joannes-chrysostomus.adversus-judaeos-orationes-1-8 pg048_0409.3
Εἰ γὰρ τις οἶδε , τί ποτὲ ἐστὶ πρόνοια ἀδελφῶν , οἶδε καὶ τοῦτο , ὅτι νῦν μάλιστα ἐπιθέσθαι δεῖ , καὶ πᾶσαν σπουδὴν ἐπιδείξασθαι . Οὐ γὰρ δὴ μόνον πρὸ τῆς ἁμαρτίας ἀσφαλίσασθαι χρή , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὰ πτώματα χεῖρα ὀρέγειν . Καὶ γὰρ ὁ Θεός , εἰ τοῦτο ἐξ ἀρχῆς ἐποίησεν , καὶ πρὸ τῆς ἁμαρτίας ἠφελίσκει μόνον , μετὰ δὲ τὴν ἁμαρτίαν ἀπεγίνωσκε καὶ ἤφειλε κτίσθαι ἐν τῷ πτώματι · διηνεκῶς , οὐδείς οὐκ οὐδὲ ἡμῶν ἐσώθη ποτέ . Ἄλλ' οὐ ποιεῖ τοῦτο , φιλάνθρωπος ὤν καὶ ἡμέρος , καὶ τῆς σωτηρίας μάλιστα ἐφίμενος τῆς ἡμετέρας , ἀλλὰ καὶ μετὰ τὰ ἁμαρτήματα πολλὴν ἐπιδεικνύεται πρόνοιαν · ἐπεὶ καὶ τὸν Ἄδαμ ἠσφαλίσατο μὲν καὶ πρὸ τῆς ἁμαρτίας , καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν · Ἀπὸ παντὸς ξύλου τοῦ ἐν τῷ παραδείσῳ βρώσει σίγῃ , ἀπὸ δὲ τοῦ ξύλου τοῦ γινώσκειν καλὸν καὶ πονηρὸν οὐ φάγεσθε ἀπ' αὐτοῦ · ἢ ἡ' ἂν ἡμέρα φάγητε , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε . Ἰδοὺ καὶ τῇ εὐκολίᾳ τοῦ νόμου , καὶ τῇ δαψιλείᾳ τῶν συγκεχωρημένων , καὶ τῇ τιμωρίᾳ τῆς μελλούσης κολάσεως , καὶ τῷ τάχει τῆς ἐπαγωγῆς ( οὐ γὰρ εἶπε μετὰ μίαν , καὶ δύο , καὶ τρεῖς ἡμέρας , ἀλλ' ἐν αὐτῇ τῇ ἡμέρᾳ , ἡ ἂν φάγητε , θανάτῳ ἀποθανεῖσθε ) , καὶ παντὶ τρόπῳ , ὅπερ ἐχρὴν ἀσφαλίσασθαι τὸν ἄνθρωπον , ἠσφαλίζετο . Ἄλλ' ὅμως ἐπειδὴ μετὰ τοσαύτην πρόνοιαν καὶ διδασκαλίαν καὶ παραίνεσιν καὶ εὐεργεσίαν κατέπεσε , καὶ οὐκ ἤκουσε τῶν ἐπιταγμάτων , οὐκ εἶπε [ τοῦτο ] ὁ Θεός , Τί λοιπὸν τὸ πλέον , τί τὸ ὀφελος ; ἔφαγεν , ἔπεσε , παρέβη τὸν νόμον , ἐπίστευσε τῷ διαβόλῳ , ἠτίμασέ μου τὴν ἐντολὴν , ἐδέξατο τὴν πλῆγην , νεκρὸς ἐγένετο , παρεδόθη τῷ θανάτῳ , ὑπὸ τὴν ἀπάρατιν ἦλθε , τί δεῖ λοιπὸν αὐτῷ διαλέγεσθαι ; Οὐδὲν τοῦτιν εἶπεν , ἀλλὰ καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν εὐθέως , καὶ διελέχθη , καὶ παρεμύθησατο , καὶ πάλιν ἕτερον ἐπέθηκε φάρμακον , τὸ τῶν πόνων καὶ τῶν ἰδρωτῶν , καὶ οὗ πρότερον ἀπέστη πάντα ποιῶν καὶ πραγματευόμενος , ὥς τὴν φύσιν τὴν πεσοῦσαν ἀνέστησεν , καὶ ἀπήλλαξε τοῦ θανάτου , καὶ πρὸς τὸν οὐρανὸν ἐχειραγώγησεν , καὶ μεῖζονα τῶν ἀπολωλότων ἐδωκεν ἀγαθὰ , διὰ τῶν ἔργων αὐτῶν τὸν διάβολον διδάξας , ὅτι οὐδὲν αὐτῷ πλέον ἐγένετο ἐκ τῆς ἐπιβουλῆς ταύτῃς · ἀλλ' ἐκβάλλων τοῦ παραδείσου τούς ἀνθρώπους , θύεται αὐτοὺς μικρὸν ὑστέρων ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀναμεμιγμένους τοῖς ἀγγέλοις . Τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ Καὶν ἐποίησεν · καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνον πρὸ τῆς ἁμαρτίας ἠσφαλίζετο , καὶ προδιηγόρευε , λέγων , Ἡμαρτες , ἠσύχωσεν · πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ , καὶ σὺ ἄρξεις αὐτοῦ . Ὄρα σοφίαν καὶ σύνεσιν . Διὰ τοῦτο δεδοκίας , φησί , μὴ σε τῆς προεσβίας τῶν πρωτοτόκων ἀφέληται διὰ τὴν παρ' ἐμοῦ τιμήν , μὴ τὴν ἀρχὴν ἀρπάσῃ τὴν σοι προσήκουσαν · τοὺς γὰρ πρωτοτόκους τῶν δευτεροτόκων σεμνοτέρους εἶναι ἐχρὴν . Θάρσει , φησί , καὶ μὴ φοβοῦ , μηδὲ ἀγωνία περὶ τούτου · Πρὸς σὲ ἡ ἀποστροφὴ αὐτοῦ , καὶ σὺ
Lemmas: εἰμί γάρ τις οἶδα , τίς ποτέ εἰμί πρόνοια ἀδελφός , οἶδα καί οὗτος , ὅτι νῦν μάλιστα ἐπιτίθημι δεῖ , καί πᾶς σπουδή ἐπιδείκνυμι . οὖον γάρ δή μόνος πρό ὁ ἁμαρτία ἀσφαλίζω χρή , ἀλλά καί μετά ὁ πτῶμα χείρ ὀρέγω . καί γάρ ὁ Θεός , εἰμί οὗτος ἐκ ἀρχή ποιέω , καί πρό ὁ ἁμαρτία ἀφαιρέω μόνος , μετά δέ ὁ ἁμαρτία ἀπογιγνώσκω καί ἀφαιρέω κτίζω ἐν ὁ πτῶμα · διηνεκής , οὐδείς οὐ οὐδέ ἐγώ σῴζω ποτός . ἄλλος οὖον ποιέω οὗτος , φιλάνθρωπος εἰμί καί ἥμερος , καί ὁ σωτηρία μάλιστα ἐφίημι ὁ ἡμέτερος , ἀλλά καί μετά ὁ ἁμάρτημα πολύς ἐπιδείκνυμι πρόνοια · ἐπεί καί ὁ Άδαμ ἀσφαλίζω μέν καί πρό ὁ ἁμαρτία , καί εἶπον πρός αὐτός · ἀπό πᾶς ξύλον ὁ ἐν ὁ παράδεισος βρῶσις Σίγη , ἀπό δέ ὁ ξύλον ὁ γιγνώσκω καλός καί πονηρός οὖον ἐσθίω ἀπό αὐτός · ἢ ἤ εἄν ἡμέρα ἐσθίω , θάνατος ἀποθνῄσκω . ἰδέ καί ὁ εὐκολία ὁ νόμος , καί ὁ δαψίλεια ὁ συγχωρέω , καί ὁ τιμωρία ὁ μέλλω κόλασις , καί ὁ τάχος ὁ ἐπαγωγή ( οὖον γάρ εἶπον μετά εἷς , καί δύο , καί τρεῖς ἡμέρα , ἀλλά ἐν αὐτός ὁ ἡμέρα , ὁ εἄν ἐσθίω , θάνατος ἀποθνῄσκω ) , καί πᾶς τρόπος , ὅσπερ χρή ἀσφαλίζω ὁ ἄνθρωπος , ἀσφαλίζω . ἄλλος ὅμως ἐπεί μετά τοσοῦτος πρόνοια καί διδασκαλία καί παραίνεσις καί εὐεργεσία καταπίπτω , καί οὐ ἀκούω ὁ ἐπίταγμα , οὐ εἶπον [ οὗτος ] ὁ Θεός , τις λοιπός ὁ πλέω , τίς ὁ ὄφελος ; ἐσθίω , πίπτω , παραβαίνω ὁ νόμος , πιστεύω ὁ διάβολος , ἀτιμάζω ἐγώ ὁ ἐντολή , δέχομαι ὁ πλήσσω , νεκρός γίγνομαι , παραδίδωμι ὁ θάνατος , ὑπό ὁ ἀπάρατιν ἔρχομαι , τίς δεῖ λοιπός αὐτός διαλέγω ; οὐδείς τοῦτις εἶπον , ἀλλά καί ἔρχομαι πρός αὐτός εὐθύς , καί διαλέγω , καί παραμυθέομαι , καί πάλιν ἕτερος ἐπιτίθημι φάρμακον , ὁ ὁ πόνος καί ὁ ἱδρώς , καί ὅς πρότερος ἀφίστημι πᾶς ποιέω καί πραγματεύομαι , ὅς ὁ φύσις ὁ πίπτω ἀνίστημι , καί ἀπαλλάσσω ὁ θάνατος , καί πρός ὁ οὐρανός χειραγωγέω , καί μείζων ὁ ἀπόλλυμι δίδωμι ἀγαθός , διά ὁ ἔργον αὐτός ὁ διάβολος διδάσκω , ὅτι οὐδείς αὐτός πλέω γίγνομαι ἐκ ὁ ἐπιβουλή οὗτος · ἀλλά ἐκβάλλω ὁ παράδεισος ὁ ἄνθρωπος , θύω αὐτός μικρός ὕστερος ἐν ὁ οὐρανός ἀναμίσγω ὁ ἄγγελος . οὗτος καί ἐπί ὁ Καινίς ποιέω · καί γάρ καί ἐκεῖνος πρό ὁ ἁμαρτία ἀσφαλίζω , καί προδιαγορεύω , λέγω , ἁμαρτάνω , ἠσύχωσεν · πρός σύ ὁ ἀποστροφή αὐτός , καί σύ ἄρχω αὐτός . σύργαστρος σοφία καί σύνεσις . Ζεύς οὗτος δίδωμι , φημί , μή σύ ὁ προσβιάζω ὁ πρωτοτόκος ἀφαιρέω διά ὁ παρά ἐγώ τιμή , μή ὁ ἀρχή ἁρπάζω ὁ σύ προσήκω · ὁ γάρ πρωτοτόκος ὁ δευτερότοκος σεμνός εἰμί χρή . Θάρσος , φημί , καί μή φοβέω , μηδέ ἀγωνία περί οὗτος · πρός σύ ὁ ἀποστροφή αὐτός , καί σύ