joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0304.4
Βουλει μαθειν , οςος χωρος ανθρωποις η νηστεια , οση φυλακη και ασφαλεια ; Εννοησον μοι το μακαριον και θαυμαστον των μοναζοντων γενος . Ουτοι γαρ τους εν μεσω θορυδους φυγοντες , και προς τας κορυφας των ορεων αναδραμοντες , και τας καλυδας εν τη της εργμίας ησυχη , καθαπερ εν ευδεινειν τινι λυμενι πηξαμεναι , ταυτην συνεμπορον και συγκοινωνον του βιου παντας ελαβον . Τοιγαρουν και αγγελους αυτους εξ ανθρωπων εποιησεν , ουκ εκενους δε μόνους , αλλα και εν ταις πολειν δτους αν ευρη προσκειμενους αυτην , προς αυτη της φιλοσοφιας αναγει το υφος . Καλ γαρ Μωυσης και 'Ιλιας , οι πυργοι των εν τη Παλαια προφητων , κατοικι απο των αλλων δντες λαμπροι και μεγαλοι , και πολλην εχοντες παρρησιαν , δε εδουλοντο προσελθειν τω Θεω και διαλεχθηνα , ως ανθρωπω δυνατον ην , προς εαυτων κατεφυγον , και δια των ταυτης αυτω προσεφεροντο χειρων . Δια τουτο και ο Θεος τον ανθρωπον ποιων εξ αρχης , ευθως αυτον ταις της νηστειας φερων παρακατακτεω χειροι , ωσπερ φιλοστοργη μητρι και αριστη διδασκαλω την εκενιν σωτηριαν εγχειριζων αυτη . Το γαρ , 'Απο παντος ξυλου του παραδεισου φρωρει σαυτη , απο δε του ξυλου του γινωσκειν καλον και πονηρον ου φαγεσθε · νηστεια ειδοσ εστιν . Ει δε εν παραδεισω αναγκαια η νηστεια , πολλω μαλλον εκ του του παραδεισου · ει προ της πληγης χρησιμον το φαρμακον , πολλω μαλλον μετα την πληγην · ει μηδεπω του πονου των επιθυμιων ανασταντος επιτθειδον ημιν το δλον ην , πολλω μαλλον μετα την τοσαυτην μαχην την απο των επιθυμιων , την απο των δαιμονων , αναγκαια η παρα της νηστειας συμβοια . Ει ταυτης ηκουσε της φωνης ο 'Αδαμ , ουκ αν ηκουσε της δευτερας της λεγοσης · Εγ ει , και εις την απελευσιν · αλλα επειδη ταυτης εαρηκουσε , δια τουτο θανατον και φροντισεν και πονοαι · αθυμιαι και ζωη θανατου παντος βαρυτερα · δια
Lemmas: Βουλεύς μανθάνω , οἶος χῶρος ἄνθρωπος ὁ νηστεία , ὅσος φυλακή και ἀσφάλεια ; ἐννοέω ἐγώ ὁ μακάριος και θαυμαστός ὁ μονάζω γένος . οὗτος γαρ ὁ εν μέσος θορυδιδωμι φυγή , και προς ὅς κορυφή ὁ ὁράω ανατρέχω , και ὅς καλυδαις εν ὅς ὁ εργμίας ἡσυχῇ , καθάπερ εν ευδεινεος τις λύω πήγνυμι , οὗτος συνέμπορος και συγκοινωνός ὁ βίος πᾶς λαμβάνω . Τοιγαρουν και ἄγγελος αὐτός ἕξ ἄνθρωπος ποιέω , οὐ κενός δέ μόνος , ἀλλά και εν ὅς πολέω δτους αν εὑρίσκω προσκείμενος αὐτός , προς ἀϋτή ὁ φιλοσοφία ἀνάγω ὁ ὕφος . Καλ γαρ Μωυσῆς και 'Ιλιας , ὁ πύργος ὁ εν ὅς Παλαιός προφήτης , κατοικίς ἀπό ὁ ἄλλος δντες λαμπρός και μέγας , και πολύς ἔχω παρρησία , δέ δουλόω προσέρχομαι ὁ θέω και διαλέγω , ως ἄνθρωπος δυνατός ἐάν , προς ἑαυτοῦ καταφεύγω , και διά ὁ οὗτος αὐτός προσφέρω χείρων . διά οὗτος και ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος ποιέω ἕξ ἀρχή , ευθως αὐτός ὅς ὁ νηστεία φέρω παρακατακτεω χειρόομαι , ὥσπερ φιλοστοργέω μήτηρ και ἀγαθός διδάσκαλος ὁ εκενιν σωτηρία ἐγχειρίζω ἀϋτή . ὁ γαρ , 'Απο πᾶς ξύλον ὁ παράδεισος φρορέω σεαυτοῦ , ἀπό δέ ὁ ξύλον ὁ γιγνώσκω κᾶλον και πονηρός ου ἐσθίω · νηστεία εἶδος εἰμί . ει δέ εν παράδεισος ἀναγκαῖος ὁ νηστεία , πολύς μᾶλλον ἐκ ὁ ὁ παράδεισος · ει προ ὁ πλήσσω χρήσιμος ὁ φάρμακον , πολύς μᾶλλον μετά ὁ πλήσσω · ει μηδέπω ὁ πόνος ὁ ἐπιθυμία ἀνίστημι επιτθειδον ἡμεῖς ὁ δλον ἐάν , πολύς μᾶλλον μετά ὁ τοσοῦτος μάχη ὁ ἀπό ὁ ἐπιθυμία , ὁ ἀπό ὁ δαίμων , ἀναγκαῖος ὁ παρά ὁ νηστεία σύμβιος . ει οὗτος ἀκούω ὁ φωνή ὁ Αδαμ , οὐ αν ἀκούω ὁ δύο ὁ λεγοσος · ἐκ ει , και εἰς ὁ ἀπέλευσις · ἀλλά ἐπειδή οὗτος εαρηκουω , διά οὗτος θάνατος και φροντίζω και πονοη · ἀθυμία και ζωή θάνατος πᾶς βαρύς · διά