joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0317.1
ἔχουσεν ὁ υἱὸς , ἢ ἀφ' ἑαυτοῦ συνειδὲς ποτε , ὅτι τὸν ἀμύναντα , χἂν εὐορχῇ , προσκρούειν ἐνι Θεῷ * ; Τί δέ , ὅτι τὸν μνησικαχοῦντα σωθῆναι οὐχ ἐνί ; Ὁδὸι γὰρ , φησί , μνησικακῶν εἰς διάβολον . Ἀλλ' ὅτι τὸν κακὴν γονοῦντος ἠτίμασεν ὁ Θεός , ὡς καὶ τῆς ἀναγνώσεως ἀπειρίζει τῶν θείων λόγων ; Τί δέ , ὅτι τὸν ἀλαζόνα καὶ ὑβριστὴν ἐξέβαλε τῶν οὐρανῶν , καὶ τῷ τῆς γέννης παρέδωκε πυρί ; τί δέ , ὅτι τὸν ἀκολάστον ἐνορῶντα ὀφθαλμοῖς ὡς ἀπηρτισμένον , οὕτως ἐκόλασε μοχθῶν ; Ἀλλὰ τὸ πρόχειρον τοῦτο πᾶσιν ἀμαρτήμα , τὸ κρίνειν τοὺς πλησίον , καὶ χαλεπωτέραν ἐπιστάσθαι ὁ τὴν κόλασιν , παρήγαγας ποτε φυγεῖν , καὶ τοὺς τοῦ Χριστοῦ περὶ τούτων κειμένους νόμους ἀνέγνωσ αὐτή ; ἢ οὐδὲ οἶδας ὅτι ποτὲ ταῦτά ἐστι ; Πῶς οὖν αὐτὰ δυνήσεταὶ κατορθοῦν ὁ υἱὸς , ὧν οὐδὲ τοὺς νόμους οὐδὲν ὁ μέλλων αὐτὸν διδάξαι πατήρ ; Καὶ εἰθε τοῦτο μόνον ἦν τὸ δεῖν , τὸ μηδὲν τῶν χρησίμων συμβουλεύειν αὐτοῖς , καὶ οὐχ ἂν τοσοῦτον ἦν · νῦν δὲ αὐτοὺς καὶ πρὸς τάναντία ὁδεῖτε . Οὐδὲ γὰρ ἄλλο τι τῶν πατέρων ἐστιν ἀκούσαι διαλεγόμενων πρὸς τοὺς παῖδας , ὅταν αὐτοὺς παρακαλῶσιν ὑπὲρ τῆς τῶν λόγων σπουδῆς , ἀλλ' ἢ ταυτὰ τὰ ῥήματα . Ὁ δεῖνα , φησί , ταπεινὸς καὶ ἐκ ταπεινῶν τὴν ἀπὸ τῶν λόγων κτησάμενος δύναμιν , ἤρξε μεγίστας ἀρχάς , πλοῦτον ἐκτήσατο πολύν , γυναῖκα ἔλαβεν εὐπόρον , οἰκίαν ψυχολόγησε λαμπράν , φοβερός ἐστιν ἅπασιν καὶ ἐπίδοξος . Πάλιν ἕτερος , ὁ δεῖνα , φησί , τὴν Ἰταλῶν γλῶσσαν ἐκπαιδεύθεις , ἐν τοῖς βασιλείοις ἐστὶ λαμπρός , καὶ πάντα ἄγει καὶ φέρει τὰ ἔνδον . Καὶ ἕτερος ἕτερον δείκνυσι πάλιν , πάντες δὲ τοὺς ἐπὶ γῆς εὐδοκιμοῦντας δὲ ἐν τοῖς οὐρανοῖς οὐδὲ ἅπαξ τις μέμνηται , ἀλλὰ κλὴν μνησθῆναι ἕτερος ἐπικυρήση , ὡς πάντα ἀνατρέπων ἐλαύνεται .
Lemmas: χόω ὁ υἱός , ἢ ἀπό ἑαυτοῦ συνοράω ποτός , ὅτι ὁ ἀμύνω , εἷς εὐόρχης , προσκρούω ἐνι Θεός * ; τις δέ , ὅτι ὁ μνησικαχουειντα σῴζω οὐ ἐν ; ὁδός γάρ , φημί , μνησικακέω εἰς διάβολος . ἀλλά ὅτι ὁ κακός γονάω ἀτιμάζω ὁ Θεός , ὡς καί ὁ ἀνάγνωσις απειριζεω ὁ θεῖον λόγος ; τις δέ , ὅτι ὁ ἀλαζών καί ὑβριστής ἐκβάλλω ὁ οὐρανός , καί ὁ ὁ γέννα παραδίδωμι πῦρ ; τίς δέ , ὅτι ὁ ἀκόλαστος ἐνοράω ὀφθαλμός ὡς ἀπαρτίζω , οὕτως κολάζω μοχθέω ; ἀλλά ὁ πρόχειρον οὗτος πᾶς ἁμάρτημα , ὁ κρίνω ὁ πλησίος , καί χαλεπός ἐφίστημι ὁ ὁ κόλασις , παράγω ποτός φεύγω , καί ὁ ὁ Χριστός περί οὗτος κεῖμαι νόμος ἀναγιγνώσκω αὐτός ; ἢ οὐδέ οἶδα ὅτι ποτέ οὗτος εἰμί ; Πῶς οὖν αὐτός δύναμαι κατορθόω ὁ υἱός , ὅς οὐδέ ὁ νόμος οὐδείς ὁ μέλλω αὐτός διδάσκω πατήρ ; καί εἴθε οὗτος μόνος εἰμί ὁ δήω , ὁ μηδείς ὁ χρήσιμος συμβουλεύω αὐτός , καί οὐ εἄν τοσοῦτος εἰμί · νῦν δέ αὐτός καί πρός τἀναντία ὁδέω . οὐδέ γάρ ἄλλος τίς ὁ πατήρ εἰμί ἀκούω διαλέγω πρός ὁ παῖς , ὅταν αὐτός παρακαλέω ὑπέρ ὁ ὁ λόγος σπουδή , ἀλλά ἢ ευτός ὁ ῥῆμα . ὁ Δεῖνα , φημί , ταπεινός καί ἐκ ταπεινός ὁ ἀπό ὁ λόγος κτάομαι δύναμις , ἄρχω μέγας ἀρχή , πλοῦτος κτάομαι πολύς , γυνή λαμβάνω εὔπορος , οἰκίον ψυχολογώ λαμπρός , φοβερός εἰμί ἅπας καί ἐπίδοξος . πάλιν ἕτερος , ὁ Δεῖνα , φημί , ὁ Ἰταλός γλῶσσα ἐκπαιδεύω , ἐν ὁ βασίλειος εἰμί λαμπρός , καί πᾶς ἄγω καί φέρω ὁ ἔνδον . καί ἕτερος ἕτερος δείκνυμι πάλιν , πᾶς δέ ὁ ἐπί γῆ εὐδοκιμέω δέ ἐν ὁ οὐρανός οὐδέ ἅπαξ τις μιμνήσκω , ἀλλά κλῆς μιμνήσκω ἕτερος ἐπικυρέω , ὡς πᾶς ἀνατρέπω ἐλαύνω .