joannes-chrysostomus.contra-eos-qui-subintroductas-habent-virgines pg047_0466.1
οἱ τὴν σταυρὸν κελευσθέντες βαστάζειν καὶ ἑπεσθαι τῷ Χριστῷ , βίαντες τὸν σταυρὸν , καθάπερ στρατιώται · μαλακοὺ τὴν ἀσπίδα , ἡλακῶ τὴν παρακαθῆσθε καὶ καλαθίσκω , δι’ ἑτέρας αἰσχρότερας μεθόδου τὴν εἰς τὸν παρόντα βίον ἀναβάντες θύραν . Οὐ γὰρ οὕτως αἰσχρῶν , τοὺς γεγαμηκότας ταῦτα οἰκονομεῖν , ὡς τοὺς προσποιουμένους ὑμᾶς ἀποπεπτηχέναι μὲν τῶν παρόντων , δι’ ἑτέρου δὲ προσώπου πάλιν αὐτὰ ὑποδυομένους . Διὰ τοῦτο λαίμαργον καὶ παραίτον καὶ κολάκων καὶ γυναικοδούλων πανταχοῦ δόξαν λαμβάνομεν , ὅτι γαμαλ τὴν εὐγένειαν ἅπασαν βίαντες τὴν ἀνωθεν δοθεῖσαν ἡμῖν , ἀντικαταλλαττόμεθα τὴν ἀπὸ τῆς γῆς δουλοπρεπείαν τε καὶ εὐτέλειαν . Καὶ χρήμας μὲν διανείμαι χρήματα οὐχ εἴλοντο οἱ γενναῖοι τότε ἄνδρες ἐκεῖνοι , καὶ ταῦτα τοιαύτη βλασφημία γενομένης διὰ τὸ μηδὲν εἶναι τὸν οἰκονομοῦντα , ἀλλὰ ἕκαστον τῆς αὐτῶν φιλοσοφίας εἶναι τοῦτο νομίσαντες , ἑτέρους ἐπέστρεψαν · ἡμεῖς δὲ οὐχ αἰδοῦμεθα πλοῦτον ἀλλοτρίον αἰρόντες ἐπὶ λύχῃ τῶν κεκτημένων , τῶν εὐνούχων τῶν περὶ τὰ τοιαῦτα ἐργολαχότων οὐδὲν ἄμεινον διακειμένοι , οἱ καὶ ἑκάστην ἡμέραν τὸ αἴμα καὶ τὰς ψυχὰς ἐπὶ τῶν χειρῶν προσταττομένοι φέρειν ἀντὶ μεγάλων δώρων . Τί οὖν ; ἀρπαζόμενα πάντα τὰ τῆς παρθένου χρή περιιδεῖν οἰχομένα τε καὶ περιφερόμενα ὑπὸ συγγενῶν , ὑπὸ οἰκετῶν , καὶ ἀλλοτρίων , ἢ καὶ οἰκεῖων ; Καλὴν γε οὖν ἀποδώσομεν τῇ παρθένῳ τὴν ἀμοιβὴν ἀνθ’ ὧν οὐχ ἔφημεν , οὐδὲ τὸν παρὄντα κόσμον ἠγάπησεν , ἀλλ’ ἀντὶ πάντων ἐλπίτο τὸν Χριστὸν , ἀφέντες αὐτὴν προκείσθαι τοῖς βουλομένοις τῶν δυντῶν ἀποστερεῖν . Καὶ πῶς βέλτιον ἢν ὁμιλῆσαι γάμῳ , καὶ τῷ συνοικοῦντι πρὸς τὰς τῶν πραγμάτων τούτων οἰκονομίαν κεχρῆσθαι , ἢ μένουσαν ἀγαμον πατίσαι μὲν τὰς πρὸς τὸν Θεὸν συνήθειας , ὑδρίσαι δὲ εἰς πράγμα οὕτω σερμὸν καὶ φρικώδες , καθελκύσαι δὲ καὶ ἑτέρους πρὸς τὰ ναυάγια τῶν οἰκείων κακῶν ; Πῶς δὲ αὐτὴ ἀντὶ πάντων ἐλέσθαι λέγεις τὸν Χριστὸν , τοῦ Χριστοῦ βουλομένου καὶ λέγοντος , Οὐ δύνασθε Θεῷ δουλεύειν καὶ μαμμωνῇ ; πῶς δὲ τὸν κόσμον μισῆσαι καὶ τὰ παρόντα , πρὸς τὰς τοῦ κόσμου πειλῶν ἐπιποθεῖν ἐπιθυμίας ; Τίνι δὲ ποτε τῶν ἀνδρῶν ἐχουσῶν δυνήση παραίνεσαι χρημάτων περιιδεῖν , τῇ παρθένῳ συγκατασκευάζων τὸν πλοῦτον ; Αὐτὴ δὲ ταύτην [ 237 ] πότε ἀφήσεις εὐπρόσδερον εἶναι τῷ Κυρίῳ καὶ ἀπερίσπαστον , πάντα τὸν βίον καὶ τὴν σπουδὴν εἰς τὰ ἐκεῖθεν ἀναλασκὼν πράγματα ; Πότε δὲ δυνήσεται ἡ παρθένος φιλοσοφῆσαι , σὲ τὸν ἄνδρα ὁρῶσα δεῖνὸν ἡγοῦμενον εἶναι , εἰ τὰ ἐκείνης διασπαθεῖ χρήματα ; πῶ ; δὲ ἀνέξεται ζημίας ὑπερορῆν , πάντα σε καὶ πλουτοῦντα καὶ πάσχοντα βλέπουσα , ὥστε ἐπιτείνειν αὐτῇ τὸν παρόντα πλοῦτον ; Οὐχ οὕτως ἡμᾶς ἀπηλλάχθαι βούλεται πραγμάτων ὁ Θεός , ἀλλ’ ἐν τῷ τῶν δυντῶν καταπρονεῖν , τὸ πάντα ἀπαρνησασθαι τὰ βιωτικὰ b . Ἀλλ’ οὐχ ἴστε ὑμεῖς , οὐδὲ συγχωρεῖτε τοῦ Θεοῦ τὸν νόμον ἰσχύειν . Τί οὖν , ἂν τῆς ἑτέρων δέησαι προστάσεως , φησι , καὶ πολλὰ ἀνάγκη ὑπομεῖναι ; νῦν γὰρ οὐχ ἀνάγκη ταῦτα τῆς παρθένου ; Οὐδὲν οὕτως ἀνάξιον τῆς παρθένου , ὡς τὸ πλοῦζειν καὶ περιβεβλησθαι πραγμάτων πληθος . Τί δέ , εἰ καὶ ἑτέρα πρὸς τούτους καλεῖ , οἷον δανείζειν χρυσὸν εἶτα καλέσασα ἡμᾶς εἰς τὰ συναλλαγμάτα μὴ πείθω , καὶ μὴ πείσασα ἑτέρους λάβοι , ἡμεῖς ἐσφόρεμεν αἴτιοι ; Τί δέ , εἰ καπηλείας ἄλλας τινὰς ἀνελευθέρους καὶ ἀπρεπεῖς κατασκευάζοι , εἶτα , μὴ βουλομένων ἡμῶν συμπράττειν , ἄλλων δεηθείη
Lemmas: ὁ ὁ σταυρός κελεύω βαστάζω καί ἕπω ὁ Χριστός , βίας ὁ σταυρός , καθά στρατιώτης · μαλακός ὁ ἀσπίς , ἡλακῶ ὁ παρακάθημαι καί καλαθίσκος , διά ἕτερος αἰσχρός μέθοδος ὁ εἰς ὁ πάρειμι βίος ἀναβαίνω θύρα . οὐ γάρ οὕτως αἰσχρός , ὁ γαμέω οὗτος οἰκονομέω , ὡς ὁ προσποιέω σύ ἀποπτήσσω μέν ὁ πάρειμι , διά ἕτερος δέ πρόσωπον πάλιν αὐτός ὑποδύω . Ζεύς οὗτος λαίμαργος καί παραιτέομαι καί κόλαξ καί γυναικοδουλος πανταχοῦ δόξα λαμβάνω , ὅτι γαμαλ ὁ εὐγένεια ἅπας βίας ὁ ἄνωθεν δίδωμι ἐγώ , ἀντικαταλλάσσω ὁ ἀπό ὁ γῆ δουλοπρέπεια τε καί εὐτέλεια . καί χρήμη μέν διανέμω χρῆμα οὐ εἴλω ὁ γενναῖος τότε ἀνήρ ἐκεῖνος , καί οὗτος τοιοῦτος βλασφημία γίνομαι διά ὁ μηδείς ἔρχομαι ὁ οἰκονομέω , ἀλλά ἕκαστος ὁ αὐτός φιλοσοφία ἔρχομαι οὗτος νομίζω , ἕτερος ἐπιστρέφω · ἐγώ δέ οὐ αἰδέομαι πλοῦτος ἀλλότριος αἴρω ἐπί λύχος ὁ κτάομαι , ὁ εὐνοῦχος ὁ περί ὁ τοιοῦτος εργολαχοος οὐδείς ἀγαθός διάκειμαι , ὁ καί ἕκαστος ἡμέρα ὁ αἷμα καί ὁ ψυχή ἐπί ὁ χείρ προστάσσω φέρω ἀντί μέγας Δῶρος . τις οὖν ; ἀρπάζω πᾶς ὁ ὁ παρθένος χράω περιοράω οἴχομαι τε καί περιφέρω ὑπό συγγενής , ὑπό οἰκέτης , καί ἀλλότριος , ἢ καί οἰκεῖος ; καλός γε οὖν ἀποδίδωμι ὁ παρθένος ὁ ἀμοιβή ἀντί ὅς οὐ φημί , οὐδέ ὁ πάρειμι κόσμος ἀγαπάω , ἀλλά ἀντί πᾶς λείπω ὁ Χριστός , ἀφίημι αὐτός πρόκειμαι ὁ βούλομαι ὁ δύο ἀποστερέω . καί πῶς ἀγαθός εἄν ὁμιλέω γάμος , καί ὁ συνοικέω πρός ὁ ὁ πρᾶγμα οὗτος οἰκονομία χράω , ἢ μένω ἄγαμος πατισος μέν ὁ πρός ὁ θεός συνήθεια , υδρισος δέ εἰς πρᾶγμα οὕτως σερμὸν καί φρικώδης , καθέλκω δέ καί ἕτερος πρός ὁ ναυάγιον ὁ οἰκεῖος κακός ; Πῶς δέ αὐτός ἀντί πᾶς αἱρέω λέγω ὁ Χριστός , ὁ Χριστός βούλομαι καί λέγω , οὐ δύναμαι θεός δουλεύω καί μαμμωνῇ ; πῶς δέ ὁ κόσμος μισέω καί ὁ πάρειμι , πρός ὁ ὁ κόσμος πειλός ἐπιποθέω ἐπιθυμία ; τίς δέ ποτέ ὁ ἀνήρ ἔχω δύναμαι παραινέω χρῆμα περιοράω , ὁ παρθένος συγκατασκευάζω ὁ πλοῦτος ; Αὐτή δέ οὗτος [ 237 ] πότε ἀφίημι εὐπρόσδερον ἔρχομαι ὁ κύριος καί ἀπερίσπαστος , πᾶς ὁ βίος καί ὁ σπουδή εἰς ὁ ἐκεῖθεν ἀναλάσκω πρᾶγμα ; πότος δέ δύναμαι ὁ παρθένος φιλοσοφέω , σύ ὁ ἀνήρ ὁράω δεινός ἡγέομαι ἔρχομαι , εἰμί ὁ ἐκεῖνος διασπάω χρῆμα ; πῶ ; δέ ἀνέχω ζημία ὑπεροράω , πᾶς σύ καί πλουτέω καί πάσχω βλέπω , ὥστε ἐπιτείνω αὐτός ὁ πάρειμι πλοῦτος ; οὐχ οὕτως ἐγώ ἀπαλλάσσω βούλομαι πρᾶγμα ὁ θεός , ἀλλά ἐν ὁ ὁ δύο καταπίμπρημι , ὁ πᾶς ἀπαρνέομαι ὁ βιωτικός b . ἀλλά οὐ οἶδα σύ , οὐδέ συγχωρέω ὁ θεός ὁ νόμος ἰσχύω . Τι οὖν , εἄν ὁ ἕτερος δήω πρόστασις , φημί , καί πολύς ἀνάγκη ὑπομένω ; νῦν γάρ οὐ ἀνάγκη οὗτος ὁ παρθένος ; οὐδείς οὕτως ἀνάξιος ὁ παρθένος , ὡς ὁ πλουζω καί περιβάλλω πρᾶγμα πλῆθος . Τι δέ , εἰμί καί ἕτερος πρός οὗτος καλέω , οἷος δανείζω χρυσός εἶτα καλέω ἐγώ εἰς ὁ συνάλλαγμα μή πείθω , καί μή πείθω ἕτερος λαμβάνω , ἐγώ εσφορεω αἴτιος ; Τι δέ , εἰμί καπηλεία ἄλλος τις ἀνελεύθερος καί ἀπρεπής κατασκευάζω , εἶτα , μή βούλομαι ἐγώ συμπράσσω , ἄλλος δέω