joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0173.1
ειλόντων , παννυχίδες Ἰσραὴλ , συνοῦσαι διδασκαλίας γέμουσαι πνευματικῆς , καὶ τῆς ἐκκλησίας ἀποκλεισθείσης τὸ δεσμωτήριον ἐκκλησία λοιπὸν ἐγένετο . Οὐ γὰρ δὴ μόνον οἱ ἔωθον εἰσιόντες , ἀλλὰ καὶ οἱ ἔνδον διατρίβοντες , μεγίστην διδασκαλίαν ἀρετῆς καὶ σωφροσύνης παρὰ τῆς ὑπομονῆς καὶ τῆς πίστεως τῶν ἁγίων τούτων ἐδέχοντο . Ταῦτα ἀκούων ὁ βασιλεὺς ὀδυνᾶσθαι πλεῖον , καὶ βουλόμενος αὐτοὺς ὑποσκάπτειν , καὶ τῆς προθυμίας ἐκλύσαι ἐκείνης , καθῆκεν ἀνθρώπους μιᾶρους τινὰς καὶ γόητας πρὸς τὴν ἐπιβουλὴν · οἱ συγκαθήμενοι πολλάκις , εἰ ποτε αὐτὸν ἐπιλάβοιντο μόνων , ὡς ὀχόθεν , συρρυθλεύοντες , ἀλλ’ οὐχ ὡς παρὰ τοῦ βασιλέως πειρῶντες παρήγου ἀποστῆναι μὲν τῆς εὐσεβείας , αὐτομολῆσαι δὲ πρὸς τὴν ἀσεβείαν . Οὐ γὰρ δὴ μόνον τὴν ἐπικαιρίαν οὕτω διακρύψαιτο κίνδυνον · ἀλλὰ καὶ τιμῆς πλείονος καὶ κρείττονος ἐπιλήψεσθαι τῆς ἀρχῆς , τοῦ βασιλέως τὴν ὀργὴν οὕτω καταλύσαντες . Οὐχ ὁρᾶτε καὶ ἑτέρους τῶν συντεταγμένων ὑμῖν τὸ αὐτὸ τοῦτο πεποιθότας ; Οἱ δὲ , καὶ δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο ἡμεῖς , φασί , στησόμεθα γενναίως , ἵνα ὡσπερ θύματα ἑαυτοὺς ὑπὲρ τῶν πιστωτῶν ἐκείνων προσάγωμεν . Φιλάνθρωπον ἔχομεν Δεσπότην · οὐδὲ καὶ μίαν θυσίαν δεξάμενος , πᾶση καταλαγχάνει τῇ οἰκουμένῃ . Καὶ καθάπερ οἱ τρεῖς παῖδες ἔλεγον · ὅτι Οὐχ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ἄρχων , καὶ προφήτης , καὶ ἱερόμηνος , οὔτε ὀλοκαυτώσεως , οὔτε θυσίας , οὔτε σκόπος τοῦ χαρῆσαι ἐνώπιόν σου , καὶ εὑρεῖν ἔλεος , ἀλλ’ ἐν ψυχῇ συντετριμμένῃ καὶ πνεύματι ταπεινώσεως προσεχθείημεν · οὕτω δὲ καὶ οἱ μάρτυρες τὰ θυσιαστήρια κατασκαπτόμενα βλέποντες , τὰς ἐκκλησίας [ 582 ] ἀποκλειομένας , τοὺς ἱερεῖς ἐλαυνομένους , πάντας τοὺς πιστοὺς φυλασσομένους , ἐσπουδάζον ἑαυτοὺς ἀντὶ πάντων τῷ Δεσπότῃ προσάγειν · καὶ καταλιπόντες τὰγματα στρατιωτικά , ἐσπευδον ἑαυτοὺς ἀναμείξαι χοροῖς ἀγγελικοῖς . Κἄν γὰρ μὴ νῦν ἀποθάνωμεν , φησί , ἀποθανοῦμεθα πάντως γοῦν μικρὸν ὕστερον , καὶ τοῦτο αὐτὸ πεισόμεθα · βελτίον ὑπὲρ τοῦ βασιλέως τῶν ἀγγέλων ἀποθανεῖν , ἢ ὑπὲρ ἀνθρώπου τοιαῦτα ἀσεβούντος · βελτίον ὑπὲρ τῆς ἁνὺ πατρίδος θέναι τὰ ὀπλά , ἢ ὑπὲρ τῆς κάτω καὶ πατουμένης . Ἐνταῦθα κλὼν ἀποθνήσκει τις , οὕδεν παρὰ βασιλέως λήψεται τῆς προθυμίας ἐπάζιον . Τί γὰρ τῇ τελευτῇσαντι χαριεῖται λοιπὸν ἄνθρωπος ; Πολλάκις μὲν οὖν οὐδὲ ταφὴς ἀξιωθείς , τοῖς τῶν κυνῶν προκείσεται στόμασιν . Ἄν δὲ ὑπὲρ τοῦ βασιλέως ἀποθάνωμεν τῶν ἀγγέλων , μετὰ πλείονος τῆς δόξης τὰ σώματα ἀπαληφόμεθα , μετὰ πολλῆς τῆς λαμπρότητος ἐπανήξομεν , καὶ πολλῷ μείζους τῶν πόνων τὰς ἀμοιβὰς καὶ τοὺς στεφάνους χρυσούμεθα . Ἀδύμουν , τοίνυν ὅπλα πνευματικά · οὐ χρὴσα βελῶν καὶ τόξων , οὐ χρὴσα ἄλλου τινὸς αἰσθητοῦ ὅπλου · ἀρχεῖ πρὸς πάντα ἡμῖν ἡ γλῶττα , φησί . Καὶ γὰρ ἐπεὶ βελοθήκη τῶν ἁγίων τὰ στόματα , συνελθεῖς καὶ ἀλλήλους αἱ φέρονται τῇ τοῦ διαβόλου κεφαλῇ τὰς πληγάς .
Lemmas: εἴλω , παννυχίς Ἰσραήλ , σύνειμι διδασκαλία γέμω πνευματικός , καί ὁ ἐκκλησία ἀποκλείω ὁ δεσμωτήριον ἐκκλησία λοιπός γίγνομαι . οὖον γάρ δή μόνος ὁ ὤθω εἰσέρχομαι , ἀλλά καί ὁ ἔνδον διατρίβω , μέγας διδασκαλία ἀρετή καί σωφροσύνη παρά ὁ ὑπομονή καί ὁ πίστις ὁ ἅγιος οὗτος δέχομαι . οὗτος ἀκούω ὁ βασιλεύς ὀδυνάω πλείων , καί βούλομαι αὐτός ὑποσκάπτω , καί ὁ προθυμία ἐκλύω ἐκεῖνος , καθίημι ἄνθρωπος μιαρός τις καί γόης πρός ὁ ἐπιβουλή · ὁ σύν-κάθημαι πολλάκις , εἰμί ποτός αὐτός ἐπιλαμβάνω μόνος , ὡς ὀχθέω , συρρυθλευειμι , ἀλλά οὐ ὡς παρά ὁ βασιλεύς πειράω παράγω ἀφίστημι μέν ὁ εὐσέβεια , αὐτομολέω δέ πρός ὁ ἀσέβεια . οὖον γάρ δή μόνος ὁ ἐπικαιρία οὗτος διακρύπτω κίνδυνος · ἀλλά καί τιμή πλείων καί ἀγαθός ἐπιλαμβάνω ὁ ἀρχή , ὁ βασιλεύς ὁ ὀργή οὗτος καταλύω . οὐχ ὁράω καί ἕτερος ὁ συντάσσω σύ ὁ αὐτός οὗτος πείθω ; ὁ δέ , καί διά αὐτός μέν οὖν οὗτος ἐγώ , φημί , ἵστημι γενναῖος , ἵνα ὡς θῦμα ἑαυτοῦ ὑπέρ ὁ πιστωτής ἐκεῖνος προσάγω . φιλάνθρωπον ἔχω δεσπότης · οὐδέ καί εἷς θυσία δέχομαι , πᾶς καταλαγχάνω ὁ οἰκέω . καί καθάπερ ὁ τρεῖς παῖς λέγω · ὅτι οὐχ εἰμί ἐν ὁ καιρός οὗτος ἄρχω , καί προφήτης , καί ιερομεις , οὔτε ὁλοκαύτωσις , οὔτε θυσία , οὔτε Σκόπος ὁ χαίρω ἐνώπιον σύ , καί εὑρίσκω ἔλεος , ἀλλά ἐν Ψυχή συντρίβω καί πνεῦμα ταπείνωσις προσέχω · οὗτος δέ καί ὁ μάρτυς ὁ θυσιαστήριον κατασκάπτω βλέπω , ὁ ἐκκλησία [ 582 ] ἀποκλείω , ὁ ἱερεύς ἐλαύνω , πᾶς ὁ πιστός φυλάσσω , σπουδάζω ἑαυτοῦ ἀντί πᾶς ὁ δεσπότης προσάγω · καί καταλείπω τάγμα στρατιωτικός , σπεύδω ἑαυτοῦ ἀναμείγνυμι χορός ἀγγελικός . κἀν γάρ μή νῦν ἀποθνῄσκω , φημί , ἀποθνῄσκω πάντως γοῦν μικρός ὕστερος , καί οὗτος αὐτός πείθω · βελτίων ὑπέρ ὁ βασιλεύς ὁ ἄγγελος ἀποθνῄσκω , ἢ ὑπέρ ἄνθρωπος τοιοῦτος ἀσεβέω · βελτίων ὑπέρ ὁ Άνυ πατρίς Θεναί ὁ ὁπλή , ἢ ὑπέρ ὁ κάτω καί πατάω . ἐνταῦθα κλών ἀποθνήσκω τις , οὐδείς παρά βασιλεύς λαμβάνω ὁ προθυμία ἐπάζιον . τις γάρ ὁ τελευτάω χαρίζομαι λοιπός ἄνθρωπος ; πολλάκις μέν οὖν οὐδέ θάπτω ἀξιόω , ὁ ὁ κύω πρόκειμαι στόμα . ἄν δέ ὑπέρ ὁ βασιλεύς ἀποθνῄσκω ὁ ἄγγελος , μετά πλείων ὁ δόξα ὁ σῶμα ἀπολαμβάνω , μετά πολύς ὁ λαμπρότης ἐπανήκω , καί πολύς μείζων ὁ πόνος ὁ ἀμοιβή καί ὁ στέφανος χρυσόω . Ἀδύμουν , τοίνυν ὅπλον πνευματικός · οὖον χρή βέλος καί τόξον , οὖον χρή ἄλλος τις αἰσθητής ὅπλον · ἄρχω πρός πᾶς ἐγώ ὁ γλῶσσα , φημί . καί γάρ ἐπεί βελοθήκη ὁ ἅγιος ὁ στόμα , συνέρχομαι καί ἀλλήλων ὁ φέρω ὁ ὁ διάβολος κεφαλή ὁ πληγάς .