joannes-chrysostomus.de-non-iterando-conjugio pg048_0097.1
καὶ τὰς ὀψῶνας , καὶ τὰ ἄλλα ἅπαντα παρίημι · νῦν . Ὁ μὲν γὰρ τῇ παρθένῳ διαλεγόμενος εἰκῶς καὶ περὶ τούτων διαλέγεται , ὅτε ἀπειρεῖ οὐχὶ καὶ ἁμαρτεῖ τῶν πραγματῶν ἐκείνων · χρῆ δὲ κἂν ἐνοχλήσειε τις ταῦτα λέγων . Ἄ γὰρ διὰ τῶν πραγμάτων ἔμαθεν ἀκριβέστερον , περιττὸν τῷ λόγῳ περιττῶς διδάσκειν αὐτήν . Τοσοῦτον δὲ προσοεῖναι καλόν , ὅτι καὶ μετὰ πλεῖονος ὁμιλήσει τῆς παρθενίας καὶ τῆς ἐλευθερίας ἡ παρθένος γαμηθεῖσα τῆς μετὰ τὴν χρείαν . Ταύτην μὲν γὰρ οὕς ὡς γυναῖκα στέργει , ἀλλ’ οὐχ ὡς παρθένον λαβὼν · διὸ καὶ πολλῷ ἐκεῖνοι · α τούτων οἱ ἔρωτες σφοδρότεροι καὶ μανικώτεροι , παντὶ πού ὁδηόν ἐστιν · ἐκεῖνιν δὲ ὅτε μὴ παντὸς ἀνδρὸς ἀπειρον [ 357 ] οὐ παντὶ θυμῷ καὶ ἀσπάσεται καὶ φιλήσει . Περύχαμεν γὰρ , ὡς εἴπειν β , ἅπαντες ἄνθρωποι , εἴτε ὑπὸ ζηλοτυπίας , εἴτε ὑπὸ ξενοδοξίας , εἴτε οὐχ οἷδ’ ὅθεν ἐτερούσεν , τῶν πραγμάτων ἐκεῖνα μάλιστα φιλεῖν ὧν καὶ τὴν ἐξουσίαν καὶ τὴν ἀπόλαυσιν οὐ μεθ’ ἑτέρους ἔχομεν , ἀλλ’ αὐτοὶ πρῶτοι καὶ μόνοι καθεστήχαμεν κύριοι . Τοῦτο καὶ ἐπὶ ἱματίων ἴδοι τις · οὐ συμβαίνειν ἡμῖν οὐ γὰρ ὁμοίως διαχειμέθα πρὸς τὰ παρ’ ἑτέρων εἰς χρήσιν ἐλθόντα ε τοῖς παρ’ οὐδενός . Τοῦτο καὶ ἐπὶ οἰκίας καὶ ἐπὶ σκευῶν · καὶ γὰρ καὶ οἰκίαν τὴν παρ’ ἑτέρου δοθεῖσαν ἡμῖν οὐχ ὁμοίως ἐκεῖνην φιλοῦμεν , ἣν αὐτοὶ κατασκευάσαμεν · καὶ τῶν σκευῶν τὰ μὲν ἄπτι γενόμενα καὶ πρῶτην παρ’ ἡμῖν χρείαν δεξάμενα ἐν πολλῇ τῇ φειδῷ φυλάττομεν καὶ σπουδῇ , τὰ δὲ ἐξ ἑτέρων ἐλθόντα εἰς ἡμᾶς οὐ σφόδρα προτιμῶμεν , ἀλλ’ οὕτως ἀποστρεφόμεθα , ὡς καὶ ἀνασχευάζαι πολλάκις αὐτά . Εἰ δὲ ἐπὶ οἰκίας καὶ ἱματίων καὶ σκευῶν τοῦτο ἡμῖν συμβαίνει τὸ πάθος , ἐννόησον ἐπὶ τῆς γυναικός , οὐ τιμιώτερον ἄνθρώπιν οὐδὲν , πῶς αὐτὸ μετὰ σφοδρότητος ἐμπιπτεῖν εἰκός . Ἐκείνων μὲν γὰρ κἂν μεταβιδομέν δ τοῖς βουλομένοις , ταύτης δὲ οὐ θέμις ἡμῖν , ἀλλὰ τὴς ψυχῆς ἀποσπασμόμεθα πρώτων , τὸ τοῦτο παθεῖν ἀνεξέμεθα . Τὴν μὲν οὖν παρθένον , ὅπερ ἔφη , ὅτε ἀνέπαρον οὖσαν καὶ ἰδίαν αὐτοῦ καὶ οὐδενὸς ἑτέρου γενομένην , πᾶση προθυμίᾳ προσίεται · τὴν δὲ ἑτέρῳ πρότερον συναφθεῖσαν οὐ μετὰ τῆς αὐτῆς φιλίας δέχεται καὶ εὐνοίας . ζ . Μὴ γὰρ μοι τὰ σπανιάκις καὶ μόλις ἀπαξ συμβαίνοντα εἴπης , ἀλλὰ τὰ συνεχῶς ἐπὶ τῶν πραγμάτων διεικυνύμενα . Οὐ διὰ ταῦτα δὲ μόνον πλεῖνος ἐκεῖνη μεθἐξει τῆς παρθενίας , ἀλλὰ καὶ δι’ ἕτερα πολλά . Οὗτος μὲν γὰρ καὶ ὀνειδίσαι εὐχολῶς δύναιτ’ ἂν ὡς καταφρονούμενος παρ’ αὐτῆς , καὶ τεκμηρίων τῆς ὀλιγωρίας τὴν εἰς τὸν πρότερον αὐτῇ γεγενημένην ἅπτισιν προσενεγκεῖν καὶ ἐπιστομίσαι καὶ ὑπὲρ τῶν γεγενημένων , καὶ ὑπὲρ τῶν μηδὲ συμβησομένων ἴσως . Ὁ γὰρ ἀπελθὼν καὶ καταφρονήσας καὶ τὸν ζῶντα ταῦτα ὑποπεύσαι πείσει περὶ ἑαυτοῦ , κἂν μὴ γένηται . Οὐχ ἐκείνους δὲ μόνον ταῦτα προφέρων αὐτῇ συνεχῶς ἔσται φορτικὸς , ἀλλὰ καὶ οἰκτάει καὶ θερδάναι , κἂν μὴ φανερῶς , λᾶθρα γοῦν διαγογγύζοντες μυρίοις αὐτὴν βάλλουσι σκώμμασιν . Εἰ δὲ οἱ συμβῇ καὶ παῖδας τοῦ τετελευτηκότος καταλειφθῆναι νέους , πῶς αὐτοὺς ἀναθρέψει , πῶς δὲ προστήσεται ; τίνων δὲ ὁργανῶν οὐ χαλεπώτερον ἐκεῖνοι βιώσονταί
Lemmas: καί ὁ ὀψώνης , καί ὁ ἄλλος ἅπας παρίημι · νῦν . ὁ μέν γάρ ὁ παρθένος διαλέγω ἵημι καί περί οὗτος διαλέγω , ὅτε ἀπεῖπον οὐ καί ἁμαρτέω ὁ πραγματᾶς ἐκεῖνος · χράω δέ κἀν ἐνοχλέω τις οὗτος λέγω . ὅς γάρ διά ὁ πρᾶγμα μανθάνω ἀκριβής , περισσός ὁ λόγος περισσός διδάσκω αὐτός . τοσοῦτος δέ προσοειμι καλός , ὅτι καί μετά πολύς ὁμιλέω ὁ παρθενία καί ὁ ἐλευθερία ὁ παρθένος γαμέω ὁ μετά ὁ χρεία . Ταύτη μέν γάρ ὅς ὡς γυνή στέργω , ἀλλά οὐ ὡς παρθένος λαμβάνω · διό καί πολύς ἐκεῖνος · α οὗτος ὁ ἔρως σφοδρός καί μανικός , πᾶς ποῦ ὁδηόν εἰμί · ἐκεῖνος δέ ὅτε μή πᾶς ἀνήρ ἤπειρος [ 357 ] οὐ πᾶς θυμός καί ἀσπάζομαι καί φιλέω . Περύχαμεν γάρ , ὡς εἶπον β , ἅπας ἄνθρωπος , εἴτε ὑπό ζηλοτυπία , εἴτε ὑπό ξενοδοξια , εἴτε οὐ οἶδα ὅθεν τερέω , ὁ πρᾶγμα ἐκεῖνος μάλιστα φιλέω ὅς καί ὁ ἐξουσία καί ὁ ἀπόλαυσις οὐ μετά ἕτερος ἔχω , ἀλλά αὐτός πρῶτος καί μόνος καθίστημι κύριος . Τοῦτης καί ἐπί ἱμάτιον ὁράω τις · οὐ συμβαίνω ἐγώ οὐ γάρ ὅμοιος διαχέω πρός ὁ παρά ἕτερος εἰς χρῆσις ἔρχομαι ε ὁ παρά οὐδείς . Τοῦτης καί ἐπί οἰκία καί ἐπί σκεῦος · καί γάρ καί οἰκία ὁ παρά ἕτερος δίδωμι ἐγώ οὐ ὅμοιος ἐκεῖνος φιλέω , ὅς αὐτός κατασκευάζω · καί ὁ σκεῦος ὁ μέν Άπτι γίγνομαι καί πρῶτος παρά ἐγώ χρεία δέχομαι ἐν πολύς ὁ φειδώ φυλάσσω καί σπουδή , ὁ δέ ἐκ ἕτερος ἔρχομαι εἰς ἐγώ οὐ σφόδρα προτιμάω , ἀλλά οὕτως ἀποστρέφω , ὡς καί ανασχευαζα πολλάκις αὐτός . εἰμί δέ ἐπί οἰκία καί ἱμάτιον καί σκεῦος οὗτος ἐγώ συμβαίνω ὁ πάθος , ἐννοέω ἐπί ὁ γυνή , οὐ τίμιος ἀνθρωπέω οὐδείς , πῶς αὐτός μετά σφοδρότης ἐμπίπτω ἔοικα . ἐκεῖνος μέν γάρ κἀν μεταβιδιδωμι δ ὁ βούλομαι , οὗτος δέ οὐ θέμις ἐγώ , ἀλλά σής ψυχή ἀποσπάω πρῶτος , ὁ οὗτος πάσχω ἀνέχω . Τά μέν οὖν παρθένος , ὅς φημί , ὅτε ἀνέπαρον εἰμί καί ἴδιος αὐτός καί οὐδείς ἕτερος γίγνομαι , πᾶς προθυμία προσίημι · ὁ δέ ἕτερος πρότερος συνάπτω οὐ μετά ὁ αὐτηες͂ς φίλιος δέχομαι καί εὔνοια . ζ . μή γάρ ἐγώ ὁ σπανιάκις καί μόλις ἅπαξ συμβαίνω λέγω , ἀλλά ὁ συνεχής ἐπί ὁ πρᾶγμα διεικυνύμενα . οὐ διά οὗτος δέ μόνος πλεῖνος ἐκεῖνος μετέχω ὁ παρθενία , ἀλλά καί διά ἕτερος πολύς . οὗτος μέν γάρ καί ὀνειδίζω εὐχολῶς δύο ἄν ὡς καταφρονέω παρά αὐτηες͂ς , καί τεκμήριον ὁ ὀλιγωρία ὁ εἰς ὁ πρότερος αὐτός γίγνομαι ἅπτω προσφέρω καί ἐπιστομίζω καί ὑπέρ ὁ γίγνομαι , καί ὑπέρ ὁ μηδέ συμβαίνω ἴσως . ὁ γάρ ἀπέρχομαι καί καταφρονέω καί ὁ ζάω οὗτος υποπευσος πείθω περί ἑαυτοῦ , κἀν μή γίγνομαι . οὐ ἐκεῖνος δέ μόνος οὗτος προφέρω αὐτός συνεχής εἰμί φορτικός , ἀλλά καί οικταομαι καί θερδάναι , κἀν μή φανερός , λάθρῃ γοῦν διαγογγύζω μυρίος αὐτός βάλλω σκῶμμα . εἰμί δέ ἕ συμβαίνω καί παῖς ὁ τελευτάω καταλείπω νέος , πῶς αὐτός ἀνατρέφω , πῶς δέ προΐστημι ; τίς δέ ὄργανον οὐ χαλεπός ἐκεῖνος βιόω