joannes-chrysostomus.de-laudibus-sancti-pauli-apostoli-homiliae-1-7 pg050_0094.1
μόνοι , ὧσι ψυχὴν μεμαλακισμένην καὶ διάνοιαν ἔχουσιν ἐκνευρισμένην . Τοῦτο γὰρ γίνεται κώλυμα μόνον πρὸς ἀρετὴν , κακία ψυχῆς , καὶ μαλακία γνώμης · ταύτης δὲ ἄνευ τῶν ἄλλων οὐδὲν . Καὶ τοῦτο ἤθλον ἀπὸ τοῦ μακαρίου τούτου τοῦ νῦν συναγαγόντος ἡμᾶς . Ὅσπερ γὰρ τούτων οὐδὲν ταῦτα παρέβλησεν , οὕτω τοὺς ἔξωθεν οὐδὲν τὰ ἐναντία ὤφελησεν , οὐ λόγων δεινότης , οὐ χρημάτων πλῆθος , οὐ περιφάνεια γένους , οὐ δόξης μέγεθος , οὐ τὸ ἐν δυναστείᾳ εἶναι . Τί λέγω τοὺς ἀνθρώπους ; μᾶλλον δὲ μέχρι ποτε ἐπὶ τῆς γῆς κατέχω τὸν λόγον , ἐξὸν εἰπεῖν τὰς ἀνωτέρας δυνάμεις , τὰς ἄρχας , καὶ τὰς ἐξουσίας , καὶ τοὺς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου ; τί γὰρ ὤνησε τούτους τὸ φύσιν τοιαύτην λαχεῖν ; οὐχὶ ἔχονται πᾶσαι αἱ δυνάμεις κριθόμεναι διὰ Παύλου , καὶ τῶν κατ’ ἐκεῖνον ; Οὐκ οἴδατε γὰρ φησίν , ὅτι ἀγγέλους κρινοῦμεν , μὴτι γε βιωτικά ; Μὴ τοίνυν δι’ ἕτερον μηδὲν ἀλγῶμεν , ἀλλὰ διὰ κακίαν μόνον , μηδὲ δι’ ἄλλο χαίρωμεν καὶ εὐφαινώμεθα , ἀλλὰ δι’ ἀρετὴν μόνον . Ἐὰν ταύτῃ ζηλώσωμεν , οὐδὲν τὸ κωλῶν γενέσθαι · κατὰ Παῦλον . Ἐκεῖνος γὰρ οὐχὶ ἀπὸ τῆς χάριτος μόνον τοιοῦτος ἐγένετο , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῆς οἰκείας προθυμίας · καὶ διὰ τοῦτο [ 501 ] ἀπὸ τῆς χάριτος , ἐπειδὴ καὶ ἀπὸ τῆς προθυμίας . Μεθ’ ὑπερβολῆς γὰρ ἑκάτερα , καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ ἐπενέυσεν αὐτῷ , καὶ τὰ τῆς οἰκείας προαιρέσεως ὑπῆρξε . Βούλει μαθεῖν τὰ τοῦ Θεοῦ ; Τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἐδεδοίκεσαν θάιμονες . Ἄλλ’ οὐ θαυμάζω τούτο , ὡσπερ οὐδὲ τὴνν σκίαν Πέτρου τὰ νοσήματα ἔρυγεν · ἀλλὰ θαυμάζω , ὅτι τὸ θαυμαστὸν τοῦτο πρὸ τῆς χάριτος , καὶ ἀπὸ βαλίδος αὐτῆς καὶ προοιμίων αὐτῆς ἐφάνη ποιῶν · οὐδὲ τὴν δύναμιν ταύτην ἔχων , οὐδὲ χειροτονίαν δεξάμενος , οὕτω τῷ πρὸς Χριστὸν ἔξειρῆν ζήλῳ , ὡς πάντα τῶν Ἰουδαίων τὸν δήμον διεγείρει καθ’ ἑαυτοῦ · ὃς καὶ ἰδὼν αὐτὸν ἐν τοσοῦτοις ὄντα κινδύνοις , ὡς καὶ τὴν πόλιν πολιορχεῖσθαι , διὰ θυμὸς ἐχαλάσθη διὰ τοῦ τείχους , καὶ διαφυγὼν , οὐδὲ οὕτως εἰς δίκον ἐνέπεσεν , οὐδὲ εἰς δεῖλιν καὶ φόβον , ἀλλὰ πλείονα προθυμίαν ἐντεῦθεν ἐδέξατο , παραχωρῶν μὲν τοῖς κινδύνοις δι’ οἰκονομίαν , οὐ παραχωρῶν δὲ τῆς διδασκαλίας οὐδενί , ἀλλὰ τὴν σταυρὸν πάλιν ἀρπάσας ἠκολούθει · καὶτοι γε παρὰ πόδας ἔχων ἐτι τὸ παράδειγμα τὸ κατὰ τὸν Στέφανον , καὶ ὁρῶν κατ’ αὐτοῦ μάλιστα πάντων φόνου πνέοντας Ἰουδαίους , καὶ αὐτῶν ἐπιθυμοῦντας αὐτοῦ τῶν σαρκῶν ἀπογεύσασθαι . Οὔτε οὖν ἀφειδῶς ἐνέπιπτε τοῖς κινδύνοις , οὐδὲ διαφεύγων μαλαχιώτερος ἐγένετο πάλιν . Σφόδρα τῆς παρούσης ἤρα ζωῆς διὰ τὸ κέρδος τὸ ἐξ αὐτῆς · καὶ σφόδρα αὐτῆς ὑπεριώρα διὰ τὴν φιλοσοφίαν τὴν ἀπὸ τῆς ὑπεροψίας γινωμένην αὐτῷ , ἡ διὰ τὸ σφόδρα ἐπεῖγεσθαι πρὸς τὸν Ἰησοῦν ἀπελθεῖν . Ὅπερ γὰρ ἀεὶ λέγω περὶ αὐτοῦ , καὶ οὐδέποτε παύσομαι · λέγων , οὐδεὶς οὕτως εἰς ἐναντία πράγματα ἐμπεσὼν , ἑκάτερα πρὸς
Lemmas: μόνος , ἵημι ψυχή μαλακίζω καί διάνοια ἔχω ἐκνευρίζω . οὗτος γάρ γίγνομαι κώλυμα μόνος πρός ἀρετή , κακία Ψυχή , καί μαλακία γνώμη · οὗτος δέ ἄνευ ὁ ἄλλος οὐδείς . καί οὗτος ἆθλος ἀπό ὁ μακάριος οὗτος ὁ νῦν συνάγω ἐγώ . ὅσπερ γάρ οὗτος οὐδείς οὗτος παραβάλλω , οὗτος ὁ ἔξωθεν οὐδείς ὁ ἐναντίος ὠφελέω , οὖον λόγος δεινότης , οὖον χρῆμα πλῆθος , οὖον περιφάνεια γένος , οὖον δόξα μέγεθος , οὖον ὁ ἐν δυναστεία εἰμί . τις λέγω ὁ ἄνθρωπος ; μᾶλλον δέ μέχρι ποτός ἐπί ὁ γῆ κατέχω ὁ λόγος , ἔξεστι εἶπον ὁ ἀνώτερος δύναμις , ὁ Ἄρχας , καί ὁ ἐξουσία , καί ὁ κοσμοκράτωρ ὁ σκότος ὁ αἰών οὗτος ; τίς γάρ ὀνίνημι οὗτος ὁ φύσις τοιοῦτος λαγχάνω ; οὐ ἔχω πᾶς ὁ δύναμις κρίνω διά Παῦλος , καί ὁ κατά ἐκεῖνος ; οὐ οἶδα γάρ φημί , ὅτι ἄγγελος κρίνω , μῆτις γε βιωτικός ; μή τοίνυν διά ἕτερος μηδείς ἀλγέω , ἀλλά διά κακία μόνος , μηδέ διά ἄλλος χαίρω καί ὑφαίνω , ἀλλά διά ἀρετή μόνος . ἐάν οὗτος ζηλόω , οὐδείς ὁ κῶλον γίγνομαι · κατά Παῦλος . ἐκεῖνος γάρ οὐ ἀπό ὁ χάρις μόνος τοιοῦτος γίγνομαι , ἀλλά καί ἀπό ὁ οἰκεῖος προθυμία · καί διά οὗτος [ 501 ] ἀπό ὁ χάρις , ἐπεί καί ἀπό ὁ προθυμία . Μετά ὑπερβολή γάρ ἑκάτερος , καί ὁ ὁ Θεός επινεύω αὐτός , καί ὁ ὁ οἰκεῖος προαίρεσις ὑπάρχω . βούλομαι μανθάνω ὁ ὁ Θεός ; ὁ ἱμάτιον αὐτός δείδω θαιμονος . ἄλλος οὖον θαυμάζω οὗτος , ὡς οὐδέ τὴνν σκιάω Πέτρος ὁ νόσημα ἐρεύγομαι · ἀλλά θαυμάζω , ὅτι ὁ θαυμαστός οὗτος πρό ὁ χάρις , καί ἀπό βαλίς αὐτός καί προοίμιον αὐτός φαίνω ποιέω · οὐδέ ὁ δύναμις οὗτος ἔχω , οὐδέ χειροτονία δέχομαι , οὗτος ὁ πρός Χριστός ἔξειρα ζῆλος , ὡς πᾶς ὁ Ἰουδαῖος ὁ δῆμος διά-ἐγείρω κατά ἑαυτοῦ · ὅς καί εἶδον αὐτός ἐν τοσοῦτος εἰμί κίνδυνος , ὡς καί ὁ πόλις πολιορχεομαι , διά θυμός χαλάω διά ὁ τεῖχος , καί διαφεύγω , οὐδέ οὕτως εἰς δικεῖν ἐμπίπτω , οὐδέ εἰς δείλι καί φόβος , ἀλλά πλείων προθυμία ἐντεῦθεν δέχομαι , παραχωρέω μέν ὁ κίνδυνος διά οἰκονομία , οὖον παραχωρέω δέ ὁ διδασκαλία οὐδείς , ἀλλά ὁ σταυρός πάλιν ἀρπάζω ἀκολουθέω · καίτοι γε παρά πούς ἔχω ἔτι ὁ παράδειγμα ὁ κατά ὁ Στέφανος , καί ὁράω κατά αὐτός μάλιστα πᾶς φόνος πνέω Ἰουδαῖος , καί αὐτός ἐπιθυμέω αὐτός ὁ σάρξ ἀπογεύω . οὔτε οὖν ἀφειδής ἐμπίπτω ὁ κίνδυνος , οὐδέ διαφεύγω μαλάχιος γίγνομαι πάλιν . σφόδρα ὁ πάρειμι ἐράω ζωή διά ὁ κέρδος ὁ ἐκ αὐτός · καί σφόδρα αὐτός ὑπεριώρα διά ὁ φιλοσοφία ὁ ἀπό ὁ ὑπεροψία γίγνομαι αὐτός , ὁ διά ὁ σφόδρα ἐπείγω πρός ὁ Ἰησοῦς ἀπέρχομαι . ὅπερ γάρ ἀεί λέγω περί αὐτός , καί οὐδέποτε παύω · λέγω , οὐδείς οὕτως εἰς ἐναντίος πρᾶγμα ἐμπίπτω , ἑκάτερος πρός