joannes-chrysostomus.ad-theodorum-lapsum-lib-1 pg047_0241.1
ἀφανίσαι δυνατόν . Ἐν γὰρ τῷ ἄθῳ , φησί , τις ἐξομολογησεται σοι ; Πῶς οὖν οὐ πολλῆς βλακείας ἐστὶ τοὺς μὲν τὸν τοῦ σώματος θάνατον πενθοῦντας οὐτω σφοδρῶς τοῦτο ποιεῖν , καὶ ταῦτα εἰδῶτας ὅτι οὐκ ἀναστήσονται τὸν κείμενον τοῖς ὀθρμίοις ; ἡμᾶς δὲ μηδὲν τοιούτων ἐπιδεῖ κνυσθαι , καὶ ταῦτα ἐπιστάμενος ὅτι πολλάκις ἐστὶν ἐλπὶς τὴν ἀπολωλυῖαν ψυχὴν εἰς τὴν προτέραν ζωὴν ἐπαναγαγεῖν ; Πολλῷ γὰρ καὶ νῦν καὶ ἐπὶ τῶν προγόνων τῶν ἡμετέρων ἐκ τῆς ὀρθῆς περιτραπέντες στάσεως καὶ ἐκ τῆς ἐστενοχωμένης καταχρημνισθέντες ὁδοῦ , οὕτω διανέστησαν πάλιν , ὡς ἀποκρύψαι τοῖς δευτέροις τὰ πρότερα , καὶ τὸ βραδεῖον λαβεῖν , καὶ τὸ στέφανον ἀναδησαθαι , καὶ μετὰ τῶν νικῶντων ἀνακηρυχθῆναι , καὶ εἰς τὸν τῶν ἁγίων ἀριθμηθῆναι χόρον . Ἐως μὲν γὰρ ἂν ἐν τῇ κακίᾳ τις ἐσχηκὼς τὸν χρόνον , κἂν μυρία τοιαῦτα ὑποκέιμται ἔχη , ἀδύνατον αὐτῷ τὸ πρᾶγμα εἶναι δοκεῖ · ἂν δὲ ἀρχὴν βραχείαν μόνον λάβῃ τὴς ἐκεῖθεν ἐξόδου , προθύμ δει τὸ μὲν σφοδρότερον τοῦ πυρὸς κατόπιν ἀφήσει , τὰ δὲ ἐμπροσθεν καὶ πρὸ τῶν ποδῶν ὁρόσω καὶ πολλῆς γέμοντα τῆς εὐκολίας θύεται · μόνον μὴ ἀπογνώμεν , μηδὲ ἀπαγορεύσωμεν τὴν ἐπάνοδον · ὁ γὰρ τοῦτο ποιῶν , κἂν μυρίαν ἰσχὺν καὶ προθυμίαν κεκτημένος ἦ , μάτην κέκτηται . Τὴν γὰρ θύραν ἀποκλείσας ἅπαξ ἑαυτὸ τῆς μετανοίας , καὶ τὴν εἰς τὸ στάδιον ἐσοδὸν ἀποτειχίσας , πῶς δύναται ; Ἐὰν μέντοι ἡ μικρὸν ἡ μέγα ἐργάσῃται · ἀγαθὸν ἄ · Διὰ τοῦτο πάντα μηχανεῖται ὁ πονηρός , ἵνα τοῦτον ἐν ἡμῖν φυτεύσῃ τὸν λογισμόν · οὐχ ἔτι γὰρ αὐτῷ ἱδρύτων δεήσει καὶ πόνων πρὸς τὴν ἡμετέραν ἀντίστασιν · πῶς γὰρ , τῶν κειμένων καὶ πεπτωκότων καὶ ἀνταλρεῖν οὐχ ἐθελομένων αὐτῷ ; Ὁ μὲν γὰρ τοῦτον δυνηθεὶς διαβῆναι τὸν δεσμόν[5 ] , καὶ τὴν ἰσχὺν ἀνακτήσεται τὴν αὐτοῦ , καὶ εἰς ἐσχάτας οὐ παύσεται αὐτῷ παλαιῶν ἀναπνοῆς , κἂν εἰς μυρία ἄλλα πέσῃ πτώματα , ἀναστήσεται πάλιν , καὶ συκώψει τὸν ἐχθρόν · ὁ δὲ τοῖς τῆς ἀπογνώσεως δεδεὶς λογισμοῖς , καὶ τὴν ἰσχὺν παραλύσας τὴν αὐτοῦ , πῶς δυνησεται περιγενέσθαι καὶ ἀντιστῆναι , ἐξεναντίας φυγών ; Ἐ . Καὶ μὴ μοι τοὺς ὀλίγους ἡμαρτηκότας εἴπης , ἀλλ᾽ ἔστω τις πάσης κακίας ἀνέμεστος , καὶ πάντα πραττέτω τὰ ἀποκλείοντα τῆς βασιλείας αὐτόν , καὶ οὕτως · μὴ τῶν ἐξ ἀρχῆς ἀπίστων , ἀλλὰ τῶν πιστῶν , καὶ εὐηρεστηκότων τῷ Θεῷ πρότερον ὄν , ὑστερὸν γενόμενος πόρνος , μοιχός , μαλακός , κλέπτης , μέθυος , ἀρσενοκοίτης , λώβηρος , καὶ τὰ ἄλλα τὰ τούτοις ὅμοια · οὐδὲ γὰρ τούτων ἐγὼ ἀποδέχομαι ἀπογιγνώσκοντα ἑαυτοῦ ἢ , κἂν εἰς ἔσχατον γῆρας ἐλθὼν μετὰ τῆς ἀράτου καὶ τῆς κακίας . Εἰ μὲν γὰρ πᾶθος ἦν ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ , καλῶς ἂν τις ἀπέγνῃ , ὡς οὐ δυναμένως σβέσαι τὴν φλόγα , ἣν διὰ τῶν τοιούτων ἀνῆψε κακῶν · ἐπεὶδὴ δὲ ἀπάθης τὸ Θεῖόν ἐστι , κἂν κολάζῃ , κἂν τιμωρῆται , οὐ μετ᾽ ὀργῆς τοῦτο ποιεῖ , ἀλλὰ μετὰ κηδεμονίας καὶ φιλανθρωπίας πολλῆς · διὸ δὲ σφόδρα θαρρεῖν χρή , καὶ πεποιθέναι τῇ τῆς μετανοίας δυνάμει . Καὶ γὰρ τοῖς εἰς αὐτὸν ἡμαρτηκόσιν οὐ δι᾽ αὐτὸν εἰώθεν ἐπεξεργάζεσθαι · οὐδὲμία γὰρ εἰς τὴν φύσιν ἐκεῖνην διαβαίνει βλάβη · ἀλλὰ πρὸς τὸ συμφέρον ἡμῖν σκοπῶν , καὶ ὑπὲρ τοῦ μὴ χειρόνα γενέσθαι τὴν διαστροφὴν τὴν ἡμετέραν μελετῶντων αὐτοῦ καταφρονεῖν καὶ ὑπερορᾶν . Καθάπερ
Lemmas: ἀφανίζω δυνατός . ἐν γάρ ὁ Ἄθως , φημί , τις ἐξομολογέομαι σύ ; Πῶς οὖν οὖον πολύς βλακεία εἰμί ὁ μέν ὁ ὁ σῶμα θάνατος πενθέω οὗτος σφοδρός οὗτος ποιέω , καί οὗτος οἶδα ὅτι οὐ ἀνίστημι ὁ κεῖμαι ὁ ὀθρμίοις ; ἐγώ δέ μηδείς τοιοῦτος ἐπιδεῖ κνύω , καί οὗτος ἐπίσταμαι ὅτι πολλάκις εἰμί Ἐλπὶς ὁ ἀπόλλυμι ψυχή εἰς ὁ πρότερος ζωή ἐπανάγω ; πολλός γάρ καί νῦν καί ἐπί ὁ πρόγονος ὁ ἡμέτερος ἐκ ὁ ὀρθός περιτρέπω στάσις καί ἐκ ὁ εστενοχωμενος κατακρημνίζω ὁδός , οὗτος διανίστημι πάλιν , ὡς ἀποκρύπτω ὁ δύο ὁ πρότερος , καί ὁ βραδύς λαμβάνω , καί ὁ στέφανος ἀναδέω , καί μετά ὁ νικάω ἀνακηρύσσω , καί εἰς ὁ ὁ ἅγιος ἀριθμέω χόρος . ἠώς μέν γάρ εἄν ἐν ὁ κακία τις ἔχω ὁ χρόνος , κἀν μυρίος τοιοῦτος ὑπόκειμαι χάω , ἀδύνατος αὐτός ὁ πρᾶγμα εἰμί δοκέω · εἄν δέ ἀρχή βραχύς μόνος λαμβάνω σής ἐκεῖθεν ἔξοδος , πρόθυμος δεῖ ὁ μέν σφοδρός ὁ πυρός κατόπιν ἀφίημι , ὁ δέ ἔμπροσθεν καί πρό ὁ πούς ὁράω καί πολύς γέμω ὁ εὐκολία θύω · μόνος μή ἀπογιγνώσκω , μηδέ ἀπαγορεύω ὁ ἐπάνοδος · ὁ γάρ οὗτος ποιέω , κἀν μυρίος ἰσχύς καί προθυμία κτάομαι εἰμί , μάτην κτάομαι . ὁ γάρ θύρα ἀποκλείω ἅπαξ ἑαυτοῦ ὁ μετάνοια , καί ὁ εἰς ὁ στάδιον σόδος ἀποτειχίζω , πῶς δύναμαι ; ἐάν μέντοι ὁ μικρός ὁ μέγας ἐργάζομαι · ἀγαθός ὅς · Ζεύς οὗτος πᾶς μηχανάομαι ὁ πονηρός , ἵνα οὗτος ἐν ἐγώ φυτεύω ὁ λογισμός · οὐ ἔτι γάρ αὐτός ιδρυτής δήω καί πόνος πρός ὁ ἡμέτερος ἀντίστασις · πῶς γάρ , ὁ κεῖμαι καί πίπτω καί ἀνταλρεῖν οὐ ἐθέλω αὐτός ; ὁ μέν γάρ οὗτος δύναμαι διαβαίνω ὁ δέσμων ] , καί ὁ ἰσχύς ἀνακτάομαι ὁ αὐτός , καί εἰς ἔσχατος οὖον παύω αὐτός παλαιός ἀναπνοή , κἀν εἰς μυρίος ἄλλος πίπτω πτῶμα , ἀνίστημι πάλιν , καί συκώψει ὁ ἐχθρός · ὁ δέ ὁ ὁ ἀπόγνωσις δήω λογισμός , καί ὁ ἰσχύς παραλύω ὁ αὐτός , πῶς δύναμαι περιγίγνομαι καί ἀνθίστημι , ἐξεναντιάω φυγή ; εἰ . καί μή ἐγώ ὁ ὀλίγος ἁμαρτάνω εἶπον , ἀλλά ἵστημι τις πᾶς κακία ἄνεμος , καί πᾶς πράσσω ὁ ἀποκλείω ὁ βασίλεια αὐτός , καί οὕτως · μή ὁ ἐκ ἀρχή ἄπιστος , ἀλλά ὁ πιστός , καί εὐαρεστέω ὁ Θεός πρότερος εἰμί , ὕστερος γίγνομαι πόρνος , μοιχός , μαλακός , κλέπτης , μέθυ , ἀρσενοκοίτης , λώβηρος , καί ὁ ἄλλος ὁ οὗτος ὅμοιος · οὐδέ γάρ οὗτος ἐγώ ἀποδέχομαι ἀπογιγνώσκω ἑαυτοῦ ἢ , κἀν εἰς ἔσχατος γῆρας ἔρχομαι μετά ὁ Ἄρατος καί ὁ κακία . εἰμί μέν γάρ πάθος εἰμί ὁ ὀργή ὁ Θεός , καλῶς εἄν τις ἀπογίγνομαι , ὡς οὖον δύναμαι σβέννυμι ὁ φλόξ , ὅς διά ὁ τοιοῦτος ἀνάπτω κακός · ἐπειδή δέ ἀπαθής ὁ θεῖος1 εἰμί , κἀν κολάζω , κἀν τιμωρέω , οὖον μετά ὀργή οὗτος ποιέω , ἀλλά μετά κηδεμονία καί φιλανθρωπία πολύς · διό δέ σφόδρα θαρσέω χρή , καί πείθω ὁ ὁ μετάνοια δύναμις . καί γάρ ὁ εἰς αὐτός ἁμαρτάνω οὖον διά αὐτός εἴωθα ἐπεξεργάζομαι · οὐδείς γάρ εἰς ὁ φύσις ἐκεῖνος διαβαίνω βλάβη · ἀλλά πρός ὁ συμφέρω ἐγώ σκοπός , καί ὑπέρ ὁ μή χείρων γίγνομαι ὁ διαστροφή ὁ ἡμέτερος μελετάω αὐτός καταφρονέω καί ὑπεροράω . καθά