joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0287.1
δίνουσι τύπους · καὶ οὔτε πενία , οὔτε ἀσχολία , οὔτε ἀσθένεια σώματος , οὐ ποδῶν ἀρρώστια , οὐχ ἅλλο οὐδὲν τῶν τοιούτων ἐπέχει τὸν ἀδικέχτον μανίαν · ἀλλ’ ἄνθρωποι γεγηρακότες νέων ἀκμαζόντων σφοδρότερον ἔχει τρέχειν , τὴν πόλιν κατασιγόντες , τὴν ἡλικίαν παραδειγματίζοντες , τὸ γῆρας αὐτὸ καταγέλαστον ποιούντες . Καὶ ἐνταῦθα μὲν εἰσόντες , ναυτιῶντες ὥσπερ καὶ ἐνοχλεῖσθαι νομίζουσι , καὶ ἀναθετιώσαντι ἐν τῇ τῶν θεῶν λόγῳ · ἀκροάσας , στενοχωρίαν , καὶ πτιγμὸν , καὶ τὰ τοιαῦτα προβαλλόμενοι · ἔχει δὲ καὶ ἡλίου τυμὴν δεχόμενοι τῇ κεφαλῇ , καὶ πατοῦμενοι , καὶ ὀδύμενοι , καὶ μετὰ πολλῆς πικρότητος τῆς σφοδρότητος , καὶ μυρία ἕτερα πάσχοντες δεῖνα , καθάπερ ἐν λειμῶνι τρυφῶντες , οὕτω διδάσκειν . Διὰ τοῦτο ἡμῖν αἱ πόλεις εἰσὶ διεφθαρμέναι · [ 731 ] , ὅτι πονηροὶ τῆς νεότητός εἰσι διδάσκαλοι . Πῶς γὰρ δυνήσεται τὸν νέον ἀκούειν δυντα καὶ ἀσελγῶντα σωφρονίζειν , αὐτὸς ἐν πολλῇ τοιαύτῃ μετεωρίᾳ , αὐτὸς μετὰ τοσούτων χρόνων ἄκρον μὴ λαβὼν τῆς ἀπεριεπάτητος θείας ἐκείνης ; πῶς δυνήσεται λαμβάνειν τὸν υἱόν , πῶς κολάζειν τὸν οἰκέτην ἀμαρτάνοντα , πῶς ἕτερω συμβουλεύσει τὰ δέοντα ἀμελούντι , τοιαῦτα αὐτὸς ἐν ἑκάτῃ γῆρᾳ ἀρχιμωίων ; Κἄν μὲν ὀβρίᾳ νέος τὸν γεγηρακότα , τὴν ἡλικίαν εὐθέως προβάλλεται , καὶ μυρίους ἔχει συναγανακτούντας · ὅταν δὲ σωφρονίζειν δὴ τὸν νέον , καὶ κανόνα τινὰ ἀρατὴς αὐτὸν γίνεσθαι , οὐδαμοῦ τῆς ἡλικίας αὐτοῦς λόγος , ἀλλ’ ἄν αὐτῶν ἐκείνων μανικώτερον ἐπὶ τὴν παράνομον βαδίζουσι θεωρίαν . Ταῦτα δὲ λέγω , καὶ τῶν γεγηρακότων καθάπτωμαι , οὐχὶ τοὺς νέους ἀπαλλάττων κατηγορίας καὶ διαβολῆς , ἀλλὰ δι’ ἐκείνων τούτους ἀσφαλίζομενος . Εἰ γὰρ τὸν γεγηρακότα οὐ δεῖ , πολλῷ μᾶλλον τὸν νέον . Ἔχει γὰρ πολὺς ὁ γέλως , καὶ μειζὼν ἡ ἀσχημοσύνη · ἐνταῦθα δὲ χαλεπώτερος ὁ ὀλεθρος , βαθὺ τὸ βάραθρον , δαὶ καὶ ἁμωτέτερα μᾶλλον τὰ τῆς ἐπιθυμίας τοὺς νέους , καὶ σφοδρότερα αὐτοῖς ἡ ὀλὴς , κἂν μικρὰ ἐπιλάβηται μόνον ἐξωθεν ὑπὸς , τὰ πάντα ἐμπιπράσκει . Καὶ γὰρ πρὸς θυμὸν καὶ πρὸς ἐπιθυμίαν εὐμπεπτως μᾶλλόν ἐστιν ὁ νέος · διὸ καὶ πλείους δεῖται τῆς φυλακῆς , σφοδρότερον τοῦ χαλινού , ἀσφαλεστέρον τοῦ τεichiou καὶ τοῦ κωλύματος .
Lemmas: δινέω τύπος · καί οὔτε πενία , οὔτε ἀσχολία , οὔτε ἀσθένεια σῶμα , οὖον πούς αρρώστια , οὐ ἄλλος οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἐπέχω ὁ ἀδικέχτον μανία · ἀλλά ἄνθρωπος γηράσκω νέος ἀκμάζω σφοδρός ἔχω τρέχω , ὁ πόλις κατασιγάω , ὁ ἡλικία παραδειγματίζω , ὁ γῆρας αὐτός καταγέλαστος ποιέω . καί ἐνταῦθα μέν εἴσειμι , ναυτιάω ὥσπερ καί ἐνοχλέω νομίζω , καί αναθετιωθεω ἐν ὁ ὁ θεός λόγος · ἀκροάομαι , στενοχωρία , καί πτιγμὸν , καί ὁ τοιοῦτος προβάλλω · ἔχω δέ καί ἥλιος τυμὴν δέχομαι ὁ κεφαλή , καί πατέομαι , καί ὄζω , καί μετά πολύς πικρότης ὁ σφοδρότης , καί μυρίος ἕτερος πάσχω Δεῖνα , καθάπερ ἐν λειμών τρυφάω , οὗτος διδάσκω . Ζεύς οὗτος ἐγώ ὁ πόλις εἰμί διαφθείρω · [ 731 ] , ὅτι πονηρός ὁ νεότης εἰμί διδάσκαλος . Πῶς γάρ δύναμαι ὁ νέος ἀκούω δυντα καί ἀσελγέω σωφρονίζω , αὐτός ἐν πολύς τοιοῦτος μετεωρία , αὐτός μετά τοσοῦτος χρόνος ἄκρος μή λαμβάνω ὁ ἀπεριπάτητος θεῖος ἐκεῖνος ; πῶς δύναμαι λαμβάνω ὁ υἱός , πῶς κολάζω ὁ οἰκέτης ἁμαρτάνω , πῶς ἕτερος συμβουλεύω ὁ δήω ἀμελέω , τοιοῦτος αὐτός ἐν ἕκατος γῆρας αρχιμωιον ; κἀν μέν ὄβρια νέος ὁ γηράσκω , ὁ ἡλικία εὐθύς προβάλλω , καί μυρίος ἔχω συναγανακτέω · ὅταν δέ σωφρονίζω δή ὁ νέος , καί κανών τις ἀρατός αὐτός γίγνομαι , οὐδαμοῦ ὁ ἡλικία αὔτεος λόγος , ἀλλά ἄν αὐτός ἐκεῖνος μανικός ἐπί ὁ παράνομος βαδίζω θεωρία . οὗτος δέ λέγω , καί ὁ γηράσκω καθάπτω , οὐ ὁ νέος ἀπαλλάσσω κατηγορία καί διαβολή , ἀλλά διά ἐκεῖνος οὗτος ἀσφαλίζω . εἰμί γάρ ὁ γηράσκω οὖον δεῖ , πολύς μᾶλλον ὁ νέος . ἔχις γάρ πολύς ὁ γέλως , καί μείζων ὁ ἀσχημοσύνη · ἐνταῦθα δέ χαλεπός ὁ ὄλεθρος , βαθύς ὁ βάραθρον , δαί καί ἁμωτέτερα μᾶλλον ὁ ὁ ἐπιθυμία ὁ νέος , καί σφοδρός αὐτός ὁ ὅλος , κἀν μικρός ἐπιλαμβάνω μόνος ἐξωθεν ὕπος , ὁ πᾶς ἐμπιπράσκω . καί γάρ πρός θυμός καί πρός ἐπιθυμία εὐμπεπτως μάλα εἰμί ὁ νέος · διό καί πλείων δήω ὁ φυλακή , σφοδρός ὁ χαλινός , ἀσφαλής ὁ ὅς καί ὁ κώλυμα .