joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0292.5
α’ . Ἱκανὰ μὲν οὖν καὶ ταῦτα ἔσταισιν ἐργάσασθαι καὶ φρίκη · κἂν τὸ προφητικὸν τις ἐκεῖνο ἐπὶ τούτοις φθέγγηται νῦν , ὅτι , Ἐξέστη ὁ οὐρανὸς ἐπὶ τούτω , καὶ ἐξριξετ ἡ γῆ ἐπὶ πλεῖον σφοδρῶς · καὶ , ὅτι , Ἐκστασις καὶ σφρακτὰ ἐπρησθη ἐπὶ τῆς γῆς , εὐχαιρος πάντα τὰ τοιαῦτα ἐρεῖ . Τὸ δὲ τούτων χαλεπώτερον , ὅτι οὐ μόνον ἀλλότριον τινες , καὶ οὐδὲν τοῖς συμβουλευομένοις προσἡκοντας τοιαῦτα ἀγανακτοῦσι καὶ δυσχεραῖνουν , ἀλλὰ συγγενεῖς καὶ πατέρες ἔμαθον ὑπὲρ τούτων ὀργίζεσθαι . Καίτοι γε οὐκ ἀγνοῶ ὅτι πολλοὶ πρὸς μὲν τοὺς πατέρας τοῦτο ποιούντας οὐ σφόδρα ἐκπλήττονται · ἀποκρίνεσθαι δὲ φασὶ τῷ θυμῷ , ὅταν ἴδωσι τοὺς μὴτε πατέρας , μὴτε φίλους , μὴτε συγγενεῖς , μὴτε ἄλλοθεν ποθεν ἐπιτηδεύσις , πολλάκις δὲ καὶ ἀγνοῦντας ὄντας τοὺς φιλοσοφεῖν αἰρομένους τὸ αὐτὸ τοῦτο πάσχοντας , καὶ μᾶλλον τῶν πατέρων δακνομένους , καὶ πολεμοῦντας , καὶ κατηγοροῦντας τῶν ἀναπεισάντων αὐτούς . Ἐμοὶ δὲ τοῦναντίον εἶναι δοκεῖ θαυμαστὸν ἄ . Τοὺς μὲν γὰρ μὴτε κηδεμονίας , μὴτε φιλίας ἔχοντας τι δικαίωμα , οὐδὲν ἀπεικὲς ἐστιν ἐπὶ τοῖς ἀλλοτρίοις ἀλγεῖν ἀγαθοῖς , πῇ μὲν ὑπὸ βλαστανίας ἀλισκομένους , πῇ δὲ τῆς οἰκείας κακίας τὴν τῶν ἄλλων ἀπόλειψιν εὐτυχίαν εἶναι νομίζοντας · ἀλλίως μὲν καὶ ταλαιπώρως , νομίζοντας δ’ οὐν ὅμως · τὸ δὲ τοὺς γεννησαμένους , τοὺς ἀναθρεψάμενους , τοὺς καθ’ ἑκάστην εὐχόμενους ἡμέραν εὐδοκιμωτέρους σφῶν αὐτῶν τοὺς παῖδας ἰδεῖν , τοὺς πάντα διὰ τοῦτο καὶ ποιούντας καὶ πάσχοντας · τούτους δὲ ὡσπερ ἐκ τινος μέθης ἐξαφνης μεταβαλλομένους ἀλγεῖν , ἐπὶ φιλοσοφίᾳ τῶν παίδων ἀγομένων αὐτοῖς · τοῦτο ἐστιν τὸ μάλιστα πάντων ἐγὼ θαυμάζω , καὶ τοῦ πάντα διεφθαρὸν τακμῆριον εἶναι φημὶ ἱκανόν . Τοῦτο γὰρ οὐδ’ ἐπὶ τῶν ἐμπροσθεν χρόνων ἔχοι τις ἂν γεγεννημένον εἰπεῖν , ὅτε καὶ τῆς πλάνης ἐκράτει λαμπρῶς · ἀλλ’ ἐγένετο μὲν ἀπαξ ἐν Ἐλληνίδι πόλει , τυραννουμένη δέ . Οὐδὲ γὰρ δὴ τότε τῶν γονέων τις καλὰπερ νῦν , ἀλλ’ οἱ τὴν ἀκρόπολιν καταλαβόντες , μᾶλλον δὲ οὐδὲ οὗτοι πάντες , ἀλλὰ καὶ τούτων αὐτῶν ὁ μαρτυτᾶτος τῶν Σωκράτην καλέσας , ἐχέλευσεν τὸν ὑπὲρ φιλοσοφίας ἀποστήναι λόγων . Ἄλλ’ ἐκεῖνος μὲν καὶ τύραννος καὶ ἄπιστος καὶ ὡμὸς καὶ ἐπ’ ἀνατροπὴ τῆς πολιτείας ἀπαντὰ πράττων , καὶ τοῖς ἀλλοτρίοις ἐνεργῶν κακοῖς , καὶ εἰδὼς ὅτι πολιτείαν ἀρίστην οὐδὲν ἔτερον ἀνατρέψαι δύναται , ὡς τὸ τοιοῦτον ἐπίταγμα , ταῦτα ἐτόλμησεν · οὗτοι δὲ πιστοί , καὶ ἐν εὐνομίᾳ μένους ὀψθεν πλέσει ζῶντες , καὶ περὶ παίδων τῶν αὐτῶν βουλευόμενοι , ταῦτα φθέγγεσθαι τολμοῦσι , ἄ περὶ τῶν τυραννουμένων ὁ τύραννος ,
Lemmas: ὅς . ἱκανός μέν οὖν καί οὗτος σταῖς ἐργάζομαι καί φρίκη · κἀν ὁ προφητικός τις ἐκεῖνος ἐπί οὗτος φθέγγομαι νῦν , ὅτι , ἐξίστημι ὁ οὐρανός ἐπί οὗτος , καί ἐξορίζω ὁ γῆ ἐπί πλείων σφοδρός · καί , ὅτι , ἔκστασις καί σφρακτὰ πίμπρημι ἐπί ὁ γῆ , εὐχαίρως πᾶς ὁ τοιοῦτος εἴρω . ὁ δέ οὗτος χαλεπός , ὅτι οὖον μόνος ἀλλότριος τις , καί οὐδείς ὁ συμβουλεύω προσήκω τοιοῦτος ἀγανακτέω καί δυσχεραίνω , ἀλλά συγγενής καί πατήρ μανθάνω ὑπέρ οὗτος ὀργίζω . καίτοι γε οὐ ἀγνοέω ὅτι πολύς πρός μέν ὁ πατήρ οὗτος ποιέω οὖον σφόδρα ἐκπλήσσω · ἀποκρίνω δέ φημί ὁ θυμός , ὅταν ὁράω ὁ μήτε πατήρ , μήτε φίλος , μήτε συγγενής , μήτε ἄλλοθεν πόθεν ἐπιτήδευσις , πολλάκις δέ καί ἀγνέω εἰμί ὁ φιλοσοφέω αἴρω ὁ αὐτός οὗτος πάσχω , καί μᾶλλον ὁ πατήρ δάκνω , καί πολεμέω , καί κατηγορέω ὁ ἀναπείθω αὐτός . ἐμός δέ τουναντίον εἰμί δοκέω θαυμαστός ὅς . ὁ μέν γάρ μήτε κηδεμονία , μήτε φίλιος ἔχω τίς δικαίωμα , οὐδείς ἀπέχω εἰμί ἐπί ὁ ἀλλότριος ἀλγέω ἀγαθός , πῇ μέν ὑπό βλαστανίας ἁλίσκομαι , πῇ δέ ὁ οἰκεῖος κακία ὁ ὁ ἄλλος ἀπόλειψις εὐτυχία εἰμί νομίζω · αλλιώς μέν καί ταλαίπωρος , νομίζω δέ ὀν ὅμως · ὁ δέ ὁ γεννάω , ὁ ἀνατρέφω , ὁ κατά ἕκαστος εὔχομαι ἡμέρα εὐδόκιμος σφεῖς αὐτός ὁ παῖς ὁράω , ὁ πᾶς διά οὗτος καί ποιέω καί πάσχω · οὗτος δέ ὡς ἐκ τις μέθη έξαφνος μεταβάλλω ἀλγέω , ἐπί φιλοσοφία ὁ παῖς ἄγω αὐτός · οὗτος εἰμί ὁ μάλιστα πᾶς ἐγώ θαυμάζω , καί ὁ πᾶς διαφθείρω τακμῆριον εἰμί φημί ἱκανός . οὗτος γάρ οὐδέ ἐπί ὁ ἔμπροσθεν χρόνος ἔχω τις εἄν γεννάω εἶπον , ὅτε καί ὁ πλάνης κρατέω λαμπρῶς · ἀλλά γίγνομαι μέν ἅπαξ ἐν Ἑλληνίς πόλις , τυραννέω δέ . οὐδέ γάρ δή τότε ὁ γονεύς τις καλός νῦν , ἀλλά ὁ ὁ ἀκρόπολις καταλαμβάνω , μᾶλλον δέ οὐδέ οὗτος πᾶς , ἀλλά καί οὗτος αὐτός ὁ μαρτυτᾶτος ὁ Σωκράτης καλέω , κελεύω ὁ ὑπέρ φιλοσοφία ἀφίστημι λόγος . ἄλλος ἐκεῖνος μέν καί τύραννος καί ἄπιστος καί ὠμός καί ἐπί ἀνατροπή ὁ πολιτεία ἀπαντάω πράσσω , καί ὁ ἀλλότριος ἐνεργός κακός , καί εἰδοί ὅτι πολιτεία ἀγαθός οὐδείς ἕτερος ἀνατρέπω δύναμαι , ὡς ὁ τοιοῦτος ἐπίταγμα , οὗτος τολμάω · οὗτος δέ πιστός , καί ἐν εὐνομία μένος ὀψθεν πλέω ζῶ , καί περί παῖς ὁ αὐτός βουλεύω , οὗτος φθέγγομαι τολμέω , ὅς περί ὁ τυραννεύω ὁ τύραννος ,