joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0449.1
ἀλλ' ὅμως οὐδὲ οὕτω διωρθώθη . 'Ο δὲ Χριστὸς καὶ τοῦτο προειδὼς , οὐχὶ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ἕτερον μετὰ τούτου πολλῷ μείζον τούτου ἐποίησεν . " Οτε γοῦν ἐπέθεντο αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι μετὰ μαχαίρων καὶ ξύλων τὰς χεῖρας ὁπλίσαντες κατ' αὐτοῦ , τότε πάντας αὐτοὺς ἐπήρωσε · τὸ γὰρ εἰπεῖν , Τίνα ζητεῖτε ; τοῦτο ἐμφαίνοντος ἦν . Ἐπειδὴ γὰρ ἔλεγε συνεχῶς ὁ Ἰούδας · Τί θέλετέ μοι δοῦναι , καὶ ἐγὼ ὑμῖν παραδώσω αὐτόν ; βουλόμενος ὁ Κύριος καὶ τοὺς Ἰουδαίους πείσαι , κάκεινον διδάξαι , ὅτι ἔχων ἔργεται ἐπὶ τὸ πάθος , καὶ τὸ πᾶν αὐτοῦ ἐστιν a , οὐ τῆς ἐκείνου πανουργίας δυνηθείσης αὐτοῦ περιγίνεσθαι , αὐτοῦ τοῦ προδότου μετὰ πάντων ἐστῶτος , φησί , Τίνα ζητεῖτε ; οὕτω ; οὐχ ὅδε ; δν ἐμελλε παραδιδόναι , ἀλλ' ἐπήρωσεν αὐτοῦ τὴν ὀψίν · καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ὑπὸιους ἀπαντας ἐρρίψε διὰ τῆς φωνῆς ταύτης . Καὶ ἐπειδὴ μὴδὲ τοῦτο αὐτοὺς ἐπεικωτέρως ἐποίησε , μετὰ τὸν μικρὸν ἐκείνον τῆς προδοσίας ἀπέστησεν , ἀλλ' ἔμεινεν ἀνίστας ὤν , οὐδὲ οὕτω πάλιν ὁ Χριστὸς ἀπέστη τῆς περὶ αὐτὸν εὐνοίας τε καὶ ἐντελείας · ἀλλ' ὅρα πῶς ἐντερεπτικώτατα τῆς ἀναίδους καθάπτεται ψυχῆς , καὶ φθέγγεται ῥήματα ἰκανὰ κ καὶ λιθίνην μαλάξαι διάνοιαν . Ἐπειδὴ γὰρ ὠρμήσεν αὐτὸν φιλήσαι , τί φησι ; Ἰούδα , σιλημᾶτι τῶν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου παραδίδως ; οὐδὲ αὐτὸ τῆς προδοσίας αἰσχύνει τὸ σχῆμα ; Ταῦτα δὲ ἔλεγεν ὁ Χριστὸς ; καθιστῶμενος αὐτοῦ , καὶ τῆς προτέρας [ 714 ] ἀναμνησθήκων συνθείας . Ἄλλ' ὅμως τοσαῦτα τοῦ Κυρίου καὶ ποιήσαντος καὶ εἰπόντος , οὐκ ἐγένετο βελτίων ἐκεῖνος , οὐ παρὰ τὴν τοῦ συμβουλεύσαντος ἀσθένειαν , ἀλλὰ παρὰ τὴν αὐτοῦ ῥαθυμίαν c . 'Ο δὲ Χριστὸς , καίτοι ταῦτα πάντα προειδὼς , οὐ διέλιπεν ἐξ ἀρχῆς μέχρι τέλους τὰ παρ' ἐαυτοῦ ἀπαντα ἐπιδεικνύμενος . Ἄπερ οὖν ἀπαντα καὶ ἡμεῖς εἰδότες , ἀγαπητοί , συνεχῶς καὶ διαπαντὸς τοὺς ἡμελημένους τῶν ἀδεκρῶν τῶν ἡμετέρων βυθίζειν καὶ φιλεῖν χρή , καὶ μὴδὲν ἐκ τῆς συμβουλῆς γίγνεσθαι χεῖρον . Εἰ γὰρ ὁ τὸ τέλος εἰδὼς τοιοῦτον ἔσόμενον , τοσαύτην περὶ τὸν οὐδὲν μέλλοντα καρποῦσθαι ἐκ τῆς παραίνεσεως ταύτης ἐξήσται προνοιάν , ποίας ἀν ἔπρεπεν ἀξίοι συγγνώμης ἡμεῖς , ὅταν μὴδὲ τὴν τῶν πραγμάτων ἔκβασιν εἰδότες , οὕτω τῆς τῶν πλησίων σωτηρίας ῥιθυμώμεν , ἐκ πρώτης καὶ δευτέρας αὐτοὺς συμβουλήσε ἐγκαταλιμπάνοντες ; Μετὰ δὲ τῶν εἰρημένων ἀπάντων καὶ τὰ καθ' ἡμᾶς αὐτοὺς ἐννοήσωμεν , ὅτι καθ' ἕκάστην ἡμέραν τοῦ Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς διαλεγομένου διὰ τῶν προφητῶν , διὰ τῶν ἀποστόλων , καθ' ἕκαστην παρακαλοῦμεν τῇ ἡμέραν · καὶ ὅμως οὐχ ἀφίσταται καὶ διαλεγόμενος καὶ παρακαλῶν ἀεὶ τοὺς ἀφηνιῶντας καὶ μὴ προσέχοντας . Καὶ βοᾷ Παῦλος λέγων · Ὑπὲρ Χριστοῦ πρεσβεύομεν , ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι' ἡμῶν , δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ , καταλλάγητε τῷ Θεῷ . Εἰ γὰρ χρή τι καὶ θαυμαστὸν εἰπεῖν , οὐ τοσούτων ἐπαίνων ἀξίος ὁ προειδὼς , ὅτι πεισθήσεται πάντων ὁ δεχόμενος τὴν συμβουλήν , καὶ οὕτω συμβουλευῶν , ὡς ὁ πολλάκις μὲν εἰπὼν καὶ συμβουλεύσας καὶ ἀποτυχὼν , οὐχ ἀφιστάμενος δὲ οὐδὲ οὕτω .
Lemmas: ἀλλά ὅμως οὐδέ οὗτος διορθόω . 'Ο δέ Χριστός καί οὗτος πρόοιδα , οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἕτερος μετά οὗτος πολύς μείζων οὗτος ποιέω . " ὅτε γοῦν ἐπιτίθημι αὐτός ὁ Ἰουδαῖος μετά μάχαιρα καί ξύλον ὁ χείρ ὁπλίζω κατά αὐτός , τότε πᾶς αὐτός πηρόω · ὁ γάρ εἶπον , τίς ζητέω ; οὗτος ἐμφαίνω εἰμί . ἐπεί γάρ λέγω συνεχῶς ὁ Ἰούδας · τις ἐθέλω ἐγώ δίδωμι , καί ἐγώ σύ παραδίδωμι αὐτός ; βούλομαι ὁ Κύριος καί ὁ Ἰουδαῖος πείθω , ἐκεῖνος διδάσκω , ὅτι ἔχω ἔργω ἐπί ὁ πάθος , καί ὁ πᾶς αὐτός εἰμί a , οὖον ὁ ἐκεῖνος πανουργία δύναμαι αὐτός περιγίγνομαι , αὐτός ὁ προδότης μετά πᾶς ἵστημι , φημί , τίς ζητέω ; οὗτος ; οὐ ὅδε ; δν μέλλω παραδίδωμι , ἀλλά πηρόω αὐτός ὁ ὄψ · καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί υποιος ἅπας ῥίπτω διά ὁ φωνή οὗτος . καί ἐπεί μηδέ οὗτος αὐτός ἐπεικωτέρως ποιέω , μετά ὁ μικρός ἐκεῖνος ὁ προδοσία ἀφίστημι , ἀλλά μένω ἀνίστημι εἰμί , οὐδέ οὗτος πάλιν ὁ Χριστός ἀφίστημι ὁ περί αὐτός εὔνοια τε καί ἐντέλεια · ἀλλά ὁράω πῶς ἐντρεπτικός ὁ ἀναιδής καθάπτω Ψυχή , καί φθέγγομαι ῥῆμα ἱκανός Κ καί λίθινος μαλάσσω διάνοια . ἐπεί γάρ ὁρμάω αὐτός φιλέω , τίς φημί ; Ἰούδας , σύλημα ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος παραδίδωμι ; οὐδέ αὐτός ὁ προδοσία αἰσχύνω ὁ σχῆμα ; οὗτος δέ λέγω ὁ Χριστός ; καθίστημι αὐτός , καί ὁ πρότερος [ 714 ] ἀναμιμνήσκω συνθεΐα . ἄλλος ὅμως τοσοῦτος ὁ κύριος καί ποιέω καί εἶπον , οὐ γίγνομαι ἀγαθός ἐκεῖνος , οὖον παρά ὁ ὁ συμβουλεύω ἀσθένεια , ἀλλά παρά ὁ αὐτός ῥᾳθυμία c . 'Ο δέ Χριστός , καίτοι οὗτος πᾶς πρόοιδα , οὖον διαλείπω ἐκ ἀρχή μέχρι τέλος ὁ παρά ἑαυτοῦ ἅπας ἐπιδείκνυμι . Ἄπερ οὖν ἅπας καί ἐγώ οἶδα , ἀγαπητός , συνεχῶς καί διαπαντός ὁ αμελημένος ὁ ἀδεκρῶν ὁ ἡμέτερος βυθίζω καί φιλέω χρή , καί μηδείς ἐκ ὁ συμβουλή γίγνομαι χείρων . εἰμί γάρ ὁ ὁ τέλος εἰδοί τοιοῦτος εἰμί , τοσοῦτος περί ὁ οὐδείς μέλλω καρπόω ἐκ ὁ παραίνεσις οὗτος ἐξίστημι πρόνοια , Ποίας εἰς πρέπω ἄξιος συγγνώμη ἐγώ , ὅταν μηδέ ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις οἶδα , οὗτος ὁ ὁ πλησίος σωτηρία ριθυμοω , ἐκ πρῶτος καί δύο αὐτός συμβουλήσε ἐγκαταλείπω ; μετά δέ ὁ εἴρω ἀπαντάω καί ὁ κατά ἐγώ αὐτός ἐννοέω , ὅτι κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ Θεός πρός ἐγώ διαλέγω διά ὁ προφήτης , διά ὁ ἀπόστολος , κατά ἕκαστος παρακαλέω ὁ ἡμέρα · καί ὅμως οὐ ἀφίστημι καί διαλέγω καί παρακαλέω ἀεί ὁ ἀφηνιάω καί μή προσέχω . καί βοάω Παῦλος λέγω · ὑπέρ Χριστός πρεσβεύω , ὡς ὁ Θεός παρακαλέω διά ἐγώ , δήω ὑπέρ Χριστός , καταλλάσσω ὁ Θεός . εἰμί γάρ χρή τίς καί θαυμαστός εἶπον , οὖον τοσοῦτος ἔπαινος Ἀξιός ὁ πρόοιδα , ὅτι πείθω πᾶς ὁ δέχομαι ὁ συμβουλή , καί οὗτος συμβουλεύω , ὡς ὁ πολλάκις μέν εἶπον καί συμβουλεύω καί ἀποτυγχάνω , οὐ ἀφίστημι δέ οὐδέ οὗτος .