joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0298.2
κολάζομεν · καὶ ἐπὶ φίλων δὲ τοῦτο ποιοῦμεν . Εἰ δὲ ἐπὶ φίλων καὶ υἱῶν τοῦ κολασθῆναι τὸ λυπηθῆαι ἐκεῖνους πολλῷ χαλεπώτερον εἶναι νομίζομεν , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τοῦ Θεοῦ οὕτω διακείσθαι χρή , καὶ γέννης ἀπάτης χαλεπώτερον εἶναι νομίζειν τὸ ποιῆσαι τι τῶν μὴ δοκούντων αὐτῷ . Τοιοῦτος ἦν ὁ μακάριος Παῦλος · διὰ τοῦτο ἔλεγεν · Μέμψιμοι ὅτι οὔτε ἀγγελοι , οὔτε ἀρχαί , οὔτε δυνάμεις , οὔτε ἐνεστῶσες , οὔτε μέλλουσαι , οὔτε ὑψωμα , οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνησεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ , τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν . [ 743 ] Καὶ ἡμεῖς δὲ τοὺς ἁγίους μάρτυρας ὅταν μακαρίζωμεν , ἀπὸ τῶν τραυμάτων πρότερον μαχαρίζομεν , καὶ τότε ἀπὸ τῶν βραβείων · ἀπὸ τῶν πληγῶν , καὶ τότε ἀπὸ τῶν ἀποκειμένων στεφάνων . Ἀπὸ γὰρ τῶν τραυμάτων τὰ βραβεῖα , οὐχ ἀπὸ τῶν βραβείων τὰ τραύματα τὴν ἀρχὴν λαμβάνει καὶ τὴν ὑπόθεσιν . γ . Οὕτω καὶ ὁ μακάριος Παῦλος πρὸ συνάποκλειμένων ἀγαθῶν ἐπὶ τοῖς συμβαίνουσιν αὐτῷ διὰ τὸν Χριστὸν λυπηροῖς ἔχαιρε , καὶ ἔδοκα λέγων , Χαίρω ἐν τοῖς παθήμασιν ὑπὲρ ὑμῶν · καὶ πάλιν , Οὐ μόνον δέ , ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς θλίψεσι · καὶ πάλιν , Ὅτι ἡμῖν ἐχαρίσθη ἀπὸ τοῦ Θεοῦ , οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν , ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν . Καὶ γὰρ δντες χάρις μεγίστη , τὸ καταξιωθῆναι διὰ Χριστὸν τι παθεῖν , καὶ στέφανος δὲ ἀπρησμένος , καὶ ἀμοιβὴ τῆς μελλούσης ἀντεστάσεως ὡς ἐλάττων · καὶ τοῦτο ὅσοι γνησίως καὶ θερμῶς φιλεῖν ἴσασι τὸν Χριστόν . Τοιαύτη τις ἦν καὶ ἡ γυνὴ αὕτη , θερμῶν ἔχουσα περὶ τὸν Θεὸν πῖθον , καὶ φίλτρον διακεί · διὰ τοῦτο Ἐλέγειν , Εὐηρμόσθη ἐν σωτηρίᾳ σου . Οὐδὲν γὰρ κοινὸν αὐτῇ πρὸς τὴν γῆν ἦν . ἀλλ’ ὑπεράνω ἀνθρωπίνης βοηθείας ἀπάτης , καὶ ἐπτερωτὴ τῷ τοῦ Πνεύματος χάριτι , καὶ μαρτάσους ἦν , καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ἐν ἅπασι ἐβλεπε , καὶ τῶν ἐπικειμένων δεινῶν τὴν λύσιν ἐκεῖθεν ζήτει . Ἦδει γὰρ , ἤδει σαφῶς , ὅτι τὰ μὲν ἀνθρώπινα , οἷα ἂν ἦ , μμεῖται τὴν φύσιν τῶν δεδωκότων · δεῖ δὲ πανταχοῦ τῆς ἄνωθεν ἡμῖν βοηθείας , εἴγε μέλλοιμεν ἐπ’ ἀσφαλὲς ὁρμεῖν τῆς ἀγχύρας . Διὰ τοῦτο καὶ πρὸς αὐτὸν ἐν ἅπασι κατέφυγε , καὶ λαβοῦσα τὴν χεῖρα , ἵνα τῷ δεδωκότι μᾶλλον ἔχαιρε , καὶ εὐχαριστοῦσα ἔλεγεν · Οὐχ ἔστιν ἄγιος , ὡς ὁ Κύριος , καὶ οὐχ ἔστιν δίκαιος , ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν , καὶ οὐχ ἔστιν ἄγιος πλὴν σοῦ . Ἀληθῶς γὰρ ἡ κρίσις αὐτοῦ , φησί , καθαρά καὶ ἀπαρραλόγιστος ἡ ψῆφος . Εἰδὲ ψυχῆς εὐγνώμονος ἔννοιαν ; Οὐ γὰρ εἶπε πρὸς ἑαυτήν · Τί γὰρ μοι μέγα γέγονε ; τί δὲ πλέον τῶν ἄλλων ; Ὑπερ ἡ ἀντίζησις πάλαι ἔλαβε καὶ μετὰ πολλῆς τῆς δαψιλείας , τοῦτο μετὰ πολὺν χρόνον ἐγώ , μετὰ καμάτων , καὶ διχρύων , καὶ ἰκετηρίας , καὶ δεήσεως , καὶ πόνου πολλοῦ . Ἀλλ’ ἐπειδὴ καλῶς ἐπέπεσε περὶ τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας , οὐχ ἀπαίτει τὴν Δεσπόνην εὐθύνας τῶν γινομένων , ὡς πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ποιοῦσι , καθ’ ἑκάστην ἡμέραν τῷ Θεῷ διδάχεται . Κἂν ἴδῃ τὸν μὲν πλουτοῦντα , τὸν δὲ πενθόμενον , μυρίους κατὰ τῆς προνοίας αὐτοῦ κινεῖ λόγους . Τί ποιεῖς , ὁνθρωπε ; Τῷ συνδούλῳ διδάχειν σε οὐκ ἀφήσει Παῦλος
Lemmas: κολάζω · καί ἐπί Φίλων δέ οὗτος ποιέω . εἰμί δέ ἐπί Φίλων καί υἱός ὁ κολάζω ὁ λυπέω ἐκεῖνος πολύς χαλεπός εἰμί νομίζω , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ Θεός οὗτος διάκειμαι χρή , καί γέννα ἀπάτη χαλεπός εἰμί νομίζω ὁ ποιέω τίς ὁ μή δοκέω αὐτός . τοιοῦτος εἰμί ὁ μακάριος Παῦλος · διά οὗτος λέγω · μεμψιεγω ὅτι οὔτε ἄγγελος , οὔτε ἀρχή , οὔτε δύναμις , οὔτε ἐνίστημι , οὔτε μέλλω , οὔτε ὕψωμα , οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἕτερος δύναμαι ἐγώ χωρίζω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Θεός , ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . [ 743 ] καί ἐγώ δέ ὁ ἅγιος μάρτυς ὅταν μακαρίζω , ἀπό ὁ τραῦμα πρότερος μακαρίζω , καί τότε ἀπό ὁ βραβεῖον · ἀπό ὁ πληγή , καί τότε ἀπό ὁ ἀπόκειμαι στέφανος . ἀπό γάρ ὁ τραῦμα ὁ βραβεῖον , οὐ ἀπό ὁ βραβεῖον ὁ τραῦμα ὁ ἀρχή λαμβάνω καί ὁ ὑπόθεσις . γ . οὕτως καί ὁ μακάριος Παῦλος πρό συναποκλείω ἀγαθός ἐπί ὁ συμβαίνω αὐτός διά ὁ Χριστός λυπηρός χαίρω , καί δοκή λέγω , χαίρω ἐν ὁ πάθημα ὑπέρ σύ · καί πάλιν , οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί καυχάομαι ἐν ὁ θλῖψις · καί πάλιν , ὅτι2 ἐγώ χαρίζομαι ἀπό ὁ Θεός , οὖον μόνος ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ἀλλά καί ὁ ὑπέρ αὐτός πάσχω . καί γάρ δντες χάρις μέγας , ὁ καταξιόω διά Χριστός τίς πάσχω , καί στέφανος δέ ἀπορέω , καί ἀμοιβή ὁ μέλλω ἀντίστασις ὡς μικρός · καί οὗτος ὅσος γνήσιος καί θερμός φιλέω οἶδα ὁ Χριστός . τοιοῦτος τις εἰμί καί ὁ γυνή οὗτος , θερμός ἔχω περί ὁ θεός πείθω , καί φίλτρον διάκειμαι · διά οὗτος λέγω , ευαρμοζω ἐν σωτηρία σύ . οὐδείς γάρ κοινός αὐτός πρός ὁ γῆ εἰμί . ἀλλά ὑπεράνω ἀνθρώπινος βοήθεια ἀπάτη , καί πτερωτός ὁ ὁ πνεῦμα χάρις , καί μαρτάσους εἰμί , καί πρός ὁ θεός ἐν ἅπας βλέπω , καί ὁ ἐπίκειμαι δεινός ὁ λύσις ἐκεῖθεν ζητέω . οἶδα γάρ , ἦδος σαφῶς , ὅτι ὁ μέν ἀνθρώπινος , οἷος εἄν εἰμί , μιμέομαι ὁ φύσις ὁ δίδωμι · δεῖ δέ πανταχοῦ ὁ ἄνωθεν ἐγώ βοήθεια , εἰ μέλλω ἐπί ἀσφαλής ὁρμέω ὁ αγχυηρα . Ζεύς οὗτος καί πρός αὐτός ἐν ἅπας καταφεύγω , καί λαμβάνω ὁ χείρ , ἵνα ὁ δίδωμι μᾶλλον χαίρω , καί εὐχαριστέω λέγω · οὐχ εἰμί ἅγιος , ὡς ὁ Κύριος , καί οὐ εἰμί δίκαιος , ὡς ὁ θεός ἐγώ , καί οὐ εἰμί ἅγιος πλήν σύ . ἀληθής γάρ ὁ κρίσις αὐτός , φημί , καθαρός καί ἀπαραλόγιστος ὁ ψῆφος . ἀνάκλεις Ψυχή εὐγνώμων ἔννοια ; οὖον γάρ εἶπον πρός ἑαυτοῦ · τις γάρ ἐγώ μέγας γίγνομαι ; τίς δέ πλέω ὁ ἄλλος ; ὑπερ ὁ ἀντίζησις πάλαι λαμβάνω καί μετά πολύς ὁ δαψίλεια , οὗτος μετά πολύς χρόνος ἐγώ , μετά κάματος , καί δικρύα , καί ικετευτικός , καί δέησις , καί πόνος πολύς . ἀλλά ἐπεί καλῶς ἐπιπίπτω περί ὁ ὁ Θεός πρόνοια , οὐ ἀπαιτέω ὁ δεσπονη εὐθύνω ὁ γίγνομαι , ὡς πολύς ὁ ἄνθρωπος ποιέω , κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ Θεός διδάσκω . κἀν ὁράω ὁ μέν πλουτέω , ὁ δέ πενθῶ , μυρίος κατά ὁ πρόνοια αὐτός κινέω λόγος . τις ποιέω , ὁνθρωπε ; ὁ σύνδουλος διδάσκω σύ οὐ ἀφίημι Παῦλος