joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0436.2
τὴν πτωχείαν · οὕτω διαπαντὸς ὁρτάζειν δυνάσαι . Τὸν γὰρ Χριστιανὸν οὐχὶ μὴνας , οὐδὲ νουμηνίας , οὐδὲ κυριακάς ὁρτάζειν χρή , ἀλλὰ διὰ παντὸς τοῦ βίου τὴν αὐτὴν πρέπουσαν ὁρτὴν ἄγειν . Τίς δ' αὕτη πρέ-πουσα ὁρτή ; Ἀκούσασων Παύλου λέγοντος · Ἄστη ὁρτάζωμεν , μὴ ἐν ζύμῃ παλαιᾷ , μηδὲ ἐν ζύμῃ κα-κίας καὶ ποτηρίας , ἀλλ' ἐν ἀζύμοις εἰλικρινείας καὶ ἀληθείας . Ἄν τοίνυν καθαρόν ἔχῃς τὴν συνειδίαν , ὁρτὴν ἔχεις διαπαντός , χρηστάς συντεφόμενον · ἐλ-πίσι , καὶ ἐνεργουὼν τῇ τῶν μελλόντων ἀγαθῶν προσ-δοκίᾳ · ὡσπερ οὖν ἂν ἀπαρρήσιαντον ἔχῃς , καὶ ἁμαρ-τημάτων πολλῶν ὑπεύθυνος ἦς , κἂν μυρίαι ὡσιν ὁρταὶ καὶ πανηγύρεις , τῶν πενθούντων οὐδὲν ἄμει-νον διακείση . Τί γὰρ ὠφελὲς μοι λαμπρὰς ἡμέρας , τῆς ψυχῆς ἐποτισμένης μοι τῇ συνειδίᾳ ; Εἰ δὲ ἄρα τι καὶ χαρπώσασθαι ἀπὸ νουμηνίας βούλει , ἐκεῖνο ποίησον . Ὀταν ἴδῃς ἐνιαυτὸν πληρωθέντα , εὐχαρι-στήσον τῷ Δεσπότῃ , ὅτι σε εἰσήγαγεν εἰς τὴν περιό-δον ταύτην τῶν ἐνιαυτῶν · κατανυξὸν σου τὴν καρ-δίαν , ἀναριθμήσασά σου τὸν χρόνον τῆς ζωῆς , ἐπὶ πρὸς ἑαυτόν · Αἱ ἡμέραι τρέχουσι καὶ παρέχονται , οἱ ἐνιαυτοὶ πληροῦνται , πολὺ τῆς ὁδοῦ προσεχώσαμεν · ἄρα τί ἡμῖν ἐργάσασθαι καλόν ; ἄρα μὴ χενοὶ καὶ ἔρη-μοι δικαιοσύνης ἀπάτης ἐντεῦθεν ἀπελεύσομεθα , τὸ δικαστήριον ἐπὶ θύραις , πρὸς γῆρας ἡμῶν ἐπείγεται λοιπὸν ἡ ζωή . γ . Ταῦτα ἀπὸ νουμηνίας φιλοσοφεῖ , ταῦτα ἀπὸ τῆς περιόδου τῶν ἐνιαυτῶν ἀναμιμνήσκου · τῆς μελλού-σης ἡμέρας ἀναλογίζομεθα , μήποτε καὶ πρὸς ἡμᾶς εἴπη τις ἐκεῖνο , τὸ πρὸς τοὺς Ἰουδαίους εἰρημένον τῷ προφήτῃ · Ἐξέλιπον ἐν ματαιότητι αἱ ἡμέραι αὐ-τῶν , καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν μετὰ σπουδῆς . Ταύτην τὴν ὁρτὴν τὴν εἰπὼν ἐγώ , τὴν διηνεκῆ , καὶ περιόδους ἐτῶν οὐχ ἀναμείνουσαν , οὐδὲ περιγραφομένην ἡμέ-ραις , καὶ πλούσιος καὶ πένης ἄγειν δυνήσεται ὁμοίως · οὐ γὰρ χρημάτων ἐνταῦθα χρῆσα , οὐδ' εὐτορίας , ἀλλ' ἀρετῆς μόνον . Οὐχ ἔχεις χρήματα ; ἀλλ' ἔχεις τοῦ Θεοῦ τὸν φόβον , πάντων χρημάτων εὐπωρώτερον θησαυρόν , οὐχ ἀναλίσκόμενον , οὐ μεταβαλλόμενον , οὐ δαπανώμενον . Ἴδε εἰς τὸν οὐρανόν , καὶ τὸν οὐρα-νὸν τοῦ οὐρανοῦ , τὴν γῆν , τὴν θάλασσαν , τὸν ἀέρα , τὰ γένη τῶν ζῴων , τὰ παντοδαπὰ φυτά , τὴν φύσιν τῶν ἀνθρώπων ἅπασαν · ἐννόησον ἀγγέλους , ἀρχαγ-γέλους , [ 701 ] τὰς ἀνωτέρας δυνάμεις · ἀναμνήσθητι ὅτι ταῦτα πάντα τοῦ Δεσπότου σου ἐστὶ κτήματα ε . Οὐχ ἔστι δὲ οὕτως εὐπόρου Δεσπότου δοῦλον πέντητα εἶναι , ἕαν ἴδω τὸν ἑαυτοῦ Κύριον ἔχῃ . Τὸ παρατη-ρεῖν ἡμέρας οὐ Χριστιανικῆς φιλοσοφίας , ἀλλ' Ἑλ-ληνικῆς πλάνης ἐστίν . Εἰς τὴν ἄνω πόλιν ἀπεγράψω , εἰς τὴν ἐκεῖ πολιτείαν τελεῖς , ἀγγέλοις σαυτὸν ἀνα-μέμεις · οὐχ οὕτως ἐστὶ φῶς εἰς ἀκτῶς λῦγον , οὐδ' ἡμέρα εἰς νύκτα τελευτῶσα , ἀλλὰ διαπαντὸς ἡμέρα , διαπαν-τὸς φῶς . Πρὸς ἐκεῖνα τοίνυν βλέπωμεν διαπαντός . Τὰ ἄνω γὰρ , φησί , ζητεῖτε , οὐδὲ Χριστοσὲ ἐστιν ἐν δεξιᾷ τοῦ Θεοῦ καθήμενος . Οὐδὲν ἔχεις κοινὸν πρὸς τὴν γῆν , ἐνθα ἡλίου δρόμοι , καὶ περίοδοι , καὶ ἡμέ-ραι · ἀλλ' ἕαν ὀρθῶς ζῇς , ἡ νὺξ ἡμέρα σοι γίνεται · ὡσπερ οὖν τοῦ ἐν ἀσελγείᾳ καὶ μέθῃ καὶ ἀκολασίᾳ βιοῦντι ἡ ἡμέρα αὐτῶν πρὸς τὸ τῆς νυκτὸς μεταφέ-ρεται σκότος , οὐ τοῦ ἡλίου σβεννυμένου , ἀλλὰ τῆς ἐκείνων διανοίας τῇ μέθῃ σκοτιζομένης . Τὸ πρὸς
Lemmas: ὁ πτωχεία · οὗτος διαπαντός ὁρτάζω δύναμαι . ὁ γάρ Χριστιανός οὐ μείς , οὐδέ Νουμηνίας , οὐδέ κυριακός ὁρτάζω χρή , ἀλλά διά πᾶς ὁ βίος ὁ αὐτός πρέπω ἑορτή ἄγω . Τῖς δέ οὗτος πρέπω ἑορτή ; ἀκούω Παῦλος λέγω · Ἄστη ὁρτάζω , μή ἐν ζύμη παλαιός , μηδέ ἐν ζύμη κακία καί ποτηριά , ἀλλά ἐν ἄζυμος εἰλικρίνεια καί ἀλήθεια . ἄν τοίνυν καθαρός ἔχω ὁ συνειδιος , ἑορτή ἔχω διαπαντός , χρηστός συντεφομενω · ἐλπίς , καί ἐνεργέω ὁ ὁ μέλλω ἀγαθός προσδοκία · ὡς οὖν εἄν ἀπαρέσκω ἔχω , καί ἁμάρτημα πολύς ὑπεύθυνος εἰμί , κἀν μυρίος οὖς ὁρτή καί πανήγυρις , ὁ πενθέω οὐδείς ἀγαθός διάκειμαι . τις γάρ ὀφείλω ἐγώ λαμπρός ἡμέρα , ὁ Ψυχή ποτισμένος ἐγώ ὁ συνειδίᾳ ; εἰμί δέ ἄρα τίς καί καρπόω ἀπό Νουμηνίας βούλομαι , ἐκεῖνος ποιέω . ὅταν ὁράω ἐνιαυτός πληρόω , εὐχαριστέω ὁ δεσπότης , ὅτι σύ εἰσάγω εἰς ὁ περιοράω οὗτος ὁ ἐνιαυτός · κατανύσσω σύ ὁ καρδία , ἀναριθμέω σύ ὁ χρόνος ὁ ζωή , ἐπί πρός ἑαυτοῦ · ὁ ἡμέρα τρέχω καί παρέχω , ὁ ἐνιαυτός πληρόω , πολύς ὁ ὁδός προσχώννυμι · ἄρα τίς ἐγώ ἐργάζομαι καλός ; ἄρα μή χένος καί ἔρημος δικαιοσύνη ἀπάτη ἐντεῦθεν ἀπέρχομαι , ὁ δικαστήριον ἐπί θύρα , πρός γῆρας ἐγώ ἐπείγω λοιπός ὁ ζωή . γ . οὗτος ἀπό Νουμηνίας φιλοσοφέω , οὗτος ἀπό ὁ περίοδος ὁ ἐνιαυτός ἀναμιμνήσκω · ὁ μέλλω ἡμέρα ἀναλογίζω , μήποτε καί πρός ἐγώ εἶπον τις ἐκεῖνος , ὁ πρός ὁ Ἰουδαῖος εἴρω ὁ προφήτης · ἐκλείπω ἐν ματαιότης ὁ ἡμέρα αὐτός , καί ὁ ἔτος αὐτός μετά σπουδή . οὗτος ὁ ἑορτή ὁ εἶπον ἐγώ , ὁ διηνεκής , καί περίοδος ἔτος οὐ ἀναμένω , οὐδέ περιγράφω ἡμέρα , καί πλούσιος καί πένης ἄγω δύναμαι ὁμοίως · οὖον γάρ χρῆμα ἐνταῦθα χράω , οὐδέ εὐτορίας , ἀλλά ἀρετή μόνος . οὐχ ἔχω χρῆμα ; ἀλλά ἔχω ὁ Θεός ὁ φόβος , πᾶς χρῆμα εὔπορος θησαυρός , οὐ ἀναλίσκω , οὖον μεταβάλλω , οὖον δαπανάω . εἶδον εἰς ὁ οὐρανός , καί ὁ οὐρανός ὁ οὐρανός , ὁ γῆ , ὁ θάλασσα , ὁ ἀήρ , ὁ γένος ὁ ζῷον , ὁ παντοδαπός φυτός , ὁ φύσις ὁ ἄνθρωπος ἅπας · ἐννοέω ἄγγελος , ἀρχάγγελος , [ 701 ] ὁ ἀνώτερος δύναμις · ἀναμιμνήσκω ὅτι οὗτος πᾶς ὁ δεσπότης σύ εἰμί κτῆμα ε . οὐχ εἰμί δέ οὕτως εὔπορος δεσπότης δοῦλος πέντη εἰμί , ἐάν ὁράω ὁ ἑαυτοῦ κύριος ἔχω . ὁ παρατηρέω ἡμέρα οὖον Χριστιανικός φιλοσοφία , ἀλλά Ἑλληνικός πλάνης εἰμί . εἰς ὁ ἄνω πόλις ἀπογράφω , εἰς ὁ ἐκεῖ πολιτεία τελέω , ἄγγελος σαυτοῦ ἀναμένω · οὐ οὕτως εἰμί φάος εἰς ἀκτῶς λύγος , οὐδέ ἡμέρα εἰς νύξ τελευτάω , ἀλλά διαπαντός ἡμέρα , διαπαντός φάος . πρός ἐκεῖνος τοίνυν βλέπω διαπαντός . ὁ ἄνω γάρ , φημί , ζητέω , οὐδέ Χριστοσὲ εἰμί ἐν δεξιός ὁ Θεός κάθημαι . οὐδείς ἔχω κοινός πρός ὁ γῆ , ἔνθα ἥλιος δρόμος , καί περίοδος , καί ἡμέρα · ἀλλά ἐάν ὀρθῶς ζῶ , ὁ νύξ ἡμέρα σύ γίγνομαι · ὡς οὖν ὁ ἐν ἀσέλγεια καί μέθη καί ἀκολασία βία ὁ ἡμέρα αὐτός πρός ὁ ὁ νύξ μεταφέρω σκότος , οὖον ὁ ἥλιος σβέννυμι , ἀλλά ὁ ἐκεῖνος διάνοια ὁ μέθη σκοτίζω . ὁ πρός