joannes-chrysostomus.de-fato-et-providentia-orationes-1-6 pg050_0361.1
Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν πλουτουόντων ποιεῖ . Ἄλλ᾽ εἰσὶ τινες , οἱ ἐπαιδὸν τοὺς τῆς φιλοσοφίας τοὺς λόγους κινῶσιν , ὧν καὶ τράγῳν δίκην τῇ γαστρὶ προσηλμένοι , καὶ τοὺς παροῦσι δουλεύοντες πράγμασιν , οὐδὲν εἶναι μετὰ τὴν ἐντεύξειν νομίζουσιν ἀποθμίαν · ἕτεροι δὲ εἶναι μὲν τινα νομίζουσι , προτιθῶσι δὲ τὰ παρόντα τῶν μελλόντων . Πρὸς μὲν οὖν τοὺς μηδὲν εἶναι νομίζοντας , ἀλλ᾽ ἀποσθεωθεῖσθαι τὴν ψυχὴν τὴν ἡμετέραν , μηδὲν διδόναι λόγον , μηδὲ εὐθὺνὰς ὑπὲχεν οἰομένους , τάχα καὶ γελῶν ἀντειπάμην , ὥσπερ πρὸς τοὺς μαινόμενους καὶ τοὺς ἐξεστηκότας . Οὐδὲ γὰρ εἰ τις ἐν ἡμέρᾳ ἀμφιβάλλοι ἡμέραν μὴ εἶναι , καὶ περὶ τῶν πάντων ὁμολογουμένων ἀμφισβητοῖ , καιρὸς ἂν εἴη λόγῳ τῶν τοιούτων πείθειν , καὶ προσάγειν τῷ δόγματι · πλὴν ἀλλὰ διὰ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην , καὶ πρὸς ἐκεῖνον διαλέγομαι , ὅπερ ἂν διὰ τὸ τοῦ Θεοῦ χάρις . Τί λέγεις , ἄνθρωπε , οὐδὲν εἶναι νομίζεις τὰ μετὰ ταῦτα ; Τοῦτο γὰρ ἀναγκαῖον εἰπεῖν , πῶς καθάπερ κακῶν τινων ὁρμαθῶ ἀεὶ δυσσαθεστέρῳ δόγματι , τὸν ἀπαξ ἐκτραπέντα τῆς ἀληθείας παραδιδῶσιν ὁ διάβολος . Ὅρα γὰρ · ἐπαίσει ἀμελήσαι σωφροσύνης , ἐπιεικείας , τῆς ἀλῆς ἀρετῆς , ἐποίησε φαύλους κατὰ τὸν βίον , πονηρῷ συζῶντας συνειδὲι λοιπὸν , καὶ τὴν ἀμοιβὴν τῶν αὐτοὺς ἁμαρτημένων ἑτέρους μεταβαίνειν ζητοῦντας , δέον μεταβάλλεσθαι τὴς κακίας . Τοῦτο μὲν οὖν ἐποίησαν , ἀνέπλασαν δὲ δόγμα πονηρόν , καὶ μυρίων γέμον κακῶν , τὸ τῆς εἰμαρμένης . Εἶτα ὑπὲρ τούτου πάλιν ἐλεγχόμενοι , καὶ συνομολογεῖν ἀναγκασθέντες μηδὲν εἶναι τὰ παρόντα , τὸ μᾶλλον ἀνατρέπουσι , καὶ τὸν περὶ ἀναστάσεως ἀναιροῦσι λόγον . Κἄν τοῦτο πάλιν διελέξωμεν , εἰς ἕτερον ἐκπεσόντες δόγμα δυσανθεούσι · πλὴν τῶν τὸ ἐν χειρὶ διελέξωμεν . Οὐδὲν ἐστιν , ἄνθρωπε , μετὰ ταῦτα , καὶ πρὸς ταῦτα ἴστασαι τὰ δόγματα ; Τοσαῦτα ἐλήφθης · Ἄλλ᾽ ὅμως πρὸς τὴν τοῦ δόγματος τούτου οὐκ ἀντέστησαν ἀλήθειαν · ἀλλ᾽ εἰ καὶ αὐτὸς ἀκολουθήσεις , ὅμως ἐδωκᾶν τινα μετὰ ταῦτα βίον , καὶ εὐθύνας , καὶ δικαστήριον ἐν ἅδου , καὶ χαλάσεις , καὶ τιμὰς , καὶ ψήφους , καὶ κρίσεις . Κἄν Ἰουδαῖος ἐρωτήσης , κἂν αἱρετιᾳ · οὐς , κἂν ὅντινα ἄνθρωπον , αἰσχυνθήσεται τοῦ δόγματος τὴν ἀλήθειαν , καὶ εἰ καὶ ἐν ἄλλοις διαφέρονται , ἀλλ᾽ ἐν τούτῳ πάντες συμφωνοῦσι καὶ λέγουσιν , εἶναι τῶν ἐνταῦθα γεγεννημένων εὐθύναν ἔχει . Ἄλλ᾽ οὐδενὶ βούλει πείθεσθαι · τούτων , ἀλλ᾽ ἀνασχοῦντες καθάπαξ ἐκδιδούς σαυτὸν τῇ πλάνῃ . Οὐκοῦν διὰ τοὺς ἐπὶ νήφοντας , ἀναγκαῖον τοὺς περὶ τούτων κινήσαι λόγους . Τῷ γὰρ μηδὲν [ 767 ] ὁμολογοῦντι εἶναι μετὰ ταῦτα , ἀνάγκη μηδὲ Θεὸν εἶναι ὁμολογήσαι . Ὅρῃς , ὅπερ εἶπον , ὅτι δεῖ τῶν φαυλοτέρων ἔστι μετὰ τὰ πρώτα δόγματα τὰ ὑστερα , ὅπερ αὐτοὺς διαδέχεται ; Εἰ γὰρ μηδὲν ἐστιν ἔχει μετὰ ταῦτα , οὐδὲ Θεὸς ἐστιν . Εἰ γὰρ ἐστὶ Θεὸς , δίκαιός ἐστιν · εἰ δὲ δίκαιός ἐστι , τὸ κατ᾽ ἀξίαν ἀπονέμει ἑκάστῳ · εἰ δὲ οὐδὲν ἐστὶ μετὰ ταῦτα , ποῦ τὸ κατ᾽ ἀξίαν ἀπολήψεται ἑκάστος ; Πρόσεχε γὰρ · πολλοὶ παρ᾽ ἀξίαν , ὡς καὶ αὐτοὶ προλαβόντες ὡμολόγησαν , εὖ πάσχουσιν ἐνταῦθα καὶ τιμῶνται , ἕτεροι δὲ κακάδονται ἐν δικαιοσύνῃ ζῶντες . Εἰ τοίνυν οὐδὲς ἐστὶ καιρὸς μετὰ ταῦτα , ἀπελεύσονται ἀδίκηθέντες οἱ δίκαιοι , καὶ παρ᾽ ἀξίαν εὖ παθόντες οἱ δίκαιοι · εἰ δὲ ταῦτα μὴ ἔσται , πῶς ἂν εἴη τὸ δίκαιον ; Ἄνάγκη γὰρ ἔσται τινα καιρὸν μετὰ ταῦτα εἶν τὸ κατ᾽ ἀξίαν ἀπονέμοντα ἑκάστῳ · ἐνταῦθα γὰρ αὐτὸ οὐχ εὑρίσκομεν · εἰ γὰρ μὴ ἐστὶ καιρὸς , πῶς τὸ κατ᾽ ἀξίαν ἀπολήψεται ἑκάστος ; εἰ δὲ μηδεὶς τὸ κατ᾽ ἀξίαν ἀπολαμβάνει , οὔτε Θεὸς ἐστὶ κατὰ σὲ δίκαιος · εἰ δὲ οὐκ ἐστὶ δίκαιος ὁ Θεὸς , οὐδὲ Θεὸς ἂν εἴη . Ἄλλ᾽ ἡ βλασφημία εἰς τὴν κεφαλὴν τῶν ἡμῶς ἀναγκαζόντων περιτραπεῖται . Ὅρατε πρὸς ὀσημβλασφημίαν ὁ λόγος ἐξηνέχεται . Ἄλλὰ μὴν δτι Θεὸς ἐστὶ τὰ πράγματα βοη · οὐκοῦν καὶ δίκαιός ἐστιν · εἰ δὲ δικαιός ἐστι , τὸ κατ᾽ ἀξίαν ἀπονέμει ἑκάστῳ · εἰ δὲ τὸ κατ᾽ ἀξίαν ἀπονέμει ἑκάστῳ , ἀνάγκη τινὰ εἶναι μετὰ ταῦτα καιρὸν , καθ᾽ ὃν τὸ κατ᾽ ἀξίαν ἑκάστῳ ἀπολήψεται , καὶ δώσει δίκην , καὶ τιμηθήσεται ὑπὲρ τῶν κατωρθωμένων αὐτῷ . Ἄναγνώμεν , ἀγαπητοί · ἀγνοσίαν Θεοῦ τινές ἔχουσιν · ἀνανήψωμεν , γρηγορήσωμεν . Ἡμαρτες , μὴ προσθῆ · Ἐτι · ἡμαρτες , ἡσύχασον · ἡμαρτες , μὴ καταθῆς · δὶς ἁμάρτηται . Ἡμεῖς δὲ τραπεδὴ καὶ τετραπῆς · καταθεσάμενοι , τοιούτων δογμάτων φόβτον εἰς τὰς ἡμετέρας ψυχὰς εἰσάγοντες . Ἡμαρτες , ἐπίγνωθι τὸν Δεσπότην , τὸν ἐλεήμονα , τὸν φιλάνθρωπον , τὸν ἀγαθόν , τὸν ἱατρὸν , τὸν συγγνωμονικόν , τὸν εὐπαραίτητον , τὸν εὐξαβέτων . Οὐκ ἤκουσας δτι μυρία τάλαντα τὶς κατεδήσωκας , καὶ τὴν οὐσίαν πᾶσαν τὴν δεσποτικὴν ἀπώλεσας ; καὶ διασπάσας , ἕτοιμος ἦν καὶ τὴν γυναῖκα ἀποδιδῶσαι καὶ τὰ παιδία , ἐπειδὴ μόνον ἐκλάυσεν , ἐπειδὴ μόνον τῶν ποδῶν αὐτοῦ ἥψατο , πάντως ἐκεῖνον τοῦ ἀφειλήματος λύσει ἤρπατο καὶ ἀφεσιν ; Εἰ δὲ λέγεις , δτι μετὰ ταῦτα αὐτὸν παρέδωκε τοῖς βασανισταῖς , ἴσασιν οἱ εἰδότες τὴν ἱστορίαν · ἕτερας μοι λέγεις φιλανθρωπίας ὑπέθεσιν . Καὶ γὰρ καὶ τότε αὐτὸν ἐλέησας ἀφήκε , καὶ πάλιν ἐκεῖνον ἐλέησεν ἐνδάλειν · ὥσπερ τότε τοῖς τοῖς βοηθοῖς ἐποίησεν , οὕτω καὶ νῦν ἐκείνῳ βοηθοῖν ἀνέπεμψε , τοῦτον μὲν ἵνα παιδεύση μὴ εἶναι ὡμὸν , μηδὲ ἀπάνθρωπον , ἐκεῖνον δὲ ἵνα καὶ ἀπαλλάξη βίας καὶ ἀπανθρωπίας . Ὅρατε , ἀγαπητοί · καλῶς γὰρ ἐμεταξὺ λέγοντα τοῦτο εἰσήλθε τὸ νόημα , πῶς οὐ μόνον τὸ πλέον ἐκτεῖν καὶ ἀρπάζειν , ἀλλὰ καὶ τὸ μὴ ἐλεεῖν γενην [ 768 ] ἡμῖν πρόξενον τὶγνεται . Οὕτως γὰρ , οὐκ ἐπιδὴ τὰ ἀλλότρια ἕλαθεν ἀδικῶς , ἀλλ᾽ ἐπειδὴ τὸ αὐτοῦ ἀφήκει ἀπανθρώπως , παρεδῶθη τοῖς βασανισταῖς · καὶ γὰρ εἴρηται , δτι ὤφειλεν ἐκεῖνο ·· ἀλλ᾽ εἰ καὶ ἐκεῖνος ὤφειλεν , ὤφειλες καὶ σὺ τὸ αὐτὸ ὀφλημα , καὶ τὸ αὐτὸ δίκαιον ἐπ᾽ ἀμφοτέροινᵇ φυλάττεσθαι ἔχρην . Διὰ τοῦτο σοι ἀφήκεν , ἵνα τὴν αὐτοῦ σοι δείξῃ φιλανθρωπίαν , ἵνα ζηλωτὴν σε τῆς δεσποτικῆς ἡμερότητος ἐργάσηται . Ἐπειδὴ δὲ παθὼν εὖ οὐκ ἐπράγου βελτίων , ἐτέρῳ σε διορθοῦν τρόπῳ , τῷ τῆς κολάσεως , τῷ τῆς τιμωρίας · ὥστε καὶ τοῦτο εὐεργεσίας εἴδος ἐστι . Παρέδωκε τοῖς βασανισταῖς , ἵνα καχίαν ἐξέλη ψυχῆς , καθάπερ ἰατρὸς ἀρίστος . Οὐκ εἰδὲς φαρμάκῳ προσήνει , σιδηρὸν σοι δεῖ καὶ πυρὸς λοιπόν . Ἡδεῖ μυρία τάλαντα ἀφεῖς δτι ὡμὸς ἐστι καὶ ἀπάνθρωπος , ἀλλ᾽ ἀνέμεινε διὰ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως ἀπολογησαθαι σοι , δ πολλοῦθ᾽ ποιεῖ , εἰδὼς δτι δικαίως ποιεῖ . Μετὰ τὸ ἀπολογησαθαι σοι τοῦτο ποιεῖ · σὺν ἐπὶ τῶν Σοδόμων οὐχ ἀπλῶς ἀφήκε τὸ πῦρ , οὐδὲ τὰς πόλεις ἐκείνας ἀνήρπασεν , ἀλλὰ τί ; Κραυγὴ Σοδόμων καὶ Γομόρρων , καὶ οὐδὲ μέχρι τούτου , ἀλλὰ , Καταβάς ὁψομαι . Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἔστη , ἀλλὰ πέμπει τοὺς ἀγγέλους ὑποδεικνύντας σοι τὴν κακίαν τῶν ἐνοικούντων τὴν πόλιν , ἵνα μηδὲ τῶν
Lemmas: οὗτος καί ἐπί ὁ πλουτέω ποιέω . ἄλλος εἰμί τις , ὁ ἐπαείδω ὁ ὁ φιλοσοφία ὁ λόγος κινέω , ὅς καί τράγος δίκη ὁ γαστήρ προσηλμένοι , καί ὁ πάρειμι δουλεύω πρᾶγμα , οὐδείς εἰμί μετά ὁ ἐντυγχάνω νομίζω ἀποθμίαν · ἕτερος δέ εἰμί μέν τις νομίζω , προτίθημι δέ ὁ πάρειμι ὁ μέλλω . πρός μέν οὖν ὁ μηδείς εἰμί νομίζω , ἀλλά ἀποσῴζω ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος , μηδείς δίδωμι λόγος , μηδέ εὐθύνω ὑπέχω οἴομαι , τάχα καί γελάω ἀντιλέγω , ὥσπερ πρός ὁ μαίνομαι καί ὁ ἐξίστημι . οὐδέ γάρ εἰμί τις ἐν ἡμέρα ἀμφιβάλλω ἡμέρα μή εἰμί , καί περί ὁ πᾶς ὁμολογέω ἀμφισβητέω , καιρός εἄν εἰμί λόγος ὁ τοιοῦτος πείθω , καί προσάγω ὁ δόγμα · πλήν ἀλλά διά ὁ ὑμέτερος ἀγάπη , καί πρός ἐκεῖνος διαλέγω , ὅσπερ εἄν διά ὁ ὁ Θεός χάρις . τις λέγω , ἄνθρωπος , οὐδείς εἰμί νομίζω ὁ μετά οὗτος ; οὗτος γάρ ἀναγκαῖος εἶπον , πῶς καθάπερ κακός τίνω ὁρμαθῶ ἀεί δυσσαθεστέρῳ δόγμα , ὁ ἅπαξ ἐκτρέπω ὁ ἀλήθεια παραδίδωμι ὁ διάβολος . Ὅρας γάρ · παίω ἀμελέω σωφροσύνη , ἐπιείκεια , ὁ Ἀλῆς ἀρετή , ποιέω φαῦλος κατά ὁ βίος , πονηρός συζάω σύνοιδα λοιπός , καί ὁ ἀμοιβή ὁ αὐτός ἁμαρτάνω ἕτερος μεταβαίνω ζητέω , δήω μεταβάλλω σής κακία . οὗτος μέν οὖν ποιέω , ἀναπλάσσω δέ δόγμα πονηρός , καί μυρίος γέμω κακός , ὁ ὁ εἴμαρμαι . εἶτα ὑπέρ οὗτος πάλιν ἐλέγχω , καί συνομολογέω ἀναγκάζω μηδείς εἰμί ὁ πάρειμι , ὁ μᾶλλον ἀνατρέπω , καί ὁ περί ἀνάστασις ἀναιρέω λόγος . κἀν οὗτος πάλιν διαλέγω , εἰς ἕτερος ἐκπίτνω δόγμα δυσανθεους · πλήν ὁ ὁ ἐν χείρ διαλέγω . οὐδείς εἰμί , ἄνθρωπος , μετά οὗτος , καί πρός οὗτος ἵστημι ὁ δόγμα ; τοσοῦτος λαμβάνω · ἄλλος ὅμως πρός ὁ ὁ δόγμα οὗτος οὐ ἀνθίστημι ἀλήθεια · ἀλλά εἰμί καί αὐτός ἀκολουθέω , ὅμως δίδωμι τις μετά οὗτος βίος , καί εὐθύνω , καί δικαστήριον ἐν ἅδος , καί χάλασις , καί τιμή , καί ψῆφος , καί κρίσις . κἀν Ἰουδαῖος ἐρωτάω , κἀν αἱρετία · οὖς , κἀν ὅστις ἄνθρωπος , αἰσχύνω ὁ δόγμα ὁ ἀλήθεια , καί εἰμί καί ἐν ἄλλος διαφέρω , ἀλλά ἐν οὗτος πᾶς συμφωνέω καί λέγω , εἰμί ὁ ἐνταῦθα γεννάω εὐθύνω ἔχω . ἄλλος οὐδείς βούλομαι πείθω · οὗτος , ἀλλά ἀνέχω καθάπαξ ἐκδίδωμι σαυτοῦ ὁ πλάνη . οὐκοῦν διά ὁ ἐπί νήφω , ἀναγκαῖος ὁ περί οὗτος κινέω λόγος . ὁ γάρ μηδείς [ 767 ] ὁμολογέω εἰμί μετά οὗτος , ἀνάγκη μηδέ θεός εἰμί ὁμολογέω . ὄρνυμι , ὅσπερ εἶπον , ὅτι δεῖ ὁ φαῦλος εἰμί μετά ὁ πρῶτος δόγμα ὁ ὕστερος , ὅσπερ αὐτός διαδέχομαι ; εἰμί γάρ μηδείς εἰμί ἔχω μετά οὗτος , οὐδέ θεός εἰμί . εἰμί γάρ εἰμί θεός , δίκαιος εἰμί · εἰμί δέ δίκαιος εἰμί , ὁ κατά ἄξιος ἀπονέμω ἕκαστος · εἰμί δέ οὐδείς εἰμί μετά οὗτος , ποῦ ὁ κατά ἄξιος ἀπολαμβάνω ἕκαστος ; προσέχω γάρ · πολύς παρά ἄξιος , ὡς καί αὐτός προλαμβάνω ὁμολογέω , εὕω πάσχω ἐνταῦθα καί τιμάω , ἕτερος δέ κακάζω ἐν δικαιοσύνη ζῶ . εἰμί τοίνυν οὐδή εἰμί καιρός μετά οὗτος , ἀπέρχομαι ἀδικέω ὁ Δίκαιος , καί παρά ἄξιος εὕω πάθος ὁ Δίκαιος · εἰμί δέ οὗτος μή εἰμί , πῶς εἄν εἰμί ὁ Δίκαιος ; Ἀνάγκη γάρ εἰμί τις καιρός μετά οὗτος εἶμαι ὁ κατά ἄξιος ἀπονέμω ἕκαστος · ἐνταῦθα γάρ αὐτός οὐ εὑρίσκω · εἰμί γάρ μή εἰμί καιρός , πῶς ὁ κατά ἄξιος ἀπολαμβάνω ἕκαστος ; εἰμί δέ μηδείς ὁ κατά ἄξιος ἀπολαμβάνω , οὔτε θεός εἰμί κατά σύ δίκαιος · εἰμί δέ οὐ εἰμί δίκαιος ὁ θεός , οὐδέ θεός εἄν εἰμί . ἄλλος ὁ βλασφημία εἰς ὁ κεφαλή ὁ μου ἀναγκάζω περιτρέπω . ὁράω πρός ὀσημβλασφημίαν ὁ λόγος ἐξανέχω . ἀλλά μήv δ θεός εἰμί ὁ πρᾶγμα βοή · οὐκοῦν καί δίκαιος εἰμί · εἰμί δέ Δίκαιος εἰμί , ὁ κατά ἄξιος ἀπονέμω ἕκαστος · εἰμί δέ ὁ κατά ἄξιος ἀπονέμω ἕκαστος , ἀνάγκη τις εἰμί μετά οὗτος καιρός , κατά ὅς ὁ κατά ἄξιος ἕκαστος ἀπολαμβάνω , καί δίδωμι δίκη , καί τιμάω ὑπέρ ὁ κατορθόω αὐτός . ἀναγιγνώσκω , ἀγαπητός · ἀγνωσία Θεός τις ἔχω · ἀνανήφω , γρηγορέω . ἁμαρτάνω , μή προστίθημι · ἔτι · ἁμαρτάνω , ἡσυχάζω · ἁμαρτάνω , μή κατατίθημι · δίς ἁμαρτάνω . ἐγώ δέ τραπεδὴ καί τρέπω · κατατίθημι , τοιοῦτος δόγμα φοβέω εἰς ὁ ἡμέτερος ψυχή εἰσάγω . ἁμαρτάνω , ἐπιγιγνώσκω ὁ δεσπότης , ὁ ἐλεήμων , ὁ φιλάνθρωπον , ὁ ἀγαθός , ὁ ἰατρός , ὁ συγγνωμονικός , ὁ εὐπαραίτητος , ὁ εὐξαβέτων . οὐ ἀκούω δ μυρίος τάλαντον τις καταδέω , καί ὁ οὐσία πᾶς ὁ δεσποτικός ἀπόλλυμι ; καί διασπάω , ἑτοῖμος εἰμί καί ὁ γυνή ἀποδίδωμι καί ὁ παιδίον , ἐπεί μόνος καλέω , ἐπεί μόνος ὁ πούς αὐτός ἅπτω , πάντως ἐκεῖνος ὁ ἀπείλημα λύω ἔρπω καί ἄφεσις ; εἰμί δέ λέγω , δ μετά οὗτος αὐτός παραδίδωμι ὁ βασανιστής , οἶδα ὁ οἶδα ὁ ἱστορία · ἕτερος ἐγώ λέγω φιλανθρωπία ὑπέθεσιν . καί γάρ καί τότε αὐτός ἐλεέω ἀφίημι , καί πάλιν ἐκεῖνος ἐλεέω ἐνδάλειν · ὥσπερ τότε ὁ ὁ βοηθός ποιέω , οὗτος καί νῦν ἐκεῖνος βοηθός ἀναπέμπω , οὗτος μέν ἵνα παιδεύω μή εἰμί ὠμός , μηδέ ἀπάνθρωπος , ἐκεῖνος δέ ἵνα καί ἀπαλλάσσω Βίας καί ἀπανθρωπία . ὁράω , ἀγαπητός · καλῶς γάρ ἐμεταξὺ λέγω οὗτος εἰσέρχομαι ὁ νόημα , πῶς οὖον μόνος ὁ πλέω κτείνω καί ἁρπάζω , ἀλλά καί ὁ μή ἐλεέω γενή [ 768 ] ἐγώ Πρόξενος τὶγνεται . οὕτως γάρ , οὐ ἐφοράω ὁ ἀλλότριος λανθάνω ἄδικος , ἀλλά ἐπεί ὁ αὐτός ἀφήκω ἀπάνθρωπος , παραδίδωμι ὁ βασανιστής · καί γάρ εἴρω , δ ὀφείλω ἐκεῖνος ·· ἀλλά εἰμί καί ἐκεῖνος ὀφείλω , ὀφείλω καί σύ ὁ αὐτός ὄφλημα , καί ὁ αὐτός Δίκαιος ἐπί ἄμφος φυλάσσω χρή . Ζεύς οὗτος σύ ἀφίημι , ἵνα ὁ αὐτός σύ δείκνυμι φιλανθρωπία , ἵνα ζηλωτός σύ ὁ δεσποτικός ἡμερότης ἐργάζομαι . ἐπεί δέ πάσχω εὕω οὐ πράσσω ἀγαθός , ἔς σύ διορθόω τρόπος , ὁ ὁ κόλασις , ὁ ὁ τιμωρία · ὥστε καί οὗτος εὐεργεσία εἶδος εἰμί . παραδίδωμι ὁ βασανιστής , ἵνα κάχιος ἐξαιρέω Ψυχή , καθάπερ ἰατρός Αρίστος . οὐ ἀνάκλεις φάρμακον προσαίνω , σίδηρος σύ δεῖ καί πυρός λοιπός . Ἡδύς μυρίος τάλαντον ἀφίημι δ ὠμός εἰμί καί ἀπάνθρωπος , ἀλλά ἀναμένω διά ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις ἀπολογέομαι σύ , δ πολλοῦθ᾽ ποιέω , εἰδοί δ δικαίως ποιέω . μετά ὁ ἀπολογέομαι σύ οὗτος ποιέω · σύν ἐπί ὁ Σόδομα οὐ ἀπλόος ἀφίημι ὁ πῦρ , οὐδέ ὁ πόλις ἐκεῖνος ἀναρπάζω , ἀλλά τίς ; κραυγή Σόδομα καί Γόμορρα , καί οὐδέ μέχρι οὗτος , ἀλλά , Καταβάς ὁράω . καί οὐδέ ἐνταῦθα ἵστημι , ἀλλά πέμπω ὁ ἄγγελος ὑποδείκνυμι σύ ὁ κακία ὁ ἐνοικέω ὁ πόλις , ἵνα μηδέ ὁ