joannes-chrysostomus.de-chananaea-dub pg052_0074.1
οὐ μαγγανευτριᾶς γυναῖκας ἐμισθώσατο , ταύτας τὰς γοητευούσας δαίμονας καὶ αὔξουσας τὸ ἔλκος · ἀλλ᾽ ἄρξαιε τοῦ διαβόλου τὸ ἔργαστήριον , καὶ ἔρχεται ἐπὶ τὸν Σωτῆρα τῶν ψυχῶν τῶν ἡμετέρων . Ἐλέησόν με · ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται . Ἴστε τὸ πάθος , ὅποι πατέρες ἐγένεσθε · βοηθήσατέ μου τῷ λόγῳ , ὅσαι μητέρες ἐγένεσθε . Οὐ δύναμαι ἐρωτῆσαι τὸν γείμωνα , ὃν ὑπέμεινε τὸ γύναιον . Ἐλέησόν με · ἡ θυγάτηρ μου κακῶς δαιμονίζεται . Εἶδες τὴν φιλοσφίαν τῆς γυναικός ; εἶδες τὴν καρτερίαν ; τὴν ἀνδρείαν ; τὴν ὑπομονήν ; Ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίνατο αὐτῇ λόγον . Κακὰ πράγματα . Παρακαλεῖ , δέεται , κλαίει τὴν συμφορὰν , αὔξει τὴν τραγῳδίαν , δηγείται τὸ πάθος · καὶ ὁ φιλάνθρωπος οὐκ ἀποκρίνεται ; ὁ Λόγος σιωπᾷ , ἡ πηγὴ κλείεται , ὁ ἰατρὸς τὰ φάρμακα συστέλλει . Τί τὸ καινόν ; τί τὸ παράδοξον ; Ἄλλος ἐπιτρέχει , καὶ ταύτην ἐπιτρέχουσαν ἐλαύνει ; Ἄλλ᾽ ἐνθόσον τοῦ ἰατροῦ τὴν φιλοσοφίαν . Ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίνατο αὐτῇ λόγον . Τίνος ἕνεκα ; Ὅτι οὐ τὰ ῥήματα ἔζητεν , ἀλλὰ τὰ ἀπόρρητα τῆς διανοίας κατεμάθαινε . Ὁ δὲ οὐκ ἀπεκρίνατο αὐτῇ λόγον . Τί δὲ οἱ μαθηταί ; [ 457 ] Ἐπειδὴ οὐκ ἔτυχεν ἡ γυνὴ ἀποκρίσεως , προσελθόντες αὐτῷ λέγουσιν · Ἀπόλυσον αὐτήν , ὅτι κράζει ὀπισθεν ἡμῶν . Ἄλλὰ σὺ τὴς ἔξωθεν ἀκούεις κραυγῆς , ἐγὼ δὲ τῆς ἔνδοθεν · μεγάλη ἡ φωνὴ τοῦ στόματος , ἀλλὰ μείζων ἡ τῆς διανοίας . Ἀπόλυσον αὐτήν , ὅτι κράζει ὀπισθεν ἡμῶν · Ἄλλος δὲ λέγει · εὐαγγελιστής , Ἐμαρτυροῦν ἡμῶν . Ἐναντία τὰ εἰρημένα , ἀλλ᾽ οὐ ψευδῆ · ἀμφότερα γὰρ ἐποίησε . Πρότερον γὰρ ὁπισθεν ἔκραζεν · ὅτε δὲ οὐκ ἀπεκρίθη , ἦλθεν ἔμπροσθεν , χαθάρει χιῶν λεῖψιν τῶν ποδός τοῦ κυρίου αὐτοῦ . Ἀπόλυσον αὐτήν · θεάσασθον περιέστησε , δῆμον συνήγαγε · τὴν ὀδύνην ἐθεώρουν τὴν ἀνθρωπίνην ἐκεῖνοι , ὁ δὲ Δεσπότης τὴν φιλαθρωπían , καὶ τὴν σωτηρίαν τῆς γυναικός . Ἀπόλυσον αὐτήν , ὅτι κράζει ὀπισθεν ἡμῶν . Τί οὖν ὁ Χριστός ; Οὐκ ἀπεστάλην εἰ μὴ εἰς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ . Ὅτε ἀπεκρίνατο , χαίρον αὐτῆς ἐποίησε τὸ ἔλκος · ἰατρὸς γὰρ ἦν τέμνων , οὐχ ἴων διελή , ἀλλ᾽ ἵνα συνάφῃ .
Lemmas: οὖον μαγγανεύτρια γυνή μισθόω , οὗτος ὁ γοητεύω δαίμων καί αύξων ὁ ἔλκος · ἀλλά ἄρχω ὁ διάβολος ὁ ἐργαστήριον , καί ἔρχομαι ἐπί ὁ Σωτήρ ὁ Ψυχή ὁ ἡμέτερος . ἐλεάω ἐγώ · ὁ θυγάτηρ ἐγώ κακῶς δαιμονίζομαι . οἶδα ὁ πάθος , ὅποι πατήρ γίγνομαι · βοηθέω ἐγώ ὁ λόγος , ὅσος μήτηρ γίγνομαι . οὖον δύναμαι ἐρωτάω ὁ γείμωνα , ὅς ὑπομένω ὁ γύναιον . ἐλεάω ἐγώ · ὁ θυγάτηρ ἐγώ κακῶς δαιμονίζομαι . εἶδον ὁ φιλοσφίαν ὁ γυνή ; ὁράω ὁ καρτερία ; ὁ ἀνδρεῖος ; ὁ ὑπομονή ; ὁ δέ οὐ ἀποκρίνω αὐτός λόγος . Κακός πρᾶγμα . παρακαλέω , δήω , καλέω ὁ συμφορά , αὐξάνω ὁ τραγῳδία , δηγειος ὁ πάθος · καί ὁ φιλάνθρωπος οὐ ἀποκρίνω ; ὁ Λόγος σιωπάω , ὁ πηγή καλέω , ὁ ἰατρός ὁ φάρμακον συστέλλω . τις ὁ καινός ; τίς ὁ παράδοξος ; ἄλλος ἐπιτρέχω , καί οὗτος ἐπιτρέχω ἐλαύνω ; ἄλλος ἐντίθημι ὁ ἰατρός ὁ φιλοσοφία . ὁ δέ οὐ ἀποκρίνω αὐτός λόγος . τίς ἕνεκα ; ὅτι2 οὖον ὁ ῥῆμα ζῶ , ἀλλά ὁ ἀπόρρητος ὁ διάνοια καταμανθάνω . ὁ δέ οὐ ἀποκρίνω αὐτός λόγος . τις δέ ὁ μαθητής ; [ 457 ] ἐπεί οὐ τυγχάνω ὁ γυνή ἀπόκρισις , προσέρχομαι αὐτός λέγω · ἀπολύω αὐτός , ὅτι κράζω ὄπισθεν ἐγώ . ἀλλά σύ σής ἔξωθεν ἀκούω κραυγή , ἐγώ δέ ὁ ἔνδοθεν · μέγας ὁ φωνή ὁ στόμα , ἀλλά μείζων ὁ ὁ διάνοια . ἀπολύω αὐτός , ὅτι κράζω ὄπισθεν ἐγώ · ἄλλος δέ λέγω · εὐαγγελιστής , μαρτυρέω ἐγώ . ἐναντίος ὁ εἴρω , ἀλλά οὖον ψευδής · ἀμφότερος γάρ ποιέω . πρότερος γάρ ὄπισθεν κράζω · ὅτε δέ οὐ ἀποκρίνω , ἔρχομαι ἔμπροσθεν , καθαίρω χιών λεῖψις ὁ πούς ὁ κύριος αὐτός . ἀπολύω αὐτός · θεάομαι περιίστημι , δῆμος συνάγω · ὁ ὀδύνη θεωρέω ὁ ἀνθρώπινος ἐκεῖνος , ὁ δέ Δεσπότης ὁ φιλαθρωπían , καί ὁ σωτηρία ὁ γυνή . ἀπολύω αὐτός , ὅτι κράζω ὄπισθεν ἐγώ . τις οὖν ὁ Χριστός ; οὐ ἀποστέλλω εἰμί μή εἰς ὁ πρόβατον ὁ ἀπόλλυμι οἶκος Ἰσραήλ . ὅτε ἀποκρίνω , χαίρω αὐτός ποιέω ὁ ἔλκος · ἰατρός γάρ εἰμί τέμνω , οὐ Ἴων διαιρέω , ἀλλά ἵνα συναφή .