joannes-chrysostomus.de-fato-et-providentia-orationes-1-6 pg050_0358.3
Ἀναμέναν τὸ τέλος , καὶ τότε δὴει τὸ κατ' ἀξίαν τῆς ἑκάστου ζωῆς · μὴ πρὸ τῶν βραβείων , μὴ πρὸ τῶν στεφάνων δορυδοῦ . Ὅταν οὖν ἴδῃς εἰς τὸ δικαστήριον ἀμφοτέρους εἰσελθόντας , καὶ τῆς ψήφου τυχόντας , τότε καὶ αὐτὸς τὴν περὶ ἑκάστου κρίσιν ἐξἄνεγχα . Πόσοι νῦν τὰς ὀδοὺς ἐφράττιουν , πόσοι διορύττουσι τοὺς χόους , πόσοι θῆκας τῶν κατοχόμενων ἀναβήσονται , πόσοι γάμους ἐπεκόλευσαν ἀλλοτρίους , πόσοι δηλητηρίους φαρμάκους πολλοὺς ἀπέκλεσαν ; δρ' οὖν ὑπὲρ τούτων ἐγκαλοῦμεν τῷ δικαστῇ ; Οὐδαμῶς . Ἄν μὲν γὰρ λαβὼν αὐτοὺς ὑπολήψους ἀφή , καὶ τὸν μὲν παθόντα κακῶς καλῶς , τὸν δὲ ποιήσαντα τιμῆσῃ , καὶ στεφανώσας ἐκπέμψῃ , κατηγορίας δυνὰς δέος , καὶ ἐγκλημάτων ἐσχάτων · ὅταν δὲ μηδὲν ὡς παραβάντες , μηδὲ ὁ καιρὸς ἐπιστῇ τῆς ψήφου , ἐμψω δὲ αὐτὸς τὰς εὐθύνας ἀπαίτῃ , προλαβὼν προκαταγινοῦσθαι ; Ἄλλ' ἴδει , φησίν , ἐντεῦθεν ἥδη ζούσαι δίκην τῶν ἁμαρτημάτων . Ἐννόησον δὲ σαυτὸ βεβαιμένα , ἄνθρωπε , εἰς τὸ σὸν εἰσελθε συνειδός , καὶ μετασθῆν τὴν γνώμην · οὐχ ἐπαινέσεις ταύτην τὴν ψῆφον , ἀλλ' ἀποδῆς τῆς μακροθυμίας τὸν φιλόθρωπον Θεόν . Εἰ γὰρ ἡμεῖςν ἕκαστος παρ' αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα δίκην ἀπαίτεισθαι τῶν πεπλημμελημένων , οὐχ ἂν ἡμῶν ἔσθαι τὸ γένος πάλιν ἀναφανῆσαι . Τίς γὰρ καυχήσεταί ἀγνητὴ ἔχειν καρδίαν , ἢ εἰς παρόψινδεῖται καθαρὸς εἶναι ἀπὸ ἁμαρτιῶν ; Ἄλλ' ὅταν ἀλγῇς ἐπὶ τῇ τῷ Θεοῦ μακροθυμίᾳ , λογίζου τὰ πεπλημμελημένα σοι μετὰ ἀκριβείας , καὶ χάριν εἰσὴ τῆς ἀνοχῆς , θαυμάσας τῆς ἀνεξιακίας αὐτόν . Θορυβῆ καὶ ἀλῦες , καὶ πάντα ταραχῆς πλήρης , ἐπειδὴ ὁ δεῖνα παρ' ἀξίαν πλουτεῖ , καὶ ἀπολαύει θεραπείας τῆς παρὰ τῶν πολλῶν · εἶτα οὐχ ἀκούεις τοῦ ψαλμῳδοῦ λέγοντος , Μὴ φοβοῦ , δταν πλουτίζῃ ἀνθρώπος , ὅτι οὐχ ἐν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτὸν λήψεται τὰ πάντα , οὐδὲ συγκαθίσήσει αὐτῇ τὸ δόξα ὀκίων αὐτοῦ ; Οὐχ ἀκούεις τοῦ προφήτου βοῶντος μετὰ μεγάλης τῆς φωνῆς , Πᾶσα σὶρξ χόρτος , καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου ; οὐχ ὁρᾷς ἐπιμαρτυροῦσαν ταῖς τῶν προφητῶν ἀποφάσεσιν αὐτὴν τῶν πραγμάτων τὴν ἀλήθειαν ; οὐχ ὁρᾷς τὴν πείραν καὶ τὴν ἐκδασιν ἐπιψηφισομένην τοῖς εἰρημένοις . Οὐχ ἂν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτὸν λήψεται τὰ πάντα ; Ἀκούσον τοῦ Ἰωβ τὸ αὐτὸ τοῦτο λέγοντος , Γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός , γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι , ὅτι οὐχ ἐν τῷ ἀποθνήσκειν αὐτὸν λήψεται τὰ πάντα . Ἀκούσον τοῦ Παύλου ἐπ' αὐτὰ φιλοσοφούντος , Οὐδὲν εἰσνήσαμαι εἰς τὸν κόσμον · δῆλον ὅτι οὐδὲ ἐξενεχθῶ εἰ δυναμέθα . Σὺ δὲ μαχαρίζεις ; ἄνθρωπον οὐδὲν ἐντεῦθεν δυνημένον ἀπαγεναι ἔχει τὸν ὀφειλόντων αὐτῷ παραστήσαι κατὰ τὴν ἡμέραν τῆς κρίσεως . Καὶ εἰς ἄλλος ἀθλιότος ; [ 766 ] ὅρος , εἰπέ μοι , καὶ ταλανισθές , ἄλλ' ἢ ὅταν ὁ ἐν πολλῇ τρυφῇ ζῆντας ἀπέλθῃ πάντων ἐντεῦθεν ἀπιμότερος ; Σὺ δὲ εἰ τινὰ τούτων τῶν εὐπορούντων καὶ οὐδούτων ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς εἰδὼς , ἐπὶ μὲν τῆς ἀλλοτρίως πολλῆς ἀπολαύσεως τιμῆς , παρασιτῶν καὶ κόλακας ἔχοντα , εἰς δὲ τὰ οἰκεῖα ἐπανελθόντα , καὶ οὐδὲν συγχωροῦμενον ἐκεῖνον λαβεῖν , ἀλλὰ γυμνὸν , δτιμὸν , τὸν προπατοῦντων ἀπορρίπτοντα καὶ φαυλότερον φαινόμενον , ἄρα τούτων ζηλωτὴν εἶναι ἐνῶμζες , ἀλλ' οὐ διὰ τοῦτο μᾶλλον τλῆσεις καὶ ἐταλινίζε ;
Lemmas: αναμένω ὁ τέλος , καί τότε δήω ὁ κατά ἄξιος ὁ ἕκαστος ζωή · μή πρό ὁ βραβεῖον , μή πρό ὁ στέφανος δορυδηω . ὅταν οὖν ὁράω εἰς ὁ δικαστήριον ἀμφότερος εἰσέρχομαι , καί ὁ ψῆφος τυγχάνω , τότε καί αὐτός ὁ περί ἕκαστος κρίσις ἐκφέρω . πόσος νῦν ὁ ὀδούς φράσσω , πόσος διορύσσω ὁ Χοοῦς , πόσος τίθημι ὁ κατοχόμενων ἀναβαίνω , πόσος γάμος επεκολευσσω ἀλλότριος , πόσος δηλητήριος φαρμακός πολύς ἀποκλείω ; δρῦς οὖν ὑπέρ οὗτος ἐγκαλέω ὁ δικαστής ; οὐδαμός . ἄν μέν γάρ λαμβάνω αὐτός ὑπολαμβάνω ἁφή , καί ὁ μέν πάθος κακῶς καλῶς , ὁ δέ ποιέω τιμάω , καί στεφανόω ἐκπέμπω , κατηγορία δύο δέος , καί ἔγκλημα ἔσχατος · ὅταν δέ μηδείς ὡς παραβαίνω , μηδέ ὁ καιρός ἐφίστημι ὁ ψῆφος , ἐμψάω δέ αὐτός ὁ εὐθύνω ἀπαιτέω , προλαμβάνω προκαταγιγνώσκω ; ἄλλος ἶδος , φημί , ἐντεῦθεν ἥδη ζέω δίκη ὁ ἁμάρτημα . ἐννοέω δέ σαυτός βαίνω , ἄνθρωπος , εἰς ὁ σός εἰσέρχομαι σύνοιδα , καί μεθίστημι ὁ γνώμη · οὐ ἐπαινέω οὗτος ὁ ψῆφος , ἀλλά ἀποδέω ὁ μακροθυμία ὁ φιλόθρωπον Θεός . εἰμί γάρ ἡμεῖς ἕκαστος παρά αὐτός ὁ ἁμάρτημα δίκη ἀπαιτέω ὁ πλημμελέω , οὐ εἄν ἐγώ ἵημι ὁ γένος πάλιν ἀναφαίνω . Τῖς γάρ καυχάομαι ἁγνίτης ἔχω Καρδία , ἢ εἰς παροράω καθαρός εἰμί ἀπό ἁμαρτία ; ἄλλος ὅταν ἀλγέω ἐπί ὁ ὁ Θεός μακροθυμία , λογίζομαι ὁ πλημμελέω σύ μετά ἀκρίβεια , καί χάρις εἶμι ὁ ἀνοχή , θαυμάζω ὁ ανεξιακια αὐτός . θορυβέω καί ἄλυς , καί πᾶς ταραχή πλήρης , ἐπεί ὁ Δεῖνα παρά ἄξιος πλουτέω , καί ἀπολαύω θεραπεία ὁ παρά ὁ πολύς · εἶτα οὐ ἀκούω ὁ ψαλμῳδός λέγω , μή φοβέω , δ πλουτίζω ἄνθρωπος , ὅτι οὐ ἐν ὁ ἀποθνήσκω αὐτός λαμβάνω ὁ πᾶς , οὐδέ συγκαθίζω αὐτός ὁ δόξα όκιο αὐτός ; οὐχ ἀκούω ὁ προφήτης βοῦς μετά μέγας ὁ φωνή , πᾶσα σὶρξ χόρτος , καί πᾶς δόξα ἄνθρωπος ὡς ἄνθος χόρτος ; οὐ ὁράω επιμαρτυρώ ὁ ὁ προφήτης ἀπόφασις αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ ἀλήθεια ; οὐ ὁράω ὁ πείρω καί ὁ ἐκδασιν ἐπιψηφίζω ὁ εἴρω . οὐχ εἄν ὁ ἀποθνήσκω αὐτός λαμβάνω ὁ πᾶς ; ἀκούω ὁ Ἰώβ ὁ αὐτός οὗτος λέγω , γυμνός ἐξέρχομαι ἐκ κοιλία μήτηρ , γυμνός καί ἀπέρχομαι , ὅτι οὐ ἐν ὁ ἀποθνήσκω αὐτός λαμβάνω ὁ πᾶς . ἀκούω ὁ Παῦλος ἐπί αὐτός φιλοσοφέω , οὐδείς εἰσνέω εἰς ὁ κόσμος · δῆλος ὅτι οὐδέ ἐκφέρω εἰμί δύναμαι . σύ δέ μαχαριζεω ; ἄνθρωπος οὐδείς ἐντεῦθεν δύναμαι ἀπάγω ἔχω ὁ ὀφείλω αὐτός παρίστημι κατά ὁ ἡμέρα ὁ κρίσις . καί εἰς ἄλλος ἀθλιότης ; [ 766 ] ὅρος , εἶπον ἐγώ , καί ταλανίζω , ἄλλος ἢ ὅταν ὁ ἐν πολύς τρυφή ζῆς ἀπέρχομαι πᾶς ἐντεῦθεν ἀπιμότερος ; σύ δέ εἰμί τις οὗτος ὁ εὐπορέω καί ουδουος ἐπί ὁ ἀγορά εἰδοί , ἐπί μέν ὁ ἀλλότριος πολύς ἀπόλαυσις τιμή , παρασιτέω καί κόλαξ ἔχω , εἰς δέ ὁ οἰκεῖος ἐπανέρχομαι , καί οὐδείς συγχωρέω ἐκεῖνος λαμβάνω , ἀλλά γυμνός , δτιμὸν , ὁ προπατέω ἀπορρίπτω καί φαῦλος φαίνω , ἄρα οὗτος ζηλωτός εἰμί ἐνζάω , ἀλλά οὖον διά οὗτος μᾶλλον τλῆσις καί εταλινιζω ;