joannes-chrysostomus.de-laudibus-sancti-pauli-apostoli-homiliae-1-7 pg050_0097.3
Τί λέγω νηστείαν καὶ γνώσιν , ὅπου γε ὁμιλία τοσαύται καὶ οὕτω συνεχὴς πρὸς τὸν Θεὸν ἦσαν αὐτῷ γεγεννημέναι , ὅσαι μήτε προφητῶν , μήτε ἀποστόλων ἐγένοντο μηδενί , καὶ μᾶλλον ἐπαινεῖτο ἐκ ταῦτα ; Μὴ γὰρ μοι ταύτας εἴπης τὰς ἀναγεγραμμένας · τὰς γὰρ πλείους ἀπέκρυψε , καὶ οὔτε πάσας εἴπεν , ἵνα μὴ δόξῃ ἐαυτῷ περιῆν μεγάλην , οὔτε πάσας ἐσῆρησεν , ἵνα μὴ τὰ τῶν ψευδαποστόλων ἀνοίξῃ στόματα . Οὐδὲν γὰρ ἀπλῶς ἐκείνος ἐποίησεν , ἀλλὰ μετὰ αἰτίας δικαίας πάντα καὶ εὐλόγου · καὶ μετὰ τοσαύτης σοφίας μετῆλθε τὰ ἐναντία πράγματα , ὡς τῶν αὐτῶν πανταχοῦ τυγχάνειν ἐπαίνων . Ὁ δὲ λέγω τοιούτων ἐστι . Μέγα ἀγαθὸν τὸ μηδὲν μέγα περὶ ἑαυτοῦ λέγειν · ὁ δὲ οὕτως αὐτὸ εὐχάρις ἐποίησεν , ὡς εἰπὼν μᾶλλον , ἢ συγχάσας , ἐπαινεῖσθαι · καὶ εἰ μὴ τοῦτο πεποίηκε , [ 504 ] τῶν ἀκαίρως ἐγκωμιαζόντων κατηγορηθὲν ἂν μᾶλλον · ἢ γὰρ μὴ τῷ καιρῷ ἐκαυχᾶσατο , πάντα ἂν ἀπόλωλε καὶ προέβλασεν , καὶ τὰ τῶν ἐχθρῶν ἂν ἐπῆρε πράγματα . Οὕτως οὐδὲ τῷ καιρῷ πανταχοῦ κεχρήσθαι , καὶ μετὰ γνώμης ὀρθῆς , καὶ τὰ ἀπηγορευμένα ποιεῖν , · καὶ οὕτω χρησίμως , ὡς τῶν προττεταγμένων μηδὲν ἔλαττον ἐκ τούτων εὐδοκιμεῖν . Μᾶλλον γὰρ Παῦλος καυχώμενος τότε εὐδοκίμησεν , ἢ ἑτεροῖς τις κρύπτων τὰ ἑαυτοῦ κατορθώματα · οὐδεὶς γὰρ τοσαῦτα εἰργάσατο ἀγαθὰ ἀποκρύπτων τὰ ἑαυτοῦ , ὅσα ἐκεῖνος ἐξεῖπὼν τὰ ἑαυτοῦ . Καὶ τὸ δὴ πάλιν θαυμαστότερον , ὅτι οὐ μόνον ἐξεῖπεν , ἀλλὰ καὶ μέχρι τῆς χρείας ἐστη . Οὐ γὰρ ὡς τοῦ καιροῦ παρέχοντος αὐτῷ πολλὴν τὴν ἄδειαν , ἀμέτρως πάλιν τῷ πράγματι ἐχρήσατο , ἀλλ’ ἔγνω μέχρι ποῦ προελθεῖν ἔδει . Καὶ οὐδὲ τοῦτο αὐτῷ ἠρκεσεν , ἀλλ’ ὥστε μὴ τοὺς ἄλλους διαφθείραι , μηδὲ παρασκευάσαι ἀπλῶς ἑαυτοὺς ἐγκωμιάζειν , καὶ ἄφρονα ἑαυτὸν καλεῖ · αὐτὸς μὲν γὰρ , τῆς χρείας χαλούσης , τοῦτο ἐποίησεν . Ἐπειδὴ δὲ εἴδοχ ἡν τοὺς ἄλλους εἰς αὐτὸν ὁρῶντας , ἀπλῶς καὶ εἰκῇ κεχρήσθαι τῷ παραδείγματι · δ καὶ ἐπὶ τῶν ἰατρῶν γίνεται ·· πολλάκις γὰρ , δ μετὰ καιροῦ φάρμακον ἐπέθηκεν οὕτος , ἀκαίρως ἑτερος ἐπιθεὶς ἐλυμήνατο καὶ ἐπεσκάτησε τῇ τοῦ φαρμάχου δυνάμει · Ἵν’ οὖν μὴ καὶ ἐνταῦθα τοῦτο γένηται , ὅρα πῶς κέχρηται τῇ προδιορθώσει · μᾶλλον καυχάσθαι , οὐχ ἀπαξ , οὐδὲ δις , ἀλλὰ πολλάκις ἀναδυόμενος . Ὀρε,λὸν γὰρ ἀνείχεσθό μου , φησὶ , μικρὸν τι τῆς ἀφροσύνης · καὶ πάλιν · Ὁ λαλῶ , οὐ λαλῶ κατὰ Κύριον , ἀλλ’ ὡς ἐν ἀφροσύνῃ . Ἐν ᾧ δ’ ἂν τις [ ἐν ἀφροσύνη ] τολμῇ , ἐν ἀφροσύνῃ
Lemmas: τις λέγω νηστεία καί γνῶσις , ὅπου γε ὁμιλία τοσοῦτος καί οὗτος συνεχής πρός ὁ θεός εἰμί αὐτός γεννάω , ὅσος μήτε προφήτης , μήτε ἀπόστολος γίγνομαι μηδείς , καί μᾶλλον επαινώ ἐκ οὗτος ; μή γάρ ἐγώ οὗτος εἶπον ὁ ἀναγράφω · ὁ γάρ πλείων ἀποκρύπτω , καί οὔτε πᾶς εἶπον , ἵνα μή δόξα αὐτός περίειμι μέγας , οὔτε πᾶς σαίρω , ἵνα μή ὁ ὁ ψευδαπόστολος ἀνοίγω στόμα . οὐδείς γάρ ἀπλόος ἐκείνος ποιέω , ἀλλά μετά αἴτιος Δίκαιος πᾶς καί εὔλογος · καί μετά τοσοῦτος σοφία μετέρχομαι ὁ ἐναντίος πρᾶγμα , ὡς ὁ αὐτός πανταχοῦ τυγχάνω ἔπαινος . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί . Μέγης ἀγαθός ὁ μηδείς μέγας περί ἑαυτοῦ λέγω · ὁ δέ οὕτως αὐτός εὔχαρις ποιέω , ὡς εἶπον μᾶλλον , ἢ συγχάζω , ἐπαινέω · καί εἰμί μή οὗτος ποιέω , [ 504 ] ὁ ἄκαιρος ἐγκωμιάζω κατηγορέω εἄν μᾶλλον · ἢ γάρ μή ὁ καιρός καυχάομαι , πᾶς εἄν ἀπόλλυμι καί προβάλλω , καί ὁ ὁ ἐχθρός εἄν ἐπαίρω πρᾶγμα . οὕτως οὐδέ ὁ καιρός πανταχοῦ χράομαι , καί μετά γνώμη ὀρθός , καί ὁ ἀπαγορεύω ποιέω , · καί οὗτος χρήσιμος , ὡς ὁ προτάσσω μηδείς μικρός ἐκ οὗτος εὐδοκιμέω . μᾶλλος γάρ Παῦλος καυχάομαι τότε εὐδοκιμέω , ἢ ἕτερος τις κρύπτω ὁ ἑαυτοῦ κατόρθωμα · οὐδείς γάρ τοσοῦτος ἐργάζομαι ἀγαθός ἀποκρύπτω ὁ ἑαυτοῦ , ὅσος ἐκεῖνος ἐξεῖπον ὁ ἑαυτοῦ . καί ὁ δή πάλιν θαυμαστός , ὅτι οὖον μόνος ἐξεῖπον , ἀλλά καί μέχρι ὁ χρεία ἵστημι . οὖον γάρ ὡς ὁ καιρός παρέχω αὐτός πολύς ὁ ἄδεια , ἄμετρος πάλιν ὁ πρᾶγμα χράω , ἀλλά γιγνώσκω μέχρι ποῦ προέρχομαι ἐσθίω . καί οὐδέ οὗτος αὐτός ἀρκέω , ἀλλά ὥστε μή ὁ ἄλλος διαφθείρω , μηδέ παρασκευάζω ἀπλόος ἑαυτοῦ ἐγκωμιάζω , καί ἄφρων ἑαυτοῦ καλέω · αὐτός μέν γάρ , ὁ χρεία Χαλούσης , οὗτος ποιέω . ἐπεί δέ εἶδος ἐάν ὁ ἄλλος εἰς αὐτός ὁράω , ἀπλόος καί εἰκῇ χράομαι ὁ παράδειγμα · δ καί ἐπί ὁ ἰατρός γίγνομαι ·· πολλάκις γάρ , δ μετά καιρός φάρμακον ἐπιτίθημι οὗτος , ἄκαιρος ἕτερος ἐπιτίθημι λυμαίνομαι καί ἐπεσκάτησε ὁ ὁ φάρμακον δύναμις · ἵνα οὖν μή καί ἐνταῦθα οὗτος γίγνομαι , ὁράω πῶς χράομαι ὁ προδιόρθωσις · μᾶλλον καυχάομαι , οὐ ἅπαξ , οὐδέ δις , ἀλλά πολλάκις ἀναδύνω . Ὀρε,λὸν γάρ ἀνέχω ἐγώ , φημί , μικρός τίς ὁ ἀφροσύνη · καί πάλιν · ὁ λαλέω , οὖον λαλέω κατά κύριος , ἀλλά ὡς ἐν ἀφροσύνη . ἐν ὅς δέ εἄν τις [ ἐν ἀφροσύνη ] τόλμα , ἐν ἀφροσύνη