ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0281.1
προτιμάδιω διατριβῇ . Τί γὰρ τοσοῦτον κερδαίνεις , εἰπὲ μοι , τῆς συνάξεως ἀπολιμπανόμενος , ὅσον ζημιοῦς καὶ σαυτὸν καὶ τὴν οἰκίαν πάσας ; Κἄν γὰρ θησαυρὸν εὕρῃς ὁλόκληρον χρυσίου γέμοντα , καὶ διὰ τοῦτον ἀπαλείψῃς , μείζονα ἐξημώθης , καὶ τοσοῦτω μείζονα , ὅσω τῶν αἰσθήσεων τὰ πνευματικὰ ἀμείνω . Ἐκεῖνα μὲν γὰρ χάν πολλά ἦ , κἄν πάντοθεν ἐπιβρέῃ , ἀλλ’ οὐ συναποθνήσκει πρὸς τὴν ἐκεί ζωὴν , οὔδὲ συμμεθίσταται ἡμῖν πρὸς τὸν οἰκρανόν , οὔδ’ ἐπὶ τὸ τοῦ βήματος παριστᾶται τοῦ βοηροῦ , ἀλλὰ πολλάκις καὶ πρὸ τῆς τελευτῆς ἡμᾶς καταλιπὸντα ὀγεται · εἰ δὲ καὶ παραμείνειεν μέχρι τέλους , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς τελευτῆς διακόπτεται πάντως . Ὁ δὲ πνευματικὸς θησαυρὸς ἀναφαίρετον ἐστὶ κτῆμα , καὶ πανταχοῦ βαλίζουσι ν ἡμῖν καὶ ἀποδημοῦσι σὺν ἡμῖν καὶ πολλὴν ἐπὶ τοῦ βήματος κέραινον δίδωσιν ἡμῖν τὴν παρρησίαν .
Lemmas: προτιμάδιω διατριβή . τις γάρ τοσοῦτος κερδαίνω , λέγω ἐγώ , ὁ σύναξις ἀπολιμπάνω , ὅσον ζημιόω καί σεαυτοῦ καί ὁ οἰκία πᾶς ; κἀν γάρ θησαυρός εὑρίσκω ὁλόκληρος χρυσίον γέμω , καί διά οὗτος ἀπαλείφω , μέγας ἐξαμόω , καί τοσοῦτος μέγας , ὅσος ὁ αἴσθησις ὁ πνευματικός ἀγαθός . ἐκεῖνος μέν γάρ χήν πολύς ἠμί , ἄν πάντοθεν ἐπιβρέῃ , ἀλλά οὐ συναποθνῄσκω πρός ὁ ἐκεῖ ζωή , οὐ συμμεθιστάω ἐγώ πρός ὁ οἰκρανόν , οὐδέ ἐπί ὁ ὁ βῆμα παρίστημι ὁ βοαροω , ἀλλά πολλάκις καί πρό ὁ τελευτή ἐγώ καταλείπω ὀγεται · εἰμί δέ καί παραμένω μέχρι τέλος , ἀλλά ὑπό ὁ τελευτή διακόπτω πάντως . ὁ δέ πνευματικός θησαυρός ἀναφαίρετος εἰμί κτῆμα , καί πανταχοῦ βάλλω ν ἐγώ καί ἀποδημέω σύν ἐγώ καί πολύς ἐπί ὁ βῆμα κεραίνω δίδωμι ἐγώ ὁ παρρησία .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0281.3
καὶ ἀπὸ τῶν εἴκοσι καὶ ἑκατὸν τρισχλίων , εἶτα πεντακισχλίων , εἶτα τὴν οἰκουμένην ἅπασαν ἐνἐπλησαν τῆς τοῦ Θεοῦ γνώσεως . Τὸ δὲ αἴτιον οὐδέποτε τὴν ἐπισυναγωγὴν αὐτῶν κατελείπασιν , ἀλλ’ ἀεὶ μετ’ ἀλλήλων ἦσαν ἐν τῷ ἱερῷ διημερεύοντες , καὶ εὐχὰς καὶ ἀναγνώσεις προσέφερον · διὰ τοῦτο πολλὴν ἐξήφαν τὴν πυρὰν , διὰ τοῦτο οὐδέποτε διεξρύσασιν , ἀλλὰ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν ἐπεσπάσαντο . Τοῦτο δὲ καὶ ἡμεῖς μιμησώμεθα . Ὡς γὰρ οὐκ ἄτοπον , μηδὲ τοσαύτην ἐπιδεικνυσθαι περὶ τὴν Ἐκκλησίαν ταύτην πρόνοιαν , ὅσην ἡ γυναῖκες περὶ τὰς γείτονας τὰς αὐτῶν ; Καὶ γὰρ ἐκεῖναι ἐπειδὰν ἴδωσι τινὰ παρθένον πενυχρὰν καὶ ἔρημον προστασίας ἀπάσης ὕψαν , τὰ παρ’ ἐαυτῶν πᾶσαι εἰσφέρουσι ν ἐν τάξει τῶν προστησόντων γινόμεναι , καὶ πολὺν ἴδοισιν ἄν ἐκεῖ θόρυβον τε καὶ ὄχλον τῆς παρθένου νυμφευομένης · καὶ αὶ μὲν χρήματα πολλάκις εἰσήνεγκαν , αἱ δὲ τὴν παρουσίαν τοῦ σώματος · οὐ μικρὸν δὲ καὶ τοῦτο · γίνεται γὰρ παρακάλυμμα τῆς εὐτελείας τούτων ἡ σπουδὴ , καὶ τὴν πενίαν ἀποκρύπτουσι ν οὕτω διὰ τῆς αὐτῶν προθυμίας . Τοῦτο δὲ καὶ ἐπὶ ταύτης ποιήσατε τῆς Ἐκκλησίας . Πάντες πανταχόθεν συντρέχομεν καὶ συγκαλύψωμεν αὐτῆς τὴν πενίαν , μᾶλλον δὲ λύσωμεν αὐτῆς τὴν πενίαν συνεχῶς ἐνταῦθα παραγινόμενοι . Κεφαλὴ τῆς γυναικὸς ἐστιν [ 547 ] ὁ ἀνὴρ · βοηθὸς ἐστιν ἡ γυνὴ τοῦ ἀνδρός . Μὴ τοίνυν μητὲ ἡ κεφαλὴ χωρὶς τοῦ σώματος ἀνεξίσθω τῶν οὐδὲν ἐπibaίνειν τῶν ἄγιων τούτων , μητὲ τὸ σῶμα χωρὶς τῆς κεφαλῆς φαίνεσθω , ἀλλ’ ὁλόκληρος ἐνταῦθα εἴστω ὁ ἄνθρωπος , ἔχοντες καὶ τὰ παιδία μεθ’ ἑαυτῶν .
Lemmas: καί ἀπό ὁ εἴκοσι καί ἑκατόν τρισχλίων , εἶτα πεντακισχλίων , εἶτα ὁ οἰκουμένη ἅπας ἐμπίμπλημι ὁ ὁ θεός γνῶσις . Τέ δέ αἴτιος οὐδέποτε ὁ ἐπισυναγωγή αὐτός καταλείπω , ἀλλά ἀεί μετά ἀλλήλων ἥδω ἐν ὁ ἱερός διημερεύω , καί εὐχή καί ἀνάγνωσις προσφέρω · διά οὗτος πολύς ἐξάπτω ὁ πυρά , διά οὗτος οὐδέποτε διεξέρχομαι , ἀλλά ὁ οἰκουμένη ἅπας ἐπισπάω . Τοῦτης δέ καί ἐγώ μιμέομαι . ὡς γάρ οὐ ἄτοπος , μηδέ τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι περί ὁ ἐκκλησία οὗτος πρόνοια , ὅσος ὁ γυνή περί ὁ γείτων ὁ αὐτός ; καί γάρ ἐκεῖνος ἐπειδάν ὁράω τις παρθένος πενυχραω καί ἐρῆμος προστασία ἀπασάω Ὕψας , ὁ παρά ἑαυτοῦ πᾶς εἰσφέρω ν ἐν τάξις ὁ προΐστημι γίγνομαι , καί πολύς ἶδος ἄν ἐκεῖ θόρυβος τε καί ὄχλος ὁ παρθένος νυμφεύω · καί ὅς μέν χρῆμα πολλάκις εἰσφέρω , ὁ δέ ὁ παρουσία ὁ σῶμα · οὐ μικρός δέ καί οὗτος · γίγνομαι γάρ παρακάλυμμα ὁ εὐτέλεια οὗτος ὁ σπουδή , καί ὁ πενία ἀποκρύπτω ν οὕτως διά ὁ αὐτός προθυμία . Τοῦτης δέ καί ἐπί οὗτος ποιέω ὁ ἐκκλησία . Παντές πανταχόθεν συντρέχω καί συγκαλύπτω αὐτηες͂ς ὁ πενία , μᾶλλον δέ λύω αὐτηες͂ς ὁ πενία συνεχής ἐνταῦθα παραγίγνομαι . Κεφαλή ὁ γυνή εἰμί [ 547 ] ὁ ἀνήρ · βοηθός εἰμί ὁ γυνή ὁ ἀνήρ . Μή τοίνυν Μητός ὁ κεφαλή Χωρὶς ὁ σῶμα ἀνεξίσθω ὁ οὐδείς ἐπιφέρω ὁ άγιος οὗτος , Μητός ὁ σῶμα Χωρὶς ὁ κεφαλή φαίνω , ἀλλά ὁλόκληρος ἐνταῦθα οἶδα ὁ ἄνθρωπος , ἔχω καί ὁ παιδίον μετά ἑαυτοῦ .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0281.4
Εἰ γὰρ δένδρον τερπνὸν ἰδεῖν ἀπὸ τῆς ῥίζης αὐτῆς νεόφυτον ἔχον ἀνεστηκὸς , πολλῷ μᾶλλον ἀνθρώπων τερπνὸν ἰδεῖν , καὶ ἐλαίας ἀπάσης τερπνότερον , ἀπὸ τῆς ῥίζης αὐτῆς τὸ παιδίον ὡσπερ νεόφυτον ἔχοντα πλησιῶν ἐστώς · οὐ τερπνὸν δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπικερδές . Καὶ γὰρ , ὅπερ ἔφημεν εἰπών , πλείον ἐνταῦθα μισθὸς τοῖς συλλεγομένοις · ἐπεὶ καὶ γεωργὸν τότε μάλιστα θαυμάζομεν , οὐχ ὅταν τὴν πολλάκις γεωργησάσαν γῆν θεραπεύῃ , ἀλλ’ ὅταν τὰ δασπαρα καὶ ἀνθρώπα χωρία λαβών , πολλῆς ἀξιωθῇ προνοίας . Οὕτω δὲ καὶ Παῦλος ἐποιεῖ , φιλοτιμούμενος συγγελίζεσθαι , οὐχ ὅπου ὀνομάσθη Χριστός , ἀλλ’ ὅπου οὐχ ὀνομάζετο . Τοῦτον καὶ ἡμεῖς μιμησώμεθα , καὶ εἰς πρόσδοκον τῆς Ἐκκλησίας , καὶ εἰς ὠφέλειαν τὴν ἡμετέραν · καθ’ ἑκάστην οὖν τρέγωμεν ἐνταῦθα συνάξαι . Κἄν ἐπιθυμία φλέγῃ , κατασβέσαι ῥαδίως αὐτὴν δύνησι , τὸν οἶκον τοῦτον μόνον ἰδών · ὅν ὀργίζῃ , μετ’ εὐκολίας κομιοῖς τὸ θηρίον · κἄν ἄλλο τι πάθος πολιορκῇ , πάντα δύνησι καταλῦσαι τὸν χειμῶνα , καὶ γαλήνην ἐργάσασθαι , καὶ εἰρήνην πολλὴν τῇ ψυχῇ · τὸ γέγοντο πάντας ἡμᾶς ἀπολαύειν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι ἡ δόξα , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: εἰμί γάρ δένδρον τερπνός ὁράω ἀπό ὁ ῥίζα αὐτηες͂ς νεόφυτος ἔχω ἀνίστημι , πολύς μᾶλλον ἄνθρωπος τερπνός ὁράω , καί ἐλαία ἀπασάω τερπνός , ἀπό ὁ ῥίζα αὐτηες͂ς ὁ παιδίον ὡς νεόφυτος ἔχω πλησίος ἵστημι · οὐ τερπνός δέ μόνος , ἀλλά καί ἐπικερδής . καί γάρ , ὅς φημί λέγω , πλέως ἐνταῦθα μισθός ὁ συλλέγω · ἐπεί καί γεωργός τότε μάλιστα θαυμάζω , οὐ ὅταν ὁ πολλάκις γεωργέω γῆ θεραπεύω , ἀλλά ὅταν ὁ δασπαρα καί Ανθρώπα χωρίον λαμβάνω , πολύς ἀξιόω πρόνοια . οὕτως δέ καί Παῦλος ποιέω , φιλοτιμέομαι συγγελάω , οὐ ὅπου ὀνομάζω Χριστός , ἀλλά ὅπου οὐ ὀνομάζω . οὗτος καί ἐγώ μιμέομαι , καί εἰς προσδοκάω ὁ ἐκκλησία , καί εἰς ὠφέλεια ὁ ἡμέτερος · κατά ἕκαστος οὖν τρώγω ἐνταῦθα συνάγω . κἀν ἐπιθυμία φλέγω , κατασβέννυμι ῥᾴδιος αὐτός δύω , ὁ οἶκος οὗτος μόνος ὁράω · ὅς ὀργίζω , μετά εὐκολία κομίζω ὁ θηρίον · ἄν ἄλλος τίς πάθος πολιορκέω , πᾶς δύω καταλύω ὁ χειμών , καί γαλήνη ἐργάζομαι , καί εἰρήνη πολύς ὁ ψυχή · ὁ γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἀπολαύω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα ὁ δόξα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0281.5
Εἰς τὸν παραλυτικόν a , τὸν τὰς τριάκοντα ὀκτὼ ἔτη ἔχοντα ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ , καὶ εἰς τὸ ὅτι Πατήρ μου ὡς ἄρα ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι .
Lemmas: εἰς ὁ παραλυτικός a , ὁ ὁ τριάκοντα ὀκτώ ἔτος ἔχω ἐν ὁ ἀσθένεια αὐτός , καί εἰς ὁ ὅτι Πατήρ ἐγώ ὡς ἄρα ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0281.6
Ἀδρος δωδέκατος .
Lemmas: ἁδρός δωδέκατος .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0281.7
α’ . Εὐλογητὸς ὁ Θεὸς · καθ’ ἑκάστην σύναξις αὐξανομένην ὁρῶ τὴν ἄρουραν , χωοῦντα τὰ λῆτα , πεπληρωμένην τὴν ἄλωνα , πληθύναντα τὰ δράγματα . Καὶτοῦ
Lemmas: ὅς . εὐλογητός ὁ θεός · κατά ἕκαστος σύναξις αὐξάνω ὁράω ὁ ἄρουρα , χόω ὁ λῄτη , πληρόω ὁ ἄλων , πληθύνω ὁ δράγμα . καΐτης
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0281.8
γε οὐ πολλάς ἡμέρας ἔχοντες , ἐξ οὗ τὸν σπόρον τοῦτον κατεβάλομεν , καὶ ἰδοὺ πλούσιος b ἡμῖν εὐθέως ὁ στάχυς τῆς ὑπακοῆς ἐδιδάσθησεν . Ὦθεν ὅλον , ὅτι οὐχ ἀνθρωπίνη δύναμις , ἀλλὰ θεία χάρις ταύτην γεωργεῖ τὴν Ἐκκλησίαν . Καὶ γὰρ τοιαύτη ἡ φύσις
Lemmas: γε οὐ πολύς ἡμέρα ἔχω , ἐκ ὅς ὁ σπόρος οὗτος καταβάλλω , καί ἰδού πλούσιος b ἐγώ εὐθύς ὁ στάχυς ὁ ὑπακοή διδάσκω . ὤθω ὅλος , ὅτι οὐ ἀνθρώπινος δύναμις , ἀλλά θεῖος χάρις οὗτος γεωργέω ὁ ἐκκλησία . καί γάρ τοιοῦτος ὁ φύσις
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0284.2
Τίνος οὖν ἕνεκεν τὰ Ἱεροσόλυμα συνεχῶς ὁ Χριστὸς καταλαμβάνει , καὶ ταῖς ἑορταῖς ἐπιγυμνάζει τοὺς Ἰουδαίους ; Ἐπειδὴ τότε τὸ πλήθος συνέλεγετο , καὶ τὸν τόπον ἐκεῖνον καὶ τὸν καιρὸν παρετήρει , ὥστε ἐπιλαβέσθαι τῶν ἀσθενούντων . Οὐ γὰρ τοσαύτην οἱ κάμνοντες εἶχον ἐπιθυμίαν ἀπαλλαγῆναι τῶν νοσημάτων , ὅσην ὁ ἰατρὸς ἐπεποιήτο σπουδὴν ἀπαλλάξαι αὐτοὺς τῆς ἀρρωστίας . Ὅτε τοίνυν ἡ πλῆθος ὁ σύλλαγος αὐτῶν ἦν , καὶ ἀπηρισμένος τὸ θέατρον , τότε εἰς μέσον ἐρχόμενος τὰ πρὸς τὴν σωτηρίαν τῆς ἐκείνων ψυχῆς ἐπεδείκνυτο . Κατέκειτο τοίνυν πλήθος ἀσθενούντων ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν , καὶ ὁ μὲν πρῶτος καταβαίνων ἐθεραπεῦετο μετὰ τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν , ὁ δὲ δεύτερος οὐχ ἔτι · ἀλλ’ ἀνηλοῦτο τὸ φάρμακον , ἐδαπανᾶτο ἡ ἰατρεία τῆς χάριτος , λυιπὸν ἔρημα τὰ ὕδατα ἔμενε , τῆς τοῦ πρώτου καταβαίνοντος ἀρρωστίας ἅπαξ ἀναμαξαμένης αὐτό . Καὶ μᾶλα εἰκῶς · δουλικὴ γὰρ ἦν ἡ χάρις .
Lemmas: Τίνος οὖν ἕνεκα ὁ Ἱερουσαλήμ συνεχής ὁ Χριστός καταλαμβάνω , καί ὁ ἑορτή ἐπιγυμνάζω ὁ Ἰουδαῖος ; Ἐπειδή τότε ὁ πλήθος συλλέγω , καί ὁ τόπος ἐκεῖνος καί ὁ καιρός παρατηρέω , ὥστε ἐπιλαμβάνω ὁ ἀσθενέω . οὐ γάρ τοσοῦτος ὁ κάμνω ἔχω ἐπιθυμία ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα , ὅσος ὁ ἰατρός ποιέω σπουδή ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ ἀρρωστία . ὅτε τοίνυν ὁ πλῆθος ὁ σύλλαγος αὐτός εἰμί , καί ἀπηρισμένος ὁ θέατρον , τότε εἰς μέσος ἔρχομαι ὁ πρός ὁ σωτηρία ὁ ἐκεῖνος ψυχή ἐπιδείκνυμι . κατάκειμαι τοίνυν πλήθος ἀσθενέω ἐκδέχομαι ὁ ὁ ὕδωρ κίνησις , καί ὁ μέν πρῶτος καταβαίνω θεραπεύω μετά ὁ ὁ ὕδωρ κίνησις , ὁ δέ δεύτερος οὐ ἔτι · ἀλλά ἀναλίσκω ὁ Φάρμακος , δαπανάω ὁ ἰατρεία ὁ χάρις , λυιπος ἐρῆμος ὁ ὕδωρ μένω , ὁ ὁ πρῶτος καταβαίνω ἀρρωστία ἅπαξ ἀναμάσσω αὐτός . καί μάλη ἵημι · δουλικός γάρ εἰμί ὁ χάρις .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0284.3
Ἄλλ’ οὐχ , ὅτε ὁ Δεσπότης παρεγένετο , οὕτως ἐγίνετο , οὐδὲ ὁ πρῶτος καταβαίνων εἰς τὴν κολυμβήθραν τῶν ὕδατων τοῦ βαπτίσματος ἐθεραπεῦετο μόνος , ἀλλὰ καὶ ὁ πρῶτος , [ 549 ] καὶ ὁ δεύτερος , καὶ ὁ τρίτος , καὶ ὁ τέταρτος , καὶ ὁ δέκατος , καὶ ὁ εἰκοστός · κἂν μυρίους ἐτῆς , κἂν δις τοσούτους , κἂν τρίς , κἂν ἀπειρους τῇ πλήθει , κἂν τὴν οἰκουμένην ἅπασαν ἐμβαλῆς εἰς τὴν κολυμβήθραν τῶν ὕδατων , οὐδὲ κατὰ μικρὸν ἐλαττοῦται ἡ χάρις , ἀλλ’ ἡ αὐτὴ μένει , πάντας ἐκείνους καθαίρουσα . Τοσοῦτο τὸ μέσον δουλικῆς δυνάμεως , καὶ δεσποτικῆς αὐθεντίας . Ἐκεῖνος ἕνα ἐθεράπευσεν , οὕτος τὴν οἰκουμένην ἅπασαν · ἐκεῖνος διὰ τοῦ ἐνιαυτοῦ ἕνα , οὕτος καθ’ ἑκάστην ἡμέραν , εἰ βούλει μυρίους ἐμβαλεῖν , ἅπαςας θηρίωντας ἀποδιδῶσιν · ἐκεῖνος καταβαίνων καὶ ταράσσων τὸ ὕδωρ , οὕτος οὐχ οὕτως , ἀλλ’ ἀρκεῖ ψιλῇ αὐτοῦ καλεῖν τὴν προσφορίαν ἐπὶ τῶν ὕδατων μόνῳ , καὶ πᾶσαν αὐτοῖς ἐναπολέσθαι θεραπείας ὑπόθεσιν . Κάκεινος μὲν σωματικὸν πρήσωνι ἴατο , οὕτος δὲ ψυχῆς κακίαν διορθοῦται b . Ὅρᾷς πῶς διὰ πάντων πολὺ τὸ μέσον καὶ ἄπειρον φαίνεται ;
Lemmas: ἄλλος οὐ , ὅτε ὁ Δεσπότη παραγίνομαι , οὕτως γίνομαι , οὐδέ ὁ πρῶτος καταβαίνω εἰς ὁ κολυμβήθρα ὁ ὕδωρ ὁ βάπτισμα θεραπεύω μόνος , ἀλλά καί ὁ πρῶτος , [ 549 ] καί ὁ δεύτερος , καί ὁ τρίτος , καί ὁ τέταρτος , καί ὁ δέκατος , καί ὁ εἰκοστός · κἀν μυρίος ἔτης , κἀν δις τοσοῦτος , κἀν τρίς , κἀν ἤπειρος ὁ πλῆθος , κἀν ὁ οἰκουμένη ἅπας ἐμβάλλω εἰς ὁ κολυμβήθρα ὁ ὕδωρ , οὐδέ κατά μικρός ἐλασσόω ὁ χάρις , ἀλλά ὁ αὐτός μένω , πᾶς ἐκεῖνος καθαίρω . τοσοῦτος ὁ μέσος δουλικός δύναμις , καί δεσποτικός αὐθεντία . ἐκεῖνος εἷς θεραπεύω , οὗτος ὁ οἰκουμένη ἅπας · ἐκεῖνος διά ὁ ἐνιαυτός εἷς , οὗτος κατά ἕκαστος ἡμέρα , εἰμί βούλομαι μυρίος ἐμβάλλω , ἅπας θηρίων ἀποδίδωμι · ἐκεῖνος καταβαίνω καί ταράσσω ὁ ὕδωρ , οὗτος οὐ οὕτως , ἀλλά ἀρκέω ψιλός αὐτός καλέω ὁ προσφορία ἐπί ὁ ὕδωρ μόνος , καί πᾶς αὐτός ἐναπολύω θεραπεία ὑπόθεσις . κενός μέν σωματικός πίμπρημι ἰάομαι , οὗτος δέ ψυχή κακία διορθόω b . Όρας πῶς διά πᾶς πολύς ὁ μέσος καί ἤπειρος φαίνω ;
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0284.4
β . Κατέκειτο τοίνυν πλήθος ἀσθενούντων ἀναμένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν · καὶ γὰρ ἰατρεῖον ἦν ὁ τόπος πνευματικόν . Καθάπερ οὖν ἐν ἰατρείῳ πολλοὺς ἐστιν ἰδεῖν τὸν ὀφθαλμὸν ἐκκεχωρισμένους , πεπτηρωμένους τὸ σκέλος , ἕτερο μέλος ἀρρωστοῦντας , εἶτα κοινὴ πάντας συγκαθημένους , καὶ τὸν ἰατρὸν ἀναμένοντας · οὕτω δὴ καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ χωρῇ τὸ πλήθος τῶν συνελήλυθότων ἦν ἰδεῖν . Ἐν ταύταις ταῖς στοαῖς ἦν τις ἄνθρωπος τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ . Τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον , καὶ γνοὺς ὅτι ἤδη πολὺν χρόνον ἔχει , λέγει αὐτῷ · Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι ; Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενὴς καὶ εἶπε , Ναί , Κύριε · ἄνθρωπον δὲ οὐχ ἔχω , ἵν’ , ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ , βαλῇ με εἰς τὴν κολυμβήθραν · ἐν ᾧ δὲ ἐγὼ ἔρχομαι , ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει . Τίνος ἕνεκεν τοὺς ἄλλους πάντας παραδραμὼν ὁ Ἰησοῦς , πρὸς τοῦτον ἦλθεν ; Ἵνα καὶ τὴν δύναμιν , καὶ τὴν φιλανθρωπίαν ἐνδείξηται · τὴν δύναμιν μὲν , ὅτι τὸ νόσημα λοιπὸν ἀνὰτος ἐγένητο , καὶ εἰς ἀμηχανίαν περιεστήκει τὰ ἔτη · ἀρρωστίας αὐτῷ · τὴν δὲ φιλανθρωπίαν , ὅτι τὸν μάλιστα ἀξίον ὄντα ἐλέους καὶ εὐεργεσίας , τοῦτον πρὸ τῶν ἄλλων εἶδεν ὁ χρηδεύων καὶ φιλάνθρωπος . Μὴ δὴ παραδράμενος ἀπλῶς τὸ χωρίον , μηδὲ τὸν ἀριθμὸν τῶν τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἐτῶν , ὧν ἔχεν ἐν τῇ ἀσθενείᾳ αὐτοῦ . Ἀκούεσθων ἅπαντες , ὅσοι πενία παλαίους διηνέχθει , ὅσοι καὶ ἀρρωστία συζώσι , ὅσοι περιστάσεις ὑπομένουσι πραγμάτων βιωτικῶν , ὅσοι χειμῶνα καὶ κλυδῶνιν τῶν ἀδοκήτων ὑπέστησαν κακῶν . Κοινὸς οὖν ὁ παραλυτικὸς κεῖται λυμὴν τῶν ἀνθρωπίνων συμφορῶν . Οὐδεὶς γὰρ οὕτως ἡλθιός , οὐδεὶς οὕτως ἀδλιος καὶ ταλαίπωρος , ὡς πρὸς τοῦτον ἀφορῶντα , μὴ πάντα
Lemmas: β . κατάκειμαι τοίνυν πλήθος ἀσθενέω ἀναμένω ὁ ὁ ὕδωρ κίνησις · καί γάρ ἰατρεῖον εἰμί ὁ τόπος πνευματικός . καθά οὖν ἐν ἰατρεῖον πολύς εἰμί ὁράω ὁ ὀφθαλμός ἐκχωρίζω , πεπτηρωμένους ὁ σκέλος , έτερος μέλος ἀρρωστέω , εἶτα κοινός πᾶς συγκάθημαι , καί ὁ ἰατρός ἀναμένω · οὕτως δή καί ἐν ἐκεῖνος ὁ χώρα ὁ πλήθος ὁ συνέρχομαι εἰμί ὁράω . ἐν αὐτός ὁ στοά εἰμί τις ἄνθρωπος τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτος ἔχω ἐν ὁ ἀσθένεια αὐτός . οὗτος ὁράω ὁ Ἰησοῦς κατάκειμαι , καί γιγνώσκω ὅτι ἤδη πολύς χρόνος ἔχω , λέγω αὐτός · θέλω ὑγιής γίγνομαι ; ἀποκρίνομαι αὐτός ὁ ἀσθενής καί λέγω , Ναίς , κύριος · ἄνθρωπος δέ οὐ ἔχω , ἵνα , ὅταν ταράσσω ὁ ὕδωρ , βάλλω ἐγώ εἰς ὁ κολυμβήθρα · ἐν ὅς δέ ἐγώ ἔρχομαι , ἄλλος πρό ἐγώ καταβαίνω . Τίνος ἕνεκα ὁ ἄλλος πᾶς παρατρέχω ὁ Ἰησοῦς , πρός οὗτος ἔρχομαι ; ἵνα καί ὁ δύναμις , καί ὁ φιλανθρωπία ἐνδείκνυμι · ὁ δύναμις μέν , ὅτι ὁ νόσημα λοιπός ἄνατος γίγνομαι , καί εἰς ἀμηχανία περιίστημι ὁ ἔτος · ἀρρωστία αὐτός · ὁ δέ φιλανθρωπία , ὅτι ὁ μάλιστα ἄξιος εἰμί ἔλεος καί εὐεργεσία , οὗτος πρό ὁ ἄλλος ὁράω ὁ χρηδεύων καί φιλάνθρωπος . μή δή παρατρέχω ἀπλόος ὁ χωρίον , μηδέ ὁ ἀριθμός ὁ τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτος , ὅς ἔχω ἵημι ὁ ἀσθένεια αὐτός . ἀκούω ἅπας , ὅσος πενία παλαιός διαφέρω , ὅσος καί ἀρρωστία συζέω , ὅσος περίστασις ὑπομένω πρᾶγμα βιωτικός , ὅσος χειμών καί κλύδων ὁ ἀδόκητος ὑφίστημι κακός . Κοινός οὖν ὁ παραλυτικός κεῖμαι λύμη ὁ ἀνθρώπινος συμφορά . οὐδείς γάρ οὕτως ἡλθιός , οὐδείς οὕτως ἀδλιος καί ταλαίπωρος , ὡς πρός οὗτος ἀφοράω , μή πᾶς
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0285.1
τὰ ἐπαγόμενα φέρειν γενναίως καὶ μετὰ προθυμίας ἀπόσης . Εἰ γὰρ εἴκοσιν ἔτη ἦν , εἰ γὰρ δέκα , εἰ γὰρ πέντε μόνον , οὐκ ἂν ἰκανὰ διαλῦσαι αὐτοῦ τὸν τόνον τῆς ψυχῆς · Ὁ δὲ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη μένει , καὶ οὐκ ἀφίσταται , καὶ πολλὴν ἐπιδείκνυσι τὴν ὑπομονήν . Τάχα ὑμῖν θαυμαστὸν εἶναι δοκεῖ τοῦ χρόνου τὸ μήκος , ἀλλ’ ἐὰν ἀκούσῃτε αὐτῶν τῶν ῥημάτων , τότε μάλιστα εἴσεσθε [ 550 ] αὐτοῦ τὴν φιλοσοφίαν καὶ τὴν ὑπομονὴν ἀπασαν .
Lemmas: ὁ ἐπάγω φέρω γενναῖος καί μετά προθυμία ἀφίημι . εἰμί γάρ εἴκοσι ἔτος εἰμί , εἰμί γάρ δέκα , εἰμί γάρ πέντε μόνος , οὐ ἄν ἱκανός διαλύω αὐτός ὁ τόνος ὁ ψυχή · ὁ δέ τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτος μένω , καί οὐ ἀφίστημι , καί πολύς ἐπιδείκνυμι ὁ ὑπομονή . Τάχα σύ θαυμαστός ἔρχομαι δοκέω ὁ χρόνος ὁ μήκος , ἀλλά ἐάν ἀκούω αὐτός ὁ ῥῆμα , τότε μάλιστα οἶδα [ 550 ] αὐτός ὁ φιλοσοφία καί ὁ ὑπομονή ἅπας .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0285.3
ὅτι ταῦτα ὑπέμεινεν οὐκ ἐπὶ δύο καὶ τρισὶ καὶ δέκα ἔτεσιν , ἀλλ’ ἐπὶ ὀκτὼ καὶ τριάκοντα . Καὶ τὴν μὲν σπουδὴν ἐπεδείκνυτο πᾶσαν , τοῦ δὲ καρποῦ ἐξέπιπτε · καὶ ὁ μὲν δρόμος ἐγίνετο , τοῦτο δὲ τοῦ δρόμου τὸ βραδεῖον ἔτρεμο , ἐπὶ τοῖς πολλοῖς ἐκείνοις ἔτεσι · καὶ τὸ δὴ χαλεπώτερον , ὅτι καὶ ἄλλους ἀπαλλαττομένους ἐώρα . Ἵστε γὰρ δὴ τοῦτο , ὅτι τῶν οἰκείων κακῶν ἀκριβεστέραν αἰσθήσιν λαμβάνομεν , ὅταν ἑτέρους τοῖς αὐτοῖς περιπεσόντας [ 551 ] δεינוὺς καὶ ἀπαλλαγέντας ἴδωμεν . Διὰ τοῦτο καὶ ὁ πῆνχς , ὅταν ἴδῃ πλουτοῦντα ἕτερον , τότε μᾶλλον τῆς οἰκείας αἰσθάνεται πενίας · καὶ ὁ νοσῶν πλείον ὀδυνάται , ὅταν πολλοὺς τῶν καμνόντων ἴδῃ τὴν ἀρρώστιαν ἀποθεμένους , αὐτὸν δὲ οὐδεμίαν ἔχοντα χρηστὴν ἐλπίδα . Ἐν γὰρ ταῖς ἑτέρων εὐπραγίαις τὰς οἰκείας σαφέστερον καθορώμεθα συμφοράς · ὁ δὲ καὶ τούτῳ τότε συνέβαινεν . Ἄλλ’ ὅμως καὶ νοσήματι καὶ πενίᾳ καὶ ἐρημίᾳ ἐπὶ τοσοῦτον χρόνον παλαιῶν , οὐδ’ ἑτέρους ὁρῶν ἀπαλλασσομένους , καὶ αὐτὸν ἐπιχειρῶσαντα μέναι , ἰσχύοντα δὲ οὐδέποτε , καὶ οὐδὲ μετὰ ταῦτα πάλιν ἐλπίζων ἀπαλλαγέσεθαι τοῦ δεινοῦ , οὐδ’ οὕτως ἀρίστατο , ἀλλὰ κατ’ ἑνιαυτὸν ἔτρεχεν . Ἡμεῖς δὲ ἕν ἅπαξ πρὸς τὸν Θεὸν εὐξώμεθα περὶ ὧντιν , καὶ μὴ λάβωμεν , εὐθέως ἀλύομεν , καὶ εἰς ἀχθὴν ἐσχάτην ἐμπιπτόμεν · ὡς τῆς αἰτήσεως ἀρισταμέθα , ἐκλύομεν τὴν σπουδήν .
Lemmas: ὅτι οὗτος ὑπομένω οὐ ἐπί δύο καί τρεῖς καί δέκα ἔτος , ἀλλά ἐπί ὀκτώ καί τριάκοντα . καί ὁ μέν σπουδή ἐπιδείκνυμι πᾶς , ὁ δέ καρπός ἐκπίπτω · καί ὁ μέν δρόμος γίνομαι , οὗτος δέ ὁ δρόμος ὁ βραδύς τρέμω , ἐπί ὁ πολύς ἐκεῖνος ἔτος · καί ὁ δή χαλεπός , ὅτι καί ἄλλος ἀπαλλάσσω ὁράω . οἶδα γάρ δή οὗτος , ὅτι ὁ οἰκεῖος κακός ἀκριβής αἴσθησις λαμβάνω , ὅταν ἕτερος ὁ αὐτός περιπίπτω [ 551 ] δεύω καί ἀπαλλάσσω ὁράω . Ζεύς οὗτος καί ὁ πῆνχς , ὅταν εἶδον πλουτέω ἕτερος , τότε μᾶλλον ὁ οἰκεῖος αἰσθάνομαι πενία · καί ὁ νοσέω πλέως ὀδυνάω , ὅταν πολύς ὁ κάμνω εἶδον ὁ ἀρρωστία ἀποτίθημι , αὐτός δέ οὐδείς ἔχω χρηστός ἐλπίς . ἐν γάρ ὁ ἕτερος εὐπραγία ὁ οἰκεῖος σαφής καθοράω συμφορά · ὁ δέ καί οὗτος τότε συμβαίνω . ἄλλος ὅμως καί νόσημα καί πενία καί ἐρημία ἐπί τοσοῦτος χρόνος παλαιός , οὐδέ ἕτερος ὁράω ἀπαλλάσσω , καί αὐτός ἐπιχειρέω μέναι , ἰσχύω δέ οὐδέποτε , καί οὐδέ μετά οὗτος πάλιν ἐλπίζω ἀπαλλάσσω ὁ δεινός , οὐδέ οὕτως ἀριστάω , ἀλλά κατά ἐνιαυτός τρέχω . Ἡμεῖς δέ εἷς ἅπαξ πρός ὁ θεός εὔχομαι περί ὅς , καί μή λαμβάνω , εὐθύς ἀλύω , καί εἰς ἄγω ἔσχατος ἐμπίπτω · ὡς ὁ αἴτησις ἀριστάω , ἐκλύω ὁ σπουδή .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0285.4
Ἄρα ἐστὶ κατ’ ἀξίαν ἢ τὸν παραλυτικὸν ἐπαίνεσαι , ἢ τὴν ἡμετέραν κακίανι ῥάθυμιν ; Ποίας γὰρ ἂν εἴημεν ἀπολογίας ἀξιοί , ποίας δὲ συγγνώμης , ὅταν , ἐκεῖνον τριάκοντα καὶ ὀκτὼ χαρτερήσαντος ἔτη , ἡμεῖς οὕτω ταχέως ἀναπίπτομεν ;
Lemmas: Ἀρά εἰμί κατά ἄξιος ἢ ὁ παραλυτικός ἐπαινέω , ἢ ὁ ἡμέτερος κακία ῥάθυμος ; ποῖος γάρ ἄν εἰμί ἀπολογία ἄξιος , ποῖος δέ συγγνώμη , ὅταν , ἐκεῖνος τριάκοντα καί ὀκτώ καρτερέω ἔτος , ἐγώ οὕτως ταχέως ἀναπίπτω ;
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0285.5
γ’ . Τί οὖν ὁ Χριστός ; Ὅτε ἔδειξεν , ὅτι θεραπείας ἀξίός ἐστι , καὶ διχαλῶς πρὸ τῶν ἄλλων ἐπ’ αὐτὸν ἦλθε , καὶ λέγει αὐτῷ · Ἔγειρε , ἄρον τὸν κράββατόν σου , καὶ περιπάτει . Ὅρᾷς πῶς οὐδὲν ἀπὸ τῶν τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἐτῶν παρεδίδρη , ἐπειδὴ μεθ’ ὑπομονῆς ἤνεγκε τὸ συμβάν ; Ἡ τε γὰρ ψυχὴ φιλοσοφωτέρα αὐτῇ ἐν τῷ μακρῷ τούτῳ γέγονε χρόνῳ , ὡσπερ ἐν γυμναστηρίῳ τῇ συμφορᾷ δοκιμαζομένη , τὴν τε ἰατρειὰν μετὰ πλείονος ἀπελάμβανε δόξης . Οὐ γὰρ ἄγγελος , ἀλλ’ αὐτὸς ὁ τῶν ἀγγέλων ἐθεράπευσεν αὐτὸν Δεσπότης . Τίνος δὲ ἐνεκεν καὶ τὴν κλίνην αὐτῷ ἐκέλευσε λαβεῖν ; Ἕνός μὲν μάλιστα καὶ πρώτου , ἵνα ἀπαλλάξῃ λοιτὸν τοὺς Ἰουδαίους τῆς τοῦ νόμου παρατηρήσεως . Τοῦ γὰρ ἡλίου φαίνοντος , οὐκέτι τῇ δόξῃ προσεδρεύειν ἐδεῖ · τῆς ἀληθείας διηγείρας , οὐκέτι τὸν τύπον περιέχειν ἔχρη . Διὰ τοῦτο , εἰ ποτε τὸ σάββατον ἔλυε , μέγιστον ἐν αὐτῷ σημεῖον ἐργάζετο , ἵνα ἡ τοῦ θάνατου · ὑπερβολὴ τοὺς ὁρῶντας ἐκπλήττουσα , τὴν τῆς ἀργίας παρατηρήσιν κατὰ μικρὸν ὑποσῆρουσα ἐξέλη . Δεύτερον δέ , ἵνα ἐπιστομίσῃ αὐτῶν τὰ ἀναίσχυνα στόματα . Ἐπειδὴ γὰρ περὶ τὴν κρίσιν τῶν θαυμάτων ἐκακούργουν , καὶ τῇ δόξῃ τῶν γιγνομένων ἐπηρεάζειν ἐπεχείρουν , ὡσπερ τι τρόπαιον καὶ ἔλεγχον ἀναμφισβήτητον τῆς ὑγείας , τὴν φορὰν τῆς κλίνης ἐκέλευσεν ἐπιδείκνυσθαι , ἵνα μὴ , ὅπερ ἐπὶ τοῦ τυφλοῦ ἔλεγον , τοῦτο καὶ ἐπὶ τούτου λέγωσι . Τί δὲ ἔλεγον ἐπὶ ἐκείνου ; Οὕτῳς ἐστιν , οὐκ ἐστιν οὖτος , αὐτὸς ἐστιν . Ἵνα μὴ οὖν καὶ ἐπὶ τούτου λέγωσι τὰ τοιαῦτα , ἡ κλίνὴ κατηγορὸς αὐτῶν τῆς ἀναισχυντίας γίνεται , ἐφ’ ὑψὲ φερομένη . Ἔστι τι
Lemmas: γε . τις οὖν ὁ Χριστός ; Ὅτε δείκνυμι , ὅτι θεραπεία Ἀξιός εἰμί , καί διχαλαω πρό ὁ ἄλλος ἐπί αὐτός ἔρχομαι , καί λέγω αὐτός · ἐγείρω , ἀείρω ὁ κράββατος σύ , καί περιπατέω . Όρας πῶς οὐδείς ἀπό ὁ τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτος παρεδίδρη , ἐπεί μετά ὑπομονή φέρω ὁ συμβαίνω ; ὁ τε γάρ ψυχή φιλόσοφος αὐτός ἐν ὁ μακρός οὗτος γίγνομαι χρόνος , ὡς ἐν γυμναστήριον ὁ συμφορά δοκιμάζω , ὁ τε ἰατρεία μετά πολύς ἀπολαμβάνω δόξα . οὐ γάρ ἄγγελος , ἀλλά αὐτός ὁ ὁ ἄγγελος θεραπεύω αὐτός Δεσπότη . Τίνος δέ ἕνεκα καί ὁ κλίνη αὐτός κελεύω λαμβάνω ; εἷς μέν μάλιστα καί πρῶτος , ἵνα ἀπαλλάσσω λοιος ὁ Ἰουδαῖος ὁ ὁ νόμος παρατήρησις . Τοῦ γάρ ἥλιος φαίνων , οὐκέτι ὁ δόξα προσεδρεύω ἐσθίω · ὁ ἀλήθεια διεγειρω , οὐκέτι ὁ τύπος περιέχω χράω . Ζεύς οὗτος , εἰμί ποτέ ὁ σάββατον ἐλύω , μέγας ἐν αὐτός σημεῖον ἐργάζομαι , ἵνα ὁ ὁ θάνατος · ὑπερβολή ὁ ὁράω ἐκπλήσσω , ὁ ὁ ἀργία παρατήρησις κατά μικρός ὑποσαίρω ἐξαιρέω . δεύτερος δέ , ἵνα ἐπιστομίζω αὐτός ὁ ἀναίσχυνα στόμα . ἐπεί γάρ περί ὁ κρίσις ὁ θαῦμα κακουργέω , καί ὁ δόξα ὁ γίγνομαι ἐπηρεάζω ἐπιχειρέω , ὡς τίς τρόπαιον καί ἔλεγχος ἀναμφισβήτητος ὁ ὑγεία , ὁ φορά ὁ κλίνη κελεύω ἐπιδείκνυμι , ἵνα μή , ὅς ἐπί ὁ τυφλός λέγω , οὗτος καί ἐπί οὗτος λέγω . τις δέ λέγω ἐπί ἐκεῖνος ; οὕτως εἰμί , οὐ εἰμί οὗτος , αὐτός εἰμί . ἵνα μή οὖν καί ἐπί οὗτος λέγω ὁ τοιοῦτος , ὁ κλίνη κατήγορος αὐτός ὁ ἀναισχυντία γίγνομαι , ἐπί ὑψέω φέρω . εἰμί τίς
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0288.1
καὶ τρίτον εἰπεῖν , τῶν εἰρημένων οὐχ ἧττον . Ἵνα γὰρ μάθῃς , ὅτι οὐκ ἀνθρωπίνη τέχνη , ἀλλὰ θεία δύναμις τὸ πᾶν εἰργάσατο , ἐκέλευσεν αὐτῷ φέρειν τὴν κλίνην , τῆς ἀληθοῦς καὶ εἰλικρινοῦς ὑγιείας μαγίστην [ 552 ] παρέχων ἀπόδειξιν καὶ σαφῆ , ἵνα μὴ τις τῶν βλασφημῶν ἐκείνων λέγῃ , ὅτι συνυποκρινόμενος ὁ παραλυτικὸς καὶ τῷ Χριστῷ χαριζόμενος , ἐσηματίσατο βέδιον ψιλὴν .
Lemmas: καί τρίτος λέγω , ὁ λέγω οὐ κακός . ἵνα γάρ μανθάνω , ὅτι οὐ ἀνθρώπινος τέχνη , ἀλλά θεῖος δύναμις ὁ πᾶς ἐργάζομαι , κελεύω αὐτός φέρω ὁ κλίνη , ὁ ἀληθής καί εἰλικρινής ὑγίεια μάγος [ 552 ] παραχώννυμι ἀπόδειξις καί σαφής , ἵνα μή τις ὁ βλασφημέω ἐκεῖνος λέγω , ὅτι συνυποκρίνομαι ὁ παραλυτικός καί ὁ Χριστός χαρίζω , σηματίζομαι βέδιον ψιλός .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0288.2
Διὰ τοῦτο καὶ φορτίον ἐπὶ τῶν ὤμων αὐτοῦ κελεύει φέρειν . Εἰ γὰρ μὴ ἦν πεπηγότα αὐτῷ καλῶς τὰ μέλη , καὶ τὰ ἄρθρα σφριγνῆτα , οὐκ ἂν τῇσυνθῆ βατάσθαι τοσοῦτον ὀγκον ἐπὶ τῶν ὤμων . Καὶ πρὸς τούτοις δὲ ἀπασὶ κακείνοἰδειλυντο , ὅτι ὑφ' ἐνᾶπαντα γίνεται , ὅταν ὁ Χριστὸς προστάτῃ , καὶ ἀπαλλαγὴ νόσου , καὶ ὑγείας ἐπάνοδος . Οἱ μὲν γὰρ ἰατροὶ κἂν ἀπαλλάξωσι νοσημάτων , ἀλλ' ὑφ' ἐν πρὸς ὑγίειαν ἐπαναγαγεῖν τὸν ἀρρώστουντα οὐκ ἰσχύουσι , ἀλλ' ἐτέρου δεόνται μακροῦ χρόνου , τοῦ τῆς ἀναλήψεως , ὥστε τάλειψανα τῆς ἀρρώστιας κατὰ μικρὸν ἀποξύσαι τοῦ σώματος καὶ ἐκβαλεῖν . Ὁ δὲ Χριστὸς οὐχ οὕτως , ἀλλ' ἐν μιᾷ καιροῦ βραχὺ καὶ τῆς ἀρρώστιας ἀπήλαξε , καὶ τὴν ὑγίειαν ἐπανήγαγε , καὶ μέσος οὐδεὶς ἐγένετο χρόνος , ἀλλ' ἀμα τῆς ἀγίας γλώττης ἐξἐπῆσεν ἡ ἱερὰ ἐκεῖνη φωνή , καὶ τὸ νόσῳμα τοῦ σώματος ἐδραπέτευε , καὶ ὁ λόγος ἔργον ἐγένετο , καὶ ἡ ἀρρώστια πᾶσα πάντοθεν ἐθεραπεύετο . Καὶ καθάπερ θεραπαινὰ τις στασιάζουσα , ἐπειδὰν ἴδῃ τὸν ἐαυτῆς δεσπότην , συστρέλλεται , καὶ πρὸς εὐαξίαν τὴν προσχροῦσαν ἐπανέρχεται · οὕτω καὶ ἡ φύσις τοῦ σώματος καθάπερ θεραπαινὰ τις τότε στασιάζασα , καὶ τὴν πάρεσιν ἐργασαμένη , ἐπειδὴ τὸν Δεσπότην εἶδε τὸν ἐαυτῆς παραγεγόνμενον , πρὸς τὸν οἰκεῖαν ἐπανῆλθεν εὐξίαν , καὶ τὸν πρέποντα χόρμον ἀνέλαβε . Καὶ ταῦτα πάντα ἡ φωνὴ εἰργάσατο · οὐ γὰρ ἦν ψιλὰ τὰ ῥήματα , ἀλλὰ ῥήματα Θεοῦ , περὶ ὧν φησιν , ὅτι Ἵσχυρὰ ἔργα λόγων αὐτοῦ . Εἰ γὰρ οὐκ δυνα ἀνθρωπον ἐποίησε , πολλῷ μᾶλλον σαθρωθέντα καὶ διαλυθέντα πάλιν ἐπανώρωσεν .
Lemmas: Ζεύς οὗτος καί φορτίον ἐπί ὁ ὦμος αὐτός κελεύω φέρω . εἰμί γάρ μή εἰμί πήγνυμι αὐτός καλός ὁ μέλος , καί ὁ ἄρθρον σφριγνῆτα , οὐ ἄν τῇσυνθῆ βατάσθαι τοσοῦτος ὄγκος ἐπί ὁ ὦμος . καί πρός οὗτος δέ ἅπας κακεινοιδειλυω , ὅτι ὑπό ἐνᾶπαντα γίγνομαι , ὅταν ὁ Χριστός προστάτης , καί ἀπαλλαγή νόσος , καί ὑγεία ἐπάνοδος . ὁ μέν γάρ ἰατρός κἀν ἀπαλλάσσω νόσημα , ἀλλά ὑπό ἐν πρός ὑγίεια ἐπανάγω ὁ αρρωστουειντα οὐ ἰσχύω , ἀλλά ἔτερον δήω μακρός χρόνος , ὁ ὁ ἀνάληψις , ὥστε τάλειψανα ὁ αρρώστια κατά μικρός ἀποξύω ὁ σῶμα καί ἐκβάλλω . ὁ δέ Χριστός οὐ οὕτως , ἀλλά ἐν εἷς καιρός βραχύς καί ὁ αρρώστια ἀπαλλάσσω , καί ὁ ὑγίεια ἐπανάγω , καί μέσος οὐδείς γίνομαι χρόνος , ἀλλά ἄμη ὁ ἅγιος γλῶττα ἐκπίπτω ὁ ἱερός ἐκεῖνος φωνή , καί ὁ νόσῳμα ὁ σῶμα δραπετεύω , καί ὁ λόγος ἔργον γίνομαι , καί ὁ αρρώστια πᾶς πάντοθεν θεραπεύω . καί καθά θεράπαινα τις στασιάζω , ἐπειδάν εἶδον ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης , συστρέλλεται , καί πρός εὐάξιος ὁ προσχρουω ἐπανέρχομαι · οὕτως καί ὁ φύσις ὁ σῶμα καθά θεράπαινα τις τότε στασιάζω , καί ὁ πάρεσις ἐργάζομαι , ἐπεί ὁ δεσπότης ὁράω ὁ ἑαυτοῦ παράγω , πρός ὁ οἰκεῖος ἐπανέρχομαι εὐξίας , καί ὁ πρέπω κορμός ἀναλαμβάνω . καί οὗτος πᾶς ὁ φωνή ἐργάζομαι · οὐ γάρ εἰμί ψιλός ὁ ῥῆμα , ἀλλά ῥῆμα θεός , περί ὅς φημί , ὅτι Ἰσχυρός έργο λόγος αὐτός . εἰμί γάρ οὐ δυνα ἄνθρωπος ποιέω , πολύς μᾶλλον σαθρόω καί διαλύω πάλιν ἐπανώρωσεν .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0288.3
Ἐνταῦθα ἴδωμεν ἀνθρώπινον τοὺς πολυπραγμονοῦντας τοῦ Θεοῦ τὴν οὐσίαν , πῶς συνήλθε τὰ μέλη ἐκεῖνα ; πῶς ἐσφίγγετο τὰ ὀστᾶ ; πῶς ὁ τόνος τῆς γαστρὸς ὁ διαλελυμένος ἐρρωνύστω ; πῶς δὲ χαλασθέντα νεῦρα πάλιν ἐτεινόων , καὶ ἡ καταβληθεῖσα δύναμις ἀνίστατο καὶ ἀνωρθοῦτο ; Ἄλλ' οὐκ ἂν ἔχοιεν τὸ πῶς εἰπεῖν . Οὐχὧν θαῦμαζε τὸ γεγενημένον μόνον , μὴ περιεργάζου τὸν τρόπον . Ἐπειδὴ τοίνυν ἐποίησε τὸν προσταχθῆν , καὶ τὴν κλίνην ἔλαβεν , ἰδόντες αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι , λέγουσι · Σάββατόν ἐστι , καὶ οὐκ ἔξεστι σοι ἄραι τὸν κρεβάτατον ἐν σαββάτῳ . Δεον προσκυνῆσαι τὸν ἐργασάμενον , δεον θαυμάσαι τὸ γεγενημένον , οὐ δὲ περὶ σαββάτου διαλέγονται , ἀλλ' ὡς οἱ τὸν κύκνονα διωλίζοντες , καὶ τὴν κάμηλον καταπίνοντες . Τί οὖν ἐκεῖνος ; Ὁ ποιήσας με ὀνή , ἐκεῖνός μοι εἶπεν , ἽἌρον τὸν κρεβάτατόν σου , καὶ περιπάτει . Ὄρθες εὐγυμνοσύνην ἀνθρώπου ; ὁμολογεῖ τὸν ἰατρὸν , καὶ ἀξιωτιστὸν φησιν εἶναι τοῦ προστάγματος τὸν νομοθήτην · καὶ ὑπερ αὐτοὺς ὁ τυφλὸς συνειλόγισατο ,
Lemmas: ἐνταῦθα ὁράω ἀνθρώπινος ὁ πολυπραγμονέω ὁ θεός ὁ οὐσία , πῶς συνέρχομαι ὁ μέλος ἐκεῖνος ; πῶς σφίγγω ὁ ὀστέον ; πῶς ὁ τόνος ὁ γαστήρ ὁ διαλύω ῥώννυμι ; πῶς δέ χαλάω νεῦρον πάλιν ετεινοεω , καί ὁ καταβάλλω δύναμις ἀνίστημι καί ἀνορθόω ; ἄλλος οὐ ἄν ἔχω ὁ πῶς λέγω . Οὐχὧν θαυμάζω ὁ γίγνομαι μόνος , μή περιεργάζομαι ὁ τρόπος . Ἐπειδή τοίνυν ποιέω ὁ προστάσσω , καί ὁ κλίνη λαμβάνω , ὁράω αὐτός ὁ Ἰουδαῖος , λέγω · σάββατον εἰμί , καί οὐ ἔξεστι σύ αἴρω ὁ κρεβάτατον ἐν σάββατον . δήω προσκυνέω ὁ ἐργάζομαι , δήω θαυμάζω ὁ γίγνομαι , οὐ δέ περί σάββατον διαλέγω , ἀλλά ὡς ὁ ὁ κύκνονα διωλίζοντες , καί ὁ κάμηλος καταπίνω . τις οὖν ἐκεῖνος ; ὁ ποιέω ἐγώ ὀνή , ἐκεῖνος ἐγώ λέγω , Ἄρος ὁ κρεβάτατόν σύ , καί περιπατέω . ορθός ευγυμνοσυνειμι ἄνθρωπος ; ὁμολογέω ὁ ἰατρός , καί ἀξιωτιστὸν φημί ἔρχομαι ὁ πρόσταγμα ὁ νομοθήτην · καί ὑπερ αὐτός ὁ Τυφλὸς συλλογίζομαι ,
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0288.4
οὕτω καὶ οὗτος . Πῶς δὲ ἐκεῖνος συνειλόγισατο ; Ἵλεγον αὐτῷ , ὅτι Οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ , ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ . Τί οὖν ἐκεῖνος ; Οἴδαμεν , φησιν , ὅτι ἀμαρτωλῶν ὁ Θεὸς οὐκ ἀκούει · οὗτος δὲ ἠκούει μου τοὺς ὀφθαλμούς . Ὁ δὲ λέγει τοιούτων ἐστιν · Εἰ παρέβη τὸν νόμον , ἥμαρτεν · εἰ δὲ ἥμαρτεν , οὐκ ἂν τοσοῦτον ἰσχύσεν · ἐνδὴ γὰρ ἁμαρτία , ἐπιβλέπεις δυνάμεως οὐχ ἔστιν · ἀλλὰ μὲν ἰσχύσεν , οὐκ [ 553 ] ἄρα ἥμαρτε πρὸς τὸν νόμον . Οὐκ οὖν καὶ οὗτος συλλογίζεται . Τὸ γὰρ εἰπεῖν , Ὁ ποιήσας με ὀνή , τοῦτο ἠνέλαβε , ὅτι εἰ οὗτος ἐστιν ὁ ἐπιδεξάμενος δύναμιν , ὡς οὐκ ἂν εἴη δεικὴς παρανόμως ἐχληματιν ὑπεύθυνος γίνεσθαι . Τί οὖν οὗτος ; Ποῦ ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ; ὁ εἰπὼν σοι , Ἄρον τὸν κρεβάτατόν σου , καὶ περιπάτει ; Ὅρα τὴν ἀρχαιότητά τε καὶ τὴν ἀναισθησίαν , ὅρα ψυχὴν ἀλαζονείας γέμουσαν .
Lemmas: οὕτως καί οὗτος . Πῶς δέ ἐκεῖνος συλλογίζομαι ; Ἵλεγον αὐτός , ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐ εἰμί ἐκ ὁ θεός , ὅτι ὁ σάββατον οὐ τηρέω . τις οὖν ἐκεῖνος ; οἶδα , φημί , ὅτι ἁμαρτωλός ὁ θεός οὐ ἀκούω · οὗτος δέ ἀκούω ἐγώ ὁ ὀφθαλμός . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · εἰμί παραβαίνω ὁ νόμος , ἁμαρτάνω · εἰμί δέ ἁμαρτάνω , οὐ ἄν τοσοῦτος ἰσχύω · ἐνδέω γάρ ἁμαρτία , ἐπιβλέπω δύναμις οὐ εἰμί · ἀλλά μέν ἰσχύω , οὐ [ 553 ] ἄρα ἁμαρτάνω πρός ὁ νόμος . οὐ οὖν καί οὗτος συλλογίζομαι . Τέ γάρ λέγω , ὁ ποιέω ἐγώ ὀνή , οὗτος ἀναλαμβάνω , ὅτι εἰμί οὗτος εἰμί ὁ ἐπιδέχομαι δύναμις , ὡς οὐ ἄν εἰμί δείκνυμι παράνομος ἐχληματιν ὑπεύθυνος γίγνομαι . τις οὖν οὗτος ; ποῦ εἰμί ὁ ἄνθρωπος ; ὁ λέγω σύ , ἄρος ὁ κρεβάτατόν σύ , καί περιπατέω ; Όρα ὁ ἀρχαιότης τε καί ὁ ἀναισθησία , ὁράω ψυχή ἀλαζονεία γέμω .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0288.5
Οἱ γὰρ τῶν φθονούντων ὀφθαλμοὶ ὀγὶς μὲν οὐδὲν βλέπουσι , Θεὸν δὲ ἐστι λαβὴν εὑρεῖν μόνον . Οὕτω καὶ οὗτοι , τοῦ θεραπευθέντος ἀμφότερα ὁμολόγησαντος , καὶ ὅτι ἐθεράπευσεν , καὶ ὅτι ἐκέλευσεν ἄραι τὴν κλίνην , τὸ μὲν ἀπέκρυψαν , τὸ δὲ εἰπὼν ἀπέκρυψαν μὲν τὸ ὀνύμια , προβάλλονταὶ δὲ τὴν τοῦ σαββάτου παραλίαν . Οὐ γὰρ εἶπον · Ποῦ ἐστιν ὁ ποιήσας σε ὀνή ; ἀλλὰ σιγήσαντες ἐκεῖνο , εἶπον , Ποῦ ἐστιν ὁ εἰπὼν σοι , Ἄρον τὸν κρεβάτατόν σου , καὶ ὕπαγε ; Οὗτος δὲ οὐκ ἤδει · ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξέφυγεν , ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ . Τοῦτο ἀπολογία τοῦ ἀνθρώπου μεγίστη , τοῦτο τῆς τοῦ Χριστοῦ κηδεμονίας ἀπόδειξις · ἵν' , ὅταν ἀκούσῃ , ὅτι παραγεγόνμενον αὐτὸν οὐκ ὁμοίως ὑπέξειδε τὸν ἐκατοντάρχην , οὐδὲ εἶπεν , ὅτι Εἰπὼν λόγον α , καὶ ἰαθίσεσιν ὁ παῖς μου , μὴ κατηγορήσῃς αὐτοῦ ἀπιστίας , ἐπερ οὐκ ἤδει αὐτόν · οὐδὲ γὰρ ἤδει ὅστις ποτὲ ἦν . Πῶς γὰρ αὐτὸν οὐποτε πρῶτον ἰδὼν ἠπίστατο ; Διὰ τοῦτο ἔλεγεν , Οὐκ ἔχω ἄνθρωπον , Ἵνα βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν · ὡς , εἰ ἤδει αὐτόν , οὐκ ἂν κολυμβήθρας ἐμνήσθη , οὐδὲ τῆς ἐκεῖ καταβάσεως , ἀλλ' οὕτως ἂν ἠξίωσε θεραπευθῆναι , ὡς καὶ ἐθεραπεύθη . Ἄλλ' ἐνόμισε ἐν τῶν πολλῶν αὐτὸν εἶναι , καὶ ἀνθρώπων φίλον , καὶ διὰ τοῦτο τῆς προτέρας ἐμνήσθη θεραπείας . Ἀπόδειξις δὲ τῆς τοῦ Χριστοῦ κηδεμονίας , πάλιν καταλιπεῖν τὸν λαθέντα , καὶ μὴ καταστῆσαι ἐκεῖνῳ δήλον ἑαυτόν . Ἵνα γὰρ μὴ ὑποπεπτωσιν οἱ Ἰουδαῖοι , ὅτι ὑποδολιαμὸς ἦν οὗτος ὁ μάρτυς , καὶ τοῦ Χριστοῦ παρόντος καὶ πειθοῦντος αὐτὸν τοῦτο ἔλεγεν , ἀγνοία καὶ τὸ μὴ παρειναι ταύτῃ ἀνῆρει τὴν ὑπόψιν · εἶπε γὰρ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι Οὐκ ἤδει αὐτὸν τίς ἐστι .
Lemmas: ὁ γάρ ὁ φθονέω ὀφθαλμός ὀγὶς μέν οὐδείς βλέπω , θεός δέ εἰμί λαβή εὑρίσκω μόνος . οὕτως καί οὗτος , ὁ θεραπεύω ἀμφότερος ὁμολογέω , καί ὅτι θεραπεύω , καί ὅτι κελεύω αἴρω ὁ κλίνη , ὁ μέν ἀποκρύπτω , ὁ δέ λέγω ἀποκρύπτω μέν ὁ ονυεις , προβάλλω δέ ὁ ὁ σάββατον παράλιος . οὐ γάρ λέγω · Που εἰμί ὁ ποιέω σύ ὀνή ; ἀλλά σιγάω ἐκεῖνος , λέγω , ποῦ εἰμί ὁ λέγω σύ , ἄρος ὁ κρεβάτατόν σύ , καί ὑπάγω ; οὗτος δέ οὐ οἶδα · ὁ γάρ Ἰησοῦς ἐκφεύγω , ὄχλος εἰμί ἐν ὁ τόπος . Τοῦτης ἀπολογία ὁ ἄνθρωπος μέγας , οὗτος ὁ ὁ Χριστός κηδεμονία ἀπόδειξις · ἵνα , ὅταν ἀκούω , ὅτι παράγω αὐτός οὐ ὅμοιος ὑπέξειμι ὁ ἑκατοντάρχης , οὐδέ λέγω , ὅτι εἶπον λόγος α , καί ἰαθίς ὁ παῖς ἐγώ , μή κατηγορέω αὐτός ἀπιστία , ἐπιρρέω οὐ οἶδα αὐτός · οὐδέ γάρ οἶδα ὅστις ποτέ εἰμί . Πῶς γάρ αὐτός οὔποτε πρῶτος ὁράω ἐπίσταμαι ; Ζεύς οὗτος λέγω , οὐ ἔχω ἄνθρωπος , ἵνα βάλλω ἐγώ εἰς ὁ κολυμβήθρα · ὡς , εἰμί οἶδα αὐτός , οὐ ἄν κολυμβήθρα μιμνήσκω , οὐδέ ὁ ἐκεῖ κατάβασις , ἀλλά οὕτως ἄν ἀξιόω θεραπεύω , ὡς καί θεραπεύω . ἄλλος νομίζω ἐν Τεῖς πολύς αὐτός ἔρχομαι , καί ἄνθρωπος φίλος , καί διά οὗτος ὁ πρότερος μιμνήσκω θεραπεία . Ἀπόδειξις δέ ὁ ὁ Χριστός κηδεμονία , πάλιν καταλείπω ὁ λανθάνω , καί μή καθίστημι ἐκεῖνος δῆλος ἑαυτοῦ . ἵνα γάρ μή ὑποπίπτω ὁ Ἰουδαῖος , ὅτι ὑποδολιαμὸς εἰμί οὗτος ὁ μάρτυς , καί ὁ Χριστός πάρειμι καί πείθω αὐτός οὗτος λέγω , ἄγνοια καί ὁ μή πάρειμι οὗτος ἀναιρέω ὁ υπόψιν · λέγω γάρ ὁ εὐαγγελιστής , ὅτι οὐ οἶδα αὐτός τίς εἰμί .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0288.6
δ' . Διὰ τοῦτο μόνον καὶ καθ' ἑαυτὸν πέμψαι τὸν τεθεραπευμένον , Ἵνα ὡς βουλομένοι , καταμάθῃ λαβόντες , βασανίσωσι τὸ γεγενημένον , καὶ λαβόντες ἰκανὴν τοῦ πράγματος ἀπόδειξιν , παύσωσι τῆς ἀκαλίας μανίας . Διὰ τοῦτο αὐτὸς μὲν οὐδὲν φλέγγεται , τὴν δὲ διὰ τῶν πραγμάτων αὐτοῖς ἀπόδειξιν παρέχεται , πανταχοῦ φωνὴν σαφεστάτην ἀφεῖς , καὶ ἀληθινὴν λαμπροτέραν ἀπάσης . Οὕτω γὰρ καὶ ἀνύποπτος λοιπὸν ἦν ἡ μαρτυρία , Ὁ ποιήσας με ὀνή , ἐκεῖνός μοι εἶπεν , ἽἌρον τὸν κρεβάτατόν σου , καὶ ὕπαγε . Ὁ παραλυτικὸς εὐαγγελιστὴς γίνεται , διδάσκαλος τῶν ἀπίστων , ἰατρὸς καὶ χρήσις εἰς ἐκείνους αἰσχύνην καὶ κατάκριμα · ἰατρὸς , οὐχὶ διὰ φωνῆς , ἀλλὰ δι' ἔργων , οὐχὶ διὰ λόγων , ἀλλὰ διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν . Σαφὴ γὰρ καὶ ἀναμφι -
Lemmas: δέ . Ζεύς οὗτος μόνος καί κατά ἑαυτοῦ πέμπω ὁ θεραπεύω , ἵνα ὡς βούλομαι , καταμανθάνω λαμβάνω , βασανίζω ὁ γίγνομαι , καί λαμβάνω ἱκανός ὁ πρᾶγμα ἀπόδειξις , παύω ὁ ἀκαλλία μανία . Ζεύς οὗτος αὐτός μέν οὐδείς φλέγω , ὁ δέ διά ὁ πρᾶγμα αὐτός ἀπόδειξις παρέχω , πανταχοῦ φωνή σαφής ἀφίημι , καί ἀληθινός λαμπρός ἀπασάω . οὕτως γάρ καί ἀνύποπτος λοιπός εἰμί ὁ μαρτυρία , ὁ ποιέω ἐγώ ὀνή , ἐκεῖνος ἐγώ λέγω , Ἄρος ὁ κρεβάτατόν σύ , καί ὑπάγω . ὁ παραλυτικός εὐαγγελιστής γίγνομαι , διδάσκαλος ὁ ἄπιστος , ἰατρός καί χρῆσις εἰς ἐκεῖνος αἰσχύνη καί κατάκριμα · ἰατρός , οὐ διά φωνή , ἀλλά διά ἔργον , οὐ διά λόγος , ἀλλά διά ὁ πρᾶγμα αὐτός . Σαφής γάρ καί ἀναμφι -
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0289.2
Καὶ ὁ Χριστὸς τοίνυν εἰ καταδεέστερος ἦν , οὐχ ἦν ἀπολογία τὸ λεγόμενον , ἀλλ’ ἐγκλημα μεῖζον · ἐπειδὴ δὲ ἴσος αὐτῷ ἦν , διὰ τοῦτο οὐχ ἐστὶν ἐγκλημα . Καὶ εἰ βούλεσαι , ἐπὶ ὑποδείγματος ὁ λόγος ποιήσω φανερὸν . Τῷ βασιλεῖ φέρειν ἀλουργίδα , καὶ διάδημα ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς μόνῳ ἐξεστίν , ἑτέρῳ δὲ οὐδενί . Ἐὰν τοίνυν φανῇ τις τῶν πολλῶν τοῦτο τὸ σχῆμα περιειλημένος , εἶτα καὶ εἰς δικαστήριον ἐλθὼν μὲν λέγῃ , ὅτι Ἐπειδὴ ὁ βασιλεὺς τοῦτο τὸ σχῆμα περιέκειται , διὰ τοῦτο κἀγὼ περιέκειμαι , οὐ μόνον οὐχ ἀφήσιν ἑαυτὸν τῆς κατηγορίας , ἀλλὰ καὶ μεῖζον κολάσεως καὶ τιμωρίας καθίστησιν ὑπεύθυνον τῷ τρόπῳ τῆς [ 555 ] ἀπολογίας . Πάλιν τὸ τοὺς αἰχμάλωτους ἀφεῖναι
Lemmas: καί ὁ Χριστός τοίνυν εἰμί καταδεής εἰμί , οὐ εἰμί ἀπολογία ὁ λέγω , ἀλλά ἔγκλημα μέγας · ἐπεί δέ ἴσος αὐτός εἰμί , διά οὗτος οὐ εἰμί ἔγκλημα . καί εἰμί βούλομαι , ἐπί ὑπόδειγμα ὁ λόγος ποιέω φανερός . ὁ βασιλεύς φέρω ἁλουργίς , καί διάδημα ἔχω ἐπί ὁ κεφαλή μόνος ἔξεστι , ἕτερος δέ οὐδείς . ἐάν τοίνυν φαίνω τις ὁ πολύς οὗτος ὁ σχῆμα περιλαμβάνω , εἶτα καί εἰς δικαστήριον ἔρχομαι μέν λέγω , ὅτι Ἐπειδή ὁ βασιλεύς οὗτος ὁ σχῆμα περιέχω , διά οὗτος ἐγώ περίειμι , οὐ μόνος οὐ ἀφίημι ἑαυτοῦ ὁ κατηγορία , ἀλλά καί μέγας κόλασις καί τιμωρία καθίστημι ὑπεύθυνος ὁ τρόπος ὁ [ 555 ] ἀπολογία . πάλιν ὁ ὁ αιχμάλωτος ἀφίημι
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0289.3
κολάσεως καὶ τιμωρίας , οἷον ἀνδροφόνους , ληστάς , τυμβωρύχους , καὶ τοὺς ἕτερα τοιαῦτα τετολμηκότας , βασιλικὴς ἐστὶ φιλοτιμίας μόνης . Κἄν τοίνυν τις δικαστής , τὸν καταδικασθέντα χωρὶς βασιλικῆς γνώμης ἀφείς , ἐγκαληται , καὶ λέγει καὶ αὐτός , ὅτι Ἐπειδὴ καὶ βασιλεὺς ἀφήσει , κἀγὼ ἀφήσω , οὐ μόνον οὐχ ἀπαλλάττεται τοῦτο τῷ τρόπῳ , ἀλλὰ καὶ μεῖζον ἐξάπτει καθ’ ἑαυτὸν τὴν ὀργήν · καὶ μᾶλα εἰκῶς . Οὐδὲ γὰρ δίκαιον ἐν ταῖς παροινίαις ἄ ἐπὶ τὴν τῶν μειζόνων αὐθεντίαν ἀναβαίνοντας τοὺς ὑποδεεστέρους , ἐκείθεν ἑαυτοῖς πορίζειν τὴν ἀπολογίαν , ἐπειδὴ τοῦτο ὕβρις μεῖζον ἐστὶν εἰς τοὺς ἐπικρισοντας αὐτοὺς τὴν ἀρχήν . Διὰ τοῦτο ἄν μὲν ὑποδεέστερος ἦ τις , οὐδέποτε τοῦτον ἀπολογήσεται τὸν τρόπον · ἐὰν δὲ βασιλεὺς καὶ τῆς αὐτῆς ὡν ἀξίας , μετὰ παρρησίας τοῦτο ἔρει . Ἄς γὰρ ἡ τις ἀρχὴς μία ὑπέροχή , οὕτω καὶ ἡ ἐξουσία μία γένοιτο ἐν εἰκότως . Ὅστε ἄν φανῇ τις οὕτως ἀπολούμενος , ἀνάγκη πᾶσα τῆς αὐτῆς ἀξίας ἄ εἶναι ἐκείνῳ , οὗ τὴν ἐξουσίαν ὑπὲρ ἑαυτοῦ προβάλλεται . Οὕτω δὲ ἐπειδὴ καὶ ὁ Χριστὸς οὕτως ἐδικαιολογήσατο πρὸς Ἰουδαίους , ἀναμνισθητὸς ἡμῖν ἀπέδειξεν , ὅτι τῆς αὐτῆς ἀξίας ἐστὶ τῷ Πατρί . Καὶ μεταγαγὼν μεν , εἰ δοκεῖ , τὸ ὑπόδειγμα ἐπὶ τὰ ῥήματα τοῦ Χριστοῦ , καὶ τὸ ἔργον ὅπερ ἐπράγαστο . Ἔστιν τοίνυν τὸ μετ’ ἐξουσίας λύσαι τὸ σάββατον , ὅπερ ἡ ἀλουργὶς καὶ τὸ διάδημα καὶ τὸ ἀφεῖναι τοὺς ὑπευθύνους .
Lemmas: κόλασις καί τιμωρία , οἷος ἀνδροφόνος , λῃστής , τυμβωρύχος , καί ὁ ἕτερος τοιοῦτος τολμάω , βασιλικός εἰμί φιλοτιμία μόνος . κἀν τοίνυν τις δικαστής , ὁ καταδικάζω Χωρὶς βασιλικός γνώμη ἀφίημι , ἐγκαλέω , καί λέγω καί αὐτός , ὅτι Ἐπειδή καί βασιλεύς ἀφίημι , ἐγώ ἀφίημι , οὐ μόνος οὐ ἀπαλλάσσω οὗτος ὁ τρόπος , ἀλλά καί μέγας ἐξάπτω κατά ἑαυτοῦ ὁ ὀργή · καί μάλη ἵημι . οὐδέ γάρ δίκαιος ἐν ὁ παροινία ὅς ἐπί ὁ ὁ μέγας αὐθεντία ἀναβαίνω ὁ ὑποδεής , ἐκεῖθεν ἑαυτοῦ πορίζω ὁ ἀπολογία , ἐπεί οὗτος ὕβρις μέγας εἰμί εἰς ὁ ἐπικρίνω αὐτός ὁ ἀρχή . Ζεύς οὗτος ἄν μέν ὑποδεής ἠμί τις , οὐδέποτε οὗτος ἀπολογέομαι ὁ τρόπος · ἐάν δέ βασιλεύς καί ὁ αὐτηες͂ς ὅς ἄξιος , μετά παρρησία οὗτος ῥέω . ἄς γάρ ὁ τις ἀρχή εἷς ὑπεροχή , οὕτως καί ὁ ἐξουσία εἷς γίγνομαι ἐν ἔοικα . ὅστε ἄν φαίνω τις οὕτως ἀπόλλυμι , ἀνάγκη πᾶς ὁ αὐτηες͂ς ἄξιος ὅς ἔρχομαι ἐκεῖνος , ὅς ὁ ἐξουσία ὑπέρ ἑαυτοῦ προβάλλω . οὕτως δέ ἐπεί καί ὁ Χριστός οὕτως δικαιολογέομαι πρός Ἰουδαῖος , ἀναμνίζω ἐγώ ἀποδείκνυμι , ὅτι ὁ αὐτηες͂ς ἄξιος εἰμί ὁ πατήρ . καί μετάγω μέν , εἰμί δοκέω , ὁ ὑπόδειγμα ἐπί ὁ ῥῆμα ὁ Χριστός , καί ὁ ἔργον ὅς πράσσω . εἰμί τοίνυν ὁ μετά ἐξουσία λύω ὁ σάββατον , ὅσπερ ὁ ἁλουργίς καί ὁ διάδημα καί ὁ ἀφίημι ὁ ὑπεύθυνος .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0289.4
Ὅπερ οὖν ἐκεῖνα τῷ βασιλεῖ μόνῳ ἐξεστίν , οὐδενὶ δὲ ἄλλῳ τῶν ὑποκειμένων , ἐὰν δὲ φανῇ τις ποιῶν αὐτά , καὶ δικαίως ποιῶν , ἀνάγκη καὶ ἐκεῖνον βασιλέα εἶναι · οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα , ἐπειδὴ φαίνεται μετ’ αὐθεντίας ταῦτα ποιῶν ὁ Χριστός , εἶτα ἐγκαλούμενος τὸν Πατέρα προβάλλεται λέγων , Ὁ Πατὴρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται , ἀνάγκη πᾶσα καὶ τοῦτον ἴσον εἶναι ἐκείνῳ τῷ μετὰ αὐθεντίας ποιούντῳ . Οὐ γὰρ ἄν , εἰ μὴ ἴσος ἦν αὐτῷ , τοῦτο τῆς δικαιολογίας ἔχρησατο τῷ τρόπῳ . Καὶ ἵνα σαφέστερον μάθητε τὸ λεγόμενον , ἔλυσαν τὸ σάββατον ποτὲ οἱ μαθηταὶ ἐν τῷ τίλλειν τοὺς στάχυας καὶ ἐσθίειν ἐν σαββάτῳ · ἔλυσε καὶ αὐτὸς νῦν · ἐνἐκάλεσαν καὶ ἐκεῖνοι οἱ Ἰουδαῖοι , ἐνέκαλεσαν καὶ τούτῳ . Ἴδωμεν πῶς μὲν ὑπὲρ ἐκείνων ἀπολογεῖται , πῶς δὲ ὑπὲρ ἑαυτοῦ · ἵνα ἐκ τῆς διαφορᾶς τὴν ὑπεροχὴν καὶ τὴν ἀπολογίαν αὐτοῦ μάθῃς . Πῶς οὖν ὑπὲρ ἐκείνων ἀπολογεῖται ; Οὐχ ἀνέγνω τὴν ἐποίησιν Δαυὶδ , ὅτε ἐπειλάσατο ; Ὅταν μὲν γὰρ ὑπὲρ τῶν δούλων ἀπολογηται , ἐπὶ τὸν σύνδουλον αὐτῶν καταφεύγει Δαυὶδ · ὅταν δὲ ὑπὲρ ἑαυτοῦ , ἐπὶ τὸν Πατέρα ἀνάγει τὸν λόγον · Ὁ Πατὴρ μου ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι . Καὶ ποίαν ἐργασίαν λέγει ; ἴσως τῆς τῆς ἀν · Ἐν γὰρ ἐξ ἡμέραις κατέπαυσεν ὁ Θεὸς ἀπὸ πάντων τῶν ἔργων αὐτοῦ · τὴν καθημερινὴν πρόνοιαν . Οὐ γὰρ παρήγαγε μόνον τὴν κτίσιν , ἀλλὰ καὶ παραχεῖσαν αὐτὴν ἀστροτεῖ · χάν ἀγγέλους εἴπης , χάν ἀρχαγγέλους , χάν τὰς ἄνω δυνάμεις , χάν πάντα ἀπλῶς τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα , τῆς προνοίας ἀπολαύει τῆς ἐκείνου · νῦν ἔρημα γίνεται τῆς ἐνεργείας ἐκείνης ,
Lemmas: ὅς οὖν ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς μόνος ἔξεστι , οὐδείς δέ ἄλλος ὁ υποκείμενος , ἐάν δέ φαίνω τις ποιέω αὐτός , καί δίκαιος ποιέω , ἀνάγκη καί ἐκεῖνος βασιλεύς ἔρχομαι · οὕτως δή καί ἐνταῦθα , ἐπεί φαίνω μετά αὐθεντία οὗτος ποιέω ὁ Χριστός , εἶτα ἐγκαλέω ὁ Πατέρας προβάλλω λέγω , ὁ Πατήρ ἐγώ ἠώς ἄρτι ἐργάζομαι , ἀνάγκη πᾶς καί οὗτος ἴσος ἔρχομαι ἐκεῖνος ὁ μετά αὐθεντία ποιόω . οὐ γάρ ἄν , εἰμί μή ἴσος εἰμί αὐτός , οὗτος ὁ δικαιολογία χράω ὁ τρόπος . καί ἵνα σαφής μανθάνω ὁ λέγω , λύω ὁ σάββατον ποτέ ὁ μαθητής ἐν ὁ τίλλω ὁ στάχυς καί ἐσθίω ἐν σάββατον · λύω καί αὐτός νῦν · ἐγκαλέω καί ἐκεῖνος ὁ Ἰουδαῖος , ἐγκαλέω καί οὗτος . εἶδον πῶς μέν ὑπέρ ἐκεῖνος ἀπολογέομαι , πῶς δέ ὑπέρ ἑαυτοῦ · ἵνα ἐκ ὁ διαφορά ὁ ὑπεροχή καί ὁ ἀπολογία αὐτός μανθάνω . Πῶς οὖν ὑπέρ ἐκεῖνος ἀπολογέομαι ; οὐχ ἀναγιγνώσκω ὁ ἐποιάω Δαυίδ , ὅτε ἐπιλανθάνομαι ; ὅταν μέν γάρ ὑπέρ ὁ δοῦλος ἀπολογέομαι , ἐπί ὁ σύνδουλος αὐτός καταφεύγω Δαυίδ · ὅταν δέ ὑπέρ ἑαυτοῦ , ἐπί ὁ Πατέρας ἀνάγω ὁ λόγος · ὁ Πατήρ ἐγώ ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι . καί ποῖος ἐργασία λέγω ; ἴσως ὁ ὁ ἐν · ἐν γάρ ἐκ ἡμέρα καταπαύω ὁ θεός ἀπό πᾶς ὁ ἔργον αὐτός · ὁ καθημέριος πρόνοια . οὐ γάρ παράγω μόνος ὁ κτίσις , ἀλλά καί παρέχω αὐτός αστροτεω · χήν ἄγγελος λέγω , ΧΑΝ ἀρχάγγελος , χήν ὁ ἄνω δύναμις , χήν πᾶς ἀπλόος ὁ ὁρατός καί ὁ ἀόρατος , ὁ πρόνοια ἀπολαύω ὁ ἐκεῖνος · νῦν ἐρῆμος γίγνομαι ὁ ἐνέργεια ἐκεῖνος ,
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0291.1
Καὶ ἐν τῇ Κωνσταντινουπόλει
Lemmas: καί ἐν ὁ Κωνσταντινούπολις
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0291.2
δὲ οὐδὲ πρὸς τοὺς ἀποστόλους ἐγγύς , ἀλλὰ παρ’ αὐτὰ τὰ πρόθυρα ἔξω ἀγαπητὸν εἶναι ἐνόμισαν οἱ τὰ διαδήματα περιειμένοι τὰ σώματα αὐτῶν κατορύττεσθαι , καὶ γεγονάσι θύρωσι λοιπὸν τῶν ἀλίων οἱ βασιλεῖς : καὶ ἐν τῇ τελευταίῃ οὐκ αἰσχύνοινται , ἀλλὰ καὶ ἐγκαλωπωτίζονται , οὐ μόνον αὐτοῖ , ἀλλὰ καὶ οἱ ἐκγονοὶ ἐκεῖνων .
Lemmas: δέ οὐδέ πρός ὁ ἀπόστολος ἐγγύς , ἀλλά παρά αὐτός ὁ πρόθυρον ἔξω ἀγαπητός ἔρχομαι νομίζω ὁ ὁ διάδημα περίειμι ὁ σῶμα αὐτός κατορύσσω , καί γίγνομαι θύρωσις λοιπός ὁ ἥλιος ὁ βασιλεύς : καί ἐν ὁ τελευταῖος οὐ αἰσχύνω , ἀλλά καί εγκαλωπωτιζοντ , οὐ μόνος αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἔκγονος ἐκεῖνος .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0291.3
Ἄλλὰ ταῦτα μὲν ἤνχα
Lemmas: ἀλλά οὗτος μέν ἀνάγω
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0292.1
οἰγεῖται καὶ διαρρέει καὶ [ 556 ] ἀπόλλυται . Βουλόμενος τοῖνυν δεῖξαι ὁ Χριστός , ὅτι τῶν προνοουμένων ἐστι , καὶ οὐχὶ τῶν προνοουμένων , τῶν ἐνεργουμένων , οὐχὶ τῶν ἐνεργουμένων , εἶπεν , Ὁ Πατὴρ μου ἐργάζεται , κἀγὼ ἐργάζομαι · τὸ πρὸς τὴν Πατέρα ἰσοστάσιον ἐπιδεῖξαι βουλόμενος .
Lemmas: οἴγω καί διαρρέω καί [ 556 ] ἀπόλλυμι . βούλομαι τοίνυν δείκνυμι ὁ Χριστός , ὅτι ὁ προνοέω εἰμί , καί οὐ ὁ προνοέω , ὁ ἐνεργέω , οὐ ὁ ἐνεργέω , λέγω , ὁ Πατήρ ἐγώ ἐργάζομαι , ἐγώ ἐργάζομαι · ὁ πρός ὁ Πατέρας ἰσοστάσιος ἐπιδείκνυμι βούλομαι .
joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0292.2
ε' . Ταῦτα δὲ μέμνηθε , καὶ φυλάττετε μετὰ ἀκριβείας ἀπάσης , καὶ τὴν ἀπὸ τῆς πολιτείας φιλοσοφίαν τῇ τῶν δογμάτων ὀρθότητι συναφάινετε · ὁ καὶ πρῆην παρεκάλεσα , καὶ νῦν παρακαλῶ , καὶ παρακαλῶν οὐ παύσομαι · πολιτεῖαν δὲ καὶ φιλοσοφίαν οὐδὲν οὕτως , ὡς ἡ ἐνταῦθα ποιεῖ διατριβή . Καθάπερ γὰρ ἡ χερσουμένη γῆ , μηδὲνα τῶν ἀρδεύοντα ἔχουσα , γέμει ἀχανθῶν καὶ τριβόλων , ἡ δὲ γεωργικῶν ἀπολαύουσα χειρῶν τέθηλε καὶ κομᾷ καὶ πολὺ βρύει · τῷ καρπῷ · οὕτω δὴ καὶ ἡ ψυχή , ἡ μὲν τῆς ἀρδείας τῶν θείων ἀπολαύουσα λογίων , τέθηλε καὶ κομᾷ καὶ πολὺ βρύει τῷ καρπῷ τοῦ Πνεύματος · ἡ δὲ ἐν ἀγυμῷ καὶ ἀμελεῖα καὶ σπάνει τῆς τοιαύτης ἀρδείας καθεστῶσα ἐρημοῖ καὶ ὀλομανεὶ καὶ ἀκάνθας ἐκφέρει πολλάς , τῆς ἁμαρτίας τὴν φύσιν . Ἐνθα δὲ ἀκανθαι , ἔχει δράκοντες καὶ δράκες καὶ σκορπίοι καὶ πᾶσα ἡ δύναμις τοῦ διαβόλου . Καὶ εἰ ἀπὸ τῆς ἀκάνθας ἐκφέρει πολλάς , τῆς ἁμαρτίας τὴν φύσιν . Ἐνθα δὲ ἀκανθαι , ἔχει δράκοντες καὶ δράκες καὶ σκορπίοι κα
Lemmas: εἰ . Ταΰς δέ μιμνήσκω , καί φυλάσσω μετά ἀκρίβεια ἀπασάω , καί ὁ ἀπό ὁ πολιτεία φιλοσοφία ὁ ὁ δόγμα ὀρθότης συναφαινετος · ὁ καί πρᾷος παρακαλέω , καί νῦν παρακαλέω , καί παρακαλέω οὐ παύω · πολιτεία δέ καί φιλοσοφία οὐδείς οὕτως , ὡς ὁ ἐνταῦθα ποιέω διατριβή . καθά γάρ ὁ χερσόω γῆ , μηδείς ὁ ἀρδεύω ἔχω , γέμω ἄκανθα καί τρίβολος , ὁ δέ γεωργικός ἀπολαύω χείρ θάλλω καί κομάω καί πολύς βρύω · ὁ καρπός · οὕτως δή καί ὁ Ψυχή , ὁ μέν ὁ ἀρδεία ὁ θεῖος ἀπολαύω λόγιος , θάλλω καί κομάω καί πολύς βρύω ὁ καρπός ὁ πνεῦμα · ὁ δέ ἐν ἀγυμῷ καί ἀμέλεια καί σπάνις ὁ τοιοῦτος ἀρδεία καθίστημι ἐρημόω καί ὄλλυμι καί ἄκανθα ἐκφέρω πολύς , ὁ ἁμαρτία ὁ φύσις . ἔνθα δέ ἄκανθα , ἔχω δράκων καί δράξ καί σκορπίος καί πᾶς ὁ δύναμις ὁ διάβολος . καί εἰμί ἀπό ὁ ἄκανθα ἐκφέρω πολύς , ὁ ἁμαρτία ὁ φύσις . ἔνθα δέ ἄκανθα , ἔχω δράκων καί δράξ καί σκορπίος ἄν