joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0325.2
ια’ . Ἄλλ’ ἐν τοῖς μοναστηρίοις τούτων οὐδὲν ἐστιν ἰδεῖν , ἀλλὰ καὶ τοῖς χειμῶνος χειμῶνος τοσοῦτον , μόνον κάθησιν ἐν λιμένι · καὶ γαλήνην καὶ ἀσφάλειαν πολλήν , [ 96 ] καθάπερ ἐξ οὐρανοῦ τὰ τῶν ἄλλων ἐπισκοποῦντες ναυάγια · καὶ γὰρ πολιτείαν οὐρανὸν πρεσπουσαν εἰποῦ , καὶ ἀγγέλων οὐδὲν χειρόν διέκριναν . Ὡσπερ οὖν ἐν ἐκείνοις οὐκ ἐστιν ἀνωμαλία τις , οὐδ’ οἱ μὲν ἐν εὐημερίᾳ , οἱ δὲ ἐν ἐσχάτοις κακοῖς , ἀλλ’ ἀπαντες ἐν εἰρήνῃ μὲ καὶ χαρᾷ καὶ δόξῃ , οὕτω δὴ καὶ ἐνταῦθα · οὐδεὶς δνεῖδίζει πενίαν , οὐδεὶς ἐπὶ πλοῦτῷ σμεῖνεται · τὸ σὸν καὶ τὸ ἐμόν , τοῦτο δὴ τὸ πάντα ἀνατρέπον καὶ ὀρωβούν ἐξώρισται · καὶ πάντα αὐτοῖς κοινά , καὶ τράπεζα μὴ οἰκτὴς καὶ ἱμάτια . Καὶ τί θαυμαστόν , ὅπου γε καὶ αὐτὴ ἡ ψυχὴ μία πᾶσι καὶ ἡ αὐτή ; Πάντες τὴν αὐτὴν εὐγένειαν εἰσιν εὐγενεῖς , τὴν αὐτὴν δουλείαν δούλοι , τὴν αὐτὴν ἐλευθερίαν ἐλεύθεροι · εἰς ἑκὲ πλοῦτος πᾶσιν ὁ δντος · πλοῦτος , μία δόξα ἢ δντος δόξα · οὐ γὰρ ἐν ὀνόμασιν , ἀλλ’ ἐν πράγμασιν αὐτοῖς τὰ ἀγαθά · μία ἡδονή , μία ἐπιθυμία , μία ἐλπίς πᾶσι , καὶ καθάπερ ἀπὸ κανόνος τινὸς καὶ στάθμης ἅπαντα διηκριβῶται , καὶ ἀνωμαλία μὲν οὐδεμία , τάξις δὲ καὶ ῥυθμὸς καὶ ἁρμονία καὶ πολλὴ τῆς συμφωνίας ἡ ἀκριβεία , καὶ διηνεκὴς εὐθυμία ; ὑπόδειξις . Διὸ πάντες πάντα ποιοῦσι καὶ πάσχουσιν , ἵνα εὐθυμῶσι τὰ καὶ χαίρωσιν . Ἔχει γὰρ μόνον τοῦτο καθαρῶς συμβαῖνον ἐστιν ἰδεῖν , ἄλλοθι δὲ οὐδαμοῦ , οὐ μόνον τῶν παρόντων ὑπερορᾶν , καὶ πᾶσαν ἐκκεχωρισμένον στάσεως μὴ μάχης ὑπόδειξιν , καὶ λαμπρὰς αὐτοῖς εἶναι περὶ τῶν μελλόντων τὰς ἐλπίδας , ἀλλὰ καὶ τῷ τὰ συμβαίνοντα ἐκάστῳ λυπηρὰ καὶ χρηστὰ κοινὰ πάντων εἶναι νομίζειν . Ἡ τε γὰρ ἀθυμία ἀφανίζεται ῥάδιον , ἀναλώσας τὴν ἐνὶ συνδιαφερόμενον τὸ φορτίον ἀπάντων , τῆς τε εὐθυμίας πολλάς ἔχουσι τὰς ὑποθέσεις ε , οὐχ ἐπὶ τοῖς ἑαυτῶν μόνοις εὐφραινομένοις καλοῖς , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τοῖς ἀλλήλων οὐχ ἧττον , ἢ ἐπὶ τοῖς ἑαυτῶν . Πῶς οὖν ἡμῖν οἰχήσεται τὰ πράγματα , ἂν τούτους πάντες ζηλώσωμεν ; Νῦν γὰρ σῆχεται καὶ διεφθαρται διὰ τοὺς πόρῳ τῆς πολιτείας ταύτης ἡ ἡσυχιανόμος . Σὺ δὲ τὰνάντια ψήφιζόμενος ταυτὸ ποιεῖς , ὥσπερ ἂν εἰ τὴν λύραν μὴν ἀκριβῶς ἡρμοσμένην ὡς ἀχρηστον διαβάλλοι , τὴν ἐναντίως δὲ ἔχουσαν , καὶ ἐπιτάσει καὶ ἀνέσει διεφθαρμένην ἀμέτρω , ταύτην ἐπιτηδεῖν εἶναι καὶ πρὸς χρῆσιν καὶ πρὸς τέρψιν λέγοι τῶν θεατῶν . Ἄλλ’ οὐδὲν οῦτε τῆς ἀμουσίας τοῦ ταῦτα λέγοντος ἑτερον τοῦτο μεῖζον τεκμήριον δεδήλωσεν ἂν , οὔτε τῆς βασανίας καὶ μισανθρωπίας τῶν τὰ τοιαῦτα ψηφισομένων δείγμα σαφέστερον ἡ ἄλλο . Ἄλλὰ τίς ὁ τῶν ἐπεικιστέρων λόγος πατέρων ; Μαθέουσαν , ζητεῖ , γράμματι πρότερον , καὶ τὴν τῶν λόγων προσλαβόντες δύναμιν , οὕτως ἐπὶ τὴν φιλοσοφίαν ἀγέσθωσαν ταύτην · τότε ὁ κωλύσων οὐδεὶς . Καὶ πόθεν δὴλον ὅτι πάντως εἰς ἄνδρας ἐκδόσονται ; πολλοὶ γὰρ ἀιώρῳ προαναφασθέντες ἀπήλθον θανάτῳ . Ἄλλ’ Ἔστιν καὶ τοῦτο εἶναι φανερὸν · θύμενοι αὐτοὺς καὶ εἰς ἄνδρας τελείους , τῆς ἐγγυησεται τὴν προτέραν ἅπασαν ἡλικίαν ; Ὡς γὰρ οὐδὲν πρὸς φιλονεικίαν φήγγω , ὅτι εἰ τὸ ὑπὲρ τούτων παρεῖχε θαρρεῖν , οὐδὲ κτησαμένους τὴν δύναμιν ταύτην ἐξήγαγον ἂν , [ 95 ] ἀλλὰ τότε μάλιστα μένειν ἐκλέυσαν , καὶ
Lemmas: ἰά . ἄλλος ἐν ὁ μοναστήριον οὗτος οὐδείς εἰμί ὁράω , ἀλλά καί ὁ χειμών χειμών τοσοῦτος , μόνος καθίημι ἐν λιμήν · καί γαλήνη καί ἀσφάλεια πολύς , [ 96 ] καθάπερ ἐκ οὐρανός ὁ ὁ ἄλλος ἐπισκοπέω ναυάγιον · καί γάρ πολιτεία οὐρανός πρεσπουω εἶπον , καί ἄγγελος οὐδείς χείρων διακρίνω . ὡς οὖν ἐν ἐκεῖνος οὐ εἰμί ἀνωμαλία τις , οὐδέ ὁ μέν ἐν εὐημερία , ὁ δέ ἐν ἔσχατος κακός , ἀλλά ἅπας ἐν εἰρήνη ἐγώ καί χαρά καί δόξα , οὗτος δή καί ἐνταῦθα · οὐδείς δνειδιζω πενία , οὐδείς ἐπί πλοῦτος σμεινω · ὁ σός καί ὁ ἐμός , οὗτος δή ὁ πᾶς ἀνατρέπω καί ὀρωβούν ἐξορίζω · καί πᾶς αὐτός κοινός , καί τράπεζα μή οἰκτός καί ἱμάτιον . καί τίς θαυμαστός , ὅπου γε καί αὐτός ὁ ψυχή εἷς πᾶς καί ὁ αὐτός ; πάνετες ὁ αὐτός εὐγένεια εἰμί εὐγενής , ὁ αὐτός δουλεία δοῦλος , ὁ αὐτός ἐλευθερία ἐλεύθερος · εἰς ἐπίτεξ πλοῦτος πᾶς ὁ δίς · πλοῦτος , εἷς δόξα ἢ δίς δόξα · οὖον γάρ ἐν ὄνομα , ἀλλά ἐν πρᾶγμα αὐτός ὁ ἀγαθός · εἷς ἡδονή , εἷς ἐπιθυμία , εἷς ἐλπίς πᾶς , καί καθάπερ ἀπό κανών τις καί στάθμη ἅπας διακριβόω , καί ἀνωμαλία μέν οὐδείς , τάξις δέ καί ῥυθμός καί ἁρμονία καί πολύς ὁ συμφωνία ὁ ἀκρίβεια , καί διηνεκής εὐθυμία ; ὑπόδειξις . Διὸ πᾶς πᾶς ποιέω καί πάσχω , ἵνα εὐθυμέω ὁ καί χαίρω . ἔχις γάρ μόνος οὗτος καθαρός συμβαίνω εἰμί ὁράω , ἄλλοθι δέ οὐδαμοῦ , οὖον μόνος ὁ πάρειμι ὑπεροράω , καί πᾶς ἐκχωρίζω στάσις μή μάχη ὑπόδειξις , καί λαμπρός αὐτός εἰμί περί ὁ μέλλω ὁ ἐλπίς , ἀλλά καί ὁ ὁ συμβαίνω ἕκαστος λυπηρός καί χρηστός κοινός πᾶς εἰμί νομίζω . ὁ τε γάρ ἀθυμία ἀφανίζω ῥούδιον , ἀναλίσκω ὁ ἐν συνδιαφέρω ὁ φορτίον ἀπαντάω , ὁ τε εὐθυμία πολύς ἔχω ὁ ὑπόθεσις ε , οὐ ἐπί ὁ ἑαυτοῦ μόνος εὐφραίνω καλός , ἀλλά καί ἐπί ὁ ἀλλήλων οὐ κακός , ἢ ἐπί ὁ ἑαυτοῦ . Πῶς οὖν ἐγώ οἴχομαι ὁ πρᾶγμα , εἄν οὗτος πᾶς ζηλόω ; νῦν γάρ ἔχω καί διαφθείρω διά ὁ πόρος ὁ πολιτεία οὗτος ὁ ἡσυχιανόμος . σύ δέ τἀναντία ψηφίζω τατός ποιέω , ὥσπερ εἄν εἰμί ὁ λύρα μήv ἀκριβῶς ἁρμόζω ὡς ἄχρηστος διαβάλλω , ὁ ἐναντίος δέ ἔχω , καί ἐπίτασις καί ἄνεσις διαφθείρω ἄμετρος , οὗτος ἐπιτήδειος εἰμί καί πρός χρῆσις καί πρός τέρψις λέγω ὁ θεατής . ἄλλος οὐδείς οὔτε ὁ ἀμουσία ὁ οὗτος λέγω ἕτερος οὗτος μείζων τεκμήριον δηλόω εἄν , οὔτε ὁ βασανίας καί μισανθρωπία ὁ ὁ τοιοῦτος ψηφίζω δείγμα σαφής ὁ ἄλλος . ἀλλά τίς ὁ ὁ επεικιστερεω λόγος πατήρ ; μαθεουω , ζητέω , γράμμα πρότερος , καί ὁ ὁ λόγος προσλαμβάνω δύναμις , οὕτως ἐπί ὁ φιλοσοφία ἄγω οὗτος · τότε ὁ κωλύω οὐδείς . καί πόθεν δῆλος ὅτι πάντως εἰς ἀνήρ ἐκδίδωμι ; πολύς γάρ αἰωρέω προαναφαίνω ἀπέρχομαι θάνατος . ἄλλος ἔρτις καί οὗτος εἰμί φανερός · θύμενος αὐτός καί εἰς ἀνήρ τέλειος , ὁ ἐγγυάω ὁ πρότερος ἅπας ἡλικία ; ὡς γάρ οὐδείς πρός φιλονεικία φήγγω , ὅτι εἰμί ὁ ὑπέρ οὗτος παρέχω θαρσέω , οὐδέ κτάομαι ὁ δύναμις οὗτος ἐξάγω εἄν , [ 95 ] ἀλλά τότε μάλιστα μένω κλέω , καί