joannes-chrysostomus.contra-ludos-et-theatra pg056_0273.3
μᾶλλον δὲ ὑπὲρ τῶν τοῦ Θεοῦ νόμων ἀλγήσατε , καὶ μικρὸν f ἀποστράψατε τοῦτους τὰ τοιαῦτα νοσοῦντας καὶ παρανομοῦντας τῶν ἀδελφῶν , ἵνα διηνεκῶς αὐτοὺς ἔχητε . Οὐδὲ γὰρ τὸ συχὸν ὑμῖν ἐστι κρῆμα , εἰ παρίδητε ποιοῦσιν τὴν ἀπωλείαν , ἀλλὰ μεγίστην ἔξετε τιμωρίαν . Εἰ γὰρ ἐν ταῖς τῶν ἀνθρώπων οἰκίαις ἐν ἀλῷ τῶν οἰκετῶν ἀργύριον ἢ χρυσίον ὀφειλόμενον , οὐκ αὐτὸς κολάσκεται μόνον ὁ ἀλοῦς , ἀλλὰ καὶ οἱ συνειδότες καὶ μὴ καταγγείλαντες , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας . Ἔρει γὰρ σοι τριχιαῦτα ὁ Θεός · Ὀρῶν ἀπὸ τοῦ οἴκου τοῦ ἐμοῦ οὐκ ἀργύριον , οὐδὲ χρυσίου σκεῦος κλαπέν , ἀλλὰ σωφροσύνην συληθεῖσαν , καὶ τὸν λαβόντα τὸ σῶμα τὸ τιμιον , καὶ τοιαύτην μετασχόντα θυσίας , ἀπελθόντα εἰς τὸ τοῦ διαβόλου χωρίον g , καὶ τοιαῦτα παρανομήσαντα , πῶς ἡ ἐστίγχασις · πῶς ἠνεγχασις ; πῶς οὐχ ἀπήγγειλας τῷ ἱερεῖ ; καὶ οὐ τὰς τυχούσας ἀπαιτῆσας εὐθύνας . Διὰ τοῦτο καὶ ἐγώ , καίτοι γε μέλλων λυπεῖν , οὐδενὸς φείσομαι τῶν [ 278 ] ἐπαχθεστέρων . Πολλῷ γὰρ βέλτιον ἐνταῦθα λυπηθέντας ἡμᾶς ἠ ἐλελέσθαι τῆς μελλούσης κρίσεως , ἡ ῥήμασι χαρισάμενοι h μεθ’ ὑμῶν κολασθῆναι τότε . Οὐδὲ γὰρ ἀσφαλὲς ἡμῖν , οὐδὲ ἀκίνδυνον , σιγῇ τὰ τοιαῦτα φέρειν . Ὑμῶν γὰρ ἕκαστος ὑπὲρ ἑαυτοῦ δώσει τὰς εὐθύναις · ἐγὼ δὲ τῆς ἀπάντων σωτηρίας ὑπεύθυνος . Διὰ δὴ τοῦτο οὐ παύσομαι πάντα ποιῶν καὶ λέγων , χἂν λυπησαὶ δέη , χἂν ἐπαχθῇ φαίνεσθαι , χἂν φορτικόν , ὥστε δυνηθῆναι παραστήναι τῷ ῥήματι ἐκείνῳ τῷ φοβερῷ , μὴ ἔχων σπιλον ἡ μντεῖδα , ἡ τι τῶν τοιούτων . Γένοιτο δὲ εὐχάρις τῶν ἀγίων τοὺς τε διαφθαρέντας ἤδη ταχέως ἐπανελθεῖν i , τοὺς τε μένναντας ἀσινεῖς ἐπὶ μεῖζον προοχλῆν κοσμιότητος καὶ σωφροσύνης · ἵνα καὶ ὑμεῖς σώζησθε , καὶ ἡμεῖς εὐφρανθῶμεθα , καὶ ὁ Θεὸς δοξάσῃται νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς ἀτελεύτητους αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἄμήν .
Lemmas: μᾶλλον δέ ὑπέρ ὁ ὁ θεός νόμος ἀλγέω , καί μικρός f ἀποστρέφω οὗτος ὁ τοιοῦτος νοσέω καί παρανομέω ὁ ἀδελφός , ἵνα διηνεκής αὐτός ἔχω . οὐδέ γάρ ὁ συχνός σύ εἰμί κρῆμα , εἰμί παροράω ποιέω ὁ ἀπώλεια , ἀλλά μέγας ἔχω τιμωρία . εἰμί γάρ ἐν ὁ ὁ ἄνθρωπος οἰκία ἐν ἅλως ὁ οἰκέτης ἀργύριον ἢ χρυσίον ὀφείλω , οὐ αὐτός κολάζω μόνος ὁ ἁλίσκομαι , ἀλλά καί ὁ σύνοιδα καί μή καταγγέλλω , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ ἐκκλησία . ῥέω γάρ σύ τριχιαυτος ὁ θεός · Ὄρα ἀπό ὁ οἶκος ὁ ἐμός οὐ ἀργύριον , οὐδέ χρυσίον σκεῦος κλέπτω , ἀλλά σωφροσύνη συλάω , καί ὁ λαμβάνω ὁ σῶμα ὁ τίμιος , καί τοιοῦτος μετέχω θυσία , ἀπέρχομαι εἰς ὁ ὁ διάβολος χωρίον g , καί τοιοῦτος παρανομέω , πῶς ὁ ἐστίγχασις · πῶς ἠνεγχασις ; πῶς οὐ ἀπαγγέλλω ὁ ἱερεύς ; καί οὐ ὁ τυγχάνω ἀπαιτέω εὔθυνα . Ζεύς οὗτος καί ἐγώ , καίτοι γε μέλλω λυπέω , οὐδείς φείδομαι ὁ [ 278 ] ἐπαχθής . πολλός γάρ ἀγαθός ἐνταῦθα λυπέω ἐγώ ἀποστερέω ἐλεέω ὁ μέλλω κρίσις , ὁ ῥῆμα χαρίζω h μετά σύ κολάζω τότε . οὐδέ γάρ ἀσφαλής ἐγώ , οὐδέ ἀκίνδυνος , σιγή ὁ τοιοῦτος φέρω . ὑμεῖς γάρ ἕκαστος ὑπέρ ἑαυτοῦ δίδωμι ὁ εὔθυνα · ἐγώ δέ ὁ ἀπαντάω σωτηρία ὑπεύθυνος . Ζεύς δή οὗτος οὐ παύω πᾶς ποιέω καί λέγω , εἷς λυπέω δέος , εἷς ἐπάγω φαίνω , εἷς φορτικός , ὥστε δύναμαι παρίστημι ὁ ῥῆμα ἐκεῖνος ὁ φοβερός , μή ἔχω σπίλος ὁ μντεῖδα , ὁ τίς ὁ τοιοῦτος . γίγνομαι δέ εὔχαρις ὁ ἅγιος ὁ τε διαφθείρω ἤδη ταχέως ἐπανέρχομαι i , ὁ τε μέννας ἀσινής ἐπί μέγας προοχλη κοσμιότης καί σωφροσύνη · ἵνα καί σύ σῴζω , καί ἐγώ εὐφραίνω , καί ὁ θεός δοξάζω νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ ατελεύτητος αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .