joannes-chrysostomus.adversus-judaeos-orationes-1-8 pg048_0400.2
σῶμα δὲ κατηρτίσω μοι , τὴν εἴσοδον τοῦ Μονογενοῦς εἰς τὸν κόσμον λέγων , τὴν διὰ σαρκὸς οἰκονομίαν . Οὕτω γὰρ πρὸς ἡμᾶς παρεγένετο , οὐ τόπον ἀμεῖξας ἐκ τόπου , ( πῶς γὰρ ὁ πανταχοῦ ὤν , καὶ πάντα πληρῶν ; ) ἀλλὰ διὰ σαρκὸς ἡμῖν φανερωθεῖς . Ἄλλ’ ἐπεὶδὴ οὐχὶ πρὸς Ἰουδαίους ἐστὶν ἡμῖν ἡ μάχη μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸς Ἕλληνας καὶ πολλοὺς τῶν ἀρετῶν , φέρε βαδίσωμεν ἐντὸς ἕνα ὕψος ὑμῖν ἀποκαλύψωμεν , καὶ ζητήσωμεν , τί δήποτε , μυρίας ἔχων μαρτυρίας ὁ Παῦλος , αἱ τὸν νόμον ἀρνεῖν ποιοῦσι καὶ τὴν παλαίαν πολιτείαν , ταύτης ἐμνημόνευσε . Οὐδὲ γὰρ ἀπλῶς οὐδὲ ὡς ἔτυχε τοῦτο ἐποίησεν , ἀλλὰ μετὰ τινὸς λόγου καὶ σοφίας ἀφάτου . Ὅτι γὰρ καὶ ἑτέρας εἶχε μαρτυρίας μακροτέρας καὶ σφοδροτέρας , εἴπερ ἐδύλετο παραγαγεῖν , ὑπὲρ τῆς ὑποθέσεως ταύτης , πάντες ἂν ὁμολογήσαιεν . Καὶ γὰρ καὶ ὁ Ἠσαΐας φησίν , Οὐχ ἔστι μοι θέλημα ἐν ὁμῶν · πληρῶ εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν · καὶ στέαρ ἀρηνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι , οὐδὲ ἐὰν ἔρχησθε δεδηγῆν μοι . Τίς γὰρ ἐξέζησεν ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν ; Ἐὰν προσφέρητέ μοι σμίνδαλον , μάταιον · θυμίαμα βδελυγμὰ μοι ἐστίν . Καὶ ἐτέροιθι πάλιν · Οὐ νῦν ἐκάλεσά σε , Ἰακώβ , οὐδὲ ἔρκοπτόν σε ἐποίησα , Ἰσραήλ , οὐχ ἐξδιώσας με ἐν θυσίαις , οὐδὲ ἐδούλευσάς μοι ἐν δώροις σου , οὐδὲ ἔγκοπτόν σε ἐποίησα ἐν λίβανῳ , οὐδὲ ἐκτήσθην μοι ἀργυρίων θυμίαμα . Καὶ ὁ Ἱερεμίας δέ , Ἰνατί μοι λίβανον ἐκ Σαβὰ φέρεις καὶ κυννάμωμον ἐκ τῆς μακρόθεν ; Τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν οὐχ ἠδονάν μοι . Καὶ πάλιν · Συνεχάρατε τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν μετὰ τῶν θυσιῶν ὑμῶν , καὶ φάγετε κρέα . Καὶ ἕτερος δὲ τῶν προφητῶν οὕτως ἔλεγεν · Μεταδῆσον ἀπ’ ἐμοῦ ἤχον ὀδῶν σου , καὶ ψαλμὸν ὀργάνων σου οὐχ ἀκούσομαι . Καὶ πάλιν ἀλλαγχοῦ τῶν Ἰουδαίων λεγόντων , Εἰ προσδέξεταί Κύριος τὸ ὁλοκαυτώμασιν , εἰ δώσει πρωτότοκά μου ὑπὲρ ἀσεβείας μου , καρπὸν κοιλίας μου ὑπὲρ ἁμαρτίας ψυχῆς μου · καὶ ὁ προφήτης ἐπιμιμὼν αὐτοῖς ἔλεγεν , Ἀπηγγέλη σοι , ἄνθρωπε , τί καλόν , καὶ τί Κύριος ὁ θεὸς ἐκζητεῖ παρὰ σοῦ , ἀλλ’ ἢ ἀταπῆν ἐλθεῖν , καὶ ποιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην , καὶ ἐτοιμὸν εἶναι πορεύεσθαι ὀπίσω Κυρίου τοῦ θεοῦ σου . Καὶ ὁ Δαυὶδ οὕτως ἔλεγεν · Οὐ δέξομαι ἐκ τοῦ οἴκου σου μόσχους , οὐδὲ ἐκ τῶν ποιμνίων σου χιμάρρους . Τίνος οὖν ἐνεκεν τοσαύτας ἔχων μαρτυρίας εἶπεῖν , δι’ ὧν ὁ θεὸς φαίνεται τὰς θυσίας παρατιμούμενος ἐκείνας , τὰς νομμηνίας , τὰ σάββατα , τὰς ὥρας , πάσας ἐκείνας ἀφεῖς , ταύτης ἐμνήσθη μόνης ; Οὐχ ἀπλῶς οὐδὲ ὡς ἔτυχεν , ἀλλ’ ἤδη τὴν αἰτίαν ἐροῦμεν . Πολλοὶ τῶν ἀπίστων καὶ Ἰουδαίων αὐτῶν μαχόμενοι πρὸς ἡμᾶς λέγουσιν , ὅτι ἡ παλαιὰ καταλέλυται πολιτεία σὺ διὰ τὸ ἀτελεστὸν αὐτῆς , οὐδὲ διὰ τὸ μεῖζονα εἰσενεχθῆναι τὴν ἡμετέραν πολιτείαν , ἀλλὰ διὰ τὴν πονηρίαν τῶν τότε προσφερόντων τὰς θυσίας . ( ὁ ) γουν Ἠσαΐας φησίν · Ἐὰν ἐκτείνητε τὰς χεῖρας ὑμῶν , ἀποστρέψω τὰς χεῖρας μου ἀφ’ ὑμῶν · καὶ ἐὰν πληθύντε τὴν δέησιν , οὐχ εἰσακούσομαι ὑμῶν . [ 667 ] Εἶτα τὴν αἰτίαν προσθεῖς , ἐπάγει λέγων · Αἱ γὰρ χεῖρες ὑμῶν
Lemmas: σῶμα δέ καταρτίζω ἐγώ , ὁ εἴσοδος ὁ Μονογενώ εἰς ὁ κόσμος λέγω , ὁ διά σάρξ οἰκονομία . οὕτως γάρ πρός ἐγώ παραγίγνομαι , οὖον τόπος αμειθελγω ἐκ τόπος , ( πῶς γάρ ὁ πανταχοῦ εἰμί , καί πᾶς πληρόω ; ) ἀλλά διά σάρξ ἐγώ φανερόω . ἄλλος ἐπειδή οὐ πρός Ἰουδαῖος εἰμί ἐγώ ὁ μάχη μόνος , ἀλλά καί πρός Ἕλλην καί πολύς ὁ ἀρετή , φέρω βαδίζω ἐντός εἷς ὕψος σύ ἀποκαλύπτω , καί ζητέω , τίς δήποτε , μυρίος ἔχω μαρτυρία ὁ Παῦλος , ὁ ὁ νόμος ἀρνέομαι ποιέω καί ὁ παλαία πολιτεία , οὗτος μνημονεύω . οὐδέ γάρ ἀπλόος οὐδέ ὡς τυγχάνω οὗτος ποιέω , ἀλλά μετά τις λόγος καί σοφία ἄφατος . ὅτι2 γάρ καί ἕτερος ἔχω μαρτυρία μακρός καί σφοδρός , εἴπερ ἐδύλετο παράγω , ὑπέρ ὁ ὑπόθεσις οὗτος , πᾶς εἄν ὁμολογέω . καί γάρ καί ὁ Ἠσαΐας φημί , οὐχ εἰμί ἐγώ θέλημα ἐν ὁμός · πληρόω εἰμί ὁλοκαύτωμα κριός · καί στέαρ ἀρήνα καί αἷμα ταῦρος καί τράγος οὖον βούλομαι , οὐδέ ἐάν ἔρχομαι δεδηγῆν ἐγώ . Τῖς γάρ ἐκζέω οὗτος ἐκ ὁ χείρ σύ ; ἐάν προσφέρω ἐγώ σμίνδαλον , μάταιος · θυμίαμα βδέλυγμα ἐγώ εἰμί . καί ἔτερος πάλιν · οὖον νῦν καλέω σύ , Ἰακώβ , οὐδέ ἔρκοπτόν σύ ποιέω , Ἰσραήλ , οὐ ἐξοράω ἐγώ ἐν θυσία , οὐδέ δουλεύω ἐγώ ἐν δῶρον σύ , οὐδέ ἐγκόπτω σύ ποιέω ἐν λίβανος , οὐδέ κτάομαι ἐγώ ἀργύριον θυμίαμα . καί ὁ Ἱερεμίας δέ , Ἰνατί ἐγώ λίβανος ἐκ Σαβά φέρω καί κυννάμωμον ἐκ ὁ μακρόθεν ; ὁ ὁλοκαύτωμα σύ οὐ ἠδονή ἐγώ . καί πάλιν · Συνεχάρατε ὁ ὁλοκαύτωμα σύ μετά ὁ θυσία σύ , καί ἐσθίω κρέας . καί ἕτερος δέ ὁ προφήτης οὕτως λέγω · Μεταδῆσον ἀπό ἐγώ ἦχος ὀδούς σύ , καί ψαλμός ὄργανον σύ οὐ ἀκούω . καί πάλιν ἀλλάσσω ὁ Ἰουδαῖος λέγω , εἰμί προσδέχομαι Κύριος ὁ ὁλοκαύτωμα , εἰμί δίδωμι πρωτότοκος ἐγώ ὑπέρ ἀσέβεια ἐγώ , καρπός κοιλία ἐγώ ὑπέρ ἁμαρτία Ψυχή ἐγώ · καί ὁ προφήτης ἐπιμείγνυμι αὐτός λέγω , ἀπαγγέλλω σύ , ἄνθρωπος , τίς καλός , καί τίς Κύριος ὁ θεός ἐκζητέω παρά σύ , ἀλλά ἢ ἀταπῆν ἔρχομαι , καί ποιέω κρίμα καί δικαιοσύνη , καί ἑτοῖμος εἰμί πορεύω ὀπίσω κύριος ὁ θεός σύ . καί ὁ Δαυίδ οὕτως λέγω · οὖον δέχομαι ἐκ ὁ οἶκος σύ μόσχος , οὐδέ ἐκ ὁ ποίμνιον σύ χίμαρρος . τίς οὖν ἕνεκα τοσοῦτος ἔχω μαρτυρία εἶίπω , διά ὅς ὁ θεός φαίνω ὁ θυσία παρατιμάω ἐκεῖνος , ὁ νομμηνίας , ὁ σάββατον , ὁ ὥρα , πᾶς ἐκεῖνος ἀφίημι , οὗτος μιμνήσκω μόνος ; οὐχ ἀπλόος οὐδέ ὡς τυγχάνω , ἀλλά ἤδη ὁ αἴτιος εἴρω . πολλός ὁ ἄπιστος καί Ἰουδαῖος αὐτός μάχομαι πρός ἐγώ λέγω , ὅτι ὁ παλαιός καταλύω πολιτεία σύ διά ὁ ἀτέλεστος αὐτός , οὐδέ διά ὁ μείζων εἰσφέρω ὁ ἡμέτερος πολιτεία , ἀλλά διά ὁ πονηρία ὁ τότε προσφέρω ὁ θυσία . ( ὁ ) γοῦν Ἠσαΐας φημί · ἐάν ἐκτείνω ὁ χείρ σύ , ἀποστρέφω ὁ χείρ ἐγώ ἀπό σύ · καί ἐάν πληθαίνω ὁ δέησις , οὐ εἰσακούω σύ . [ 667 ] εἶτα ὁ αἴτιος προστίθημι , ἐπάγω λέγω · ὁ γάρ χείρ σύ