joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0138.3
καὶ ἐκπλήξει καὶ τῶν ἀκουόντων ψυχὴν . Εἰ δὲ βούλει τὸ θαῦμα ἅπαν καταμαθεῖν ἀκριβῶς , μὴ ψιλῷ τῷ ῥήματι πρόσεχε , ἀλλ’ ὑπόγραφον τοὺς δορυφόρους , τοὺς ὑπατιστάς , τοὺς στρατηγοὺς , τοὺς ἄρχοντας , τοὺς ἐν ταῖς βασιλικαῖς αὐλαῖς τρεφομένους , τοὺς ἐπὶ τῶν πύλων τεταγμένους , τὸν τύπον τῶν προηγουμενῶν , τῶν ἐπομένων τῶν σούδοντων τὸ πλήθος , τὴν ἄλλην θηρατείαν ἅπασαν . Εἶτα αὐτὸν ἐν τῇ μέσῳ μετὰ πολλοῦ μὲν ἐπιβαίνοντα τοῦ φρονήματος , σμικρότερον δὲ ἀπὸ τῶν ἱματίων φαινομένον , καὶ τῆς ἀλουργίας , καὶ τῶν λίθων τῶν πανταχοῦ διεσπαρμένων κατὰ τὴν δεξίν , κατὰ τὴν συμβολὴν τῆς χλανίδος , τῶν ἀπὸ τοῦ διαδοματος ἐξ αὐτῆς ἀστραπτόντων τῆς κεφαλῆς . Καὶ μὴδὲ μέχρι τούτου στήσῃς τὴν εἰκόνα , ἀλλ’ ἐκτείνας αὐτὴν καὶ ἐπὶ τὸν τοῦ Θεοῦ δοῦλον , τὸν μακάριον Βαβύλαν , καὶ τὸ σχῆμα τὸ ταπεινόν , καὶ ἐπὶ τὴν στολὴν τὴν ἰδιωτικήν , καὶ τὴν συντετριμμένην ψυχήν , καὶ τὸ θράσους ἀπηλλαγμένον φρόνημα , καὶ οὕτως ἀμφοτέρους διαγράψας καὶ ἀντιθεῖς , τότε γνώσῃ τὸ θαῦμα καλῶς , μᾶλλον δὲ οὐδὲ οὕτως ἐπιλήξει τῆς ἀκροάσεως αὐτῆς · τὴν γὰρ παρόδον ἐκεῖνην λόγος μὲν οὐδὲς οὐδὲ ἡμῖς παραστήσαι δύναται · ἂν , ἢ πείρα δὲ μόνη ἢ ἡ χρήσις · αὐτῆς . Καὶ τὸ παράστημα δὲ τῆς τοῦ γενναίου ψυχῆς μόνος ἐκεῖνος δύναται ἂν εἰδεῖν καλῶς , ὁ δυνηθεὶς εἰς τὴν αὐτὴν αὐτῷ τῆς παρόδου σφάλας χορῦξιν . Πῶς γὰρ προσέβλεψεν ὁ γέρων ; πῶς τοὺς δορυφόρους διεκόψε ; πῶς τὸ στόμα διήρε ; πῶς ἐρυθράζατο ; πῶς ἐπεκρίμηνε ; πῶς τὴν δεξιὰν εἰς τὸ στήθος ἀπήρεισε τοῦ φλεγμαινόν ἐπὶ τῷ θυμῷ καὶ ζέον τῷ φρόνῳ ; πῶς ἀπώσατο τὸν ἀνθροπίνον ; Οὐδὲν αὐτὸν τῶν δοκούντων κατέπληξε , καὶ τῆς προθεούσης ἐξέκρουσεν . Ὦ ψυχὴ ἀκαταπίληκτος καὶ διανοίας ὑψηλῆς ! ὦ φρενῶν οὐρανίων καὶ παραστήματος ἀγγελικοῦ ! Ἄστερ γὰρ ἐν τοῖς γεγραμμένην ἅπασαν τὴν φαντασίαν ἐκεῖνην ὁρῶν , οὕτως ἀταράχως ἅπαντα ἐπραξεν ὁ γενναῖος ἀνήρ . Καὶ γὰρ ἦν πεισθεὶς μὲν [ δὴ ] ἀπὸ τῶν θεῖων δογμάτων , ὅτι · σκιὰ καὶ διαφ καὶ τούτων οὐδαμινώτερα ἅπαντα τὰ τοῦ κάσμου πράγματα . Διὰ τοῦτο οὐδὲν αὐτὸν τούτων καταπτήξει ἐποίησεν , ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἐθάμβουν . Ἡ γὰρ ὅφει ἐκεῖνη τῶν δρωμένων τὴν διάνοιαν παρέπεμπεν ἐπὶ τὸν ἄνω βασιλέα τὸν καθήμενον ἐπὶ τῶν Χερουβὶμ καὶ βληπτόντα ἀβύσσους , ἐπὶ τὸν θρόνον τὸν ἐνδόξον καὶ ὑψηλόν , ἐπὶ τὴν στρατιὰν τὴν οὐρανίαν , ἐπὶ τὰς μυριάδας τῶν ἀγγέλων , ἐπὶ τὰς χιλιάδας τῶν ἄρχων · μενῶν , ἐπὶ τὸ βῆμα τὸ φοβερὸν , ἐπὶ τὸ κριτήριον τὸ ἀδέκαστον , ἐπὶ τὸν τοῦ πυρὸς ποταμόν , ἐπὶ τὸν κριτὴν αὐτόν . Διὰ τοῦ τοῦτο ὅλον ἑαυτὸν μεταστήσας ἀπὸ τῆς γῆς εἰς τὸν οὐρανόν , ὡς ἐκεῖνον τῷ δικαστῇ παρεστώς , καὶ αὐτοῦ κελεύοντος ἀκούων , τὸν ἐναγὴ καὶ μακρὸν τῆς ἱερᾶς ἀγέλης ἐξοδεῦε , οὕτως ἐξέδασε , καὶ τῶν λοιπῶν προδύτων ἀζύρισε , καὶ πρὸς οὐδὲν ἐπεστρέφετο τῶν δρωμένων καὶ δοκούντων εἶναι φοβερῶν , ἀλλ’ ἀνδρείως αὐτὸν μᾶλα καὶ γενναίως ἀπωσάμενος , παρέστη τυραννουμένους τοῖς τοῦ Θεοῦ νόμοις . Καὶ τοσούτῃ περὶ τῶν λοιπῶν αὐτὸν παρῆσθαι χειροθεσία εἰκός ; Ὦ γὰρ τῷ κρατοῦντι μετὰ τοσαύτης ἐξουσίας προσεῖναι , τῖνα τῶν λοιπῶν ἐδεῖσεν ἂν ; Ἐγὼ τὸν ἄνδρα ἐκεῖνον στοχαζομαι , μᾶλλον δὲ οὐ στοχαζομαι , ἀλλὰ πιστεύω , μὴ πρὸς χάριν , μὴ πρὸς ἀπέλπειαν , μήτε πρᾶξαι , μήτε εἰπεῖν τί ποτε , ἀλλὰ καὶ πρὸς φόβον , καὶ πρὸς τὴν τοῦτο δυνατωτέραν κολακείαν , καὶ πρὸς τὰ ἄλλα καὶ τοιαῦτα ( πολλὰ δὲ τὰ ἀνθρώπινα ) γεναίως στήναι καὶ ἀνδρεῖως , καὶ μὴδὲ μικρὸν τι τῆς ὁρθῆς διαφθείραι κρίσεως . Εἰ γὰρ στολισμὸς ἀνδρός , καὶ γέλος ὀδόντων , καὶ βῆμα ποδὸς ἀπαγγέλλει τὰ περὶ αὐτοῦ , πολλῷ μᾶλλον τὰ τοσαῦτα κατορθώματα πᾶσαν ἡμῖν ἰκανὰ τοῦ λοιποῦ βίου παραδεῖξαι τὴν ἀρετὴν · οὐδὲ γὰρ ἐπὶ τῇ παρόδῳ μόνον αὐτὸν θαυμάζειν χρή , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῷ μέχρι τοσούτου τὴν παρθέσιαν ἐπτεῖναι , καὶ ἐπὶ τῷ πάλιν μηδὲν προσθεῖναι πλέον αὐτῇ .
Lemmas: καί ἔκπληξις καί ὁ ἀκούω ψυχή . εἰμί δέ βούλομαι ὁ θαῦμα ἅπας καταμανθάνω ἀκριβῶς , μή ψιλός ὁ ῥῆμα προσέχω , ἀλλά ὑπογράφω ὁ δορυφόρος , ὁ υπατιιστημι , ὁ στρατηγός , ὁ ἄρχω , ὁ ἐν ὁ βασιλικός αὐλή τρέφω , ὁ ἐπί ὁ Πύλων τάσσω , ὁ τύπος ὁ προηγούμενος , ὁ επομένη ὁ σουδω ὁ πλήθος , ὁ ἄλλος θηρατείαν ἅπας . εἶτα αὐτός ἐν ὁ μέσος μετά πολύς μέν ἐπιβαίνω ὁ φρόνημα , μικρός δέ ἀπό ὁ ἱμάτιον φαίνω , καί ὁ ἁλουργία , καί ὁ λίθος ὁ πανταχοῦ διασπείρω κατά ὁ δέξις , κατά ὁ συμβολή ὁ χλανίς , ὁ ἀπό ὁ διάδομα ἐκ αὐτός ἀστράπτω ὁ κεφαλή . καί μηδέ μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ εἰκών , ἀλλά ἐκτείνω αὐτός καί ἐπί ὁ ὁ Θεός δοῦλος , ὁ μακάριος Βαβύλας , καί ὁ σχῆμα ὁ ταπεινός , καί ἐπί ὁ στολή ὁ ἰδιωτικός , καί ὁ συντρίβω Ψυχή , καί ὁ θράσος ἀπαλλάσσω φρόνημα , καί οὕτως ἀμφότερος διαγράφω καί ἀνατίθημι , τότε γιγνώσκω ὁ θαῦμα καλῶς , μᾶλλον δέ οὐδέ οὕτως ἐπιλήγω ὁ ἀκρόασις αὐτός · ὁ γάρ πάροδος ἐκεῖνος λόγος μέν οὐδή οὐδέ ἡμεῖς παρίστημι δύναμαι · εἄν , ἢ πείρω δέ μόνος ἢ ὁ χρῆσις · αὐτός . καί ὁ παράστημα δέ ὁ ὁ γενναῖος Ψυχή μόνος ἐκεῖνος δύναμαι εἄν εἴδω καλῶς , ὁ δύναμαι εἰς ὁ αὐτός αὐτός ὁ πάροδος σφάλλω χορῦξιν . Πῶς γάρ προσβλέπω ὁ γέρων ; πῶς ὁ δορυφόρος διακόπτω ; πῶς ὁ στόμα διαίρω ; πῶς θυράζω ; πῶς ἐπικρίνω ; πῶς ὁ δεξιά εἰς ὁ στήθος ἀπερείδω ὁ φλεγμαίνω ἐπί ὁ θυμός καί ζέω ὁ φρονέω ; πῶς ἀπωθέω ὁ ανθροπινω ; οὐδείς αὐτός ὁ δοκέω καταπλήσσω , καί ὁ προθέω ἐκκρούω . ὦ ψυχή ἀκαταπίληκτος καί διάνοια ὑψηλός ! εἰμί φρήν οὐράνιος καί παράστημα ἀγγελικός ! Ἀστήρ γάρ ἐν ὁ γράφω ἅπας ὁ φαντασία ἐκεῖνος ὁράω , οὕτως ἀτάρακτος ἅπας πράσσω ὁ γενναῖος ἀνήρ . καί γάρ εἰμί πείθω μέν [ δή ] ἀπό ὁ θεῖον δόγμα , ὅτι · σκιά καί διαφ καί οὗτος οὐδάμινος ἅπας ὁ ὁ χασμός πρᾶγμα . Ζεύς οὗτος οὐδείς αὐτός οὗτος καταπτήσσω ποιέω , ἀλλά καί μᾶλλον θαμβέω . ὁ γάρ ὄφις ἐκεῖνος ὁ δράω ὁ διάνοια παραπέμπω ἐπί ὁ ἄνω βασιλεύς ὁ κάθημαι ἐπί ὁ χερουβίν καί βληπτοειντα ἄβυσσος , ἐπί ὁ θρόνος ὁ ἔνδοξος καί ὑψηλός , ἐπί ὁ στρατία ὁ οὐράνιος , ἐπί ὁ μυριάς ὁ ἄγγελος , ἐπί ὁ χιλιάς ὁ ἄρχω · μένω , ἐπί ὁ βῆμα ὁ φοβερός , ἐπί ὁ κριτήριον ὁ ἀδέκαστος , ἐπί ὁ ὁ πυρός ποταμός , ἐπί ὁ κριτής αὐτός . Ζεύς ὁ οὗτος ὅλος ἑαυτοῦ μεθίστημι ἀπό ὁ γῆ εἰς ὁ οὐρανός , ὡς ἐκεῖνος ὁ δικαστής παρίστημι , καί αὐτός κελεύω ἀκούω , ὁ ἐναγή καί μακρός ὁ ἱερός ἀγέλη ἐξοδεύω , οὕτως ἐξέδασε , καί ὁ λοιπός προδυο ἀζύρισε , καί πρός οὐδείς ἐπιστρέφω ὁ δράω καί δοκέω εἰμί φοβερός , ἀλλά ἀνδρείως αὐτός μῆλον καί γενναῖος ἀπωθέω , παρίστημι τυραννεύω ὁ ὁ Θεός νόμος . καί τοσούτη περί ὁ λοιπός αὐτός πάρημαι χειροθεσία εἰκός ; ὦ γάρ ὁ κράτος μετά τοσοῦτος ἐξουσία πρόσειμι , τίς ὁ λοιπός δείδω εἄν ; ἐγώ ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος στοχάζομαι , μᾶλλον δέ οὖον στοχάζομαι , ἀλλά πιστεύω , μή πρός χάρις , μή πρός ἀπολείπω , μήτε πράσσω , μήτε εἶπον τίς ποτός , ἀλλά καί πρός φόβος , καί πρός ὁ οὗτος δυνατός κολακεία , καί πρός ὁ ἄλλος καί τοιοῦτος ( πολύς δέ ὁ ἀνθρώπινος ) γενναῖος ἵστημι καί ἀνδρείως , καί μηδέ μικρός τίς ὁ ὀρθός διαφθείρω κρίσις . εἰμί γάρ στολισμός ἀνήρ , καί γέλως ὀδούς , καί βῆμα πούς ἀπαγγέλλω ὁ περί αὐτός , πολύς μᾶλλον ὁ τοσοῦτος κατόρθωμα πᾶς ἐγώ ἱκανός ὁ λοιπός βίος παραδείκνυμι ὁ ἀρετή · οὐδέ γάρ ἐπί ὁ πάροδος μόνος αὐτός θαυμάζω χρή , ἀλλά καί ἐπί ὁ μέχρι τοσοῦτος ὁ παρατίθημι ἐπιτείνω , καί ἐπί ὁ πάλιν μηδείς προστίθημι πλέω αὐτός .