joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0345.1
σε·ράτωμεν , ὥστε αὐτοὶς ἀφεῖναι τὸν τῆς εὐσεβείας πλοῦτὸν , τὸν μένοντα , καὶ συναποδημῦναι , καὶ οὐκ ἐνταῦθα μένον , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖ μέγιστα δύνασθαι δυνάμενον . 'Ο μὲν γὰρ βιωτικὸς οὔτε συμμεταστήσεται , καὶ ἐνταῦθα δὲ προσαπολείται , καὶ τοὺς ἔχοντας πολλάκις προσπαμπλεῖ · οὕτως δὲ καὶ ἐνταῦθα κάκεισε βέβαιος ἔσται , καὶ διατη-ρήσει μετὰ πολλῆς ἀσφαλείας τοὺς κεκτημένους αὐτόν . Καὶ γὰρ οὕτως ἔχει · ὁ μὲν τὰ ἐν τῇ γῇ προτιμῶν τῶν πνευματικῶν , κάκεινον ἐκπεσεῖται καὶ τούτων · ὁ δὲ τῶν οὐρανίων ἐπιθυμῶν , καὶ τῶν ἐπὶ γῆς τεύξεται πάν-τως . Οὐχ ἡμῶς οὖτος ὁ λόγος , ἀλλ' αὐτοῦ τοῦ ταῦτα παρασχεῖν μέλλοντος Κυρίου a . Ζητεῖτε γάρ , φησὶ , τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , καὶ ταῦτα πάντα προστεθή-σεται ὑμῖν . Τί ταύτης δοχὴν γένοιτ' ἂν τῆς τιμῆς ; Φρόντιζε , φησίν , ὑπὲρ τῶν πνευματικῶν , ἐμοὶ δὲ ἄφες πάντα τὰ σά . " Ὡσπερ ἂν εἰ τις πατὴρ φιλόστοργος οἰκίας ἐπιμελεῖσθαι καὶ οἰκετῶν προστασίαν καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων μεταχειρίζοιτο , τῷ παίδι φιλοσοφίᾳ μόνην σχο-λάζεσθαι παραυνοιθῆ b · οὕτω δὴ καὶ ὁ Θεός . Πειθώμεθα τούτων , καὶ ζητωμεν τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ , καὶ οὕτω πινταχοῦ τοὺς τε παῖδας δοχίμους ἀφώμεθα , καὶ αὐτοὶ μετ' ἐκείνων ἐσόμεθα λαμπροί , καὶ τῶν παρόντων ἀπο-λαυσομέθω , ἂν τῶν μελλόντων καὶ οὐρανίων ἐρώμεν μόνον . Ταῦτα πειθόμενοι μὲν ὑμῖν μέγαν οἴσει τὸν μι-σθόν , ἀντιλέγοντι δὲ καὶ ἀπειθοῦσι χαλεπωτέραν τὴν τιμωρίαν . Οὐ γὰρ ἐνὶ καταφυγὴν εἰς ἀπολογίαν , οὐδὲ εἰπεῖν ὅτι · ὁ ταῦτα διδάσκων οὐδὲς ἦν . Μάλιστα μὲν οὖν καὶ πρὸ τῶν ἡμετέρων λόγων ἡ ἀπολογία αὕτη ἀνήρ-το , τῆς τε φύσεως ἔχουσης ἀκριβῶς τὸ κριτήριον τῶν καλῶν , καὶ τῶν οὐ τοιούτων , τῆς τε φιλοσοφίας ταύτης πανταχοῦ προκειμένης , τῶν τε ἐν τῷ βίῳ κακῶν ἐκαινῶν ἔντων καὶ τοὺς σφόδρα ἄροντας αὐτοῦ πρὸς τὴν ἄρη-μίαν ἐλάσσει . Καὶ σιγῶντων μὲν οὖν , ὅπερ ἔφη , τὰ τῆς ἀπολογίας ἀνήρτο , νυνὶ δὲ πολλῷ πλέον μετὰ τοὺς μα-κρούς λόγους τούτους , καὶ τὴν τοσαύτην παραίνεσιν , τὴν τε ἀπὸ τῶν πραγμάτων , τὴν τε σαφεστέραν τὴν ἀπὸ τῶν θείων Γραφῶν . Καὶ εἰ μὲν ἦν οἴκοι μένοντας μὴ διαφθα-ρῖναι τέλειον , ἀλλὰ τὴν γοῦν ἐγγύτατην τάξιν τῆς σωτη-ρίας λαχεῖν , μάλιστα μὲν οὐδ' οὕτως ἂν τὴν κόλασιν διεσφύγομεν , τοὺς ἐπὶ βίου ἀχριέστερον βαδίζεσθ ἐπει-γομένους κωλύοντες , καὶ ἐν τοῖς βιωτικωτέροις κατ-έχοντες πρὸς τὸν οὐρανὸν πτῆναι ἐπειγομένους · ὅταν δὲ μηδὲ τοῦτο ἐξῆ , ἀλλ' ἀνάγκη πάντως ἀπολέσθαι , καὶ περὶ τῶν ἐσχάτων ὁ κίνδυνος ἦ , τίνὰ συγγνώμην ἔχομεν , τίνὰ δὲ ἀπολογίαν , οὐ μόνον τῶν οἰκείων ἀμαρ-τημάτων , ἀλλὰ καὶ τῶν μετὰ ταῦτα τοὺς παῖδας ἀμαρ-τανομένων τὰς εὐθύνας ἐφ' ἑαυτοὺς ἕλκοντες χαλεπω-τέρας ; Οὐ γὰρ οὕτως ἐκείνους οἶμαι τιμωρηθήσεσθαι ὑπὲρ ὧν ἂν πταίσωσι μετὰ ταῦτα , εἰς τὸ κλῦδώνιον τοῦτο κατασπασθέντας , ὡς ἡμᾶς τοὺς τὴν ἀνάγκην αὐ-τοῖς παριστήσαντας ταύτην . Εἰ γὰρ ο' τὸ ἔναι σκανδαλίζοντι συμφέρε · μετὰ μὲν καταποντισθήναι εἰς τὴν ὀλάσσαν , τοὺς τὴν ὠμότητα ταύτην καὶ ἀπηνείαν εἰς τοὺς παῖδας ἐνδεικνυμένους ποία τιμωρία ἀρκέσει καὶ κόλασις ; Διὸ παρακαλῶ καθυφαιναὶ τῆς φιλονεικίας , καὶ γενέσθαι φιλοσόφων παίδων πατέρας . Οὐδὲ γὰρ ἐκεῖνο ἔστιν εἰπεῖν , ὅπερ [ 115 ] ἀκούω πολλοὺς σκηπτομένους . Τί δὲ τοῦτο
Lemmas: σε·ράτωμεν , ὥστε αὐτός ἀφίημι ὁ ὁ εὐσέβεια πλοῦτος , ὁ Μένων , καί συναποδημέω , καί οὐ ἐνταῦθα μένω , ἀλλά καί ἐκεῖ μέγας δύναμαι δύναμαι . 'Ο μέν γάρ βιωτικός οὔτε συμμεθίστημι , καί ἐνταῦθα δέ προσαπολύω , καί ὁ ἔχω πολλάκις προσπαμπλεῖ · οὕτως δέ καί ἐνταῦθα κἀκεῖσε βέβαιος εἰμί , καί διατηρέω μετά πολύς ἀσφάλεια ὁ κτάομαι αὐτός . καί γάρ οὕτως ἔχω · ὁ μέν ὁ ἐν ὁ γῆ προτιμάω ὁ πνευματικός , ἐκεῖνος ἐκπίπτω καί οὗτος · ὁ δέ ὁ οὐράνιος ἐπιθυμέω , καί ὁ ἐπί γῆ τυγχάνω πάντως . οὐχ μου οὗτος ὁ λόγος , ἀλλά αὐτός ὁ οὗτος παρέχω μέλλω κύριος a . ζητέω γάρ , φημί , ὁ βασίλειος ὁ Θεός , καί οὗτος πᾶς προστίθημι σύ . τις οὗτος δοχή γίγνομαι εἄν ὁ τιμή ; φροντίζω , φημί , ὑπέρ ὁ πνευματικός , ἐγώ δέ ἀφίημι πᾶς ὁ σός . " ὡς εἄν εἰμί τις πατήρ φιλόστοργος οἰκίον ἐπιμελέομαι καί οἰκέτης προστασία καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω μεταχειρίζω , ὁ παῖς φιλοσοφία μόνος σχολάζω παραυνοιθῆ b · οὗτος δή καί ὁ Θεός . πείθω οὗτος , καί ζητέω ὁ βασίλειος ὁ Θεός , καί οὗτος πινταχοῦ ὁ τε παῖς δοχιμος ἀφίημι , καί αὐτός μετά ἐκεῖνος εἰμί λαμπρός , καί ὁ πάρειμι ἀπολαύω , εἄν ὁ μέλλω καί οὐράνιος ἐράω μόνος . οὗτος πείθω μέν σύ μέγας φέρω ὁ μισθός , ἀντιλέγω δέ καί ἀπειθέω χαλεπός ὁ τιμωρία . οὖον γάρ ἐν καταφυγή εἰς ἀπολογία , οὐδέ εἶπον ὅτι · ὁ οὗτος διδάσκω οὐδή εἰμί . μάλιστα μέν οὖν καί πρό ὁ ἡμέτερος λόγος ὁ ἀπολογία οὗτος ἀναίρω , ὁ τε φύσις ἔχω ἀκριβῶς ὁ κριτήριον ὁ καλός , καί ὁ οὖον τοιοῦτος , ὁ τε φιλοσοφία οὗτος πανταχοῦ πρόκειμαι , ὁ τε ἐν ὁ βίος κακός καινός ἵημι καί ὁ σφόδρα ἀείρω αὐτός πρός ὁ ἄρη-μίαν ἐλαύνω . καί σιγάω μέν οὖν , ὅσπερ φημί , ὁ ὁ ἀπολογία ἀναίρω , νυνί δέ πολύς πλέω μετά ὁ μακρός λόγος οὗτος , καί ὁ τοσοῦτος παραίνεσις , ὁ τε ἀπό ὁ πρᾶγμα , ὁ τε σαφής ὁ ἀπό ὁ θεῖον Γραφής . καί εἰμί μέν εἰμί οἴκοι μένω μή διαφθείρω τέλειος , ἀλλά ὁ γοῦν ἐγγύς τάξις ὁ σωτηρία λαγχάνω , μάλιστα μέν οὐδέ οὕτως εἄν ὁ κόλασις διεσφύγομεν , ὁ ἐπί βίος ἀχριέστερον βαδίζω ἐπείγω κωλύω , καί ἐν ὁ βιωτικός κατέχω πρός ὁ οὐρανός πέτομαι ἐπείγω · ὅταν δέ μηδέ οὗτος ἔξεστι , ἀλλά ἀνάγκη πάντως ἀπόλλυμι , καί περί ὁ ἔσχατος ὁ κίνδυνος εἰμί , τις συγγνώμη ἔχω , τις δέ ἀπολογία , οὖον μόνος ὁ οἰκέω ἀμάρτημα , ἀλλά καί ὁ μετά οὗτος ὁ παῖς ἁμαρτάνω ὁ εὐθύνω ἐπί ἑαυτοῦ ἕλκω χαλεπός ; οὖον γάρ οὕτως ἐκεῖνος οἴομαι τιμωρέω ὑπέρ ὅς εἄν πταίω μετά οὗτος , εἰς ὁ κλυδώνιον οὗτος κατασπάω , ὡς ἐγώ ὁ ὁ ἀνάγκη αὐ-τός παρίστημι οὗτος . εἰμί γάρ οὐ ὁ ἔναι σκανδαλίζω συμφέρω · μετά μέν καταποντίζω εἰς ὁ ὄλλυμι , ὁ ὁ ὠμότης οὗτος καί ἀπήνεια εἰς ὁ παῖς ἐνδείκνυμι ποῖος τιμωρία ἀρκέω καί κόλασις ; Διὸ παρακαλέω καθυφαιναὶ ὁ φιλονεικία , καί γίγνομαι φιλόσοφος παῖς πατήρ . οὐδέ γάρ ἐκεῖνος εἰμί εἶπον , ὅσπερ [ 115 ] ἀκούω πολύς σκήπτω . τις δέ οὗτος