joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0295.5
αἰσθάνεται τοῦ καιροῦ τῆς ἑορτῆς , κἂν πᾶσαν τὴν πόλιν ἴδῃ χορεύουσαν , ἀλλὰ τοσοῦτον μᾶλλον ὀδυνᾶται καὶ δάκνεται , ὅσω καὶ τοὺς μὲν ἄλλους ὁρᾷ ἐν ἀπολαύσει , ἑαυτὸν δὲ ἐν ἀπορίᾳ · ὁ δὲ πλουτῶν καὶ τρυφῶν , καὶ στολὰς καθ' ἑκάστην ἀμείβειν ἔχων , καὶ πολλῆς ἀπολαύων εὐημερίας , κἂν μὴ παρῇ καιρὸς ἑορτῆς , ἑορτάζει νομίζει · οὕτω δὲ καὶ ἐπὶ τῶν πνευματικῶν πραγμάτων , ὁ μὲν ἐν δικαιοσύνῃ ζῶν καὶ κατορθώμασι , κἂν μὴ παρούσης ἑορτῆς , ἑορτὴν ἄγει , τὴν καθαρὰν ἡδονὴν καρποῦμενος τὴν ἀπὸ τοῦ συνειδότος · ὁ δὲ ἐν ἁμαρτίᾳ καὶ πονηρίᾳ καὶ τρεφόμενος , καὶ πολλὰ κακὰ συνειδὴς ἑαυτῷ , καὶ παοὐστὸς ἑορτῆς , ἀνέορτος μάλιστα πάντων ἐστίν . Ἄστε ἔξεστιν ἡμῖν , ἀν ἐθέλωμεν , καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἑορτὴν ἄγειν , ἂν ἀρετῆς ἐπιμελῶμεθα , καὶ τὸ συνεῖδος ἡμῶν ἐκκαθαίρωμεν . Τί γὰρ ἡ παρελθοῦσα συνάξις τῆς παρούσης πλεονεκτεῖ ; ἢ οὐχὶ τὸ ὀρθῶς καὶ τῇ ταραχῇ μόνον , ἀλλ' οὐδενί ; Ὅταν γὰρ καὶ ἡ τῶν ἀγίων μυστηρίων ἀπόλαυσις , καὶ ἡ τῶν ἄλλων τῶν πνευματικῶν κοινωνία , οἷον εὐχῆς λέγω , καὶ ἀκροάσεως , καὶ εὐλογιῶν , καὶ ἀγάπης , καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων , ἡ αὐτὴ καὶ σήμερον ἢ , οὐδὲν ἔσται ἐλάττων ἐκείνη αὐτὴ ἡ ἡμέρα , οὔτε ἡμῖν , οὔτε ἐμοὶ τῷ λέγοντι . Οἱ γὰρ τότε ἡμῶν ἀκούσαντες , οὕτω καὶ νῦν ἀκούσονται · οἱ δὲ μὴ παρόντες νῦν , οὐδὲ τότε παρῆσαν , εἰ καὶ ἴσδοκον παρεῖναι τῷ σώματι · οὐχ ἀκούουσιν · νῦν · μᾶλλον δὲ οὐδὲ τότε ἤκουον · οὐ μόνον δὲ οὐχ ἤκουον , ἀλλὰ καὶ τοῖς [ 741 ] ἀκούουσιν ἠχόλουν , ὀθρύβον καὶ ταραχὴν ἐμποιοῦντες . Ἄστε ἴσον ἐμοὶ τὸ ὀράσθαι καὶ τότε καὶ νῦν , καὶ ὁ τῶν ἀκροατῶν σύλλογος , ὁ αὐτός , καὶ οὐδὲν οὕτως ἐλάττων ἐκείνου . Ἄλλ' , εἰ δεῖ τι καὶ θαυμαστὸν εἰπεῖν , ἔχει τι πλεῖον αὐτὸς ἐκείνου , ὅσω καὶ ἀτάραχος ἡ διάλειξις , καὶ ἀθόρυβος ἡ διδασκαλία , καὶ μετὰ πλείονος συνέσεως , ἢ ἀκρόασις , οὐδενὸς ἡμῶν τὴν ἀκοὴν ἐνοχλοῦντος · θορύβου .
Lemmas: αἰσθάνομαι ὁ καιρός ὁ ἑορτή , κἀν πᾶς ὁ πόλις ὁράω χορεύω , ἀλλά τοσοῦτος μᾶλλον ὀδυνάω καί δάκνω , ὅσος καί ὁ μέν ἄλλος ὁράω ἐν ἀπολαύω , ἑαυτοῦ δέ ἐν ἀπορία · ὁ δέ πλοῦτος καί τρυφάω , καί στολή κατά ἕκαστος ἀμείβω ἔχω , καί πολύς ἀπολαύω εὐημερία , κἀν μή πείρω καιρός ἑορτή , ἑορτάζω νομίζω · οὗτος δέ καί ἐπί ὁ πνευματικός πρᾶγμα , ὁ μέν ἐν δικαιοσύνη ζῶ καί κατόρθωμα , κἀν μή πάρειμι ἑορτή , ἑορτή ἄγω , ὁ καθαρός ἡδονά καρπόω ὁ ἀπό ὁ σύνοιδα · ὁ δέ ἐν ἁμαρτία καί πονηρία καί τρέφω , καί πολύς κακός σύνοιδα ἑαυτοῦ , καί παοὐστὸς ἑορτή , ἀνέορτος μάλιστα πᾶς εἰμί . Ἄστυ ἔξεστι ἐγώ , εἰς ἐθέλω , κατά ἕκαστος ἡμέρα ἑορτή ἄγω , εἄν ἀρετή ἐπιμελέομαι , καί ὁ σύνοιδα ἐγώ ἐκκαθαίρω . τις γάρ ὁ παρέρχομαι σύναξις ὁ πάρειμι πλεονεκτέω ; ἢ οὐ ὁ ὀρθῶς καί ὁ ταραχή μόνος , ἀλλά οὐδείς ; ὅταν γάρ καί ὁ ὁ Ἀγίων μυστήριον ἀπόλαυσις , καί ὁ ὁ ἄλλος ὁ πνευματικός κοινωνία , οἷος εὐχή λέγω , καί ἀκρόασις , καί εὐλογία , καί ἀγάπη , καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω , ὁ αὐτός καί σήμερον ἢ , οὐδείς εἰμί μικρός ἐκεῖνος αὐτός ὁ ἡμέρα , οὔτε ἐγώ , οὔτε ἐγώ ὁ λέγω . ὁ γάρ τότε ἐγώ ἀκούω , οὗτος καί νῦν ἀκούω · ὁ δέ μή πάρειμι νῦν , οὐδέ τότε πάρειμι , εἰμί καί ἴσδοκον πάρειμι ὁ σῶμα · οὐ ἀκούω · νῦν · μᾶλλον δέ οὐδέ τότε ἀκούω · οὖον μόνος δέ οὐ ἀκούω , ἀλλά καί ὁ [ 741 ] ἀκούω ἠχόλουν , ὀθρύβον καί ταραχή ἐμποιέω . Ἄστυ ἴσος ἐγώ ὁ ὁράω καί τότε καί νῦν , καί ὁ ὁ ἀκροατής σύλλογος , ὁ αὐτός , καί οὐδείς οὕτως μικρός ἐκεῖνος . ἄλλος , εἰμί δεῖ τίς καί θαυμαστός εἶπον , ἔχω τίς πλείων αὐτός ἐκεῖνος , ὅσος καί Ἀτάραχος ὁ διάλεξις , καί ἀθόρυβος ὁ διδασκαλία , καί μετά πλείων σύνεσις , ἢ ἀκρόασις , οὐδείς ἐγώ ὁ ἀκοή ἐνοχλέω · θόρυβος .