joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0337.3
ἐλάλησεν ; Υἱοὺς ἐτέτρησα καὶ ἤθρεσα , αὐτοὶ δὲ με ἠθέτησαν . Ἐργὸν βοὺς τὸν κτησάμενον , [ ἀλλ᾽ ὅν διωγύνεροι , ] αὐὴ δρος τὴν γάμην τοῦ κυρίου αὐτοῦ [ δυνὼν ὀνδεδέροιν · ] Ἰσραὴλ δὲ με οὐκ ἔγνω , καὶ ὁ λαὸς με οὐ συνῆκεν . Οὐδὲ ἄνθρωπος ἀμαρτωλός . Διὰ τί , φησίν , οὐκ ἐνι σωτηρίας ἐλπίς ; Οὐδὲ διὰ τί λέγεις , εἰπὶ μοι ; Ὅτι οὐχ εὐρύσκει ἰασίν . Οὐδὲ διὰ τί λέγεις ; Ὑπὲρ ἐπεδήσα φάρμακα , καὶ οὐκ εἶλε τὸν Εἰχος · διὰ τοῦτο ἀπεστράφη . Τί οὖν ἐγὼ ποιήσω ; οὐδὲ θεραπεύσωι καπῶ ; Οὐδὲ . Θρηνοῦσαν γυναῖκα μίμειται · καὶ καλῶς ποιεῖ . Παρακαλεῖ , προστέχετέ μοι μετὰ ἀχρειείας . Οὐδὲ διὰ τί ; Ἐπειδὴ καὶ τὸ αὐτὸ ἐπὶ σωματίων γίνεται . Ὅταν γὰρ ἴση ὁ ἰατρὸς τὸν νοσοῦντα οὐκ ἔχοντα σωτηρίας ἐλπίδα , δακρύει , καὶ οἰκτεῖ καὶ προσήκοντας ἀλοφρόμενοι στενάζουσιν · ἀλλ᾽ ἐκεῖ εἰκὴ καὶ μάτην . Ὅταν γὰρ μέλλῃ τελευτᾶν ὁ τελευτῶν , κἂν ὁ κόσμος ὅλος θρηνήσῃ , οὐκ ἐγείρει αὐτόν · ὥστε πένθος ὁ θρήνος , οὐ διορθώσεως . Ἐπὶ δὲ τῆς ψυχῆς οὐκ ἔστι τοῦτο , ἀλλ᾽ ἐὰν θρηνήσῃς , πολλάκις ἐγείρεις τὸν νεκρὸν τῇ ψυχῇ . Διὰ τί ; Ὅτι τὸ σῶμα μὲν ἀποθανόν , οὐκ ἐγείρεται δυνάμει ἰατρικήν , ψυχὴ δὲ ἀποθανούσα διορθώσει ἐγείρεται . Εἶδες πόρνον , καὶ θρήνησον · καὶ ἐγείρεις αὐτὸν πολλάκις . κὶ τοῦτο καὶ Παῦλος οὐκ ἔγραψε μόνον , οὐδὲ παρῆν , ἀλλὰ καὶ ἐθρήνει μετὰ δακρύων , νοουμένων ἕνα ἕκαστον . Ἐστα , νοουθεῖς , τί καὶ δακρύεις ; Ἴνα δὲν μὴ ἰσχύσῃ ἡ νοουθεία , τὰ δάκρυα βοηθῆση . Οὕτω καὶ ὁ προφήτης θρηνεῖ . Ὁ Δεσπότης ἡμῶν ἰδὼν τὸν Ἰερουσαλὴμ πεπτιωκυίαν λέγει · Ἱερουσαλὴμ ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας , καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς σέ . Ἄνακαλεῖται τὴν πάλιν πεπτωκυίαν , καὶ μιμεῖται ἄνθρωπον θρηνούντα . Καὶ ὁ προφήτης · Οὐδὲ ἄνθρωπος ἀμαρτωλός , λαὸς πλήρης ἀμαρτιῶν · μὴ ἔχει ὑγίει τὸ σῶμα . Εἶδες αὐτοὺς ἡλκυμένους ; Σπέρμα [ 347 ] πορνρόν , υἱοὶ ἀνομοι . Διὰ τί θρηνεῖς , εἶπὶ μοι ; Ἐγναιελίστε τὸν Κύριον , καὶ παραρρήσατε τὸν Ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ . Τί ἐτι πληγήτης ; Τί ἔχω ὑμᾶς πλήξει ; λυμῶ , ἡ λυμῶ ; Πάσα τιμωρία ἦλθε , καὶ ἡ χαλὶ ὑμῶν οὐκ ἐν ἡλῳδῃ ; Προσθεῖντες ἀνομίαν . Πάσα κεφαλὴ εἰς πόνον , καὶ πᾶσα καρδία εἰς λύπην . Οὐκ ἐνὶ τραῦμα , οὐ μωλωμ . Καινὰ δὲ πράγματα . Πρὸ μικροῦ ἐλεγες · Σπέρμα πορνόν , υἱοὶ ἀνομοι , ἐγκατελίπαστε τὸν Κύριον , καὶ παραρρήσατε τὸν Ἅγιον τοῦ Ἰσραὴλ · καὶ , Οὐδὲ ἄνθρωπος ἀμαρτωλός ! Θρηνεῖς , κόπη , δόρη , καταλῦγες τὸ τραῦμα , καὶ ἐπανιών λέγεις , Οὐδὲ τραῦμα , οὔτε μωλωμ ; Πρόσεχε · τραῦμα τότε γίνεται , ὅταν τὸ μὲν ἄλλο μέρος τοῦ σώματος ὑγιὲς ἦ , ἐν δὲ μέρος τοῦ σώματος ἀναλίσκον μένη · ἐνταῦθα δὲ λέγει , ὅτι πᾶν τραῦμα ἐστιν . Οὔτε τραῦμα , οὔτε μωλωμ , οὔτε πληγὴ φαλγμαινόσα , ἀλλὰ ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς οὐκ ἔστι μάλιστα ἐπιθεῖναι , οὔτε ἕλαιον , οὔτε καταδύσεως . Ἡ γῆ ὑμῶν ἐρημος , αἱ πόλεις πυρικαυστοι , τὴν χώραν ὑμῶν ἀλλότριος κατεσθίουσι . Πάντα ταῦτα ἐποίησε , καὶ ὑμεῖς οὐ διωρθώθητε · πάντα ἐποίησε τὰ τῆς τέχνης , ὁ δὲ νοσερὸς μένει νεκρός . Δεῦτε , ἀκούσατε λόγον Κυρίου , οἱ ἄρχοντες Σοδόμων καὶ Γομόρρας . Τί μοι πλήθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν ; Τί οὖν ; Σοδομηνοὺς διαλέγεται ; Οὐχί , ἀλλὰ Ἰουδαίους Σοδομηνοὺς καλεῖ .
Lemmas: λαλέω ; υἱός τετραίνω καί ἀθρέω , αὐτός δέ ἐγώ ἀθετέω . ἔργον βοῦς ὁ κτάομαι , [ ἀλλά ὅς διωγύνεροι , ] ἰαύω δρ ὁ γαμή ὁ κύριος αὐτός [ δύνη ὀνδεδέροιν · ] Ἰσραήλ δέ ἐγώ οὐ γιγνώσκω , καί ὁ λαός ἐγώ οὖον συνίημι . οὐδέ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός . Ζεύς τίς , φημί , οὐ ἐνι σωτηρία ἐλπίς ; οὐδέ διά τίς λέγω , ἶψ ἐγώ ; ὅτι2 οὐ ευρυσκω ἵημι . οὐδέ διά τίς λέγω ; ὑπέρ πεδάω φάρμακον , καί οὐ εἴλω ὁ ἄδδιξ · διά οὗτος ἀποστρέφω . τις οὖν ἐγώ ποιέω ; οὐδέ θεραπεύω κάπος ; οὐδέ . θρηνέω γυνή μιμέομαι · καί καλῶς ποιέω . παρακαλέω , προστείχω ἐγώ μετά αχρειεαω . οὐδέ διά τίς ; ἐπεί καί ὁ αὐτός ἐπί σωμάτιον γίγνομαι . ὅταν γάρ ἴσος ὁ ἰατρός ὁ νοσέω οὐ ἔχω σωτηρία ἐλπίς , δάκρυ , καί οἰκέω καί προσήκω αλοφρομενω στενάζω · ἀλλά ἐκεῖ εἰκῇ καί μάτην . ὅταν γάρ μέλλω τελευτάω ὁ τελευτή , κἀν ὁ κόσμος ὅλος θρηνέω , οὐ ἐγείρω αὐτός · ὥστε πένθος ὁ θρήνος , οὖον διόρθωσις . ἐπί δέ ὁ Ψυχή οὐ εἰμί οὗτος , ἀλλά ἐάν θρηνέω , πολλάκις ἐγείρω ὁ νεκρός ὁ Ψυχή . Ζεύς τίς ; ὅτι2 ὁ σῶμα μέν ἀποθνῄσκω , οὐ ἐγείρω δύναμις ἰατρικός , ψυχή δέ ἀποθνῄσκω διόρθωσις ἐγείρω . εἶδον πόρνος , καί θρηνέω · καί ἐγείρω αὐτός πολλάκις . κίς οὗτος καί Παῦλος οὐ γράφω μόνος , οὐδέ πάρειμι , ἀλλά καί θρηνέω μετά δάκρυ , νοέω εἷς ἕκαστος . εἶμαι , νοέω , τίς καί δάκρυ ; ἵνα δέν μή ἰσχύω ὁ νοουθειος , ὁ δάκρυ βοηθέω . οὕτως καί ὁ προφήτης θρηνέω . ὁ Δεσπότης ἐγώ εἶδον ὁ Ἱεροσόλυμα πίπτω λέγω · Ἱεροσόλυμα ὁ ἀποκτείνω ὁ προφήτης , καί λιθοβολέω ὁ ἀποστέλλω πρός σός . ἀνακαλέω ὁ πάλιν πίπτω , καί μιμέομαι ἄνθρωπος θρηνώ . καί ὁ προφήτης · οὐδέ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός , λαός πλήρης ἁμαρτία · μή ἔχω ὑγιής ὁ σῶμα . εἶδον αὐτός ἕλκω ; σπέρμα [ 347 ] πορνρόν , υἱός ἄνομος . Ζεύς τίς θρηνέω , ἴψ ἐγώ ; Ἐγναιελίστε ὁ κύριος , καί παραρρέω ὁ Ἅγιον ὁ Ἰσραήλ . τις ἔτι πλήσσω ; τις ἔχω σύ πλήσσω ; λυμός , ὁ λυμός ; Πάσα τιμωρία ἔρχομαι , καί ὁ χαλί σύ οὐ ἐν ελώδης ; Προσθέω ἀνομία . Πάσα κεφαλή εἰς πόνος , καί πᾶς καρδία εἰς λύπη . οὐ ἐν τραῦμα , οὖον μωλωμ . Καινός δέ πρᾶγμα . πρό μικρός λέγω · σπέρμα πόρνος , υἱός ἄνομος , ἐγκαταλείπω ὁ κύριος , καί παραρρέω ὁ Ἅγιον ὁ Ἰσραήλ · καί , οὐδέ ἄνθρωπος ἁμαρτωλός ! θρηνέω , κόπτω , δόρυ , καταλῦγες ὁ τραῦμα , καί ἐπανέρχομαι λέγω , οὐδέ τραῦμα , οὔτε μωλωμ ; προσέχω · τραῦμα τότε γίγνομαι , ὅταν ὁ μέν ἄλλος μέρος ὁ σῶμα ὑγιής εἰμί , ἐν δέ μέρος ὁ σῶμα ἀναλίσκω μένω · ἐνταῦθα δέ λέγω , ὅτι πᾶς τραῦμα εἰμί . οὔτε τραῦμα , οὔτε μωλωμ , οὔτε πληγή φαλγμαινόσα , ἀλλά ἀπό πούς ἠώς κεφαλή οὐ εἰμί μάλιστα ἐπιτίθημι , οὔτε ἔλαιον , οὔτε κατάδυσις . ὁ γῆ σύ ἐρῆμος , ὁ πόλις πυρίκαυστος , ὁ χώρα σύ ἀλλότριος κατεσθίω . Πάν οὗτος ποιέω , καί σύ οὖον διορθόω · πᾶς ποιέω ὁ ὁ τέχνη , ὁ δέ νοσερός μένω νεκρός . δεῦτε , ἀκούω λόγος κύριος , ὁ ἄρχω Σόδομα καί Γόμορρα . τις ἐγώ πλήθος ὁ θυσία σύ ; τις οὖν ; Σοδομηνός διαλέγω ; οὐ , ἀλλά Ἰουδαῖος Σοδομηνός καλέω .