joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0307.2
δ’ . Ἀλλ’ ὅμως ὁ Δαυὶδ κατὰ τὴν αὐτοῦ πραότητα τὰ πράγματα χρόνῳ , διεκρούσατο τὸν γάμον , οὐ διὰ τὸν κίνδυνον , οὔδὲ διὰ τὸν φόβον τῶν πολεμίων , ἀλλὰ διὰ τὸ νομίζειν ἀνάξιον ἑαυτὸν εἶναι τῆς πρὸς ἐκείνου συγγενείας , καὶ ταυτὶ πρὸς τοὺς δούλους αὐτοῦ λέγει τὰ ῥήματα · Εἰ κοῦφόν ἐστιν ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν ἐπιγαμβρεύσαι με τῷ βασιλεῖ , ἐγὼ δὲ ἀνὴρ ταπεινός , καὶ οὐκ ἐντιμος . Καὶ μὴν ὀφειλὴ τὸ πρᾶγμα ἦν , καὶ μισθὸς ἂν ἀνταπόδοσις τῶν πόνων · ἀλλ’ οὕτως ἦν συντετριμμένη ἔχων τὴν καρδίαν , ὡς μετὰ τοσαῦτα κατορθώματα , καὶ λαμπρὰν οὕτω νίκην , καὶ ὑπόσχεσιν ὁμολογημένην , ἀνάξιον εἶναι νομίζειν τοῦ λαβεῖν τὸν ὀφειλόμενον αὐτῷ μισθόν · καὶ ταῦτα ἐνόμιζε , πάλιν μελλόν κινδυνεύειν . Ἐπεὶδὴ δὲ τῶν πολεμίων ἐκράτησεν , καὶ τὴν θυγατέρα ἔλαβε τοῦ βασιλέως , πάλιν · Ἐγαλλιεῖ ὁ Δαυὶδ , καὶ ἐζήτει Σαοὺλ τοῦ πατάξαι αὐτὸν ἐν τῷ δόρατι , καὶ ἐπάταξε · καὶ ἐξέλιπεν ὁ Δαυὶδ · καὶ ἐπᾶταξε τὸ δόρυ ἐν τῷ τοίχῳ . Τίνα οὖν ἂν καὶ τῶν σοφῶς φιλοσοφεῖν ἐπισταμένων εἰς θυμὸν ταῦτα ἐξήνγεκε , καὶ εἰ μηδὲν ἕτερον , τῆς οἰκείας προνοίας ἀσφαλείας ἐπειδὴν ἀνέλειν τὸν ἀδίκως ἐπιβουλευόντα · Οὐδὲ γὰρ φόνος τὸ πρᾶγμα λοιπὸν ἦν , ἀλλὰ καὶ οὕτω τὸ μέτρον τοῦ νόμου τότε ὑπερβαίνειν ἐμελεν . Ἐκεῖνος μὲν γὰρ ὀφθαλμὸν ἀντὶ ὀφθαλμοῦ ἐξορῶν ἐκέλευεν · οὗτος δὲ εἰ καὶ ἐσφαξεν , ἀντὶ τριῶν φόνων ἕνα εἱργάζετο , τριῶν φόνων οὐδεμίαν εὐλόγως ἔχων τῶν πρόφασιν . Ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν τούτων ἐπεχείρησεν , ἀλλ’ ἤρετο φυγεῖν μᾶλλον , καὶ τῆς πατρίδος οἰκίας ἐκπεσεῖν , καὶ πλανήτης εἶναι , καὶ δραπετεύειν , καὶ ταλαιπωρούμενος τὴν ἀνάγκαιαν πορίζειν τροφήν , ἢ τῷ βασιλεῖ γενέσθαι σφαγῆς αἴτιος . Οὐ γὰρ ὅπως ἑαυτὸν ἐλδείχσειεν , ἀλλ’ ὅπως ἐκείνου ἀπαλλάξειε τοῦ πάθους ἐσκόπει . Διὰ τοῦτο τῶν ὀφθαλμῶν ἑαυτὸν ὑπεξήγαγε τοῦ ἐχθροῦ , ὥστε ὑποσῦραι τὸν ὀγκόν , καὶ καταστεῖλαι τὴν φλεγμονήν , καὶ παραμυθήσασθαι τὴν βασκανίαν . Βέλτιον ἐμέ , φησίν , ταλαιπωρεῖσθαι
Lemmas: δέ . ἀλλά ὅμως ὁ Δαυίδ κατά ὁ αὐτός πραότης ὁ πρᾶγμα χρόνος , διακρούω ὁ γάμος , οὖον διά ὁ κίνδυνος , οὐδέ διά ὁ φόβος ὁ πολέμιος , ἀλλά διά ὁ νομίζω ἀνάξιος ἑαυτοῦ εἰμί ὁ πρός ἐκεῖνος συγγένεια , καί οὗτος πρός ὁ δοῦλος αὐτός λέγω ὁ ῥῆμα · εἰμί κοῦφος εἰμί ἐν ὀφθαλμός σύ ἐπιγαμβρεύω ἐγώ ὁ βασιλεύς , ἐγώ δέ ἀνήρ ταπεινός , καί οὐ ἔντιμος . καί μήv ὀφειλή ὁ πρᾶγμα εἰμί , καί μισθός εἄν ἀνταπόδοσις ὁ πόνος · ἀλλά οὕτως εἰμί συντρίβω ἔχω ὁ Καρδία , ὡς μετά τοσοῦτος κατόρθωμα , καί λαμπρός οὗτος Νίκη , καί ὑπόσχεσις ὁμολογέω , ἀνάξιος εἰμί νομίζω ὁ λαμβάνω ὁ ὀφείλω αὐτός μισθός · καί οὗτος νομίζω , πάλιν μέλλω κινδυνεύω . ἐπειδή δέ ὁ πολέμιος κρατέω , καί ὁ θυγάτηρ λαμβάνω ὁ βασιλεύς , πάλιν · Ἐγαλλιεῖ ὁ Δαυίδ , καί ζητέω Σαῦλος ὁ πατάσσω αὐτός ἐν ὁ δόρυ , καί πατάσσω · καί ἐκλείπω ὁ Δαυίδ · καί πατάσσω ὁ δόρυ ἐν ὁ τοῖχος . τίς οὖν εἄν καί ὁ σοφός φιλοσοφέω ἐφίστημι εἰς θυμός οὗτος ἐκφέρω , καί εἰμί μηδείς ἕτερος , ὁ οἰκεῖος πρόνοια ἀσφάλεια ἐπειδή ἀναιρέω ὁ ἄδικος ἐπιβουλεύω · οὐδέ γάρ φόνος ὁ πρᾶγμα λοιπός εἰμί , ἀλλά καί οὗτος ὁ μέτρον ὁ νόμος τότε ὑπερβαίνω μέλω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὀφθαλμός ἀντί ὀφθαλμός ἐξοράω κελεύω · οὗτος δέ εἰμί καί σφάζω , ἀντί τρεῖς φόνος εἷς ἐργάζομαι , τρεῖς φόνος οὐδείς εὔλογος ἔχω ὁ πρόφασις . ἀλλά ὅμως οὐδείς οὗτος ἐπιχειρέω , ἀλλά ἔρομαι φεύγω μᾶλλον , καί ὁ πατρίς οἰκίον ἐκπίπτω , καί πλανήτης εἰμί , καί δραπετεύω , καί ταλαιπωρέω ὁ ἀναγκαῖος πορίζω τροφή , ἢ ὁ βασιλεύς γίγνομαι σφαγή αἴτιος . οὖον γάρ ὅπως ἑαυτοῦ ἐλδείχσειεν , ἀλλά ὅπως ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω ὁ πάθος σκοπέω . Ζεύς οὗτος ὁ ὀφθαλμός ἑαυτοῦ ὑπεξάγω ὁ ἐχθρός , ὥστε ὑποσύρω ὁ ὄγκος , καί καταστέλλω ὁ φλεγμονή , καί παραμυθέομαι ὁ βασκανία . Ἀγαθός ἐγώ , φημί , ταλαιπωρέω