joannes-chrysostomus.de-anna-sermones-1-5 pg054_0259.3
β’ . Ἡμῖν μὲν οὖν διὰ ταῦτα οὐκ ἂν εἴη δυνατόν ῥάδιως ἀνενεγκεῖν τὴν τότε ἡμῖν γενομένην πρὸς Ἕλληνας ζήτησιν · ἐγὼ δὲ ὁ διὰ παντὸς ἐν τούτοις ἐχολακὼς , καὶ ταύτην ἔχων μελέτην , ῥάστα πρὸς ὑμᾶς ὀλίγα τῶν τότε εἰρημένων εἰπὼν , ὀλοκληροῦν τῶν λόγων ὑποθέσεως ἀναμνήσω δυνήσομαι . Τίς οὖν ἦν ἡμῖν ἡ ὑπόθεσις ; Ἐξητοῦμεν πῶς ἐξ ἀρχῆς ὁ Θεὸς ἡμῶν προενόει τοῦ γένους , καὶ πῶς τὰ συμφέροντα ἐπαιδεύσεν ε , οὔτε γραμμάτων δυτων , οὔτε Γραφῶν δοθεῖσων · ἀλλ’ ἐδείκνυμεν ὅτι διὰ τῆς κατὰ τὴν κτίσιν θεωρίας πρὸς τὴν αὐτοῦ θεογνωσίαν ἐχειραγώγησεν · ὅτε καὶ λαβόντες ὑμῶν οὐχὶ τῆς χειρός , ἀλλὰ τῆς διανοίας , πανταχοῦ τῆς κτίσεως περιήγαγο , δεῖξιν τὸν οὐρανόν , καὶ τὴν , καὶ θάλατταν , καὶ λίμνας , καὶ πηγὰς , καὶ ποταμοὺς , καὶ πελάγη μακρά , καὶ λειμῶνας , καὶ παραδείσους , καὶ κομῶντα τὰ λῆϊα , καὶ βριθόμενα τοῖς καρποῖς τὰ δένδρα , καὶ καλυπτομένας δρυμοὺς χορφαῖς ὁρῶν · ὅτε καὶ περὶ σπερμάτων , καὶ περὶ βοτανῶν , καὶ περὶ ἀνθέων , καὶ περὶ φυτῶν ἐγχαρπων τε καὶ ἀκάρπων , καὶ περὶ ἀλόγων , ἡμερῶν τε καὶ ἀγρίων , ἐνδύρων τε καὶ χερσαίων , καὶ ἀμφιβίων , περὶ τῶν τὸν ἀέρα τεμνόντων , περὶ τῶν γαμαλ σωρῶν , καὶ περὶ αὐτῶν τῶν τοῦ παντὸς στοιχείων πολλὰ διελέχθη , καὶ καθ’ ἕκαστον ἐπεδιδόμεν κοινὴ πάντες , ἀπονοῦσθες ἡμῖν πρὸς τὸν ἀπειρον πλοῦτον τῆς διανοίας , καὶ τὸ πᾶν καταλαβεῖν μὴ δυναμένων . Ὦς ἐμεγαλύνθη τὰ ἔργα σου , Κύριε · πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας . Οὐ διὰ τὸ πλῆθος δὲ μόνον ἐθαυμάζομεν τοῦ Θεοῦ τὴν σοφίαν , ἀλλὰ καὶ δι’ ἀμφότερα ταῦτα , ὅτι καὶ καλὴν καὶ μεγάλην καὶ θαυμαστὴν τὴν κτίσιν ἐποίησε , καὶ ὅτι πολλὰ πάλιν τῆς ἀσθενείας αὐτῆς δείγματα ἐναπέθετο τοῖς δρωμένοις · τὸ μὲν , ἵνα θαυμάζηται ἐπὶ σοφίᾳ , καὶ πρὸς τὴν ἑαυτοῦ λατρείαν τοὺς ὁρῶντας ἐκέλκται · τὸ δὲ , ἵνα μὴ τὸν ποιήσαντα ἀφέντες οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ κάλλος καὶ τὸ
Lemmas: βε . ἡμῖν μέν οὖν διά οὗτος οὐ εἄν εἰμί δυνατός ῥᾳδίως ἀναφέρω ὁ τότε ἐγώ γίγνομαι πρός Ἕλλην ζήτησις · ἐγώ δέ ὁ διά πᾶς ἐν οὗτος εχολακαω , καί οὗτος ἔχω μέλω , ῥᾳδίως πρός σύ ὀλίγος ὁ τότε εἴρω εἶπον , ὁλοκληρέω ὁ λόγος ὑπόθεσις ἀναμιμνήσκω δύναμαι . Τῖς οὖν εἰμί ἐγώ ὁ ὑπόθεσις ; ἐξαιτέω πῶς ἐκ ἀρχή ὁ θεός ἐγώ προνοοῦμαι ὁ γένος , καί πῶς ὁ συμφέρω παιδεύω ε , οὔτε γράμμα δύο , οὔτε Γραφής δίδωμι · ἀλλά δείκνυμι ὅτι διά ὁ κατά ὁ κτίσις θεωρία πρός ὁ αὐτός θεογνωσία χειραγωγέω · ὅτε καί λαμβάνω σύ οὐ ὁ χείρ , ἀλλά ὁ διάνοια , πανταχοῦ ὁ κτίσις περιάγω , δεῖξις ὁ οὐρανός , καί ὁ , καί θάλασσα , καί λίμνη , καί πηγή , καί ποταμός , καί πέλαγος μακρός , καί λειμών , καί παράδεισος , καί κομάω ὁ λήϊον , καί βρίθω ὁ καρπός ὁ δένδρον , καί καλύπτω δρυμός κορφή ὁράω · ὅτε καί περί σπέρμα , καί περί βοτάνη , καί περί ἄνθος , καί περί φυτός ἐγχαρπων τε καί ἄκαρπος , καί περί ἄλογος , ἡμέρα τε καί ἄγριος , ενδυροος τε καί χερσαῖος , καί ἀμφίβιος , περί ὁ ὁ ἀήρ τέμνω , περί ὁ γαμαλ σωρός , καί περί αὐτός ὁ ὁ πᾶς στοιχεῖον πολύς διαλέγω , καί κατά ἕκαστος ἐπιδίδωμι κοινός πᾶς , ἀπονοέω ἐγώ πρός ὁ ἤπειρος πλοῦτος ὁ διάνοια , καί ὁ πᾶς καταλαμβάνω μή δύναμαι . οὖς μεγαλύνω ὁ ἔργον σύ , κύριος · πᾶς ἐν σοφία ποιέω . οὖον διά ὁ πλῆθος δέ μόνος θαυμάζω ὁ Θεός ὁ σοφία , ἀλλά καί διά ἀμφότερος οὗτος , ὅτι καί καλός καί μέγας καί θαυμαστός ὁ κτίσις ποιέω , καί ὅτι πολύς πάλιν ὁ ἀσθένεια αὐτός δεῖγμα ἐναπέθω ὁ δράω · ὁ μέν , ἵνα θαυμάζω ἐπί σοφία , καί πρός ὁ ἑαυτοῦ λατρεία ὁ ὁράω ἐκλέγω · ὁ δέ , ἵνα μή ὁ ποιέω ἀφίημι ὁ θεωρέω αὐτός ὁ κάλλος καί ὁ