joannes-chrysostomus.de-beato-abraham-sp pg050_0334.4
τῷ [ 742 ] σώματι , καὶ οὐχ ἥττε πρὸς ἑαυτόν · Ποῦ ἀπέρχωμαι ἐν ὀχάτῃ πολίφ ; καταλίπω τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου , καὶ τὴν γῆν ἐν ἧ ἐγεννήθην , ὅπου περιουσία χρημάτων , καὶ περιφάνεια γονέων · ὅπου κτήσεις πολυτελεῖς , καὶ φίλων εὐημερία · ἀλλ’ ἐλυπεῖτο μὲν πρὸς τὸ παρὸν , οὐ παρήκου δὲ · ὡς φιλότοπος γὰρ ἠγωνιζό καταλιπεῖν , ὡς φιλόθεος δὲ ἐπαίθετο καὶ ὑπήκουε · καὶ τὸ θαυμαστὸν , οὔτε εἶπεν αὐτῷ ὁ Θεὸς εἰς ποῖον τόπον , ἀλλὰ τῷ ἀδιορίστῳ τοῦ ὀνόματος ἐγύμνασεν αὐτὸν τὴν προαίρεσιν . Εἰ γὰρ εἶπεν αὐτῷ , ὅτι εἰς γῆ , σε ἐγὼ ἀπαγαγεῖν μένουσαν γάλα καὶ μέλι , εὕρισκοτο ὁ Ἄβραάμ οὐ φωνὴν Θεοῦ ὑπακούσας , ἀλλὰ γῆν τῆς προκρίνας . Ἐβήδεν οὖν Ἄβραάμ μὴ ἐπιστάμενος ποῦ ἀπέρχεται . Εἶδες πολιὰν σεμνυνομένην ἐν κατορθώμασι ; Τοιαῦτα γὰρ , ὡς προείπον , τὰ ἡμέτερα · οὐχ ἀτονία γῆρας αὐτὰ καταδάλει , οὐ χρόνος αὐτὰ μαραίνει · οὐ γὰρ ἐν σώμασιν ἐστιν ἡ πολία , ἀλλ’ ἐν ψυχαῖς · διὸ καὶ ἀγήρατά ἐστιν . Ἐβήδεν οὖν Ἄβραάμ μηδὲν εἰληφώς , ἀλλ’ ἐτι ἐν σπηλαῖς κατοικῶν · καὶ οὐχ ἠπίστησεν , οὐδὲ ἠγωνίασεν · εἶχε γὰρ ἐνέχυρον ἀξιόπιστον τοῦ καλέσαντος τὴν φωνήν . Ἦν δὲ αὐτὸς ἄγονος , καὶ οὐχ ἐτέκνον , ἀλλ’ οὔτε Σάρρα ἡ τοῦτο γυνή · Ἴδε δὲ ἔξ ἐπαγγέλας υἱὸν τὸν Ἰσαάκ · ὅτε δὲ ἡ φύσις ἀπηγόρευε , τότε ἡ χάρις ἐδωρήσατο · Ἴλαθεν ἀξιόπιστον μισθὸν ὑπακοῆς , ἀλλὰ τοῦτο μὴ εἰδώς · εἰ γὰρ ἤδει , οὐδὲν ἀξιόπιστον ἦν ποιῆσαι . Καὶ ἵνα μάθῃς , ὅτι οὐ διὰ τοῦτο ὑπήκουσε , βλέπε πῶς καὶ αὐτὸν κλευδόμενον ἀνελθεῖν οὐ παρακούει , ἀλλὰ τὴν φύσιν βίπτει , καὶ τὴν φιλοθεῖαν ἀσπάζεται , τὰ σπλάγχνα καταπατεῖ , καὶ τοῦ καλέσαντος οὐχ ἀρίσταιται . Τί οὖν πρὸς αὐτὸν ὁ Θεός ; Ἄβραάμ , Ἄβραάμ . Ὁ δὲ εἶπεν · Ἴδοὺ ἐγώ · καὶ εἶπε · Ἄδε τὸν υἱὸν σου τὸν ἀγαπητόν , ὃν ἠγάπησας , τὸν Ἰσαάκ , καὶ ἀνένεγκε αὐτὸν εἰς ὁλοκαύτωσιν ἐν τῷ ὄρει , ὃν ἄν σοι εἴπω . Οὔτε τὸ ὄρος αὐτῷ ἐδήλωσεν , ἀλλὰ τῷ ἀδιορίστῳ τοῦ ὀνόματος πάλιν αὐτὸν ἀθυμίαν ἐνέβαλεν . Ἄλλ’ ὅμως τούτων οὐδὲν τὸν Ἄβραάμ ἐθορύβησε · μᾶλλον δὲ αὐτὸ ἐθορύβησεν · ἐπαγε μὲν γὰρ τὸ τοῦ ἀνθρώπου , οὐχ ἀνθρώπου · τὰ τῆς ἁμαρτίας · ἐκλυδωνίζετο μὲν ὡς πατήρ , οὐ κατεποντίζετο δὲ ὡς φιλόθεος · τὰ σπλάγχνα ἀνήπεστο , ἀλλ’ ἡ πίστις ἐνίκα . Μὴ γὰρ εἴπης , ὅτι οὐδὲν ἐπαοχεν ὁ Ἄβραάμ · ἐννόησον πῶς ἐτυρπολεῖτο ὑπὸ τῶν σπλαγχνῶν ἐλαυνόμενος , καὶ βλέπε τὴν φιλοσοφίαν αὐτοῦ . Οὐδὲ τῇ Σάρρᾳ λέγει · ἰδεῖν γὰρ , πῶς ποτε ἐμποδίσθη τῷ μυστηρίῳ τῷ ἐπιτελουμένῳ . Εἰ γὰρ εἶπεν , εἰκὸς αὐτὴν ἐπιστομίζειν , καὶ λέγειν · Ποῦ ἀνάγεις τὸν υἱὸν σου , ὃν παρ’ ἐλπίδας ἔλαβον , ὃν κατ’ ἐπαγγελίαν ἐδεξάμην , ὃν ἀντὶ τῆς φιλοξενίας ἔλαβον , ὃν ἐν ὀχάτῃ γῆρας ἐχαρισάτο μοι ὁ Θεός ; ποῦ αὐτὸν ἀνάγεις ; ποῦ αὐτὸν λαμβάνεις ; οὐδεὶς σοι
Lemmas: ὁ [ 742 ] σῶμα , καί οὐ εἰμί πρός ἑαυτοῦ · Που ἀπέρχομαι ἐν ὀχάτῃ πολίφ ; καταλείπω ὁ οἶκος ὁ πατέρας ἐγώ , καί ὁ γῆ ἐν ὅς γεννάω , ὅπου περιουσία χρῆμα , καί περιφάνεια γονεύς · ὅπου κτῆσις πολυτελής , καί φίλος εὐημερία · ἀλλά λυπέω μέν πρός ὁ πάρειμι , οὐ παρήκω δέ · ὡς φιλοτοπους γάρ ἀγωνίζομαι καταλείπω , ὡς φιλόθεος δέ παίω καί ὑπακούω · καί ὁ θαυμαστός , οὔτε λέγω αὐτός ὁ θεός εἰς ποῖος τόπος , ἀλλά ὁ ἀδιόριστος ὁ ὄνομα γυμνάζω αὐτός ὁ προαίρεσις . εἰμί γάρ εἶπον αὐτός , ὅτι εἰς γῆ , σύ ἐγώ ἀπάγω μένω γάλα καί μέλι , εὑρίσκω ὁ Ἀβραάμ οὐ φωνή θεός ὑπακούω , ἀλλά γῆ ὁ προκρίνω . Ἐβήδεν οὖν Ἀβραάμ μή ἐπίσταμαι ποῦ ἀπέρχομαι . εἶδον πολιός σεμνύνω ἐν κατόρθωμα ; τοιοῦτος γάρ , ὡς προλέγω , ὁ ἡμέτερος · οὐ ἀτονία γῆρας αὐτός καταδάλει , οὐ χρόνος αὐτός μαραίνω · οὐ γάρ ἐν σῶμα εἰμί ὁ πολιός , ἀλλά ἐν ψυχή · διό καί ἀγήρατον εἰμί . Ἐβήδεν οὖν Ἀβραάμ μηδείς λαμβάνω , ἀλλά ἔτι ἐν σπίλη κατοικέω · καί οὐ ἀπιστέω , οὐδέ ἀγωνιάω · ἔχω γάρ ἐνέχυρον ἀξιόπιστος ὁ καλέω ὁ φωνή . Ἦς δέ αὐτός ἄγονος , καί οὐ τεκνόω , ἀλλά οὔτε Σάρα ὁ οὗτος γυνή · ὁράω δέ ἐκ ἐπαγγέλλω υἱός ὁ Ἰσαάκ · ὅτε δέ ὁ φύσις ἀπαγορεύω , τότε ὁ χάρις δωρέομαι · Ἴλαθεν ἀξιόπιστος μισθός ὑπακοή , ἀλλά οὗτος μή οἶδα · εἰμί γάρ οἶδα , οὐδείς ἀξιόπιστος εἰμί ποιέω . καί ἵνα μανθάνω , ὅτι οὐ διά οὗτος ὑπακούω , βλέπω πῶς καί αὐτός κλευδιδωμι ἀνέρχομαι οὐ παρακούω , ἀλλά ὁ φύσις βίπτει , καί ὁ φιλοθεΐα ἀσπάζομαι , ὁ σπλάγχνον καταπατέω , καί ὁ καλέω οὐ ἀριστάω . τις οὖν πρός αὐτός ὁ θεός ; Ἀβραάμ , Ἀβραάμ . ὁ δέ λέγω · ἰδού ἐγώ · καί λέγω · ἁνδάνω ὁ υἱός σύ ὁ ἀγαπητός , ὅς ἀγαπάω , ὁ Ἰσαάκ , καί ἀναφέρω αὐτός εἰς ὁλοκαύτωσις ἐν ὁ ὄρος , ὅς ἄν σύ λέγω . οὔτε ὁ ὄρος αὐτός δηλόω , ἀλλά ὁ ἀδιόριστος ὁ ὄνομα πάλιν αὐτός ἀθυμία ἐμβάλλω . ἄλλος ὅμως οὗτος οὐδείς ὁ Ἀβραάμ θορυβώ · μᾶλλον δέ αὐτός θορυβέω · ἐπάγω μέν γάρ ὁ ὁ ἄνθρωπος , οὐ ἄνθρωπος · ὁ ὁ ἁμαρτία · κλυδωνίζω μέν ὡς πατήρ , οὐ καταποντίζω δέ ὡς φιλόθεος · ὁ σπλάγχνον ἀναπίπτω , ἀλλά ὁ πίστις νικάω . μή γάρ λέγω , ὅτι οὐδείς ἐπάγω ὁ Ἀβραάμ · ἐννοέω πῶς ἐτυρπολεῖτο ὑπό ὁ σπλάγχνον ἐλαύνω , καί βλέπω ὁ φιλοσοφία αὐτός . οὐδέ ὁ Σάρα λέγω · ὁράω γάρ , πῶς ποτός ἐμποδίζω ὁ μυστήριον ὁ ἐπιτελέω . εἰμί γάρ λέγω , ἔοικα αὐτός ἐπιστομίζω , καί λέγω · πός ἀνάγω ὁ υἱός σύ , ὅς παρά ἐλπίς λαμβάνω , ὅς κατά ἐπαγγελία δέχομαι , ὅς ἀντί ὁ φιλοξενία λαμβάνω , ὅς ἐν ὀχάτῃ γῆρας χαρίζομαι ἐγώ ὁ θεός ; ποῦ αὐτός ἀνάγω ; ποῦ αὐτός λαμβάνω ; οὐδείς σύ