joannes-chrysostomus.de-libello-repudii pg051_0220.1
ἀλύσας , κατηγοροῦντα μοιχείαν , κατηγοροῦντα τῶν λαμβανόντων , καὶ λέγοντα · Πλεῖστων ὁ ἀνὴρ ἐστι , καὶ μοιχεία τὸ γινόμενον ἐστι · Γυνὴ γὰρ δέδεται νόμῳ , ἕν · ὅσον χρόνον ζῇ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς . Καὶ πᾶς ὁ ἀπολελυμένην γαμῶν μοιχᾶται . Καὶ πάλιν , φησίν , εἰδότες αὐτὴ δευτέρας διαλύσει γάμους · Πότε ; Ὅταν τῆς ἀλύσεως ἀπαλλαγῇ , ὅταν ὁ ἀνὴρ τελευτήση . Τεῦτο γοῦν δηλῶν , οὐ προσέθηκεν , ὅτι ἔὰν τελευτήσῃ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς , ἐλευθέρα ἐστὶν ὅ βούλει γαμηθῆναι , ἀλλ' , ἔὰν ποιημῶ , μονοσυλὶ παραμιμούμενος τὴν ἐν χειραία , καὶ πειθὼν μένειν ἐπὶ τῷ προτέρῳ , καὶ μὴ δεύτερον εἰσαγαγεῖν νυμφίον . Οὐκ ἐπελεύσεται σοι ὁ ἀνὴρ , ἀλλὰ καθεύδει . Τὸς καθεύδοντα οὐκ ἀνακίνει · διὰ τοῦτο φησίν Ἐὰν δὲ κοιμηθῇ , ἐλευθέρα ἐστὶν ὅ βούλει γαμηθῆναι · οὐκ εἰπὶ , Γαμεσθώ , ἵνα μὴ ἴδῃ βιάζεσθαι καὶ ἀναγκάζεσθαι · οὔτε ἐκώλυσε βουλομένην σμῖλαι δευτέρω γάμῳ , οὔτε μὴ θέλουσαν προσετέταξεν , ἀλλὰ τὸν νόμον ἀνέγνω εἰπών , Ἐλευθέρα ἐστὶν ὅ βούλει γαμηθῆναι . Ἐλευθέρων δὲ αὐτὴν μετὰ τὴν τοῦ ἀνδρὸς τελευτὴν γεγενῆσθαι λέγων , ἰδεῖν ὅτι πρὸ τοῦτο δουλὴ ἦν , ζῶντος ἐκείνου · δουλὴ δὲ ὅσα καὶ ὑποκειμένη τῷ νόμῳ , κἂν μυριάκις βιβλίον ἀποστασίου λάβῃ , τῷ τῆς μοιχείας ἀλύεται νόμῳ . Οἰκτείρει μὲν γὰρ ἐξεστὶ δεσπότης ἀμείβειν ζῶντας · γυναῖκα δὲ οὐκ ἐξεστὶν ἀνδρὰς ἀμείβειν , ζῶντος τοῦ ἀνδρός · ἐπεὶ τὸ πρᾶγμα μοιχεία ἐστὶ . Μὴ γὰρ μοι τοὺς παρὰ τοῖς ἔθνεσιν καιριένους νόμους · ἀναγνῶς , τοὺς καλεῖντας διδόναι βιβλίον ἀποστασίου , καὶ ἀφίστασθαι . Οὐ γὰρ δὴ κατὰ τοῦτους σοι μέλλει κρῖναι τοὺς νόμους ὁ Θεὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ , ἀλλὰ καθ' οὓς αὐτὸς ἔθηκε . Καὶ οἱ τῶν ἔθνων δὲ νόμοι οὐχ ἀκλῶς , οὐδὲ προηγουμένως τοῦτο τεθείκασι , ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ καλῶσιν τὸ πρᾶγμα · ὥστε καὶ αὐτὸθεν δείκνυσιν , ὅτι ἀπὸδὸς πρὸς ταύτην ἔχουσι τὴν ἁμαρτίαν . Τὴν γοῦν αἰτίαν τοῦ ἀποστασίου γινομένην γυμνὴν καὶ ἐρημὸν χρημάτων ἐκβάλλουσι , καὶ ὅθεν ἂν γένηται τῆς διαλύσεως ἡ πρόφασις , καὶ τῇ ζημίᾳ τῆς οὐσίας τούτων καλῶζουσιν · οὐχ ἂν οὖν τοῦτο ποιήσαντες ἐπὶμνον τὸ γινόμενον .
Lemmas: ἁλύση , κατηγορέω μοιχεία , κατηγορέω ὁ λαμβάνω , καί λέγω · Πλεῖστος ὁ ἀνήρ εἰμί , καί μοιχεία ὁ γίγνομαι εἰμί · γυνή γάρ δέω νόμος , εἷς · ὅσον χρόνος ζάω ὁ ἀνήρ αὐτηες͂ς . καί πᾶς ὁ ἀπολύω γαμέω μοιχάω . καί πάλιν , φημί , οἶδα αὐτός δεύτερος διαλύω γάμος · Πότος ; ὅταν ὁ ἄλυσις ἀπαλλάσσω , ὅταν ὁ ἀνήρ τελευτάω . Τεῦτος γοῦν δηλόω , οὐ προστίθημι , ὅτι ἐάω τελευτάω ὁ ἀνήρ αὐτηες͂ς , ἐλεύθερος εἰμί ὁ βούλομαι γαμέω , ἀλλά , ἔαν ποιέω , μονοσυλὶ παραμιμέομαι ὁ ἐν χειραία , καί πειθώ μένω ἐπί ὁ πρότερος , καί μή δεύτερος εἰσάγω νυμφίος . οὐ ἐπέρχομαι σύ ὁ ἀνήρ , ἀλλά καθεύδω . τός καθεύδω οὐ ἀνακινέω · διά οὗτος φημί ἐάν δέ κοιμάω , ἐλεύθερος εἰμί ὁ βούλομαι γαμέω · οὐ ἶψ , Γαμεσθώ , ἵνα μή εἶδον βιάζω καί ἀναγκάζω · οὔτε κωλύω βούλομαι σμίλη δεύτερος γάμος , οὔτε μή ἐθέλω προστάσσω , ἀλλά ὁ νόμος ἀναγιγνώσκω λέγω , Ἐλεύθερνα εἰμί ὁ βούλομαι γαμέω . Ἐλεύθερος δέ αὐτός μετά ὁ ὁ ἀνήρ τελευτή γίγνομαι λέγω , ὁράω ὅτι πρό οὗτος δούλα εἰμί , ζάω ἐκεῖνος · δούλα δέ ὅσος καί ὑπόκειμαι ὁ νόμος , κἀν μυριάκις βιβλίον ἀποστάσιον λαμβάνω , ὁ ὁ μοιχεία ἀλύω νόμος . οἰκτείρω μέν γάρ ἔξεστι δεσπότης ἀμείβω ζάω · γυνή δέ οὐ ἔξεστι ἀνήρ ἀμείβω , ζάω ὁ ἀνήρ · ἐπεί ὁ πρᾶγμα μοιχεία εἰμί . μή γάρ ἐγώ ὁ παρά ὁ ἔθνος καιριενος νόμος · ἀναγιγνώσκω , ὁ καλέω δίδωμι βιβλίον ἀποστάσιον , καί ἀφίστημι . οὐ γάρ δή κατά οὗτος σύ μέλλω κρίνω ὁ νόμος ὁ θεός ἐν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , ἀλλά κατά ὅς αὐτός τίθημι . καί ὁ ὁ ἔθνος δέ νόμος οὐ ἀκλῶς , οὐδέ προηγουμένως οὗτος τίθημι , ἀλλά καί αὐτός καλέω ὁ πρᾶγμα · ὥστε καί αὐτόθεν δείκνυμι , ὅτι ἀποδίδωμι πρός οὗτος ἔχω ὁ ἁμαρτία . ὁ γοῦν αἰτία ὁ ἀποστάσιον γίγνομαι γυμνός καί ἐρῆμος χρῆμα ἐκβάλλω , καί ὅθεν ἄν γίγνομαι ὁ διάλυσις ὁ πρόφασις , καί ὁ ζημία ὁ οὐσία οὗτος καλωζους · οὐ ἄν οὖν οὗτος ποιέω ἐπὶμνον ὁ γίγνομαι .