joannes-chrysostomus.de-fato-et-providentia-orationes-1-6 pg050_0353.2
Εἰδὲς πῶς ὁ Θεὸς φθέγγεται καὶ ποίους τίθησι νόμους ; Ἄκουσον καὶ τῆς εἰμαρμένης , πῶς φθέγγεται , καὶ πῶς ἐναντίους εἰσάγει θεσμούς , καὶ μάθε , πῶς ἐκεῖνα μὲν ὑπὸ θελοῦ Πνεύματος εἴρηται , τὰ δὲ ταύτης ὑπὸ πονηροῦ δαίμονος καὶ θηράτινος ἀνημέρου . Εἶπεν ὁ Θεὸς , Ἐὰν θέλητε , καὶ ἂν μὴ θέλητε , κυρίους ἡμᾶς ποιῶν ἀρετῆς καὶ κακίας , καὶ ἐπὶ τῇ γνώμῃ τῇ ἡμετέρᾳ πθεῖς . Ἐκεῖνος δὲ τί φησιν ; Ὅτι τὸ εἰμαρμένον οὐ δυνατὸν ἐκφυγεῖν , χᾶν θέλωμεν , χᾶν μὴ θέλωμεν ε . Ὁ Θεὸς λέγει · Ἐὰν θέλητε , τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε · αὐτὴ λέγει , χᾶν θέλωμεν , μὴ ἢ δὴ ἡμῖν δεδομένη , οὐδὲν ὀφελος τοῦτο θέλειν . Ὁ Θεὸς λέγει , Ἐὰν μὴ θέλητε προσέχειν τοῖς λόγοις μου , μάχαιρα ὑμᾶς καθεδεῖται · αὐτὴ λέγει , ἂν μὴ θέλωμεν , ἢ δὴ ἡμῖν δεδομένη , πάντως σωζόμεθα . Οὐ ταῦτα ἡ εἰμαρμένη φησι ; Τί γένοιτο ἂν οὖν τῆς μάχης ταύτης σαφέστερον ; τί τοῦ πολέμου φανερώτερον τοῦτου , ἂν ἀναισχύντως οὕτω πρὸς τὰ δαῖλα λόγια εἴλοντο οἱ τῆς πονηρίας διδασκάλιοι δαίμονες ; Ἄλλ’ ὅπερ ἔφην , τὸ μὲν δαίμονας καὶ ἀνθρώπους ἄλλους δαίμονας , τοὺς Ἕλληνας λέγω , ταῦτα πειθεσθαι , θαυμαστὸν οὐδὲν · τὸ δὲ ὑμᾶς οὕτως θεὶς καὶ σωτηρίοῦ διδασκαλίας ἀπολιῶντας , ἀτιμάζειν μὲν ταῦτα , προστρέχειν δὲ ἐκείνοις τοῖς ἀλογωτάτοις , καὶ ψυχῆς ἀπωλείαν ἔχουσι , τοῦτό ἐστι τὸ πάντων χαλεπώτερον . Τί γὰρ μοι καὶ τοὺς ἔξω κρίνειν ; Ἐμοὶ τῶς πρὸς ὑμᾶς ἐστιν ὁ λόγος , τὰ μέλη τοῦ Χριστοῦ , τὰ τέκνα τῆς Ἐκκλησίας , τοὺς ἐν τῷ πατρικῷ οἴκῳ παιδευομένους , τοὺς οὐρανίων ἀπολαύειν διδασκάλων , τοὺς τοσαύτῃ τιμηθέντας τιμῇ . Διὰ τοῦτο στένω , διὰ τοῦτο δακρύω καὶ ὀργνῶ · ὀργνῶν γὰρ δυτὰς δεξία , ὅταν τις μεγάλῃ συγγνώμῃ δεξία πίπτῃ πρὸς ἡμᾶς . Ποία γὰρ , εἴπέ μοι , συγγνώμη , ὅταν ἀποφαίνηται Θεὸς καὶ δαίμονες
Lemmas: ἀνάκλεις πῶς ὁ θεός φθέγγομαι καί ποῖος τίθημι νόμος ; ἀκούω καί ὁ εἴμαρμαι , πῶς φθέγγομαι , καί πῶς ἐναντίος εἰσάγω θεσμός , καί μανθάνω , πῶς ἐκεῖνος μέν ὑπό θέλω πνεῦμα εἴρω , ὁ δέ οὗτος ὑπό πονηρός δαίμων καί θηράτινος ἀνήμερος . εἶπον ὁ θεός , ἐάν ἐθέλω , καί εἄν μή ἐθέλω , κύριος ἐγώ ποιέω ἀρετή καί κακία , καί ἐπί ὁ γνώμη ὁ ἡμέτερος πίνω . ἐκεῖνος δέ τίς φημί ; ὅτι2 ὁ μείρομαι οὖον δυνατός ἐκφεύγω , χήν ἐθέλω , χήν μή ἐθέλω ε . ὁ θεός λέγω · ἐάν ἐθέλω , ὁ ἀγαθός ὁ γῆ ἐσθίω · αὐτός λέγω , χήν ἐθέλω , μή ἢ δή ἐγώ δίδωμι , οὐδείς ὄφελος οὗτος ἐθέλω . ὁ θεός λέγω , ἐάν μή ἐθέλω προσέχω ὁ λόγος ἐγώ , μάχαιρα σύ καθέζομαι · αὐτός λέγω , εἄν μή ἐθέλω , ἢ δή ἐγώ δίδωμι , πάντως σῴζω . οὖον οὗτος ὁ μείρομαι φημί ; τις γίγνομαι εἄν οὖν ὁ μάχη οὗτος σαφής ; τίς ὁ πόλεμος φανερός οὗτος , εἄν ἀναίσχυντος οὗτος πρός ὁ Δαϊλά λόγιος εἴλω ὁ ὁ πονηρία διδάσκαλος δαίμων ; ἄλλος ὅσπερ φημί , ὁ μέν δαίμων καί ἄνθρωπος ἄλλος δαίμων , ὁ Ἕλλην λέγω , οὗτος πείθω , θαυμαστός οὐδείς · ὁ δέ σύ οὕτως τίθημι καί Σωτηρίου διδασκαλία ἀπόλλυμι , ἀτιμάζω μέν οὗτος , προστρέχω δέ ἐκεῖνος ὁ ἄλογος , καί Ψυχή ἀπώλεια ἔχω , οὗτος εἰμί ὁ πᾶς χαλεπός . τις γάρ ἐγώ καί ὁ ἔξω κρίνω ; ἐμός Τῶς πρός σύ εἰμί ὁ λόγος , ὁ μέλος ὁ Χριστός , ὁ τέκνον ὁ ἐκκλησία , ὁ ἐν ὁ πατρικός οἶκος παιδεύω , ὁ οὐράνιος ἀπολαύω διδάσκαλος , ὁ τοσοῦτος τιμάω τιμή . Ζεύς οὗτος στένω , διά οὗτος δάκρυ καί ὀργάω · ὀργός γάρ δύτης Δεξία , ὅταν τις μέγας συγγνώμη Δεξία πίπτω πρός ἐγώ . Ποία γάρ , εἶπον ἐγώ , συγγνώμη , ὅταν ἀποφαίνω θεός καί δαίμων