joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0263.4
Μὴ τοίνυν ἀλλότριον αὐτῶν εἶναι νομίζετωσαν αἱ γυναῖκες τὸ καὶ θηλείων καὶ ἀρρένων ἐπιμελεῖσθαι . Οὐ γὰρ διέκρινεν ἐνταῦθα τὸ γένος , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ ἀπλῶς εἶπεν , Εἰ ἐτεκνοτρόφησε , καὶ ἐνταῦθα , Ἐὰν ἐπιμείνωσι τῇ πίστει , καὶ τῇ ἀγάπῃ , καὶ τῷ ἀγιασμῷ . Ὥστε ἀμφοτέρων ἡμῖν ἐπιμελητέον τῶν παιδίων , καὶ μάλιστα ταῖς γυναιξίν , ὅσω καὶ τὰ πλεῖονα οἴκοι κάθηται . Τοὺς μὲν γὰρ ἄνδρας καὶ ἀποδημίαι , καὶ αἱ τῆς ἀγορᾶς φροντίδες , καὶ τὰ τῆς πόλεως πράγματα περιέχουσι πολλάκις : ἡ δὲ γυνὴ πάσης τοιαύτης φροντίδος ἀτελείαν ἔχουσα , εὐκολώτερον δύναται εἰς τὸν τεχθέντων ἐπιμελεῖσθαι , πολλῆς ἀπολαύουσα τῆς σχολῆς . Οὕτως αἱ παλαιαὶ ἐποιοῦν γυναῖκες · οὐ γὰρ ἀνδράσι μόνον , ἀλλὰ καὶ γυναιξίν ἀναγκαῖον τοῦτο τὸ δόγμα · λέγω δὲ τὸ τῶν οἰκείων προνοεῖσθαι παιδίων , καὶ εἰς φιλοσοφίαν αὐτοὺς ἐνάγειν . Καὶ ὅτι τοῦτο ἐστίν ἀληθές , ἀρχαίαν τινὰ ἱστορίαν ὑμῖν διηγήσομαι . Ἄννα τις ἐγένετο παρὰ τοῖς Ἰουδαίοις γυνή . Αὕτη ἡ Ἄννα πολὺν ἐνόσησεν ἀπαιδίας χρόνον , καὶ τὸ δὴ χαλεπώτερον , ὅτι ἡ ἀντίχλος αὐτῆς παιδίων ἦν μήτηρ πολλῶν . Ἦστο δὲ ὡς τῇ φύσει καὶ καθ’ ἑαυτὸ τὸ πρᾶγμα ἀφόρητον ἐστι ταῖς γυναιξίν · ὅταν δὲ καὶ ἀντίχλος προσθῇ παῖδας ἔχουσα , πολλῷ χαλεπώτερον γίνεται · ἐν γὰρ τῇ τῆς γυναικὸς ἐκείνης εὐπραγίᾳ τὴν οἰκείαν ἀκριδέστερον καταμανθάνει ὁ συμφοραῖος · καθάπερ οὖν καὶ οἱ πενία συζῶντες ἐσχάτη , τότε ὀδυνοῦνται μειζόνως , ὅταν ἑνώσωσι τοὺς πλουτοῦντας . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἦν τὸ δεῖνον , ὅτι παῖδας αὕτη μὲν οὐκ εἶχεν , ἐκείνη δὲ εἶχεν , ἀλλ’ ὅτι ἀντίχλος ἦν , καὶ οὐχ ὅτι ἀντίχλος ἦν μόνον , ἀλλ’ οὐτι παρωξύνεν αὐτὴν διὰ τὸ ξευθενεῖν αὐτήν . Ὁ δὲ Θεὸς ταῦτα πάντα ὁρῶν ἠνείχετο , καὶ Οὐκ ἔδωκεν αὐτῇ Κύριος , φησὶ , παιδίων κατὰ τὴν Ὁλὴν αὐτῆς , καὶ κατὰ τὴν ἀθυμίαν τῆς ψυχῆς αὐτῆς . Τί ἐστι , Κατὰ τὴν Ὁλὴν αὐτῆς ; Οὐκ ἐστιν εἰπεῖν , φησίν , ὅτι πρᾶως ὁρῶν φέρουσαν τὴν συμφορὰν , ἐπεῖχεν αὐτῆς τὴν τόκον , ἀλλὰ καὶτοι διακοπτομένην ὁρῶν , ὀδυνομένην , ὀλβωμένην , οὐκ ἔλυσε τὴν ἀθυμίαν , [ 706 ] Ἐτερόν τι πολλῷ μείζον οἰκονομῶν . Ταῦτα μὴ παρέργως ἀκούσωμεν , ἀλλὰ καὶ ἐντεῦθεν μάθωμεν μεγίστην φιλοσοφίαν ε , καὶ ἐπειδὰν δεινὴν τινι περιπέσωμεν , κἂν ἀλγῶμεν , κἂν ὀδυρώμεθα , κἂν ἀφόρητον ἡμῖν εἶναι δοκῇ τὸ κακόν , μὴ σπεύσωμεν , μηδὲ ἀλύωμεν , ἀλλ’ ἀναμένωμεν τοῦ Θεοῦ τὴν πρόνοιαν . Ἐκεῖνος γὰρ οἶδε σαφῶς · πότε δεῖ λύσαι τὸ ποιοῦν τὴν ἀθυμίαν ἡμῖν · ὅπερ οὖν καὶ ἐπὶ ταύτης συνέβη . Οὐ γὰρ μισῶν αὐτήν , οὐδὲ ἀποστρεφόμενος , ὁ Θεὸς ἀπέλεισεν αὐτῆς τὴν μήτραν , ἀλλ’ ἵνα ἡμῖν ἀνοίξῃ τὰς θύρας τῆς φιλοσοφίας τῆς ἐν τῇ γυναικί , καὶ τὸν πλοῦτον αὐτῆς τῆς πίστεως κατίδωμεν , καὶ γνῶμεν ὅτι λαμπροτέραν αὐτὴν ἐκ τοῦτο εἰργάζετο . Ἄκουε δὲ καὶ τὰ ἐξῆς . Καὶ οὕτως ἐποῖει , φησίν , ἐνιαυτὸν κατ’ ἐνιαυτὸν ἀπὸ Ἰακωβ , ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτῆν εἰς οἶκον Κυρίου . Καὶ ἠθόμει , καὶ ἐκλαιε , καὶ οὐκ ἠσθίεν . Ἐπιτεταμένη ἡ ὀδύνη , πολὺ τὸ
Lemmas: μή τοίνυν ἀλλότριος αὐτός εἰμί νομίζω ὁ γυνή ὁ καί θῆλυς καί ἄρσην ἐπιμελέομαι . οὖον γάρ διακρίνω ἐνταῦθα ὁ γένος , ἀλλά καί ἐκεῖ ἀπλόος εἶπον , εἰμί τεκνοτροφέω , καί ἐνταῦθα , ἐάν ἐπιμένω ὁ πίστις , καί ὁ ἀγάπη , καί ὁ ἁγιασμός . ὥστε ἀμφότερος ἐγώ ἐπιμελητέον ὁ παιδίον , καί μάλιστα ὁ γυνή , ὅσος καί ὁ πλείων οἴκοι κάθημαι . ὁ μέν γάρ ἀνήρ καί ἀποδημία , καί ὁ ὁ ἀγορά φροντίς , καί ὁ ὁ πόλις πρᾶγμα περιέχω πολλάκις : ὁ δέ γυνή πᾶς τοιοῦτος φροντίς ἀτέλεια ἔχω , εὔκολος δύναμαι εἰς ὁ τίκτω ἐπιμελέομαι , πολύς ἀπολαύω ὁ σχολή . οὕτως ὁ παλαιός ποιέω γυνή · οὖον γάρ ἀνήρ μόνος , ἀλλά καί γυνή ἀναγκαῖος οὗτος ὁ δόγμα · λέγω δέ ὁ ὁ οἰκέω προνοέω παιδίον , καί εἰς φιλοσοφία αὐτός ἐνάγω . καί ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής , ἀρχαῖος τις ἱστορία σύ διηγέομαι . Ἄννα τις γίγνομαι παρά ὁ Ἰουδαῖος γυνή . Ἄτη ὁ Ἄννα πολύς νοσέω ἀπαιδία χρόνος , καί ὁ δή χαλεπός , ὅτι ὁ ἀντίχλος αὐτός παιδίον εἰμί μήτηρ πολύς . ἦστο δέ ὡς ὁ φύσις καί κατά ἑαυτοῦ ὁ πρᾶγμα ἀφόρητος εἰμί ὁ γυνή · ὅταν δέ καί ἀντίχλος προστίθημι παῖς ἔχω , πολύς χαλεπός γίγνομαι · ἐν γάρ ὁ ὁ γυνή ἐκεῖνος εὐπραγία ὁ οἰκεῖος ἀκριδέστερον καταμανθάνω ὁ συμφορά · καθάπερ οὖν καί ὁ πενία συζάω ἔσχατος , τότε οδυνεομαι μέγας , ὅταν νοέω ὁ πλουτέω . καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεῖνος , ὅτι παῖς οὗτος μέν οὐ ἔχω , ἐκεῖνος δέ ἔχω , ἀλλά ὅτι ἀντίχλος εἰμί , καί οὐ ὅτι ἀντίχλος εἰμί μόνος , ἀλλά οὔτις παροξύνω αὐτός διά ὁ ξευθεινω αὐτός . ὁ δέ θεός οὗτος πᾶς ὁράω ἀνέχω , καί οὐ δίδωμι αὐτός Κύριος , φημί , παιδίον κατά ὁ ὅλος αὐτός , καί κατά ὁ ἀθυμία ὁ Ψυχή αὐτός . τις εἰμί , κατά ὁ ὅλος αὐτός ; οὐ εἰμί εἶπον , φημί , ὅτι πρᾶος ὁράω φέρω ὁ συμφορά , ἐπέχω αὐτός ὁ τόκος , ἀλλά καίτοι διακόπτω ὁράω , ὄζω , ὀλβωμένην , οὐ λύω ὁ ἀθυμία , [ 706 ] ἕτερος τίς πολύς μείζων οἰκονομέω . οὗτος μή πάρεργον ἀκούω , ἀλλά καί ἐντεῦθεν μανθάνω μέγας φιλοσοφία ε , καί ἐπειδάν δεινός τις περιπίπτω , κἀν ἀλγέω , κἀν ὀδύρομαι , κἀν ἀφόρητος ἐγώ εἰμί δοκέω ὁ κακός , μή σπεύδω , μηδέ ἀλύω , ἀλλά ἀναμένω ὁ Θεός ὁ πρόνοια . ἐκεῖνος γάρ οἶδα σαφῶς · πότε δεῖ λύω ὁ ποιέω ὁ ἀθυμία ἐγώ · ὅσπερ οὖν καί ἐπί οὗτος συμβαίνω . οὖον γάρ μισέω αὐτός , οὐδέ ἀποστρέφω , ὁ θεός ἀπέλεισεν αὐτός ὁ μήτρα , ἀλλά ἵνα ἐγώ ἀνοίγω ὁ θύρα ὁ φιλοσοφία ὁ ἐν ὁ γυνή , καί ὁ πλοῦτος αὐτός ὁ πίστις καθοράω , καί γιγνώσκω ὅτι λαμπρός αὐτός ἐκ οὗτος ἐργάζομαι . Ἄκουος δέ καί ὁ ἑξῆς . καί οὕτως ποιέω , φημί , ἐνιαυτός κατά ἐνιαυτός ἀπό Ἰακώβ , ἐν ὁ ἀναβαίνω αὐτός εἰς οἶκος κύριος . καί ἠθέω , καί καλέω , καί οὐ ἐσθίω . ἐπιτείνω ὁ ὀδύνη , πολύς ὁ