joannes-chrysostomus.de-davide-et-saule-homiliae-1-3 pg054_0318.1
τριθέντων , [ 764 ] καὶ τὰς ὀφρύς ἀνασπῶν . Ἄλλ’ οὐχ ὁ μακάριος Δαυὶδ οὕτως , ἀλλὰ μειδῶνας ἐμετρίαζε , καὶ μετὰ τὴν εὐεργεσίαν . Τὸ δὲ αὐτῶν , ὅτι οὐδὲν τῶν κατορθωμάτων τούτων ἐνόμιζε τῆς αὐτοῦ σπουδῆς εἶναι , ἀλλὰ τὸ πᾶν ἀνέτιθε τῇ θείᾳ χάριτι . Διὰ τοῦτο αὐτὸς οὕτως , αὐτὸς προκιννεῖ τὸν σωλῆνα , καὶ βασιλέα καλεῖ καλιν , καὶ δοῦλον ὀνομάζει ἑαυτόν , διὰ τοῦ σχήματος ἐκείνου καταστέλλων τὸ φύσημα , καὶ τὸν ὑμῶν παραμυθούμενος , καὶ τὴν βασιλειαν ἀναιρῶν . Ἀκούσωμεν δὲ καὶ τῆς ἀπολογίας αὐτῆς · Ἵνα εἰ ἀκούσεις τῶν λόγων τοῦ λαοῦ , λεγόντων , Ἰδοὺ Δαυὶδ ζητεῖ τὴν ψυχὴν σου ; Καὶ μὴν ἀνωτέρω τούτων ὁ συγγραφεὺς εἶπεν , ὅτι πᾶς ὁ λαὸς ἦν μετ’ αὐτοῦ , καὶ ἠρεσάκην ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν δούλων τοῦ βασιλέως , καὶ ὁ τοῦ κρατοῦντος ὑπὸ καὶ τῶν στρατοπέδον ἅπαν μετ’ αὐτοῦ ταῖς γλώσσαις εἰστήκεσαν . Πῶς οὖν ἐνταῦθα φησιν , ὅτι ἦσαν οἱ ἐνδιαβόλλοντες καὶ συκοφαντοῦντες , καὶ τὸν Σαοὺλ παρασύνοντες ; Ὅτι γὰρ οὐ παρ’ ἐτέρων ἀναπεισθείς , ἀλλ’ αὐτὸς ὀκωθεν τὴν πονηρίαν ταύτην τεκνὴν ἐπολέμει τῷ δικαίῳ , καὶ τοῦτο ἐδίδουεν ὁ τὸ βιβλίον γράφας , εἰπὼν ὅτι ἐκ τῆς εὐφημίας ὁ φθόνος ἐτίκτετο , καὶ προτὸν ἠθέτο καθ’ ἐκάστην ἡμέραν . Τίνες οὖν ἕνεκεν ἐφ’ ἑτέρους μεθἴστησι τὴν αἰτίαν , λέγων · Ἵνα εἰ ἀκούσεις τῶν λόγων τοῦ λαοῦ σου λεγόντων · Ἰδοὺ Δαυὶδ ζητεῖ τὴν ψυχὴν σου ; Διδὼς ἐξουσίαν αὐτῷ ἀποκρουσασθαι τὴν πονηρίαν . Τοῦτο γοῦν καὶ πατέρες πολλάκις ποιοῦσιν ἐπὶ υἱῶν · καὶ λαβόντες τις ἐκείνων τὸν ἑαυτοῦ υἱὸν διεφθαρμένον , καὶ πολλά ἐργασμένον κακὰ , κλὺν πεπετακὼς τύχοι ἑαυτὸν , τὸν οἴχοθεν καὶ παρ’ ἑαυτοῦ πρὸς τὴν πονηρίαν ἐξωσίλειν , ὅμως ἐφ’ ἕτερον μετἀγει τὰ ἐγκλήματα πολλάκις , οὕτωσι λέγων , Οἶδα ὅτι οὐ σὸν γέγονε τὸ ἀμαρτήμα · ἕτεροί σε διεφθάρουν καὶ ἠπάτησαν · ἐκείνων ἅπαν ἐστὶ τὸ πλημμελήμα . Ὅ γὰρ ταῦτα ἀκούων δυνησεται μᾶχρην ἀπὸ τῆς κακίας διαβλέψαις εὐκολώτερον πρὸς ἀφετὴν ἐπανελθεῖν , εἰσχύγνυμενος καὶ ἐρυθριῶν ἀνάξιος τῆς περὶ αὐτοῦ δόξης φαίνεσθαι . Τοῦτο καὶ Παῦλος ἐποίησε τοῖς Ἁλάτεις γράφων . Μετὰ τοὺς πολλούς γοῦν καὶ μακρούς ἐκείνους λόγους καὶ τὰς ἀφότους κατηγορίας , ὅς αὐτὸν κατηγορήσε , πρὸς τῷ τέλει τῆς ἐπιστολῆς , βουλόμενος αὐτὸν ἀποσκευασάσθαι τὴν κατηγορίαν , ἵνα μικρόν ἀναπνεύσαντες ἐκ τῶν ἐγκλημάτων δυνηθῶσιν εἰς ἀπολογίαν ἐλθεῖν , οὕτως πῶς φησιν · Ἐγὼ πέποιθα εἰς ὑμᾶς , ὅτι οὐδὲν ἄλλο φρονήσετε · ὁ δὲ ταράσσων ὑμᾶς , βυστάσει τὸ κρῆμα , ὅστις ἂν ἦ . Οὕτω καὶ ὁ Δαυὶδ ἐποίησεν ἐνταῦθα . Τὸ γὰρ εἰπαλιν , Ἵνα εἰ ἀκούσεις τῶν λόγων τοῦ λαοῦ λέγοντος · Ἰδοὺ Δαυὶδ ζητεῖ τὴν ψυχὴν σου , ἔδειξεν ἑτέρους ὄντας τοὺς παρασύνοντας , ἑτέρους τοὺς διαφθερούστας · παντὶ τρόπῳ αὐτοῦ ἀπολογίαν αὐτῷ παρασχέιν τῶν ἐγκλημάτων . Ἐπεὶ ὑπὲρ τῶν καθ’ ἑαυτὸν ἀπολογούμενος φησι · Καὶ ἰδοὺ δωράχασον οἱ ὀφθαλμοί σου σήμερον , ὡς παρεδωκὴ σε Κύριος εἰς τὰς χεῖράς μου ἐν τῷ σπηλαίῳ , καὶ οὐκ ὀβουλῆθηρ ἀποκτεῖναί σε · [ 765 ] καὶ ἐξεσιώσάμην σου , καὶ εἶπον · Οὐκ ἐκποιοῦ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὸν κύριόν μου , ὅτι χριστὸς Κυρίου ἐστιν . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν διὰ ῥημάτων διαβάλλουσι , φησιν · ἐγὼ δὲ διὰ πραγμάτων ἀπολογούμαι , καὶ δι’ ἐργῶν ἀποσκευάζομαι τὴν κατηγορίαν . Οὐ χρεία μοι λόγων , αὐτὴς τῶν πραγμάτων τῆς ἐκβάσεως παντὸς λόγου σαφέστερον δυναμένης διδάξαι , τίνες μὲν ἐκεῖνοι , τίνες
Lemmas: τρίζω , [ 764 ] καί ὁ ὀφρύς ἀνασπάω . ἄλλος οὐ ὁ μακάριος Δαυίδ οὕτως , ἀλλά μειδάω μετριάζω , καί μετά ὁ εὐεργεσία . ὁ δέ αὐτός , ὅτι οὐδείς ὁ κατόρθωμα οὗτος νομίζω ὁ αὐτός σπουδή εἰμί , ἀλλά ὁ πᾶς ἀνατίθημι ὁ θεῖος χάρις . Ζεύς οὗτος αὐτός οὕτως , αὐτός προκινέω ὁ σωλήν , καί βασιλεύς καλέω Καλίν , καί δοῦλος ὀνομάζω ἑαυτοῦ , διά ὁ σχῆμα ἐκεῖνος καταστέλλω ὁ φύσημα , καί ὁ σύ παραμυθέομαι , καί ὁ βασίλεια ἀναιρέω . ἀκούω δέ καί ὁ ἀπολογία αὐτός · ἵνα εἰμί ἀκούω ὁ λόγος ὁ λαός , λέγω , ἰδέ Δαυίδ ζητέω ὁ ψυχή σύ ; καί μήv ἀνωτέρω οὗτος ὁ συγγραφεύς εἶπον , ὅτι πᾶς ὁ λαός εἰμί μετά αὐτός , καί ἐρέσσω ἐν ὀφθαλμός ὁ δοῦλος ὁ βασιλεύς , καί ὁ ὁ κράτος ὑπό καί ὁ στρατόπεδον ἅπας μετά αὐτός ὁ γλῶσσα ἵστημι . Πῶς οὖν ἐνταῦθα φημί , ὅτι εἰμί ὁ ἐνδιαβόλλοντες καί συκοφαντέω , καί ὁ Σαῦλος παρασύνοντες ; ὅτι2 γάρ οὖον παρά ἕτερος ἀναπείθω , ἀλλά αὐτός ὀκωθεν ὁ πονηρία οὗτος τέκνη πολεμέω ὁ Δίκαιος , καί οὗτος δίδωμι ὁ ὁ βιβλίον Γράφας , εἶπον ὅτι ἐκ ὁ Εὐφημία ὁ φθόνος τίκτω , καί προτείνω αἴθω κατά ἕκαστος ἡμέρα . τίνω οὖν ἕνεκα ἐπί ἕτερος μεθίστημι ὁ αἴτιος , λέγω · ἵνα εἰμί ἀκούω ὁ λόγος ὁ λαός σύ λέγω · ἰδέ Δαυίδ ζητέω ὁ ψυχή σύ ; Διδώ ἐξουσία αὐτός ἀποκρούω ὁ πονηρία . οὗτος γοῦν καί πατήρ πολλάκις ποιέω ἐπί υἱός · καί λαμβάνω τις ἐκεῖνος ὁ ἑαυτοῦ υἱός διαφθείρω , καί πολύς ἐργάζομαι κακός , Κλυν πετάννυμι τυγχάνω ἑαυτοῦ , ὁ οἴχομαι καί παρά ἑαυτοῦ πρός ὁ πονηρία ἐξωσίλειν , ὅμως ἐπί ἕτερος μετάγω ὁ ἔγκλημα πολλάκις , οὕτως λέγω , οἶδα ὅτι οὖον σός γίγνομαι ὁ ἁμάρτημα · ἕτερος σύ διαφθείρω καί ἀπατάω · ἐκεῖνος ἅπας εἰμί ὁ πλημμέλημα . ὅς γάρ οὗτος ἀκούω δύναμαι μακρός ἀπό ὁ κακία διαβλέπω εὔκολος πρός ἀφέτης ἐπανέρχομαι , εἰσχύνω καί ἐρυθρίας ἀνάξιος ὁ περί αὐτός δόξα φαίνω . οὗτος καί Παῦλος ποιέω ὁ Ἁλάτης γράφω . μετά ὁ πολύς γοῦν καί μακρός ἐκεῖνος λόγος καί ὁ αφοος κατηγορία , ὅς αὐτός κατηγορέω , πρός ὁ τέλος ὁ ἐπιστολή , βούλομαι αὐτός ἀποσκευάζω ὁ κατηγορία , ἵνα μικρός ἀναπνέω ἐκ ὁ ἔγκλημα δύναμαι εἰς ἀπολογία ἔρχομαι , οὕτως πῶς φημί · ἐγώ πείθω εἰς σύ , ὅτι οὐδείς ἄλλος φρονέω · ὁ δέ ταράσσω σύ , βυστασις ὁ κρῆμα , ὅστις εἄν εἰμί . οὕτως καί ὁ Δαυίδ ποιέω ἐνταῦθα . ὁ γάρ εἰπαλιν , ἵνα εἰμί ἀκούω ὁ λόγος ὁ λαός λέγω · ἰδέ Δαυίδ ζητέω ὁ ψυχή σύ , δείκνυμι ἕτερος εἰμί ὁ παρασύνοντας , ἕτερος ὁ διαφθείρω · πᾶς τρόπος αὐτός ἀπολογία αὐτός παρέχω ὁ ἔγκλημα . ἐπεί ὑπέρ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀπολογέομαι φημί · καί ἰδού δωράχασον ὁ ὀφθαλμός σύ σήμερον , ὡς παραδίδωμι σύ Κύριος εἰς ὁ χείρ ἐγώ ἐν ὁ σπήλαιον , καί οὐ ὀβουλῆθηρ ἀποκτείνω σύ · [ 765 ] καί ἐξισόω σύ , καί εἶπον · οὐ ἐκποιόω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί ὁ κύριος ἐγώ , ὅτι χριστός κύριος εἰμί . ἐκεῖνος μέν οὖν διά ῥῆμα διαβάλλω , φημί · ἐγώ δέ διά πρᾶγμα ἀπολογέομαι , καί διά ἔργον ἀποσκευάζω ὁ κατηγορία . οὖον χρεία ἐγώ λόγος , αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ ἔκβασις πᾶς λόγος σαφής δύναμαι διδάσκω , τίς μέν ἐκεῖνος , τίς