joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0476.2
Οὐ νοεῖς τὰ ἐγχειμένα ; πῶς γὰρ δυνήσῃ νοῆσαι ποτε , μηδὲ ἀπλῶς ἐγχειφάι βουλόμενος ; Λάβε μετὰ χειρὰς τὸ βιβλίον · ἀνάγνωθι τὴν ἱστορίαν ἅπασαν , καὶ τὰ γνώριμα κατασχύη , τὰ ἀδήλα καὶ τὰ ἀσαφῆ πολλάκις ἐπέλθε · κἂν μὴ δυνήθῃς τῇ συνεχείᾳ τῆς ἀναγνώσεως εὑρεῖν τὸ λεγόμενον , βάδισον πρὸς τὸν σοφώτερον , εἴθὲ πρὸς τὸν διδάσκαλον , ἀνακοινῶσαι περὶ τῶν εἰρημένων , πολλὴν ἐπιδείξαι τὴν σπουδήν · κἂν ἴδῃ σε ὁ Θεὸς τοσαύτῃ κεχρημένον τῇ προθυμίᾳ , οὐ περιόψεται σοὺ τὴν ἀγνοίαν καὶ τὴν φροντίδα , ἀλλὰ κἂν ἄνθρωπος μὴ διδάξῃ τὸ ζητούμενον , αὐτὸς ἀποκαλύψει πάντως . Ἀναμνήσθητι τοῦ εὐνούχου τῆς βασιλίδος Αἰθιόπων , ὃς ἄνθρωπος βάρβαρος ὢν , καὶ μωρίας συνεχόμενος φροντίδι , καὶ πανταχόθεν πολλοῖς περιχυλούμενος πράγμασιν , οὐχ εἰδὼς ἅπερ ἀνέγινωσκεν , ὅμως ἀνέγινωσκεν ἐπὶ τοῦ ὀχήματος καθημένος . Εἰ δὲ ἐν ὀδῷ τοσαύτην σπουδὴν ἐπεδείχνυτο , ἐνόησον τὴς ἡν οἴκοι διατρίβων · εἰ τὸν καιρὸν τῆς ὁδοιπορίας οὐκ ἠνείχετο χωρὶς ἀναγνώσεως · μένων , πολλῷ μᾶλλον ἐν τῇ οἰκίᾳ καλῆμενος · εἰ μηδὲν εἰδὼς ὧν ἀνέγινωσκεν , οὐχ ἀφίστατο τῆς ἀναγνώσεως , πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὸ μαθεῖν . Ὅτι γὰρ ἅπερ ἀνέγινωσκεν οὐκ ἤδει , ἀκούσον τί φησιν αὐτῷ ὁ Φίλιππος · Ἄρᾴ γε γινώσκεις ὧν ἀναγινώσκεις ; Κάκεινος ταῦτα ἀκούσας οὐκ ἠρυθράσεν οὐδὲ ἠγύνη , ἀλλ’ ὡμολόγησε τὴν ἀγνοιαν , καὶ φησι · Πῶς γὰρ ἂν δυναίμην , ἐὰν μὴ τις ὁδηγήσῃ με ; Ἐπεὶ οὖν , οὐδέπω τὸν δόκηγόντα ἔχων , οὕτως ἀνέγινωσκε , διὰ τοῦτο ταχέως ἐπελάθετο τοῦ χειραγωγοῦντος . Εἰδὲν αὐτῷ τὴν προθυμίαν ὁ Θεός , ἀπεδείξατο τὴν σπουδήν , καὶ ἐπεμφεν αὐτῷ διδάσκαλον εὐθέως . Ἄλλὰ οὐ πάρεισιν ὁ Φίλιππος νῦν ; Ἄλλὰ τὸ Πνεῦμα τὸ κινῆσαν τὸν Φίλιππον πάρεισι . Μὴ καταφρονῶμεν τῆς σωτηρίας ἡμῶν , ἀγαπητοί · Ταῦτα πάντα ἐγράφη δι’ ἡμᾶς πρὸς νουθεσίαν ἡμῶν , εἰς οὓς τὰ τέλη τῶν αἰώνων κατήντησεν .
Lemmas: οὖον νοέω ὁ ἐγχέω ; πῶς γάρ δύναμαι νοέω ποτός , μηδέ ἀπλόος ἐγχειφάι βούλομαι ; Λάβος μετά χειράς ὁ βιβλίον · ἀναγιγνώσκω ὁ ἱστορία ἅπας , καί ὁ γνώριμος κατέχω , ὁ ἄδηλος καί ὁ ἀσαφής πολλάκις ἐπέρχομαι · κἀν μή δύναμαι ὁ συνέχεια ὁ ἀνάγνωσις εὑρίσκω ὁ λέγω , βαδίζω πρός ὁ σοφός , εἴθε πρός ὁ διδάσκαλος , ἀνακοινόω περί ὁ εἴρω , πολύς ἐπιδείκνυμι ὁ σπουδή · κἀν ὁράω σύ ὁ θεός τοσοῦτος χράομαι ὁ προθυμία , οὖον περιοράω σύ ὁ ἄγνοια καί ὁ φροντίς , ἀλλά κἀν ἄνθρωπος μή διδάσκω ὁ ζητέω , αὐτός ἀποκάλυψις πάντως . ἀναμιμνήσκω ὁ εὐνοῦχος ὁ βασιλίς Αἰθίοψ , ὅς ἄνθρωπος βάρβαρος εἰμί , καί μωρία συνέχω φροντίς , καί πανταχόθεν πολύς περιχυλοω πρᾶγμα , οὐ εἰδοί ὅσπερ ἀναγιγνώσκω , ὅμως ἀναγιγνώσκω ἐπί ὁ ὄχημα κάθημαι . εἰμί δέ ἐν οὐδός τοσοῦτος σπουδή ἐπιδείκνυμι , νοέω σής ἐάν οἴκοι διατρίβω · εἰμί ὁ καιρός ὁ ὁδοιπορία οὐ ἀνέχω Χωρὶς ἀνάγνωσις · Μένων , πολύς μᾶλλον ἐν ὁ οἰκίον καλέω · εἰμί μηδείς εἰδοί ὅς ἀναγιγνώσκω , οὐ ἀφίστημι ὁ ἀνάγνωσις , πολύς μᾶλλον μετά ὁ μανθάνω . ὅτι2 γάρ ὅσπερ ἀναγιγνώσκω οὐ ἦδος , ἀκούω τίς φημί αὐτός ὁ Φίλιππος · ἄρα γε γιγνώσκω ὅς ἀναγιγνώσκω ; κενός οὗτος ἀκούω οὐ ἐρυθρόω οὐδέ ἄγυνος , ἀλλά ὁμολογέω ὁ ἄγνοια , καί φημί · Πῶς γάρ εἄν δύναμαι , ἐάν μή τις ὁδηγέω ἐγώ ; ἐπεί οὖν , οὐδέπω ὁ δοκηγοειντα ἔχω , οὕτως ἀναγιγνώσκω , διά οὗτος ταχέως ἐπιλανθάνομαι ὁ χειραγωγέω . ὁράω αὐτός ὁ προθυμία ὁ Θεός , ἀποδείκνυμι ὁ σπουδή , καί πέμπω αὐτός διδάσκαλος εὐθύς . ἀλλά οὖον πάρειμι ὁ Φίλιππος νῦν ; ἀλλά ὁ πνεῦμα ὁ κινέω ὁ Φίλιππος πάρειμι . μή καταφρονέω ὁ σωτηρία ἐγώ , ἀγαπητός · οὗτος πᾶς γράφω διά ἐγώ πρός νουθεσία ἐγώ , εἰς ὅς ὁ τέλος ὁ αἰών κατά-ἀντάω .