joannes-chrysostomus.de-laudibus-sancti-pauli-apostoli-homiliae-1-7 pg050_0102.2
ταγνῆς τῆς ἁγίας ψυχῆς , ἀλλὰ κάνειδὺν πάλιν τὴν ἀνθρώπινον ἐκβαλὼν , εἰς χρηστὰς σαυτὸν ἀγάγῃς ἐλπίδας . Διὰ τοῦτο τίθησι πάλιν καὶ τὸ τῆς χάριτος τοῦ Θεοῦ μὴ ὑπερβολῆς , μᾶλλον δὲ οὐ μὴ ὑπερβολῆς ἀλλὰ μετὰ εὐγνωμοσύνης , ἵνα μηδὲν αὐτοῦ νομίζῃ εἶναι . Λέγει δὲ καὶ τὰ τῆς αὐτοῦ προθυμίας , ἵνα μὴ διὰ πᾶν ἐπὶ τὸν Θεὸν βίᾳς , διάγῃς καλεῖν καὶ βέγμων . Καὶ πάντων μέτρα καὶ κανόνας εὐρήσεις παρ’ αὐτῷ μετὰ ἀκριβείας κειμένους . Ἄλλὰ καὶ ἐπηρεάστω τῷ χαλεπῷ , φησίν , Ἀλεξάνδρῳ ποτέ . Καὶ τί τοῦτο ; Οὐ γὰρ θυμοῦ τὸ ῥῆμα ἦν , ἀλλ’ ὁδύνης τῆς ὑπὲρ τῆς ἀληθείας · οὐ γὰρ δι’ ἐαυτὸν ἠλγει , ἀλλ’ ὅτι ἀνθίστατο τῷ κηρύγματι . Λίαν γὰρ ἀνθίσταται , φησίν , οὐχί ἐμοί , ἀλλὰ τοῖς ἡμετέροις Λόγοις · ὥστε ἡ ἀρὰ οὐ μόνον τὸν τοῦτοῦ πόθον ἐδεικνυε τὸν ὑπὲρ τῆς ἀληθείας , ἀλλὰ καὶ τοὺς μαθητὰς παρεμυθεῖτο . Ἐπειδὴ γὰρ πάντας εἰδὼς ἦν σκανδαλίζεσθαι , τῶν ἐπηραζόντων [ 510 ] τῷ λόγῳ οὐδὲν πασχόντων , διὰ τοῦτο ταῦτά φησιν . Ἄλλὰ καὶ κατηξιάτο ποτε ἕτερων τινῶν , λέγων · Εἰπερ δίκοιον παρὰ Θεῷ ἀνταποδοῦναι τοῖς θλιβοῦσιν ἡμᾶς θλίβειν · οὐχ ἐκείνους ἐπιθυμῶν δίκην δυναι , μὴ γένοιτο , ἀλλὰ τοὺς ἐπηρεαζομένους σπεύδων παραμυθεῖσθαι · διὰ καὶ ἐπάγας , Αὐτοῖς τοῖς θλιβομένοις ἄνεσιν . Ἐπεὶ ὅταν αὐτὸς τι πάσχῃ ἀρῆς , ἀκούσων πῶς φιλοσοφεῖ , καὶ τοῖς ἐναντίοις ἀμείβεται , λέγων · Λουδοῦμενοι εὐλογοῦμεν , διωκόμενοι ἀνεχόμεθα , βλασφημούμενοι παρακαλοῦμεν . Εἰ δὲ δὴ ὑπὲρ τῶν ἄλλων λεγόμενα ἡ γινόμενα ὀργὴς εἶναι φαίης , ὅρα σοι καὶ τὸν Ἑλῦμαν ἐξ ὀργῆς αὐτὸν πεπρωχέναι , καὶ ὑδριχέναι , καὶ τὸν Ἄνανιαν καὶ τὴν Σάπφειραν τὸν Πέτρον ἐξ ὀργῆς ἀπεκτονέναι . Ἄλλ’ οὐδὲς οὕτως ἀνήπτος καὶ ἡλιθίος , ὡς ταῦτα εἰπεῖν . Καὶ ἕτερα δὲ πολλὰ εὐρίσχομεν αὐτὸν καὶ λέγοντα καὶ ποιοῦντα , δοκοῦντα εἶναι φορτικὰ , καὶ ταῦτα μάλιστα ἐστίν , ἃ τὴν ἐπεικείαν αὐτοῦ δείκνυσι . Καὶ γὰρ ὅταν τῷ Σατανᾷ παραβῇ τὸν ἐν Κορίνθῳ πεπορευκότα , ἐξ ἀγάπης αὐτῷ πολλῆς ποιεῖ καὶ φιλοστόργου διανοίας · καὶ τοῦτο δείκνυσι καὶ ἐκ τῆς δευτέρας ἐπιστολῆς . Καὶ ὅταν Ἰουδαίους ἀπειλῇ καλέγῃ , Ἐγὼ ὤσατεν αὐτοὺς ἡ ὀργὴ εἰς τέλος , οὐ θυμοῦ πληρούμενος αὐτὸ ποιεῖ ( ἀκούεις γοῦν αὐτοῦ συνεχῶς ὑπὲρ αὐτῶν εὐχομένου ) , ἀλλὰ βουλόμενος φοβηθαι καὶ σωφρονεστέρους ἐργάσασθαι . Ἄλλὰ τὸν ἱερέα , φησίν , ὑδρίσε , λέγων · Τύπτειν σε μέλλει ὁ Θεός , τοῖς κεκοινωνημένοις . Καὶ ὁδαμεν ὅτι τινὲς πρὸς τοῦτο ἀπολογούμενοι , προστηλεῖν εἶναι φασιν τὸ εἰρημένον . Καὶ οὐχ ἐγκαλῶ τοῖς λέγουσι · καὶ γὰρ συνέδη τοῦτο , καὶ οὕτως ἐτελεύτησεν . Εἰ δὲ τις δριμύτερος ἐχθρὸς ὧν ἀντιλέγοι , καὶ περιεργότερόν τι ποιῶν ἀνυποσφέρω λέγων · Καὶ εἰ προφητεία ἦν , τίνος ἕνεκεν ἀπελογεῖτο λέγων , Οὐκ ἤδειν
Lemmas: ταγνῆς ὁ ἅγιος Ψυχή , ἀλλά κανειδυο πάλιν ὁ ἀνθρώπινος ἐκβάλλω , εἰς χρηστός σαυτοῦ ἄγω ἐλπίς . Ζεύς οὗτος τίθημι πάλιν καί ὁ ὁ χάρις ὁ Θεός μή ὑπερβολή , μᾶλλον δέ οὖον μή ὑπερβολή ἀλλά μετά εὐγνωμοσύνη , ἵνα μηδείς αὐτός νομίζω εἰμί . Λέγος δέ καί ὁ ὁ αὐτός προθυμία , ἵνα μή διά πᾶς ἐπί ὁ θεός Βίας , διάγω καλέω καί βέγμων . καί πᾶς μέτρον καί κανών εὑρίσκω παρά αὐτός μετά ἀκρίβεια κεῖμαι . ἀλλά καί επηρεάζω ὁ χαλεπός , φημί , Ἀλέξανδρος ποτός . καί τίς οὗτος ; οὖον γάρ θυμός ὁ ῥῆμα εἰμί , ἀλλά ὀδύνη ὁ ὑπέρ ὁ ἀλήθεια · οὖον γάρ διά ἑαυτοῦ ἀλγέω , ἀλλά ὅτι ἀνθίστημι ὁ κήρυγμα . Λίαν γάρ ἀνθίστημι , φημί , οὐ ἐγώ , ἀλλά ὁ ἡμέτερος Λόγοι · ὥστε ὁ ἀρά οὖον μόνος ὁ οὗτος πόθος δείκνυμι ὁ ὑπέρ ὁ ἀλήθεια , ἀλλά καί ὁ μαθητής παραμυθέομαι . ἐπεί γάρ πᾶς εἰδοί εἰμί σκανδαλίζω , ὁ ἐπαίρω [ 510 ] ὁ λόγος οὐδείς πάσχω , διά οὗτος οὗτος φημί . ἀλλά καί κατηξιάτο ποτός έτερος τις , λέγω · εἰ δίκος παρά Θεός ἀνταποδίδωμι ὁ θλίβω ἐγώ θλίβω · οὐ ἐκεῖνος ἐπιθυμέω δίκη δύο , μή γίγνομαι , ἀλλά ὁ ἐπηρεάζω σπεύδω παραμυθέομαι · διά καί πάγη , αὐτός ὁ θλίβω ἄνεσις . ἐπεί ὅταν αὐτός τίς πάσχω ἀρή , ἀκούω πῶς φιλοσοφέω , καί ὁ ἐναντίος ἀμείβω , λέγω · λουδουμενοω εὐλογέω , διώκω ἀνέχω , βλασφημέω παρακαλέω . εἰμί δέ δή ὑπέρ ὁ ἄλλος λέγω ὁ γίγνομαι ὀργή εἰμί φημί , ὁράω σύ καί ὁ λύμη ἐκ ὀργή αὐτός πράσσω , καί ὑδριχέναι , καί ὁ Ἀνανίας καί ὁ Σάπφειρα ὁ Πέτρος ἐκ ὀργή ἀποκτείνω . ἄλλος οὐδή οὕτως ἀνάπτω καί ἠλίθιος , ὡς οὗτος εἶπον . καί ἕτερος δέ πολύς ευρισχω αὐτός καί λέγω καί ποιέω , δοκέω εἰμί φορτικός , καί οὗτος μάλιστα εἰμί , ὁ ὁ ἐπείκεια αὐτός δείκνυμι . καί γάρ ὅταν ὁ Σατανᾶς παραβαίνω ὁ ἐν Κόρινθος πορεύω , ἐκ ἀγάπη αὐτός πολύς ποιέω καί φιλόστοργος διάνοια · καί οὗτος δείκνυμι καί ἐκ ὁ δύο ἐπιστολή . καί ὅταν Ἰουδαῖος ἀπειλέω καλέγῃ , ἐγώ ὠθέω αὐτός ὁ ὀργή εἰς τέλος , οὖον θυμός πληρόω αὐτός ποιέω ( ἀκούω γοῦν αὐτός συνεχῶς ὑπέρ αὐτός εὔχομαι ) , ἀλλά βούλομαι φοβέω καί σώφρων ἐργάζομαι . ἀλλά ὁ ἱερεύς , φημί , ὑδρίσε , λέγω · τύπτω σύ μέλλω ὁ Θεός , ὁ κοινωνέω . καί ὁδάω ὅτι τις πρός οὗτος ἀπολογέομαι , προστηλεῖν εἰμί φημί ὁ εἴρω . καί οὐ ἐγκαλέω ὁ λέγω · καί γάρ συνδέω οὗτος , καί οὕτως τελευτάω . εἰμί δέ τις δριμύς ἐχθρός ὅς ἀντιλέγω , καί περίεργος τίς ποιέω ανυπροσφερω λέγω · καί εἰμί προφητεία εἰμί , τίς ἕνεκα ἀπολογέομαι λέγω , οὐ ἀδέω