joannes-chrysostomus.de-davide-et-saule-homiliae-1-3 pg054_0322.5
ἤδη ἐμοίχευσεν αὐτὴν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ . Εἰ δὲ ἡ ἀπὸ ταυτομάτου κατὰ τὴν ἀγορὰν ἐντυχούσα γυνὴ καὶ ὡς ἐτυχεν ἐσταλμένη τὸν περίεργον ἰδόντα εἰλε πολλάκις τῇ τῆς ὄψεως θεωρίᾳ · οἱ μὴ ἀπλῶς μὴδ᾽ ἀπὸ ταυτομάτου , ἀλλ᾽ ἀπὸ σπουδῆς τοσαύτης , ὡς καὶ τῆς Ἐκκλησίας ὑπερβῆναι , καὶ διὰ τοῦτο ἀναβάντες ἐκεῖ , καὶ θηρεύσαντες , καὶ ταῖς φέσει τῶν ἡτι-μωμένων γυναικῶν ἐκείνων προσηκλμένοι , πῶς δυνησονται λέγειν , ὅτι οὐ πρὸς ἐπιθυμίαν εἶδον ; ὅπου καὶ ῥήματα διακελασμένα , καὶ ἄσματα πορνικά , καὶ φωνὴ πολλὴ ἤδονὴν ἔχουσα , καὶ ὀφθαλμῶν ὑπογραφαί , καὶ ἐπιτροπὰς παρεῖδε , καὶ στολὴ περιεργότερον συγκεκλειμένη , καὶ σχῆμα γοητείας γέμον πολλῆς , καὶ ἑτεραι πολλαὶ μαγγανείαι πρὸς ἀπάτην καὶ δέλεαρ τῶν ὁρώντων κατεσκευασμέναι , καὶ ῥαθυμία ψυχῆς τῶν θεαμένων , καὶ πολλὴ ἡ διχγυμία , καὶ ἡ παρὰ τοῦ τόπου πρὸς [ 770 ] ἀσέλγειαν παράκλησις , καὶ ἡ τῶν φθασάντων , καὶ ἡ τῶν μετὰ ταῦτα ἀκουσμάτων · ἡ διὰ τῶν συγγύων , ἡ διὰ τῶν αὐλῶν καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων μελωδία καταχυντεύουσα , καὶ τὸ στερέων τῆς διανοίας καταμαλάττοντα , καὶ ταῖς τῶν πορνῶν ἐπιβουλαῖς προευτρεπίζουσα τὰς τῶν καθημένων ψυχάς , καὶ εὐλαβίους ποιούσα . Εἰ γὰρ ἐνταῦθα , ὅπου ὁ ψαλμοί , καὶ εὐχαί , καὶ θείων λόγων ἀκρόασις , καὶ Θεοῦ φόβος , καὶ εὐλάβεια πολλή , πολλάκις , ὡσπερ τις ληστὴς κακούργος , λαθοῦσα ἐπεσώλθεν ἡ ἐπιθυμία · πῶς οἱ ἐν θεάτρῳ καθημένοι , καὶ μηδὲν μέγας ὁρώντες , μὴτ᾽ ἀκούοντες ὧδε , ἀλλὰ πολλῆς γέμοντες αἰσχύνητος , πολλῆς τῆς βιασίας , καὶ διὰ πάντων πολιορκούμενοι , καὶ δι᾽ ὅτων , καὶ δι᾽ ὀφθαλμῶν , δύνανται ἂν ἀνώτεροι γενέσθαι τῆς πονηρᾶς ἐκείνης ἐπιθυμίας ; Μὴ δυνάμενοι δέ , πῶς δυνησονται τῶν τῆς μοιχείας ἐγκλημάτων ἀπλλάγθαι ποτέ ; Οἱ δὲ τῶν τῆς μοιχείας ἐγκλημάτων οὐχ ἀπλῶν λαγμένοι , πῶς δυνησονται χωρὶς μετανοίας σὺν ἀγίῳ τούτων ἐπιβῆναι προθύρων , καὶ τοῦ καλοῦ τούτου μετασχεῖν συλλόγου ;
Lemmas: ἤδη μοιχεύω αὐτός ἐν ὁ Καρδία αὐτός . εἰμί δέ ὁ ἀπό ταυτομάτου κατά ὁ ἀγορά ἐντυγχάνω γυνή καί ὡς τυγχάνω στέλλω ὁ περίεργος ὁράω αἱρέω πολλάκις ὁ ὁ ὄψις θεωρία · ὁ μή ἀπλόος μηδέ ἀπό ταυτομάτου , ἀλλά ἀπό σπουδή τοσοῦτος , ὡς καί ὁ ἐκκλησία ὑπερβαίνω , καί διά οὗτος ἀναβαίνω ἐκεῖ , καί θηρεύω , καί ὁ φέσος ὁ ἡτι-μωμένων γυνή ἐκεῖνος προσκαλέω , πῶς δύναμαι λέγω , ὅτι οὖον πρός ἐπιθυμία εἶδον ; ὅπου καί ῥῆμα διακλάω , καί ἄσμα πορνικός , καί φωνή πολύς ἡδονή ἔχω , καί ὀφθαλμός ὑπογραφή , καί ἐπιτροπή παροράω , καί στολή περίεργος συγκλείω , καί σχῆμα γοητεία γέμω πολύς , καί ἕτερος πολύς μαγγανεία πρός ἀπάτη καί δέλεαρ ὁ ὁράω κατασκευάζω , καί ῥᾳθυμία Ψυχή ὁ θεάομαι , καί πολύς ὁ διχγυεις , καί ὁ παρά ὁ τόπος πρός [ 770 ] ἀσέλγεια παράκλησις , καί ὁ ὁ φθάνω , καί ὁ ὁ μετά οὗτος ἄκουσμα · ὁ διά ὁ συγγύων , ὁ διά ὁ αὐλή καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος μελωδία καταχύνω , καί ὁ στερέω ὁ διάνοια καταμαλάσσω , καί ὁ ὁ πόρνη ἐπιβουλή προευτρεπίζω ὁ ὁ κάθημαι Ψυχή , καί εὐλαβίους ποιέω . εἰμί γάρ ἐνταῦθα , ὅπου ὁ ψαλμός , καί εὐχή , καί θεῖον λόγος ἀκρόασις , καί Θεός φόβος , καί εὐλάβεια πολύς , πολλάκις , ὡς τις λῃστής κακούργος , λανθάνω ἐπεσώλθεν ὁ ἐπιθυμία · πῶς ὁ ἐν θέατρον κάθημαι , καί μηδείς μέγας ὁράω , μήτε ἀκούω ὧδε , ἀλλά πολύς γέμω αἰσχύνω , πολύς ὁ βιασις , καί διά πᾶς πολιορκέω , καί διά ὅστις , καί διά ὀφθαλμός , δύναμαι εἄν ἀνώτερος γίγνομαι ὁ πονηρός ἐκεῖνος ἐπιθυμία ; μή δύναμαι δέ , πῶς δύναμαι ὁ ὁ μοιχεία ἔγκλημα ἀπλλάγθαι ποτός ; ὁ δέ ὁ ὁ μοιχεία ἔγκλημα οὐ ἀπολάω λάζω , πῶς δύναμαι Χωρὶς μετάνοια σύν ἅγιος οὗτος ἐπιβαίνω πρόθυρον , καί ὁ καλός οὗτος μετέχω σύλλογος ;