joannes-chrysostomus.adversus-judaeos-orationes-1-8 pg048_0368.1
τοῦτον τῆς διδασκαλίας εἰσήγαγον τὸν τρόπον . Ἐπεὶ οὖν καὶ ἡμῖν πρὸς ᾿Ιουδαίους ὁ λόγος , τοὺς ἀνθρώπων ψιλὸν εἶναι νομίζοντας τὸν Χριστὸν καὶ παράνομόν τινα , διὰ τοῦτο καὶ ἀπὸ τῶν παρ’ Ἑλλήνι διαμαρτομένων ἐποιήσατο τὴν ἐξέτασιν . Εἰ δὲ βούλεσθε καὶ ἀπὸ τῶν παρ’ αὐτοῖς · τοῦτο ἐγχειρισάτων , καὶ μαθητὰς συναγαγόντων , καὶ εἰς ἀρχοντας , καὶ εἰς προστάτας ἀναφράντων , καὶ σεβασθέντων εὐθέως , ἐπὶ χειρήσωμεν ταῖς ἀποδείξεσι ταύταις . Οὐτω γοῦν καὶ ὁ Γαμαλιὴλ αὐτοὺς ἐπεσκόπει . Ἐπεὶδὴ γὰρ εἶδεν αὐτοὺς μαινομένους , καὶ ἐπιθυμοῦντας τὸ ἄσμα τῶν μαθητῶν ἐχέειν , βουλόμενος αὐτοὺς τῆς ἀκατάπτου μανίας καταχγεῖν , κελεύσας ἔξω ποιῆσαι βραχὺ τοὺς ἀποστόλους , οὕτω πρὸς αὐτοὺς λέγειν · Προσέχετε ἑαυτοῖς ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις τούτοις , τί μέλλετε πράττειν . Πρὸ γὰρ τούτων τῶν ἡμῶν ἀνέστη Θεοδᾶς , λέγων εἶναι τινα ἑαυτὸν ἢ ἡκολούθησαν αὐτῷ ἄνδρες τετρακόσιοι · καὶ εἰκὸς ἀπώλετο , καὶ πάντες ὅσοι ἐπεῖδον αὐτῷ διεσκορπίσθησαν . Καὶ μετὰ ταῦτα ἀνέστη ᾿Ιούδας ὁ Γαλιλαῖος , ὃς ἀπέστησεν ὄχλον ἰκανόν · καὶ εἰκὸς ἀπώλετο , καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπώλοντο . Καὶ τὰ νῦν λέγω ὑμῖν , προσέχετε ἑαυτοῖς , ὅτι , ἐὰν ἡ ἐξ [ 632 ] ἀνθρώπων τὸ ἔργον τοῦτο , καταλυθήσεται · εἰ δὲ ἐκ Θεοῦ ἐστιν , οὐ δυνησέσθε καταλῦσαι αὐτό , μὴ ποτε καὶ θεομάχοι εὑρεθῆτε . Πόθεν οὖν δήλον ἔστι , ὅτι , ἐὰν ἡ ἐξ ἀνθρώπων , καταλυθήσεται ; Πείραν ἐλάβετε , φησί , ἀπὸ ᾿Ιούδα καὶ Θεοδᾶ . Ὥστε καὶ οὗτος ὁ κηρυττόμενος ὑπὸ τούτων , εἰ ταυτοῦς ἐστιν οἷοι ἐκεῖνοι , καὶ μὴ θείᾳ δυνάμει πάντα ἐργάζεται , μικρὸν ἀναμείνατε , καὶ αὐτὴ τῶν πραγμάτων ὑμᾶς πειράσεται ἡ ἐκδίκησις , καὶ διὰ τοῦ τέλους · εἰσεσθε σαφῶς , εἰτε ἀνθρώπός ἐστι πλάνος , ὡς φατε , καὶ παράνομος , εἰτε Θεὸς ὁ πάντα συγκρατῶν , καὶ ἀπορρήτῳ δυνάμει τὰ καθ’ ἡμᾶς οἰκονομῶν πράγματα · ὅπερ οὖν καὶ ἐγένετο . Ἀνέμειναν , καὶ δ’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων ἐδηλοῦτο ἡ θεία καὶ ἄμαχος δύναμις , καὶ τὸ σῶφισμα τοῦτο καὶ πρὸς ἀπάτην τῶν πολλῶν γενόμενον , εἰς τὴν τοῦ διαβόλου περιεστρέφετο κεφαλήν . Ἐπεὶδὴ γὰρ εἰδὲν αὐτὸν παραγενόμενον , βουλόμενος συσκάσαι αὐτῷ τὴν παρουσίαν καὶ τὴν ἀληθῆ οἰκονομίαν , εἰσήνεγκεν ἀπατεώνας τινας , ὡς προείπομεν , ἵνα καὶ οὗτος εἰς ἐκείνων νομίζεται εἶναι . Καὶ ὅπερ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ πεποίηκε , δύο παρασκευάσας ληστὰς μετ’ αὐτοῦ σταυρωθῆναι , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῆς παρουσίας εἰργάσατο , τῇ παραβάσει τοῦ ψεύδους τὴν ἀλήθειαν συσκάσας · σπεύδων · ἀλλ’ οὐδὲ ἐκεῖ · τι ἰσχυσεν , οὐδὲ ἀντετάθη , ἀλλ’ αὐτὸ δὴ τοῦτο μαλίστα τὴν δύναμιν ἐδειξε τοῦ Χριστοῦ . Διὰ τί γὰρ , εἶπέ μοι , τριῶν δυτῶν τῶν σταυρωθέντων , ἐν τῷ αὐτῷ τόπῳ , ἐν τῷ αὐτῷ καιρῷ , ὑπὸ τῶν αὐτῶν δικαστῶν , ἐκείνοι μὲν σέσιγγνται , οὗτος δὲ μόνος προσκυνεῖται ; Πάλιν , τί δημοτὰς πολλῶν εἰσαγόντων πολιτείας καὶνὴν καὶ μαθητὰς ἐσχρησεν , ἐκεῖνον μὲν οὐδὲ τοῦν μέρη τῆς οἰκουμένης ἔγνωρμον , οὗτος δὲ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης θεραπεύεται ; Τὰ γὰρ πράγματα ἀπὸ συγχρησίας μάλιστα φαίνονται . Σύγχρησον τοίνυν , ὦ ᾿Ιουδαῖε , καὶ μάθε τῆς ἀληθείας τὴν ὑπεροχήν . Τίς πλάνος τοσαύτας πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης ᾿Εκκλησίας ἐκτέτατο , καὶ ἀπὸ περάτων τῆς οἰκουμένης εἰς πέρατα τὴν τε αὐτοῦ θεραπείαν ἐξέτεινε , καὶ πάντα ὑποκύπτοντας ἔσχε , καὶ ταῦτα μυρίων δυτῶν τῶν κινδυνούντων ; Οὐχ ἔστιν οὐδείς . Οὐκοῦν δήλον , ὅτι ὁ Χριστὸς οὐχὶ πλάνος ἦν , ἀλλὰ σωτήρ , καὶ εὐεργέτης , καὶ κηρύξας , καὶ προστάτης τῆς ζωῆς τῆς μετέρας . Μιᾶν δτι πρόφρησις προσθείς , ἐπὶ τὸ προκειμένον βαδίζομαι . Οὐχ ἡλθον βαλεῖν εἰρήνην , φησίν , ἐπὶ τὴν γῆν , ἀλλὰ μάχαιραν · οὐ τὴν γνῶμην τὴν ἐαυτῷ λέγων , ἀλλὰ τὸ τέλος τῶν ἐκδιωκόντων πραγματεύων . Ἦλθον γὰρ διχάσαι , φησίν , ἄνθρωπον κατὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ , καὶ νύμφην κατὰ τῆς πενθερᾶς αὐτῆς , καὶ θυγατέρα κατὰ τῆς μητρὸς αὐτῆς . Πόθεν ταῦτα προεῖπεν , εἶπέ μοι , εἰ γε ψιλὸς ἄνθρωπος ἦν καὶ τῶν πολλῶν εἰς ; Ὁ γὰρ λέγει τοιούτων ἐστιν · Ἐπεὶδὴ συνέβαινεν ἐν οἰκίᾳ μιᾷ τὸν μὲν εἶναι πιστὸν , τὸν δὲ ἀπιστὸν , εἶτα τὸν πατέρα βούλεσθαι ἔχειν ἐπὶ τῇ ἀσθείᾳ τὸν υἱὸν τὸν ἑαυτοῦ , τοῦτο αὐτὸ προλέγων , φησίν · οὕτω κρατήσει τὸ κηρύγματος ἡ δύναμις ὡς καὶ πατέρων παίδας ὑπεραρᾶν , καὶ μητέρων θυγατέρας , καὶ γονεῖς παίδων . Αἱρήσονται γὰρ οὐχὶ τὸν οἰκεῖον καταφρονεῖν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν ψυχὴν ἐπιδοῦναι τὴν ἑαυτῶν , καὶ πάντα ὑπομεῖναι καὶ παθεῖν , ὥστε μὴ ἀρνησάσθαι [ 633 ] τὴν εὐξέταιαν . Πόθεν τοίνυν ταῦτα καὶ εἰδεῖναι , καὶ κατασκευάσαι δυνατόν , εἰ γε ἄνθρωπος ἦν εἰς τῶν πολλῶν ; πόθεν ἐπήλθεν αὐτῷ λογισάσθαι τοῦτο , ὅτι καὶ πατέρων ἔσται παῖσιν αἰδεσιώτερος , καὶ πατρᾶς παίδων γλυκύτερος , καὶ γυναῖκιν ἀνδρῶν ποθεινότερος ; Καὶ ταῦτα οὐχ ἐν μιᾷ μόνῃ οἰκίᾳ , οὐδὲ ἐν δυοῖν καὶ τρισί , καὶ δέκα , καὶ εἴκοσι , καὶ ἑκατὸν , ἀλλὰ πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης , ἐν πόλεσι πάσαις καὶ χώραις , ἐν γῇ καὶ θαλάσσῃ , καὶ οἰκουμένη καὶ ἀοικήτῃ . Καὶ οὐχ ἔστιν εἰπεῖν , ὅτι εἶπε μὲν ταῦτα , οὐχ ἐπλήγχε δὲ τὸ τέλος . Πολλοὶ γοῦν ἐν προοιμίοις καὶ ἐν ἀρχῇ , μᾶλλον δὲ ἐκὶ καὶ νῦν , διὰ τὴν εὐσέβειαν μισοῦνται , ἐκβάλλονται τῶν οἴκων τῶν πατέρων , καὶ πρὸς οὐδὲν ἐπιστρέφονται τούτων , ἰκανὴν παραμυθίαν ἔχοντες τὸ διὰ τὸν Χριστὸν ταῦτα πάσχειν . Τίς ταῦτα ἰσχύει ποτε ἐν ἀνθρώποις ; εἶπέ μοι . Οὗτος τοίνυν τὰ ταῦτα πάντα προεῖπεν , τὰ περὶ τῆς γυναικὸς ἐκείνης , τὰ περὶ τῆς ᾿Εκκλησίας , τὰ περὶ τοῦ πολεμίου τούτου · οὗτος προεῖπεν , ὅτι καὶ ὁ ναὸς πτεσέται , καὶ τὰ ᾿Ιεροσόλυμα ἀλιωθήσεται , καὶ οὐχὲ τῶν ᾿Ιουδαίων ἔσται πόλις ἡ πόλις , καθάπερ καὶ πρότερον . Εἰ μὲν οὖν ἐψευστο πάντα ἐκείνα , καὶ μὴ ἐλαβετέλος , ἀπίστευ καὶ τούτοις · εἰ δὲ ὀρθῶς ἐκεῖνα λάμ-ποντα ἀπὸ τῆς ἐκδόσεως , καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν αὐξανόμενα , καὶ οὐδὲ τῆς ᾿Εκκλησίας πύλαι ἅδου κατεἰσχύσαν , καὶ ὅπερ ἐ ποίησεν ἡ γυνὴ λαλεῖται πανταχοῦ τῆς οἰκουμένης μετὰ χρόνον τοσοῦτον , οἱ δὲ ἄνθρωποι οἱ πιστεύσαντες αὐτῷ καὶ πατέρων αὐτῶν καὶ γυναικῶν καὶ τέκνων αὐτῶν προετίμησαν · τίνος ἕνεκεν ταύτῃ μόνῃ τῇ προφήσει ἀπιστεῖς , εἶπέ μοι , καὶ ταῦτα τῆς ἀπὸ τοῦ χρόνου μαρτυρίας ἐπιστομιζούσης σου τὴν ἀνασχυντίαν ; Εἰ μὲν οὖν μετὰ τὴν ἀλῶσιν δέκα μόνον ἔτη ἦν , ἢ εἴκοσι , ἢ τριάκοντα , ἢ πεντήκοντα , μάλιστα μὲν οὐδὲ οὕτως ἐχρὴν ἀνασχυνεῖν , πλὴν ἀλλ’ ὅμως ὑπελείπετο τις τοῖς ἀνασχυνεῖν βουλομένοις πρόφασις · εἰ δὲ οὐχὶ πεντήκοντα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἑκατὸν , καὶ δὶς τοσαῦτα , καὶ τρίς , καὶ πολλὰ πλείονα παρήλθον ἔτη μετὰ τὴν ἀλῶσιν , καὶ οὐδὲ ἰχνος οὐδὲ σκιά τις ἐφάνη ποτὲ τῆς παρ’ ὑμῖν προσδοκωμένης μεταβολῆς , τίνος ἕνεκεν , εἰκῇ , καὶ μάτην ἀνασχυνεῖς ;
Lemmas: οὗτος ὁ διδασκαλία εἰσάγω ὁ τρόπος . ἐπεί οὖν καί ἐγώ πρός Ἰουδαῖος ὁ λόγος , ὁ ἄνθρωπος ψιλός εἰμί νομίζω ὁ Χριστός καί παράνομος τις , διά οὗτος καί ἀπό ὁ παρά Ἕλλην διαμαρτάνω ποιέω ὁ ἐξέτασις . εἰμί δέ βούλομαι καί ἀπό ὁ παρά αὐτός · οὗτος ἐγχειρίζω , καί μαθητής συνάγω , καί εἰς ἄρχω , καί εἰς προστάτης ἀναφράντων , καί σεβάζομαι εὐθύς , ἐπί χειρόομαι ὁ ἀπόδειξις οὗτος . οὗτος γοῦν καί ὁ Γαμαλιήλ αὐτός ἐπισκοπέω . ἐπειδή γάρ ὁράω αὐτός μαίνομαι , καί ἐπιθυμέω ὁ ἄσμα ὁ μαθητής χέω , βούλομαι αὐτός ὁ ἀκατάπτου μανία κατάγω , κελεύω ἔξω ποιέω βραχύς ὁ ἀπόστολος , οὗτος πρός αὐτός λέγω · προσέχω ἑαυτοῦ ἐπί ὁ ἄνθρωπος οὗτος , τίς μέλλω πράσσω . πρό γάρ οὗτος ὁ ἐγώ ἀνίστημι Θεοδᾶς , λέγω εἰμί τις ἑαυτοῦ ἢ ἀκολουθέω αὐτός ἀνήρ τετρακόσιοι · καί εἰκός ἀπόλλυμι , καί πᾶς ὅσος ἐφοράω αὐτός διασκορπίζω . καί μετά οὗτος ἀνίστημι Ἰούδας ὁ Γαλιλαῖος , ὅς ἀφίστημι ὄχλος ἱκανός · καί εἰκός ἀπόλλυμι , καί ὁ μαθητής αὐτός ἀπόλλυμι . καί ὁ νῦν λέγω σύ , προσέχω ἑαυτοῦ , ὅτι , ἐάν ὁ ἐκ [ 632 ] ἄνθρωπος ὁ ἔργον οὗτος , καταλύω · εἰμί δέ ἐκ Θεός εἰμί , οὖον δύναμαι καταλύω αὐτός , μή ποτός καί θεομάχος εὑρίσκω . πόθεν οὖν δῆλος εἰμί , ὅτι , ἐάν ὁ ἐκ ἄνθρωπος , καταλύω ; πείρω λαμβάνω , φημί , ἀπό Ιούδας καί Θεοδᾶς . ὥστε καί οὗτος ὁ κηρύσσω ὑπό οὗτος , εἰμί αὐτός εἰμί οἷος ἐκεῖνος , καί μή θεῖος δύναμις πᾶς ἐργάζομαι , μικρός ἀναμένω , καί αὐτός ὁ πρᾶγμα σύ πειράζω ὁ ἐκδίκησις , καί διά ὁ τέλος · εἶμι σαφῶς , εἴτε ἄνθρωπος εἰμί πλάνος , ὡς φημί , καί παράνομος , εἴτε θεός ὁ πᾶς συγκρατέω , καί ἀπόρρητος δύναμις ὁ κατά ἐγώ οἰκονομέω πρᾶγμα · ὅσπερ οὖν καί γίγνομαι . ἀναμένω , καί δέ αὐτός ὁ πρᾶγμα δηλόω ὁ θεῖος καί ἄμαχος δύναμις , καί ὁ σωφισμαω οὗτος καί πρός ἀπάτη ὁ πολύς γίγνομαι , εἰς ὁ ὁ διάβολος περιστρέφω κεφαλή . ἐπειδή γάρ ὁράω αὐτός παραγίγνομαι , βούλομαι συσκάσαι αὐτός ὁ παρουσία καί ὁ ἀληθής οἰκονομία , εἰσφέρω απατεώνας τις , ὡς προεῖπον , ἵνα καί οὗτος εἰς ἐκεῖνος νομίζω εἰμί . καί ὅσπερ ἐπί ὁ σταυρός ποιέω , δύο παρασκευάζω ληστής μετά αὐτός σταυρόω , οὗτος καί ἐπί ὁ παρουσία ἐργάζομαι , ὁ παράβασις ὁ ψεῦδος ὁ ἀλήθεια συσκάσας · σπεύδω · ἀλλά οὐδέ ἐκεῖ · τίς ἰσχύω , οὐδέ ἀντιτείνω , ἀλλά αὐτός δή οὗτος μαλρός ὁ δύναμις δείκνυμι ὁ Χριστός . Ζεύς τίς γάρ , εἶπον ἐγώ , τρεῖς δύτης ὁ σταυρόω , ἐν ὁ αὐτός τόπος , ἐν ὁ αὐτός καιρός , ὑπό ὁ αὐτός δικαστής , ἐκεῖνος μέν σέσιγγνται , οὗτος δέ μόνος προσκυνέω ; πάλιν , τίς δημότης πολύς εἰσάγω πολιτεία καινός καί μαθητής ἐσχρησεν , ἐκεῖνος μέν οὐδέ τοῦν μέρος ὁ οἰκέω ἔγνωρμον , οὗτος δέ πανταχοῦ ὁ οἰκέω θεραπεύω ; ὁ γάρ πρᾶγμα ἀπό συγχρησίας μάλιστα φαίνω . Σύγχρησον τοίνυν , εἰμί Ιουδαῖος , καί μανθάνω ὁ ἀλήθεια ὁ ὑπεροχή . Τῖς πλάνος τοσοῦτος πανταχοῦ ὁ οἰκέω ᾿Εκκλησίας ἐκτείνω , καί ἀπό πέρας ὁ οἰκέω εἰς πέρας ὁ τε αὐτός θεραπεία ἐκτείνω , καί πᾶς υποκύπτω ἔχω , καί οὗτος μυρίος δύτης ὁ κινδυνεος ; οὐχ εἰμί οὐδείς . οὐκοῦν δῆλος , ὅτι ὁ Χριστός οὐ πλάνος εἰμί , ἀλλά σωτήρ , καί εὐεργέτης , καί κηρύσσω , καί προστάτης ὁ ζωή ὁ μετεράω . μιαίνω δ πρόφρησις προστίθημι , ἐπί ὁ πρόκειμαι βαδίζω . οὐχ ἡλσχω βάλλω εἰρήνη , φημί , ἐπί ὁ γῆ , ἀλλά μάχαιρα · οὖον ὁ γνώμη ὁ αὐτός λέγω , ἀλλά ὁ τέλος ὁ ἐκδιώκω πραγματεύω . ἔρχομαι γάρ διχάζω , φημί , ἄνθρωπος κατά ὁ πατήρ αὐτός , καί νύμφη κατά ὁ πενθερά αὐτός , καί θυγάτηρ κατά ὁ μήτηρ αὐτός . πόθεν οὗτος προεῖπον , εἶπον ἐγώ , εἰμί γε ψιλός ἄνθρωπος εἰμί καί ὁ πολύς εἰς ; ὁ γάρ λέγω τοιοῦτος εἰμί · ἐπειδή συμβαίνω ἐν οἰκίον εἷς ὁ μέν εἰμί πιστόν , ὁ δέ ἄπιστος , εἶτα ὁ πατήρ βούλομαι ἔχω ἐπί ὁ ἀστεῖος ὁ υἱός ὁ ἑαυτοῦ , οὗτος αὐτός προλέγω1 , φημί · οὗτος κρατέω ὁ κήρυγμα ὁ δύναμις ὡς καί πατήρ παῖς ὑπεραίρω , καί μήτηρ θυγάτηρ , καί γονεύς παῖς . αἱρέω γάρ οὐ ὁ οἰκέω καταφρονέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ψυχή ἐπιδίδωμι ὁ ἑαυτοῦ , καί πᾶς ὑπομένω καί πάσχω , ὥστε μή ἀρνέομαι [ 633 ] ὁ εὐξέταιαν . πόθεν τοίνυν οὗτος καί οἶδα , καί κατασκευάζω δυνατός , εἰμί γε ἄνθρωπος εἰμί εἰς ὁ πολύς ; πόθεν ἐπέρχομαι αὐτός λογίζομαι οὗτος , ὅτι καί πατήρ εἰμί δίπαις αἰδέσιος , καί Πατρᾶς παῖς γλυκύς , καί γυνή ἀνήρ ποθεινός ; καί οὗτος οὐ ἐν εἷς μόνος οἰκίον , οὐδέ ἐν δύο καί τρεῖς , καί δέκα , καί εἴκοσι , καί ἑκατόν , ἀλλά πανταχοῦ ὁ οἰκέω , ἐν πόλις πᾶς καί χώρα , ἐν γῆ καί θάλασσα , καί οἰκέω καί ἀοίκητος . καί οὐ εἰμί εἶπον , ὅτι εἶπον μέν οὗτος , οὐ πλήσσω δέ ὁ τέλος . πολλός γοῦν ἐν προοίμιον καί ἐν ἀρχή , μᾶλλον δέ ἐπίτεξ καί νῦν , διά ὁ εὐσέβεια μισέω , ἐκβάλλω ὁ οἶκος ὁ πατήρ , καί πρός οὐδείς ἐπιστρέφω οὗτος , ἱκανός παραμυθία ἔχω ὁ διά ὁ Χριστός οὗτος πάσχω . Τῖς οὗτος ἰσχύω ποτός ἐν ἄνθρωπος ; εἶπον ἐγώ . οὗτος τοίνυν ὁ οὗτος πᾶς προεῖπον , ὁ περί ὁ γυνή ἐκεῖνος , ὁ περί ὁ ᾿Εκκλησίας , ὁ περί ὁ πολέμιος οὗτος · οὗτος προεῖπον , ὅτι καί ὁ ναός πταίω , καί ὁ ᾿Ιεροσόλυμα ἀλιόω , καί οὐχὲ ὁ Ἰουδαῖος εἰμί πόλις ὁ πόλις , καθάπερ καί πρότερος . εἰμί μέν οὖν ψεύδω πᾶς ἐκεῖνος , καί μή ἐλαβετέλος , ἀπιστέω καί οὗτος · εἰμί δέ ὀρθῶς ἐκεῖνος λάμπω ἀπό ὁ ἔκδοσις , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα αὐξάνω , καί οὐδέ ὁ ᾿Εκκλησίας Πύλαι ἅδος κατεισχυσαω , καί ὅσπερ εἰ ποιέω ὁ γυνή λαλέω πανταχοῦ ὁ οἰκέω μετά χρόνος τοσοῦτος , ὁ δέ ἄνθρωπος ὁ πιστεύω αὐτός καί πατήρ αὐτός καί γυνή καί τέκνον αὐτός προτιμάω · τίς ἕνεκα οὗτος μόνος ὁ προφέρω ἀπιστέω , εἶπον ἐγώ , καί οὗτος ὁ ἀπό ὁ χρόνος μαρτυρία ἐπιστομίζω σύ ὁ ἀνασχυντίαν ; εἰμί μέν οὖν μετά ὁ ἀλέω δέκα μόνος ἔτος εἰμί , ἢ εἴκοσι , ἢ τριάκοντα , ἢ πεντήκοντα , μάλιστα μέν οὐδέ οὕτως χρή ἀνέχω , πλήν ἀλλά ὅμως ὑπολείπω τις ὁ ἀνέχω βούλομαι πρόφασις · εἰμί δέ οὐ πεντήκοντα μόνος , ἀλλά καί ἑκατόν , καί δίς τοσοῦτος , καί τρίς , καί πολύς πλείων παρέρχομαι ἔτος μετά ὁ ἀλέω , καί οὐδέ ἴχνος οὐδέ σκιά τις φαίνω ποτέ ὁ παρά σύ προσδοκάω μεταβολεύς , τίς ἕνεκα , εἰκῇ , καί μάτην ἀνέχω ;