joannes-chrysostomus.de-laudibus-sancti-pauli-apostoli-homiliae-1-7 pg050_0082.1
οὐκ ἔχω , σὲ δὲ ὁρῶν · καὶ μὴ ὀλίγα , μὴ καλῶν ἐλθόντα με ταπεινῶσαι ὁ Θεὸς μου πρὸς ὁμᾶς , καὶ πενθῶσαι πολλοὺς τῶν χρησμομαρτυρητῶν , καὶ μὴ μετανοήσαντα ἐπὶ τῇ ἀσέλγειᾳ καὶ ἀκαθαρσίᾳ ἡ ἐκράτησεν . Καὶ Γαλάταις δὲ γράφων ἔλεγε · Τεκνία μου , οὓς πάλιν ὠδίνω , ἕως οὖ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Καὶ ὑπὲρ τοῦ πεπονημένου ἀκούσον αὐτοῦ , πῶς οὐχ ἤστω ἐκεῖνος καὶ ὀδυνηταὶ καὶ παρακαλεῖ λέγων · Κυρώσατε εἰς αὐτὸν ἀγάπην . Καὶ ἡνίκα δὲ αὐτὸν ἐξέκοπτε , μετὰ πολλῶν δακρύων τοῦτο ἐποίει . Ἐκ γὰρ πολλῆς ὀλβύσεως , φησι , καὶ συγχῆς καρδίας ἔγραψα ὑμῖν , οὐχ ἵνα λυπηθῆτε , ἀλλ’ ἵνα γνῶτε τὴν ἀγάπην , ἣν ἔχω περισσοτέρας εἰς ὑμᾶς · καὶ πάλιν · Ἐγνώμην τοῖς Ἰουδαίοις , τοῖς ὑπὸ γένους ὡς ἰσὸς νόμος , τοῖς ἀσεβέσιν ὡς ἀσεβής , τοῖς πᾶσι γέγονα τὰ πάντα , ἵνα πάντως τινὰς σῶσω · καὶ ἀλλοχῶ πάλιν · Ἴνα παραστήσω πάντα ἀνθρώπου τέλειον ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ . Εἰδὲ ψυχὴν ὑπερβαλοῦσαν πᾶσαν [ 489 ] τὴν γῆν · Πάντα ἀνθρώπου προσεδόκησε παραστήσαι , καὶ τὸ γε αὐτοῦ μέρος , πάντας παραστήσαι . Καὶ γὰρ ὅσπερ τὴν οἰκουμένην ἐπασαν γεννήσας αὐτὴς , οὕτως ἐθορύβει , οὕτως ἔτρεχεν , οὕτως πάντας ἐποιοῦσεν εἰσαγαγεῖν εἰς τὴν βασιλείαν , θεραπεύων , παρακαλῶν , ὑπισχνούμενος , εὐχόμενος , ἰατεύων , τοὺς δαιμονας φοβοῦν , τοὺς διαφέροντας ἐλαύνων , διὰ παρουσίας , διὰ γραμμάτων , διὰ ῥημάτων , διὰ πραγμάτων , διὰ μαθητῶν , δι’ ἑαυτοῦ τοὺς πίπτοντας ἀνορθοῦν , τοὺς ἑστῶτας στηρίζων , διειγείρων τοὺς χαμαὶ κειμένους , θεραπεύων τοὺς συνεστρημμένους , ἀλείφων τοὺς ῥαθυμοῦντας , φοβερόν ἐμψυχὸν ἐπὶ τοὺς ἐχθρούς , δριμὺ βλέπων ἐπὶ τοὺς πολεμίους · καλῶςπερ τις στρατηγὸς ἢ ἀριστες ἰατρὸς , αὐτὸς σκευοφόρος , αὐτὸς ὑπασπιστής , αὐτὸς ὑπερασπιστής , αὐτὸς παραστάτης , αὐτὸς πάντα γινόμενος τῷ στρατοπέδῳ καὶ οὐκ ἐν τοῖς πνευματικοῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς πολλὴν τὴν πρόνοιαν ἐπεδείκνυτο , πολλὴν τὴν σπουδήν . Ἀκούσον γοῦν αὐτοῦ , πῶς ὑπὲρ μιᾶς γυναικὸς πρὸς ὁλόκληρον ἐπιστέλλει δήμον λέγων · Συνίστημι δὲ ὑμῖν Φολήνην , τὴν ἀδελφὴν ἡμῶν , διάκονον οὖσαν τῆς Ἐκκλησίας τῆς ἐν Κενχρεαῖς , ἵνα προσδέξησθε αὐτὴν ἐν Κυρίῳ ἀξίως τῶν ἁγίων , καὶ παραστήσητε αὐτῇ , ἐν ᾧ ἂν ὑμῖν πράγματι χρήζῃ · καὶ πάλιν · Οἴδατε τὴν οἰκίαν Στεφανᾶ · ἵνα καὶ ὑμεῖς ὑποδεύσησθε τοῖς τοιούτοις · καὶ πάλιν · Ἐσκιρτήσατε τοὺς τοιούτους . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο βίον τῆς φιλοστοργίας τῶν ἁγίων , τὸ καὶ ἐν τούτοις βοηθεῖν . Οὕτω καὶ ὁ Ἐλισσαῖος τὴν ὑποδεξαμένην αὐτὸν γυναῖκα , οὐκ ἐν τοῖς πνευματικοῖς μόνον ὠφέλει , ἀλλὰ καὶ ἐν τοῖς σαρκικοῖς ἐποιοῦσεν ἀμειβοῦσθαι · διὸ καὶ ἔλεγεν · Εἰ τίς ἄρα σοι λόγος πρὸς τὸν βασιλέα , ἢ πρὸς τὸν ἀρχοντα ; Καὶ τί θαυμάζεις , εἰ τὴν ἀπὸ τῶν γραμμάτων παρείχε σύστασιν ὁ Παῦλος , ὅπου γὰρ καλῶν τινὰς πρὸς ἑαυτόν , οὐδὲ τοῦτο ἀνάνγκειν ἐννόει , τὸ καὶ περὶ ἐφοδίων αὐτῶν φροντίζειν , καὶ καταθεῖναι αὐτὸ ἐν ἐπιστολῇ ; Καὶ γὰρ ἐπιστολὴν Τίτῳ φησι · Ζητῶν τὸν νομοθῆν καὶ Ἀπολλῶ σπουδαίως πρόσεψων , ἵνα μηδὲν αὐτοῖς
Lemmas: οὐ ἔχω , σύ δέ ὁράω · καί μή ὀλίγος , μή καλός ἔρχομαι ἐγώ ταπεινόω ὁ θεός ἐγώ πρός ὁμάς , καί πενθέω πολύς ὁ χρησμομαρτυρητος , καί μή μετανοέω ἐπί ὁ ασέλγεια καί ἀκαθαρσία ὁ κρατέω . καί Γαλάτης δέ γράφω λέγω · τεκνίον ἐγώ , ὅς πάλιν ὠδίνω , ἠώς οὖον μορφόω Χριστός ἐν σύ . καί ὑπέρ ὁ πονέομαι ἀκούω αὐτός , πῶς οὐ ἵστημι ἐκεῖνος καί οδυνεομαι καί παρακαλέω λέγω · κυρόω εἰς αὐτός ἀγάπη . καί ἡνίκα δέ αὐτός ἐκκόπτω , μετά πολύς δάκρυ οὗτος ποιέω . ἐκ γάρ πολύς ὀλβύσεως , φημί , καί συγχέω Καρδία γράφω σύ , οὐ ἵνα λυπέω , ἀλλά ἵνα γιγνώσκω ὁ ἀγάπη , ὅς ἔχω περισσός εἰς σύ · καί πάλιν · γνώμη ὁ Ἰουδαῖος , ὁ ὑπό γένος ὡς ἴσος νόμος , ὁ ἀσεβής ὡς ἀσεβής , ὁ πᾶς γίγνομαι ὁ πᾶς , ἵνα πάντως τις σῴζω · καί ἄλοχος πάλιν · ἵνα παρίστημι πᾶς ἄνθρωπος τέλειος ἐν Χριστός Ἰησοῦς . ἀνάκλεις ψυχή ὑπερβάλλω πᾶς [ 489 ] ὁ γῆ · Πάν ἄνθρωπος προσδοκάω παρίστημι , καί ὁ γε αὐτός μέρος , πᾶς παρίστημι . καί γάρ ὅσπερ ὁ οἰκέω πάσσω γεννάω αὐτός , οὕτως θορυβέω , οὕτως τρέχω , οὕτως πᾶς ποιέω εἰσάγω εἰς ὁ βασίλειος , θεραπεύω , παρακαλέω , ὑπισχνέομαι , εὔχομαι , ἰάομαι , ὁ δαίμων φοβέω , ὁ διαφέρω ἐλαύνω , διά παρουσία , διά γράμμα , διά ῥῆμα , διά πρᾶγμα , διά μαθητής , διά ἑαυτοῦ ὁ πίπτω ἀνορθόω , ὁ ἵστημι στηρίζω , διειγειροος ὁ χαμαί κεῖμαι , θεραπεύω ὁ συστρέφω , ἀλείφω ὁ ῥᾳθυμέω , φοβερός ἐμψύχω ἐπί ὁ ἐχθρός , δριμύς βλέπω ἐπί ὁ πολέμιος · καλῶς τις στρατηγός ἢ άριστος ἰατρός , αὐτός σκευοφόρος , αὐτός ὑπασπιστής , αὐτός ὑπερασπιστής , αὐτός παραστάτης , αὐτός πᾶς γίγνομαι ὁ στρατόπεδον καί οὐ ἐν ὁ πνευματικός μόνος , ἀλλά καί ἐν ὁ σαρκικός πολύς ὁ πρόνοια ἐπιδείκνυμι , πολύς ὁ σπουδή . ἀκούω γοῦν αὐτός , πῶς ὑπέρ εἷς γυνή πρός ὁλόκληρος ἐπιστέλλω δῆμος λέγω · συνίστημι δέ σύ Φολήνην , ὁ ἀδελφή ἐγώ , διάκονος εἰμί ὁ ἐκκλησία ὁ ἐν Κεγχρεαί , ἵνα προσδέχομαι αὐτός ἐν κύριος ἀξίως ὁ ἅγιος , καί παρίστημι αὐτός , ἐν ὅς εἄν σύ πρᾶγμα χρήζω · καί πάλιν · οἶδα ὁ οἰκίον Στεφανᾶς · ἵνα καί σύ ὑποδεύω ὁ τοιοῦτος · καί πάλιν · σκιρτάω ὁ τοιοῦτος . καί γάρ καί οὗτος βίος ὁ φιλοστοργία ὁ ἅγιος , ὁ καί ἐν οὗτος βοηθέω . οὕτως καί ὁ Ἐλισσαῖος ὁ ὑποδείκνυμι αὐτός γυνή , οὐ ἐν ὁ πνευματικός μόνος ὀνίνημι , ἀλλά καί ἐν ὁ σαρκικός ποιέω ἀμείβω · διό καί λέγω · εἰμί τίς ἄρα σύ λόγος πρός ὁ βασιλεύς , ἢ πρός ὁ ἄρχω ; καί τίς θαυμάζω , εἰμί ὁ ἀπό ὁ γράμμα παρέχω σύστασις ὁ Παῦλος , ὅπου γάρ καλός τις πρός ἑαυτοῦ , οὐδέ οὗτος ἀναφέρω ἐννοέω , ὁ καί περί Ἐφοδίων αὐτός φροντίζω , καί κατατίθημι αὐτός ἐν ἐπιστολή ; καί γάρ ἐπιστολή Τίτος φημί · Ζήτης ὁ νομοθῆν καί Ἀπολλῶς σπουδαῖος προσέψω , ἵνα μηδείς αὐτός