joannes-chrysostomus.contra-anomoeos-homilia-11 pg048_0277.4
β' . Ἐπεὶ οὖν τοσαύτη τῆς νίκης ἡ περιουσία , ἐπὶ τὰ παλαιτέρα βιβλία τῶν λόγων ἀγόμεθα , καὶ τῶν παλαιῶν αὐτῶν τὸ ἀρχαιότατον πάντων , ἐπὶ τὴν Γένεσιν λέγω , καὶ τῆς Γενέσεως αὐτῆς ἐπὶ τὴν κορυφὴν ἀναβήσομεν . Ὦτι γὰρ περὶ τοῦ Χριστοῦ πολλὰ φησιν ὁ Μωϋσῆς , ἀκούσον αὐτοῦ Χριστοῦ λέγοντος · Εἰ ἐπιστεύετε Μωϋσῆ , ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί · περὶ [ 543 ] γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψε . Ποῦ δὲ ἔγραψεν ἐκεῖνος περὶ αὐτοῦ ; Τοῦτο δὴ δεῖξαι πεπράγμαι . Ἐπεὶδὴ γὰρ ἡ κτίσις ἀπήριστο πᾶσα , καὶ ποικίλη μὲν ὁ οὐρανὸς ἐστεφανωτο ἀστρῶν χορῷ , παντοδαπὸς δὲ ἄνδρεν ἀντέλαμπεν αὐτῷ κάτωθεν ἡ γῆ , καὶ πλήρης μὲν δρέων χορυφαί , πλήρη δὲ καὶ πεδία καὶ φαράγγες , καὶ ἀπλῶς πᾶσα ἡ τῆς γῆς ἐπιφάνεια φυτὸν καὶ δένδρον καὶ βοτανὴν ἦν , καὶ ἄσκητρα μὲν ποίμνια , ἐσκήρα δὲ βουκόλια , τῶν δὲ ψοϊχῶν ὄρνιθῶν ὁ χορὸς , τὴν ἰδίαν φύσιν ἐπιδεικνύμενος , μουσικὴς τὸν ἀέρα πάντα ἐπλήρου , καὶ μεστὰ πελάγη τῶν ἐναλίων ζῴων ἦν , πλήρεις δὲ λιμένα καὶ πηγὰι καὶ ποταμοὶ τῶν ἐν αὐτοῖς τιχτομένων ἀπάντων , καὶ οὐδὲν ἦν ἀτέλεστον , ἀλλὰ πάντα ἀπήριστο , ἐζήτει τὸ σῶμα τὴν κεφαλήν , ἡ παλὶς τὸν ἄρχοντα , ἡ κτίσις τὸν βασιλέα , λέγω δὴ τὸν ἄνθρωπον . Μέλλων οὖν αὐτὸν διαπλάττειν ὁ Θεὸς φησιν · Ποιήσωμεν ἄνθρωπον κατ' εἰκόνα ἡμετέραν καὶ ὁμοίωσιν . Πρὸς τίνα διαλέγεται ; Ἐσθλὸν ὅτι πρὸς τὸν Μονογενὴ τὸν ἑαυτοῦ . Καὶ οὐχ εἶπε , Ποίησον , ἵνα μὴ νομίζῃς δουλικὸν εἶναι ἐπίταγμα τὸ λεγόμενον , ἀλλὰ , Ποιήσωμεν , ἵνα διὰ τοῦ σχήματος τῆς συμβουλῆς τῶν ῥημάτων τὸ ὁμότιμον ἐκκαλύψῃ . Ποτὲ μὲν γὰρ λέγεται σύμβουλον ἔχειν ὁ Θεός , ποτὲ δὲ μὴ ἔχειν , οὐ τῆς Γραφῆς ἑαυτὴν μαχομένης , ἀλλ' ἀπόρρητα δόγματα ἐκκαλυπτούσης ἡμῖν δι' ἀμφοτέρων τούτων . Ὦταν μὲν γὰρ τὸ ἀνενδεές αὐτοῦ παραστήσῃ βούληται , φησιν οὐχ ἔχειν αὐτὸν σύμβουλον · ὅταν δὲ τὸ ὁμότιμον τοῦ Μονογενοῦς , σύμβουλον καλεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ Θεοῦ .
Lemmas: βε . ἐπεί οὖν τοσοῦτος ὁ νίκη ὁ περιουσία , ἐπί ὁ παλαιός βιβλίον ὁ λόγος ἄγω , καί ὁ παλαιός αὐτός ὁ ἀρχαῖος πᾶς , ἐπί ὁ Γένεσις λέγω , καί ὁ Γένεσις αὐτηες͂ς ἐπί ὁ κορυφή ἀναβαίνω . οὖς γάρ περί ὁ Χριστός πολύς φημί ὁ Μωϋσῆς , ἀκούω αὐτός Χριστός λέγω · εἰμί πιστεύω Μωϋσῆς , πιστεύω ἄν ἐγώ · περί [ 543 ] γάρ ἐγώ ἐκεῖνος γράφω . ποῦ δέ γράφω ἐκεῖνος περί αὐτός ; Τοῦτης δή δείκνυμι πράσσω . ἐπειδή γάρ ὁ κτίσις ἀπήριστο πᾶς , καί ποικίλος μέν ὁ οὐρανός στεφανόω ἄστρον χορός , παντοδαπός δέ ἀνήρ ἀντιλάμπω αὐτός κάτωθεν ὁ γῆ , καί πλήρης μέν δράω κορυφή , πλήρης δέ καί πεδίον καί φάραγξ , καί ἀπλόος πᾶς ὁ ὁ γῆ ἐπιφάνεια φυτόν καί δένδρον καί βοτάνη εἰμί , καί Άσκητρα μέν ποίμνιον , ἐσκήρα δέ βουκόλιον , ὁ δέ ψοαδδιξ ὄρνις ὁ χορός , ὁ ἴδιος φύσις ἐπιδείκνυμι , μουσικός ὁ αέρας πᾶς πληρόω , καί μεστός πέλαγος ὁ ἐνάλιος ζῷον εἰμί , πλήρης δέ λιμήν καί πηγή καί ποταμός ὁ ἐν αὐτός τίκτω ἀπαντάω , καί οὐδείς εἰμί ἀτέλεστος , ἀλλά πᾶς ἀπήριστο , ζητέω ὁ σῶμα ὁ κεφαλή , ὁ Πάλις ὁ ἄρχων , ὁ κτίσις ὁ βασιλεύς , λέγω δή ὁ ἄνθρωπος . Μέλλων οὖν αὐτός διαπλάσσω ὁ θεός φημί · ποιέω ἄνθρωπος κατά εἰκών ἡμέτερος καί ὁμοίωσις . πρός τίς διαλέγω ; ἐσθλός ὅτι πρός ὁ Μονογενής ὁ ἑαυτοῦ . καί οὐ λέγω , Ποίησος , ἵνα μή νομίζω δουλικός ἔρχομαι ἐπίταγμα ὁ λέγω , ἀλλά , ποιέω , ἵνα διά ὁ σχῆμα ὁ συμβουλή ὁ ῥῆμα ὁ ὁμότιμος ἐκκαλύπτω . ποτέ μέν γάρ λέγω σύμβουλος ἔχω ὁ θεός , ποτέ δέ μή ἔχω , οὐ ὁ Γραφής ἑαυτοῦ μάχομαι , ἀλλά ἀπόρρητος δόγμα ἐκκαλύπτω ἐγώ διά ἀμφότερος οὗτος . Ἄτη μέν γάρ ὁ ἀνενδεής αὐτός παρίστημι βούλομαι , φημί οὐ ἔχω αὐτός σύμβουλος · ὅταν δέ ὁ ὁμότιμος ὁ Μονογενώ , σύμβουλος καλέω ὁ υἱός ὁ θεός .