joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0274.2
Πόθεν τοῦτο δῆλον ; Ἀπὸ τῶν τῷ Δαυὶδ συμβάντων . Τί δὲ οὐ σύστος ἐπαθεν ; Ἐξέπεσε ποτε τῆς πατρίδος , καὶ περὶ τῆς ἐλευθερίας αὐτῆς ψυχῆς αὐτὴς ἐκινδύνευσε , καὶ τοῦ στρατοπέδου πρὸς τὸν ἀχλάστον νεανίσχον τῶν τυράννων ἐκείνων καὶ πατραλοῖον μεταταξαμένου , ἐπλανᾶτο κατὰ τὴν ἔρημον , καὶ οὐκ ἐδυσχέραν , οὐδὲ ἀπεδυστήτησε πρὸς τὸν Θεόν , οὐδὲ εἶπε · Τί ποτε τοῦτο ἐστι ; συνεχώρησε τῷ παιδὶ κατεξαλασθῆναι τοῦ γεγενημένου · καὶτο καὶ εἰ δίκαια ἐγχαλεῖν εἶχεν , οὐδὲ οὕτω τοῦτο γενέσθαι ἔδω · νυνὶ δὲ οὐ μικρόν , οὐ μέγα ἠοικημένος παρ’ ἡμῶν , περιέρχεται τὴν δεξιὰν ἐπιθυμίαν αἰματι μολύναι πατρικὴν , καὶ ὁ Θεὸς ἀνέμεναι ταῦτα ὤρυν . Ἄλλ’ οὐδὲν τούτων εἶπε . Καὶ τὸ δὴ μεῖζον καὶ ὀχυμαστόν , ὅτι πλανωμένῳ , καὶ πάντων ἐκπιπτοῦντι , Σαμεὺς τις ἀνθρώπος πονηρὸς καὶ μιᾶρς ἐπέδωκε αὐτῷ , μειφόνων ἀποκαλῶν καὶ ἀσεβῆ , καὶ ἑτέρους μυρίους αὐτὸν πλῶνων ὀνειδισμ · ὁ δὲ οὐδὲ οὕτως ἠγρίανεν . Εἰ δὲ λέγει τις · Ναὶ εἰ θαυμαστόν , ὅτι οὐκ ἠγνάτο [ 716 ] ἀσθενὴς ὤν , καὶ οὐκ ἰσχύων · πρῶτον μὲν ἐκεῖνο ἂν εἴποιμι , ὅτι οὐχ οὕτως αὐτὸν ἐθαύμασα εἰ τὸ δάδῆμα καὶ τὴν βασιλείαν ἔχων , καὶ ἐπὶ τοῦ θρόνου καθημένος , εἶτα λοιδορούμενος ἠγχεεν , ὡς νῦν αὐτὸν ἐπαινῶ καὶ ἐκπλήττομαι ἐν τῷ καιρῷ τῆς συμφορᾶς φιλοσοφήσαντα . Τότε μὲν γὰρ ὁ τῆς ἀρχῆς ὕγος , καὶ τὸ εὐτελὲς τοῦ ὑβρίζοντος καταφρονεῖν αὐτὸν πολλάκις ἐπεῖδε . Πολλοὶ δὲ καὶ ἄλλοι βασιλεῖς πολλάκις τοιαῦτα ἐφιλοσόφησαν , τὴν ὑπεροχὴν τῆς μανίας τῶν ὑβριζότων εἰς ἀπολογίαν λαβόντες . Οὐ γὰρ ὁμοίως ἡμῶν εὐημερίας ἀπολαύνοντων , καὶ χακουμένων , τὰ δνεῖδὴ καθάπτεσθαι πέφυκεν · ἀλλ’ ὅταν πταισῶμεν , τότε καθιχνεται μειζόνως ἡμῶν , καὶ δάκνει σφοδρότερον . Ἐπὶ δὲ τούτου , καὶ ἕτερὸν τι πρὸς τοῖς εἰρημένοις · ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι καὶ κύριος ἦν ἀμύνεσθαι , ἀλλ’ οὐκ
Lemmas: πόθεν οὗτος δῆλος ; ἀπό ὁ ὁ Δαυίδ συμβαίνω . τις δέ οὖον σύστος πάσχω ; ἐκπίπτω ποτός ὁ πατρίς , καί περί ὁ ἐλευθερία αὐτός Ψυχή αὐτός κινδυνεύω , καί ὁ στρατόπεδον πρός ὁ ἀχλάστον νεανιεχω ὁ τύραννος ἐκεῖνος καί πατραλοίας μετατάσσω , πλανάω κατά ὁ ἐρῆμος , καί οὐ δυσχερός , οὐδέ ἀπεδυστήτησε πρός ὁ Θεός , οὐδέ εἶπον · τις ποτός οὗτος εἰμί ; συγχωρέω ὁ παῖς κατεξαλασθῆναι ὁ γίγνομαι · καὶτο καί εἰμί Δίκαιος ἐγχαλεῖν ἔχω , οὐδέ οὗτος οὗτος γίγνομαι ἐσθίω · νυνί δέ οὖον μικρός , οὖον μέγας ἠοικημένος παρά ἐγώ , περιέρχομαι ὁ δεξιά ἐπιθυμία αἷμα μολύνω πατρικός , καί ὁ θεός ἀνίημι οὗτος ὄρνυμι . ἄλλος οὐδείς οὗτος εἶπον . καί ὁ δή μείζων καί οχυμαστος , ὅτι πλανάω , καί πᾶς ἐκπίπτω , Σαμεὺς τις ἄνθρωπος πονηρός καί μιαρός ἐπιδίδωμι αὐτός , μειφονος ἀποκαλέω καί ἀσεβής , καί ἕτερος μυρίος αὐτός πλῶνων ὀνειδισμός · ὁ δέ οὐδέ οὕτως ἀγριαίνω . εἰμί δέ λέγω τις · Ναίς εἰμί θαυμαστός , ὅτι οὐ Αγνάτος [ 716 ] ἀσθενής εἰμί , καί οὐ ἰσχύω · πρῶτος μέν ἐκεῖνος εἄν εἶπον , ὅτι οὐ οὕτως αὐτός θαυμάζω εἰμί ὁ δάδῆμα καί ὁ βασίλειος ἔχω , καί ἐπί ὁ θρόνος κάθημαι , εἶτα λοιδορέω ἄγχω , ὡς νῦν αὐτός ἐπαινέω καί ἐκπλήσσω ἐν ὁ καιρός ὁ συμφορά φιλοσοφέω . τότε μέν γάρ ὁ ὁ ἀρχή ἄζυξ , καί ὁ εὐτελής ὁ ὑβρίζω καταφρονέω αὐτός πολλάκις ἐφοράω . πολλός δέ καί ἄλλος βασιλεύς πολλάκις τοιοῦτος φιλοσοφέω , ὁ ὑπεροχή ὁ μανία ὁ ὑβρίζω εἰς ἀπολογία λαμβάνω . οὖον γάρ ὁμοίως ἐγώ εὐημερία ἀπολαύνοντων , καί χάσκω , ὁ δνεῖδὴ καθάπτω φύω · ἀλλά ὅταν πταίω , τότε καθικνέομαι μέγας ἐγώ , καί δάκνω σφοδρός . ἐπί δέ οὗτος , καί ἕτερος τίς πρός ὁ εἴρω · εἰμί εἶπον , ὅτι καί κύριος εἰμί ἀμύνω , ἀλλά οὐ