joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0429.1
τὸ φαρτικὸν , τοσούτῳ ἐχρήσατο ὑποδείγματι · ὃν τρόπον ὁ περιθεὶς ἑαυτῷ ἀλουργίδα βασιλικήν , ἰδίων τυχάνων , αὐτὸς τε καὶ οἱ αὐτῷ συνεργάσαντες ὡς τύραννοι ἀναιροῦνται · Οὕτως , ἔφη , οἱ τῇ δεσποτικῇ ἀποφάσει χρῆσάμενοι , καὶ ἀνάθεμα τῆς Ἐκκλησίας ποιήσαντες ἄνθρωπον , εἰς παντελῆ θλερον ἀπάγουσιν ἑαυτούς , τὴν ἀξίαν τοῦ Υἱοῦ ἀφαρπάζοντες . Ἄρα τὸ τυχὸν εἶναι · τὸ τοιούτον ἠγείσατο , τὸ πρὸ καυροῦ καὶ κριτοῦ τῇ τοιαύτῃ ἀποφάσει καταδικάζειν τινά ; Τὸ γὰρ ἀνθέμα παντελῶς τοῦ Χριστοῦ ἀποκόπτει . Ἄλλα τί λέγουσιν οἱ πάντα δεινοὶ τὴν κακίαν ; Ἀλλετριόχως , φησίν , ἐκεῖνος γεγένηται , ἔνοικον τὸν διάβολον ἔχων , καὶ λαλῶν κατὰ τοῦ Θεοῦ ἀδικίαν , καὶ πολλοὺς διὰ πιθανολογίας καὶ κενῆς [ 694 ] ἀπάτης εἰς βυθὸν ἀπωλείας ἀπάγων · καὶ διὰ τοῦτο ὑπὸ τῶν Πατέρων ἐκβεβλήται , ἀλλ’ οὐ τούτου διδάσκαλος μοῖραν τῆς Ἐκκλησίας ἀποτεμῶν , ἢ διὰ Παυλιανὸν ἢ Ἀπολλινάριον λέγοντες . Περί γὰρ τῆς ἑκάστου τούτων διαφορᾶς ὁ λόγος τοῖς πλείοσι καλῶς τὴν καινοτομίαν διέφυγεν , διελύχων τὴν πλάνην ἐν τοῖς μυχοῖς τῆς δεινοτάτης προλήψεως κρατηθείσαν . Δίδαξον ἐν πρώτῃ παιδεύσῃ τοὺς ἀντιδιατιθεμένους , μὴ ποτε δὴ αὐτοὺς ὁ Θεὸς μετάνοιαν εἰς ἐπιγνώσιν ἀληθείας , καὶ ἀναστήσῃ ἐκ τῆς τοῦ διαβόλου χαλίδος , ἐξωρημένους εἰς ἐκεῖνον θέλημα . Ἐκτείνον τὴν τῆς ἀγάπης σαγήνην , ἵνα μὴ τὸ χαλὸν ἐκτραπῇ , λαβὴ δὲ μᾶλλον · δεῖξον ὅτιπερ ἐκ πολλῆς διαβέσεως τὸ οἰκεῖον ἀγαθὸν βούλει ποιησαὶ κοινόν · ἐπὶβαλε τὸ γλυκὺ ἄγκιστρον τῆς συμπαθείας , καὶ οὕτως ἐρευνήσας τὰ κεχυμένα , ἀνάστασον ἐκ τοῦ βυθοῦ τῆς ἀπωλείας τὸν καταβύθιον τὸν φρόνημα . Τὸ νομισθὲν χαλὸν εἶναι ἐκ προλήψεως ἢ ἀγνοίας , παιδεύσον ὡς τῆς ἀποστολικῆς παραδόσεως ἀλλοτρίων · κἂν μὲν βουληθῇ τοῦτο διδάσθαι οἱ τὴν πλάνην ὑποδεξάμενος ἄνθρωπος , κατὰ τὴν τοῦ προφήτου φωνήν , ἐκεῖνος ζωὴ ζήσεται , καὶ οἱ τῇ ψυχῇ σου ῥύση · εἰ δὲ μὴ βούλεται , ἀλλ’ ἐμμένει φιλονεικίᾳ , ὅπως ἂν μὴ ὑπεύθυνος γένη , διαμαρτύρου μόνον μετὰ μακροθυμίας καὶ χρηστότητος , ἵνα μὴ τὴν ψυχὴν αὐτῆς ἐκζητήσῃ ἐκ χειρὸς σοῦ ὁ κριτής · μὴ μὴν , ἀλλ’ ἀποστρέφόμενος , μὴ διώκων , ἀλλὰ τὴν ἀγάπην ἐπιδεινῶς εἰλικρινῇ καὶ ἀληθεῖ πρὸς αὐτόν . Ταύτην γὰρ κέρδανον , κἂν μηδὲν ἕτερον ὠφελῆς , αὕτη μεγάλη ὠφέλεια , τοῦτο μέγα κέρδος , τὸ ἀγαπησαὶ καὶ διδάξαι τὴν τοῦ Χριστοῦ μαθητείαν . Ἐν τούτῳ γὰρ , φησίν , γινώσκομεν ὅτι ἐμοὶ μαθηταὶ ἐστε , ἂν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις · ἢς μὴ παροῦσης , οὔτε γνώσιν μυστηρίων Θεοῦ , οὔτε πίστιν , οὔτε προφητείαν , οὔτε ἀκτημοσύνην , οὔ τὴν ὑπὲρ Χριστοῦ μαρτυρίαν ὠφελεῖν ἀποδείξειν ὁ Ἀπόστολος . Ἐὰν γὰρ , φησίν , ἔχω τὰ μυστήρια πάντα , καὶ πᾶσαν τὴν γνῶσιν καὶ πίστιν , ὥστε ὄρη μεθιστάνειν , ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω , οὐδὲν ὠφελούμαι · καὶ ἐὰν ταῖς γλώσσαις τῶν ἀγγέλων λαλῶ , καὶ ἐὰν γνῶσιν μου πάντα τὰ ὑπάρχοντα , καὶ ἐὰν παραδῶ τὸ σῶμά μου ἵνα καυθίσωμαι , ἀγάπην δὲ μὴ ἔχω , οὐδὲν εἰμί . Ἡ ἀγάπη χρηστεύεται , οὐ φωνεύεται , οὐ ζητεῖ τὰ ἑαυτῆς , πάντα στέγει , πάντα πιστεύει , πάντα ἐλπίζει , πάντα ὑπομένει .
Lemmas: ὁ φαρτικὸν , τοσοῦτος χράω ὑπόδειγμα · ὅς τρόπος ὁ περιτίθημι ἑαυτοῦ ἁλουργίς βασιλικός , ἴδιος τυχάνω , αὐτός τε καί ὁ αὐτός συνεργάζομαι ὡς τύραννος ἀναιρέω · οὕτως , φημί , ὁ ὁ δεσποτικός ἀπόφασις χράω , καί ἀνάθεμα ὁ ἐκκλησία ποιέω ἄνθρωπος , εἰς παντελής θλερον ἀπάγω ἑαυτοῦ , ὁ ἄξιος ὁ υἱός ἀφαρπάζω . ἄρας ὁ τυγχάνω εἰμί · ὁ τοιοῦτος ἠγείσατο , ὁ πρό καῦρος καί κριτής ὁ τοιοῦτος ἀπόφασις καταδικάζω τις ; ὁ γάρ Ἀνθέμα παντελῶς ὁ Χριστός ἀποκόπτω . ἄλλος τίς λέγω ὁ πᾶς δεινός ὁ κακία ; Ἀλλετριόχως , φημί , ἐκεῖνος γίγνομαι , ἔνοικος ὁ διάβολος ἔχω , καί λαλέω κατά ὁ Θεός ἀδικία , καί πολύς διά πιθανολογία καί κενός [ 694 ] ἀπάτη εἰς βυθός ἀπώλεια ἀπάγω · καί διά οὗτος ὑπό ὁ Πατέρων ἐκβάλλω , ἀλλά οὖον οὗτος διδάσκαλος μοῖρα ὁ ἐκκλησία ἀποτέμνω , ἢ διά Παυλιανός ἢ Ἀπολλινάριος λέγω . Περί γάρ ὁ ἕκαστος οὗτος διαφορά ὁ λόγος ὁ πλείων καλῶς ὁ καινοτομία διαφεύγω , διελυχοω ὁ πλάνη ἐν ὁ μυχός ὁ δεινός πρόληψις κρατέω . διδάσκω ἐν πρῶτος παιδεύω ὁ ἀντιδιατίθημι , μή ποτός δή αὐτός ὁ θεός μετάνοια εἰς ἐπιγιγνώσκω ἀλήθεια , καί ἀνίστημι ἐκ ὁ ὁ διάβολος χαλίδα , ἐξοράω εἰς ἐκεῖνος θέλημα . ἐκτείνω ὁ ὁ ἀγάπη σαγήνη , ἵνα μή ὁ χαλός ἐκτρέπω , λαβή δέ μᾶλλον · δείκνυμι ὅτιπερ ἐκ πολύς διαβέσεως ὁ οἰκέω ἀγαθός βούλομαι ποιέω κοινός · ἐπιβάλλω ὁ γλυκύς ἄγκιστρον ὁ συμπάθεια , καί οὕτως ἐρευνάω ὁ χέω , ἀνίστημι ἐκ ὁ βυθός ὁ ἀπώλεια ὁ καταβυθίζω ὁ φρόνημα . ὁ νομίζω χαλός εἰμί ἐκ πρόληψις ἢ ἄγνοια , παιδεύω ὡς ὁ ἀποστολικός παράδοσις ἀλλότριος · κἀν μέν βούλομαι οὗτος διδάσκω ὁ ὁ πλάνη ὑποδείκνυμι ἄνθρωπος , κατά ὁ ὁ προφήτης φωνή , ἐκεῖνος ζωή ζῶ , καί ὁ ὁ Ψυχή σύ ῥύομαι · εἰμί δέ μή βούλομαι , ἀλλά ἐμμένω φιλονικία , ὅπως εἄν μή ὑπεύθυνος γένος , διαμαρτυρέω μόνος μετά μακροθυμία καί χρηστότης , ἵνα μή ὁ ψυχή αὐτός ἐκζητέω ἐκ χείρ σύ ὁ κριτής · μή μήv , ἀλλά ἀποστρέφω , μή διώκω , ἀλλά ὁ ἀγάπη επιδειναω εἰλικρινής καί ἀληθής πρός αὐτός . οὗτος γάρ κερδαίνω , κἀν μηδείς ἕτερος ὠφελέω , οὗτος μέγας ὠφέλεια , οὗτος μέγας κέρδος , ὁ ἀγαπάω καί διδάσκω ὁ ὁ Χριστός μαθητεία . ἐν οὗτος γάρ , φημί , γιγνώσκω ὅτι ἐγώ μαθητής εἰμί , εἄν ἀγάπη ἔχω ἐν ἀλλήλων · εἶμαι μή πάρειμι , οὔτε γνῶσις μυστήριον Θεός , οὔτε πίστις , οὔτε προφητεία , οὔτε ἀκτημοσύνη , οὖον ὁ ὑπέρ Χριστός μαρτυρία ὠφελέω ἀποδείκνυμι ὁ ἀπόστολος . ἐάν γάρ , φημί , ἔχω ὁ μυστήριον πᾶς , καί πᾶς ὁ γνῶσις καί πίστις , ὥστε ὄρος μεθιστάνω , ἀγάπη δέ μή ἔχω , οὐδείς ὠφελέω · καί ἐάν ὁ γλῶσσα ὁ ἄγγελος λαλέω , καί ἐάν γνῶσις ἐγώ πᾶς ὁ ὑπάρχω , καί ἐάν παραδίδωμι ὁ σῶμα ἐγώ ἵνα καίω , ἀγάπη δέ μή ἔχω , οὐδείς εἰμί . ὁ ἀγάπη χρηστεύομαι , οὖον φωνέω , οὖον ζητέω ὁ ἑαυτοῦ , πᾶς στέγος , πᾶς πιστεύω , πᾶς ἐλπίζω , πᾶς ὑπομένω .