joannes-chrysostomus.adversus-judaeos-orationes-1-8 pg048_0356.3
δ . Δότε μοι τὸ τοῦ ᾿Ηλία πρὸς αὐτοὺς εἰπεῖν . Καὶ γὰρ ἐκείνος ὁρῶν τοὺς ᾿Ιουδαίους ἀσεβοῦντας , καὶ ποτὲ μὲν τῷ θεῷ προσέχοντας , ποτὲ δὲ τὰ εἴδωλα θεραπεύοντας , οὕτω πως φησίν · ᾿Εως πότε κωλυᾶντεσ ἐπ᾽ ἀμφοτέρας ταῖς ἰχνύας ; Εἰ ἐστὶ Κύριος ὁ θεὸς ἡμῶν μεθ᾽ ὑμῶν d , δεῦτε καὶ πορεύεσθε ὁπίσω αὐτοῦ · εἰ δὲ ὁ Βαὰλ , πορεύεσθε ὁπίσω αὐτοῦ . Τοῦτο καὶ ἐγὼ νῦν λέγω πρὸς αὐτούς · Εἰ τὸν ᾿Ιουδαϊσμὸν νομίζετε ἀλήθειαν εἶναι , τίνος ἕνεκεν ἐνοχλεῖτε τῇ ᾿Εκκλησίᾳ ; εἰ δὲ ὁ Χριστιανισμὸς ἐστιν ἀλήθης , ὡσπεροὺν καὶ ἐστι , μένετε , καὶ πορεύεσθε ὁπίσω αὐτοῦ . Τῶν μυστηρίων κοινοῦντες , εἴπé μοι , τὸν Χριστὸν προσκυνεῖς ὡς Χριστιανὸς e , παρ᾽ ἐκεῖνοι τὰ ἀγαθὰ αἰτεῖς · καὶ μετὰ τῶν ἐχθρῶν ἑορτάζεις τῶν ἐκείνου ; καὶ ποία γνώμη εἰς τὴν ἐκκλησίαν ἀπαντᾶς λοιπόν ; Πρὸς μὲν οὖν τοὺς τὰ ἡμέτερα λέγοντας φρονεῖν , καὶ τὰ ἐκείνων ζηλοῦντας , ἀρκεῖ οὗτος ὁ λόγος ἡμῖν · ἐπειδὴ δὲ καὶ πρὸς ἐκείνους ἀποτεῖναισθαι βούλομαι , δότε μοι μακροτέραν προσενεκεῖν τὴν διδασκαλίαν καὶ δεῖξαι πῶς τὸν νόμον ἀτιμάζουσιν οἱ ᾿Ιουδαῖοι νηστεύοντες νῦν , καὶ τὰ τοῦ θεοῦ καταπατοῦσι προστάγματα , ἀπεναντία τοῖς ἐκείνῳ δοκοῦσι πάντα ποιοῦντες δεῖ . Ὅτε γοῦν ἐδοῦλετο αὐτοὺς νηστεῦειν , λιπαίνοντες ἐπλατύνουντο f ᾿ ὅτε δὲ βούλεται αὐτοὺς μὴ νηστεύειν , τότε φιλονεικοῦσι νηστεύοντες · ὅτε ἤθελεν αὐτοὺς θυσίαν προσάγειν , πρὸς τὰ εἴδωλα ἔτρεχον · ὅτε οὐ βούλεται αὐτοὺς ἑορτὰς ἐπιτελεῖν , σπουδαίως τε ἑορτάζουσι . Διὰ τοῦτο ὁ Στέφανος ἔλεγε πρὸς αὐτούς · ᾿Υμεῖς ἀεὶ τῷ Πνεύματι τῷ ἀγίῳ ἀντιπλάττετε . ᾿Εν τοῦτο , [ 621 ] φησίν , ἐσπουδάσατε μόνον , ἐναντία ποιεῖν ὧν ἂν ὁ θεὸς ἐπιτάξῃ · καθάπερ σὺν καὶ νῦν ποιοῦσι . Πόθεν τοῦτο δήλον ; ᾿Απ᾽ αὐτοῦ τοῦ νόμου . Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν ἑορτῶν τῶν ᾿Ιουδαϊκῶν οὐ καιρὸν μόνον , ἀλλὰ καὶ τόπον παρατρέπειν ἐκέλευσεν ὁ νόμος . Καὶ γὰρ περὶ τοῦ πάσχα τοῦτο πρὸς αὐτοὺς διαλεγόμενος , οὕτω πῶς φησιν · Οὐ δυνηθήσεθ ποιεῖν τὸ πάσχα ἐν οὐδεμιᾷ τῶν πόλεων ὧν Κύριος ὁ θεὸς σου δίδωσί σοι . ᾿Αλλ᾽ ὡςπερ ἐν τῇ τεσσαρακαιδεκάτῃ τοῦ πρώτου μηνός , οὕτω καὶ ἐν τοῖς ᾿Ιεροσολύμοις αὐτὸ κελεύει ποιεῖν · καὶ τὴν πεντηκοστὴν ὁμοίως καὶ χρόνου καὶ τόπου παρατηρήσει συνέχεισε , μετὰ ἐπτὰ ἑβδομάδας κελεύσας αὐτὴν ἐπιτελεῖν , καὶ πάλιν προσθείς , ὅτι ᾿Εν τῷ τόπῳ ᾧ ἂν ἐκλέξηται Κύριος ὁ θεὸς σου . Οὕτω καὶ τὰς σκηνωπγίας . ᾿Αλλ᾽ ἰδωμεν ἀμφοτέρων τούτων , τοῦ καιροῦ καὶ τοῦ τόπου , τί ποτὲ ἐστιν ἀναγκαϊότερον , ὅταν ἀμφοτέρα μὴ ἔξῃ σῶσαι ,
Lemmas: δ . δίδωμι ἐγώ ὁ ὁ Ἠλία πρός αὐτός εἶπον . καί γάρ ἐκείνος ὁράω ὁ Ἰουδαῖος ἀσεβέω , καί ποτέ μέν ὁ θεός προσέχω , ποτέ δέ ὁ εἴδωλον θεραπεύω , οὗτος πως φημί · ᾿Εως πότε κωλυαιας ἐπί ἀμφότερος ὁ ἴκνυς ; εἰμί εἰμί Κύριος ὁ θεός ἐγώ μετά σύ d , δεῦρο καί πορεύω ὀπίσω αὐτός · εἰμί δέ ὁ Βαάλ , πορεύω ὀπίσω αὐτός . οὗτος καί ἐγώ νῦν λέγω πρός αὐτός · εἰμί ὁ Ιουδαϊσμός νομίζω ἀλήθεια εἰμί , τίς ἕνεκα ἐνοχλέω ὁ ᾿Εκκλησίᾳ ; εἰμί δέ ὁ χριστιανισμός εἰμί ἀλάομαι , ὡσπεροὺν καί εἰμί , μένω , καί πορεύω ὀπίσω αὐτός . ὁ μυστήριον κοινόω , εἶπον ἐγώ , ὁ Χριστός προσκυνέω ὡς Χριστιανός e , παρά ἐκεῖνος ὁ ἀγαθός αἰτέω · καί μετά ὁ ἐχθρός ἑορτάζω ὁ ἐκεῖνος ; καί ποῖος γνώμη εἰς ὁ ἐκκλησία ἀπαντάω λοιπός ; πρός μέν οὖν ὁ ὁ ἡμέτερος λέγω φρονέω , καί ὁ ἐκεῖνος ζηλόω , ἀρκέω οὗτος ὁ λόγος ἐγώ · ἐπεί δέ καί πρός ἐκεῖνος ἀποτείνω βούλομαι , δίδωμι ἐγώ μακρός προσφέρω ὁ διδασκαλία καί δείκνυμι πῶς ὁ νόμος ἀτιμάζω ὁ Ιουδαῖος νηστεύω νῦν , καί ὁ ὁ θεός καταπατέω πρόσταγμα , ἀπεναντίος ὁ ἐκεῖνος δοκέω πᾶς ποιέω δεῖ . ὅτε γοῦν ἐδοῦλετο αὐτός νηστεύω , λιπαίνω πλατύνω f ᾿ ὅτε δέ βούλομαι αὐτός μή νηστεύω , τότε φιλονεικέω νηστεύω · ὅτε ἐθέλω αὐτός θυσία προσάγω , πρός ὁ εἴδωλον τρέχω · ὅτε οὖον βούλομαι αὐτός ἑορτή ἐπιτελέω , σπουδαῖος τε ἑορτάζω . Ζεύς οὗτος ὁ Στέφανος λέγω πρός αὐτός · Ὑμεῖς ἀεί ὁ πνεῦμα ὁ ἅγιος ἀντιπλάττω . Εν οὗτος , [ 621 ] φημί , σπουδάζω μόνος , ἐναντίος ποιέω ὅς εἄν ὁ θεός ἐπιτάσσω · καθάπερ σύν καί νῦν ποιέω . πόθεν οὗτος δῆλος ; Ἀπᾶς αὐτός ὁ νόμος . καί γάρ ἐπί ὁ ἑορτή ὁ Ιουδαϊκός οὖον καιρός μόνος , ἀλλά καί τόπος παρατρέπω κελεύω ὁ νόμος . καί γάρ περί ὁ πάσχα οὗτος πρός αὐτός διαλέγω , οὗτος πῶς φημί · οὖον δύναμαι ποιέω ὁ πάσχα ἐν οὐδείς ὁ πόλις ὅς Κύριος ὁ θεός σύ δίδωμι σύ . Αλλά ὡς ἐν ὁ τεσσαρακαιδέκατος ὁ πρῶτος μείς , οὗτος καί ἐν ὁ ᾿ιεροσολυμος αὐτός κελεύω ποιέω · καί ὁ πεντηκοστή ὁμοίως καί χρόνος καί τόπος παρατήρησις συνέχω , μετά ἑπτά ἑβδομάς κελεύω αὐτός ἐπιτελέω , καί πάλιν προστίθημι , ὅτι Εν ὁ τόπος ὅς εἄν ἐκλέγω Κύριος ὁ θεός σύ . οὕτως καί ὁ σκηνωπγίας . Αλλά ὁράω ἀμφότερος οὗτος , ὁ καιρός καί ὁ τόπος , τίς ποτέ εἰμί ἀναγκαῖος , ὅταν ἀμφότερος μή ἔχω σῴζω ,