joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0133.2
οὐ τοῦ παρόντος καιροῦ , ἀλλὰ κἂν πάντας τοὺς αἰῶνας περὶ αὐτῆς φθέγγηται τις , κἂν τοσαύτην ἔχῃ δύναμιν , ὅσην τὰς ἀσωμάτους δυνάμεις εἰκός , οὐδὲ οὕτως ἐκφάσεται τῆς ἀξίας ποτέ . Ὅσον γὰρ ἐστιν ἀγαθός , μόνος οἶδεν αὐτός , ἐπειδὴ καὶ μόνος ἐστιν οὕτως f ἀγαθός . Ὅρα γοῦν οἱ τοῖς μαθηταῖς φησιν · Ἀμὴν , ἀμὴν λέγω ὑμῖν , ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ , τὰ ἔργα , ἃ ἐγὼ ποιῶ , κἀκεῖνος ποιήσει , καὶ μειζονα τούτων ποιήσει . Οὐδὲ γὰρ ἂν τοσαύτης αὐτοὺς μετέδωκε τῆς τιμῆς , μὴ ἴαν καὶ ἀπειρὸς ὤν ἀγαθός . Εἰ δὲ τὸν ἡμῖν ἀμφισβητοῦν , ποῦ τέλος ἔσχεν οὕτως ὁ χρησιμὸς , τὸ βιβλίον μετὰ χειρὸς λαβὼν , ὃ καλεῖται μὲν Πράξεις ἀποστόλων , ἔχει δὲ αὐτὰς οὐ πάσας , ἀλλ' οὐδὲ πάντων αὐτῶν , ἀλλ' ἕνως ἢ δύο , καὶ ταύτας εὐαρρυθμητάς , δέσται τοὺς μὲν ἀρρωστοῦντας ἐπὶ τῶν κλινιδίων κατακλιμένους , τὰς δὲ σκίας μόνον τῶν μακαρίων ἐκείνων ἐφάπτομεν τὲ αὐτῶν ἤμα καὶ τὴν ὑγιειαν ἐργαζομένας , πολλὰς δὲ τῶν μαινομένων τῶν Ἰματίων Παύλου οὐδὲν πλέον ἐδέησε πρὸς τὴν τοῦ κινουόντος αὐτοὺς δαιμόνου ἀπαλλαγὴν . Εἰ δὲ τις ταῦτα τύφωσιν εἶναι λέγοι , καὶ τερατείαν πλεονέκτην ἀπὶθασον , ἀλλὰ τὰ γέ νυν ὁρώμενα ἰκανὰ τὸ βλάσφημον ἐμφράζει στόμα καὶ κατασιγῶναι , καὶ τὴν ἀχαλίνωτον γλῶτταν ἐπισημῶν . Οὐ γὰρ ἐστιν ἐν τῇ καθ' ἡμᾶς οἰκουμένῃ οὐ χώρα , οὐχ ἔθνος , [ 539 ] οὐ πόλις , ἔνθα ταῦτα οὐχ ἤδεταί τὰ παράδοξα , οὐ θαυμασθέντα ποτὲ εἰ πλάσματα ἦν . Καὶ τοῦ λόγου τὴν μαρτυρίαν ὑμεῖς τὰν παραδύοιτε ταύτην ἡμῖν · οὐ γὰρ δεησόμεθα παρ' ἑτέρων τὴν πίστιν τῶν λεγομένων λαβεῖν , ὑμῶν τῶν ἐχθρῶν ταύτην παρεχομένων ἡμῖν . Εἴπὲ γὰρ μοι , διὰ τί τὸν Ζωροάστην ἐκεῖνον καὶ τὸν Ζάμαχὴν οὐδὲ ἐξ ὀνόματος ἴασιν οἱ πολλοί , μᾶλλον δὲ οὐδὲ τινες , πλὴν ὀλίγων τινῶν ; ἀρ' οὐχ ὅτι πλάσματα ἦν τὰ περὶ ἐκείνων λεγόμενα ἀπαντα ; Καίτοι γε κάκεινοι καὶ οἱ τὰ ἐκείνων συνθέντες δεινοὶ γενέσθαι λέγονται , οἱ μὲν γοητείαν εὑρεῖν καὶ ἐργάσασθαι , οἱ δὲ συσκάσει ψευδὸς τῇ τῶν λόγων πιθανότητι . Ἀλλὰ πάντα μάτην γίνεται καὶ εἰκῇ , ὅταν ἡ τῶν λεγομένων ὑποθέσις σαφρὰ καὶ ψευδὴς οὖσα τύχῃ , ὡσπερ σὺν , ὅταν ἰσχυρὰ καὶ ἀληθής , ἅπαντα πάλιν μάτην γίνεται καὶ εἰκῇ τὰ πρὸς ἀνατροπὴν ἐπινοούμενα παρὰ τῶν ἐχθρῶν · οὐδεμίας γὰρ δεῖται βοηθείας ἡ τῆς ἀληθείας ἰσχύς · ἀλλὰ κἂν μυρίους ἔχῃ τοὺς σβεννύντας αὐτήν , οὐ μόνον οὐκ ἀφανίζεται , ἀλλὰ καὶ δι' αὐτῶν τῶν ἐπιπράξαν ἐπιχειρούντων φαιδρότερα καὶ ὑψηλότερα ἀνεῖσι , τῶν εἰκῇ κοπτόντων ἑαυτοὺς καὶ μαινομένων καταγελοῦσα . Τὰ μὲν γὰρ παρ' ἡμῖν , ὡς φατε πλάσματα εἶναι , καὶ τύφανοι καὶ βασιλεῖς καὶ λόγων δμαχοι σοφισται , ἤδη δὲ καὶ φιλόσοφοι καὶ γόητες καὶ μάγοι καὶ δαίμονες καθελεῖν ἐσπουδασαν , Καὶ ἐξησθένησεν ἐπ' αὐτοὺς ἡ γλῶσσα αὐτῶν , κατὰ τὸν προφητικὸν λόγον , καὶ Βέλη g ἠψηλὴν ἐτενήθησαν οἱ πλῆγαι αὐτῶν . Οἱ μὲν γὰρ βασιλεῖς τοσοῦτον ἐκέρδαναν ἐκ τῆς καθ' ἡμῶν ἐπιβουλῆς , ὅσον θρησκείας δόξαν παρὰ πᾶσιν λαβεῖν h . Διὰ γὰρ τὸν κατὰ τῶν μαρτύρων θυμὸν εἰς τὴν τῆς κοινῆς φύσεως ἐξενηχθέντες ἀπηνίαν , μυρίοις ἑαυτοὺς οὐ συνεῖδον περιβαλόντες ὀνειδισιν . Οἱ δὲ φιλόσοφοι καὶ δεινοὶ ῥήτορες δόξαν πολλήν , οἱ μὲν ἐπὶ σεμνότητι , οἱ δὲ ἐπὶ λόγων δυνάμει παρὰ τοῖς πολλοῖς ἔχοντες , μετὰ τὴν πρὸς ἡμᾶς μάχην καταγελάστοι γεγόναι , καὶ παίδων ληρούντων ἀπλῶς οὐδὲν διαφέρειν ἐδοξαν . Ἀπὸ γὰρ ἐθνῶν
Lemmas: οὖον ὁ πάρειμι καιρός , ἀλλά κἀν πᾶς ὁ αἰών περί αὐτός φθέγγομαι τις , κἀν τοσοῦτος ἔχω δύναμις , ὅσος ὁ ἀσώματος δύναμις εἰκός , οὐδέ οὕτως ἐκφαίνω ὁ ἄξιος ποτός . ὅσος γάρ εἰμί ἀγαθός , μόνος οἶδα αὐτός , ἐπεί καί μόνος εἰμί οὕτως f ἀγαθός . Ὅρας γοῦν ὁ ὁ μαθητής φημί · ἀμήν , ἀμήν λέγω σύ , ὁ πιστεύω εἰς ἐγώ , ὁ ἔργον , ὁ ἐγώ ποιέω , ἐκεῖνος ποιέω , καί μείζων οὗτος ποιέω . οὐδέ γάρ εἄν τοσοῦτος αὐτός μεταδίδωμι ὁ τιμή , μή εἷς καί ἤπειρος εἰμί ἀγαθός . εἰμί δέ ὁ ἐγώ ἀμφισβητέω , ποῦ τέλος ἔχω οὕτως ὁ χρήσιμος , ὁ βιβλίον μετά χείρ λαμβάνω , ὅς καλέω μέν Πράξεις ἀπόστολος , ἔχω δέ αὐτός οὖον πᾶς , ἀλλά οὐδέ πᾶς αὐτός , ἀλλά ἕνος ἢ δύο , καί οὗτος εὐαρρυθμητάς , δίειμι ὁ μέν ἀρρωστέω ἐπί ὁ κλινίδιον κατακλίνω , ὁ δέ σκιάω μόνος ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἐφάπτω τε αὐτός ἀμάω καί ὁ ὑγίεια ἐργάζομαι , πολύς δέ ὁ μαίνομαι ὁ ἱμάτιον Παῦλος οὐδείς πλέω δήω πρός ὁ ὁ κινέω αὐτός δαίμων ἀπαλλαγή . εἰμί δέ τις οὗτος τύφω εἰμί λέγω , καί τερατεία πλεονέκτης ἀπαθής , ἀλλά ὁ γε νυν ὁράω ἱκανός ὁ βλάσφημος ἐμφράζω στόμα καί κατασιγάω , καί ὁ ἀχαλίνωτος γλῶσσα ἐπίσημος . οὖον γάρ εἰμί ἐν ὁ κατά ἐγώ οἰκέω οὖον χώρα , οὐ ἔθνος , [ 539 ] οὖον πόλις , ἔνθα οὗτος οὐ ἥδομαι ὁ παράδοξος , οὖον θαυμάζω ποτέ εἰμί πλάσμα εἰμί . καί ὁ λόγος ὁ μαρτυρία σύ ὁ παραδύω οὗτος ἐγώ · οὖον γάρ δήω παρά ἕτερος ὁ πίστις ὁ λέγω λαμβάνω , σύ ὁ ἐχθρός οὗτος παρέχω ἐγώ . εἶπον γάρ ἐγώ , διά τίς ὁ ζωροαστη ἐκεῖνος καί ὁ Ζάμαχὴν οὐδέ ἐκ ὄνομα ἴασις ὁ πολύς , μᾶλλον δέ οὐδέ τις , πλήν ὀλίγος τις ; ἀρά οὐ ὅτι πλάσμα εἰμί ὁ περί ἐκεῖνος λέγω ἅπας ; καίτοι γε ἐκεῖνος καί ὁ ὁ ἐκεῖνος συντίθημι δεινός γίγνομαι λέγω , ὁ μέν γοητεία εὑρίσκω καί ἐργάζομαι , ὁ δέ συσκαω ψευδός ὁ ὁ λόγος πιθανότης . ἀλλά πᾶς μάτην γίγνομαι καί εἰκῇ , ὅταν ὁ ὁ λέγω ὑπόθεσις Σαφρά καί ψευδής εἰμί τυγχάνω , ὡς σύν , ὅταν ἰσχυρός καί ἀληθής , ἅπας πάλιν μάτην γίγνομαι καί εἰκῇ ὁ πρός ἀνατροπή ἐπινοέω παρά ὁ ἐχθρός · οὐδείς γάρ δήω βοήθεια ὁ ὁ ἀλήθεια ἰσχύς · ἀλλά κἀν μυρίος ἔχω ὁ σβέννυμι αὐτός , οὖον μόνος οὐ ἀφανίζω , ἀλλά καί διά αὐτός ὁ επιπρασσω ἐπιχειρέω φαιδρός καί ὑψηλός ἀνίημι , ὁ εἰκῇ κόπτω ἑαυτοῦ καί μαίνομαι καταγελώ . ὁ μέν γάρ παρά ἐγώ , ὡς φημί πλάσμα εἰμί , καί τυφαινω καί βασιλεύς καί λόγος δμαχοι σοφιστής , ἤδη δέ καί φιλόσοφος καί γόης καί μάγος καί δαίμων καθαιρέω σπουδάζω , καί ἐξασθενέω ἐπί αὐτός ὁ γλῶσσα αὐτός , κατά ὁ προφητικός λόγος , καί Βέλη g ἠψηλὴν τείνω ὁ πληγή αὐτός . ὁ μέν γάρ βασιλεύς τοσοῦτος κερδαίνω ἐκ ὁ κατά ἐγώ ἐπιβουλή , ὅσος θρησκεία δόξα παρά πᾶς λαμβάνω h . Ζεύς γάρ ὁ κατά ὁ μάρτυς θυμός εἰς ὁ ὁ κοινός φύσις ἐκφέρω ἀπανιάω , μυρίος ἑαυτοῦ οὖον συνεῖδον περιβάλλω ὀνείδισις . ὁ δέ φιλόσοφος καί δεινός ῥήτωρ δόξα πολύς , ὁ μέν ἐπί σεμνότης , ὁ δέ ἐπί λόγος δύναμις παρά ὁ πολύς ἔχω , μετά ὁ πρός ἐγώ μάχη καταγέλαστος γονεύς , καί παῖς ληρέω ἀπλόος οὐδείς διαφέρω δοκέω . ἀπό γάρ ἔθνος