joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0161.1
ἀπαντες οἱ τότε τὴν πόλιν οἰκοῦντες · Ἕλληνες ἐδέξαντο τὴν πληγὴν , καὶ ὡς οὐκ ἂν τοῦτο · πρᾶως ἠνέχεν ὁ βασιλεὺς , ἀλλὰ πάντα θυμῷ εἰς τὴν τοῦ μάρτυρος λάρνακα ἀφήκας ἂν , εἰ μὴ φόβῳ κατεῖχον μεῖζον . Τί οὖν ἔφην ; Ὀλύμπια μὲν οὐ μᾶλα πόρθμ · συγκαλέσει δὲ ἡ πατρίηυρις τὰς πόλεις , αἱ δὲ ἥξουσι βοὺς ἀγούσαι τῷ Ἀπόλλωνι θυσίας . Τί δράσομεν ; ποῦ καταδυσώμεθα ; τὶς ἡμῖν θεὸν διαστήσει τῆν γῆν ; ποῖος κῆρυξ , ποία σάλπιγξ οὐχ ὑποκινήσει δάκρυον ; τὶς ὁροπηρ ἔρει τὰ Ὀλύμπια , τοῦ σκόμμου ἑτῦθεν ἐπεμβαλλόντος ὀδυρμόν ; Δὸς τοῦα μοι καροὐλκά , φησίν · ἡ τραγωδία · ἐγὼ δὲ λέγω , καὶ μαρτυκὴς τι μακρόν , ὅπως τὴ μὲν ἔλω , τὴ δὲ τοῦσῶν τὸν ἑράσαντα . Ἐσώμησε ἀσεβοῦς ; ὦ ψυχὴς μαρὰς ! ὦ θρασείας χειρός ! Τίνὸς τις οὗτος ἕτερος , ἢ Ἰδας , ὁ ἰδεληδὸς Ἀνυκῶς , οὐ μέγας μὲν ὡςπερ ἐκεῖνος , οὐδὲ τοῦσος ὡςπερ οὗτος , ἀλλ' ἐν τούτῳ εἰδὼς τὸ κατάθισόν [ 569 ] μαίνεσθαι . Τοὺς μὲν Ἀλωέας ἐτι διανοουμένους τὰς τῶν θεῶν ἐκίουλὰς βαδῶ πατέπασιν , Ἀπολλων , τούτων δὲ πόρρωθεν φέροντε τὸ πῦρ οὐκ ἀπήτησεν · ὅτις δ' αὐτὴν πατάμενος · τὴν καρδίαν . Ὁ δεξιὰς τελίγος ! ὦ πυρὸς ἀδίκου ! πῶ ποτε ἄρα τὸ πρῶτον ἔπεσε ; τί τοῦ κακοῦ τὸ προοίμιον ; ἄρα ἐξ ὁρῆς ἀράμενον ἐπὶ τὰ ἄλλια πρῶδη , τὴν κεφαλὴν ἐκείνη , τὸ πρόσωπον , τὴν μίλην , τὴν κίδαριν , τὸν ποδὸν μέγαν ; Ἥφαιστος δὲ , πυρὸς ταμίας , οὐχ ἠκείλησε τῷ πυρί λυμαίνομένῳ , τὴν χάριν ὀφείλω τῷ θεῷ μηνύματος ἀρχαίου · ἀλλ' οὐδὲ ὁ Ζεὺς , ὁμβρῶν ἡγίας ἔχων , ὕδωρ ἄρξεν ἐπὶ τὴν φλόγα , καὶ ταῦτα Λυδῶν ποτε βασιλεῖ δυστυχήσαντι σβέδας πυράν . Τί πρῶτον ἄρα πρὸς αὐτὸν ἐλασεν ὁ τὸν πόλεμον ἀράμενος ; κόθεν ποτὲ τὸ θάρσος ; πῶς δὲ ἐρύλαξε τὴν ὁρμήν ; πῶς δὲ οὐκ ἔλυσε τὸ δόγμα , τοῦ θεοῦ τὸ κάλλος αἰδεσθείς ; Μέχρι τίνος οὐ διαβλέψεις , ἀλλὰ καὶ ταλαίπωρε , ταῦτα ἀνθρωπίνη εἶναι λέγων χειρὸς , καὶ ὡςπερ οἱ παραπαίοντες ἐναντιοῦντες καὶ σαυτὸ μαχόμενος ; Εἰ γὰρ τὸν Περσῶν βασιλέα , καὶ τοσαύτην ἄγοντα στρατιάν , καὶ τὴν πόλιν ἔλοντα , καὶ τὰ λοιπὰ τῶν ἱερῶν ἐμπρησάντα , καὶ τὴν δόξα μετὰ χειρᾶς ἔχοντα , καὶ προσάγειν αὐτὴν ἤδη τοῦτῳ μέλλοντα τῷ ναῷ , μετέβαλεν ὁ δαίμων ( καὶ γὰρ καὶ ταῦτα ἐν ἀρχῇ τῆς μονοβίας ἐλεγες ὁρηνόν , οὕτως εἰπών · Τὸν τοῦ βασιλέα Περσῶν τοῦ νῦν τούτου πολεμοῦντος πρόγονον , προδοσίᾳ τὸ δστυ λαβόντα καὶ ἐμπρήσαντα , χωρησαντα ἐπὶ Δάφνην ὡς ἐδ αὐτὸ δράσοντα , μετέβαλεν ὁ θεός , καὶ τὴν δῆδαλμάς προσεκίνησε τῷ Ἀπόλλωνι · οὕτως αὐτὸν κατεκράδη τε καὶ διήλλαξε δ φασις ) · ὁ δὲ θυμοῦ βαρβαρικοῦ καὶ τοσαύτης περιγενομένου στρατιᾶς , ὡς ἔρθε , καὶ δυνατὴς τότε τὸν χθόνιον διαρῦναι ( λέγεις δὲ ὅτι καὶ τοὺς Ἀλωέας παίδας διανοουμένους τὰς τῶν θεῶν ἐπιβολὰς θανάτῳ κατέπαυσε ) , πῶς οὐν οὐ τοσαῦτα δυναθείς , οὐδὲν τοιούτον ἐργάσατο νῦν ; Καίτοι εἰ μηδὲν ἕτερον , τὸν γοῦν ἱερέα σπαρταζόμενον ἀδίκως ἐλεήσαι ἔχρην , φανερὸν καταστήσαντα τὸν ἐπίβουλον . Καὶ εἰ τότε παρὰ τὸν ἐμπρησθὲν διέφυγεν , ὅτε γοῦν ὁ δελαιος ἐκαὶνος κρεμάμενος διωρύττετο τὰς πλευράς , καὶ τὸν ἐργασάμενον ἀπακούμενος εἰπεῖν οὐχ εἶχε , τότε παραστήναι
Lemmas: ἅπας ὁ τότε ὁ πόλις οἰκέω · Ἕλλην δέχομαι ὁ πληγή , καί ὡς οὐ εἄν οὗτος · πρᾶος ἀνέχω ὁ βασιλεύς , ἀλλά πᾶς θυμός εἰς ὁ ὁ μάρτυς λάρναξ ἀφίημι εἄν , εἰμί μή φόβος κατέχω μείζων . τις οὖν φημί ; Ὀλύμπιος μέν οὖον μῆλον πόρθμος · συγκαλέω δέ ὁ πατρίηυρις ὁ πόλις , ὁ δέ ἥκω βοῦς ἄγω ὁ Ἀπόλλων θυσία . τις δράω ; ποῦ καταδύω ; τις ἐγώ θεός διΐστημι ὁ γῆ ; ποῖος κῆρυξ , ποῖος σάλπιγξ οὐ ὑποκινέω δάκρυ ; τις ὁροπηρ ἔρομαι ὁ Ὀλύμπιος , ὁ σκόμμου θύω ἐπεμβάλλω ὀδυρμός ; δός τοῦα ἐγώ καροὐλκά , φημί · ὁ τραγωδία · ἐγώ δέ λέγω , καί μαρτυκεω τίς μακρός , ὅπως ὅς μέν αἱρέω , ὅς δέ τουω ὁ ἐράω . Ἐσώμησε ἀσεβής ; εἰμί Ψυχή Μαρᾶς ! εἰμί θρασύς χείρ ! τις τις οὗτος ἕτερος , ἢ μάργηλις , ὁ ἰδεληδὸς ἄνοικος , οὖον μέγας μέν ὡς ἐκεῖνος , οὐδέ Τούσος ὡς οὗτος , ἀλλά ἐν οὗτος εἰδοί ὁ καταθισος [ 569 ] μαίνομαι . ὁ μέν Αλωέας ἔτι διανοέομαι ὁ ὁ θεός εκιολος βάδος πατέπασιν , Ἀπόλλων , οὗτος δέ πόρρωθεν φέρω ὁ πῦρ οὐ ἀπαιτέω · ὅστις δέ αὐτός πατάω · ὁ Καρδία . ὁ δεξιά τελίγος ! εἰμί πυρός ἄδικος ! πῶ ποτός ἄρα ὁ πρῶτος πίπτω ; τίς ὁ κακός ὁ προοίμιον ; ἄρα ἐκ ὁράω ἀείρω ἐπί ὁ αλλία πρῶδη , ὁ κεφαλή ἐκεῖνος , ὁ πρόσωπον , ὁ μίλη , ὁ κίδαρις , ὁ ποδὸν μέγας ; Ἥφαιστος δέ , πυρός τάμιας , οὐ ἠκείλησε ὁ πῦρ λυμαίνω , ὁ χάρις ὀφείλω ὁ θεός μήνυμα ἀρχαῖος · ἀλλά οὐδέ ὁ Ζεύς , ὄμβρος Ἡγίας ἔχω , ὕδωρ ἄρχω ἐπί ὁ φλόξ , καί οὗτος Λυδός ποτός βασιλεύς δυστυχέω σβέδας πυρά . τις πρῶτος ἄρα πρός αὐτός ἐλαύνω ὁ ὁ πόλεμος ἀείρω ; πόθεν ποτέ ὁ θάρσος ; πῶς δέ ἐρύλαξε ὁ ὁρμή ; πῶς δέ οὐ λύω ὁ δόγμα , ὁ θεός ὁ κάλλος αἰδέομαι ; μέχρι τίς οὖον διαβλέπω , ἀλλά καί ταλαίπωρος , οὗτος ἀνθρώπινος εἰμί λέγω χείρ , καί ὡς ὁ παραπαίω ἐναντιόομαι καί σαυτός μάχομαι ; εἰμί γάρ ὁ Πέρσης βασιλεύς , καί τοσοῦτος ἄγω στρατιά , καί ὁ πόλις αἱρέω , καί ὁ λοιπάς ὁ ἱερός ἐμπίμπρημι , καί ὁ δόξα μετά Χειρᾶς ἔχω , καί προσάγω αὐτός ἤδη τοῦτῳ μέλλω ὁ ναός , μεταβάλλω ὁ δαίμων ( καί γάρ καί οὗτος ἐν ἀρχή ὁ μονόβιος λέγω ὁράω , οὕτως εἶπον · ὁ ὁ βασιλεύς Πέρσης ὁ νῦν οὗτος πολεμέω πρόγονος , προδοσία ὁ δστυ λαμβάνω καί ἐμπίμπρημι , χωρέω ἐπί Δάφνη ὡς ΕΔ αὐτός δράω , μεταβάλλω ὁ θεός , καί ὁ δῆδαλμάς προσκινέω ὁ Ἀπόλλων · οὕτως αὐτός κατακράζω τε καί διαλλάσσω δ φάσις ) · ὁ δέ θυμός βαρβαρικός καί τοσοῦτος περιγίγνομαι στρατιά , ὡς εἴρω , καί δυνατός τότε ὁ χθόνιος διαίρω ( λέγω δέ ὅτι καί ὁ Αλωέας παῖς διανοέομαι ὁ ὁ θεός ἐπιβολή θάνατος καταπαύω ) , πῶς ὀν οὖον τοσοῦτος δύναμαι , οὐδείς τοιοῦτος ἐργάζομαι νῦν ; καίτοι εἰμί μηδείς ἕτερος , ὁ γοῦν ἱερεύς σπαρταζομενω ἄδικος ἐλεέω χρή , φανερός καθίστημι ὁ ἐπίβουλος . καί εἰμί τότε παρά ὁ ἐμπίμπρημι διαφεύγω , ὅτε γοῦν ὁ δέλος ἐκαὶνος κρεμάννυμι διορύσσω ὁ πλευρά , καί ὁ ἐργάζομαι απακουμην εἶπον οὐ ἔχω , τότε παρίστημι