joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0324.2
τὰ πταίσματα . Μετάνοια δὲ ἐστιν , οὐχ ἡ λόγῳ χρητυτομένη , ἀλλ’ ἡ πράγμασι βεβαιομένη · μετάνοια ἡ ἐξ αὐτῆς τῆς καρδίας ἐξαλείφουσα τὸν μύπον τῆς ἀσεβείας . Λούσασθε γάρ , φησίν , καθαροὶ γίνεσθε · ἀφέλετε τὰς σποτῆρας ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν , ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου . Τί βούλεται τὸ περιττὸν τῆς λέξεως ; τὸ γὰρ ἀφέλετε τὰς σποτῆρας ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν , οὐχ ἰκανὸν μηνύει τὸ πᾶν ; Διὰ τί οὖν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου ; Ἐπεὶδὴ ἄλλως ὁρῶσιν ὀφθαλμοὶ ἀνθρώπων , καὶ ἄλλως ὀρᾷ ὀφθαλμὸς τοῦ Θεοῦ · Ἄνθρωπος γὰρ εἰς πρόσωπον , Θεὸς δὲ εἰς καρδίαν . Μὴ σχήμασι , καὶ λόγῳ , νοθεύσατε τὴν μετάνοιαν , ἀλλ’ ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου , τῶν τὰ κρυπτὰ ἐρευνόντων , δεῖξατε τοὺς καρποὺς τῆς μετανοίας . Δεῖ δὲ ἡμᾶς καθαριζομένους ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχειν αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα · χἂν ὁ Θεὸς διὰ φιλανθρωπίαν συγχωρήσῃ σοι τὴν ἁμαρτίαν , ἀλλὰ σὺ πρὸς τὴν ἀσφάλειαν τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχε τὴν ἁμαρτίαν . Ἡ γὰρ μνήμη τῶν προλαβόντων ἐποχὴ γίνεται τῶν μελλόντων · καὶ ὁ ἐπὶ τοῖς προτέροις δακνόμενος , περὶ τὰ δεύτερα ἀσφαλέστερον τὴν γνώμην δεῖκνυσιν . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Δαυὶδ · Καὶ ἡ ἁμαρτία μου , φησίν , ἐνώπιόν μού ἐστι διὰ παντός · ἵνα πρὸ ὀφθαλμῶν ἔχων τὰ προλαβόντα , μὴ περιπέσῃ τοῖς μέλλουσι . Ὅτι δὲ ταύτην τῇν ἡμῖν ὁ Θεὸς ἀπαιτεῖ τὴν κατάστασιν , ἀκούσον αὐτοῦ λέγοντος · Ἐγώ εἰμι ὁ ἐξαλείφων τὰς ἁμαρτίας σου , καὶ οὐ μὴ μνησθῶμαι · σὺ δὲ μνησθῆτι , καὶ κριθῶσι , λέγει Κύριος · λέγε σὺ πρῶτον τὰς ἁμαρτίας σου , ἵνα δικαιωθῇς . Οὐχ ἀναμένει ὁ Θεὸς χρόνον τὸν ἀπὸ τῆς μετανοίας · εἴπες τὴν ἁμαρτίαν σου , ἐδικαιώθης · μετενόησας , ἠλέηθης . Οὐ χρόνος ἀπολογεῖται , ἀλλ’ ὁ τρόπος τοῦ μετανοοῦντος τὴν ἁμαρτίαν σθένυσιν · ἐστι καὶ χρόνῳ πολλῷ παρεδρεύσαντα μὴ τυχεῖν σωτηρίας , καὶ ἐν ὀλίγῳ χρόνῳ γνωσίως ἑξομολογησάμενον ἀποδύσασθαι τὴν ἁμαρτίαν . Πολὺν ἀνάλωσε χρόνον ὁ μακάριος Σαμουὴλ ἀξιῶν περὶ τοῦ Σαοὺλ , καὶ πολλάς [ 332 ] νύκτας διήγνευεν ἀγρυπνῶν περὶ τῆς τοῦ χαριζθέντος σωτηρίας · ὁ δὲ Θεὸς τὸν χρόνον παραπεμπόμενος ( οὐ γὰρ συνέδραμε τῇ ἱκεσίᾳ τοῦ προφήτου τὴν μετάνοια τοῦ ἁμαρτάντος ) , λέγει πρὸς τὸν ἑαυτοῦ προφήτην · Ἔως πότε σὺ πενθεῖς περὶ Σαοὺλ , κἀγώ ἀπώσμαι αὐτόν ; Τὸ Ἔως πότε , τὸν χρόνον δείκνυσιν , καὶ τὴν παραμονὴν τοῦ ἱκετεύοντος · καὶ ἀπεπέμφετο ὁ Θεὸς τὸν χρόνον τῆς ἱκεσίας τοῦ προφήτου · οὐ γὰρ συνέδραμε τῇ πρεσβείᾳ τοῦ δικαίου τὴν μετάνοια τοῦ βασιλέως . Τῷ δὲ γε μακαρίῳ Δαυὶδ , δεξαμένῳ τὸν ἔλεγχον τῆς ἁμαρτίας διὰ τοῦ ἁγίου Ναθὰν τοῦ προφήτου , καὶ εὐθὺς πρὸς τὴν ἀπειλὴν ἐπιδεξαμένῳ τὴν γνῶσιαν ἐπιστροφὴν , καὶ εἰπόντι , Ἁμαρτω τῷ Κυρίῳ , εὐθὺς ῥῆμα ἐν μὴ βραχὺ προενεγκὺν γνῶσιος ὀλιχὴ χρον ἠνεγκα τῇ μετανοήσαντι τὴν σωτηρίαν · εὐθὺς γὰρ ἡ διόρθωσις κατέλαβε τὴν ἀπόφασιν . Φησὶ γοῦν πρὸς αὐτὸν ὁ Ναθάν · Καὶ Κύριος ἀφῆκε τὴν ἁμαρτίαν σου . Ὅρα δὲ μοι τὸν Θεὸν βραδύν εἰς τιμωρίαν , καὶ ταχύν εἰς σωτηρίαν · καὶ μοι πρῶτον ἐνόντων , ὅπως τὸν ἔλεγχον ὁ φιλάνθρωπος μετὰ πολλοῦ προσάγῃ χρόνου . Ἡμαρτεν ὁ Δαυὶδ · ἐκωφόησεν ἡ γυνή , καὶ οὐδεὶς ἔλεγχος τῇ ἁμαρτίᾳ παρηκολούθησεν , ἀλλὰ μετὰ τὸ ἀποσεχθῆναι τὸ βρέφος τὸ ἐκ τῆς ἁμαρτίας , ἀποστελλεται ὁ ἱατρὸς τῆς ἁμαρτίας . Διὰ τί δὲ ἁμαρτήσαντα
Lemmas: ὁ πταῖσμα . Μετάνοια δέ εἰμί , οὐ ὁ λόγος χρητυτομενω , ἀλλά ὁ πρᾶγμα βεβαιόω · μετάνοια ὁ ἐκ αὐτός ὁ Καρδία ἐξαλείφω ὁ μύπον ὁ ἀσέβεια . λούω γάρ , φημί , καθαρός γίγνομαι · ἀφαιρέω ὁ σποτῆρας ἀπό ὁ Καρδία σύ , ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . τις βούλομαι ὁ περισσός ὁ λέξις ; ὁ γάρ ἀφαιρέω ὁ σποτῆρας ἀπό ὁ Καρδία σύ , οὐ ἱκανός μηνύω ὁ πᾶς ; Ζεύς τίς οὖν ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ ; ἐπειδή ἄλλως ὁράω ὀφθαλμός ἄνθρωπος , καί ἄλλως ὁράω ὀφθαλμός ὁ Θεός · Ἄνθρωπος γάρ εἰς πρόσωπον , θεός δέ εἰς Καρδία . μή σχῆμα , καί λόγος , νοθεύω ὁ μετάνοια , ἀλλά ἀπέναντι ὁ ὀφθαλμός ἐγώ , ὁ ὁ κρυπτός ἐρευνάω , δείκνυμι ὁ καρπός1 ὁ μετάνοια . Δεύς δέ ἐγώ καθαρίζω ἀπό ὁ ἁμαρτία πρό ὀφθαλμός ἔχω αὐτός ὁ ἁμάρτημα · εἷς ὁ θεός διά φιλανθρωπία συγχωρέω σύ ὁ ἁμαρτία , ἀλλά σύ πρός ὁ ἀσφάλεια ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή πρό ὀφθαλμός ἔχω ὁ ἁμαρτία . ὁ γάρ μνήμη ὁ προλαμβάνω ἐποχή γίγνομαι ὁ μέλλω · καί ὁ ἐπί ὁ πρότερος δάκνω , περί ὁ δύο ἀσφαλής ὁ γνώμη δείκνυμι . Ζεύς οὗτος καί ὁ Δαυίδ · καί ὁ ἁμαρτία ἐγώ , φημί , ἐνώπιον ἐγώ εἰμί διά πᾶς · ἵνα πρό ὀφθαλμός ἔχω ὁ προλαμβάνω , μή περιπίπτω ὁ μέλλω . ὅτι2 δέ οὗτος ὁ ἐγώ ὁ θεός ἀπαιτέω ὁ κατάστασις , ἀκούω αὐτός λέγω · ἐγώ εἰμί ὁ ἐξαλείφω ὁ ἁμαρτία σύ , καί οὖον μή μιμνήσκω · σύ δέ μιμνήσκω , καί κρίνω , λέγω Κύριος · λέγω σύ πρῶτος ὁ ἁμαρτία σύ , ἵνα δικαιόω . οὐχ ἀναμένω ὁ θεός χρόνος ὁ ἀπό ὁ μετάνοια · εἶπον ὁ ἁμαρτία σύ , δικαιόω · μετανοέω , ἐλεέω . οὖον χρόνος ἀπολογέομαι , ἀλλά ὁ τρόπος ὁ μετανοέω ὁ ἁμαρτία σθένυσιν · εἰμί καί χρόνος πολύς παρεδρεύω μή τυγχάνω σωτηρία , καί ἐν ὀλίγος χρόνος γνωσίως ἐξομολογέομαι ἀποδύω ὁ ἁμαρτία . Πολύς ἀναλίσκω χρόνος ὁ μακάριος Σαμουήλ ἄξιος περί ὁ Σαῦλος , καί πολύς [ 332 ] νύξ διαγνεύω ἀγρυπνέω περί ὁ ὁ χαρίζω σωτηρία · ὁ δέ θεός ὁ χρόνος παραπέμπω ( οὖον γάρ συντρέχω ὁ Ἱκεσία ὁ προφήτης ὁ μετάνοια ὁ ἁμαρτάνω ) , λέγω πρός ὁ ἑαυτοῦ προφήτης · ἔως πότε σύ πενθέω περί Σαῦλος , ἐγώ ἀπωθέω αὐτός ; ὁ ἔως πότε , ὁ χρόνος δείκνυμι , καί ὁ παραμονή ὁ ἱκετεύω · καί ἀποπέμπω ὁ θεός ὁ χρόνος ὁ Ἱκεσία ὁ προφήτης · οὖον γάρ συντρέχω ὁ πρέσβυς ὁ Δίκαιος ὁ μετάνοια ὁ βασιλεύς . ὁ δέ γε μακάριος Δαυίδ , δέχομαι ὁ ἔλεγχος ὁ ἁμαρτία διά ὁ ἅγιος Ναθάν ὁ προφήτης , καί εὐθύς πρός ὁ ἀπειλή ἐπιδέχομαι ὁ γιγνώσκω ἐπιστροφή , καί εἶπον , ἁμαρτάνω ὁ κύριος , εὐθύς ῥῆμα ἐν μή βραχύς προφέρω Γνώσιος ὀλικός χρῷ φέρω ὁ μετανοέω ὁ σωτηρία · εὐθύς γάρ ὁ διόρθωσις καταλαμβάνω ὁ ἀπόφασις . φημί γοῦν πρός αὐτός ὁ Ναθάν · καί Κύριος ἀφίημι ὁ ἁμαρτία σύ . Ὅρας δέ ἐγώ ὁ θεός βραδύς εἰς τιμωρία , καί ταχύς εἰς σωτηρία · καί ἐγώ πρῶτος ἔνειμι , ὅπως ὁ ἔλεγχος ὁ φιλάνθρωπος μετά πολύς προσάγω χρόνος . ἁμαρτάνω ὁ Δαυίδ · κωφάω ὁ γυνή , καί οὐδείς ἔλεγχος ὁ ἁμαρτία παρακολουθέω , ἀλλά μετά ὁ ἀπέχω ὁ βρέφος ὁ ἐκ ὁ ἁμαρτία , ἀποστέλλω ὁ ἰατρός ὁ ἁμαρτία . Ζεύς τίς δέ ἁμαρτάνω