joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0275.1
φθιτου λήψεται . Εἰ γὰρ τοὺς ἀλλήλων βίους οὐκ ἐπστράφημεν κρίνειν , πολλῷ μᾶλλον τοὺς τῶν πατέρων . Ἄλλ' ὅπερ ἔλεγον ( πάλιν γὰρ ἐπὶ τὴν γυναῖκα ταύτην ἐπανελθεῖν ἀναγκαῖον ) , καὶ ὅτι τὸ φέρειν γενναίως τὰς λοιδορίας πολλὸν ἡμῖν ἀγαθῶν αἴτιον γίνεται , τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰῶβ συνέδη . Καὶ γὰρ ἐκεῖνον οὐχ οὕτως θαυμάζω πρὸ τῆς παραίνεσεως τῆς γυναικός , ὡς μετὰ τὴν ὀλεθρίαν συμβουλήν ἐκείνην . Καὶ μὴ τις παράδοξον εἶναι νομίζετω τὸ λεγόμενον . Πολλάκις γοῦν οὐδ' ἡ τῶν πραγμάτων φύσις οὐχ ὑπακείλισε , ῥήμα καὶ παραίνεσις διεφθαρμένη κατέλυσεν . Ὦπερ οὖν καὶ ὁ διάβολος συνειδώς , μετὰ τὴν ἀπὸ τῆς πείρας πληγήν , καὶ τὴν διὰ τῶν ῥημάτων ἐπάγειν προσβολήν · ὅπερ οὖν ἐποίησεν καὶ ἐπὶ τοῦ Δαυὶδ . Ἐπειδὴ γὰρ εἶδεν αὐτὸν γενναίως ἐνεγκόντα τὴν ἐπανάστασιν τοῦ παιδός , καὶ τὴν παράνομον ἐκείνην τυραννίδα , βολώμενος ὑποσκελῖσαι τὴν διάνοιαν , καὶ παθεῖν εἰς ὀργὴν ἐκπασεῖν , καθῆξεν ἐκεῖνον τὸν Σαμεὶ b , ῥήμασι πικροῖς παρασκευάσας δακεῖν αὐτοῦ τὴν ψυχήν . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰῶβ ἐκακοῦργησεν . Ὡς γὰρ εἶδὼ καὶ τὸν καταγελάσαντα αὐτοῦ τῶν βελῶν , καὶ ὡσπερ ἀδαμάντινον πύργον πρὸς πάντα στάντα γενναίως , καθώπλισε τὴν γυναῖκα , ἵνα ἀνύποπτος ἡ συμβουλή γένηται , καὶ ἐνέκρυφε τὸ δηλητήριον τοῖς ἐκείνης ῥήμασι , καὶ τὴν συμφορὰν ἐτραγῴδησεν . Τί οὖν ὁ γενναῖος ἐκεῖνος ε ; Ἄναι τί ὡς μία τῶν ἀγροτῶν γυναικῶν ἐλάλησας ; Εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου , τὰ κακὰ οὐχ [ 718 ] ὑπολύσομεν ; Ὦ δὲ λέγει , τοιοῦτόν ἐστιν · Εἰ μὴ ἀσποῦς ἦν , μηδὲ τοσοῦτον ἡμῶν ὑπερέχων , ἀλλὰ φίλος τις ὁμότιμος , ποίαν εἴχομεν ἀπολογίαν , τοσαῦτα εὐεργετηθέντες παρ' αὐτοῦ , καὶ τοῖς ἐναντίοις αὐτὸν αἰνειδόμενοι ; Εἰδὲς ὁ γνῶμην φιλόδοξον , καὶ πῶς οὐ μεγαλοφρονεῖ , οὐδ' ἐνασθύνεται ἐπὶ τῷ γενναίως ἐνεγκεῖν τὰς ὑπὲρ φύσιν ἐκείνας πληγὰς , οὔτε σοφίας εἶναι νομίζει · μέγα μεγαλοφρονησάσην τοσαύτην ὑπομονήν , ἀλλ' ὡσπερ ἀναγκαῖον δηλημα ἐκτίνειν , καὶ οὐδὲν ἀπεῖχε παθῶν , οὕτως ἐκ παραιοσίας τὸ γῆρας ἐπεστώμενος ; Τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς γυναικὸς ταύτης γέγονεν . Ἐπειδὴ γὰρ εἶδεν αὐτὴν γενναίως φέρουσαν τὰς ἀπαιδίας , καὶ τῷ Θεῷ προσπίπτουσαν , καθῆξεν τὸ παιδάριον τοῦ ἱερέως , ὡστε μᾶλλον αὐτὴν ἀγρίαναι ε . Ἄλλ' οὐδὲν τούτων ἔπαθεν ἡ γυνή , ἀλλὰ μελετήσασα φέρειν τὰς λοιδορίας ἐπὶ τῆς οἰκίας , καὶ τοῖς ὀνειδεσιν ἐγγυμνασαμένη τὴς ἀντιζήλου , ἀδὲως λοιπὸν πρὸς τὰς τοιαύτας ἀπεδοῦτο προσβολάς . Διὸ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ πολλὴν ἐπιείκειαν ἐπεδείκνυτο , ἀνδρείως · μᾶλα καὶ μεγαλοψύχως τὰ σκώμματα φέρουσα , τὰ ἐπὶ τῇ μέλῃ καὶ τῇ παροινίᾳ . Οὐδὲν δὲ οὐν καὶ αὐτῶν ἀκούσαι τῶν ῥημάτων . Εἰπόντος γὰρ τοῦ παιδαρίου · Περιελθοῦ τὸν οἴκον σου ἀπὸ σοῦ , καὶ ἀπελθε ἐκ προσώπου Κυρίου , ἀπεκρίθη ἡ Ἄννα , καὶ εἶπεν , Οὐχί , κύριε . Τὸν ὑδρισάδεσπότην ἐκάλεισε . Καὶ οὐχ ἐτις ὁ πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων λέγουσιν · Εἴπα μοι ταῦτα ὁ ἱερεύς ; ταῦτα ὁ διδάσκων τοὺς ἄλλους εἰς μέθην καὶ παροινίαν ἐσχωψεν ; ἀλλ' ἐσκόπτησεν ὅπως ἀποχωρούσατο μόνον τὴν ὑπόνοιαν , καίτοι γε οὐχ οὕσαν ἀληθῆ . ε' . Ἡμεῖς δὲ πολλάκις , ἐπειδὰν λοιδορηθῶμεν , δέον
Lemmas: φθιτόω λαμβάνω . εἰμί γάρ ὁ ἀλλήλων βίος οὐ ἐπιστρέφω κρίνω , πολύς μᾶλλον ὁ ὁ πατήρ . ἄλλος ὅσπερ λέγω ( πάλιν γάρ ἐπί ὁ γυνή οὗτος ἐπανέρχομαι ἀναγκαῖος ) , καί ὅτι ὁ φέρω γενναῖος ὁ λοιδορία πολύς ἐγώ ἀγαθός αἴτιος γίγνομαι , οὗτος καί ἐπί ὁ Ἰώβ συνδέω . καί γάρ ἐκεῖνος οὐ οὕτως θαυμάζω πρό ὁ παραίνεσις ὁ γυνή , ὡς μετά ὁ ὀλέθριος συμβουλή ἐκεῖνος . καί μή τις παράδοξος εἰμί νομίζω ὁ λέγω . πολλάκις γοῦν οὐδέ ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις οὐ ὑπακείλισε , ῥῆμα καί παραίνεσις διαφθείρω καταλύω . ὅσπερ οὖν καί ὁ διάβολος σύνοιδα , μετά ὁ ἀπό ὁ πείρω πληγή , καί ὁ διά ὁ ῥῆμα ἐπάγω προσβολή · ὅσπερ οὖν ποιέω καί ἐπί ὁ Δαυίδ . ἐπεί γάρ ὁράω αὐτός γενναῖος φέρω ὁ ἐπανάστασις ὁ παῖς , καί ὁ παράνομος ἐκεῖνος τυραννίς , βάλλω ὑποσκέλλω ὁ διάνοια , καί πάσχω εἰς ὀργή ἐκπίπτω , καθήκω ἐκεῖνος ὁ Σαμεὶ b , ῥῆμα πικρός παρασκευάζω δάκνω αὐτός ὁ Ψυχή . οὗτος καί ἐπί ὁ Ἰώβ κακουργέω . ὡς γάρ οἶδα καί ὁ καταγελάω αὐτός ὁ βέλος , καί ὡς ἀδαμάντινος πύργος πρός πᾶς ἵστημι γενναῖος , καθοπλίζω ὁ γυνή , ἵνα ἀνύποπτος ὁ συμβουλή γίγνομαι , καί ἐγκρύπτω ὁ δηλητήριος ὁ ἐκεῖνος ῥῆμα , καί ὁ συμφορά τραγῳδέω . τις οὖν ὁ γενναῖος ἐκεῖνος ε ; ἄμι τίς ὡς εἷς ὁ ἀγρότης γυνή λαλέω ; εἰμί ὁ ἀγαθός δέχομαι ἐκ χείρ κύριος , ὁ κακός οὐ [ 718 ] ὑπολύω ; ὦ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · εἰμί μή Ασπούς εἰμί , μηδέ τοσοῦτος ἐγώ ὑπερέχω , ἀλλά φίλος τις ὁμότιμος , ποῖος ἔχω ἀπολογία , τοσοῦτος εὐεργετέω παρά αὐτός , καί ὁ ἐναντίος αὐτός αἰνέω ; ἀνάκλεις ὁ γνώμη φιλόδοξος , καί πῶς οὖον μεγαλοφρονέω , οὐδέ ενασθυνω ἐπί ὁ γενναῖος φέρω ὁ ὑπέρ φύσις ἐκεῖνος πληγάς , οὔτε σοφία εἰμί νομίζω · μέγας μεγαλοφρονέω τοσοῦτος ὑπομονή , ἀλλά ὡς ἀναγκαῖος δήλημα ἐκτίνω , καί οὐδείς ἀπέχω πάθος , οὕτως ἐκ παραιοσιος ὁ γῆρας ἐφίστημι ; οὗτος καί ἐπί ὁ γυνή οὗτος γίγνομαι . ἐπεί γάρ ὁράω αὐτός γενναῖος φέρω ὁ ἀπαιδία , καί ὁ Θεός προσπίπτω , καθήκω ὁ παιδάριον ὁ ἱερεύς , ὡστε μᾶλλον αὐτός ἀγριαίνω ε . ἄλλος οὐδείς οὗτος πάσχω ὁ γυνή , ἀλλά μελετάω φέρω ὁ λοιδορία ἐπί ὁ οἰκίον , καί ὁ ὄνειδος ἐγγυμνάζω σής ἀντίζηλος , ἀδεῶς λοιπός πρός ὁ τοιοῦτος ἀποδίδωμι προσβολή . Διὸ καί ἐν ὁ ἱερός πολύς ἐπιείκεια ἐπιδείκνυμι , ἀνδρείως · μῆλον καί μεγαλόψυχος ὁ σκῶμμα φέρω , ὁ ἐπί ὁ μέλω καί ὁ παροινία . οὐδείς δέ ὀν καί αὐτός ἀκούω ὁ ῥῆμα . εἶπον γάρ ὁ παιδάριον · Περιέρχομαι ὁ οἴκος σύ ἀπό σύ , καί ἀπέρχομαι ἐκ πρόσωπον κύριος , ἀποκρίνω ὁ Ἄννα , καί εἶπον , οὐ , κύριος . ὁ υδρισαδεσποος καλέω . καί οὐ τις ὁ πολύς ὁ ἄνθρωπος λέγω · εἶπον ἐγώ οὗτος ὁ ἱερεύς ; οὗτος ὁ διδάσκω ὁ ἄλλος εἰς μέθη καί παροινία σκώπτω ; ἀλλά σκοπέω ὅπως ἀποχωρέω μόνος ὁ ὑπόνοια , καίτοι γε οὐ εἰμί ἀληθής . εἰ . ἐγώ δέ πολλάκις , ἐπειδάν λοιδορέω , δήω