joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0340.2
αὐτοὺς , καὶ τέχνην βαναυσὸν τινὰ ἢ καὶ ἑτέραν φαυλοτέραν μαθηδένει μέλλουσιν ἀδοτον καθιστάναι τὴν οἰκίαν , ἐν διδασκάλου οἰκία καὶ ἀριστητὸν καὶ καθεύδειν κελεύουσιν · τούτους δὲ οὐκ ἐπ’ ἀνθρωπίνοις μελλόντων ἐρχεσθαι μάθημα , ἀλλ’ ἐπὶ τὴν οὐράνιον φιλοσοφίαν , εὐθὺς ἀφέλκετε , πρὶν ἢ γενέσθαι ὅπερ εὐχόμεθα ; Καὶ σχοῦν μὲν τὶς τεταμένην διατρέχειν διδασκόμενος , πολλὸν χρόνον ἀποστήσεται τῶν αὐτοῦ , τοὺς δὲ μαθηδόντας ἀπὸ τῆς γῆς πέτεσθαι εἰς τὸν οὐρανόν , συγκατακλείσομεν τοῖς γονεύσι ; Καὶ τὶ ταύτης τῆς ἀλογίας χειρὸν γένοιτ’ ἂν ; Οὐχ ὁρᾶτε τοὺς γεωργοὺς , ὅτι , κἂν σφόδρα ἐπειγώνται τῶν πόνων λαβεῖν 109 τοὺς καρπούς , ἄωρους αὐτοὺς οὐκ ἂν ἀνάγκησι τρυγήσαι ποτε ; Μὴ τοίνυν μὴδὲ ἡμεῖς πρὸ ὧρας ἀπάγωμεν τῆς κατὰ τὴν ἐρήμιαν διατριβῆς τοὺς υἱούς , ἀλλ’ ἐάσωμεν αὐτοῖς ἐμπαγῆναι τὰ μαθήματα , καὶ ρίζωθῆναι τὰ φυτὰ · κἂν δέκα , κἂν εἴκοσι ἐτὴ τρέφωσιν αὐτοὺς ἐν μοναστηρίῳ μὴ , μὴ θορυβώμεν , μὴδὲ ἀλύωμεν · ὅσῳ γὰρ ἐν διατριβῇ τῷ γυμνασίῳ πλέον , τοσοῦτον πλείονα κτήσεται τὴν ἰσχὺν . Μᾶλλον δέ , εἰ δοκεῖ , μὴδὲ χρόνον ὁρίζωμεν , ἀλλ’ ὅρος ἐκεῖνος ἔστω μόνος ὁ πρὸς τὴν ἀκμὴν ἤγων τοὺς ἐν αὐτῷ φυτευθέντας καρποὺς , καὶ τότε ἐπανεργέσθω ἀπὸ τῆς ἐρήμου , πρότερον δὲ μή . Οὐδὲ γὰρ ἔσται τὶ πλέον ἀπὸ τῆς ταχύτητος τῆμὶ ταύτης , ἀλλ’ ἢ τὸ μηδέποτε αὐτὸν γενέσθαι ὡρίμων . Ὁ γὰρ πρὸ ὧρας τῆς ἐν τῇ βίῃ τροφῆς ἀποστερηθείς , οὐδὲ τοῦ καιροῦ παραγενομένου χρήσιμος ἔσται λοιπὸν · ὅπερ ἵνα μὴ γένηται , χαρτερώμεν τὸν χωρισμόν · ἀλλ’ μὴ μόνον μὴ κατεπειγώμεν , ἀλλὰ καὶ βουλεύωμεν ἐλθεῖν πρὸ ὧρας κωλύωμεν . Ἀπαρτισθεῖς μὲν γὰρ κοινὸν ἔσται κέρδος · καὶ πατρὶ καὶ μητρὶ καὶ οἰκία καὶ πόλει καὶ ἔθνει · ἀτελέστερος δὲ παραγενομένος , καταγέλαστος ἔσται καὶ ἐπονειδίστος , καὶ ἑαυτῷ καὶ τοῖς ἄλλοις ἐπιβλαβής . Μὴ δὲ τοσαύτην ἐργαζώμεθα ζημίαν . Καὶ γὰρ εἰς ἀποδημίαν πέμποντες , τότε βουλεύεσθαι τοὺς υἱοὺς ἰδεῖν , ὅταν ὑπὲρ ὧν τὴν ἀποδημίαν πεποίηται κατωρθωκέτες τύχωσιν · ἂν τε πρὸ τούτου παραγένηται , οὐ τοσαύτην ἀπὸ τῆς ἐπιθυμίας λαμβάνομεν τὴν ἡδονήν , ὅσην ἀπὸ τοῦ μᾶτην ἐπανελθεῖν τὴν ἀθυμίαν ἔ . Πῶς οὖν οὐκ ἐσχάτης βλακείας τοσαύτην τοῖς πνευματικοῖς μὴ παρέχειν σπουδήν , ὅσην ἐπιδεικνύμεθα περὶ τὰ βιωτικά , ἀλλ’ ἔχει μὲν οὕτω φιλοσοφεῖν φέρειν τῶν παιδῶν τὸν χωρισμόν , ὡς καὶ εὐχεσθαι ἐπιταθῆναι τούτων , ὅταν ὑπὲρ τινὸς γένηται χρησίμου , ἐνταῦθα δὲ οὕτω μαλακίζεσθαι καὶ κατακλίσθαι πρὸς τὴν ἀποδημίαν , ὡς τοὺς μεγίστους λυμαινέσθαι διὰ τὴν μικροψυχίαν ταύτην ἀγαθοὺς , καὶ ταῦτα πλείονας παραμυθίας ἔχοντας , οὐ μόνον τὸ πρὸς μείζονα αὐτοὺς ἀποδύσασθαι , καὶ πάντως ἐπιτεῦξασθαι τοῦ τέλους , καὶ μηδὲν εἶναι τὸ διακόπτον τὰς ἐλπίδας , ἀλλὰ καὶ πρὸς αὐτὸν τὸν χωρισμόν ; Ἐν ἀποδημία μὲν γὰρ οὐσι μακρὰ οὐκ εὐχολον συγγίνεσθαι , καὶ μᾶλιστα ὅταν τεχνηραχότες τύχωσιν οἱ γονεῖς · ἐνταῦθα δὲ ἐνὶ συνεχὲς πρὸς αὐτοὺς ἀνέναι . Τοῦτο δὲ καὶ ποιῶμεν , ὅταν αὐτοὺς μηδέπω δυνατὸν ἢ πρὸς ἡμᾶς ἐλθεῖν · αὐτοὶ βαδίζωμεν πρὸς ἐκείνους , καὶ συγγινόμεθα καὶ διαλεγόμεθα . Μέγα ἡμῖν ἐκ τούτου καὶ κέρδος ἔσται καὶ ἡδονή . Οὐ γὰρ οὐ τῆς ἕκσεως τῶν
Lemmas: αὐτός , καί τέχνη βάναυσος τις ἢ καί ἕτερος φαῦλος μαθηδένει μέλλω αδοος καθίστημι ὁ οἰκίον , ἐν διδάσκαλος οἰκίον καί ἀριστέω καί καθεύδω κελεύω · οὗτος δέ οὐ ἐπί ἀνθρώπινος μέλλω ἔρχομαι μάθημα , ἀλλά ἐπί ὁ οὐράνιος φιλοσοφία , εὐθύς ἀφέλκω , πρίν ἢ γίγνομαι ὅσπερ εὔχομαι ; καί ἔχω μέν τις τείνω διατρέχω διδάσκω , πολύς χρόνος ἀφίστημι ὁ αὐτός , ὁ δέ μανθάνω ἀπό ὁ γῆ πέτομαι εἰς ὁ οὐρανός , συγκατακλείω ὁ γονεύς ; καί τίς οὗτος ὁ ἀλογία χείρων γίγνομαι εἄν ; οὐχ ὁράω ὁ γεωργός , ὅτι , κἀν σφόδρα ἐπείγω ὁ πόνος λαμβάνω 109 ὁ καρπός , άωρος αὐτός οὐ εἄν ἀνάγκη τρυγάω ποτός ; μή τοίνυν μηδέ ἐγώ πρό ἀείρω ἀπάγω ὁ κατά ὁ ἐρημία διατριβή ὁ υἱός , ἀλλά ἐάω αὐτός ἐμπήγνυμι ὁ μάθημα , καί ῥιζόω ὁ φυτόν · κἀν δέκα , κἀν εἴκοσι ἐτός τρέφω αὐτός ἐν μοναστήριον μή , μή θορυβέω , μηδέ ἀλύω · ὅσος γάρ ἐν διατριβή ὁ γυμνάσιον πλέω , τοσοῦτος πλείων κτάομαι ὁ ἰσχύς . μᾶλλος δέ , εἰμί δοκέω , μηδέ χρόνος ὁρίζω , ἀλλά ὅρος ἐκεῖνος ἵστημι μόνος ὁ πρός ὁ ἀκμή ἀντίπηξ ὁ ἐν αὐτός φυτεύω καρπός1 , καί τότε ἐπανεργέσθω ἀπό ὁ ἐρῆμος , πρότερος δέ μή . οὐδέ γάρ εἰμί τίς πλέω ἀπό ὁ ταχύτης τέμνω οὗτος , ἀλλά ἢ ὁ μηδέποτε αὐτός γίγνομαι ὥριμος . ὁ γάρ πρό ἀείρω ὁ ἐν ὁ βίαιος τροφή ἀποστερέω , οὐδέ ὁ καιρός παραγίγνομαι χρήσιμος εἰμί λοιπός · ὅσπερ ἵνα μή γίγνομαι , καρτερέω ὁ χωρισμός · ἀλλά μή μόνος μή κατεπείγω , ἀλλά καί βουλεύω ἔρχομαι πρό ἀείρω κωλύω . Ἀπαρτίζω μέν γάρ κοινός εἰμί κέρδος · καί πατήρ καί μήτηρ καί οἰκίον καί πόλις καί ἔθνος · ἀτελής δέ παραγίγνομαι , καταγέλαστος εἰμί καί επονείδιστος , καί ἑαυτοῦ καί ὁ ἄλλος ἐπιβλαβής . μή δέ τοσοῦτος ἐργάζομαι ζημία . καί γάρ εἰς ἀποδημία πέμπω , τότε βουλεύω ὁ υἱός ὁράω , ὅταν ὑπέρ ὅς ὁ ἀποδημία ποιέω κατορθόω τυγχάνω · εἄν τε πρό οὗτος παραγίγνομαι , οὖον τοσοῦτος ἀπό ὁ ἐπιθυμία λαμβάνω ὁ ἡδονή , ὅσος ἀπό ὁ μάτην ἐπανέρχομαι ὁ ἀθυμία ἔ . Πῶς οὖν οὐ ἔσχατος βλακεία τοσοῦτος ὁ πνευματικός μή παρέχω σπουδή , ὅσος ἐπιδείκνυμι περί ὁ βιωτικός , ἀλλά ἔχω μέν οὗτος φιλοσοφέω φέρω ὁ παῖς ὁ χωρισμός , ὡς καί εὔχομαι ἐπιτείνω οὗτος , ὅταν ὑπέρ τις γίγνομαι χρήσιμος , ἐνταῦθα δέ οὗτος μαλακίζομαι καί κατακλίνω πρός ὁ ἀποδημία , ὡς ὁ μέγας λυμαίνω διά ὁ μικροψυχία οὗτος ἀγαθός , καί οὗτος πλείων παραμυθία ἔχω , οὖον μόνος ὁ πρός μείζων αὐτός ἀποδύω , καί πάντως ἐπιτυγχάνω ὁ τέλος , καί μηδείς εἰμί ὁ διακόπτω ὁ ἐλπίς , ἀλλά καί πρός αὐτός ὁ χωρισμός ; ἐν ἀποδημία μέν γάρ οὐ μακρός οὐ ευχολος συγγίγνομαι , καί μάλιστα ὅταν τεχνηραχοαιρεω τυγχάνω ὁ γονεύς · ἐνταῦθα δέ ἐν συνεχής πρός αὐτός ἀναίνομαι . οὗτος δέ καί ποιέω , ὅταν αὐτός μηδέπω δυνατός ἢ πρός ἐγώ ἔρχομαι · αὐτός βαδίζω πρός ἐκεῖνος , καί συγγίγνομαι καί διαλέγω . Μέγης ἐγώ ἐκ οὗτος καί κέρδος εἰμί καί ἡδονή . οὖον γάρ οὖον ὁ ἕκσεως ὁ