joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0281.1
ποίας αἰτίας , καὶ πρὸς τί βλέποντες τοὺς λίθους εἰς τὸ ὕψος βάλλουσι , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀκοντίζουσι τὰ βέλη , καὶ τῷ τῆς εἰρήνης πολεμοῦσι Θεῷ ; Σαμαῖας μὲν γὰρ καὶ οἱ Φαραβαῖοι καὶ οἱ Ἄρχοντες τῇ Ἁστυρίων καὶ πάντας ἐκεῖνοι ἔσφαρσά τε ἤσαν , ὡς καὶ ἀπ’ αὐτῶν τῶν ὀνομάτων ἐστιν ἰδεῖν , καὶ τῆς Ἰουδαϊκῆς μακρὰν ἤσχηστο πολιτείας , 46 καὶ οὐκ ἐβούλοντο προσκοινοῦντες αὐτοῖς ἀνθρώπους αὐξομένους ὁρᾶν · τὴν γὰρ δύναμιν τὴν ἐκείνων τῶν σφῶν αὐτῶν ἐξουσίαν ὁρῶν ἐπισκοτεῖν φροντοῦντο · οὐτοῖ δὲ ποίας αὐτοῖς ἐλευθερίας ἐλαττομένης , ποίας ἐκκοπτομένης ἀδείας , τίνας τῶν κρατούντων συμπράττοντας ἔχοντας , ταῦτα ἐτόλμησαν ; Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ ἔχον τοὺς Περσῶν βασιλεῖς ταῦτα βουλομένους αὐτοῖς · οἱ δὲ ἡμέτεροι τάναντία τούτων , ὡς ἐμαυτὸν πειθώ , καὶ ἐπιθυμοῦσι καὶ ἐχόνται . Ὦσεν καὶ πολλὴς ὑπεπλήσθαι τῆς ἀπορίας , ὅτι τῶν βασιλέων ἐν εὐσέβειά ζώντων , τοιαῦτα σύ λέγεις ἐν μέσαις τολμᾶσθαι ταῖς πόλεσι . Ὁ δὲ φησιν · Ἄν καὶ τοῦτο τοῦ παραδοξοτέρου μάθης , ὅτι καὶ οἱ ταῦτα ἐργάζοντες εὐσεβεῖς τε εἶναι βούλονται , καὶ Χριστιανούς καλοῦσιν αὐτούς , πολλοὶ δὲ αὐτῶν καὶ τῶν ἤδη μεμιμημένων εἰσὶ καὶ τις αὐτῶν τῶν τοιούτων πολλοῦ τοῦ διαβόλου πνεύσαντος εἰς αὐτὸν ὁ , διὰ τῆς βιαρᾶς γλώσσης ἐκείνης ἐτόλμησεν εἰπεῖν , ὅτι καὶ τῆς πίστεως ἀποστήσεται , καὶ θύσεται δαίμοσιν · ἀπονηγενῆσαι γὰρ ὁρῶν ἀνθρώπους ἐλευθέρους καὶ εὐγενεῖς καὶ δυναμένους ἐν τρυφῇ ζῆν , ἐπὶ τὸν σκληρὸν τοῦτον ἀγνοῦμεν βίον . Ταῦτα ἀκούσας ἐγὼ ἐπλήγην τε πληγὴν χαλεπωτέραν , καὶ ὅσα ἀπὸ τοῦτου χακὰ στοχαζόμενος , τὴν τε οἰκουμένην ἐθρήνησα ὅπασαν , καὶ πρὸς τὸν Θεὸν ἔλεγον · Ἄρον τὴν ψυχήν μου ἀπ’ ἐμοῦ , καὶ ἐκ τῶν ἀναγκῶν μου ἐξάγαγέ με , καὶ ἀπάλλαξον τῆς ἐπίχρου ταύτης ζωῆς , καὶ πρὸς τὸν χῶρον μετάστησον ἐκεῖνον , ἔνθα τοιούτου οὐδὲν οὔτε ἕτερος ἐρεῖ τις , οὔτε ἀκούσομαι ἐγώ . Οἷα μὲν γὰρ , ὅτι ἀπελθόντα ἐντεῦθεν τὸ σκότος διαδέξεται τὸ ἐξώτερον , ἔνθα πολὺς ὁ κλαυθμὸς καὶ ὁ βρυγμὸς τῶν ὀδόντων · ἀλλ’ ὅτιον ἐμοὶ βρυγόντων ἀκούειν ὀδόντων , ἢ τοιαῦτα ἠχοῦντων ῥήματα . Ἰδὼν δὲ με πενθοῦντα ἐκείνους στροφύς , Ἄλλ’ οὐ τούτων , φησίν , ὁ καιρὸς νῦν · οὐδὲ γὰρ δὴ τοὺς ἀπολωλέτας καὶ ἀπολλυμένους τοὺς δάκρυσι τούτοις ἀνακτήσασθαι δυνατὴ ποτέ · ἀλλὰ γὰρ ὁμᾶι μὴ στῆσεσθαι τὸ δεῖνον . Χρὴ δὲ ὁρᾶν ὅπως σβέσωμεν τὴν πυράν , καὶ στήσωμεν τὸν λοιμὸν , τὸ γε ἡμέτερον μέρος · καὶ εἰ γέ μοι τι πείθοι , τῶν ὀδυρμῶν τούτων ἀρξάμενος , Ἐργασαὶ λόγον παραίνειν ἔχοντα τοὺς νοσοῦσι καὶ στασιάζουσι , πρὸς τε τὴν ἑαυτῶν , πρὸς τε τὴν κοινὴν ἀπάντων σωτηρίαν ἀνθρώπων . Καὶ τὸ βιβλίον ἐγὼ τοῦτο λαβὼν , ἀντ’ ἄλλου τινὸς φαρμάκου ταῖς τῶν καμνόντων ἐνέθησα χερσίν · καὶ γὰρ εἰσι τοὺς τὰ τοιαῦτα νοσοῦντας φίλοι πολλοί , καὶ ἀνέγνεται ἐπελθεῖν καὶ ἅπαξ καὶ δις καὶ πολλάκις , καὶ ὅσα ὅτι ταχέως ἀπαλλάζονται τοῦ λοιμοῦ . Σὺ μὲν , ἔφη , πρὸς τὸ μέτρον τῆς ἀγάπης καὶ τὰ τῆς δυναμεως τῆς ἡμετέρας μετρεῖς · ἐμοὶ δὲ οὔτε πάρεισι τις λόγων ἰσχύς , τῇ τε εἶναι δοκοῦσῃ χρήσασθαι εἰ · ὑπόθεσιν τοιαύτην αἰτῶμαι , ἄλλων μὲν οὐδενὰ τοσοῦτον , Ἑλλήνας δὲ ἀπαντας , τοὺς τε δυντας τοὺς τε ἐπιγνομένους , οὓς ἀεὶ τῶν δογμάτων οὐχ ἥττον ἀ ἐπι
Lemmas: Ποίας αἴτιος , καί πρός τίς βλέπω ὁ λίθος εἰς ὁ ὕψος βάλλω , καί πρός ὁ οὐρανός ἀκοντίζω ὁ βέλος , καί ὁ ὁ εἰρήνη πολεμέω Θεός ; Σαμαίας μέν γάρ καί ὁ Φαραβαῖοι καί ὁ ἄρχω ὁ αστυριον καί πᾶς ἐκεῖνος ἔσφαρσά τε ἀσάω , ὡς καί ἀπό αὐτός ὁ ὄνομα εἰμί ὁράω , καί ὁ Ἰουδαϊκός μακράν ἔχω πολιτεία , 46 καί οὐ βούλομαι προσκοινόω αὐτός ἄνθρωπος αὐξάνω ὁράω · ὁ γάρ δύναμις ὁ ἐκεῖνος ὁ σφεῖς αὐτός ἐξουσία ὁράω ἐπισκοτέω φροντοῦντο · οὗτος δέ Ποίας αὐτός ἐλευθερία ἐλασσόω , Ποίας ἐκκόπτω ἄδεια , τίς ὁ κρατέω συμπράσσω ἔχω , οὗτος τολμάω ; ἐκεῖνος μέν γάρ ἔχω ὁ Πέρσης βασιλεύς οὗτος βούλομαι αὐτός · ὁ δέ ἡμέτερος τἀναντία οὗτος , ὡς ἐμαυτοῦ πειθώ , καί ἐπιθυμέω καί ἔχω . ὠθέω καί πολύς ὑποπίμπλημι ὁ ἀπορία , ὅτι ὁ βασιλεύς ἐν εὐσέβεια ζῶ , τοιοῦτος σῦς λέγω ἐν μέσος τολμάω ὁ πόλις . ὁ δέ φημί · ἄν καί οὗτος ὁ παράδοξος μανθάνω , ὅτι καί ὁ οὗτος ἐργάζομαι εὐσεβής τε εἰμί βούλομαι , καί Χριστιανός καλέω αὐτός , πολύς δέ αὐτός καί ὁ ἤδη μιμέομαι εἰμί καί τις αὐτός ὁ τοιοῦτος πολύς ὁ διάβολος πνέω εἰς αὐτός ὁ , διά ὁ βιαειρω γλῶσσα ἐκεῖνος τολμάω εἶπον , ὅτι καί ὁ πίστις ἀφίστημι , καί θύω δαίμων · ἀπονηγενῆσαι γάρ ὁράω ἄνθρωπος ἐλεύθερος καί εὐγενής καί δύναμαι ἐν τρυφή ζῶ , ἐπί ὁ σκληρός οὗτος ἀγνέω βίος . οὗτος ἀκούω ἐγώ πλήσσω τε πληγή χαλεπός , καί ὅσος ἀπό οὗτος χάκα στοχάζομαι , ὁ τε οἰκέω θρηνώ ὀπάζω , καί πρός ὁ θεός λέγω · ἄρος ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπό ἐγώ , καί ἐκ ὁ ἀνάγκη ἐγώ ἐξάγω ἐγώ , καί ἀπαλλάσσω ὁ ἐπίχροος οὗτος ζωή , καί πρός ὁ χῶρος μεθίστημι ἐκεῖνος , ἔνθα τοιοῦτος οὐδείς οὔτε ἕτερος εἴρω τις , οὔτε ἀκούω ἐγώ . οἷος μέν γάρ , ὅτι ἀπέρχομαι ἐντεῦθεν ὁ σκότος διαδέχομαι ὁ ἐξώτερος , ἔνθα πολύς ὁ κλαυθμός καί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς · ἀλλά ὅστις ἐγώ βρύκω ἀκούω ὀδούς , ἢ τοιοῦτος ἠχέω ῥῆμα . εἶδον δέ ἐγώ πενθέω ἐκεῖνος στροφή , ἄλλος οὖον οὗτος , φημί , ὁ καιρός νῦν · οὐδέ γάρ δή ὁ ἀπόλλυμι καί ἀπολύω ὁ δάκρυ οὗτος ἀνακτάομαι δυνατός ποτός · ἀλλά γάρ ὁμός μή ἵστημι ὁ δεῖνος . χρή δέ ὁράω ὅπως σβέννυμι ὁ πυρά , καί ἵστημι ὁ λοιμός , ὁ γε ἡμέτερος μέρος · καί εἰμί γε ἐγώ τίς πείθω , ὁ ὀδυρμός οὗτος ἄρχω , ἐργάζομαι λόγος παραινέω ἔχω ὁ νοσέω καί στασιάζω , πρός τε ὁ ἑαυτοῦ , πρός τε ὁ κοινός ἀπαντάω σωτηρία ἄνθρωπος . καί ὁ βιβλίον ἐγώ οὗτος λαμβάνω , ἀντί ἄλλος τις φάρμακον ὁ ὁ κάμνω ἐντίθημι χείρ · καί γάρ εἰμί ὁ ὁ τοιοῦτος νοσέω φίλος πολύς , καί ἀναγιγνώσκω ἐπέρχομαι καί ἅπαξ καί δις καί πολλάκις , καί ὅσος ὅτι ταχέως ἀπαλλάσσω ὁ λοιμός . σύ μέν , φημί , πρός ὁ μέτρον ὁ ἀγάπη καί ὁ ὁ δύναμις ὁ ἡμέτερος μετρέω · ἐγώ δέ οὔτε πάρειμι τις λόγος ἰσχύς , ὁ τε εἰμί δοκέω χράω εἰμί · ὑπόθεσις τοιοῦτος αἰτέω , ἄλλος μέν οὐδείς τοσοῦτος , Ἕλλην δέ ἅπας , ὁ τε δυντας ὁ τε ἐπιγιγνώσκω , ὅς ἀεί ὁ δόγμα οὐ ἥσσων ὅς ἐπι