joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0437.1
ἡμέρας ἐπιτοῆσαι τοιαύτας , καὶ πλεῖονα ἐν αὐταῖς δέχεσθαι ἡδονὴν , καὶ λόγους ἀπτεῖν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς , καὶ στεφανώματα πλέκειν , παιδικῆς ἀνοίας ἐστίν . Σὺ δὲ ταύτης ἀπήλλαξαι τῆς ἀσθενείας , καὶ εἰς ἄνδρας τελείς , καὶ εἰς τὴν τῶν οὐρανῶν ἐνεγράψῃ πολιτείαν . Μὴ τοίνυν ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ἀνακαίεσθαι πῦρ αἰσθητόν , ἀλλ’ ἐπὶ τῆς διανοίας ἀναφῶς πῦς πνευματικὸν . Λαμπάδας γάρ , φησίν , τὸ φῶς ὑμῶν ἐμπαροῦσθω τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσι τὰ καλά ἔργα ὑμῶν , καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Τοῦτο τὸ φῶς πολλὴν σοι φέρει τὴν ἀμοιβὴν . Μὴ τὴν θύραν τῆς οἰκίας στεφανώσῃς , ἀλλὰ τοιαύτην ἐποιδίζαι · πολιτείαν , ὥστε τὸν τῆς δικαιοσύνης στέφανον σὴ κεφαλῇ παρὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ δέξασθαι χειρός . Μηδὲν εἰκῇ , μηδὲ ἀπλῶς γενέσθω · οὕτω πᾶλὸς ἐπέταξεν πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖν . Εἴτε γὰρ ἐσθίετε , φησίν , εἴτε πίνετε , εἴτε τι ποιεῖτε , πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε . Καὶ πῶς ἐστι , φησίν , φαγεῖν καὶ ποιεῖν εἰς δόξαν Θεοῦ ; Κάλεσον πένῃνα , κοινωνὸν ποίησον τῆς τραπέζης τὸν Χριστόν , καὶ εἰς δόξαν Θεοῦ ἔργαγες καὶ ἔπιες . Ἄλλ’ οὐ τοῦτο μόνον ἐπέταξεν εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖν , ἀλλὰ καὶ τὰ λοιπὰ πάντα , οἷόν ἐστιν ἐμβαλεῖν εἰς τὴν ἀγορὰν , καὶ οἰκοι μεῖναι · ἀμφότερα ταῦτα διὰ τὸν Θεὸν γενέσθω . Καὶ πῶς ἐστιν ἀμφότερα ταῦτα γίνεσθαι διὰ τὸν Θεόν ; Ὅταν εἰς ἐκκλησίαν βαδίζῃς , ὅταν εὐχὴν μετέχῃς , ὅταν διδασκαλίας πνευματικῆς , ἢ πρὸσδος εἰς δόξαν Θεοῦ γέγones . Πάλιν ἐστιν οἴκοι τὸν Θεὸν μεῖναι . Πῶς καὶ τὴν τρόπον ; Ὅταν ἀκούσῃς θορύβους , ἀταξίας καὶ πομπὰς διαβολικὰς , πονηρῶν ἀνθρώπων καὶ ἀκολούθων τῇ ἀγορᾷ πεπληρωμένην , οἴκοι μένε , καὶ τῆς ταραχῆς ἀπαλλάττου ταύτης , καὶ ἑμεῖνας εἰς δόξαν Θεοῦ . Ὡσπερ δὲ τὰς οἴκοι διατριβὰς καὶ τὰς ἐξόδους ἔξεστι ποιεῖσθαι διὰ τὸν Θεόν , οὕτω καὶ ἐπαίνους καὶ ψόγους . Καὶ πῶς ἐστιν εἰς δόξαν Θεοῦ τινα ἐπαινεῖσαι , φησίν , καὶ αἰτιάσασθαι ; Καθίζεσθε πολλάκις ἐν τοῖς ἐργαστηρίοις , ὁρᾶτε παριόντας πονηροὺς καὶ φαύλους ἀνθρώπους , τὰς ὀφρύς ἀνασπῶντας , περιφυσωμένους , παρασίτους καὶ κολακίας πολλοῦ ἐπισυρομένους , πολυτελεῖ φοροῦντες ἱμάτια , πολλὴν περιβεβλημένους τὴν φαντασίαν , τὰ πάντων [ 702 ] ἀρπάζοντας , πλεονεκτοῦντας . Ἄν ἀκούσῃς τινὸς λέγοντος , Οὐχὶ ζηλωτὸς οὗτος , οὐχὶ μακάριος ; ἐπιτίμησον , ἐγκάλεσον , ἐπιστῶμίσον , τάλανισον , δάκρυσον · τοῦτο ἐστὶ ψέξαι διὰ τὸν Θεόν . Ὁ ψόγος διδασκαλία τοῖς συγκαθημένοις φιλοσοφίας καὶ ἀρετῆς · ὁ τοιοῦτος , μηκέτι περὶ τὰ βιωτικὰ κεχηνέναι . Εἴπε πρὸς τὸν ταῦτα εἰρηκότα · Διὰ τί μακάριος οὗτος ; ἐπειδὴ θαυμαστὸν ἵππον ἔχει καὶ χρυσοχάλινον , καὶ οἰκέτας πολλοὺς κέκτηται , καὶ φαδράνυ περιδέδηται στολὴν , καὶ μέλη καὶ τρυφὴ διαρρήγνυται καὶ ἐκάστην ἡμέραν ; Ἄλλὰ διὰ τοῦτο ἄθλιος ἄν εἴη καὶ ταλαιπώρος , καὶ μυρίων δακρύων ἄξιος . Ὅρῶ γοῦν ὑμᾶς οὐδὲν δυναμένους ἐπαινέσαι τῶν αὐτοῦ , ἀλλὰ τὰ ἔκτος αὐτοῦ πάντα , τὸν ἵππον , τὸν χαλινόν , τὰ ἱμάτια , ὧν οὐδὲν ἐστι πρὸς αὐτόν . Τί γένοιτ’ ἄν οὖν ἀλλοιώτερον , εἴπε μοι , τοῦτου , ὅταν ὁ μὲν ἵππος αὐτοῦ , καὶ ὁ χαλινὸς τοῦ ἵππου , καὶ τῶν
Lemmas: ἡμέρα επιτοαειδω τοιοῦτος , καί πλείων ἐν αὐτός δέχομαι ἡδονά , καί λόγος ἅπτω ἐπί ὁ ἀγορά , καί στεφάνωμα πλέκω , παιδικός ἄνοια εἰμί . σύ δέ οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ ἀσθένεια , καί εἰς ἀνήρ τελέω , καί εἰς ὁ ὁ οὐρανός ἐγγράφω πολιτεία . μή τοίνυν ἐπί ὁ ἀγορά ἀνακαίω πῦρ αἰσθητός , ἀλλά ἐπί ὁ διάνοια ἀναφής πῦς πνευματικός . Λαμπάδας γάρ , φημί , ὁ φάος σύ εμπαρουω ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω ὁ καλός ἔργον σύ , καί δοξάζω ὁ πατήρ σύ ὁ ἐν ὁ οὐρανός . οὗτος ὁ φάος πολύς σύ φέρω ὁ ἀμοιβή . μή ὁ θύρα ὁ οἰκίον στεφανόω , ἀλλά τοιοῦτος ἐποιδίζαι · πολιτεία , ὥστε ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος σός κεφαλή παρά ὁ ὁ Χριστός δέχομαι χείρ . μηδείς εἰκῇ , μηδέ ἀπλόος γίγνομαι · οὗτος πηλός ἐπιτάσσω πᾶς εἰς δόξα Θεός ποιέω . εἴτε γάρ ἐσθίω , φημί , εἴτε πίνω , εἴτε τίς ποιέω , πᾶς εἰς δόξα Θεός ποιέω . καί πῶς εἰμί , φημί , ἐσθίω καί ποιέω εἰς δόξα Θεός ; καλέω πέννα , κοινωνός ποιέω ὁ τράπεζα ὁ Χριστός , καί εἰς δόξα Θεός ἔργω καί πίνω . ἄλλος οὖον οὗτος μόνος ἐπιτάσσω εἰς δόξα Θεός ποιέω , ἀλλά καί ὁ λοιπάς πᾶς , οἷος εἰμί ἐμβάλλω εἰς ὁ ἀγορά , καί οἴκοι μένω · ἀμφότερος οὗτος διά ὁ θεός γίγνομαι . καί πῶς εἰμί ἀμφότερος οὗτος γίγνομαι διά ὁ Θεός ; ὅταν εἰς ἐκκλησία βαδίζω , ὅταν εὐχή μετέχω , ὅταν διδασκαλία πνευματικός , ἢ προσδίδωμι εἰς δόξα Θεός Γέγας . πάλιν εἰμί οἴκοι ὁ θεός μένω . Πῶς καί ὁ τρόπος ; ὅταν ἀκούω θόρυβος , ἀταξία καί πομπή διαβολικός , πονηρός ἄνθρωπος καί ἀκόλουθος ὁ ἀγορά πληρόω , οἴκοι μένω , καί ὁ ταραχή ἀπαλλάσσω οὗτος , καί μένω εἰς δόξα Θεός . ὡς δέ ὁ οἴκοι διατριβή καί ὁ ἔξοδος ἔξεστι ποιέω διά ὁ Θεός , οὗτος καί ἔπαινος καί ψόγος . καί πῶς εἰμί εἰς δόξα Θεός τις επαινώ , φημί , καί αἰτιάομαι ; καθίζω πολλάκις ἐν ὁ ἐργαστήριον , ὁράω πάρειμι πονηρός καί φαῦλος ἄνθρωπος , ὁ ὀφρύς ἀνασπάω , περιφυσάω , παράσιτος καί κολακεία πολύς ἐπισύρω , πολυτελής φορός ἱμάτιον , πολύς περιβάλλω ὁ φαντασία , ὁ πᾶς [ 702 ] αρπάζω , πλεονεκτέω . ἄν ἀκούω τις λέγω , οὐ ζηλωτός οὗτος , οὐ μακάριος ; ἐπιτιμάω , ἐγκαλέω , ἐπιστομίζω , ταλανίζω , δάκρυ · οὗτος εἰμί ψέγω διά ὁ Θεός . ὁ ψόγος διδασκαλία ὁ συγκάθημαι φιλοσοφία καί ἀρετή · ὁ τοιοῦτος , μηκέτι περί ὁ βιωτικός χάσκω . εἶπον πρός ὁ οὗτος ἐρῶ · Ζεύς τίς μακάριος οὗτος ; ἐπεί θαυμαστός ἵππος ἔχω καί χρυσοχάλινος , καί οἰκέτης πολύς κτάομαι , καί φαδράνυ περιδέδω στολή , καί μέλος καί τρυφή διαρρήγνυμι καί ἕκαστος ἡμέρα ; ἀλλά διά οὗτος ἄθλιος ἄν εἰμί καί ταλαίπωρος , καί μυρίος δάκρυ ἄξιος . ὁράω γοῦν σύ οὐδείς δύναμαι ἐπαινέω ὁ αὐτός , ἀλλά ὁ ἕκτος αὐτός πᾶς , ὁ ἵππος , ὁ χαλινός , ὁ ἱμάτιον , ὅς οὐδείς εἰμί πρός αὐτός . τις γίγνομαι ἄν οὖν ἄλλος , εἶπον ἐγώ , οὗτος , ὅταν ὁ μέν ἵππος αὐτός , καί ὁ χαλινός ὁ ἵππος , καί ὁ