joannes-chrysostomus.ascetam-facetiis-uti-non-debere-sp pg048_0545.2
Διπλὸν διὰ σοῦ , καὶ εἰδὼν σε , καὶ ἰδοὺ καυρὸς σου , καὶ καιρὸς τῶν καταδυόντων σε , καὶ ἐσκέπασα τὰς πτέρυγας μου ἐπὶ σε , καὶ ἐκάθισα τὴν ἀρχιμανθὴν σου , καὶ ὤμοσά σοι , καὶ εἰηλὼν ἐν διαθήκῃ μετὰ σοῦ , λέγει Ἄδωναι Κύριος · καὶ ἐγένετο μοι καλὴ σφόδρα , καὶ ἐλυσά σε ἐν ὕδατι , καὶ ἀπέπλυνα τὸ αἷμά σου ἀπὸ σοῦ , καὶ ἐχρισά σε ἐν ἐλαίῳ , καὶ ἐνέδυσά σε ποικίλῳ , καὶ ὑπέδησά σε ὑάκινθῳ , καὶ ἔσωσά σε βύσσῳ , καὶ περιεβόλισόν σε τριχιάδι , καὶ ἐκόσμησά σε κόσμῳ , καὶ περιέδωκα ψελία περὶ τὰς χεῖράς σου , καὶ κάθδεμα περὶ τὸν [ 812 ] τράχηλόν σου , καὶ ἔδωκα δνύτιον περὶ τὴν μυχὴν σου , καὶ τροχίσκους περὶ τὰ ὦτά σου , καὶ στέφανον καυχῆσεως ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου , καὶ ἐκοσμήσε χρυσίῳ καὶ ἀργυρίῳ , καὶ περιέδωκά σου δύσιν , καὶ τριχιάδα , καὶ ποικίλα · καὶ σεμίδαλιν καὶ μίλη , καὶ ἔλιων ἐχας , καὶ ἐγένετο μοι καλὴ σφόδρα σφόδρα . Καὶ ἐξηλθό σου δνομα εἰ τοὺς ἔθνους ἐν τῇ καλλίσει σου , διότι συντελεσμένον ἦν ἐν τῇ ὡραιότητι , ἐν εὐχρησίᾳ ἡ ἔταξα ἐπὶ σε , λέγει Ἄδωναι Κύριος . Καὶ ἐπειθεις ἐν τῷ καλλεῖ σου , καὶ ἐπὶδρευσας ἐπὶ ὀνόματί σου , καὶ ἐξέχεας τὴν πορνείαν σου ἐπὶ πάντα πᾶρόδου , καὶ ἔλαβες ἐκ τῶν ἱματίων σου , καὶ ἐποίησας σεαυτῇ εἰδώλια βακτία , καὶ ἐπὶρευσας ἐν αὐτοῖς , καὶ οὐ μὴ εἰσδόλης , οὐδ’ οὐ μὴ γέννητα . Καὶ ἔλαβες τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου ἐκ τῶν ἀργυρίων μου , καὶ ἐκ τοῦ χρυσίου μου , ἐξ ὧν ἔδωκά σοι , καὶ ἐποίησας σεαυτῇ εἰδώλια ἀργυρίου , καὶ ἐξεπείρυσας ἐν αὐταῖς . Τοῦ δὲ μακαρίου Ἰερεμίου ἐμβουόντος καὶ λυόντος ἐπὶ τούτων · Μὴ ὁ πλῆτος οὐκ ἀρισταία , ἢ ὁ ἀποστρέψων οὐκ ἐπιστρέψει ; Μὴ ῥητὴν οὐκ ἔστιν ἐν Γαλαδ , ἢ ἱατροὶ οὐκ εἰσιν ἐκεῖ ; Εἰσα γὰρ μετὰ τὴν πορνείαν αὐτὴν ταῦτα πάντα · πρὸς με ἀνάστρεψον . Ἄλλ’ ἐπὶ τούτοις δέδια μὴ ποτε ἡ ὑμετέρα εὐλάβεια ὑπολάβῃ ἡμᾶς ὡς διάσχαλιας λόγους ποιεῖσθαι . Οὐ μὴ τῆς ὑμετέρας ἐλπίδα , ἣν ἔχετε πρὸς τὸν Θεόν , ἀλλ’ ὡσπερ οἱ συνεχόμενοι ὑπὸ δεινῶν ἀλγημάτων , ἐὰν τὸ πάθος τοῖς ἰατροῖς ἀνατίθεται , τῇ ἐλπίδι τῶν βοηθημάτων τὰς ὀδύνας καταπαύουσιν , οὕτω καὶ ἐγὼ τῆς περὶ τὴν ὑμετέραν ἀγάπην ὁμιλίας , ὡς ἤδη διορθωθέντων τῶν τραυμάτων , εὐελπιστότερος τέγνομαι , αὐτῆς τῆς μνήμης ὑμῶν τὴν παρακλῆσιν ἐν τῇ καρδίᾳ λελθούσης ὡς ἐργασαμένης . Δέομαι τοίνυν ὑμῶν , ὦ τῶν Χριστιανῶν θεῖος συλλογός , τὸ ἄγιον θρόνιον , ὁ ἱερὸς λαός , δεσθῆτε ὑπὲρ ἐμοῦ πρὸς τὸν Κύριον , διότι οὐκ ἐστὶ φέρω [ μη ] εὐρεθέντα με ἐξω τῆς ποιμνης , ἐξω τῆς σαγηνός , ἐξω τῆς μάνδρας · πνευματικῆς , ἀλλ’ ἐνδὸν τοῦ ἀμπελῶνος , ἐνδὸν τοῦ νυμφῶνος , ἐσω τοῦ παραδείσου , ἵνα καὶ σὺν ὑμῖν εὕρεθῶ ἐν αὐτῷ . Καὶ ἰδόντες · τὸ ἐμὸν τραῦμα φοβηθῆτε · οὔτε γὰρ ὁμολογεῖν αἰσχύνομαι , οὔτε πειστικαὶ λέγειν ὀκῶ · ἠσχύνθην γὰρ ὅτε ἠσχύνθην · καὶ ἀναγόντες μου τὴν ἐπιστολὴν , διαπεμάσθε πᾶσι τῇ ἀδελφότητι , ἀδιαλείπτως · εὐχόμενοι πρὸς τὴν ἐπιστρεφίαν ἀμαρτωλῶν ἐν πλάνῃ ὁδοῦ , ἵνα σώσῃ καὶ τὰς ἑαυτῶν ψυχάς , καὶ καλυφθῇ πλῆθος ἀμαρτιῶν . Καὶ μέχρι μὲν τούτου καταπαύσω τὸν λόγον . Πρὸς δὲ δὲ μοι ὁ λόγος , ὁ τιμιώτατοι καὶ θεοφιλσταὶ ἀδελφοὶ καὶ Πάτερ · καὶ γὰρ ως πατέρα ἐπγράφωσιν , καὶ ὡς ἀδελφὸν τὰ πρεσβεῖα δούναί · οὐδέποτε ἀμφέβαλλον . Ἀπαιτῶ γὰρ τι πλέον σε τῆς κοινῆς ἀδελφότητος , ὡσπερ οἱ νέοι τῶν παίδων . κἂν ἀσχημονῶς παίζωσιν εἰς κόλπους πατέρων , οὐδένες τοῦ πατρικοῦ σπλάγχνου ἀπωθεῖσθαι ἐλπίζουσι . τῇ ὑπεροβῇ τῆς πατρικῆς διαθέσεως παυσθῶσι . Ἀλλ’ ἐπὶ ἐμοὶ καὶ ταῦτα ἠργησας , κάγω μέν ὡς ἀξίαν τὴν τιμιωρᾶν τῶν πραττομένων ὑπέχω · ἀλλ’ ἀνάμνησκό μοι αὐτὸς , θεοφιλέστατε Πάτερ Χρυσόστομε , μὴ πως ἀσπλαγχνίας δίκην δῶς ἐπὶ τῷ διακοιρήθει . Θεὸς γὰρ οἶδεν ὡς ἐν τῇ μνήμῃ τῆς σὲς γλυκύτητος ὑπενικάζω τὰ δάκρυα τῶν λογισμῶν , καὶ ἐπὶχῶ τὸν λόγον . Ὦδεν ἐναύθια καταπασῶν τοῦ λέγειν · Θεὸς δὲ ἔσται κριτὴς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ , γλυκύτατε καὶ θεοφιλέστατε Πάτερ Χρυσόστομε , ἐν αὐτοῦ ἐστι μόνου ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: διπλόν διά σύ , καί ἀνάκλεις σύ , καί ἰδού καῦρος σύ , καί καιρός ὁ καταδύω σύ , καί σκεπάζω ὁ πτέρυξ ἐγώ ἐπί σύ , καί καθίζω ὁ ἀρχιμανθὴν σύ , καί ὄμνυμι σύ , καί εἰηλὼν ἐν διαθήκη μετά σύ , λέγω Ἀδωναΐ κύριος · καί γίνομαι ἐγώ κάλως σφόδρα , καί λύω σύ ἐν ὕδωρ , καί ἀποπλύνω ὁ αἷμα σύ ἀπό σύ , καί χρίω σύ ἐν ἔλαιον , καί ἐνδύω σύ ποικίλος , καί ὑποδέω σύ ὑάκινθος , καί σῴζω σύ βύσσος , καί περιεβολισος σύ τριχιάς , καί κοσμέω σύ κόσμος , καί περιδίδωμι ψέλιον περί ὁ χείρ σύ , καί κάθδεμα περί ὁ [ 812 ] τράχηλος σύ , καί δίδωμι δνύτιον περί ὁ μυχή σύ , καί τροχίσκος περί ὁ δύσ-ερως σύ , καί στέφανος καύχησις ἐπί ὁ κεφαλή σύ , καί κοσμέω χρυσίον καί ἀργύριον , καί περιδίδωμι σύ δύσις , καί τριχιάς , καί ποικίλος · καί σεμίδαλις καί Μίλη , καί ελιά χάω , καί γίνομαι ἐγώ κάλως σφόδρα σφόδρα . καί ἐξέρχομαι σύ δνομα εἰμί ὁ ἔθνος ἐν ὁ καλλισεω σύ , διότι συντελέω εἰμί ἐν ὁ ὡραιότης , ἐν εὐχρησίᾳ ὁ τάσσω ἐπί σύ , λέγω Ἀδωναΐ κύριος . καί πείθω ἐν ὁ κάλλος σύ , καί επιδρευσος ἐπί ὄνομα σύ , καί ἐκχέω ὁ πορνεία σύ ἐπί πᾶς πάροδος , καί λαμβάνω ἐκ ὁ ἱμάτιον σύ , καί ποιέω σεαυτοῦ εἰδώλιον βακτία , καί επιρεω ἐν αὐτός , καί οὐ μή εἰσδόλης , οὐδέ οὐ μή γεννητής . καί λαμβάνω ὁ σκεῦος ὁ καύχησις σύ ἐκ ὁ ἀργύριον ἐγώ , καί ἐκ ὁ χρυσίον ἐγώ , ἐκ ὅς δίδωμι σύ , καί ποιέω σεαυτοῦ εἰδώλιον Ἀργύριος , καί εξεπειρυσος ἐν αὐτός . Τοῦ δέ μακάριος Ἰερεμίας ἐμβαίνω καί λύω ἐπί οὗτος · μή ὁ πλῆτος οὐ Αρισταία , ἢ ὁ ἀποστρέφω οὐ ἐπιστρέφω ; Μή ῥητός οὐ εἰμί ἐν Γαλαδ , ἢ ἰατρός οὐ εἰμί ἐκεῖ ; Εἶσα γάρ μετά ὁ πορνεία αὐτός οὗτος πᾶς · πρός ἐγώ ἀναστρέφω . ἄλλος ἐπί οὗτος δείδω μή ποτέ ὁ ὑμέτερος εὐλάβεια ὑπολαμβάνω ἐγώ ὡς διάσχαλιας λόγος ποιέω . οὐ μή ὁ ὑμέτερος ἐλπίς , ὅς ἔχω πρός ὁ θεός , ἀλλά ὡς ὁ συνέχω ὑπό δεινός ἄλγημα , ἐάν ὁ πάθος ὁ ἰατρός ἀνατίθημι , ὁ ἐλπίς ὁ βοήθημα ὁ ὀδύνη καταπαύω , οὕτως καί ἐγώ ὁ περί ὁ ὑμέτερος ἀγάπη ὁμιλία , ὡς ἤδη διορθόω ὁ τραῦμα , εὐέλπιστος τεγνομης , αὐτηες͂ς ὁ μνήμη σύ ὁ παράκλησις ἐν ὁ καρδία λανθάνω ὡς ἐργάζομαι . δέομαι τοίνυν σύ , ὦ ὁ Χριστιανός θεῖος σύλλογος , ὁ ἀγάω Θρόνιον , ὁ ἱερός λαός , δέω ὑπέρ ἐγώ πρός ὁ κύριος , διότι οὐ εἰμί φέρω [ μη ] εὐρεθέντα ἐγώ ἐξω ὁ ποίμνη , ἐξω ὁ σαγηνός , ἐξω ὁ μάνδρα · πνευματικός , ἀλλά ἐνδίδωμι ὁ ἀμπελών , ἐνδίδωμι ὁ νύμφη , ἕννυμι ὁ παράδεισος , ἵνα καί σύν σύ εὑρίσκω ἐν αὐτός . καί ὁράω · ὁ ἐμός τραῦμα φοβέω · οὔτε γάρ ὁμολογέω αἰσχύνω , οὔτε πειστικός λέγω ὀκόν · αἰσχύνω γάρ ὅτε αἰσχύνω · καί ἀνάγω ἐγώ ὁ ἐπιστολή , διαπεμάσθε πᾶς ὁ ἀδελφότης , ἀδιάλειπτος · εὔχομαι πρός ὁ ἐπιστρέφω ἁμαρτωλός ἐν πλάνη ὁδός , ἵνα σῴζω καί ὁ ἑαυτοῦ ψυχή , καί καλύπτω πλῆθος ἁμαρτία . καί μέχρι μέν οὗτος καταπαύω ὁ λόγος . πρός δέ δέ ἐγώ ὁ λόγος , ὁ τίμιος καί θεοφιλσταὶ ἀδελφός καί Πάτερ · καί γάρ ως πατέρας ἐπιγράφω , καί ὡς ἀδελφός ὁ πρεσβεῖον δίδωμι · οὐδέποτε ἀμφιβάλλω . ἀπαιτέω γάρ τίς πλείων σύ ὁ κοινός ἀδελφότης , ὡς ὁ νέος ὁ παῖς . κἀν ἀσχήμων παίζω εἰς κόλπος πατήρ , οὐδείς ὁ πατρικός σπλάγχνον ἀπωθέω ἐλπίζω . ὁ ὑπερβοάω ὁ πατρικός διάθεσις παύω . ἀλλά ἐπί ἐγώ καί οὗτος ἀργέω , κἀγώ μέν ὡς ἄξιος ὁ τιμιώρα ὁ πράσσω ὑπέχω · ἀλλά ἀναμιμνήσκω ἐγώ αὐτός , θεοφιλής πατήρ Χρυσόστομος , μή πως ἀσπλαγχνία δίκη δίδωμι ἐπί ὁ διακοιρήθει . θεός γάρ οἶδα ὡς ἐν ὁ μνήμη ὁ σής γλυκύτης ὑπονικάω ὁ δάκρυον ὁ λογισμός , καί ἐπιχέω ὁ λόγος . ὧδε εναυθεος καταπάσσω ὁ λέγω · θεός δέ εἰμί κριτής ἀνά μέσος ἐγώ καί σύ , γλυκύς καί θεοφιλής πατήρ Χρυσόστομος , ἐν αὐτός εἰμί μόνος ὁ δόξα καί ὁ κράτος εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .