joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0267.2
ζ' . Καὶ σκόπει γυναικὸς εὐλάβειαν . Οὐχ εἶπεν , Ἐὰν δὴς μοι τρεῖς , τοὺς δύο σοι δίδωμι , ἐὰν δὲ δύο , τὸν ἕνα σοι δίδωμι · ἀλλ' , ἕαν μόνον ἕνα δῆς , ὁλόκληρον ἀνατίθημί σοι τὸν καρπόν . Καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα οὐ μὴ πίεται . Οὕτω ἔλαβε τὸ παιδίον , καὶ ἤδη διαπλαττεῖ προφήτην , καὶ περὶ τῆς παιδοτροφίας αὐτοῦ διαλέγεται , καὶ συνθήκας ποιεῖται πρὸς τὸν Θεόν . Ὦ παρρησίας γυναικός ! Ἐπειδὴ καταβαλεῖν οὐδὲ τότε εἶχε , διὰ τὸ μηδὲν λαβεῖν , ἀπὸ τῶν μελλόντων καταβάλλει τὴν τιμήν . Καὶ καθάπερ πολλοὶ τῶν γηπώνων ἐν πενίᾳ ζῶντες ἐργάζη , καὶ ἀργύριον οὐκ ἔχοντες ὥστε μοσχὸν ἢ πρόβατον πριάσθαι , ἐφ' ἡμῖν τε παρὰ τῶν δεσποτῶν αὐτὰ λαμβάνουσι , ἀπὸ τῶν μελλόντων καρπῶν τὴν τιμὴν ὑπισχνούμενοι καταβαλεῖν · οὕτω δὴ καὶ αὕτη , μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ πλεῖον ἐποίησεν . Οὐ γὰρ ἐφ' ἡμῖν τε τὸν υἱὸν λαμβάνει παρὰ τοῦ Θεοῦ , ἀλλ' ὥστε ὁλόκληρον αὐτῷ ἀποδοῦναι πάλιν , καὶ τὴν παιδοτροφίαν καρπώσασθαι . Ἀρκοῦσαν γὰρ ἀμοιβὴν εἶναι ἐνόμισε , τὸ πονέσαι περὶ τὸν τοῦ [ 709 ] Θεοῦ ἱερέα . Καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα οὐ μὴ πίεται , φησίν . Οὐκ ἐνενόησε πρὸς ἑαυτήν , λέγουσα · Τί δὰ ἄπαλός , ὡν ὑπὸ τῆς ὑδροποσίας διαφθείρεται ; τί δὲ ἐν ἀβρώτῳ περιπέση ; τί δὲ ἂν ἀποδάνη , νόμῳ παραδοὺς χαλεπῇ ; Ἀλλ' ἐνενόησα διὰ τοῦ δούλου αὐτῶν , αὐτὸς καὶ τὴν ὑγίειαν προνοοῦσα δυνησεται , ἐξ αὐτῶν τῶν σπαργάνων καὶ τῶν ὀδόντων εἰς τὴν ἀγνωσύνην αὐτὴν ἐνεδύσατο , ἐπὶ τὸν Θεὸν βίμασα τὸ πᾶν , καὶ πρὸ τῶν ὀδόντων ἡ γαστὴρ αὐτῆς ἠγάξατο προφήτην ἔχουσα , καὶ ἱερέα κωλύει , καὶ τὸ ἀνάθημα φέρουσα , ἀνάθημα ἐμψύχον . Διὰ ταῦτα ἠνεῖχτο ἀθυμοῦσης αὐτῆς · ὁ Θεός , διὰ τοῦτο βραδέως ἐδίδου , ἵνα λαμπρότεραν αὐτὴν τῷ τρόπῳ τοῦ τόκου ποιήση , ἵνα δεῖξῃ τὴν φιλοσοφίαν . Καὶ γὰρ εἰς τὴν εὐχὴν καταστάσα οὐκ ἐμνήσθη τῆς ἀντιζήλου , οὐχ εἶπεν αὐτῆς τὰς λοιδορίας , οὐκ ἤνεγκεν εἰς μέσον τὰ ὀνειδῆ , οὐχ εἶπεν · Ἐκδίκησόν με ἐκ τῆς μισαρὲς καὶ πονηρᾶς γυναικὸς ἐκείνης · ὅπερ πολλάκις ποιοῦσι γυναῖκες · ἀλλὰ μηδὲ μνησθεῖσα τῶν ὀνειδῶν ἐκείνων , περὶ τούτων αὐτὴ συμφερόντων ἤχυστο μόνον . Τοῦτο καὶ σὺ ποίησον , ἄνθρωπε , καὶ ὅταν ἴδῃς ἐχθρὸν λυπουμένον , πρὸς ἐκεῖνον μὲν μηδὲν ἐκδιδὼς ῥῆμα πικρόν , μηδ' εὐθὺ κατ' αὐτοῦ πρὸς σὲ ἀπελθὼν ἔχοντος · εἰσελθὼν δὲ , καὶ τὰ γόνατα κάμψας , καὶ δάκρυα ἀφεὶς , παρακάλει τὸν Θεὸν λύσαι τὴν ἀθυμίαν , σβέσαι τὴν λύπην · ὅπερ οὖν καὶ αὕτη πεποίηκε , καὶ τὰ μέγιστα παρὰ τῆς ἐχθρᾶς ἐκαρπώσατο γυναικός . Ἐκεῖνη γὰρ πρὸς τὸν τόκον τοῦ παιδίου συνέπεσεν . Καὶ πῶς , ἐγὼ λέγω . Ἐπειδὴ ὑνείσθεν , ἐβλίψε , καὶ μαζόμεν τὴν ὀδύνην εἰργάσατο , ἀπὸ τῆς ὀδύνης ἡ εὐχὴ προσεκτικώτερα γέγονεν , ἡ εὐχὴ τοῦ Θεοῦ ἐσεσπάσατο , καὶ ἐπιτεῦσαι ἐποίησεν , καὶ οὕτως ὁ Σαμουὴλ ἐτέχθη . Ὦστε , ἐὰν νηφώμεν , οὐ μόνον ἡμᾶς οἱ ἐχθροὶ οὐδὲν παραδιδῶσι δυνησόνται , ἀλλὰ καὶ ὠφελήσουσι τὰ μέγιστα , πρὸς πάντα ἡμᾶς σπουδαιωτέρας ἐργαζόμενοι , μόνον ἂν μὴ πρὸς λοιδορίας καὶ ὑβρεῖς , ἀλλὰ πρὸς εὐχὰς ἑαυτοὺς
Lemmas: γῆ . καί σκοπέω γυνή εὐλάβεια . οὐχ εἶπον , ἐάν δήω ἐγώ τρεῖς , ὁ δύο σύ δίδωμι , ἐάν δέ δύο , ὁ εἷς σύ δίδωμι · ἀλλά , ἐάν μόνος εἷς δήω , ὁλόκληρος ἀνατίθημι σύ ὁ καρπός . καί οἶνος καί μέθυσμα οὖον μή πίνω . οὕτως λαμβάνω ὁ παιδίον , καί ἤδη διαπλήσσω προφήτης , καί περί ὁ παιδοτροφία αὐτός διαλέγω , καί συνθήκη ποιέω πρός ὁ Θεός . ὦ παρρησία γυνή ! ἐπεί καταβάλλω οὐδέ τότε ἔχω , διά ὁ μηδείς λαμβάνω , ἀπό ὁ μέλλω καταβάλλω ὁ τιμή . καί καθάπερ πολύς ὁ γηπώνων ἐν πενία ζῶ ἐργάζομαι , καί ἀργύριον οὐ ἔχω ὥστε μόσχος ἢ πρόβατον πρέιαμαι , ἐπί ἐγώ τε παρά ὁ δεσπότης αὐτός λαμβάνω , ἀπό ὁ μέλλω καρπός ὁ τιμή ὑπισχνέομαι καταβάλλω · οὗτος δή καί οὗτος , μᾶλλον δέ καί πολύς πλείων ποιέω . οὖον γάρ ἐπί ἐγώ τε ὁ υἱός λαμβάνω παρά ὁ Θεός , ἀλλά ὥστε ὁλόκληρος αὐτός ἀποδίδωμι πάλιν , καί ὁ παιδοτροφία καρπόω . ἀρκέω γάρ ἀμοιβή εἰμί νομίζω , ὁ πονέω περί ὁ ὁ [ 709 ] Θεός ἱερεύς . καί οἶνος καί μέθυσμα οὖον μή πίνω , φημί . οὐ ἐννοέω πρός ἑαυτοῦ , λέγω · τις δᾶ ἁπαλός , ὡς ὑπό ὁ ὑδροποσία διαφθείρω ; τίς δέ ἐν ἄβρωτος περιπίπτω ; τίς δέ εἄν ἀποδάνη , νόμος παραδίδωμι χαλεπός ; ἀλλά ἐννοέω διά ὁ δοῦλος αὐτός , αὐτός καί ὁ ὑγίεια προνοέω δύναμαι , ἐκ αὐτός ὁ σπάργανον καί ὁ ὀδούς εἰς ὁ αγνωσυνη αὐτός ἐνδύω , ἐπί ὁ θεός βίμασα ὁ πᾶς , καί πρό ὁ ὀδούς ὁ γαστήρ αὐτός ἄγω προφήτης ἔχω , καί ἱερεύς κωλύω , καί ὁ ἀνάθημα φέρω , ἀνάθημα ἐμψύχω . Ζεύς οὗτος ἀνέχω ἀθυμέω αὐτός · ὁ Θεός , διά οὗτος βραδύς δίδωμι , ἵνα λαμπρός αὐτός ὁ τρόπος ὁ τόκος ποιέω , ἵνα δείκνυμι ὁ φιλοσοφία . καί γάρ εἰς ὁ εὐχή καθίστημι οὐ μιμνήσκω ὁ ἀντίζηλος , οὐ εἶπον αὐτός ὁ λοιδορία , οὐ φέρω εἰς μέσος ὁ ὄνειδος , οὐ εἶπον · ἐκδικέω ἐγώ ἐκ ὁ μυσαρός καί πονηρός γυνή ἐκεῖνος · ὅσπερ πολλάκις ποιέω γυνή · ἀλλά μηδέ μιμνήσκω ὁ ὄνειδος ἐκεῖνος , περί οὗτος αὐτός συμφέρω ἤχυστο μόνος . οὗτος καί σύ ποιέω , ἄνθρωπος , καί ὅταν ὁράω ἐχθρός λυπέω , πρός ἐκεῖνος μέν μηδείς ἐκδίδωμι ῥῆμα πικρός , μηδέ εὐθύς2 κατά αὐτός πρός σύ ἀπέρχομαι ἔχω · εἰσέρχομαι δέ , καί ὁ γόνυ κάμπτω , καί δάκρυ ἀφίημι , παρακαλέω ὁ θεός λύω ὁ ἀθυμία , σβέννυμι ὁ λύπη · ὅσπερ οὖν καί οὗτος ποιέω , καί ὁ μέγας παρά ὁ ἐχθρός καρπόω γυνή . ἐκεῖνος γάρ πρός ὁ τόκος ὁ παιδίον συμπίπτω . καί πῶς , ἐγώ λέγω . ἐπεί ὑνείσθεν , ἐβλίψε , καί μαζόμεν ὁ ὀδύνη ἐργάζομαι , ἀπό ὁ ὀδύνη ὁ εὐχή προσεκτικός γίγνομαι , ὁ εὐχή ὁ Θεός σπάω , καί ἐπιτείνω ποιέω , καί οὕτως ὁ Σαμουήλ τίκτω . ὥστε , ἐάν νήφω , οὖον μόνος ἐγώ ὁ ἐχθρός οὐδείς παραδίδωμι δύναμαι , ἀλλά καί ὠφελέω ὁ μέγας , πρός πᾶς ἐγώ σπουδαῖος ἐργάζομαι , μόνος εἄν μή πρός λοιδορία καί ὕβρις , ἀλλά πρός εὐχή ἑαυτοῦ