joannes-chrysostomus.de-profectu-evangelii pg051_0317.4
ληστὴς τῆς οἰκίας ἐπέθε , καθευδόντων ἀπάντων , τὰ πάντα ὠραϊοῦμενος , ἐπειδὰν ἴδῃ τινὰ λῦχνην διάντα , καὶ τὸ φῶς σβέννυν , καὶ τὸν λυχόχον ἀναιρεῖ , ἵνα μετὰ ἀδείας αὐτῷ τὰ τῶν ἄλλων ὠραϊοῦσθαι καὶ ἀρπάζειν · ἐξῆ · οὕτω δὲ καὶ Νέρων ὁ Καῖσαρ τότε , ὡςπερ ἦστις καὶ τοιχωρύχος , καθευδόντων ἀπάντων βαθὺν τινα καὶ ἀναίσθητον ὄντων , καὶ πάντων ἀρπάζων , γάμους διόρτυπον , οἰκίας ἀνατρέπων , ἅπαν κακίας εἴδος ἐπιδεικνύμενος , ἐπειδὴ τὸν Παῦλον εἰς λῦχνην ἔδυντο κατὰ τὴν οἰκουμενὴν , οὐ τῆς διδασκαλίας λόγον , καὶ ἐλέγχοντα αὐτὸν τὴν πονηρίαν , ἐσπουδᾶς καὶ τὸ κήρυγμα σβέσαι , καὶ τὸν διδάσκαλον ἀνελεῖν , ἵνα μετ’ ἐξουσίας αὐτῷ πάντα ποιεῖν ἐξῆ , καὶ θάσεως τὸν ἄγιον ἐκεῖνον ἐνέβαλεν εἰς δεσμοτηριον . Τοῦτε τοίνυν ταῦτα ἐγραψεν ὁ μακάριος Παῦλος . Τίς οὖν ἐκκλησία ; τίς οὐκ ἐν δεσμάσιν ; μάλλον δὲ τίς κατ’ ἀξίαν ἐκπλάγεται καὶ θαυμάσειεν ἂν τὴν γενναῖαν ἐκείνην καὶ οὐρανομηθὴ ψυχήν , ὅτι δεδεμένο ; ἐν Ῥώμῃ καὶ καθεσχημένος , ἀπὸ τοσοῦτον διαστήματος Φιλίππησίους ἐπιστέλλει ; Ἴστε γὰρ ὅσον τὸ μέσον Μακεδονίας καὶ Ῥώμης . Ἄλλ’ οὔτε τῆς οδοῦ τὸ μήκος , οὔτε τοῦ χρόνου τὸ πλήθος , οὔτε ὁ τῶν πραγμάτων ὄγκος , οὔτε ὁ κίνδυνος καὶ τὰ ἐπάλληλα δεινά , οὔτε ἄλλο οὐδὲν τῆν ἀγάπην καὶ τὴν μνήμην ἐξέβαλε τῶν μαθητῶν , ἀλλ’ εἶχεν αὐτοὺς ἅπαντας ἐν διανοίᾳ · καὶ οὐχ οὕτως αὐτῷ ταῖς ἀλύσεσιν αἱ χεῖρες ἐδέδετο , ὡς τῷ πάθῃ τῶν μαθητῶν ἡ ψυχὴ συνεδέδετο καὶ προσήλωτο · ὅπερ αὐτὸ αὐτὸ δεῖξον ἐν τῷ προοιμῷ τῆς ἐπιστολῆς ἔλεγεν · Διὰ τὸ ἔχειν με ἐν τῇ καρδίᾳ μου ὑμᾶς , ἐν τε τοῖς δεσμοῖς μου , καὶ ἐν τῇ ἀπολογίᾳ καὶ βεβαιώσει τοῦ εὐαγγελίου . Καὶ καθάπερ βασιλεὺς ἐπὶ τὸν θρόνον ἀναβὰς ὑπὸ τὴν ἰδὼν καὶ καθίσας ἐν ταῖς βασιλικαῖς αὐλῖς , μυρίας εὐδύνας · δέχεται πανταχόθεν ἐπιστολὰς · οὕτω δὲ κακείνος , καθάπερ ἐν βασιλικαῖς αὐλαῖς τῷ δεσμοτηρίῳ καθημένος , πολλῷ μᾶλλον καὶ ἰδέγεται καὶ ἐπεμπε τὰ γράμματα , τῶν πανταχόθεν ἰδόντων ἐπὶ τὴν ἐκείνου σοφίαν ὑπὸ τῶν καθ’ ἑαυτοὺς πραγμάτων ἀναφερόντων ἅπαντα · καὶ τοσοῦτον πλείονα πράγματα τοῦ βασιλεύοντος φενομένου , ὅσω καὶ μεῖζονα ἀρχὴν ἔμμεστευτο . Οὐ γὰρ δὴ τοὺς τὴν Ῥωμαίων οἰκοῦντας χώραν μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς βαρβάρους ἅπαντας , καὶ τὴν καὶ θάλατταν φέρον εἰς τὰς ἐκείνου χεῖρας ἐνἴθηνεν ὁ Θεός . Καὶ τοῦτο δηλῶν Ῥωμαίους ἔλεγεν · Οὐ δέλει δὲ ὑμᾶς ἀγνοεῖν , ἀδελφοί , ὅτι πολλάκις ἐδύοιρ προεθέμην πρὸς ὑμᾶς , καὶ ἐκωλύθην ἄχρι τοῦ δεῦρο , ἵνα τινὰ παρόδον σχῶ καὶ ἐν ὑμῖν , καθὼς καὶ ἐν τοῖς λοιποῖς ἔθνεσιν · Ἑλλήσι τε καὶ βαρβάροις , σοφοῖς τε καὶ [ 309 ] ἀνόητοις ὀφειλέτης εἰμί . Καθ’ ἑκάστην τοίνυν ἐφρόντισε τὴν ἡμέραν , τοῦτο τῶν Κορινθίων , τοῦτο τῶν Μακεδόνων , πῶς Φιλίππησιοι , πῶς · Καππαδοχίοι , πῶς Γαλάται , πῶς Ἀθηναῖοι , πῶς οἱ τὸν Πόντον οἰκοῦντες , πῶς ἅπαντες ἄνθρωποι . Ἄλλ’ ὅμως τὴν γῆν ἅπασαν ἐπχειρισαμένος οὐχ ὑπὲρ ἑνὸς ὀλιγλήρων ἡμερίων μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ ἑνὸς ἀνθρώπου · καὶ νῦν μὲν ὁ · Ὁνήσαιμι τὴν ὁ ἐπιστολὴν ἔπεμπε , νῦν δὲ διὰ τὸν παρεῖ Κορινθίους παρορνευκότα . Οὐδὲ γὰρ τοῦτο ἐκώλυ , ὅτι εἰς ἡνὸ ἀμαρτῶν , καὶ δεδόμενος προστασίας · ἀλλ’ ὅτι ἄνθρωπος ἦν , ἄνθρωπος · τῷ Θεῷ τιμιωτάτου ζῶν , καὶ δι’ ἡν οὐδὲ τοῦ Μονογενοῦς · ὁ Πατὴρ ἀφείσατο .
Lemmas: λῃστής ὁ οἰκία πέθω , καθεύδω ἀπαντάω , ὁ πᾶς ὡραιόω , ἐπειδάν εἶδον τις λῦχνος γιατί , καί ὁ φάος σβέννυμι , καί ὁ λύχος ἀναιρέω , ἵνα μετά ἄδεια αὐτός ὁ ὁ ἄλλος ὡραιόω καί ἁρπάζω · ἐξέρχομαι · οὕτως δέ καί Νέρων ὁ Καῖσαρ τότε , ὡς ἄστις καί τοιχωρύχος , καθεύδω ἀπαντάω βαθύς τις καί ἀναίσθητος εἰμί , καί πᾶς ἁρπάζω , γάμος διορτυπως , οἰκία ἀνατρέπω , ἅπας κακία εἶδος ἐπιδείκνυμι , ἐπεί ὁ Παῦλος εἰς λῦχνος δύω κατά ὁ οἰκουμένη , οὐ ὁ διδασκαλία λόγος , καί ἐλέγχω αὐτός ὁ πονηρία , σπουδή καί ὁ κήρυγμα σβέννυμι , καί ὁ διδάσκαλος ἀναιρέω , ἵνα μετά ἐξουσία αὐτός πᾶς ποιέω ἐξέρχομαι , καί θάση ὁ ἀγάω ἐκεῖνος ἐμβάλλω εἰς δεσμοτηριον . Τούτος τοίνυν οὗτος γράφω ὁ μακάριος Παῦλος . Τῖς οὖν ἐκκλησία ; τίς οὐ ἐν δέσμα ; μάλλον δέ τίς κατά ἄξιος ἐκπλήσσω καί θαυμάζω ἄν ὁ γενναῖος ἐκεῖνος καί ουρανομηθω ψυχή , ὅτι δεμένος ; ἐν Ῥώμη καί κατέχω , ἀπό τοσοῦτος διάστημα Φιλιππήσιος ἐπιστέλλω ; οἶδα γάρ ὅσον ὁ μέσος Μακεδονία καί Ῥώμη . ἄλλος οὔτε ὁ ὁδός ὁ μήκος , οὔτε ὁ χρόνος ὁ πλήθος , οὔτε ὁ ὁ πρᾶγμα ὄγκος , οὔτε ὁ κίνδυνος καί ὁ ἐπάλληλος δεινός , οὔτε ἄλλος οὐδείς τῆν ἀγάπη καί ὁ μνήμη ἐκβάλλω ὁ μαθητής , ἀλλά ἔχω αὐτός ἅπας ἐν διάνοια · καί οὐ οὕτως αὐτός ὁ ἄλυσις ὁ χείρ δέω , ὡς ὁ πάθος ὁ μαθητής ὁ ψυχή συνδέω καί προσαλίσκομαι · ὅς αὐτός αὐτός δείκνυμι ἐν ὁ προοιμος ὁ ἐπιστολή λέγω · Ζεύς ὁ ἔχω ἐγώ ἐν ὁ καρδία ἐγώ σύ , ἐν τε ὁ δεσμός ἐγώ , καί ἐν ὁ ἀπολογία καί βεβαίωσις ὁ Εὐαγγέλιος . καί καθά βασιλεύς ἐπί ὁ θρόνος ἀναβαίνω ὑπό ὁ ὁράω καί καθίζω ἐν ὁ βασιλικός Αὐλίς , μυρίος ευδυο · δέχομαι πανταχόθεν ἐπιστολή · οὕτως δέ κενός , καθά ἐν βασιλικός αὐλή ὁ δεσμωτήριον κάθημαι , πολύς μᾶλλον καί ὁράω καί πέμπω ὁ γράμμα , ὁ πανταχόθεν ὁράω ἐπί ὁ ἐκεῖνος σοφία ὑπό ὁ κατά ἑαυτοῦ πρᾶγμα ἀναφέρω ἅπας · καί τοσοῦτος πολύς πρᾶγμα ὁ βασιλεύω φένω , ὅσος καί μέγας ἀρχή ἔμμεστευτο . οὐ γάρ δή ὁ ὁ Ῥωμαῖος οἰκέω χώρα μόνος , ἀλλά καί ὁ βάρβαρος ἅπας , καί ὁ καί θάλασσα φέρω εἰς ὁ ἐκεῖνος χείρ φέρω ὁ θεός . καί οὗτος δηλόω Ῥωμαῖος λέγω · οὐ δέλος δέ σύ ἀγνοέω , ἀδελφός , ὅτι πολλάκις δύω προτίθημι πρός σύ , καί κωλύω ἄχρι ὁ δεῦρο , ἵνα τις πάροδος ἔχω καί ἐν σύ , καθώς καί ἐν ὁ λοιπός ἔθνος · Ἕλλην τε καί βάρβαρος , σοφός τε καί [ 309 ] ἀνόητος ὀφειλέτης εἰμί . κατά ἕκαστος τοίνυν φροντίζω ὁ ἡμέρα , οὗτος ὁ Κορίνθιος , οὗτος ὁ Μακεδών , πῶς Φιλιππήσιος , πῶς · καππαδοχιος , πῶς Γαλάτης , πῶς Ἀθηναῖος , πῶς ὁ ὁ Πόντος οἰκέω , πῶς ἅπας ἄνθρωπος . ἄλλος ὅμως ὁ γῆ ἅπας ἐπιχειρίζω οὐ ὑπέρ εἷς ὀλιγλήρων ἡμέριος μόνος , ἀλλά καί ὑπέρ εἷς ἄνθρωπος · καί νῦν μέν ὁ · ὀνίνημι ὁ ὁ ἐπιστολή πέμπω , νῦν δέ διά ὁ πάρειμι Κορίνθιος παρορνευκότα . οὐδέ γάρ οὗτος κωλύω , ὅτι εἰς ἡνὸ ἁμαρτάνω , καί δίνω προστασία · ἀλλά ὅτι ἄνθρωπος εἰμί , ἄνθρωπος · ὁ θεός τίμιος ζάω , καί διά ὅς οὐδέ ὁ Μονογενώ · ὁ Πατήρ ἀφίημι .