joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0297.3
ἐγὼν τὸν οὐρανόν · ἵ . Κἂν τελευτῆσαι δὴ , τῆς τροφῆς ὑμῶν ἡδίων οἴσει τὴν τελευτήν , καὶ εὐξεται οὕτως ἀποθανεῖν μᾶλλον , ἢ ὑμεῖς ἐπὶ τῆς πατρίδος · καὶ τῆς εὐνῆς · ὡστε καὶ πλῆνον καὶ φυγάδα καὶ ἀλῆτον τὴν ἑαυτῶν ἔχοντα καὶ οἴκων οἰκίσιν , ἀλλ’ οὐκ ἐνεῖναι εἴποι τις ἂν τὸν πάντων τούτων ἀπηλλαγμένον . Οὐτε γὰρ τῆς πατρίδος αὐτὸν ἐξαγαγεῖν δυνήση , ἕως ἂν μὴ ἐξαγάγῃς τῆς γῆς ἀπάσης · τῶν γὰρ οὐτὸς εἴρησθω , ἐπεὶ κατὰ τὴν ἀληθῆ λόγον τὸς μάλιστα αὐτὸν εἰς τὴν πατρίδα ἀποπέμπεις , ὅταν ἀπὸ τῆς γῆς ἐξαγάγῃς . Ἄλλ’ ὑπὸ τοῦτο πρὸς σὲ τὸν οὐδὲν πλέον τῶν ὁρωμένων εἰδότα . Οὐδὲ γυμνὸν δεῖξαι δυνήση , ἕως ἂν τὰ τῆς ἀρετῆς ἱμάτια περικείμενος ἦ , οὐκ ἂν λυμὴ διαφθείρεις , ἕως ἂν εἴδῃ τὴν δυνατὴν τροφήν . Ἄλλ’ ἐπειδὴ τοῦτο οὐ πλουτοῦντες εἰσιν ἀξισμοί · ὥστε καὶ κατὰ τοῦτο οὐκ ἂν τὴς ἀμαρτίας τοῦτο μὲν πέντας προσεπιπών , καὶ σφόδρα πέντας , εὐπόρους δὲ ἐκείνους ἀκριβῶς . Ὁ γὰρ καὶ τροφῆς καὶ ποτοῦ καὶ οἴκων καὶ ἀναπαύσεως πανταχοῦ δυναμένων εὐπορεῖν , καὶ οὐ μόνον μὴ ἂν ἀλύων , ἀλλὰ καὶ ἡδίων ἐν τούτοις ἢ ὑμεῖς ἐν τοῖς ὑμετέροις διάγων , εὐδολῶν ὅτι πάντων ὑμῶν τῶν πλουτουμένων ἐστὶν εὐπορώτατος τῶν ἐπὶ τῆς οἰκίας μόνης τούτων δυναμένων εὐπορεῖν . Ὦθεν οὐδὲ πενίαν οἶδεν ἐκεῖνος θοργνῆσαι ποτε . Οὐδὲ γὰρ τῇ ἀφθονίᾳ μόνον οὕτως ὁ πλοῦτος βελτίων , οὐδὲ τῇ ἡδονῇ , ἀλλὰ καὶ τῷ ἀνάλυπτος εἶναι , καὶ εἰς πτωχείαν μὴ μεταβαλεῖν ποτε , μηδὲ ὑποκείσθαι τῷ τοῦ μέλλοντος ἀδηλῷ , μηδὲ φροντίδας ἔχειν , μηδὲ βασκανία χειροῦσθαι , ἀλλὰ θαῦμα καὶ ἐπαίνον καὶ εὐφημίαν κεκτηθῆσι πᾶσαν · καίτοι γε ἐκ’ ὑμῶν τολυαντὸν ἐστιν ἰδεῖν . Οὐ γὰρ μόνον ὑμᾶς οὐκ ἐπαινοῦσι διὰ τὸν πλοῦτον , ἀλλὰ καὶ μισοῦσι καὶ ἀποστρέφονται καὶ βασκαίνουσι δὲ ὑμῖν καὶ ἐπιβουλεύουσι οἱ πολλοί · οὐτὸς δὲ ἐπειδὴ πλουτεῖ πλοῦτον τὸν ἀληθῆ , διὰ τοῦτο θαυμάζεται μάλιστα , καὶ διὰ τοῦτο οὐ φθονεῖται οὐδὲ ἐπιβουλεύεται . Ἄλλ’ ἄρα πρὸς ὑγίειαν τις ἐπιτηδεώτερος ; οὐχ ὁ μὲν ἐνεῖν ἐχων καὶ ἄσπερ τὰ ἄγρια τῶν ζῴων εἰωθασί φαγεῖν , ἄτε ἀέρος ἀπολαύων · καὶ ἀροῦ καὶ ναμάτων ὑγιεινῶν καὶ ἄνθων καὶ λειμῶνων καὶ εὐειδίας εἰλικρινούς , οὕτως δὲ [ ὁ ] ὑπὲρ ἐν βορβορῷ κείμενος , μαλακώτερος τὲ ἐστὶ καὶ μᾶλλον ἐπίνοος ; Εἰ δὲ ἐν ὑγείᾳ τὰ προτεῖται παρὰ τούτῳ , δηλονότι καὶ ἐν ἡδονῇ . Τίνα γὰρ οἶε μᾶλλον τρυφᾶν , τὸν ἐπὶ βαθείας κατακεκλιμένον πῶς , παρὰ πηγὴν καθαράν , ὑπὸ σκιὰν δένδρων ἀφύλακων , καὶ τὸν ὀφθαλμὸν ἐστιώμενον τῇ ὄψι , καὶ καθαρωτέραν ἔχοντα τοῦ οὐρανοῦ τὴν ψυχὴν , καὶ ταραχῆς καὶ θορύβου πόρρω καθήμενον , ἢ τὸν ἐν οἰκίσκῳ κατακεκλιμένον ; Οὐ γὰρ δὴ τοῦ ἀέρος τὰ μάρμαρα καθαρώτερα , οὐδὲ τῆς σκιᾶς τῆς ἀπὸ τῶν δένδρων ἢ ἀπὸ τῆς ὀροφῆς τῶν , οὐδὲ ἡ ἡρεμία ἐδάφους ἄνδρες καλλωπιζομένου ποικίλως . Καὶ τούτων αὐτῶν ὑμεῖς οἱ πλουτοῦντες μάρτυρες , οἵς εἰ γὰν ἐπὶ τῶν ὑπερφυῶν δένδρα ἔχειν , καὶ τὴν ἀπὸ τῶν λειμῶνων παραμυθίαν , μᾶλλον ἂν ἐλθεῖν τῆς στέγης τῆς χρυσῆς καὶ τῶν τοιούτων τῶν θαυμαστῶν . Ὅταν γὰρ ἐκ πολλῶν πόνων πρὸς ἄνεσιν ἑαυτοὺς ἀφεῖναι ἐπιθυμήσητε , ταῦτα ἀφέντες , πρὸς ἐκεῖνα βαδίζετε . Ἄλλ’ ὑπὲρ δόξης ἴσως θοργνεῖτε , τῆς πολλῆς ἐκείνης καὶ μεγάλης , οὐδαμοῦ κ φαινομένης
Lemmas: ἐγώ ὁ οὐρανός · ἵ . κἀν τελευτάω δή , ὁ τροφή σύ ἡδύς φέρω ὁ τελευτή , καί εὔχομαι οὕτως ἀποθνῄσκω μᾶλλον , ἢ σύ ἐπί ὁ πατρίς · καί ὁ εὐνή · ὡστε καί πλῆνον καί φυγάς καί ἀλέω ὁ ἑαυτοῦ ἔχω καί οἶκος οἴκισις , ἀλλά οὐ ἔνειμι εἶπον τις εἄν ὁ πᾶς οὗτος ἀπαλλάσσω . οὐ γάρ ὁ πατρίς αὐτός ἐξάγω δύναμαι , ἠώς εἄν μή ἐξάγω ὁ γῆ ἀπασάω · ὁ γάρ οὗτος εἴρω , ἐπεί κατά ὁ ἀληθής λόγος τός μάλιστα αὐτός εἰς ὁ πατρίς ἀποπέμπω , ὅταν ἀπό ὁ γῆ ἐξάγω . ἄλλος ὑπό οὗτος πρός σύ ὁ οὐδείς πλέω ὁ ὁράω οἶδα . οὐδέ γυμνός δείκνυμι δύναμαι , ἠώς εἄν ὁ ὁ ἀρετή ἱμάτιον περίκειμαι εἰμί , οὐ εἄν λύμη διαφθείρω , ἠώς εἄν οἶδα ὁ δυνατός τροφή . ἄλλος ἐπεί οὗτος οὖον πλουτέω εἰμί αξισμοω · ὥστε καί κατά οὗτος οὐ εἄν σής ἁμαρτία οὗτος μέν Πέντας προσεπιπαω , καί σφόδρα Πέντας , εὔπορος δέ ἐκεῖνος ἀκριβῶς . ὁ γάρ καί τροφή καί ποτός καί οἶκος καί ἀνάπαυσις πανταχοῦ δύναμαι εὐπορέω , καί οὖον μόνος μή εἄν ἄλυς , ἀλλά καί ἡδύς ἐν οὗτος ἢ σύ ἐν ὁ ὑμέτερος Διάγων , ευδολαω ὅτι πᾶς σύ ὁ πλουτέω εἰμί εὔπορος ὁ ἐπί ὁ οἰκίον μόνος οὗτος δύναμαι εὐπορέω . ὤθω οὐδέ πενία οἶδα ἐκεῖνος θοργνῆσαι ποτός . οὐδέ γάρ ὁ ἀφθονία μόνος οὕτως ὁ πλοῦτος ἀγαθός , οὐδέ ὁ ἡδονή , ἀλλά καί ὁ ἀνάλυπτος εἰμί , καί εἰς πτωχεία μή μεταβάλλω ποτός , μηδέ ὑπόκειμαι ὁ ὁ μέλλω ἀδηλόω , μηδέ φροντίς ἔχω , μηδέ βασκανία χειρόομαι , ἀλλά θαῦμα καί ἔπαινος καί Εὐφημία κτάομαι πᾶς · καίτοι γε ἐπίτεξ σύ τολυαντὸν εἰμί ὁράω . οὖον γάρ μόνος σύ οὐ ἐπαινέω διά ὁ πλοῦτος , ἀλλά καί μισέω καί ἀποστρέφω καί βασκαίνω δέ σύ καί ἐπιβουλεύω ὁ πολύς · οὗτος δέ ἐπεί πλουτέω πλοῦτος ὁ ἀληθής , διά οὗτος θαυμάζω μάλιστα , καί διά οὗτος οὖον φθονέω οὐδέ ἐπιβουλεύω . ἄλλος ἄρα πρός ὑγίεια τις ἐπιτήδειος ; οὐ ὁ μέν νέος ἔχω καί Ἄσπερ ὁ ἄγριος ὁ ζῷον εἴωθα ἐσθίω , αὔγ-ασμα ἀήρ ἀπολαύω · καί ἀρόω καί νᾶμα ὑγιεινός καί ἄνθος καί λειμών καί ευειδιος εἰλικρινής , οὕτως δέ [ ὁ ] ὑπέρ ἐν βόρβορος κεῖμαι , μαλακός τε εἰμί καί μᾶλλον Ἐπίνοος ; εἰμί δέ ἐν ὑγεία ὁ προτίθημι παρά οὗτος , δηλονότι καί ἐν ἡδονή . τίς γάρ οἶς μᾶλλον τρυφάω , ὁ ἐπί βαθύς κατακλίνω πῶς , παρά πηγή καθαρός , ὑπό σκιά δένδρον ἀφύλακων , καί ὁ ὀφθαλμός ἑστιάω ὁ ὄψις , καί καθαρός ἔχω ὁ οὐρανός ὁ ψυχή , καί ταραχή καί θόρυβος πόρρω κάθημαι , ἢ ὁ ἐν οἰκίσκος κατακλίνω ; οὖον γάρ δή ὁ ἀήρ ὁ μάρμαρον καθαρός , οὐδέ ὁ σκιά ὁ ἀπό ὁ δένδρον ἢ ἀπό ὁ ὀροφή ὁ , οὐδέ ὁ ἠρεμία ἔδαφος ἀνήρ καλλωπίζω ποικίλως . καί οὗτος αὐτός σύ ὁ πλουτέω μάρτυς , οἶς εἰμί γαίνω ἐπί ὁ ὑπερφυής δένδρον ἔχω , καί ὁ ἀπό ὁ λειμών παραμυθία , μᾶλλον εἄν ἔρχομαι ὁ στέγω ὁ χρύσεος καί ὁ τοιοῦτος ὁ θαυμαστός . ὅταν γάρ ἐκ πολύς πόνος πρός ἄνεσις ἑαυτοῦ ἀφίημι ἐπιθυμέω , οὗτος ἀφίημι , πρός ἐκεῖνος βαδίζω . ἄλλος ὑπέρ δόξα ἴσως θοργνεῖτε , ὁ πολύς ἐκεῖνος καί μέγας , οὐδαμοῦ Κ φαίνω