joannes-chrysostomus.de-christi-divinitate-contra-anomoeos-homilia-12 pg048_0285.2
Ἐπέστη ὁ Ἰησοῦς , καὶ λέγει αὐτῷ · Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι ; Καὶ πῶς ἂν τοῦτο ἠγνόησεν , οὐκ ἐδούλευτο γενέσθαι ὑγιής ; Τίνος οὖν ἐνεκεν ἐρωτᾷ ; Οὐκ ἀγνοῶν · ὁ γὰρ τὰ ἀπόρρητα τῆς διανοίας εἰδώς , πολλῷ μᾶλλον τὰ δῆλα καὶ σαφῆ πᾶσιν ἠπίστατο . Τίνος ἐνεκεν ἠρώτα ; Ὡσπερ τότε τῷ ἐκατοντάρχῃ φησίν · Ἐγὼ ἐλθὼν θεραπεύσω αὐτόν , οὐκ ἀγνοῶν ἄπερ ἠμελλεν ἐρεῖν , ἀλλὰ προειδὼς καὶ σφόδρα ἀκριβῶς ἐπιστάμενος , καὶ βουλόμενος ἀρχὴν αὐτῷ δούναί καὶ πρόφασιν , ὥστε τὴν ἐν σκιᾷ ἐκκαλύψαι πᾶσιν εὐλάβειαν , καὶ εἰπεῖν · Μὴ , Κύριε · οὐ γὰρ εἰμὶ δέξιος , ἵνα μου ὑπὸ τὴν στέγην εἰσέλθῃς · οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ παραλελυμένου οὕτω , εἰδὼς ἄπερ ἠμελλεν ἐρεῖν , ἐρωτᾷ εἰ βούλοιο θεραπευθῆναι , οὐκ ἐπειδὴ ἠγνῶσε τοῦτο , ἀλλ’ ἵνα παράσχῃ αὐτῷ τινὰ πρόφασιν καὶ ἀφορμὴν ἐκτραγῳδῆσαι τὴν οἰκείαν συμφορὰν , καὶ γενέσθαι διδάσκαλον ὑπομονῆς . Εἰ γὰρ συγὴ τὸν ἄνθρωπον ἐθεράπευσεν , ἐξημιώθημεν ἂν ἡμεῖς ἡμῖλαν τὴν τάχτην , μὴ μαθόντες αὐτοῦ τῆς ψυχῆς τὴν χαρτερίαν . Ὁ δὲ Χριστὸς οὐ τὰ παρόντα διορθοῦται μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ μέλλοντα πολλῆς ἀξιοῖ τῆς ἐπιμελείας . Διδάσκαλον τοίνυν ὄντα αὐτὸν καρτερίας καὶ ὑπομονῆς ἀπασιν ἐξεκάλυψε τοὺς τὴν οἰκουμένην οἰκοῦσι , διὰ τῆς ἐρωτήσεως εἰς ἀνάγκην αὐτὸν ἀποκρίσεως ἐμβαλόν · Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι ; Τί οὖν ἐκεῖνος ; Οὐκ ἐδυσχράνεν , οὐκ ἠγανάκτησεν , οὐκ εἶπε πρὸς τὸν ἐρωτῶσαντα · Ὅρᾷς με παραλελυμένον , τὸν χρόνον ἔννους τὸν μακρὸν τῆς ἐμῆς ἀρρώστιας , καὶ ἐρωτᾷς εἰ βούλομαι γενέσθαι ὑγιής ; ταῖς ἐμαῖς ἡλθες ἐπιγελᾶσαι συμφοραῖς , καὶ ἀλλοδαπα κωμῳδεῖσαι χαχά · Ἵστε γὰρ ὡς μικρόψυχοι β οἱ ἀρρώμωτοι εἰσιν , εἰ καὶ ἑνιαυτὸν μόνον ἐπὶ κλίνης κατακλιθεῖεν · ὅπου δὲ τριάκοντα καὶ ὀκτὼ ἔτη τὸ νόσημα παραστάθη , πῶς οὐκ εἰκὸς ἀπασαν ἀνηλώσθαι φιλοσοφίαν ἐν μακρῷ τῷ χρόνῳ δαπανηθείσαν ; Ἄλλ’ ὅμως οὐδὲν τοιούτον οὔτε εἶπεν , οὔτε ἐνενόησεν ἐκεῖνος , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς τῆς ἐπιεικείας ποιεῖται τὴν ἀπόκρισιν , καὶ φησι · Ναί , Κύριε · Ἄλλ’ ὅτι ἀνθρώπων οὐκ ἔχω , ἵν’ , ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ , βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν . Ὅρα πόσα συνῆλθεν ὁμοῦ καὶ τὸν ἄνθρωπον ἐπολιορκεῖ · νόσος , καὶ πενία , καὶ ἔρημία τῶν προστηκόντων . Ἐν φὶ δὲ ἐγὼ ἔρχομαι , ἄλλος πρό ἐμοῦ καταβαίνει . Τοῦτο πάντων ἐλεεινότερον , καὶ λῦθον αὐτὸ ἔκανὸν ἐπικαίφαι . Καὶ γὰρ ὁρᾷν μοι δοκῶ τὸν ἄνθρωπον ἐρπῶντα καθ’ ἕκαστον ἑνιαυτὸν , καὶ πρὸς αὐτὸ τὸ στόμα τῆς κολυμβήθρας ἰχνώμενον , καὶ ἐν αὐτῷ τῷ τέλει τῆς χρήσεως ἐκπεραμένου ἐλπίδος καθ’ ἕκαστον ἑνιαυτὸν · καὶ τὸ δὴ μεῖζον ,
Lemmas: ἐφίστημι ὁ Ἰησοῦς , καί λέγω αὐτός · ἐθέλω ὑγιής γίγνομαι ; καί πῶς ἄν οὗτος ἀγνοέω , οὐ δουλεύω γίγνομαι ὑγιής ; Τίνος οὖν ἕνεκα ἐρωτάω ; οὐ ἀγνοέω · ὁ γάρ ὁ ἀπόρρητος ὁ διάνοια οἶδα , πολύς μᾶλλον ὁ δῆλος καί σαφής πᾶς ἐπίσταμαι . Τίνος ἕνεκα ἐρωτάω ; ὡς τότε ὁ ἑκατοντάρχης φημί · ἐγώ ἔρχομαι θεραπεύω αὐτός , οὐ ἀγνοέω ὅς μέλλω λέγω , ἀλλά πρόοιδα καί σφόδρα ἀκριβῶς ἐπίσταμαι , καί βούλομαι ἀρχή αὐτός δίδωμι καί πρόφασις , ὥστε ὁ ἐν σκιά ἐκκαλύπτω πᾶς εὐλάβεια , καί λέγω · Μή , κύριος · οὐ γάρ εἰμί Δέξιος , ἵνα ἐγώ ὑπό ὁ στέγη εἰσέρχομαι · οὕτως καί ἐπί ὁ παραλύω οὕτως , οἶδα ὅς μέλλω λέγω , ἐρωτάω εἰμί βούλομαι θεραπεύω , οὐ ἐπεί ἠγνῶσε οὗτος , ἀλλά ἵνα παρέχω αὐτός τις πρόφασις καί ἀφορμή ἐκτραγῳδέω ὁ οἰκεῖος συμφορά , καί γίγνομαι διδάσκαλος ὑπομονή . εἰμί γάρ συγὴ ὁ ἄνθρωπος θεραπεύω , ἐξημιώθημεν ἄν ἐγώ ημιλαω ὁ τάχτης , μή μανθάνω αὐτός ὁ ψυχή ὁ καρτερία . ὁ δέ Χριστός οὐ ὁ πάρειμι διορθόω μόνος , ἀλλά καί ὁ μέλλω πολύς ἀξιόω ὁ ἐπιμέλεια . διδάσκαλος τοίνυν εἰμί αὐτός καρτερία καί ὑπομονή ἅπας ἐκκαλύπτω ὁ ὁ οἰκουμένη οἰκέω , διά ὁ ἐρώτησις εἰς ἀνάγκη αὐτός ἀπόκρισις ἐμβάλλω · ἐθέλω ὑγιής γίγνομαι ; τις οὖν ἐκεῖνος ; οὐ ἐδυσχράνεν , οὐ ἀγανακτέω , οὐ λέγω πρός ὁ ἐρωτάω · Όρας ἐγώ παραλύω , ὁ χρόνος ἔννοος ὁ μακρός ὁ ἐμός αρρώστια , καί ἐρωτάω εἰμί βούλομαι γίγνομαι ὑγιής ; ὁ ἐμός ἔρχομαι ἐπιγελάω συμφορά , καί ἀλλοδαπός κωμῳδέω χάχας · οἶδα γάρ ὡς μικρόψυχος β ὁ ἀρρώμωτοι εἰμί , εἰμί καί ἐνιαυτός μόνος ἐπί κλίνη κατακλίνω · ὅπου δέ τριάκοντα καί ὀκτώ ἔτος ὁ νόσημα Παραστάθης , πῶς οὐ ἔοικα ἅπας ἀναλίσκω φιλοσοφία ἐν μακρός ὁ χρόνος δαπανάω ; ἄλλος ὅμως οὐδείς τοιοῦτος οὔτε λέγω , οὔτε ἐννοέω ἐκεῖνος , ἀλλά μετά πολύς ὁ ἐπιείκεια ποιέω ὁ ἀπόκρισις , καί φημί · Ναίς , κύριος · ἄλλος ὅτι ἄνθρωπος οὐ ἔχω , ἵνα , ὅταν ταράσσω ὁ ὕδωρ , βάλλω ἐγώ εἰς ὁ κολυμβήθρα . Όρα πόσος συνέρχομαι ὁμοῦ καί ὁ ἄνθρωπος πολιορκέω · νόσος , καί πενία , καί ἐρημία ὁ προΐστημι . ἐν φεῖ δέ ἐγώ ἔρχομαι , ἄλλος πρό ἐγώ καταβαίνω . Τοῦτης πᾶς ἐλεεινός , καί λύω αὐτός καίνω ἐπικαίφαι . καί γάρ ὁράω ἐγώ δοκέω ὁ ἄνθρωπος ἔρπω κατά ἕκαστος ἐνιαυτός , καί πρός αὐτός ὁ στόμα ὁ κολυμβήθρα ἰχνάομαι , καί ἐν αὐτός ὁ τέλος ὁ χρῆσις ἐκπέρθω ἐλπίς κατά ἕκαστος ἐνιαυτός · καί ὁ δή μέγας ,