joannes-chrysostomus.de-precatione-orat-1-2-sp pg050_0377.3
" Ὅτι μὲν παντὸς ἀγαθοῦ καφαλαίων ἐστὶν ἡ προσευχή , καὶ σωτηρίας καὶ ζωῆς αἰωνίου πρόξενος , ἀγνοεῖ τῶν ἀπάντων οὐδεὶς · ἀνάγκαιον δὲ ὅμως τὰ κατὰ δύναμιν λέγειν περὶ τοῦ πράγματος , ἵνα τοὺς μὲν εἰωθότας ζῆν ἐν προσευχαῖς , καὶ τῇ λατρείᾳ τοῦ Θεοῦ προστέχειν ἐπιμελῶς , σπουδαιοτέρους ὁ λόγος ἀπεργάσηται · οἱ δὲ ῥαθυμώτερον ῥαθυμότες , καὶ προσευχῆς ἔρημον τὴν ψυχὴν ἀφέντες , τὴν τε τοῦ παρελθόντος χρόνου ζημίαν μάθωσιν , καὶ μὴ προσαποστερήσωσιν ἑαυτοὺς τῆς σωτηρίας τὸ λειπόμενον τοῦ βίου μέρος . Εὐθὺς τοίνυν ἐκεῖνο μέγιστον περὶ προσευχῆς εἰπεῖν ἔχομεν , ὅτι πᾶς προσευχόμενος τῷ Θεῷ διαλέγεται · ὅσον δὲ ἐστὶν ἀνθρώπων δυνά τῷ Θεῷ λαλεῖν ο , ἀγνοεῖ μὲν οὐδεὶς · παραστήσει δὲ λόγῳ τὴν τιμὴν οὐχ ἂν τις δυνηθείη . Αὕτη γὰρ ἡ τιμὴ καὶ τὴν τῶν [ 784 ] ἀγγέλων ὑπεραίρει μεγαλοπρέπειαν · δ καλῶς ἐκεῖνοι ἐπιστάμενοι , πάντες φαίνονται πού παρὰ τοὺς προφήτας σὺν πολλῇ τῇ φόβῳ τοὺς ὕμνους καὶ τὰς λατρίας τῷ Δεσπότῃ προσάγοντες , καλύπτοντες μὲν καὶ τὰ πρόσωπα καὶ τοὺς πόδας ὑπὸ πολλῆς εὐλαβείας , τῇ δὲ πτήσει καὶ τῇ μὴ δύνασθαι μένειν ἐν ἡσυχίᾳ τὴν πολὺν ἐνδεικνύμενοι φόβον · παιδεύοντες , οἱμαί , καὶ ἡμᾶς ἐπιλανθάνεσθαι μὲν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἐν καιρῷ προσευχῆς , τῇ δὲ προθυμίᾳ καὶ τῷ φόβῳ συνεχυμένους , μηδὲν τῶν παρόντων ὁρᾶν , ἀλλ' ἐν μέσῳ τῶν ἀγγέλων ἑστάναι νομίζειν , καὶ τὴν αὐτὴν ἐκείνοις λατρείαν ἐκτελεῖν . Τὰ μὲν γὰρ ἄλλα πάντα πολὺ χειρομίσματα , τὰ τε ἐκείνων λῦτα καὶ τὰ ἡμέτερα , καὶ φύσις , καὶ δαίτα , καὶ σοφία , καὶ σύνεσις , καὶ πᾶν , ὅ τι ἂν εἴπῃ τις · προσευχὴς δὲ κοινὸν ἔργον ἀγγέλων ὁμοῦ καὶ ἀνθρώπων · καὶ οὐκ ἔστι μέσον οὐδὲν ἐκατέρας φύσεως , τὰ γε εἰς προσευχήν . Αὕτη σε χωρίζει τῶν ἀλόγων , αὕτη συνάπτει τοῖς ἄγγέλοις · ταχὼς δέ τις εἰς τὴν ἐκείνων μεταστήσεται
Lemmas: " ὅτι μέν πᾶς ἀγαθός καφαλαίων εἰμί ὁ προσευχή , καί σωτηρία καί ζωή αἰώνιος πρόξενος , ἀγνοέω ὁ ἀπαντάω οὐδείς · ἀναγκαῖος δέ ὅμως ὁ κατά δύναμις λέγω περί ὁ πρᾶγμα , ἵνα ὁ μέν εἴωθα ζάω ἐν προσευχή , καί ὁ λατρεία ὁ θεός προστάσσω ἐπιμελής , σπουδαῖος ὁ λόγος ἀπεργάζομαι · ὁ δέ ῥάθυμος ῥάθυμος , καί προσευχή ἐρῆμος ὁ ψυχή ἀφίημι , ὁ τε ὁ παρέρχομαι χρόνος ζημία μανθάνω , καί μή προσαποστερέω ἑαυτοῦ ὁ σωτηρία ὁ λείπω ὁ βίος μέρος . εὐθύς τοίνυν ἐκεῖνος μέγας περί προσευχή λέγω ἔχω , ὅτι πᾶς προσεύχομαι ὁ θεός διαλέγω · ὅσον δέ εἰμί ἄνθρωπος δυάς ὁ θεός λαλέω ὁ , ἀγνοέω μέν οὐδείς · παρίστημι δέ λόγος ὁ τιμή οὐ ἄν τις δύναμαι . Ἄτη γάρ ὁ τιμή καί ὁ ὁ [ 784 ] ἄγγελος ὑπεραίρω μεγαλοπρέπεια · δ καλός ἐκεῖνος ἐπίσταμαι , πᾶς φαίνω ποῦ παρά ὁ προφήτης σύν πολύς ὁ φόβος ὁ ὕμνος καί ὁ λάτρις ὁ Δεσπότη προσάγω , καλύπτω μέν καί ὁ πρόσωπον καί ὁ πόδι ὑπό πολύς εὐλάβεια , ὁ δέ πτῆσις καί ὁ μή δύναμαι μένω ἐν ἡσυχία ὁ πολύς ἐνδείκνυμι φόβος · παιδεύω , οἴομαι , καί ἐγώ ἐπιλανθάνω μέν ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐν καιρός προσευχή , ὁ δέ προθυμία καί ὁ φόβος συγχύνω , μηδείς ὁ πάρειμι ὁράω , ἀλλά ἐν μέσος ὁ ἄγγελος ἵστημι νομίζω , καί ὁ αὐτός ἐκεῖνος λατρεία ἐκτελέω . ὁ μέν γάρ ἄλλος πᾶς πολύς χειρομίσματα , ὁ τε ἐκεῖνος λύται καί ὁ ἡμέτερος , καί φύσις , καί δαίς , καί σοφία , καί σύνεσις , καί πᾶς , ὁ τίς ἄν λέγω τις · προσευχή δέ κοινός ἔργον ἄγγελος ὁμοῦ καί ἄνθρωπος · καί οὐ εἰμί μέσος οὐδείς ἑκάτερος φύσις , ὁ γε εἰς προσευχή . ἄτη σύ χωρίζω ὁ ἄλογος , οὗτος συνάπτω ὁ ἄγγελος · ταχώς δέ τις εἰς ὁ ἐκεῖνος μεθίστημι