joannes-chrysostomus.adversus-judaeos-orationes-1-8 pg048_0392.2
καύτωσε · καὶ προσήγαγε πάλιν κριὸν ἕτερον τῶν τῆς τελειώσεως , καὶ πάλιν ἐπιθέντος ᾿Ααρῶν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ τὰς χεῖρας , ἔσφαξε · καὶ ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτοῦ λαβὼν , ἐκάθαιρε ἐπὶ τοῦ λοβοῦ τοῦ ὠτίου ᾿Ααρῶν τοῦ δεξίου , καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τῆς χειρὸς αὐτοῦ τῆς δεξιᾶς , καὶ ἐπὶ τὸ ἄκρον τοῦ ποδὸς τοῦ δεξίου , καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ οὕτως ἐποίησεν . Εἶτα τινα τῆς οὐσίας λαβὼν , ἐκάθαιρε ἐπὶ ταῖς χερσίν · ᾿Ααρῶν καὶ τῶν υἱῶν αὐτοῦ , καὶ οὕτω προσήγαγε . Καὶ λαβὼν αἷμα πάλιν , καὶ ἐκ τοῦ ἐλαίου , ἔρρανεν ἐπὶ ᾿Ααρῶν , καὶ τὰς στολὰς αὐτοῦ , καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ , καὶ τὰς στολὰς τῶν υἱῶν αὐτοῦ . Καὶ ἡγίασεν αὐτούς , καὶ ἐκέλευσεν ἁγνίζει κρέας ἐν τῇ αὐλῇ τῆς σκηνῆς , καὶ ἐκεῖ φαγεῖν αὐτό · καὶ ἀπὸ τῆς θύρας τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου οὐκ ἐξελεύσεσθε , φησιν , ἕπτα ἡμέρας ἕως ἡ ἡμέρα πληρωθῇ , ἡμέρα τελειώσεως ὑμῶν · [ 658 ] ἕπτα γὰρ ἡμέρας τελειώσει τὰς χεῖρας ὑμῶν , ὥστε ἐξιλάσασθαι περὶ ὑμῶν . Ὅταν οὖν λέγῃ ὅτι διὰ τούτων ὁ ᾿Ααρὼν ἐτελειώθη , διὰ τούτων ἐκαθαρίσθη , διὰ τούτων ἡγιάσθη , διὰ τούτων ἐξιλάσατο τὸν Θεόν , ε , μηδὲν δὲ τούτων γίνεται νῦν , μήτε θυσία , μήτε ὁλοκαύτωσις , μήτε αἵματα · θαντείς , μήτε ἔλαιον χρῖσις , μήτε σκηνὴ παρὰ f τοῦ μαρτυρίου , μήτε τὸν ὑφρισμένον τῶν ἡμερῶν ἀριθμὸν ἐνδὸν καθἕζεται · εὐδηλον ὅτι καὶ ἀτελὴς καὶ ἀκάθαρτος καὶ ἄναγος καὶ βέβηλος ἐστιν ὁ παρ᾽ αὐτοῖς ἱερεὺς νῦν , καὶ τὸν Θεὸν παροῦσι . Εἰ γὰρ ἄλλως οὐκ ἐντὶ αὐτὴν τελειωθῆναι , ἀλλ᾽ ἡ διὰ τούτων , ἀνάγκη πᾶσα , τούτων μὴ γινομένων , ἱερωσύνην αὐτοὺς μὴ συνιστάσαι . Ὑφ᾽ ὅτι δικαίως ἔλεγον ὅτι οὐχὶ τῆς ἀληθείας μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτῆς τῆς ὑποκρίσεως τοῦ πράγματος ἐξηκοντισθησαν μακρὰν που καὶ πόρρω γενομένοι ἑ · γ᾽ . Οὐχ ἐντεῦθεν δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐτέρωθεν ἐστι μαθεῖν πῶς σεμνὸν τὸ τῆς ἱερωσύνης ἦν ἄξιωμα . Ὡς γοῦν τῷ ᾿Ααρῶν ἐπανέστησαν μαρφοὶ τινὲς ἀνθρώποι καὶ πανώλειροι , τῆς ἀρχῆς αὐτὸν ἐκβάλλειν ἐπιχειρούντες , καὶ ὑπὲρ τῆς τιμῆς πρὸς αὐτὸν ἀμυθισθύντες · ὁ πρᾶοτατος Μωϋσῆς , βουλόμενος αὐτοὺς πεῖσαι διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν , ὅτι οὐχ ὡς ἀδελφὸν καὶ προσήκοντα καὶ οἰκεῖον ἐπὶ ταύτην ἤγαγε τὴν ἀρχήν , ἀλλὰ τῇ ψυχῇ τοῦ Θεοῦ πειθόμενος ἐνεχείρισεν αὐτῷ τὴν ἱερωσύνην ἐκείνην , ἐκέλευσεν ἀνὰ ἑκάστην φυλὴν ῥάβδον χωρίσαι , ἐπὶ δὲ καὶ τῷ ᾿Ααρῶν . Ἐπειδὴ δὲ ἐχώρισαν , λαβὼν αὐτὰς ἀπάσας , ἐνδὸν ἀπέθετο , καὶ ἀπολέμενος τὴν τοῦ Θεοῦ λοιπὸν κρίσιν ἀναμένειν ἐκέλευσε τὴν διὰ τῶν ῥάβδων γινομένην ἐκείνην . Εἰτα ἀθρόων τῶν ἄλλων μενουσῶν ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ σχήματος , ἡ τοῦ ᾿Ααρῶν ἐβλάστησε μόνη , καὶ φύλλα ἤνεγκε καὶ καρπούς , ἵνα μάθωσιν ὅτι οἱ τῆς φύσεως δεσπότης πάλιν αὐτὸν ἐχειροτόνει , ἀντὶ γραμμάτων τοῖς φύλλοις χρῶμενος . Ὁ γὰρ εἰπὼν ἐξ ἀρχῆς · Βλαστησάτω ἡ γῆ μοτὴν χόρτον , καὶ τὴν δύναμιν αὐτῆς πρὸς καρπογονίαν διεγείρας , οὕτως καὶ τὸ ξύλον τότε ἐκεῖνο , ἡφρὸν δὲ καὶ ἄκαρπον , καὶ τῆς χωρὶς καὶ ρίζης , βλάστασαι ἐποίησε · καὶ ἦν λοιπὸν ἔλεγχος καὶ μαρτυς καὶ τῆς ἐκείνων κακίας καὶ τῆς τοῦ Θεοῦ κρίσεως ἡ ῥάβδος ἐκείνη , φωνὴ μὲν οὐχ ἀρίμετα , σάλπινγος δὲ λαμπρότερον διὰ τῆς δυνάμεως πᾶσι παρανοῦσα , μηκέτι τοῖς τοιούτοις ἐπιχειρεῖν πράγμασι . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ἕτερόν πάλιν αὐτὸν χειροτονεῖν τρόπον . Ἐπειδὴ γὰρ πολλοὶ συστάδεν ἐπεθύμουν αὐτοῦ τῆς τιμῆς ( περιμάχον γὰρ πῶς ἡ ἀρχή , καὶ πολλοὶς ἐπεράστων ) , ἐκέλευσε πυρεῖα πάλιν ἐνεχθῆναι , καὶ θυμίαμα ἐπιθέναι , τὴν ἀνωθεν
Lemmas: καύτωσε · καί προσάγω πάλιν κριός ἕτερος ὁ ὁ τελείωσις , καί πάλιν ἐπιτίθημι Ἀαρῶν καί ὁ υἱός αὐτός ὁ χείρ , σφάζω · καί ἀπό ὁ αἷμα αὐτός λαμβάνω , καθαίρω ἐπί ὁ λοβός ὁ οὖς Ἀαρῶν ὁ δεξιός , καί ἐπί ὁ ἄκρος ὁ χείρ αὐτός ὁ δεξιός , καί ἐπί ὁ ἄκρος ὁ πούς ὁ δεξιός , καί ὁ υἱός αὐτός οὕτως ποιέω . εἶτα τις ὁ οὐσία λαμβάνω , καθαίρω ἐπί ὁ χείρ · Ἀαρῶν καί ὁ υἱός αὐτός , καί οὗτος προσάγω . καί λαμβάνω αἷμα πάλιν , καί ἐκ ὁ ἔλαιον , ῥαίνω ἐπί Ἀαρῶν , καί ὁ στολή αὐτός , καί ὁ υἱός αὐτός , καί ὁ στολή ὁ υἱός αὐτός . καί ἁγίζω αὐτός , καί κελεύω ἁγνίζω κρέας ἐν ὁ αὐλή ὁ σκηνή , καί ἐκεῖ ἐσθίω αὐτός · καί ἀπό ὁ θύρα ὁ σκηνή ὁ μαρτύριον οὐ ἐξέρχομαι , φημί , ἑπτά ἡμέρα ἠώς ὁ ἡμέρα πληρόω , ἡμέρα τελείωσις σύ · [ 658 ] ἑπτά γάρ ἡμέρα τελείωσις ὁ χείρ σύ , ὥστε ἐξιλάσκομαι περί σύ . ὅταν οὖν λέγω ὅτι διά οὗτος ὁ Ἀαρών τελειόω , διά οὗτος καθαρίζω , διά οὗτος ἁγίζω , διά οὗτος ἐξιλάσκομαι ὁ Θεός , ε , μηδείς δέ οὗτος γίγνομαι νῦν , μήτε θυσία , μήτε ὁλοκαύτωσις , μήτε αἷμα · θνῄσκω , μήτε ἔλαιον χρῖσις , μήτε σκηνή παρά f ὁ μαρτύριον , μήτε ὁ ὑφρισμένον ὁ ἡμέρα ἀριθμός ἐνδίδωμι καθέζομαι · ευδηλος ὅτι καί ἀτελής καί ἀκάθαρτος καί ἄναξ καί βέβηλος εἰμί ὁ παρά αὐτός ἱερεύς νῦν , καί ὁ θεός πάρειμι . εἰμί γάρ ἄλλως οὐ εἰμί αὐτός τελειόω , ἀλλά ὁ διά οὗτος , ἀνάγκη πᾶς , οὗτος μή γίγνομαι , ἱερωσύνη αὐτός μή συνίστημι . ὑπό ὅτι δικαίως λέγω ὅτι οὐ ὁ ἀλήθεια μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ὑπόκρισις ὁ πρᾶγμα ἐξακοντίζω μακράν ποῦ καί πόρρω γινόͅσκω ὅς · γε . οὐχ ἐντεῦθεν δέ μόνος , ἀλλά καί ἑτέρωθεν εἰμί μανθάνω πῶς σεμνός ὁ ὁ ἱερωσύνη εἰμί ἀξίωμα . ὡς γοῦν ὁ Ἀαρῶν ἐπανίστημι μαρφοὶ τις ἄνθρωπος καί πανωλειροος , ὁ ἀρχή αὐτός ἐκβάλλω ἐπιχειρέω , καί ὑπέρ ὁ τιμή πρός αὐτός ἀμυθισθύντες · ὁ πρᾶος Μωϋσῆς , βούλομαι αὐτός πείθω διά ὁ πρᾶγμα αὐτός , ὅτι οὐ ὡς ἀδελφός καί προσήκω καί οἰκέω ἐπί οὗτος ἄγω ὁ ἀρχή , ἀλλά ὁ Ψυχή ὁ Θεός πείθω ἐγχειρίζω αὐτός ὁ ἱερωσύνη ἐκεῖνος , κελεύω ἀνά ἕκαστος φυλή ῥάβδος χωρίζω , ἐπί δέ καί ὁ Ἀαρῶν . ἐπεί δέ χωρίζω , λαμβάνω αὐτός ἅπας , ἐνδίδωμι ἀποτίθημι , καί ἀπόλλυμι ὁ ὁ Θεός λοιπός κρίσις ἀναμένω κελεύω ὁ διά ὁ ῥάβδος γίγνομαι ἐκεῖνος . εἶτα ἀθρόος ὁ ἄλλος Μένων ἐπί ὁ αὐτός σχῆμα , ὁ ὁ Ἀαρῶν βλαστάνω μόνος , καί φύλλον φέρω καί καρπός , ἵνα μανθάνω ὅτι ὁ ὁ φύσις δεσπότης πάλιν αὐτός χειροτονέω , ἀντί γράμμα ὁ φύλλον χράω . ὁ γάρ εἶπον ἐκ ἀρχή · βλαστάνω ὁ γῆ μοτή χόρτος , καί ὁ δύναμις αὐτός πρός καρπογονία διεγείρω , οὕτως καί ὁ ξύλον τότε ἐκεῖνος , ἀφρός δέ καί ἄκαρπος , καί ὁ Χωρὶς καί ῥίζα , βλαστάνω ποιέω · καί εἰμί λοιπός ἔλεγχος καί μάρτυς καί ὁ ἐκεῖνος κακία καί ὁ ὁ Θεός κρίσις ὁ ῥάβδος ἐκεῖνος , φωνή μέν οὐ ἄριμος , σάλπινγος δέ λαμπρός διά ὁ δύναμις πᾶς παρανέω , μηκέτι ὁ τοιοῦτος ἐπιχειρέω πρᾶγμα . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἕτερος πάλιν αὐτός χειροτονέω τρόπος . ἐπεί γάρ πολύς συνίστημι ἐπιθυμέω αὐτός ὁ τιμή ( περιμάχομαι γάρ πῶς ὁ ἀρχή , καί πολλός περαστός ) , κελεύω πυρεῖον πάλιν φέρω , καί θυμίαμα πείθω , ὁ ἄνωθεν