joannes-chrysostomus.adversus-judaeos-orationes-1-8 pg048_0352.1
νυνὶ δὲ οὐδὲς μοι περὶ καιροῦ λόγος , ἐπεὶδὴ οὐδὲ τῷ Θεῷ , καθάπερ ἀπεδείξαμεν , ἐπεὶ καὶ ὑπὲρ τούτου πολλοὺς ἀνήλωκα λόγους · ἀλλὰ ἐν μόνον ζητῶ , ὅπως τὲς εἰρήνη καὶ ὁμονοία πάντα ποιῶμεν , ὅπως μὴ , νηστευόντων ἡμῶν καὶ τοῦ δήμου παντός , καὶ τῶν ἱερῶν τὰς κοινὰς ποιουμένων ὑπὲρ τῆς οἰκουμένης ἱκετηρίας , οὐ μένγε μεθίσων ἐπὶ τῶν οἰκίας . Ἐννόησον πῶς διαβολικὴς τοῦτό ἐστιν ἐνεργείας , καὶ ὡς οὐχ ἐν μόνον , οὐδὲ δύο , οὐδὲ τρία ἐστὶ τὰ ἀμαρτήματα , · ἀλλὰ πολλῷ πλείω . Ἀποσχίζει σε τῆς ἀγέλης , καὶ καταγνώσκειν σε παρασκευάζει πατέρων τοσούτων , εἰς φιλονεικίαν ἐμβάλλει , πρὸς ᾿Ιουδαίους ὀβθεῖ , σκάνδαλόν σε αὐ πᾶλιν προτίθησι καὶ τοῖς οἰκείοις καὶ τοῖς ἀλλοτρίοις . Πῶς γὰρ δυνήσόμεθα ἐγκάλεῖν ἐκείνοις μένουσιν ἐπὶ τῆς οἰκίας , ὅταν οὐ πρὸς ἐκείνους τρέχῃ ; Οὐ ταῦτα δὲ μόνον ἐστὶ τὰ ἀμαρτήματα , ἀλλ’ ὅτι καὶ μεγάλῃ βλάβῃ γένοιν’ ἄν , ὅταν μήτε Γραφῶν , μήτε συνόδων , μήτε εὐλογίας , μήτε κοινῶν εὐχῶν ἀπολαύθῃς ἐν ταῖς νηστείαις ἐκείναις , ἀλλὰ μετὰ πονηροῦ συνειδότος ἀπαντα τούτων διάγῃς τὸν χρόνον , δεδοικώς καὶ τρέμων μὴ γένη καταφρόνος , καθάπερ τις ἀλλόφυλος καὶ ἀλλογενής , δέον μετὰ παρρησίας , μεθ’ ἡδονῆς , μετὰ εὐφροσύνης , μετ’ ἐλευθερίας ἀπάσης κοινῇ μετὰ τῆς Ἐκκλησίας πάντα ἐπιτελεῖν . Οὐδὲ γὰρ ἡ Ἐκκλησία χρόνων ἀχριδεῖαν οἶδεν · ἀλλ’ ἐπεὶδὴ παρὰ τὴν ἀρχὴν πᾶσιν ἔδοξε τοῖς πατράσι διηρημένοις ὁμοῦ συνελθεῖν , καὶ ταύτην ὁρίσαι τὴν ἡμέραν , τὴν συμφωνίαν πανταχοῦ τιμῶσα καὶ τὴν ὁμόνοια ἀγαπῶσα , κατεδέξατο τὸ ἐπιταχθέν . Ὅτι γὰρ ἀδύνατον ἢ ἡμᾶς , ἢ ἕτερον ὀντιναοῦν αὐτῆς ἐπιλαθέσθαι τῆς κυριακῆς ἡμέρας , ἰκανῶς ἐν τοῖς ἐμπροσθεν ἀποδείκνεται . Μὴ τοίνυν ἀξιομαχώμεν , μηδὲ ὑπὲρ τῶν τυγχόντων φιλονεικοῦντες , ἐν τοῖς μεγάλοις ἑαυτοὺς καταλάπτωμεν . Τὸ μὲν γὰρ τῦδος ἢ τῦδος χρόνῳ νηστεύσαι οὐχ ἐγκλήμα , τὸ δὲ σχίσαι Ἐκκλησίαν , καὶ φιλονεικίας διατεθῆναι , καὶ διχοστασίας ἐμποιεῖν , καὶ τῆς συνόδου διηνεκῶς ἑαυτὸν ἀποστέρειν , ἀσύγγνωστον καὶ κατηγορίας ἀξιον , καὶ πολλὴν ἔχει τὴν τιμωρίαν . Ἐνὴν μὲν οὖν καὶ πλείονα τούτων εἰπεῖν , ἀλλὰ τοῖς μὲν προσέχουσι καὶ τὰ εἰρημένα ἀρκεῖ , τοῖς δὲ μὴ προσέχουσι οὐδὲ εἰ πλεῖω τούτων λεχθῇ , ἔσται τι πλέον . Διόπερ ἐναποῖδα καταλαβαντες τὸν λόγον , κοινῇ πάντες εὐδύμεθα τοὺς ἀδελφοὺς τοὺς ἡμετέρους ἐπανελθεῖν πρὸς ἡμᾶς , καὶ τὴν εἰρήνην ἀπάσασθαι , καὶ τῆς ἀκαίρου φιλονεικίας ἀποστήναι , καὶ τῆς ψυχρότητος ταύτης καταγελάσαντας , ὑψηλὴν τινα καὶ μεγάλην λαβεῖν διάνοιαν , καὶ τῆς τῶν ἡμερῶν ἀπαλλαγῆναι παρατηρήσεως , ἵνα ὁμοθυμαδὸν πάντες ἐν ἑνὶ στόματι δοξάζωμεν τὸν Θεὸν καὶ Πατέρα τοῦ Κυρίου ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ , ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ κράτος , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: νυνί δέ οὐδή ἐγώ περί καιρός λόγος , ἐπειδή οὐδέ ὁ Θεός , καθάπερ ἀποδείκνυμι , ἐπεί καί ὑπέρ οὗτος πολύς ἀναλίσκω λόγος · ἀλλά ἐν μόνος ζητέω , ὅπως τέ εἰρήνη καί Ὁμονοία πᾶς ποιέω , ὅπως μή , νηστεύω ἐγώ καί ὁ δῆμος πᾶς , καί ὁ ἱερός ὁ κοινός ποιέω ὑπέρ ὁ οἰκέω ἱκετηρία , οὖον μέν μεθισος ἐπί ὁ οἰκίον . ἐννοέω πῶς διαβολικός οὗτος εἰμί ἐνέργεια , καί ὡς οὐ ἐν μόνος , οὐδέ δύο , οὐδέ τρεῖς εἰμί ὁ ἁμάρτημα , · ἀλλά πολύς πλείων . αποσχίζω σύ ὁ ἀγέλη , καί καταγιγνώσκω σύ παρασκευάζω πατήρ τοσοῦτος , εἰς φιλονεικία ἐμβάλλω , πρός Ἰουδαῖος ὀβθεῖ , σκάνδαλον σύ αὖος πάλιν προτίθημι καί ὁ οἰκέω καί ὁ ἀλλότριος . Πῶς γάρ δύναμαι ἐγκαλέω ἐκεῖνος μένω ἐπί ὁ οἰκίον , ὅταν οὖον πρός ἐκεῖνος τρέχω ; οὖον οὗτος δέ μόνος εἰμί ὁ ἁμάρτημα , ἀλλά ὅτι καί μέγας βλάβη γένος ἄν , ὅταν μήτε Γραφής , μήτε σύνοδος , μήτε εὐλογία , μήτε κοινός εὖχος ἀπολαύω ἐν ὁ νηστεία ἐκεῖνος , ἀλλά μετά πονηρός σύνοιδα ἅπας οὗτος διάγω ὁ χρόνος , δείδω καί τρέμω μή γένος κατάφρων , καθάπερ τις ἀλλόφυλος καί ἀλλογενής , δήω μετά παρρησία , μετά ἡδονή , μετά Εὐφρόσυνος , μετά ἐλευθερία ἀπασάω κοινός μετά ὁ ἐκκλησία πᾶς ἐπιτελέω . οὐδέ γάρ ὁ ἐκκλησία χρόνος ἀχριδεῖαν οἶδα · ἀλλά ἐπειδή παρά ὁ ἀρχή πᾶς δοκέω ὁ πατήρ διαλέγω ὁμοῦ συνέρχομαι , καί οὗτος ὁρίζω ὁ ἡμέρα , ὁ συμφωνία πανταχοῦ τιμάω καί ὁ Ὁμόνοια ἀγαπάω , καταδέχομαι ὁ ἐπιτάσσω . ὅτι2 γάρ ἀδύνατος ἢ ἐγώ , ἢ ἕτερος οντιναοω αὐτός ἐπιλανθάνομαι ὁ κυριακός ἡμέρα , ἱκανῶς ἐν ὁ ἔμπροσθεν ἀποδείκνυμι . μή τοίνυν ἀξιόμαχος , μηδέ ὑπέρ ὁ τυγχάνω φιλονεικέω , ἐν ὁ μέγας ἑαυτοῦ καταλαμβάνω . ὁ μέν γάρ τῦδος ἢ τῦδος χρόνος νηστεύω οὐ ἔγκλημα , ὁ δέ σχίζω ἐκκλησία , καί φιλονεικία διατίθημι , καί διχοστασία ἐμποιέω , καί ὁ σύνοδος διηνεκής ἑαυτοῦ ἀποστερέω , ἀσύγγνωστος καί κατηγορία ἀσιος , καί πολύς ἔχω ὁ τιμωρία . ἕνος μέν οὖν καί πλείων οὗτος εἶπον , ἀλλά ὁ μέν προσέχω καί ὁ εἴρω ἀρκέω , ὁ δέ μή προσέχω οὐδέ εἰμί πλείων οὗτος λέγω , εἰμί τίς πλέω . διόπερ ἐναποδίδωμι καταλαμβάνω ὁ λόγος , κοινός πᾶς ευδυμεθη ὁ ἀδελφός ὁ ἡμέτερος ἐπανέρχομαι πρός ἐγώ , καί ὁ εἰρήνη ἀφίημι , καί ὁ ἄκαιρος φιλονεικία ἀφίστημι , καί ὁ ψυχρότης οὗτος καταγελάω , ὑψηλός τις καί μέγας λαμβάνω διάνοια , καί ὁ ὁ ἡμέρα ἀπαλλάσσω παρατήρησις , ἵνα ὁμοθυμαδόν πᾶς ἐν εἷς στόμα δοξάζω ὁ θεός καί πατήρ ὁ κύριος ἐγώ ᾿ιειμαι Χριστός , ὅς ὁ δόξα καί ὁ κράτος , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .