joannes-chrysostomus.de-perfecta-caritate-sp pg056_0293.3
ἐκεῖνοι ἐκολάσθησαν τότε , διὰ τί ἡμεῖ ; οὐ κολαζόμεθα νῦν ; Οὐχὶ καὶ τυφλῶ ὁθλον , ὅτι διὰ τὸ ἀποκεῖσθαι ἡμῖν ἐν τῷ μέλλοντι τὴν κολασιν , καθὼς ἔφη πολλάκις ; Χρὴ δὲ λογίζεσθαι πρὸς τούτους καὶ τὰ νῦν ἐν τῷ βίῳ γινόμενα , καὶ οὐχ ἀπιστῆσαι τῇ γεέννῃ . Εἰ γὰρ δικαίος ἐστιν ὁ Θεὸς καὶ ἀπροσκόπλητος , ὡπερ οὐν ἂν ἔστι , τίνος ἕνεκεν οὐ μέν διδάσκει ἐνταῦθα φόνων δίκας , οἱ δὲ οὐ διδάσκει ; οἱ μὲν τῶν μοιχῶν τιμωροῦνται , οἱ δὲ τελειοῦσιν ἀτιμώρητοι ; πόσοι τυμβωρύχοι διέφυγον ; πόσοι λῃσταί ; πόσοι πλεονέκται ; πόσοι ὀρτυαγες ; Ἄν οὖν γεέννα μὴ ἦ , ποῦ τιμωρίαν ὑφείσουσιν ; Ἄρα πειθοῦμεν τοὺς ἀντιλέγοντας , ὅτι οὐχ ἔστι μῦθος ὁ περὶ αὐτῆς λόγος ; Οὐτω γὰρ ἐστιν ἀληθής , ὅτι οὐχ ἡμεῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ ποιηταὶ καὶ φιλόσοφοι καὶ λογοποιοὶ περὶ τῆς μελλούσης ἀνταποδόσεως ἐφιλοσόφησαν , καὶ ἐν ἑοῦς καλέεσθαι τοὺς πονηροὺς εἴρηκασιν . Εἰ γὰρ καὶ μετὰ ἀληθείας , ὡς ἔχει τινὰ , εἰπεῖν οὐχ ἠδυνήθησαν , ἀτε ἀπὸ λογισμῶν κινούμενοι καὶ παρακουσμάτων τῶν παρ’ ἡμῖν , ἀλλ’ ὅμως εἴκονα τινὰ χρήσεως ἔλαβον . Κωκντοὺς γὰρ φασὶ τινὰς καὶ Πυριφλεγέθοντα ποταμοὺς , καὶ Στυγὸς ὕδωρ , καὶ Τάρταρον τοσοῦτον ἀπέχοντα τῆς γῆς , ὅσον αὕτη τοῦ οὐρανοῦ , καὶ πολλοὺς ἑτέρους κολάσεως τρόπους · καὶ [ 299 ] πάλιν Ἠλύσιον πεδίον , καὶ μακάρων νήσους , καὶ λειμῶνας εὐανθεῖς , καὶ εὐωδίαν πολλήν , καὶ αἰῶνα λεπτὴν , καὶ χοροὺς ἐκεῖ διατρίβοντας , καὶ λευχὴν περιβεβλημένους στολήν , καὶ ἁδοντὰς ὕμνους τινὰς , καὶ ὅλως καὶ ἀγαθοὺς καὶ πονηροὺς ἀποκειμένην ἀντίδοσιν μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἔξοδον . Μὴ τοίνυν ἀπιστῶμεν τῇ γεέννῃ , ἵνα μὴ ἐμπέσωμεν εἰς αὐτήν · ὁ γὰρ ἀπιστῶν , ῥαθυμότερος γίνεται · ὁ δὲ ῥαθυμῶν , εἰς αὐτὴν ἀπελεύσεται πάντως · ἀλλὰ καὶ πιστεύσωμεν ἀνενδοιάτως , καὶ διαλεγώμεθα περὶ αὐτῆς συνεχῶς , καὶ οὐ ταχέως ἀμαρτησόμεθα . Τὸν γὰρ τοιούτον λόγον ἡ μνήμη , καθάπερ τι φάρμακον πικρόν , πᾶσαν κακίαν ἀποσιμβίζει δυσήσεται , διαπαντὸς ἡμῶν ἐνιζοῦσα τῇ ψυχῇ . Χρησώμεθα τοίνυν αὐτῇ , ἵνα καθαρόντες καλῶς , ἀξιωθῶμεν ἰδεῖν τὸν Θεόν , ὡς ἀνθρώποις ἰδεῖν δυνατόν , καὶ τῶν μελλόντων ἀπολαύσωμεν ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Αὐτῷ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰῶνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἐκεῖνος κολάζω τότε , διά τίς ἐμέω ; οὐ κολάζω νῦν ; οὐ καί τυφλόω ὁθλον , ὅτι διά ὁ ἀπόκειμαι ἐγώ ἐν ὁ μέλλω ὁ κόλασις , καθώς φημί πολλάκις ; χρή δέ λογίζομαι πρός οὗτος καί ὁ νῦν ἐν ὁ βίος γίγνομαι , καί οὐ ἀπιστέω ὁ γέεννα . εἰμί γάρ δικαίος εἰμί ὁ θεός καί ἀπροσκόπλητος , ὅσπερ οὖν ἄν εἰμί , τίς ἕνεκα οὐ μέν διδάσκω ἐνταῦθα φόνος δίκη , ὁ δέ οὐ διδάσκω ; ὁ μέν ὁ μοιχός τιμωρέω , ὁ δέ τελειόω ἀτιμώρητος ; πόσος τυμβωρύχος διαφεύγω ; πόσος λῃστής ; πόσος πλεονέκτης ; πόσος ορτυαρπαξ ; ἄν οὖν γέεννα μή εἰμί , ποῦ τιμωρία ὑφίημι ; Ἀρά πείθω ὁ ἀντιλέγω , ὅτι οὐ εἰμί μῦθος ὁ περί αὐτηες͂ς λόγος ; οὗτος γάρ εἰμί ἀληθής , ὅτι οὐ ἐγώ μόνος , ἀλλά καί ποιητής καί φιλόσοφος καί λογοποιός περί ὁ μέλλω ἀνταπόδοσις φιλοσοφέω , καί ἐν ἑοῦ καλέω ὁ πονηρός εἴρω . εἰμί γάρ καί μετά ἀλήθεια , ὡς ἔχω τις , λέγω οὐ δύναμαι , ὡς ἀπό λογισμός κινέω καί παράκουσμα ὁ παρά ἐγώ , ἀλλά ὅμως εἰκών τις χρῆσις λαμβάνω . Κωκντοὺς γάρ φημί τις καί πυριφλεγέθων ποταμός , καί Στύξ ὕδωρ , καί Τάρταρος τοσοῦτος ἀπέχω ὁ γῆ , ὅσον οὗτος ὁ οὐρανός , καί πολύς ἕτερος κόλασις τρόπος · καί [ 299 ] πάλιν Ἠλύσιος πεδίον , καί μάκαρ νῆσος , καί λειμών εὐανθής , καί εὐωδία πολύς , καί αἰών λεπτός , καί χορός ἐκεῖ διατρίβω , καί λευκός περιβάλλω στολή , καί ἁδοντὰς ὕμνος τις , καί ὅλος καί ἀγαθός καί πονηρός ἀπόκειμαι ἀντίδοσις μετά ὁ ἐντεῦθεν ἔξοδος . μή τοίνυν ἀπιστέω ὁ γέεννα , ἵνα μή ἐμπίπτω εἰς αὐτός · ὁ γάρ ἀπιστέω , ῥᾴθυμος γίγνομαι · ὁ δέ ῥαθυμέω , εἰς αὐτός ἀπέρχομαι πάντως · ἀλλά καί πιστεύω ανενδοιαατος , καί διαλέγω περί αὐτηες͂ς συνεχής , καί οὐ ταχέως ἁμαρτάνω . ὁ γάρ τοιοῦτος λόγος ὁ μνήμη , καθά τίς Φάρμακος πικρός , πᾶς κακία αποσιμβιζεω δύω , διαπαντός ἐγώ ἐνίζω ὁ ψυχή . χράω τοίνυν αὐτός , ἵνα καθαίρω καλός , ἀξιόω ὁράω ὁ θεός , ὡς ἄνθρωπος ὁράω δυνατός , καί ὁ μέλλω ἀπολαύω ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . αὐτός ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .