joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0321.2
τέλος . Καὶ γὰρ τῶν ὑπὸ τοῦ κατακλυσμοῦ διασφθέντων πολλῷ μαιρώτερα τολμησάντων ἐκείνων d , τῶν μετὰ ταῦτα λέγω , οὐδεὶς ἐξ ἐκείνου γέγονεν ὁμβρος τοιούτος . Κανταῦθα δὲ πάλιν ἡ αἰτία ἡ αὐτή · ἐπεὶ τίνος ἐνεκεν οἱ μὲν παρὰ τὴν ἀρχὴν γενόμενοι , ὅτε οὔτε δικαστήρια ἦν , οὐδὲ ἀρχόντων ἐπέκειτο φόβος , οὐ νόμος παρῆν ἀπειλῶν , οὐ προσετῶν χορδὲ ρυθμίζων , οὐ προσδοκία γεέννης , οὐ βασιλείας ἐλπίς , οὐχ ἄλλη φιλοσοφία , οὐ τὰ θαύματα τὰ καὶ λίθους ἀναστῆσαι δυνάμενα , πῶς οὕτω μὲν οἱ μηδενὸς τούτων ἀπολαύσαντες ὑπὲρ ὧν ἡμαρτον τοσαύτην ἔδωκαν δίχην , οἱ δὲ πάντων τούτων μετεσχηκότες , καὶ μεταξὺ τοσοῦτο ζῶντες φόβου καὶ θεῶν δικαστηρίων καὶ ἀνθρωπίνων , οὐδέπω καὶ τήμερον τὰ αὐτὰ ἔπαθον ἐκείνους , χαλεπωτέρας ὄντες ἀξιοὶ κολάσεως ; Ἄρ’ οὐχὶ καὶ παῖδὶ δήλοι ἐστιν , ὅτι ἀφορθέστερα τῇρουνται δίκη ; Εἰ γὰρ ἡμεῖς ὀργιζόμεθα οὕτως καὶ ἀγανακτοῦμεν , ὁ Θεὸς ὁ πάντων μάλιστα τῷ τῶν ἀνθρώπων γένους χηρόμενος , καὶ τὴν κακίαν σφόδρα ἀποστροφεύςνος καὶ μισῶν , πῶς ἀνάσχοιτο ταῦτα τολμᾶσθαι ἀτιμορητῇ ; Οὐχ ἔστι ταῦτα , οὐχ ἔστιν · ἀλλ’ ἐποίησε πάντα · αὐτοῖς τὴν χεῖρα τὴν κραταιάν , καὶ τὴν πληγὴν τὴν ἀφόρητον , καὶ [ 90 ] τῶν βασανιστηρίων τὴν ὀδύνην ἐκείνην , οὕτω · οὐσαν χαλεπὴν , ὡς τὰ ἐν Σοδόμοις πᾶθη πρὸς ταῦτα παραβαλλόμενα παίγνια εἶναι νομισθῆναι . Τίνας γὰρ οὐ παρήλασαν οὕτω βαρβαρόους , πολίων θρηλῶν γένος διὰ τῆς ἀναίσχυντου μίξεως ταύτης ; Ἔστιν ἐν τισὶ τῶν ἀλόγων οἴστρος πολύς , καὶ ἐπιθυμία ἀφόρητος , μανίας οὐδὲν διαφέρουσα · ἀλλ’ ὅμως τούτων οὐχ οἷδε τὸν Ἐρωτα , ἀλλ’ ἔστηξεν εἰς τῶν τῆς φύσεως ὁρῶν · κλὴν μυριάκις καχλάζῃ , τοὺς τῆς φύσεως οὐχ ἀνατρέπει νόμους . Οἱ δὲ λογικοὶ ὄντες , καὶ θείας ἀπολαύσαντες διδασκαλίας , καὶ τὸ πρακτέον καὶ τὸ μὴ τοιούτου ἕτεροὺς διαγορεύοντες , καὶ γραμμάτων ἐξ οὐρανοῦ καταδεάντων ἀκούσαντες , οὐχ οὕτως ἀδύως ταῖς πόρναις , ὡςπερ τοῖς νείοις συγγίνονται . Καθάπερ γὰρ μήτε ἀνθρώπων δυντων , μήτε προνοία Θεοῦ ἐξεστιν , καὶ δικαιοσύνης τοῖς γινομένοις , ἀλλ’ ὡςπερ σκότου πάντα καταλαβόντος , καὶ μηδενὸς μήτε ὁρώντος ταῦτα , μήτε ἀκούοντος , οὕτω πάντα τολμῶσι , καὶ μετὰ τοσαύτης μανίας . Οἱ δὲ τῶν ὑβριζομένων παίδων πατέρες φέρουσι ταῦτα σιγῇ , καὶ οὐ κατορύττουσι μετὰ τῶν παῖδων ἑαυτούς , οὐδὲ ἐπινοοῦσι τινὰ παραμυθίαν τῷ κακῷ . Εἰ γὰρ εἰς ὑπερορίαν ἀπὸ ταύτης ἐλκύσαι τῆς νόσου τοὺς υἱεῖς ἔδει , εἰ γὰρ εἰς θάλασσαν , εἰ γὰρ εἰς νήσους , εἰ γὰρ εἰς ἄδατον γῆν , εἰ γὰρ εἰς τὴν ὑπὲρ ἡμᾶς οἰκουμένην , οὐχ ἕδει πᾶντα ποιῆσαι καὶ παθεῖν ὡστε μὴ ταῦτα γενέσθαι τὰ μάργματα ; Ἄλλ’ εἰ μὲν ἐπίσονται που καὶ λοιμικὸν ἐστὶ χωρίον , οὐχ ἀπάζομεν ἐκεῖ τοὺς υἱεῖς , κλὴν μεγάλα κερδαίνειν μέλλωσι , κλὴν σφόδρα ὑγιεινοὶ τυγχάνωσιν ὄντες ; νυνὶ δὲ τοσαύτης τὰ πάντα κατεχύσης λύμης , οὐ μόνον αὐτοὶ πρὸς ταῦτα ἐλκοῦσι τὰ βάραθρα αὐτοὺς , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀπαλλάξαι βουλομένους ὡς λυμεώνας ἀπειλαῖνομεν . Καὶ πῶς οὐχ ἀξία ταῦτα ἐκθῆς , πόσων ἀσχητών , ὅταν τὴν μέν γλῶτταν αὐτῇ · ἐκκαθαίρειν διὰ τῆς ἐξωθεν σοφίας σπουδάζωμεν , τὴν δὲ ψυχήν ἐν αὐτῷ τῆς ἀσελγείας τῷ βορβόρῳ κειμένην καὶ σπομένην διαπαντὸς μὴ μόνον περιορισμέν · ἀλλὰ καὶ ἐγερθῆναι βουλομένους κωλύωμεν ; Ἔστι οὖν τολμᾶσθαι τις εἰπεῖν , ὅτι δυνατὸν σωθῆναι τοὺς ἐν τοιούτοις ὄντας , κακοῖς ; Πόθεν ; Οἱ μὲν γὰρ τὴν τῶν ἀκολάστων διαφύγοντες μανίαν ( ὀλίγοι δὲ εἰσιν οὗτοι ) , τοὺς τυραννικοὺς ἐκείνους ἔρωτας , καὶ τὰ πάντα διαφθείροντας , τοὺς τῶν χρημάτων
Lemmas: τέλος . καί γάρ ὁ ὑπό ὁ κατακλυσμός διασφθέντων πολύς μάιρος τολμάω ἐκεῖνος d , ὁ μετά οὗτος λέγω , οὐδείς ἐκ ἐκεῖνος γίγνομαι ὄμβρος τοιούτος . Κανταῦθα δέ πάλιν ὁ αἰτία ὁ αὐτός · ἐπεί τίς ἕνεκα ὁ μέν παρά ὁ ἀρχή γίγνομαι , ὅτε οὔτε δικαστήριον εἰμί , οὐδέ ἄρχω ἐπίκειμαι φόβος , οὖον νόμος πάρειμι ἀπειλέω , οὖον πρόσω Χορ ῥυθμίζω , οὖον προσδοκία γέεννα , οὖον βασίλεια ἐλπίς , οὐ ἄλλος φιλοσοφία , οὖον ὁ θαῦμα ὁ καί λίθος ἀνίστημι δύναμαι , πῶς οὗτος μέν ὁ μηδείς οὗτος ἀπολαύω ὑπέρ ὅς ἁμαρτάνω τοσοῦτος δίδωμι διχάω , ὁ δέ πᾶς οὗτος μετέχω , καί μεταξύ τοσοῦτος ζῶ φόβος καί θεός δικαστήριον καί ἀνθρώπινος , οὐδέπω καί σήμερον ὁ αὐτός πάσχω ἐκεῖνος , χαλεπός εἰμί ἀξιόω κόλασις ; ἄρα οὐ καί παῖς δῆλος εἰμί , ὅτι ἀφορθέστερα τηρέω δίκη ; εἰμί γάρ ἐγώ ὀργίζω οὕτως καί ἀγανακτέω , ὁ θεός ὁ πᾶς μάλιστα ὁ ὁ ἄνθρωπος γένος χαίρω , καί ὁ κακία σφόδρα ἀποστρέφω καί μισέω , πῶς ἀνέχω οὗτος τολμάω ατιμορητος ; οὐχ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί · ἀλλά ποιέω πᾶς · αὐτός ὁ χείρ ὁ κραταιός , καί ὁ πληγή ὁ ἀφόρητος , καί [ 90 ] ὁ βασανιστήριον ὁ ὀδύνη ἐκεῖνος , οὗτος · εἰμί χαλεπός , ὡς ὁ ἐν Σόδομα πάθος πρός οὗτος παραβάλλω παίγνιον εἰμί νομίζω . τίς γάρ οὖον παρελαύνω οὗτος βάρβαρος , πόλις θρηλῶν γένος διά ὁ αναίσχυντος μίξις οὗτος ; ἔρτις ἐν τις ὁ ἄλογος οἶστρος πολύς , καί ἐπιθυμία ἀφόρητος , μανία οὐδείς διαφέρω · ἀλλά ὅμως οὗτος οὐ οἶδα ὁ Ἔρως , ἀλλά στήκω εἰς ὁ ὁ φύσις ὁράω · κλῆς μυριάκις καχλάζω , ὁ ὁ φύσις οὐ ἀνατρέπω νόμος . ὁ δέ λογικός εἰμί , καί θεῖος ἀπολαύω διδασκαλία , καί ὁ πρακτέος καί ὁ μή τοιοῦτος ἕτερος διαγορεύω , καί γράμμα ἐκ οὐρανός καταδέω ἀκούω , οὐ οὕτως ἀδύως ὁ πόρνη , ὡς ὁ νειός συγγίγνομαι . καθά γάρ μήτε ἄνθρωπος δύο , μήτε πρόνοια Θεός ἔξεστι , καί δικαιοσύνη ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὡς σκότος πᾶς καταλαμβάνω , καί μηδείς μήτε ὁράω οὗτος , μήτε ἀκούω , οὗτος πᾶς τολμάω , καί μετά τοσοῦτος μανία . ὁ δέ ὁ ὑβρίζω παῖς πατήρ φέρω οὗτος σιγή , καί οὖον κατορύσσω μετά ὁ παῖς ἑαυτοῦ , οὐδέ ἐπινοέω τις παραμυθία ὁ κακός . εἰμί γάρ εἰς ὑπερορία ἀπό οὗτος ἕλκω ὁ νόσος ὁ υἱός ἐσθίω , εἰμί γάρ εἰς θάλασσα , εἰμί γάρ εἰς νῆσος , εἰμί γάρ εἰς ἀείδω γῆ , εἰμί γάρ εἰς ὁ ὑπέρ ἐγώ οἰκέω , οὐ ἕδος λήγω ποιέω καί πάσχω ὡστε μή οὗτος γίγνομαι ὁ μάργματα ; ἄλλος εἰμί μέν πίσω ποῦ καί λοιμικός εἰμί χωρίον , οὐ ἀπάζομεν ἐκεῖ ὁ υἱός , κλῆς μέγας κερδαίνω μέλλω , κλῆς σφόδρα ὑγιεινός τυγχάνω εἰμί ; νυνί δέ τοσοῦτος ὁ πᾶς καταχέω λύμη , οὖον μόνος αὐτός πρός οὗτος ἕλκω ὁ βάραθρον αὐτός , ἀλλά καί ὁ ἀπαλλάσσω βούλομαι ὡς λυμεώνας ἀπειλαῖνομεν . καί πῶς οὐ ἄξιος οὗτος ἐκθέω , πόσος ἀσκητής , ὅταν ὁ μέν γλῶσσα αὐτός · ἐκκαθαίρω διά ὁ ἐξωθεν σοφία σπουδάζω , ὁ δέ Ψυχή ἐν αὐτός ὁ ἀσέλγεια ὁ βόρβορος κεῖμαι καί σπάω διαπαντός μή μόνος περιορισμός · ἀλλά καί ἐγείρω βούλομαι κωλύω ; εἰμί οὖν τολμάω τις εἶπον , ὅτι δυνατός σῴζω ὁ ἐν τοιοῦτος εἰμί , κακός ; πόθεν ; ὁ μέν γάρ ὁ ὁ ἀκόλαστος διαφεύγω μανία ( ὀλίγος δέ εἰμί οὗτος ) , ὁ τυραννικός ἐκεῖνος Ἔρως , καί ὁ πᾶς διαφθείρω , ὁ ὁ χρῆμα