joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0452.4
Οἱ Ἰουδαῖοι νομίζουσιν , ὅτι δι' ἀργίαν αὐτοῖς τὸ σάββατον [ 717 ] δέδεται . Οὐκ ἐστὶ δὲ αὕτη ἡ αἰτία , ἀλλ' ἵνα τῶν βιωτικῶν ἐαυτοὺς ἀπαγαγόντες , τὴν σχολὴν ἀπασαν εἰς τὰ πνευματικὰ ἀναλαβούσιν . Ὅτι γὰρ · οὐκ ἀργίας ἐστὶ τὸ σάββατον , ἀλλ' ἐργασίας ἐστὶ πνευματικῆς ὑπόθεσις , ἀπ' αὐτῶν τῶν πραγμάτων δηλοῦν . Ὁ γοῦν Ἱερεὺς διπλοῦν ἔργον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ποιεῖ · καὶ καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἀπλῆς · ἀναφερομένης θυσίας , διπλὴν ἀναφέρειν κελεύεται τότε . Εἰ δὲ καθάπαξ ἀργίας ἦν τὸ σάββατον , πρὸ τῶν ἄλλων τὴν ἱερὰν ἀρχὴν ἐχρήν . Ἐπεὶ οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῶν βιωτικῶν ἀπαλλαγέντες πραγμάτων , τοῖς πνευματικοῖς · οὐ προσεῖχον , σωφροσύνην καὶ ἐπείκειαν καὶ ἀκροάσει θεῖων λογίων , ἀλλὰ τοὺς ἀντίους ἐποίουν , γαστριζόμενοι , μεθῦοντες , διαρρήγνυμενοι , τρυφῶντες , διὰ τοῦτο κατηγόρησεν αὐτῶν ὁ προφήτης . Εἰπὼν γὰρ , Οὐαὶ οἱ ἐρχόμενοι εἰς ἡμέραν κακὴν , καὶ ἐπαγωγὴν , Οἱ ἐργαζόμενοι σαββάτων ψευδῶν , ἔδειξε διὰ τῆς ἐπαγωγῆς , πῶς ἦν αὐτοῖς τὰ σάββατα ψευδῆ . Πῶς οὖν αὐτὰ ἐποίουν ψευδῆ ; Τῷ κακίαν ἐργάζεσθαι , τρυφῶντες , μεθῦοντες , καὶ τὰ μυρία αἰσχίστα καὶ χαλεπὰ πράσσοντες . Καὶ ὅτι τοῦτο ἐστὶν ἀληθές , ἀκούσον τῶν ἐξῆς . Δεῖκνυσιν γὰρ ὁ λέγω δι' ὧν εὐθὺς ἐπάγει καὶ λέγει · Οἱ καθευδόντες ἐπὶ κλινῶν ἐλεφαντίνων , καὶ κατασπαθίζοντες ἐπὶ τῶν στρωμνῶν αὐτῶν , οἱ ἐσθίοντες ἐρίφους ἐκ πομνίων , καὶ μοσχάρια ἐκ βουκολίων γαλαθηνά , οἱ πίνοντες τὸν δωλισμένον οἶνον , καὶ τὰ κρώτα μύρῳ χρίεσθαι . Ἔλαβες τὸ σάββατον , ἵνα τῆς πονηρίας ἀπαλλάξῃς τὴν ψυχήν · σὺ δὲ αὐτὴν κατεργάζῃ πλέον . Τί γὰρ ἂν γένοιτο τῆς βλακείας ταύτης χειρον , ἢ τὸ ἐπὶ κλινῶν ἐλεφαντίνων καθεύδειν ; Αἱ ἄλλαι ἁμαρτίαι κἂν μικρὰν τινα ἡδονὴν ἔχουσιν , οἷον ἡ μέθη , ἡ πλεονεξία καὶ ἀσωτία · τὸ δὲ ἐπὶ κλινῶν ἐλεφαντίνων καθεύδειν , ποίαν ἡδονὴν ἔχει ; ποίαν παραμυθίαν ; Μὴ γὰρ ῥᾷδιον ἢ γλυκύτερον ἦν τὸν ὕπνον ἐργάζεται τῆς κλίνης τὸ κάλλος ; Φορτικώτατον μᾶλλον μὲν οὖν καὶ ἐπαχθέστατον τοῦτο , ἐὰν νοῦν
Lemmas: ὁ Ἰουδαῖος νομίζω , ὅτι διά ἀργία αὐτός ὁ σάββατον [ 717 ] δήω . οὐ εἰμί δέ οὗτος ὁ αἰτία , ἀλλά ἵνα ὁ βιωτικός ἑαυτοῦ ἀπάγω , ὁ σχολή ἅπας εἰς ὁ πνευματικός ἀναλαμβάνω . ὅτι2 γάρ · οὐ ἀργία εἰμί ὁ σάββατον , ἀλλά ἐργασία εἰμί πνευματικός ὑπόθεσις , ἀπό αὐτός ὁ πρᾶγμα δηλόω . ὁ γοῦν Ἱερεύς διπλόος ἔργον ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα ποιέω · καί κατά ἕκαστος ἡμέρα ἁπλόος · ἀναφέρω θυσία , διπλός ἀναφέρω κελεύω τότε . εἰμί δέ καθάπαξ ἀργία εἰμί ὁ σάββατον , πρό ὁ ἄλλος ὁ ἱερά ἀρχή χρή . ἐπεί οὖν ὁ Ἰουδαῖος ὁ βιωτικός ἀπαλλάσσω πρᾶγμα , ὁ πνευματικός · οὖον προσέχω , σωφροσύνη καί ἐπείκεια καί ἀκροάομαι θεῖον λόγιος , ἀλλά ὁ ἀντίος ποιέω , γαστρίζω , μεθύω , διαρρήγνυμι , τρυφάω , διά οὗτος κατηγορέω αὐτός ὁ προφήτης . εἶπον γάρ , οὐαί ὁ ἐρχόμενος εἰς ἡμέρα κακός , καί ἐπαγωγή , ὁ ἐργάζομαι σάββατον ψευδής , δείκνυμι διά ὁ ἐπαγωγή , πῶς εἰμί αὐτός ὁ σάββατον ψευδής . Πῶς οὖν αὐτός ποιέω ψευδής ; ὁ κακία ἐργάζομαι , τρυφάω , μεθύω , καί ὁ μυρίος αίσχιστα καί χαλεπός πράσσω . καί ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής , ἀκούω ὁ ἑξῆς . δείκνυμι γάρ ὁ λέγω διά ὅς εὐθύς ἐπάγω καί λέγω · ὁ καθεύδω ἐπί κλίνη ἐλεφάντινος , καί κατασπαθίζω ἐπί ὁ στρωμνή αὐτός , ὁ ἐσθίω ἔριφος ἐκ πομνιον , καί μοσχάριον ἐκ Βουκολίων γαλαθηνός , ὁ πίνω ὁ δωλισμένον οἶνος , καί ὁ κρώτα μύρον χρίω . λαμβάνω ὁ σάββατον , ἵνα ὁ πονηρία ἀπαλλάσσω ὁ Ψυχή · σύ δέ αὐτός κατεργάζομαι πλέω . τις γάρ εἄν γίγνομαι ὁ βλακεία οὗτος χείρων , ἢ ὁ ἐπί κλίνη ἐλεφάντινος καθεύδω ; ὁ ἄλλος ἁμαρτία κἀν μικρός τις ἡδονά ἔχω , οἷος ὁ μέθη , ὁ πλεονεξία καί ἀσωτία · ὁ δέ ἐπί κλίνη ἐλεφάντινος καθεύδω , ποῖος ἡδονά ἔχω ; ποῖος παραμυθία ; μή γάρ ῥᾴδιος ἢ γλυκύς εἰμί ὁ ὕπνος ἐργάζομαι ὁ κλίνη ὁ κάλλος ; φορτικός μᾶλλον μέν οὖν καί ἐπαχθής οὗτος , ἐάν νόος