joannes-chrysostomus.de-coemeterio-et-de-cruce pg049_0389.1
ἐκλασε · σήμερον τοὺς μοχλοὺς τοὺς σιδηροὺς συνθύλασεν . Ὅρα τὴν ἀκριβείαν τῆς λέξεως . Οὐχ εἶπεν , Ἄνέψης πύλας χαλκὰς , ἀλλὰ , Συνέθλασεν πύλας χαλκὰς , ἵνα ἀχρυστον γένεται τὸ δεσμιωτήριον . Οὐχ ἀφεῖπε τοὺς μοχλοὺς , ἀλλὰ συνέθλασεν , ἵνα ἀσθενῆς γένεται ἡ φυλακή . Ὅπου γε οὔτε θύρα , οὔτε μοχλός , κἂν εἰσέλθῃ τις , οὐ κατέχεται . Ὅταν οὖν ὁ Χριστὸς συνθλάσῃ , τὶς ἕτερος διορθώσει δυνήσεται ; Ὁ γὰρ Θεὸς διαστρέψει , φησί , τὰς διορθώσεις λοιπόν · Οἱ βασιλεῖς ὅταν μέλλωσιν ἀφιέναι τοὺς δεσμίους , πέμποντες ἐπιστολὰς , οὐχ οὕτως ποιοῦσιν , ἀλλ’ ἀφίσιν καὶ τὰς θύρας καὶ τοὺς φύλακας , δηλοῦντες [ 399 ] ὅτι εἰσελθεῖν πάλιν ἀνάγκη ἔχει ἢ καὶ τοὺς ἀφεθέντας , ἢ ἑτέρους ἀντ’ ἐκείνων τινὰς . Ὁ δὲ Χριστὸς οὐχ οὕτως · ἀλλὰ δεῖξαι βουλόμενος , ὅτι τέλος ὁ θάνατος ἔχει , συνέθλασεν αὐτοῦ τὰς πύλας τὰς χαλκὰς · χαλκὰς δὲ ὑνόμασεν , οὐχ ἐπειδὴ ἀπὸ χαλκοῦ ἦσαν αἱ πύλαι , ἀλλὰ τὸ ἀπηνὲς καὶ ἀπαραίτητον τοῦ θανάτου δηλῶν . Καὶ ἵνα μάθῃς , ὅτι καὶ ὁ χαλκὸς καὶ ὁ σίδηρος τὸ ἀτενὲς καὶ ἀνένδοτον δηλοῖ , ἀκούσον τί φησι πρὸς τινὰ ἰταμὸν · Τὸ νεῦρόν σου σιδηροῦν , ὁ τράχηλός σου καὶ τὸ μέτωπόν σου χαλκοῦν · τοῦτο δὲ οὕτως εἶπεν , οὐχ ἐπειδὴ νεῦρον εἶχε σιδηροῦν , οὐδ’ ἐπειδὴ μέτωπον εἶχε χαλκοῦν , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἀμελιχτον ὁψιν καὶ ἀναίσχυντον εἶχε καὶ ἀπηνῆ . Βούλει μαθεῖν πῶς ἦν ἀμελιχτος καὶ ἀνένδοτος αὐτοῦ ἀσώδιας ; Ἐν τοσοῦτῳ χρόνῳ οὐδεὶς αὐτὸν ἐπείσεν ἀφεῖναι οὐδένα τῶν κατεχομένων , ἕως αὐτὸν τὸν ἀγγέλων Δεσπότης κατελθὼν ἠνάγκασε . Πρῶτον μὲν γὰρ ἔδησεν τὸν Ἰσχυρόν , καὶ τότε τὰ σκεύη αὐτοῦ διήρπασε · διὸ καὶ ἐπάγει · Θησαυροὺς σκοτεινοὺς , ἀοράτους . Εἰ καὶ τὸ λεγόμενον ἐν , ἀλλὰ δηλοῦν τὸ νοούμενον · ἔστι γὰρ σκοτεινὰ χωρία , ἀλλ’ ὁρατὰ · πολλὰκις δυναται , λῦγον καὶ φωτὸς εἰσαχθέντος · ἐκεῖνο δὲ τοῦ ζῴου τὸ χωρίον ζοφωδέστατον ἦν καὶ ἀτερπές , καὶ οὐδέποτε φωτὸς ἐδέξατο φύσιν · διὰ τοῦτο σκοτεινοὺς , ἀοράτους εἶπεν αὐτούς . Καὶ γὰρ ὡυτὸς σκοτεινοῦ ἦσαν , ἕως οὐ κατηλθεν ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος , καὶ κατέλαμψε , καὶ τὸν ἄδην ἐποίησεν οὐρανόν · ὅπου γὰρ ὁ Χριστός , ἐκεῖ καὶ ὁ οὐρανός . Θησαυροὺς δὲ σκοτεινοὺς καλεῖ τὸν ἄδην · εἰκῶς , διότι πολὺς πλοῦτος ἀπέκειτο ἐκεῖ . Καὶ γὰρ τῶν ἀνθρώπων πᾶσα ἡ φύσις πλοῦτος · ὑπάρχουσα τοῦ Θεοῦ , ὑπὸ τοῦ ἀπατήσαντος τὸν πρῶτον ἀνθρώπων ἀπελῦθη , καὶ τῷ θανάτῳ καθυπσεύχθη . Ὅτι δὲ πλοῦτος ἦν τῷ Θεῷ πᾶσα τῶν ἀνθρώπων ἡ φύσις , δείκνυσι Παῦλος λέγων · Πλουτῶν εἰς πάντας , καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἐπικαλουμένους αὐτόν . Ὡσπερ οὖν βασιλεὺς τις λῃσταρχον εὕρων κατατρέχοντα τὰς πόλεις , ἀρπάζοντα πάντοθεν , καὶ εἰς τὰ σπήλαια καταδυόμενον , καὶ ἀποτιθέμενον ἐκεῖ τὸν πλοῦτον , δῆσας τὸν λῃσταρχον , ἐκεῖθεν μὲν κολάσει παραδίδωσι , τὴν δὲ θησαυρὸν αὐτοῦ μεταφέρει εἰς τὰ ταμεία τὰ βασιλικά · οὕτως καὶ ὁ Χριστὸς ἐποίησε , τὸν λῃσταρχον καὶ τὸν δεσμοφύλακα , τὸν διάβολον ὁμοῦ καὶ τὸν θάνατον , διὰ τοῦ θανάτου αὐτοῦ δῆσας , καὶ τὸν πλοῦτον πάντα , τῶν ἀνθρώπων λέγω τὸ γένος , μετήγαγεν εἰς τὰ ταμεία τὰ βασιλικά . Τοῦτο καὶ Παῦλος · δηλῶ λέγων · Ἐλυ -
Lemmas: κλάω · σήμερον ὁ μοχλός ὁ σιδήρεος συνθύλασεν . Όρα ὁ ἀκρίβεια ὁ λέξις . οὐχ λέγω , ἀνέψω πύλη χάλκεος , ἀλλά , συνθλάω πύλη χάλκεος , ἵνα ἀχρυστον γενέτης ὁ δεσμιωτήριον . οὐχ ἀφίημι ὁ μοχλός , ἀλλά συνθλάω , ἵνα ἀσθενής γενέτης ὁ φυλακή . ὅπου γε οὔτε θύρα , οὔτε μοχλός , κἀν εἰσέρχομαι τις , οὐ κατέχω . ὅταν οὖν ὁ Χριστός συνθλάω , τις ἕτερος διόρθωσις δύναμαι ; ὁ γάρ θεός διαστρέφω , φημί , ὁ διόρθωσις λοιπός · ὁ βασιλεύς ὅταν μέλλω ἀφίημι ὁ δέσμιος , πέμπω ἐπιστολή , οὐ οὕτως ποιέω , ἀλλά ἄφις καί ὁ θύρα καί ὁ φύλαξ , δηλόω [ 399 ] ὅτι εἰσέρχομαι πάλιν ἀνάγκη ἔχω ἢ καί ὁ ἀφίημι , ἢ ἕτερος ἀντί ἐκεῖνος τις . ὁ δέ Χριστός οὐ οὕτως · ἀλλά δείκνυμι βούλομαι , ὅτι τέλος ὁ θάνατος ἔχω , συνθλάω αὐτός ὁ πύλη ὁ χάλκεος · χάλκεος δέ ὑνόμασεν , οὐ ἐπεί ἀπό χαλκός ἥδω ὁ πύλη , ἀλλά ὁ ἀπηνής καί ἀπαραίτητος ὁ θάνατος δηλόω . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι καί ὁ χαλκός καί ὁ σίδηρος ὁ ἀτενής καί ἀνένδοτος δηλόω , ἀκούω τίς φημί πρός τις ἰταμός · Τέ νεῦρον σύ σιδήρεος , ὁ τράχηλος σύ καί ὁ μέτωπον σύ χάλκεος · οὗτος δέ οὕτως λέγω , οὐ ἐπεί νεῦρον ἔχω σιδήρεος , οὐδέ ἐπεί μέτωπον ἔχω χάλκεος , ἀλλά ἐπεί ἀμελιχτον ὄψις καί ἀναίσχυντος ἔχω καί ἀπηνής . βούλομαι μανθάνω πῶς εἰμί ἀμελιχτος καί ἀνένδοτος αὐτός ἀσώδιας ; ἐν τοσοῦτος χρόνος οὐδείς αὐτός πείθω ἀφίημι οὐδείς ὁ κατέχω , ἠώς αὐτός ὁ ἄγγελος Δεσπότη κατέρχομαι ἀναγκάζω . Πρῶτος μέν γάρ δέω ὁ Ἰσχυρός , καί τότε ὁ σκεῦος αὐτός διαρπάζω · διό καί ἐπάγω · θησαυρός σκοτεινός , ἀόρατος . εἰμί καί ὁ λέγω ἐν , ἀλλά δηλόω ὁ νοέω · εἰμί γάρ σκοτεινός χωρίον , ἀλλά ὁρατός · πολλάκις δυνατός , λύγος καί φάος εἰσάγω · ἐκεῖνος δέ ὁ ζῷον ὁ χωρίον ζοφώδης εἰμί καί ἀτερπής , καί οὐδέποτε φάος δέχομαι φύσις · διά οὗτος σκοτεινός , ἀόρατος λέγω αὐτός . καί γάρ αὐτός σκοτεινός ἥδω , ἠώς οὐ κατέρχομαι ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος , καί καταλάμπω , καί ὁ ἅδην ποιέω οὐρανός · ὅπου γάρ ὁ Χριστός , ἐκεῖ καί ὁ οὐρανός . θησαυρός δέ σκοτεινός καλέω ὁ ἅδην · ἵημι , διότι πολύς πλοῦτος ἀπόκειμαι ἐκεῖ . καί γάρ ὁ ἄνθρωπος πᾶς ὁ φύσις πλοῦτος · ὑπάρχω ὁ θεός , ὑπό ὁ ἀπατάω ὁ πρῶτος ἄνθρωπος ἀπολύω , καί ὁ θάνατος καθυπσεύχθη . ὅτι δέ πλοῦτος εἰμί ὁ θεός πᾶς ὁ ἄνθρωπος ὁ φύσις , δείκνυμι Παῦλος λέγω · Πλοῦτος εἰς πᾶς , καί ἐπί πᾶς ὁ ἐπικαλέω αὐτός . ὡς οὖν βασιλεύς τις λῄσταρχος εὑρίσκω κατατρέχω ὁ πόλις , ἀρπάζω πάντοθεν , καί εἰς ὁ σπήλαιον καταδύω , καί ἀποτίθημι ἐκεῖ ὁ πλοῦτος , δέω ὁ λῄσταρχος , ἐκεῖθεν μέν κόλασις παραδίδωμι , ὁ δέ θησαυρός αὐτός μεταφέρω εἰς ὁ ταμεία ὁ βασιλικός · οὕτως καί ὁ Χριστός ποιέω , ὁ λῄσταρχος καί ὁ δεσμοφύλαξ , ὁ διάβολος ὁμοῦ καί ὁ θάνατος , διά ὁ θάνατος αὐτός δέω , καί ὁ πλοῦτος πᾶς , ὁ ἄνθρωπος λέγω ὁ γένος , μετάγω εἰς ὁ ταμεία ὁ βασιλικός . Τοῦτης καί Παῦλος · δηλόω λέγω · ἐλυ -