joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0302.2
καὶ πάντα εἰκὴ καὶ μάτην , τῆς τῶν χρημάτων ἐπιθυμίας τοὺς τὰ τοιαῦτα κακουργεῖν ἐπισταμένους πάντα τολμᾶν ἀναπτεῖνθους . Ὦστε ἢ πλείων τιμὴ πλείονα ἐπάγει τῷ τετελευτηκότῳ τὴν ὕβριν , καὶ ὁ μὲν εὐτελῆ λαβὼν ἐντάφια , κεῖται τῆς τιμῆς ἀπολαύων · ὁ δὲ πολυτελῆ , γυμνοῦται καὶ ἀτιμάζεται · εἰ δὲ μηδὲν τούτων γένοιτο , οὐδὲ οὕτως ἔσται τι πλεῖον αὐτῷ , ἀλλ’ ἢ τὸ διαφλεστέραν παραγενεῖν τῷ σχώληκι τὴν τράπεζαν , καὶ πλεῖον γενέσθαι τὴν σηπεδόναν . Ταῦτα οὖν , εἴπέ μοι , μακαρισμῶν ἀξία ; Καὶ τίς οὕτως ἀθλιὸς καὶ ταλαίπωρος , ὡς ἀπὸ τούτων ζηλωτὸν νομίζειν εἶναι ἄνθρωπον ; Οὐ ταῦτα δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἄλλα καθ’ ἕκαστον ἐπιόντες , καὶ μετὰ ἀκριβείας διερευνώμενοι , τοὺς πένθας τῶν πλουτοῦντων πολλῷ πλεῖον εὕρομεν ἔχοντας . Ταῦτ’ οὖν ἅπαντα μετὰ ἀκριβείας σκοποῦντες , [ 747 ] καὶ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἐπεξιδόντες ( Ἀλδου γὰρ , φησίν , σοφῶ ἀφορμήν , καὶ σωφρότερος ἔσται ) , κάκεινο μεμηνέμενοι διηνεκῶς , ὅτι οὐδ’ ἀπ’ αὐτῆς τῆς τῶν χρημάτων περιουσίας ἔσται τι πλεῖον τοῖς κεκτημένοις , ἀλλὰ φροντίδες , καὶ ἀγῶνιαι , καὶ φόβοι , καὶ κίνδυνοι · μηδὲν νομίζωμεν ἐλαττον ἔχειν τῶν πλουτοῦντων . Ἔαν γὰρ νήσωμεν , καὶ πλεῖον ἔξωμεν , ἐν τε τοῖς κατὰ Θεὸν πράγμασιν , ἐν τε τοῖς παρούσι ἅπασιν . Καὶ γὰρ ἡδονὴν καὶ ἀσφάλειαν , καὶ δόξαν ἀγαθὴν , καὶ ὑγίειαν σώματος , καὶ φιλοσοφίαν ψυχῆς , καὶ χρηστὰς ἐλπίδας , καὶ τὸ μὴ ταχέως ἁμαρτάνειν παρὰ τοῖς πένησιν εὕρησι τις μᾶλλον , ἢ παρὰ τοῖς πλουτοῦσι . Μὴ τοίνυν κατὰ τοὺς ἀγῶνας τῶν οἰκετῶν γογγύζωμεν , μηδὲ τοῦ Δεσπότου κατηγορῶμεν , ἀλλ’ ἐν πᾶσιν εὐχαριστῶμεν , καὶ ἐν μόνον νομίζωμεν εἶναι δεινόν , ἁμαρτίαν , καὶ ἀγαθὸν , δικαιοσύνην . Ἄν γὰρ οὕτως ἡμῶν διακείμενοι , οὐ νόσος , οὐ πενία , οὐχ ἡλία , οὐχ ἄλλο οὐδὲν τῶν δοκούντων εἶναι λυπηρῶν ἡμᾶς δῆξεται · ἀλλὰ καθαρὰν ἡδονὴν κατανοώμενοι διὰ πάντων , τῶν μελλόντων ἐπитеυξόμεθα ἀγαθῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , μεθ’ οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: καί πᾶς εἰκῇ καί μάτην , ὁ ὁ χρῆμα ἐπιθυμία ὁ ὁ τοιοῦτος κακουργέω ἐφίστημι πᾶς τολμάω ἀναπτεῖνθους . ὥστε ἢ πλείων τιμή πλείων ἐπάγω ὁ τελευτάω ὁ ὕβρις , καί ὁ μέν εὐτελής λαμβάνω ἐντάφιος , κεῖμαι ὁ τιμή ἀπολαύω · ὁ δέ πολυτελής , γυμνόω καί ἀτιμάζω · εἰμί δέ μηδείς οὗτος γίγνομαι , οὐδέ οὕτως εἰμί τίς πλείων αὐτός , ἀλλά ἢ ὁ διαφλεστέραν παραγίνομαι ὁ σκώληξ ὁ τράπεζα , καί πλείων γίγνομαι ὁ σηπεδών . οὗτος οὖν , εἶπον ἐγώ , μακαρισμός ἄξιος ; καί τίς οὕτως ἄθλιος καί ταλαίπωρος , ὡς ἀπό οὗτος ζηλωτός νομίζω εἰμί ἄνθρωπος ; οὖον οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ὁ ἄλλος κατά ἕκαστος ἔπειμι , καί μετά ἀκρίβεια διερευνάω , ὁ πενθάς ὁ πλουτέω πολύς πλείων εὑρίσκω ἔχω . ταῦτα οὖν ἅπας μετά ἀκρίβεια σκοπός , [ 747 ] καί ὁ ἄλλος ἅπας ἐπεξέρχομαι ( Άλδος γάρ , φημί , σοφός ἀφορμή , καί σωφρότερος εἰμί ) , ἐκεῖνος μιμνῄσκω διηνεκής , ὅτι οὐδέ ἀπό αὐτός ὁ ὁ χρῆμα περιουσία εἰμί τίς πλείων ὁ κτάομαι , ἀλλά φροντίς , καί ἀγωνία , καί φόβος , καί κίνδυνος · μηδείς νομίζω μικρός ἔχω ὁ πλουτέω . ἐάω γάρ νέος , καί πλείων ἔξειμι , ἐν τε ὁ κατά θεός πρᾶγμα , ἐν τε ὁ πάρειμι ἅπας . καί γάρ ἡδονά καί ἀσφάλεια , καί δόξα ἀγαθός , καί ὑγίεια σῶμα , καί φιλοσοφία Ψυχή , καί χρηστός ἐλπίς , καί ὁ μή ταχέως ἁμαρτάνω παρά ὁ πένης εὑρίσκω τις μᾶλλον , ἢ παρά ὁ πλουτέω . μή τοίνυν κατά ὁ ἀγών ὁ οἰκέτης γογγύζω , μηδέ ὁ δεσπότης κατηγορέω , ἀλλά ἐν πᾶς εὐχαριστέω , καί ἐν μόνος νομίζω εἰμί δεινός , ἁμαρτία , καί ἀγαθός , δικαιοσύνη . ἄν γάρ οὕτως ἐγώ διάκειμαι , οὖον νόσος , οὖον πενία , οὐ Ἡλίας , οὐ ἄλλος οὐδείς ὁ δοκέω εἰμί λυπηρός ἐγώ δάκνω · ἀλλά καθαρός ἡδονά κατανοέω διά πᾶς , ὁ μέλλω ἐπεύχομαι ἀγαθός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .