joannes-chrysostomus.de-babyla-contra-julianum-et-gentiles pg050_0158.2
φαν ἡμῖν οὐκ ἐδύνατο νικῆν , ἀλλ’ ἐπιστομίζας αὐτὸν μένον ἠσχάζατο . Τοιούτου γὰρ οἱ ἄγιοι · κατορθοῦσαι βοῦλονται τὰ πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν μόνον , οὐκέτι δὲ καὶ ἐπιδεικνύσθαι τοῖς πολλοῖς , ὅτι αὐτῶν τὰ κατορθώματα , πλὴν εἰ ποῦ τὴς χρείας ἀναγκάζει · χρείαν δὲ τὴν τῶν σωζομένων χρησιμεῖαν · λέγω πάλιν , ὅτε τότε ἐγένετο . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ τῆς ἀπάτης ἠθέτο κακῶς , ἐγκαλύπτεται μὲν ἡμῖν ἡ νίκη λοιπὸν , ἐγκαλύπτεται δὲ οὐδ’ ὑπὸ τοῦ νικησαμένου , ἀλλ’ ὑπὸ τοῦ νικηθέντος αὐτοῦ . Οὕτω γὰρ ἡ τε μαρτυρία καὶ παρὰ τοῖς ἐχθροῖς ἀνύποπτος ἦν , δὲ τε ἄγιος τὰ περὶ ἑαυτοῦ λέγειν , καὶ ἀνάγκης οὐσίας ἐξέφυγεν · ἐπειδὴ δὲ οὐδὲ οὕτω τὰ τῆς κλάνης ἔλαχεν , ἀλλ’ ἐνέκειντο πάλιν οἱ τῶν λιβῶν ἀναίσθητότεροι τὸν ἡττημένον παρακαλοῦντες , καὶ πρὸς οὕτω φανεραὶ αἰδήσεις συφλυνούσας , τῇνικαῦτα ἐπαρεῖναι ἠναγκάσθη τῷ ἑοῦνῳ τὸ πῦρ , ὥστε διὰ τούτου τοῦ ἐμπρησμοῦ ἑτερον τὴν εἰδωλολατρίας σέβασιν ἐμπρησθῶν . 10 . Τίς οὖν μέσησι τῷ δαιμονίῳ λέγων ; Ἐκ μέσης τῆς θεραπείας ἀποκεκλήσθαι ; Οὐχ ἀπετήχθον ἐκείνῳ , ἀλλ’ ἀπελάθη καὶ ἐξεβλήθη ἄκων καὶ ἀναγκαζόμενος τότε , ὅτε μάλιστα μένειν ἠθέλε , καὶ διὰ τὴν κρίνουν , καὶ διὰ τὰ θύματα . Ὅπερ γὰρ εἰς τοῦτο βασιλεύσας οὐ τότε κρατῶν , ἵνα τὰ θρήματα τῆς οἰκουμένης ἀναλῶσῃ πάσης , οὕτως ἀφεῖσιν [ 568 ] κατέφυγεν ἐπὶ τῶν βωμῶν πρόβατα καὶ βούς , καὶ εἰς τοῦτο μανίας ἤλασεν , ὡς καὶ τῶν παρ’ αὐτὸς δοκοῦντων ἐτι φιλοσοφεῖν πολλοὺς μάγειρον αὐτόν , καὶ χρεῖον κάππλον , καὶ πάντα τὰ τοιαῦτα ἀποκαλεῖν . Οὐχ ἂν σὺν οὕτω δαψιλῶς τραπέζης , καὶ κνίσσης , καὶ καπνοῦ , καὶ χειμάρρων αἱμάτων ἀνεχώρησεν ὁ δαίμων ἐκείν , ὁ καὶ χωρὶς τούτων μένων , ὡς ἔφης , διὰ τὴν πρὸς τὴν ἐρωμένην μανίαν . Ἄλλὰ γὰρ τὸν παρ’ ἡμῶν λόγον στήσασθαι τέως , παλιν ἐπακούσοιμεν τῶν ὀδυρμῶν τοῦ σοφιστοῦ . Ἄφες , γὰρ τὸν Ἄπολλῶν πρὸς τὴν Δία πάλιν ὀλοφύρεται λέγων · Ὦ παρ , Ὦ Σῶ , γνῶμης καμιμούσης ἀφρηθῆναι ἀνδραῦλαν · ὡς καθαροῦ μὲν δορυδῶν ἡ Δάφνη χωρίον , καθαρώτερος δὲ ὁ νεώς , ὅσον λιμένας ἐπὶ λιμένας παρ’ αὐτῆς πεπισωμένου τῆς φύσεως · ἀνευμόντων μὲν ἀμφοῖν , πλείων δὲ τῆν ψυχῶν παρεχωρημένου τοῦ δευτέρου . Τίς μὲν οὐχ ἂν αὐτῷ τὸν ὀδόν ἀπέδυ ; τίς δὲ οὐχ ἂν γόοιν ; τίς δὲ οὐχ ἂν πένθος ; τίς δὲ ἂν ἐπόθησε τὰς μαχάρας νήσους ; Ποῖαν ἐνδραῦλαν ἀφρηθῆναι , ὦ μαρά ; πῶς δὲ καθαρώτερος δορυδῶν ὁ νεώς , καὶ λιμὴν ἀχύμαντος , ἔνθα αἰόλοι , καὶ τύμπανα , καὶ κραπαλάδες , καὶ κύμοι , καὶ μῦθοι ; Τίς οὐχ ἂν σὺντόθι , φησί , τὸν ὀδόν ἀπέδυ ; Τίς μὲν οὖν τῶν προσκειμένων σοι οὐχ ἂν ἐδδέσατο νόσον αὐτῷ , εἰ καὶ πρότερον ὀγαινίων ἐτύγχανε , καὶ νόσον τῶν πασῶν χαλεπωτάτην ; Ὦ γὰρ τὸν δαίμονα προσκυνοῦν , καὶ τῆς Δάφνης τὴν ὑπόθεσιν ἀκούειν , καὶ τοῦ θεοῦ τὴν μανίαν τοσαύτην ὁρῶν , ὡς καὶ καταποθεῖσαι τῆς ἐρωμένης ἐτι προσεδρεύειν τῷ τόπῳ καὶ τῇ φυτῇ , πόσον ἐκείνῳ οὐχ ἂν ἐδδέσατο φύλαγα μανίας ; πόσον χειμῶνα ; πόσον θάρσων ; πόσον νόσον ; πόσον πᾶθος ; Τοῦτο οὖν ἀνάπαυλαν καλεῖς ψυχῆς , καὶ λιμένα ἀχύμαντον ; τοῦτο νόσων ἀπαλλαγήν ; Καὶ τί θαυμαστὸν εἰ τὰ ἐναντία τοῖς ἐναντίοις τίθεσαι ; Καὶ γὰρ οἱ μαίνονται τῶν πραγμάτων οὐδὲν ὡς ἔχει φύσεως αἰσθάνονται , ἀλλὰ ἐναντίας τοῖς οὕσι τάς ψήφους ἐκφέρουσι . Ὀλύμπια μὲν οὐ μᾶλα πόρθω · πάλιν γὰρ ἐπὶ τὸν θρόνον ἐλεύσομαι δεῖνως ὡς ,
Lemmas: φημί ἐγώ οὐ δύναμαι νικάω , ἀλλά ἐπιστομίζω αὐτός μένω σχάζω . τοιοῦτος γάρ ὁ ἅγιος · κατορθόω βούλομαι ὁ πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία μόνος , οὐκέτι δέ καί ἐπιδείκνυμι ὁ πολύς , ὅτι αὐτός ὁ κατόρθωμα , πλήν εἰμί ποῦ σής χρεία ἀναγκάζω · χρεία δέ ὁ ὁ σώζω χρησιμέω · λέγω πάλιν , ὅτε τότε γίγνομαι . ἐπεί γάρ ὁ ὁ ἀπάτη αἴθω κακῶς , ἐγκαλύπτω μέν ἐγώ ὁ νίκη λοιπός , ἐγκαλύπτω δέ οὐδέ ὑπό ὁ νικάω , ἀλλά ὑπό ὁ νικάω αὐτός . οὕτως γάρ ὁ τε μαρτυρία καί παρά ὁ ἐχθρός ἀνύποπτος εἰμί , δέ τε ἅγιος ὁ περί ἑαυτοῦ λέγω , καί ἀνάγκη οὐσία ἐκφεύγω · ἐπεί δέ οὐδέ οὗτος ὁ ὁ κλάνω λαγχάνω , ἀλλά ἔγκειμαι πάλιν ὁ ὁ λίψ ἀναίσθητος ὁ ἡσσάομαι παρακαλέω , καί πρός οὗτος φανερός αἰδέω συφλυνουω , τηνικαῦτα πάρειμι ἀναγκάζω ὁ ἑός ὁ πῦρ , ὥστε διά οὗτος ὁ ἐμπρησμός ἕτερος ὁ εἰδωλολατρία σέβασις ἐμπίμπρημι . 10 . Τῖς οὖν μέσος ὁ δαιμόνιος λέγω ; ἐκ μέσος ὁ θεραπεία ἀποκαλέω ; οὐχ ἀποτήκω ἐκεῖνος , ἀλλά ἀπελαύνω καί ἐκβάλλω ἄκων καί ἀναγκάζω τότε , ὅτε μάλιστα μένω ἐθέλω , καί διά ὁ Κρίνουν , καί διά ὁ θῦμα . ὅπερ γάρ εἰς οὗτος βασιλεύω οὖον τότε κράτος , ἵνα ὁ τρῆμα ὁ οἰκέω ἀναλίσκω πᾶς , οὕτως ἀφίημι [ 568 ] καταφεύγω ἐπί ὁ βωμός πρόβατον καί βοῦς , καί εἰς οὗτος μανία ἐλαύνω , ὡς καί ὁ παρά αὐτός δοκέω ἔτι φιλοσοφέω πολύς μάγειρος αὐτός , καί χρεῖος κάππλον , καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀποκαλέω . οὐχ εἄν σύν οὗτος δαψιλής τράπεζα , καί κνῖσα , καί καπνός , καί χειμάρρους αἷμα ἀναχωρέω ὁ δαίμων ἔκω , ὁ καί Χωρὶς οὗτος Μένων , ὡς φημί , διά ὁ πρός ὁ ἐράω μανία . ἀλλά γάρ ὁ παρά ἐγώ λόγος ἵστημι τέως , πάλιν ἐπακούω ὁ ὀδυρμός ὁ σοφιστής . ἄφες , γάρ ὁ Ἀπόλλων πρός ὁ Ζεύς πάλιν ὀλοφύρομαι λέγω · ὦ παρά , ὦ Σῶς , γνώμη καμιμουσα ἀφαιρέω ανδραυλαω · ὡς καθαρός μέν δορυδηω ὁ Δάφνη χωρίον , καθαρός δέ ὁ ναῦς , ὅσος λιμήν ἐπί λιμήν παρά αὐτός πεπισωμενος ὁ φύσις · ανευμοντος μέν ἄμφω , πλείων δέ ὁ Ψυχή παραχωρέω ὁ δύο . Τῖς μέν οὐ εἄν αὐτός ὁ ὀδούς ἀποδύω ; τίς δέ οὐ εἄν γόος ; τίς δέ οὐ εἄν πένθος ; τίς δέ εἄν ποθέω ὁ μαχάρης νῆσος ; Ποίας ενδραυλαω ἀφαιρέω , εἰμί Μαρά ; πῶς δέ καθαρός δορυδηω ὁ ναῦς , καί λιμήν ἀχύμαντος , ἔνθα αἰόλος , καί τύμπανον , καί κραπαλάδες , καί κύμων , καί μῦθος ; Τῖς οὐ εἄν σὺντόθι , φημί , ὁ ὀδούς ἀποδύω ; Τῖς μέν οὖν ὁ πρόσκειμαι σύ οὐ εἄν ἐσθίω νόσος αὐτός , εἰμί καί πρότερος ὀγαινίων τυγχάνω , καί νόσος ὁ πᾶς χαλεπός ; ὦ γάρ ὁ δαίμων προσκυνέω , καί ὁ Δάφνη ὁ ὑπόθεσις ἀκούω , καί ὁ θεός ὁ μανία τοσοῦτος ὁράω , ὡς καί καταπίνω ὁ ἐράω ἔτι προσεδρεύω ὁ τόπος καί ὁ φυτός , πόσος ἐκεῖνος οὐ εἄν ἐσθίω φυλάω μανία ; πόσος χειμών ; πόσος Θάρσων ; πόσος νόσος ; πόσος πάθος ; οὗτος οὖν ἀνάπαυλα καλέω Ψυχή , καί λιμήν ἀκύμαντος ; οὗτος νόσος ἀπαλλαγή ; καί τίς θαυμαστός εἰμί ὁ ἐναντίος ὁ ἐναντίος τίθημι ; καί γάρ ὁ μαίνομαι ὁ πρᾶγμα οὐδείς ὡς ἔχω φύσις αἰσθάνομαι , ἀλλά ἐναντίος ὁ εἰμί ὁ ψῆφος ἐκφέρω . Ὀλύμπιος μέν οὖον μῆλον πορθέω · πάλιν γάρ ἐπί ὁ θρόνος ἔρχομαι δεινῶς ὡς ,