joannes-chrysostomus.de-perfecta-caritate-sp pg056_0292.1
ἐκεῖνος · γὰρ ἡμᾶς · ἐπιστρέφει μόνος , καὶ τὰ πορφυρὰ μᾶται , καὶ τὸ διάδημα , καὶ ἡ καθέδρα , καὶ ἡ περόνη , καὶ ἄν ὁποδήματα , καὶ ἡ τῆς δίψεως λαμπρότης . Ταῦτα οὐν ἐπαντα συναγαγὼν ἀχριδῶς , ἀπὸ τούτων μεταδὸς πάλιν ἐπὶ τὰ ἄνω τῶν λογισμῶν , καὶ τὴν ἡμέραν ἐνοῦσσον τὴν φοβερὰν , καθ’ ἣν ὁ Χριστὸς παραγίνεται . Οὐ γὰρ ζεύγος ἡμῶν ἔδει τότε , οὐδὲ ὀχήματα χρυσά , οὐδὲ δράκοντας καὶ ἀσπίδας , ἀλλ’ ὁ πολλῆς γέμει φρίκης , καὶ τοσαύτην ἔμπον τὴν ἔκστασιν , ὡς καὶ αὐτὰς ἐκπλαγῆναι τὰς οὐρανίας δυνάμεις · Αἱ γὰρ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν , φησὶ , σαλευθήσονται . 296 Τότε ἀνοιἔσται μὲν ἄπα · ὁ οὐρανός , κάτεισι δὲ ὁ μονογενὴς τοῦ θεοῦ Υἱός , οὐκ εἰκῶς , οὐδὲ ἑκατὸν δορυφόρων τῶν αὐτῶν , ἀλλὰ χιλιάδων καὶ μυριάδων ἀγγέλων τε καὶ ἀρχἀγγέλων , καὶ πάντα ἔστι φρόβου καὶ τρόμου μεστὰ , τῆς τῆς ἀναβρηγνυμένης , καὶ τῶν πώποτε γενομένων ἀνθρώπων , ἐξ οὗ γένεσιν ὁ Ἄδαμ μέχρι τῆς ἡμέρας ἐκείνης , ἀπὸ γῆς ἀνισταμένων , καὶ ἀρπαζομένων , αὐτῶ μετὰ τοσαύτης φαινομένου δόξης , ὥστε τὸν θλιον τῶν τῆν σελήνην ἔπειν κρύψαι τὸ φῶς , ὑπὸ τῆς αὐτῆς ἐκείνης ὀπερλαμπόμενον . Ἄλλ’ , οἶμοι τῆς πολλῆς ἀναισθησίας , ὅτι , τοιούτων προσδοκωμένων ἀγαθῶν , ἐπὶ πρὸς τὰ παρόντα κεχρήμεν , καὶ οὐκ ἐννοοῦμεν τοῦ διαβόλου τὴν κακοουργίαν , ὅς διὰ τῶν μικρῶν τὰ μεγάλα ἡμᾶς ἑραπίζει , καὶ διδωσι πηλὸν , ἵνα ἀρπάσῃ οὐράνους , καὶ δείκνυσι σκιὰν , ἵνα ἐκβάλῃ τῆς ἀληθείας , καὶ ἐν ὀνειροῖς φαντάζει ( τοῦτο γὰρ ὁ παρὼν πλοῦτος ) , ἵν’ , ἡμέρας γενομένης , διέξῃ πάντων πενεστέρους . Ἄπερ μαθόντες , ἀγαπητοί , φύγωμεν τὸν ἐκεῖνον δόλον , φύγωμεν τὴν μετ’ ἐκείνου κατάκρισιν , ἵνα μὴ καὶ πρὸς ἡμᾶς ὁ ρητὴς εἴπῃ · Πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ , οἱ κατηραμένοι , εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ καὶ τοῖς ἀγγέλοις αὐτοῦ .
Lemmas: ἐκεῖνος · γάρ ἐγώ · ἐπιστρέφω μόνος , καί ὁ πορφυρός μάτη , καί ὁ διάδημα , καί ὁ καθέδρα , καί ὁ περόνη , καί ἄν ὁποδήματα , καί ὁ ὁ δίψος λαμπρότης . Ταΰς οὖν πᾶς συνάγω ἀχριδῶς , ἀπό οὗτος μεταδίδωμι πάλιν ἐπί ὁ ἄνω ὁ λογισμός , καί ὁ ἡμέρα νοσέω ὁ φοβερός , κατά ὅς ὁ Χριστός παραγίγνομαι . οὐ γάρ ζεύγος ἐγώ δέω τότε , οὐδέ ὄχημα χρυσός , οὐδέ δράκων καί ἀσπίς , ἀλλά ὁ πολύς γέμω φρίκη , καί τοσοῦτος ἐμπίνω ὁ ἔκστασις , ὡς καί αὐτός ἐκπλήγνυμι ὁ οὐράνιος δύναμις · εἰ γάρ δύναμις ὁ οὐρανός , φημί , σαλεύω . 296 Τότε ἀναφέρω μέν Ἄπα · ὁ οὐρανός , κατέρχομαι δέ ὁ μονογενής ὁ θεός υἱός , οὐ ἵημι , οὐδέ ἑκατόν δορυφόρος ὁ αὐτός , ἀλλά χιλιάς καί μυριάς ἄγγελος τε καί ἀρχάγγελος , καί πᾶς εἰμί φροβους καί τρόμος μεστός , ὁ ὁ αναβρηγνυμενω , καί ὁ πώποτε γίνομαι ἄνθρωπος , ἐκ ὅς γένεσις ὁ Άδαμ μέχρι ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἀπό γῆ ἀνίστημι , καί ἀρπάζω , αὐτός μετά τοσοῦτος φαίνω δόξα , ὥστε ὁ θλιον ὁ τῆν σελήνη ἕπομαι κρύπτω ὁ φάος , ὑπό ὁ αὐτηες͂ς ἐκεῖνος οπερλαμπομενω . ἄλλος , οἶμος ὁ πολύς ἀναισθησία , ὅτι , τοιοῦτος προσδοκάω ἀγαθός , ἐπί πρός ὁ πάρειμι χράω , καί οὐ ἐννοέω ὁ διάβολος ὁ κακουργία , ὅς διά ὁ μικρός ὁ μέγας ἐγώ ῥαπίζω , καί δίδωμι πηλός , ἵνα ἁρπάζω οὐρανός , καί δείκνυμι σκιά , ἵνα ἐκβάλλω ὁ ἀλήθεια , καί ἐν ὄνειρος φαντάζω ( οὗτος γάρ ὁ πάρειμι πλοῦτος ) , ἵνα , ἡμέρα γίνομαι , διέξειμι πᾶς πένης . Ἄπερ μανθάνω , ἀγαπητός , φεύγω ὁ ἐκεῖνος δόλος , φεύγω ὁ μετά ἐκεῖνος κατάκρισις , ἵνα μή καί πρός ἐγώ ὁ ῥητός λέγω · πορεύομαι ἀπό ἐγώ , ὁ καταράομαι , εἰς ὁ πῦρ ὁ αἰώνιος ὁ ἑτοιμάζω ὁ διάβολος καί ὁ ἄγγελος αὐτός .