joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0158.1
πρὸς τὸν ἄνθρωπον , ὅν αὐτὸς δὲ καὶ τῆς νεφέλης παραθούσης κατετήθη καὶ νεφέλην καὶ κατακλυσμὸν τὸν τοῦ προτέρου βασιλέως καιρὸν καλῶν . Καὶ πάλιν μικρὸν προελθὼν , αὐτὸ δὴ τοῦτο πιχρῶς ἀποδύεται λέγων · Ἐπεὶ διψῶντες μὲν σοι τῶν βωμῶν ἅματος , δέμενες , Ἀπολλῶν , φρουρὸς ἀκήριος τῆς Δάφνης , καὶ βαθυμύητος · ὅστι δὲ ἔχει καὶ προσηλακίζομενος περιιστάμενος τε τὸν ἔξω κόσμον ἡνέχου αὐτὸν δὲ μετὰ πολλὰ μὲν πράγματα , πολλοὺς δὲ βούς , στόμα βασιλέως ὅσιον τῷ ποδὶ δεδεμένος , ἰδὼν δὲ προβλεψας , ὁρθεὶς ὑπὸ τοῦ μεμηνημένου , ποτηροῦ γεωργηματος ἀπαλλαγείς , χειροῦ τινος ἐχρυσώτου ἐγγύθου , ἐκ μέσης τῆς θεραπείας ἀποκεκλήσθαι . Ποθὲν ἐκ φυσιωτισμοῦδε πρὸς ἄνδρας ἱερῶν μεμηνοῦντος καὶ ἀγαλμάτων ; Τί λέγεις , ὦ θρηνηφόρ ; Ἀτιμάζομενος μὲν καὶ προσηλακίζομενος τῆς Δάφνης ἔμενε φρουρὸς ἀσφαλής · τιμώμενος δὲ καὶ θεραπευόμενος οὐδὲ τὸν ναὸν ἴσχυσε φυλάξαι τὸν αὐτοῦ , καὶ ταῦτα εἰδὼς , ὅτι ἐκεῖνοι παρόντος εἰς μαίνομα ἀτιμίαν καταστήσεσθαι τῆς προτέρας ; Τίς δὲ καὶ οἱ νεκροί , ὦ σοφιστά , ὅν σὺν θεῷ ἐνοχλῶν ; ποῖον τὸ πονηρὸν γεωργήμας ; Ἐνταῦθα γὰρ εἰς τὰς τοῦ μακαρίου Βαβίλα ἀνδραγαθίας ἐμπεσὼν , καὶ διανήξασθαι τὴν αἰσχύνην οὐκ ἔχων , ἐγκαλῶμενος ἀπλῶς παρέδραμεν , δτι μὲν ὑπὸ τοῦ μάρτυρος ἠνωλίστο καὶ ἐθλίβετο ὁ δαίμων , εἰπὼν , οὐκέτι δὲ προσθεὶς πῶς σὺν ἡτταν συγκατασῆ σπουδάζας ὁ δαίμων , μᾶλλον αὐτὴν ἐξεκάλυψεν · ἀπλῶς γὰρ φησι · Πονηροῦ γεωργήματος ἀπαλλαγείς . Διὰ τί γὰρ οὐ λέγεις , ὡ ληρότατε , τὸν νεκρὸν τῆς [ 567 ] γῆς , καὶ διὰ τί μόνος ἠνωλίστο σου τὸν θεόν , καὶ διὰ τί μετεκίνητο μόνος ; Διὰ τί δὲ καὶ πονηρὸν αὐτὸν γεωργήμα καλεῖς , εἰπὲ μοι ; ὅτι τοῦ δαίμονος τὴν ἀπάτην ἠλέγχες ; Καὶ μὴν τοῦτο οὐ πονηροῦ τινος γεωργήματος ἔργον ἦν , ὡςπερ οὐδὲ οὐδὲ νεκροῦ , ἀλλὰ καὶ ζῶντος , καὶ ἐνεργοῦντος , καὶ χρηστοῦ , καὶ προστατοῦ , καὶ χρησιμεῖν , καὶ πάντα ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας πραγματευομένου σωτηρίας , εἰ γε ἐδουλεσθε . Ἵνα γὰρ ὑμῖν μὴ ἐξῆ ἐπὶ πλέον ἀπατᾶν ἑαυτούς , καὶ λέγειν , ὅτι ὀργίζομενος , καὶ ὑπὸ θυσίαν ἐγκαλῶν , καὶ ὑπὲρ τῆς ἄλλης θεραπείας μεμφόμενος ἀνεχώρησεν ἐκείν , διὰ τοῦτο αὐτὸν καὶ ἐκ τοῦ χωρίου τούτου παντὸς ἀπέπλασεν , ὁ μάλιστα πάντων φίλον ἦν αὐτῷ , καὶ ὁ τῶν ἄλλων οὕτω προσετίμησεν , ὡς καὶ ἀτιμαζόμενος προσεδρεύειν αὐτῷ . Σὺ γὰρ τοῦτο προλαβὼν εἶπες · Καὶ ἐν τοῦτῳ δὲ τῷ καιρῷ ἐν ᾧ πολλὰ μὲν πράγματα , πολλοὺς δὲ βούς αὐτῷ κατέγραψεν ὁ Βασίλειος · ὡστε πανταχόθεν ἐλλήγχεσθαι , ὅτι ἀναγκαζόμενος καὶ ὑπὸ μαίνονος ὁδοῦμενος δυνάμεως τὴν Δάφνην ἀπέλιπεν . Ἐντὶν μὲν γὰρ καὶ τοῦ ἑοῦνου μένοντος διώκειν αὐτόν , ἀλλ’ ὁμῶς οὐκ ἂν ἐπιστεύσατε , ὡςπερ οὐδὲ οὐδὲ πάλαι ἔτε ὑπ’ αὐτοῦ πεπείσθαι , ἀλλ’ ἐνδείκνυσθε θεραπεύοντες . Δι’ ὃ πρότερον ἀφεῖς ἐκτάναι τὸ ἑοῦνον , ὅτε μάλιστα ἔφη τῆς ἀσθείας ἡ φλὸς , τότε αὐτὸ κατένεγκε , δεῖκνὺς ὅτι τὸν νικῶντα οὕτω χρὴ νικᾶν , οὐ τεταπεινωμένων , ἀλλ’ αἰρομένων καὶ λαμπρῶν δυτῶν περιγινομένων τῶν ἐγθῶν . Διὰ τί γὰρ αὐτὸς τότε οὐκ ἐκλέλυσε τῷ εἰς τὴν Δάφνην αὐτὸν ἀναγαγόντι ; βασιλεῖ , κατασκαφάι τὸν ναὸν , μεταθεῖναι τὸ ἑοῦνον , ὡςπερ σὺν καὶ τὴν λάρνακα ; Ὅτι οὐτε ἐδύνατο παρ’ αὐτοῦ , οὔτε σαρκικὴς ἔχρησε συμμάχας , ἀλλὰ καὶ τότε καὶ νῦν χωρὶς ἀνθρωπίνης αὐτὸν κατέβαλε χειρός . Καὶ τὴν μὲν πρώτην
Lemmas: πρός ὁ ἄνθρωπος , ὅς αὐτός δέ καί ὁ νεφέλη παρατίθημι κατατίθημι καί νεφέλη καί κατακλυσμός ὁ ὁ πρότερος βασιλεύς καιρός καλός . καί πάλιν μικρός προέρχομαι , αὐτός δή οὗτος πικρός ἀποδύω λέγω · ἐπεί διψάω μέν σύ ὁ βωμός ἅμα , δεμένος , Ἀπολλῶς , φρουρός ἀκήριος ὁ Δάφνη , καί βαθυμυαβλης · ὅστις δέ ἔχω καί προσηλακίζομενος περιίστημι τε ὁ ἔξω κόσμος ἐνέχω αὐτός δέ μετά πολύς μέν πρᾶγμα , πολύς δέ βοῦς , στόμα βασιλεύς ὅσιος ὁ πούς δήω , εἶδον δέ προβλέπω , ὄρνυμι ὑπό ὁ μνημένος , ποτήρ γεώργημα ἀπαλλάσσω , χειρόομαι τις χρυσωτής ἐγγυτής , ἐκ μέσος ὁ θεραπεία ἀποκαλέω . ποθεν ἐκ φυσιωτισμοῦδε πρός ἀνήρ ἱερός μηνίω καί ἄγαλμα ; τις λέγω , εἰμί θρηνηφόρ ; ἀτιμάζω μέν καί προσηλακίζομενος ὁ Δάφνη μένω φρουρός ἀσφαλής · τιμάω δέ καί θεραπεύω οὐδέ ὁ ναός ἰσχύω φυλάσσω ὁ αὐτός , καί οὗτος εἰδοί , ὅτι ἐκεῖνος πάρειμι εἰς μαίνω ἀτιμία καθίστημι ὁ πρότερος ; Τῖς δέ καί ὁ νεκρός , εἰμί σοφιστής , ὅς σύν θεός ἐνοχλέω ; ποῖος ὁ πονηρός γεώργημα ; ἐνταῦθα γάρ εἰς ὁ ὁ μακάριος Βαβίλα ἀνδραγαθία ἐμπίπτω , καί διανήχομαι ὁ αἰσχύνη οὐ ἔχω , ἐγκαλέω ἀπλόος παρατρέχω , δ μέν ὑπό ὁ μάρτυς ἠνωλίστο καί θλίβω ὁ δαίμων , εἶπον , οὐκέτι δέ προστίθημι πῶς σύν ασσα συγκαθίστημι σπουδάζω ὁ δαίμων , μᾶλλον αὐτός ἐκκαλύπτω · ἀπλόος γάρ φημί · πονηρός γεώργημα ἀπαλλάσσω . Ζεύς τίς γάρ οὖον λέγω , εἰμί ληρός , ὁ νεκρός ὁ [ 567 ] γῆ , καί διά τίς μόνος ἠνωλίστο σύ ὁ θεός , καί διά τίς μετακινέω μόνος ; Ζεύς τίς δέ καί πονηρός αὐτός γεώργημα καλέω , εἶπον ἐγώ ; ὅτι ὁ δαίμων ὁ ἀπάτη ἐλέγχω ; καί μήv οὗτος οὖον πονηρός τις γεώργημα ἔργον εἰμί , ὡς οὐδέ οὐδέ νεκρός , ἀλλά καί ζῶ , καί ἐνεργέω , καί χρηστός , καί προστάτης , καί χρησιμέω , καί πᾶς ὑπέρ ὁ ὑμέτερος πραγματεύομαι σωτηρία , εἰμί γε δουλόω . ἵνα γάρ σύ μή ἔξεστι ἐπί πλέω ἀπατάω ἑαυτοῦ , καί λέγω , ὅτι ὀργίζω , καί ὑπό θυσία ἐγκαλέω , καί ὑπέρ ὁ ἄλλος θεραπεία μέμφομαι ἀναχωρέω ἔκω , διά οὗτος αὐτός καί ἐκ ὁ χωρίον οὗτος πᾶς ἀποπλάζω , ὁ μάλιστα πᾶς φίλος εἰμί αὐτός , καί ὁ ὁ ἄλλος οὗτος προστιμάω , ὡς καί ἀτιμάζω προσεδρεύω αὐτός . σύ γάρ οὗτος προλαμβάνω εἶπον · καί ἐν τοῦτῳ δέ ὁ καιρός ἐν ὅς πολύς μέν πρᾶγμα , πολύς δέ βοῦς αὐτός καταγράφω ὁ Βασίλειος · ὡστε πανταχόθεν ἐλέγχω , ὅτι ἀναγκάζω καί ὑπό μαίνονος ὁδόω δύναμις ὁ Δάφνη ἀπολείπω . ἐντί μέν γάρ καί ὁ εουνοος Μένων διώκω αὐτός , ἀλλά ὁμῶς οὐ εἄν πιστεύω , ὡς οὐδέ οὐδέ πάλαι ἵημι ὑπό αὐτός πείθω , ἀλλά ἐνδείκνυμι θεραπεύω . διά ὅς πρότερος ἀφίημι ἐκτείνω ὁ ἑός , ὅτε μάλιστα φημί ὁ ἀστεῖος ὁ Φλος , τότε αὐτός καταφέρω , δείκνυμι ὅτι ὁ Νίκη οὗτος χρή νικάω , οὖον ταπεινόω , ἀλλά ἀείρω καί λαμπρός δύτης περιγίγνομαι ὁ ἐγγίγνομαι . Ζεύς τίς γάρ αὐτός τότε οὐ ἐκλύω ὁ εἰς ὁ Δάφνη αὐτός ἀνάγω ; βασιλεύς , κατασκαφή ὁ ναός , μετατίθημι ὁ ἑός , ὡς σύν καί ὁ λάρναξ ; ὅτι2 οὐ δύναμαι παρά αὐτός , οὔτε σαρκικός χράω συμμάχη , ἀλλά καί τότε καί νῦν Χωρὶς ἀνθρώπινος αὐτός καταβάλλω χείρ . καί ὁ μέν πρῶτος