joannes-chrysostomus.de-precatione-orat-1-2-sp pg050_0374.2
Ὅτι μὲν οὖν παντελῶς ἀμήχανον ἄνευ προσευχῆς ἀρετῇ συζῆν , καὶ μετὰ ταύτης πορεύεσθαι τὸν βίον , ἡμᾶι δήλον ἅπαντι εἶναι . Πῶς γὰρ ἄν τις ἀρετὴν ἀσκήσειε μὴ προσίων καὶ προσπίπτων συνεχῶς τῷ ταύτης χορηγῷ καὶ δοτῆρι ; πῶς δὲ ἄν τις ἐπιθυμίαισιν εἴη σώφρων καὶ δίκαιος , μὴ ὁμιλῶν τῇδε τῷ ταῦτά τε καὶ πλείω τούτων ἀπαιτοῦντι παρ’ ἡμῶν ; Βούλομαι δὲ ἐπιδείξαι διὰ βραχέων , ὅτι κἂν ἀμαρτημάτων γέμοντες ἂν προσευχὰς λάβωσιν ἡμεῖς , ταχέως ἀποκαθαίρουσι . Καίτοι τί μεῖζον γένοιτ’ ἂν προσευχῆς , ἡ θείεστερον , ὅταν ἀλείψωφαρμακον φαίνη τι οὕσα τοῖς τὰς ψυχὰς νοσοῦσιν ; Οὕτω γὰρ πρῶτον Νινευῖται φαινοῦνται διὰ προσευχῆς ἀναλυσάμενοι β τὰς πολλὰς πρὸς Θεὸν ἁμαρτίας . Ἄμα τε γὰρ ἔλαθεν αὐτοὺς ἡ προσευχή , καὶ δικαιοσύνη ἐποίησε , καὶ πολὺν εἰθισμένην ἀκολασίαν καὶ πορνείαν καὶ παρανόμων βίον συζῆν , ἐπανώρθωσεν ὀξέως , παλαιὰς συνήθειας μειζόνι ἰσχύσασα , τῶν οὐρανίων νόμων πλήρη πεποιηκυῖα τὴν πόλιν , συνφελικομένη μεθ’ ἑαυτῆς καὶ σωφροσύνην , καὶ φιλανθρωπίαν , καὶ πραότητα , καὶ πρόνοιαν πτωχῶν . Οὐ γὰρ ἀνέχεται χωρὶς τούτων ἐνδιατάσθαι ψυχή γ · ἀλλ’ εἰς ἂν ἂν οἴκησιν διάνοιαν , πλήρη ποιεῖ δικαιοσύνης πάσης , παιδοτριβούσα πρὸς ἀρετὴν , καὶ κακίαν ἐξορίζουσα . Καὶ δὴ καὶ τότε εἰ τις εἰσῆλθεν εἰς Νινευὶ τὴν πόλιν , καὶ πρότερον αὐτὴν ἀρχαίως ἐπιστάμενος , οὐκ ἂν ἐπέγνω τὴν πόλιν · οὕτως ἐξάφησεν ἀπὸ τοῦ φαυλοτάτου βίου πρὸς εὐσέβειαν μετεπηδήσεν . Ὡσπερ γὰρ γυναικὶ πτωχῇ , μάκαιρα φοροῦσαν , μετὰ ταῦτά τις χρυσοῖς ἱματίοις κεκοσμημένην ἰδόν , οὐκ ἂν ἐπίγνωτο τὸ γυναικὸν · οὕτως ὁ τὴν πόλιν ἐκεῖνην εἰδὼς πτωχεύουσαν πρότερον , καὶ τῶν πνευματικῶν ἔρημον οὖσαν θησαυρῶν , ἠρώτησεν ἂν ἥτις εἴη ἡ πόλις , ἣν τοσοῦτον ἰσχύσεν εὐχή μεταβαλῶσα καὶ τρόπον καὶ βίον πρὸς ἀρετὴν ἐπαναγαγὼσα . Καὶ γυνὴ δὲ τις ἐν ἀκολασίᾳ καὶ πορνείᾳ πάντα βεβιωκυῖα τὸν χρόνον , δμα τε προστέψεται πρὸς τοὺς πόδας τοῦ Χριστοῦ , καὶ σωφρόνως ζήσεται . Οὐ τοίνυν ἀποκαθαίρει μόνον ἁμαρτίας , ἀλλὰ καὶ κινδύνους ἀποκροτεῖται μεγάλους . Ὁ γέ τοι βασιλεὺς ὁμοῦ τε καὶ προφήτης , ὁ θαυμασίος Δαυὶδ , τοὺς πολλοὺς καὶ γαλεποὺς πολέμους τῇ προσευχῇ διέφυγε , τοῦτο μόνον τὸ ὅπλον τῆς στρατιᾶς προβαλλόμενος , καὶ παρέχων τοῖς ἑαυτοῦ στρατιώταις καθ’ ἑκάστην καὶ ἀδείαν ἀπολαύειν τῆς νίκης . Οἱ μὲν οὖν ἄλλοι βασιλεῖς , ἐν τῇ τῶν στρατηγῶν ἐμπειρίᾳ καὶ τῇ τέχνῃ καὶ τοξοταῖς καὶ ὀπλίταις καὶ ἱππεῦσι τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας εἶχον · ὁ δὲ μέγας Δαυὶδ ταῖς ἁγίαις εὐχαῖς τὴν στρατιὰν ἐτείχιζεν , οὐ βλέπων εἰς ὅφριν ἐστρατηγῶν καὶ ταξιάρχων καὶ ἱππάρχων , οὐδὲ χρημάτι τῷ Θεῷ , οὐδὲ ὅπλα κατασκευάζων , ἀλλὰ τὴν θείαν πανοπλίαν ἐξ οὐρανοῦ καταφέρων . Πανοπλία γὰρ ὡς ἀληθῶς οὐράνιος ἡ θεία προσευχή , καὶ μόνη δύναται φυλάττειν βεβαίως τοὺς δεδιώκτας ἑαυτοὺς τῷ Θεῷ . Τὴν μὲν γὰρ τῶν ὀπλιτῶν λόγὸν τε καὶ 782 ἐπιστήμην , καὶ τοξοτῶν ἐμπειρίαν , καὶ προδοσίαν , πολλάκις ὑποφαίνει μάταιον καὶ βλέμματα πολεμικά , καὶ ἀντιπάλων εὐχὴν δ , καὶ ἄλλα πολλὰ πρὸς τούτοις · προσευχὴ δὲ ἁγίων ὅπλον , καὶ ἀσφαλὲς φυλακτήριον , ὁμοίως μὲν στρατιώτην ἕνα , ὁμοίως δὲ πολλὰς ἀποκρουομένη μυριάδας · εἶπε καὶ Δαυὶδ ὁ θαυμασίος τὸν Γολιάθ ἐκτεῖνον , ὡσπερ δαιμόνα τινα φοβερὸν ἐπερχόμενον , οὐχ ὅπλοις οὐδὲ ξίφεσιν , ἀλλ’ εὐχαῖς κατέηνγεν . Οὕτως ἰσχυρὸν μὲν βασιλεύειν ἐν μάχαις ὅπλον ἡ προσευχή , ἰσχυρὸν δὲ καὶ πρὸς δαίμονας . Οὕτω καὶ ὁ βασιλεὺς Ἐξεκίας περιγίνεται τῷ πολέμῳ τῶν Παρωσῶν , στρατιὰν μὲν οὐχ ὁπλίσας , εὐχὰς δὲ μόνας ἀντιτάσας τῇ πλήθει τῶν ἀντιπάλων · οὕτω καὶ θάνατον διέφυγε , μετὰ τῆς προσευχῆς · εὐλαβείας τῷ Θεῷ προσέσπων , καὶ ἡ προσευχὴ μόνη διέωχεν ἀναβιώσαι τῷ βασιλεῖ . Καὶ μὴν γε ὅτι ψυχὴν ἁμαρτηκυῖαν ἡ προσευχὴ βραδέως ἀποκαθαίρει , διδάσκει ἡμᾶς ὁ τετλιώτης , δεηθεὶς τοῦ Θεοῦ τυχεῖν ἀφέσεως , καὶ τυχόν · διδάσκει δὲ καὶ ὁ λεπρός , ἅμα τε προσπεσόν τῷ Θεῷ , καὶ καθαρθεὶς εὐθέως . Εἰ δὲ σῶμα διεφθαρμένον ὁ Θεὸς ὁξέως ἴασατο , πολλῷ μᾶλλον ψυχὴν νενοσηκυῖαν θεραπεύσει φιλανθρώπως · ὅση γὰρ τιμιωτέρα τοῦ σώματος ἡ ψυχή , τοσοῦτω μᾶλλον εἰκὸς περὶ ταύτην πλείονα σπουδὴν ἐπιδείκνυσθαι τὸν Θεόν . Καὶ μυρία ἂν τις ἔχοι λέγειν καὶ παλαιὰ καὶ καινὰ , εἰ πάντας ἐξεραθμείσθαι βούλοιτο τοὺς διὰ προσευχῆς σσωσμένους . Ἴσως δὲ τις τῶν ῥαθυμοτέρων καὶ οὐχ ἐθελόντων ἐπιμελῶς προσεύχεσθαι καὶ σπουδαίως , ἐκεῖνα τὰ ῥήματα φήσειεν ἂν εἰρημένα · τὸν Θεόν , ὡς Οὐ πᾶς ὁ λέγων μοι , Κύριε , Κύριε , εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , ἀλλ’ ὁ ποιῶν τὸ θέλημα τοῦ Πατρὸς μου , τοῦ ἐν οὐρανοῖς · ἐγὼ δὲ εἰ μόνην ἐξάρχειν πρὸς τὴν ἡμετέραν σωτηρίαν τὴν προσευχήν ἐνόμιζον , εἰκότως ἂν τις τούτοις ἐνέχυρτο τοῖς λόγοις · ἐπεὶ δὲ κεφάλαιον εἶναι ἀγαθῶν τὴν προσευχὴν φημι , καὶ χρησιπὴ καὶ μέγαν τοῦ λυστελουμένου βίου , μηδεὶς ἐπὶ προφάσει ῥαθυμίας ἐκείνους χειρώσω τοὺς λόγους . Οὐδὲ γὰρ σωφροσύνη μόνη δύναται σῴζειν ἄνευ τῶν ἄλλων ἀγαθῶν , οὐδὲ πρόνοια πτωχῶν , οὐδὲ χρηστότης , οὐδὲ ἄλλο τι τῶν σπουδαίων , ἀλλὰ δεῖ πάντα συνδραμεῖν εἰς τὰς ἡμετέρας ψυχὰς · προσευχὴ δὲ ὡσπερ βίλα καὶ χρησις ὑπόκειται . Καὶ ὡσπερ πλοῖον καὶ οἰκίαν τὰ κάτωθεν ἰσχυρὰ ποιεῖ καὶ συνῆχει , οὕτω τὸν ἡμετέρον βίον ἡ προσευχὴ συγκερατοῦσιν · ἄνευ δὲ ταύτης οὐδὲν ἂν ἡμῖν ἀγαθόν , οὐδὲ σωτήριον γένοιτο . Διὰ τοῦτο ὁ Παῦλος ἔγχειται συνεχῶς ἡμῖν διακελευδόμενος , καὶ λέγων · Τῇ προσευχῇ προσευχεσθε , γρηγοροῦντες ἐν αὐτῇ , ἐν εὐχα -
Lemmas: ὅτι μέν οὖν παντελής ἀμήχανος ἄνευ προσευχή ἀρετή συζάω , καί μετά οὗτος πορεύω ὁ βίος , ἡμέτερος δῆλος ἅπας ἔρχομαι . πῶς γάρ ἄν τις ἀρετή ἀσκέω μή πρόσειμι καί προσπίπτω συνεχής ὁ οὗτος χορηγός καί δοτήρ ; πῶς δέ ἄν τις ἐπιθυμία εἰμί σώφρων καί δίκαιος , μή ὁμιλέω ὅδε ὁ οὗτος τε καί πλείων οὗτος ἀπαιτέω παρά ἐγώ ; βούλομαι δέ ἐπιδείκνυμι διά βραχύς , ὅτι κἀν ἁμάρτημα γέμω εἄν προσευχή λαμβάνω ἐγώ , ταχέως ἀποκαθαίρω . καίτοι τίς μέγας γίγνομαι ἄν προσευχή , ὁ θεῖος , ὅταν ἀλείψωφαρμακον φαίνω τίς εἰμί ὁ ὁ ψυχή νοσέω ; οὕτως γάρ πρῶτος Νινευῖται φαίνω διά προσευχή ἀναλύω β ὁ πολύς πρός θεός ἁμαρτία . Ἄμη τε γάρ λανθάνω αὐτός ὁ προσευχή , καί δικαιοσύνη ποιέω , καί πολύς ἐθίζω ἀκολασία καί πορνεία καί παράνομος βίος συζάω , ἐπανορθόω ὀξύς , παλαιός συνήθεια μείζων ἰσχύω , ὁ οὐράνιος νόμος πλήρης ποιέω ὁ πόλις , συνοφείλω μετά ἑαυτοῦ καί σωφροσύνη , καί φιλανθρωπία , καί πραότης , καί πρόνοια πτωχός . οὐ γάρ ἀνέχω Χωρὶς οὗτος ἐνδιατάσσω Ψυχή γ · ἀλλά εἰς ἄν ἄν οἴκησις διάνοια , πλήρης ποιέω δικαιοσύνη πᾶς , παιδοτριβέω πρός ἀρετή , καί κακία ἐξορίζω . καί δή καί τότε εἰμί τις εἰσέρχομαι εἰς Νινευὶ ὁ πόλις , καί πρότερος αὐτός ἀρχαῖος ἐπίσταμαι , οὐ ἄν ἐπιγιγνώσκω ὁ πόλις · οὕτως ἐξάπτω ἀπό ὁ φαῦλος βίος πρός εὐσέβεια μεταπηδάω . ὡς γάρ γυνή πτωχός , μάκαρ φορέω , μετά οὗτος τις χρύσεος ἱμάτιον κοσμέω ὁράω , οὐ ἄν ἐπιγιγνώσκω ὁ γυναικὸν · οὕτως ὁ ὁ πόλις ἐκεῖνος οἶδα πτωχεύω πρότερος , καί ὁ πνευματικός ἐρῆμος εἰμί θησαυρός , ἐρωτάω ἄν ὅστις εἰμί ὁ πόλις , ὅς τοσοῦτος ἰσχύω εὐχή μεταβάλλω καί τρόπος καί βίος πρός ἀρετή ἐπανάγω . καί γυνή δέ τις ἐν ἀκολασία καί πορνεία πᾶς βιόω ὁ χρόνος , ΔΜΑ τε προστέφω πρός ὁ πόδι ὁ Χριστός , καί σωφρόνως ζάω . οὐ τοίνυν ἀποκαθαίρω μόνος ἁμαρτία , ἀλλά καί κίνδυνος ἀποκροτέω μέγας . ὁ γε τοι βασιλεύς ὁμοῦ τε καί προφήτης , ὁ θαυμάσιος Δαυίδ , ὁ πολύς καί γαλεποὺς πόλεμος ὁ προσευχή διαφεύγω , οὗτος μόνος ὁ ὅπλον ὁ στρατιά προβάλλω , καί παραχώννυμι ὁ ἑαυτοῦ στρατιώτης κατά ἕκαστος καί ἄδεια ἀπολαύω ὁ νίκη . ὁ μέν οὖν ἄλλος βασιλεύς , ἐν ὁ ὁ στρατηγός ἐμπειρία καί ὁ τέχνη καί τοξότης καί ὁπλίτης καί ἱππεύς ὁ ἐλπίς ὁ σωτηρία ἔχω · ὁ δέ μέγας Δαυίδ ὁ ἅγιος εὐχή ὁ στρατία τειχίζω , οὐ βλέπω εἰς ὅφριν στρατηγός καί ταξίαρχος καί ἵππαρχος , οὐδέ χρῆμα ὁ θεός , οὐδέ ὅπλον κατασκευάζω , ἀλλά ὁ θεῖος πανοπλία ἐκ οὐρανός καταφέρω . πανοπλία γάρ ὡς ἀληθῶς οὐράνιος ὁ θεῖος προσευχή , καί μόνος δύναμαι φυλάσσω βέβαιος ὁ διώκτης ἑαυτοῦ ὁ θεός . Τά μέν γάρ ὁ ὁπλίτης λόγος τε καί 782 ἐπιστήμη , καί τοξότης ἐμπειρία , καί προδοσία , πολλάκις ὑποφαίνω μάταιος καί βλέμμα πολεμικός , καί ἀντίπαλος εὐχή δ , καί ἄλλος πολύς πρός οὗτος · προσευχή δέ ἅγιος ὅπλον , καί ἀσφαλής φυλακτήριον , ὅμοιος μέν στρατιώτης εἷς , ὅμοιος δέ πολύς ἀποκρούω μυριάς · λέγω καί Δαυίδ ὁ θαυμάσιος ὁ Γολιάθ ἐκτείνω , ὡς δαίμων τις φοβερός ἐπέρχομαι , οὐ ὅπλον οὐδέ ξίφος , ἀλλά εὐχή καταφέρω . οὕτως ἰσχυρός μέν βασιλεύω ἐν μάχη ὅπλον ὁ προσευχή , ἰσχυρός δέ καί πρός δαίμων . οὕτως καί ὁ βασιλεύς Ἐξεκίας περιγίγνομαι ὁ πόλεμος ὁ Παρωσῶν , στρατία μέν οὐ ὁπλίζω , εὐχή δέ μόνος ἀντιτάσσω ὁ πλῆθος ὁ ἀντίπαλος · οὕτως καί θάνατος διαφεύγω , μετά ὁ προσευχή · εὐλάβεια ὁ θεός πρόσειμι , καί ὁ προσευχή μόνος διαχέω ἀναβιόω ὁ βασιλεύς . καί μήν γε ὅτι ψυχή ἁμαρτάνω ὁ προσευχή βραδύς ἀποκαθαίρω , διδάσκω ἐγώ ὁ τετλιώτης , δέω ὁ θεός τυγχάνω ἄφεσις , καί τυγχάνω · διδάσκω δέ καί ὁ λεπρός , ἅμα τε προσπίπτω ὁ θεός , καί καθαίρω εὐθύς . εἰμί δέ σῶμα διαφθείρω ὁ θεός ὀξύς ἰάομαι , πολύς μᾶλλον ψυχή νοσέω θεραπεύω φιλάνθρωπος · ὅσος γάρ τίμιος ὁ σῶμα ὁ Ψυχή , τοσοῦτος μᾶλλον ἔοικα περί οὗτος πολύς σπουδή ἐπιδείκνυμι ὁ θεός . καί μύριοι ἄν τις ἔχω λέγω καί παλαιός καί καινός , εἰμί πᾶς ἐξεράω βούλομαι ὁ διά προσευχή σώνω . ἴσος δέ τις ὁ ῥάθυμος καί οὐ ἐθέλω ἐπιμελής προσεύχομαι καί σπουδαῖος , ἐκεῖνος ὁ ῥῆμα φημί ἄν λέγω · ὁ θεός , ὡς οὐ πᾶς ὁ λέγω ἐγώ , κύριος , κύριος , εἰσέρχομαι εἰς ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ἀλλά ὁ ποιέω ὁ θέλημα ὁ Πατρός ἐγώ , ὁ ἐν οὐρανός · ἐγώ δέ εἰμί μόνος ἐξάρχω πρός ὁ ἡμέτερος σωτηρία ὁ προσευχή νομίζω , ἔοικα ἄν τις οὗτος ἐνέχυρτο ὁ λόγος · ἐπεί δέ κεφάλαιος ἔρχομαι ἀγαθός ὁ προσευχή φημί , καί χρησιπὴ καί μέγας ὁ λυστελουμενοω βίος , μηδείς ἐπί πρόφασις ῥᾳθυμία ἐκεῖνος χειρόω ὁ λόγος . οὐδέ γάρ σωφροσύνη μόνος δύναμαι σῴζω ἄνευ ὁ ἄλλος ἀγαθός , οὐδέ πρόνοια πτωχός , οὐδέ χρηστότης , οὐδέ ἄλλος τίς ὁ σπουδαῖος , ἀλλά δέω πᾶς συντρέχω εἰς ὁ ἡμέτερος ψυχή · προσευχή δέ ὡς βίλα καί χρῆσις ὑπόκειμαι . καί ὡς πλοῖον καί οἰκία ὁ κάτωθεν ἰσχυρός ποιέω καί συνάγω , οὕτως ὁ ἡμέτερος βίος ὁ προσευχή συγκερατους · ἄνευ δέ οὗτος οὐδείς ἄν ἐγώ ἀγαθός , οὐδέ σωτήριος γίγνομαι . Ζεύς οὗτος ὁ Παῦλος ἐγχέω συνεχής ἐγώ διακελευδιδωμι , καί λέγω · Τά προσευχή προσεύχομαι , γρηγορέω ἐν αὐτός , ἐν εὐχή -