joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0349.2
στάμνος χρυσὴ ἔχουσα τὸ μύρρα , καὶ ἡ ῥάβδος Ἀαρὼν ἡ βλαστήσασα , καὶ αἱ πλάκες τῆς διαθήκης · ὑπεράνω δὲ αὐτῆς Χερουβὶμ δόξης , κατσκιάζοντα τὸ Ἱλαστήριον . Τούτων δὲ οὕτω κατσκευασμένων , εἰς μὲν τὴν πρώτην σκηνὴν διακοντὸς εἰσιόντες οἱ ἱερεῖς , τὰς λατρείας ἐπιτελοῦντες · εἰς δὲ τὴν δευτέραν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ μόνος ὁ ἀρχιερεὺς , οὐ χωρὶς αἵματος , ὁ προσφέρει ὑπὲρ ἑαυτοῦ καὶ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων . Ὅρᾷς ὅτι καὶ μόνος εἰσέρχεται ὁ ἀρχιερεὺς , καὶ ἅπαξ τῷ ἐνιαυτῷ παντός ; e δ . Τὶ οὖν ταῦτα , φησί , πρὸς τὴν προκειμένην ἡμέραν ; Ἀναμείνατε μικρόν , καὶ μὴ θυμειδίστε . Ἄνωδειν γὰρ τὴν πηγὴν διορύττοντες , καὶ ἐπ’ αὐτὴν σπεύδομεν τὴν κορυφὴν ἐλθεῖν , ὥστε μετ’ εὐχάρας ὑμῖν ἀπαντα γενέσθαι · διότι · μᾶλλον δέ , ἵνα μὴ μέγας [ 360 ] πολλοῦ ὁ λόγος συνεκκασμένος ἢ , μετὰ ἀσφαλείας τὸν ἀπαγορεύον ὑμᾶς ποίησιν πρὸς τὸ μῆκος τῶν λεγομένων , δόη τῶν αἰτίων ὑμῖν ἐρω , δι’ ἣν ταῦτα πάντα ἀνεχίντα . Τίς οὖν ἐστιν ἡ αἰτία ; Ἐξ μὲνας ἐν γαστρὶ ἔχουσης τῆς Ἐλισάβετ τὸν Ἰωάννην , ἡ Μαρία ἤρξατο συλλαμβάνειν . Ἄν τοίνυν μαθῶμεν ποῖος ἐκεῖνος ὁ μήν ὁ ἕκτος ἦν , εὑρήσομεν καὶ πότε ἤρξατο συλλαμβάνειν ἡ Μαρία · εἰτα μαθόντες , πότε ἤρξατο συλλαμβάνειν , εὑρήσομεν καὶ πότε ἐτέκν , ἐννέα μῆνας ἀριθμήσαντες ἐκ τῆς συλλήψεως . Πόθεν οὖν εὑρήσομεν , ποῖος ἦν ὁ ἕκτος μήν τῇ κυήσει τῆς Ἐλισάβετ ; Ἄν μαθῶμεν ποῖος ἦν ὁ μήν , καθ’ ὃν ἤρξατο συλλαμβάνειν . Πόθεν δὲ εὑρήσομεν ποῖος ἦν ὁ μήν , καθ’ ὃν συνέλαβεν ; Ἄν μαθῶμεν κατὰ ποῖον καιρὸν εὐηγγελίσθη Σαχαρίας ὁ ταύτης ἀνήρ . Αὐτὸ δὲ τοῦτο πόθεν ἡμῖν ἔσται γνωριμον ; Ἄπὸ τῶν θείων Γραφῶν · καθὼς τὸ ἅγιον Εὐαγγέλιον λέγει , ὅτι εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων ἔνδον ἦν τῶν λαχαρίων ὁ ἄγγελος εὐηγγελίσαστο , καὶ εἶπεν αὐτῷ περὶ τοῦ τοκετοῦ Ἰωάννου . Ἄν τοίνυν ἀποδείξωμεν ὅτε ἀπὸ τῶν Γραφῶν , ὅτι καὶ ἅπαξ εἰσῆρχετο εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων ὁ ἀρχιερεὺς , καὶ μόνος , καὶ πότε , καὶ ποίῳ μηνὶ τοῦ ἐνιαυτοῦ τῆς ἅπαξ τοῦτο εἰσέρχεται · εὐδόξως ἔσται ὁ καιρός , καθ’ ὃν εὐηγγελίσθη · τοῦτο δὲ γενομένου δήλου , καὶ ἡ ἀρχὴ τῆς συλλήψεως ἔσται τοῖς πᾶσι γνωριμον . Ὅτι μὲν οὖν ἅπαξ τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰσῆρχετο , καὶ ὁ Παῦλος ἐδήλωσε , καὶ ὁ Μωϋσῆς δὲ τοῦτο αὐτὸ δήλον ποιεῖ , οὕτως λέγων · Καὶ ἐλάλησε Κύριος πρὸς Μωϋσῆν λέγων · Ἀνάψον πρὸς Ἀαρὼν τὸν ἀδελφόν σου , καὶ μὴ εἰσπορευθῶ πᾶσαν ὥραν εἰς τὸ ἅγιον τὸ ἔσωτερον τοῦ καταπετάσματος εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ἱλαστηρίου , ἵνα μὴ ἀποθάνῃ . Καὶ πάλιν · Καὶ πᾶς ἄνθρωπος οὐκ ἔσται ἐν τῇ σκηνῇ τοῦ μαρτυρίου , εἰσπορευομένου αὐτοῦ ἐξελιλάσθαι εἰς τὰ ἅγια , ἕως ἀν ἐξέλθῃ , καὶ ἐξιλάσεται περὶ ἑαυτοῦ , καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ , καὶ πάσης τῆς συναγωγῆς τῶν υἱῶν Ἰσραήλ · καὶ ἐξιλάσεται ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἔναντι Κυρίου . Ὅτι μὲν οὖν οὐ διὰ παντὸς εἰσῆκε εἰς τὰ Ἅγια τῶν ἁγίων , οὔτε ἔνδον ὄντος αὐτοῦ ἀψάσθαι θέμις ἦν τινὰ , ἀλλ’ ἔξω παρὰ τὸ καταπέτασμα ἐστάναι , δήλον ἀπὸ τούτων . Ἄλλὰ κατέμεδι ταῦτα μετὰ ἀκριβείας . Ὑπολοιοῦν γὰρ ἐτι εἶναι ποῖος ἦν ὁ καιρός , καθ’ ὃν εἰσῆκε εἰς τὰ Ἅγια τῶν e Alii ἀποδείξωμεν . f Sic edit . εἰς τὸ πρόσωπον τοῦ Ὁαστηρίου , mss . εἰς τὸ Ὁαστήριον , ut sic legit interpretes .
Lemmas: στάμνος χρύσεος ἔχω ὁ μύρρα , καί ὁ ῥάβδος Ἀαρών ὁ βλαστάνω , καί ὁ πλάξ ὁ διαθήκη · ὑπεράνω δέ αὐτός χερουβίν δόξα , κατασκιάζω ὁ ἱλαστήριος . οὗτος δέ οὗτος κατασκευάζω , εἰς μέν ὁ πρῶτος σκηνή διακός εἰσέρχομαι ὁ ἱερεύς , ὁ λατρεία ἐπιτελέω · εἰς δέ ὁ δύο ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός μόνος ὁ ἀρχιερεύς , οὖον Χωρὶς αἷμα , ὁ προσφέρω ὑπέρ ἑαυτοῦ καί ὁ ὁ λαός ἀγνόημα . ὁράω ὅτι καί μόνος εἰσέρχομαι ὁ ἀρχιερεύς , καί ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός πᾶς ; e δ . τίς οὖν οὗτος , φημί , πρός ὁ πρόκειμαι ἡμέρα ; ἀναμένω μικρός , καί μή θυμειδίστε . Ἄνωδειν γάρ ὁ πηγή διορύσσω , καί ἐπί αὐτός σπεύδω ὁ κορυφή ἔρχομαι , ὥστε μετά εὐχάρης σύ ἅπας γίγνομαι · διότι · μᾶλλον δέ , ἵνα μή μέγας [ 360 ] πολύς ὁ λόγος συγκαίω ἢ , μετά ἀσφάλεια ὁ ἀπαγορεύω σύ ποίησις πρός ὁ μῆκος ὁ λέγω , δίδωμι ὁ αἴτιος σύ εἴρω , διά ὅς οὗτος πᾶς ἀνέχω . Τῖς οὖν εἰμί ὁ αἰτία ; ἐς Μένας ἐν γαστήρ ἔχω ὁ Ἐλισάβετ ὁ Ἰωάννης , ὁ Μαρία ἄρχω συλλαμβάνω . ἄν τοίνυν μανθάνω ποῖος ἐκεῖνος ὁ μείς ὁ ἕκτος εἰμί , εὑρίσκω καί πότε ἄρχω συλλαμβάνω ὁ Μαρία · εἶτα μανθάνω , πότε ἄρχω συλλαμβάνω , εὑρίσκω καί πότε τέκνον , ἐννέα μείς ἀριθμέω ἐκ ὁ σύλληψις . πόθεν οὖν εὑρίσκω , ποῖος εἰμί ὁ ἕκτος μείς ὁ κύω ὁ Ἐλισάβετ ; ἄν μανθάνω ποῖος εἰμί ὁ μείς , κατά ὅς ἄρχω συλλαμβάνω . πόθεν δέ εὑρίσκω ποῖος εἰμί ὁ μείς , κατά ὅς συλλαμβάνω ; ἄν μανθάνω κατά ποῖος καιρός εὐαγγελίζω Σαχαρίας ὁ οὗτος ἀνήρ . αὐτός δέ οὗτος πόθεν ἐγώ εἰμί γνώριμος ; ἀπό ὁ θεῖον Γραφής · καθώς ὁ ἅγιος Εὐαγγέλιος λέγω , ὅτι εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος ἔνδον εἰμί ὁ λαχαρίων ὁ ἄγγελος εὐαγγελίζω , καί εἶπον αὐτός περί ὁ τοκετός Ἰωάννης . ἄν τοίνυν ἀποδείκνυμι ὅτε ἀπό ὁ Γραφής , ὅτι καί ἅπαξ εἰσέρχομαι εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος ὁ ἀρχιερεύς , καί μόνος , καί πότε , καί ποῖος μείς ὁ ἐνιαυτός ὁ ἅπαξ οὗτος εἰσέρχομαι · εὔδοξος εἰμί ὁ καιρός , κατά ὅς εὐαγγελίζω · οὗτος δέ γίγνομαι δῆλος , καί ὁ ἀρχή ὁ σύλληψις εἰμί ὁ πᾶς γνώριμος . ὅτι2 μέν οὖν ἅπαξ ὁ ἐνιαυτός εἰσέρχομαι , καί ὁ Παῦλος δηλόω , καί ὁ Μωϋσῆς δέ οὗτος αὐτός δῆλος ποιέω , οὕτως λέγω · καί λαλέω Κύριος πρός Μωϋσῆς λέγω · ἀνάπτω πρός Ἀαρών ὁ ἀδελφός σύ , καί μή εἰσπορεύω πᾶς ὥρα εἰς ὁ ἅγιος ὁ ἐσωτέρω ὁ καταπέτασμα εἰς ὁ πρόσωπον ὁ ἱλαστήριος , ἵνα μή ἀποθνῄσκω . καί πάλιν · καί πᾶς ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἐν ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον , εἰσπορεύω αὐτός ἐξέρχομαι εἰς ὁ ἅγιος , ἠώς εἰς ἐξέρχομαι , καί ἐξιλάσκομαι περί ἑαυτοῦ , καί ὁ οἶκος αὐτός , καί πᾶς ὁ συναγωγή ὁ υἱός Ἰσραήλ · καί ἐξιλάσκομαι ἐπί ὁ θυσιαστήριον ὁ ἔναντι κύριος . ὅτι2 μέν οὖν οὖον διά πᾶς εἰσήκω εἰς ὁ Ἅγιον ὁ ἅγιος , οὔτε ἔνδον εἰμί αὐτός ἅπτω θέμις εἰμί τις , ἀλλά ἔξω παρά ὁ καταπέτασμα ἵστημι , δῆλος ἀπό οὗτος . ἀλλά κατέμης οὗτος μετά ἀκρίβεια . Ὑπολοιοῦν γάρ ἔτι εἰμί ποῖος εἰμί ὁ καιρός , κατά ὅς εἰσήκω εἰς ὁ Ἅγιον ὁ e Alii ἀποδείκνυμι . f Sic edit . εἰς ὁ πρόσωπον ὁ Ὁαστηρίου , mss . εἰς ὁ Ὁαστήριον , ut sic legit interpretes .