joannes-chrysostomus.commentarius-in-job pg064_0341.4
« Ὡςπερ ἐν κοινῷ θεάτρῳ τῆς οἰκουμένης ἐστὶν · ὁ γενναῖος , ἀπασί διὰ τῶν συμβεβηκότων αὐτῷ παθῶν διαλέγεται , πάντα φέρειν τὰ συμπίπτοντα γενναίως , καὶ πρὸς μηδὲν ἐνδιδόναι τῶν ἐπιόντων δεινῶν . Οὐ γὰρ ἔστιν , οὐχ ἔστιν οὐδὲν ἀνθρώπινον πᾶθος , ὃ μὴ δύναται παραμυθίαν ἐκείθεν δέξασθαι · ὃ γὰρ ἐν πάσῃ τῇ οἰκουμένῃ διεσπαρται πᾶθη , ταῦτα ὁμοῦ συνελθόντα εἰς ἕν σῶμα ἐνέσχηκε τὸ ἐκείνου . Τίς οὖν ἔσται συγγνώμη τῷ μὴ δυναμένῳ τὸ μέρος τῶν ἐπενεχθέντων ἐκείνῳ δεινῶν μετ' εὐχαριστίας ἐνεγκεῖν , ὃς μὴ μέρος μόνον , ἀλλὰ ὁλόκληρα τὰ πάντων ἀνθρώπων φαίνεται φέρων κακά ; Τί γὰρ τοῦ Ἰὼβ πενιέστερον γέγονεν ; ὃς καὶ τῶν ἐν βαλανεῖῳ ἐρριμμένων , καὶ τῶν ἐν τῇ καμινιαῖς τέφρᾳ καθευδόντων , καὶ πάντων ἀνθρώπων ἀπλῶς πενέστερος ἦν . Οὗτοι μὲν γὰρ χάν ἱμάτιον ἔχουσι διερρῳγὸς , ἐκεῖνος δὲ γυμνὸς ἐκάθητο , καὶ τὸ μόνον ἱμάτιον εἶχε παρὰ τῆς φύσεως , τῆς σαρκὸς τὴν περιβολήν , χαλεπῇ σπείδονι καὶ τοῦτο πανταχόθεν διέφθειρεν ὁ διάβολος · καὶ οἱ μὲν χὰν καλάμη 69 καλύπτονται , ἐκεῖνος δὲ αἰθρίος διενυκτέρει , οὐδὲ τὴν ἀπὸ φιλῆς στέγης παραμυθίαν ἔχων . Καὶ τὸ δὴ μεῖζον , ὅτι οὗτοι μὲν πολλὰ καὶ αὐτοὶ συνίσασιν τὰ δεινὰ , δι' ὃ ἔχοιεν ἂν ἑαυτοὺς αἰτιάσθαι ( οὐ μικρὸν δὲ τούτο εἰς παραμυθίαν συμφέρει , τὸ συνειδέναι ἑαυτῷ δικαίως τιμωρουμένῳ ) , ἐκεῖνος δὲ καὶ ταύτῆς ἀπεστέρητο τῆς παραμυθίας , καὶ πολιτείαν ἐπιδειξάμενος ἀρετῆς γέμοντα , τὰ τῶν ἔσχστα τετολμηκότων ὑπέμεινε . Καὶ οἱ μὲν ἐξ ἀρχῆς ἐνεμελέτησαν τῇ συμφορᾷ , ἐκεῖνος δὲ ἀμελέτητον ὑπέμεινε πενίαν , καὶ ταύτην ἔσχάτην , καὶ μεθ' ἣν ἑτέραν οὐχ ἔστιν εὑρεῖν · τί γὰρ ἂν τοῦ γυμνοῦ , καὶ μηδὲ στέγην ἔχοντος , πενιέστερον γένοιτ' ἂν ; Μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἐδάφους παντὸς 70 ἀπολαῦειν κύριος ἦν · οὐ γὰρ ἐπὶ τῆς γῆς , ἀλλ' ἐπὶ τῆς κοπρίας ἐκάθητο . Μία μὲν οὖν αὕτη συμφορά , πάντων ὁμοῦ τῶν δεινῶν ὑπόθεσις εἶναι δοκεῖ τοῖς ἀνθρώποις . Δευτέρα δὲ μετ' ἐκείνην , μᾶλλον δὲ πρὸ ἐκείνης , ἡ τοῦ σώματος πληγή . Τίς γὰρ τοιαύτην ἐδέξατο ; Κατὰ μικρὸν αὐτῷ τὸ σῶμα ἐδαπανᾶτο , καὶ πηγὴ σκωληκῶν αὐτῷ πανταχόθεν ἐδρυν ἀπὸ τῶν μελῶν , καὶ διηνεκὴς ἦν αὕτη ἡ ἐπιρροή , καὶ πολλὴ πανταχόθεν ἡ δυσωδία · καὶ τὸ σῶμα κατὰ μικρὸν διαρροῦμενον 71 καὶ τοιαύτῃ τηχεῖδι 72 σηπόμενον , ἀχρή · τὰ σιτία ἐποιεῖ , καὶ λιμὸς ἦν αὐτῷ ξένος καὶ παράδοξος · οὐ γὰρ διδομένης ἠδύνατο τῆς τροφῆς ἀπολαῦειν , Βρόμον γάρ , φησίν , ὁρῶ τὰ σιτά μου , ὥσπερ ὀσμήν λέοντος . Τί ταύτης τῆς τιμωρίας γένοιτο χαλεπώτερον ; Οὐχ ὕπνος ἀνέπαυεν , οὐ τροφὴ ἐτρεφεν · Ὡσπερ ὀσμή λέοντος , φησί · δυσὡδες
Lemmas: « ὡς ἐν κοινός θέατρον ὁ οἰκέω εἰμί · ὁ γενναῖος , ἅπας διά ὁ συμβεβηκός αὐτός πάθος διαλέγω , πᾶς φέρω ὁ συμπίπτω γενναῖος , καί πρός μηδείς ἐνδίδωμι ὁ ἔπειμι δεινός . οὖον γάρ εἰμί , οὐ εἰμί οὐδείς ἀνθρώπινος πάθος , ὅς μή δύναμαι παραμυθία ἐκεῖθεν δέχομαι · ὅς γάρ ἐν πᾶς ὁ οἰκέω διασπείρω πάθος , οὗτος ὁμοῦ συνέρχομαι εἰς εἷς σῶμα ἐνέχω ὁ ἐκεῖνος . Τῖς οὖν εἰμί συγγνώμη ὁ μή δύναμαι ὁ μέρος ὁ ἐπιφέρω ἐκεῖνος δεινός μετά εὐχαριστία φέρω , ὅς μή μέρος μόνος , ἀλλά ὁλόκληρος ὁ πᾶς ἄνθρωπος φαίνω φέρω κακός ; τις γάρ ὁ Ἰώβ πενιέστερον γίγνομαι ; ὅς καί ὁ ἐν βαλανεῖον ῥίπτω , καί ὁ ἐν ὁ καμινιαῖος τέφρα καθεύδω , καί πᾶς ἄνθρωπος ἀπλόος πένης εἰμί . οὗτος μέν γάρ χήν ἱμάτιον ἔχω διαρρήγνυμι , ἐκεῖνος δέ γυμνός κάθημαι , καί ὁ μόνος ἱμάτιον ἔχω παρά ὁ φύσις , ὁ σάρξ ὁ περιβολή , χαλεπός σπείδονι καί οὗτος πανταχόθεν διαφθείρω ὁ διάβολος · καί ὁ μέν χήν καλάμη 69 καλύπτω , ἐκεῖνος δέ αἴθριος διενυκτέρει , οὐδέ ὁ ἀπό Φιλῆς στέγω παραμυθία ἔχω . καί ὁ δή μείζων , ὅτι οὗτος μέν πολύς καί αὐτός σύνοιδα ὁ δεινός , διά ὅς ἔχω εἄν ἑαυτοῦ αἰτιάομαι ( οὖον μικρός δέ οὗτος εἰς παραμυθία συμφέρω , ὁ σύνοιδα ἑαυτοῦ δικαίως τιμωρέω ) , ἐκεῖνος δέ καί οὗτος ἀποστερέω ὁ παραμυθία , καί πολιτεία ἐπιδείκνυμι ἀρετή γέμω , ὁ ὁ ἔσχστα τολμάω ὑπομένω . καί ὁ μέν ἐκ ἀρχή ἐμμελετάω ὁ συμφορά , ἐκεῖνος δέ ἀμελέτητος ὑπομένω πενία , καί οὗτος ἔσχατος , καί μετά ὅς ἕτερος οὐ εἰμί εὑρίσκω · τίς γάρ εἄν ὁ γυμνός , καί μηδέ στέγη ἔχω , πενιέστερον γίγνομαι εἄν ; μᾶλλος δέ οὐδέ ἔδαφος πᾶς 70 ἀπολαύω κύριος εἰμί · οὖον γάρ ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά ἐπί ὁ Κοπρίας κάθημαι . Μία μέν οὖν οὗτος συμφορά , πᾶς ὁμοῦ ὁ δεινός ὑπόθεσις εἰμί δοκέω ὁ ἄνθρωπος . δεύτερος δέ μετά ἐκεῖνος , μᾶλλον δέ πρό ἐκεῖνος , ὁ ὁ σῶμα πληγή . Τῖς γάρ τοιοῦτος δέχομαι ; κατά μικρός αὐτός ὁ σῶμα δαπανάω , καί πηγή σκώληξ αὐτός πανταχόθεν δρῦς ἀπό ὁ μέλος , καί διηνεκής εἰμί οὗτος ὁ ἐπιρροή , καί πολύς πανταχόθεν ὁ δυσωδία · καί ὁ σῶμα κατά μικρός διαρρέω 71 καί τοιοῦτος τηχεῖδι 72 σήπω , ἀχρής · ὁ σιτίον ποιέω , καί λιμός εἰμί αὐτός ξένος καί παράδοξος · οὖον γάρ δίδωμι δύναμαι ὁ τροφή ἀπολαύω , Βρόμος γάρ , φημί , ὁράω ὁ σιτός ἐγώ , ὥσπερ ὀσμή λέων . τις οὗτος ὁ τιμωρία γίγνομαι χαλεπός ; οὐχ ὕπνος ἀναπαύω , οὖον τροφή τρέφω · ὡς ὀσμή λέων , φημί · δυσώδης