joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0284.1
λέγει · Παράνομε καὶ ἐναγέστατε , μοιχὲ καὶ φονεύ , τοιαύτας τιμὰς ἐξέδω παρὰ τοῦ Θεοῦ , καὶ σὺ τὰς ἐνοχλὰς αὐτοῦ κατεπάτησας ; Οὐδὲν τοιούτων εἴπεν ὁ Νάθαν , ἵνα μὴ ἀναίσχυντότερον αὐτὸν ἀπεργάσθαι · δημοσιευόμενα γὰρ τὰ ἁμαρτήματα εἰς ἀναίσχυντιαν προκαλεῖται τὴν ἁμαρτηκότα . Ἐρχεται οὖν πρὸς αὐτὸν καὶ δρᾶμα διχὲς ὑφαίνει · καὶ τὴν φησι · Βασιλεῦ , δικὴ μοι ἐστὶ πρὸς σέ . Ἦν τις πλούσιος καὶ ἦν τις πένης · εἶχε δὲ ὁ πλούσιος βουκόλια καὶ ἀγέλας πολλάς · ἦν δὲ καὶ ὁ πένης ἔχων ἀμνάδα μίαν , ἥτις ἐκ τοῦ ποτηρίου αὐτοῦ ἔπινε , καὶ ἐκ τῆς τραπέζης αὐτοῦ ἤσθιε , καὶ ἐν τῷ κόλπῳ αὐτοῦ ἐκάθευδεν · ἐνταῦθα τὸ γνήσιον τοῦ ἀνδρὸς πρὸς τὴν γυναῖκα δείκνυσιν · ἔλθόντος δὲ ξένου τινὸς , ἐξεῖσατο ὁ πλούσιος τῶν ἰδίων α , καὶ λαβὼν τὴν ἀμνάδα τοῦ πένθους ἐσφάξεν αὐτήν . Εἶδες πῶς ἐνταῦθα ὑφαίνει τὸ δρᾶμα , τῷ σπόγῳ ἐπικεκρυμένον ἔχων τὸ σῦδριον ; Τί οὖν ὁ βασιλεὺς ; Νομίζων κατὰ ἄλλου ἀποφαινεσθαι , ἐξυνάτην ἐπήγαγε τὴν ἀπόφασιν . Τοιούτοι γὰρ οἱ ἄνθρωποι · κατὰ τῶν ἄλλων ἡδῶς τὰς ἀποφάσεις καὶ ἀποφώμως ποιοῦνται καὶ ἐκδιδᾶσι . Καὶ τί φησιν ὁ Δαυὶδ ; Ζῇ Κύριος , ἄξιος θανάτου ὁ τοιούτος , καὶ ἀποδώσει τὴν ἀμνάδα τετραπλασίονα . Τί οὖν ὁ Νάθαν ; Οὐκ ἐμάλαξε πολλαῖς ὥραις τὴν πληγήν , ἀλλ’ εὐθὺς ἐκφαίνει , καὶ ὀξυτάτην ἐπήγαγε τὴν τομήν , ἵνα μὴ κλέλῃ τὴν αἴσθησιν τοῦ πόνου b . Σὺ εἶ , βασιλεῦ . Τί οὖν ὁ βασιλεὺς φησιν ; Ἅμαρτον τῷ Κυρίῳ . Οὐκ εἶπε . Τίς γὰρ εἰ ὁ ἐλέγχων με ; τίς δὲ σε ἀπάστει παρρησιάζεσθαι ; ποῖα δὲ τολμῇ τοῦτο πεποιήκας ; Οὐδὲν τοιούτον εἶπεν , ἀλλὰ συνέγνω τὴν ἁμαρτίαν . Καὶ τί φησιν ; Ἅμαρτηκα τῷ Κυρίῳ . Τί οὖν ὁ Νάθαν πρὸς αὐτόν ; Καὶ Κύριος ἀφῆκεν τὸ ἁμαρτημά σου · ἐαυτὸν κατεδίκασας , ἐγὼ σοι συγχωρῶ τὴν καταδίκην · εὐγνωμόνως ὡμολόγησας , ἔλυσα τὴν ἁμαρτίαν · σαυτὴ τὴν καταδίκην [ 290 ] ἐπεσπάσω , ἐγὼ ἔλυσα τὴν ἀπόφασιν . Εἶδες πῶς ἐπληρώθη τὸ γεγραμμένον , λέγε σὺ τὰς ἁνομίας σου πρῶτος , ἵνα δικαιωθῇς ; Ποῖος κάματος οὗτος τὸ εἰπεῖν πρῶτον τὴν ἁμαρτίαν ;
Lemmas: λέγω · Παράνομος καί ἐναγής , μοιχός καί φονεύς , τοιοῦτος τιμή ἐξέδω παρά ὁ Θεός , καί σύ ὁ νοχλάω αὐτός καταπατέω ; οὐδείς τοιοῦτος εἶπον ὁ Νάθαν , ἵνα μή ἀναίσχυντος αὐτός ἀπεργάζομαι · δημοσιεύω γάρ ὁ ἁμάρτημα εἰς ἀναισχυντία προκαλέω ὁ ἁμαρτάνω . ἔρχομαι οὖν πρός αὐτός καί δρᾶμα διχή ὑφαίνω · καί ὁ φημί · Βασιλεύς , δική ἐγώ εἰμί πρός σός . ἦς τις πλούσιος καί εἰμί τις πένης · ἔχω δέ ὁ πλούσιος βουκόλιον καί ἀγέλη πολύς · εἰμί δέ καί ὁ πένης ἔχω ἀμνάς εἷς , ὅστις ἐκ ὁ ποτήριον αὐτός πίνω , καί ἐκ ὁ τράπεζα αὐτός ἐσθίω , καί ἐν ὁ κόλπος αὐτός καθεύδω · ἐνταῦθα ὁ γνήσιος ὁ ἀνήρ πρός ὁ γυνή δείκνυμι · ἔρχομαι δέ ξένος τις , ἐξίημι ὁ πλούσιος ὁ ἴδιος ὅς , καί λαμβάνω ὁ ἀμνάς ὁ πένθος σφάζω αὐτός . εἶδον πῶς ἐνταῦθα ὑφαίνω ὁ δρᾶμα , ὁ σπόγγος ἐπικρύπτω ἔχω ὁ συδριος ; τις οὖν ὁ βασιλεύς ; νομίζω κατά ἄλλος ἀποφαίνω , ξύνω ἐπάγω ὁ ἀπόφασις . τοιοῦτος γάρ ὁ ἄνθρωπος · κατά ὁ ἄλλος ἡδύς ὁ ἀπόφασις καί ἀποφώμως ποιέω καί ἐκδίδωμι . καί τίς φημί ὁ Δαυίδ ; ζάω Κύριος , ἄξιος θάνατος ὁ τοιούτος , καί πωλέω ὁ ἀμνάς τετραπλασίων . τις οὖν ὁ Νάθαν ; οὐ μαλάσσω πολύς ὥρα ὁ πληγή , ἀλλά εὐθύς ἐκφαίνω , καί ὀξύς ἐπάγω ὁ τομή , ἵνα μή Κλέλη ὁ αἴσθησις ὁ πόνος b . σύ εἰμί , βασιλεύς . τις οὖν ὁ βασιλεύς φημί ; ἁμαρτάνω ὁ κύριος . οὐ εἶπον . Τῖς γάρ εἰμί ὁ ἐλέγχω ἐγώ ; τίς δέ σύ ἀφίστημι παρρησιάζομαι ; ποῖος δέ τόλμα οὗτος ποιέω ; οὐδείς τοιοῦτος εἶπον , ἀλλά συγγιγνώσκω ὁ ἁμαρτία . καί τίς φημί ; Ἅμαρτηκα ὁ κύριος . τις οὖν ὁ Νάθαν πρός αὐτός ; καί Κύριος ἀφίημι ὁ ἁμάρτημα σύ · ἑαυτοῦ καταδικάζω , ἐγώ σύ συγχωρέω ὁ δίκη · εὐγνωμόνως ὁμολογέω , λύω ὁ ἁμαρτία · σεαυτοῦ ὁ δίκη [ 290 ] ἐπισπάω , ἐγώ λύω ὁ ἀπόφασις . εἶδον πῶς πληρόω ὁ γράφω , λέγω σύ ὁ ἀνομία σύ πρῶτος , ἵνα δικαιόω ; ποῖος κάματος οὗτος ὁ εἶπον πρῶτος ὁ ἁμαρτία ;