joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0285.1
Κυρίῳ ἡ γῆ καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς . Ἄλλ' εἰς τὴν θάλασσαν ; Οὐχ οἶδας ὅτι Αὐτοῦ ἐστιν ἡ θάλασσα , καὶ αὐτὸς ἐποίησεν αὐτήν ; Ἄλλ' εἰς τὸν οὐρανόν ; Οὐχ ἡκουσας τοῦ Δαυὶδ λέγοντος , ὅτι Ὀψομαι τοὺς οὐρανούς , ἔργα τῶν δακτύλων σου ; Ἄλλ' ὅμως ἐκεῖνος φόβῳ κατεχόμενος ἐφυγε τῷ δοκεῖν Θεὸν γὰρ ἀληθῶς φυγεῖν ἀδύνατον . Ὦμως δὲ ἀποκατέστησεν αὐτὸν ἡ θάλασσα , καὶ ἦλθεν εἰς Νινευὶ ἐκρήμξ λέγων ὅτι , Ἐπὶ τρεῖς ἡμέρας , καὶ Νινευὶ καταστραφήσεται . Ἵνα δὲ μάθῃς ὅτι τοῦτο ἔχων ἐν διανοίᾳ εἰς φυγὴν ἔδωκεν ἑαυτόν , ὅτι ὁ Θεὸς φιλάνθρωπος ὢν μετανόειν ἐπὶ τῇ κακίᾳ ἢ ἐλάλησε περὶ αὐτῶν , καὶ ἐμελεν αὐτὸς ὡς ψευδοπροφήτης εἶναι , αὐτὸς ἑαυτῷ δείκνυσιν α . Μετὰ γὰρ τὸ κηρύξαι ἐν τῇ Νινευὶ ἐξῆλθεν ἔξω τῆς πόλεως , καὶ παρεστάθη τῇ ἄν γενήσῃ ὅτε δὲ εἶδε τρεῖς ἡμέρας παρελθούσας , καὶ οὐδαμοῦ οὐδὲν τῶν ἠπειλημένων γινόμενον , τότε τὸν πρῶτον αὐτοῦ λογισμὸν κινεῖ , καὶ λέγει Οὐχ οὕτω εἰσὶν οἱ λόγοι μου σοὶ ἔλεγον , ὅτι ὁ Θεὸς ἐλέημον ἐστὶ καὶ μακρόθυμος καὶ μετανοῶν ἐπὶ κακίαις ἀνθρώπων ; Ἵν' οὖν μὴ τι τοιούτου πάθῃ Ἠλίας , οἷον καὶ Ἰωνᾶς , λέγει ὁ Θεὸς τὴν αἰτίαν , δι' ἣν τῷ Ἀχαὰβ συγχώρησε . Καὶ τί φησὶν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἠλίαν ; Εἶδες πῶς ἐπορεύθη Ἀχαὰβ πενθῶν καὶ σκυθρωπάζων ἐνώπιόν μου ; Οὐ μὴ ποιήσω κατὰ τὴν κακίαν αὐτοῦ . Βαβαὶ δεσπότης δούλου συγχώρῃς ; γίνεται , καὶ ἀπολογεῖται Θεὸς ἀνθρώπῳ ὑπὲρ ἀνθρώπου . Μὴ νόμιζε , φησίν , ὅτι ἀπλῶς συγχώρησα αὐτῷ μετεμέθημε τὸν τρόπον , καὶ μετέβαλον τὴν ὀργὴν μου καὶ ἀνέλυσα . Καὶ ἵνα μὴ νομισθῇς σὺ ὡς ψευδοπροφήτης σὺ γὰρ ἀληθῶς εἶπας εἰ μὴ μετέβαλε τὸν τρόπον , ὑπομείναι εἶχε τὰ τῆς ἀποφάσεως ἄλλ' οὗτος μὲν μετέβαλε τὸν τρόπον , καγὼ ἀνέλυσα τὴν ὀργὴν μου . Καὶ φησὶν [ 292 ] ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἠλίαν Εἶδες πῶς ἐπορεύθη Ἀχαὰβ πενθῶν καὶ σκυθρωπάζων ; Οὐ μὴ ποιήσω κατὰ τὴν ὀργὴν μου . Εἶδες ὅτι τὸ πενθῆσαι ἐξάλειφε ἁμαρτίας ;
Lemmas: κύριος ὁ γῆ καί ὁ πλήρωμα αὐτός . ἄλλος εἰς ὁ θάλασσα ; οὐχ οἶδα ὅτι αὐτός εἰμί ὁ θάλασσα , καί αὐτός ποιέω αὐτός ; ἄλλος εἰς ὁ οὐρανός ; οὐχ ἀκούω ὁ Δαυίδ λέγω , ὅτι ὁράω ὁ οὐρανός , ἔργον ὁ δάκτυλος σύ ; ἄλλος ὅμως ἐκεῖνος φόβος κατέχω φεύγω ὁ δοκέω θεός γάρ ἀληθής φεύγω ἀδύνατος . ὠμός δέ ἀποκαθίστημι αὐτός ὁ θάλασσα , καί ἔρχομαι εἰς Νινευὶ ἐκρήμξ λέγω ὅτι , ἐπί τρεῖς ἡμέρα , καί Νινευὶ καταστρέφω . ἵνα δέ μανθάνω ὅτι οὗτος ἔχω ἐν διάνοια εἰς φυγή δίδωμι ἑαυτοῦ , ὅτι ὁ θεός φιλάνθρωπος εἰμί μετανοέω ἐπί ὁ κακία ἢ λαλέω περί αὐτός , καί μέλω αὐτός ὡς ψευδοπροφήτης εἰμί , αὐτός ἑαυτοῦ δείκνυμι ὅς . μετά γάρ ὁ κηρύσσω ἐν ὁ Νινευὶ ἐξέρχομαι ἔξω ὁ πόλις , καί παρίστημι ὁ ἄν γίγνομαι ὅτε δέ ὁράω τρεῖς ἡμέρα παρέρχομαι , καί οὐδαμοῦ οὐδείς ὁ απειλημένος γίγνομαι , τότε ὁ πρῶτος αὐτός λογισμός κινέω , καί λέγω οὐχ οὗτος εἰμί ὁ λόγος ἐγώ σύ λέγω , ὅτι ὁ θεός ἐλεήμων εἰμί καί μακρόθυμος καί μετανοέω ἐπί κακία ἄνθρωπος ; ἵνα οὖν μή τίς τοιοῦτος πάσχω Ἠλίας , οἷος καί Ἰωνᾶς , λέγω ὁ θεός ὁ αἴτιος , διά ὅς ὁ Ἀχαάβ συγχωρώ . καί τίς φημί ὁ θεός πρός ὁ Ἠλίας ; εἶδον πῶς πορεύω Ἀχαάβ πένθος καί σκυθρωπάζω ἐνώπιον ἐγώ ; οὖον μή ποιέω κατά ὁ κακία αὐτός . βαβαί δεσπότης δοῦλος συγχωρέω ; γίγνομαι , καί ἀπολογέομαι θεός ἄνθρωπος ὑπέρ ἄνθρωπος . μή νομίζω , φημί , ὅτι ἀπλόος συγχωρώ αὐτός μετεμέθημε ὁ τρόπος , καί μεταβάλλω ὁ ὀργή ἐγώ καί ἀναλύω . καί ἵνα μή νομίζω σύ ὡς ψευδοπροφήτης σύ γάρ ἀληθής εἶπον εἰμί μή μεταβάλλω ὁ τρόπος , ὑπομένω ἔχω ὁ ὁ ἀπόφασις ἄλλος οὗτος μέν μεταβάλλω ὁ τρόπος , κἀγώ ἀναλύω ὁ ὀργή ἐγώ . καί φημί [ 292 ] ὁ θεός πρός ὁ Ἠλίας εἶδον πῶς πορεύω Ἀχαάβ πένθος καί σκυθρωπάζω ; οὖον μή ποιέω κατά ὁ ὀργή ἐγώ . εἶδον ὅτι ὁ πενθέω ἐξαλείφω ἁμαρτία ;