joannes-chrysostomus.de-decem-millium-talentorum-debitore pg051_0022.1
οἶμαι , οὐδὲ τοῦτ' οἰκείας αὐτοῦ ἐπὶ τούτοις διορθοῦν · Οὐκ ἄν τις ἀμάρτοι τὴν τοιαύτην οἰκίαν ἐκκλησίαν Θεοῦ προσαγορεύειν . Ὅπου γὰρ σωφροσύνη τοσαύτη , ὡς ἐν καιρῷ εὐφηγίας μεμηνῆν ὑπὲρ τῶν θείων νόμων , καὶ τοὺς παρόντας ἀπατεῖν ὑπὲρ τούτου πρὸς ἀλλήλους ἀγωνίζεσθαι καὶ φιλονεικεῖν , εὐλόγως , ὅτι δαιμὼν μὲν ἔπαξ καὶ πονηρὰ δύναμις ἀπελήλυθεν , Χριστοῦ δὲ πάρεστι χαῖρον καὶ τὴν καλὴν τῶν δούλων φιλονεικίαν , πᾶσαν αὐτοῖς ἐπιδιψιλουμένους εὐλογίαν . Διὰ δὲ ταῦτα ταύτην ἀφείς λοιπὸν τὴν ἐντολὴν ( οὐδὲ γὰρ διὰ Θεοῦ χάριτι πᾶσαν ἐπιδραμεῖται τὴν πλὴν ἡμῖν θερμὰ προοίμια ἀναλαβοῦσι καὶ ἀρχὴν ἰσχυράν ) , ἀφ' ἑτέρων μεταθήσομαι · τὴν τῆς ὄργης ὑπεροψίαν . Ὦπαρ γὰρ ἐπὶ τῆς κιθάρας οὐκ ἀρκεῖ μόνον ἀπὸ μιᾶς νευρᾶς τὴν μελῳδίαν ἐργάσασθαι , ἀλλὰ πᾶσας ἐπέναι δεῖ μετὰ ῥυθμοῦ τοῦ προσήκοντος · οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς κατὰ ψυχὴν ἀρετῆς οὐκ ἀρκεῖ μόνος ἡμῖν εἰς σωτηρίαν εἰς νόμος , καθάπερ ἐφθην εἰπών , ἀλλὰ δεῖ πάντας αὐτοὺς μετὰ ἀκριβείας φυλάττειν , εἰ δὲ μελλοῦμεν τὴν ἀπάσης ἀρμονίας ἡδὺν καὶ χρησιμωτέραν μελῳδίαν ἐργάζεσθαι . Ἐμαθὲ σοὺ τὸ στόμα μὴ ὀμνύναι · ἐπαιδεύθη ἡ γλῶσσα Ναὶ καὶ Οὐ λέγειν πανταχοῦ · Μαθεῖν καὶ λουδοῖσαν ἀποστρέψασθαι ἄπεισαν , καὶ πλείονα περὶ τὴν αἰνολὴν ταύτην εἰσφέρειν σπουδὴν , ἐπιδη καὶ πλείονος ἡμῖν δεῖται καὶ πόνου . Ἐκεῖ μὲν γὰρ συνήθειας περιγενέσθαι μόνον ἴδει , ἐπὶ δὲ τῆς ὄργης εὐτονωτέρας δεῖ τῆς σπουδῆς · τυμανινδὸν γὰρ τὸ πάθος , καὶ πολλάκις παρασύρει τοὺς ἡφρόντας , καὶ πρὸς τὸ βάραθρον αὐτὸ κατὰ τῆς ἀπαλείας . Ἀνάγεσθε ποίνων τοῦ μήκους τῶν λόγων . Καὶ γὰρ δεοπον καθ' ἑκάστην ἡμέραν τραυματιζομένους ἐν ἀγοραῖς , ἐν οἴκiais , ὑπὸ φίλων , ὑπὸ συγγενῶν , ὑπὸ ἐχθρῶν , ὑπὸ γειτόνων , ὑπὸ οἰκετῶν , ὑπὸ γυναικῶν , ὑπὸ παιδίων , ὑπὸ οἰκείων λογισμῶν , μηδὲ ἀπαξ τῆς ἐδδομάδος ἀπάσης ὑπὲρ τῆς θεραπείας τῶν τραυμάτων ἐκείνων φροντίζειν . καὶ ταῦτα εἰδὼς ὡς ἀδάπανός τε καὶ ἀνδύνος οὖτος τῆς θεραπείας ὁ τρόπος . Οὐδὲ γὰρ τὸ σιδηρίον ἐν τῇ χειρὶ κατέχω νῦν , ἀλλὰ λόγον ἀντὶ σιδηρίου μεταχειρίζομαι , σιδηρίου μὲν πάντες ὄντα τοιουτόν , καὶ πᾶσαν τῆς ἀμαρτίας ἐκκόπτοντα τὴν σπιθαμίδα , οὐ παρεχόντα δὲ δύναμιν τῷ τετμημένῳ . Οὐκ ἔχω πῦρ ἐν τῇ δεξιᾷ , ἀλλ' ἔχω διδασκαλίαν πυρὸς σφοδροτέραν , ἣ καυτηρία ἐπάγουσαν , ἀλλ' ἀναστέλλουσαν μὲν τὴν νομὴν τῆς κακίας , ἀντὶ δὲ [ δ ] ἀληθῶνος πολλὴν τῷ τῆς κακίας ἀπαλλαττομένῳ παρέχουσαν τὴν ἡδονήν . Οὐ χρεία χρόνων ἐνταῦθα , οὐ χρεία πόνων , οὐ χρεία χρημάτων · ἀρκεῖ θελήσαι μόνον , καὶ πάντα τὰ τῆς ἀρετῆς ἡμῖν κατωρθώται · κλὲν ἐννοήσωμεν τὸ ἀξίωμα τοῦ καλεῖντος Θεοῦ καὶ νομοθετοῦντος , ἰκανὴν ληψόμεθα διδασκαλίαν καὶ παραίνεσιν · οὐδὲ γὰρ οἰκῶν φθεγγόμεθα , ἀλλ' ἐπὶ τὸν νομοθέτην ἔκπατας ἡμᾶς ἄγομεν . Ἐπαοὺ τοίνυν , τῶν θείων ἀκούετε νόμων . Ποῦ τοίνυν περὶ ὄργης καὶ τοῦ μησυκατεῖν διελέχθη ; Πολλαχοῦ μὲν καὶ ἀλλοχοῦ , μάλιστα δὲ διὰ τῆς παραβολῆς ἐκείνης , ἣν πρὸς τοὺς μαθητὰς ἔλαγεν , οὕτωσι γὰρ ἀρξάμενος · Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ἀνθρώπῳ βασιλεῖ , ὅστις ἠθέλησε συνάγει λόγον μετὰ τῶν δούλων αὐτοῦ . Ἀρχιμέτρου δὲ αὐτοῦ συναίρειν προσηρέχθη αὐτῷ εἰς ὀφειλέτης μυρίων ταλάντων . Μὴ ἔχοντος δὲ αὐτοῦ ἀποδοῦναι , ἐκέλευσεν αὐτὸν πραθῆναι καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ , καὶ τὰ τέκνα , καὶ πάντα ὅσα εἶχε , καὶ ἀποδοθῆναι . Πεσὼν οὖν ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ , παρεκάλεσεν αὐτόν , λέγων · Κύριε , μακροθύμησον ἐπ' ἐμοί , ἵνα πάντα σοὶ ἀποδῶσω . Σπλαγχνισθεὶς δὲ ὁ κύριος τοῦ δούλου ἐκείνου , ἀπέλυσεν αὐτόν , καὶ τὸ δάνειον ἀφῆκεν αὐτῷ . Ἐξελθὼν δὲ ἐκεῖνος εὗρεν ἕνα τῶν συνδούλων αὐτοῦ , ὃς ὀφείλει αὐτῷ ἐκατὸν δηνάρια , καὶ κρατήσας ἐπνίγεν αὐτόν · λέγων · Ἀπόδος μοι τὸ ὀφείλεις . Πεισθὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας αὐτοῦ , παρεκάλεσεν αὐτόν · λέγων · Μακροθύμησον ἐπ' ἐμοί , καὶ πάντα σοὶ ἀποδώσω . Ὁ δὲ οὐκ ἠθέλη , ἀλλὰ ἀπελθὼν ἔβαλεν αὐτὸν εἰς φυλακήν , ἕως οὐ ἀποδῷ τὸ ὀφειλόμενον . Ἰδόντες δὲ οἱ σύνδουλοι αὐτοῦ ἠγανάκτησαν , καὶ ἐλθόντες διηγήσαντο τῷ κυρίῳ αὐτῷ . Τότε καλεσάς αὐτὸν ὁ κύριος αὐτοῦ εἶπε · Δοῦλε πονηρέ , πᾶσαν τὴν ὀφειλὴν ἐκείνην ἀφῆκά σοι , ἐπεὶ παρεκάλεσάς με · οὐκ ἔδει καὶ σὲ ἐλεῆσαι τὸν σύνδουλόν σου , ὡς καὶ ἐγὼ σε ἠλέησα ; Τότε παροργισθεὶς αὐτὸν τοῖς βασανισταῖς , ἕως οὐ ἀποδῷ πᾶν τὸ ὀφειλόμενον αὐτῷ . Οὕτω καὶ ὁ Πατὴρ μου ὁ οὐράνιος ποιήσει ὑμῖν , ἐὰν μὴ ἀφῆτε ἕκαστος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ ἀπὸ τῶν καρδιῶν ὑμῶν τὰ παραπτώματα αὐτῶν . γ Ἡ μὲν παραβολὴ αὕτη · δεῖ δὲ εἰπεῖν , τίνος ἕνεκεν μετὰ αἰτίας αὐτὴν προτέθαικεν · οὐ γὰρ ἀπλῶς εἶπεν , Ὁμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν , ἀλλὰ , Διὰ τοῦτο ὡμοιώθη ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Τίνος οὖν ἕνεκεν ἡ αἰτία πρόσκειται ; Περὶ ἀνιχνιαίας τοὺς μαθητὰς διελέγετο , καὶ κρατεῖν ὄργης αὐτοὺς ἐπαίδευε , καὶ τῶν παρ' ἐτέρων εἰς ἡμᾶς γινομένων ἀδικημάτων μὴ πολὺν ποιεῖσθαι λόγον , οὕτω λέγων · Ἐὰν ἁμάρτῃ εἰς σὲ ὁ ἀδελφός σου , ὑπάγε καὶ ἐλέγξον αὐτὸν μεταξὺ σοῦ καὶ αὐτοῦ μόνου · ἐὰν σοὶ ἀκούσῃ ἐκράθησας τὸν ἀδελφόν σου . Ταῦτα δὲ καὶ τὰ τοιαῦτα τοῦ Χριστοῦ διαλεγομένου τοὺς μαθητὰς καὶ φιλοσοφεῖν διδάσκοντος , Πέτρος , ὁ τοῦ χοροῦ τῶν ἀποστόλων κορυφαῖος , τὸ στόμα τῶν μαθητῶν , ὁ σῦλος τῆς Ἐκκλησίας , τὸ στερέωμα τῆς πίστεως , ὁ τῆς ὁμολογίας θεμέλιος , ὁ τῆς οἰκουμένης ἀλιεύς , ὁ τὸ γένος ἡμῶν ἀπὸ τοῦ βυθοῦ τῆς πλάνης εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναγαγών , ὁ πανταχοῦ θερμὸς καὶ παρρησίας γέμων , μᾶλλον δὲ ἀγάπης , ἡ παρρησία , σιγόντων ἀπάντων προσελθὼν τῷ διδασκάλῳ [ 5 ] φησί · Πόσάκις ἀμαρτήσει εἰς ἐμὲ ὁ ἀδελφός μου , καὶ ἀφήσω αὐτῷ ; ἕως ἑπτάκις ; ὁμοῦ καὶ ἐρωτᾷ καὶ ὑποσχναίται , καὶ πρὸν μάθῃ , φιλοτιμεῖται . Τὴν γὰρ γνώμην τοῦ διδασκάλου σαφῶς εἰδώς , ὅτι πρὸς φιλανθρωπίαν ῥέπει , καὶ πλέον ἐκείνως μάλιστα πάντων αὐτῷ χαρίζεται ὁ μάλιστα πάντων τὰ ἁμαρτήματα τῶν πλησίων παρατρέχων καὶ μὴ πικρῶς ἐξετάζων , βουλόμενος ἀρίστα τῷ νομοθέτῃ , φησίν · Ἔως ἑπτάκις ; Εἶτα ἵνα μάθῃ , τί μὲν ἄνθρωπος , τί δὲ Θεός , καὶ πῶς ἡ τοῦτο φιλοτιμία , ὁπουπερ ἂν ἀφίκεται , πρὸς τὴν εὐποίησιν τὴν ἐκείνως συγχρινομένη , πενίας ἐστὶν ἀπάσης εὐτελεστέρα , καὶ δεῖ δσον σταγῶν πρὸς πῆλαγος ἄπειρον , τοσοῦτον ἡμῶν ἡ ἀγαθότης πρὸς τὴν ἄρατον αὐτοῦ φιλανθρωπίαν , εἰπόντος αὐτοῦ , Ἔως ἑπτάκις ; καὶ νομίσαντος αὐτοῦ
Lemmas: οἴομαι , οὐδέ οὗτος οἰκεῖος αὐτός ἐπί οὗτος διορθόω · οὐ ἄν τις ἁμαρτάνω ὁ τοιοῦτος οἰκία ἐκκλησία θεός προσαγορεύω . ὅπου γάρ σωφροσύνη τοσοῦτος , ὡς ἐν καιρός εὐφηγίας μήνη ὑπέρ ὁ θεῖος νόμος , καί ὁ πάρειμι ἀπατάω ὑπέρ οὗτος πρός ἀλλήλων ἀγωνίζομαι καί φιλονεικέω , εὔλογος , ὅτι δαίμων μέν πήγνυμι καί πονηρός δύναμις ἀπέρχομαι , Χριστός δέ πάρειμι χαίρω καί ὁ καλός ὁ δοῦλος φιλονικία , πᾶς αὐτός επιδιψιλουμενος εὐλογία . Ζεύς δέ οὗτος οὗτος ἀφίημι λοιπός ὁ ἐντολή ( οὐδέ γάρ διά θεός χάρις πᾶς ἐπιτρέχω ὁ πλήν ἐγώ θερμός προοίμιον ἀναλαμβάνω καί ἀρχή ἰσχυρός ) , ἀπό ἕτερος μετατίθημι · ὁ ὁ ὀργή ὑπεροψία . Ὦπαρ γάρ ἐπί ὁ κιθάρα οὐ ἀρκέω μόνος ἀπό εἷς νευρά ὁ μελῳδία ἐργάζομαι , ἀλλά πᾶς ἐπιφέρω δέω μετά ῥυθμός ὁ προσήκω · οὕτως καί ἐπί ὁ κατά ψυχή ἀρετή οὐ ἀρκέω μόνος ἐγώ εἰς σωτηρία εἰς νόμος , καθά φθάνω λέγω , ἀλλά δέω πᾶς αὐτός μετά ἀκρίβεια φυλάσσω , εἰμί δέ μέλλω ὁ ἀπασάω ἁρμονία ἡδύς καί χρήσιμος μελῳδία ἐργάζομαι . μανθάνω σύ ὁ στόμα μή ὄμνυμι · παιδεύω ὁ γλῶσσα Ναίς καί Οὐ λέγω πανταχοῦ · μανθάνω καί λουδοειμι ἀποστρέφω ἄπειμι , καί πολύς περί ὁ αἰνολὴν οὗτος εἰσφέρω σπουδή , ἐπιδη καί πολύς ἐγώ δέω καί πόνος . ἐκεῖ μέν γάρ συνήθεια περιγίγνομαι μόνος ἶδος , ἐπί δέ ὁ ὀργή εὔτονος δέω ὁ σπουδή · τυμανιενδον γάρ ὁ πάθος , καί πολλάκις παρασέρνω ὁ ἡφρόντας , καί πρός ὁ βάραθρον αὐτός κατά ὁ ἀπαλείας . ἀνάγω ποινή ὁ μῆκος ὁ λόγος . καί γάρ δεοπως κατά ἕκαστος ἡμέρα τραυματίζω ἐν ἀγορά , ἐν οἴκiais , ὑπό φίλος , ὑπό συγγενής , ὑπό ἐχθρός , ὑπό γείτων , ὑπό οἰκέτης , ὑπό γυνή , ὑπό παιδίον , ὑπό οἰκεῖος λογισμός , μηδέ ἅπαξ ὁ ἐδδομάδος ἀπασάω ὑπέρ ὁ θεραπεία ὁ τραῦμα ἐκεῖνος φροντίζω . καί οὗτος οἶδα ὡς ἀδάπανος τε καί ἀνδύνος οὗτος ὁ θεραπεία ὁ τρόπος . οὐδέ γάρ ὁ σιδήριον ἐν ὁ χείρ κατέχω νῦν , ἀλλά λόγος ἀντί σιδήριος μεταχειρίζω , σιδήριος μέν πᾶς εἰμί τοιουτός , καί πᾶς ὁ ἁμαρτία ἐκκόπτω ὁ σπιθαμίδα , οὐ παρέχω δέ δύναμις ὁ τέμνω . οὐ ἔχω πῦρ ἐν ὁ δεξιός , ἀλλά ἔχω διδασκαλία πυρός σφοδρός , ὅς καυτήριον ἐπάγω , ἀλλά ἀναστέλλω μέν ὁ νομή ὁ κακία , ἀντί δέ [ δ ] ἀληθῶνος πολύς ὁ ὁ κακία ἀπαλλάσσω παρέχω ὁ ἡδονή . οὖον χρεῖος χρόνος ἐνταῦθα , οὐ χρεῖος πόνος , οὐ χρεῖος χρῆμα · ἀρκέω ἐθέλω μόνος , καί πᾶς ὁ ὁ ἀρετή ἐγώ κατορθόω · κλέω ἐννοέω ὁ ἀξίωμα ὁ καλέω θεός καί νομοθετέω , ἱκανός λαμβάνω διδασκαλία καί παραίνεσις · οὐδέ γάρ οἰκέω φθέγγομαι , ἀλλά ἐπί ὁ νομοθέτης ἔκπατος ἐγώ ἄγω . Ἐπαοὺ τοίνυν , ὁ θεῖος ἀκούω νόμος . ποῦ τοίνυν περί ὀργή καί ὁ μησυκατω διαλέγω ; πολλαχοῦ μέν καί αλλοχοω , μάλιστα δέ διά ὁ παραβολή ἐκεῖνος , ὅς πρός ὁ μαθητής ἔλαγεν , οὕτως γάρ ἄρχω · Ζεύς οὗτος ὁμοιόω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός ἄνθρωπος βασιλεύς , ὅστις ἐθέλω συνάγω λόγος μετά ὁ δοῦλος αὐτός . αρχιμετρον δέ αὐτός συναίρω προσέρχομαι αὐτός εἰς ὀφειλέτης μυρίος τάλαντον . μή ἔχω δέ αὐτός ἀποδίδωμι , κελεύω αὐτός πιπράσκω καί ὁ γυνή αὐτός , καί ὁ τέκνον , καί πᾶς ὅσος ἔχω , καί ἀποδίδωμι . πίπτω οὖν ὁ δοῦλος ἐκεῖνος εἰς ὁ πόδι αὐτός , παρακαλέω αὐτός , λέγω · κύριος , μακροθυμέω ἐπί ἐγώ , ἵνα πᾶς σύ ἀποδίδωμι . σπλαγχνίζομαι δέ ὁ κύριος ὁ δοῦλος ἐκεῖνος , ἀπολύω αὐτός , καί ὁ δάνειον ἀφίημι αὐτός . ἐξέρχομαι δέ ἐκεῖνος εὑρίσκω εἷς ὁ σύνδουλος αὐτός , ὅς ὀφείλω αὐτός ἑκατόν δηνάριον , καί κρατέω πνίγω αὐτός · λέγω · ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ ὀφείλω . Πεισθὼν οὖν ὁ σύνδουλος αὐτός εἰς ὁ πόδι αὐτός , παρακαλέω αὐτός · λέγω · μακροθυμέω ἐπί ἐγώ , καί πᾶς σύ ἀποδίδωμι . ὁ δέ οὐ ἐθέλω , ἀλλά ἀπέρχομαι βάλλω αὐτός εἰς φυλακή , ἠώς οὐ ἀποδίδωμι ὁ ὀφείλω . ὁράω δέ ὁ σύνδουλος αὐτός ἀγανακτέω , καί ἔρχομαι διηγέομαι ὁ κύριος αὐτός . Τότε καλέω αὐτός ὁ κύριος αὐτός λέγω · Δοῦλος πονηρός , πᾶς ὁ ὀφειλή ἐκεῖνος ἀφίημι σύ , ἐπεί παρακαλέω ἐγώ · οὐ δέω καί σύ ἐλεέω ὁ σύνδουλος σύ , ὡς καί ἐγώ σύ ἐλεέω ; τότε παροργίζω αὐτός ὁ βασανιστής , ἠώς οὐ ἀποδίδωμι πᾶς ὁ ὀφείλω αὐτός . οὕτως καί ὁ Πατήρ ἐγώ ὁ οὐράνιος ποιέω σύ , ἐάν μή ἀφίημι ἕκαστος ὁ ἀδελφός αὐτός ἀπό ὁ καρδία σύ ὁ παράπτωμα αὐτός . γ ὁ μέν παραβολή οὗτος · δέω δέ λέγω , τίς ἕνεκα μετά αἰτία αὐτός προτίθημι · οὐ γάρ ἀπλόος λέγω , ὁμοιόω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , ἀλλά , Ζεύς οὗτος ὁμοιόω ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . Τίνος οὖν ἕνεκα ὁ αἰτία πρόσκειμαι ; περι ἀνιχνιαίας ὁ μαθητής διαλέγω , καί κρατέω ὀργή αὐτός παιδεύω , καί ὁ παρά ἕτερος εἰς ἐγώ γίγνομαι ἀδίκημα μή πολύς ποιέω λόγος , οὕτως λέγω · ἐάν ἁμαρτάνω εἰς σύ ὁ ἀδελφός σύ , ὑπάγω καί ἐλέγχω αὐτός μεταξύ σύ καί αὐτός μόνος · ἐάν σύ ἀκούω κραίνω ὁ ἀδελφός σύ . Ταΰς δέ καί ὁ τοιοῦτος ὁ Χριστός διαλέγω ὁ μαθητής καί φιλοσοφέω διδάσκω , Πέτρος , ὁ ὁ χορός ὁ ἀπόστολος κορυφαῖος , ὁ στόμα ὁ μαθητής , ὁ Σῦλος ὁ ἐκκλησία , ὁ στερέωμα ὁ πίστη , ὁ ὁ ὁμολογία θεμέλιος , ὁ ὁ οἰκουμένη ἁλιεύς , ὁ ὁ γένος ἐγώ ἀπό ὁ βυθός ὁ πλάνης εἰς ὁ οὐρανός ἀνάγω , ὁ πανταχοῦ θερμός καί παρρησία γέμω , μᾶλλον δέ ἀγάπη , ὁ παρρησία , σίγω ἀπαντάω προσέρχομαι ὁ διδάσκαλος [ 5 ] φημί · ποσάκις ἁμαρτάνω εἰς ἐγώ ὁ ἀδελφός ἐγώ , καί ἀφίημι αὐτός ; ἠώς ἑπτάκις ; ὁμοῦ καί ἐρωτάω καί υποσχναιος , καί πρόειμι μανθάνω , φιλοτιμέομαι . Τά γάρ γνώμη ὁ διδάσκαλος σαφής οἶδα , ὅτι πρός φιλανθρωπία ῥέπω , καί πλείων ἐκεῖνος μάλιστα πᾶς αὐτός χαρίζω ὁ μάλιστα πᾶς ὁ ἁμάρτημα ὁ πλησίος παρατρέχω καί μή πικρός ἐξετάζω , βούλομαι ἀγαθός ὁ νομοθέτης , φημί · ἔως ἑπτάκις ; εἶτα ἵνα μανθάνω , τίς μέν ἄνθρωπος , τίς δέ θεός , καί πῶς ὁ οὗτος φιλοτιμία , ὅπου ἄν ἀφικάνω , πρός ὁ ευποιησις ὁ ἐκεῖνος συγχρίω , πενία εἰμί ἀπασάω εὐτελής , καί δέω δέω Σταγῶν πρός πῆλαξ ἤπειρος , τοσοῦτος ἐγώ ὁ ἀγαθότης πρός ὁ ἀρατός αὐτός φιλανθρωπία , λέγω αὐτός , ἔως ἑπτάκις ; καί νομίζω αὐτός