joannes-chrysostomus.de-profectu-evangelii pg051_0320.1
ἡ ὅτι πτωχὸς · καὶ ἀπερρίμμενος , καὶ ἀπελαὴς , καὶ οὐδὲν ἄξιος λόγου · ἀλλ’ ἀνυπόσων ὅτι καὶ ὑπὲρ τοῦτου Χριστοῦ ἀπέθανεν · καὶ ἀρχεὶ σοι τοῦτο εἶν πάσης προνοίας ὑπόθεσιν . Ἐννόησον ὁποῖον τινα ἐκείνον εἶναι χρή , ὃν τοσούτου Χριστὸς ἐτίμησεν , ὡς μηδὲ τοῦ αἵματος φείσασθαι τοῦ ἑαυτοῦ . Οὐδὲ γάρ , εἰ βασιλεὺς ὑπὲρ τινος εἴητο καταθῦσαι ἑαυτόν , ἐξητήσαμεν ἂν τέτραν ἀποδεῖξιν τοῦ μέγαν τινα εἶναι καὶ παρισπουδάσασιν ἐκείνῳ τῷ βασιλεῖ , οὐκ ἂγογε ὁμαί · ἤρκει γὰρ ἡ τελευτὴ δεῖξαι τοῦ τετελευτηκότος · τὴν περὶ αὐτὸν ἀγάπην . Νυνὶ δὲ οὐκ ἄνθρωπος , οὐκ ἄγγελος , οὐκ ἀρχάγγελος , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ τῶν οὐρανῶν Δεσπότης , αὐτὸς ὁ μονογενὴς Υἱὸς τοῦ Θεοῦ σάρκα περιβαλλόμενος ἐπιδύσιν ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν . Οὐ πάντα οὖν ποιήσομεν καὶ πραγματευσόμεθα , ὡστε τοὺς οὕτω τιμηθέντας ἀνθρώπους ; πάσης ἀπολαύσαι περ’ ἡμῶν προνοίας ; Καὶ τοῦν ἐξομεν ἀπολογίαν ; τίνα συγγνώμην ; Τοῦτο γοῦν αὐτὸ καὶ ὁ Παῦλος ἐνδεικνύμενος ἔλεγε · Μὴ τῷ βρώματι σου ἐκεῖνον σκάλλινε , δι’ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν . Τοὺς γὰρ καταπρονοῦντας τῶν ἀδελφῶν , καὶ ὡς ἀδευνοῦντων ὑπερορώντας βουλόμενος ἐντρέψαι καὶ εἰς σπουδὴν ἀγαγελν καὶ πάλαι κῆδεσθαι τῶν πλησίων , ἀντὶ πάντων τὸν τοῦ Δεσπότου θάνατον τέθηκεν . Καθήμενος τοίνυν ἐν τῇ δεσμοτηρίῳ τοῖς Φιλίππιοις ἐπέσταλλεν ἐκ τοσούτου τοῦ διαστήματος ; Τοιαύτη γὰρ ἡ κατὰ Θεὸν ἀγάπη · οὐδενὶ τῶν ἀνθρώπων διακόπτεται , ἀλλ’ ὡς ἔχουσα τὰς ρίζας ἐκ τῶν οὐρανῶν καὶ τὰς ἀμοιβάς a . Καὶ σὶ φησι · Γινώσκειν δὲ ὑμᾶς βούλομαι , ἀδελφοί . Εἰδὲς πρόνοιαν ὑπὲρ μαθητῶν ; εἰδὲς διδασκάλου κηδεμονίαν ; Ἄκουσον καὶ φιλοστοργίαν μαθητῶν περὶ τοῦ διδασκάλου , ἵνα ἴδῃς ὅτι ἐστι τοῦτο γιν · τοῖς ἰσχυροῖς ἐκείνοις καὶ ἀκαταγώνιστοις , τὸ συνδεδεῖσθαι ἀλλήλοις . Εἰ γὰρ Ἄδελφὸς ὑπὸ ἀδελφοῦ βοηθοῦμενος , ὡς πόλις ὀχυρά , πολλῷ μᾶλλον τοσούτου συνδεδεμένου τοῖς τῆς ἀγάπης δεσμοῖς , πᾶσαν ἂν ἀπεκρούσαντο τὴν τοῦ πονηροῦ δαιμόνος ἐπιβολήν . Ὅτι μὲν οὖν ὁ Παῦλος συνδεδεῖσθαι τοῖς μαθηταῖς , οὐδὲ ἀποδείξαι δεῖ λοιπὸν ἡμῖν , οὐδὲ λόγου , ὅπου γε καὶ δεδεμένῳ αὐτῶν ἐμερίμνα , καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἀπέθνησκεν τῷ ποδὶ πυροῦμενος . [ 305 ] b Ὅτι δὲ καὶ οἱ μαθηταὶ τῷ Παύλῳ συνδεδεμένοι μετὰ ἀχριδείας ἦσαν ἀπάσης , καὶ οὐκ ἄνδρες μόνον , ἀλλὰ καὶ γυναῖκες , ἀκούσον τί φησι περὶ τῆς Φοίβης · Συνίστημι δὲ ὑμῖν Φοίβην τὴν ἀδελφήν , διάκονον οὖσαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς ἐν Καργεραῖς , ἵνα προσδέξησθε αὐτὴν ἐν Κυρίῳ ἀξίως τῶν ἀγίων , καὶ παραστήτε αὐτῇ , ἐν ᾧ ἂν ὑμῖν πράγματι χρήῃ , ἥτις προστάτις πολλῶν ἐγενήθη , καὶ ἐμοῦ ἐμοῦ . Ἄλλ’ ἐνταῦθα μὲν μέχρι προστασίας ἐμαρτύρησεν αὐτῇ τὴν σπουδήν · Πρισκίλλα δὲ καὶ Ἀκύλας καὶ μέχρι θανάτου διὰ τὸν Παῦλον ἐχύρησαν , καὶ περὶ αὐτῶν δι’ οὗτω γράφει λέγων · Ἀσπάζονται ὑμᾶς Ἀκύλας καὶ Πρισκίλλα , ἐκτινας ὑπὲρ τῆς ψυχῆς μου τὸν ἑαυτῶν κράνηλον ὑπέθηκαν c , εἰς θάνατον δηλονότι . Καὶ περὶ ἑτέρου πάλιν αὐτοῦς τούτους γράφων , φησίν · Ὅτι ἤγγισεν δὴς θανάτου , παραδουλεύσάμενος τῇ ψυχῇ , ἵνα τὸ ὑμῶν σωφρονῆσαι ἀναπληρωθῇ τὸς πρὸς με λειποψυχίας . Εἰδὲς πῶς ἐφρόνουν τὸν διδάσκαλον ; πῶς πρὸ τῆς ψυχῆς τῆς ἑαυτῶν τὴν ἄνεσιν ἐκποιοῦν τὴν ἐκείνου ; Διὰ τοῦτο οὐδὲς αὐτῶν περιεγένετο τότε . Ταῦτα δὲ λίγω , οὐχ ἵνα ἀκούωμεν μόνον , ἀλλὰ ἵνα καὶ μιμώμεθα
Lemmas: ὁ ὅτι πτωχός · καί ἀπορρίπτω , καί ἀπελαὴς , καί οὐδείς ἄξιος λόγος · ἀλλά ανυποσος ὅτι καί ὑπέρ τούτος Χριστός ἀποθνῄσκω · καί ἄρχω σύ οὗτος εἰμί πᾶς πρόνοια ὑπόθεσις . ἐννοέω ὁποῖος τις ἐκεῖνος ἔρχομαι χράω , ὅς τοσοῦτος Χριστός τιμάω , ὡς μηδέ ὁ αἷμα φείδομαι ὁ ἑαυτοῦ . οὐδέ γάρ , εἰμί βασιλεύς ὑπέρ τις λαμβάνω καταθύω ἑαυτοῦ , ἐξαιτέω ἄν τετρᾶς ἀπόδειξις ὁ μέγας τις ἔρχομαι καί παρισπουδάσασιν ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς , οὐ ἄγω ὁμός · ἀρκέω γάρ ὁ τελευτή δείκνυμι ὁ τελευτάω · ὁ περί αὐτός ἀγάπη . νυνί δέ οὐ ἄνθρωπος , οὐ ἄγγελος , οὐ ἀρχάγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ ὁ οὐρανός Δεσπότη , αὐτός ὁ μονογενής υἱός ὁ θεός σάρκα περιβάλλω ἐπιδύω ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ . οὐ πᾶς οὖν ποιέω καί πραγματεύομαι , ὡστε ὁ οὕτως τιμάω ἄνθρωπος ; πᾶς ἀπολαύω περί ἐγώ πρόνοια ; καί τοῦν ἔχω ἀπολογία ; τίς συγγνώμη ; Τοῦτης γοῦν αὐτός καί ὁ Παῦλος ἐνδείκνυμι λέγω · μή ὁ βρῶμα σύ ἐκεῖνος σκάλλινε , διά ὅς Χριστός ἀποθνῄσκω . Τούς γάρ καταφρονέω ὁ ἀδελφός , καί ὡς αδευνεος ὑπεροράω βούλομαι ἐντρέπω καί εἰς σπουδή ἀγαγελν καί πάλαι κήδω ὁ πλησίος , ἀντί πᾶς ὁ ὁ Δεσπότου θάνατος τίθημι . κάθημαι τοίνυν ἐν ὁ δεσμωτήριον ὁ Φιλίππιον ἐπιστέλλω ἐκ τοσοῦτος ὁ διάστημα ; τοιοῦτος γάρ ὁ κατά θεός ἀγάπη · οὐδείς ὁ ἄνθρωπος διακόπτω , ἀλλά ὡς ἔχω ὁ ῥίζα ἐκ ὁ οὐρανός καί ὁ ἀμοιβάς a . καί βρόχος φημί · γινώσκω δέ σύ βούλομαι , ἀδελφός . ἀνάκλεις πρόνοια ὑπέρ μαθητής ; ἀνάκλεις διδάσκαλος κηδεμονία ; ἀκούω καί φιλοστοργία μαθητής περί ὁ διδάσκαλος , ἵνα ἰδέω ὅτι εἰμί οὗτος γιν · ὁ ἰσχυρός ἐκεῖνος καί ἀκαταγώνιστος , ὁ συνδέω ἀλλήλων . εἰμί γάρ ἀδελφός ὑπό ἀδελφός βοηθέω , ὡς πόλις ὀχυρός , πολύς μᾶλλον τοσοῦτος συνδέω ὁ ὁ ἀγάπη δεσμός , πᾶς ἄν ἀποκρούω ὁ ὁ πονηρός δαίμων ἐπιβολή . ὅτι μέν οὖν ὁ Παῦλος συνδέω ὁ μαθητής , οὐδέ ἀποδείκνυμι δέω λοιπός ἐγώ , οὐδέ λόγος , ὅπου γε καί δέω αὐτός μεριμνάω , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα καί ὑπέρ αὐτός ἀποθνῄσκω ὁ πούς πυρόω . [ 305 ] b ὅτι δέ καί ὁ μαθητής ὁ Παῦλος συνδέω μετά ἀχριδείας ἥδω ἀπασάω , καί οὐ ἀνήρ μόνος , ἀλλά καί γυνή , ἀκούω τίς φημί περί ὁ Φοίβη · συνίστημι δέ σύ Φοίβη ὁ ἀδελφή , διάκονος εἰμί ὁ ἐκκλησία ὁ ἐν Καργεραῖς , ἵνα προσδέχομαι αὐτός ἐν κύριος ἄξιος ὁ ἅγιος , καί παρίστημι αὐτός , ἐν ὅς ἄν σύ πρᾶγμα χράω , ὅστις προστάτις πολύς γίγνομαι , καί ἐγώ ἐγώ . ἄλλος ἐνταῦθα μέν μέχρι προστασία μαρτυρέω αὐτός ὁ σπουδή · Πρισκίλλα δέ καί Ἀκύλας καί μέχρι θάνατος διά ὁ Παῦλος κυρέω , καί περί αὐτός διά οὗτος γράφω λέγω · ἀσπάζομαι σύ Ἀκύλας καί Πρισκίλλα , ἐκτίνω ὑπέρ ὁ ψυχή ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ κράνηλον ὑποτίθημι c , εἰς θάνατος δηλονότι . καί περί ἕτερος πάλιν αὔτεος οὗτος γράφω , φημί · Ὅτι ἐγγίζω δήω θάνατος , παραδουλεύω ὁ ψυχή , ἵνα ὁ σύ σωφρονέω ἀναπληρόω τός πρός ἐγώ λειποψυχία . ἀνάκλεις πῶς φρονέω ὁ διδάσκαλος ; πῶς πρό ὁ ψυχή ὁ ἑαυτοῦ ὁ ἄνεσις ἐκποιέω ὁ ἐκεῖνος ; Ζεύς οὗτος οὐδή αὐτός περιγίγνομαι τότε . Ταΰς δέ λίγω , οὐ ἵνα ἀκούω μόνος , ἀλλά ἵνα καί μιμέομαι