joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0283.3
χορῶντα δείκνυσιν ἡμῖν τὰ λήθα · οὕτω καὶ ἡ γυνή , μετὰ πίστεως τὰ ῥήματα δεξαμένη τοῦ ἱερέως , χορῶντας ἡμῖν στάχυας ἕτερους ἤνεγκε , καὶ τὴν παλαιὰν μεταβάλειν ἀρᾶν , ἀπὸ εὐχῆς καὶ εὐλογίας εἰπτοῦσα . Καὶ σὺ τοίνυν , ὦ γύναι , ταύτην ζηλώσον , πᾶν μὲν στείρα ἦς . εὐχὴν τε ἐπίδειξαι τοιαύτην , καὶ τὸν ἱερέα παρακάλεσον συνοφθαλμοῦσαι · σοι τῆς προσθείας . Πάντως ἂν μετὰ πίστεως δέξη τὰ ῥήματα , εἰς καρπὸν τελευτήσει · καλὸν καὶ ὄψιμον τῶν πατέρων ἡ εὐλογία . Ἄν δὲ γένῃ μήτηρ , ἀνάθες σοι καὶ σὺ τὸν υἱόν . Ἐκεῖνι εἰς ναὸν ἀνήγαγε , σὺ ναὸν κατασκεύασον σαυτὴν βασιλικόν . Τὰ γὰρ μέλη ὁμῶν , φησίν , σώμα τοῦ Χριστοῦ ἐστι , καὶ ναὸς τοῦ ἐν ὑμῖν ἀγίου Πνεύματος . Καὶ πάλιν · Ἐνοικῶσω ἐν ὑμῖν αὐτοῖς , καὶ ἐμπεριπατήσω . Πῶς γὰρ οὐκ ἀτοπον οἰκίαν μὲν γεγραμμένην καὶ καταπίπτειν μέλλουσαν διορθοῦν , τὰ χρώματα δαπανῶντας , καὶ οἰκοδόμους συλλέγοντας , καὶ πάντα πραγματοευομένους , τὴν δὲ οἰκίαν τοῦ Θεοῦ ( οἰκία γὰρ τοῦ Θεοῦ , τοῦ νέου γένους ἡ ψυχή ) μηδὲ τὴς τυχοῦσης ἀξίου προνοίας ; Ὅρα μὴ ταῦτον ἀκούσης , ὅπερ καὶ Ἰουδαῖοι ποτε ἤκουσαν . Ἐκεῖνοι γὰρ ἐπειδὴ τὸν ναὸν τοῦτον τὸν αἰσθητὸν ἀπὸ τῆς ἀρχαιλωσίας ἐπανελθόντες ἠμελῶσαν ἀφῆκαν , καὶ τὰς ἐαυτῶν ἐκαλλώπιζον οἰκίας , οὕτω παρῶνυσαν τὸν Θεόν , ὡς πέμψαι τὸν προφήτην , καὶ λυπὸν ἀπειλῆσαι , καὶ πολλὴν τῶν ἀναγκιῶν τὴν σπᾶνιν , καὶ τὴν αἰτίαν τῆς ἀπειλῆς ταύτης εἰπεῖν · αὕτη δὲ ἦν , ὅτι Ὑμεῖς μὲν οἴκετε ἐν οἴκοις πολυκόσμοις , σὲ δὲ οἶκός μου ἠρήθηται . Εἰ δὲ περὶ τὸν ναὸν ἐκείνου ἡ ὀλιγωρία τοιαύτην ἐξήγειρεν τὸν Θεὸν τὴν ὀργήν , πολλῷ μᾶλλον ἡ τοῦ ναοῦ τούτου ῥάθυμια παροξύνει [ 728 ] τὸν Δεσπότην · πολλὸ γὰρ οὗτος ἐκείνου τιμιώτερος , ὅσω καὶ μεῖζονα ἔχει τῆς ἀγιασίας τὰ σύμβολα . Μὴ τοίνυν ἀρξῃς τοῦ Θεοῦ τὴν οἶκον σπηλαῖον γενέσθαι ληστῶν , ἵνα μὴ καὶ ἐτέραις ἐπιτιμήσιν ἀκούσῃς , ἣν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους ὁ Χριστὸς ἐποιήσατο λέγων · Ὁ οἶκος τοῦ Πατρός μου , οἶκος προσευχῆς ἐστιν · ὑμεῖς δὲ ἐποιήσατε αὐτὸν σπήλαιον ληστῶν . Πῶς δὲ σπήλαιον ληστῶν γίνεται ; Ὅταν ἀνελευθέρους καὶ ἀνδραποδώδεις ἐπιθυμίας , ὅταν ἀσελγείας πᾶσαν εἰσελθεῖν καὶ ἐμφιλοχωρήσαι ταῖς ψυχαῖς τῶν νέων ἐάσωμεν . Ληστῶν γὰρ χαλεπώτεροι οἱ τοιούτοι λογίσμοι , τὴν ἐλευθερίαν τῶν παίδων ἐξανδραποδίσαντες , καὶ δούλους τῶν ἀλόγων ποιούσι · παθῶν , κατακτενοῦντες αὐτοὺς πάντοθεν , καὶ πολλῶν τραυμάτων πληροῦντες αὐτῶν τὴν διάνοιαν . Διὸ τὰ ταῦτα καθ’ ἑκάστην ἡμέραν περισκοποῦμεν , καὶ καθάπερ μάστιγι τῷ λόγῳ χρώμενοι , πάντα τὰ τοιαῦτα πάθη τῆς ἐκείνων φύσεως ἀπελαύνωμεν , ἵνα τῆς ἀνω πολιτείας μετασχέιν δυνηθῶσιν ἡμῖν οἱ παῖδες , οἱ τὴν ἐκεῖ λειτουργίαν ἐπιτελέσαι πᾶσαν . Οὐχ εἴδετε , ὅτι οἱ ἐν ταῖς πόλεσι πολιτευόμενοι , τῆς ὀψῆς πολλάκις τοὺς ἐαυτῶν παῖδας εὐθὺς ἀποσπασθέντας , θαλλοφόρους , καὶ ἀγνοοῦντας , καὶ γυμνασιάρχους καὶ χορείάρχας ποιοῦσι ; Τοῦτο καὶ ἡμεῖς ἐργασώμεθα · ἐκ πρώτης ἡλικίας αὐτοὺς εἰς τὴν πολιτείαν εἰσάγωμεν τὴν ἐν τοῖς οὐρανοῖς . Αὕτη μὲν γὰρ ἡ ἐπίγειος · δαπανηρὰ μόνον ἐστι , καὶ κέρδος οὐδὲν ἔχει .
Lemmas: χορῶντα δείκνυμι ἐγώ ὁ λήθη · οὗτος καί ὁ γυνή , μετά πίστις ὁ ῥῆμα δέχομαι ὁ ἱερεύς , χωράω ἐγώ στάχυς έτερος φέρω , καί ὁ παλαιός μεταβάλλω ἀρή , ἀπό εὐχή καί εὐλογία εἶπον . καί σύ τοίνυν , εἰμί γυνή , οὗτος ζηλόω , πᾶς μέν στεῖρα εἰμί . εὐχή τε ἐπιδείκνυμι τοιοῦτος , καί ὁ ἱερεύς παρακαλέω συνοφθαλμουω · σύ ὁ προστίθημι . πάντως εἄν μετά πίστις δέχομαι ὁ ῥῆμα , εἰς καρπός τελευτάω · καλός καί ὄψιμος ὁ πατήρ ὁ εὐλογία . ἄν δέ γίγνομαι μήτηρ , ἀνατίθημι σύ καί σύ ὁ υἱός . Ἐκεῖνος εἰς ναός ἀνάγω , σύ ναός κατασκευάζω σεαυτοῦ βασιλικός . ὁ γάρ μέλος ὁμός , φημί , σώμα ὁ Χριστός εἰμί , καί ναός ὁ ἐν σύ ἅγιος πνεῦμα . καί πάλιν · Ἐνοικῶσω ἐν σύ αὐτός , καί ἐμπεριπατέω . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος οἰκίον μέν γράφω καί καταπίπτω μέλλω διορθόω , ὁ χρῶμα δαπανόω , καί οἰκοδόμος συλλέγω , καί πᾶς πραγματοευομενος , ὁ δέ οἰκίον ὁ Θεός ( οἰκίον γάρ ὁ Θεός , ὁ νέος γένος ὁ ψυχή ) μηδέ σής τυγχάνω ἄξιος πρόνοια ; Ὅρας μή ταῦτος ἄκων , ὅσπερ καί Ἰουδαῖος ποτός ἀκούω . ἐκεῖνος γάρ ἐπεί ὁ ναός οὗτος ὁ αἰσθητός ἀπό ὁ ἀρχαιλωσίας ἐπανέρχομαι ἀμελέω ἀφίημι , καί ὁ ἑαυτοῦ καλλωπίζω οἰκίον , οὗτος παρωνυσαω ὁ Θεός , ὡς πέμπω ὁ προφήτης , καί λυπέω ἀπειλέω , καί πολύς ὁ ἀναγκιῶν ὁ σπάνις , καί ὁ αἴτιος ὁ ἀπειλή οὗτος εἶπον · οὗτος δέ εἰμί , ὅτι σύ μέν οἰκέω ἐν οἶκος πολύκοσμος , σύ δέ οἶκος ἐγώ ἀράομαι . εἰμί δέ περί ὁ ναός ἐκεῖνος ὁ ὀλιγωρία τοιοῦτος ἐξεγείρω ὁ θεός ὁ ὀργή , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ ναός οὗτος ῥᾳθυμία παροξύνω [ 728 ] ὁ δεσπότης · πολύς γάρ οὗτος ἐκεῖνος τίμιος , ὅσος καί μείζων ἔχω ὁ αγιασις ὁ σύμβολον . μή τοίνυν ἄρχω ὁ Θεός ὁ οἶκος σπήλαιον γίγνομαι λῃστής , ἵνα μή καί ἕτερος ἐπιτίμησις ἀκούω , ὅς πρός ὁ Ἰουδαῖος ὁ Χριστός ποιέω λέγω · ὁ οἶκος ὁ πατήρ ἐγώ , οἶκος προσευχή εἰμί · σύ δέ ποιέω αὐτός σπήλαιον λῃστής . Πῶς δέ σπήλαιον λῃστής γίγνομαι ; ὅταν ἀνελεύθερος καί ἀνδραποδώδης ἐπιθυμία , ὅταν ἀσέλγεια πᾶς εἰσέρχομαι καί ἐμφιλοχωρέω ὁ Ψυχή ὁ νέος ἐάω . λῃστής γάρ χαλεπός ὁ τοιοῦτος λογισμός , ὁ ἐλευθερία ὁ παῖς ἐξανδραποδίζω , καί δοῦλος ὁ ἄλογος ποιέω · πάθος , κατακτείνω αὐτός πάντοθεν , καί πολύς τραῦμα πληρόω αὐτός ὁ διάνοια . Διὸ ὁ οὗτος κατά ἕκαστος ἡμέρα περισκοπέω , καί καθάπερ μάστιξ ὁ λόγος χράω , πᾶς ὁ τοιοῦτος πάθος ὁ ἐκεῖνος φύσις ἀπελαύνω , ἵνα ὁ ἄνω πολιτεία μετέχω δύναμαι ἐγώ ὁ παῖς , ὁ ὁ ἐκεῖ λειτουργία ἐπιτελέω πᾶς . οὐχ ὁράω , ὅτι ὁ ἐν ὁ πόλις πολιτεύω , ὁ όψη πολλάκις ὁ ἑαυτοῦ παῖς εὐθύς ἀποσπάω , θαλλοφόρος , καί ἀγνοέω , καί γυμνασίαρχος καί χορείαρχος ποιέω ; οὗτος καί ἐγώ ἐργάζομαι · ἐκ πρῶτος ἡλικία αὐτός εἰς ὁ πολιτεία εἰσάγω ὁ ἐν ὁ οὐρανός . ἄτη μέν γάρ ὁ ἐπίγειος · δαπανηρός μόνος εἰμί , καί κέρδος οὐδείς ἔχω .