joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0324.1
εὐσεβείας , Ὅς πτωχούς τούνυν τοὺς ἁμαρτάνοντας ἐλεεῖ , καὶ ὡς πλουσίους τοὺς δικαιοπραγοῦντας ἀπαιτεῖ , τοὺς μὲν διὰ τὴν πεινίαν χαριζόμενος , τοὺς δὲ διὰ τὸν τῆς εὐσεβείας πλοῦτον μετὰ πολλῆς ἀκριβείας τοὺς λόγους εἰσπραττόμενος . Ὁ δὲ ποιεῖ ἐπὶ δίκαιον καὶ ἁμαρτωλῶν , τοῦτο ποιεῖ καὶ ἐπὶ πλουσίων καὶ πενήτων · καὶ ὑπὲρ τῶν ἁμαρτάνοντων ἐγείρεται διὰ φιλανθρωπίαν , τὸν δὲ δίκαιον φοβεῖ διὰ τὴν ἀποστολὴν · οὕτω καὶ ἐν τοῖς κοσμικοῖς πράγμασιν διατίθησι τὴν ἑαυτοῦ οἰκονομίαν . Ἐὰν ἴδῃ δυναστὰς ἀξιόμαχον ὑπερλάμποντας , βασιλεῖς , ἄρχοντας , πάντας τοὺς ἐν πλοῦτῳ διαπρέποντας · τοὺς διαλέγεται μετὰ φόβου , καὶ ἐπιτιθῆσι χρησίμως τῇ δυναστείᾳ τὸν φόβον · Καὶ νῦν , βασιλεῖς , σύνετε , πασδεύθητε πάντες οἱ κρίνοντες τὴν γῆν · δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ μετὰ φόβου , καὶ ἀγαλλιᾶσθε αὐτῷ ἐν τρέμει · ὅτι Βασιλεὺς ἐστι τῶν βασιλευόντων , καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων . Ὅπου ἀρχὴ δυναστείας , ἐπιτίθησι τὸν φόβον τῆς αὐτοῦ βασιλείας · ὅπου ταπείνωσις εὐσεβείας , προσφέρει · τὸ φάρμακον τῆς ἑαυτοῦ φιλανθρωπίας . Ὁ γὰρ Θεὸς οὕτως μέγας βασιλεύς τῶν βασιλευόντων , καὶ Κύριος τῶν κυριευόντων · οὕτος αὐτὸς , πάλιν ὑποβαδίων τῆς ἑαυτοῦ δόξης , εὑρίσκεται κατὰ τὴν ἁγίαν Γραφὴν πατὴρ ὀρφανῶν καὶ κριτὴς τῶν χηρῶν , βασιλεύς βασιλέων , ἄρχων τῶν ἄρχον , κυριεύων Κύριος . Ὅρᾷ πολλὴν ἀφθόνως φιλανθρωπίαν · ὁρᾷ χρησίμων τὸν φόβον τῆς εὐσεβείας καὶ τῆς ἐξουσίας · Ὅπου μὲν γὰρ εἶδεν ἀρχοῦσιν τὴν ἐξουσίαν εἰς παραμυθίαν , ἐπιτίθησι τὸν φόβον εἰς ἀφέλειαν · ὅπου δὲ εἶδε παραλελυμένην τὴν εὐτέλειαν τὴν ὀρφανίαν , καὶ τὴν πτωχίαν τῇ ἀτονίᾳ τῆς χηρείας , προστίθησι τὴν φιλανθρωπίαν εἰς παραμυθίαν . Ἐγὼ πατὴρ τῶν ὀρφανῶν . Αὐτὸ ποιεῖ , καὶ τὴν φιλανθρωπίαν δείκνυσιν , καὶ τὴν δυναστείαν κολάζει . Καλεῖ ἑαυτὸν πατέρα τῶν ὀρφανῶν , ἵνα καὶ τοὺς ἐν συμφορᾷ παραμυθήσηται , καὶ τοὺς ἐν δυναστείᾳ καταπλήξῃ , ὥστε μὴ ἐπηρεάζειν ὀρφανοὺς τε καὶ χήρας · ἐπεὶδὴ ὁ θάνατος ἐγύμνωσε τὸν μὲν τοῦ πατρός , τὴν δὲ ἐξέτρεψε τοῦ ἀνδρός , καὶ οὐὗς διέφθερεν ὁ τῆς φύσεως νόμος , ἀνεκάλυσεν ὁ τῆς φιλανθρωπίας ὅρος · καὶ ἡ αὐτὴ χάρις τῇ μὲν ἔδωκε τὸν κριτὴν , τῷ δὲ ὀρφανῷ πατέρα , τὸν βασιλέα τῶν [ 331 ] ἁγίων . Ὦστε , φησίν , ὁ δίκαιε , ἐὰν χήρας ἐπικράνῃς , τῶν τῶν χηρῶν προνοητὴ παροψόμενος · ἐὰν ὀρφανοὺς ἀδικῇς , υἱοὺς ἀδικεῖς Θεοῦ . Ἐγώ εἰμι ὁ πατὴρ τῶν ὀρφανῶν , καὶ κριτὴς τῶν χηρῶν · τίς δὲ οὕτω τολμηρὸς πρὸς ἀσεβείαν , ὥστε υἱοὺς ἀδικεῖν Θεοῦ , καὶ ταῖς ὑπὸ τοῦ Θεοῦ προνοουμέναις χήραις ἐπηρεάζειν ; Ὅρᾷ πῶς χρησίμως κατασκευάζει τὰ φάρμακα τῆς εὐσεβείας , καὶ τοὺς μὲν φοβεῖ , τοὺς δὲ ἐλεεῖ , οὐχ αὐτὸς μεριζόμενος , πρὸς δὲ τὰς γνώμας τῶν ἀνθρώπων ἁρμοζόμενος ; Προσάγωμεν τούνυν ἑαυτοῖς , ἀδελφοί , φάρμακον εἰς σωτηρίαν τὴν μετάνοιαν · μᾶλλον δὲ δεξώμεθα παρὰ τοῦ Θεοῦ τὴν μετάνοιαν ἰατρεύουσαν ἡμᾶς . Οὐ γὰρ ἡμεῖς αὐτῇ ταύτῃ προσάγομεν , ἀλλ’ αὐτὸς ἡμῖν ταύτην ἐχορήγησεν . Ὅρᾷς αὐτοῦ τὴν ἀκριβείαν τὴν ἐν τῷ νόμῳ ; ὁρᾷς τὴν φιλανθρωπίαν αὐτοῦ τὴν ἐν τῇ χάριτι ; Ὅταν δὲ εἴπω τὴν ἀκριβείαν τὴν ἐν τῷ νόμῳ , οὐ διδάλλω κρίσιν , ἀλλὰ τῆς εὐαγγελικῆς χάριτος κρύπτω τὴν φιλανθρωπίαν · ὅτι ὁ μὲν νόμος ἀπαραίτητος ἐχὼ λαζε τοὺς ἁμαρτάνοντας , ἡ δὲ χάρις μετὰ πολλῆς μακροθυμίας ὑπεριτίθεται τὴν τιμωρίαν , ἵνα ἐπαγάγῃ τὴν εὐθρόμωσιν . Δεξώμεθα τούνυν μετάνοιαν , ἀδελφοί , φάρμακον εἰς σωτηρίαν , δεξώμεθα φάρμακον ἐλαίφρον ἡμῶν
Lemmas: εὐσέβεια , ὅς πτωχός τούνυν ὁ ἁμαρτάνω ἐλεέω , καί ὡς πλούσιος ὁ δικαιοπραγέω ἀπαιτέω , ὁ μέν διά ὁ πηνιάω χαρίζομαι , ὁ δέ διά ὁ ὁ εὐσέβεια πλοῦτος μετά πολύς ἀκρίβεια ὁ λόγος εἰσπράσσω . ὁ δέ ποιέω ἐπί Δίκαιος καί ἁμαρτωλός , οὗτος ποιέω καί ἐπί πλούσιος καί πένης · καί ὑπέρ ὁ ἁμαρτάνω ἐγείρω διά φιλανθρωπία , ὁ δέ Δίκαιος φοβέω διά ὁ ἀποστολή · οὗτος καί ἐν ὁ κοσμικός πρᾶγμα διατίθημι ὁ ἑαυτοῦ οἰκονομία . ἐάν ὁράω δυνάστης ἀξιόμαχος ὑπερλάμπω , βασιλεύς , ἄρχω , πᾶς ὁ ἐν πλοῦτος διαπρέπω · ὁ διαλέγω μετά φόβος , καί ἐπιτίθημι χρήσιμος ὁ δυναστεία ὁ φόβος · καί νῦν , βασιλεύς , συνίημι , πασδευτιθημι πᾶς ὁ κρίνω ὁ γῆ · δουλεύω ὁ κύριος μετά φόβος , καί ἀγαλλιάω αὐτός ἐν τρέμω · ὅτι Βασιλεύς εἰμί ὁ βασιλεύω , καί Κύριος ὁ κυριεύω . ὅπου ἀρχή δυναστεία , ἐπιτίθημι ὁ φόβος ὁ αὐτός βασίλεια · ὅπου ταπείνωσις εὐσέβεια , προσφέρω · ὁ φάρμακον ὁ ἑαυτοῦ φιλανθρωπία . ὁ γάρ θεός οὕτως μέγας βασιλεύς ὁ βασιλεύω , καί Κύριος ὁ κυριεύω · οὗτος αὐτός , πάλιν υποβαδιον ὁ ἑαυτοῦ δόξα , εὑρίσκω κατά ὁ ἅγιος γραφή πατήρ ὀρφανός καί κριτής ὁ χήρα , βασιλεύς βασιλεύς , ἄρχω ὁ ἄρχω , κυριεύω Κύριος . ὁράω πολύς ἄφθονος φιλανθρωπία · ὁράω χρήσιμος ὁ φόβος ὁ εὐσέβεια καί ὁ ἐξουσία · ὅπου μέν γάρ ὁράω ἄρχω ὁ ἐξουσία εἰς παραμυθία , ἐπιτίθημι ὁ φόβος εἰς ἀφέλεια · ὅπου δέ ὁράω παραλύω ὁ εὐτέλεια ὁ ὀρφανία , καί ὁ πτωχίαν ὁ ἀτονία ὁ χηρεία , προστίθημι ὁ φιλανθρωπία εἰς παραμυθία . ἐγώ πατήρ ὁ ὀρφανός . αὐτός ποιέω , καί ὁ φιλανθρωπία δείκνυμι , καί ὁ δυναστεία κολάζω . Καλεῖ ἑαυτοῦ πατήρ ὁ ὀρφανός , ἵνα καί ὁ ἐν συμφορά παραμυθέομαι , καί ὁ ἐν δυναστεία καταπλήσσω , ὥστε μή ἐπηρεάζω ὀρφανός τε καί χήρα · ἐπειδή ὁ θάνατος γυμνόω ὁ μέν ὁ πατήρ , ὁ δέ ἐκτρέπω ὁ ἀνήρ , καί οὐ διαφθείρω ὁ ὁ φύσις νόμος , ἀνεκάλυσεν ὁ ὁ φιλανθρωπία ὅρος · καί ὁ αὐτός χάρις ὁ μέν δίδωμι ὁ κριτής , ὁ δέ ὀρφανός πατήρ , ὁ βασιλεύς ὁ [ 331 ] ἅγιος . ὥστε , φημί , ὁ Δίκαιος , ἐάν χήρα ἐπικραίνω , ὁ ὁ χήρα προνοητής παροράω · ἐάν ὀρφανός ἀδικέω , υἱός ἀδικέω Θεός . ἐγώ εἰμί ὁ πατήρ ὁ ὀρφανός , καί κριτής ὁ χήρα · τίς δέ οὗτος τολμηρός πρός ἀσέβεια , ὥστε υἱός ἀδικέω Θεός , καί ὁ ὑπό ὁ Θεός προνοέω χήρα ἐπηρεάζω ; ὁράω πῶς χρήσιμος κατασκευάζω ὁ φάρμακον ὁ εὐσέβεια , καί ὁ μέν φοβέω , ὁ δέ ἐλεέω , οὐ αὐτός μερίζω , πρός δέ ὁ γνώμη ὁ ἄνθρωπος ἁρμόζω ; προσάγω τούνυν ἑαυτοῦ , ἀδελφός , φάρμακον εἰς σωτηρία ὁ μετάνοια · μᾶλλον δέ δέχομαι παρά ὁ Θεός ὁ μετάνοια ἰατρεύω ἐγώ . οὖον γάρ ἐγώ αὐτός οὗτος προσάγω , ἀλλά αὐτός ἐγώ οὗτος χορηγέω . ὁράω αὐτός ὁ ἀκρίβεια ὁ ἐν ὁ νόμος ; ὁράω ὁ φιλανθρωπία αὐτός ὁ ἐν ὁ χάρις ; ὅταν δέ εἶπον ὁ ἀκρίβεια ὁ ἐν ὁ νόμος , οὖον διδάλλω κρίσις , ἀλλά ὁ εὐαγγελικός χάρις κρύπτω ὁ φιλανθρωπία · ὅτι ὁ μέν νόμος ἀπαραίτητος ἔχω λάζω ὁ ἁμαρτάνω , ὁ δέ χάρις μετά πολύς μακροθυμία υπεριτιθημι ὁ τιμωρία , ἵνα ἐπάγω ὁ ευθρομωσις . δέχομαι τούνυν μετάνοια , ἀδελφός , φάρμακον εἰς σωτηρία , δέχομαι φάρμακον ἐλαίφρον ἐγώ