joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0154.7
οὐχ ἀρισταμένων τῆς ἀπάτης . Ἄλλὰ συνειμωρὸν τὸ φαῦλον ; Οὐκοῦν ἔχρην τάλανθὴ πρὸς τὸν ἱερὰ μόνον εἰπεῖν , καὶ αὐτὸς ἂν εὐρὲ σοι μαλλὸν συσκάσει τὴν ἡταν . Νῦν δὲ τίς σε ἔπεισεν , ἄλλοι , εἰς οὕτω φανερὰν σαυτὸν ἀνασυχνητὶν ἐμβαλεῖν ; Ἄλλὰ τάχα σὺ μὲν οὐδὲν ἡμάρτες , ὁ δὲ βασιλεὺς κακῶς ὑπεκρίνατο , ἀδιόριστος μὲν περὶ τῶν νεκρῶν ἀκούσας , ἐπὶ δὲ τὸν ἅγιον μόνον ἐλθὼν · ἐκεῖνός σε διήλεγξεν , καὶ τὴν ἀπάτην ἐξυμνώσεν , ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνος ἐκινῶ · οὐ γὰρ ἦν τοῦ αὐτοῦ , τοσούτου τε ἀναβήματος τιμῆς , καὶ πάλιν ὀβρίζειν τὸν αὐτόν · ἀλλὰ πάντας ὁμοῦ τοῦ μάρτυρος ἰσχύσασιν ἡ δυνάμει , καὶ οὐχ ἀρχὴ συνιδεῖν τὰ γινόμενα , ἀλλ’ ἐπράττετο μὲν ἀπαντα ὡς κατὰ Χριστιανῶν , περιεστῶπετο δὲ οὐχ εἰς τοὺς πάσχοντας , ἀλλ’ εἰς τοὺς δρώντας ὁ γέλως . Οὕτω που καὶ ἡ μαινόμενοι δοκοῦσι μὲν ἀεὶ τοὺς πλησίον ἀμύνεσθαι τοὺς τοὺς λαχίζοντας , καὶ ῥητὰ καὶ ἀληθῆ τοὺς παρόντας λέγοντες κακά · αἰσχύννουσι δὲ δι’ ὧν ποιοῦσιν οὐχ ἐκείνους , ἀλλὰ ταυτούς · ὁ δὴ καὶ τότε ἐγένετο . Εἰλκετο μὲν γὰρ ἡ λάρνακα διὰ τῆς ὁδοῦ πάσης , ἐπανῆλθε δὲ ὁ μάρτυς καθάπερ τις ἀληθῆς εἰς τὴν ἑαυτοῦ πόλιν δεύτερον φέρων στέφανον , ἐν ᾧ καὶ τὸν πρότερον ἀνέθηκεν . Ὅστε εἰ τὸ μὴ καταδεχθῆναι τὴν ἀνάπαυσιν , λαμπρότερα τοῦ μάρτυρος μετὰ τὴν τελευτὴν ἔργα θεώμενος , αἰσχυνοῦθω λοιπόν . Οὐ γὰρ τις ἡ ἀριστεῖς , τροπαῖος συνήπτε τρόπαια , μεγάλας μαίροντα καὶ θαυμαστοὺς θαυμαστέρεα . Τότε μὲν γὰρ πρὸς βασιλέα μόνον ἠγωνίζετο , νῦν δὲ καὶ πρὸς βασιλέα καὶ δαίμονα · καὶ τότε μὲν τῶν ἱερῶν περιδιδόν τὸν κρατούντα ἀπήλασε , νῦν δὲ τοῦ χωρίου παντὸς τὴς Ἀπάτης τὸν λυγμῶνα ἀπήγαγεν , οὐ χειρὶ χρώμενος καθάπερ καὶ πρότερον , ἀλλ’ ἀόρατῃ δυνάμει τὴν ἀόρατον καταγωνιζόμενος . Καὶ ζῶντος μὲν οὐχ ἠνέχεν τὴν παρρησίαν ὁ ἀνδρόφονος , ἐπανελθόντος δὲ οὐχ ὑπέμεινεν τὴν χάριν οὔτε ὁ βασιλεὺς , οὔτε ὁ δαίμων τὰ ταῦτα κινδύν τὸν βασιλέα ποιεῖν . Ὅτι γὰρ μαίροντα τοῦ προτέρου φόβου τοῦτο τοῖς δευτέροις εἰργάσατο , δῆλον ἐκείνῳ . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ αὐτὸν λαβὼν καὶ ἔδωκε καὶ ἀνέλεν , οὕτω δὲ μόνον μετέθηκεν . Διὰ τί γὰρ μὴ καταποντίσει τὴν λάρνακα μὴτε ἐκείνους ἐκλεύσε , μήτε οὕτως ἐδείλως ; διὰ τί μὴ συνέτριψε καὶ κατέκαυσεν ; διὰ τί μὴ εἰς ἔρημον καὶ ἀόλιχτον αὐτὴν ἀπενεγκθῆναι προσέταξεν ; Εἰ γὰρ ἄγος ἦν καὶ μίαισμα , καὶ βδελυρόμενος , ἀλλὰ μὴ θεδοῖκος ἐκείθεν αὐτὴν ἔκρινεν , οὐχ εἰς τὴν πόλιν ἔχρην τὸ ἄγος εἰσάγειν , ἀλλ’ ἀποικίζειν εἰς ὀρη καὶ ἄνδρας .
Lemmas: οὐ ἀριστάω ὁ ἀπάτη . ἀλλά συνειμωρος ὁ φαῦλος ; οὐκοῦν χρή τάλας πρός ὁ ἱερόv μόνος εἶπον , καί αὐτός εἄν εὑρίσκω σύ μαλλός συσκαω ὁ εἶμαι . νῦν δέ τίς σύ πείθω , ἄλλος , εἰς οὗτος φανερός σαυτοῦ ἀνασυχνητὶν ἐμβάλλω ; ἀλλά τάχα σύ μέν οὐδείς ἁμαρτάνω , ὁ δέ βασιλεύς κακῶς ὑποκρίνομαι , ἀδιόριστος μέν περί ὁ νεκρός ἀκούω , ἐπί δέ ὁ ἅγιος μόνος ἔρχομαι · ἐκεῖνος σύ διελέγχω , καί ὁ ἀπάτη ἐξυμνώσεν , ἀλλά οὐδέ ἐκεῖνος κινέω · οὖον γάρ εἰμί ὁ αὐτός , τοσοῦτος τε ἀναβήματος τιμή , καί πάλιν οβριζεω ὁ αὐτός · ἀλλά πᾶς ὁμοῦ ὁ μάρτυς ἰσχύω ὁ δύναμις , καί οὐ ἀρχή συνοράω ὁ γίγνομαι , ἀλλά πράσσω μέν ἅπας ὡς κατά Χριστιανός , περιίστημι δέ οὐ εἰς ὁ πάσχω , ἀλλά εἰς ὁ δράω ὁ γέλως . οὕτως ποῦ καί ὁ μαίνομαι δοκέω μέν ἀεί ὁ πλησίος ἀμύνω ὁ ὁ λακίζω , καί ῥητός καί ἀληθής ὁ πάρειμι λέγω κακός · αἰσχύνω δέ διά ὅς ποιέω οὐ ἐκεῖνος , ἀλλά αὐτός · ὁ δή καί τότε γίγνομαι . ἕλκω μέν γάρ ὁ λάρναξ διά ὁ ὁδός πᾶς , ἐπανέρχομαι δέ ὁ μάρτυς καθάπερ τις ἀληθής εἰς ὁ ἑαυτοῦ πόλις δύο φέρω στέφανος , ἐν ὅς καί ὁ πρότερος ἀνατίθημι . ὅστε εἰμί ὁ μή καταδέχομαι ὁ ἀνάπαυσις , λαμπρός ὁ μάρτυς μετά ὁ τελευτή ἔργον θεάομαι , αἰσχύνω λοιπός . οὖον γάρ τις ὁ Ἀριστεύς , τροπαῖος συνάπτω τρόπαιον , μέγας μαιροειντα καί θαυμαστός θαυμαστέρεα . τότε μέν γάρ πρός βασιλεύς μόνος ἀγωνίζομαι , νῦν δέ καί πρός βασιλεύς καί δαίμων · καί τότε μέν ὁ ἱερός περιδίδωμι ὁ κράτος ἀπελαύνω , νῦν δέ ὁ χωρίον πᾶς σής Ἀπάτης ὁ λυγμῶνα ἀπάγω , οὖον χείρ χράω καθάπερ καί πρότερος , ἀλλά αόρατος δύναμις ὁ ἀόρατος καταγωνίζομαι . καί ζῶ μέν οὐ ἀνέχω ὁ παρρησία ὁ ἀνδροφόνος , ἐπανέρχομαι δέ οὐ ὑπομένω ὁ χάρις οὔτε ὁ βασιλεύς , οὔτε ὁ δαίμων ὁ οὗτος κινδύν ὁ βασιλεύς ποιέω . ὅτι2 γάρ μαιροειντα ὁ πρότερος φόβος οὗτος ὁ δύο ἐργάζομαι , δῆλος ἐκεῖνος . ἐκεῖνος μέν γάρ αὐτός λαμβάνω καί δίδωμι καί ἀναιρέω , οὗτος δέ μόνος μετατίθημι . Ζεύς τίς γάρ μή καταποντίζω ὁ λάρναξ μήτε ἐκεῖνος ἐκλύω , μήτε οὕτως δειλός ; διά τίς μή συντρίβω καί κατακαίω ; διά τίς μή εἰς ἐρῆμος καί ἀόλιχτον αὐτός ἀποφέρω προστάσσω ; εἰμί γάρ ἄγος εἰμί καί μιαισμαω , καί βδελυρόμενος , ἀλλά μή θεδοῖκος ἐκεῖθεν αὐτός κρίνω , οὐ εἰς ὁ πόλις χρή ὁ ἄγος εἰσάγω , ἀλλά ἀποικίζω εἰς ὁράω καί ἀνήρ .