joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0278.1
πεωμεν , καὶ οὕτως εὐξώμεθα , καὶ μὴ διαλύσωμεν τὴν συνήθειαν . Ἄν γὰρ τῇ προτέρᾳ ἡμέρᾳ οὕτως εὐξῶ , τῇ δευτέρᾳ διορθωθῇ τὴν ἐν τῇ προτέρᾳ γενομένην ἀσχημοσύνην ἡμέρᾳ . Ὅταν τοίνυν ἀριστοποιώμεθα , μνημονεύσωμεν ταύτης τῆς γυναικός , καὶ τῶν ταύτης ἁμαρτιῶν , καὶ τῆς μέσης τῆς καλῆς ταύτης . Ἐμέθυσεν γὰρ καὶ ἡ γυνή , οὐκ ἀπὸ οἴνου , ἀλλ’ ἀπ’ εὐλαβείας πολλῆς . Εἰ γὰρ μετ’ ἀρίστου τοιαύτη ἦν , ποία ἦν ὑπὸ τὴν ἑαυτῆς ; εἰ μετὰ τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν οὕτως ἐκτεταμένος προσήρχετο , ὁποία ὑπῆρχε νήστις οὖσα ; Γ’ . Ἐπανελθὼμεν τοίνυν πάλιν ἐπὶ τὰ ῥήματα αὐτῆς , τὰ φιλοσοφίας γεμίζοντα πολλῆς καὶ πραότητος . Εἶπομεν γὰρ , Οὐχί , κύριε , ἐπήγαγε · Γυνὴ ἐν σκλήρᾳ ἡμέρᾳ ἡμέρα , καὶ οἶνον μὴ μέθυσον οὐ πέπωκα . Παρατήρησον πῶς οὐδὲ ἐνταῦθα λέγει τὰ ὀνειδῆ τῆς ἀντιζήλου , οὐδὲ ἐκπομπίζει τὴν πονηρίαν ἐκείνης , [ 720 ] οὐδὲ ἐκτραγῳδεῖ τὴν συμφορὰν τὴν οἰκείαν , ἀλλὰ τοσοῦτον ἀποκαλύπτει τὴν ἑαυτῆς ἀθυμίαν , ὅσον ἀπολογησαίτο πρὸς τὸν Ἰερεμίου . Γυνὴ ἐν σκλήρᾳ ἡμέρᾳ , φησίν , ἐγώ εἰμι · καὶ οἶνον μὴ μέθυσον οὐ πέπωκα , καὶ ἐκχέω τὴν ψυχὴν μου ἀνθρώπῳ Κυρίῳ . Οὐχ εἶπαν , Εὐχόμεθα τῷ Θεῷ , ἰκετεύω τὸν Θεόν , ἀλλ’ Ἐκχέω τὴν ψυχὴν μου ἀνθρώπῳ Κυρίῳ · τοῦτο δὲ , ὅλην ἐμαυτὴν μετέστησα πρὸς τὸν Θεόν , τὴν διάνοιάν μου ἐξεκένωσα πρὸς αὐτόν , ὅλη ψυχὴ καὶ διάνοιαν τὴν εὐχὴν μου ἐποιήσατο , εἶπον τῷ Θεῷ τὴν συμφορὰν τὴν ἐμήν , ἔδειξα τὸ ἔλκος · ἐκεῖνος τὸ φάρμακον δεῖναι δύναται . Μὴ δὴς τῇ δούλῃ σου εἰς πρόσωπον , εἰς θυγάτερα Λομὴν . Πάλιν δούλην ἑαυτὴν καλεῖ , καὶ πολλὴν ποιεῖται σπουδήν , ὡστε μὴ πονηρὰν δόξαν παρὰ τῷ Ἰερεμίου λαβεῖν . Καὶ οὐδὲ εἶπε πρὸς ἑαυτήν · Τί δέ μοι μέλει τῆς τοῦτοῦ διαβολῆς ; ἀλλὰ καὶ εἰκὴ κατηγόρησεν , ὑπώπτευσεν εἰς οὐδὲν δέον · τὸ συνεῖδός μου καθαρόν ἐστι , καὶ πάντες με διαβάλλουσιν · ἀλλὰ τὸν ἀποστολικὸν ἐκεῖνον ἐπλήρω νόμον , τὸν κελεύοντα προνοεῖσθαι καλὰ μὴ μόνον ἐν ὀψίῳ Κυρίου , ἀλλὰ καὶ ἐν ὀψίῳ ἀνθρώπων . Καὶ παντὶ τρόπῳ τὴν ὑποψίαν ἀπεκρούσατο λέγουσα · Μὴ δὴς τῇ δούλῃ σου εἰς πρόσωπον , εἰς θυγάτερα Λομὴν . Τί δέ ἐστιν , Εἰς πρόσωπον ; Μὴ νομίζῃς , ἀναίσχυντον εἶναι με καὶ ἰταμὴν . Ἀθυμίας , οὐ παροινίας , ἐστὶν αὕτη ἡ καρήρθσια · οὐδὲν , οὐχὶ μέθης . Τί οὖν οἱ ἱερεῖς ; Ὅρα κάκεινον τὴν σύνεσιν · οὐ περιειργάσατο τὴν συμφορὰν , οὐκ ἠδούληθη πολυπραγμονῆσαι τὴν αἰτίαν , ἀλλὰ τί φησι ; Πορεύου ἐν εἰρήνῃ · δῶν σοι Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ πᾶρ αἰτημᾶ , ὁ ἡμῖν παρ’ αὐτοῦ . Τὸν κατήγορον συνήγορον εἰργάσατο ἡ γυνή . Τοσοῦτόν ἐστιν ἐπιεικείας καὶ πραότητος καλόν . Καὶ ἀντὶ ὕβρεως ἐρόδια Ἰσραὴλ λαβοῦσα ἀπήλθε , καὶ προστάτην ἔχει καὶ πρεσβευτὴν τὸν ἐπιτιμήσαντα . Καὶ οὕτως οὕτως ἀφίσταται , ἀλλὰ πάλιν φησίν · Εὐροῖ ἡ δούλη σου χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου · τοῦτο δὲ , Μάθους διὰ τοῦ τέλους αὐτοῦ , καὶ τῆς τῶν πραγμάτων ἐκβάσεως , ὡς οὐκ ἀπὸ παροινίας , ἀλλ’ ἐξ ὀδύνης τοιαύτης ἐποιοῦμεν ἐκστραφὴν καὶ τὴν δόσιν . Καὶ ἀπελθοῦσα , φησίν , οὐδὲν συνέπεσον . Εἰδὲς πίζειν γυναῖκός ; Πρὶν λάβῃ ὅπερ ἤτησεν , ἠθάρρησεν ὡς λαβούσα . Τὸ δὲ αἴτιον , ἦν μετὰ πολλῆς ἡδύσεως τῆς σοφρότητος , μετὰ σπουδῆς διακρίτου . Διὰ τοῦτο , ὡς τὸ πᾶν εἰληφία , κατήλθεν . Ἄλλως δὲ , καὶ ὁ Θεὸς
Lemmas: πίνω , καί οὕτως εὔχομαι , καί μή διαλύω ὁ συνήθεια . ἄν γάρ ὁ πρότερος ἡμέρα οὕτως εὔχομαι , ὁ δύο διορθόω ὁ ἐν ὁ πρότερος γίγνομαι ἀσχημοσύνη ἡμέρα . ὅταν τοίνυν ἀριστοποιέω , μνημονεύω οὗτος ὁ γυνή , καί ὁ οὗτος ἁμαρτία , καί ὁ μέσος ὁ καλός οὗτος . μεθύσκω γάρ καί ὁ γυνή , οὐ ἀπό οἶνος , ἀλλά ἀπό εὐλάβεια πολύς . εἰμί γάρ μετά ἀγαθός τοιοῦτος εἰμί , ποῖος εἰμί ὑπό ὁ ἑαυτοῦ ; εἰμί μετά ὁ ἐσθίω καί πίνω οὕτως ἐκτείνω προσέρχομαι , ὁποῖος ὑπάρχω νήστις εἰμί ; Γε . ἐπανέρχομαι τοίνυν πάλιν ἐπί ὁ ῥῆμα αὐτός , ὁ φιλοσοφία γεμίζω πολύς καί πραότης . εἶπον γάρ , οὐ , κύριος , ἐπάγω · γυνή ἐν σκληρός ἡμέρα ἡμέρα , καί οἶνος μή μεθύσκω οὖον πίνω . Παρατηρέω πῶς οὐδέ ἐνταῦθα λέγω ὁ ὄνειδος ὁ ἀντίζηλος , οὐδέ εκπομπιζεω ὁ πονηρία ἐκεῖνος , [ 720 ] οὐδέ ἐκτραγῳδέω ὁ συμφορά ὁ οἰκεῖος , ἀλλά τοσοῦτος ἀποκαλύπτω ὁ ἑαυτοῦ ἀθυμία , ὅσος ἀπολογέομαι πρός ὁ Ἰερεμίας . γυνή ἐν σκληρός ἡμέρα , φημί , ἐγώ εἰμί · καί οἶνος μή μεθύσκω οὖον πίνω , καί ἐκχέω ὁ ψυχή ἐγώ ἄνθρωπος κύριος . οὐχ εἶπον , εὔχομαι ὁ Θεός , ἱκετεύω ὁ Θεός , ἀλλά ἐκχέω ὁ ψυχή ἐγώ ἄνθρωπος κύριος · οὗτος δέ , ὅλος ἐμαυτοῦ μεθίστημι πρός ὁ Θεός , ὁ διάνοια ἐγώ ἐκκενόω πρός αὐτός , ὅλος ψυχή καί διάνοια ὁ εὐχή ἐγώ ποιέω , εἶπον ὁ Θεός ὁ συμφορά ὁ ἐμός , δείκνυμι ὁ ἔλκος · ἐκεῖνος ὁ φάρμακον δεινός δύναμαι . μή δήω ὁ δοῦλος σύ εἰς πρόσωπον , εἰς θυγάτηρ Λομὴν . πάλιν δοῦλος ἑαυτοῦ καλέω , καί πολύς ποιέω σπουδή , ὡστε μή πονηρός δόξα παρά ὁ Ἰερεμίας λαμβάνω . καί οὐδέ εἶπον πρός ἑαυτοῦ · τις δέ ἐγώ μέλος ὁ οὗτος διαβολή ; ἀλλά καί εἰκῇ κατηγορέω , ὑποπτεύω εἰς οὐδείς δήω · ὁ σύνοιδα ἐγώ καθαρός εἰμί , καί πᾶς ἐγώ διαβάλλω · ἀλλά ὁ ἀποστολικός ἐκεῖνος πληρόω νόμος , ὁ κελεύω προνοέω καλός μή μόνος ἐν ὀψίον κύριος , ἀλλά καί ἐν ὀψίον ἄνθρωπος . καί πᾶς τρόπος ὁ ὑποψία ἀποκρούω λέγω · μή δήω ὁ δοῦλος σύ εἰς πρόσωπον , εἰς θυγάτηρ Λομὴν . τις δέ εἰμί , εἰς πρόσωπον ; μή νομίζω , ἀναίσχυντος εἰμί ἐγώ καί ἰταμός . ἀθυμία , οὖον παροινία , εἰμί οὗτος ὁ καρήρθσια · οὐδείς , οὐ μέθη . τις οὖν ὁ ἱερεύς ; Ὅρας ἐκεῖνος ὁ σύνεσις · οὖον περιεργάζομαι ὁ συμφορά , οὐ ἀδουλέω πολυπραγμονέω ὁ αἴτιος , ἀλλά τίς φημί ; Πόρευος ἐν εἰρήνη · δήω σύ Κύριος ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ παρά αἴτημα , ὁ ἐγώ παρά αὐτός . ὁ κατήγορος συνήγορος ἐργάζομαι ὁ γυνή . τοσοῦτόν εἰμί ἐπιείκεια καί πραότης καλός . καί ἀντί ὕβρις ρόδι Ἰσραήλ λαμβάνω ἀπέρχομαι , καί προστάτης ἔχω καί πρεσβευτής ὁ ἐπιτιμάω . καί οὕτως οὕτως ἀφίστημι , ἀλλά πάλιν φημί · εὑρίσκω ὁ δοῦλος σύ χάρις ἐν ὀφθαλμός σύ · οὗτος δέ , Μάθος διά ὁ τέλος αὐτός , καί ὁ ὁ πρᾶγμα ἔκβασις , ὡς οὐ ἀπό παροινία , ἀλλά ἐκ ὀδύνη τοιοῦτος ποιέω ἐκστρέφω καί ὁ δόσις . καί ἀπέρχομαι , φημί , οὐδείς συμπίπτω . ἀνάκλεις πιζεω γυνή ; πρίν λαμβάνω ὅσπερ αἰτέω , θαρσέω ὡς λαμβάνω . ὁ δέ αἴτιος , εἰμί μετά πολύς ἡδύσεως ὁ σοφροτητη , μετά σπουδή διακριτής . Ζεύς οὗτος , ὡς ὁ πᾶς λαμβάνω , κατέρχομαι . ἄλλος δέ , καί ὁ θεός