joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0137.3
εἰρήνην πεποιθότας πρὸς αὐτοὺς . Καὶ ταῦτα λέγοντες ἐπεῖσαν , καὶ ἔδωκε τὸν υἱὸν ὁ βασιλεὺς , ὡς μὲν αὐτὸς ὤστο , τοὺς φίλοις καὶ συμμάχοις , ὡς δὲ τὸ τέλος ἔδειξε , τῷ πάντων ἀπηνεστάτῳ θηρίῳ . Λαβὼν γὰρ νόμῳ φίλας καὶ συνθηκὰς τὸ παιδίον ἐκεῖνο ὁ βασιλεὺς , πάντα ὁμοῦ κατεπάτησε καὶ ἀνέτρεψε τοὺς ὅρκους , τὰς συνθήκας , τὴν πρὸς ἀνθρώπους αἰδῶ , τὴν πρὸς τὸ θεῖον εὐλάβειαν , τὸν ἀπὸ τῆς ἡλικίας ἤλεον · καὶ οὔτε ἡ νεότης τὸ θηριον ἐπέχαμεν , οὔτε ἡ παρεπομένη τοὺς τοιούτοις μιάσμασι δίχη τὸν ἄγριον ἐκεῖνον ἐφόδησεν , οὔτε τὰ τοῦ παρακαταθεμένου πατρὸς αὐτὸν εἰσῆλθε ῥήματα , ἄπερ ἐκείνους τὸν υἱὸν ἐγχειρίζων ἰσως ἐπέσχηπεν , ἐν ἐπιμελείᾳ τε αὐτὸν ἔχειν ἀξιῶν πολλῇ , καὶ πατέρα αὐτὸν ἐπιψημίζων τῷ παιδί , καὶ ὡς αὐτὸν γεγενημένον , οὕτω τρέφειν καὶ παιδεύειν παρακαλῶν , καὶ τῆς τῶν οἰκείων προγόνων εὐγενείας ἀξιὸν ἀποφαίνειν · καὶ μετὰ τούτων τῶν ῥημάτων τὴν δεξιὰν τοῦ παιδὸς τῇ δεξιᾷ τοῦ φονέως ἐνθεῖς , καὶ μετὰ δακρύων διαλυόμενος · τούτων οὐδὲν εἰς νοῦν ὁ μίαρὸς ἐκεῖνος ἐλάλει , ἀλλὰ πάντα ρίψας ἀθρόως ἀπὸ τῆς ψυχῆς , τὸν φόνον ἐκεῖνον τῶν πάντων ἐναγέστατον τῶν φόνων ἐργάζεται . Τοῦτο γὰρ καὶ παιδοκτονία , χειρὸν τὸ μίασμα · καὶ μάρτυρες ὑμεῖς , οἱ οὐχ ἂν οὕτως ἀλγήσαντες α , εἴπερ τοὺς ἑμοὺς πάθεσι καὶ τὰ ὑμέτερα στοχάζεσθε χρή , εἰ τὸν υἱὸν ὅτι κατέσφαξεν ἡκούσατε τὸν ἑαυτοῦ · τότε μὲν γὰρ μετὰ τῶν κοινῶν νόμων καὶ οἱ τῆς φύσεως ἐδόκουν ἀναστράφθαι θεσμῷ · ἐνταῦθα δὲ πολλὰ ὁμοῦ συνδεδράμηκεν , & καὶ τῆς φυσικῆς ἀνῆχης λαχὺς ὁρμὴ τῇ πληθῆ γίνεσθαι . Ὅταν γὰρ ἐννοήσω τὸ μειράκιον τὸ μηδὲν ἡδικηκὸς τὸ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκδοθέν , τὸ τῶν προγόνων βασιλείων ἀποσπασθέν , καὶ τῆς οἰκείας τρυφῆς , καὶ δόξης , καὶ τιμῆς , ἀλλαξάμενον τὴν ἐν ἀλλοτρίᾳ διαγωγῇ , ἵνα ἐξὼ τῷ μιᾶρῳ θαρρεῖν ἐκεῖνω περὶ τῶν συνθηκῶν , εἴτα ὑπ’ αὐτοῦ κατεργασθέν , καὶ τῶν οἴκοι λαμπρῶν δι’ αὐτὸν ἀποστερηθέν , καὶ ὑπ’ αὐτοῦ πάλιν ἀποσφαγὲν δ , ἐναντίον τι πάσχων πάθος , τηχόμενός τε ὁμοῦ τὴν ψυχὴν καὶ ἐξοιδὼν , τὸ μὲν τοῦ θυμοῦ , τὸ δὲ τῆς ἀθυμίας ἐργαζομένης . Ὅταν μὲν γὰρ ἐννοήσω τὸν μίαρὸν ἐκεῖνον ὁπλιζόμενον , καὶ τὸ ξίφος ἀνατείνοντα , καὶ τὴν δεξιρὴν κατέχοντα τοῦ παιδὸς , καὶ τὴν δεξιὰν , ἢ τὴν παρακαταθῆκην ἐδέξατο , ταύτην κατ’ αὐτῆς ὠθοῦντα τὸ ξίφος , διζρήγνυμαι καὶ ἀποπνίγομαι τῷ θυμῷ · ὅταν δὲ πάλιν ἰδὼ τὸν νέον δεδοικότα , καὶ τρέμοντα , καὶ οἰμώζοντα τὰς ἰσχάτας οἰμωγὰς , καὶ τὸν πατέρα ἀνακαλοῦντα , καὶ τούτων αἰτίων αὐτὸν γεγενηθαι λέγοντα , καὶ τὴν σφαγὴν τῷ τῷ βαπτίζοντι τὸ ξίφος εἰς τὸν λαιμόν , ἀλλὰ τῷ γεγενηκότῳ λογιζόμενον , καὶ μὴ δυνάμενον ἐκφυγεῖν , μηδὲ ἐπαμύναι ἑαυτῷ , ἀλλ’ ἀνύηντα λοιπὸν τῷ φυσαμένῳ μεμφόμενον , καὶ δεχόμενον τὴν πλήγην , καὶ ἀσπαίροντα ε , καὶ λακτίζοντα τοῦδαρος , καὶ τὴν γῆν τοὺς τὸν αἵματι μολύνοντα κρουνούς , διακόπτομαι καὶ [ 544 ] σπλάγχνα , καὶ σκοτοῦμαι τὸν λογισμόν , καὶ μοῦ τις ἀγλὺς ἀθυμίας καταχέεται τοὺς ὀφθαλμούς . Ἄλλ’ οὐχ ὁ θρὴ ἐκεῖνος ἔπαθὲ τι τοιούτων οὐδὲν , ἀλλ’ ὡσπερ τινὰ ἀρνὸν ἑ’ καταθεὶς μᾶλλον ἢ μόσχον , οὕτω διετέθη πρὸς τὴν μίαρὸν ἐκεῖνην σφαγὴν . Καὶ ὁ μὲν παῖς ἐκεῖνο νεκρὸς δεδεμένος τὴν πλήγην , ὁ δὲ σφαγεὺς ἐπηγγίνετο τῷ μιάσματι , τοὺς δευτέροὺς τὰ πρότερα ἀποκρίνει φιλονεικῶν . Τάχα μὲ τις οἴεται τι περὶ τῆς ταφῆς ἐρεῖν , καὶ ὅτι μετὰ τὴν σφαγὴν οὐδὲ βραχεῖα τῷ φονευθέντι μετέδωκεν γ’ · ἐγὼ δὲ τὶ τοῦτο τολμηρότερον ἕτερον ἐρῶ . Τὰς γὰρ ἀνόμους χεῖρας ἐκείνας τοιούτῳ μολύντας αἵματι , καὶ τὴν καινὴν ἐργασάμενος τραγωδίαν , ὡς
Lemmas: εἰρήνη πείθω πρός αὐτός . καί οὗτος λέγω πείθω , καί δίδωμι ὁ υἱός ὁ βασιλεύς , ὡς μέν αὐτός ὄζω , ὁ φίλος καί σύμμαχος , ὡς δέ ὁ τέλος δείκνυμι , ὁ πᾶς ἀπηνής θηρίον . λαμβάνω γάρ νόμος φίλος καί συνθήκη ὁ παιδίον ἐκεῖνος ὁ βασιλεύς , πᾶς ὁμοῦ καταπατέω καί ἀνατρέπω ὁ Ὅρκος , ὁ συνθήκη , ὁ πρός ἄνθρωπος αἰδώς , ὁ πρός ὁ θέω εὐλάβεια , ὁ ἀπό ὁ ἡλικία ἀλέω · καί οὔτε ὁ νεότης ὁ θηρίον ἐπέχω , οὔτε ὁ παρέπομαι ὁ τοιοῦτος μίασμα διχή ὁ ἄγριος ἐκεῖνος εφοδηω , οὔτε ὁ ὁ παρακατατίθεμαι πατήρ αὐτός εἰσέρχομαι ῥῆμα , Ἄπερ ἐκεῖνος ὁ υἱός ἐγχειρίζω ἴσως ἐπέχω , ἐν ἐπιμέλεια τε αὐτός ἔχω ἄξιος πολύς , καί πατήρ αὐτός επιψημιζω ὁ παῖς , καί ὡς αὐτός γίγνομαι , οὗτος τρέφω καί παιδεύω παρακαλέω , καί ὁ ὁ οἰκέω πρόγονος εὐγένεια Ἀξιός ἀποφαίνω · καί μετά οὗτος ὁ ῥῆμα ὁ δεξιά ὁ παῖς ὁ δεξιός ὁ φονεύς ἐντίθημι , καί μετά δάκρυ διαλύω · οὗτος οὐδείς εἰς νόος ὁ μιαρός ἐκεῖνος λαλέω , ἀλλά πᾶς ῥίπτω ἀθρόος ἀπό ὁ Ψυχή , ὁ φόνος ἐκεῖνος ὁ πᾶς ἐναγής ὁ φόνος ἐργάζομαι . οὗτος γάρ καί παιδοκτονία , χείρων ὁ μίασμα · καί μάρτυς σύ , ὁ οὐ εἄν οὕτως ἀλγέω ὅς , εἴπερ ὁ μου πάθος καί ὁ ὑμέτερος στοχάζομαι χρή , εἰμί ὁ υἱός ὅτι κατασφάζω ἀκούω ὁ ἑαυτοῦ · τότε μέν γάρ μετά ὁ κοινός νόμος καί ὁ ὁ φύσις δοκέω ἀναστρέφω θεσμός · ἐνταῦθα δέ πολύς ὁμοῦ συντρέχω , & καί ὁ φυσικός ἀνηχέω Λάχυς ὁρμή ὁ πλῆθος γίγνομαι . ὅταν γάρ ἐννοέω ὁ μειράκιον ὁ μηδείς ηδικηξ ὁ παρά ὁ πατήρ ἐκδίδωμι , ὁ ὁ πρόγονος βασίλειος ἀποσπάω , καί ὁ οἰκεῖος τρυφή , καί δόξα , καί τιμή , ἀλλάσσω ὁ ἐν ἀλλότριος διαγωγή , ἵνα ἐξίημι ὁ μιαρός θαρσέω ἐκεῖνος περί ὁ συνθήκη , εἴτα̅ ὑπό αὐτός κατεργάζομαι , καί ὁ οἴκοι λαμπρός διά αὐτός ἀποστερέω , καί ὑπό αὐτός πάλιν ἀποσφάζω δ , ἐναντίος τίς πάσχω πάθος , τήκω τε ὁμοῦ ὁ ψυχή καί ἐξοιδέω , ὁ μέν ὁ θυμός , ὁ δέ ὁ ἀθυμία ἐργάζομαι . ὅταν μέν γάρ ἐννοέω ὁ μιαρός ἐκεῖνος ὁπλίζω , καί ὁ ξίφος ἀνατείνω , καί ὁ δεξιρὴν κατέχω ὁ παῖς , καί ὁ δεξιά , ἢ ὁ παρακαταθήκη δέχομαι , οὗτος κατά αὐτός ὠθέω ὁ ξίφος , διζρηγνυμης καί ἀποπνίγω ὁ θυμός · ὅταν δέ πάλιν βλέπω ὁ νέος δείδω , καί τρέμω , καί οἰμώζω ὁ ἴσχα οἰμωγή , καί ὁ πατήρ ἀνακαλέω , καί οὗτος αἴτιος αὐτός γίγνομαι λέγω , καί ὁ σφαγή ὁ ὁ βαπτίζω ὁ ξίφος εἰς ὁ λαιμός , ἀλλά ὁ γίγνομαι λογίζομαι , καί μή δύναμαι ἐκφεύγω , μηδέ ἐπαμύνω ἑαυτοῦ , ἀλλά ανυανταω λοιπός ὁ φυσάω μέμφομαι , καί δέχομαι ὁ πλήσσω , καί ἀσπαίρω ε , καί λακτίζω τουδηρος , καί ὁ γῆ ὁ ὁ αἷμα μολύνω κρουνός , διακόπτω καί [ 544 ] σπλάγχνον , καί σκοτόω ὁ λογισμός , καί ἐγώ τις ἀγλὺς ἀθυμία καταχέω ὁ ὀφθαλμός . ἄλλος οὐ ὁ Θρής ἐκεῖνος πάσχω τίς τοιοῦτος οὐδείς , ἀλλά ὡς τις ἀμνός εἰ κατατίθημι μᾶλλον ἢ μόσχος , οὗτος διατίθημι πρός ὁ μιαρός ἐκεῖνος σφαγή . καί ὁ μέν παῖς ἐκεῖνος νεκρός δήω ὁ πλήσσω , ὁ δέ σφαγεύς ἐπάγω ὁ μίασμα , ὁ δύο ὁ πρότερος ἀποκρίνω φιλονεικέω . Τάχα ἐγώ τις οἴομαι τίς περί ὁ ταφή εἴρω , καί ὅτι μετά ὁ σφαγή οὐδέ βραχύς ὁ φονεύω μεταδίδωμι γε · ἐγώ δέ τίς οὗτος τολμηρός ἕτερος εἴρω . ὁ γάρ ἄνομος χείρ ἐκεῖνος τοιοῦτος μολύνω αἷμα , καί ὁ καινός ἐργάζομαι τραγῳδία , ὡς