joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0305.1
ἢ νῦν καὶ εὐπρωτέρος καὶ δυνατώτερος καὶ ἐλευθεριώτερος , καὶ μᾶλλον σου δοῦλος ἢ πρότερον μετὰ τῆς τοσαύτης μεγαλονοίας , τίνος ἔνεκεν , εἰπὲ μοι , θρηνεῖς ; ὅτι καθ’ ἑκάστην οὐ τρέμεις τὴν ἡμέραν , μὴποτε ἐν πολέμῳ πέσῃ , μὴ ποτε προσχωρήσῃ βασιλεῖ , μὴ ποτε βασκανίᾳ τῶν συστρατευομένων ἀλῷ ; ἢ οὐχὶ καὶ ταῦτα , καὶ τούτων πλείονα δεδοίκασι τῶν εὐδοκιμούντων οἱ πατέρες ; 72 Καθὰπερ γὰρ οἱ παῖδες ἐφ’ ὑψηλὸν τινος στήσαντες τόπου τρέμει ἀναγάζονται μὴ καταπέσῃ , οὕτω καὶ οἱ πρὸς μεγάλην ἀρχὴν ἀνῄροντες τοὺς υἱεῖς . Ἄλλ’ ἔχει τινὰ ἡδονὴν ἡ ζῶν , καὶ ἡ γλαμὺς , καὶ ἡ τοῦ κήρυκος φωνή . Καὶ μέχρι πούσων ἡμερῶν ταῦτα , εἰπὲ μοι ; μέχρι τριάκοντα , καὶ ἑκάτὸν καὶ ἑς τοσούτων ; Καὶ τί μετὰ ταῦτα ; οὐχ ὡςπερ ἄναι ; οὐχ ὡςπερ μῦθος ; οὐχ ὡςπερ σκιὰ πάντα διήλθεν ἐκεῖνα ; Νῦν δὲ αὐτῷ μέχρι τέλους τὰ τῆς τιμῆς , μᾶλλον δὲ καὶ μετὰ τὴν τελευτήν , καὶ πολλῷ πλεῖον τότε , καὶ ταύτην αὐτὸν οὐδεὶς ἀφαιρήσεται τὴν ἀρχήν , ὅτε οὐχ ὧδε ἀνθρώπων , ἀλλ’ ὧπ’ αὐτῆς χειροτονηθέντα τῆς ἀρετῆς . Ἄλλ’ ἐδούλου πολυτελεῖ φοροῦντα ἱμάτια , καὶ ἐφ’ ἵππου φερόμενον ὀρᾷν , καὶ πλήθος ἔχοντα οἰκετῶν , καὶ παρασίτους τρέφοντα καὶ κόλακας . Τίνος ἔνεκεν ταῦτα ἤθελες ; οὐχ ἡδονὴν αὐτῷ διὰ τούτων πάντων κατασκευάζεις ; Ἄν οὖν ἀκούσῃς αὐτοῦ λέγοντος ( ἡμῖν γὰρ ἴσω , οὐ πεῖση ) , ὅτι τῶν ἐν τρυφῇ ζώντων καὶ πορνείαις καὶ μουσικῇ καὶ παρασίτοις καὶ κόλαξι καὶ τῇ ἄλλῃ βλακείᾳ , τοσούτῳ τὸν βίον ἡγεῖται τοῦτον ἤλιον , ὡς ἐλέσθαι μυρίους θανάτους πολλάκις , εἰ τις κλεῖσούτο ταύτην τὴν ἡδονὴν ἀφέντα πρὸς ἐκείνην μεταπηδήσαι , τί πρὸς ταῦτα ἔρεις ; Οὐχ οἶδας ὅσην ὁ ἀπράγμων βίος ἔχει τὴν ἡδονήν ; τάχα οὐδὲ ἄλλος ἀνθρώπων οὐδεὶς , ὅτε μηδέπω ταύτης γευσάμενος καθαρώς . Ὅταν δὲ καὶ λαμπρότης προσῇ , καὶ τὰ ἄμικτα ταῦτα πάλιν συνέρχηται <sup>a</sup> , ἀσφαλὲς τε καὶ εὐδοκιμήσει , τί ταύτης βέλτιον γένοιτ’ ἄν τῆς ζωῆς ; Ἄλλὰ τί μοι ταῦτα διαλέγῃ , φησί , πρὸς φιλοσοφίας ἐστώτι ; Τί οὖν καὶ τὸν υἱὸν καλοῦεις γενέσθαι ταύτης ἐγγύς ; ἀρκεῖ μέχρι σοῦ σῆναι τὰ τῆς ζημίας . Οὐχ ἥττ’ μεγίστην εἶναι ζημίαν , ὅταν πρὸς ἔχαστον γῆρας ἐλάσσοντες , ὅτε μηδὲν ἐπὶ τῆς πρώτης ἡλικίας καρπωσάμενοι χρηστὸν , δυσχεραίνης πρὸς τὸ γῆρας ; Καὶ μὴν διὰ τοῦτο , φησίν , αὐτὸ δυσχεραίνομεν , ὅτι μεγάλα ἡμᾶς ὤνησεν ἡ νεότης . Ποῖα μεγάλα ; δεῖξον ἔχοντα τὸν γέροντα τὰ μεγάλα ἐκεῖνα · εἰ γὰρ εἶχεν αὐτά , καὶ μεμνηχὶ διαρχή , οὐχ ἄν ὡς ἔρημος ὡν ἀπάντων τούτων οὕτως οἴδυρο · εἰ δὲ ἀπέστη καὶ ἐμαράνθη , ποῖα μεγάλα τὰ οὕτω ταχέως σθενυνόμενα ; Ἄλλ’ οὐ ὁ πας τοῦτο πεύεται ο ὅς , ἀλλ’ εἴ ποτε εἰς γῆρας ἐλθοι μακρόν , οὐχ ὧδε ταῦτα ἀποδυσοῦνται ἄπερ καὶ ὑμεῖς , ἀλλὰ χαίροντα καὶ γαυνόμενον καὶ ἀγαλλόμενον · τὰ γὰρ ἀγαθὰ αὐτῷ τότε ἀκμάζει μᾶλλον . Ὁ δὲ πλούσιος ὁ ὑμέτερος , χἄν μυρία ἀγαθὰ κεκτημένος ἦ , ἐπὶ τῆς πρώτης αὐτὰ συνέστελλεν ἡλικίαν · οὕτως δὲ οὐχ οὕτως , ἀλλὰ μένει καὶ ἐν γῆρὶ καὶ μετὰ τὴν τελευτὴν συναπέρχεται . Διὰ ταῦτα ὑμεῖς μὲν τὴν οὐσίαν ὑμῖν ἀξανομένην ὁρῶντες ἐν γῆρᾳ , καὶ πολλάκις καὶ δοξὴς καὶ τρυφῆς <sup>b</sup>
Lemmas: ἢ νῦν καί εὐπρωτέρος καί δυνατός καί ἐλευθέριος , καί μᾶλλον σύ δοῦλος ἢ πρότερος μετά ὁ τοσοῦτος μεγαλόνοια , τίς ἐνέλκω , εἶπον ἐγώ , θρηνέω ; ὅτι κατά ἕκαστος οὖον τρέμω ὁ ἡμέρα , μήποτε ἐν πόλεμος πίπτω , μή ποτός προσχωρέω βασιλεύς , μή ποτός βασκανία ὁ συστρατεύομαι ἀλέω ; ἢ οὐ καί οὗτος , καί οὗτος πλείων δείδω ὁ εὐδοκιμέω ὁ πατήρ ; 72 καθά γάρ ὁ παῖς ἐπί ὑψηλός τις ἵστημι τόπος τρέμω ἀνάγω μή καταπίπτω , οὗτος καί ὁ πρός μέγας ἀρχή ἀναιρέω ὁ υἱός . ἄλλος ἔχω τις ἡδονά ὁ ζῶ , καί ὁ γλαμός , καί ὁ ὁ κῆρυξ φωνή . καί μέχρι πουω ἡμέρα οὗτος , εἶπον ἐγώ ; μέχρι τριάκοντα , καί ἑκατόν καί ἑες͂ς τοσοῦτος ; καί τίς μετά οὗτος ; οὐ ὡς ἄμι ; οὐ ὡς μῦθος ; οὐ ὡς σκιά πᾶς διέρχομαι ἐκεῖνος ; νῦν δέ αὐτός μέχρι τέλος ὁ ὁ τιμή , μᾶλλον δέ καί μετά ὁ τελευτή , καί πολύς πλείων τότε , καί οὗτος αὐτός οὐδείς ἀφαιρέω ὁ ἀρχή , ὅτε οὐ ὧδε ἄνθρωπος , ἀλλά ὤψ αὐτός χειροτονέω ὁ ἀρετή . ἄλλος δουλόω πολυτελής φορός ἱμάτιον , καί ἐπί ἵππος φέρω ὁράω , καί πλήθος ἔχω οἰκέτης , καί παράσιτος τρέφω καί κόλαξ . τίς ἐνέλκω οὗτος ἐθέλω ; οὐ ἡδονά αὐτός διά οὗτος πᾶς κατασκευάζω ; ἄν οὖν ἀκούω αὐτός λέγω ( ἐγώ γάρ ἴσος , οὖον πείθω ) , ὅτι ὁ ἐν τρυφή ζῶ καί πορνεία καί μουσικός καί παράσιτος καί κόλαξ καί ὁ ἄλλος βλακεία , τοσοῦτος ὁ βίος ἡγέομαι οὗτος ἥλιος , ὡς αἱρέω μυρίος θάνατος πολλάκις , εἰμί τις κλέω οὗτος ὁ ἡδονά ἀφίημι πρός ἐκεῖνος μεταπηδάω , τίς πρός οὗτος εἴρω ; οὐχ οἶδα ὅσος ὁ ἀπράγμων βίος ἔχω ὁ ἡδονή ; τάχα οὐδέ ἄλλος ἄνθρωπος οὐδείς , ὅτε μηδέπω οὗτος γεύω καθαρός . ὅταν δέ καί λαμπρότης πρόσειμι , καί ὁ ἄμικτος οὗτος πάλιν συνέρχομαι <sup>a</sup> , ἀσφαλής τε καί εὐδοκίμησις , τίς οὗτος ἀγαθός γίγνομαι ἄν ὁ ζωή ; ἀλλά τίς ἐγώ οὗτος διαλέγω , φημί , πρός φιλοσοφία ἵστημι ; τις οὖν καί ὁ υἱός καλέω γίγνομαι οὗτος ἐγγύς ; ἀρκέω μέχρι σύ σαίνω ὁ ὁ ζημία . οὐχ κακός μέγας εἰμί ζημία , ὅταν πρός χάζω γῆρας ἐλαύνω , ὅτε μηδείς ἐπί ὁ πρῶτος ἡλικία καρπόω χρηστός , δυσχεραίνω πρός ὁ γῆρας ; καί μήv διά οὗτος , φημί , αὐτός δυσχεραίνω , ὅτι μέγας ἐγώ ὀνίνημι ὁ νεότης . Ποίας μέγας ; δείκνυμι ἔχω ὁ γέρων ὁ μέγας ἐκεῖνος · εἰμί γάρ ἔχω αὐτός , καί μεμνηχὶ διάρχω , οὐ ἄν ὡς ἐρῆμος ὡς ἀπαντάω οὗτος οὕτως οἴδυρο · εἰμί δέ ἀφίστημι καί μαραίνω , ποῖος μέγας ὁ οὗτος ταχέως σθενέω ; ἄλλος οὖον ὁ πᾶς οὗτος πεύθω ὁ ὅς , ἀλλά εἰμί ποτός εἰς γῆρας ἔρχομαι μακρός , οὐ ὧδε οὗτος ἀποδύω Ἄπερ καί σύ , ἀλλά χαίρω καί γαυνομενω καί ἀγάλλομαι · ὁ γάρ ἀγαθός αὐτός τότε ἀκμάζω μᾶλλον . ὁ δέ πλούσιος ὁ ὑμέτερος , χἄν μυρίος ἀγαθός κτάομαι εἰμί , ἐπί ὁ πρῶτος αὐτός συστέλλω ἡλικία · οὕτως δέ οὐ οὕτως , ἀλλά μένω καί ἐν γῆρος καί μετά ὁ τελευτή συναπέρχομαι . Ζεύς οὗτος σύ μέν ὁ οὐσία σύ ἄγω ὁράω ἐν γῆρας , καί πολλάκις καί δόξα καί τρυφή <sup>b</sup>