joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0297.3
β . Ἴν’ οὖν ἐν πᾶσι τοῖς δοκοῦσιν ἡμᾶς ἐνοχλεῖν μὴ καταπίπτωμεν , μετὰ ἀκριβείας προσέψαμεν πᾶσι τῶν Γραφῶν ἱστορίαις · πολλῆς γὰρ ὑπομονῆς ἐντεύθεν ληψόμεθα ἀφορμήν , οὐ τῇ κοινωνίᾳ τῶν τὰ αὐτὰ παθόντων παραμυθούμενοι μόνον , ἀλλὰ καὶ τῷ μαθόντες τὸν τρόπον τῆς ἀπαλλαγῆς τῶν ἐπαγομένων ἡμῖν δεινῶν , καὶ μετὰ τὴν ἀνεσιν μένειν πάλιν ἐπὶ τῆς αὐτῆς , καὶ μὴτε εἰς ῥαθυμίαν ἐκπίπτειν , μὴτε εἰς ἀπόνοιαν αἴρεσθαι . Τὸ μὲν γὰρ κακῶς πράττοντας συστῆλεσθαι καὶ ταπεινοῦσθαι καὶ πολλὴν εὐλάβειαν ἐπιδείκνυσθαι , θαυμαστὸν οὐδέν · αὕτη γὰρ ἡ τῶν πειρασμῶν φύσις καὶ τοὺς λυβίνην [ 304 ] ἔχοντας καρδίαν καταναγκάζει τοῦτο ποιεῖν , τὸ λυπεῖσθαι · ψυχῆς δὲ ἐστὶν εὐλαβοῦς , καὶ τὸν Θεὸν ἔχουσης διηνεκῶς πρὸ ὀφθαλμῶν , καὶ μετὰ τὴν τῶν πειρασμῶν ἀπαλλαγὴν μηδὲποτε εἰς λήθην ἐμπεσεῖν · ὅπερ Ἰουδαῖοι συνεχῶς ἐπασχον . Διὸ καὶ σκύπτων αὐτοὺς ὁ προφήτης ἔλεγεν · Ὅταν ἀπέλκεινται αὐτοὺς , τότε ἐζήτουν αὐτόν , καὶ ἐπεστρέφον πρὸς αὐτόν , πρὸς τὸν Θεόν . Καὶ Μωϋσῆς δὲ αὐτοῖς τοῦτο αὐτὸ συνειδώς , παρένει συνεχῶς λέγων · Φαγὼν καὶ πιὼν καὶ ἐμπλησθείς , προσέχε σεαυτῷ , μὴ ἐπιλάθῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου . Τοῦτο γοῦν καὶ ἔγνετο · Ἐφαγε γὰρ , φησίν , Ἰακώβ , καὶ ἐλιπάνθη , καὶ ἐπαχύνη , καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἡμαυθήμερος . Διόπερ οὐ διὰ τοῦτο χρὴ θαυμάζειν τοὺς ἁγίους , ὅτι τῆς θλίψεως αὐτῆς ἀκμαζούσης , οὕτως ἦσαν εὐλαβεῖς καὶ φιλόσοφοι , ἀλλ’ ὅτι καὶ τοῦ χειμῶνος παρελθόντος καὶ γαλήνης γινομένης , ἐπὶ τῆς αὐτῆς ἔμενον ἐπείκειας καὶ σπουδῆς . Καὶ ἴππον δὲ ἐκεῖνον θαυμάζειν μάλιστα χρὴ τὸν χωρὶς χαλινοῦ δυνάμενον εὐρυθμῶς βαδίζειν · ἂν δὲ , χαλινῷ καὶ χαλινῷ κατέχοντος αὐτόν , εὐτακτῇ , θαυμαστὸν οὐδέν · οὐ γὰρ τῇ εὐγένειά τοῦ ζῴου , ἀλλὰ τῇ ἀνάγκῃ τοῦ χαλινοῦ τὴν εὐταξίαν λογίζεσθαι χρὴ . Τοῦτο καὶ ἐπὶ ψυχῆς ἐστιν εἰπεῖν , ὅτι φόβου μὲν ἐπικειμένου ἡρεμεῖ , θαυμαστὸν οὐδέν · ὅταν δὲ παρελθῶσιν οἱ πειρασμοί , καὶ τὸν χαλινὸν τοῦ φόβου περιλήψι τις , τότε μοι δεῖξον φιλοσόφου ψυχῆς , καὶ τὴν εὐταξίαν ἀπασαν . Ἀλλὰ φοβούμην μὴ , βουλόμενος Ἰουδαίων κατηγορεῖν , τῆς ἡμετέρας κατηγορήσω πολιτείας · ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς ἅνικα ἐσλευόμεθα ἀπὸ τε λιμοῦ καὶ λοιμοῦ καὶ χαλάζης καὶ
Lemmas: Β . ἵνα οὖν ἐν πᾶς ὁ δοκέω ἐγώ ἐνοχλέω μή καταπίπτω , μετά ἀκρίβεια προστέφω πᾶς ὁ Γραφής ἱστορία · πολύς γάρ ὑπομονή ἐντεῦθεν λαμβάνω ἀφορμή , οὖον ὁ κοινωνία ὁ ὁ αὐτός πάσχω παραμυθέομαι μόνος , ἀλλά καί ὁ μανθάνω ὁ τρόπος ὁ ἀπαλλαγή ὁ ἐπάγω ἐγώ δεινός , καί μετά ὁ ἄνεσις μένω πάλιν ἐπί ὁ αὐτός , καί μήτε εἰς ῥᾳθυμία ἐκπίπτω , μήτε εἰς ἀπόνοια ἀείρω . ὁ μέν γάρ κακῶς πράσσω συστέλλω καί ταπεινόω καί πολύς εὐλάβεια ἐπιδείκνυμι , θαυμαστός οὐδείς · οὗτος γάρ ὁ ὁ πειρασμός φύσις καί ὁ λυβινη [ 304 ] ἔχω Καρδία καταναγκάζω οὗτος ποιέω , ὁ λυπέω · Ψυχή δέ εἰμί εὐλαβής , καί ὁ θεός ἔχω διηνεκής πρό ὀφθαλμός , καί μετά ὁ ὁ πειρασμός ἀπαλλαγή μηδέποτε εἰς λήθη ἐμπίπτω · ὅσπερ Ἰουδαῖος συνεχῶς πάσχω . Διὸ καί σκυφτός αὐτός ὁ προφήτης λέγω · ὅταν ἀποκλείω αὐτός , τότε ζητέω αὐτός , καί ἐπιστρέφω πρός αὐτός , πρός ὁ Θεός . καί Μωϋσῆς δέ αὐτός οὗτος αὐτός σύνοιδα , παρανέω συνεχῶς λέγω · φαγεῖν καί πίνω καί ἐμπίμπλημι , προσέχω σεαυτοῦ , μή ἐπιλανθάνω κύριος ὁ Θεός σύ . οὗτος γοῦν καί γίγνομαι · ἐσθίω γάρ , φημί , Ἰακώβ , καί λιπαίνω , καί παχύνω , καί ἀπολακτίζω ὁ ἡμαυθήμερος . διόπερ οὖον διά οὗτος χρή θαυμάζω ὁ ἅγιος , ὅτι ὁ θλῖψις αὐτός ἀκμάζω , οὕτως εἰμί εὐλαβής καί φιλόσοφος , ἀλλά ὅτι καί ὁ χειμών παρέρχομαι καί γαλήνη γίγνομαι , ἐπί ὁ αὐτός μένω ἐπείκεια καί σπουδή . καί ἵππος δέ ἐκεῖνος θαυμάζω μάλιστα χρή ὁ Χωρὶς χαλινός δύναμαι εὐρυθμῶς βαδίζω · εἄν δέ , χαλινός καί χαλινός κατέχω αὐτός , εὐτακτέω , θαυμαστός οὐδείς · οὖον γάρ ὁ εὐγένεια ὁ ζῷον , ἀλλά ὁ ἀνάγκη ὁ χαλινός ὁ εὐταξία λογίζομαι χρή . οὗτος καί ἐπί Ψυχή εἰμί εἶπον , ὅτι φόβος μέν ἐπίκειμαι ἠρεμέω , θαυμαστός οὐδείς · ὅταν δέ παρέρχομαι ὁ πειρασμός , καί ὁ χαλινός ὁ φόβος περίληψις τις , τότε ἐγώ δείκνυμι φιλόσοφος Ψυχή , καί ὁ εὐταξία ἅπας . ἀλλά φοβέω μή , βούλομαι Ἰουδαῖος κατηγορέω , ὁ ἡμέτερος κατηγορέω πολιτεία · ἐπεί καί ἐγώ ἡνίκα εἰσέρχομαι ἀπό τε λιμός καί λοιμός καί χάλαζα καί