joannes-chrysostomus.de-laudibus-sancti-pauli-apostoli-homiliae-1-7 pg050_0109.2
Καὶ ὅμως οὕτω τολμητὴς ὢν καὶ ὀρμητίας καὶ πῦρ πυλῶν , οὕτω πάλιν πειθὴνός ἦν καὶ εὐήνιος τοῖς διδασκάλους , ὥστε μὴ ἐν τοσαύτῃ ῥύμῃ · προθυμίας αὐτοὺς ἀντισπεῖν . Καὶ γὰρ ἔχοντι τότε καὶ μαινόμενῳ προσελθόντες εἶπον , ὅτι δεῖ ἀπελθεῖν εἰς Ταρσὸν καὶ Καισάρειαν , καὶ οὐχ ἀντεῖπεν · εἶπον ὅτι χρὴ διὰ τοῦ ταίχους χαλασθῆναι , καὶ ἠγέγετο · συνεβούλευσαν ἑυρῆσθαι , καὶ οὐχ ἀντέσπειν · εἶπον μὴ εἰσελθεῖν εἰς τὸ θέατρον , καὶ εἷξεν . Οὕτως ἕνς ἦν πανταχοῦ τοῦ συμμέροντος τοῖς πιστοῖς , τῆς εἰρήνης , τῆς ὁμονοίας · καὶ πανταχοῦ ἑαυτὸν ἐτήρει τῷ κηρύγματι . “ Ὥστε ὅταν ἀκούσῃς , ὅτι τὸν ἀδελφιδὸν πάππει πρὸς τὸν χελάρχον , βουλόμενος ἑαυτὸν ἐξαρπάσαι τῶν κινδύνων , καὶ ὅταν ἐπικαλέσηται Καίσαρα , καὶ ὅταν εἰς τὴν Ῥώμην σπεύδῃ , μὴ νομίσῃς ἀνανδρείας εἶναι τὰ ῥήματα . Ὁ γὰρ στένων , ἐπειδὴ παρὴν ἐν τῷ βίῳ ὡσπερ , πῶς οὐχ ἂν εἴη μετὰ Χριστοῦ εἶναι · καὶ ὁ τῶν ὀφραγνῶν καταφρονῶν , καὶ ἄγγέλων δι’ αὐτὸν ὀπφορῶν , πῶς ἂν ἐπεθύμησε τῶν παρόντων ; Τίνος οὖν ἕνεκεν τοῦτο ἐποίει ; “ Ἵνα ἐνδιατριβῇ τῷ κηρύγματι , καὶ μετὰ πολλῶν ἀνθρώπων ἀπίλῃ , πάντων ἐστεφανωμένων . Καὶ γὰρ ἐδίδου , μήποτε πτωχὸς καὶ πένος τῆς τῶν πολλῶν σωτηρίας ἀποδημησῇ ἐνεῦθεν . Διὸ καὶ ἔλεγε · Τὸ γὰρ ἐκμείναι τῇ σαρκὶ ἀναγκαιότερον δι’ ὑμᾶς . Διὸ καὶ ὁρῶν αὐτὸ τὸ δικαστήριον τὸν βελτίων ψήφον περὶ αὐτοῦ κατατιθέμενον , ὡς καὶ ὁ Θεός . Ἔλεγεν , “ Ἀπολύσθαι δεδόναι ὁ ἄνθρωπος οὗτος , εἰ μὴ ἐπεκαλέσατο Καίσαρα , καὶ δεδεὶς , καὶ μετὰ μυρίων ἑτέρων δεσμιτῶν ἀπαγόμενος μυρία εἰργασμένων δεινὰ οὐκ ἠσχύνετο τὸ συνδεδίσθαι ἑκεῖνοις , ἀλλὰ καὶ προενεῖς πάντων τῶν συμπλεόντων , καίτοι γε ὑπὲρ αὐτοῦ θαρρῶν καὶ εἰδὼς ὡς ἐν ἀσφαλείᾳ ἦν , καὶ πέλᾶγος τοσοῦτον ἀνῆγετο δεδεμένος , καὶ ἔχαιρεν ὡς ἐπὶ μεγίστην ἄρχην προπεμπόμενος . Καὶ γὰρ οὐδὲ μικρὸς ὄβολος αὐτῷ τῆς Ῥωμαίων πόλεως ἡ διόρθωσις προὔκειτο . Ἀλλ’ ὅμως οὐδὲ τῶν ἐν τῷ πλοίῳ καταλιμπάνων , ἀλλὰ καὶ ἑκείνους ἐρρύθμισε , διηγαλόμενος τὴν αὐτῷ φανείσαν ὁψίν , ἐξ ἧς ἐμάνθανον , ὅτι Πάντες οἱ πλέοντες μετ’ αὐτοῦ δι’ αὐτὸν σῴζονται . Τοῦτο δὲ ἐποίει , οὐχ ἑαυτὸν ἐπαίρων , ἀλλ’ ἑκείνους ἑαυτῷ πειθηνίους παρασκευάζων . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Θεὸς συνεχώρησε διερχόμενον τὴν θάλασσαν , ἵνα καὶ δι’ ὧν παρηκούσθη , καὶ δι’ ὧν ἠκούσθη , διὰ πάντων δεῖξῃ τὴν Παύλου χάριν . Καὶ γὰρ συνεβούλευσε μὴ ἀναπλεῦσαι , καὶ παρηκούσθη , καὶ γέγονε κίνδυνος περὶ τῶν ἐσχάτων · καὶ οὐδὲ οὕτως ἦν φορτικὸς , ἀλλὰ πάλιν ὡς παίδων πατὴρ προενεῖς , καὶ ὅπως μηδεὶς ἀπέλειπε πάντα ἐπραττεν .
Lemmas: καί ὅμως οὗτος τολμητής εἰμί καί ὁρμητίας καί πῦρ πύλη , οὗτος πάλιν πειθὴνός εἰμί καί Εὐήνιος ὁ διδάσκαλος , ὥστε μή ἐν τοσοῦτος ῥύμη · προθυμία αὐτός ἀντισπάω . καί γάρ ἔχω τότε καί μαίνομαι προσέρχομαι εἶπον , ὅτι δεῖ ἀπέρχομαι εἰς Ταρσός καί Καισάρεια , καί οὐ ἀντιλέγω · εἶπον ὅτι χρή διά ὁ ταίχους χαλάω , καί ἄγω · συμβουλεύω εὑρίσκω , καί οὐ ἀντισπάω · εἶπον μή εἰσέρχομαι εἰς ὁ θέατρον , καί ἔοικα . οὕτως εἰς εἰμί πανταχοῦ ὁ συμμέροντος ὁ πιστός , ὁ εἰρήνη , ὁ ὁμόνοια · καί πανταχοῦ ἑαυτοῦ τηρέω ὁ κήρυγμα . “ ὥστε ὅταν ἀκούω , ὅτι ὁ ἀδελφιδός πάππος πρός ὁ χελάρχον , βούλομαι ἑαυτοῦ ἐξαρπάζω ὁ κίνδυνος , καί ὅταν ἐπικαλέω Καῖσαρ , καί ὅταν εἰς ὁ Ῥώμη σπεύδω , μή νομίζω ἀνανδρία εἰμί ὁ ῥῆμα . ὁ γάρ στένω , ἐπεί πηρός ἐν ὁ βίος ὡς , πῶς οὐ εἄν εἰμί μετά Χριστός εἰμί · καί ὁ ὁ ὀφραγνῶν καταφρονέω , καί ἄγγελος διά αὐτός οπφοροος , πῶς εἄν ἐπιθυμέω ὁ πάρειμι ; τίς οὖν ἕνεκα οὗτος ποιέω ; “ ἵνα ἐνδιατρίβω ὁ κήρυγμα , καί μετά πολύς ἄνθρωπος ἀπόλλυμι , πᾶς στεφανόω . καί γάρ δίδωμι , μήποτε πτωχός καί Πένος ὁ ὁ πολύς σωτηρία αποδήμηση νεύω . Διὸ καί λέγω · ὁ γάρ ἐκμείναι ὁ σάρξ ἀναγκαῖος διά σύ . Διὸ καί ὁράω αὐτός ὁ δικαστήριον ὁ ἀγαθός ψῆφος περί αὐτός κατατίθημι , ὡς καί ὁ Θεός . λέγω , “ Ἀπολύω δίδωμι ὁ ἄνθρωπος οὗτος , εἰμί μή ἐπικαλέω Καῖσαρ , καί δήω , καί μετά μυρίος ἕτερος δεσμιος ἀπάγω μυρίος ἐργάζομαι δεινός οὐ αἰσχύνω ὁ συνδέω ἐκεῖνος , ἀλλά καί προφέρω πᾶς ὁ συμπλέω , καίτοι γε ὑπέρ αὐτός θαρσέω καί εἰδοί ὡς ἐν ἀσφάλεια εἰμί , καί πέλαγος τοσοῦτος ἀνάγω δήω , καί χαίρω ὡς ἐπί μέγας ἀρχή προπέμπω . καί γάρ οὐδέ μικρός ὀβολός αὐτός ὁ Ῥωμαῖος πόλις ὁ διόρθωσις πρόκειμαι . ἀλλά ὅμως οὐδέ ὁ ἐν ὁ πλοῖον καταλείπω , ἀλλά καί ἐκεῖνος ῥυθμίζω , διηγαλόμενος ὁ αὐτός φαίνω ὄψ , ἐκ ὅς μανθάνω , ὅτι πάνετες ὁ πλέω μετά αὐτός διά αὐτός σῴζω . οὗτος δέ ποιέω , οὐ ἑαυτοῦ ἐπαίρω , ἀλλά ἐκεῖνος ἑαυτοῦ πειθήνιος παρασκευάζω . Ζεύς οὗτος καί ὁ θεός συγχωρέω διέρχομαι ὁ θάλασσα , ἵνα καί διά ὅς παρακούω , καί διά ὅς ἀκούω , διά πᾶς δείκνυμι ὁ Παῦλος χάρις . καί γάρ συμβουλεύω μή ἀναπλέω , καί παρακούω , καί γίγνομαι κίνδυνος περί ὁ ἔσχατος · καί οὐδέ οὕτως εἰμί φορτικός , ἀλλά πάλιν ὡς παῖς πατήρ προφέρω , καί ὅπως μηδείς ἀπολείπω πᾶς πράσσω .