joannes-chrysostomus.de-perfecta-caritate-sp pg056_0292.4
Ἄλλ’ , εἰ δοκεῖ , καὶ ἐπ’ ἑτερα κολάσεως εἴδη τὸν λόγον ἀγάγωμεν , ἵνα ἐκ τῶν γενομένων καὶ τὰ μέλλοντα πιστευθῇ . Ἐπαδήμησε τις ὑμῶν τῇ Παλαιστίνῃ ποτέ ; Ἔγωγε οἶμαι . Οὐκοῦν ὑμεῖς μαρτυρήσατε τῇ ἀληθείᾳ τῶν λεγομένων . Ἄσκάλινος γὰρ καὶ Γάζης ἀνώτερον εἰς αὐτὸ τοῦ Ἰορδάνου ποταμοῦ τὸ τέλος ἦν τις χώρα πολλὰ τε καὶ εὐφορος , καὶ τῷ παραδείσῳ τοῦ θεοῦ ἀμιλλωμένη · Εἶδε γὰρ , φησὶ , Ἄντε πᾶσαν τὴν περίχωρον σοῦ Ἰορδάνου , καὶ ἦν ποτιζομένη ὡς ὁ παράδεισος τοῦ θεοῦ . Ἄλλὰ νῦν αὐτὴ πασῶν τῶν ἐρήμων ἐστὶν ἐρημωτέρα , Ἔστηκε μὲν γὰρ δένδρα , καὶ καρπὸν ἔχει , ὁ δὲ καρπὸς τῆς τοῦ θεοῦ δόρης ἐστιν ὀπόνημα . Ἔστηκασι γὰρ βασιλ λαμπρὰ μὲν τῇ ἐπιφανείᾳ , καὶ χρηστὰς παρέχουσαι τοῖς ἀγνοοῦσιν ἐλπίδας , εἰς δὲ χειρὰς ληφθεῖσαι καὶ διακλασθεῖσαι , καρπὸν μὲν οὐδένα , πόνιν δὲ καὶ τέφραν ἐπιδεικνύται πολλὴν ἐνδον ἀποκειμένην . Τοιαύτη ἐστὶ καὶ ἡ γῆ , τοιούτοι καὶ οἱ λίθοι , τοιούτος καὶ ὁ ἀήρ αὐτός . Πάντα ἐμπέπρακται , πάντα τετρίφωται , τῆς προλαδοῦσης δόξης ὑπομνήματα ὄντα , τῆς μελλούσης κολάσεως προμνήματα . Μὴ καὶ ταῦτα ἀπειλαὶ ῥημάτων ; μὴ καὶ ταῦτα φόροι ῥημάτων ; Εἰ τις ἀπιστεῖ τῇ γεννή , τὰ Σόδομα λογίζεσθω , τὰ Γόμορρα ἐννοεῖτω , τὴν τιμωρίαν τὴν ἤδη γεγενημένην καὶ μέχρι νῦν μένουσαν . Ὅπερ καὶ ἡ θεῖα Γραφὴ διηγουμένη περὶ τῆς σοφίας φησίν · Ἄδτη δικαίον , ἐξακαλλυμένων ἀσεβῶν , ἀθρόωστον φυγόντα καταδίσιον πρὸς Πενταπόλεως . Ἄδτη καὶ νῦν ἐπὶ εἰς Μαρτύριον τῆς σοφίας παρηγομένη καθέστηκε χέρσος , καὶ ἀτελίδιον ὥραις καρποφοροῦσα τὰ φυτά . Ἄναγκαῖον δὲ καὶ τὴν αἰτίαν εἰπεῖν , δι’ ἣν ταῦτα πεπόνθασιν . Ἔν γὰρ τῷ πταίσαι αὐτῶν , χαλεπὸν μὲν καὶ ἐπάρρον · πλὴν ἔν . Παισὶν δ’ ἐπεμαίνοντο , καὶ διὰ τοῦτο παρὶν κατεκαύθησαν ὑπὸ · νῦν δὲ μυρία καὶ ἴσα καὶ χαλεπώτερα γίνεται , καὶ τοιούτος ἐμπερημὸς οὐ γίνεται . Τίνος ἐνεκεν ; Ὅτι πρὸ ἑτερον ἡτοιμάσται , μηδέποτε σβεννύμενον . Πῶς γὰρ ὁ ὑπὲρ ἑνὸς ἁμαρτήματος · τοσαύτην δόρην ἐπαγαγὼν , καὶ μῆτε τοῦ Ἄβραὰμ τὴν ἰκετηρίαν δεξάμενος , μῆτε τὸν Ἐνοῖχον δυσωπηθεὶς Ἄντε , τοσοῦτων
Lemmas: ἄλλος , εἰμί δοκέω , καί ἐπί ἕτερος κόλασις εἶδος ὁ λόγος ἄγω , ἵνα ἐκ ὁ γίνομαι καί ὁ μέλλω πιστεύω . Ἐπαδήμησε τις σύ ὁ Παλαιστίνη ποτέ ; ἐγώ οἴομαι . οὐκοῦν σύ μαρτυρέω ὁ ἀλήθεια ὁ λέγω . Ἄσκαλις γάρ καί Γάζα ἀνώτερος εἰς αὐτός ὁ Ἰορδάνης ποταμός ὁ τέλος εἰμί τις χώρα πολύς τε καί εὔφορος , καί ὁ παράδεισος ὁ θεός ἁμιλλάω · εἶδον γάρ , φημί , Άντε πᾶς ὁ περίχωρος σύ Ἰορδάνης , καί εἰμί ποτίζω ὡς ὁ παράδεισος ὁ θεός . ἀλλά νῦν αὐτός πᾶς ὁ ἐρῆμος εἰμί ἐρῆμος , ἵστημι μέν γάρ δέντρο , καί καρπός ἔχω , ὁ δέ καρπός ὁ ὁ θεός δορεύς εἰμί ὀπόνημα . ἵστημι γάρ Βασίλ λαμπρός μέν ὁ ἐπιφάνεια , καί χρηστός παρέχω ὁ ἀγνοέω ἐλπίς , εἰς δέ χειράς λαμβάνω καί διακλάω , καρπός μέν οὐδείς , πόνι δέ καί τέφρα ἐπιδείκνυμι πολύς ἐνδίδωμι ἀπόκειμαι . τοιοῦτος εἰμί καί ὁ γῆ , τοιοῦτος καί ὁ λίθος , τοιούτος καί ὁ ἀήρ αὐτός . Πάν ἐμπράσσω , πᾶς τρίβω , ὁ προλαδουω δόξα ὑπόμνημα εἰμί , ὁ μέλλω κόλασις πρόμνημα . Μή καί οὗτος ἀπειλή ῥῆμα ; μή καί οὗτος φόρος ῥῆμα ; εἰμί τις ἀπιστέω ὁ γέννα , ὁ Σόδομα λογίζομαι , ὁ Γόμορρα ἐννοέω , ὁ τιμωρία ὁ ἤδη γίγνομαι καί μέχρι νῦν μένω . ὅπερ καί ὁ θεῖος Γραφή διηγέομαι περί ὁ σοφία φημί · Ἄδτη Δίκαιος , ἐξακαλλυμένων ἀσεβής , ἀθρόωστον φεύγω καταδίσιον πρός Πεντάπολις . Ἄδτη καί νῦν ἐπί εἰς μαρτύριον ὁ σοφία παρηγέομαι καθίστημι χέρσος , καί ατελιδιος ὥρα καρποφορέω ὁ φυτόν . ἀναγκαῖος δέ καί ὁ αἰτία λέγω , διά ὅς οὗτος πάσχω . Εἷς γάρ ὁ πταίω αὐτός , χαλεπός μέν καί ἐπαίρω · πλήν ἐν . Παῖς δέ ἐπιμαίνω , καί διά οὗτος Πάρις κατακαίω ὑπό · νῦν δέ μύριοι καί ἴσος καί χαλεπός γίγνομαι , καί τοιούτος ἐμπίμπρημι οὐ γίγνομαι . Τίνος ἕνεκα ; ὅτι πρό ἕτερος ἑτοιμάζω , μηδέποτε σβέννυμι . Πῶς γάρ ὁ ὑπέρ εἷς ἁμάρτημα · τοσοῦτος δορά ἐπάγω , καί μήτε ὁ Ἀβραάμ ὁ ἱκετηρία δέχομαι , μήτε ὁ Ἐνοῖχον δυσωπέω Άντε , τοσοῦτος