joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0296.7
καρπωσόμεθα τοσοῦτον · ὅταν δὲ Θεὸς παρακαλῇ , καὶ τῆς καρδίας ἀπηται , πᾶσα ταχέως φυγαδεύθησεται σκανδικὴ λύπη . Διὰ τοῦτο καὶ πτώματα τῶν δικαίων ἐστὶν ἡμῖν ἀνάγκαστα , ἵνα οἱ τε κατορθοῦντες , οἱ τὴν ἀμαρτιάν τε καὶ μέγιστα τῶν τοῦτον κερδαύνουσιν . “ Ὡ γὰρ ἀμαρτάνων οὐκ ἔρχεται εἰς ἀπόγνωσιν καὶ ἀπελπίσιν [ 303 ] , ἰδὼν ἕτερον πεσόντα , καὶ πάλιν ἀναστῆναι δυναμένους · ὁ δὲ δικαιοσύνην ἐργαζόμενος , σπουδαιότερος ἔσται καὶ θαρσαλέστερος . “ Ὅταν γὰρ τῶν αὐτοῦ πολὺ βελτιόνων πολλοὺς καταπεσόντας ἴδῃ , τῷ φόβῳ τῆς ἐκείνων πτώσεως σωφρονιζόμενος , ἐναγωνίως ἔσται πάντοτε , καὶ πολλὴν περὶ ἑαυτὸν ἐπιβλέψεται τὴν ἀσφάλειαν · καὶ οὕτως ὁ μὲν τὴν ἀρετὴν κατορθῶν , ὁ δὲ ἀμαρτάνων τῆς ἀπογνώσεως ἀπαλλαγείς , ὁ μὲν στίχεται ἀσφαλῶς , ὁ δὲ ἐπανήξει ταχέως , ὅθεν ἐξέπεσεν . “ Ὅταν γὰρ ἡμᾶς ἀνθρώπου παρακαλῇ λυπουμένους , καὶ δώσωμεν πρὸς ὀλίγον παραμυθεῖσθαι , πάλιν εἰς τὴν αὐτὴν ἀθυμίαν καταπίπτωμεν · ἐπὶν δὲ ὁ Θεὸς προτρέπηται δι’ ἑτέρων ἀμαρτησάντων , καὶ μετανοησάντων , καὶ σωθέντων , φανερὰν ἡμῖν ποιεῖ τὴν αὐτοῦ ἀγαθότητα , ἵνα μὴ ἀμφιβάλλωμεν περὶ τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας , ὀμολογοῦμεν καὶ ἀσφαλῆ δεχόμενοι τὴν παρακλήσιν . “ Ὡστερ οὖν ἐν ταῖς τῶν ἁμαρτημάτων περιστάσεσι , οὕτω καὶ ἐν ταῖς τῶν κινδύνων ἐπαγωγίαις , ἰχνῶν τοῖς ἀθυμοῖς φάρμακον αἱ παλαιαὶ τῶν Γραφῶν ἱστορίαι παρέχουσι πᾶσι τοῖς βουλομένοις προσέχειν . Καὶ εἰτε χρημάτων ὀλιγωρίαις , εἰτε συκοφαντῶν ἐπιθρεσίαις , εἰτε δεσμοτηρίαις , εἰτε μάστιξι , κἂν οἷον ἕτερον τῶν δεόντων ἡμᾶς καταλάβῃ , ἀποβλέποντες εἰς τοὺς δικαίους τοὺς τὰ αὐτὰ παθόντας καὶ ὑπομείναντας , ταχέως εἰς ἑαυτοὺς ἐλθεῖν δυνασόμεθα . “ Ἐπὶ μὲν γὰρ τῶν τοῦ σώματος παθῶν τὸ πρὸς τοὺς πάσχοντας ἀφορμὴ ἐπιτείνει τὴν νόσον τοῦ ἀρθροστοῦντος , πολλάκις · δὲ καὶ οὐχ ὅσων ἐργάζεται · οἷον ὀφθαλμοὺς πάσχοντας ἰδόντες τινές , μετέλαβον τοῦ νοσήματος ἀπὸ τῆς θέας μόνης · ἐπὶ δὲ ψυχῆς οὐχ οὕτως ,
Lemmas: καρπόω τοσοῦτος · ὅταν δέ θεός παρακαλέω , καί ὁ Καρδία ἀπαιτέω , πᾶς ταχέως φυγαδεύω σκανδικὴ λύπη . Ζεύς οὗτος καί πτῶμα ὁ Δίκαιος εἰμί ἐγώ αναγκαστικός , ἵνα ὁ τε κατορθόω , ὁ ὁ ἁμαρτία τε καί μέγας ὁ οὗτος κερδαίνω . “ εἰμί γάρ ἁμαρτάνω οὐ ἔρχομαι εἰς ἀπόγνωσις καί ἀπελπίσιν [ 303 ] , εἶδον ἕτερος πίπτω , καί πάλιν ἀνίστημι δύναμαι · ὁ δέ δικαιοσύνη ἐργάζομαι , σπουδαῖος εἰμί καί θαρσαλέστερος . “ ὅταν γάρ ὁ αὐτός πολύς ἀγαθός πολύς καταπίπτω ὁράω , ὁ φόβος ὁ ἐκεῖνος πτῶσις σωφρονίζω , ἐναγώνιος εἰμί πάντοτε , καί πολύς περί ἑαυτοῦ ἐπιβλέπω ὁ ἀσφάλεια · καί οὕτως ὁ μέν ὁ ἀρετή κατορθόω , ὁ δέ ἁμαρτάνω ὁ ἀπόγνωσις ἀπαλλάσσω , ὁ μέν στείχω ἀσφαλῶς , ὁ δέ ἐπανήκω ταχέως , ὅθεν ἐκπίπτω . “ ὅταν γάρ ἐγώ ἄνθρωπος παρακαλέω λυπέω , καί δόω πρός ὀλίγος παραμυθέομαι , πάλιν εἰς ὁ αὐτός ἀθυμία καταπίπτω · ἐπί δέ ὁ θεός προτρέπω διά ἕτερος ἁμαρτάνω , καί μετανοέω , καί σῴζω , φανερός ἐγώ ποιέω ὁ αὐτός ἀγαθότης , ἵνα μή ἀμφιβάλλω περί ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία , ὁμολογέω καί ἀσφαλής δέχομαι ὁ παράκλησις . “ Ὡστερ οὖν ἐν ὁ ὁ ἁμάρτημα περίστασις , οὗτος καί ἐν ὁ ὁ κίνδυνος ἐπαγωγία , ἴχνος ὁ ἀθυμέω φάρμακον ὁ παλαιός ὁ Γραφής ἱστορία παρέχω πᾶς ὁ βούλομαι προσέχω . καί εἴτε χρῆμα ὀλιγωρία , εἴτε συκοφάντης επιθρεσιος , εἴτε δεσμοτηριος , εἴτε μάστιξ , κἀν οἷος ἕτερος ὁ δήω ἐγώ καταλαμβάνω , ἀποβλέπω εἰς ὁ Δίκαιος ὁ ὁ αὐτός πάθος καί ὑπομένω , ταχέως εἰς ἑαυτοῦ ἔρχομαι δύναμαι . “ ἐπί μέν γάρ ὁ ὁ σῶμα πάθος ὁ πρός ὁ πάσχω ἀφορμή ἐπιτείνω ὁ νόσος ὁ ἀρθρόω , πολλάκις · δέ καί οὐ ὅσος ἐργάζομαι · οἷος ὀφθαλμός πάσχω ὁράω τις , μεταλαμβάνω ὁ νόσημα ἀπό ὁ θέα μόνος · ἐπί δέ Ψυχή οὐ οὕτως ,