joannes-chrysostomus.de-chananaea-dub pg052_0074.3
Καὶ Ἰακώβ · Οὐκ ἐκλείψει ἄρχων ἐξ Ἰούδα , οὐδὲ ἡγούμενος ἐκ τῶν μηρῶν αὐτοῦ , ἕως οὐ ἔλθῃ ὃ ἀποκείται , καὶ αὐτὸς προσδοκία ἔθνῶν . Καὶ Μαλαχίας · Διότι ἐκ ὑμῶν συνπλειοθήσονταί πύλαι χαλκαί , καὶ οὐκ ἀλλάξονται τὸ προκείμενον , ὅτι ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ μέχρι δυσμῶν ἡλίου τὸ ὄνομά σου δοξάζεται ἐν τοῖς ἔθνεσι , καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θυμίαμα προσφέρεταί τῷ Κυρίῳ , καὶ θυσία καθαρά . Καὶ ὁ Δαυὶδ πάλιν · Πάντα τὰ ἔθνη , χορήσατε χείρας , ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως · ὅτι Κύριος ἄγιος , φοβερός , βασιλεὺς μέγας ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν . Ἀνέβη ὁ Θεὸς ἐν ἀλαλαγμῷ , Κύριος ἐν φωνῇ σάλπιγγος . Καὶ ἄλλος · Εὐφράνθητε , ἔθνη , μετὰ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ . Καὶ σὺ αὐτὸς ἐλθὼν οὐ μάγους εὐθὺς ἐκάλεσας , τὴν ἀρχιπόλιν τῶν ἔθνῶν ; τὴν τυραννίδα τοῦ διαβόλου ; τὴν δύναμιν τῶν δαιμόνων ; οὐ καταδεξ προφήτας αὐτοῖς πέμψαις ; Σὺ μάγους καλεῖς · οἱ προφῆται περὶ ἔθνῶν λέγουσιν . Ἄναστὰς ἀπὸ τοῦ ἄθου λέγεις τοῖς μαθηταῖς · Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τὰ ἔθνη , βαπτίζοντες αὐτοὺς εἰς τὸ ὄνομα τοῦ [ 458 ] Πατρός , καὶ τοῦ Υἱοῦ , καὶ τοῦ ἁγίου Πνεύματος · καὶ ὅτε ἦλθεν ἡ ἀθλία , ἡ ταλαιπωρος , ὑπὲρ θυγατρὸς παρακαλοῦσα , συμφορὰν δεομένη λύσαι , τότε λέγεις · Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ ; Καὶ ὅτε μὲν ἐκατόνταρχος προσῆλθε , λέγεις · Ἐγὼ ἐλθὼν ἰάσομαι αὐτόν · ὅτε δὲ ληστής , Σήμερον μετ᾽ ἐμοῦ ἔσῃ ἐν τῷ παραδεῖσῳ · ὅτε δὲ παραλυτικός , Ἐγερθεὶς ἄρον σου τὴν κλίνην , καὶ ὕπαγε · ὅτε δὲ Λάζαρος , Λάζαρε , δεῦρο ἔξω , καὶ ἔξῆλθε τετραμμένος . Λεπροὺς καθαίρεις , νεκροὺς ἐγείρεις , παραλυτικοὺς ἀφίγνεις , τυφλοὺς θεραπεύεις , ληστὰς σώζεις , πόρνην παρθένοι σωφρονεστέρων ποιεῖς , καὶ ταύτη οὐδὲν ἀποκρίνη ; Τί τὸ καινόν ; τί τὸ ξένον ; τί τὸ παράδοξον ;
Lemmas: καί Ἰακώβ · οὐ ἔκλειψις ἄρχω ἐκ Ἰούδας , οὐδέ ἡγέομαι ἐκ ὁ μηρός αὐτός , ἠώς οὖον ἔρχομαι ὅς απόκειται , καί αὐτός προσδοκία ἔθνος . καί Μαλαχίας · διότι ἐκ σύ συμπλέω Πύλαι χάλκεος , καί οὐ ἀλλάσσω ὁ πρόκειμαι , ὅτι ἀπό ἀνατολή καί μέχρι δυσμή ἥλιος ὁ ὄνομα σύ δοξάζω ἐν ὁ ἔθνος , καί ἐν πᾶς τόπος θυμίαμα προσφέρω ὁ κύριος , καί θυσία καθαρός . καί ὁ Δαυίδ πάλιν · Πάν ὁ ἔθνος , χορώ χείρ , ἀλαλάζω ὁ Θεός ἐν φωνή ἀγαλλίασις · ὅτι Κύριος ἅγιος , φοβερός , βασιλεύς μέγας ἐπί πᾶς ὁ γῆ . ἀναβαίνω ὁ θεός ἐν ἀλαλαγμός , Κύριος ἐν φωνή σάλπιγξ . καί ἄλλος · εὐφραίνω , ἔθνος , μετά ὁ λαός αὐτός . καί σύ αὐτός ἔρχομαι οὖον μάγος εὐθύς καλέω , ὁ ἀρχίπολις ὁ ἔθνος ; ὁ τυραννίς ὁ διάβολος ; ὁ δύναμις ὁ δαίμων ; οὖον καταδέχομαι προφήτης αὐτός πέμπω ; σύ μάγος καλέω · ὁ προφήτης περί ἔθνος λέγω . ἀνίστημι ἀπό ὁ ανθός λέγω ὁ μαθητής · πορεύω μαθητεύω πᾶς ὁ ἔθνος , βαπτίζω αὐτός εἰς ὁ ὄνομα ὁ [ 458 ] πατήρ , καί ὁ υἱός , καί ὁ ἅγιος πνεῦμα · καί ὅτε ἔρχομαι ὁ ἄθλιος , ὁ ταλαίπωρος , ὑπέρ θυγάτηρ παρακαλέω , συμφορά δήω λύω , τότε λέγω · οὐ ἀποστέλλω εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ ; καί ὅτε μέν ἑκατόνταρχος προσέρχομαι , λέγω · ἐγώ ἔρχομαι ἰάομαι αὐτός · ὅτε δέ ληστής , σήμερον μετά ἐγώ εἰμί ἐν ὁ παράδεισος · ὅτε δέ παραλυτικός , ἐγείρω ἄρον σύ ὁ κλίνη , καί ὑπάγω · ὅτε δέ Λάζαρος , Λάζαρος , δεῦρο ἔξω , καί ἐξέρχομαι τρέπω . λεπρός καθαίρω , νεκρός ἐγείρω , παραλυτικός ἀφίγνεις , τυφλός θεραπεύω , ληστής σῴζω , πόρνη παρθένος σώφρων ποιέω , καί οὗτος οὐδείς ἀποκρίνω ; τις ὁ καινός ; τίς ὁ ξένος ; τίς ὁ παράδοξος ;