joannes-chrysostomus.adversus-ebriosos-et-de-resurrectione-domini-nostri-jesu-christi pg050_0041.1
ἔδαφος ἔκεινο · πολλῷ μᾶλλον νῦν τοῦτο ποιεῖν χρή , ὅτε καθ' ἑαυτοὺς οἱ μαργαρίται , ὅτε ἡ ἀπηλλάγη τῶν λύκων τὰ πρόβατα , ὅτε ἀπέστησαν τῶν νεκρῶν οἱ ζῶντες . Αὐτοὶς μὲν γὰρ οὐδὲ πρὸ τοῦτο βλάβη τις ἦν ἀπὸ τῆς κοινωνίας τῆς κατὰ τὴν ταφήν · ὧν γὰρ τὰ πνεύματα ἐν τοῖς οὐρανοῖς , οὐδὲν τὰ σώματα ἐδλάπητο ἀπὸ τῆς γειτνίαςως · ὧν ἡ ψυχὴ ἐν τῇ χειρὶ τοῦ Θεοῦ , οὐδὲν τὰ λείψανα ἀπὸ τῆς θέσεως ἐπᾶσχεν . Αὐτοὶς μὲν οὖν οὐδὲμία βλάβη ἦν , οὐδὲ πρὸ τούτου · ὁ δὲ λαὸς ἡμῶν οὖ τὴν τυχοῦσαν ζημίαν ὑπέμεινεν ἀπὸ τῶν τόπων , τρέχων μὲν πρὸς τὰ λείψανα τῶν μαρτύρων , μετὰ δὲ ἀμηχολίας καὶ διαχρύσεως ποιούμενος · τὰς εὐχὰς διὰ τῆ ἀγνοίαςαι ἁ τὰς ὀήκας τῶν ἁγίων , καὶ ποῦ κεῖνται οἱ θησαυροὶ οἱ ἀλητινοί . Καὶ ταυτὸν ἔγνωτο , ὥσπερ ἂν τῇ ποίρμινᾳ προβάτων καθαρῶν ἀπολαύσαι βεβρωμέν ἐπιγόμενα ἐρχοιτο μὲν ἐπὶ τὰς πηγὰς τὰς καθαράς , βρώμωι δὲ ποδὸν ἐγγύθεν καὶ δυσώδιας ἐμπειούσης ἀναχαιτίζοιτο πάλιν · οὕτω καὶ ἐπὶ τῆς ποίρμινᾳ ταύτης συνῆβαινεν . Ἐβάδιζε μὲν ὁ λαὸς πρὸς τὰς καθαρὰς τῶν μαρτύρων πηγὰς · αἰσθανόμενος δὲ δυσωδίας αἱρετικῆς ἐγγύθεν ἀνιοῦσης , ἀνεχαιτίζετο πάλιν . Ὃπερ οὖν συνεβέβηκ' ὁ σοφὸς οὕτως ποιμὴν καὶ κοινὸς διδάσκαλος , ὁ πάντα πρὸς οἰκοδομὴν τῆς Ἐκκλησίας [ 448 ] οἰκονομῶν , οὐχ ἡνέγχετο μέχρι πολλοῦ ταύτην τὴν ζημίαν περιιδεῖν οὕτως ὁ θερμὸς ἐραστὴς καὶ ζηλωτὴς τῶν μαρτύρων . Ἀλλὰ εἴ ποιεῖ · Θεάσαθὲ τὴν σοφίαν · τὰ μὲν θολερὰ καὶ δυσώδη ρέματα κατέγνωσε καὶ ἀπέγραψε κάτω , τὰς δὲ καθαρὰς τῶν μαρτύρων πηγὰς ἐν καθαρῷ χωρίῳ κατέστησε . Καὶ σκεπᾶτε ὅσην καὶ περὶ τοὺς κατοικομενοὺς τὴν φιλανθρωπίαν ἐπεδείξατο , καὶ περὶ τοὺς μάρτυρας τὴν τιμὴν , καὶ περὶ τὸν λαὸν τὴν κηδεμονίαν . Περὶ μὲν τοὺς κατοικομενοὺς φιλανθρωπίαν ἐπεδείξατο , μὴ κινήσας αὐτῶν τὰ ὀστὰ , ἀλλ' ἀφεὶς ἐπὶ τοῦ τόπου εμένειν · περὶ δὲ τοὺς μάρτυρας τιμὴν , ἀπαλλάξας αὐτοὺς τοῦ πονηροῦ γειτονήματος · περὶ δὲ τὸν λαὸν κηδεμονίαν , νῦν ἀφεὶς αὐτοὺς μετὰ διακρίσεως ποιεῖσθαι τὰς εὐχὰς .
Lemmas: ἔδαφος ἐκεῖνος · πολύς μᾶλλον νῦν οὗτος ποιέω χρή , ὅτε κατά ἑαυτοῦ ὁ μαργαρίτης , ὅτε ὁ ἀπαλλάσσω ὁ λύκος ὁ πρόβατον , ὅτε ἀφίστημι ὁ νεκρός ὁ ζῶ . αὐτός μέν γάρ οὐδέ πρό οὗτος βλάβη τις εἰμί ἀπό ὁ κοινωνία ὁ κατά ὁ ταφή · ὅς γάρ ὁ πνεῦμα ἐν ὁ οὐρανός , οὐδείς ὁ σῶμα ἐδλάπητο ἀπό ὁ γειτνία · ὅς ὁ ψυχή ἐν ὁ χείρ ὁ Θεός , οὐδείς ὁ λείψανον ἀπό ὁ θέσις πάσχω . αὐτός μέν οὖν οὐδείς βλάβη εἰμί , οὐδέ πρό οὗτος · ὁ δέ λαός ἐγώ οὖον ὁ τυγχάνω ζημία ὑπομένω ἀπό ὁ τόπος , τρέχω μέν πρός ὁ λείψανον ὁ μάρτυς , μετά δέ ἀμηχολίας καί διαχρύσεως ποιέω · ὁ εὐχή διά τῆ ἀγνοία ὅς ὁ ὀήκας ὁ ἅγιος , καί ποῦ κεῖμαι ὁ θησαυρός ὁ αλητινοος . καί τατός γιγνώσκω , ὥσπερ εἄν ὁ ποίρμινᾳ πρόβατον καθαρός ἀπολαύω βιβρώσκω ἐπιγίγνομαι ἔρχομαι μέν ἐπί ὁ πηγή ὁ καθαρός , βιβρώσκω δέ ποδὸν ἐγγύθεν καί δυσωδία εμπειειμι ἀναχαιτίζω πάλιν · οὗτος καί ἐπί ὁ ποίρμινᾳ οὗτος συμβαίνω . βαδίζω μέν ὁ λαός πρός ὁ καθαρός ὁ μάρτυς πηγή · αἰσθάνομαι δέ δυσωδία αἱρετικός ἐγγύθεν ἀνέρχομαι , ἀναχαιτίζω πάλιν . ὅπερ οὖν συμβαίνω ὁ σοφός οὕτως ποιμήν καί κοινός διδάσκαλος , ὁ πᾶς πρός οἰκοδομή ὁ ἐκκλησία [ 448 ] οἰκονομέω , οὐ φέρω μέχρι πολύς οὗτος ὁ ζημία περιοράω οὕτως ὁ θερμός ἐραστής καί ζηλωτής ὁ μάρτυς . ἀλλά εἰμί ποιέω · Θεάομαι ὁ σοφία · ὁ μέν θολερός καί δυσώδης Ρέματα καταγιγνώσκω καί ἀπογράφω κάτω , ὁ δέ καθαρός ὁ μάρτυς πηγή ἐν καθαρός χωρίον καθίστημι . καί σκεπάω ὅσος καί περί ὁ κατοικομενος ὁ φιλανθρωπία ἐπιδείκνυμι , καί περί ὁ μάρτυς ὁ τιμή , καί περί ὁ λαός ὁ κηδεμονία . περι μέν ὁ κατοικομενος φιλανθρωπία ἐπιδείκνυμι , μή κινέω αὐτός ὁ ὁστόν , ἀλλά ἀφίημι ἐπί ὁ τόπος μένω · περί δέ ὁ μάρτυς τιμή , ἀπαλλάσσω αὐτός ὁ πονηρός γειτόνημα · περί δέ ὁ λαός κηδεμονία , νῦν ἀφίημι αὐτός μετά διάκρισις ποιέω ὁ εὐχή .