joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0307.3
καὶ μυρία πάσχειν δεῖν , ἢ τοῦτον ἀδίκως σφαγῆς παρὰ τῷ Θεῷ κρίνεσθαι . Ταῦτα μὴ μόνον ἀκούομεν , ἀλλὰ καὶ μιμούμεθα , καὶ πάντα ὑπομενόμεν καὶ ποιεῖν καὶ πάσχειν , ὥστε ἀπαλλάξαι τοὺς ἐχθροὺς τῆς πρὸς ἡμᾶς [ 754 ] ἀπεχθείας · καὶ μὴ τοῦτο ζητῶμεν , εἰ δικαίως , ἢ ἀδίκως πρὸς ἡμᾶς ἀπεχθάνονται , ἀλλ’ ἐκεῖνο μόνον , ὅπως μηκέτι καθ’ ἡμῶν ἐχθραίνωσι . Καὶ γὰρ ὁ ἰατρὸς τοῦτο σκοπεῖ , ὅπως ἀπαλλάξειε τοῦ νοσήματος τὸν κάμνοντα , οὐχ εἰ δικαίως , ἢ ἀδίκως τὴν ἀρρωστίαν ἑαυτῷ ἐπεσκάσατο . Καὶ σὺ τοίνυν ἰατρὸς εἶ τοῦ λελυπηκότος · ἐν ζητεῖ μόνον , ὅπως αὐτοῦ τὴν ἀρρωστίαν ἀνέλῃς . Ὦ καὶ ὁ μακάριος οὗτος ὁ ἐποιήσε , πενίαν ἀντὶ πλούτου , ἐρημίαν ἀντὶ πατρίδος , πόνους καὶ κινδύνους · ἀντὶ τρυφῆς καὶ ἀδείας , φυγὴν διηνεκὴ ἀντὶ τῆς οἰκείας μονῆς ἐλόμενος , ἵνα ἐκείνου ἀπαλλάξῃ τῆς πρὸς ἑαυτὸν ἀπεχθείας καὶ ἐχθρᾶς . Ἄλλ’ οὐδὲν οὕτως ἐκέρδανεν ὁ Σαοὺλ , ἀλλ’ ἐδύωκε καὶ πανταχοῦ περιίρει ζητῶν τὸν θδικηχότα μὲν οὐδὲν , ἀδικηθὲντα δὲ τὰ ἔσχατα , καὶ μυρία αὐτὸν ἀντὶ τούτων ποιήσαντα ἀγαθὰ · καὶ οὐκ εἰδώς , εἰς αὐτὰ λοιπὸν τὸν Δαυὶδ ἐμπίπτει τὰ δίκτυα . Ἡν γὰρ ἔχει σπήλαιον , φησίν , καὶ εἰσῆλθε Σαοὺλ παρασκευοῦσθαι . Καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐν τῷ σπηλαίῳ τῷ ἐσωτέρῳ ἐδηλήρητο . Καὶ εἴπον οἱ ἄρχοντες Δαυὶδ πρὸς αὐτόν · Ἰδοὺ ἡ ἡμέρα , καθὼς εἶπε Κύριος · Δίδωμι τὸν ἐχθρὸν σου εἰς τὰς χεῖράς σου , καὶ ποιήσεις αὐτῷ τὸ ἀρεστὸν τῷ ὀφθαλμῷ σου . Καὶ ἀνέστη Δαυὶδ , καὶ ἀξεῖλε τὸ πτερύγιον τῆς διπλοῖδος Σαοὺλ λαίρᾳως . Καὶ μετὰ ταῦτα ἐκάτυσεν τὸν Δαυὶδ ἡ καρδία αὐτοῦ , ἐτι ἀξεῖλε τὸ πτερύγιον τῆς διπλοῖδος , καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ · Μὴδαμὼς μοι παρὰ Κυρίῳ ποιήσαι τὸ ῥῆμα τοῦτο τῷ κυρίῳ μου , τῷ χριστῷ Κυρίου , ἐπενεχθεῖν τὴν χεῖρά μου ἐπ’ αὐτόν , ὅτι χριστὸς Κυρίου ἐστίν . Εἶδες τὰ δίκτυα τεταμένα , καὶ τὸ θήραμα ἐναπειλημμένον , καὶ τὴν κυνηγέτην ἐστώτα , καὶ πάντα ἐγκελευομένους βαπτίζειν τὸ ζῷφος εἰς τὸ τοῦ πολεμίου στήθος ; Θεά μοι λοιπὸν τὴν φιλοσοφίαν , θεά τὴν πάλιν , τὴν νίκην , τὸν στέφανον . Καὶ γὰρ στάδιον ἦν τὸ σπήλαιον ἐκεῖνο , καὶ πάλν θαυμαστὴ τὸς ἐγένετο καὶ παράδοξος . Ἐπάλαγε μὲν γὰρ ὁ Δαυὶδ , ἐπύκτωσε δὲ ὁ θυμός , καὶ ἔπαθλον ὁ Σαοὺλ ἔκειτο , καὶ ἀγωνοθέτης ἦν ὁ Θεός · μᾶλλον δὲ οὐ πρὸς ἑαυτὸν μόνον καὶ τὴν ἐπιθυμίαν τὴν ἑαυτοῦ ἦν αὐτῷ ὁ πόλεμος , ἀλλὰ καὶ πρὸς τοὺς παρόντας στρατιώτας . Εἰ γὰρ καὶ φιλοσοφεῖν ἠθέλει καὶ φείδεσθαι τοῦ λελυπηκότος , εἰδὼς ἂν ἐδιδόχαι αὐτὸν ἐκείνους , μήποτε καὶ συγχώσωσιν αὐτὸν ἐν τῷ σπηλαίῳ , ἄτε λυμεῶνα καὶ προδότην αὐτὸν ὄντα τῆς αὐτῶν σωτηρίας , καὶ τὸν κοινὸν ἐχθρὸν αὐτῶν διασώζοντα . Καὶ γὰρ εἰδὼς τὰ ταῦτα κατὰ διάνοιαν ἕκαστον αὐτῶν δυσχεραίνοντα λέγειν · Πλανᾶται καὶ φυγὰς ἐγενόμεθα ἡμεῖς , καὶ οἰκίας καὶ πατρίδος καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων ἐξπέσομεν , καὶ τῶν δυσχερῶν σοι πάντων ἐκοινωνήσαμεν · καὶ σὺ τῶν κακῶν τούτων τὸν αἴτιον εἰς χεῖρας λαβὼν , ἀφεῖναι διανοῇ , ἵνα μηδέποτε τῶν κακῶν τούτων ἡμεῖς ἀναπνεύσωμεν ε , καὶ σπουδάζων τὸν ἐχθρὸν διασῶσαι , προδίδως τοὺς φίλους ; Καὶ ποῦ ταῦτα δίκαια ; Εἰ γὰρ τῆς ἑαυτοῦ καταφρονεῖ σωτηρίας , ἀλλὰ τῆς ἡμετέρας φείσται [ 755 ] ψυχῆς . Οὐ λυπεῖ σε τὰ παρελθόντα ; οὐδὲ μέμνησαι τῶν κακῶν ὧν ἔπαθες παρ’ αὐτοῦ ; Διὰ τὰ -
Lemmas: καί μυρίος πάσχω δήω , ἢ οὗτος ἄδικος σφαγή παρά ὁ Θεός κρίνω . οὗτος μή μόνος ἀκούω , ἀλλά καί μιμέομαι , καί πᾶς ὑπομένω καί ποιέω καί πάσχω , ὥστε ἀπαλλάσσω ὁ ἐχθρός ὁ πρός ἐγώ [ 754 ] ἀπέχθεια · καί μή οὗτος ζητέω , εἰμί δικαίως , ἢ ἄδικος πρός ἐγώ ἀπεχθάνομαι , ἀλλά ἐκεῖνος μόνος , ὅπως μηκέτι κατά ἐγώ ἐχθραίνω . καί γάρ ὁ ἰατρός οὗτος σκοπέω , ὅπως ἀπαλλάσσω ὁ νόσημα ὁ κάμνω , οὐ εἰμί δικαίως , ἢ ἄδικος ὁ ἀρρωστία ἑαυτοῦ ἐπισκάζω . καί σύ τοίνυν ἰατρός εἰμί ὁ λυπέω · ἐν ζητέω μόνος , ὅπως αὐτός ὁ ἀρρωστία ἀναιρέω . ὦ καί ὁ μακάριος οὗτος ὁ ποιέω , πενία ἀντί πλοῦτος , ἐρημία ἀντί πατρίς , πόνος καί κίνδυνος · ἀντί τρυφή καί ἄδεια , φυγή διηνεκής ἀντί ὁ οἰκεῖος μονή αἱρέω , ἵνα ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω ὁ πρός ἑαυτοῦ ἀπέχθεια καί ἐχθρός . ἄλλος οὐδείς οὕτως κερδαίνω ὁ Σαῦλος , ἀλλά εδυωκεʹ καί πανταχοῦ περιλέγω ζητέω ὁ θδικηχότα μέν οὐδείς , ἀδικέω δέ ὁ ἔσχατος , καί μυρίος αὐτός ἀντί οὗτος ποιέω ἀγαθός · καί οὐ οἶδα , εἰς αὐτός λοιπός ὁ Δαυίδ ἐμπίπτω ὁ δίκτυον . ἐάν γάρ ἔχω σπήλαιον , φημί , καί εἰσέρχομαι Σαῦλος παρασκευάζω . καί Δαυίδ καί ὁ ἀνήρ αὐτός ἐν ὁ σπήλαιον ὁ ἐσώτερος δηλέομαι . καί εἶπον ὁ ἄρχω Δαυίδ πρός αὐτός · ἰδέ ὁ ἡμέρα , καθώς εἶπον Κύριος · δίδωμι ὁ ἐχθρός σύ εἰς ὁ χείρ σύ , καί ποιέω αὐτός ὁ ἀρεστός ὁ ὀφθαλμός σύ . καί ἀνίστημι Δαυίδ , καί ἀξεῖλε ὁ πτερύγιον ὁ διπλοῖδος Σαῦλος λαίρᾳως . καί μετά οὗτος ἐκάτυσεν ὁ Δαυίδ ὁ καρδία αὐτός , ἔτι ἀξεῖλε ὁ πτερύγιον ὁ διπλοῖδος , καί εἶπον Δαυίδ πρός ὁ ἀνήρ αὐτός · μηδαμῶς ἐγώ παρά κύριος ποιέω ὁ ῥῆμα οὗτος ὁ κύριος ἐγώ , ὁ χριστός κύριος , ἐπιφέρω ὁ χείρ ἐγώ ἐπί αὐτός , ὅτι χριστός κύριος εἰμί . εἶδον ὁ δίκτυον τείνω , καί ὁ θήραμα ἐναπολαμβάνω , καί ὁ κυνηγέτης ἵστημι , καί πᾶς ἐγκελεύω βαπτίζω ὁ Ζώφος εἰς ὁ ὁ πολέμιος στήθος ; Θεά ἐγώ λοιπός ὁ φιλοσοφία , θεός ὁ πάλιν , ὁ Νίκη , ὁ στέφανος . καί γάρ στάδιον εἰμί ὁ σπήλαιον ἐκεῖνος , καί πάλλω θαυμαστός τός γίγνομαι καί παράδοξος . πάλάγω μέν γάρ ὁ Δαυίδ , ἐπύκτωσε δέ ὁ θυμός , καί ἔπαθλον ὁ Σαῦλος κεῖμαι , καί ἀγωνοθέτης εἰμί ὁ Θεός · μᾶλλον δέ οὖον πρός ἑαυτοῦ μόνος καί ὁ ἐπιθυμία ὁ ἑαυτοῦ εἰμί αὐτός ὁ πόλεμος , ἀλλά καί πρός ὁ πάρειμι στρατιώτης . εἰμί γάρ καί φιλοσοφέω ἐθέλω καί φείδομαι ὁ λυπέω , εἰδοί εἄν διδάσκω αὐτός ἐκεῖνος , μήποτε καί συγχώννυμι αὐτός ἐν ὁ σπήλαιον , αὔγ-ασμα λυμεών καί προδότης αὐτός εἰμί ὁ αὐτός σωτηρία , καί ὁ κοινός ἐχθρός αὐτός διασῴζω . καί γάρ εἰδοί ὁ οὗτος κατά διάνοια ἕκαστος αὐτός δυσχεραίνω λέγω · πλανάω καί φυγάς γίγνομαι ἐγώ , καί οἰκίον καί πατρίς καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω ἐκπίπτω , καί ὁ δυσχερής σύ πᾶς κοινωνέω · καί σύ ὁ κακός οὗτος ὁ αἴτιος εἰς χείρ λαμβάνω , ἀφίημι διανοέομαι , ἵνα μηδέποτε ὁ κακός οὗτος ἐγώ ἀναπνέω ε , καί σπουδάζω ὁ ἐχθρός διασῴζω , προδίδωμι ὁ φίλος ; καί ποῦ οὗτος Δίκαιος ; εἰμί γάρ ὁ ἑαυτοῦ καταφρονέω σωτηρία , ἀλλά ὁ ἡμέτερος φείδομαι [ 755 ] Ψυχή . οὖον λυπέω σύ ὁ παρέρχομαι ; οὐδέ μιμνήσκω ὁ κακός ὅς πάσχω παρά αὐτός ; Ζεύς ὁ -