joannes-chrysostomus.ad-theodorum-lapsum-lib-1 pg047_0253.4
Ἔσριζε τὸ πνεῦμά μου , ἐγὼ Δαυὶδ , ἐν τῇ ἕξει μου , καὶ αἱ δράσεις τῆς κεφαλῆς μου συντετράσθον με . Τότε ἀναπεπτάναντο πᾶσαι τῶν οὐρανίων ἀφίδων αὶ πύλαι , μᾶλλον δὲ καὶ αὐτὸς λαμβάνεται ἐκ μέσου ὁ οὐρανός . Ἐλλινίζεται ἡ γῆρ , φησίν , ὡς βιβλίον ὁ οὐρανός , καθάπερ τινὸς σκηνῆς διήρθμα καὶ παραπέτασμα συστελλόμενος ἐκ τοῦ μέσου , ὥστε μετασχηματίζομαι ἐπὶ τὸ βέλτιον . Τότε πάντα ἐκστάσεως γέμει καὶ φρίκης καὶ τρόμου · τότε καὶ αὐτοὶς πολὺς ἔχει τοὺς ἀγγέλους φόβος , οὐχ ἀγγέλους δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀρχαγγέλους καὶ θρόνους καὶ κυριότητας καὶ ἀρχὰς καὶ ἐξουσίας · Σεισθήσονται γὰρ , φησίν , αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν , διὰ τὸ τοῦ ὁμοδόλου τὰς εὐθύνας ἀπατεῖσθαι [ 19 ] τῆς ἐνδόξας ζωῆς . Ἡ γὰρ , πόλεως μὲς ἱ κρινομένης ἐπὶ τούτων τῶν ἀρχόντων , περιφασιν ἄπαντες καὶ οἱ κινδύνων ὄντες ἐκτός , τῆς οἰκουμένης ἀπάσης δικαζομένης ἐπὶ τοιούτου κριτοῦ οὐ μαρτυρῶν δεομένοι , οὐχ ἐλέγχων , ἀλλὰ χωρὶς τούτων ἁπάντων καὶ πράξεις καὶ ῥήματα καὶ ἐνθυμηματα παριστάντων εἰς μέσον , καὶ πάντα ὡσπερ ἐν εἰκόνι τινὶ τοῖς τὴς ἁμαρτηκῶσιν αὐτά , καὶ τοὺς ἁγνοοῦσιν ἐπιδεικνύντος , πῶς οὐκ εἰκὸς πᾶσαν κλονεῖσθαι δύναμιν καὶ σαλευθεῖν ; Εἰ γὰρ μὴ ποταμὸς εἵλκετο πυρός , μηδὲ ἄγγελοι παρεστήκεισαν φοβεροί , μόνον δὲ καλοῦμενοι τῶν ἀνθρώπων ὁ μὲν ἐπιφάντο καὶ ἐθαυμάζοντο , οἱ δὲ παρεπέμποντο ἀτίμως , ἦν μὴ ἴδωσι τὴν δόξαν τοῦ Θεοῦ ( Ἀρόθης γὰρ , φησίν , ὁ ἀσεβής , ἦνα μὴ ἴδῃ δόξαν Κυρίου κ ) , καὶ τοῦτο μόνον ἡ κόλασις ἦν , οὐκ ἂν πᾶσις γεέννης πικρότερον ἢ τῶν τοιούτων ἑκπτωσὶς ἀγαθῶν τὰς τῶν ἀπεστημένων ἐδωκεν ψυχάς ; Τοῦτο γὰρ ὅσον κακόν , νῦν μὲν οὐ δυνατὸν παραστῆσαι τῷ λόγῳ · τότε δὲ ἐπὶ τῶν πραγμάτων εἰσόψεσθα σαφῶς . Σὺ δὲ μοι προστίθει νῦν καὶ τὴν κόλασιν , καὶ μὴ μόνον αἰσχυνομένους , μηδὲ ἐγκαλυπτομένους καὶ κάτω νεύοντας , ἀλλὰ καὶ τὴν
Lemmas: Ἔσριζε ὁ πνεῦμα ἐγώ , ἐγώ Δαυίδ , ἐν ὁ ἔχω ἐγώ , καί ὁ δράω ὁ κεφαλή ἐγώ συντετραίνω ἐγώ . τότε ἀναπετάννυμι πᾶς ὁ οὐράνιος αφίδα ὅς Πύλαι , μᾶλλον δέ καί αὐτός λαμβάνω ἐκ μέσος ὁ οὐρανός . ελλινιζω ὁ γῆρος , φημί , ὡς βιβλίον ὁ οὐρανός , καθάπερ τις σκηνή διήρθμα καί παραπέτασμα συστέλλω ἐκ ὁ μέσος , ὥστε μετασχηματίζομαι ἐπί ὁ ἀγαθός . τότε πᾶς ἔκστασις γέμω καί φρίκη καί τρόμος · τότε καί αὐτός πολύς ἔχω ὁ ἄγγελος φόβος , οὐ ἄγγελος δέ μόνος , ἀλλά καί ἀρχάγγελος καί θρόνος καί κυριότης καί ἀρχή καί ἐξουσία · σείω γάρ , φημί , ὁ δύναμις ὁ οὐρανός , διά ὁ ὁ ομοδολος ὁ εὐθύνω ἀπατάω [ 19 ] ὁ ἐνδοκέω ζωή . ὁ γάρ , πόλις μές Ι Κρινομένης ἐπί οὗτος ὁ ἄρχω , περίφασις ἀπάντομαι καί ὁ κίνδυνος εἰμί ἐκτός , ὁ οἰκέω ἀπασάω δικάζω ἐπί τοιοῦτος κριτής οὖον μαρτυρέω δήω , οὐ ἐλέγχω , ἀλλά Χωρὶς οὗτος ἅπας καί πρᾶξις καί ῥῆμα καί ενθύμιο παρίστημι εἰς μέσος , καί πᾶς ὡς ἐν εἰκών τις ὁ σής ἁμαρτάνω αὐτός , καί ὁ ἀγνοέω ἐπιδείκνυμι , πῶς οὐ εἰκός πᾶς κλονέω δύναμις καί σαλεύω ; εἰμί γάρ μή ποταμός ἕλκω πῦρ , μηδέ ἄγγελος παρίστημι φοβερός , μόνος δέ καλέω ὁ ἄνθρωπος ὁ μέν ἐπιφαίνω καί θαυμάζω , ὁ δέ παραπέμπω ἄτιμος , εἰμί μή ὁράω ὁ δόξα ὁ Θεός ( ἀρόω γάρ , φημί , ὁ ἀσεβής , ἀπτήν μή ὁράω δόξα κύριος Κ ) , καί οὗτος μόνος ὁ κόλασις εἰμί , οὐ εἄν Πᾶσις γέεννα πικρός ἢ ὁ τοιοῦτος ἔκπτωσις ἀγαθός ὁ ὁ ἀφίστημι δίδωμι Ψυχή ; οὗτος γάρ ὅσος κακός , νῦν μέν οὖον δυνατός παρίστημι ὁ λόγος · τότε δέ ἐπί ὁ πρᾶγμα εἰσοράω σαφῶς . σύ δέ ἐγώ προστίθημι νῦν καί ὁ κόλασις , καί μή μόνος αἰσχύνω , μηδέ ἐγκαλύπτω καί κάτω νεύω , ἀλλά καί ὁ