joannes-chrysostomus.de-occursu-domini-de-deipara-et-symeone-sp pg050_0417.2
ἐκβαλεῖν ψυχὰς ζώσας , καὶ τοῖς ἀνέμοις πνέειν , καὶ τὰ δρυ σταθῆναις ζυγῷ , νεφελὰς κινεῖσθαι , κτήνει , τετράποδα , ἑρπετὰς , πτείνους διατρεῖν ἐπὶ τῆς γῆς . Τὶ δὲ λέγω ἄγγέλους , ἀρχαγγέλους , θρόνους , τὰ Χερουβίμ , τὰ Σεραφίμ , Ἀρχάς , Ἐξουσίας , τάξεις , χρόνους , καὶ ἐνιαυτούς , καὶ μῆνας , καὶ ἑβδομάδας , καὶ ἡμέρας , καὶ ὥρας , καὶ νύκτας , καὶ φῶς , καὶ σκότος , καὶ τὰς τῶν πραγμάτων οὐσίας ; Ἐσχητοὶ διὰ σοῦ τὸν ἀνθρώπων καὶ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοιώσιν ἑαυτοῦ , ἐν τῷ παραδείσῳ ἔθετο αὐτόν . Ἰδὼν δὲ τὸ ἀνθρώπινον γένος νικώμενον ὑπὸ τῆς τοῦ διαβόλου κακίας , ἐδωλῆθη τῇ ἀπαρχῇ τῇ ἡμετέρᾳ ἐνδύσασθαι , καὶ προσηλώσαι αὐτὴν ἐν τῷ ξύλῳ , ἵν’ , ὡςπερ διὰ τοῦ ξύλου ἡ παράβασις , οὕτω πάλιν διὰ τοῦ ξύλου ἡ σωτηρία . Σηλώσας οὖν ὁ διάβολος , ὅτι αὐτὸς μὲν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐξέληψεν , ὁ δὲ Ἀδὰμ ἐν τῷ παραδείσῳ ἦν , καθάπερ ὁπλὸν χρησάμενος τῷ δρει ἐνήργησεν εἰς αὐτόν · καὶ οὕτω προελείψαν αὐτὸς οὖσιν ἐν τῷ παραδείσῳ · ἀσώματος γὰρ ἀσωματικὸς διαλεγόμενος οὐκ ἠδύνατο · καὶ φησὶ πρὸς τὴν Εὔαν , ὅτι Καλὸν τὸ ξύλον τοῦτο καὶ ἄρωστον εἰς βρώσιν · Αἰ , Ἐγὼ ἂν ἡμέρα φάγησθε ἀπ’ αὐτοῦ , ἀνοῖσθε ὡς θεοὶ πάντα γινώσκοντες . Πεισὰς οὖν τὴν Εὔαν , ἠπάτησεν εἰς ἐκείνην συνέπειας τὸν ἑαυτῆς ἄνδρα , καὶ ἔφαγον ἀπὸ τοῦ ξύλου . Φαγόντων δὲ αὐτῶν ὤφθησαν γυμνοί · καὶ φησὶν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀδὰμ · Ποῦ εἶ ; Ὅταν ἀκούσῃς , Ποῦ εἶ , μὴ ἀγνοίαν λογίσῃ τῷ Θεῷ ἔλεγε δὲ , Ποῦ εἶ , ἐπειδὴ ἔλεγεν αὐτοῖς ὁ διάβολος , ὅτι Ἐγὼ ἡμέρα φάγητε , ἀνοῖσθε ὡς θεοὶ · ὡς ὑπολαμβανόντων αὐτῶν , ὅτι μέλλουσι γενέσθαι ὡς θεοί , διὰ τοῦτο ἔλεγεν ὁ Θεὸς αὐτοῖς · Ἀδὰμ , ποῦ εἶ ; ἄνθ’ ὧν , ὅτι ἔφαγε καὶ ἐμεῖνας ἄνθρωπος · οὐ παργυνοῦν σοι ἐκ τοῦ ξύλου τοῦτου μὴ φαγεῖν · ἔφαγες δέ , καὶ παρέβης · τοῦτο ἐστιν τὸ , Ποῦ εἶ ; Φυλάξ δὲ συκῆς ἦσαν περιβεβλημένοι , σκέπτοντες τὸ εἴδος τῆς ἁμαρτίας b . Καὶ τί φησὶν ὁ Ἀδὰμ ; Ἠκουσά σου τῆς φωνῆς περιπατοῦντος ἐν τῷ παραδείσῳ , καὶ ἐφοβήθην . Καὶ φησι · Τί τοῦτο ἀπολογή ; καὶ φησι πρὸς τὸν Θεόν · Ἡ γυνή , ἣν ἔδωκας μοι , αὕτη με ἠπάτησεν . Εἶτα πρὸς τὴν Εὔαν , Τίς σέ ; Καὶ τί φησιν ἐκείνη ; Ὁ ὄφις ἠπάτησέ με . Ὦ Εὔα , ἔτυμε , σὲ τῷ ἀνδρὶ σου ἔδωκα , [ 824 ] μὴ ἂν τῷ ἀρεῖ σε ἔδωκα ; Ταῦτα δὲ προεφασίζοντο , ὡς βουλομένου θαυτοὺς ὑπεξαίρειν τῆς τιμωρίας . Καὶ φησὶν ὁ Θεὸς πρὸς τὸν Ἀδὰμ · Ἐπικατάρατος ἡ γῆ ἐν τοῖς ἔργοις σου , ἀχάνθας καὶ τριβόλας ἀνατελεῖ σοι · ἐν ἰδρώτι τοῦ προσώπου σου φάγῃ τὸν ἄρτον σου . Εἶτα πρὸς τὴν γυναῖκα · Ἐν λύπαις τέξῃ τέκνα , καὶ πλῆθυνὸν πλῆθυνῶ τὰς λύπας σου · καὶ πρὸς τὸν ἄνδρα σου ἡ ἀποστροφὴ σου , καὶ αὐτὸς σου κυριεύσει . Εἶτα πρὸς τὸν δρεῖν . Ἐν τῇ στήθῃ καὶ τῇ κοιλῷ σου κορεύσῃ , καὶ τῇ ράφῃ πόδας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς σου · καὶ ὁ ἄνθρωπος σοὶ κυριεύσει · αὐτὸς σου τρηήσει κεφαλήν , καὶ σὺ αὐτοῦ πτέρναν . Διὰ τὶ δὲ τῷ ἀρεῖ ἐπικατηράσατο ἐπὶ τῇ στήθῃ καὶ τῇ κοιλίᾳ πορεύεσθαι , καὶ τὴν τρώγειν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ ; Τὸ σῆθος κατηράσατο , ἐπειδὴ ἐν αὐτῷ ἐγκάθηται ἡ καρδία ἡ ἐνδυμεύεισα τὸ κακόν · τὴν κοιλίαν , ἐπειδὴ διὰ βρώσεως ἠπάτησε · τὴν ὀδ ἐκέλευσε φαγεῖν πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ , ἐπειδὴ ὁ Ἀδὰμ ἐκ τῆς γοιχὸς ἦν . Ἐλαβον οὖν οἱ τρεῖς τὴν ἀπόφασιν , ἐπειδὴ καὶ οἱ τρεῖς τὴν παράβασιν ἐποίησαντο . Ἐπειδὴ ἀπὸ ξύλου ἡ παράβασις ἐγένετο , καθὼς προλαβὼν εἶπον , διὰ τοῦτο εἰς ξύλον ἠδωλῆθη τῇ ἀπαρχῇ ταύτῃ προσηλώσαι , ἵν’ ὡςπερ διὰ ξύλου ἡ παράβασις , οὕτω διὰ ξύλου ἡ σωτηρία . Ὑπὲρ δὲ τούτων ἀπάντων δόξαν ἀναπαίψωμεν τῷ Πατρὶ , καὶ τῷ Υἱῷ , καὶ τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ἐκβάλλω ψυχή ζάω , καί ὁ ἄνεμος πνέω , καί ὁ δρῦς ἵστημι ζυγόν , νεφέλη κινέω , κτῆνος , τετράπους , ἑρπετός , πτεινοος διατρέω ἐπί ὁ γῆ . Τι δέ λέγω ἄγγελος , ἀρχάγγελος , θρόνος , ὁ χερουβίν , ὁ Σεραφείμ , Ἀρχάς , Ἐξουσία , τάξις , χρόνος , καί ἐνιαυτός , καί μήν , καί ἑβδομάς , καί ἡμέρα , καί ὥρα , καί νύξ , καί φάος , καί σκότος , καί ὁ ὁ πρᾶγμα οὐσία ; Ἐσχητοὶ διά σύ ὁ ἄνθρωπος καί εἰκών καί κατά ὁμοίωσις ἑαυτοῦ , ἐν ὁ παράδεισος τίθημι αὐτός . εἶδον δέ ὁ ἀνθρώπινος γένος νικάω ὑπό ὁ ὁ διάβολος κακία , ἐδωλῆθη ὁ ἀπαρχή ὁ ἡμέτερος ἐνδύω , καί προσηλόω αὐτός ἐν ὁ ξύλον , ἵνα , ὡς διά ὁ ξύλο ὁ παράβασις , οὕτως πάλιν διά ὁ ξύλο ὁ σωτηρία . Σηλώσας οὖν ὁ διάβολος , ὅτι αὐτός μέν ἐκ ὁ οὐρανός ἐκλαμβάνω , ὁ δέ Ἀδάμ ἐν ὁ παράδεισος εἰμί , καθά ὅπλον χράω ὁ δρε ἐνεργέω εἰς αὐτός · καί οὕτως προλείπω αὐτός εἰμί ἐν ὁ παράδεισος · ἀσώματος γάρ ἀσωματικός διαλέγω οὐ δύναμαι · καί φημί πρός ὁ Εὔα , ὅτι Καλός ὁ ξύλον οὗτος καί ἄρωστος εἰς βρῶσις · ὁ , ἐγώ ἄν ἡμέρα ἐσθίω ἀπό αὐτός , ἀνίημι ὡς θεός πᾶς γιγνώσκω . Πεισᾶς οὖν ὁ Εὔα , ἀπατάω εἰς ἐκεῖνος συνέπεια ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ , καί ἐσθίω ἀπό ὁ ξύλο . ἐσθίω δέ αὐτός ὁράω γυμνός · καί φημί ὁ θεός πρός ὁ Ἀδάμ · ποῦ εἰμί ; ὅταν ἀκούω , ποῦ εἰμί , μή ἄγνοια λογίζομαι ὁ θεός λέγω δέ , Που εἰμί , ἐπεί λέγω αὐτός ὁ διάβολος , ὅτι ἐγώ ἡμέρα ἐσθίω , ἀνίημι ὡς θεός · ὡς ὑπολαμβάνω αὐτός , ὅτι μέλλω γίγνομαι ὡς θεός , διά οὗτος λέγω ὁ θεός αὐτός · Ἀδάμ , ποῦ εἰμί ; ἀντί ὅς , ὅτι ἐσθίω καί μένω ἄνθρωπος · οὐ παργυνοος σύ ἐκ ὁ ξύλο τούτος μή ἐσθίω · ἐσθίω δέ , καί παραβαίνω · οὗτος εἰμί ὁ , ποῦ εἰμί ; Φύλαξ δέ συκῆ ἥδω περιβάλλω , σκέπτομαι ὁ εἶδος ὁ ἁμαρτία b . καί τίς φημί ὁ Ἀδάμ ; ἀκούω σύ ὁ φωνή περιπατέω ἐν ὁ παράδεισος , καί φοβέω . καί φημί · τις οὗτος ἀπολογή ; καί φημί πρός ὁ θεός · ὁ γυνή , ὅς δίδωμι ἐγώ , οὗτος ἐγώ ἀπατάω . εἶτα πρός ὁ Εὔα , Τῖς σύ ; καί τίς φημί ἐκεῖνος ; ὁ ὄφις ἀπατάω ἐγώ . ὦ Εὔα , ἔτυμος , σύ ὁ ἀνήρ σύ δίδωμι , [ 824 ] μή ἄν ὁ ἀείρω σύ δίδωμι ; οὗτος δέ προφασίζομαι , ὡς βούλομαι θαυος ὑπεξαιρέω ὁ τιμωρία . καί φημί ὁ θεός πρός ὁ Ἀδάμ · ἐπικατάρατος ὁ γῆ ἐν ὁ ἔργον σύ , ἄκανθα καί Τριβόλας ἀνατέλλω σύ · ἐν ἱδρώς ὁ πρόσωπον σύ ἐσθίω ὁ ἄρτος σύ . εἶτα πρός ὁ γυνή · ἐν λύπη τίκτω τέκνον , καί πληθύνω πληθύνω ὁ λύπη σύ · καί πρός ὁ ἀνήρ σύ ὁ ἀποστροφή σύ , καί αὐτός σύ κυριεύω . εἶτα πρός ὁ δράω . ἐν ὁ στῆθος καί ὁ κοῖλος σύ κορέω , καί ὁ ῥάπτω πόδι ὁ ἡμέρα ὁ ζωή σύ · καί ὁ ἄνθρωπος σύ κυριεύω · αὐτός σύ τηρέω κεφαλή , καί σύ αὐτός πτέρνη . Ζεύς τίς δέ ὁ Ἄρης ἐπικαταράομαι ἐπί ὁ στῆθος καί ὁ κοιλία πορεύω , καί ὁ τρώγω πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός ; Τέ Σήθος καταράομαι , ἐπεί ἐν αὐτός ἐγκάθημαι ὁ Καρδίη ὁ ἐνδύω ὁ κακός · ὁ κοιλία , ἐπεί διά βρῶσις ἀπατάω · ὁ ὀδʹ κελεύω ἐσθίω πᾶς ὁ ἡμέρα ὁ ζωή αὐτός , ἐπεί ὁ Ἀδάμ ἐκ ὁ γοαδδιξ εἰμί . λαμβάνω οὖν ὁ τρεῖς ὁ ἀπόφασις , ἐπεί καί ὁ τρεῖς ὁ παράβασις ποιέω . Ἐπειδή ἀπό ξύλο ὁ παράβασις γίνομαι , καθώς προλαμβάνω λέγω , διά οὗτος εἰς ξύλον ἠδωλῆθη ὁ ἀπαρχή οὗτος προσηλόω , ἵνα ὡς διά ξύλο ὁ παράβασις , οὕτως διά ξύλο ὁ σωτηρία . ὑπέρ δέ οὗτος ἀπαντάω δόξα ἀναπαίω ὁ πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .