ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0452.3
ριωμένος , μᾶλλον δὲ καὶ θηρίῳ παντὸς ὠμότητα καὶ ἀπανθρωπίαν τοῖς τρόποις ἀπέχρυγεν . Ἀλλ' ὅμως ὁ μὲν ἐν πονηρίᾳ ζῶν καὶ ἀπανθρωπία πάσης ἀπήλαυεν εὐπραγίας , ὁ δὲ δικαῖος καὶ ἀρετῇ ἐπιμελούμενος ἐν ἐσχάτοις ἦν κακοῖς . Ὅτι γὰρ δικαῖος ὁ Λάζαρος ἦν , πάλιν καὶ ἐνταῦθα τὸ τέλος ἀπέδειξε , καὶ πρὸ τοῦ τέλους αὕτη ἡ κατὰ τὴν πενίαν ὑπομονή . Ἄρα οὐ δοκεῖτε αὐτὰ παρόντα τὰ πράγματα ὁρᾶν ; Σῆκρης τῷ πλουσίῳ ἡ ναὺς τῆς ἐμπορίας ἦν , καὶ ἐξ οὐρίας ἐπλεῖ . Ἀλλὰ μὴ θαυμάσητε · εἰς ναυάγιον γὰρ ἤπειγετο , ἐπεὶδὴ τὸν φόρτον οὐκ ἠθέλησε διαθεῖσθαι · μετ' εὐλαβείας . Βούλεσθαι σοὶ καὶ ἐτέρᾳν εἰπεῖν κακίαν αὐτοῦ ; Τὸ καθ' ἑκάστην ἡμέραν τρυφᾶν ἀδεδὺς . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο κακία ἐσχάτη , οὐχὶ νῦν , ὅτε τοσαύτην ἀπαιτοῦμεθα φιλοσοφίαν , ἀλλὰ καὶ ἐν ἀρχῇ ἐπὶ τῆς Παλαιᾶς , ὅτε οὐ τοσαύτης φιλοσοφίας ἐπιβέβηκεν ἦν . Ἀκούουν γοῦν τί φησιν ὁ προφήτης · Οὐαὶ οἱ ἐρχόμενοι εἰς ἡμέραν κακὴν , οἱ ἐργίζοντες καὶ ἀπτόμενοι σαββάτων ψευδῶν . Τί ἐστιν , οἱ ἀπτόμενοι σαββάτων ψευδῶν ;
Lemmas: ριωμένος , μᾶλλον δέ καί θηρίον πᾶς ὠμότης καί ἀπανθρωπία ὁ τρόπος απεχρυγε . ἀλλά ὅμως ὁ μέν ἐν πονηρία ζῶ καί ἀπανθρωπία πᾶς ἀπελαύνω εὐπραγία , ὁ δέ Δίκαιος καί ἀρετή ἐπιμελέομαι ἐν ἔσχατος εἰμί κακός . ὅτι2 γάρ Δίκαιος ὁ Λάζαρος εἰμί , πάλιν καί ἐνταῦθα ὁ τέλος ἀποδείκνυμι , καί πρό ὁ τέλος οὗτος ὁ κατά ὁ πενία ὑπομονή . ἄρας οὖον δοκέω αὐτός πάρειμι ὁ πρᾶγμα ὁράω ; Σῆκρης ὁ πλούσιος ὁ ναῦς ὁ ἐμπορία εἰμί , καί ἐκ οὐρία πλέω . ἀλλά μή θαυμάζω · εἰς ναυάγιον γάρ ἐπείγω , ἐπειδή ὁ φόρτος οὐ ἐθέλω διαθέω · μετά εὐλάβεια . βούλομαι σύ καί ἕτερος εἶπον κακία αὐτός ; ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα τρυφάω ἀδέω . καί γάρ καί οὗτος κακία ἔσχατος , οὐ νῦν , ὅτε τοσοῦτος ἀπαιτέω φιλοσοφία , ἀλλά καί ἐν ἀρχή ἐπί ὁ Παλαιή , ὅτε οὖον τοσοῦτος φιλοσοφία ἐπιβαίνω εἰμί . ακούω γοῦν τίς φημί ὁ προφήτης · οὐαί ὁ ἐρχόμενος εἰς ἡμέρα κακός , ὁ ἐργίζοντες καί ἅπτω σάββατον ψευδής . τις εἰμί , ὁ ἅπτω σάββατον ψευδής ;
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0453.1
ἔχωμεν . Ὅταν γὰρ ἐννοήσῃς ὅτι , σοῦ καθεύδοντος ἐπὶ κλίνης ἐλεφαντίνης , ἕτερος οὐδ' ἄρτον μετὰ ἀδείας ἀπολαῦειν ἔχει , οὐ καταγνώσεται σου τὸ συνειδὸς , καὶ ἐπαναστήσεται κατηγοροῦν τῆς ἀνωμαλίας ταύτης ; Εἰ δὲ τὸ ἐπὶ ἐλεφαντίνων κλινῶν καθειδὲν ἐγκλημα , ὅταν καὶ ἀργῶν περιδελημένος πάντοθεν ᾖσαι , ποίαν ἔχομεν ἀπολογίαν ; Βούλει κάλλος κλίνης ἰδεῖν ; Ἐγὼ σοι δείκνυμι νῦν , οὐχ ἰδιωτικής , οὐδὲ στρατιωτικής , ἀλλὰ βασιλικῆς κλίνης εὐπρέπειαν . Κἄν γὰρ φιλοτιμώτατος ἦς πάντων , εὐ οἶδα ὅτι τῆς τοῦ βασιλέως κλίνης οὐχ ἐθέλησιν ἔχειν εὐπρεπεστέραν · καὶ τὸ δὴ μείζον , οὐ τοῦ τυγχόντος βασιλέως , ἀλλὰ τοῦ πρώτου , καὶ τοῦ πάντων βασιλέων βασιλικωτέρου , καὶ μέχρι νῦν ἀφομένου πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης · δείκνυμι σοι κλίνην τοῦ τοῦ μακαρίου Δαυΐδ . Ποταπὴ τοίνυν ἦν ἐκείνη ; Οὐχ ἀργύρω καὶ χρυσῷ , ἀλλὰ δάκρυσιν καὶ ἐξομολογήσει πάντοθεν ἦν κεκαλλωπισμένη . Καὶ ταῦτα αὐτὸς φησιν οὕτω λέγων · Λοῦσῶν καθ' ἑκάστην νύκτα τὴν κλίνην μου · ἐν δάκρυσί μου τὴν στρωμνὴν μου βρέξω . Ὡσπερ γὰρ μαργαρίται τὰ δάκρυα αὐτῇ ἐπ-επῆσαν πάντοθεν .
Lemmas: ἔχω . ὅταν γάρ ἐννοέω ὅτι , σύ καθεύδω ἐπί κλίνη ἐλεφάντινος , ἕτερος οὐδέ ἄρτος μετά ἄδεια ἀπολαύω ἔχω , οὖον καταγιγνώσκω σύ ὁ σύνοιδα , καί ἐπανίστημι κατηγορέω ὁ ἀνωμαλία οὗτος ; εἰμί δέ ὁ ἐπί ἐλεφάντινος κλίνη καθοράω ἔγκλημα , ὅταν καί ἀργός περιδελημένος πάντοθεν ἀείδω , ποῖος ἔχω ἀπολογία ; βούλομαι κάλλος κλίνη ὁράω ; ἐγώ σύ δείκνυμι νῦν , οὐ ἰδιωτικός , οὐδέ στρατιωτικός , ἀλλά βασιλικός κλίνη εὐπρέπεια . κἀν γάρ φιλότιμος εἰμί πᾶς , εὕω οἶδα ὅτι ὁ ὁ βασιλεύς κλίνη οὐ ἐθέλω ἔχω εὐπρεπής · καί ὁ δή μείζων , οὖον ὁ τυγχάνω βασιλεύς , ἀλλά ὁ πρῶτος , καί ὁ πᾶς βασιλεύς βασιλικός , καί μέχρι νῦν ἀφίημι πανταχοῦ ὁ οἰκέω · δείκνυμι σύ κλίνη ὁ ὁ μακάριος Δαυΐδ . ποδαπός τοίνυν εἰμί ἐκεῖνος ; οὐχ ἄργυρος καί χρυσός , ἀλλά δάκρυ καί ἐξομολόγησις πάντοθεν εἰμί καλλωπίζω . καί οὗτος αὐτός φημί οὗτος λέγω · λούω κατά ἕκαστος νύξ ὁ κλίνη ἐγώ · ἐν δάκρυον ἐγώ ὁ στρωμνή ἐγώ βρέχω . ὡς γάρ μαργαρίτης ὁ δάκρυ αὐτός ἐπεῖπον πάντοθεν .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0453.2
ἡ' . Καὶ σκόπει μοι φιλόθεον ψυχήν · ἐπειδὴ γὰρ ἐν ἡμέρᾳ πολλαὶ αἱ φροντίδες ἀρχόντων , 718 ταξιαρχῶν , ἐθνῶν , δήμων , στρατιωτῶν , πολέμων , εἰρήνης , τῶν πολιτικῶν πραγμάτων , τῶν κατὰ τὴν οἰκίαν , τῶν πόρρωθεν , τῶν πλησίον , περιειλῆχον αὐτὸν καὶ ἀπήγον · τὴν σχολὴν , ἣν πάντες εἰς τὸ καθεύδειν ἀναλίσκόμεν , εἰς ἐξομολογήσιν καὶ εὐχὰς καὶ δάκρυα ἀνήλισκεν ἐκεῖνος . Καὶ οὐχὶ μίαν τοῦτο ἐποίησε νύκτα , τὴν δὲ δευτέραν ἐπαύσατο , οὔδὲ δύο καὶ τρεῖς , τὰς δὲ μεταξὺ διέλιπεν , ἀλλὰ καθ' ἑκάστην νύκτα τοῦτο ἐπράττε . Λοῦσῶν γὰρ καθ' ἑκάστην νύκτα , φησὶ , τὴν κλίνην μου · ἐν δάκρυσί μου τὴν στρωμνὴν μου βρέξω , τὴν διαψύλειαν τῶν δακρύων καὶ τὴν συνέχειαν ἐμφαίνων . Πάντων γὰρ διαχυόντων , καὶ ἐν ἡρεμίᾳ ὄντων , μόνος τῷ Θεῷ τότε ἐνετύγχανε , καὶ παρῆν ὁ ἀκοιμῆτος ὀφθαλμὸς ὀδυροῦν καὶ θρην-οῦντα καὶ τὰ οἰκεῖα ἐξαγγέλλοντα κακὰ . Τοιαύτην καὶ σὺ κατασκεύασον κλίνην . Ὁ μὲν γὰρ ἀργυρος περιεικόμενος καὶ φθόνον παρὰ ἀνθρώπων ἐγείρει , καὶ ὀργὴν ἐκκαλεῖ τὴν ἄνωθεν .
Lemmas: ἤ . καί σκοπέω ἐγώ φιλόθεος Ψυχή · ἐπεί γάρ ἐν ἡμέρα πολύς ὁ φροντίς ἄρχω , 718 ταξιάρχης , ἔθνος , δῆμος , στρατιώτης , Πολέμων , εἰρήνη , ὁ πολιτικός πρᾶγμα , ὁ κατά ὁ οἰκίον , ὁ πόρρωθεν , ὁ πλησίος , περιειλῆχον αὐτός καί ἀπάγω · ὁ σχολή , ὅς πᾶς εἰς ὁ καθεύδω ἀναλίσκω , εἰς ἐξομολόγησις καί εὐχή καί δάκρυ ἀναλίσκω ἐκεῖνος . καί οὐ εἷς οὗτος ποιέω νύξ , ὁ δέ δύο παύω , οὐδέ δύο καί τρεῖς , ὁ δέ μεταξύ διαλείπω , ἀλλά κατά ἕκαστος νύξ οὗτος πράσσω . λούω γάρ κατά ἕκαστος νύξ , φημί , ὁ κλίνη ἐγώ · ἐν δάκρυον ἐγώ ὁ στρωμνή ἐγώ βρέχω , ὁ διαψυλειος ὁ δάκρυ καί ὁ συνέχεια ἐμφαίνω . Πάντων γάρ διαχέω , καί ἐν ἠρεμία εἰμί , μόνος ὁ Θεός τότε ἐντυγχάνω , καί πάρειμι ὁ ακοίμητος ὀφθαλμός ὀδύρομαι καί θρηνέω καί ὁ οἰκεῖος ἐξαγγέλλω κακός . τοιοῦτος καί σύ κατασκευάζω κλίνη . ὁ μέν γάρ ἄργυρος περιέρχομαι καί φθόνος παρά ἄνθρωπος ἐγείρω , καί ὀργή ἐκκαλέω ὁ ἄνωθεν .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0453.3
Τὰ δὲ τοιαῦτα δάκρυα , ὅσα τὰ τοῦ Δαυΐδ , καὶ αὐτὸ τὸ τῆς γένεως οὐδε κατασβέσαι πῦρ . Βούλει σοι καὶ ἑτέραν δεῖξω κλίνην ; τὴν τοῦ Ἰακώβ λέγω . Ἐδᾶφος εἶχεν ὑποκειμένον , καὶ λίθον ὑπὸ τὴν κεφαλὴν αὐ-τοῦ · διὰ τοῦτο καὶ τὸν νοητὸν εἶδε λίθον , καὶ τὴν κλίμακα ἐκεῖνην , δι' ἧς ἀνέβαινον καὶ κατέβαινον ἄγγελοι . Τοιαύτας ἐπινοοῦμεν κλίας καὶ ἡμεῖς , ἵνα καὶ τοιαῦτα βλέπωμεν ὄνειρα . Ἄν δὲ ἐπὶ τῆς ἀργυρᾶς ὤμεν κατακείμενοι , οὐ μόνον οὐδεμίαν ἤθουν καρπωσόμεθα , ἀλλὰ καὶ ἀθυμίαν ὑπομεύμεθα . Ὅταν γὰρ ἐννοήσῃς , ὅτι ἐν χρυσῷ ἐσκάτην , ἐν νυκτὶ μέσῃ , σοῦ καθεύδοντος ἐπὶ κλίνης , ὁ πένθης ἐπὶ στιβάδος ἐρ-ρίπται ἐν τοῖς τῶν βαλανείων προπυλαίοις , καλαμὴν περιβεβλημένος , τρέμων , πηγνύμενος τῷ κρύει α , ἀγχόμενος τῷ λιμῷ · κἂν ἀπάντων μᾶλλον λίθινος ἦς , εὐ οἶδα , ὅτι καταγνώσῃ σαυτοῦ , σοῦ μὲν ὑπὲρ τὴν χρείαν τρυφῶν , ἐκείνου δὲ μιχὲ τὸν κατὰ χρείαν ἀπολαῦειν ἀφεῖς . Οὐδεὶς στρατευόμενος , φησίν , ἐμ-πλέκεται ταῖς τοῦ βίου πραγματείαις . Στρατιώτης εἰ
Lemmas: ὁ δέ τοιοῦτος δάκρυ , ὅσος ὁ ὁ Δαυΐδ , καί αὐτός ὁ ὁ γένης οὐ κατασβέννυμι πῦρ . βούλομαι σύ καί ἕτερος δείκνυμι κλίνη ; ὁ ὁ Ἰακώβ λέγω . ἔδαφος ἔχω ὑπόκειμαι , καί λίθος ὑπό ὁ κεφαλή αὐ-τός · διά οὗτος καί ὁ νοητός ὁράω λίθος , καί ὁ κλῖμαξ ἐκεῖνος , διά ὅς ἀναβαίνω καί καταβαίνω ἄγγελος . Τοιαύτη ἐπινοέω κλία καί ἐγώ , ἵνα καί τοιοῦτος βλέπω ὄνειρος . ἄν δέ ἐπί ὁ ἀργύρεος εἰμί κατάκειμαι , οὖον μόνος οὐδείς ἠθέω καρπόω , ἀλλά καί ἀθυμία ὑπομύω . ὅταν γάρ ἐννοέω , ὅτι ἐν χρυσός ἔσχατος , ἐν νύξ μέσος , σύ καθεύδω ἐπί κλίνη , ὁ πενθέω ἐπί στιβάς ῥίπτω ἐν ὁ ὁ βαλανεῖον προπύλαιος , καλάμη περιβεβλημένος , τρέμω , πήγνυμι ὁ κρύος ὅς , ἄγχω ὁ λιμός · κἀν ἀπαντάω μᾶλλον λίθινος εἰμί , εὕω οἶδα , ὅτι καταγνοέω σεαυτοῦ , σύ μέν ὑπέρ ὁ χρεία τρυφάω , ἐκεῖνος δέ μιχὲ ὁ κατά χρεία ἀπολαύω ἀφίημι . οὐδείς στρατεύω , φημί , ἐμπλέκω ὁ ὁ βίος πραγματεία . Στρατιώτης εἰμί
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0453.4
πνευματικὸς στρατιώτης δ δὲ τοιούτος οὐ καθεύδει ἐπὶ κλίνης ἐλεφαντίνης , ἀλλὰ ἐπὶ ἐδάφους · οὐ χρέεται μύροις · τῶν γὰρ ἡταιρηκότων καὶ διεφθαρμένων ἢ τοιαύτη σπουδή , τῶν ἐπὶ τῆς σκηνῆς , τῶν ἐν ἀμελείᾳ ζώντων · σὲ δὲ οὐχὶ μύρων , ἀλλ' ἀρετῆς ἀποκτεῖν δεῖ . Οὐδὲν ψυχῆς ἀχαλαστότερον , ὅταν τὸ σῶμα τοιαύτην ἔχῃ τὴν εὐωδίαν . Τῆς γὰρ δυσωδίας τῆς ἔνδον καὶ τῆς ἀκαθαρσίας δεῖγμα ἢ τοῦ σώματος καὶ τῶν ἰματίων εὐωδία γένοιτ' ἄν . Ὅταν γὰρ ἐπιιδὼν ὁ διάβολος διαβρύψῃ τὴν ψυχήν , καὶ βλακείας ἐμπλήσῃ πολλῆς , τότε καὶ εἰς τὸ σῶμα τῆς οἰκείας διαφθορᾶς τὴν χλῖδα ἐναπομάσεται διὰ τῶν μύρων . Καὶ καθάπερ οἱ χοροῦσι τινὶ καὶ καταρρῷ διηνεκῶς ἀλισκόμενοι , καὶ τὰ ἱμάτια καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν ὀψὴν μολύνουσι , τὸ διὰ τῶν ρινῶν μένον συνεχὲς ἐναπορροαζόμενοι · οὕτω δὴ καὶ ἢ ψυχὴ τοῦ πονηροῦ τούτου ρεύματος τὴν κακίαν εἰς τὸ σῶμα ἐναπομάσ-εται . Τίς γὰρ γενναῖον τι καὶ χρηστὸν ὑπολήψεται περὶ τοῦ μύρων ἔχοντος καὶ γυναιχομένου , μᾶλλον δὲ ἐταιριζομένου , καὶ ὀρχηστικὸν ἀναιρουμένου βίον ; 719 Πνεῦτε σου πνευματικῆς εὐωδίας ἢ ψυχή , ἵνα καὶ σαυτὸν τοὺς συγγενωμένους σοὶ ωφελῆς τῇ μεγίστᾳ .
Lemmas: πνευματικός στρατιώτης δ δέ τοιούτος οὖον καθεύδω ἐπί κλίνη ἐλεφάντινος , ἀλλά ἐπί ἔδαφος · οὖον χράομαι μύρον · ὁ γάρ ἑταιρέω καί διαφθείρω ἢ τοιοῦτος σπουδή , ὁ ἐπί ὁ σκηνή , ὁ ἐν ἀμέλεια ζῶ · σύ δέ οὐ Μύρων , ἀλλά ἀρετή ἀποκτείνω δεῖ . οὐδείς Ψυχή ἀχάλαστος , ὅταν ὁ σῶμα τοιοῦτος ἔχω ὁ εὐωδία . ὁ γάρ δυσωδία ὁ ἔνδον καί ὁ ἀκαθαρσία δεῖγμα ἢ ὁ σῶμα καί ὁ ἱμάτιον εὐωδία γίγνομαι ἄν . ὅταν γάρ ἐπιδίδωμι ὁ διάβολος διαβρύψῃ ὁ Ψυχή , καί βλακεία ἐμπίμπλημι πολύς , τότε καί εἰς ὁ σῶμα ὁ οἰκεῖος διαφθορά ὁ χλίδα εναπομαιομαι διά ὁ Μύρων . καί καθάπερ ὁ χορους τις καί καταρρέω διηνεκής ἁλίσκομαι , καί ὁ ἱμάτιον καί ὁ χείρ καί ὁ ὀψὴν μολύνω , ὁ διά ὁ ῥίς μένω συνεχής εναπορροαζομαι · οὗτος δή καί ἢ ψυχή ὁ πονηρός οὗτος ῥεῦμα ὁ κακία εἰς ὁ σῶμα ἐναπομάσ-εται . Τῖς γάρ γενναῖος τίς καί χρηστός ὑπολαμβάνω περί ὁ Μύρων ἔχω καί γυναιχομενω , μᾶλλον δέ ἑταιρίζω , καί ὀρχηστικός ἀναιρέω βίος ; 719 Πνεῦτε σύ πνευματικός εὐωδία ἢ ψυχή , ἵνα καί σαυτοῦ ὁ συγγίγνομαι σύ ὠφελέω ὁ μέγας .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0453.5
Οὐδὲν γὰρ , οὐδὲν τρυφῆς χαλεπώτερον . Ἀκοῦσον τί περὶ αὐτῆς φησι πάλιν ὁ Μωϋσῆς · Ἐπλατύνθη , ἐπαχύνηθη , ἐπλατυνύθη , καὶ ἀπελάκτισεν ὁ ἡπα-πτημένος . Καὶ οὐχ εἶπεν , οὐτ' ἀπέστην , ἀλλ' , Ἀπελά-κτισεν ὁ ἡπατημένος , τὸ γαῦρον καὶ δυσήνουν αὐ-τοῦ παρσφαίνων ἡμῖν . Καὶ πάλιν ἀλλαγού · Φαγὼν καὶ πιὼν ἀποσχεῖν σεαυτῷ , μὴποτε ἐπιλάθῃ Κυ-ρίου τοῦ Θεοῦ σου . Οὕτως ἢ τρυφὴ πρὸς λήθην ἐξ-άγειν εἴωθε . Καὶ σὺ τοίνυν , ἀγαπητέ , ἐὰν καθίσῃς ἐπὶ τῆς τραπέζης , ἀναμνήσθητι μετὰ τὴν τράπεζαν εὐχεσθαί σε δεῖ · καὶ οὕτω συμμετρήσῃ ἐμπλήσῃ τὴν γαστέρα , ἵνα μὴ βαρυνόμενος ἀδυνατῆσῃ γόνυ κλίνειν , καὶ τὸν Θεὸν παρακαλεῖν . Οὐχ ὁρᾷς τὰ ὑπο-ζύγια , ὅτι μετὰ τὴν φάτνην ὀδοιπορίας ἀπεσταί , καὶ ἀχθοφορεῖ , καὶ τὴν οἰκείαν διακονίαν ἀποληροῖ ; Σὺ δὲ μετὰ τὴν τράπεζαν ἀχρηστος πρὸς πᾶν ἔργον καὶ ἀνεπιτήδεος γίγνη . Καὶ πῶς οὐχ ἔστι καὶ πῶν διων αὐτῶν ἀτιμότερος ; Τίνος ἔνεκεν ; Ὅτι τότε μάλιστα νήφειν χρή καὶ ἐγρηγορέναι . Ὁ γὰρ μετὰ τὴν τρά-πεζαν καιρὸς εὐχαριστίας ἐστὶ καιρός · τὸν δὲ εὐχα-ριστοῦντα οὐχὶ μεθυσέν , ἀλλὰ νήφειν δεῖ καὶ ἐγρηγο-ρέναι . Ἀπὸ τραπέζης μὴ ἐπὶ κλίνην , ἀλλ' ἐπὶ εὐχὴν τρεπώμεθα , ἵνα μὴ τῶν ἀλόγων ἀλογώτεροι γι-νώμεθα .
Lemmas: οὐδείς γάρ , οὐδείς τρυφή χαλεπός . ἀκούω τίς περί αὐτός φημί πάλιν ὁ Μωϋσῆς · πλατύνω , παχύνω , πλατύνω , καί ἀπολακτίζω ὁ ἡπα-πτημένος . καί οὐ εἶπον , οὐ ἀφίστημι , ἀλλά , ἀπολακτίζω ὁ ἀπατάω , ὁ γαῦρος καί δυσήνουν αὐ-τός παρσφαιναω ἐγώ . καί πάλιν ἀλλάσσω · φαγεῖν καί πίνω ἀπέχω σεαυτοῦ , μήποτε ἐπιλανθάνω Κύριος ὁ Θεός σύ . οὕτως ἢ τρυφή πρός λήθη ἐξάγω εἴωθα . καί σύ τοίνυν , ἀγαπητός , ἐάν καθίζω ἐπί ὁ τράπεζα , ἀναμιμνήσκω μετά ὁ τράπεζα εὔχομαι σύ δεῖ · καί οὗτος συμμετρέω ἐμπίμπλημι ὁ γαστήρ , ἵνα μή βαρύνω ἀδυνατέω γόνυ κλίνω , καί ὁ θεός παρακαλέω . οὐχ ὁράω ὁ ὑποζύγιος , ὅτι μετά ὁ φάτνη οδοιπορία ἄπειμι , καί ἀχθοφορέω , καί ὁ οἰκεῖος διακονία ἀποληρέω ; σύ δέ μετά ὁ τράπεζα ἄχρηστος πρός πᾶς ἔργον καί ἀνεπιτήδεος γίγνομαι . καί πῶς οὐ εἰμί καί ποῦ Δίων αὐτός ἄτιμος ; τίς ἐνέλκω ; ὅτι2 τότε μάλιστα νήφω χρή καί ἐγείρω . ὁ γάρ μετά ὁ τράπεζα καιρός εὐχαριστία εἰμί καιρός · ὁ δέ εὐχαριστέω οὐ μεθώ , ἀλλά νήφω δεῖ καί ἐγείρω . ἀπό τράπεζα μή ἐπί κλίνη , ἀλλά ἐπί εὐχή τρέπω , ἵνα μή ὁ ἄλογος ἄλογος γίγνομαι .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0453.6
Θ' . Οἶδα ὅτι πολλοὶ καταγνῶσονται τῶν λεγομένων , ὡς καινὴν τινὰ καὶ παράδοξον συνήθειαν εἰσαγόντων τῷ βίῳ · ἀλλ' ἐγὼ μειζόνως τῆς πονηρᾶς καταγνώσομαι συνήθειας τῆς νῦν κατεχούσης ἡμᾶς δ . Ὅτι γὰρ μετὰ τροφὴν καὶ τράπεζαν οὐχ ὕπνον οὐδὲ εὐνήν , ἀλλ' εὐ-χὰς καὶ θεῖων Γραφῶν ἀνάγνωσιν διαδέχεσθαι χρή , τοῦτο σαφέστερον ἐδήλωσεν ὁ Χριστός . Τὰ γοῦν ἐπει-ρα πληθὴ τότε ἐστιάσας ἐπὶ τῆς ἐρήμου , οὐκ ἐπὶ κλίν-ην καὶ ὕπνον αὐτοὺς ἐπεμψεν , ἀλλ' ἐπὶ θεῖον ἀκρά-σιν ἐκάλεσε λογίων . Οὐ γὰρ διέρρηξεν αὐτῶν τὰς γαστέρας , οὐδὲ εἰς μέθην ἐξέβαλεν , ἀλλὰ πληρώσας αὐτῶν τὴν χρείαν , πρὸς τὴν πνευματικὴν ἤγε τροφην .
Lemmas: ὁ . οἶδα ὅτι πολύς καταγνοέω ὁ λέγω , ὡς καινός τις καί παράδοξος συνήθεια εἰσάγω ὁ βίος · ἀλλά ἐγώ μέγας ὁ πονηρός καταγιγνώσκω συνήθεια ὁ νῦν κατέχω ἐγώ δ . ὅτι2 γάρ μετά τροφή καί τράπεζα οὐ ὕπνος οὐδέ εὐνή , ἀλλά εὐχή καί θεῖον Γραφής ἀνάγνωσις διαδέχομαι χρή , οὗτος σαφής δηλόω ὁ Χριστός . ὁ γοῦν πείρω πλῆθος τότε στιάζω ἐπί ὁ ἐρῆμος , οὐ ἐπί κλίν-η καί ὕπνος αὐτός πέμπω , ἀλλά ἐπί θέω ἄκρα καλέω λόγιος . οὖον γάρ διαρρήγνυμι αὐτός ὁ γαστήρ , οὐδέ εἰς μέθη ἐκβάλλω , ἀλλά πληρόω αὐτός ὁ χρεία , πρός ὁ πνευματικός ἄγω τροφή .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0456.1
Οὐτω καὶ ἡμεῖς , ποιοῦμεν , καὶ τοσοῦτον ἐλπίσωμεν ἑαυτοὺς ἐσθίειν , ὅσον πρὸς τὸ ζῆν μόνον , οὐχ ὅσον διασπατάσαι καὶ βαρύνεσθαι .
Lemmas: οὗτος καί ἐγώ , ποιέω , καί τοσοῦτος ἐλπίζω ἑαυτοῦ ἐσθίω , ὅσος πρός ὁ ζῶ μόνος , οὐ ὅσος διασπατάσαι καί βαρύνω .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0456.2
Οὐ γὰρ διὰ τοῦτο ἐγενόμεθα καὶ ζῶμεν , ἵνα φάγωμεν καὶ πίωμεν · ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἐσθίωμεν , ἵνα ζῶμεν . Οὐ τὸ ζῆν διὰ τὸ φαγεῖν , ἀλλὰ διὰ τὸ ζῆν τὸ φαγεῖν γέγονεν ἐξ ἀρχῆς . Ἡμεῖς δὲ ὡς διὰ τοῦτο ἐλθόντες εἰς τὸν κόσμον , οὕτως ἅπαντα εἰς τοῦτο καταναλάζομεν . Ἄλλ᾽ ἵνα σφοδρότερα γένηται τῆς τρυφῆς ἡ κατηγορία , καὶ μᾶλα καθίχνηται τῶν ἐν αὐτῇ ζῶντων , φέρε , πάλιν ἐπὶ τὸν Λάζαρον τὸν λόγον ἀγάγωμεν . Οὕτω γὰρ ἡμῖν ἀληθεστέρα τε καὶ ἐναργεστέρα ἡ παραίνεσις ἔσται καὶ ἡ συμβουλή , ὅταν μὴ διὰ ῥημάτων , ἀλλὰ διὰ πραγμάτων ἴδητε παιδευομένους καὶ κολαζομένους τοὺς ἀδηφαγίας προσέχοντας . Ὁ μὲν οὖν πλούσιος τοιαύτῃ ποιηρίᾳ συνέζη , καὶ καθ᾽ ἑκάστην ἑντεύρεα α τὴν ἡμέραν , καὶ ἐνεδύσατο λαμπρόν , χαλεπωτέραν ἑαυτῷ ἀνὰπτην τὴν κόλασιν , καὶ μείζον τὸ πῦρ ἐργαζόμενος καὶ ἀπαραμύθητον [ 720 ] ἑαυτῷ ποιῶν τὴν δίκην , καὶ ἀσύγνωστον τὴν τιμωρίαν .
Lemmas: οὖον γάρ διά οὗτος γίγνομαι καί ζῶ , ἵνα ἐσθίω καί πίνω · ἀλλά διά οὗτος ἐσθίω , ἵνα ζῶ . οὖον ὁ ζῶ διά ὁ ἐσθίω , ἀλλά διά ὁ ζῶ ὁ ἐσθίω γίγνομαι ἐκ ἀρχή . ἐγώ δέ ὡς διά οὗτος ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος , οὕτως ἅπας εἰς οὗτος καταναλάζομεν . ἄλλος ἵνα σφοδρός γίγνομαι ὁ τρυφή ὁ κατηγορία , καί μῆλον καθίζω ὁ ἐν αὐτός ζῶ , φέρω , πάλιν ἐπί ὁ Λάζαρος ὁ λόγος ἄγω . οὕτως γάρ ἐγώ ἀληθής τε καί ἐναργής ὁ παραίνεσις εἰμί καί ὁ συμβουλή , ὅταν μή διά ῥῆμα , ἀλλά διά πρᾶγμα ὁράω παιδεύω καί κολάζω ὁ ἀδηφαγία προσέχω . ὁ μέν οὖν πλούσιος τοιοῦτος ποιηριον συζάω , καί κατά ἕκαστος ἑντεύρεα ὅς ὁ ἡμέρα , καί ἐνδύω λαμπρός , χαλεπός ἑαυτοῦ ἀναπτή ὁ κόλασις , καί μείζων ὁ πῦρ ἐργάζομαι καί ἀπαραμύθητος [ 720 ] ἑαυτοῦ ποιέω ὁ δίκη , καί ασυγνωστος ὁ τιμωρία .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0456.3
Ὁ δὲ πένης ἐρρίπτο παρὰ τὸν πυλῶνα αὐτοῦ , καὶ οὐτ᾽ ἀπεδυσπέρησεν , οὐτ᾽ ἐδλασφήμησεν , οὐτ᾽ ἠγανάκτησεν · οὐκ εἶπε πρὸς ἑαυτόν , ὅ πολλοὶ λέγουσι · τί ποτε τοῦτό ἐστιν ; οὕτως μὲν πονηρίᾳ συζῶν καὶ ὀμώτητι καὶ ἀπανθρωπίᾳ , καὶ τῶν ὑπὲρ τὴν χρείαν ἀπολαύει πάντων , καὶ οὐδ᾽ ἀθυμίαν ὑπομένει , οὐδ᾽ ἄλλο τι τῶν ἀδοκητῶν , οἷα πολλὰ τὰ παρὰ ἀνθρώποις ἐστί , ἀλλὰ καὶ καθαρὰν καρποῦται τὴν ἡδονήν . Ἐγὼ δὲ οὐδὲ τῆς ἀνγχαιίας ἔχω τροφῆς μετασχεῖν . Ἄλλὰ τούτῳ μὲν εἰς παρασίτους καὶ κόλακας καὶ μέθην τὰ δυνατὰ ἅπαντα δαπανῶντι , ὥσπερ ἐκ πηγῶν ἅπαντα ἐπηρεῖ · ἐγὼ δὲ παράδειγμα τοῖς ὄρσοις κείμαι καὶ αἰσχύνω καὶ γέλως , λῃμῷ τῆς ὀνείας . Ἄρα ταῦτα πρόνοιας ; Ἄρα ἐφορᾷ δίκη τις τὰ ἀνθρώπινα πράγματα ; Οὐδὲν τούτων οὐκ εἶπεν , οὐχ ἐνενοήσε . Ἠδὲν τοῦτο δήλον ; Ἐξ ὧν ἀπήγαγον αὐτὸν οἱ ἄγγελοι δορυφοροῦντες , καὶ εἰς τὸν κόλπον τοῦ Ἁβραὰμ ἀποκατέστησαν · οὐκ ἂν δέ , εἰ βλάσφημος ἦν , τοιαύτης ἀπελᾶυσε τιμῆς . Οὐτω μὲν οὖν οἱ πολλοὶ διὰ τοῦτο θαυμαζοῦσι τὸν ἄνθρωπον μόνον , ὅτι ἐν πενίᾳ ἦν · ἐγὼ δὲ δείκνυμι τιμωρίας ἐννεὰ τὸν ἀριθμὸν αὐτὸν ὑπομέιναντα , οὐχ ἵνα κολάζηται , ἀλλ᾽ ἵνα λαμπρότερος γίνηται · ὅπερ οὖν καὶ ἐγένετο .
Lemmas: ὁ δέ πένης ῥίπτω παρά ὁ πύλη αὐτός , καί οὐ ἀπεδυσπέρησεν , οὐ ἐδλασφήμησεν , οὐ ἀγανακτέω · οὐ εἶπον πρός ἑαυτοῦ , ὅς πολύς λέγω · τίς ποτός οὗτος εἰμί ; οὕτως μέν πονηρία συζάω καί ὄμνυμι καί ἀπανθρωπία , καί ὁ ὑπέρ ὁ χρεία ἀπολαύω πᾶς , καί οὐδέ ἀθυμία ὑπομένω , οὐδέ ἄλλος τίς ὁ αδόκητος , οἷος πολύς ὁ παρά ἄνθρωπος εἰμί , ἀλλά καί καθαρός καρπόω ὁ ἡδονή . ἐγώ δέ οὐδέ ὁ ανγχαιια ἔχω τροφή μετέχω . ἀλλά οὗτος μέν εἰς παράσιτος καί κόλαξ καί μέθη ὁ δυνατός ἅπας δαπανάω , ὥσπερ ἐκ πηγή ἅπας πῆρος · ἐγώ δέ παράδειγμα ὁ ὄρνυμι κείμαι καί αἰσχύνω καί γέλως , λημάω ὁ ὄνειος . ἄρας οὗτος πρόνοια ; ἄρας ἐφοράω δίκη τις ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ; οὐδείς οὗτος οὐ εἶπον , οὐ ἐννοέω . ἀείδω οὗτος δῆλος ; ἐς ὅς ἀπάγω αὐτός ὁ ἄγγελος δορυφορέω , καί εἰς ὁ κόλπος ὁ Ἀβραάμ ἀποκαθίστημι · οὐ εἄν δέ , εἰμί βλάσφημος εἰμί , τοιοῦτος ἀπολαύω τιμή . οὗτος μέν οὖν ὁ πολύς διά οὗτος θαυμάζω ὁ ἄνθρωπος μόνος , ὅτι ἐν πενία εἰμί · ἐγώ δέ δείκνυμι τιμωρία ἐννέα ὁ ἀριθμός αὐτός ὑπομένω , οὐ ἵνα κολάζω , ἀλλά ἵνα λαμπρός γίγνομαι · ὅσπερ οὖν καί γίγνομαι .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0456.4
Δεινὸν μὲν γὰρ δυνατὸς καὶ ἡ πενία , καὶ ἴσασιν ὅσοι πείραν ταύτης εἴληφασι · λόγος γὰρ οὐδεὶς παραστήσει δυνήσεται τὴν ὀδύνην , ὧσην ὑπομένουσιν οἱ πτωχεία συζῶντες , καὶ φιλοσοφεῖν οὐκ εἴδοτες . Ἐπὶ δὲ τοῦ Λαζάρου οὐ τοῦτο μόνον ἦν τὸ δεινόν , ἀλλὰ καὶ ἀρρώστια αὐτῷ β συνέζευκτο , καὶ αὕτη μεθ᾽ ὑπερβολῆς . Καὶ ὅρα πῶς ἐκατέρας τὰς συμφοράς δείκνυσιν εἰς ἄκρον ἐλθοῦσας . Ὅτι μὲν γὰρ πᾶσαν πενίαν ἡ τοῦ Λαζάρου πενία τότε ἐνίκησεν , ἔδειξεν εἰπών , ὅτι οὐδὲ τῶν ψυχίων ἀπήλαυε τῶν πιπτόντων ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ πλουσίου · ὅτι δὲ καὶ ἡ ἀρρώστια πρὸς τὸ αὐτὸ μέτρον ἐφθάκει τῇ πενίᾳ , μεθ᾽ ὀλοπὸν ἐκταθήναι οὐκ ἦν , καὶ τοῦτο αὐτὸ πάλιν ἐδήλωσεν , εἰπών ὅτι οἱ κύνες ἀπέλειγον τὰ ἕλκη αὐτοῦ . Οὕτως ἦν ἐξησθενηκώς , ὡς μηδὲ τοὺς κυνὰς ἀποσώβειν δύνασθαι , ἀλλὰ νεκρὸς ἑμψυχος ἔκειτο , ἐπιόντας μὲν αὐτοῦς
Lemmas: δεινός μέν γάρ δυνατός καί ὁ πενία , καί οἶδα ὅσος πείρω οὗτος λαμβάνω · λόγος γάρ οὐδείς παρίστημι δύναμαι ὁ ὀδύνη , ὅσος ὑπομένω ὁ πτωχεία συζάω , καί φιλοσοφέω οὐ οἶδα . ἐπί δέ ὁ Λάζαρος οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεινός , ἀλλά καί αρρώστια αὐτός Β συζεύγνυμι , καί οὗτος μετά ὑπερβολή . καί ὁράω πῶς ἑκάτερος ὁ συμφορά δείκνυμι εἰς ἄκρος ἔρχομαι . ὅτι2 μέν γάρ πᾶς πενία ὁ ὁ Λάζαρος πενία τότε νικάω , δείκνυμι εἶπον , ὅτι οὐδέ ὁ ψυχίον ἀπελαύνω ὁ πίπτω ἀπό ὁ τράπεζα ὁ πλούσιος · ὅτι δέ καί ὁ αρρώστια πρός ὁ αὐτός μέτρον φθάνω ὁ πενία , μετά ολοπως ἐκτείνω οὐ εἰμί , καί οὗτος αὐτός πάλιν δηλόω , εἶπον ὅτι ὁ κύω ἀπολέγω ὁ ἕλκος αὐτός . οὕτως εἰμί ἐξασθενέω , ὡς μηδέ ὁ κυνάς ἀποσῴζω δύναμαι , ἀλλά νεκρός έμψυχος κεῖμαι , ἔπειμι μέν αὔτεος
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0456.5
Θεοῦ , ἀμύνασθαι δὲ οὐκ ἰσχύων . Οὕτως αὐτῷ τὰ μέλη παρεῖτο , οὕτω τεταρίχθαι τῇ ἀρρώστῃ , οὕτω δεδαπάνητο τῷ πειρασμῷ . Εἴθες μετ᾽ ἄκρας ὑπερβολῆς καὶ τὴν πενίαν καὶ τὴν ἀρρώστιαν ὁ πολιορκούσαν αὐτοῦ τὸ σῶμα ; Εἰ δὲ καθ᾽ ἑαυτὸ τούτων ἕκαστον ἀφόρητον καὶ δεινόν , ὅταν ὁμοῦ συμπεπλεγμένα ἦ , πῶς οὐκ ἀδάμας τις ἦν τὰ ταῦτα ὑπομείνας ; Πολλοὶ πολλάκις ἀρρώστουσι , ἀλλὰ τῆς ἀναγκίας ὥς ἀποροῦσι τροφῆς . Ἄλλοι πενία μὲν συζῶσιν ἐσκάτη , ἀλλ᾽ ὑγιείας ἀπολαύουσι , καὶ ἧτερον ἧτερον παραμύθια γίνεται · ἐνταῦθα δὲ ἀμφότερα ταῦτα συνεδδραμᾶκει . Ἄλλ᾽ ἔχεις μοι τινα εἰπεῖν καὶ ἐν ἀρρώστῃ δυνα καὶ ἐν πενίᾳ . Ἄλλ᾽ οὐκ ἐν ἐρμῇ ; τοιαύτῃ . Εἰ γὰρ καὶ μὴ παρ᾽ ἑαυτοῦ μηδὲ [ 721 ] οἰχοθεν , ἀλλ᾽ ὑπὸ τῶν ὁρώντων ἐλεοῦσαι δυνατοὶ ἐν τῷ μέσῳ προκείμενοι · τοῦτο δὲ τὰ προειρημένα δεινὰ χαλεπώτερα ἐποιεῖ γίνεσθαι τῶν προσθησομένων ἡ ἑρμμία · καὶ αὕτην ταύτην πάλιν χαλεπωτέραν ἐπὶ τῇ φαίνεσθαι τὸ ἐν πυλῶνι κεῖσθαι τοῦ πλουσίου . Εἰ μὲν γὰρ ἐπὶ τῆς ἑρμῆς καὶ τῆς ἀοικήτου κείμενος , ταῦτ᾽ ἐπαρχε καὶ παρενοχλᾶτο , οὐκ ἂν οὕτως ἠλγησε · τὸ γὰρ μηδένα παρειναι καὶ ἄκοντα φέρειν ἐπειδὴ τὰ συμβαίνοντα δ · τὸ δὲ ἐν μέσῳ τοσούτων κείμενον μεθυνόντων , εὐημερούντων , παρὰ μηδενὸς μηδὲ τῆς τυχούσης ἐπιμελείας τυγχάνειν , δριμυτέραν ἐποιεῖ τῶν ὁδυνῶν γίνεσθαι τὴν αἰσθησιν , καὶ τὴν ἀθυμίαν ἐξἑκατε μᾶλλον . Οὐ γὰρ οὕτως ἀπόντων τῶν βοηθούντων , ὡς παρόντων μὲν , οὐχ ἑθελόντων δὲ ὀρέζειν χεῖρα , δάκνεσθαι πεφύκαμεν ἐν ταῖς συμφοραῖς · ὅπερ οὖν χάζειν τότε ἔπασχεν . Οὐδεὶς γὰρ ἦν , οὐχ ὁ λόγος παρακαλῶν , οὐχ ὁ ἔργῳ παραμυθούμενος , οὐ φίλος , οὐ γείτων , οὐ συγγενής , οὐ τῶν ὁρώντων οὐδεὶς , πάσης τῆς τοῦ πλουσίου διεφθαρμένης οἰκίας .
Lemmas: Θεός , ἀμύνω δέ οὐ ἰσχύω . οὕτως αὐτός ὁ μέλος παρίημι , οὗτος τεταρίχθαι ὁ ἀρρωστέω , οὗτος δαπανάω ὁ πειρασμός . δέλλις μετά ἄκρος ὑπερβολή καί ὁ πενία καί ὁ ἀρρωστία ὁ πολιορκέω αὐτός ὁ σῶμα ; εἰμί δέ κατά ἑαυτοῦ οὗτος ἕκαστος ἀφόρητος καί δεινός , ὅταν ὁμοῦ συμπλέκω εἰμί , πῶς οὐ ἀδάμας τις εἰμί ὁ οὗτος ὑπομένω ; πολλός πολλάκις ἄρρωστος , ἀλλά ὁ ἀναγκίας ὅς ἀπορέω τροφή . ἄλλος πενία μέν συζάω σκατής , ἀλλά ὑγίεια ἀπολαύω , καί ἕτερος ἕτερος παραμύθιον γίγνομαι · ἐνταῦθα δέ ἀμφότερος οὗτος συνεδδραμᾶκει . ἄλλος ἔχω ἐγώ τις εἶπον καί ἐν ἀρρωστέω δυνα καί ἐν πενία . ἄλλος οὐ ἐν Ἑρμῆς ; τοιοῦτος . εἰμί γάρ καί μή παρά ἑαυτοῦ μηδέ [ 721 ] οἴχομαι , ἀλλά ὑπό ὁ ὁράω ἐλεέω δυνατός ἐν ὁ μέσος πρόκειμαι · οὗτος δέ ὁ προερέω δεινός χαλεπός ποιέω γίγνομαι ὁ προστίθημι ὁ ἑρμία · καί αὐτός οὗτος πάλιν χαλεπός ἐπί ὁ φαίνω ὁ ἐν πύλη κεῖμαι ὁ πλούσιος . εἰμί μέν γάρ ἐπί ὁ Ἑρμῆς καί ὁ ἀοίκητος κεῖμαι , αὐτός ἔπαρχος καί παρενοχλέω , οὐ εἄν οὕτως ἀλγέω · ὁ γάρ μηδείς πάρειμι καί ἄκων φέρω ἐπεί ὁ συμβαίνω δ · ὁ δέ ἐν μέσος τοσοῦτος κεῖμαι μεθυνόντων , εὐημερέω , παρά μηδείς μηδέ ὁ τυγχάνω ἐπιμέλεια τυγχάνω , δριμύς ποιέω ὁ ὀδύνη γίγνομαι ὁ αἴσθησις , καί ὁ ἀθυμία ξέω μᾶλλον . οὖον γάρ οὕτως ἄπειμι ὁ βοηθέω , ὡς πάρειμι μέν , οὐ ἐθέλω δέ ὄρνυμι χείρ , δάκνω φύω ἐν ὁ συμφορά · ὅσπερ οὖν χάζω τότε πάσχω . οὐδείς γάρ εἰμί , οὐ ὁ λόγος παρακαλέω , οὐ ὁ ἔργον παραμυθέομαι , οὖον φίλος , οὖον γείτων , οὖον συγγενής , οὖον ὁ ὁράω οὐδείς , πᾶς ὁ ὁ πλούσιος διαφθείρω οἰκίον .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0456.6
Ἐπεὶ πρὸς τούτοις ἑτέραν αὐτῷ προσθήκην ὀδύνης ἐνεποιεῖ τὸ καὶ ἑτερον εὐπραγοῦντα ὁρᾶν · οὐκ ἐπειδὴ βλαστούμεν ἦν καὶ πονηρός , ἀλλ᾽ ἐπειδὴ πεφύκαμεν ἅπαντες ἐν ταῖς ἑτέρων εὐημερίαις ἀχριεστέρον τὰς οἰκείας καταμανθάνειν συμφοράς . Ἐπὶ δὲ τοῦ πλουσίου καὶ μείζον προσῆν αὐτῷ ἑτερον τὸ δυνάμενον αὐτὸν δακεῖν . Οὐ γὰρ δὴ μόνον ταῖς εὐημερίαις ταῖς ἐκείνου συγχρῶν τὴν ἑαυτοῦ δυσπραγίαν , μείζονα τὴν αἰσθησιν ἐλάμβανε τῶν οἰκείων κακῶν , ἀλλὰ καὶ λογίζομενος , ὅτι οὐ μὲν μετ᾽ ὀμώτητος καὶ ἀπανθρωπίας ζῶν , ἐν ἅπασι εὐδοκεῖται , οὕτως δὲ μετὰ ἀρετῆς καὶ ἐπιεικείας τὰ ἔσχατα πλάχει δεινὰ · καὶ ἕνδυν ἀπαραμύθητον τὴν ἀθυμίαν πάλιν ὑπέμενεν . Εἰ γὰρ δίκαιος ἦν , εἰ γὰρ ἐπιεικής , εἰ γὰρ θαυμαστὸς ὁ ἄνηρ , εἰ γὰρ πάσης γέμων ἀρετῆς , οὐχ ἂν αὐτὸν ἐλύπησενυνὶ δὲ καὶ πονηρία συζῶν , καὶ πρὸς ἑσχατον κακίας ἐληλακώς , καὶ τοιαύτην ἀπανθρωπίαν ἐπιδεικνύμενος , καὶ τὰ τῶν ἑαυτῶν αὐτῶν ὀδιαιθεῖς , καὶ ὥσπερ λῆθον αὐτὸν παρατρέχων ἀνασχοῦντος καὶ ἀνέλεως , καὶ μετὰ ταῦτα πάντα τοιαύτης ἀπολαύων εὐτορίας
Lemmas: ἐπεί πρός οὗτος ἕτερος αὐτός προσθήκη ὀδύνη ἐμποιέω ὁ καί ἕτερος εὐπραγέω ὁράω · οὐ ἐπεί βλαστόω εἰμί καί πονηρός , ἀλλά ἐπεί φύω ἅπας ἐν ὁ ἕτερος εὐημερία ἀχριεστέρον ὁ οἰκεῖος καταμανθάνω συμφορά . ἐπί δέ ὁ πλούσιος καί μείζων πρόσειμι αὐτός ἕτερος ὁ δύναμαι αὐτός δάκνω . οὖον γάρ δή μόνος ὁ εὐημερία ὁ ἐκεῖνος συγχρῶν ὁ ἑαυτοῦ δυσπραγία , μείζων ὁ αἴσθησις λαμβάνω ὁ οἰκέω κακός , ἀλλά καί λογίζομαι , ὅτι οὖον μέν μετά ὄμνυμι καί ἀπανθρωπία ζῶ , ἐν ἅπας εὐδοκέω , οὕτως δέ μετά ἀρετή καί ἐπιείκεια ὁ ἔσχατος πλάσσω δεινός · καί ἐνδύω ἀπαραμύθητος ὁ ἀθυμία πάλιν ὑπομένω . εἰμί γάρ δίκαιος εἰμί , εἰμί γάρ ἐπιεικής , εἰμί γάρ θαυμαστός ὁ ἀνήρ , εἰμί γάρ πᾶς γέμω ἀρετή , οὐ εἄν αὐτός ἐλύπησενυνὶ δέ καί πονηρία συζάω , καί πρός ἔσχατος κακία ἐλαύνω , καί τοιοῦτος ἀπανθρωπία ἐπιδείκνυμι , καί ὁ ὁ ἑαυτοῦ αὐτός οδιαιθω , καί ὥσπερ λανθάνω αὐτός παρατρέχω ἀνέχω καί ἀνέλεος , καί μετά οὗτος πᾶς τοιοῦτος ἀπολαύω εὐτορίας
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0457.1
ἐννόουν πῶς εἴχης ἡ , ὡσπερ ἐπαλληλῶς κύμασι βαπτίζειν αὐτὸν τοῦ πένθους τὴν ψυχὴν · ἐννόουν τὸν Λάζαρον , οἷον εἴχως ἤν εἶναι , ὁρῶντα παρασίτους , κήλακας , οἰκέτας ἀναβαίνοντας , καταβαίνοντας , ἐξὸντας , εἰσῶντας , κατατρέχοντας , θορυβοῦντας , μεθύντας , πλῆνόντας , καὶ πᾶσαν ἄλλην ἀσέλγειαν ἐπιδεικνυμένους . Ὦσπερ γὰρ δι’ αὐτὸ τοῦτο ἐλθὼν , ἵνα μάρτυς ἢ τῶν ἀλλοτρίων ἀγαθῶν , οὕτως εἰς τὸν πυλῶνα ἐρρίπτο , τοσούτων ζῶν , ὧσων ἀπὸ σφᾶς ἐπὶ τῶν οἰκείων κακῶν μόνον , ἐν λιμένι ναυάγιον ὑπομένων , πλησίον πηγῆς διψῆ χαλεπωτάτῃ τὴν ψυχὴν ἀγχόμενος .
Lemmas: ἐννοέω πῶς ἔχω ὁ , ὡς επαλλήλως κῦμα βαπτίζω αὐτός ὁ πένθος ὁ ψυχή · ἐννοέω ὁ Λάζαρος , οἷος ἔοικα ἐάν εἰμί , ὁράω παράσιτος , κήλακας , οἰκέτης ἀναβαίνω , καταβαίνω , ἔχω , εἰσέρχομαι , κατατρέχω , θορυβέω , μεθύω , πίμπλημι , καί πᾶς ἄλλος ἀσέλγεια ἐπιδείκνυμι . ὥσπερ γάρ διά αὐτός οὗτος ἔρχομαι , ἵνα μάρτυς ἢ ὁ ἀλλότριος ἀγαθός , οὕτως εἰς ὁ πύλη ῥίπτω , τοσοῦτος ζῶ , ὠθέω ἀπό σφεῖς ἐπί ὁ οἰκέω κακός μόνος , ἐν λιμήν ναυάγιον ὑπομένω , πλησίος πηγή διψάω χαλεπός ὁ ψυχή ἄγχω .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0457.2
Εἴπω τι καὶ ἕτερον πρὸς τούτους κακόν ; Οὐκ εἶχεν εἰς ἕτερον 722 Λάζαρον ἰδεῖν . Ἡμεῖς μὲν γὰρ κἂν μυρία πάθωμεν κακά , ἀλλ’ ἔχομεν εἰς ἐκεῖνον ἰδόντες , ἰκανὴν δέξασθαι παράκλησιν , καὶ πολλὴς ἀπολαῦσαι τῆς παραμυθίας . Τὸ γὰρ κοινωνός εὑρίσκειν τῶν οἰκείων κακῶν ἢ ἐν πράγμασιν , ἢ ἐν διηγήμασι , πολλὴν φέρει τοῖς ὀδυνομένοις παράκλησιν . Ἐκεῖνος δὲ οὐδὲν ἕτερον εἶχεν ἰδεῖν τὸν δι’ αὐτὰ αὐτῷ πεπονθότα · μᾶλλον δὲ οὐδ’ ἀκούσαι τινος ἐπὶ τῶν προγόνων τῶν ἑαυτοῦ τοσαῦτα ὑπομεινάντος . Ἰκανὸν δὲ τοῦτο σκοτοῦσαι ψυχῇ . Ἔστι καὶ ἕτερον πρὸς τούτων αἴτιον , ὅτι οὐδὲν τι περὶ ἀναστάσεως φιλοσοφεῖν ἠδύνατο , ἀλλὰ μέχρι τοῦ παρόντος βίου τὰ παρόντα ἐνόμιζε συγκεχλείσθαι πράγματα · τῶν γὰρ πρὸ τῆς χάριτος ἡν . Εἰ δὲ νῦν ἐν’ ἡμῶν μετὰ τοσαύτην θεογνωσίαν , καὶ τὰς χρηστὰς τῆς ἀναστάσεως ἐλπίδας , καὶ τὰς χειμένας τοῖς ἀμαρτάνουσι τιμωρίας ἔχει , καὶ τὰ ἡτοιμασμένα τοῖς κατορθοῦσιν ἀγαθά , οὕτω μικροψύχως τις ἂν καὶ ταλαιπώρως διακείναιτο , ὡς μὴδὲ ταύταις διορθοῦσθαι ταῖς προσδοκίαις · τί πάχειν εἴκως ἢν ἐκεῖνον καὶ ταύτης ἀπεστερημένον τῆς ἀγχύρας ; Ἔχειν γὰρ οὐδὲν οὕδεὶν τοιούτων φιλοσοφεῖν ἠδύνατο διὰ τὸ μηδέπω τὸν καιρὸν τούτων ἀρξῆναι τῶν διδαγμάτων . Ἡν τι καὶ πρὸς τούτους ἄλλο , τὸ καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ διαβεβληθαι παρὰ τοῖς ἀνόητοις τῶν ἀνθρώπων .
Lemmas: εἶπον τίς καί ἕτερος πρός οὗτος κακός ; οὐ ἔχω εἰς ἕτερος 722 Λάζαρος ὁράω . ἐγώ μέν γάρ κἀν μυρίος πάσχω κακός , ἀλλά ἔχω εἰς ἐκεῖνος ὁράω , ἱκανός δέχομαι παράκλησις , καί πολύς ἀπολαύω ὁ παραμυθία . ὁ γάρ κοινωνός εὑρίσκω ὁ οἰκέω κακός ἢ ἐν πρᾶγμα , ἢ ἐν διήγημα , πολύς φέρω ὁ ὄζω παράκλησις . ἐκεῖνος δέ οὐδείς ἕτερος ἔχω ὁράω ὁ διά αὐτός αὐτός πάσχω · μᾶλλον δέ οὐδέ ἀκούω τις ἐπί ὁ πρόγονος ὁ ἑαυτοῦ τοσοῦτος ὑπομένω . Ἱκανός δέ οὗτος Σκότουσα Ψυχή . εἰμί καί ἕτερος πρός οὗτος αἴτιος , ὅτι οὐδείς τίς περί ἀνάστασις φιλοσοφέω δύναμαι , ἀλλά μέχρι ὁ πάρειμι βίος ὁ πάρειμι νομίζω συγκεχλειεπομαι πρᾶγμα · ὁ γάρ πρό ὁ χάρις ἐάν . εἰμί δέ νῦν ἐν ἐγώ μετά τοσοῦτος θεογνωσία , καί ὁ χρηστός ὁ ἀνάστασις ἐλπίς , καί ὁ χέω ὁ ἁμαρτάνω τιμωρία ἔχω , καί ὁ ἑτοιμάζω ὁ κατορθόω ἀγαθός , οὗτος μικρόψυχος τις εἄν καί ταλαίπωρος διάκειμαι , ὡς μηδέ οὗτος διορθόω ὁ προσδοκία · τίς πάχω ἵημι εἄν ἐκεῖνος καί οὗτος ἀποστερέω ὁ αγχυηρα ; ἔχω γάρ οὐδείς οὖδας τοιοῦτος φιλοσοφέω δύναμαι διά ὁ μηδέπω ὁ καιρός οὗτος ἄρχω ὁ δίδαγμα . ἐάν τίς καί πρός οὗτος ἄλλος , ὁ καί ὁ δόξα αὐτός διαβάλλω παρά ὁ ἀνόητος ὁ ἄνθρωπος .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0457.3
Καὶ γὰρ εἴωθασιν οἱ πολλοί , ἐπειδὰν ἴδωσι τινὰς ἐν λιμῷ καὶ νόσῳ διηνεκῇ καὶ τοῖς ἐσχάτοις ὄντας κακοῖς , μηδὲ χρηστὴν περὶ αὐτῶν δόξαν ἔχειν , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς συμφορᾶς τὰ κατὰ τὸν βίον κρίνειν , καὶ διὰ πονηρίαν νομίζειν πάντως αὐτοὺς οὕτω ταλαιπωρεῖσθαι · καὶ πολλὰ ἄλλα τοιαῦτα πρὸς ἀλλήλους λέγουσιν , ἀνόητοι μὲν , λέγουσι δὲ ὅμως · ὅτι οὕτως , εἰ τῷ Θεῷ φίλος ἦν , οὐκ ἂν ἐλασεν αὐτὸν ἐν πενίᾳ , καὶ τοῖς ἄλλοις κακοῖς ταλαιπωρεῖσθαι . Οὕτω γοῦν καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰωβ , καὶ ἐπὶ τοῦ Παύλου συνέβη . Καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ἔλεγον , Μὴ πολλάκις σοι λελάληται ἐν κόπῳ , ἰσχὺν δὲ ῥημάτων σου τὶς ὑπολείς ; Εἰ γὰρ σὺ ἀνουδέτησας πολλούς , καὶ χεῖρας ἄσθερεῖς παρεκάλεσας , ἀσθενούντας δὲ ἐξανέστησας ῥήμασι , γνῶσι δὲ ἀδυνατοῦσι περιέθηκας θάρσος · νυνὶ δὲ ἤκει ἐπὶ σὲ πόρος , σὺ δὲ ἀποῦδιακας . Πότερον οὐχ ὁ φόβος σου ἐστιν ἐν ἀρροστῇ ; Ὦ δὲ λέγει , τοιούτόν ἐστιν · Εἰ τί σοι , φησίν , ἀγαθὸν ἢν πεπραγμένον , οὐκ ἂν ταῦτα ἐπαθες ὅπερ ἐπαθες · ἀλλ’ ἁμαρτημάτων τινὲς δίκας καὶ παρανομίας . Καὶ τοῦτο ἢν δ’ μάλιστα ἐβαχεν τὸν μακάριον Ἰωβ . Καὶ περὶ τοῦ Παύλου δὲ
Lemmas: καί γάρ εἴωθα ὁ πολύς , ἐπειδάν ὁράω τις ἐν λιμός καί νόσος διηνεκής καί ὁ ἔσχατος εἰμί κακός , μηδέ χρηστός περί αὐτός δόξα ἔχω , ἀλλά ἀπό ὁ συμφορά ὁ κατά ὁ βίος κρίνω , καί διά πονηρία νομίζω πάντως αὐτός οὗτος ταλαιπωρέω · καί πολύς ἄλλος τοιοῦτος πρός ἀλλήλων λέγω , ἀνόητος μέν , λέγω δέ ὅμως · ὅτι οὕτως , εἰμί ὁ Θεός φίλος εἰμί , οὐ εἄν ἐλαύνω αὐτός ἐν πενία , καί ὁ ἄλλος κακός ταλαιπωρέω . οὕτως γοῦν καί ἐπί ὁ Ἰώβ , καί ἐπί ὁ Παῦλος συμβαίνω . καί γάρ ἐκεῖνος λέγω , μή πολλάκις σύ λαλέω ἐν κόπος , ἰσχύς δέ ῥῆμα σύ τις ὑπολύω ; εἰμί γάρ σύ ἀνουδέτησας πολύς , καί χείρ ἄσθερεῖς παρακαλέω , ἀσθενέω δέ ἐξανίστημι ῥῆμα , γνῶσις δέ ἀδυνατέω περιτίθημι θάρσος · νυνί δέ ἥκω ἐπί σύ πόρος , σύ δέ απουδιακη . πότερος οὐ ὁ φόβος σύ εἰμί ἐν ἀρρωστέω ; ὦ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · εἰμί τίς σύ , φημί , ἀγαθός εἄν πράσσω , οὐ εἄν οὗτος πάσχω ὅσπερ πάσχω · ἀλλά ἁμάρτημα τις δίκη καί παρανομία . καί οὗτος εἄν δέ μάλιστα ἐβαχεν ὁ μακάριος Ἰώβ . καί περί ὁ Παῦλος δέ
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0457.4
οἱ βάρβαροι τοῦτο ἔλεγον · ἐπειδὴ γὰρ εἶδον τὴν ἐχιν ἐκχρεμαμένην αὐτοῦ τὴν χεῖρα , οὐδὲν χρηστὸν περὶ αὐτοῦ ὑπενόουν b , ἀλλὰ τῶν τὰ ἔσχατα κακὰ τετυμηκότων αὐτὸν εἶναι ἐνόμιζον · καὶ δῆλον ἐξ ὧν ἔλεγον . Τοῦτο γὰρ , φασι , ἐκ τῆς θάλαττης σωθὲν ἢ δίκη ἤν οὐκ εἴασες . Οὐχ ὡς ἔτυχε δὲ καὶ τοῦτο ἡμᾶς εἴωθε θορυβεῖν . Ἀλλ’ ὅμως τοσούτων ὄντων τῶν κυμάτων , καὶ ἐπαλληλῶν φερομένων οὐ κατεποντίσθι τὸ σκάφος · ἀλλ’ ὡς ἐν χαλμῷ κείμενον , καθάπερ δρόσῳ διηνεχοῦς ἀπολαύων , οὕτως ἐχίλασθφει .
Lemmas: ὁ βάρβαρος οὗτος λέγω · ἐπεί γάρ εἶδον ὁ ἔχις ἐκκρεμάννυμι αὐτός ὁ χείρ , οὐδείς χρηστός περί αὐτός ὑπονοέω b , ἀλλά ὁ ὁ ἔσχατος κακός τετυμηκοος αὐτός εἰμί νομίζω · καί δῆλος ἐκ ὅς λέγω . οὗτος γάρ , φημί , ἐκ ὁ θάλασσα σῴζω ἢ δίκη ἐάν οὐ ἐάω . οὐχ ὡς τυγχάνω δέ καί οὗτος ἐγώ εἴωθα θορυβέω . ἀλλά ὅμως τοσοῦτος εἰμί ὁ κῦμα , καί επάλληλος φέρω οὖον καταποντίζω ὁ σκάφος · ἀλλά ὡς ἐν χαλμῷ κεῖμαι , καθάπερ δρόσος διαφέρω ἀπολαύω , οὕτως ἐχίλασθφει .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0457.5
Ἐν’ οὖ γὰρ εἶπε πρὸς ἑαυτὸν οὐδὲν τοιούτον , οἷον πολλοὶ λέγειν εἴκως , ὅτι οὕτως ὁ πλούσιος , ἂν μὲν ἀπελθὼν ἐκεῖ κολασθῇ καὶ δι’ τιμωρίαν , ἐν ἐν γένοντο · ἂν δὲ χαλῇ τῶν αὐτῶν ἀπολαύει τιμῶν , 725 ὅσο γένοντο οὐδέν . Ἡ οὐ ταῦτα περιφέρετε ἐν ταῖς ἀγοραῖς ὑμεῖς οἱ πολλοί , τὰ ἀπὸ τῆς ἱπποδρομίας καὶ τῶν ἐξω θεάτρων εἰς τὴν ἐκκλησίαν εἰσάγοντες ; Αἰσχύνομαι μὲν σὺν εἰς μέσον ταῦτα προτιθεὶς τὰ ῥήματα καὶ ἐρυθριῶ · πλὴν ἀλλ’ ἀνάγκη ταῦτα εἰπεῖν , ἵνα ὑμεῖς ἀπαλλαγῆτε τοῦ ἀτάκτου γέλους καὶ τῆς αἰσχύνης καὶ τῆς βλάβης · τὸς ἀπὸ τῶν ῥημάτων τούτων . Ταῦτα πολλοὶ πολλὰκις γελῶντες λέγουσιν · ἀλλὰ καὶ τοῦτο διαβολικῆς κακοργίας ἐστιν , ἐν τάξει ῥημάτων ἀστείων διεφθαρμένα εἰσάγειν εἰς τὸν βίον ἡμῶν δόγματα . Ταῦτα γὰρ συνεχῶς καὶ ἐν ἐργαστηρίοις , καὶ ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς , καὶ ἐν ταῖς οἰκίαις πολλοὶ περιφέρουσι · ὅπερ ἐχάτης ἀπιστίας ἐστὶ καὶ παρανομίας · καὶ γέλους δυντες καὶ παιδικῆς διανοίας . Τὸ μὲν γὰρ λέγειν , ὅτι ἐὰν ἀπελθόντες οἱ πονηροὶ κολασθῶσι , καὶ μὴ σφόδρα πεισθείναι ἡμᾶτούς , ὅτι κολασθήσονται πάντως , ἀπιστοῦντων ἐστὶ καὶ διαφθορῆς τούτων · τὸ δὲ , εἰ καὶ τοῦτο συμβαίη , ὅπερ οὐ καὶ συμβήσεται , νομίζειν τῆς ἰσης αὐτοὺς τοῖς δικαίοις ἀνταποδόσεως ἀπολελαυκέναι , τοῦτο ἐσχάτης ἀνοίας .
Lemmas: ἐν οὖον γάρ εἶπον πρός ἑαυτοῦ οὐδείς τοιοῦτος , οἷος πολύς λέγω ἵημι , ὅτι οὕτως ὁ πλούσιος , εἄν μέν ἀπέρχομαι ἐκεῖ κολάζω καί διά τιμωρία , ἐν ἐν γίγνομαι · εἄν δέ χαλάω ὁ αὐτός ἀπολαύω τιμή , 725 όσος γίγνομαι οὐδείς . ὁ οὖον οὗτος περιφέρω ἐν ὁ ἀγορά σύ ὁ πολύς , ὁ ἀπό ὁ ἱπποδρομία καί ὁ ἐξω θέατρον εἰς ὁ ἐκκλησία εἰσάγω ; αἰσχύνω μέν σύν εἰς μέσος οὗτος προτίθημι ὁ ῥῆμα καί ἐρυθριάω · πλήν ἀλλά ἀνάγκη οὗτος εἶπον , ἵνα σύ ἀπαλλάσσω ὁ ἄτακτος γέλως καί ὁ αἰσχύνη καί ὁ βλάβη · τός ἀπό ὁ ῥῆμα οὗτος . οὗτος πολύς πολλάκις γελάω λέγω · ἀλλά καί οὗτος διαβολικός κακοργίας εἰμί , ἐν τάξις ῥῆμα ἀστεῖος διαφθείρω εἰσάγω εἰς ὁ βίος ἐγώ δόγμα . οὗτος γάρ συνεχῶς καί ἐν ἐργαστήριον , καί ἐπί ὁ ἀγορά , καί ἐν ὁ οἰκίον πολύς περιφέρω · ὅσπερ ἕκατος ἀπιστία εἰμί καί παρανομία · καί γέλως δυντες καί παιδικός διάνοια . ὁ μέν γάρ λέγω , ὅτι ἐάν ἀπέρχομαι ὁ πονηρός κολάζω , καί μή σφόδρα πείθω ἡμᾶτούς , ὅτι κολάζω πάντως , ἀπιστέω εἰμί καί διαφθορεύς οὗτος · ὁ δέ , εἰμί καί οὗτος συμβαίνω , ὅσπερ οὖον καί συμβαίνω , νομίζω ὁ ἴσος αὐτός ὁ Δίκαιος ἀνταπόδοσις ἀπολαύω , οὗτος ἔσχατος ἄνοια .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0457.6
Τί λέγεις , εἰπέ μοι , ἐὰν ἀπελθὼν ὁ πλούσιος ἐκεῖ κολάζηται , ἐν ἐν γένοντο ; καὶ πῶς ἂν ἔχοι λόγον ; Πῶς γὰρ αὐτὸν ἐνταῦθα βούλει θεῖναι ἀπολελαυκέναι τῶν χρημάτων ἐτη ; βούλει ὧν ἐκατόν ; Ἐγὼ δὲ καὶ διακόσια τίθημι , καὶ τριάκοσια καὶ δὶς τοσαῦτα , καὶ , εἰ βούλει , καὶ χιλία , ὅπερ ἀδύνατον · Αἱ ἡμέραι γάρ , φησίν , τῶν ἐτῶν ἡμῶν , ὀρθόδοκτοτα · ἔτη · πλὴν ἀλλὰ καὶ σὺ καὶ χιλία . Μὴ ζωὴν ἔχεις , εἰπέ μοι , ἐνταῦθα δεῖξαι τέλος οὐκ ἔχουσαν , οὐδὲ πέρας ἐπισταμένην , ὅσαπερ ἐστιν ἢ τῶν δικαίων ἐκεῖ ; Εἰ τις οὖν , εἰπέ μοι , ἐν ἑτεσὶν ἐκατὸν μίαν νύκτα ὧν ἰδὼν χρηστὸν , καὶ πολλῆς καθ’ ὧνους ἀπολαύσας τρυφῆς , τὰ ἐκτὸν ἐτη κολάζοιτο , ἄρα δυνήση λέγειν ἐπὶ τούτῳ , ἐν καὶ ἐν , καὶ τὴν μίαν νύκτα τῶν ὀνειράτων ἐκείνων τοῖς ἐκατὸν ἔτεσιν ἀντίρροπον ποιήσῃ ; Οὐκ ἐστιν εἰπεῖν . Τοῦτο δὲ καὶ περὶ τῆς μελλούσης ζωῆς λογίζου . Ὦσπερ γὰρ ἐστιν ὧν ἐν πρὸς ἐκατὸν ἔτη , τοιούτόν ἐστιν ὁ παρὼν βίος πρὸς τὴν μέλλουσαν ζωὴν · μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ πλέον · ὧσων ἐστὶ σταγὼν μικρὰ πρὸς πέλᾶγον ἄπειρον , τοσούτῳ ἐστι χιλία ἐτη πρὸς τὴν μέλλουσαν δόξαν ἐκεῖνην καὶ ἀπολαύσειν . Καὶ τί γὰρ ἂν ἔχοι τις πλέον εἰπεῖν , ἢ ὅτι πέρας οὐκ ἔχει καὶ τέλος οὐκ ἔχει , καὶ ὧσων ἐστὶ τὸ μέσον ὀνειρῶν καὶ τῆς
Lemmas: τις λέγω , εἶπον ἐγώ , ἐάν ἀπέρχομαι ὁ πλούσιος ἐκεῖ κολάζω , ἐν ἐν γίγνομαι ; καί πῶς εἄν ἔχω λόγος ; Πῶς γάρ αὐτός ἐνταῦθα βούλομαι τίθημι ἀπολαύω ὁ χρῆμα ἔτος ; βούλομαι ὅς ἑκατόν ; ἐγώ δέ καί διακόσιοι τίθημι , καί τριακόσιοι καί δίς τοσοῦτος , καί , εἰμί βούλομαι , καί χίλιοι , ὅσπερ ἀδύνατος · ὁ ἡμέρα γάρ , φημί , ὁ ἔτος ἐγώ , ὀρθόδοκτοτα · ἔτος · πλήν ἀλλά καί σύ καί χίλιοι . μή ζωή ἔχω , εἶπον ἐγώ , ἐνταῦθα δείκνυμι τέλος οὐ ἔχω , οὐδέ πέρας ἐφίστημι , ὅσος εἰμί ἢ ὁ Δίκαιος ἐκεῖ ; εἰμί τις οὖν , εἶπον ἐγώ , ἐν ἔτος ἑκατόν εἷς νύξ ὅς εἶδον χρηστός , καί πολύς κατά ὦνος ἀπολαύω τρυφή , ὁ ἕκτος ἔτος κολάζω , ἄρα δύναμαι λέγω ἐπί οὗτος , ἐν καί ἐν , καί ὁ εἷς νύξ ὁ ὄνειρος ἐκεῖνος ὁ ἑκατόν ἔτος ἀντίρροπος ποιέω ; οὐ εἰμί εἶπον . οὗτος δέ καί περί ὁ μέλλω ζωή λογίζομαι . ὥσπερ γάρ εἰμί ὅς ἐν πρός ἑκατόν ἔτος , τοιοῦτος εἰμί ὁ πάρειμι βίος πρός ὁ μέλλω ζωή · μᾶλλον δέ καί πολύς πλέω · ὠθέω εἰμί σταγών μικρός πρός Πελάγον ἤπειρος , τοσοῦτος εἰμί χίλιοι ἔτος πρός ὁ μέλλω δόξα ἐκεῖνος καί ἀπολαύω . καί τίς γάρ εἄν ἔχω τις πλέω εἶπον , ἢ ὅτι πέρας οὐ ἔχω καί τέλος οὐ ἔχω , καί ὠθέω εἰμί ὁ μέσος ὄνειρος καί ὁ
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0460.2
καθάπερ οἱ κύνες τοῦτο περιέλεγον τὰ τραύματα , οὕτως ἐκεῖνον δαίμονες τὰ ἁμαρτήματα · καὶ καθάπερ οὗτος ἐν λιμῷ τροφῆς , οὕτως ἐκεῖνος ἐν λιμῷ πάσης ἀρετῆς ἦν .
Lemmas: καθάπερ ὁ κύω οὗτος περιλέγω ὁ τραῦμα , οὕτως ἐκεῖνος δαίμων ὁ ἁμάρτημα · καί καθάπερ οὗτος ἐν λιμός τροφή , οὕτως ἐκεῖνος ἐν λιμός πᾶς ἀρετή εἰμί .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0460.3
16 . Ταῦτ' οὖν εἰδὼς ἀπαντα φιλοσοφῶμεν , καὶ μὴ λέγωμεν , ὅτι εἰ τὸν δεῖνα ἐφίλει ὁ Θεός , οὐκ ἂν αὐτὸν ἀφήκε γενέσθαι πέντητα . Αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο μεγίστον ἀγάπης τεκμήριόν ἐστιν · " Ὁρ γὰρ ἀγαπᾷ Κύριος , παιδεύει · μαστιγοῖ δὲ πάντα υἱόν , τὸν παραδεχόμει . 725 Καὶ πάλιν , Τέκνον , ἐὰν προσέχῃ δουλεύειν Κυρίῳ , ἐτοίμασον τὴν ψυχὴν σου εἰς σειρασμόν , εὐθύνον τὴν καρδίαν σου , καὶ καρήτησον . " Ἐκβαλὼν οὖν , ἀγαπητοί , τὰς περιττὰς ταῦτας προλήψεις ἀφ' ἐαυτῶν , καὶ τὰ δημιώδη ταῦτα ῥήματα . Αἰσχρότης γὰρ , φησί , καὶ μωρολογία , καὶ ἐντραπεῖλα μὴ ἐκπροενέσθω ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν . Μὴτε οὖν αὐτοῖς ταῦτα λέγωμεν , ἀλλὰ κἂν ἐπίρους ἴδωμεν ταῦτα λέγοντας , ἐπιστομίζωμεν , κατεξαναστώμεν σφοδρῶς , ἐπίσχωμεν τὴν ἀναίσχυντον αὐτῶν γλῶτταν . Εἰ τινὰ ἴδης , εἴπε μοι , λῃσταρχὸν κατατρέχοντα τὰς ὁδοὺς , τοῖς παριοῦσιν ἐφεδρεύοντα , τὰ ἐκ τῶν ἀγρῶν ἀρπάζοντα , εἰς σπήλαια καὶ καταδύσεις χρυσίου καὶ ἀργυρίου κατορύττοντα , καὶ ἀγέλας ἀποκλέιοντα πολλάς ἔχει , καὶ ἱμάτια καὶ ἀνδραπόδα πολλά κεκτημένον ἐκ τῆς καταστροφῆς ἐκείνης , ἄρα αὐτὸν , εἴπε μοι , μακαρίσεις διὰ τὸν πλοῦτον ἐκεῖνον , ἢ ταλανίσεις διὰ τὴν μέλλουσαν αὐτὸν διαβέγεσθαι δίκην ; Καίτοι οὐτω συνελήφθαι , οὐδὲ εἰς χεῖρας τοῦ δικαστοῦ παραδεδοθῆναι , οὐδὲ εἰς δεσμωτήριον ἐνέπισεν , οὐδὲ κατηγορὸν ἔσχεν , οὐδὲ ὑπὸ ψήφον ἐγένετο , ἀλλὰ τρυφᾷ , μεθύει , εὐπορίας ἀπολαύει πολλῆς · ἀλλ' ὅμως οὐ διὰ τὰ παρόντα καὶ τὰ ὁρώμενα αὐτὸν μακαρίζομεν , ἀλλὰ διὰ τὰ μέλλοντα καὶ προσδοκώμενα ταλανίζομεν .
Lemmas: 16 . ταῦτα οὖν εἰδοί ἅπας φιλοσοφέω , καί μή λέγω , ὅτι εἰμί ὁ Δεῖνα φιλέω ὁ Θεός , οὐ εἄν αὐτός ἀφίημι γίγνομαι πέντη . αὐτός μέν οὖν οὗτος μέγας ἀγάπη τεκμήριον εἰμί · " Ὅρ γάρ ἀγαπάω Κύριος , παιδεύω · μαστιγόω δέ πᾶς υἱός , ὁ παραδέχομαι . 725 καί πάλιν , Τέκνος , ἐάν προσέχω δουλεύω κύριος , ἑτοιμάζω ὁ ψυχή σύ εἰς σειρασμόν , εὐθύνω ὁ Καρδία σύ , καί καρήτησον . " ἐκβάλλω οὖν , ἀγαπητός , ὁ περισσός οὗτος πρόληψις ἀπό ἑαυτοῦ , καί ὁ δημιώδης οὗτος ῥῆμα . αἰσχρότης γάρ , φημί , καί μωρολογία , καί ἐντραπεῖλα μή εκπροενεσθεω ἐκ ὁ στόμα σύ . μήτε οὖν αὐτός οὗτος λέγω , ἀλλά κἀν πίρος ὁράω οὗτος λέγω , ἐπιστομίζω , κατεξανίστημι σφοδρός , ἐπέχω ὁ ἀναίσχυντος αὐτός γλῶσσα . εἰμί τις ἴδη , εἶπον ἐγώ , λῄσταρχος κατατρέχω ὁ ὁδός , ὁ πάρειμι ἐφεδρεύω , ὁ ἐκ ὁ ἀγρός ἀρπάζω , εἰς σπήλαιον καί κατάδυσις χρυσίον καί ἀργύριον κατορύσσω , καί ἀγέλη ἀποκλείω πολύς ἔχω , καί ἱμάτιον καί ἀνδράποδον πολύς κτάομαι ἐκ ὁ καταστροφή ἐκεῖνος , ἄρα αὐτός , εἶπον ἐγώ , μακαρίζω διά ὁ πλοῦτος ἐκεῖνος , ἢ ταλανίζω διά ὁ μέλλω αὐτός διαβαίνω δίκη ; καίτοι οὗτος συλλαμβάνω , οὐδέ εἰς χείρ ὁ δικαστής παραδίδωμι , οὐδέ εἰς δεσμωτήριον ἐμπίπτω , οὐδέ κατήγορος ἔχω , οὐδέ ὑπό ψῆφος γίγνομαι , ἀλλά τρυφάω , μεθύω , εὐπορία ἀπολαύω πολύς · ἀλλά ὅμως οὖον διά ὁ πάρειμι καί ὁ ὁράω αὐτός μακαρίζω , ἀλλά διά ὁ μέλλω καί προσδοκάω ταλανίζω .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0460.4
Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν πλουτοῦντων καὶ πλεονεκτοῦντων λέγωσι . Ἀρπαταί τινές εἰσιν ὁδοὶ ἐφεδρεύοντες , τὰ τῶν παριόντων ἀρπάζοντες , ὥσπερ ἐν σπηλαίοις καὶ καταδύσεσι , τοῖς ἐαυτῶν θαλάμοις κατορύττοντες τὰς ἐτέρων περιουσίας . Μὴ τοίνυν μακαρίζωμεν αὐτοὺς διὰ τὰ παρόντα , ἀλλὰ ταλανίζωμεν διὰ τὰ μέλλοντα , διὰ τὸ φοβερὸν ἐκεῖνο δικαστήριον , διὰ τὰς ἀπαραίτητους εὐθύνας , διὰ τὸ σκότος τὸ ἐξώτερον , ὃ μέλλει αὐτοὺς ὑποδέχεσθαι . Καίτοι οἱ μὲν λῃσταὶ πολλάκις ἐξέφυγον ἀνθρώπων χεῖρας · ἀλλ' ὅμως καὶ τοῦτο εἰδότες , καὶ ἐαυτοὺς καὶ ἔχθροὺς ἀπευξάμεθα ἄν τὸν ἐκείνων βίον , καὶ τὴν εὐπορίαν τὴν ἐπάρατον . " Ἐπὶ δὲ τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔστι τοῦτο εἰπεῖν · οὐδεὶς γὰρ αὐτοῦ διαφεύξεται τὴν ψήφον , ἀλλὰ πάντες πάντως οἱ ἐν πλεονεξίαις καὶ ἀρπαγαῖς ζῶντες τὴν παρ' αὐτοῦ δίκην ἐπισπάσανται τὴν ἀθάνατον ἐκείνην καὶ τέλος οὐκ ἔχουσαν , καθάπερ οὖν καὶ ὁ πλούσιος ἐκεῖνος . " Ἀπερ οὖν ἀπαντα παρ' ἐαυτοὺς συλλέγοντες , ἀγαπητοί , μὴ τοὺς ἐν πλούτῳ , ἀλλὰ τοὺς ἐν ἀρετῇ ζῶντας μακαρίζωμεν · μὴ τοὺς ἐν πενίᾳ , ἀλλὰ τοὺς ἐν κακίᾳ ταλανίζωμεν · μὴ τὰ παρόντα βλέπωμεν , ἀλλὰ τὰ μέλλοντα σκοπώμεν · μὴ τὴν ἐξωθεν περιβολήν , ἀλλὰ τὸ ἕκαστου συνειδὸς ἐξετάζωμεν , καὶ τὴν ἐκ τῶν κατορθωμάτων
Lemmas: οὗτος καί ἐπί ὁ πλουτέω καί πλεονεκτέω λέγω . Ἀρπαταί τις εἰμί ὁδός ἐφεδρεύω , ὁ ὁ πάρειμι ἀρπάζω , ὥσπερ ἐν σπήλαιον καί κατάδυσις , ὁ ἑαυτοῦ θάλαμος κατορύσσω ὁ ἕτερος περιουσία . μή τοίνυν μακαρίζω αὐτός διά ὁ πάρειμι , ἀλλά ταλανίζω διά ὁ μέλλω , διά ὁ φοβερός ἐκεῖνος δικαστήριον , διά ὁ απαραίτητος εὐθύνω , διά ὁ σκότος ὁ ἐξώτερος , ὅς μέλλω αὐτός ὑποδέχομαι . καίτοι ὁ μέν λῃστής πολλάκις ἐκφεύγω ἄνθρωπος χείρ · ἀλλά ὅμως καί οὗτος οἶδα , καί ἑαυτοῦ καί ἐχθρός ἀπεύχομαι ἄν ὁ ἐκεῖνος βίος , καί ὁ εὐπορία ὁ ἐπαίρω . " ἐπί δέ ὁ Θεός οὐ εἰμί οὗτος εἶπον · οὐδείς γάρ αὐτός διαφεύγω ὁ ψῆφος , ἀλλά πᾶς πάντως ὁ ἐν πλεονεξία καί ἁρπάγη ζῶ ὁ παρά αὐτός δίκη ἐπισπάω ὁ ἀθάνατος ἐκεῖνος καί τέλος οὐ ἔχω , καθάπερ οὖν καί ὁ πλούσιος ἐκεῖνος . " ὅσπερ οὖν ἅπας παρά ἑαυτοῦ συλλέγω , ἀγαπητός , μή ὁ ἐν πλοῦτος , ἀλλά ὁ ἐν ἀρετή ζῶ μακαρίζω · μή ὁ ἐν πενία , ἀλλά ὁ ἐν κακία ταλανίζω · μή ὁ πάρειμι βλέπω , ἀλλά ὁ μέλλω σκοπέω · μή ὁ ἐξωθεν περιβολή , ἀλλά ὁ έκαστος σύνοιδα ἐξετάζω , καί ὁ ἐκ ὁ κατόρθωμα
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0461.1
αρετὴν καὶ χαρὰν διώκοντες , ζηλώσωμεν τὸν Λάζαρον καὶ πλούσιος καὶ πέντητες . Οὐ γὰρ ἕνα καὶ δύο καὶ τρεῖς μόνον οὗτος , ἀλλὰ πλείστους ἄλλους ἀρετῇ ὑπέμεινε , τὴν πενίαν λέγω , τὴν ἀβρωσίαν , τὴν ἐρημίαν τῶν προστησομένων , τὸ ἐν οἰκίᾳ δυναμένη τὰ τοιαῦτα σβέσαι κακὰ ἅπαντα ὑπομείναι ἐκεῖνα , καὶ μηδενὸς εἰς παραμυθίας λόγον ἀξιοῦσθαι , τὸ τρυφῆς τοσαύτης ἀπολαύοντα τὸν ὑπερορώντα ὁρᾶν , καὶ οὐ τρυφῆς ἀπολαύοντα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν πονηρίᾳ ζῶντα , καὶ μηδὲν πάσχοντα δεινόν · τὸ καὶ μὴ πρὸς 726 Λάζαρον ἕτερον ἔχειν ἰδεῖν , τὸ μηδὲν περὶ ἀναστάσεως δύνασθαι φιλοσοφεῖν , τὸ μετὰ τῶν εἰρημένων κακῶν καὶ πονηρὰν παρὰ τοῖς πολλοῖς ἀπὸ τῶν συμφορῶν ἐκεῖνων λαμβάνειν ὑπόληψιν ἄ , τὴ μὲν μέρει δύο καὶ τριῶν ἡμερῶν , ἀλλὰ διὰ παντὸς τοῦ βίου , καὶ ἑαυτὸν ἐν τούτοις , καὶ τὸν πλούσιον ἐν τοῖς ἐναντίοις ὁρᾶν . Τίνα οὖν ἔξομεν ἀπολογίαν , εἰ ποῦτο πᾶντα ὁμοῦ τὰ δεινὰ μετὰ τοσαύτης φέροντος ἀνδρείας , ἡμεῖς μηδὲ τὰ ἡμίση τούτων οἴσωμεν ; Οὐ γὰρ ἔχεις , οὐκ ἔχεις
Lemmas: ἀρετή καί χαρά διώκω , ζηλόω ὁ Λάζαρος καί πλούσιος καί πέντητες . οὖον γάρ εἷς καί δύο καί τρεῖς μόνος οὗτος , ἀλλά πλεῖστος ἄλλος ἀρετή ὑπομένω , ὁ πενία λέγω , ὁ ἀβρωσία , ὁ ἐρημία ὁ προίστημι , ὁ ἐν οἰκίον δύναμαι ὁ τοιοῦτος σβέννυμι κακός ἅπας ὑπομένω ἐκεῖνος , καί μηδείς εἰς παραμυθία λόγος ἀξιόω , ὁ τρυφή τοσοῦτος ἀπολαύω ὁ ὑπεροράω ὁράω , καί οὖον τρυφή ἀπολαύω μόνος , ἀλλά καί ἐν πονηρία ζῶ , καί μηδείς πάσχω δεινός · ὁ καί μή πρός 726 Λάζαρος ἕτερος ἔχω ὁράω , ὁ μηδείς περί ἀνάστασις δύναμαι φιλοσοφέω , ὁ μετά ὁ εἴρω κακός καί πονηρός παρά ὁ πολύς ἀπό ὁ συμφορά ἐκεῖνος λαμβάνω ὑπόληψις ὅς , ὅς μέν μέρος δύο καί τρεῖς ἡμέρα , ἀλλά διά πᾶς ὁ βίος , καί ἑαυτοῦ ἐν οὗτος , καί ὁ πλούσιος ἐν ὁ ἐναντίος ὁράω . τίς οὖν ἔχω ἀπολογία , εἰμί Πούτο λήγω ὁμοῦ ὁ δεινός μετά τοσοῦτος φέρω ἀνδρεῖος , ἐγώ μηδέ ὁ ἥμισυς οὗτος οἴζω ; οὖον γάρ ἔχω , οὐ ἔχω
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0461.2
δεῖξαι , οὐδὲ εἰπεῖν ἄλλον τινὰ τοσαῦτα καὶ τοιαῦτα πεπονθότα κακὰ . Διὰ γὰρ τοῦτο αὐτὸν καὶ εἰς μέσον προὔθηκεν ὁ Χριστὸς , ἵνα ὁποιοῦν ἂν ἐμπέσωμεν τῶν δεινῶν , ὁρῶντες παρὰ τούτῳ τὴν ὑπεροβὴν οὖσαν τῶν θλίψεων , ἰκανὴν ἐκ τῆς ἐκείνου φιλοσοφίας καὶ ὑπομονῆς ἀναλάβωμεν παράκλησιν καὶ παραμυθίαν · κοινὸς γὰρ τῆς οἰκουμενῆς διδάσκαλος πρῶμιται τοῖς ὁτιοῦν πάσχουσι δεινόν , πρὸς αὐτὸν παρέχων πᾶσιν ὁρᾶν , καὶ πάντας αὐτοὺς νικῶν τῇ τῶν οἰκείων κακιῶν ὑπεροβῇ . Ὑπὲρ δὲ τούτων ἀπάντων εὐχαριστήσαντες τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ , χαρπωσώμεθα τὴν ἐκ τοῦ διηγήματος ὠφελείαν , συνεχῶς αὐτὸν καὶ ἐν συνεδρίοις , καὶ ἐν οἰκίᾳ , καὶ ἐν ἀγορᾷ , καὶ πανταχοῦ περιφέροντες , καὶ μετὰ ἀκριβείας ἅπαντα τὸν ἐκ τῆς παραβολῆς ταύτης καταμανθάνοντες πλοῦτον , ἵνα καὶ τὰ παρόντα ἀλύπως παραδράμωμεν δεῖνὰ , καὶ τὴν μελλούσαν ἐπιτιχώμεν ἀγαθῶν ὧν γένετο πᾶντας ἡμᾶς ἀξιοθῆναι , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ , ἅμα τῷ ἀγίῳ Πνεύματι , δόξα , τιμὴ , προσκύνησις , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: δείκνυμι , οὐδέ εἶπον ἄλλος τις τοσοῦτος καί τοιοῦτος πάσχω κακός . Ζεύς γάρ οὗτος αὐτός καί εἰς μέσος προτίθημι ὁ Χριστός , ἵνα ὁποιοῦν εἄν ἐμπίπτω ὁ δεινός , ὁράω παρά οὗτος ὁ υπεροβαινω εἰμί ὁ θλῖψις , ἱκανός ἐκ ὁ ἐκεῖνος φιλοσοφία καί ὑπομονή ἀναλαμβάνω παράκλησις καί παραμυθία · κοινός γάρ ὁ οἰκέω διδάσκαλος πρωμιος ὁ ὁστισοῦν πάσχω δεινός , πρός αὐτός παρέχω πᾶς ὁράω , καί πᾶς αὐτός Νίκη ὁ ὁ οἰκέω κακία ὑπερβοάω . ὑπέρ δέ οὗτος ἀπαντάω εὐχαριστέω ὁ φιλάνθρωπον Θεός , χαρπωσώμεθα ὁ ἐκ ὁ διήγημα ὠφέλεια , συνεχῶς αὐτός καί ἐν συνέδριον , καί ἐν οἰκίον , καί ἐν ἀγορά , καί πανταχοῦ περιφέρω , καί μετά ἀκρίβεια ἅπας ὁ ἐκ ὁ παραβολή οὗτος καταμανθάνω πλοῦτος , ἵνα καί ὁ πάρειμι ἄλυπος παρατρέχω δεῖνα , καί ὁ μέλλω επιτιχοω ἀγαθός ὅς γίγνομαι λήγω ἐγώ ἀξιόω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , δόξα , τιμή , προσκύνησις , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0461.3
Εἰς τὸν Λάζαρον λόγος δεύτερος , καὶ ὅτι αἱ ψυχαὶ τῶν βιοθαράτων · οὐ γίνονται δαιμόνες , καὶ περὶ κρίσεως καὶ ἐλεημοσύνης .
Lemmas: εἰς ὁ Λάζαρος λόγος δύο , καί ὅτι ὁ ψυχή ὁ βιοθαράτων · οὖον γίγνομαι δαίμων , καί περί κρίσις καί ἐλεημοσύνη .
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0461.4
α' . Ἐθαύμασα τὴν ἀγάπην ὑμῶν , ὅτε τὸν περὶ τοῦ Λαζάρου πρῶην ἐκίνησα λόγον , ὅτι καὶ τὴν ὑπομονὴν τοῦ πέντητος ἀπεδείξατο , καὶ τὴν ὠμότητα καὶ ἀπανθρωπίαν τοῦ πλουτοῦντος ἀπεστράφητο · οὐ μικρὰ δὲ ταῦτα καλοκαγαθίας δείγματα . Κἂν γὰρ μὴ μετιώμεν ἀρετὴν , ἐπαινῶμεν δὲ ἀρετὴν , δυνήσομεθα πάντως αὐτὴν μετελθεῖν · κἂν μὴ φεύγωμεν κακίαν , ἀλλὰ ψέγωμεν κακίαν , δυνήσομεθα πάντως αὐτὴν ἐκφυγεῖν . Ἐπεὶ οὖν μετὰ πολλῆς εὐνοίας ἐκεῖνους ὑπεδέξασθε τοὺς λόγους , φέρε , καὶ τὰ λειπόμενα ὑμῖν ἀποδώσωμεν . Εἴδετε αὐτὸν ἐν τῷ πυλῶνι τοῦ πλουσίου τότε , βλέπετε αὐτὸν σήμερον ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Ἀβραάμ · εἴδετε αὐτὸν ὑπὸ κυνῶν περιλειχομένον · βλέπετε αὐτὸν ὑπὸ τῶν ἀγγέλων δορυφορούμενον · εἴδετε αὐτὸν ἐν πενίᾳ τότε , βλέπετε ἐν τρυφῇ νῦν · εἴδετε ἐν λιμῷ , βλέπετε ἐν ἀθονίᾳ πολλῇ · εἴδετε ἀγωνιζόμενον , βλέπετε στεφανούμενον · εἴδετε τοὺς πόνους , βλέπετε τὰς ἀμοιβὰς καὶ πλούσιος καὶ πέντης·727πλούσιοι μὲν , ἵνα μὴ μέγα εἶναι νομίζητε τὸν πλοῦτον χωρὶς ἀρετῆς , πέντες δέ , ἵνα μηδὲν κακὸν νομίζητε εἶναι τὴν πενίαν · ἐκατέροις δὲ διδάσκαλος οὗτος ἔστηκεν . Εἰ γὰρ ἐν πενίᾳ ἐκείνος ὤν οὐκ ἀπεδυστήσε , τίνα ἔξουσι συγγνώμην οἱ ἐν πλούτῳ τοῦτο ποιοῦντες ; εἰ ἐν λιμῷ καὶ τοσοῦτοις κακοῖς ὤν εὐχαρίστησε , ποίαν ἔξουσι ἀπολογίαν οἱ μετ' ἀθονίας μὴ βουλόμενοι πρὸς τὴν αὐτὴν ἐλθεῖν ἀρετὴν ; Πάλιν οἱ πέντες οἱ διὰ τὴν πτωχίαν ἀγανακτοῦντες καὶ δυσχεραῖνοντες β . τίνα ἔξουσι συγγνώμην , ὅταν οὗτος ἐν λιμῷ καὶ πένει καὶ ἐρημίᾳ καὶ ἀβρωσίᾳ διηνεκῶς ζῶν ἐν οἰκίᾳ πλουτοῦντος , καὶ
Lemmas: ὅς . θαυμάζω ὁ ἀγάπη σύ , ὅτε ὁ περί ὁ Λάζαρος πρώην κινέω λόγος , ὅτι καί ὁ ὑπομονή ὁ πέντη ἀποδείκνυμι , καί ὁ ὠμότης καί ἀπανθρωπία ὁ πλουτέω ἀποστρέφω · οὖον μικρός δέ οὗτος καλοκαγαθία δεῖγμα . κἀν γάρ μή μέτειμι ἀρετή , ἐπαινέω δέ ἀρετή , δύναμαι πάντως αὐτός μετέρχομαι · κἀν μή φεύγω κακία , ἀλλά ψέγω κακία , δύναμαι πάντως αὐτός ἐκφεύγω . ἐπεί οὖν μετά πολύς εὔνοια ἐκεῖνος ὑποδείκνυμι ὁ λόγος , φέρω , καί ὁ λείπω σύ ἀποδίδωμι . ὁράω αὐτός ἐν ὁ πύλη ὁ πλούσιος τότε , βλέπω αὐτός σήμερον ἐν ὁ κόλπος ὁ Ἀβραάμ · ὁράω αὐτός ὑπό κύω περιλείχω · βλέπω αὐτός ὑπό ὁ ἄγγελος δορυφορέω · ὁράω αὐτός ἐν πενία τότε , βλέπω ἐν τρυφή νῦν · ὁράω ἐν λιμός , βλέπω ἐν ἀθονίᾳ πολύς · ὁράω ἀγωνίζομαι , βλέπω στεφανόω · ὁράω ὁ πόνος , βλέπω ὁ ἀμοιβή καί πλούσιος καί πεντης·727πλουθεος μέν , ἵνα μή μέγας εἰμί νομίζω ὁ πλοῦτος Χωρὶς ἀρετή , Πέντες δέ , ἵνα μηδείς κακός νομίζω εἰμί ὁ πενία · ἑκάτερος δέ διδάσκαλος οὗτος ἵστημι . εἰμί γάρ ἐν πενία ἐκείνος εἰμί οὐ απεδυιστημι , τίς ἔχω συγγνώμη ὁ ἐν πλοῦτος οὗτος ποιέω ; εἰμί ἐν λιμός καί τοσοῦτος κακός εἰμί εὐχαριστέω , ποῖος ἔχω ἀπολογία ὁ μετά ἀτονία μή βούλομαι πρός ὁ αὐτός ἔρχομαι ἀρετή ; πάλιν ὁ Πέντες ὁ διά ὁ πτωχίαν ἀγανακτέω καί δυσχεραίνω Β . τίς ἔχω συγγνώμη , ὅταν οὗτος ἐν λιμός καί πένομαι καί ἐρημία καί ἀβρωσία διηνεκής ζῶ ἐν οἰκίον πλουτέω , καί
joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0461.5
παρὰ πάντων ὑπερορώμενος , καὶ πρὸς ἕτερον τὰ αὐτὰ αὐτῷ πεπονθότα ἰδεῖν οὐκ ἔχων , οὕτω φαίνεται φιλοσόφως ;
Lemmas: παρά πᾶς ὑπεροράω , καί πρός ἕτερος ὁ αὐτός αὐτός πάσχω ὁράω οὐ ἔχω , οὗτος φαίνω φιλόσοφος ;