joannes-chrysostomus.adversus-judaeos-orationes-1-8 pg048_0348.2
Τίνος οὖν ἕνεκεν νηστεύομεν , φησί , τὰς τεσσαράκοντα ταύτας ἡμέρας ; Πολλοὶ τὸ παλαιὸν τοῖς μυστηρίοις προσῆσαν ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν , καὶ μάλιστα κατὰ τὸν καιρὸν τοῦτον , καθ' ὃνὼ Χριστὸς αὐτὰ παρἔθηκε . Συνειδότες οὖν οἱ πατέρες τὴν βλάβην τὴν γινομένην ἐκ τῆς ἡμελημένης προσόδου , συνελθόντες ἐπὶπωσαν ἡμέρας τεσσαράκοντα νηστείας , εὐχῶν , ἀκροάσεως , συνόδων , ἵν' ἐν ταῖς ἡμέραις ταύταις καθαρθῶντες μετ' ἀκριβείας ἐπαντες καὶ δι' εὐχῶν , καὶ δι' ἐλεημοσύνης , καὶ διὰ νηστείας , καὶ διὰ πανυχιδίων , καὶ διὰ δακρύων , καὶ δι' ἐξομολογήσεως , καὶ διὰ τῶν ἄλλων ἀπάντων , οὕτω κατὰ δύναμιν τὴν ἡμετέραν μετὰ καθαροῦ συνειδὸς προσώψωμεν . Καὶ δὲ μέγα κατύφρωσεν , διὰ τῆς συγκαταβάσεως ταύτης εἰς συνθείαν ἡμᾶς νηστείας καταστήσαντες , δῆλον ἐποίησεν . Ἡμεῖς μὲν γὰρ ἂν διὰ παντὸς τοῦ ἐνιαυτοῦ μένοντες βουόντες καὶ κηρύττοντες νηστεῖαν , οὐδὲς προσέχει τοῖς λεγομένοις · ἂν δὲ ἐπιστῇ μόνον ὁ τῆς τεσσαρακοστῆς καιρός , καὶ μηδεὶς παραίνουσις μηδὲ συμβουλεύοντος , καὶ ὁ σφόδρα νωθρότατος διανίσταται , τὴν παρὰ τοῦ καιροῦ λαμβάνων συμβουλήν καὶ παραίνεσιν . Ἄν οὖν ἐρωτᾷ σε Ἰουδαῖος καὶ Ἕλλην , τίνος ἕνεκεν νηστεύετε , μὴ εἴπης , ὅτι διὰ τὸ πάσχα , μηδὲ ὅτι διὰ τὸν σταυρόν , ἐπεὶ πολλὴν αὐτῷ δίδως τὴν λαβήν · οὐ γὰρ διὰ τὸ πάσχα νηστεύομεν , οὐδὲ διὰ τὸν σταυρόν . ἀλλὰ διὰ τὰ ἁμαρτήματα τὰ ἡμέτερα , ἐπειδὴ μέλλομεν μυστηρίοις προσιέναι · ἐπεὶ τὸ γε πάσχα οὐ νηστείας ἐστιν οὐδὲ πένθους , ἀλλὰ εὐφροσύνης καὶ χαρᾶς ὑπόθεσις . Ὁ γὰρ σταυρὸς ἀνῆλθε τὴν ἁμαρτίαν , [ 612 ] καθάρσιον τῆς οἰκουμένης ἐγένετο , κατάλληλην χρονίας ἔχθρας , ἀνέφερε τοῦ οὐρανοῦ τὰς πύλας , τοὺς μισουμένους φίλους ἐποίησεν , εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπανήγαγεν , ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου ἐκάθισεν τὴν ἡμετέραν φύσιν , μυρία ἕτερα παρέσχεσεν ἡμῖν ἀγαθά . Οὐ τοίνυν πενθεῖν οὐδὲ κατεσταλᾶν χρή , ἀγαλλιάσθαι δὲ καὶ χαίρειν ὑπὲρ τούτων ἀπάντων . Διὰ τοῦτο καὶ Παῦλος φησιν , Ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι , εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ πάλιν , Συνίστησι δὲ τὴν ἑαυτοῦ ἀγάπην εἰς ἡμᾶς ὁ Θεός , ὅτι ἐτι ἁμαρτωλῶν ὄντων ἡμῶν Χριστὸς ὑπὲρ ἡμῶν ἀπέθανε . Καὶ ὁ Ἰωάννης οὕτω πῶς φησιν · Οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον . Πῶς ; εἴπέ . Καὶ πάντα παραδραμὼν τέλλα , τὸν σταυρὸν τέθεικεν . Εἰπὼν γὰρ , Οὕτως ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον , ἐπήγαγε , Ὅτι τὸν μονογενῆ αὐτοῦ Υἱὸν ἔδωκεν , ἵνα σταυρωθῇ , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύσας εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται , ἀλλ' ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον . Εἰ τοίνυν ἀγάπης ὑπόθεσις καὶ καύχημα ὁ σταυρός , μὴ λέγωμεν ὅτι δι' αὐτὸν πενθοῦμεν · οὐ γὰρ πενθοῦμεν δι' ἐκεῖνον , μὴ γένοιτο · ἀλλὰ διὰ τὰ οἰκεῖα ἁμαρτήματα . Διὰ τοῦτο νηστεύομεν .
Lemmas: τίς οὖν ἕνεκα νηστεύω , φημί , ὁ τεσσαράκοντα οὗτος ἡμέρα ; πολλός ὁ παλαιός ὁ μυστήριον πρόσειμι ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω , καί μάλιστα κατά ὁ καιρός οὗτος , κατά ὄνος Χριστός αὐτός παρατίθημι . σύνοιδα οὖν ὁ πατήρ ὁ βλάβη ὁ γίγνομαι ἐκ ὁ αμελημένος πρόσοδος , συνέρχομαι πιπώνω ἡμέρα τεσσαράκοντα νηστεία , εὖχος , ἀκρόασις , σύνοδος , ἵνα ἐν ὁ ἡμέρα οὗτος καθαίρω μετά ἀκρίβεια πᾶς καί διά εὖχος , καί διά ἐλεημοσύνη , καί διά νηστεία , καί διά πανυχιδίων , καί διά δάκρυ , καί διά ἐξομολόγησις , καί διά ὁ ἄλλος ἀπαντάω , οὗτος κατά δύναμις ὁ ἡμέτερος μετά καθαρός σύνοιδα προσοράω . καί δέ μέγας κατύφρωσεν , διά ὁ συγκατάβασις οὗτος εἰς συνθεΐα ἐγώ νηστεία καθίστημι , δῆλος ποιέω . ἐγώ μέν γάρ εἄν διά πᾶς ὁ ἐνιαυτός Μένων βοῦς καί κηρύσσω νηστεία , οὐδή προσέχω ὁ λέγω · εἄν δέ ἐφίστημι μόνος ὁ ὁ τεσσαρακοστός καιρός , καί μηδείς παραινουτις μηδέ συμβουλεύω , καί ὁ σφόδρα νωθρός διανίσταμαι , ὁ παρά ὁ καιρός λαμβάνω συμβουλή καί παραίνεσις . ἄν οὖν ἐρωτάω σύ Ἰουδαῖος καί Ἕλλην , τίς ἕνεκα νηστεύω , μή εἶπον , ὅτι διά ὁ πάσχα , μηδέ ὅτι διά ὁ σταυρός , ἐπεί πολύς αὐτός δίδωμι ὁ λαβή · οὖον γάρ διά ὁ πάσχα νηστεύω , οὐδέ διά ὁ σταυρός . ἀλλά διά ὁ ἁμάρτημα ὁ ἡμέτερος , ἐπεί μέλλω μυστήριον πρόσειμι · ἐπεί ὁ γε πάσχα οὖον νηστεία εἰμί οὐδέ πένθος , ἀλλά Εὐφρόσυνος καί χαρά ὑπόθεσις . ὁ γάρ σταυρός ἀνέρχομαι ὁ ἁμαρτία , [ 612 ] καθάρσιος ὁ οἰκέω γίγνομαι , κατάλληλος χρόνιος ἔχθρα , ἀναφέρω ὁ οὐρανός ὁ πύλη , ὁ μισέω φίλος ποιέω , εἰς ὁ οὐρανός ἐπανάγω , ἐν δεξιός ὁ θρόνος καθίζω ὁ ἡμέτερος φύσις , μυρίος ἕτερος παρέχω ἐγώ ἀγαθός . οὖον τοίνυν πενθέω οὐδέ καταστέλλω χρή , ἀγαλλιάω δέ καί χαίρω ὑπέρ οὗτος ἀπαντάω . Ζεύς οὗτος καί Παῦλος φημί , ἐμός δέ μή γίγνομαι καυχάομαι , εἰμί μή ἐν ὁ σταυρός ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . καί πάλιν , συνίστημι δέ ὁ ἑαυτοῦ ἀγάπη εἰς ἐγώ ὁ Θεός , ὅτι ἔτι ἁμαρτωλός εἰμί ἐγώ Χριστός ὑπέρ ἐγώ ἀποθνῄσκω . καί ὁ Ἰωάννης οὗτος πῶς φημί · οὕτως γάρ ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος . Πῶς ; εἶπον . καί πᾶς παρατρέχω Τέλλα , ὁ σταυρός τίθημι . εἶπον γάρ , οὕτως ἀγαπάω ὁ θεός ὁ κόσμος , ἐπάγω , ὅτι2 ὁ μονογενής αὐτός υἱός δίδωμι , ἵνα σταυρόω , ἵνα πᾶς ὁ πιστεύω εἰς αὐτός μή ἀπόλλυμι , ἀλλά ἔχω ζωή αἰώνιος . εἰμί τοίνυν ἀγάπη ὑπόθεσις καί καύχημα ὁ σταυρός , μή λέγω ὅτι διά αὐτός πενθέω · οὖον γάρ πενθέω διά ἐκεῖνος , μή γίγνομαι · ἀλλά διά ὁ οἰκεῖος ἁμάρτημα . Ζεύς οὗτος νηστεύω .