joannes-chrysostomus.adversus-judaeos-orationes-1-8 pg048_0420.4
οὖν οὗτος φησιν ; Ἄρξάμενος ἀπὸ τοῦ Ἄβελ , καὶ εἰπών , ὅτι πλείονα θυσίαν Ἄβελ παρὰ Καὶν προσήνεγκε τῷ Θεῷ , καὶ δι’ αὐτῆς ἀποθανεῖν ἐπὶ λαλεῖ · εἶτα καταδὴς εἰς τοὺς προφήτας , καὶ διελθὼν εἰς τὸν Ἰωάννην , καὶ εἰπών · Ἐν γὰρ μαχαίρας ἀπέθανον , ἐπεροὶ δὲ ἐτυμπανίσθησαν · καὶ πολλοὺς καὶ διχρόνους διηγησάμενος θανάτους , ἐπήγαγεν οὕτω · Τετραρῶν καὶ ἡμεῖς τοσοῦτον ἔχοντες περιεῖναι ἡμῖν νέφος μαρτύρων , ὀρθοῦ ἀποθελήσης πάντα , δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν . Ὀρᾷς , ὅτι καὶ τὸν Ἄβελ μάρτυρα ἐκάλεσε , καὶ τὸν Νῶε , καὶ τὸν Ἀβραὰμ , καὶ τὸν Ἰσαὰκ , καὶ τὸν Ἰακώβ . Οἱ μὲν γὰρ αὐτῶν οὕτως ἀπέθανον διὰ τὸν Θεόν · ὥσπερ οὖν καὶ Παῦλος φησί , Καθ’ ἡμέραν ἀπολλύσθω · καίτοι οὐκ ἀποθνήσκουν , ἀλλὰ τῇ προθεσίᾳ μόνον ὑπόμενον τοῦτο . Οὕτω καὶ σὺ , ἂν διακοσῇ τὰς ἐπιβόας καὶ τὰς φαρμακίας καὶ τὰς μαγανείας , καὶ ἀπολίαν τῇ νόσῳ , μάρτυς ἀπητισμένος εἶ , ὅτι ἀπαλλαγὴν μετὰ ἀσθεσίας ἐπαγγελλομένων ἐξέφυγες εἰς θάνατον μετ’ εὐσεβείας μᾶλλον . Καὶ ταῦτα μὲν ἡμῖν εἴρηται πρὸς τοὺς κομπάζοντας καὶ λέγοντας , ὅτι θεραπεύονται δαιμόνες · ἵνα δὲ μάθῃς , ὅτι οὐδὲ τοῦτο ἐστὶν ἀληθές , ἀκούσον τί φησιν ὁ Χριστὸς περὶ τοῦ διαβόλου · Ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς . Ὁ Θεὸς λέγει , ἀνθρωποκτόνος , καὶ σὺ ὡς πρὸς ἰατρὸν τρέχεις ; Καὶ τίνα ἔχεις λόγον εἰπεῖν ἐγκαλοῦμενος , εἰπὲ μοι . τῆς ἀποφάσεως τοῦ Χριστοῦ τὰς γοητείας τούτων ἀξιοπιστοτέρας εἶναι νομίζων ; Ὅταν γὰρ ὁ μὲν Θεὸς λέγῃ , ὅτι · ἀνθρωποκτόνος ἐστιν , οὗτοι δὲ οἱ νοσήματα θανατα λύειν λέγωσιν , ἀπεναντίας τῇ θείῃ ψήφῳ , σὺ δὲ καταδέχῃ τὰς μαγανείας τούτων καὶ τὰς ἐπιβόας , οὐδὲν ἕτερον ἀλλὰ τοὺς ἀξιοπιστοτέρους ἐκείνων νομίζεις εἶναι δι’ ὧν λέγεις , καὶ μὴ λέγεις τοῦτο τοῖς ῥήμασιν . Εἰ δὲ ὁ διάβολος ἀνθρωποκτόνος , εὐδηλον ὅτι καὶ οἱ διακονοῦντες αὐτῷ δαίμονες . Καὶ τοῦτο σὲ δι’ αὐτῶν τῶν ἔργων ἐπαίδευσε ὁ Χριστός · ὅτε γὰρ αὐτοὺς ἀφήκεν ἐμπεσεῖν εἰς τὴν ἀγέλην τῶν χοίρων , κατεπέντησαν εἰς τὸν κρημνὸν ἀπασαν τὴν ἀγέλην ἐκείνην , ἵνα μάθῃς , ὅτι καὶ τοὺς ἀνθρώπους ταῦτα ἐν εἰργάσαντο , καὶ ἀπέπτησαν εὐθέως , εἰ συνεχώρησεν αὐτοῖς ὁ Θεός . Νυνὶ δὲ αὐτὸς αὐτοὺς κατέχει καὶ ἐκώλυσε , καὶ οὐδὲν ἡρεῖ τοιούτων ἐργάσασθαι · [ 687 ] καὶ τοῦτο ἐκούσιαν λαβόντες κατὰ τῶν χοίρων ἐδηλώσαν . Εἰ γὰρ χοίρων οὐκ ἐφεῖσαντο , πολλῷ μᾶλλον ἡμῶν οὐκ ἂν ἀπέσχοντο . Μὴ τοίνυν , ἀγαπητέ , ταῖς ἐκείνων ἀπάταις παρασύρω , ἀλλ’ ἑαυτὸν ἐστηριγμένος ἐν τῷ φόβῳ τοῦ Θεοῦ .
Lemmas: οὖν οὗτος φημί ; ἄρχω ἀπό ὁ Ἄβελ , καί εἶπον , ὅτι πλείων θυσία Ἄβελ παρά Καινίς προσφέρω ὁ Θεός , καί διά αὐτός ἀποθνῄσκω ἐπί λαλέω · εἶτα καταδέω εἰς ὁ προφήτης , καί διέρχομαι εἰς ὁ Ἰωάννης , καί εἶπον · ἐν γάρ μάχαιρα ἀποθνῄσκω , ἐπέρομαι δέ τυμπανίζω · καί πολύς καί δίχρονος διηγέομαι θάνατος , ἐπάγω οὗτος · Τετραρῶν καί ἐγώ τοσοῦτος ἔχω περίειμι ἐγώ νέφος μάρτυς , ὀρθός αποεθελω πᾶς , διά ὑπομονή τρέχω . ὁράω , ὅτι καί ὁ Ἄβελ μάρτυς καλέω , καί ὁ Νῶε , καί ὁ Ἀβραάμ , καί ὁ Ἰσαάκ , καί ὁ Ἰακώβ . ὁ μέν γάρ αὐτός οὕτως ἀποθνῄσκω διά ὁ Θεός · ὥσπερ οὖν καί Παῦλος φημί , κατά ἡμέρα ἀπόλλυμι · καίτοι οὐ ἀποθνῄσκω , ἀλλά ὁ προτίθημι μόνος ὑπομένω οὗτος . οὕτως καί σύ , εἄν διακοσῇ ὁ ἐπιβοή καί ὁ φαρμακία καί ὁ μαγανείας , καί ἀπόλιος ὁ νόσος , μάρτυς ἀπατάω εἰμί , ὅτι ἀπαλλαγή μετά ἀσθεσίας ἐπαγγέλλω ἐκφεύγω εἰς θάνατος μετά εὐσέβεια μᾶλλον . καί οὗτος μέν ἐγώ εἴρω πρός ὁ κομπάζω καί λέγω , ὅτι θεραπεύω δαίμων · ἵνα δέ μανθάνω , ὅτι οὐδέ οὗτος εἰμί ἀληθής , ἀκούω τίς φημί ὁ Χριστός περί ὁ διάβολος · ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος εἰμί ἀπό ἀρχή . ὁ θεός λέγω , ἀνθρωποκτόνος , καί σύ ὡς πρός ἰατρός τρέχω ; καί τίς ἔχω λόγος εἶπον ἐγκαλέω , εἶπον ἐγώ . ὁ ἀπόφασις ὁ Χριστός ὁ γοητεία οὗτος ἀξιόπιστος εἰμί νομίζω ; ὅταν γάρ ὁ μέν θεός λέγω , ὅτι · ἀνθρωποκτόνος εἰμί , οὗτος δέ ὁ νόσημα θανατάω λύω λέγω , απεναντίας ὁ θεῖος ψῆφος , σύ δέ καταδέχομαι ὁ μαγανείας οὗτος καί ὁ ἐπιβοή , οὐδείς ἕτερος ἀλλά ὁ ἀξιόπιστος ἐκεῖνος νομίζω εἰμί διά ὅς λέγω , καί μή λέγω οὗτος ὁ ῥῆμα . εἰμί δέ ὁ διάβολος ἀνθρωποκτόνος , ευδηλος ὅτι καί ὁ διακονέω αὐτός δαίμων . καί οὗτος σύ διά αὐτός ὁ ἔργον παιδεύω ὁ Χριστός · ὅτε γάρ αὐτός ἀφίημι ἐμπίπτω εἰς ὁ ἀγέλη ὁ χοῖρος , καταπενθέω εἰς ὁ κρημνός ἅπας ὁ ἀγέλη ἐκεῖνος , ἵνα μανθάνω , ὅτι καί ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἐν ἐργάζομαι , καί ἀποπέτομαι εὐθύς , εἰμί συγχωρέω αὐτός ὁ Θεός . νυνί δέ αὐτός αὐτός κατέχω καί κωλύω , καί οὐδείς αἱρέω τοιοῦτος ἐργάζομαι · [ 687 ] καί οὗτος ἑκούσιος λαμβάνω κατά ὁ χοῖρος δηλόω . εἰμί γάρ χοῖρος οὐ φείδομαι , πολύς μᾶλλον ἐγώ οὐ εἄν ἀπέχω . μή τοίνυν , ἀγαπητός , ὁ ἐκεῖνος ἀπάτη παρασύρω , ἀλλά ἑαυτοῦ στηρίζω ἐν ὁ φόβος ὁ Θεός .