joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0341.4
Ταῦτα εἰδότες , καὶ τὴν φοβερὰν ἡμέραν ἐκινὴ ἰθυμηθῶμεν , καὶ τὸ πῦρ ἐκεῖνο , καὶ τὰ φοβερὰ κώμαρια εἰς νοῦν λαβόντες , ἐπιστρέψωμεν λοιπὸν εἰς τὴν πλανημένην ὁδὸν ἡμῶν . Ἐλεύσεταί γὰρ ὥρα ἔπει · ὁ θεάτρον τοῦ κόσμου τοῦτον διαλυθήσεται · καὶ τότε ; οὐκ ἐστι λοιπὸν ἀγωνιζόμενος · οὐκ ἐστι μετὰ τὴν τῆς ὁδον τοῦ βίου πραγματεύσασθαι , οὐκ ἐστι μετὰ τὴν τῆς θεάτρου ἀπόλυσιν στεφανοῦσθαι . Οὐτος ὁ καιρὸς μαρνοίας , ἐκεῖνος χρίσεως · οὐτος ὁ καιρὸς τῶν ἀγῶν , ἐκεῖνος τῶν στεφάνων · οὐτος κόπου , ἐκεῖνος ἀνάπαυσις · οὐτος καμάτου , ἐκεῖνο · ἀνταποδόσεως . Διεγέρθητι , σρακαλῶ , διεγέρθητι , καὶ τῶν λεγομένων [ 351 ] ἀφνίμως ἀκούσωμεν . Ἐξῆσαμεν τῇ σαρκί , ζήσωμεν λοιπὸν καὶ τῷ πνεύματι · ἐξῆσαμεν ταῖς ἁρπαῖς , ζήσωμεν λοιπὸν καὶ ταῖς ἀρεταῖς · ἐξῆσαμεν τῇ ἀμελείᾳ , ζήσωμεν καὶ τῇ μετανοίᾳ . Τί ὑπερηφανεύεται γῆ καὶ σκδός ; Τί φυσιοῦσαι , ὦ ἄνθρωπε ; τί μεγαλαυχεῖς ; πατόν ; τί ἐλπίζεις ἐκ τῆς τοῦ κόσμου δόξης καὶ τοῦ τού ; Ἐξέλωμεν ἐπὶ τοὺς τάφους , παρακαλῶ , μὴ ἰδῶμεν τὰ ἐκεῖσε μυστήρια · ἰδῶμεν τὴν φύσιν ἐκταραγμένην , ὅστὰ βεβρωμένα , σώματα ἀσηπτότα · ἰδὼ σοφὸς ἦς , ἐπίσκεψαι , χῶν φρόνιμος , εἴπα μοι , τίς ὁ βασιλεὺς καὶ τὸς ὁ ἰδιώτης , τὸς ὁ εὐγενὴς καὶ τὸς δοῦλος , τὸς ὁ σοφὸς καὶ τὸς ὁ ἄσοςος . Ποῦ τὸ κλῖμα ἐκεῖ τὸ τῆς νεότητος ; ποῦ ἡ περιχαρὴς ἡφίς ; ποῦ ὁ ὀφθαλμὸς ὁ εὐειδής ; ποῦ ἡ εὐθέτος ρίς ; ποῦ τὸ τριζοντα χεῖλη ; ποῦ τὰ κάλλη τῶν παρειῶν ; ποῦ τὸ ἐπιστιλόμεν μέτωπον ; οὐ πάντα χόνεις ; οὐ πάντα τέτρασποδός ; οὐ πάντα σχελιὴ καὶ δυσωδία ; οὐ πάντα βόμος ; Ταῦτα ἐννοοῦντες , ἀδελφοί , καὶ τῆς ἐσχάτης ἡμέρας ἐνθυμηθέντες , ὡς χειρὸν ἔχομεν , ἐπιστρέψωμεν ἐκ τῆς πεπλανημένης ὁδοῦ ἡμῶν . Αἰτιοῦ τῶν ἁμαρσθῶμεν . Διὰ τοῦτο ὁ Θεὸς ἐπὶ γῆς ἦρθη · διὰ τοῦτο ὁ ἄνθρωπε , Θεὸς ἐπὶ γῆς ἦρθη , μὴ ἔχων ποῦ τὴν κεφαλὴν κλίναι . Βαβαὶ τοῦ θαύματος ! ὁ χριστὴς διὰ τοὺς παχρίτους εἰς χριστιανὸν ἔρχεται · ὁ χριστὸς θανάτῳ γέμει · ὁ πλάστης ὑπὸ τοῦ πλάσματος · βαπτίζεται · ὁ τοῦ Ἰω
Lemmas: οὗτος οἶδα , καί ὁ φοβερός ἡμέρα κινέω ιθυμηθω , καί ὁ πῦρ ἐκεῖνος , καί ὁ φοβερός κωμάριον εἰς νόος λαμβάνω , ἐπιστρέφω λοιπός εἰς ὁ πλανάω ὁδός ἐγώ . ἔρχομαι γάρ ὥρα ἔπος · ὁ θέατρον ὁ κόσμος οὗτος διαλύω · καί τότε ; οὐ εἰμί λοιπός ἀγωνίζομαι · οὐ εἰμί μετά ὁ ὁ ὀδούς ὁ βίος πραγματεύομαι , οὐ εἰμί μετά ὁ ὁ θέατρον ἀπόλυσις στεφανόω . οὐτος ὁ καιρός μαρνοια , ἐκεῖνος χρῖσις · οὐτος ὁ καιρός ὁ ἄγος , ἐκεῖνος ὁ στέφανος · οὐτος κόπος , ἐκεῖνος ἀνάπαυσις · οὐτος κάματος , ἐκεῖνος · ἀνταπόδοσις . διεγειρω , σρακαλῶ , διεγείρω , καί ὁ λέγω [ 351 ] αφνιμαω ἀκούω . Ἐξῆσαμεν ὁ σάρξ , ζῶ λοιπός καί ὁ πνεῦμα · ἐξίημι ὁ ἅρπη , ζῶ λοιπός καί ὁ ἀρετή · ἐξίημι ὁ ἀμέλεια , ζῶ καί ὁ μετάνοια . τις ὑπερηφανεύω γῆ καί σκδός ; τις φυσιόω , εἰμί ἄνθρωπος ; τίς μεγαλαυχής ; Πατόν ; τίς ἐλπίζω ἐκ ὁ ὁ κόσμος δόξα καί ὁ ὅς ; ἐξαιρέω ἐπί ὁ τάφος , παρακαλέω , μή ὁράω ὁ ἐκεῖσε μυστήριον · ὁράω ὁ φύσις ἐκταράσσω , ὀστέον βιβρώσκω , σῶμα ἄσηπτος · βλέπω σοφός εἰμί , ἐπισκοπέω , χόω φρόνιμος , εἶπον ἐγώ , τίς ὁ βασιλεύς καί τός ὁ ἰδιώτης , τός ὁ εὐγενής καί τός δοῦλος , τός ὁ σοφός καί τός ὁ ἄσος . πός ὁ κλῖμα ἐκεῖ ὁ ὁ νεότης ; ποῦ ὁ περιχαρής ἡφίς ; ποῦ ὁ ὀφθαλμός ὁ εὐειδής ; ποῦ ὁ Εὔθετος ῥίς ; ποῦ ὁ τρίζω χεῖλος ; ποῦ ὁ κάλλος ὁ παρειά ; ποῦ ὁ ἐπιστέλλω μέτωπον ; οὖον πᾶς χονεος ; οὖον πᾶς τέτρασποδός ; οὖον πᾶς σχελιὴ καί δυσωδία ; οὖον πᾶς βωμός ; οὗτος ἐννοέω , ἀδελφός , καί ὁ ἔσχατος ἡμέρα ἐνθυμέομαι , ὡς χείρων ἔχω , ἐπιστρέφω ἐκ ὁ πλανάω ὁδός ἐγώ . αἴτιος ὁ ἁμαρτάνω . Ζεύς οὗτος ὁ θεός ἐπί γῆ ἀραρίσκω · διά οὗτος ὁ ἄνθρωπος , θεός ἐπί γῆ ἀραρίσκω , μή ἔχω ποῦ ὁ κεφαλή κλίνη . βαβαί ὁ θαῦμα ! ὁ χριστός διά ὁ παχριος εἰς χριστιανός ἔρχομαι · ὁ χριστός θάνατος γέμω · ὁ πλάστης ὑπό ὁ πλάσμα · βαπτίζω · ὁ ὁ Ἰώ