joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0162.1
ἐρῆσαρ ἐπὶ τῇ γλῶσῃ , καὶ ταῦτα Ἀνδῶν ποτε βασιλεῖ δυστυχῆσαντι σβέδας πυρῶν . Ἄλλὰ γὰρ καλῶς ποιῶν ἀνέμνησας ἡμᾶς καὶ τοῦ Ἀνδοῦ · καὶ γὰρ κάκεινον ὁ μίαρὸς οὗτος δαίμων ἠπάτησεν ἐλπίσι ψευδεῖς κακίας , καὶ εἰς προύποτον παγὼν ἐμβάλων . Καὶ εἰ μὴ , φιλάνθρωπος ἦν ὁ Κύριος , οὐδὲν ἂν αὐτῶν ἂν δυνατὸν ὁ Ζεὺς . Ὅτε γὰρ μὴ ἐγκαλεῖς τῷ Διὶ ὡς προτιμήσαντι τοῦ παιδὸς τοῦ Ἀνδοῦ · οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνθ’ ἔνθα μάλιστα πασῶν ἐτίματο πόλεων , τὴν Ῥωμιλοῦ λέγω , κεραυνωθείς ἠμύνεν . Ἐπακούσωμεν δὲ καὶ τῶν [ 571 ] λοιπῶν τοῦ θρήνου ῥημμάτων · οὕτω γὰρ τὸ πένθος εἰσώμεθα καλῶς , ὁ κατέσχεν αὐτῶν τὰς ψυχάς . Ἄνδρες , ἐλκόμεν τῇ ψυχῇ πρὸς τὸ εἴδος τοῦ θεοῦ , καὶ μοι πρὸ τῶν ὀμμάτων λύσσωμ ὁ λογισμὸς τὸν τύπον , ἡμάρτησε μορφῆς , ἀκαλύπτης δέδης , ἐν λίθῳ καὶ ταῦτα , ζωσῆρα περὶ τῷ στήθει συνάφροντα χειρώνα χρυσίου , ὡς αὐτοῦ τὰ μὲν ἐκδιδόντος , τὰ δὲ ὑπαρτίσασθαι . Τὸ δὲ ὅλον σχῆμα τίς οὐκ ἂν ζῶντα ἐκοίμω θυμῷ ; Ἔφασκε γὰρ ἰδοῦν μέλος , καὶ ποῦ τις καὶ ἡκουσεν , ὡς φασιν , ἐν μεσημβρίᾳ μυρολόγου . Ὅσα εὐδαίμονα ; Τὸ δὲ ὅσμα ἄρα ἦν ἐκπαιρὸς τῆς τῆς , ἢ μοι φαίνεται καὶ σκένδυν ἀπὸ τῆς χρυσῆς κυδοῦ , ὅτι τὴν κάρην ἐκφυγὲς ἐμψεύσα τε καὶ συνελάμβανε . Εἶτα μικρὰ πρὸς τὸν ἐμπρησμοῦν ἀλοφυρόμενος , Ἔδοα μὲν , φησίν , ὁδοιπόρος ἀνιούσης τῆς αὐτῆς , ἐκνῆτο δ’ ἐφ’ ὅλη ἀδργὴς ἐνοικος ἱερατεία τοῦ θεοῦ · πλήν δὲ στέρνον , καὶ οἰμωγὴ τις ὀξεῖα διὰ χωρίων πολυδένδρων δραμοῦσα , πᾶσι μὲν εἰς τὸ ἄστυ δεῖν τε καὶ γρακώδης , ὅμμα δὲ ἀρχοῦς ἀρι τευόμενον ὅπαν , πικρὸν ῥήματι τῆς εὐτῆς ἐξανέστησεν . Ὁ δὲ ἡμῶν τῆς ἡλίας , πτερὰ παρ’ Ἑρμοῦ ἡ ζητῶν , εἶτα αὐτὸς μὲν ἐπὶ ξιτησιν ἦν τῆς τοῦ κακοῦ βίλης , φλεβόματος ἔνδον οὐχ ἧττον ἢ ὁ νεώς · δοκοὶ δὲ ἐφέρετο καὶ φέρουσιν πῆρ ὅρω πελάσσειν φθείρουσαι , τὸν Ἀπόλλων μὲν εὐθὺς , ἄτε καὶ μικρὸν διέχοντα τοῦ στέρνου , ἐκείσε δὲ τὰ ἄλλα κάλλει , Μουσῶν οἰκιστὴν εἰσνᾶς , λίθων ἀστραπάς , κιόνων ὥρας . Ὁ δὲ δμὸς ὁμοῦ περιεστήκεσαν ὀλοφυρόμενοι , βοηθεῖν δὲ ἀκορούτες , ἢ καταλαμβάνειν τοὺς ἀπὸ τῆς τῆς ρανυγίας ὁρώτας , ὡς ἢ βοηθεῖα διυρῆσαι τὸ γιγόμενον . Ἡ σον μέτρα μὴν ἡττῆσαι τῶν ἐκπηδήσασαι τῶν πηγῶν αὐ νύμφαι , μέγας δὲ ὁ Ζεὺς ὁ ἔγγυς σου καθἱμενος , ὁποῖον εἴκὼς ἐπὶ τιμίας νιῶς συνησχυνμέναις , μέγας δὲ δαιμόνων μυρίων δμὸς ἐν τῷ ἄλσει διατυμμένων , οὐδὲν ἐλάττω θρήνον ἐκ μέσης τῆς κώλας ἢ Καλλιόπη , τοῦ χοροποιοῦ τῶν Μουσῶν ἡδικημένου τῷ πυρί . Εἶτα πρὸς τῷ τέλει φησίν · Γενού μοι καὶ νῦν , Ἀπόλλων , οὐκ σε ἐποίησεν ὁ Χρυσὸς καταφύγων τοῖς Ἄχαιοις , θυμοῦ τε πλήρω καὶ νυκτὶ δοκοῦσα , ὅτι δὴ σοὶ τὰς στολὰς ἡμῶν ἀποδίδωτον , καὶ ὅσον ἦν ἀπεσεχθὲν ἀντιμισθιστάτω , προσηρπασθὼ τὸ τιμώμερον , ὅλον γυμνίου τινὸς πλειοκώρων ἄδη στεφανῶν ἀπελθόντος . κα . Ὁ μὲν θρῆνος οὗτος , μᾶλλον δὲ ὀλίγα τοῦ θρήνου μέρη . Ἐμοὶ δὲ θαυμάζειν ἐπειταί , πῶς ἐκ’ οἱς ἐγκαλῦπτασθαι ἔχρη , ἐπὶ τούτοις αὐτὸν σμενύνειν εἶναι , οὐδὲν ἄμεινον ἀκολάστου νεοῦ καὶ αἰσχροῦ κατὰ μεσημβρίαν ποιῶν αὐτὸν κιθαρίζοντα , καὶ τοῦ ἄσματος ὑπόδειν εἶναι ἐρωμεν τὴν ἐρωμένην , καὶ ὡσα εὐδαίμονα
Lemmas: ἐρῆσαρ ἐπί ὁ γλῶσσα , καί οὗτος Ἄνδων ποτός βασιλεύς δυστυχέω σβέδας πυρά . ἀλλά γάρ καλῶς ποιέω ἀναμιμνήσκω ἐγώ καί ὁ Ἀνδοῦ · καί γάρ ἐκεῖνος ὁ μιαρός οὗτος δαίμων ἀπατάω ἐλπίς ψευδής κακία , καί εἰς προπίνω πάγη ἐμβάλλω . καί εἰμί μή , φιλάνθρωπος εἰμί ὁ Κύριος , οὐδείς εἄν αὐτός εἄν δυνατός ὁ Ζεύς . ὅτε γάρ μή ἐγκαλέω ὁ Ζεύς ὡς προτιμάω ὁ παῖς ὁ Ἀνδοῦ · οὐδέ γάρ κεῖμαι ἔνθα μάλιστα πᾶς τιμάω πόλις , ὁ Ῥώμυλος λέγω , κεραυνόω ἀμύνω . ἐπακούω δέ καί ὁ [ 571 ] λοιπός ὁ θρῆνος ῥῆμα · οὗτος γάρ ὁ πένθος εἶμι καλῶς , ὁ κατέχω αὐτός ὁ Ψυχή . ἀνήρ , ἕλκω ὁ Ψυχή πρός ὁ εἶδος ὁ θεός , καί ἐγώ πρό ὁ ὄμμα λύσσωμ ὁ λογισμός ὁ τύπος , ἁμαρτάνω μορφή , ακάλυπτος Δέδης , ἐν λίθος καί οὗτος , ζωσῆρα περί ὁ στῆθος συνάφρων χείρων χρυσίον , ὡς αὐτός ὁ μέν ἐκδίδωμι , ὁ δέ υπαρτισαω . ὁ δέ ὅλος σχῆμα τίς οὐ εἄν ζῶ κοιμάω θυμός ; φάσκω γάρ βλέπω μέλος , καί ποῦ τις καί ἀκούω , ὡς φημί , ἐν μεσημβρία μυρολογέω . ὅσα εὐδαίμων ; ὁ δέ ὀσμή ἄρα εἰμί ἐκπαιρὸς ὁ ὁ , ἢ ἐγώ φαίνω καί σκένδυν ἀπό ὁ χρύσεος κῦδος , ὅτι ὁ κάρη εκφυγή ἐμψεύσα τε καί συλλαμβάνω . εἶτα μικρός πρός ὁ ἐμπίμπρημι αλοφυρω , Ἔδοα μέν , φημί , ὁδοιπόρος ἀνέρχομαι ὁ αὐτός , κνάω δέ ἐπί ὅλος ἀδργὴς ένοικος ἱερατεία ὁ θεός · πλήν δέ στέρνον , καί οἰμωγή τις ὀξύς διά χωρίον πολύδενδρος τρέχω , πᾶς μέν εἰς ὁ Ἄστυ δήω τε καί γρακώδης , ὄμμα δέ ἀρχός ἀρι τευμαι ὁράω , πικρός ῥῆμα ὁ εὐτῆς ἐξανίστημι . ὁ δέ ἐγώ ὁ Ἡλίας , πτερόν παρά Ἑρμῆς ὁ ζητέω , εἶτα αὐτός μέν ἐπί ξιος εἰμί ὁ ὁ κακός Βίλης , φλεβομα ἔνδον οὐ κακός ἢ ὁ ναῦς · δοκός δέ φέρω καί φέρω ΠΗΡ ὅρος πελάζω φθείρω , ὁ Ἀπόλλων μέν εὐθύς , αὔγ-ασμα καί μικρός διέχω ὁ στέρνον , ἐκεῖσε δέ ὁ ἄλλος κάλλος , Μοῦσα οἰκιστής εἰσνᾶς , λίθος ἀστραπή , κίων ὥρα . ὁ δέ δμώς ὁμοῦ περιίστημι ὀλοφύρομαι , βοηθέω δέ ακορουαιρεω , ἢ καταλαμβάνω ὁ ἀπό ὁ ὁ ρανυγίας ὁράω , ὡς ἢ βοήθεια διυρῆσαι ὁ γίγνομαι . ὁ σός μέτρον μήv ἡττάω ὁ ἐκπηδάω ὁ πηγή αὖος νύμφη , μέγας δέ ὁ Ζεύς ὁ ἐγγύς σύ καθίημι , ὁποῖος ἵημι ἐπί τίμιος νιῶς συνέχω , μέγας δέ δαίμων μυρίος δμώς ἐν ὁ ἄλσος διατυμμένων , οὐδείς μικρός θρῆνος ἐκ μέσος ὁ κωλῆ ἢ Καλλιόπη , ὁ χοροποιός ὁ Μοῦσα αδικώ ὁ πῦρ . εἶτα πρός ὁ τέλος φημί · γίγνομαι ἐγώ καί νῦν , Ἀπόλλων , οὐ σύ ποιέω ὁ χρυσός καταφεύγω ὁ Ἀχαιός , θυμός τε πληρόω καί νύξ δοκέω , ὅτι δή σύ ὁ στολή ἐγώ ἀποδίδωμι , καί ὅσος εἰμί ἀπέχω αντιμισθιστατος , προσαρπάζω ὁ τιμώμερον , ὅλος γυμνιον τις πλειοκωρα ἀείδω στεφανόω ἀπέρχομαι . ἄν . ὁ μέν θρῆνος οὗτος , μᾶλλον δέ ὀλίγος ὁ θρῆνος μέρος . ἐμός δέ θαυμάζω επειος , πῶς ἐπίτεξ οἱςστις ἐγκαλύπτω χράω , ἐπί οὗτος αὐτός σμενυνεος εἰμί , οὐδείς ἀγαθός ἀκόλαστος νεόω καί αἰσχρός κατά μεσημβρία ποιέω αὐτός κιθαρίζω , καί ὁ ᾆσμα ὑποδέω εἰμί ἐράω ὁ ἐράω , καί ὠθέω εὐδαίμων