joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0302.1
καὶ ἀπαιδία · μᾶλλον δὲ πανταῦθα ἴδοι τις ἂν τὸν πλουσίον ἐλαττούμενον . Ὁ μὲν γὰρ πένθη , χἂν μὴ γένηται παθῇ , οὐ πολλῆς αἰσθάνεται τῆς ὀδύνης · ὁ δὲ πλούσιος , ὅσω τὴν οὐσίαν αὐξομένην ὁρᾷ , τοσοῦτον δάκνεται · μᾶλλον ὑπὸ τῆς ἀπαιδίας , οὐδεμιᾶς ἤδονῆς αἰσθανόμενος διὰ τὴν ἔρημιαν τοῦ κληρονόμου . Καὶ τοῦ νέπτοος μὲν ὁ κλῆρος , χἂν ἅπαις ἀπέλη , διὰ τὴν εὐτέλειαν οὐκ ὡν περιμάχητος , εἰς φίλους διέθη καὶ συγγενεῖς · ὁ δὲ τοῦ πλουτοῦντος πολλοὺς πάντοθεν πρὸς ἑαυτὸν ὀφθαμοὺς ἔλκων , οἷς τὰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν τοῦ τετελευτηκότος ἤλθε πολλάκις · καὶ ταῦτα ζῶν ἐκείνους , καὶ βλέπων ἐφ’ ἑτέρων συμβαίνοντα , θανάτου παντὸς χαλεπώτερον βιώσεται βίον , καὶ ἐπ’ αὐτοῦ τοῦτο συμβήσεσθαι προσδοκῶν . Ἄλλὰ τὰ τοῦ θανάτου οὐ κοινά · οὐχὶ καὶ ἐπὶ πλουσίων καὶ ἐπὶ πενήτων ὁμοῖοι γίνονται θάνατοι · καὶ μετὰ τὸν θάνατον δὲ οὐχ ἅπαντι ὁμοῖος καὶ τοῦτο κάκιστον τὸ σῶμα διαλύεται , καὶ γίνεται τέφρα καὶ χόνος , καὶ σχώληκας τίκτει ; Ἄλλὰ τὰ τῶν ἐνταφίων οὐ κοινά , φησίν . Καὶ τί τὸ δρελός ; Ὅταν γὰρ πολλὴν ἐπιστάδαση α τῷ πλουσίῳ στολὴν καὶ πολυτελῆ καὶ διάχρυσον , οὐδὲν ἕτερον ἢ πλεῖον αὐτῷ προξενεῖς τὸ μῖσος , καὶ μείζω τὴν κατηγορίαν , καὶ τὰ πάντων ἀνοίγεις στόματα κατὰ τοῦ τετελευτηκότος , καὶ ἄρας μυρίας ἐπισταδίας κατ’ αὐτοῦ , καὶ σφοδρότερον τῆς πλεονεξίας ἀνάπτεις τὴν διαβολήν , ἑκάστου διαρρήγνυμένου , καὶ ἀποπνιγομένου , καὶ καταπρωμένου τὴν τελευτήσαντα ἢ , ὅτι μὴδ’ ἀποθανὼν τὴν περὶ τὰ χρήματα μανίαν κατέλυσε . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ δεινόν , ἀλλ’ ὅτι καὶ τοὺς τῶν τοιχωρύχων ἀνοίγει ὀφθαλμούς . Ἵστε ἢ πλείων θεραπεία πλείονος ἀσχημοσύνης αὐτῷ γίνεται πρόφασις . Τὸ μὲν γὰρ σῶμα τοῦ πένητος οὐχ ἂν τις ἔλοιτο γυμνῶσαι λοιπῶν · ἢ γὰρ εὐτέλεια τῶν ἱματίων φυλακὴ τῇ περιβολῇ τοῦ σώματος γίνεται . Ἐνταῦθα δὲ κλεῖθρα καὶ μοχλοὶ καὶ θύραι καὶ φύλακες ,
Lemmas: καί ἀπαιδία · μᾶλλον δέ πανταῦθα ὁράω τις εἄν ὁ πλούσιος ἐλασσόω . ὁ μέν γάρ πένθος , εἷς μή γίγνομαι πάθος , οὖον πολύς αἰσθάνομαι ὁ ὀδύνη · ὁ δέ πλούσιος , ὅσος ὁ οὐσία αὐξάνω ὁράω , τοσοῦτος δάκνω · μᾶλλον ὑπό ὁ ἀπαιδία , οὐδείς ἡδονή αἰσθάνομαι διά ὁ ἐρημία ὁ κληρονόμος . καί ὁ νέπτοος μέν ὁ κλῆρος , εἷς ἅπας Απέλη , διά ὁ εὐτέλεια οὐ ὡς περιμάχητος , εἰς φίλος διατίθημι καί συγγενής · ὁ δέ ὁ πλουτέω πολύς πάντοθεν πρός ἑαυτοῦ ὀφθαμοὺς ἕλκω , ὅς ὁ χείρ ὁ ἐχθρός ὁ τελευτάω ἔρχομαι πολλάκις · καί οὗτος ζῶ ἐκεῖνος , καί βλέπω ἐπί ἕτερος συμβαίνω , θάνατος πᾶς χαλεπός βιόω βίος , καί ἐπί αὐτός οὗτος συμβαίνω προσδοκάω . ἀλλά ὁ ὁ θάνατος οὖον κοινός · οὐ καί ἐπί πλούσιος καί ἐπί πένης ὅμοιος γίγνομαι θάνατος · καί μετά ὁ θάνατος δέ οὐ ἅπας ὅμοιος καί οὗτος κακός ὁ σῶμα διαλύω , καί γίγνομαι τέφρα καί κόνος , καί σκώληξ τίκτω ; ἀλλά ὁ ὁ ἐντάφιος οὖον κοινός , φημί . καί τίς ὁ δρελός ; ὅταν γάρ πολύς ἐπιστάδαση ὅς ὁ πλούσιος στολή καί πολυτελής καί διάχρυσος , οὐδείς ἕτερος ἢ πλείων αὐτός προξενέω ὁ μῖσος , καί μείζων ὁ κατηγορία , καί ὁ πᾶς ἀνοίγω στόμα κατά ὁ τελευτάω , καί ἀείρω μυρίος επισταδιευς κατά αὐτός , καί σφοδρός ὁ πλεονεξία ἀνάπτω ὁ διαβολή , ἕκαστος διαρρήγνυμι , καί ἀποπνίγω , καί καταπρωμένου ὁ τελευτάω ἢ , ὅτι μηδέ ἀποθνήσκω ὁ περί ὁ χρῆμα μανία καταλύω . καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεινός , ἀλλά ὅτι καί ὁ ὁ τοιχωρύχος ἀνοίγω ὀφθαλμός . οἶδα ἢ πλείων θεραπεία πλείων ἀσχημοσύνη αὐτός γίγνομαι πρόφασις . ὁ μέν γάρ σῶμα ὁ πένης οὐ εἄν τις αἱρέω γυμνόω λοιπός · ἢ γάρ Εὐτέλεια ὁ ἱμάτιον φυλακή ὁ περιβολή ὁ σῶμα γίγνομαι . ἐνταῦθα δέ κλεῖθρον καί μοχλός καί θύρα καί φύλαξ ,