joannes-chrysostomus.ad-theodorum-lapsum-lib-1 pg047_0248.3
καὶ τὴν εἰς τοὺς ἀγῶνας εἴσοδον ἀνοιξὼν ἕως δ᾽ ἂν ἕως μένης , εἰκότως · δύσκολον [ 12 ] καὶ ἀπορον<sup>b</sup> τοῦτο εὐρίσκεται . Πρὸ γὰρ τῆς πείρας , χἂν σφόδρα ἦ καὶ πράγματα χούφα καὶ φορητά , ὅμως ἐμφασιν ἡμῖν παρέχειν εἰώθε δυσκολίας πολλῆς · ὅταν δὲ ἐν αὐτοῖς διὰ τῆς πείρας γενοῦμεθα , καὶ καταπολήσωμεν , τὸ πλέον τῆς ἀγωνίας ἐξέσταται , καὶ τὸ θαρρεῖν ἀντὶ τοῦ πρᾶμεν καὶ ἀπογνώσεως ἐπεισελθὼν ἐλαττοῖ μὲν τὸν φόβον , αὐξέει δὲ τὴν εὐμαρίαν , καὶ τὰς χρηστὰς ἐλπίδας ἰσχυροτέρας ποιεῖ . Διὰ τοῦτο καὶ τὸν Ἰουδαν ἀπηγάγεν ἐνθένδε ὁ πονηρός , ἵνα μὴ τῆς προσήκουσῃς λαβόμενος<sup>i</sup> ἀρχῆς , ἐπανελθὼν διὰ τῆς μετανοίας ὀθεν ἐξέπεσεν . Ἐγὼ γὰρ , εἰ καὶ παράδοξον τὸ λεγόμενον , οὐδ᾽ ἐκεῖνο τὸ ἀμάρτημα μεῖζον εἶποιμι ἂν εἶναι τῆς ἀπὸ τῆς μετανοίας βοήθειας · ἐγνώμομένης ἦν . Διὸ δὴ δέομαι καὶ ἀντιβολῶ , πᾶσαν τὴν μετανοιχὴν ἐνοῦν ἐξορίσασαν τῆς ψυχῆς , ἐπὶ τὴν σωτηρίαν ταύτην ἐλθεῖν<sup>i</sup> . Εἰ μὲν γὰρ ἀθρόως καὶ ὁμοῦ πρὸς ἐκείνην σε τὸν χορυφὴν πάλιν ἀναβῆναι ἐκλείπου , εἰκότως ἂν ἀθυγέρανες , ὡς πολλῆς τῆς δυσκολίας οὕσης · ἐν τούτῳ · εἰ δὲ τοσοῦτον ἀπαιτῶ μόνον νῦν<sup>k</sup> , ὅσον μὴ προστιθέναι τοῖς παροῦσι κακοῖς , ἀλλ᾽ ἀναστάντα ἐντεῦθεν τὴν ἐναντίαν ὑποστρέψαι πάλιν , τίνος ἐνεκεν ἀνέχεις καὶ ἀναδύει , καὶ εἰς τοῦτόσιω καθέλκεις σαυτόν ; Οὐχ ἑώρακας τοὺς ἐντροπὴν καὶ μέθη καὶ παϊδιά<sup>l</sup> καὶ τὴν λοιπὴν τελευτῶσαντας χλεωσάσας τοῦ βίου ; Ποῦ νῦν εἰσιν οἱ μετὰ πολλοῦ μὲν τοῦ τύφου , πολλῶν δὲ τῶν ἀκολούθων σοδοῦντες ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς ; οἱ τὰ στριχὰ ἐνδυόμενοι , καὶ μύρων ἀποπνόντες<sup>m</sup> , καὶ παρασκευὴν τρέφοντες , καὶ τὴν σκηπὴν προσηλωμένοι διαπαντός ; ποῦ τοῦτον ἡ φαντασία ἐκείνη νῦν ; Οἴχεται ἡ τῶν δεῖπνων πολυτελεία , τῶν μουσικῶν πλήθος , ἡ τῶν κολάκων θρασύτης , ὁ γέλως ὁ πολύς , ἡ τῆς ψυχῆς ἄνεσις , ἡ τῆς διανοίας διάχυσις , ὁ βίος ὁ ὑγρὸς καὶ ἀνειμένος καὶ περιττός . Ποῦ νῦν ἀπέστιν<sup>n</sup> πάστα ἐκεῖνα ; τί γέγονε τὸ τοσαύτης θεράπειας ἀπολαύον σῶμα καὶ καθαρότης ; Ἀπιθὶ πρὸς τὴν σορόν , θέασαι τὴν κόνην , τὴν τέφραν , τοὺς σκώληκας , τοῦ τόπου ὁ τδιειδὲς θέασαι , καὶ στέφανον πικρόν . Καὶ εἰθε μέγυ τῆς τέφρας ἡ ζημία ἦν · νῦν δὲ ἀπὸ τῆς σοροῦ καὶ τῶν σκώληκων τούτων μεταγέγρα τὸν λογισμὸν ἐπὶ τὸν ἀτελεύτητον ἐκείνον σκώληκα , ἐπὶ τὸ πῦρ τὸ ἄβυστον , ἐπὶ τὸν βρυγμὸν τῶν ὀδόντων , ἐπὶ τὸ σάκος τοῦ ἐξώτερον , ἐπὶ τὴν ὀλιμὴν καὶ τὴν στενοχωρίαν , ἐπὶ τὴν παραβολὴν τὴν τοῦ Λαζάρου καὶ τοῦ πλουσίου , δὲ τοσοῦτον χρημάτων κύριος ὤν , καὶ πορφύραν ἐνδυσόμενος , οὐδὲ σταγόνος ὕδατος ἐγένετο κύριος<sup>p</sup> , καὶ ταῦτα ἐν ἀνάγκῃ τοσαύτῃ καθεστώς . Οὐδὲν τῶν ονειράτων ἀμεινὸν τὰ ἐνταῦθα διάκειται . Καθάρει γὰρ οἱ τὰ μέταλλα ἐργάζονται , ἡ καὶ ἑτέραν τινὰ τινύντες κῶλαισι ταύτῃ ; χαλεπωτέραν , ὅταν ὑπὸ τῶν πολλῶν μόχθων ἐκείνων καὶ τῆς πικροτάτης ζωῆς ἀποναυτάζαντες ἴδωσιν ἐνὸρείας , ἐν τρυφῇς<sup>q</sup> καὶ εὐθηνίαις<sup>r</sup> εαυτούς , οὐδεμίαν μετὰ τὸ ἐγερθῆναι τοῖς ὀνείροις
Lemmas: καί ὁ εἰς ὁ ἀγών εἴσοδος ἀνοίγω ἠώς δέ εἄν ἠώς μένω , εἰκότως · δύσκολος [ 12 ] καί ἀπορον<sup>b</sup> οὗτος εὐρίͅσκω . πρό γάρ ὁ πείρω , εἷς σφόδρα εἰμί καί πρᾶγμα χούφα καί φορητός , ὅμως ἔμφασις ἐγώ παρέχω εἴωθα δυσκολία πολύς · ὅταν δέ ἐν αὐτός διά ὁ πείρω γίγνομαι , καί καταπολανθανω , ὁ πλέω ὁ ἀγωνία ἐξίστημι , καί ὁ θαρσέω ἀντί ὁ πράμος καί ἀπόγνωσις ἐπεισέρχομαι ἐλασσόω μέν ὁ φόβος , αὐξάνω δέ ὁ εὐμαρία , καί ὁ χρηστός ἐλπίς ἰσχυρός ποιέω . Ζεύς οὗτος καί ὁ Ἰούδας ἀπάγω ἐνθένδε ὁ πονηρός , ἵνα μή ὁ προσήκω λαβόμενος<sup>i</sup> ἀρχή , ἐπανέρχομαι διά ὁ μετάνοια ὅθεν ἐκπίπτω . ἐγώ γάρ , εἰμί καί παράδοξος ὁ λέγω , οὐδέ ἐκεῖνος ὁ ἁμάρτημα μείζων εἶπον εἄν εἰμί ὁ ἀπό ὁ μετάνοια βοήθεια · γιγνώσκω εἰμί . Διὸ δή δήω καί ἀντιβολέω , πᾶς ὁ μετανοιχὴν νέος ἐξορίζω ὁ Ψυχή , ἐπί ὁ σωτηρία οὗτος ἐλθεῖν<sup>i</sup> . εἰμί μέν γάρ ἀθρόος καί ὁμοῦ πρός ἐκεῖνος σύ ὁ χορυφημι πάλιν ἀναβαίνω ἐκλείπω , εἰκότως εἄν ἀθυγέρανες , ὡς πολύς ὁ δυσκολία ὗσις · ἐν οὗτος · εἰμί δέ τοσοῦτος ἀπαιτέω μόνος ὅς , ὅσος μή προστίθημι ὁ πάρειμι κακός , ἀλλά ἀνίστημι ἐντεῦθεν ὁ ἐναντίος ὑποστρέφω πάλιν , τίς ἕνεκα ἀνέχω καί ἀναδύνω , καί εἰς τοῦτος καθέλκω σεαυτοῦ ; οὐχ ὁράω ὁ ἐντροπή καί μέθη καί παιδιά καί ὁ λοιπός τελευτάω χλεωσάσας ὁ βίος ; πός νῦν εἰμί ὁ μετά πολύς μέν ὁ τύφω , πολύς δέ ὁ ἀκόλουθος σοδοῦντες ἐπί ὁ ἀγορά ; ὁ ὁ Στρίχα ἐνδύω , καί Μύρων ἀποπνόντες<sup>m</sup> , καί παρασκευή τρέφω , καί ὁ σκηπὴν προσηλόω διαπαντός ; ποῦ οὗτος ὁ φαντασία ἐκεῖνος νῦν ; οἴχομαι ὁ ὁ δεῖπνον πολυτέλεια , ὁ μουσικός πλήθος , ὁ ὁ κόλαξ θρασύτης , ὁ γέλως ὁ πολύς , ὁ ὁ Ψυχή ἄνεσις , ὁ ὁ διάνοια διάχυσις , ὁ βίος ὁ ὑγρός καί ἀνίημι καί περισσός . πός νῦν ἀπέστιν<sup>n</sup> πάστας ἐκεῖνος ; τίς γίγνομαι ὁ τοσοῦτος θεραπεία ἀπολαύω σῶμα καί καθαρότης ; ἄπειμι πρός ὁ σορός , θεάομαι ὁ κονή , ὁ τέφρα , ὁ σκώληξ , ὁ τόπος ὁ διειδής θεάομαι , καί στέφανος πικρός . καί εἴθε μέγυ ὁ τέφρα ὁ ζημία εἰμί · νῦν δέ ἀπό ὁ σορός καί ὁ σκώληξ οὗτος μεταγέγρα ὁ λογισμός ἐπί ὁ ἀτελεύτητος ἐκεῖνος σκώληξ , ἐπί ὁ πῦρ ὁ ἄβυστον , ἐπί ὁ βρυγμός ὁ ὀδούς , ἐπί ὁ σάκος ὁ ἐξώτερος , ἐπί ὁ ολιμεις καί ὁ στενοχωρία , ἐπί ὁ παραβολή ὁ ὁ Λάζαρος καί ὁ πλούσιος , δέ τοσοῦτος χρῆμα κύριος εἰμί , καί πορφύρα ἐνδύω , οὐδέ σταγών ὕδωρ γίγνομαι ὅριος , καί οὗτος ἐν ἀνάγκη τοσοῦτος καθίστημι . οὐδείς ὁ ὀνείρατον ἀγαθός ὁ ἐνταῦθα διάκειμαι . καθαίρω γάρ ὁ ὁ μέταλλον ἐργάζομαι , ὁ καί ἕτερος τις τείνω κῶλαισι οὗτος ; χαλεπός , ὅταν ὑπό ὁ πολύς μόχθος ἐκεῖνος καί ὁ πικρός ζωή ἀποναυτάζαντες ὁράω ἐνόρειος , ἐν τρυφή καί εὐθηνία ἑαυτοῦ , οὐδείς μετά ὁ ἐγείρω ὁ ὄνειρος