joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0278.3
Ταύτην ζηλώσωμεν καὶ ἡμεῖς , καὶ ἐν ἀπάσαις ταῖς συμφοραῖς πρὸς τὸν Θεὸν καταφεύγωμεν . Κἂν μὴ ἔχωμεν παῖδας , παρ’ ἐκείνου αἰτωμέν · κἂν λάβωμεν , μετὰ πολλῆς ἀνατρέψωμεν αὐτὰ τῆς σπουδῆς , καὶ πᾶσης μὲν κακίας ἀπαγάγωμεν τοὺς νέους , μάλιστα δὲ ἀσελγείας · χαλεπὸς γὰρ οὗτος ὁ πόλεμος , καὶ οὐδὲν οὕτως ἐνοχλεῖ τὴν ἡλικίαν ἐκείνην , ὡς τοῦτο τὸ πάθος . Πανταχόθεν τοίνυν αὐτοὺς τειχίζωμεν συμβουλαῖς , [ 721 ] παραίνεσει , φόβοις , ἀπειλαῖς . Ἀνταύτης περιγίνονται τῆς ἐπιθυμίας , οὐδὲ ἕτερα ταχέως ἀλιώσονται , ἀλλὰ καὶ χρημάτων ἕσονται κρείττονες , καὶ μέθης κρατήσονται , καὶ τὰς παροινίας καὶ τὰς πονηρὰς συνουσίας πᾶση σπουδῇ διακρούσονται , καὶ ποθεινότεροι μὲν ἕσονται τῆς γεγεννηκόσης , αἰδεσιώτεροι δὲ πᾶσιν ἀνθρώποις . Τίς γὰρ οὐκ αἰσθηθήσεται σωφρονοῦντα νέον ; τίς δὲ οὐκ ἀσπάσεται καὶ φιλήσει τὸν χαλινωσαίτα τὰς ἀτόπους ἐπιθυμίας ; τίς δὲ οὐχ αἰρήσεται ; ὁ μὲν τὸν σφόδρα εὐπρεπῶς μετὰ πολλῆς αὐτῇ τῆς χάριτος ἐκδούνα τὸ θυγάτριον , κἂν ἀπάντων ἐκείνοις πεντέσερος ἦ ; Ὅσπερ γὰρ τὸν ἐν ἀσωτίᾳ ζῶντα , καὶ πόρναις προσέχοντα , πᾶν ἀπάντων εὐπρεπῶς ἦ , οὐδεὶς οὕτως ἀθλιος καὶ ταλαιπώρος , ὡς θαλῆναι καὶ δεσπότην · ἵνα δὲ τὸν σώφρονα καὶ σεμνὸν οὐδεὶς οὕτως ἀνόητος , ὡς ἀποκρουσάσθαι καὶ ἀτιμάσαι . Ἴν’ οὖν καὶ ἀνθρώπους αἰδεσίμοι , καὶ τῷ Θεῷ ποθεῖνοι οἱ παῖδες γένωνται , κατακρούσωμεν αὐτῶν τὰς ψυχὰς , καὶ μετὰ σωφροσύνης ἐπιποθῶμεν αὐτοὺς ἀγώμεν . Οὕτω γὰρ καὶ τὰ παρόντα αὐτοῖς , ὡσπερ ἐκ πηγῶν , ἀπαντα ῥεῖ , καὶ τὸν Θεὸν ἔχουσιν Ἰησοῦν , καὶ τῆς παρούσης , καὶ τῆς μελλούσης ἀπολαύσονται δόξης · ἥς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχῆσαι , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ Πατρὶ δόξα , τιμή , κράτος , σὺν τῷ ἀγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεί , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: οὗτος ζηλόω καί ἐγώ , καί ἐν ἀπάω ὁ συμφορά πρός ὁ θεός καταφεύγω . κἀν μή ἔχω παῖς , παρά ἐκεῖνος αἰτέω · κἀν λαμβάνω , μετά πολύς ἀνατρέπω αὐτός ὁ σπουδή , καί πᾶς μέν κακία ἀπάγω ὁ νέος , μάλιστα δέ ἀσέλγεια · χαλεπός γάρ οὗτος ὁ πόλεμος , καί οὐδείς οὕτως ἐνοχλέω ὁ ἡλικία ἐκεῖνος , ὡς οὗτος ὁ πάθος . πανταχόθεν τοίνυν αὐτός τειχίζω συμβουλή , [ 721 ] παραίνεσις , φόβος , ἀπειλή . ανταυος περιγίγνομαι ὁ ἐπιθυμία , οὐδέ ἕτερος ταχέως ἁλιόω , ἀλλά καί χρῆμα ἕννυμι ἀγαθός , καί μέθη κρατέω , καί ὁ παροινία καί ὁ πονηρός συνουσία πᾶς σπουδή διακρούω , καί ποθεινός μέν ἕννυμι ὁ γεννάω , αἰδέσιος δέ πᾶς ἄνθρωπος . Τῖς γάρ οὐ αἰσθάνομαι σωφρονέω νέος ; τίς δέ οὐ ἀσπάζομαι καί φιλέω ὁ χαλινωσαίτα ὁ ἄτοπος ἐπιθυμία ; τίς δέ οὐ αἱρέω ; ὁ μέν ὁ σφόδρα εὐπρεπῶς μετά πολύς αὐτός ὁ χάρις ἐκδίδωμι ὁ θυγάτριον , κἀν ἀπαντάω ἐκεῖνος πεντέσερος εἰμί ; ὅσπερ γάρ ὁ ἐν ἀσωτία ζῶ , καί πόρνη προσέχω , πᾶς ἀπαντάω εὐπρεπῶς εἰμί , οὐδείς οὕτως ἄθλιος καί ταλαίπωρος , ὡς θάλλω καί δεσπότης · ἵνα δέ ὁ σώφρων καί σεμνός οὐδείς οὕτως ἀνόητος , ὡς ἀποκρούω καί ἀτιμάζω . ἵνα οὖν καί ἄνθρωπος αιδέσιμος , καί ὁ Θεός ποθητός ὁ παῖς γίγνομαι , κατακρούω αὐτός ὁ ψυχή , καί μετά σωφροσύνη ἐπιποθέω αὐτός ἄγνυμι . οὕτως γάρ καί ὁ πάρειμι αὐτός , ὡς ἐκ πηγή , ἅπας ῥέω , καί ὁ θεός ἔχω Ἰησοῦς , καί ὁ πάρειμι , καί ὁ μέλλω ἀπολαύω δόξα · ἥς γίγνομαι πᾶς ἐγώ ἐπιτυγχάνω , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς πατήρ δόξα , τιμή , κράτος , σύν ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .