joannes-chrysostomus.de-profectu-evangelii pg051_0324.3
ἀξία , ἀναξία οὖσα ἡ γυνή ; Βούλει μαθεῖν καὶ ὅτι δι’ ἡμῶν αὐτῶν μᾶλλον , ἢ δι’ ἑτέρων παρακαλουμένων αὐτὸν ἀνύομεν ; Ἐκράζει αὐτήν , καὶ προσελθόντες οἱ μαθηταὶ λέγουσιν · Ἀπόλυσον αὐτήν , ὅτι κράζει διώσθεν ἡμῶν · καὶ πρὸς μὲν ἐκεῖνους φησίν , Οὐκ ἀποστέλλη , εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ · ὅτε δὲ αὐτὴ δι’ ἑαυτῆς προσήλθε καὶ ἐπίμεινε βοῦσα , καὶ λέγουσα · Ναί , Κύριε , καὶ γὰρ τὰ κυνάρια ἐσθίου ἀπὸ τῆς τραπέζης τῶν ἀνθρώπων αὐτῶν · τότε τὴν χάριν ἔδωκε , καὶ φησίν · Γενήθητω σοι ὡς θέλεις . Εἰδὲς πῶς , ὅτε μὲν ἐκεῖνοι παρακάλουν , διακρούσατο · ὅτε δὲ αὐτὴ ἡ δεομένη τῆς δωρεᾶς ἐδόξεν , ἐπένευσε ; Ἐκεῖνος μὲν γὰρ φησίν , Οὐκ ἀποστέλλη , εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ · ταύτη δὲ εἶπε , Μεγάλη σου ἡ πίστις · γενήθητω σοι ὡς θέλεις . Πάλιν παρὰ μὴν τῆς ἀρχῆς καὶ ἐν προοιμῷ τῆς αἰτήσεως οὐδὲν ἀπεκρινάτο · ἐπειδὴ [ 310 ] δὲ καὶ ἅπαξ καὶ δεύτερον καὶ τρίς προσῆλθε , τότε τὴν χάριν ἔδωκε , διὰ τοῦ τελῶνς ἡμᾶς πεθεῖν , ὅτι τὴν δόσιν ἀναβάλλει , οὐχ ἵνα αὐτὴν διακρούσηται , ἀλλ’ ἵνα πᾶσιν ἡμῖν δείξῃ τὴν ὑπομονὴν τῆς γυναικός . Εἰ γὰρ ἵνα αὐτὴν διακρούσηται · ἀνἐβάλετο , οὐδ’ ἂν πρὸς τῷ τέλει ἔδωκεν · ἐπειδὴ δὲ ἀνέμενε δείξαι πᾶσιν αὐτῆς τὴν φιλοσοφίαν , διὰ τοῦτο εἶργα . Εἰ γὰρ εὐθὺς ἔδωκε καὶ παρὰ τὴν ἀρχήν , οὐκ ἂν ἔγνωμεν τὴν ἀνδρείαν τῆς γυναικός . Ἀπόλυσον αὐτήν , φησίν , ὅτι κράζει διώσθεν ἡμῶν . Τί δὲ ὁ Χριστός ; Ἵμεῖς φωνὴν ἀκούετε , ἐγὼ δὲ τὴν διάνοιαν ὁρῶ · οὐδὰ τί μέλλει λέγειν . Οὐ βούλομαι τὸν ἑγχεκρυμμένον αὐτῆς τῇ διανοίᾳ θησαυρὸν ἀφεῖναι λαθεῖν , ἀλλ’ ἀναμῖνον καὶ σιγῶ , ἵνα αὐτὴν ἐκκαλύψας εἰς τὸ μέσον καταθῶμαι , καὶ πᾶσι ποιήσω φανερὸν . γ’ . Ταύτ’ οὖν ἀπαντα μαθόντες , κλῆν δι’ ἀμαρτημάτων ὧμεν , καὶ τοῦ λαβεῖν ἀνάξι , μὴ ἀπογινώσκωμεν , εἰδότες ὅτι τῇ προσεδρείᾳ τῆς ψυχῆς δυνασόμεθα γενέσθαι τῆς αἰτήσεως ἀξί . Κἂν ἀπροστάτευτοι καὶ ἕρμνοι ὧμεν , μὴ ἀπαγορεύωμεν , εἰδότες ὅτι μεγάλη προστασία , τὸ αὐτὸν δι’ ἑαυτοῦ προσελαθεῖν τῷ Θεῷ μετὰ προθυμίας πολλῆς . Κἂν μέλλῃ καὶ ἀναβάλλεται πρὸς τὴν δόσιν , μὴ ἀναπείσωμεν , μαθόντες ὅτι ἡ μελλησις καὶ ἀναβολὴ κηδεμονίας καὶ φιλανθρωπίας ἐστὶ τεκμήριον . Ἄν οὕτως ὧμεν πεπεισμένοις ἑαυτοῖς , καὶ μετὰ ψυχῆς ὁδυνομένης καὶ θερμῆς καὶ διεγερμένης προαιρέσεως , καὶ τοιαύτης οἷας ἡ Χαναναία προσῆλθεν , αὐτῷ προσύμεν καὶ ἡμεῖς , κἂν κύνες ὧμεν , κἂν οἴοιν εἰργασμένοι δεῖν , καὶ τὰ οἰκεῖα ἀποκρουοῦμεθα κακὰ , καὶ τοσαύτην ληψόμεθα παρρησίαν , ὡς καὶ ἑτέρων προστήναι · ὃν τρόπον καὶ αὐτὴ ἡ Χαναναία οὐ μόνον αὐτῇ παρρήσις ἀπέλαυσεν καὶ μυρίων ἑγχωμίων , ἀλλὰ καὶ τὸ θυγάτριον τῶν ἀφορθητῶν ἔσχυσεν ἐξαρπάσαι δεῖν . Οὐδὲν γὰρ , οὐδὲν εὐχῆς δυνατωτέραν πεπυρωμένης καὶ γνησίας . Αὐτὴ καὶ τὰ παρόντα διαλύει δεῖνα , καὶ τῶν κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν συμβαινόντων ἐξαπαδίζει κολάσεων . Ἵν’ οὖν καὶ τὸν παρόντα βίον μετ’ εὐχολίας διανύσωμεν , κἀκεῖ μετὰ παρρησίας ἀπελθῶμεν , πολλῇ σπουδῇ καὶ προθυμίᾳ ταύτην ἐπισκεδῶμεν διηνεκῶς . Οὕτω γὰρ δυνησόμεθα καὶ τῶν ἀποκειμένων τυχεῖν ἀγαθῶν , καὶ τῶν χρωστῶν ἀπολαύειν ἐλπίδι · ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ καὶ οἰκτιρμῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἀμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , τιμή , κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἄξιος , ἀνάξιος εἰμί ὁ γυνή ; βούλομαι μανθάνω καί ὅτι διά ἐγώ αὐτός μᾶλλον , ἢ διά ἕτερος παρακαλέω αὐτός ἀνύω ; κράζω αὐτός , καί προσέρχομαι ὁ μαθητής λέγω · ἀπολύω αὐτός , ὅτι κράζω διάω ἐγώ · καί πρός μέν ἐκεῖνος φημί , Οὐκ ἀποστέλλω , εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ · ὅτε δέ αὐτός διά ἑαυτοῦ πρόσειμι καί επιμένω βοῦς , καί λέγω · Ναίς , κύριος , καί γάρ ὁ κυνάριον ἐσθίω ἀπό ὁ τράπεζα ὁ ἄνθρωπος αὐτός · τότε ὁ χάρις δίδωμι , καί φημί · γίγνομαι σύ ὡς θέλω . ἀνάκλεις πῶς , ὅτε μέν ἐκεῖνος παρακαλέω , διακρούω · ὅτε δέ αὐτός ὁ δέω ὁ δωρεά δοκέω , ἐπινεύω ; ἐκεῖνος μέν γάρ φημί , Οὐκ ἀποστέλλω , εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ · οὗτος δέ λέγω , μέγας σύ ὁ πίστις · γίγνομαι σύ ὡς θέλω . πάλιν παρά μήν ὁ ἀρχή καί ἐν προοιμος ὁ αἴτησις οὐδείς ἀποκρίνω · ἐπεί [ 310 ] δέ καί ἅπαξ καί δεύτερος καί τρίς προσέρχομαι , τότε ὁ χάρις δίδωμι , διά ὁ τελῶνς ἐγώ πέθω , ὅτι ὁ δόσις ἀναβάλλω , οὐ ἵνα αὐτός διακρούω , ἀλλά ἵνα πᾶς ἐγώ δείκνυμι ὁ ὑπομονή ὁ γυνή . εἰμί γάρ ἵνα αὐτός διακρούω · ἀναβάλλω , οὐδέ ἄν πρός ὁ τέλος δίδωμι · ἐπεί δέ ἀναμένω δείκνυμι πᾶς αὐτηες͂ς ὁ φιλοσοφία , διά οὗτος ἔργον . εἰμί γάρ εὐθύς δίδωμι καί παρά ὁ ἀρχή , οὐ ἄν γιγνώσκω ὁ ἀνδρεία ὁ γυνή . ἀπολύω αὐτός , φημί , ὅτι κράζω διάω ἐγώ . τις δέ ὁ Χριστός ; Ἵμεῖς φωνή ἀκούω , ἐγώ δέ ὁ διάνοια ὁράω · οὐδή τίς μέλλω λέγω . οὐ βούλομαι ὁ ἑγχεκρυμμένον αὐτηες͂ς ὁ διάνοια θησαυρός ἀφίημι λανθάνω , ἀλλά ἀναμιμνήσκω καί σιγάω , ἵνα αὐτός ἐκκαλύπτω εἰς ὁ μέσος κατατίθημι , καί πᾶς ποιέω φανερός . γε . αὐτός οὖν ἀπαντάω μανθάνω , κλῆς διά ἁμάρτημα ἵημι , καί ὁ λαμβάνω ἀνάξιος , μή ἀπογιγνώσκω , οἶδα ὅτι ὁ προσεδρεία ὁ ψυχή δύναμαι γίγνομαι ὁ αἴτησις ἀγάλαξ . κἀν απροστάτευτος καί ἕρμων ἵημι , μή ἀπαγορεύω , οἶδα ὅτι μέγας προστασία , ὁ αὐτός διά ἑαυτοῦ προσέρχομαι ὁ θεός μετά προθυμία πολύς . κἀν μέλλω καί ἀναβάλλω πρός ὁ δόσις , μή ἀναπείθω , μανθάνω ὅτι ὁ μέλλησις καί ἀναβολεύς κηδεμονία καί φιλανθρωπία εἰμί τεκμήριον . ἄν οὕτως ἵημι πείθω ἑαυτοῦ , καί μετά ψυχή ὁράω καί θερμός καί διεγείρω προαίρεσις , καί τοιοῦτος οἷος ὁ Χαναναῖος προσέρχομαι , αὐτός προσύω καί ἐγώ , κἀν κύων ἵημι , κἀν οἶος ἐργάζομαι δεῖ , καί ὁ οἰκεῖος ἀποκρούω κακός , καί τοσοῦτος λαμβάνω παρρησία , ὡς καί ἕτερος προΐστημι · ὅς τρόπος καί αὐτός ὁ Χαναναῖος οὐ μόνος αὐτός πάρρησις ἀπολαύω καί μυρίος ἐγκώμιον , ἀλλά καί ὁ θυγάτριον ὁ απόρθητος ἔχω ἐξαρπάζω δεῖ . οὐδείς γάρ , οὐδείς εὐχή δυνατός πυρόω καί γνήσιος . Αὐτή καί ὁ πάρειμι διαλύω δεῖνα , καί ὁ κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός συμβαίνω εξαπαδιζεω κόλασις . ἵνα οὖν καί ὁ πάρειμι βίος μετά εὐκολία διανύω , ἐκεῖ μετά παρρησία ἀπέρχομαι , πολύς σπουδή καί προθυμία οὗτος ἐπισκεδάννυμι διηνεκής . οὕτως γάρ δύναμαι καί ὁ ἀπόκειμαι τυγχάνω ἀγαθός , καί ὁ χρωστέω ἀπολαύω ἐλπίς · ὅς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία καί οἰκτιρμός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἡμέτερος ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , τιμή , κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .