joannes-chrysostomus.de-paenitentia-homiliae-1-9 pg049_0353.2
γὰρ ἀπρεπὲς Θεῷ , σῶμα οἰκῆσαι καθαρὸν καὶ ἁμῶμον , ὡς ὑμεῖς λέγετε · πολλῷ μᾶλλον ἀπρεπὲς τῷτου τοῦ γήινος , καὶ τοῦ τυμβωρύχου , τοῦ τοῦ ἱστοῦ , τοῦ τοῦ πιθήκου , τοῦ τοῦ χοῖρος , οὐχ αὐτὸ τὸ [ 366 ] ἄγιον καὶ ἁμῶνον καὶ ἐν δεξιᾷ τοῦ Πατρὸς νῦν καθεζόμενον . Ποία γὰρ ἂν βλάβη τῷ Θεῷ γένοιτ' ἂν ἀπὸ τῆς οἰκονομίας ταύτης ; τί ποία κηλὶς ; Οὐχ ὁρᾶτε τοιαύτῃ τὸν ἥλιον , οὐ τὸ σῶμα ἐστὶν αἰσθητὸν καὶ φθαρτὸν καὶ ἐπίχρονον , κἂν μυριάκις ἀποπίνωνται Ἕλληνες καὶ Μανιχαῖοι ταῦτα ἀκούοντες ; Οὐχ οὕτως δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ γῆ , καὶ θάλασσα , καὶ πᾶσα ἀπλῶς ἡ ὁρωμένη κτίσις , τῇ ματαιότητι ὑποτέτακται . Καὶ ἅπα Πάυλου τοῦτο δηλοῦντος , ἐν οἷς φησι · Τῇ γὰρ ματαιότητι ἡ κτίσις ὑπέτακτο , οὐχ ἐκούσα , ἀλλὰ διὰ τὸν ὑποτάξαντα ἐπ' ἐλπίδι . Εἰτα δὴλον , τί ποτ' ἐστὶ , ματαιότητι ὑποταγῆναι , ἐπήγαγε , λέγων Ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς εἰς τὴν ἐλευθερίαν τῆς δοξῆς τῶν τέκνων τοῦ Θεοῦ . Ἔστι γὰρ ἐπίκρισις , καὶ φθαρτὴ ἐστι · τὸ γὰρ τῇ φθορᾷ δουλεύειν οὐδὲ ἑτέρῳ ἐστίν , ἢ φθαρτὸν εἶναι . Εἰ τοίνυν ὁ ἥλιος , σῶμα φθαρτὸν ὄν , πανταχοῦ τὰς ἀκτῖνας ἀφίησι , καὶ βορβορὸς καὶ μολυσμὸς καὶ πολλοῖς ἄλλοις τοιούτοις ὁμιλῶν πράγμασι , οὐδὲν ἀπὸ τῆς ὁμιλίας τῶν σωμάτων εἰς τὴν οἰκείαν καθαρότητα παραδιδόται , ἀλλὰ καὶ καθαρὰς συστρέλει τὰς ἀκτῖνας πάλιν , τῇ οἰκείας ἀρετῆς πολλοῖς τῶν ὑποδεξαμένων αὐτῶν σωμάτων μεταδιδούς , τῆς δὲ δυσωδίας καὶ τοῦ μολυσμοῦ οὐδὲ τὸ τυχὸν αὐτὸς προσλαμβάνων · πολλῷ μᾶλλον τῆς δικαιούσης ἡλίου , ὁ τῶν ἁσωμάτων δυνάμεων Δεσπότης , εἰς καθαρὰν σάρκα ἐλθὼν , οὐ μόνον οὐχ ἐμολύνθη , ἀλλὰ καὶ αὐτὴν ταύτην καθαρῶσας , καὶ ἀγιωτέραν εἰργάσατο . Ταῦτα οὖν ἅπαντα ἐννοήσαντες , καὶ μνημονεύοντες τῆς φωνῆς τῆς λεγούσης · Ἐνοπλῆσω ἐν αὐτοῖς , καὶ ἐμπεριπατήσω · καὶ πάλιν , Ὑμεῖς γὰρ Θεοῦ ἐστε , καὶ τὸ Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ ἐνοικεῖ ἐν ὑμῖν , καὶ ἡμεῖς πρὸς ἐκείνους λέγωμεν , καὶ τὰ ἀναίσχυντα τῶν διαβόλων ἀποφράττοντες στόματα , καὶ ἐπὶ τοῖς ἡμετέροις ἀγαθοῖς εὐφαινόμεθα , καὶ τὸν σαρκωθέντα Θεὸν δοξάζομεν ὑπὲρ τῆς τασαύτης συγκαταβάσεως , καὶ κατὰ δύναμιν τὴν ἡμετέραν , ἀξίαν ἀποδίδωμεν αὐτῷ καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν ἀμοιβήν . Θεῷ δὲ ἀμοιβὴ οὐδεμία παρ' ἡμῶν γένοιἂν , ἀλλ' ἡ μόνον ἡ σωτηρία ἡμῶν καὶ τῶν ἡμετέρων ψυχῶν , καὶ ἡ περὶ τὴν ἀρετὴν ἐπιμέλεια . Γ . Μὴ τοίνυν γεννώμεθα ἀγνῶμονες περὶ τὸν εὐεργέταν , ἀλλὰ τὰ κατὰ δύναμιν ἅπαντας ἅπαντα εἰσενέχωμεν , πίστιν , ἐλπίδα , ἀγάπην , σωφροσύνην , ἐλπμοσύνην , φιλοξενίαν . Καὶ ὁ πρῶτον ὑμᾶς παρεκάλεσε , τοῦτο καὶ νῦν , καὶ δὲ παρακαλεῖν οὐ παύσομαι . Τί δὲ τοῦτο ἐστι ; Μέλλοντες προσελθεῖν τῇ φρικτῇ καὶ θείᾳ ταύτῃ τραπέζῃ καὶ ἱερᾷ μυσταγωγίᾳ , μετὰ φόβου καὶ τρόμου τοῦτο ποιεῖτε , μετὰ καθαρῶ συνειδότος , μετὰ νηστείας καὶ προσευχῆς , μὴ θορυβοῦντες , μηδὲ λακτιζόντες , μηδὲ ὀθούσης τοὺς πλησίον · ἐγώμεν γὰρ τοῦτο παρανοίας , καὶ καταφρονήσεως οὐ τῆς εὐχῆς . Διὸ καὶ πολλὴν [ 365 ] ἐπάγει τοῖς ταῦτα
Lemmas: γάρ ἀπρεπής Θεός , σῶμα οἰκέω καθαρός καί ἄμωμον , ὡς σύ λέγω · πολύς μᾶλλον ἀπρεπής τῷτου ὁ γήινος , καί ὁ τυμβωρύχος , ὁ ὁ ἱστός , ὁ ὁ πίθηκος , ὁ ὁ χοῖρος , οὐ αὐτός ὁ [ 366 ] ἀγάω καί ἁμνός καί ἐν δεξιός ὁ πατήρ νῦν καθέζομαι . Ποία γάρ εἄν βλάβη ὁ Θεός γίγνομαι εἄν ἀπό ὁ οἰκονομία οὗτος ; τίς ποῖος κηλίς ; οὐχ ὁράω τοιοῦτος ὁ ἥλιος , οὖον ὁ σῶμα εἰμί αἰσθητός καί φθαρτός καί ἐπίχρονος , κἀν μυριάκις ἀποπινόω Ἕλλην καί Μανιχαῖος οὗτος ἀκούω ; οὐχ οὕτως δέ μόνος , ἀλλά καί γῆ , καί θάλασσα , καί πᾶς ἀπλόος ὁ ὁράω κτίσις , ὁ ματαιότης ὑποτάσσω . καί ἔπος Παῦλος οὗτος δηλόω , ἐν ὅς φημί · ὁ γάρ ματαιότης ὁ κτίσις ὑποτάσσω , οὐ ἑκών , ἀλλά διά ὁ ὑποτάσσω ἐπί ἐλπίς . εἶτα δῆλος , τίς πρός εἰμί , ματαιότης ὑποτάσσω , ἐπάγω , λέγω ὅτι2 καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά εἰς ὁ ἐλευθερία ὁ δόξα ὁ τέκνον ὁ Θεός . εἰμί γάρ ἐπίκρισις , καί φθαρτός εἰμί · ὁ γάρ ὁ φθορά δουλεύω οὐδέ ἕτερος εἰμί , ἢ φθαρτός εἰμί . εἰμί τοίνυν ὁ ἥλιος , σῶμα φθαρτός εἰμί , πανταχοῦ ὁ ἀκτίς ἀφίημι , καί βόρβορος καί μολυσμός καί πολύς ἄλλος τοιοῦτος ὁμιλέω πρᾶγμα , οὐδείς ἀπό ὁ ὁμιλία ὁ σῶμα εἰς ὁ οἰκεῖος καθαρότης παραδίδωμι , ἀλλά καί καθαρός συστρέλει ὁ ἀκτίς πάλιν , ὁ οἰκεῖος ἀρετή πολύς ὁ ὑποδέχομαι αὐτός σῶμα μεταδίδωμι , ὁ δέ δυσωδία καί ὁ μολυσμός οὐδέ ὁ τυγχάνω αὐτός προσλαμβάνω · πολύς μᾶλλον ὁ δικαιόω ἥλιος , ὁ ὁ ἀσωματόω δύναμις Δεσπότης , εἰς καθαρός σάρξ ἔρχομαι , οὖον μόνος οὐ μολύνω , ἀλλά καί αὐτός οὗτος καθαίρω , καί ἄγιος ἐργάζομαι . οὗτος οὖν ἅπας ἐννοέω , καί μνημονεύω ὁ φωνή ὁ λέγω · Ἐνοπλῆσω ἐν αὐτός , καί ἐμπεριπατέω · καί πάλιν , σύ γάρ Θεός εἰμί , καί ὁ πνεῦμα ὁ Θεός ἐνοικέω ἐν σύ , καί ἐγώ πρός ἐκεῖνος λέγω , καί ὁ ἀναίσχυντος ὁ διάβολος ἀποφράσσω στόμα , καί ἐπί ὁ ἡμέτερος ἀγαθός ὑφαίνω , καί ὁ σαρκόω θεός δοξάζω ὑπέρ ὁ τασαυος συγκατάβασις , καί κατά δύναμις ὁ ἡμέτερος , ἄξιος ἀποδίδωμι αὐτός καί ὁ τιμή καί ὁ ἀμοιβή . Θεός δέ ἀμοιβή οὐδείς παρά ἐγώ γένος , ἀλλά ὁ μόνος ὁ σωτηρία ἐγώ καί ὁ ἡμέτερος Ψυχή , καί ὁ περί ὁ ἀρετή ἐπιμέλεια . Γ . μή τοίνυν γεννάω αγνώμων περί ὁ εὐεργέτης , ἀλλά ὁ κατά δύναμις ἅπας ἅπας εἰσφέρω , πίστις , ἐλπίς , ἀγάπη , σωφροσύνη , ἔλπω , φιλοξενία . καί ὁ πρῶτος σύ παρακαλέω , οὗτος καί νῦν , καί δέ παρακαλέω οὖον παύω . τις δέ οὗτος εἰμί ; μέλλω προσέρχομαι ὁ φρικτός καί θεῖος οὗτος τράπεζα καί ἱερός μυσταγωγία , μετά φόβος καί τρόμος οὗτος ποιέω , μετά καθαίρω σύνοιδα , μετά νηστεία καί προσευχή , μή θορυβέω , μηδέ λακτίζω , μηδέ ὀθέω ὁ πλησίος · ἐγώ γάρ οὗτος παράνοια , καί καταφρόνησις οὖον ὁ εὐχή . Διὸ καί πολύς [ 365 ] ἐπάγω ὁ οὗτος