joannes-chrysostomus.de-confessione-pretiosae-crucis-sp pg052_0458.6
β' . Μὴ τοίνυν ἐπαισχυνθῆς τοσούτου ἀγαθόν , ἵνα μὴ ἐπαισχυνθῇ ὁ Χριστός , ὅταν ἐργῆται μετὰ τῆς δόξης αὐτοῦ , καὶ τὸ σημεῖον ἐμπροσθεν φαίνηται , λάμπτον ὑπὲρ τὴν ἀκτῖνα τοῦ ἡλίου . Καὶ γὰρ φαίνεται τὸ σταυρὸς τότε φωνὴν ἀφίει διὰ τῆς δόξης , καὶ πρὸς τὴν οἰκουμένην ἀπασαν ἀπολογοῦμενος , ὑπὲρ τοῦ Δεσπότου , καὶ δεῖκνυς , ὅτι οὐδὲν ἐνέλιπε τῶν εἰς αὐτοῦ ἡκόντων . Τοῦτο τὸ σημεῖον καὶ ἐπὶ τῶν προγόνων ἡμῶν ὕψος ἀνέθηκε κεκλεισμένας , τοῦτο δὴλητρις ἔσθες φάρμακα , τοῦτο κωνεῖον δύναμιν ἐξέλιπε , τοῦτο θηρίων θήγματα ἰσβόλων ἴασατο . Εἰ γὰρ ἄδου πύλας ἀνέψες , καὶ οὐρανὸν ἀβίως ἀνεπέτασε , καὶ παραδείσους εἰσόδους ἀνεκαίνισε , καὶ τοῦ διαβόλου τὰ νεῦρα ἐξέκοψε , τί θαυμαστόν , εἰ φαρμάκων δηλητηρίων καὶ θηρίων , καὶ τῶν ἄλλων τῶν τοιούτων περιγίνεται ; Τοῦτο τοίνυν ἐγκολάφον τῇ διανοίᾳ τῇ σῇ , καὶ τὴν σωτηρίαν περιπτύξαι τῶν ἡμετέρων ψυχῶν . Οὕτως γὰρ ὁ σταυρὸς τὴν οἰκουμένην ἐπέστρεψε , τὴν πλάνην ἐξέλιπε , τὴν ἀλήθειαν ἐπανήγαγε , τὴν γῆν οὐρανὸν ἐποίησε , τοὺς ἀνθρώπους ἀγγέλους εἰργάσατο . Διὰ τοῦτο οἱ δαίμονες οὐκ ἐπὶ φοβεροί , ἀλλ' ἐκκαταφρόνητοι · οὐδὲ ὁ θάνατος , θάνατος , ἀλλ' ὕπνος . Διὰ τοῦτο πάντα ἐδύναται γαμᾶι καὶ πεπτήκασι τὰ πολεμούντα ἡμῖν . Ἄν τοίνυν εἴπῃ σοί τις , Τὸν ἐσταυρωμένον προσκυνεῖς ; εἴπε φαιδρᾷ τῇ φωνῇ , καὶ γεγηθότι προσέχων . Καὶ προσκυνῶ , καὶ οὐ παυσόμαι ποτε προσκυνεῖν · κἂν γελάσῃ δ , δάκρυσον αὐτόν , ὅτι μαίνεται . Εὐχαρίστησον τῷ Δεσπότῃ , ὅτι τοιαῦτα ἡμᾶς εὐεργέτησεν , ἄ μὴδ' μαθεῖν δύναται τις χωρὶς τῆς ἀνωθεν ἀποκαλύψεως . Διὰ γὰρ τοῦτο καὶ οὕτως λέλει , ὅτι Ὁ ψυχῶν ἀνθρώπων οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος · ἐπεὶ καὶ τὰ παῖδια τοῦτο πάσχουσι , ὅταν τὸ τῶν μεγάλων ἰδῶσι καὶ θαυμάζωσι · κἂν εἰς μυστήρια παιδίων εἰσαγάγῃς , γελάσεται . Τοῦτο ; δὴ καὶ Ἕλληνες δοῦσαι τοῖς παιδίοις , μᾶλλον δὲ καὶ τούτων εἰσὶν ἀτελέστεροι , διὸ καὶ ἀδιώτεροι , οὐκ οὐκ ἐν ἀφῷ ἡλικίᾳ , ἀλλ' ἐν τελείᾳ τῶν παιδίων πάσχουσι , ὅθεν οὐδὲ συγγνώμης ἀξιοῦ εἰσιν . Ἄλλ' ἡμεῖς λαμπρᾷ τῇ φωνῇ μέγα βωνότες καὶ ὑψηλῶν , κράζωμεν καὶ λέγωμεν , κἂν πάντες παρασῶσι · Ἕλληνες , μετὰ πλείονος τῆς παρῆσίας εἰπώμεν , ὅτι Τὸ καύχημα ἡμῶν ὁ σταυρός , καὶ τὸ κεφάλαιον τῶν ἀγαθῶν ἀπάντων , καὶ ἡ παρρησία καὶ ὁ στέφανος ἅπας . Ἐδούλωθεν δύνασσαι καὶ μετὰ Παύλου λέγω , ὅτι Ἐμοὶ κόσμος ἐσταυρώται , καὶγὼ τῷ κόσμῳ · ἀλλ' οὐ δύναμαι , ποικίλως πάθεσι · κατεχόμενος . Αὐθ παραίνω καὶ ὑμῖν καὶ πρὸ γε ὑμῶν ἐμαυτῷ σταυρωθῆναι τῷ κόσμῳ , καὶ μηδὲν κενῶν ἔχειν πρὸς τὴν γῆν , ἀλλὰ τῆς ἄνω πατρίδος ἐρῶν , καὶ
Lemmas: βε . μή τοίνυν ἐπαισχύνομαι τοσοῦτος ἀγαθός , ἵνα μή ἐπαισχύνομαι ὁ Χριστός , ὅταν ἔργω μετά ὁ δόξα αὐτός , καί ὁ σημεῖον ἔμπροσθεν φαίνω , λάμπω ὑπέρ ὁ ἀκτίς ὁ ἥλιος . καί γάρ φαίνω ὁ σταυρός τότε φωνή ἀφίημι διά ὁ δόξα , καί πρός ὁ οἰκουμένη ἅπας ἀπολογέομαι , ὑπέρ ὁ Δεσπότου , καί δείκνυμι , ὅτι οὐδείς ἐλλείπω ὁ εἰς αὐτός ἥκω . Τοῦτης ὁ σημεῖον καί ἐπί ὁ πρόγονος ἐγώ ὕψος ἀνατίθημι κλείω , οὗτος δὴλητρις ἐσθίω φάρμακον , οὗτος κώνειον δύναμις ἐκλείπω , οὗτος θηρίον τήγμα ισβολαω ἰάομαι . εἰμί γάρ ἀείδω πύλη ἀναψάω , καί οὐρανός ἄβιος ἀναπετάννυμι , καί παράδεισος εἴσοδος ἀνακαινίζω , καί ὁ διάβολος ὁ νεῦρον ἐκκόπτω , τίς θαυμαστός , εἰμί Φάρμακος δηλητήριος καί θηρίον , καί ὁ ἄλλος ὁ τοιοῦτος περιγίγνομαι ; Τοῦτης τοίνυν ἐγκολάφον ὁ διάνοια ὁ σός , καί ὁ σωτηρία περιπτύσσω ὁ ἡμέτερος ψυχή . οὕτως γάρ ὁ σταυρός ὁ οἰκουμένη ἐπιστρέφω , ὁ πλάνη ἐκλείπω , ὁ ἀλήθεια ἐπανάγω , ὁ γῆ οὐρανός ποιέω , ὁ ἄνθρωπος ἄγγελος ἐργάζομαι . Ζεύς οὗτος ὁ δαίμων οὐ ἐπί φοβερός , ἀλλά εκκαταφρονητος · οὐδέ ὁ θάνατος , θάνατος , ἀλλά ὕπνος . Ζεύς οὗτος πᾶς δύναμαι γαμή καί πίπτω ὁ πολεμέω ἐγώ . ἄν τοίνυν λέγω σύ τις , Τώς σταυρόω προσκυνέω ; λέγω φαιδρός ὁ φωνή , καί γηθέω προσέχω . καί προσκυνέω , καί οὐ παύω ποτέ προσκυνέω · κἀν γελάω δ , δακρύω αὐτός , ὅτι μαίνομαι . εὐχαριστέω ὁ Δεσπότη , ὅτι τοιοῦτος ἐγώ εὐεργετέω , ὅς μηδέ μανθάνω δύναμαι τις Χωρὶς ὁ ἄνωθεν ἀποκάλυψις . Ζεύς γάρ οὗτος καί οὕτως λύω , ὅτι ὁ ψυχή ἄνθρωπος οὐ δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα · ἐπεί καί ὁ παιδιά οὗτος πάσχω , ὅταν ὁ ὁ μέγας ὁράω καί θαυμάζω · κἀν εἰς μυστήριο παιδίον εἰσάγω , γελάω . Τοῦτης ; δή καί Ἕλλην δέω ὁ παιδίον , μᾶλλον δέ καί οὗτος εἰμί ἀτελής , διό καί ἀδιώτεροι , οὐ οὐ ἐν ἀφίημι ἡλικία , ἀλλά ἐν τέλειος ὁ παιδίον πάσχω , ὅθεν οὐδέ συγγνώμη ἀξιόω εἰμί . ἄλλος ἐγώ λαμπρός ὁ φωνή μέγας βωνοαιρεω καί ὑψηλός , κράζω καί λέγω , κἀν πᾶς παρασῴζω · Ἕλλην , μετά πολύς ὁ παρίημι εἶπον , ὅτι Τέ καύχημα ἐγώ ὁ σταυρός , καί ὁ κεφάλαιος ὁ ἀγαθός ἀπαντάω , καί ὁ παρρησία καί ὁ στέφανος ἅπας . δουλόω δύναμαι καί μετά Παῦλος λέγω , ὅτι ἐμός κόσμος σταυρόω , καίω ὁ κόσμος · ἀλλά οὐ δύναμαι , ποικίλος πάθος · κατέχω . Αὐθ παραινῶ καί σύ καί πρό γε σύ ἐμαυτοῦ σταυρόω ὁ κόσμος , καί μηδείς κενός ἔχω πρός ὁ γῆ , ἀλλά ὁ ἄνω πατρίς εἴρω , καί