joannes-chrysostomus.de-chananaea-dub pg052_0094.1
τοὺς βίους , ἀπὸ τοῦ ᾿Αδὰμ μέχρι τῆς τοῦ Χριστοῦ παρουσίας ἐκτείνασα τὴν διήγησιν · καὶ δεῖξυσαί σοι καὶ τοὺς ὑποσχελιζομένους ἄ , καὶ τοὺς στεφανωμένους , ἵνα σε διὰ πάντων παιδεύσῃ , ὅτι τὸν παρ’ ἑαυτοῦ μὴ ἀδικοῦμενον οὐδεὶς ἕτερος ἀδικῆσαι δυνήσεται , κἂν πᾶσα ἡ οἰκουμένη πρὸς αὐτὸν χαλεπὸν ἀναρρίψῃ πόλεμον . Οὐτε γὰρ δυσκολία πραγμάτων , οὔτε κακοὶ μεταβολαί , οὔτε δυναστευόντων ἐπηρεσία , οὔτε ἐπιβουλὴν νικᾶδες , οὔτε συμφορῶν ὄχλος , οὔτε πάντων τῶν ἐν ἀνθρώποις κακῶν συλλεγόμενος ὁ φορτὺς παρασαλεύσαι τι κἂν μικρὸν δυνήσεται τὴν γενναίον , καὶ νήφοντα , καὶ ἐγρηγορῶτα · ὡσπερ αὐ τὸν ῥάβδουμον , καὶ ἀναπεπτωκῶτα , καὶ οἰχοθεν προδοθεμένον , κἂν μυριάσι προστῶσιν ἑρασται , οὐδὲν ἀμείνω ποιούσι . Τοῦτο γοῦν καὶ ἡ παραβολὴ ἡ περὶ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων παροδύλωσεν ἡμῖν , ὧν ὁ μὲν ἐπὶ τῆς πέτρας , ὁ δὲ ἐπὶ τῆς ψάμμου τὴν οἰκίαν ὠκοδόμησεν τὴν ἑαυτοῦ · οὐχ ἵνα ψάμμων καὶ πέτρων νοήσωμεν , οὐδ’ ἵνα οἰκοδομὴν λίσωμεν , καὶ δροσον , οὐδ’ ἵνα ποταμούς , [ 458 ] καὶ ὕετον , καὶ πνεύματα ἄγρια προσπίπτοντα ταῖς οἰκοδομαῖς , ἀλλ’ ἵνα ἀρετὴν καὶ κακίαν ἐκ τούτων ἐκλάβωμεν , καὶ ἴδωμεν χάντυδεν ὅτι τὸν ἑαυτὸν μὴ ἀδικοῦντα οὐδεὶς ἀδίζει . Οὐκοῦν οὔτε ὁ ὑετὸς καὶτοὶ ῥαγδαῖος φερόμενος , οὔτε οἱ ποταμοὶ πολλῷ ῥοῦθι προσπίπτοντες , οὔτε τὰ πνεύματα τὰ ἄγρια μετὰ σφοδρᾶς τῆς ῥύμης προσβάλλοντα παρεσάλευσάν τι τῇ οἰκίᾳ ἐκείνῃ · ἀλλ’ ἔμεινε καὶ ἀχειρωτος , καὶ ἀκίνητος · ἵνα μάθῃς , ὅτι τὸν ἑαυτὸν οὐ προδιδόντα οὐδεὶς πειρασμὸς παρασαλεύσαι δύναται . Ἡ δὲ τοῦ ἕτερου κατεφέρετο ῥάδιως , οὐ διὰ τὴν τῶν πειρασμῶν ἐπίβολην ( ἡ ἢ γὰρ ἂν καὶ ἡ ἕτερα τὸ αὐτὸ ἔπαθεν ) , ἀλλὰ διὰ τὴν οἰκείαν ἄνοιαν · οὐ γὰρ ἐπειδὴ ἄμερος προσέπνευσεν , διὰ τοῦτο ἕπεσεν , ἀλλ’ ἐπειδὴ ἐπὶ τῆς ψάμμῳ ἦν οἰκοδομηθείσα , τοῦτ’ ἔστιν ἐπὶ ῥαθυμίᾳ καὶ πονηρίᾳ , τοῦτο πέπτωκε . Καὶ γὰρ καὶ πρὶν ἢ τὸν χειμῶνα προσβαλεῖν ἐκεῖνον , ἀσθενὴς τε ἦν καὶ πρὸς τὸ πεσεῖν ἕτοιμη . Αἱ γὰρ τοιαῦται οἰκοδομαί , καὶ μηδενὸς ἐνχολούντος , αὐτόματοι καταφέρονται , ὑποσυρομέναι αὐταῖς τῆς κρηπίδος καὶ πάντη διαρρέουσῃ . Καὶ χαλάπτερ αἱ μὲν ἀρχαὶ αὐτόματοι διασπῶνται , μηδενὸς αὐταῖς ἐνχολούντος , ὁ δὲ ἀδάμας καὶ παιζόμενος ἀδιάλυτος μένει · οὕτω δὲ καὶ οἱ μὲν ἑαυτοὺς ἀδικοῦντες , κἂν ὑπὸ μυρίων παιώνται , ἰσχυρότεροι γίνονται · οἱ δὲ ἑαυτοὺς προδιδόντες , κἂν μηδὲς ὁ ἐνοχλῶν ἦ , αὐτόματοι φέρονται , καὶ διαρρέουσι , καὶ ἀπόλλυνται . Ὡσπερ καὶ ὁ ᾿Ιούδας , οὐ μόνον οὐδενὸς ἐνοχλήσαντος πειρασμοῦ τοιούτου , ἀλλὰ καὶ πολλῆς ἀπολαύσας τῆς θεραπείας , ἀπώλετο .
Lemmas: ὁ βίος , ἀπό ὁ Αδάμ μέχρι ὁ ὁ Χριστός παρουσία ἐκτείνω ὁ διήγησις · καί δείκνυμι σύ καί ὁ υποσχελιζομενος ὅς , καί ὁ στεφανωμένος , ἵνα σύ διά πᾶς παιδεύω , ὅτι ὁ παρά ἑαυτοῦ μή ἀδικέω οὐδείς ἕτερος ἀδικέω δύναμαι , κἀν πᾶς ὁ οἰκέω πρός αὐτός χαλεπός ἀναρρίπτω πόλεμος . οὐ γάρ δυσκολία πρᾶγμα , οὔτε κακός μεταβολή , οὔτε δυναστεύω ἐπηρεσία , οὔτε ἐπιβουλή νικάς , οὔτε συμφορά ὄχλος , οὔτε πᾶς ὁ ἐν ἄνθρωπος κακός συλλέγω ὁ φορτὺς παρασαλεύω τίς κἀν μικρός δύναμαι ὁ γενναῖος , καί νήφω , καί ἐγρηγορέω · ὡς αὖος ὁ ῥάβδουμον , καί ἀναπίπτω , καί οἴχομαι προδίδωμι , κἀν μυριάς προΐστημι ἐραστής , οὐδείς ἀγαθός ποιέω . οὗτος γοῦν καί ὁ παραβολή ὁ περί ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος παροδύλωσεν ἐγώ , ὅς ὁ μέν ἐπί ὁ πέτρα , ὁ δέ ἐπί ὁ ψάμμος ὁ οἰκίον οἰκοδομέω ὁ ἑαυτοῦ · οὐ ἵνα ψάμμος καί πέτρος νοέω , οὐδέ ἵνα οἰκοδομή λίσσομαι , καί δρόσος , οὐδέ ἵνα ποταμός , [ 458 ] καί ὕω , καί πνεῦμα ἄγριος προσπίπτω ὁ οἰκοδομή , ἀλλά ἵνα ἀρετή καί κακία ἐκ οὗτος ἐκλαμβάνω , καί ὁράω χάντυδεν ὅτι ὁ ἑαυτοῦ μή ἀδικέω οὐδείς αδιζεω . οὐκοῦν οὔτε ὁ ὑετός καίτοι ῥαγδαῖος φέρω , οὔτε ὁ ποταμός πολύς ῥέω προσπίπτω , οὔτε ὁ πνεῦμα ὁ ἄγριος μετά σφοδρός ὁ ῥύμη προσβάλλω παρασαλεύω τίς ὁ οἰκίον ἐκεῖνος · ἀλλά μένω καί ἀχείρωτος , καί ἀκίνητος · ἵνα μανθάνω , ὅτι ὁ ἑαυτοῦ οὖον προδίδωμι οὐδείς πειρασμός παρασαλεύω δύναμαι . ὁ δέ ὁ έτερος καταφέρω ῥᾳδίως , οὖον διά ὁ ὁ πειρασμός ἐπιβολή ( ὁ ἢ γάρ εἄν καί ὁ ἕτερος ὁ αὐτός πάσχω ) , ἀλλά διά ὁ οἰκεῖος ἄνοια · οὖον γάρ ἐπεί ἄμερος προσπνέω , διά οὗτος πίπτω , ἀλλά ἐπεί ἐπί ὁ ψάμμος εἰμί οἰκοδομέω , οὗτος εἰμί ἐπί ῥᾳθυμία καί πονηρία , οὗτος πίπτω . καί γάρ καί πρίν ἢ ὁ χειμών προσβάλλω ἐκεῖνος , ἀσθενής τε εἰμί καί πρός ὁ πίπτω έτοιμος . ὁ γάρ τοιοῦτος οἰκοδομή , καί μηδείς ἐνοχλέω , αὐτόματος καταφέρω , ὑποσύρω αὐτός ὁ κρηπίς καί πάντῃ διαρρέω . καί χαλάπτερ ὁ μέν ἀρχή αὐτόματος διασπάω , μηδείς αὐτός ἐνοχλέω , ὁ δέ ἀδάμας καί παίζω ἀδιάλυτος μένω · οὗτος δέ καί ὁ μέν ἑαυτοῦ ἀδικέω , κἀν ὑπό μυρίος παίω , ἰσχυρός γίγνομαι · ὁ δέ ἑαυτοῦ προδίδωμι , κἀν μηδὲς ὁ ἐνοχλέω εἰμί , αὐτόματος φέρω , καί διαρρέω , καί ἀπόλλυμι . ὡς καί ὁ Ἰούδας , οὖον μόνος οὐδείς ἐνοχλέω πειρασμός τοιοῦτος , ἀλλά καί πολύς ἀπολαύω ὁ θεραπεία , ἀπόλλυμι .