joannes-chrysostomus.ad-viduam-juniorem pg048_0081.2
Εἰσὶ δὲ αἳ νόμῳ μὲν γάμου οὐκ ἐθέλουσι συγγενέσθαι τοῖς ἀνδράσι , λάθρα δὲ καὶ μετὰ τοῦ κρύπτεσθαι . 340 Τοῦτο δὲ ποιοῦσιν , ἵνα τὰ ἐγκώμια τῆς χηρείας καρπώσωνται · οὕτως οὐκ ἐπονείδιστον , ἀλλὰ θαυμαστὸν καὶ τιμῆς ἄξιον τὸ πρᾶγμα παρὰ ἀνθρώποις εἶναι δοκεῖν , οὐ παρ’ ἡμῖν μόνον τοῖς πιστοῖς , ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀπίστοις αὐτοῖς . Καὶ γὰρ ἐγώ ποτε νέος ἔτι ὢν , τὸν σοφιστὴν τὸν ἐμὸν ( πάντων δὲ ἀνδρῶν δεισιδαιμονέστερος ἐκεῖνος ἦν ) οἶδα ἐπὶ πολλῶν τὴν μητέρα τὴν ἐμὴν θαυμάζοντα . Τῶν γὰρ παρακαθημένων αὐτῷ πυνθανόμενος , οἷα εἴωθε , τίς εἴην ἐγώ , καὶ τίνος εἰπόντος , ὅτι χήρας γυναικὸς , ἐμάνθανε παρ’ ἐμοῦ τήν τε ἡλικίαν τῆς μητρὸς καὶ τῆς χηρείας τὸν χρόνον · ὡς δὲ εἶπον , ὅτι ἐτῶν τεσσαράκοντα γεγονυῖα εἴκοσιν ἔχει λοιπόν , ἐξ οὗ τὸν πατέρα ἀπέβαλε τὸν ἐμόν , ἐξεπλάγη , καὶ ἀνεβόησε μέγα , καὶ πρὸς τοὺς παρόντας ἰδών · Βαβαί , ἔφη , οἷαι παρὰ Χριστιανοῖς γυναῖκές εἰσι . Τοσούτου οὐ παρ’ ἡμῖν μόνον , ἀλλὰ καὶ παρὰ τοῖς ἔξωθεν b τὸ πρᾶγμα ἀπολαύει τοῦ θαύματος καὶ τοῦ ἐπαίνου . Ἅπερ ἅπαντα συνιδὼν ὁ μακάριος Παῦλος , ἔλεγε · Χήρα καταλεγέσθω , μὴ ἔλαττον ἐτῶν ἑξήκοντα γεγονυῖα . Καὶ οὐδὲ μετὰ τὴν τοσαύτην τῶν χρόνων μαρτυρίαν ἀφίησιν αὐτὴν εἰς τὸν ἅγιον τοῦτον ταχῆνα χορόν , ἀλλὰ καὶ ἕτερα προστίθησι λέγων , Ἐν ἔργοις ἀγαθοῖς μαρτυρουμένη , εἰ ἐτεκνοτρόφησεν , εἰ ἐξενοθόχησεν , εἰ ἀγίων πόδας ἐνίψει , εἰ θλιβομένοις ἐπήρκεσεν , εἰ παντὶ ἔργῳ ἀγαθῷ ἐσηκολούθησε . Βαβαὶ τῆς δοκιμασίας καὶ τῆς βασάνου , ὅσην παρὰ τῆς χήρας ἀπαιτεῖ τὴν ἀρετὴν καὶ πῶ · ἀκριβολογεῖται ! οὐκ ἂν τοῦτο ποιήσας , εἰ μὴ πρᾶγμα τίμιον καὶ σεμνὸν ἔμελλεν ἐμπιστεύειν αὐτῇ . Καὶ , Νεωτέρας δέ , φησί , χήρας παραιτοῦ . Εἶτα καὶ τὴν αἰτίαν προσείθησιν · Ὅταν γὰρ καταστρηνιάσωσι τοῦ Χριστοῦ , γαμεῖν θέλουσι . Διὰ τούτου γὰρ ἡμῖν τοῦ ῥήματος αἰνίττεται , ὅτι αἱ τοὺς ἄνδρας ἀποβαλοῦσαι ἀντ’ ἐκείνων ἁρμόττουσι τῷ Χριστῷ . Ὅρα πῶς δεικνὺς c τὴν ἁρμονίαν ταύτην ῥᾴνα σῶσαν καὶ ἐπιεικῆ , τοῦτο τίθησι · λέγω δὲ τὸ , Ὅταν γὰρ καταστρηνιάσωσι τοῦ Χριστοῦ , γαμεῖν θέλουσι , καθάπερ τινὸς ἀνδρὸς ἐπιεικοῦς , καὶ οὐ μετ’ ἐξουσίας αὐταῖς κεχρημένου , ἀλλ’ ἐῶντος ἐν ἐλευθερίᾳ ζῆν . Καὶ οὐδὲ μέχρι τούτων τὸν λόγον ἔστησεν , ἀλλὰ καὶ ἑτέρωθι πάλιν πολλὴν ὑπὲρ αὐτῆς τὴν φροντίδα πεποίηται λέγων · Τί δὲ σπαραλῶσα ζῶσα τέθνηκεν · ἡ δὲ ὄντως χήρα καὶ μεμονωμένη ἤλπισεν ἐπὶ τὸν Θεόν , καὶ προσμένει ταῖς δεήσεσι
Lemmas: εἰμί δέ ὅς νόμος μέν γάμος οὐ ἐθέλω συγγίγνομαι ὁ ἀνήρ , λάθρῃ δέ καί μετά ὁ κρύπτω . 340 Τοῦτης δέ ποιέω , ἵνα ὁ ἐγκώμιον ὁ χηρεία καρπόω · οὕτως οὐ ἐπονείδιστος , ἀλλά θαυμαστός καί τιμή ἄξιος ὁ πρᾶγμα παρά ἄνθρωπος ἔρχομαι δοκέω , οὐ παρά ἐγώ μόνος ὁ πιστός , ἀλλά καί ὁ ἄπιστος αὐτός . καί γάρ ἐγώ ποτέ νέος ἔτι εἰμί , ὁ σοφιστής ὁ ἐμός ( πᾶς δέ ἀνήρ δεισιδαίμων ἐκεῖνος εἰμί ) οἶδα ἐπί πολύς ὁ μήτηρ ὁ ἐμός θαυμάζω . Τοῦ γάρ παρακάθημαι αὐτός πυνθάνομαι , οἷος εἴωθα , τίς εἰμί ἐγώ , καί τίς λέγω , ὅτι χήρα γυνή , μανθάνω παρά ἐγώ ὁ τε ἡλικία ὁ μήτηρ καί ὁ χηρεία ὁ χρόνος · ὡς δέ λέγω , ὅτι ἔτος τεσσαράκοντα γίγνομαι εἴκοσι ἔχω λοιπός , ἐκ ὅς ὁ πατέρας ἀποβάλλω ὁ ἐμός , ἐκπλήσσω , καί ἀναβοάω μέγας , καί πρός ὁ πάρειμι ὁράω · βαβαί , φημί , οἷος παρά Χριστιανός γυνή εἰμί . τοσοῦτος οὐ παρά ἐγώ μόνος , ἀλλά καί παρά ὁ ἔξωθεν b ὁ πρᾶγμα ἀπολαύω ὁ θαῦμα καί ὁ ἔπαινος . Ἅπερ ἅπας συνοράω ὁ μακάριος Παῦλος , λέγω · Χήρα καταλέγω , μή μικρός ἔτος ἑξήκοντα γίγνομαι . καί οὐδέ μετά ὁ τοσοῦτος ὁ χρόνος μαρτυρία ἀφίημι αὐτός εἰς ὁ ἅγιος οὗτος ταχῆνα χορός , ἀλλά καί ἕτερος προστίθημι λέγω , ἐν ἔργον ἀγαθός μαρτυρέω , εἰμί τεκνοτροφέω , εἰμί ἐκφέρω , εἰμί ἅγιος πόδι ἐνέπω , εἰμί θλίβω ἐπαρκέω , εἰμί πᾶς ἔργον ἀγαθός εἰσακολουθέω . βαβαί ὁ δοκιμασία καί ὁ βάσανος , ὅσος παρά ὁ χῆρος ἀπαιτέω ὁ ἀρετή καί πῶ · ἀκριβολογέομαι ! οὐ ἄν οὗτος ποιέω , εἰμί μή πρᾶγμα τίμιος καί σεμνός μέλλω ἐμπιστεύω αὐτός . καί , Νέος δέ , φημί , χῆρος παραιτέομαι . εἶτα καί ὁ αἰτία πρόσειμι · ὅταν γάρ καταστρηνιάω ὁ Χριστός , γαμέω ἐθέλω . Ζεύς οὗτος γάρ ἐγώ ὁ ῥῆμα αἰνίσσομαι , ὅτι εἰ ὁ ἀνήρ ἀποβάλλω ἀντί ἐκεῖνος ἁρμόζω ὁ Χριστός . Όρα πῶς δείκνυμι c ὁ ἁρμονία οὗτος Ράνα σῴζω καί ἐπιεικής , οὗτος τίθημι · λέγω δέ ὁ , ὅταν γάρ καταστρηνιάω ὁ Χριστός , γαμέω ἐθέλω , καθά τις ἀνήρ ἐπιεικής , καί οὐ μετά ἐξουσία αὐτός χράω , ἀλλά ἐάω ἐν ἐλευθερία ζάω . καί οὐδέ μέχρι οὗτος ὁ λόγος ἵστημι , ἀλλά καί ἑτέρωθι πάλιν πολύς ὑπέρ αὐτηες͂ς ὁ φροντίς ποιέω λέγω · Τι δέ σπαραλῶσα ζάω θνῄσκω · ὁ δέ ὄντως χῆρος καί μονόω ἐλπίζω ἐπί ὁ θεός , καί προσμένω ὁ δέησις