joannes-chrysostomus.contra-judaeos-gentiles-et-haereticos-et-in-illud-vocatus-est-jesus pg048_0565.1
ἑκαπτος ὡδὲ τῃ φθεγγεται · Ὁ τῆς ταιλαπυρίας · ἧ τῃ · οἰκτρὸς ἡμῶν ζωῆς · ὅρα τὶ γνῶμοδα . Καὶ δμως κὲν φθεγγόμεθα , καὶ ἀρπάζομεν τι , καὶ βουμεν , καὶ μηχαναζόμεθα . Καὶ ἑκαπτος ἀπλῶς οὕτω φιλοσοφεῖ , ὡς μέλλων πᾶντι τῃ κακῃ ἀποπᾶττεσθαι · καὶ ἐπὶ μὲν λόγοις φιλοσοφεῖ , ἐξω δὲ τοῖς ἔργοις θεομαχεῖ . Διὰ τοῦτο ὁ θεὸς πανταχῇ πᾶντα τὰς μνήματα παρεσχεῖασε , τὰ ὑπομνησκόνατα ἡμᾶς τὴν ἑαυτῶν ἀσθένειαν · διὸ πᾶσα πόλις , πᾶσα κωμὴ πρὸ τῶν εἰσόδων τάφους ἔχει · Ἐπειγεται τις εἰσελθεῖν εἰς πάλιν βασιλεύσασαν , καὶ κομψᾶσαν πλοῦτω καὶ δυναπείᾳ καὶ τοῖς ἄλλοις ἀξιώμασι · καὶ πρὶν ἰδῃ τὸ φαντάζεται , βλέπει πρῶτον τὸ γίνεται . Τάφοι πρὸ τῶν πόλεων , τάφοι πρὸ τῶν ἀγρῶν · πανταχοῦ τὸ διδασκαλὸν τῆς ταπεινώσεως ἡμῶν πρόκειται , καὶ παιδεύμεθα πρῶτον εἰς τὶ καταλήψομεν , καὶ τότε ὁρῶν τὰ ἔσω φαντάσματα · καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ μέλλοντες εἰσέρχεσθαι πολλάκις εἰς βίου κοινωνίαν , τῆς φύσεως τὴν ἀρχὰν παιδεύομεθα παπινανῶν . Ἄνθρω πολλάκις , ἐπειδὰν γυναῖκα ἰδὴ λαβεῖν , ὑπαγορευεῖ τὸ νομογράφω τὰ προῖχκα . Οὐδὲντα συνάφειας , καὶ θάνατος εὐθὺς ἀναγράφεται · οὐδὲν τὶς συμβουλεύσεις ἀπῆλθες καὶ τοῦ γάμου , καὶ τὸν θάνατον εὐθέως ὁρῖζεται · οὐδὲπὸ εἰδε τὴν γαμετὴν , καὶ θανάτου ψήφους καθ' ἑαυτοῦ καὶ κατ' ἐκείνης προὔθηκεται , καὶ γράφει τοιαῦτα · ἐὰν δὲ ἀπολὺν τὸ ἀνὴρ πρὸ τῆς γυναῖκας , ἐὰν ἡ γυνὴ πρὸ τοῦ ἀνδρός , τὸ καὶ τὸ διατυπῶται . Οὕτως ἐπῆσαν οἱ ἀρχαῖοι νόμοι πανταχοῦ τοῖ · πᾶσι τῆς φύσεως τὲ ὑπομνήματα · καὶ οὐ μόνον περὶ τῶν ὄντων καὶ ζῶντων αὶ τοῦ θανάτου τίθεσιν φήροι . ἀλλὰ καὶ κατὰ τῶν οὐδὲπὸ γεγονότων . Τί γὰρ φησιν ; Ἐὰν δὲ τὸ τεχθὲσόμενον παιδίον ἀπολάνθη . Οὐπω οὐ καρπὸς , καὶ ἡ ἀπὸφασις ἔδραμεν . Εἶτα ἐν μὲν τοῖς γραμματείοις ἐπιγνώσκει τὴν ῥυπὶν · ἐὰν δὲ τὶ τῶν κατὰ ἀνθρώπων πάθη , ἢ τὸ γύναιον ἀπολάνθη , ἐπιλανθάνεται ὡν ἔγραψε , καὶ ἑτερα τραγωδίας προσφέρει ῥήματα · Καὶ ταῦτα , φησίν , ἔδει με [ 830 ] παθεῖν · ταῦτα ἐγὼ προσεδόκησα πάσχειν , καὶ ἀποστερεῖσθαι τῆς συζυγίας · Τί οὖν ; ἐπελάθου ὧν ἔγραψας ; καὶ ὅτε μὲν ἐξω ἦς τῶν πραγμάτων , ἐπεγίνωσκας τοὺς δροὺς τῆς φύσεως · ὅτε δὲ περιέπεσας τοῖς πάθεσιν , ἐπελάθου τῶν νόμων τῆς φύσεως ; Ταῦτα λέγεται εἰς σωφροσύμην ἀπάντων , εἰς τὸ πάντα πάντα φέρειν γενναίως τὰ προσπίπτοντα , εἰς τὸ μὴ ζημῖαν ἡγεῖσθαι τὰ τοῦ θεοῦ κηλίματα . Μὴ φιλοσόφε ἐξω τῶν παθῶν , ἀλλ' ὅταν ἐντὸς γένη τῶν παθῶν , τὴν μεγαλοψυχίαν ἐπίδειξαι · ὅταν λυπὴ μήνησθι τῶν λόγων , δι' ὧν παραμυθὴ τὸν λυπουμένον . Τίσι κεχηρῆσθαι λόγοις πρὸς τοὺς λυπουμένους ; οὐ ταῦτα πρὸς αὐτοὺς φιλοσοφοῦμεν ; Ἄνθρωπινα ταῦτα τὰ τῶν συμφωρῶν · οὐ μόνος ὑπέστης τὸν συμφωρᾶν , οὐ μόνος τοῦ θανάτου τὴν βίαν ὑπέμεινας · ταῦτα καὶ βασιλεῖς φέρουσι , ἐξηντῶμεν πολλὰκις ἄρχοντες , ζημιούνται καὶ δυναπται · ἐπινύμῳ σεαυτοῦ τὴν φύσιν , ἀνθρωπος εἰ · μετὰ πάντων καὶ αὐτὸς τῶν κοινῶν τῆς φύσεως ἀπολαύσεις νόμων . γ . Ταῦτα καὶ τοῦτον πλείονα φθέγγετ , ὅταν ἄλλον παρακαλῇς . Ἡ γὰρ ἄλλων μενδιδάσκαλος γενναῖος εἰ , σεαυτῷ δὲ οὐδὲ οἰκτρὸς μαθητής ; Μεγάλη ἐστι καὶ γενναῖας ψυχῆς , τὸ ἐν τῇ ἀκμῇ τῶν παθῶν φιλοσοφεῖν . Εἰ τις δυναται ἐφ' ἑκάστης συμφορᾶς ἢ λύπης ἢ ζημίας λέγειν , Δίκαιος εἰ , Κύριε , καὶ εὐθέως αὶ κρισίους σου , ζημιούται μὲν ἄνθρωπος , σπεφανούται δὲ ὡς φιλόθεος . Ὁ βίος , ἀδελφοί , πολλῆς γέμε · δυσκολίας , καὶ δεῖ πάντων καὶ δίκαιον καὶ ἀδίκον καὶ εὐσεβὴ καὶ ἀσεβὴ θλιβεσθαι . Ἄλλὰ πολλὴ ἡ διαφορὰ · ἄλλο γὰρ ἐστιν ὡς οἰκείων παιδεύεσθαι , καὶ ἄλλο ὡς ἀλλοτρίων μαστιζεσθαι . Τύπτεται υἱός , τύπτεται καὶ εἰκὴτης · ἀλλ' ὁ μὲν ὡς δοῦλος ἀμαρτᾶσας , ὁ δὲ ὡς ἐλευθέρος , καὶ ὡς υἱὸς ἐπιστρέφει δεόμενος · οὐ ποιούσιν αἱ πληγαὶ τὴν ὁμοτιμίαν . Οὐκ ἐνν πάθῃ εὐσχεδὴ καὶ πάσχει ἀσεβὴς , ὁμότιμος γίνεται τῷ ἀσεβῶς · ἀλλὰ λογίζεται τοῦτῳ ἡ παιδεῖα εἰς θλίψιν καὶ δοκιμασίαν , τῷ δὲ ἀσεβεῖ εἰς μαστίγια καὶ τιμωρίαν . Διὰ τοῦτο ταύτας τὰς δυσκολίας εἰδὼς ὁ μακάριος Δαυὶδ , περὶ μὲν τῶν δικαίων λέγει · Πολλοὶ αὶ θλίψεις τῶν δικαίων . Ἄλλ' ὅρα τὸ ἐπὶπλέον · Καὶ ἐκ πασῶν αὐτῶν ῥύσεται αὐτοὺς ὁ Κύριος . Οὐπω εἶπε τὴν θλίψιν , καὶ ὑπέδειξε τὴν ἰασιν . Περί
Lemmas: ἑκαπτος ὧδε πῃ φθέγγομαι · ὁ ὁ ταιλαπυρίας · ἧ πῃ · οἰκτρός ἐγώ ζωή · ὁράω τίς γνῶμοδα . καί δμώς ἄν φθέγγομαι , καί ἁρπάζω τίς , καί βουμην , καί μηχανάω . καί ἑκαπτος ἀπλόος οὕτως φιλοσοφέω , ὡς μέλλω πᾶς πῃ κάκη ἀποπτάω · καί ἐπί μέν λόγος φιλοσοφέω , ἐξω δέ ὁ ἔργον θεομαχέω . Ζεύς οὗτος ὁ θεός πανταχῇ πᾶς ὁ μνῆμα παρέχω , ὁ ὑπομνήσκω ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ ἀσθένεια · διό πᾶς πόλις , πᾶς κώμη πρό ὁ εἴσοδος τάφος ἔχις · ἐπείγω τις εἰσέρχομαι εἰς πάλιν βασιλεύω , καί κόμψη πλοῦτος καί δυναπειον καί ὁ ἄλλος ἀξίωμα · καί πρίν ἴδη ὁ φαντάζω , βλέπω πρῶτος ὁ γίγνομαι . Τάφος πρό ὁ πόλις , τάφος πρό ὁ ἀγρός · πανταχοῦ ὁ διδάσκαλος ὁ ταπείνωσις ἐγώ πρόκειμαι , καί παιδεύω πρῶτος εἰς τίς καταλαμβάνω , καί τότε ὁράω ὁ ἔσω φάντασμα · καί οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί μέλλω εἰσέρχομαι πολλάκις εἰς βίος κοινωνία , ὁ φύσις ὁ ἀρχή παιδεύω παπινανος . ἄνθρω πολλάκις , ἐπειδάν γυνή ἴδη λαμβάνω , ὑπαγορεύω ὁ νομογράφος ὁ προῖχκα . Οὐδὲντα συνάφεια , καί θάνατος εὐθύς ἀναγράφω · οὐδείς τις συμβουλεύω ἀπέρχομαι καί ὁ γάμος , καί ὁ θάνατος εὐθύς ὁρίζω · οὐδός ὁράω ὁ γαμετή , καί θάνατος ψῆφος κατά ἑαυτοῦ καί κατά ἐκεῖνος προτίθημι , καί γράφω τοιοῦτος · ἐάν δέ ἀπόλλυμι ὁ ἀνήρ πρό ὁ γυνή , ἐάν ὁ γυνή πρό ὁ ἀνήρ , ὁ καί ὁ διατυπόω . οὕτως ἐπέρχομαι ὁ ἀρχαῖος νόμος πανταχοῦ σύ · πᾶς ὁ φύσις τε ὑπόμνημα · καί οὐ μόνος περί ὁ εἰμί καί ζάω ὁ ὁ θάνατος τίθος φέρω . ἀλλά καί κατά ὁ οὐδός γίγνομαι . τις γάρ φημί ; ἐάν δέ ὁ τίκτω παιδίον ἀπολανθάνω . οὔπω οὐ καρπός , καί ὁ ἀπόφασις τρέχω . εἶτα ἐν μέν ὁ γραμματεῖον ἐπιγιγνώσκω ὁ ῥυπίς · ἐάν δέ τίς ὁ κατά ἄνθρωπος πάθος , ἢ ὁ γύναιον ἀπολανθάνω , ἐπιλανθάνω ὅς γράφω , καί ἕτερος τραγῳδία προσφέρω ῥῆμα · καί οὗτος , φημί , δέω ἐγώ [ 830 ] πάσχω · οὗτος ἐγώ προσδοκέω πάσχω , καί ἀποστερέω ὁ συζυγία · Τι οὖν ; ἐπιλανθάνω ὅς γράφω ; καί ὅτε μέν ἐξω εἰμί ὁ πρᾶγμα , ἐπιγιγνώσκω ὁ δροὺς ὁ φύσις · ὅτε δέ περιπίπτω ὁ πάθος , ἐπιλανθάνω ὁ νόμος ὁ φύσις ; Ταΰς λέγω εἰς σωφροσυμη ἀπαντάω , εἰς ὁ πᾶς πᾶς φέρω γενναῖος ὁ προσπίπτω , εἰς ὁ μή ζημία ἡγέομαι ὁ ὁ θεός κηλιματη . μή φιλόσοφος ἐξω ὁ πάθος , ἀλλά ὅταν ἐντός γένος ὁ πάθος , ὁ μεγαλοψυχία ἐπιδείκνυμι · ὅταν λύπη μηνίω ὁ λόγος , διά ὅς Παραμύθη ὁ λυπέω . Τίσι χηρόω λόγος πρός ὁ λυπέω ; οὐ οὗτος πρός αὐτός φιλοσοφέω ; Ἀνθρώπινος οὗτος ὁ ὁ συμφωρεω · οὐ μόνος ὑφίστημι ὁ συμφορά , οὐ μόνος ὁ θάνατος ὁ βία ὑπομένω · οὗτος καί βασιλεύς φέρω , ἐξαντάω πολλάκις ἄρχων , ζημιόω καί δυναπται · ἐπινύμῳ σεαυτοῦ ὁ φύσις , ἄνθρωπος εἰμί · μετά πᾶς καί αὐτός ὁ κοινός ὁ φύσις ἀπολαύω νόμος . γ . Ταΰς καί οὗτος πολύς φθέγγομαι , ὅταν ἄλλος παρακαλέω . ὁ γάρ ἄλλος μενδιδάσκαλος γενναῖος εἰμί , σεαυτοῦ δέ οὐδέ οἰκτρός μαθητής ; μέγας εἰμί καί γενναῖος ψυχή , ὁ ἐν ὁ ἀκμή ὁ πάθος φιλοσοφέω . εἰμί τις δυνατός ἐπί ἕκαστος συμφορά ἢ λύπη ἢ ζημία λέγω , Δίκαιος εἰμί , κύριος , καί εὐθύς ὅς κρισίους σύ , ζημιόω μέν ἄνθρωπος , σπεφανουος δέ ὡς φιλόθεος . ὁ βίος , ἀδελφός , πολύς γέμω · δυσκολία , καί δέω πᾶς καί δίκαιος καί ἄδικος καί εὐσεβής καί ἀσεβής θλίβω . ἀλλά πολύς ὁ διαφορά · ἄλλος γάρ εἰμί ὡς οἰκεῖος παιδεύω , καί ἄλλος ὡς ἀλλότριος μαστίζω . τύπτω γιός , τύπτω καί εἰκὴτης · ἀλλά ὁ μέν ὡς δοῦλος ἁμαρτάνω , ὁ δέ ὡς ἐλεύθερος , καί ὡς γιός ἐπιστρέφω δέομαι · οὐ ποιέω ὁ πληγή ὁ ὁμοτιμία . οὐ ἐν πάσχω εὐσχεδὴ καί πάσχω ἀσεβής , ὁμότιμος γίγνομαι ὁ ἀσεβής · ἀλλά λογίζομαι τοῦτῳ ὁ παιδεία εἰς θλῖψις καί δοκιμασία , ὁ δέ ἀσεβέω εἰς μαστίγιον καί τιμωρία . Ζεύς οὗτος αὐτός ὁ δυσκολία οἶδα ὁ μακάριος Δαυίδ , περί μέν ὁ δίκαιος λέγω · πολλός ὁ θλῖψις ὁ δίκαιος . ἄλλος ὁράω ὁ ἐπιπλέω · καί ἐκ πᾶς αὐτός ρύω αὐτός ὁ κύριος . οὔπω λέγω ὁ θλῖψις , καί ὑποδείκνυμι ὁ ἴασις . Περί