joannes-chrysostomus.de-christi-precibus-contra-anomoeos-homilia-10 pg048_0272.2
Τίνος οὖν ἕνεκεν τοῦτο εἴρηκε , καὶ τὸν εἰπόντα οὐκ ἐποίησε φανερὸν , ἀλλ' ἀπρόσωπον τὴν νομοθεσίαν εἰσήγαγεν ; Ὅτι εἰ μὲν εἶπεν · Οὐ [ 536 ] φονεύσεις , ἐγὼ δὲ λέγω ὑμῖν · Οὐκ ὀργιαστήση , ἔδοξεν ἂν βαρὺ τὸ λεγόμενον εἶναι διὰ τὴν ἀπόνοιαν τῶν ἀκουόντων μηδέπω συνειναι δυναμένων , ὅτι οὐκ ἀνατρέπων τὰ πρότερα , ἀλλ' αὐξὼν ταῦτα ἐνομοθετεῖ · καὶ εἶπον ἂν πρὸς αὐτόν · Τί λέγεις ; ὁ Πατὴρ σου εἶπεν · Οὐ φονεύσεις , σὺ δὲ λέγεις · Οὐκ ὀργιαστήση ; Ἴν' οὖν μὴ τις ἐναντίον αὐτὸν τῷ Πατρὶ νομίζῃ εἶναι , ἢ ὡς σοφώτερόν τι πλέον εἰσφέρων ἐκεῖνο , οὐκ εἶπεν , ὅτι Ἠκούσατε παρὰ τοῦ Πατρός . Μᾶλιν εἰ εἶπεν · Ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον τοῖς ἀρχαίοις , ἀφόρητον ἔδοξεν ἂν εἶναι , καὶ τοῦτο οὐκ ἔλαττον ἢ τὸ πρότερον . Εἰ γάρ , ἐπεὶδὲ εἶπε , Πρὸ τοῦ Ἀβραὰμ γενέσθαι ἐγώ εἰμι , λιθάσαι αὐτὸν ἐπεχείρησαν , εἰ προσέθηκεν ὅτι καὶ Μωσῆν αὐτὸς τὸν νόμον ἔδωκε , τί οὐκ ἂν ἐποίησαν ; Διὰ τοῦτο οὔτε περὶ ἑαυτοῦ , οὔτε περὶ τοῦ Πατρὸς οὐδὲν εἰπών , ἀλλὰ μέσον ἀφεὶς , καὶ εἰπών · Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις · Οὐ φονεύσεις · ὅπερ ἐπὶ τῶν σωμάτων ἐποίησε , διὰ τῆς τοῦ λείποντος ἀναπληρώσεως διδάξας αὐτοὺς καὶ τὸν ἐν ἀρχῇ δημιουργήσαντα τὸν ἄνθρωπον , τοῦτο καὶ ἐνταῦθα ποιεῖ , διὰ τῆς τοῦ νόμου διορθώσεως καὶ τῆς τοῦ ἐνδεοῦτος προσθήκης διδάσκων τὶς ἐστιν ὁ καὶ παρὰ τὴν ἀρχὴν τὸν νόμον δεδωκώς . Διὰ τοῦτο καὶ περὶ τῆς τοῦ ἀνθρώπου δημιουργίας διαλεγόμενος , οὔτε ἑαυτοῦ , οὔτε τοῦ Πατρὸς ἐμνήσθη , ἀλλὰ καὶ ἐνταῦθα ἀπρόσωπόν τε καὶ ἀδιδριστον ποιεῖται τὸν λόγον , εἰπών · Ὁ ποιήσας ἐξ ἀρχῆς , ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς · καὶ τῷ μὲν ῥήματι εἴρηκε τὸν ποιήσαντα , τῷ δὲ ἔργῳ ἐδείδαξε τὰ λείποντα τῶν σωμάτων ἀναπληρῶσαι . Οὕτω καὶ ἐνταῦθα εἰπών , ὅτι Ἠκούσατε ὅτι ἐρρέθη τοῖς ἀρχαίοις , παρὰ μὲν τίνος ἐρρέθη εἴρηκε , διὰ δὲ τῶν ἔργων αὐτὸν ἐδήλωσεν ἐαυτόν . Ὁ γὰρ τὸ λείπον ἀναπληρώσας , οὕτως ἐστιν ὁ καὶ ἐξ ἀρχῆς αὐτὸν εἰσενεγκών . Καὶ αὐτὸς δὲ τοὺς πλαιοὺς ἀναγινώσκει νόμους , ἵνα τῇ παραθέσει μάθωσιν οἱ ἀκούοντες ὅτι οὔτε ἐναντιώσεώς ἐστι τὰ λεγόμενα , καὶ ὅτι τῷ γεγενηκότι τὴν αὐτὴν ἐξουσίαν ἔχει . Ταῦτα καὶ οἱ Ἰουδαῖοι συνήκαν καὶ ἐθαύμαζον . Καὶ ὅτι ἐθαύμαζον , ἀκούω τοῦ εὐαγγελιστοῦ τοῦτο δηλοῦντος καὶ λέγοντος · Ἔξεπλίσσοντο , φησίν , οἱ δλῶι ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ , ὅτι ἐδίδασκεν αὐτοὺς ὡς ἐξουσίαν ἔχων , καὶ οὐχ ὡς οἱ γραμματεῖς αὐτῶν καὶ οἱ Φαρισαῖοι . Τί οὖν , εἰ κακῶς τοῦτο ὑπώπτευον ἐκεῖνοι ; φησί . Καὶ μὴν οὐκ ἐνέκλεισεν αὐτοῖς , οὐδὲ ἐπετίμησεν , ἀλλὰ ἐκύρωσεν αὐτῶν τὴν γνώμην . Προσελθόντος γὰρ εἰδὼς τοῦ λεπροῦ καὶ λέγοντος · Κύριε , ἐὰν θέλῃς , δύνασαί με καθαρίσαι · τί φησι ; Θέλω , καθαρίσθητι . Καὶ τίνος ἕνεκεν οὐκ εἶπεν ἀπλῶς , Καθαρίσθητι ; καίτοι ὁ λεπρὸς ἐμαρτύρησεν αὐτῇ ἐξουσίαν ἔχειν , εἰπών , Ἐὰν θέλῃς . Ἄλλ' ἵνα μὴ νομίζῃς τῆς τοῦ λεπροῦ γνώμης εἶναι τὸ Ἐὰν θέλῃς , προσέθηκεν καὶ αὐτὸς λέγων · Θέλω , καθαρίσθητι . Οὕτως ἐπίτηδες πανταχοῦ τὴν ἐξουσίαν ἐδείκνυε τὴν ἑαυτοῦ , καὶ ὅτι πάντα ἀπὸ αὐθεντίας ποιεῖ · ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἦν , περιττὸν ἦν τὸ λεγόμενον .
Lemmas: Τίνος οὖν ἕνεκα οὗτος λέγω , καί ὁ λέγω οὐ ποιέω φανερός , ἀλλά ἀπρόσωπος ὁ νομοθεσία εἰσάγω ; Ὅτι εἰμί μέν λέγω · οὐ [ 536 ] φονεύω , ἐγώ δέ λέγω σύ · Οὐκ ὀργιάζω , δοκέω ἄν βαρύς ὁ λέγω ἔρχομαι διά ὁ ἀπόνοια ὁ ἀκούω μηδέπω συνίημι δύναμαι , ὅτι οὐ ἀνατρέπω ὁ πρότερος , ἀλλά αὐξάνω οὗτος νομοθετέω · καί λέγω ἄν πρός αὐτός · τις λέγω ; ὁ Πατήρ σύ λέγω · οὐ φονεύω , σύ δέ λέγω · οὐ ὀργιάζω ; ἵνα οὖν μή τις ἐναντίος αὐτός ὁ πατήρ νομίζω ἔρχομαι , ἢ ὡς σοφός τίς πλείων εἰσφέρω ἐκεῖνος , οὐ λέγω , ὅτι ἀκούω παρά ὁ Πατρός . Μάλιν εἰμί λέγω · ἀκούω ὅτι ἐγώ λέγω ὁ ἀρχαῖος , ἀφόρητος δοκέω ἄν ἔρχομαι , καί οὗτος οὐ μικρός ἢ ὁ πρότερος . εἰμί γάρ , ἐφοράω λέγω , πρό ὁ Ἀβραάμ γίγνομαι ἐγώ εἰμί , λιθάζω αὐτός ἐπιχειρέω , εἰμί προστίθημι ὅτι καί Μωσῆς αὐτός ὁ νόμος δίδωμι , τίς οὐ ἄν ποιέω ; Ζεύς οὗτος οὔτε περί ἑαυτοῦ , οὔτε περί ὁ Πατρός οὐδείς λέγω , ἀλλά μέσος ἀφίημι , καί λέγω · ἀκούω ὅτι λέγω ὁ ἀρχαῖος · οὐ φονεύω · ὅς ἐπί ὁ σῶμα ποιέω , διά ὁ ὁ λείπω ἀναπλήρωσις διδάσκω αὐτός καί ὁ ἐν ἀρχή δημιουργέω ὁ ἄνθρωπος , οὗτος καί ἐνταῦθα ποιέω , διά ὁ ὁ νόμος διόρθωσις καί ὁ ὁ ἐνδέω προσθήκη διδάσκω τις εἰμί ὁ καί παρά ὁ ἀρχή ὁ νόμος δίδωμι . Ζεύς οὗτος καί περί ὁ ὁ ἄνθρωπος δημιουργία διαλέγω , οὔτε ἑαυτοῦ , οὔτε ὁ Πατρός μιμνήσκω , ἀλλά καί ἐνταῦθα ἀπρόσωπος τε καί ἀδιδριστον ποιέω ὁ λόγος , λέγω · ὁ ποιέω ἐκ ἀρχή , ἄρσην καί θῆλυς ποιέω αὐτός · καί ὁ μέν ῥῆμα λέγω ὁ ποιέω , ὁ δέ ἔργον διδάσκω ὁ λείπω ὁ σῶμα ἀναπληρόω . οὕτως καί ἐνταῦθα λέγω , ὅτι ἀκούω ὅτι λέγω ὁ ἀρχαῖος , παρά μέν τίς λέγω λέγω , διά δέ ὁ ἔργον αὐτός δηλόω ἑαυτοῦ . ὁ γάρ ὁ λείπω ἀναπληρόω , οὕτως εἰμί ὁ καί ἐκ ἀρχή αὐτός εἰσφέρω . καί αὐτός δέ ὁ πλαῖος ἀναγιγνώσκω νόμος , ἵνα ὁ παράθεσις μανθάνω ὁ ἀκούω ὅτι οὔτε ἐναντίωσις εἰμί ὁ λέγω , καί ὅτι ὁ γίγνομαι ὁ αὐτός ἐξουσία ἔχω . Ταΰς καί ὁ Ἰουδαῖος συνίημι καί θαυμάζω . καί ὅτι θαυμάζω , ἀκούω ὁ εὐαγγελιστής οὗτος δηλόω καί λέγω · Ἔξεπλίσσοντο , φημί , ὁ δλῶι ἐπί ὁ διδαχή αὐτός , ὅτι διδάσκω αὐτός ὡς ἐξουσία ἔχω , καί οὐ ὡς ὁ γραμματεύς αὐτός καί ὁ Φαρισαῖος . τις οὖν , εἰμί κακῶς οὗτος ὑποπτεύω ἐκεῖνος ; φημί . καί μήν οὐ ἐγκλείω αὐτός , οὐδέ ἐπιτιμάω , ἀλλά κυρόω αὐτός ὁ γνώμη . προσέρχομαι γάρ οἶδα ὁ λεπρός καί λέγω · κύριος , ἐάν ἐθέλω , δύναμαι ἐγώ καθαρίζω · τίς φημί ; ἐθέλω , καθαρίζω . καί τίς ἕνεκα οὐ λέγω ἀπλόος , καθαρίζω ; καίτοι ὁ λεπρός μαρτυρέω αὐτός ἐξουσία ἔχω , λέγω , ἐάν ἐθέλω . ἄλλος ἵνα μή νομίζω ὁ ὁ λεπρός γνώμη ἔρχομαι ὁ ἐάν ἐθέλω , προστίθημι καί αὐτός λέγω · ἐθέλω , καθαρίζω . οὕτως ἐπίτηδες πανταχοῦ ὁ ἐξουσία δείκνυμι ὁ ἑαυτοῦ , καί ὅτι πᾶς ἀπό αὐθεντία ποιέω · ἐπεί εἰμί μή οὗτος εἰμί , περισσός εἰμί ὁ λέγω .