joannes-chrysostomus.de-precatione-orat-1-2-sp pg050_0377.4
πολιτείαν , καὶ βίον , καὶ δαίταν , καὶ τιμὴν , καὶ εὐγένειαν , καὶ σοφίαν , καὶ σύνεσιν , πάντα τὸν βίον ἐν προσευχαῖς καὶ τῇ τοῦ Θεοῦ λατρείᾳ σπουδάζων ἐσχολάκεναι . Τί γὰρ ἐν ὁτιούτῳ γένου τῶν ὁμιλούντων Θεῷ ; τί δὲ δικαιώτερον ; τί δὲ κοσμιώτερον ; τί δὲ σοφώτερον ; Εἰ γὰρ οἱ σοφοὶ ἀνδράσι λαλοῦντες , ὑπὸ τῆς συνεχούς ὁμιλίας εἰς ὁμοιότητα τῆς ἐκείνων φρονήσεως καθἴστανται ταχέως , τί προσθήσει λέγειν περὶ τῶν λαλούντων Θεῷ καὶ προσευχομένων ; Ὡς μὲν σοφίας , ὅσης δὲ ἀρετῆς , καὶ συνέσεως , καὶ καλοκαγαθίας , καὶ σωφροσύνης , καὶ τρυφῆς καὶ ἐπιεικείας ἀναπλήσονται αὐτοὺς ἡ προσευχὴ καὶ ἡ δέησις ! Ἄστε οὐκ ἂν τις ἀμάρτοι , πάσης ἀρετῆς καὶ δικαιοσύνης ἀφορμὴν εἶναι τὴν προσευχὴν ἀποφαίνεσθαι , καὶ μηδὲν δύνασθαι τῶν συντελούντων εἰς εὐσέβειαν εἰσελθεῖν εἰς ψυχὴν προσευχῆς καὶ δεήσεως ἔρημον · ἀλλ' ὥσπερ ἀτείχιστος πόλις ῥάδιως ἂν ὑπὸ τοῖς πολεμίοις γένοιτο , κατὰ πολλὴν τοῦ χωλίσοντος ἁρμαίαν · οὕτω δὴ καὶ ψυχὴ μὴ τετειχισμένη προσευχῆς ῥάδιως ὁ διάβολος ὑφ' ἑαυτὸν ποιεῖται , καὶ πάσης ἀμαρτίας · εὐχέρως ἀναπληκῆσι . Πρῶτον μὲν γὰρ ὅταν ἡ ψυχὴ παραγεγμένη προσευχῆς , οὐ τολμᾷ γενέσθαι πλῆσιον , δεδοικὼς τὴν ἰσχὺν καὶ τὴν δύναμιν , ἣν αἱ προσευχαὶ παρέχουσι , μᾶλλον τρέφουσι τὴν ψυχὴν , ἢ τὰ σώματα σῖτος · ἔπειτα οἱ προσευχόμενοι σπουδαίως , οὐχ ὑπομένειν οὐδὲν παθεῖν τῆς προσευχῆς ἀνέως , ἀλλ' αἰσχυνομένοι τὸν Θεόν , ὃν διελύθησαν ἀρετ , πᾶσαν ἀποθύνουσι ταχέως τοῦ Πονηροῦ μηχανήν , ἐνθυμούμενοι παρ' ἑαυτοῖς , ὅσον ἐστὶ καλόν , ὅτι τῷ Θεῷ λαλῶσαντα , καὶ δεηθέντα περὶ σωφροσύνης καὶ ὁσιότητος , εὐθὺς ἐκὶ τὸν διάβολον μεταστήναι , καὶ παραδέδεσθαι τῇ ψυχῇ τὰς αἰχμὰς ἤδονας , καὶ δοῦναι τῷ διαβόλῳ πάροδον ἐπὶ τὴν διάνοιαν , ἣν ἄρει Θεὸς ἐπισκέψεται , καὶ συγχωρήσει τοῖς δαίμοσιν ἐρ -
Lemmas: πολιτεία , καί βίος , καί δαίτης , καί τιμή , καί εὐγένεια , καί σοφία , καί σύνεσις , πᾶς ὁ βίος ἐν προσευχή καί ὁ ὁ θεός λατρεία σπουδάζω σχολάζω . Τι γάρ ἐν οτιουτος γίγνομαι ὁ ὁμιλέω θεός ; τίς δέ δίκαιος ; τίς δέ κόσμιος ; τίς δέ σοφός ; εἰμί γάρ ὁ σοφός ἀνήρ λαλέω , ὑπό ὁ συνεχής ὁμιλία εἰς ὁμοιότης ὁ ἐκεῖνος φρόνησις καθίστημι ταχέως , τίς προστίθημι λέγω περί ὁ λαλέω θεός καί προσεύχομαι ; ὡς μέν σοφία , ὅσος δέ ἀρετή , καί σύνεσις , καί καλοκαγαθία , καί σωφροσύνη , καί τρυφή καί ἐπιείκεια ἀναπίμπλημι αὐτός ὁ προσευχή καί ὁ δέησις ! Ἄστυ οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω , πᾶς ἀρετή καί δικαιοσύνη ἀφορμή ἔρχομαι ὁ προσευχή ἀποφαίνω , καί μηδείς δύναμαι ὁ συντελέω εἰς εὐσέβεια εἰσέρχομαι εἰς ψυχή προσευχή καί δέησις ἐρῆμος · ἀλλά ὥσπερ ἀτείχιστος πόλις ῥᾳδίως ἄν ὑπό ὁ πολέμιος γίγνομαι , κατά πολύς ὁ χωλίσοντος ἅρμα · οὕτως δή καί ψυχή μή τειχίζω προσευχή ῥᾳδίως ὁ διάβολος ὑπό ἑαυτοῦ ποιέω , καί πᾶς ἁμαρτία · εὐκέραος ἀναπληκῆσι . Πρῶτος μέν γάρ ὅταν ὁ ψυχή παράγω προσευχή , οὐ τολμάω γίγνομαι πλησίος , δείδω ὁ ἰσχύς καί ὁ δύναμις , ὅς ὁ προσευχή παρέχω , μᾶλλον τρέφω ὁ ψυχή , ἢ ὁ σῶμα σῖτος · ἔπειτα ὁ προσεύχομαι σπουδαῖος , οὐ ὑπομένω οὐδείς πάσχω ὁ προσευχή ἀνέως , ἀλλά αἰσχύνω ὁ θεός , ὅς διαλύω ἀρετ , πᾶς ἀποθνῄσκω ταχέως ὁ πονηρός μηχανή , ἐνθυμέομαι παρά ἑαυτοῦ , ὅσον εἰμί καλός , ὅτι ὁ θεός λαλέω , καί δέω περί σωφροσύνη καί ὁσιότης , εὐθύς ἐπίτεξ ὁ διάβολος μεθίστημι , καί παραδίδωμι ὁ ψυχή ὁ αἰχμή ἡδονή , καί δίδωμι ὁ διάβολος πάροδος ἐπί ὁ διάνοια , ὅς ἀείρω θεός ἐπισκέπτομαι , καί συγχωρέω ὁ δαίμων ἐρ -