joannes-chrysostomus.adversus-oppugnatores-vitae-monasticae-lib-1-3 pg047_0309.5
β' . Καὶ γὰρ τῶν δοκοῦντων εἶναι μικρῶν νῦν , τότε φοβερὰς ὑψέξομεν τὰς εὐθύνας · οὕτως ὁ κριτὴς μετὰ τῆς αὐτῆς ἀκριβείας τὴν γε ἡμετέραν καὶ τὴν τῶν πλῆσιον ἡμᾶς i ἀπαίσει σωτηρίαν . Διὰ τοῦτο ὁ Παῦλος πανταχοῦ παραίνει μὴ τὸ ἑαυτοῦ ζητεῖν , ἀλλὰ τὸ τοῦ πλησίου ἕκαστον · διὰ τοῦτο καὶ Κορινθίοις σφοδρὰ ἐπιτιμᾷ , ὅτι μὴ προσεῖδον , μηδὲ ἐπεμελῶντο τοῦ πεπορευομένου · ἀλλ' ὑπερεῖδον αὐτοῦ τὸ τραῦμα ἐπιτιδόμενοι , καὶ Γαλάταις δὲ ἐπιστέλλων ἔλεγεν · Ἀδελφοί , ἐὰν καὶ προληφθῇ ἄνθρωπος ἐν τινὶ παραπτώματι , ὑμεῖς οἱ πνευματικοὶ καταρτίζετε τὸν τοιούτον . Καὶ Θεσσαλονικεῦσι δὲ πρὸ τούτων τὰ αὐτὰ ταῦτα παραίνει λέγων · Ὅστε παρακαλεῖτε εἰς τὸν ἕνα , καθὼς καὶ ποιεῖτε · καὶ πάλιν · Νοῦθετε τοὺς ἀτάκτους , παραμυθεῖσθε τοὺς ὀλιγοψύχους , ἀντέχεσθε τῶν ἀσθενῶν . Ἵνα γὰρ μὴ τις λέγῃ · Τί μοι καὶ τῆς τῶν ἄλλων προνοία ; ὁ ἀπόλλυμενος ἀπολλύσθω , καὶ ὁ σωζόμενος σωζέσθω · οὐδὲν τούτων πρὸς ἐμέ , τὰ ἑμαυτοῦ σκοπεῖν ἐπιτάσσει · Ἵνα μὴ τις ταῦτα λέγῃ , τὴν θρησκίαν ταύτην καὶ ἀπάνθρωπον ἔννοιαν ἀναιρῶν , ἐπιτεχθεῖς αὐτῇ τούτους τοὺς νόμους , πολλὰ τῶν οἰκείων καλεῖσθαι παραρῶν , ὥστε τὰ τῶν πλησίων ἰστέν , καὶ βίου ταύτην ἀρχαίαν πανταχοῦ εἶναι . διορίζει . Καὶ Ῥωμαίοις δὲ γράφει , πολλῇ τοῦ μέρους τούτου καλεῖν ποιεῖσθαι πρόνοιαν , τοὺς ἰσχυροὺς τοῖς ἀδυνάμεσι ὡς περ πατέρας ἐργίζειν , καὶ μεριμνᾶν ἀναπτεῖν τὴν σωτηρίαν αὐτῶν . Ἄλλ' ἐνταῦθα μὲν παραίνεσις τάξει καὶ συμβουλῇς ταῦτα φησιν · ἐξέρωθι δὲ καὶ μετὰ πολλῆς τῆς σφοδρότητος τὰς τῶν ἀκούωντων κατασφίζει ψυχάς · τοὺς γὰρ ἀμελοῦντας τῆς τῶν ἀδελφῶν σωτηρίας , εἰς αὐτὸν ἀμαρτάνειν φησὶ τὸν Χριστόν , καὶ τοῦ Θεοῦ κατασκαπτεῖν τὸν οἰκοδομὴν . Καὶ ταῦτα οὐ παρ' ἑαυτοῦ , ἀλλὰ παρὰ τοῦ διδασκάλου μαθὼν ἔλεγεν . Καὶ γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ
Lemmas: βε . καί γάρ ὁ δοκέω εἰμί μικρός νῦν , τότε φοβερός ὑψόω ὁ εὐθύνω · οὕτως ὁ κριτής μετά ὁ αὐτός ἀκρίβεια ὁ γε ἡμέτερος καί ὁ ὁ πλησίος ἐγώ i απαισεω σωτηρία . Ζεύς οὗτος ὁ Παῦλος πανταχοῦ παραινέω μή ὁ ἑαυτοῦ ζητέω , ἀλλά ὁ ὁ πλησίος ἕκαστος · διά οὗτος καί Κορίνθιος σφοδρός ἐπιτιμάω , ὅτι μή προσεῖδον , μηδέ ἐπιμελέομαι ὁ πορεύομαι · ἀλλά ὑπερεῖδον αὐτός ὁ τραῦμα επιτιδιδωμι , καί Γαλάτης δέ ἐπιστέλλω λέγω · ἀδελφός , ἐάν καί προλαμβάνω ἄνθρωπος ἐν τις παράπτωμα , σύ ὁ πνευματικός καταρτίζω ὁ τοιοῦτος . καί Θεσσαλονικεύς δέ πρό οὗτος ὁ αὐτός οὗτος παραινέω λέγω · ὅστε παρακαλέω εἰς ὁ εἷς , καθώς καί ποιέω · καί πάλιν · Νοῦθος ὁ ἄτακτος , παραμυθέομαι ὁ ὀλιγόψυχος , ἀντέχω ὁ ἀσθενής . ἵνα γάρ μή τις λέγω · τις ἐγώ καί ὁ ὁ ἄλλος πρόνοια ; ὁ ἀπόλλυμι ἀπόλλυμι , καί ὁ σῴζω σῴζω · οὐδείς οὗτος πρός ἐγώ , ὁ ἐμαυτοῦ σκοπέω ἐπιτάσσω · ἵνα μή τις οὗτος λέγω , ὁ θρησκίαν οὗτος καί ἀπάνθρωπος ἔννοια ἀναιρέω , επιτικτω αὐτός οὗτος ὁ νόμος , πολύς ὁ οἰκέω καλέω παραρή , ὥστε ὁ ὁ πλησίος ἵστημι , καί βίος οὗτος ἀρχαῖος πανταχοῦ εἰμί . διορίζω . καί Ῥωμαῖος δέ γράφω , πολύς ὁ μέρος οὗτος καλέω ποιέω πρόνοια , ὁ ἰσχυρός ὁ ἀδύναμος ὡς περ πατήρ ἔργω , καί μεριμνάω ἀνάπτω ὁ σωτηρία αὐτός . ἄλλος ἐνταῦθα μέν παραίνεσις τάξις καί συμβουλή οὗτος φημί · ἐξέρομαι δέ καί μετά πολύς ὁ σφοδρότης ὁ ὁ ἀκούω κατασφιζεω Ψυχή · ὁ γάρ ἀμελέω ὁ ὁ ἀδελφός σωτηρία , εἰς αὐτός ἁμαρτάνω φημί ὁ Χριστός , καί ὁ Θεός κατασκάπτω ὁ οἰκοδομή . καί οὗτος οὖον παρά ἑαυτοῦ , ἀλλά παρά ὁ διδάσκαλος μανθάνω λέγω . καί γάρ ὁ ὁ Θεός