joannes-chrysostomus.de-christi-precibus-contra-anomoeos-homilia-10 pg048_0265.4
Ὅρᾷς ὅτι πολλὰ ὑποδείγματος ἕνεκεν ἐποίη ; Καθάπερ γὰρ τὸς διδάσκαλος σοφίας πεπληρωμένος · παιδιος ψειλίζουσι συμφελλίζει , καὶ ὁ ψειλισμὸς οὐ τῆς ἀμαθίας τοῦ διδασκάλου , ἀλλὰ τῆς κηδεμονίας τῆς πρὸς τοὺς παῖδας ἐστὶ τεκμήριον · οὕτω δὲ καὶ Χριστοῦ ὁ δὲ εὐτέλειαν τῆς οὐσίας ταῦτα ἐποίη , ἀλλὰ διὰ συγκατάβασιν . Καὶ δεῖ ταῦτα οὐχ ἀπλῶς παρατρέχειν · καὶ γὰρ αὐτὸ τοῦτο εἰ καθ’ ἑαυτὸ νῦν ἐξετάσωμεν , ὅρα ὅσον ὀπτον ἔχεται . Εἰ γὰρ ὁ νίπτων τοῦ νιπτομένου εὐτελέστερος εἶναι δοκεῖ ( ἐπεὶ δὲ ὁ μὲν νίπτων ὁ Χριστός , οἱ μαθηταὶ δὲ οἱ νιπτόμενοι ) , ἄρα εὐτελέστερος ἔσται ὁ Χριστὸς τῶν μαθητῶν . Ἄλλ’ οὐδεὶς τούτου σοῦδε μανιώμενος εἶποι . Ὅρᾷς ὅσον ἐστὶ κακὸν τὰς αἰτίας ἀγνοεῖν . Δι’ ἃς ὁ Χριστὸς ἐποίη πάντα ἄπερ ἐποίη ; Μᾶλλον δὲ βλέπει , ὅσον ἐστὶν ἀγαθὸν πάντα μετὰ ἀκριβείας ἐξετάζειν , καὶ μὴ ἀπλῶς , ὅτι εἶπέ τι ταπεινὸν ἢ ἐποίησεν , ἀλλὰ καὶ τίνας ἕνεκεν καὶ διὰ τί προστιθέναι ; Οὐχ ἕνεκα δὲ μόνον τοῦτο ἐποίησεν , ἀλλὰ καὶ ἀλλαγὸν τὸ αὐτὸ τοῦτο ἠξίσατο . Εἰπὼν γάρ , Τίς ἐστι μεῖζων , ὁ δρακεύμενος , ἢ ὁ διακονῶν ; ἐπήγαγεν , Οὐχὶ ὁ δρακεύμενος ; Ἐγὼ δὲ εἰμὴ ἐν μέσῳ ὑμῶν , ὡς ὁ διακονῶν . Καὶ τοῦτο δὲ εἶπε , χάκεινο ἐποίησε , δεῖνὺς ὅτι πολλάχῳ τὰ ἐλάττονα ἀρπάζει εἰς διδασκαλίαν τῶν μαθητῶν , μετριάζειν τε ὁμοῦ πειθὼν αὐτούς . Καὶ ὅλως οὐ διὰ τὴν τῆς φύσεως καταθέσεως , ἀλλὰ διὰ τὴν ἐκείνων διδασκαλίαν ταῦτα πάντα ἀνέχεται . Καὶ γὰρ ἀλλαγὸν φησιν · Οἱ ἄρχοντες τῶν ἑθνῶν κατακυριεύουσιν αὐτῶν , παρὰ δὲ ὑμῖν οὐχ οὕτως · Ἄλλ’ ὁ θέλων ἐν ὑμῖν εἶναι πρῶτος , ἔστω πάντων διάκονος . Καὶ γὰρ Ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου οὐκ ἦλθε διακοπηθῆναι , ἀλλὰ διακοῦσαι . Εἰ τοῖνυν διακοῦσαι ἦλθε καὶ ταπεινοφροσύνην διδάξαι , μὴ θορυβοῦ , μηδὲ κατὰπιντε , εἰ τὰ τῶν διακόνων
Lemmas: Όρας ὅτι πολύς ὑπόδειγμα ἕνεκα ποῖος ; καθά γάρ τός διδάσκαλος σοφία πληρόω · Παΐδιος ψιλίζω συμφελλιζεω , καί ὁ ψειλισμὸς οὐ ὁ ἀμαθία ὁ διδάσκαλος , ἀλλά ὁ κηδεμονία ὁ πρός ὁ παῖς εἰμί τεκμήριον · οὕτως δέ καί Χριστός ὁ δέ εὐτέλεια ὁ οὐσία οὗτος ποῖος , ἀλλά διά συγκατάβασις . καί δέω οὗτος οὐ ἀπλόος παρατρέχω · καί γάρ αὐτός οὗτος εἰμί κατά ἑαυτοῦ νῦν ἐξετάζω , ὁράω ὅσον ὀπτός ἔχω . εἰμί γάρ ὁ νίζω ὁ νίπτω εὐτελής ἔρχομαι δοκέω ( ἐπεί δέ ὁ μέν νίζω ὁ Χριστός , ὁ μαθητής δέ ὁ νίπτω ) , ἄρα εὐτελής εἰμί ὁ Χριστός ὁ μαθητής . ἄλλος οὐδείς οὗτος σῦς μανιάω λέγω . Όρας ὅσον εἰμί κακός ὁ αἰτία ἀγνοέω . διά ὅς ὁ Χριστός ποῖος πᾶς ὅς ποῖος ; μᾶλλον δέ βλέπω , ὅσον εἰμί ἀγαθός πᾶς μετά ἀκρίβεια ἐξετάζω , καί μή ἀπλόος , ὅτι λέγω τίς ταπεινός ἢ ποιέω , ἀλλά καί τίς ἕνεκα καί διά τίς προστίθημι ; οὐ ἕνεκα δέ μόνος οὗτος ποιέω , ἀλλά καί ἀλλάσσω ὁ αὐτός οὗτος ἀξιόω . λέγω γάρ , Τῖς εἰμί μείζων , ὁ δρακεύμενος , ἢ ὁ διακονέω ; ἐπάγω , οὐ ὁ δρακεύμενος ; ἐγώ δέ ειμή ἐν μέσος σύ , ὡς ὁ διακονέω . καί οὗτος δέ λέγω , χάκεινο ποιέω , Δεινῦς ὅτι πολλάχῳ ὁ μικρός ἁρπάζω εἰς διδασκαλία ὁ μαθητής , μετριάζω τε ὁμοῦ πειθώ αὐτός . καί ὅλος οὐ διά ὁ ὁ φύσις κατάθεσις , ἀλλά διά ὁ ἐκεῖνος διδασκαλία οὗτος πᾶς ἀνέχω . καί γάρ ἀλλάσσω φημί · ὁ ἄρχων ὁ ἔθνος κατακυριεύω αὐτός , παρά δέ σύ οὐ οὕτως · ἄλλος ὁ ἐθέλω ἐν σύ ἔρχομαι πρῶτος , εἰμί πᾶς διάκονος . καί γάρ ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος οὐ ἔρχομαι διακόπτω , ἀλλά διακούω . εἰμί τοίνυν διακούω ἔρχομαι καί ταπεινοφροσύνη διδάσκω , μή θόρυβος , μηδέ καταπίνω , εἰμί ὁ ὁ διάκονος