joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0299.1
οὐτω λέγων · Ὅστε μὴ πρὸ καιροῦ τι κρίνετε , ὡς ἂν ἐλθὼ ὁ Κύριος · καὶ τὸν Δεσπότην εἰς δικαστήριον ἔλχεις , καὶ λόγον ἀπαιτεῖς τὸν πεπραγμένων , καὶ οὐ φρίττεις , οὐδὲ δέδοικας ; Καὶ ποίας τεύξῃ συγγνώμης , ποίας δὲ ἀπολογίας , εἴπé μοι , τοσαύτας μὲν τῆς προνοίας αὐτοῦ κτθ᾽ ἐκάστην ἡμέραν καὶ ὥραν ἀποδείξεις λαμβάνων , ἀπὸ δὲ τῆς κατὰ τὸν πλοῦτον καὶ τὴν πενίαν δοκούσης ἀνωμαλίας εἶναι καταψηφιζόμενος τῆς ἐν ἀπασιν εὐταξίας , καὶ ταῦτα ἀδίκως ; [ 744 ] Εἰ γὰρ μετὰ τῆς προστυχούσης γνώμης , καὶ πεποιημένης διανοίας καὶ ταῦτα ἐξετάζειν ἠθέλες , εἰ καὶ μηδὲν ἕτερον ἢ τὸ συνιστῶν τὴν τοῦ Θεοῦ πρόνοιαν , ὁ πλοῦτος καὶ ἡ πενία ταύτην ἂν μάλιστα σαφῶς ἀπεδείκνυ . Ἄν γὰρ ἀνέληψ τὴν πενίαν , τοῦ βίου τὴν οὐσίαν ἀνέλες ἅπασαν , καὶ διέφθερας ἡμῶν τὴν ζωήν · καὶ οὔτε ναύτης , οὔτε κυβερνήτης , οὐ γεωργός , οὐχ οἰκοδόμος , οὐχ ὑφάντης , οὐχ ὑποδητοπράθορ , οὐ τέκτων , οὐ χαλκοτύπος , οὐ σκυτοτόμος , οὐ σιτοποιός , οὐδὲ ἄλλος τις τῶν δημιουργῶν ἔσται τούτων · τούτων δὲ οὐκ ὄντων , πάντα ἡμῖν οἰχήσεται . Νῦν μὲν γὰρ , καθάπερ διδάσκαλός τις ἀριστη , ἐκάστῳ τούτων ἐπικαθημένη ἡ τῆς πενίας ἀνάγκη , πρὸς τὰ ἔργα καὶ ἄκοντας συνωθεῖ · εἰ δὲ ἅπαντες ἑμελλον πλουτεῖν , ἅπαντες ἑμελλον ἐν ἀργίᾳ ζῆν · καὶ οὕτω πάντα ἂν ἀπόλωλε καὶ διεφθάρη . Χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων καὶ ἑτέρως αὐτοὺς ἀπ᾽ αὐτῶν , ὡν ἐγχαλοῦσι , πάλιν ἐπιστομίζαι ράδιον . Τίνος γὰρ ἕνεκεν , εἴπé μοι , κατηγορεῖς τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας ; ἐπειδὴ ὁ μὲν πλεῖον , ὁ δὲ ἐλάττον κέκτηται πράγματα ; Τί οὖν ; ἂν ἐν τοῖς ἀναγκαιωτάτοις , καὶ πολλῷ μειζόνι , καὶ συνέχουσιν ἡμῶν τὴν ζωήν , δείξωμεν ἰσομορίαν οὖσαν πᾶσιν ἀνθρώποις , ψήφισή τῃ τοῦ Θεοῦ προνοία ; Ἄνάγκη πᾶσα . Εἰ γὰρ τὸ μὴ πάντας ἐπίσης ἀπολαβεῖν ἑνὸς πράγματος , χρημάτων λέγω , ἀπόδειξιν ποιή τοῦ μηδεμιᾶν εἶναι πρόνοιαν , ἂν φανῶσιν ἐξίστης ὁπᾶντες ἀπολαύοντες , οὐχ ἑνὸς πράγματος , οὐδὲ οὕτως εὐτελοῦς , ἀλλὰ πλείονων καὶ πολὺ μειζόνων , ἐσδοχὴν ὅτι καὶ ἄκων ἐχείθεν συναναγκασθήσῃ ψφρίσαι θαν τῇ τοῦ Θεοῦ προνοία .
Lemmas: οὗτος λέγω · ὅστε μή πρό καιρός τίς κρίνω , ὡς εἄν ἔρχομαι ὁ Κύριος · καί ὁ δεσπότης εἰς δικαστήριον ἔλκω , καί λόγος ἀπαιτέω ὁ πράσσω , καί οὖον φρίττω , οὐδέ δείδω ; καί Ποίας τυγχάνω συγγνώμη , Ποίας δέ ἀπολογία , εἶπον ἐγώ , τοσοῦτος μέν ὁ πρόνοια αὐτός κτθ᾽ ἕκαστος ἡμέρα καί ὥρα ἀποδείκνυμι λαμβάνω , ἀπό δέ ὁ κατά ὁ πλοῦτος καί ὁ πενία δοκέω ἀνωμαλία εἰμί καταψηφίζομαι ὁ ἐν ἅπας εὐταξία , καί οὗτος ἄδικος ; [ 744 ] εἰμί γάρ μετά ὁ προστυγχάνω γνώμη , καί ποιέω διάνοια καί οὗτος ἐξετάζω ἐθέλω , εἰμί καί μηδείς ἕτερος ἢ ὁ συνιστάω ὁ ὁ Θεός πρόνοια , ὁ πλοῦτος καί ὁ πενία οὗτος εἄν μάλιστα σαφῶς ἀποδείκνυμι . ἄν γάρ ἀναλαμβάνω ὁ πενία , ὁ βίος ὁ οὐσία ἀναιρέω ἅπας , καί διαφθείρω ἐγώ ὁ ζωή · καί οὔτε ναύτης , οὔτε κυβερνήτης , οὖον γεωργός , οὐ οἰκοδόμος , οὐ ὑφάντης , οὐ ὑποδητοπράθορ , οὖον τέκτων , οὖον χαλκοτύπος , οὖον σκυτοτόμος , οὖον σιτοποιός , οὐδέ ἄλλος τις ὁ δημιουργός εἰμί οὗτος · οὗτος δέ οὐ εἰμί , πᾶς ἐγώ οἴχομαι . νῦν μέν γάρ , καθάπερ διδάσκαλος τις ἀγαθός , ἕκαστος οὗτος ἐπί-κάθημαι ὁ ὁ πενία ἀνάγκη , πρός ὁ ἔργον καί ἄκων συνωθέω · εἰμί δέ ἅπας μέλλω πλουτέω , ἅπας μέλλω ἐν ἀργία ζῶ · καί οὗτος πᾶς εἄν ἀπόλλυμι καί διαφθείρω . Χωρὶς δέ ὁ εἴρω καί ἑτέρως αὐτός ἀπό αὐτός , ὡς ἐγχαλάω , πάλιν ἐπιστομίζω ῥᾴδιος . τίς γάρ ἕνεκα , εἶπον ἐγώ , κατηγορέω ὁ ὁ Θεός πρόνοια ; ἐπεί ὁ μέν πλείων , ὁ δέ ἐλάσσων κτάομαι πρᾶγμα ; τις οὖν ; εἄν ἐν ὁ ἀναγκαῖος , καί πολύς μείζων , καί συνόχωκα ἐγώ ὁ ζωή , δείκνυμι ισομορια εἰμί πᾶς ἄνθρωπος , ψηφίζω πῃ ὁ Θεός πρόνοια ; Ἀνάγκη πᾶς . εἰμί γάρ ὁ μή πᾶς ἐπίσης ἀπολαμβάνω εἷς πρᾶγμα , χρῆμα λέγω , ἀπόδειξις ποιέω ὁ μηδείς εἰμί πρόνοια , εἄν φαίνω ἐξίστημι ὁπᾶντες ἀπολαύω , οὐ εἷς πρᾶγμα , οὐδέ οὕτως εὐτελής , ἀλλά π́λυος καί πολύς μείζων , εἰσδοχή ὅτι καί ἄκων χέω συναναγκάζω φρίζω θάω ὁ ὁ Θεός πρόνοια .