joannes-chrysostomus.de-davide-et-saule-homiliae-1-3 pg054_0319.4
ἀλλ' ὅτι καὶ πεσόντα ἀκούσας ἐπὶ τῆς παρατάξεως , διέτρεξέ τε τὴν χιτωνίαν , καὶ σποδὸν κατεπάσατο καὶ θρίνον ἐθρίνησεν , ὃν ἂν τις ὀργιῆσει , παῖδα μονογενὴ καὶ γνήσιον ἀποβαλὼν , συνεχῶς αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἀνακαλῶν μετὰ τοῦ παιδίου , καὶ ἐχούσα συντὶθεῖς , καὶ πιχρὰν ἀφείς φωνὴν , καὶ μέγιστι ἐσπερας δακτος μένων , καὶ αὐτὰ τὰ χωρία κταράμενος τὰ δεξάμενα τὸ αἷμα τοῦ Σαούλ . Ὀργὴ γάρ , φησιν , τὰ Γελδοῦς , μὴ πέσοι ἐφ' ὑμᾶς , μήτε ὁρόσος , μήτε ὑετός · ὀργὴ θανάτου , ὅτι ἐκεῖ ἐξίβη σκέλη δυνατῶν . Ὦπερ πατέρες ποιοῦσι πολλάκις , καὶ τὴν οἰκίαν ἀποστρέφονται , καὶ τὸν στενωπὸν ἀπηδῶ ὁρῶσι , δι' οὗ τὸν υἱὸν προέπεμψαν , τοῦτο καὶ οὗτος ἐποίησε , καὶ κατὰ τὸν τοῦθ ὀρεῖ τοῖς τῇ σφαγῇ δεξαμένοις Μισοῦ καὶ τὸν τόπον αὐτὸν διὰ τοὺς ἐκεῖ πεσόντας νεκρούς , φησι . Μιχέτι τοίνυν βραχύτε β' τοῖς ἀνωθεν ὑστερὸς · ἐδράχτηκε γὰρ ἅπαξ κακῶς τῷ τῶν φίλων μου αἵματι · καὶ συνεχῶς δὲ αὐτῶν περιστρέφει τὰ ὄνόματα , οὕτωσι λέγων · Σαούλ καὶ Ἰωνδάβ , οἱ ἡγιασμένοι καὶ ἁγνῶι , οἱ κεχωρισμένοι ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν , καὶ ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν οὐ διεχωρίσθησαν . Ἐπεὶδὴ γὰρ τὰ σώματα μὴ παρόντα περιπτύξασθαι οὐκ εἶχε , περιπλέκεται αὐτῶν ταῖς προῖχον ραῖς , τὴν οἰκίαν ὀδύνῳ , ὡς οὐδὲ τε , τούτοις καταπράδων , καὶ τὸ τῆς συμφορᾶς παραμυθούμενος μέγεθος . Ἐπεὶδὴ γὰρ πολλοὺς ἐδόκει τὸ πνεῦν ἀφοτέρους ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ ἀνέχεσθαι εἶναι χαλόν , αὐτὸ δὲ τοῦτο εἰς ὑπόθεσιν παραμυθίας ἔλαβε . Τὸ γὰρ εἰπεῖν , Ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν οὐ κεχωρισμένοι , καὶ [ 768 ] ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν οὐκ ἐχωρίσθησαν , οὐδὲν ἕτερον , ἢ τοῦτο κατασκευάζοντος ἦν . Οὐ γὰρ ἐστι , φησιν , εἰπεῖν , ὅτι ὀργιᾶν ὁ παὶς ἐθρίνησεν , οὐδὲ ἀπαίδιαν ὁ πατὴρ ὑδύρατο , ἢ μηδὲν συνέβη , συνέβη , φησιν , ἐκείνοις · ὁμοῦ γὰρ καὶ κατὰ μίαν ἡμέραν τῆς ζωῆς ἀπερρήγηνσαν , καὶ οὐ καταλειφθεῖς ἑτέρους . Ἡ γὰρ ἐν ἀδίωτον ἑαυτῷ εἶναι τὸν βίον ἐνόμιζεν τῇ διαστάσει ἑτέρου . Διεθεράνθητε νῦν , ἐδακρύσατε , συνεχῆτε τὸν λογισμὸν , καὶ πρὸς ἀρεσίν δακρύων εὐτραπεῖς ὑμῶν οἱ ὀφθαλμοὶ γεγένηται · Νῦν ἕκαστος ἀναμιμνήσκαθω μοι τοῦ ἐχθροῦ καὶ τοῦ λελυπηκότος , ἐτι ζούσης τῇ πένθει τῆς διανοίας , καὶ τοῦτον καὶ ζῶντα φυλαττέτω , καὶ ἀπελθόντα πενθείτω , μὴ πρὸς ἐπιδεῖν , ἀλλ' ἀπὸ διανοίας καὶ ψυχῆς γνησίας · κλν δὴ τι παθεῖν , ὥστε μὴ λυπησά τὸν ἡδικηκὼτα , πάντα ποιεῖτω καὶ πασχέτω , παρὰ τοῦ Θεοῦ μεγάλας ἀναμνήνας τὰς ἀμοιβὰς . Ἰδοὺ γοῦν οὗτος καὶ τὴν βασιλείαν ἔλαβε , καὶ τὴν χεῖρα οὐκ ἐκλύνεν , ἀλλὰ καθαρὴν ἔχων τὴν δεξιάν , οὕτω τὸν στέφανον ἀνέδραστο , καὶ ἐπὶ τὸν θρόνον ἀνέβη , τῆς ἀλουργίδος καὶ τοῦ διαδήματος λαμπροτέραν ἔχων εὐτρημίας ὑπόθεσιν , τὸ φείσασθαι τοῦ πολέμιον , τὸ θριγγῆσαι πεσόντα . Διὸ τοῦτο οὐχὶ ζῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ τελευτήσας μνημονεύεται . Ὦστε εἰ βούλει καὶ σὺ καὶ ἐνταῦθα διηνεκῶς δόξης τυχεῖν , ἄνθρωπε , κάκει τῶν ἀκινήτων ἀπολαῦσαι καλῶν , μίμησαι τὴν ἀρετὴν τοῦ δικαίου , ζήλωσον τὴν φιλοσοφίαν , ἐπίδειξαι διὰ τῶν ἔργων τὴν
Lemmas: ἀλλά ὅτι καί πίπτω ἀκούω ἐπί ὁ παράταξις , διατρέχω τε ὁ χιτωνία , καί σποδός καταπάομαι καί θρίνον εθρινεος , ὅς εἄν τις ὀργίζω , παῖς μονογενής καί γνήσιος ἀποβάλλω , συνεχῶς αὐτός ὁ ὄνομα ἀνακαλέω μετά ὁ παιδίον , καί ἔχω συντίθημι , καί πιχραω ἀφίημι φωνή , καί μέγις ἑσπέρα δακτος Μένων , καί αὐτός ὁ χωρίον κταράμενος ὁ δέχομαι ὁ αἷμα ὁ Σαῦλος . Ὀργή γάρ , φημί , ὁ Γελδοῦς , μή πίπτω ἐπί σύ , μήτε ὁράω , μήτε ὑετός · ὀργή θάνατος , ὅτι ἐκεῖ ἐξίβη σκέλος δυνατός . ὅσπερ πατήρ ποιέω πολλάκις , καί ὁ οἰκίον ἀποστρέφω , καί ὁ στενωπός ἀπηδῶ ὁράω , διά ὅς ὁ υἱός προπέμπω , οὗτος καί οὗτος ποιέω , καί κατά ὁ οὗτος ὄρνυμι ὁ ὁ σφαγή δέχομαι μισέω καί ὁ τόπος αὐτός διά ὁ ἐκεῖ πίπτω νεκρός , φημί . Μιχέτι τοίνυν βραχύς βε ὁ ἄνωθεν ὕστερος · δράσσομαι γάρ ἅπαξ κακῶς ὁ ὁ Φίλων ἐγώ αἷμα · καί συνεχῶς δέ αὐτός περιστρέφω ὁ ὄνομα , οὕτως λέγω · Σαῦλος καί Ἰωνδάβ , ὁ ἁγίζω καί ἁγνίζω , ὁ χωρίζω ἐν ὁ ζωή αὐτός , καί ἐν ὁ θάνατος αὐτός οὖον διαχωρίζω . ἐπειδή γάρ ὁ σῶμα μή πάρειμι περιπτύσσω οὐ ἔχω , περιπλέκω αὐτός ὁ προέχω Ραΐς , ὁ οἰκίον ὀδυνάω , ὡς οὐδέ τε , οὗτος καταπράδων , καί ὁ ὁ συμφορά παραμυθέομαι μέγεθος . ἐπειδή γάρ πολύς δοκέω ὁ πνέω ἄφος ἐν ἡμέρα εἷς ἀνέχω εἰμί χαλός , αὐτός δέ οὗτος εἰς ὑπόθεσις παραμυθία λαμβάνω . ὁ γάρ εἶπον , ἐν ὁ ζωή αὐτός οὖον χωρίζω , καί [ 768 ] ἐν ὁ θάνατος αὐτός οὐ χωρίζω , οὐδείς ἕτερος , ἢ οὗτος κατασκευάζω εἰμί . οὖον γάρ εἰμί , φημί , εἶπον , ὅτι ὀργιάω ὁ παῖς εθρινεος , οὐδέ ἀπαιδία ὁ πατήρ ὑδραίνω , ἢ μηδείς συμβαίνω , συμβαίνω , φημί , ἐκεῖνος · ὁμοῦ γάρ καί κατά εἷς ἡμέρα ὁ ζωή ἀπορρήγνυμι , καί οὖον καταλιμπάνω ἕτερος . ὁ γάρ ἐν αδιωτος ἑαυτοῦ εἰμί ὁ βίος νομίζω ὁ διάστασις ἕτερος . Διεθεράνθητε νῦν , δάκρυ , συνέχω ὁ λογισμός , καί πρός ἄρεσις δάκρυ ευτρεπω σύ ὁ ὀφθαλμός γίγνομαι · νῦν ἕκαστος ἀναμιμνήσκω ἐγώ ὁ ἐχθρός καί ὁ λυπέω , ἔτι ζέω ὁ πένθος ὁ διάνοια , καί οὗτος καί ζῶ φυλάσσω , καί ἀπέρχομαι πενθέω , μή πρός ἐπεῖδον , ἀλλά ἀπό διάνοια καί Ψυχή Γνησίας · κλν δή τίς πάσχω , ὥστε μή λυπώ ὁ ἡδικηκὼτα , πᾶς ποιέω καί πάσχω , παρά ὁ Θεός μέγας ἀναμιμνήσκω ὁ ἀμοιβή . ἰδέ γοῦν οὗτος καί ὁ βασίλειος λαμβάνω , καί ὁ χείρ οὐ ἐκλύω , ἀλλά καθαρός ἔχω ὁ δεξιός , οὗτος ὁ στέφανος ἀνατρέχω , καί ἐπί ὁ θρόνος ἀναβαίνω , ὁ ἀλουργίς καί ὁ διάδημα λαμπρός ἔχω εὐτρημίας ὑπόθεσις , ὁ φείδομαι ὁ πολέμιος , ὁ θρίσσω πίπτω . Διὸ οὗτος οὐ ζῶ μόνος , ἀλλά καί τελευτάω μνημονεύω . ὥστε εἰμί βούλομαι καί σύ καί ἐνταῦθα διηνεκής δόξα τυγχάνω , ἄνθρωπος , κέω ὁ ἀκίνητος ἀπολαύω καλός , μιμέομαι ὁ ἀρετή ὁ Δίκαιος , ζηλόω ὁ φιλοσοφία , ἐπιδείκνυμι διά ὁ ἔργον ὁ