joannes-chrysostomus.adversus-judaeos-orationes-1-8 pg048_0325.1
πρὸς Ἄνομους · λόγοι καὶ ἐν ἑτέρῳ δύναται γενέσθαι καιρῷ , καὶ οὐδεμία ἀπὸ τῆς ἀναβολῆς · γένοιν ἂν βλάβη · τοὺς δὲ τῶν Ἰουδαϊκὰ νοσοῦντας , εἰ μὴ νῦν θεραπεύοιμεν , ὅτε ἐγγὺς καὶ ἐπὶ θύρας εἰσὶν αἱ τῶν Ἰουδαίων ὥραι , δέδοικα μὴ ποτε ὑπὸ τῆς ἀκαιροῦ συνήθειας καὶ τῆς πολλῆς ἀγνοίας μετασχοῖ τινες τῆς παρανομίας ἐκείνων , καὶ μάταιοι λοιπὸν οἱ περὶ τούτων ἡμῖν γένοιτο λόγοι . Ἄν γὰρ μηδὲν ἀκούσαντες σήμερον νηστεύσωμεν μετ’ ἐκείνων , μετὰ τὸ τελευτῆσαι τὴν ἀμαρτίαν , εἰκὴ λοιπὸν τὸ φάρμακον ἐπιθήσομεν . Διόπερ ἐπεὶ γοῦν καὶ προκαταλαβεῖν . Οὕτω καὶ ἰατροὶ ποιοῦσι · πρὸς τὰ κατερχόμενα καὶ δεῦτα τῶν νοσημάτων ἰστανται πρότερον · πάντως δὲ συγγενὴς καὶ οὕτως ὁ ἀγὼν τῷ προτέρῳ . Ἐπειδὴ γὰρ συγγενῆ τὰ τῆς ἀσεβείας Ἄνομους καὶ Ἰουδαίους , συγγενὴ καὶ τὰ ἀγωνίσματα ἡμῖν γίνεται τοῖς πρότερον τὰ νῦν . Καὶ γὰρ ὅπερ ἐνεκάλεν Ἰουδαῖοι , τοῦτο ἐγκaloῦσι καὶ Ἄνθρωποι . Τὸ δὲ ἐνεκάλεν ἐκεῖνοι ; Ὅτι Πατέρα ἴδιον ἔλεγε τὸν Θεόν , ἴσον ἑαυτὸν ποιοῦν τῷ Θεῷ . Τοῦτο ἐγκaloῦσι καὶ οὗτοι , μᾶλλον δὲ οὐκ ἐγκaloῦσιν , ἀλλὰ καὶ ἐξaleiφoῦσι τὸ ῥητὸν μετὰ τῆς διανοίας , εἰ καὶ μὴ τῇ χειρί , ἀλλὰ τῇ γλώτῃ . β . Μηδὲ θαυμάζητε , εἰ ἀθλίους ἐκάλεσα τοὺς Ἰουδαίους . Οὕτως γὰρ ἀθλιοὶ καὶ ταλαίπωροι , τοσαῦτα ἀπὸ τῶν οὐρανῶν ἀγαθὰ εἰς τὰς χεῖρας αὐτῶν ἐλθόντα ἀπωσάμενοι καὶ ρίψαντες μετὰ πολλῆς τῆς σπουδῆς . Ἄντειλεν ἐκεῖνοις πρῶτος ὁ τῆς δικαιοσύνης ἥλιος · κάκεινοι μὲν ἀπόσανοι τὴν ἀκτίνα , καὶ ἐν σκότῳ κάθηνται · ἡμεῖς δὲ οἱ σκότῳ συναρπάζαντες , πρὸς ἑαυτοὺς ἐπεσπάσαμεν τὸ φῶς , καὶ τοῦ ζῶντος τῆς πλάνης ἀπηλλάχμεν . Ἐκεῖνοι τῆς ρίζης τῆς ἁγίας ἦσαν κλάδοι , ἀλλ’ ἐξελάσθησαν · ἡμεῖς οὐ μετείχαμεν τῆς ρίζης , καὶ καρπὸν εὐσεβείας ἠγάχαμεν . Ἐκεῖνοι τοὺς προφήτας ἀνέγνωσαν ἐν πρώτῃ τῆς ἡλικίας , καὶ τὸν προφητευθέντα ἐσταύρωσαν · ἡμεῖς οὐκ ἠκούσαμεν θελὼν λογίων , καὶ τὸν προφητευθέντα προσεκύνησαμεν . Διὰ τοῦτο ἀθλιοί , ὅτι τὰ περιφρόντα αὐτοῖς ἀγαθὰ ἀρπαζόντων ἐτέρων , καὶ πρὸς ἑαυτοὺς ἐπισπωμένων , αὐτοὶ διεφρύσαντο . Κάκεινοι μὲν εἰς υβρεσίαν καλοῦμενοι , πρὸς τὴν τῶν κυνῶν συγγένειαν ἐξέπεσον · ἡμεῖς δὲ κύνες ὄντες ἰσχύσαμεν διὰ τὴν τοῦ Θεοῦ χάριν ἀποθεῖναι τὴν προτέραν αἰτίαν , καὶ πρὸς τὴν τῶν υἱῶν ἀναβαίνειν τιμήν . Πόθεν τοῦτο δήλον ; Οὐκ ἔστι [ 589 ] καλῶν , φησί , λαβεῖν τὸν ἄρτον τῶν τέκνων , καὶ βαλεῖν τοῖς κυνάρλοις · πρὸς τὴν Χαναναίαν ὁ Χριστὸς ἔλεγεν , ἐκείνοις μὲν τέκνα καλῶν , κύνας δὲ τοὺς ἐξ ἐθνῶν . Ἄλλ’ ὅρα πῶς ἀντεστράφη ἡ μετὰ ταῦτα ἡ τάξις , κάκεινοι μὲν ἐγένοντο κύνες , τέκνα δὲ ἡμεῖς . Βλέπετε τοὺς κύντας , Παῦλός φησι περὶ αὐτῶν , βλέπετε τοὺς κακοὺς ἔργατας , βλέπετε τὴν κατατομήν · ἡμεῖς γὰρ ἐσμεν ἡ περιτομή . Εἰδὲ πῶς κύνες ἐγένοντο οἱ πρότερον δντες τέκνα ; Βούλεσθαι μαθεῖν πῶς οἱ πρότερον δντες κύνες ; ἡμεῖς ἐγενόμεθα τέκνα ; Ὅσοι δὲ ἐλαβον αὐτόν , φησίν , ἐδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι . Οὐδὲν ἀθλιώτερον ἐκείνων , τῶν πανταχοῦ κατὰ τῆς ἑαυτῶν σωτηρίας τρεχόντων . Καὶ γὰρ ὅτε ἔδει τὸν νόμον τηρεῖν , κατέπεσσαν · καὶ νῦν ὅτε ἀναπαύεται ὁ νόμος , φιλονεικοῦσιν αὐτὸν τηρεῖν . Τί γένοιτ’ ἂν αὐτῶν ἐλεεινότερον , οἱ μὴ τῇ παραβάσει τοῦ νόμου μόγῳ , ἀλλὰ καὶ τῇ φυλακῇ τοῦ νόμου τὸν Θεὸν παροξύνουσι ; Διὰ τοῦτο φησι , Σκληροτράχηλοι καὶ ἀπερίτμητοι τῇ καρδία , ὑμεῖς
Lemmas: πρός άνομος · λόγος καί ἐν ἕτερος δύναμαι γίγνομαι καιρός , καί οὐδείς ἀπό ὁ ἀναβολή · γένος εἄν βλάβη · ὁ δέ ὁ Ἰουδαικός νοσέω , εἰμί μή νῦν θεραπεύω , ὅτε ἐγγύς καί ἐπί θύρα εἰμί ὁ ὁ Ἰουδαῖος ὥρα , δείδω μή ποτός ὑπό ὁ ἀκαιρέω συνήθεια καί ὁ πολύς ἄγνοια μετέχω τις ὁ παρανομία ἐκεῖνος , καί μάταιος λοιπός ὁ περί οὗτος ἐγώ γίγνομαι λόγος . ἄν γάρ μηδείς ἀκούω σήμερον νηστεύω μετά ἐκεῖνος , μετά ὁ τελευτάω ὁ ἁμαρτία , εἰκῇ λοιπός ὁ φάρμακον ἐπιτίθημι . διόπερ ἐπεί γοῦν καί προκαταλαμβάνω . οὕτως καί ἰατρός ποιέω · πρός ὁ κατέρχομαι καί δεῦτα ὁ νόσημα ἵστημι πρότερος · πάντως δέ συγγενής καί οὕτως ὁ ἀγών ὁ πρότερος . ἐπεί γάρ συγγενής ὁ ὁ ἀσέβεια άνομος καί Ἰουδαῖος , συγγενής καί ὁ ἀγώνισμα ἐγώ γίγνομαι ὁ πρότερος ὁ νῦν . καί γάρ ὅσπερ ἐγκαλέω Ἰουδαῖος , οὗτος ἐγκύπτω καί Ἄνθρωπος . ὁ δέ ἐγκαλέω ἐκεῖνος ; ὅτι2 πατήρ ἴδιος λέγω ὁ Θεός , ἴσος ἑαυτοῦ ποιέω ὁ Θεός . οὗτος ἐγκύπτω καί οὗτος , μᾶλλον δέ οὐ ἐγκύπτω , ἀλλά καί ἐξαφύω ὁ ῥητός μετά ὁ διάνοια , εἰμί καί μή ὁ χείρ , ἀλλά ὁ γλώτῃ . Β . μηδέ θαυμάζω , εἰμί ἄθλιος καλέω ὁ Ἰουδαῖος . οὕτως γάρ ἄθλιος καί ταλαίπωρος , τοσοῦτος ἀπό ὁ οὐρανός ἀγαθός εἰς ὁ χείρ αὐτός ἔρχομαι ἀπωθέω καί ρίβω μετά πολύς ὁ σπουδή . Ἄντειλεν ἐκεῖνος πρῶτος ὁ ὁ δικαιοσύνη ἥλιος · ἐκεῖνος μέν αποσανος ὁ ἄκτινος , καί ἐν σκότος κάθημαι · ἐγώ δέ ὁ σκότος συναρπάζω , πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω ὁ φάος , καί ὁ ζῶ ὁ πλάνης ἀπαλλάσσω . ἐκεῖνος ὁ ῥίζα ὁ ἅγιος εἰμί κλάδος , ἀλλά ἐξελαύνω · ἐγώ οὖον μετέχω ὁ ῥίζα , καί καρπός εὐσέβεια ἄγω . ἐκεῖνος ὁ προφήτης ἀναγιγνώσκω ἐν πρῶτος ὁ ἡλικία , καί ὁ προφητεύω σταυρόω · ἐγώ οὐ ἀκούω ἐθέλω λόγιος , καί ὁ προφητεύω προσκυνέω . Ζεύς οὗτος ἄθλιος , ὅτι ὁ περιφροειντα αὐτός ἀγαθός ἁρπάζω ἕτερος , καί πρός ἑαυτοῦ ἐπισπάω , αὐτός διαφρύγω . ἐκεῖνος μέν εἰς υβρεσίαν καλέω , πρός ὁ ὁ κύω συγγένεια ἐκπίπτω · ἐγώ δέ κύω εἰμί ἰσχύω διά ὁ ὁ Θεός χάρις ἀποτίθημι ὁ πρότερος αἴτιος , καί πρός ὁ ὁ υἱός ἀναβαίνω τιμή . πόθεν οὗτος δῆλος ; οὐ εἰμί [ 589 ] καλός , φημί , λαμβάνω ὁ ἄρτος ὁ τέκνον , καί βάλλω ὁ κυνάρλοις · πρός ὁ Χαναναῖος ὁ Χριστός λέγω , ἐκεῖνος μέν τέκνον καλός , κύω δέ ὁ ἐκ ἔθνος . ἄλλος ὁράω πῶς αντιστρέφω ὁ μετά οὗτος ὁ τάξις , ἐκεῖνος μέν γίγνομαι κύω , τέκνον δέ ἐγώ . βλέπω ὁ κύντη , Παῦλος φημί περί αὐτός , βλέπω ὁ κακός ἐργάτης , βλέπω ὁ κατατομή · ἐγώ γάρ εἰμί ὁ περιτομή . ἀνάκλεις πῶς κύω γίγνομαι ὁ πρότερος δντες τέκνον ; βούλομαι μανθάνω πῶς ὁ πρότερος δντες κύω ; ἐγώ γίγνομαι τέκνον ; ὅσος δέ λαμβάνω αὐτός , φημί , δίδωμι αὐτός ἐξουσία τέκνον Θεός γίγνομαι . οὐδείς ἄθλιος ἐκεῖνος , ὁ πανταχοῦ κατά ὁ ἑαυτοῦ σωτηρία τρέχω . καί γάρ ὅτε ἐσθίω ὁ νόμος τηρέω , καταπίπτω · καί νῦν ὅτε ἀναπαύω ὁ νόμος , φιλονεικέω αὐτός τηρέω . τις γίγνομαι εἄν αὐτός ἐλεεινός , ὁ μή ὁ παράβασις ὁ νόμος μόγος , ἀλλά καί ὁ φυλακή ὁ νόμος ὁ θεός παροξύνω ; Ζεύς οὗτος φημί , σκληροτράχηλος καί ἀπερίτμητος ὁ καρδία , σύ