joannes-chrysostomus.de-lazaro-homiliae-1-7 pg048_0436.1
εἰρας φιλοσοφίας , κἂν ὑμεῖς ποιῆτε , κἂν ἑτέρους ποιούντας περιδῖτε , κἂν οἰκέτας , κἂν φίλους , κἂν γείτονας . Οὐχ ἡκουσας Παύλου λέγοντος · Ἡμέρας παρατηρησόμεθα καὶ μὴνας καὶ καιροὺς καὶ ἐνιαυτούς · φοβοῦσθε μὴπως εἰκὴ κεκοπίσκα εἰς ὑμᾶς . Ἄλλως δὲ καὶ τῆς ἐνταῦθα ἀνοίας ἂν εἴη ἀπὸ τῆς μίας ἡμέρας , εἰ δεξία γένοιτο , καὶ τοῦ παντὸς τοῦτο προσδοκῶν ἐνιαυτοῦ · οὐχ ἀνοίας δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ διαβολικῆς ἐνεργείας τῆ χριστᾳς αὐτῆ , μὴ τῇ οἰκείᾳ σπουδῇ καὶ προθυμίᾳ , ἀλλὰ ταῖς τῶν ἡμερῶν περιόδοις τὰ κατὰ τὸν βίον ἐπιτρέπεις τὸν ἡμέτερον . Δεξιὸς ὁ ἐνιαυτὸς ἔσται σοι δι' ὅλου , οὐχ ἕαν ἐν νουμη-νὶξ μεθῇς , ἀλλ' ἕαν καὶ ἐν νουμηνίᾳ , καὶ καθ' ἑκά-στην ἡμέραν κατὰ τὸν Θεὸν δοκοῦντα ποιῆς . Πονηρὰ γὰρ ἡμέρα καὶ ἀγαθὴ γίνεται , οὐ παρὰ τῶν οἰκείων φύ-σιν , οὐδὲν γὰρ ἡμέρα διενήνοχεν ἡμέρᾳ , ἀλλὰ παρὰ τὴν ἡμετέραν σπουδὴν καὶ ῥᾳθυμίαν . Ἄν δικαιοσύ-νην ἐργάση , χρηστὴ σοι γένηται ἡ ἡμέρα · ἂν ἀμαρ-τίαν ἐργάση , πονηρὰ καὶ χαλεπὰς γένηται . Ἄν ταῦ-τα φιλοσοφήσῃς , καὶ οὕτω διακείμενος ἦς , ἅπαντα δε-ξίων ἔξεις τὸν ἐνιαυτὸν , εὐχάς , ἐλεημοσύνας καθ' ἑκάστην ἐργαζόμενος τὴν ἡμέραν · ἂν δὲ τῆς μέν , κατὰ σαυτὸν ἀρετῇ · ἀμελῆς , ἀρχαὶ δὲ μηνῶν καὶ ἀριθμοὶς ἡμερῶν ἐμπιστεύσῃς σον τῆς ψυχῆς τὴν εὐφροσύνην , πάντων ἔρημος ἔσῃ τῶν κατὰ σαυτὸν ἀγαθῶν . Ὀπερ οὖν καὶ ὁ διάβολος συνιδὼν , καὶ σπου-δίζων ἡμῶν ἐκλῦσαι τοὺς περὶ τὴν ἀρετὴν πόνους , καὶ τῆς ψυχῆς σθέσαι τὴν προθυμίαν , ταῖς ἡμέραις ἐπιγράψαι ἐπαιδεύσειν τὰς εὐπραγίας καὶ τὰς κακο-πραγίας . Ὁ γὰρ παίσας ἑαυτὸν ὅτι ἡμέρα ἐστὶ κακὴ καὶ ἀγαθὴ , οὐδὲ ἐν τῇ κακῇ τῶν ἀγαθῶν ἔργων ἐπι-μεληθήσεται , ὡς εἰκὴ πάντα ποιῶν , καὶ οὐδὲν ὠφελῶν διὰ τὴν τῆς ἡμέρας ἀνάγκην · οὔτε ἐν τῇ ἀγαθῇ πάλιν τοῦτο ἐργάσεται , ὡς οὐδὲν ἐκ τῆς οἰκείας παρα-βλαπτόμενος ῥᾳθυμίας , διὰ τὴν τῆς πάλιν ἡμέρας εὐχληρίαν · καὶ οὕτως ἐκατέρωθεν τὴν ἑαυτοῦ προθυ-σίαν σωφρησίαν · καὶ ποτὲ μὲν ὡς ἀνάνγκη ποιοῦν , ποτὲ δὲ ὡς περιττά , ἐν ἀργίᾳ καὶ πονηρίᾳ βιώσεται . Ὀπερ οὖν εἰδὼς φεύγειν δεῖ τοῦ διαβόλου τὰς μεθοδείας , καὶ ταύτην ἐκβαλεῖν τῆς διανοίας τὴν ψῦφον , καὶ μὴ παρατηρεῖν ἡμέρας , μηδὲ τὴν μὲν μισεῖν , τὴν δὲ φι-λεῖν . Οὐ γὰρ ἵνα ἡμᾶς εἰς ῥᾳθυμίαν ἐμβάλῃ μόνον , ἀλλ' ἵνα καὶ τοῦ θεοῦ τὰ δημιουργήματα διαβάλῃ , ταῦτα ὁ πονηρὸς δαίμων ἐκεῖνος σκευωρεῖ , καὶ εἰς ἀσεβείαν ὁμοῦ καὶ εἰς ῥᾳθυμίαν τὰς ἡμετέρας καθελ-κύσαι βουλόμενος ψυχάς . Ἄλλ' ἡμᾶς ἀποπτηδὸν χρή , καὶ σαφῶς εἰδέναι ὅτι [ 700 ] οὐδὲν κακόν , ἀλλ' ἁμαρτία μόνον , καὶ οὐδὲν ἀγαθόν , ἀλλ' ἀρετὴ μόνον , καὶ τοῦ διὰ πάντων ἀρέ-σκοντος Θεοῦ . Οὐ ποιεῖ μέθην εὐφροσύνη , ἀλλ' εὐχὴ πνευ-ματική · οὐχ εἰνός , ἀλλὰ λόγος διδασκαλικός . Ὁ οἶνος χειμῶν , ὁ δὲ λόγος γαλήνην ἐργάζεται · ἐκεῖνος θό-ρυβον ἐπεισάγει , οὗτος ταραχὴν ἐκβάλλει · ἐκεῖνος σκοτοῖ τὴν διάνοιαν , οὗτος ἐποτισμένην φωτίζει · ἐκεῖνος ἀθυμίας τὰς οὐχ ὄσας ἐμβάλλει , οὗτος τὰς ὄσας ἀπελαύνει . Οὐδὲν γὰρ ὧδε εὐθυμίαν καὶ εὐφροσύνην ποιεῖ · εἰδέναι , ὡς τὰ περὶ φιλοσοφίας δόγματα , τὰ τῶν παρόντων ὑπερορᾶν πραγμάτων , τὸ πρὸς τὰ μέλλοντα κεχηνέναι , τὴν μηδὲν τῶν ἀνθρω-πίνων βεβαίον εἶναι νομίζειν , μὴ πλοῦτον , μὴ δυνα-στείαν , μὴ τιμὰς , μὴ θεραπείας . Ἄν ταῦτα εἰδὴς φιλοσοφεῖν , κἂν πλουτοῦντα θεάση τινὰ , οὐ δηγήση φθόνῳ , κἂν εἰς πενίαν καταπέσης , οὐ ταπεινώση
Lemmas: εἴρω φιλοσοφία , κἀν σύ ποιέω , κἀν ἕτερος ποιέω περιδίδωμι , κἀν οἰκέτης , κἀν φίλος , κἀν γείτων . οὐχ ἀκούω Παῦλος λέγω · Ἡμέρα παρατηρέω καί μείς καί καιρός καί ἐνιαυτός · φοβόω μήπως εἰκῇ κοπίζω εἰς σύ . ἄλλος δέ καί ὁ ἐνταῦθα ἄνοια εἄν εἰμί ἀπό ὁ μίας ἡμέρα , εἰμί Δεξία γίγνομαι , καί ὁ πᾶς οὗτος προσδοκάω ἐνιαυτός · οὐ ἄνοια δέ μόνος , ἀλλά καί διαβολικός ἐνέργεια τῆ χριστός αὐτῆ , μή ὁ οἰκεῖος σπουδή καί προθυμία , ἀλλά ὁ ὁ ἡμέρα περίοδος ὁ κατά ὁ βίος ἐπιτρέπω ὁ ἡμέτερος . Δεξιός ὁ ἐνιαυτός εἰμί σύ διά ὅλος , οὐ ἐάν ἐν νουμηνίς μεθίημι , ἀλλά ἐάν καί ἐν νουμηνία , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα κατά ὁ θεός δοκέω ποιός . πονηρός γάρ ἡμέρα καί ἀγαθός γίγνομαι , οὖον παρά ὁ οἰκέω φύσις , οὐδείς γάρ ἡμέρα διαφέρω ἡμέρα , ἀλλά παρά ὁ ἡμέτερος σπουδή καί ῥᾳθυμία . ἄν δικαιόσυνος ἐργάζομαι , χρηστός σύ γίγνομαι ὁ ἡμέρα · εἄν ἁμαρτία ἐργάζομαι , πονηρός καί χαλεπός γίγνομαι . ἄν οὗτος φιλοσοφέω , καί οὗτος διάκειμαι εἰμί , ἅπας δεξίων ξέω ὁ ἐνιαυτός , εὐχή , ἐλεημοσύνη κατά ἕκαστος ἐργάζομαι ὁ ἡμέρα · εἄν δέ ὁ μέν , κατά σαυτοῦ ἀρετή · ἀμελής , ἀρχή δέ μείς καί ἀριθμός ἡμέρα ἐμπιστεύω σός ὁ Ψυχή ὁ Εὐφρόσυνος , πᾶς ἐρῆμος εἰμί ὁ κατά σαυτοῦ ἀγαθός . ὅσπερ οὖν καί ὁ διάβολος σύν-εἶδον , καί σπουδᾴζω ἐγώ ἐκλύω ὁ περί ὁ ἀρετή πόνος , καί ὁ Ψυχή ἵημι ὁ προθυμία , ὁ ἡμέρα ἐπιγράφω παιδεύω ὁ εὐπραγία καί ὁ κακοπραγία . ὁ γάρ παίω ἑαυτοῦ ὅτι ἡμέρα εἰμί κακός καί ἀγαθός , οὐδέ ἐν ὁ κακός ὁ ἀγαθός ἔργον ἐπιμελέομαι , ὡς εἰκῇ πᾶς ποιέω , καί οὐδείς ὠφελέω διά ὁ ὁ ἡμέρα ἀνάγκη · οὔτε ἐν ὁ ἀγαθός πάλιν οὗτος ἐργάζομαι , ὡς οὐδείς ἐκ ὁ οἰκεῖος παραβλάπτω ῥᾳθυμία , διά ὁ ὁ πάλιν ἡμέρα εὐκληρία · καί οὕτως ἑκατέρωθεν ὁ ἑαυτοῦ προθυσία σωφρησίαν · καί ποτέ μέν ὡς ἀνάγκη ποιέω , ποτέ δέ ὡς περισσός , ἐν ἀργία καί πονηρία βιόω . ὅσπερ οὖν εἰδοί φεύγω δεῖ ὁ διάβολος ὁ μεθοδεία , καί οὗτος ἐκβάλλω ὁ διάνοια ὁ ψῦφος , καί μή παρατηρέω ἡμέρα , μηδέ ὁ μέν μισέω , ὁ δέ φιλέω . οὖον γάρ ἵνα ἐγώ εἰς ῥᾳθυμία ἐμβάλλω μόνος , ἀλλά ἵνα καί ὁ θεός ὁ δημιούργημα διαβάλλω , οὗτος ὁ πονηρός δαίμων ἐκεῖνος σκευωρέω , καί εἰς ἀσέβεια ὁμοῦ καί εἰς ῥᾳθυμία ὁ ἡμέτερος καθαιρέω βούλομαι Ψυχή . ἄλλος ἐγώ ἀποπτηδὸν χρή , καί σαφῶς οἶδα ὅτι [ 700 ] οὐδείς κακός , ἀλλά ἁμαρτία μόνος , καί οὐδείς ἀγαθός , ἀλλά ἀρετή μόνος , καί ὁ διά πᾶς ἀρέσκω Θεός . οὖον ποιέω μέθη Εὐφρόσυνος , ἀλλά εὐχή πνευματικός · οὐ ἴς , ἀλλά λόγος διδασκαλικός . ὁ οἶνος χειμῶν , ὁ δέ λόγος γαλήνη ἐργάζομαι · ἐκεῖνος θόρυβος ἐπεισάγω , οὗτος ταραχή ἐκβάλλω · ἐκεῖνος σκοτόω ὁ διάνοια , οὗτος ποτίζω φωτίζω · ἐκεῖνος ἀθυμία ὁ οὐ ὅσος ἐμβάλλω , οὗτος ὁ ὅσος ἀπελαύνω . οὐδείς γάρ ὧδε εὐθυμία καί Εὐφρόσυνος ποιέω · οἶδα , ὡς ὁ περί φιλοσοφία δόγμα , ὁ ὁ πάρειμι ὑπεροράω πρᾶγμα , ὁ πρός ὁ μέλλω χάσκω , ὁ μηδείς ὁ ἀνθρώπινος βέβαιος εἰμί νομίζω , μή πλοῦτος , μή δυναστεία , μή τιμή , μή θεραπεία . ἄν οὗτος οἶδα φιλοσοφέω , κἀν πλουτέω θεάομαι τις , οὖον δηγήση φθόνος , κἀν εἰς πενία καταπίπτω , οὖον ταπείνωση