joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0304.2
η' . Εἰ δὲ βούλει , μηδὲν δι' ἑτέρων ἀνέτω , ἀλλὰ δι' ἑαυτοῦ · καὶ τὴν κακίαν παθόντα καὶ πρὸς τοῦτον ἀγάγαιμεν καὶ πρὸς σέ , μᾶλλον δὲ μὴ b πρὸς σέ , ἀλλὰ πρὸς αὐτὸν τὸν βασιλεύοντα · εἰτα ἰδῶμεν τις μᾶλλον προνοήσει δυνήσε-ται τούτου . Καὶ πρῶτος ἀγέσθω τῶν ἄλλων ὁ πάντων δεινότατα c πεπονθώς . " Ἐστιν γὰρ τις υἱὸν ἔχον μονογε-νή , καὶ ἐ . ἀρχῆς τῆς ὥρας αὐτὸν ἀποβαλεῖν . Τούτου οὔτε ἄρχων , οὔτε βασιλεὺς , οὔτε ἄλλος τις ὠφελήσει δυνήσε-ται , μήτιγε σύ · οὐδὲν γὰρ αὐτῷ δώσεις τοιούτον , οὗν ἀπολύσεχεν . Ἐὰν δὲ πρὸς τὸν υἱὸν ἀγάγῃς τὸν σὸν , πρῶ-τον μὲν αὐτὸν ἀπὸ τε τῆς βίψεως , ἀπὸ τε τοῦ σχήματος , ἀπὸ τε τῆς οἰκείσεως ἀναστήσει ταχέως , καὶ πεῖσει μηδὲν ἠγεῖσθαι τὰ ἀνθρώπινα · ἔπειτα δὲ καὶ λόγοις ἀπελάσει τὸ νέφος εὐψυχίας . Ἀπὸ δὲ τῆς σῆς οἰκίας καὶ πάλιν ἕξει τὸ πένθος · ἐκεῖνος . " Ὅταν γὰρ ἴδῃ ταύτην καθαράν οὖσαν κακῶν , καὶ πολλῆς εὐπραγίας γέμουσαν , καὶ κληρονόμω ἔχουσαν , μᾶλλον κατακαήσεται · ἐκεῖθεν δὲ ἡμερώτερος ἔσται καὶ φιλοσοφώτερος . " Ὅρων γὰρ [ 70 ] τοσαύτης μὲν οὐσίας ὑπερορίαντα τὸν σὸν υἱόν , τοσαύτης δὲ δόξης καὶ λυμπρότητος , οὐχ ἀλήσει τῷ τελευτήσαντι τοσοῦτον . Πῶς γὰρ αὐτὸν δόξει τὸ μηδὲνα κληρονόμω ἔχειν τῶν αὐτοῦ , ὅταν ἴδῃ τούτων πάντων καταρρωγόντα ἕτερον ; Καὶ τοῦτο περὶ φιλοσοφίας ; δὲ λόγους εὐλόγιστον παρ' ἐκείνου ἀκούσεται τοῖς ἔργοις ἐπαληθεύοντος . Σὺ δὲ ἂν χάναι τοῦτ' ἡμῖν μόνον , καὶ ἀθυμίαν αὐτὸν ἐμπλήσεις πολλῆς , ἄτε ἐπ' ἄλλοτρίους φιλοσοφῶν κακούς · ἐκεῖνος δὲ αὐτὸν διὰ τῶν πραγμάτων διδάσκων , πεῖσει ραδίως , ὅτι οὐδὲν ὑπὸ πλὴν ὁ θάνατος ἔχει · οὐ γὰρ πολλοὺς ἀριθμή-σει πατέρας τὰ αὐτὰ πεπονθότας · ἐκεῖνον , ἀλλ' ἑαυτὸν δεῖξει καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἐν τῷ σώματι μελετῶντα τὴν τελευτήν , καὶ πρὸς ταύτην παρεσκευασμένον ἀεὶ , καὶ τοὺς περὶ τῆς ἀναστάσεως λόγους πιστοτέρους ποίησας , οὕτως ἀποπεμφεὶ τὸ πολὺ τῆς ὀδύνης ἀποθέμενον βάρους d , καὶ τῶν συνδειπνῶν καὶ περιδειπνῶν πολλῷ μᾶλλον τὰ τοῦτο ῥήματα , καὶ ἡ διὰ τῶν πραγμάτων ἐπίδειξις ῥάδιον τὸν πλῆθος διαιθεῖναι δυνήσεται . Καὶ τούτοις μὲν οὕτως ἱάσεται e . " Ἀγέσθω δὲ πρὸς αὐτὸν καὶ ἕτερος , εἰ βούλει , νῦν μακρὰ τοῦ · ὀφθαλμοὺς ἐκποπεῖ · τί τοῦτο δυνήση προστιθέναι ; " Ἐκεῖνος μὲν γὰρ δεῖξιν ὅτι οὐδὲν τοῦτο δεινόν , κατακελεισμένος τε f ἐν οἰκίᾳ μικρῷ , καὶ πρὸς ἕτερον ἐπειγόμενος φύς , καὶ τὸ παρὸν οὐδὲν μέγα πρὸς ἐκεῖνο ἡγοῦμενος , παιδεύσει γενναίως τὴν συμφορὰν ἐνεγκεῖν . Ἄλλὰ τοὺς ἐπὶ πρεσβείας πεῖσαι · δυνήση φι-λοσοφεῖν ; Οὐδαμῶς , ἀλλὰ καὶ ἐνοχλήσεις μᾶλλον · τὰ γὰρ οἰκεῖα κτκκ ἐν τοῖς τῶν πέλᾶς ἀγαθοῖς ἀκριβέστερον εἰώ-θαμεν καθορῆν . " Ὁ δὲ υἱὸς ὁ σὸς καὶ τούτους εὐκολώτερον ἀνακτήσεται . Παρήρη τὴν ἀπὸ τῶν εὐγῶν βοήθειαν , πολ-λῷ τούτων ἀπάντων οὖσαν μεῖζονα · παρίρη δὲ , ἐπεὶδὴ πρὸς σὲ μοι νῦν ὁ λόγος ἐστίν . Εἰ δὲ τιμᾶσθαι βούλει διὰ τὸν υἱὸν καὶ μὴ καταφρονεῖσθαι ( εἰκὼς γὰρ σε καὶ τούτων ἐφάν ) , οὐχ οἷα πῶς ἂν ἕτερος μᾶλλον ἔτυχε τοῦτο , ἢ παῖδα κτρισάμενος τὴν ἀνθρωπίνην ὑπερβαίνοντα φύσιν , καὶ λαμπρὸν οὕτω πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης φαίνόμενον , καὶ μετὰ τῆς εὐδοκιμήσεως ταύτης οὐδὲ ἑχθρὸν τινα ἔχοντα . Ἐν ἐκείνῃ μὲν γὰρ ὧν τῇ δυναστείᾳ , πολλοὺς μὲν
Lemmas: ἤ . εἰμί δέ βούλομαι , μηδείς διά ἕτερος ἀνίημι , ἀλλά διά ἑαυτοῦ · καί ὁ κακία πάθος καί πρός οὗτος ἄγω καί πρός σός , μᾶλλον δέ μή b πρός σός , ἀλλά πρός αὐτός ὁ βασιλεύω · εἶτα ὁράω τις μᾶλλον προνοέω δύναμαι οὗτος . καί πρῶτος ἄγω ὁ ἄλλος ὁ πᾶς δεινός c πάσχω . " εἰμί γάρ τις υἱός ἔχω μονογενής , καί εἰ . ἀρχή ὁ ὥρα αὐτός ἀποβάλλω . οὗτος οὔτε ἄρχω , οὔτε βασιλεύς , οὔτε ἄλλος τις ὠφελέω δύναμαι , μήτιγε σῦς · οὐδείς γάρ αὐτός δίδωμι τοιοῦτος , ἐν ἀπολύω . ἐάν δέ πρός ὁ υἱός ἄγω ὁ σός , πρῶτος μέν αὐτός ἀπό τε ὁ βίψεως , ἀπό τε ὁ σχῆμα , ἀπό τε ὁ οἰκείσεως ἀνίστημι ταχέως , καί πείθω μηδείς ἡγέομαι ὁ ἀνθρώπινος · ἔπειτα δέ καί λόγος ἀπέλασις ὁ νέφος εὐψυχία . ἀπό δέ ὁ σός οἰκίον καί πάλιν ἔχω ὁ πένθος · ἐκεῖνος . " ὅταν γάρ ὁράω οὗτος καθαρός εἰμί κακός , καί πολύς εὐπραγία γέμω , καί κληρονόμος ἔχω , μᾶλλον κατακαίω · ἐκεῖθεν δέ ἥμερος εἰμί καί φιλόσοφος . " Ὅρος γάρ [ 70 ] τοσοῦτος μέν οὐσία ὑπερορία ὁ σός υἱός , τοσοῦτος δέ δόξα καί λυμπροτητη , οὐ ἀλάομαι ὁ τελευτάω τοσοῦτος . Πῶς γάρ αὐτός δοκέω ὁ μηδείς κληρονόμος ἔχω ὁ αὐτός , ὅταν ὁράω οὗτος πᾶς καταρρήγνυμι ἕτερος ; καί οὗτος περί φιλοσοφία ; δέ λόγος εὐλόγιστος παρά ἐκεῖνος ἀκούω ὁ ἔργον ἐπαληθεύω . σύ δέ εἄν χάσκω οὗτος ἐγώ μόνος , καί ἀθυμία αὐτός ἐμπίμπλημι πολύς , αὔγ-ασμα ἐπί ἀλλότριος φιλοσοφέω κακός · ἐκεῖνος δέ αὐτός διά ὁ πρᾶγμα διδάσκω , πείθω ῥᾳδίως , ὅτι οὐδείς ὑπό πλήν ὁ θάνατος ἔχω · οὖον γάρ πολύς ἀριθμέω πατήρ ὁ αὐτός πάσχω · ἐκεῖνος , ἀλλά ἑαυτοῦ δείκνυμι κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐν ὁ σῶμα μελέτη ὁ τελευτή , καί πρός οὗτος παρασκευάζω ἀεί , καί ὁ περί ὁ ἀνάστασις λόγος πιστός ποιέω , οὕτως ἀποπέμπω ὁ πολύς ὁ ὀδύνη ἀποτίθημι βάρος d , καί ὁ συνδειπνέω καί περίδειπνον πολύς μᾶλλον ὁ οὗτος ῥῆμα , καί ὁ διά ὁ πρᾶγμα ἐπίδειξις ῥούδιον ὁ πλῆθος διαιτιθημι δύναμαι . καί οὗτος μέν οὕτως ἰάομαι e . " ἄγω δέ πρός αὐτός καί ἕτερος , εἰμί βούλομαι , νῦν μακρός ὁ · ὀφθαλμός ἐκπίνω · τίς οὗτος δύναμαι προστίθημι ; " ἐκεῖνος μέν γάρ δεῖξις ὅτι οὐδείς οὗτος δεινός , κατακλείω τε f ἐν οἰκίον μικρός , καί πρός ἕτερος ἐπείγω φύς , καί ὁ πάρειμι οὐδείς μέγας πρός ἐκεῖνος ἡγέομαι , παιδεύω γενναῖος ὁ συμφορά φέρω . ἀλλά ὁ ἐπί πρέσβυς πείθω · δύναμαι φιλοσοφέω ; οὐδαμός , ἀλλά καί ἐνόχλησις μᾶλλον · ὁ γάρ οἰκεῖος κτκκ ἐν ὁ ὁ πέλας ἀγαθός ἀκριβής εἴωθα καθοράω . " ὁ δέ υἱός ὁ σός καί οὗτος εὔκολος ἀνακτάομαι . Παρήρη ὁ ἀπό ὁ θραυσάντυξ βοήθεια , πολύς οὗτος ἀπαντάω εἰμί μείζων · παρίρη δέ , ἐπειδή πρός σύ ἐγώ νῦν ὁ λόγος εἰμί . εἰμί δέ τιμάω βούλομαι διά ὁ υἱός καί μή καταφρονέω ( ἔοικα γάρ σύ καί οὗτος φημί ) , οὐ οἷος πῶς εἄν ἕτερος μᾶλλον τυγχάνω οὗτος , ἢ παῖς κτερίζω ὁ ἀνθρώπινος ὑπερβαίνω φύσις , καί λαμπρός οὗτος πανταχοῦ ὁ οἰκέω φαίνω , καί μετά ὁ εὐδοκίμησις οὗτος οὐδέ ἐχθρός τις ἔχω . ἐν ἐκεῖνος μέν γάρ ὅς ὁ δυναστεία , πολύς μέν