joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0429.4
Οὕτως οὖν καὶ πρὸς Ἀθηναίους τὴν ἐφοδὸν [ 695 ] ποιησάμενος , καὶ πάντα μεμηνημένος εἰς τὸν εἰδωλολατρεῖαν εὐρῶν , οὐχ ὀνειδίσας τούτους εἶπεν , Ἄθεοι ἐστε ὑμεῖς καὶ ἀσεβεῖς παντελῶς · οὐχ εἶπε , Πάντα θεὸν ἠγείσατε ὑμεῖς , τὸν Θεὸν μόνον ἀρνεῖσθε τὸν δεσπότην καὶ δημιουργὸν τοῦ παντός · ἀλλὰ τί ; Περιερχόμενος , φησίν , καὶ ἀναθεωρῶν τὰ σεβασμάτα ὑμῶν , εὗρον καὶ βωμὸν ἐν ᾧ ἐγεγράπτο , Ἀγνώστῳ Θεῷ . Ὦν οὖν ἀγνοοῦντες εὐσεβεῖτε , τοῦτον ἐγὼ καταγγέλλω ὑμῖν . Τοῦτο θαῦματός , τὸ τῶν πατρικῶν σπλάγχνοι Εὐσεβείας εἶπεν Ἕλληνας , καὶ τοὺς εἰδωλολάτρας , καὶ τοὺς ἀσεβοῦντας . Διὰ τί ; Ἐπεὶπερ ὡς εὐσεβεῖς ἐπετέλουν τὴν οἰκείαν θρησκείαν , Θεὸν νομίζοντες σέβειν , τοῦτο πεισάσθαι ἐαυτούς . Τοῦτο μὴ μὴν ὑμᾶς γίνεσθαι πάντας παρακαλῶ , καὶ ἐμαυτὸν σύν ὑμῖν . Εἰ γὰρ ὁ προγνώμων Κύριος τὴν ἑκάστου προαίρεσιν , καὶ εἴδως ὅποιος τις ἕκαστος ἡμῶν γενήσεται , τοῦτο πεποίηκε , διὰ τὸ τὰς δωρεὰς καὶ φιλοτιμίας τὰς παρ’ αὐτοῦ πληρῶσαι · οὐ γὰρ ἐπὶ κακοῖς κτίζει ὁ Θεός · καὶ οὕτως τῶν κοινῶν ἡξίωσεν ἀγαθῶν , πάντας μὴ μὴν αὐτοῦ βουλομένους εἶναι , πῶς τὰ ἐναντία ποιεῖς , καὶ ἐν ἐκκλησίᾳ συνέργῃ , τὴν θυσίαν τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἐκτελεῖν ; Οὐχ ἴστε ὅτι κάλαμον συντεθλασμένον οὐκ ἀπέλασε , καὶ στυπτιοῦν καπνίζοντα οὐκ ἐσβέσεν ; Τίς δὲ τοῦτο ἡ δύναμις ; Ἄκουε , ὅτι τὸν Ἰούδαν καὶ τοὺς κατ’ αὐτὸν ἐξομολογήσας οὐκ ἀπέβαλεν , ἀχρις οὗ ἐαυτὸν ἐλκύσας ἕκαστος τῇ πλάνῃ παρέδωκεν . Οὐχ ὑπὲρ τῶν τοῦ λαοῦ ἀγνοημάτων τὰς ἱκετηρίας προσφέρομεν ; οὐχ ὑπὲρ ἐχθρῶν καὶ μισούντων καὶ διωκόντων προσευχόμεθα ἐνεταλθῆμεν ; Ἰδοὺ τὴν δουλείαν πληροῦμεν , Ἰδοὺ παρακαλοῦμεν ὑμᾶς · ἢ χειροτονία οὐχ εἰς ἐξουσίαν φέρει , οὐχ εἰς ὑψὸς ἐπαίρει , οὐ δεσποτεῖαν παρέχει · πάντες τὸ αὐτὸ Πνεῦμα ἐλλοβοῦμεν , πάντες εἰς υἱοθεσίαν κεκλήθημεν · οὐς δὲ ὁ Πατὴρ ἐδοκίμασεν , τούτους κατ’ ἐξουσίαν τοῖς ἰδίοις ἀδελφοῖς δουλεύειν ἡξίωσεν . Τὴν δουλείαν οὖν πληροῦντες παρακαλοῦμεν ὑμᾶς καὶ διαμαρτυρόμεθα , ἀποστῆτε τοῦ τοιούτου κακοῦ . Ἡ γὰρ ζῇ καὶ πάρεισιν ἐν τῷ θνητῷ βίῳ τούτῳ , ἢ τέθνηκεν , ὃν ἀναβαπτίζειν προῆρξαι . Εἰ μὲν οὖν ἐπὶ περιεστίν , ἀσεβεῖς ἀποκόπτον τὸν ἐν τρεπτότητι ὄντα , καὶ μετατεθῆναι ἐπισάμενον ἐκ τοῦ κακοῦ εἰς τὸ ἀγαθόν · εἰ δὲ τέθνηκεν , πολλῷ μᾶλλον . Τί δήποτε ; Ὅτι τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στίχαι ἢ πίπτει , οὐχὶ ὑπὸ ἐξουσίας ἀνθρωπίνης τυγχάνει · καὶ τὸ κεχυμένον τῷ τῶν αἰώνων κριτῇ , ἐπισφαλὲς ἀποφαίνειν , μόνῳ εἰδὼτι καὶ μέτρα γνώσεως καὶ
Lemmas: οὕτως οὖν καί πρός Ἀθηναῖος ὁ ἔφοδος [ 695 ] ποιέω , καί πᾶς μιμνῄσκω εἰς ὁ ειδωλολατρεια εὖρος , οὐ ὀνειδίζω οὗτος εἶπον , ἄθεος εἰμί σύ καί ἀσεβής παντελῶς · οὐ εἶπον , Πάν θεός ηγεισαω σύ , ὁ θεός μόνος ἀρνέομαι ὁ δεσπότης καί δημιουργός ὁ πᾶς · ἀλλά τίς ; περιέρχομαι , φημί , καί ἀναθεωρέω ὁ σεβάσματα σύ , εὑρίσκω καί βωμός ἐν ὅς γράφω , Ἄγνωστος Θεός . ὦς οὖν ἀγνοέω εὐσεβέω , οὗτος ἐγώ καταγγέλλω σύ . οὗτος θαῦμα , ὁ ὁ πατρικός σπλάγχνος Εὐσέβεια εἶπον Ἕλλην , καί ὁ εἰδωλολάτρης , καί ὁ ἀσεβέω . Ζεύς τίς ; ἐπεί ὡς εὐσεβής ἐπιτελέω ὁ οἰκεῖος θρησκεία , θεός νομίζω σέβω , οὗτος πείθω ἑαυτοῦ . οὗτος μή μήv σύ γίγνομαι πᾶς παρακαλέω , καί ἐμαυτοῦ σῦς σύ . εἰμί γάρ ὁ προγνώμων Κύριος ὁ ἕκαστος προαίρεσις , καί οἶδα όποιος τις ἕκαστος ἐγώ γίγνομαι , οὗτος ποιέω , διά ὁ ὁ δωρεά καί φιλοτιμία ὁ παρά αὐτός πληρόω · οὖον γάρ ἐπί κακός κτίζω ὁ Θεός · καί οὕτως ὁ κοινός ἀξιόω ἀγαθός , πᾶς μή μήv αὐτός βούλομαι εἰμί , πῶς ὁ ἐναντίος ποιέω , καί ἐν ἐκκλησία συνεργέω , ὁ θυσία ὁ υἱός ὁ Θεός ἐκτελέω ; οὐχ οἶδα ὅτι κάλαμος συντεθλαίνω οὐ απελαύνω , καί στύπτω καπνίζω οὐ σβέννυμι ; Τῖς δέ οὗτος ὁ δύναμις ; Ἄκουος , ὅτι ὁ Ἰούδας καί ὁ κατά αὐτός ἐξομολογέω οὐ ἀποβάλλω , ἄχρι ὅς ἑαυτοῦ ἕλκω ἕκαστος ὁ πλάνη παραδίδωμι . οὐχ ὑπέρ ὁ ὁ λαός ἀγνόημα ὁ ἱκετηρία προσφέρω ; οὐ ὑπέρ ἐχθρός καί μισέω καί διώκω προσεύχομαι ἐντέλλω ; ἰδέ ὁ δουλεία πληρόω , ἰδέ παρακαλέω σύ · ἢ χειροτονία οὐ εἰς ἐξουσία φέρω , οὐ εἰς ὑψός ἐπαίρω , οὖον δεσποτεία παρέχω · πᾶς ὁ αὐτός πνεῦμα ελλοβουμην , πᾶς εἰς υἱοθεσία καλέω · οὖς δέ ὁ πατήρ δοκιμάζω , οὗτος κατά ἐξουσία ὁ ἴδιος ἀδελφός δουλεύω ἀξιόω . ὁ δουλεία οὖν πληρόω παρακαλέω σύ καί διαμαρτύρομαι , ἀφίστημι ὁ τοιοῦτος κακός . ὁ γάρ ζῶ καί πάρειμι ἐν ὁ θνητός βίος οὗτος , ἢ θνῄσκω , ὅς ἀναβαπτίζω προάρχω . εἰμί μέν οὖν ἐπί περίειμι , ἀσεβής ἀποκόπτω ὁ ἐν τρεπτότης εἰμί , καί μετατίθημι ἐφίημι ἐκ ὁ κακός εἰς ὁ ἀγαθός · εἰμί δέ θνῄσκω , πολύς μᾶλλον . τις δήποτε ; ὅτι2 ὁ ἴδιος κύριος στίχη ἢ πίπτω , οὐ ὑπό ἐξουσία ἀνθρώπινος τυγχάνω · καί ὁ χέω ὁ ὁ αἰών κριτής , ἐπισφαλής ἀποφαίνω , μόνος οἶδα καί μέτρον γνῶσις καί