joannes-chrysostomus.de-maccabeis-homiliae-1-3 pg050_0218.3
ἐπὶ δὲ μάρτυρας οὐχ οἷα μίαν ἐξενεγκούσαν γαστέρα , καὶ αὐτὴν πάλιν προστεῖσαι αὐτοῖς , οὐκ ἐν προσθήκῃ μιᾷ μάρτυρος μόνον , ἀλλ’ ἐν πολλῇ πλειόνων . Οἱ μὲν 627 γὰρ παῖδες ἐπὶ μάρτυρας ἤσαν μόνον · τὸ δὲ σῶμα τῆς μητρὸς αὐτῶν προστεθὲν σῶμα μὲν ἦν ἐν , μαρτύρων δὲ ἦς ἐπτά χώρον ἐπλήρου , ὅτι τε καθ’ ἕκαστον αὐτῶν ἐμαρτύρει , καὶ ὅτι χεῖρας τοιούτους εἰργάσατο , Ἐκκλησίαν ἀλκηρῶν μαρτύρων ἡμῖν ἀποκυήσασα . Ἐπὶ παιδας ὁδίνε , καὶ οὐδὲν ὁδίνε τῇ γῇ , ἀλλὰ πᾶσας τῇ οὐρανῷ , μᾶλλον δὲ τῷ βασιλεῖ τῶν οὐρανῶν , εἰς τὴν μέλλουσαν αὐτοῖς ἀπαντας ἀποκυήσασα ζωήν . Ὁ μὲν οὖν διάβολος ἐσγάτην αὐτὴν ἦγε πρὸς τὰ παιδία · σῶμα διὰ τὴν αἰτίαν , ἣν ἔσθην ἐπιόν , ἵνα τῆς δυνάμεως αὐτῇ προαναλωθείσης ἐν τῇ θεωρίᾳ τῶν βασάνων , εὐχερώτερος γένηται ἐσγάτην λαχόμεν τὸν ἀντίσταλον . Εἰ γὰρ αἰμα πολλακὶς ὁρῶντες καταφράζομεν ἀνθρώποι κατέπαυσιν ὀλιγοψύχους , καὶ πολλῆς ἰδεῖν σαι πραγματείας , ὥστε τὴν ζωὴν ἐκλειποῦσιν αὐτοῖς καὶ τοῦ σώματος · ἀριπταμένην τὴν ψυχὴν ἐπαναγαγεῖν · τοσούτους ἐκεῖνη ἀίματος βλέπουσα βύμας οὐχ ἔξ ἀλλοτρίας , ἀλλ’ ἐκ τῶν τῶν παιδίων σαρκὸς καταφράζουσα , τί οὐχ ἐν ὑπέμεινε ; πῶς οὐχ ἄν ἐδείξατο θάρσυν τῇ ψυχῇ ; Ὁ μὲν οὖν διάβολος , ὅπερ ἔσθην ἐπιόν , διὰ τοῦτο μετὰ τοὺς παῖδας αὐτὴν ἐπὶ τοὺς ἀγῶνας ἐλκύσεν , ὥστε ἀσθενεστέραν ἐργάσασθαι · γίνεται δὲ τοιναντίον · μᾶλλον γὰρ θαρροῦσα πρὸς τοὺς ἀγῶνας ἤρχετο . Τίνος ἐνεκεν , καὶ διὰ τί ; Ὅτι οὐχ ἐθεώρει λοιπόν , οὐδ’ ἐφρόντιζεν ὑπὲρ τινὸν ἐνταῦθα καταλιμνομένου αὐτῇ παιδίου , μὴ ποτε καταμαλακισθέντος ἀποστερισθεῖσῶν στεφάνων · ἀλλὰ πάντας αὐτοὺς ὡσπερ εἰς ἀσυλον ἀποθεμένη ταμείον τὸν οὐρανόν , καὶ πρὸς τοὺς ἄνω ταμίανς στεφάνους καὶ τὰ ἀκίνητα ἄγαθά , θαρροῦσα ἐπαναδίδο μετὰ πολλῆς τῆς ἡδονῆς · καὶ καθάπερ στεφάνω τινὶ τῶν τιμαλφότατον λίθων , αὐτὴ τὴν σάρκα τῆν ἐαυτῆς τῷ χορῷ τῶν παιδίων ἐνεφμόσατο . πρὸς τὸν ποθουμένον Ἰησοῦν ἀπεδήμησε , μεγίστην ἡμῖν καταλιποῦσα παρακλῆσιν καὶ συμβουλήν , τὴν διὰ τῶν ἔργων παραίνεσιν , ὥστε ἕρρωμένη ψυχῇ καὶ ὑψηλῷ τῷ φρονήματι πάντων κατατολμᾶν τῶν δεινῶν . Τίς γὰρ ἀνήρ , ποία γυνή , τις πρεσβύτης , ποὺς νέος συγγνώμης τεύξεται λοιπόν , ἢ ἀπολογίαν ἔχει δεδοικὼς διὰ τὸν Χριστὸν ἐπαγομένους αὐτῷ κινδύνους , ὅταν γυνή , καὶ γεγηρακυῖα , καὶ τοσούτων παιδίων μήτηρ , καὶ πρὸ τῆς χάριτος ἀγωνισαμένη , χειλεσιμένως ἐπὶ τῶν τοῦ θανάτου πυλῶν , οὕτω τῆς ἁμαρτίας σθεσιθείσης , οὐδὲ τοῦ θανάτου καταγενοσθέντος , μετὰ τοσαύτης προθυμίας τε καὶ ἀνδρείας τοσαύτας φαίνηται διὰ τὸν θεὸν ὑπομένουσα τιμωρίας ; Ταῦτα δὲ πάντα λογιζάμενοι , καὶ γυναῖκας καὶ ἄνδρας , καὶ νέους καὶ γέροντας , τοὺς ἀγῶνας καὶ τὰ παλαισμάτα ὡσπερ ἐπὶ πίνακός τινος τῆς καρδίας ἡμῶν ἀπογράφαντες , διηνεκῇ συμβολὴν πρὸς τὴν τῶν δεινῶν ὑπερβολὴν τὴν ἐκείνης χαριρίαν ἔχωμεν ἐναποκειμένην ἡμῶν τῇ ψυχῇ , ἵνα ἐνταῦθα μιμησάμενοι τὴν ἀρετὴν τῶν ἄγλων τούτων , κἀκεί τῶν στεφάνων δυνηθῶμεν αὐτοῖς κοινωνήσαι , ὀσηλὴν τοῖς κινδύνοις φιλοσοφίαν ἐπαδείξαντο , τοσαύτην ἐν τοῖς διώγμοις πάθεσιν ἡμεῖς καρτερίαν ἐπιδεῖξαιμενοι , θυμῷ , καὶ ἐπιθυμίᾳ χρησάμενοι , σωμάτων , ὀδῆς κενῆς , καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων ἀπάντων . Εἰ γὰρ τῆς τούτων περιγενόμεθα φλογὸς καθάπερ ἐκεῖνοι τοῦ πυρός , δυνησόμεθα στήναι
Lemmas: ἐπί δέ μάρτυς οὐ οἷος εἷς ἐκφέρω γαστήρ , καί αὐτός πάλιν προστείνω αὐτός , οὐ ἐν προσθήκη εἷς μάρτυς μόνος , ἀλλά ἐν πολύς πολύς . ὁ μέν 627 γάρ παῖς ἐπί μάρτυς ἥδω μόνος · ὁ δέ σῶμα ὁ μήτηρ αὐτός προστίθημι σῶμα μέν εἰμί ἐν , μάρτυς δέ ὅς ἑπτά χῶρος πληρόω , ὅτι τε κατά ἕκαστος αὐτός μαρτυρέω , καί ὅτι χείρ τοιοῦτος ἐργάζομαι , ἐκκλησία ἀλκηρῶν μάρτυς ἐγώ ἀποκυέω . ἐπί παῖς ὁδίνε , καί οὐδείς ὁδίνε ὁ γῆ , ἀλλά πᾶς ὁ οὐρανός , μᾶλλον δέ ὁ βασιλεύς ὁ οὐρανός , εἰς ὁ μέλλω αὐτός ἀπαντάω ἀποκυέω ζωή . ὁ μέν οὖν διάβολος ἐσγάτην αὐτός ἄγω πρός ὁ παιδίον · σῶμα διά ὁ αἰτία , ὅς ἕννυμι ἐπέρχομαι , ἵνα ὁ δύναμις αὐτός προαναλίσκω ἐν ὁ θεωρία ὁ βάσανος , εὐχερώτερος γίγνομαι ἐσγάτην λαγχάνω ὁ ἀντιστέλλω . εἰμί γάρ αἷμα πολλάκις ὁράω καταφράζω ἄνθρωπος καταπαύω ὀλιγόψυχος , καί πολύς ὁράω σός πραγματεία , ὥστε ὁ ζωή ἐκλείπω αὐτός καί ὁ σῶμα · ἀριπταμένην ὁ ψυχή ἐπανάγω · τοσοῦτος ἐκεῖνος αἷμα βλέπω βύμας οὐ ἐκ ἀλλότριος , ἀλλά ἐκ ὁ ὁ παιδίον σάρξ καταφράζω , τίς οὐ ἐν ὑπομένω ; πῶς οὐ ἄν δείκνυμι θάρσυς ὁ ψυχή ; ὁ μέν οὖν διάβολος , ὅς ἕννυμι ἐπέρχομαι , διά οὗτος μετά ὁ παῖς αὐτός ἐπί ὁ ἀγών ελκύω , ὥστε ἀσθενής ἐργάζομαι · γίγνομαι δέ τοιναντίον · μᾶλλον γάρ θαρσέω πρός ὁ ἀγών ἔρχομαι . Τίνος ἕνεκα , καί διά τίς ; Ὅτι οὐ θεωρέω λοιπός , οὐδέ φροντίζω ὑπέρ τίνω ἐνταῦθα καταλείπω αὐτός παιδίον , μή ποτέ καταμαλακίζω ἀποστερίζω στέφανος · ἀλλά πᾶς αὐτός ὡς εἰς ἄσυλος ἀποτίθημι ταμεῖον ὁ οὐρανός , καί πρός ὁ ἄνω ταμία στέφανος καί ὁ ἀκίνητος ἀγαθός , θαρσέω ἐπαναδίδωμι μετά πολύς ὁ ἡδονή · καί καθά στέφανος τις ὁ τιμαλφότατον λίθος , αὐτός ὁ σάρκα τῆν ἑαυτοῦ ὁ χορός ὁ παιδίον ἐμφορέω . πρός ὁ ποθέω Ἰησοῦς ἀποδημέω , μέγας ἐγώ καταλείπω παράκλησις καί συμβουλή , ὁ διά ὁ ἔργον παραίνεσις , ὥστε ῥώννυμι ψυχή καί ὑψηλός ὁ φρόνημα πᾶς κατατολμάω ὁ δεινός . Τῖς γάρ ἀνήρ , ποῖος γυνή , τις πρεσβύτης , πούς νέος συγγνώμη τυγχάνω λοιπός , ἢ ἀπολογία ἔχω δείδω διά ὁ Χριστός ἐπάγω αὐτός κίνδυνος , ὅταν γυνή , καί γηράσκω , καί τοσοῦτος παιδίον μήτηρ , καί πρό ὁ χάρις ἀγωνίζομαι , χειλεσιμένως ἐπί ὁ ὁ θάνατος πύλη , οὕτως ὁ ἁμαρτία σθεσιθεω , οὐδέ ὁ θάνατος καταγίγνομαι , μετά τοσοῦτος προθυμία τε καί ἀνδρεία τοσοῦτος φαίνω διά ὁ θεός ὑπομένω τιμωρία ; Ταΰς δέ πᾶς λογίζομαι , καί γυνή καί ἀνήρ , καί νέος καί γέρων , ὁ ἀγών καί ὁ πάλαισμα ὡς ἐπί πίναξ τις ὁ καρδία ἐγώ ἀπογράφω , διηνεκής συμβολή πρός ὁ ὁ δεινός ὑπερβολή ὁ ἐκεῖνος χαριρίαν ἔχω ἐναπόκειμαι ἐγώ ὁ ψυχή , ἵνα ἐνταῦθα μιμέομαι ὁ ἀρετή ὁ Ἄγλων οὗτος , κέω ὁ στέφανος δύναμαι αὐτός κοινωνέω , ὀσηλὴν ὁ κίνδυνος φιλοσοφία επαδειξαντος , τοσοῦτος ἐν ὁ διωγμός πάθος ἐγώ καρτερία ἐπιδείκνυμι , θυμός , καί ἐπιθυμία χράω , σῶμα , ὁδή κενός , καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος ἀπαντάω . εἰμί γάρ ὁ οὗτος περιγίγνομαι φλόξ καθά ἐκεῖνος ὁ πῦρ , δύναμαι ἵστημι