joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0311.2
Καὶ οὐ μόνον ἐφεῖσατο , ἀλλὰ καὶ ἀπολογίαν τὴν ὑπὲρ αὐτοῦ συντίθησι . Καὶ ὅρα πῶς συνεχὲς καὶ σοφὸς . Ἐπειδὴ γὰρ τὸν βίον αὐτοῦ διερευνημένος , οὐδὲν εὗρισκέν ἀγαθόν , οὐδὲ εἶχεν εἰπεῖν , ὅτι Οὐχ ἡδίκημαί παρ᾽ αὐτοῦ , οὐδὲ ἔπαθον κακῶς ( ἐμελλον γὰρ ἀντιφθίγγεσθαι τούτοις · οἱ στρατιῶται παρόντες , οἱ τῆς πελρῆς μαρτυρεῖν αὐτοῦ τὴν πονηρίαν ) , περιέρχεται ἐξέρουσιν ζητῶν ἀπολογίαν εὐπρόσωπον εὑρεῖν . Εἰτα οὐκ ἔχων ἀπὸ τοῦ βίου , οὐδὲ ἀπὸ τῶν ἔργων τῶν ἐκείνου ἐκποῦ ποιῆσαι , ἐπὶ τὴν τιμὴν τὴν ἐκείνου κατέφυγεν εἰπών , Ὅτι χριστὸς Κυρίου ἐστὶ . Τί λέγεις , φησί ; ὅτι μισθὸς καὶ παμμίσεως , καὶ μυρίων γέμων κακῶν , καὶ τὰ ἔργατα ἡμᾶς διαθεῖς ; Ἄλλὰ βασιλεύς , ἀλλὰ ἄρχων , ἀλλὰ τὴν προστασίαν τὴν ἡμετέραν ἐνεχειρισθῆ . Καὶ οὐχ εἶπε , βασιλεὺς , ἀλλὰ τί ; Ὅτι χριστὸς Κυρίου ἐστίν , οὐχ αὐτὸ τῆς χάριτος τιμῆς , ἀλλ᾽ ἀπὸ τῆς ἀνωθεν ψήφου ποιήσας αἰδεσίμον . Καταφρονεῖς τοῦ συνδούλου , φησίν ; Αἰδεσθῇ τὸν Δεσπότην . Διαπτύεις τὸν χειροτονημένον ; Φοβοῦ τὸν χειροτονησάντα . Εἰ γὰρ τοὺς ἄρχοντας τούτους τοὺς ὑπὸ βασιλέως χειροτονουμένους , χἂν πονηροί , χἂν κλέπται , χἂν λῃσταί , χἂν ἀδικοί , χἂν ὁτιοῦν ὡσιν ἕτερον , δεδοίκαμεν καὶ πεφρίκαμεν , οὐ [ 758 ] διὰ τὴν πονηρίαν καταφρονούντες αὐτῶν . ἀλλὰ διὰ τὴν ἀξίαν τοῦ χειροτονησαντος δυσωποῦμενοι · πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ Θεοῦ χρὴ τοῦτο ποιεῖν . Οὕτω παρέλυσεν αὐτόν , φησί , τῆς ἀρχῆς , οὐδὲ ἰδιώτην ἐποίησε . Μὴ τοίνυν τὴν τάξιν ἀνατρέψωμεν , μηδὲ τῷ Θεῷ πολεμήσωμεν , τὸ ἀποστολικὸν ἐκεῖνο διὰ τῶν ἔργων ἐπιδεικνύμενοι . Ὅτι πῶς ὁ ἀντετασσόμενος τῇ ἐξουσίᾳ , τῇ τοῦ Θεοῦ διαταγῇ ἀνθέστηκεν · οἱ δὲ ἀνθεστηκότες , ἑαυτοὺς κρίμα λήψονται . Οὐχὶ χριστὸν δὲ αὐτὸν ἐκάλεμεν , ἀλλὰ καὶ ἑαυτὸν κύριον . Οὐ τῆς τυχοῦσης δὲ φιλοσοφίας ἐστὶ , τὸν ἐχθρὸν τοῖς τῆς τιμῆς καὶ τῆς θεραπείας ὀνόμασι προσαγορεύειν . Καὶ τοῦτο αὐτὸ πάλιν ἀφ᾽ ὧν ἕτεροι πάσχουσιν ἴδοι τις ἂν ἡλίκον ἐστὶ . Πολλοὶ γοῦν τοὺς ἑαυτῶν ἐχθροὺς οὐδὲ ἀπὸ γυμνῶν καὶ φίλων τῶν ὀνομάτων καλεῖν ἀνέχονται , ἀλλ᾽ ἀφ᾽ ἑτέρων πολλὴν ἔχοντων κατηγόριαν , τὸν μισθρόν , τὸν μαινόμενον , τὸν ἐξεστηκότα , τὸν παραπαίοντα , τὸν λυμαινόνα , καὶ ἕτερα πολλὰ τοιαῦτα συγείροντες , οὕτω προσαγορεύουσι τοὺς ἐχθρούς . Καὶ ὅτι τοῦτο ἐστὶν ἀληθές , οὐ πῆρβωθεν , ἀλλ᾽ ἐργῷθεν ὁρῶν σοι τὸ παράδειγμα ἀπ᾽ αὐτοῦ τοῦτο τοῦ Σαούλ . Τὸν γοῦν ἄγιον τοῦτον διὰ τὴν πολλὴν ἀπέχθειαν οὐχ ὑπέμεινε διὰ τοῦ οἴκεον καλεῖν ὀνόματος , ἀλλὰ πανγύρωως ποτε τελουμένης , ἐπιζυτῶν ἐλεγε · Ποῦ ἐστιν ὁ υἱὸς Ἰεσσαί ; Οὕτω δὲ αὐτὸν ἐκάλεσεν , ὁμοῦ μὲν αὐτοῦ τὸ ὄνομα μισῶν , ὁμοῦ δὲ τῇ τού γεγεννηκότος εὐτελεῖα προσδοκῶν λυμανείσθαι τὴν τοῦ δικαίου δοξαν · οὐχ εἰδὼς ὅτι λαμπρὸν καὶ ἐπίσημον οὐ περιφάνεια προγόνων , ἀλλὰ ψυχῆς ἀρετὴ ποιεῖν εἴωθεν . Ἄλλ᾽ οὐχ ὁ μακάριος Δαυὶδ οὕτως . Οὐτὲ γὰρ ἀπὸ τοῦ πατρὸς αὐτὸν ἐκάλεσε · καὶ τοῦ κακείνος σφόδρα εὐτελὴς ἦν καὶ ἀπεριβλημένος · οὔτ᾽ ἀπὸ φίλου καὶ γυναικὸς τοῦ ὀνόματος , ἀλλ᾽ ἀπὸ τοῦ τῆς τιμῆς , ἀπὸ τοῦ τῆς δεσποτείας . Οὕτω καθαρὰ πάσης ἀπεχθείας ἦν αὐτῷ ἡ ψυχή . Καὶ σὺ τοίνυν , ἀγαπητέ , τοῦτον ζηλώσων , καὶ τοῦτο παιδεύθητι πρότερον , μηδέποτε τὸν ἐχθρὸν ἀπὸ τῶν διαβεβλημένων , ἀλλ᾽ ἀπὸ τῶν ἐντίμων καλεῖν ὀνομάτων . Ἄν γὰρ μελετῇ τὸ στόμα ἐντίμους καὶ θεαπείας ἔχοντι καλεῖν τὸν λευπηκτὰς ἀνδρός , καὶ ἀκούσασα ἡ ψυχὴ παρὰ τῆς γλώττης παιδευομένη καὶ συνευθιζομένη καταθέξετα τὴν πρὸς ἐκεῖνον καταλαγὴν . Αὐτὰ γὰρ τὰ ῥήματα τῆς ἐν τῇ καρδίᾳ φλεγμονῆς ἕοται φαρμάκων ἀριστον .
Lemmas: καί οὖον μόνος φείδομαι , ἀλλά καί ἀπολογία ὁ ὑπέρ αὐτός συντίθημι . καί ὁράω πῶς συνεχής καί σοφός . ἐπεί γάρ ὁ βίος αὐτός διερευνώ , οὐδείς εὑρίσκω ἀγαθός , οὐδέ ἔχω εἶπον , ὅτι οὐχ ἀδικέω παρά αὐτός , οὐδέ πάσχω κακῶς ( μέλλω γάρ ἀντιφθίγγεσθαι οὗτος · ὁ στρατιώτης πάρειμι , ὁ ὁ πελρῆς μαρτυρέω αὐτός ὁ πονηρία ) , περιέρχομαι ἐξεῖπον ζητέω ἀπολογία εὐπρόσωπος εὑρίσκω . εἶτα οὐ ἔχω ἀπό ὁ βίος , οὐδέ ἀπό ὁ ἔργον ὁ ἐκεῖνος ἐκπίνω ποιέω , ἐπί ὁ τιμή ὁ ἐκεῖνος καταφεύγω εἶπον , ὅτι2 χριστός κύριος εἰμί . τις λέγω , φημί ; ὅτι μισθός καί παμμίσεως , καί μυρίος γέμω κακός , καί ὁ ἐργάτης ἐγώ διατίθημι ; ἀλλά βασιλεύς , ἀλλά ἄρχω , ἀλλά ὁ προστασία ὁ ἡμέτερος ἐγχειρίζω . καί οὐ εἶπον , βασιλεύς , ἀλλά τίς ; ὅτι2 χριστός κύριος εἰμί , οὐ αὐτός ὁ χάρις τιμή , ἀλλά ἀπό ὁ ἄνωθεν ψῆφος ποιέω αἰδέσιμος . καταφρονέω ὁ σύνδουλος , φημί ; αἰδέομαι ὁ δεσπότης . διαπτύω ὁ χειροτονέω ; φοβέω ὁ χειροτονέω . εἰμί γάρ ὁ ἄρχω οὗτος ὁ ὑπό βασιλεύς χειροτονέω , εἷς πονηρός , εἷς κλέπτης , εἷς λῃστής , εἷς ἀδικέω , εἷς ὁστισοῦν οὖς ἕτερος , δείδω καί φρίσσω , οὖον [ 758 ] διά ὁ πονηρία καταφρονέω αὐτός . ἀλλά διά ὁ ἄξιος ὁ χειροτονέω δυσωπέω · πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ Θεός χρή οὗτος ποιέω . οὕτως παραλύω αὐτός , φημί , ὁ ἀρχή , οὐδέ ἰδιώτης ποιέω . μή τοίνυν ὁ τάξις ἀνατρέπω , μηδέ ὁ Θεός πολεμέω , ὁ ἀποστολικός ἐκεῖνος διά ὁ ἔργον ἐπιδείκνυμι . ὅτι2 πῶς ὁ ἀντιτάσσω ὁ ἐξουσία , ὁ ὁ Θεός διαταγή ἀνθίστημι · ὁ δέ ἀνθίστημι , ἑαυτοῦ κρίμα λαμβάνω . οὐ χριστός δέ αὐτός καλέω , ἀλλά καί ἑαυτοῦ κύριος . οὖον ὁ τυγχάνω δέ φιλοσοφία εἰμί , ὁ ἐχθρός ὁ ὁ τιμή καί ὁ θεραπεία ὄνομα προσαγορεύω . καί οὗτος αὐτός πάλιν ἀπό ὅς ἕτερος πάσχω ὁράω τις εἄν ἡλίκος εἰμί . πολλός γοῦν ὁ ἑαυτοῦ ἐχθρός οὐδέ ἀπό γυμνός καί Φίλων ὁ ὄνομα καλέω ἀνέχω , ἀλλά ἀπό ἕτερος πολύς ἔχω κατηγορία , ὁ μισθρόν , ὁ μαίνομαι , ὁ ἐξίστημι , ὁ παραπαίω , ὁ λυμαίνω , καί ἕτερος πολύς τοιοῦτος συγείροντες , οὗτος προσαγορεύω ὁ ἐχθρός . καί ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής , οὖον προβαίνω , ἀλλά ἔργω ὁράω σύ ὁ παράδειγμα ἀπό αὐτός οὗτος ὁ Σαῦλος . ὁ γοῦν ἀγάω οὗτος διά ὁ πολύς ἀπέχθεια οὐ ὑπομένω διά ὁ οἰκέω καλέω ὄνομα , ἀλλά πανγύρωως ποτός τελέω , επιζυθος λέγω · πός εἰμί ὁ υἱός Ἰεσσαί ; οὕτως δέ αὐτός καλέω , ὁμοῦ μέν αὐτός ὁ ὄνομα μισέω , ὁμοῦ δέ ὁ ὅς γεννάω Εὐτέλεια προσδοκάω λυμαίνω ὁ ὁ Δίκαιος δόξα · οὐ εἰδοί ὅτι λαμπρός καί ἐπίσημος οὖον περιφάνεια πρόγονος , ἀλλά Ψυχή ἀρετή ποιέω εἴωθα . ἄλλος οὐ ὁ μακάριος Δαυίδ οὕτως . οὔτε γάρ ἀπό ὁ πατήρ αὐτός καλέω · καί ὁ κενός σφόδρα εὐτελής εἰμί καί ἀπολαμβάνω · οὔτε ἀπό φίλος καί γυνή ὁ ὄνομα , ἀλλά ἀπό ὁ ὁ τιμή , ἀπό ὁ ὁ δεσποτεία . οὕτως καθαρός πᾶς ἀπέχθεια εἰμί αὐτός ὁ ψυχή . καί σύ τοίνυν , ἀγαπητός , οὗτος ζηλόω , καί οὗτος παιδεύω πρότερος , μηδέποτε ὁ ἐχθρός ἀπό ὁ διαβάλλω , ἀλλά ἀπό ὁ ἔντιμος καλέω ὄνομα . ἄν γάρ μελέτη ὁ στόμα ἔντιμος καί θεαπείας ἔχω καλέω ὁ λευπηκτος ἀνήρ , καί ἀκούω ὁ ψυχή παρά ὁ γλῶσσα παιδεύω καί συνευθιζομενω κατατίθημι ὁ πρός ἐκεῖνος καταλλαγή . αὐτός γάρ ὁ ῥῆμα ὁ ἐν ὁ Καρδία φλεγμονή ἵημι φάρμακον ἀγαθός .