joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0480.4
Πῶς οὖν λέγει , φησίν , Ὁ ζυγὸς μου χρηστός ἐστι , καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ; Εἰ γὰρ στενὴ ἡ ὁδὸς καὶ τεθλιμμένη , πῶς πάλιν αὐτὴν ἐλαφρὰν καὶ χουφρὰν καλεῖ ; Τὸ μὲν διὰ τὴν φύσιν τῶν πειρασμῶν , τὸ δὲ διὰ τὴν προαίρεσιν τῶν μετιόντων . Ἔστι γὰρ τι καὶ τὸ ἀφόρητον τῇ φύσει γενέσθαι χουφόν , ὅταν μετὰ προθυμίας αὐτὸ δεχώμεθα · ὥσπερ οὖν καὶ οἱ ἀπόστολοι μαστιγούμενοι ὑπέστρεφον χαίροντες ὅτι κατηξιώθησαν ὑπὲρ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κυρίου ἠτιμασθῆναι · καίτοι ἡ φύσις τῶν βασάνων θλίψιν εἴωθεν ἐμποιεῖν καὶ ὀδύνην , ἀλλ᾽ ἡ προαίρεσις τῶν μαστιγούμενων καὶ τὴν φύσιν τῶν πειρασμῶν ἐνίκησεν . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Παῦλος φησιν · Πάντες δὲ οἱ θέλοντες ζῆν εὐσεβῶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωγηθήσονται . Ὅστε κἂν ἄνθρωπος μὴ διώκῃ , ἀλλ᾽ ὁ διάβολος πολεμεῖ · καὶ πολλὰς ἡμῖν δεῖ τῆς φιλοσοφίας καὶ μεγάλης τῆς χαρπερείας , ἵνα ἐν ταῖς εὐχαῖς νήφωμεν καὶ ἀγρυπνῶμεν , ἵνα τῶν ἀλλοτρίων μὴ ἐπιθυμῶμεν , ἵνα τὰ ὄντα πρὸς τοὺς δεομένους διανενεώμεθα , ἵνα πᾶση τρυφῇ στένῃμεν καὶ οἰμώζωμεν ἐπιμενῶς , καὶ τῇ διὰ τῶν ἱματίων , καὶ τῇ διὰ τῆς τραπέζης , ἵνα πλεονεξίαν φύγωμεν , ἵνα μέθην , ἵνα λοιδορίαν , ἵνα γλώττης κρατῶμεν , ἵνα μηδὲ βούμεν ἀτάκτως ( Πᾶσα γὰρ πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ᾽ ὑμῶν ) , ἵνα μὴ αἰσχρολογῶμεν , ἵνα μὴ ἀστεία λέγωμεν . Οὐ μικρὸς δὲ πόνος οὗτος , ἀκριβῆ τὴν τούτων παρατήρησιν ἐπιδεικνυσθαι . Καὶ ἵνα μάθῃς πόσον ἐστὶ τὸ φιλοσοφεῖν , καὶ ὡς οὐκ ἔχει τὸ πρᾶγμα ἄνεσιν , ἀκούσον τί φησιν ὁ Παῦλος · Ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ · τοῦτο γὰρ εἰπὼν , ἡνίκα ἔστω τὴν βίαν καὶ τὸν πολὺν πόνον , ὃν ὑπομένοντες ἀνάγκη τοὺς βουλομένους ἐν ἅπασιν εὐήνιον κατασκευάζειν τὸ σῶμα . Καὶ ὁ Χριστὸς δὲ τοῖς μαθηταῖς ἔλεγεν · Ἐγὼ τὸν κόσμον θλίψιν ἔδωκα · ἀλλὰ θαρσεῖτε , ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον . Αὐτή , φησίν , ἡ θλίψις ἄνεσιν ὑμῖν προέθηκεν · σκάμμα ἐστὶν ὁ παρὼν βίος · ἐν δὲ τῷ σκάμματι καὶ ἐν τοῖς ἄγυσις οὐκ ἂν δύναιτ᾽ ἀπολαύσαι ἀνέσεως ὁ στεφανοῦσθαι μέλλων . Ὅστε εἰ τις βούλεται στεφανωθῆναι , τὸν σκληρόν καὶ ἐπίπονον αἱρεῖσθω βίον , ἵνα βραχὺν ἐνταῦθα πονήσας χρόνον , διηνεκοῦς ἀπολαύσῃ τιμῆς ἐκεῖ .
Lemmas: Πῶς οὖν λέγω , φημί , ὁ ζυγός ἐγώ χρηστός εἰμί , καί ὁ φορτίον ἐγώ ἐλαφρός ; εἰμί γάρ στενός ὁ ὁδός καί θλίβω , πῶς πάλιν αὐτός ἐλαφρός καί χουφρην καλέω ; ὁ μέν διά ὁ φύσις ὁ πειρασμός , ὁ δέ διά ὁ προαίρεσις ὁ μέτειμι . εἰμί γάρ τίς καί ὁ ἀφόρητος ὁ φύσις γίγνομαι κοῦφος , ὅταν μετά προθυμία αὐτός δέχομαι · ὥσπερ οὖν καί ὁ ἀπόστολος μαστιγόω ὑποστρέφω χαίρω ὅτι καταξιόω ὑπέρ ὁ ὄνομα ὁ κύριος ἀτιμάζω · καίτοι ὁ φύσις ὁ βάσανος θλῖψις εἴωθα ἐμποιέω καί ὀδύνη , ἀλλά ὁ προαίρεσις ὁ μαστιγόω καί ὁ φύσις ὁ πειρασμός νικάω . Ζεύς οὗτος καί ὁ Παῦλος φημί · πάνετες δέ ὁ ἐθέλω ζῶ εὐσεβής ἐν Χριστός Ἰησοῦς διώκω . ὅστε κἀν ἄνθρωπος μή διώκω , ἀλλά ὁ διάβολος πολεμέω · καί πολύς ἐγώ δεῖ ὁ φιλοσοφία καί μέγας ὁ χαρπερείας , ἵνα ἐν ὁ εὐχή νήφω καί ἀγρυπνέω , ἵνα ὁ ἀλλότριος μή ἐπιθυμέω , ἵνα ὁ εἰμί πρός ὁ δήω διανέω , ἵνα πᾶς τρυφή στένω καί οἰμώζω ἐπιμένω , καί ὁ διά ὁ ἱμάτιον , καί ὁ διά ὁ τράπεζα , ἵνα πλεονεξία φεύγω , ἵνα μέθη , ἵνα λοιδορία , ἵνα γλῶσσα κρατέω , ἵνα μηδέ βουμην ἄτακτος ( πᾶσα γάρ πικρία καί θυμός καί ὀργή καί κραυγή καί βλασφημία ἀραρίσκω ἀπό σύ ) , ἵνα μή αἰσχρολογέω , ἵνα μή ἀστεῖος λέγω . οὖον μικρός δέ πόνος οὗτος , ἀκριβής ὁ οὗτος παρατήρησις ἐπιδείκνυμι . καί ἵνα μανθάνω πόσος εἰμί ὁ φιλοσοφέω , καί ὡς οὐ ἔχω ὁ πρᾶγμα ἄνεσις , ἀκούω τίς φημί ὁ Παῦλος · ὑπωπιάζω ἐγώ ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω · οὗτος γάρ εἶπον , ἡνίκα ἵστημι ὁ βία καί ὁ πολύς πόνος , ὅς ὑπομένω ἀνάγκη ὁ βούλομαι ἐν ἅπας εὐήνιος κατασκευάζω ὁ σῶμα . καί ὁ Χριστός δέ ὁ μαθητής λέγω · ἐγώ ὁ κόσμος θλῖψις δίδωμι · ἀλλά θαρσέω , ἐγώ νικάω ὁ κόσμος . Αὐτή , φημί , ὁ θλῖψις ἄνεσις σύ προτίθημι · σκάμμα εἰμί ὁ πάρειμι βίος · ἐν δέ ὁ σκάμμα καί ἐν ὁ αγυτις οὐ εἄν δύο ἀπολαύω ἄνεσις ὁ στεφανόω μέλλω . ὅστε εἰμί τις βούλομαι στεφανόω , ὁ σκληρός καί ἐπίπονος αἱρέω βίος , ἵνα βραχύς ἐνταῦθα πονέω χρόνος , διηνεκής ἀπολαύω τιμή ἐκεῖ .