joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0277.1
ὑμῶν ὁ τὸ ἔργον τοῦτο ποιήσας ; Οὐχ εἰπε Καὶ οὐχὶ μᾶλλον ἐσπουδάσατε , ἀλλὰ τί ; Οὐχὶ μᾶλλον ἐσπουδάσατε , ὡς νόσῳ κοινῇ καὶ λοιμῷ τὴν πόλιν καταλαβόντος · μονοῦχοι λέγουν . Εὐχῶν καὶ ἐξομολογήσεως δεῖ καὶ ἐκτενέστερα , ἵνα τὸ νόσημα ἀπελαθῇ τῆς πόλεως ; Ἀπάσης . Ὅρας πόσον αὐτοὺς φόβον ἐπἐκρίμασεν ; Ἐπειδὴ γὰρ ἐνόμιζον μέγισ ἐκεῖνον μόνον ἀτάλαν τὸ δεινόν , ἐναγώνιως αὐτοὺς καθίστησι λέγων · Οὐχ οἴδατε ὅτι μικρὰ ὥμη ὅλον τὸ σῶμαμα ζυμῶ ; Ὁ δὲ λέγει τοιούτων ἐστιν · Ὅθῦ τὸ κακὸν βαδίζον , καὶ τῶν λοιπῶν δὲματα μελῶν · ὡς ὑπὲρ κοινῶν τοιγὰρ κακῶν βουλευομένων , οὕτω φροντίζειν χρή . Μὴ γὰρ μόνον τοῦτο εἴπης , ὅτι ἐκεῖνος ἡμαρτε μόνος , ἀλλ’ ἐκεῖνο σκόπει , ὅτι σηπεδὼν τις ἐστὶ τὸ δεινόν , καὶ τὸ λοιπὸν ἅπαν ἐπιμύεται σῶμα . Καὶ καθάπερ οἰκίας καυόμενης , καὶ οἱ μηδέπω δεξάμενοι τὸ κακόν , τῶν διον τὴν ἐν τῇ συμφορᾷ οὐχ ἐλαττὸν ἐπιγίνονται καὶ πάντα συνεισφέρουσι , ὡστε μὴ τὸ πῦρ ἐπευγόμενον καὶ ἐπὶ τὰς αὐτῶν ὀψὰς ἔλθῃ · οὕτω καὶ τούτους ὁ Παῦλος διεγείρει λέγων · Πρᾶτις ἐστι , προκαταλάβωμεν τὸ δεινόν · σβέσωμεν τὸν ἐμπρησμον , πρὶν ἢ καταλαβεῖν τὴν Ἐκκλησίαν · εἰ δὲ καταφρονεῖς τῆς ἁμαρτίας ὡς ἐν ἀλλοτρίῳ γενομένης σώματι , μάλιστα μὲν καὶ οὕτω κακώς · μέλος γὰρ ἐστὶ τοῦ παντὸς σώματος ἀκείνου . γ . Μᾶν ἀλλ’ ἐκεῖνο σκόπει , ὅτι ἂν βαθμηδὸν καὶ παρίδη , καὶ σὲ καταλήψεται ποτε . Ὡστε εἰ καὶ μὴ διὰ τὸν ἀδελφόν , διὰ γοῦν σαυτὸν διεγέρθητι , καὶ ἀνατέλειον τὸν λοιμόν , καὶ προκάλεσας τὴν σηπεδόνα , καὶ τὴν νομὴν διέκοψον . Ταῦτα τοίνυν καὶ τὰ πλείονα τούτων εἰπών , καὶ κελεύσας παραδοῦναι αὐτὸν τῷ Σατανᾷ , φησὶν ὕστερον , ἐπειδὴ μετεδύλετο καὶ βελτίων ἐγένετο · Ἱναρὸν τῷ τοιούτῳ τῇ ἐπιτιμαὐτῇ τῇ ἀγάπῃ . Ἐπειδὴ γὰρ αὐτὸν κοινὸν ἐγνώρην καὶ πολέμιον κατέστησεν ἅπασι καὶ τῆς ἀγάπης ἐπέβαλε καὶ τοῦ σώματος ἀπέκοψεν , ὅρα πῶς σφῆχεται σπουδῇ , ὡστε κολλῆσαι καὶ συναφῆσαι πάλιν αὐτόν . Οὐ γὰρ εἴπεν · Ἀγαπῆσατε αὐτὸν πάλιν , ἀλλὰ , Κυρώσατε εἰς αὐτὸν τὴν ἀγάπην , τοῦτο ἐστὶ βεβιαῖον , καὶ ἀκίνητον ἐπιδεῖξασθε τὴν φιλίαν , θερμὴν τινα καὶ ζέουσαν καὶ πεπυρωμένην , ἀντίρροπον τῆς προτέρας ἀπεχθείας τὴν εὐνοιαν εἰσαγάγετε . Τί γέγονεν ; εἴπέ μοι · οὐχὶ τῷ Σατανᾷ παρέδωκας αὐτόν ; Ναί , φησίν , ἀλλ’ οὐχ ἵνα μένῃ ἐν ταῖς τοῦ Σατανᾶ χειρίν , ἀλλ’ ἵνα ἀπαλλαχῇ ταχέως αὐτοῦ τῆς τυραννίδος . Ἄλλ’ ὅπερ ἐλεγον , σκόπει πῶς διδοὺς τὴν ἀπόγνωσιν ὁ Παῦλος , ὡς μέγα ὄπλον τοῦ διαβόλου · εἴπιδὴν γὰρ , Κυρώσατε εἰς αὐτὸν τὴν ἀγάπην , καὶ τὴν αἰτίαν προστίθησι · Μὴ πως τῇ περισσοτέρᾳ λύτῃ κατασβηθῇ ὁ τοιοῦτος . Ἐν τῇ φάρυγι τοῦ λύκου , φησίν , ἐστὶ τὸ πρέσβιον · φθάσωμεν τοίνυν , προεσάρπωμεν πρὶν ἢ καταπίνῃ καὶ διαφθείρῃ τὸ μέλος ἡμῶν . Ἐν κλυδωνίῳ νῦν ἐστιν ἡ ναὺς , πρὸ τοῦ ναυαγίου διασῶσαι αὐτὴν σπουδάσωμεν . Καθάπερ γὰρ θαλάττης αἱρούμενης καὶ κυμμάτων πάντοθεν χορυφομένων , ὑποδρύγιον γίνεται τὸ σκάφος , οὕτω καὶ ψυχὴ τῆς ἀθυμίας αὐτὴν κάπτοντες περιστοιχίζοντες , ἀποπνίγεται ταχέως , ἐὰν μὴ τινα ἔχῃ τὴν χεῖρα ὀρέγοντα , καὶ τῇ σωτήριος ἐπὶ ποὺς ἁμαρτήμασι λύτῃ ἀλθῆρος ὑπὸ τῆς ἁμαρτρίας γίνεταί . Καὶ ὅρα πῶς ἀκρίβως εἴπεν · οὐ γὰρ εἴπε , Μὴ ἀπολέσθῃ αὐτὸν ὁ διάβολος , ἀλλὰ τί ; Μὴ
Lemmas: σύ ὁ ὁ ἔργον οὗτος ποιέω ; οὐχ εἶπον καί οὐ μᾶλλον σπουδάζω , ἀλλά τίς ; οὐ μᾶλλον σπουδάζω , ὡς νόσος κοινός καί λοιμός ὁ πόλις καταλαμβάνω · μονοῦχος λέω . εὖχος καί ἐξομολόγησις δεῖ καί ἐκτενής , ἵνα ὁ νόσημα ἀπελαύνω ὁ πόλις ; ἀπασάω . ὁράω πόσος αὐτός φόβος ἐπἐκρίμασεν ; ἐπεί γάρ νομίζω Μέγις ἐκεῖνος μόνος ἀταλάω ὁ δεινός , εναγωνίως αὐτός καθίστημι λέγω · οὐχ οἶδα ὅτι μικρός ὠμός ὅλος ὁ σῶμα ζυμῶ ; ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · Ὅθῦ ὁ κακός βαδίζω , καί ὁ λοιπός δέμα μέλος · ὡς ὑπέρ κοινός τοιγάρ κακός βουλεύω , οὗτος φροντίζω χρή . μή γάρ μόνος οὗτος εἶπον , ὅτι ἐκεῖνος ἁμαρτάνω μόνος , ἀλλά ἐκεῖνος σκοπέω , ὅτι σηπεδών τις εἰμί ὁ δεινός , καί ὁ λοιπός ἅπας ἐπιμύω σῶμα . καί καθάπερ οἰκίον καίω , καί ὁ μηδέπω δέχομαι ὁ κακός , ὁ δῖος ὁ ἐν ὁ συμφορά οὐ μικρός ἐπιγίγνομαι καί πᾶς συνεισφέρω , ὡστε μή ὁ πῦρ ἔπειμι καί ἐπί ὁ αὐτός ὀψὰς ἔρχομαι · οὗτος καί οὗτος ὁ Παῦλος διά-ἐγείρω λέγω · Πρᾶτις εἰμί , προκαταλαμβάνω ὁ δεινός · σβέννυμι ὁ ἐμπρησμός , πρίν ἢ καταλαμβάνω ὁ ἐκκλησία · εἰμί δέ καταφρονέω ὁ ἁμαρτία ὡς ἐν ἀλλότριος γίγνομαι σῶμα , μάλιστα μέν καί οὗτος κακώς · μέλος γάρ εἰμί ὁ πᾶς σῶμα ἐκεῖνος . γ . τιμή ἀλλά ἐκεῖνος σκοπέω , ὅτι εἄν βαθμηδόν καί παροράω , καί σύ καταλαμβάνω ποτός . ὡστε εἰμί καί μή διά ὁ ἀδελφός , διά γοῦν σαυτοῦ διεγείρω , καί ἀνατέλλω ὁ λοιμός , καί προκαλέω ὁ σηπεδών , καί ὁ νομή διακόπτω . οὗτος τοίνυν καί ὁ πλείων οὗτος εἶπον , καί κελεύω παραδίδωμι αὐτός ὁ Σατανᾶς , φημί ὕστερος , ἐπεί μετεδύλετο καί ἀγαθός γίγνομαι · Ἰναρός ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπιτιμάω ὁ ἀγάπη . ἐπεί γάρ αὐτός κοινός ἐγνώρην καί πολέμιος καθίστημι ἅπας καί ὁ ἀγάπη ἐπιβάλλω καί ὁ σῶμα ἀποκόπτω , ὁράω πῶς σφάζω σπουδή , ὡστε κολλάω καί συναφίημι πάλιν αὐτός . οὖον γάρ εἶπον · ἀγαπάω αὐτός πάλιν , ἀλλά , κυρόω εἰς αὐτός ὁ ἀγάπη , οὗτος εἰμί βίαιος , καί ἀκίνητος ἐπιδείκνυμι ὁ φίλιος , θερμός τις καί ζέω καί πυρόω , ἀντίρροπος ὁ πρότερος ἀπέχθεια ὁ εὔνοια εἰσάγω . τις γίγνομαι ; εἶπον ἐγώ · οὐ ὁ Σατανᾶς παραδίδωμι αὐτός ; Ναίς , φημί , ἀλλά οὐ ἵνα μένω ἐν ὁ ὁ Σατανᾶς χείρ , ἀλλά ἵνα ἀπαλλάσσω ταχέως αὐτός ὁ τυραννίς . ἄλλος ὅσπερ λέγω , σκοπέω πῶς δίδωμι ὁ ἀπόγνωσις ὁ Παῦλος , ὡς μέγας ὅπλον ὁ διάβολος · εἶπος γάρ , κυρόω εἰς αὐτός ὁ ἀγάπη , καί ὁ αἴτιος προστίθημι · μή πως ὁ περισσός λύται κατασβέννυμι ὁ τοιοῦτος . ἐν ὁ φάρυγξ ὁ λύκος , φημί , εἰμί ὁ πρεσβεία · φθάνω τοίνυν , προσαρπάζω πρίν ἢ καταπίνω καί διαφθείρω ὁ μέλος ἐγώ . ἐν κλυδώνιον νῦν εἰμί ὁ ναῦς , πρό ὁ ναυάγιον διασῴζω αὐτός σπουδάζω . καθά γάρ θάλασσα αἱρέω καί κυμμάτων πάντοθεν χορυφομένων , ὑποδρύγιον γίγνομαι ὁ σκάφος , οὗτος καί ψυχή ὁ ἀθυμία αὐτός κάπτω περιστοιχίζω , ἀποπνίγω ταχέως , ἐάν μή τις ἔχω ὁ χείρ ὀρέγω , καί ὁ σωτήριος ἐπί πούς ἁμάρτημα λύται ἀλθῆρος ὑπό ὁ ἁμαρτής γίγνομαι . καί ὁράω πῶς ἀκριβῶς εἶπον · οὖον γάρ εἶπον , μή ἀπόλλυμι αὐτός ὁ διάβολος , ἀλλά τίς ; μή