joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0472.5
α᾿ . Οὐ τὰ τυχόντα ἡμᾶς ὤνησεν ἡ κατὰ τὸν Λάζαρον παραβολή , καὶ πλουσίους καὶ πένῃσας , τοὺς μὲν εὐκόλως φέρειν τὴν πενίαν παιδεύσασα , τοὺς δὲ οὐχ ἀριστεία μέγα φρονεῖν ἐπὶ τῷ πλούτῳ , ἀλλὰ δι᾽ αὐτῶν τῶν ἔργων διδάξασα , ὅτι πάντων ἐλεεινότερος ὁ τρυφὴ συζῶν , καὶ μηδενὶ τῶν ὄντων μεταδιδούς . Φέρε οὖν καὶ σήμερον τῆς αὐτῆς πάλιν ἀξιώμεθα αἰτοῦσαι · ἐπεὶ καὶ οἱ τὰ μέταλλα ἐργαζόμενοι , ἔνθ᾽ ἂν ἴδωσι πολλὰς τοῦ χρυσοῦ τὰς ἰνᾶς , ἔχει διασκάπτουσι πάλιν , καὶ οὐχ ἀρίστανται πρότερον , ἕως ἂν ἅπαν τὸ φαίνόμενον ἐξαντλήσωσιν . ᾿Επανύψωμεν τοίνυν , ἔνθα πρόην κατελίπομεν τὸν λόγον ἵνα ἐκείθεν αὐτὸν ἀνελθώμεθα . ᾿Ενῆν μὲν γὰρ καὶ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ πᾶσαν ὑμῖν ταύτην ἐξαπλῶσαι τὴν παραβολήν · ἀλλ᾽ οὐχ ὅπως πολλὰ εἰπόντες ἀπελθώμεν , τοῦτο ἑσπουδάσαμεν , ἀλλ᾽ ὅπως μετὰ ἀκριβείας τὰ λεχθέντα δεξάμενοι καὶ κατασχόντες , λαβοῦτε τινα ἀπὸ τῆς φυλακῆς ταύτης αἴσθησιν ὠφελείας πνευματικῆς . Καὶ γὰρ μήτηρ φιλόστοργος μέλλουσα ἐπὶ στερεὰν τὸ γαλακτοτροφουμενον παιδίον ἄγειν τροφήν , ἂν μὲν ἀθρόον ἐγχείῃ τῷ στόματι τὸν ἄκρατον , οὐδὲν ὀνήσιν , ἀποθλιζόντος τοῦ παιδίου τὸ διδόμενον , καὶ διασβρέγοντος περὶ τῷ στήθει τὸν χιτῶν᾽ ἄν δὲ ἡρέμα καὶ κατὰ μικρὸν ἐγχείῃ , παραπέμπει τὸ δοθὲν ἀλύπως . ᾿Ιν᾽ οὖν καὶ ὑμεῖς τὸ δοθὲν μὴ ἀπολύσητε , οὐχ ἀθρόον ὑμῖν ἐπεκλίναμεν τὸ τῆς διδασκαλίας ποτήριον , ἀλλ᾽ εἰς πολλὰς ὑμῖν αὐτὸ κατακεραμίσασμεν ἡμέρας , ἐν ταῖς μεταξὺ ταύταις ἡμέραις διαναπαύεσθαι παρασχόντες ὑμῖν ἐκ τοῦ τῆς [ 737 ] ἀκροάσεως πόνου , ἵνα καὶ τὰ καταδηληθέντα παγὴ μετὰ ἀσφαλείας ἐν τῇ διανοίᾳ τῆς ὑμετέρας ἀγάπης , καὶ τὰ ῥηθήσεσθαι μέλλοντα ἀνειμένη καὶ ἀκμαεζούση δέξησθε ψυχή . Διὰ τοῦτο καὶ τὴν ὑπόθεσιν τῶν μελλόντων ῥηθήσεσθαι πολλάκις ὑμῖν προλέγωμεν πρὸ πολλῶν ἡμερῶν , ἵνα ἐν ταῖς μεταξὺ ταύταις ἡμέραις τὸ βιβλίον λαβόντες , καὶ τὴν περιποπὴν ἅπασαν ὑπόντες , καὶ καταμαθόντες τί μὲν εἴρηται , τί δὲ ὑπολείπεται , εὐθαμεστέρων ὑμῶν ποιήσητε τὴν διάνοιαν πρὸς τὴν ἀκρόασιν τῶν μετὰ ταῦτα ῥηθησομένων .
Lemmas: ὅς . οὖον ὁ τυγχάνω ἐγώ ὀνίνημι ὁ κατά ὁ Λάζαρος παραβολή , καί πλούσιος καί πένησσα , ὁ μέν εὐκόλως φέρω ὁ πενία παιδεύω , ὁ δέ οὐ ἀριστεία μέγας φρονέω ἐπί ὁ πλοῦτος , ἀλλά διά αὐτός ὁ ἔργον διδάσκω , ὅτι πᾶς ἐλεεινός ὁ τρυφή συζάω , καί μηδείς ὁ εἰμί μεταδίδωμι . φέρω οὖν καί σήμερον ὁ αὐτός πάλιν ἀξιόω αἰτέω · ἐπεί καί ὁ ὁ μέταλλον ἐργάζομαι , ἔνθα εἄν ὁράω πολύς ὁ χρυσός ὁ ἰνέω , ἔχω διασκάπτω πάλιν , καί οὐ ἀριστάω πρότερος , ἠώς εἄν ἅπας ὁ φαίνω ἐξαντλέω . ᾿επανυψαω τοίνυν , ἔνθα πρόη καταλιμπάνω ὁ λόγος ἵνα ἐκεῖθεν αὐτός ἀνέρχομαι . ᾿Ενῆν μέν γάρ καί ἐν ἡμέρα εἷς πᾶς σύ οὗτος ἐξαπλόω ὁ παραβολή · ἀλλά οὐ ὅπως πολύς εἶπον ἀπέρχομαι , οὗτος σπουδάζω , ἀλλά ὅπως μετά ἀκρίβεια ὁ λέγω δέχομαι καί κατέχω , λαμβάνω τις ἀπό ὁ φυλακή οὗτος αἴσθησις ὠφέλεια πνευματικός . καί γάρ μήτηρ φιλόστοργος μέλλω ἐπί στερεός ὁ γαλακτοτροφέω παιδίον ἄγω τροφή , εἄν μέν ἀθρόος ἐγχείη ὁ στόμα ὁ ἄκρατος , οὐδείς ὄνησις , ἀποθλιζόντος ὁ παιδίον ὁ δίδωμι , καί διασβρέγοντος περί ὁ στῆθος ὁ χιτών ἄν δέ ἡρέμα καί κατά μικρός ἐγχείη , παραπέμπω ὁ δίδωμι ἄλυπος . Ἰννᾶς οὖν καί σύ ὁ δίδωμι μή ἀπολύω , οὐ ἀθρόος σύ ἐπικλίνω ὁ ὁ διδασκαλία ποτήριον , ἀλλά εἰς πολύς σύ αὐτός κατακεραμίσασμεν ἡμέρα , ἐν ὁ μεταξύ οὗτος ἡμέρα διαναπαύω παρέχω σύ ἐκ ὁ ὁ [ 737 ] ἀκρόασις πόνος , ἵνα καί ὁ καταδηλόω πήγνυμι μετά ἀσφάλεια ἐν ὁ διάνοια ὁ ὑμέτερος ἀγάπη , καί ὁ εἴρω μέλλω ἀνίημι καί ἀκμάζω δέχομαι ψυχή . Ζεύς οὗτος καί ὁ ὑπόθεσις ὁ μέλλω εἴρω πολλάκις σύ προλέγω πρό πολύς ἡμέρα , ἵνα ἐν ὁ μεταξύ οὗτος ἡμέρα ὁ βιβλίον λαμβάνω , καί ὁ περιποπὴν ἅπας ὕπειμι , καί καταμανθάνω τίς μέν εἴρω , τίς δέ ὑπολείπω , εὐθαμεστέρων σύ ποιέω ὁ διάνοια πρός ὁ ἀκρόασις ὁ μετά οὗτος ἐρῶ .