joannes-chrysostomus.de-coemeterio-et-de-cruce pg049_0396.2
β . Βούλει μαθεῖν αὐτοῦ καὶ ἕτερον κατόρθωμα ; Τὸν παράδεισον πεντακισχίλια ἔτη καὶ πλείω κεκλεισμένον σήμερον ἡμῖν ἤνεγκεν . Ἐν ταύτῃ γὰρ τῇ ἡμέρᾳ , ἐν ταύτῃ τῇ ὥρᾳ , τὸν λῃστὴν εἰσήγαγεν ὁ Θεός , δύο κατωρθώματα ἐργαζόμενος · ἐν μὲν , ὅτι παράδεισον ἠνέψεν , ἕτερον δὲ , ὅτι λῃστὴν εἰσήγαγεν . Σήμερον ἀπέδωκεν ἡμῖν τὴν ἀρχαίαν πατρίδα , σήμερον ἐπανήγαγεν ἡμᾶς ἐπὶ τὴν πατρίαν πόλιν , καὶ τὴν οἰκίαν ἐχαρίσατο τῇ κοινῇ τῶν ἀνθρώπων φύσει . Σήμερον γὰρ , φησίν , μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ . Τί λέγεις ; ἐσταύρωσαι καὶ προσέλυσαι , καὶ παράδεισον ἐπαγγέλλεις ; Ναί , φησίν , ἵνα ἐν τῷ σταυρῷ τὴν δύναμιν τὴν ἐμὴν καταμάθῃς . Ἐπειδὴ γὰρ τὸ πρᾶγμα σκυθρωπὸν ἦν , ἵνα μὴ τῇ φύσει τοῦ σταυροῦ πρόσχημα , ἀλλὰ τὴν δύναμιν τοῦ σταυρουμένου μάθῃς , ἐν σταυρῷ τὸ θαῦμα ἐργάζεται τοῦτο , ὁ μάλιστα δεῖκνυσιν αὐτοῦ τὴν ἰσχύν . Οὐ γὰρ νεκρὸν ἀναστῆσαι , οὐ θανάτῃ καὶ πνεύμασιν ἐπιτιμῆσαι , οὐ δαιμόνας ἀπελάσαι , ἀλλὰ σταυρουμένου , προστιλόμενος , ὑβριζομένου , ἐμπυτουμένου , λοιδορουμένου , διασυρόμενος ἰσχὺς τὴν σοφὴν τὸν λῃστοῦ διδόναι μεταθεῖναι , ἵνα ἐκατέρωθεν τὴν δύναμιν αὐτοῦ ἴδῃς . Τὴν τε γὰρ κτίσιν ἐκλύψεν ἀπασαν , καὶ τὰς πέτρας [ 405 ] διέρρηξεν , τῆς πέτρας τὴν ἀναίσθητότερον τοῦ λῃστοῦ ψυχὴν ἐπεσπάσατο καὶ ἐτίμησεν . Σήμερον γὰρ μετ’ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδείσῳ , φησί . Καίτοι τὰ χερουβίμ ἐτρίβεν τὸν παράδεισον · ἀλλ’ οὗτος καὶ τῶν χερουβείων Δεσπότης · φλογὺν βόμβρα ἐκεῖ στρέφεται · ἀλλ’ αὐτὸς καὶ φλογὺς καὶ γέννησις καὶ ζωὴς καὶ θανάτου ἐξουσίαν ἔχει . Καίτοι γε βασιλεὺς οὐδεὶς ἄν ποτε ἀνάγκῃ λῃστὴν ἀνθρώπων , ἢ ἕτερον τινα τῶν δημοδούλων μεθ’ ἑαυτοῦ καθίσας , οὕτως εἰς πόλιν εἰσαγαγείν . Ἀλλ’ ὁ Χριστὸς τοῦτο ἐποίησε , καὶ εἰς τὴν ἱερὰν εἰσερχόμενος πατρίδα , μεθ’ ἑαυτοῦ τὸν λῃστὴν εἰσάγει , οὐ καταπατοῦν τὸν παράδεισον , οὐδὲ κατασχὼν τοὺς ποσὶ τοῦ λῃστοῦ , ἀλλὰ μᾶλλον τιμῶν τὸν παράδεισον · τιμὴ γὰρ παραδείσῳ , τὸ τοιούτον ἔχειν δεσπότην , ὡς καὶ λῃστὴν ἀξίον ποιῆσαι τῆς τρωφῆς τῆς ἐν τῷ παραδείσῳ . Καὶ γὰρ ὅτε τελῶνας καὶ πόρνας εἰσήγαγεν εἰς τὰς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , οὐκ ἐτιμᾶζεν τοῦτο ἐποιεῖ , ἀλλὰ μᾶλλον ἐτίμα , δεῖκνὺς ὅτι τοιούτος ἐστὶν ὁ Κύριος τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , ὡς καὶ πόρνας καὶ τελῶνας οὕτως ἐργάσασθαι δοκιμοὺς , ὡς ἀξίους φαίνεσθαι τῆς ἐκείσε τιμῆς καὶ δωρεᾶς . Καλῶν γὰρ λατρῶν τότε μάλιστα θαυμάζομεν , ὅταν ἴδωμεν ἀνθρώπους ἄνιστα παθήματα ἔχοντας ἀπαλλάττονται τῆς ἀρρώστιας καὶ πρὸς ὑγίειαν ἐπαναγόνται · οὕτω καὶ τὸν Χριστὸν θαυμάζειν δεῖ , ὅταν γυναικῶν ἄνιστα θεραπείαν , ὅταν τελῶνην καὶ πόρνην εἰς τοσαύτην ὑγίειαν ἐπαναγάγῃ , ὡς ἀξίους ἀπορίσαι τῶν οὐρανῶν . Καὶ τί τοιούτων ὁ λῃστὴς ἐπεδείξατο , φησίν , ἵνα παραδείσῳ τύχῃ μετὰ σταυρῶν ; Βούλει συντόμως εἰπεῖν τὴν ἀνδρείαν αὐτοῦ ; Ὅτε Πέτρος ἠρνήσατο κάτω , τότε εἰκεῖνος ὡμολόγησεν ἄνω . Καὶ ταῦτα οὐ τοῦ Πέτρου κατηγορῶν λέγω ,
Lemmas: β . βούλομαι μανθάνω αὐτός καί ἕτερος κατόρθωμα ; Τώς παράδεισος πεντακισχίλιοι ἔτος καί πλείων κλείω σήμερον ἐγώ φέρω . ἐν οὗτος γάρ ὁ ἡμέρα , ἐν οὗτος ὁ ὥρα , ὁ λῃστής εἰσάγω ὁ θεός , δύο κατόρθωμα ἐργάζομαι · ἐν μέν , ὅτι παράδεισος ἀναψάω , ἕτερος δέ , ὅτι λῃστής εἰσάγω . σήμερον ἀποδίδωμι ἐγώ ὁ ἀρχαῖος πατρίς , σήμερον ἐπανάγω ἐγώ ἐπί ὁ πάτριος πόλις , καί ὁ οἰκία χαρίζομαι ὁ κοινός ὁ ἄνθρωπος φύσις . σήμερον γάρ , φημί , μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος . τις λέγω ; σταυρόω καί προσέρχομαι , καί παράδεισος ἐπαγγέλλω ; Ναίς , φημί , ἵνα ἐν ὁ σταυρός ὁ δύναμις ὁ ἐμός καταμανθάνω . ἐπειδή γάρ ὁ πρᾶγμα σκυθρωπός εἰμί , ἵνα μή ὁ φύσις ὁ σταυρός πρόσχημα , ἀλλά ὁ δύναμις ὁ σταυρόω μανθάνω , ἐν σταυρός ὁ θαῦμα ἐργάζομαι οὗτος , ὁ μάλιστα δείκνυμι αὐτός ὁ ἰσχύς . οὐ γάρ νεκρός ἀνίστημι , οὐ Θανάτη καί πνεῦμα ἐπιτιμάω , οὐ δαίμων ἀπελαύνω , ἀλλά σταυρόω , προστιλάω , ὑβρίζω , εμπυτουμενοω , λοιδορέω , διασύρω ἰσχύς ὁ σοφός ὁ λῃστής δίδωμι μετατίθημι , ἵνα ἑκατέρωθεν ὁ δύναμις αὐτός ἰδέω . ὁ τε γάρ κτίσις εκλυψε ἅπας , καί ὁ πέτρα [ 405 ] διαρρήγνυμι , ὁ πέτρα ὁ ἀναίσθητος ὁ λῃστής ψυχή ἐπισπάω καί τιμάω . σήμερον γάρ μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος , φημί . καίτοι ὁ χερουβίν τρίβω ὁ παράδεισος · ἀλλά οὗτος καί ὁ χερουβείων Δεσπότη · φλογὺν Βόμβρα ἐκεῖ στρέφω · ἀλλά αὐτός καί φλογή καί γέννησις καί ζωή καί θάνατος ἐξουσία ἔχω . καίτοι γε βασιλεύς οὐδείς ἄν ποτέ ἀνάγκη λῃστής ἄνθρωπος , ἢ ἕτερος τις ὁ δημοδουλος μετά ἑαυτοῦ καθίζω , οὕτως εἰς πόλις εἰσάγω . ἀλλά ὁ Χριστός οὗτος ποιέω , καί εἰς ὁ ἱερός εἰσέρχομαι πατρίς , μετά ἑαυτοῦ ὁ λῃστής εἰσάγω , οὐ καταπατέω ὁ παράδεισος , οὐδέ κατέχω ὁ πούς ὁ λῃστής , ἀλλά μᾶλλον τιμόω ὁ παράδεισος · τιμή γάρ παράδεισος , ὁ τοιοῦτος ἔχω δεσπότης , ὡς καί λῃστής ἄξιος ποιέω ὁ τροφή ὁ ἐν ὁ παράδεισος . καί γάρ ὅτε τελώνης καί πόρνη εἰσάγω εἰς ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , οὐ τιμάζω οὗτος ποιέω , ἀλλά μᾶλλον τιμάω , δείκνυμι ὅτι τοιούτος εἰμί ὁ κύριος ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , ὡς καί πόρνη καί τελώνης οὕτως ἐργάζομαι δόκιμος , ὡς ἄξιος φαίνω ὁ ἐκεῖσε τιμή καί δωρεά . καλός γάρ λάτρον τότε μάλιστα θαυμάζω , ὅταν ὁράω ἄνθρωπος ἀνίστημι πάθημα ἔχω ἀπαλλάσσω ὁ αρρώστια καί πρός ὑγίεια ἐπανάγω · οὕτως καί ὁ Χριστός θαυμάζω δέω , ὅταν γυνή ἀνίστημι θεραπεία , ὅταν τελώνης καί πόρνη εἰς τοσοῦτος ὑγίεια ἐπανάγω , ὡς ἄξιος ἀφορίζω ὁ οὐρανός . καί τίς τοιοῦτος ὁ λῃστής ἐπιδείκνυμι , φημί , ἵνα παράδεισος τυγχάνω μετά σταυρός ; βούλομαι σύντομος λέγω ὁ ἀνδρεία αὐτός ; Ὅτε Πέτρος ἀρνέομαι κάτω , τότε εικενος ὁμολογέω ἄνω . καί οὗτος οὐ ὁ Πέτρος κατηγορέω λέγω ,