joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0138.2
Ἐτυχε κατὰ τὸν καιρὸν ἐκείνον , καθ’ ὃν τὸ ἀπηγὲς τοῦτο δράμα ἐτολμᾶτο καὶ ἐλεινόν , ἄνδρα τινὰ μέγαν καὶ θαυμαστὸν , ( cf γὰρ δεῖ αὐτὸν ἄνδρα καλεῖν , ) τῆς ποιήσεως ἐμπειλεῖσθαι τῆς παρ’ ἡμῖν · Βαβύλας ἦν ὄνομα αὐτῷ . Οὕτος τούτων τότε τοῦ Χριστοῦ τὴν Ἐκκλησίαν τὴν ἐνδίας ὑπὸ τῆς τοῦ Πνεύματος χάριτος ἐγχειρισθείς , τὸν Ἄνλαν καὶ τὸν τοῦτοῦ ζηλωτὴν ἔ τον Ἰωάννην ὅτι παρήλασε μὲν οὐχ ἂν εἰποιμι , μὴ καὶ λίαν φορτικῶν τὸ λεχθὲν ἦν , ἐξέδασε δὲ οὕτως , ὡς μὴδὲ τὴν τυγνὴν ἀπολιφθῆναι τῆς ἐλευθερίας τῶν γενναίων ἐκείνων ἀνδρῶν . Οὐ γὰρ τετράρχην πόλεων ὀλίγων , οὐδ’ ἕνος θύνους βασιλέα , ἀλλὰ τὸν τὸ πλεῖστον μέρος τῆς οἰκουμένης ἀπάσης κατέχοντα , αὐτὸν δὲ τοῦτον τὸν ἀνθρωπίνον , καὶ πολλὰ μὲν ἔθνη , πολλὰς δὲ πόλεις καὶ στρατιὰν ἀπειρον κεκτημένον , [ ἵδε ] καὶ πάντοθεν δυντα φοβερὸν , ἀπὸ τε τοῦ μεγέθους τῆς ἀρχῆς , ἀπὸ τε τῆς τῶν τρόπων θρασύτητος , ὡς ἂν δράποδον εὐσελὲς καὶ οὐδενός · ἄξιον λόγου , οὕτω τῆς ἐκκλησίας ἐξέδασε , μετὰ τοσαύτης ἀταραξίας καὶ ἀφοβίας , μὴδ’ ὅστις ἂν ποιμὴν προβάτων ψώρας ἐμπέπληκμενον καὶ νενοσηκὸς τῆς ποιμνῆς ἀπεῖρειε , κυλῶν εἰς τὰ λοιπὰ διαβίην τὴν νόσον τοῦ καμνοντος . Καὶ ταῦτα ἐπραξεν , ἔργῳ τὸν τοῦ Σωτῆρος λόγον ἀ βεβαιῶν , ὅτι μόνος δοῦλός ἐστιν ὁ τὴν ἀμαρτίαν ποιῶν , χὰν μυρίους τῆς κεφαλῆς ἔχῃ στεφάνους , χὰν ἀπάντων δοκῇ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἀνθρώπων κρατεῖν · ὁ δὲ οὐδὲν ἑαυτῷ συνειδὼς πονηρόν , χὲν ἐν τῇ τῶν ὑπηκόων καταλέγεται τάξει , πάντων ἐστὶ βασιλείων βασιλικώτερος . Αὐτὶχα γοῦν τὸν ἄρχοντα διέταττεν ὁ ἀρχόμενος , καὶ τῷ κρατοῦντι πάντων · Ἐκρίνεσ ὁ ὀπηκὸς , καὶ τὴν καταδικάζουσαν αὐτὸν ψῆφον ἔφερε . Σὺ δὲ ταῦτα ἀκούων , μὴ παρέλθης ἀπλῶς τὸ λεχθέν · ἰκανὸν μὲν γὰρ καὶ αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ τοῦτο ἀπαγγέλλειν , ὅτι τὸν βασιλέα τῶν τῆς ἐκκλησίας προθύρων ἐξέλασε τῶν ὑπὸ τὴν ἀρχὴν δυνων τις τὴν αὐτοῦ , διαναστῆσαι
Lemmas: τυγχάνω κατά ὁ καιρός ἐκεῖνος , κατά ὅς ὁ ἀπάγω οὗτος δράμα τολμάω καί ἐλεεινός , ἀνήρ τις μέγας καί θαυμαστός , ( cf γάρ δεῖ αὐτός ἀνήρ καλέω , ) ὁ ποίησις ἐμπίμπλημι ὁ παρά ἐγώ · Βαβύλας εἰμί ὄνομα αὐτός . οὗτος οὗτος τότε ὁ Χριστός ὁ ἐκκλησία ὁ Ενδίας ὑπό ὁ ὁ πνεῦμα χάρις ἐγχειρίζω , ὁ Ἄνλα καί ὁ οὗτος ζηλωτός ἔ ὁ Ἰωάννης ὅτι παρελαύνω μέν οὐ εἄν εἶπον , μή καί λίαν φορτικός ὁ λέγω3 εἰμί , ἐξέδασε δέ οὕτως , ὡς μηδέ ὁ τυγνὴν ἀπολείπω ὁ ἐλευθερία ὁ γενναῖος ἐκεῖνος ἀνήρ . οὖον γάρ τετράρχης πόλις ὀλίγος , οὐδέ ἕνος Θυνός βασιλεύς , ἀλλά ὁ ὁ πλεῖστος μέρος ὁ οἰκέω ἀπασάω κατέχω , αὐτός δέ οὗτος ὁ ἀνθρώπινος , καί πολύς μέν ἔθνος , πολύς δέ πόλις καί στρατία ἤπειρος κτάομαι , [ κύπειρις ] καί πάντοθεν δυντα φοβερός , ἀπό τε ὁ μέγεθος ὁ ἀρχή , ἀπό τε ὁ ὁ τρόπος θρασύτης , ὡς εἄν δράπος εὐσελὲς καί οὐδείς · ἄξιος λόγος , οὗτος ὁ ἐκκλησία ἐξέδασε , μετά τοσοῦτος ἀταραξία καί ἀφοβία , μηδέ ὅστις εἄν ποιμήν πρόβατον ψώρα ἐμπίμπλημι καί νοσέω ὁ ποίμνη ἀπεῖπον , Κύλων εἰς ὁ λοιπάς διαβαίνω ὁ νόσος ὁ κάμνω . καί οὗτος πράσσω , ἔργον ὁ ὁ Σωτήρ λόγος ὅς βεβαιόω , ὅτι μόνος δοῦλος εἰμί ὁ ὁ ἁμαρτία ποιέω , χήν μυρίος ὁ κεφαλή ἔχω στέφανος , χήν ἀπαντάω δοκέω ὁ ἐπί ὁ γῆ ἄνθρωπος κρατέω · ὁ δέ οὐδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα πονηρός , χω ἐν ὁ ὁ ὑπήκοος καταλέγω τάξις , πᾶς εἰμί βασίλειος βασιλικός . Αὐτὶχα γοῦν ὁ ἄρχω διατάσσω ὁ ἄρχω , καί ὁ κράτος πᾶς · κρίνω ὁ ὀπάζω , καί ὁ καταδικάζω αὐτός ψῆφος φέρω . σύ δέ οὗτος ἀκούω , μή παρέρχομαι ἀπλόος ὁ λέγω · ἱκανός μέν γάρ καί αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὗτος ἀπαγγέλλω , ὅτι ὁ βασιλεύς ὁ ὁ ἐκκλησία πρόθυρον ἐξελαύνω ὁ ὑπό ὁ ἀρχή δύο τις ὁ αὐτός , διανίσταμαι