joannes-chrysostomus.de-chananaea-dub pg052_0082.1
μὴν διὰ τοῦτο ἀποστησόμεθα τῆς ἐπαγγελίας , ἀλλὰ καὶ δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο μάλιστα ἐπὶ τὰς ἐποδείξεις , ὧν ὑπεσχόμεθα , μετὰ πολλῆς βαδιούμεθα τῆς σπουδῆς . “ Ἄν γὰρ βουληθῶσιν οἱ οὕτω διακειμένοι μὴ θορυβεῖν , μηδὲ παρατείνειν , ἀλλὰ ἀναμένειν τοῦ λόγου τὸ τέλος , εὖ οἶδ’ ὅτι μεθ’ ἡμῶν στήσονται , καὶ ἑαυτὸν καταγνώσονται , ὡς τὸν ἐμπροσθεν ἠσπαημένον χρόνον , καὶ παλινῳδίαν ἀπονταί , καὶ ἀπολογήσονται , καὶ συγγνώμην αἰτήσονται , ὑπὲρ ὧν οὐκ ὀρθῇ περὶ τῶν πραγμάτων ἔσχον τὴν ψήφον , καὶ χάριν ἡμῖν δώσονται πολλήν , ὡσπερ οἱ κάμνοντες τοῖς ἰατροῖς , ἐπειδὰν τῶν νοσημάτων ἀπαλλαγῶσι , τῶν τὸ σῶμα πολιορκούντων αὐτοῖς . Μὴ γὰρ μοι τὴν νῦν κατέχουσαν παρὰ σοὶ χρείαν λέγε , ἀλλὰ ἀνάμενον καὶ τῶν λόγων τῶν ἡμετέρων τοὺς ἄγῶνας , καὶ τότε δυνήση τὴν ψῆφον ἀδέκαστον ἐνεγκεῖν , οὐδὲν ἐξ ἀγνοίας εἰς τὸ τἀληθὲς χρίνειν παραδιαττώμενος . “ Ἐπεὶ καὶ οἱ ἐπὶ τῶν βιωτικῶν τούτων πραγμάτων καθήμενοι δικασταί , οὐκ ἀνεγώγως , κἂν σφοδροῦς ρέοντα ἴδωσι τῶν πρότερον ρήτορα , καὶ πάντα ἐπικλύζοντα τῇ γλώττῃ , μὴ καὶ τὰ θατέρου μετὰ μακροθυμίας ἀκούσαντες τοῦ πρὸς αὐτὸν ἰσταμένου , τὴν ψῆφον ἐνεγκεῖν · ἀλλὰ κἂν μυριάκις ὁ [ 145 ] πρότερος δοκῇ δίκαια λέγειν , ἀνέπαφον τὴν ἀκοὴν καὶ τῷ δευτέρῳ τηροῦσιν . Ἐπειδὴπερ καὶ αὕτη δικαστῶν ἐστιν ἀρετή , τὰ παρ’ ἐκατέρων μαθόντας μετὰ ἀχριδείας ἀπάσης , τότε τὰ παρ’ ἑαυτῶν ἐπάγειν . Ἐπεὶ οὖν καὶ νῦν ἀντὶ ῥήτορός τινος ἢ κοινὴ τῶν πολλῶν πρόληψις , καὶ ἐν τῷ μακρῷ χρόνῳ ριζωθείσα παρὰ ταῖς τῶν πολλῶν διανοίαις , ταῦτα κατὰ τὴν οἰκουμένην ἅπασαν ῥητορεύει λέγουσα , Πάντα , φησίν , ἄνω καὶ κάτω γέγονε , πολλῆς συγχύσεως τῷ τῶν ἀνθρώπων ἐμπεπλησται γένος , καὶ πολλοὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν οἱ ἀδικοῦμενοι , οἱ ἐπηρεαζόμενοι , οἱ βιαζόμενοι , οἱ βλαπτόμενοι , οἱ ἀδυνεῖς παρὰ τῶν δυνατωτέρων , οἱ πέντες παρὰ τῶν πλουσίων · καὶ ὡσπερ τὸ κύμα τῆς θαλάσσης οὐκ ἔστιν ἀριθμεῖν , οὕτως οὐδὲ τὸ πλῆθος τῶν ἀδικοῦμενων , τῶν ἐπηρεαζομένων , τῶν κακῶς πασχόντων · καὶ οὔτε νόμων διόρθωσις , οὔτε δικαστηρίων φόβος , οὔτε ἅλλο οὐδὲν τῶν λοιπῶν τούτων ἔστησε καὶ τὴν νόσον , ἀλλὰ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν αὐξάνεται τὸ κακόν , καὶ οἰμωγαὶ πανταχοῦ , καὶ ὀργαί , καὶ δάκρυα τῶν ἀδικοῦμένων · καὶ οἱ ταχθέντες τὰ τοιαῦτα διορθοῦν δικασταί , αὐτοὶ τὸν χειμῶνα ἐπιτείνουσι , καὶ τὴν νόσον ἐπιτριβοῦσι · πολλοὶ δὲ ἐντεῦθεν τῶν ἀνοητοτέρων καὶ ἀθλιωτέρων , καινὴν τινὰ μανέντες μανίαν , τῆς τοῦ Θεοῦ κατηγόροῦσι προνοίας , δρώντες τὸν μὲν ἐπικεῖ πολλὰκις ἐλκόμενον , σπαρττόμενον , ἀρχόμενον , τὸν δὲ θρασύν , καὶ ἰταμὸν a , καὶ ἀτίμον , καὶ ἐξ ἀτίμου , πλουτοῦντα , καὶ δυναστείαν περιβεβλημένον , φοβερὸν τε πολλοῖς γινόμενον . Καὶ μυρία προστριβόμενον τοῖς ἐπείκειστέροις δεῖν , καὶ ταῦτα ἐν πόλει καὶ ἐν χώραις , καὶ ἐν ἐρήμαις , καὶ ἐν γῇ καὶ ἐν θαλάττῃ τολμῶμενα · ἀναγκαῖος ἡμῖν ὁ λόγος οὖτος εἰργέσθαι , ἀπεναντίας τοῖς εἰρημένοις ἰστάντος , καὶ ἀγῶνα ἀγωνιζομένου b καινὸν μὲν , ὅπερ ἀρχόμενος εἶπον , καὶ παράδοξον , χρήσιμον δὲ καὶ ἀληθῆ , καὶ τοῖς βουλομένοις προσέχειν καὶ πεισθῆναι λυσίτελῆ · τὴν γὰρ περιγέλλεται δεῖξαι ( ἀλλὰ μὴ θορυβεῖσθε ) οὐδένα τῶν ἀδικοῦμένων παρ’ ἑτέρου τινὸς ἀδικοῦμενον , ἀλλὰ παρ’ ἑαυτοῦ τούτο πάσχοντα .
Lemmas: μήv διά οὗτος ἀφίστημι ὁ ἐπαγγελία , ἀλλά καί διά αὐτός μέν οὖν οὗτος μάλιστα ἐπί ὁ εποδεικνυμι , ὅς ὑπισχνέομαι , μετά πολύς βαδίζω ὁ σπουδή . “ ἄν γάρ βούλομαι ὁ οὗτος διάκειμαι μή θορυβέω , μηδέ παρατείνω , ἀλλά ἀναμένω ὁ λόγος ὁ τέλος , εὕω οἶδα ὅτι μετά ἐγώ ἵστημι , καί ἑαυτοῦ καταγνοέω , ὡς ὁ ἔμπροσθεν ἀσπάζομαι χρόνος , καί παλινῳδία αποντ , καί ἀπολογέομαι , καί συγγνώμη αἰτέω , ὑπέρ ὅς οὐ ὀρθός περί ὁ πρᾶγμα ἔχω ὁ ψῆφος , καί χάρις ἐγώ δίδωμι πολύς , ὡς ὁ κάμνω ὁ ἰατρός , ἐπειδάν ὁ νόσημα ἀπαλλάσσω , ὁ ὁ σῶμα πολιορκέω αὐτός . μή γάρ ἐγώ ὁ νῦν κατέχω παρά σύ χρεία λέγω , ἀλλά ἀναμένω καί ὁ λόγος ὁ ἡμέτερος ὁ ἀγών , καί τότε δύναμαι ὁ ψῆφος ἀδέκαστος φέρω , οὐδείς ἐκ ἄγνοια εἰς ὁ ἀληθής χρίω παραδιαττώμενος . “ ἐπεί καί ὁ ἐπί ὁ βιωτικός οὗτος πρᾶγμα κάθημαι δικαστής , οὐ ἀνεγώγως , κἀν σφοδρός ῥέω ὁράω ὁ πρότερος ῥήτωρ , καί πᾶς ἐπικλύζω ὁ γλῶσσα , μή καί ὁ θατέρου μετά μακροθυμία ἀκούω ὁ πρός αὐτός ἵστημι , ὁ ψῆφος φέρω · ἀλλά κἀν μυριάκις ὁ [ 145 ] πρότερος δοκέω Δίκαιος λέγω , ἀνέπαφος ὁ ἀκοή καί ὁ δύο τηρέω . ἐπειδήπερ καί οὗτος δικαστής εἰμί ἀρετή , ὁ παρά κατεράω μανθάνω μετά ἀχριδείας ἀπασάω , τότε ὁ παρά ἑαυτοῦ ἐπάγω . ἐπεί οὖν καί νῦν ἀντί ῥήτωρ τις ἢ κοινός ὁ πολύς πρόληψις , καί ἐν ὁ μακρός χρόνος ῥιζόω παρά ὁ ὁ πολύς διάνοια , οὗτος κατά ὁ οἰκέω ἅπας ῥητορεύω λέγω , Πάν , φημί , ἄνω καί κάτω γίγνομαι , πολύς σύγχυσις ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐμπίμπλημι γένος , καί πολύς κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ ἀδικέω , ὁ ἐπηρεάζω , ὁ βιάζομαι , ὁ βλάπτω , ὁ αδυνεος παρά ὁ δυνατός , ὁ Πέντες παρά ὁ πλούσιος · καί ὡς ὁ κύμα ὁ θάλασσα οὐ εἰμί ἀριθμέω , οὕτως οὐδέ ὁ πλῆθος ὁ αδικώ , ὁ ἐπηρεάζω , ὁ κακῶς πάσχω · καί οὔτε νόμος διόρθωσις , οὔτε δικαστήριον φόβος , οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ λοιπός οὗτος ἵστημι καί ὁ νόσος , ἀλλά κατά ἕκαστος ἡμέρα αὐξάνω ὁ κακός , καί οἰμωγή πανταχοῦ , καί ὀργή , καί δάκρυ ὁ ἀδικέω · καί ὁ τάσσω ὁ τοιοῦτος διορθόω δικαστής , αὐτός ὁ χειμών ἐπιτείνω , καί ὁ νόσος ἐπιτρίβω · πολύς δέ ἐντεῦθεν ὁ ἀνόητος καί ἄθλιος , καινός τις μαίνομαι μανία , ὁ ὁ Θεός κατηγορέω πρόνοια , δράω ὁ μέν ἐπίκειμαι πολλάκις ἕλκω , σπαρττομενω , ἄρχω , ὁ δέ θρασύς , καί ἰταμός a , καί ἄτιμος , καί ἐκ ἄτιμος , πλουτέω , καί δυναστεία περιβάλλω , φοβερός τε πολύς γίγνομαι . καί μυρίος προστρίβω ὁ επεικειστερεω δήω , καί οὗτος ἐν πόλις καί ἐν χώρα , καί ἐν ἐρῆμος , καί ἐν γῆ καί ἐν θάλασσα τολμάω · ἀναγκαῖος ἐγώ ὁ λόγος οὗτος εἴργω , απεναντίας ὁ εἴρω ἵστημι , καί ἀγών ἀγωνίζομαι b καινός μέν , ὅσπερ ἄρχω εἶπον , καί παράδοξος , χρήσιμος δέ καί ἀληθής , καί ὁ βούλομαι προσέχω καί πείθω λυσιτελής · ὁ γάρ περιγέλλεται δείκνυμι ( ἀλλά μή θορυβέω ) οὐδείς ὁ ἀδικέω παρά ἕτερος τις ἀδικέω , ἀλλά παρά ἑαυτοῦ οὗτος πάσχω .