joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0460.1
σῶν πραγμάτων ἀληθείας , τοσοῦτόν ἐστι τῆς καταστάσεως ταύτης καὶ τῆς ἐκείν το διάφορον · " Ἄλλως δὲ καὶ πρὸ τῆς ἐκείν κολάσεως · ἐντεῦθεν οἱ πονηρευόμενοι καὶ ἐν ἀμαρτίαις ζῶντες κολάζονται . Μὴ γὰρ μοι τὸν τραπέζης ἀπολαύοντα πολυτελοὺς ἀπλῶς εἴπης , καὶ τὸν ἱμάτια περιβεβλημένον σφριἀλ , καὶ ἀνδραπόδων ἀγέλας περιφερόμεν , καὶ σοδοῦντα ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς · ἀλλ' ἀνάπτυξόν μοι τοῦτον τὸ συνειδός , καὶ ἴδει πολὺν ἐνδοθεν θόρυβον τῶν ἀμαρτημάτων , φόβον διηνεκῆ , γειμῶνα , ταραχήν , καθάπερ ἐν δικαστηρίῳ τὸν νοῦν ἐπὶ τὸν θρόνον ἀναβάντα τὸν βασιλικὸν τοῦ συνειδότος , καὶ ὥσπερ τινὰ δικαστὴν καθήμενον , καὶ τοὺς λογισμοὺς παριστῶντα , καθάπερ δημίους , καὶ ἀναρτῶντα τὴν διάνοιαν , καὶ καταξαινοντα ὑπὲρ τῶν ἁμαρτημάτων , καὶ ἐμβόητα μεγάλα , μηδένα · εἰδὼς , ἀλλ' ἢ τοῦ ταῦτα ἐπισταμένου βλάπειν Θεοῦ μόνου . Καὶ γὰρ ὁ μοιχεύων , κἂν 724 μυριάδας ἢ πλούσιος , κἂν μηδεὶς κατηγορίαν ἔχῃ , οὐ πύεται ἐαυτοῦ κατηγορῶν ἐνδον · ἢ μὲν ἡδονὴ πρόσκαιρος , ἢ δὲ οὐδὲν διηνεκῆς , φόβος πανταχόθεν καὶ τρόμος , ὑποψία καὶ ἀγυμία · τοὺς στενυποὺς δέδοικε , τὰς οἰκίας αὐτὰς τρέμει , τοὺς οἰκέτας τοὺς ἐαυτοῦ , τοὺς συνειδότας , τοὺς ἀγνοοῦντας , τὴν ἡδικημένην αὐτήν , τὸν ὑβρισμένον ἄνδρα · περιφέρεται πικρὸν κατηγορῶν περιφερόμεν τὸ συνειδός , αὐτοκατάχοριτος ὤν , καὶ οὐδὲ μικρὸν ἀναπνεῦσαι δυνάμενος . Καὶ γὰρ καὶ ἐπὶ κλίνης , καὶ ἐν τραπέζῃ , καὶ ἐν ἀγορᾷ , καὶ ἐν οἰκίᾳ , καὶ ἐν ἡμέρᾳ , καὶ ἐν νυκτί , καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ἀνεύρεσι πολλὰκις καὶ τῆς ἀμαρτίας εἰδώλα βλέπει , καὶ τὸν τοῦ Κάιν ζῆ βίον , στένων καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ μηδεὶς εἰδὼς , ἐνδον ἔχει τὸ πῦρ συνειλεγμένον δεῖ . Τοῦτο καὶ οἱ ἀρπάζοντες , καὶ οἱ πλεονεκτοῦντες πάσχουσι · τοῦτο καὶ οἱ μεθύντες , καὶ ἕκαστος δὲ ἀπλῶς τῶν ἐν ἀμαρτίαις ζῶντων · ἀμήχανον γὰρ ἐκεῖνο διαφθαρῆναι τὸ δικαστήριον · ἀλλὰ κἂν μὴ μετιώμεν τὴν ἀρετήν , ὅμως ὀδυνώμεθα , ἐπειδὴ μὴ μετερχόμεθα , κἂν μετιώμεν τὴν κακίαν , ὅμως παυσάμενοι τῆς ἡδονῆς τῆς κατὰ τὴν ἀμαρτίαν , αἰσθανώμεθα τῆς ὀδύνης . Μὴ τοίνυν λέγωμεν ἐπὶ τῶν πλουτοῦντων ἐνταῦθα καὶ πονηρευομένων , καὶ τῶν δικαίων τῶν ἀπολούντων ἐκεῖ , ὅτι ἐν ἐν , ἀλλ' ὅτι δύο οὐδέν . Τοῖς μὲν γὰρ δικαίοις καὶ τὰ ἐκεῖ καὶ τὰ ἐνταῦθα πολλὴν παρέχει τὴν ἡδονήν · οἱ δὲ ἐν πονηρίαις καὶ ἐν πλεονεξίαις , καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐκεῖ κολάζονται . Καὶ γὰρ καὶ ἐνταῦθα κολάζονται τῇ προσδοκίᾳ τῆς ἐκείν τιμωρίας , καὶ τῇ πονηρᾷ παρὰ πάντων ὑποψίᾳ , καὶ αὐτῷ τῷ ἀμαρτάνειν καὶ τὴν ψυχὴν τὴν ἐαυτῶν διαφθείρειν · καὶ μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀποδημίαν ἀφορμήσει ὑπομένουσι τιμωρίας . Πάλιν οἱ δίκαιοι , κἂν μυρία πάσχουσιν ἐνταῦθα δεινά , χρηστὰς συντρέφονται ταῖς ἐλπίσιν , ἡδονὴν ἔχοντες καθαρὰν , βεβαίαν , ἀκίνητον · καὶ μετὰ ταῦτα τὰ μυρία αὐτοὺς διαδέξεται ἀγαθά , καθάπερ οὕν καὶ τὸν Λάζαρον . Μὴ γὰρ μοι τοῦτο εἴπης , ὅτι ἡλκωτο , ἀλλὰ τοῦτο σκόπει , ὅτι χρυσοῦ παντὸς τιμιωτέραν ἐνδον εἶχε τὴν ψυχὴν · μαλλὸν δὲ οὐ τὴν ψυχὴν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ · ἀρετὴ γὰρ σώματος οὐ πολυσαρκία καὶ εὐεξία , ἀλλὰ τοσαύτας καὶ τοιαύτας φέρειν βασάνους . Οὐ γὰρ , εἰ τις ἐπὶ τοῦ σώματος τραύματα ἔχει τοιαῦτα , ὀδελυκτὸς οὗ τοιοῦτος · ἀλλ' εἰ τις ἐπὶ τῆς ψυχῆς ἕλκη μυρία ἔχων , μηδεμίαν αὐτῶν ἐπιμέλειαν ποιοῖτο · οἷος ἦν ἐκεῖνος ὁ πλούσιος , ἐνδοθεν ἡλκωμένος ἅπας . Καὶ
Lemmas: σός πρᾶγμα ἀλήθεια , τοσοῦτόν εἰμί ὁ κατάστασις οὗτος καί ὁ ἔκω ὁ διάφορος · " ἄλλος δέ καί πρό ὁ ἔκω κόλασις · ἐντεῦθεν ὁ πονηρεύομαι καί ἐν ἁμαρτία ζῶ κολάζω . μή γάρ ἐγώ ὁ τράπεζα ἀπολαύω πολυτελής ἀπλόος εἶπον , καί ὁ ἱμάτιον περιβάλλω σφριἀλ , καί ἀνδράποδον ἀγέλη περιφέρω , καί εἰσοράω ἐπί ὁ ἀγορά · ἀλλά ἀναπτύσσω ἐγώ οὗτος ὁ σύνοιδα , καί ἶδος πολύς ἔνδοθεν θόρυβος ὁ ἁμάρτημα , φόβος διηνεκής , γειμῶνα , ταραχή , καθάπερ ἐν δικαστήριον ὁ νόος ἐπί ὁ θρόνος ἀναβαίνω ὁ βασιλικός ὁ σύνοιδα , καί ὥσπερ τις δικαστής κάθημαι , καί ὁ λογισμός παριστάω , καθάπερ δήμιος , καί ἀναρτάω ὁ διάνοια , καί καταξαίνω ὑπέρ ὁ ἁμάρτημα , καί ἐμβόητα μέγας , μηδείς · εἰδοί , ἀλλά ἢ ὁ οὗτος ἐφίστημι βλάπτω Θεός μόνος . καί γάρ ὁ μοιχεύω , κἀν 724 μυριάς ἢ πλούσιος , κἀν μηδείς κατηγορία ἔχω , οὖον πύθω ἑαυτοῦ κατηγορέω ἔνδον · ἢ μέν ἡδονή πρόσκαιρος , ἢ δέ οὐδείς διηνεκής , φόβος πανταχόθεν καί τρόμος , ὑποψία καί αγυεις · ὁ στενυποὺς δείδω , ὁ οἰκίον αὐτός τρέμω , ὁ οἰκέτης ὁ ἑαυτοῦ , ὁ σύνοιδα , ὁ ἀγνοέω , ὁ ἡδικημένην αὐτός , ὁ ὑβρίζω ἀνήρ · περιφέρω πικρός κατηγορέω περιφέρω ὁ σύνοιδα , αυτοκαταχοριος εἰμί , καί οὐδέ μικρός ἀναπνέω δύναμαι . καί γάρ καί ἐπί κλίνη , καί ἐν τράπεζα , καί ἐν ἀγορά , καί ἐν οἰκίον , καί ἐν ἡμέρα , καί ἐν νύξ , καί ἐν αὐτός ὁ ἀνεύρεσις πολλάκις καί ὁ ἁμαρτία εἴδωλον βλέπω , καί ὁ ὁ Κάϊς ζῶ βίος , στένω καί τρέμω ἐπί ὁ γῆ , καί μηδείς εἰδοί , ἔνδον ἔχω ὁ πῦρ συλλέγω δεῖ . οὗτος καί ὁ ἀρπάζω , καί ὁ πλεονεκτέω πάσχω · οὗτος καί ὁ μεθύω , καί ἕκαστος δέ ἀπλόος ὁ ἐν ἁμαρτία ζῶ · ἀμήχανος γάρ ἐκεῖνος διαφθείρω ὁ δικαστήριον · ἀλλά κἀν μή μέτειμι ὁ ἀρετή , ὅμως ὀδυνάω , ἐπεί μή μετέρχομαι , κἀν μέτειμι ὁ κακία , ὅμως παύω ὁ ἡδονή ὁ κατά ὁ ἁμαρτία , αἰσθάνομαι ὁ ὀδύνη . μή τοίνυν λέγω ἐπί ὁ πλουτέω ἐνταῦθα καί πονηρεύομαι , καί ὁ Δίκαιος ὁ ἀπόλλυμι ἐκεῖ , ὅτι ἐν ἐν , ἀλλά ὅτι δύο οὐδείς . ὁ μέν γάρ Δίκαιος καί ὁ ἐκεῖ καί ὁ ἐνταῦθα πολύς παρέχω ὁ ἡδονή · ὁ δέ ἐν πονηρία καί ἐν πλεονεξία , καί ἐνταῦθα καί ἐκεῖ κολάζω . καί γάρ καί ἐνταῦθα κολάζω ὁ προσδοκία ὁ ἔκω τιμωρία , καί ὁ πονηρός παρά πᾶς ὑποψία , καί αὐτός ὁ ἁμαρτάνω καί ὁ ψυχή ὁ ἑαυτοῦ διαφθείρω · καί μετά ὁ ἐντεῦθεν ἀποδημία ἀφορμάω ὑπομένω τιμωρία . πάλιν ὁ Δίκαιος , κἀν μυρίος πάσχω ἐνταῦθα δεινός , χρηστός συντρέφω ὁ ἐλπίς , ἡδονά ἔχω καθαρός , βέβαιος , ἀκίνητος · καί μετά οὗτος ὁ μυρίος αὐτός διαδέχομαι ἀγαθός , καθάπερ οὖν καί ὁ Λάζαρος . μή γάρ ἐγώ οὗτος εἶπον , ὅτι ἁλίσκομαι , ἀλλά οὗτος σκοπέω , ὅτι χρυσός πᾶς τίμιος ἔνδον ἔχω ὁ ψυχή · μαλλός δέ οὖον ὁ ψυχή μόνος , ἀλλά καί ὁ σῶμα αὐτός · ἀρετή γάρ σῶμα οὖον πολυσαρκία καί εὐεξία , ἀλλά τοσοῦτος καί τοιοῦτος φέρω βάσανος . οὖον γάρ , εἰμί τις ἐπί ὁ σῶμα τραῦμα ἔχω τοιοῦτος , ὀδελυκτὸς ὅς τοιοῦτος · ἀλλά εἰμί τις ἐπί ὁ Ψυχή ἕλκος μυρίος ἔχω , μηδείς αὐτός ἐπιμέλεια ποιέω · οἷος εἰμί ἐκεῖνος ὁ πλούσιος , ἔνδοθεν ἑλκόω ἅπας . καί