joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0274.4
δ . Ὅρῃς πῶς οὐδὲν ὁ δικαῖος , ὅτι τὸ φέρειν γενναίως τὰς λοιδορίας , ἀφορμὴ πλείονος εὐδοκίας εὐς γίνεται ; Διὰ τοῦτο ποτε καὶ τὸν Σαοὺλ εἶδον διπλοῦ τεῖχου λαβόν , καὶ κύριον ὄν ἀποσφάξαι , ἐφείσατο · καὶ ταῦτα , τῶν παρόντων καλευόντων ωθῆσαι τὸ ξίφος . Ἄλλ’ οὔτε τῆς ἐξουσίας εὐχολον , οὔτε τὸ παρ’ ἐκτῶν παρακλεύσαι , οὔτε τὸ πολλά πεπονθὲναι δεῖνὰ , οὔτε τὸ προσδοχὴν παθεῖναι χαλεπότερα , συνεχώρησεν ἐλκύσαι τὸ ξίφος · καίτοι γε οὐδὲ τῷ στρατοπέδῳ κατάφωρος ἐμελλεν ἐσεσθαι ταύτην ἐργασάμενος τὴν σφαγήν . Σπηλαῖον γὰρ ἦν , καὶ οὐδὲς ἕτερος παρῆν , ἀλλὰ μόνος αὐτός . Καὶ οὐκ εἶπεν , ὅπερ τις μοχλεύων ἐργαζόμενος ἔλεγεν , Σκότος κύκλῳ μου καὶ τοῖχοι , τὲ εὐλαδοῦμαι · ἀλλ’ ἔωρα τὸ ἀχολίστητον ὀφθαλμῶν , καὶ ἤδει ὅτι ὀφθαλμοὶ Κυρίου μπουπλισάμενος ἡλίου φωτεινότεροι . Διὰ τοῦτο πάντα οὕτως ἐπραττε τε καὶ ἔλεγεν , ὡς ἐκείνου παρόντος , καὶ δικάζοντος τοῖς λεγομένοις , καὶ φησιν · Οὐ μὴ ἐπαγάγῃ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ χριστὸν Κυρίου . Οὐχ ὅρῶ τὴν πονηρίαν , ἀλλ’ ὅρῶ τὴν ἀξίαν . Μὴ μοι λέγετε τις ὅτι βιαίος καὶ μιᾶρς οὗτος · ἐγὼ γὰρ τὴν τοῦ Θεοῦ τιμὴν ψήφον , κἂν οὕτως ἀνάξιος φαίνηται . Οὐ γὰρ ἐστὶν ἐμὸν ἐγχαλμα , τὸ τούτων ἀνδρῶν φαίνεσθαι τῆς τιμῆς . Ἀκούσατε δὴ καταφρονούντων ἱερέων , μανθανάτωσαν ὅσων εὐλαδεῖσιν οὗτος περὶ βασιλέα ἐπεδείξατο . [ 717 ] Καίτοι πολὺ τιμιώτερος καὶ αἰδεσιμώτερος ὁ βασιλεὺς ὁ ἱερεὺς , ὅσον καὶ ἐπὶ μειζόνα ἀρχὴν κέχληται . Μανθανέτωσαν μὴ χρίνειν , μηδὲ ἐδύνασιν ἀπατεῖναι , ἀλλ’ ὑποτάσσεσθαι καὶ εἰκέναι . Σὺ μὲν γὰρ τὸν τοῦ ἱερέως βίον , κἂν φαῦλος ἢ τις καὶ ἠμειλμένος , οὐχ οἶδας · οὗτος δὲ ἤδει μετ’ ἀχριβείας ἅπαντα , ὅσα ἐποίησεν ὁ Σαοὺλ · ἀλλ’ ὅμως καὶ οὕτως ἠθεῖτο τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ δοθεῖσαν ἀρχήν . Ὅτι δὲ κἂν εἰδὼς ἢς ἀχριβῶς , οὐκ ἔχεις ἀπολογίαν , οὐδὲ συγγνώμην , καταφρονῶν τῶν προεστηκότων , καὶ παρακούων τῶν λεγομένων , ἀκούσον πῶς καὶ ταύτην ἡμῶν ἀνέλεγε τὴν πρόφασιν ὁ Χριστός , δι’ ὧν φησιν ἐν Εὐαγγελίῳ , Ἐπὶ τῆς καθέδρας Μωϋσέως ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς , καὶ οἱ Φαρισαῖοι · πάντα οὖν ὅσα ἂν εἴπωσιν ὑμῖν ποιεῖν , ποιεῖτε · κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε . Ὅρῃς πῶς ὧν ὁ βίος οὕτω διεφθαρμένος ἦν , ὡς δεῖν εἶναι διδαχθῆναι τὸς μαθητευομένους , τούτων τὴν παραίνεσιν οὐκ ἠτίμασεν ἰ , οὐδὲ τὴν διδαχὴν ἐξέβαλε ; Ταῦτα δὲ λέγω , οὐχὶ τὸν ἱερεὺν κατηγορεῖν βουλόμενος · μὴ γένοιτο · καὶ γὰρ ὡμὰς μάρτυρας ἔχε τῆς τε ἀναστροφῆς αὐτῶν καὶ τῆς εὐλαβείας ἀπάσης · ἀλλ’ ἵνα ἐκ πολλῆς τῆς περιουσίας πολλὴν αὐτοῖς τὴν αἰδὼν καὶ τὴν τιμὴν παρέχωμεν . Οὐ γὰρ αὐτοὺς τοσούτω , ὅσον ἡμᾶς αὐτοὺς ὠφελήσομεν . Ὁ δεχόμενος οὖν προσητέν εἰς δρομα προγῆτου , μισθὸν ἀφο -
Lemmas: δ . ὄρνυμι πῶς οὐδείς ὁ Δίκαιος , ὅτι ὁ φέρω γενναῖος ὁ λοιδορία , ἀφορμή πλείων εὐδοκία ἐΰς γίγνομαι ; Ζεύς οὗτος ποτός καί ὁ Σαῦλος εἶδον διπλόος τεῖχος λαμβάνω , καί κύριος εἰμί ἀποσφάζω , φείδομαι · καί οὗτος , ὁ πάρειμι καλέω ὠθέω ὁ ξίφος . ἄλλος οὔτε ὁ ἐξουσία ευχολος , οὔτε ὁ παρά ἕκτος παρακλευσος , οὔτε ὁ πολύς πάσχω δεῖνα , οὔτε ὁ προσδοχή παθέω χαλεπός , συγχωρέω ἕλκω ὁ ξίφος · καίτοι γε οὐδέ ὁ στρατόπεδον κατάφωρος μέλλω εἰμί οὗτος ἐργάζομαι ὁ σφαγή . σπήλαιον γάρ εἰμί , καί οὐδή ἕτερος πάρειμι , ἀλλά μόνος αὐτός . καί οὐ εἶπον , ὅσπερ τις μοχλεύω ἐργάζομαι λέγω , Σκότος κύκλος ἐγώ καί τοῖχος , τε ευλαδουμης · ἀλλά ὁράω ὁ αχολιιστημι ὀφθαλμός , καί ἦδος ὅτι ὀφθαλμός κύριος μπουπλισάμενος ἥλιος φωτεινός . Ζεύς οὗτος πᾶς οὕτως πράσσω τε καί λέγω , ὡς ἐκεῖνος πάρειμι , καί δικάζω ὁ λέγω , καί φημί · οὖον μή ἐπάγω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί χριστός κύριος . οὐχ ὁράω ὁ πονηρία , ἀλλά ὁράω ὁ ἄξιος . μή ἐγώ λέγω τις ὅτι Βιαῖος καί μιαρός οὗτος · ἐγώ γάρ ὁ ὁ Θεός τιμή ψῆφος , κἀν οὕτως ἀνάξιος φαίνω . οὖον γάρ εἰμί ἐμός ἐγχαλμα , ὁ οὗτος ἀνήρ φαίνω ὁ τιμή . ἀκούω δή καταφρονέω ἱερός , μανθανάτωσαν ὅσος εὐλαδεῖσιν οὗτος περί βασιλεύς ἐπιδείκνυμι . [ 717 ] καίτοι πολύς τίμιος καί αἰδέσιμος ὁ βασιλεύς ὁ ἱερεύς , ὅσος καί ἐπί μείζων ἀρχή καλέω . μανθάνω μή χρίω , μηδέ δύνασις ἀπατεῖναι , ἀλλά ὑποτάσσω καί εἰκέναι . σύ μέν γάρ ὁ ὁ ἱερεύς βίος , κἀν φαῦλος ἢ τις καί ἠμειλμένος , οὐ οἶδα · οὗτος δέ ἦδος μετά ἀκρίβεια ἅπας , ὅσος ποιέω ὁ Σαῦλος · ἀλλά ὅμως καί οὕτως ἠθέω ὁ παρά ὁ Θεός δίδωμι ἀρχή . ὅτι2 δέ κἀν εἰδοί εἶμαι αχριβους , οὐ ἔχω ἀπολογία , οὐδέ συγγνώμη , καταφρονέω ὁ προΐστημι , καί παρακούω ὁ λέγω , ἀκούω πῶς καί οὗτος ἐγώ ἀναλέγω ὁ πρόφασις ὁ Χριστός , διά ὅς φημί ἐν Εὐαγγέλιος , ἐπί ὁ καθέδρα Μωϋσῆς καθίζω ὁ γραμματεύς , καί ὁ Φαρισαῖος · πᾶς οὖν ὅσος εἄν εἶπον σύ ποιέω , ποιέω · κατά δέ ὁ ἔργον αὐτός μή ποιέω . ὄρνυμι πῶς ὅς ὁ βίος οὗτος διαφθείρω εἰμί , ὡς δήω εἰμί διδάσκω τός μαθητεύω , οὗτος ὁ παραίνεσις οὐ ἀτιμάζω εἷς , οὐδέ ὁ διδαχή ἐκβάλλω ; οὗτος δέ λέγω , οὐ ὁ ἱερεύς κατηγορέω βούλομαι · μή γίγνομαι · καί γάρ ὠμός μάρτυς ἔχω ὁ τε ἀναστροφή αὐτός καί ὁ εὐλάβεια ἀπασάω · ἀλλά ἵνα ἐκ πολύς ὁ περιουσία πολύς αὐτός ὁ ἀνδρό-παις καί ὁ τιμή παρέχω . οὖον γάρ αὐτός τοσοῦτος , ὅσος ἐγώ αὐτός ὠφελέω . ὁ δέχομαι οὖν πρόσειμι εἰς δρομάς προγητης , μισθός ἀφο -