joannes-chrysostomus.ad-theodorum-lapsum-lib-1 pg047_0244.2
διὰ τὸ στόμα αὐτῶν ε , εὐθέως ἀφίπταται τοῦ σώματος ἢ ψυχή . Ἄλλ’ ὅμως τοσούτον γενομένων θαυμάτων , καὶ πάντων καταπλαγέντων τῶν παρόντων καὶ θεαμένων , καὶ τῶν ἀπόντων διὰ γραμμάτων τοῦτο μεμαθηκότων , δ τοὺς ἄλλους διδάξας βασιλεὺς ἀδιόρθωτος ἔμεινε , καὶ πάλιν ἐπὶ τὴν προτέραν ἐπανῆλθεν ἁμαρτίαν . Καὶ οὐδὲ οὕτως αὐτὸν ὁ Θεὸς ἐχόλασεν , ἀλλ’ ἐμακροθύμησεν ἐτι , καὶ δι’ ὑνεράντων καὶ διὰ τοῦ προφήτου συμβουλεύσιν αὐτῷ . Ἐπειδὴ δὲ οὐδὲν οὐδὲν τοῦτον βελτίων ἐγένετο , τότε ἐπάγει τὴν τιμωρίαν λοιπὸν , οὐχ ὑπὲρ τῶν ἤδη γεγενοτῶν ἀμυνόμενος , ἀλλὰ τὰ μέλλοντα ἐκκόπτων δεῖνα , καὶ τὴν εἰς τὸ ἐμπροσθεν ἀναστῆλον χαλῶν , καὶ οὐδὲ τοῦτο εἰς τέλος , ἀλλ’ ἐπ’ ὀλίγους αὐτὸν παιδεύσας ἔτεσι , τῇ προτέρα πάλιν ἀπέδωκε τιμή , τὴν μὲν ἀπὸ τῆς κολάσεως οὐδὲν , χειρόναι δὲ τὸ πάντων μεγίστον τῶν ἀγαθῶν , τὸ στερεῶς τῆς εἰς τὸν Θεὸν ἔχειν πίστεως , καὶ μεταγνῶναι ἐπὶ τοῖς πρόσθεν ἁμαρτημένοις αὐτῷ . [ 8 ] ζ . Τοιαύτη γὰρ ὁ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία · οὐδέποτε μετάνοιαν γινομένην εἰλικρινῶς ἀποστρέφεται . ἀλλὰ κλῆν πρὸς αὐτὸ τῆς τῆς χαλίας ἐλάσης τὸ πέρας , χαλίζειν ὑποστρέφει πάλιν ἐλπίται πρὸς τὴν τῆς ἀρετῆς ὁδόν , καὶ δέχεται καὶ προσδέεται τούτων , καὶ πάντα ποιεῖ ὥστε αὐτὸν εἰς τὴν προτέραν κατάστασιν ἐπαναγαγεῖν ἰ . Καὶ τὸ πολλὸς τοῦτο φιλανθρωπότατον · οὐ γὰρ μὴ πᾶσιν τις ἐπιδείχεται τὴν μετάνοιαν , οὐδὲ τὴν βραχείαν καὶ πρὸς ὀλίγον γεγενημένην παραπέμπεται , ἀλλὰ καὶ ταύτην ἰ τίθησι πολὺν μισθόν · καὶ τοῦτο δῆλον ἐξ ὧν Ἠσαίας δ προφήτης περὶ τοῦ τῶν Ἰουδαίων λαοῦ οὕτωσι πῶς φησι · Δι’ ἁμαρτίαν βραχὺ τι ἐλύπησα αὐτόν , καὶ ἐπάταξα αὐτόν , καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ’ αὐτοῦ , καὶ ἐλυπήθη , καὶ ἐπορεύθη στρνγνῶν , καὶ λαομηρ αὐτόν , καὶ παρεκάλεσα αὐτόν . Μαρτυρεῖ δ’ ἂν ἡμῖν καὶ ὁ ἀσθεστάτος βασιλεὺς ἐκεῖνος , ὁ γεγενομέν ἐκδοτος τοῖς ἁμαρτήμασιν ὑπὸ τῆς γυναικός · ἐπειδὴ δὲ μόνον ἐπένθησεν , καὶ σάκχων περιεβάλετο , καὶ κατέγνω τῶν πλημμεληθέντων αὐτῷ , οὕτως ἐπεσπάσατο κ τοῦ Θεοῦ τὸν ἔλεον , ὡς πάντων αὐτὸν ἀπαλλάξαι τῶν ἐπιρμένων κακῶν . Εἶπε γὰρ ὁ Θεὸς τῷ Ἠλίᾳ · Ἐώρακα πῶς κατενίνη ‘Αχαμὶ ἀπὸ προσώπου μου · Οὐκ ἐπάλατήν χαλῶν ἢε τῆς ἡμέρας αὐτοῦ , ἀνθ’ οὗ δτι ἐκλαυσεν ἀπὸ προσώπου μου . Καὶ μετὰ τοῦτο πάλιν ὁ Μανασσης πάντας τὴν μανίαν παρελάσας καὶ τὴν ταρανδίτην , καὶ τὴν νομικὴν ἀνατρέψας λατρείαν , καὶ τὸν ναὸν ἀποκλείσας , καὶ τὴν τῶν εἰδώλων πλάνην ποιήσας ἀνδεῖν , καὶ πάντων τῶν ἐμπροσθεν γενομένων ἀσεβέστερος , ἐπειδὴ μετενόησεν ὕστερον , εἰς τοὺς τοῦ Θεοῦ κατετάττετο γίους . Εἰ δὲ εἰς τὸ μέγεθος ἀπίδων τῶν οἰκείων ἀνομιῶν , ἀπέγνω τὴν ἐπάνοδον καὶ τὴν μεταβολήν , πάντων τὰν ἐξέπεσεν , ὧν μετὰ ταῦτα ἐπέσυχε · νῦν δὲ , ἀντὶ τῆς ὑπεροβῆς τῶν ἡμαρτημένων αὐτῷ , εἰς τὸ ἀπειρον τῆς εὐσπλαγχνίας ἰδὼν τοῦ Θεοῦ , καὶ τὰ δεσμὰ διαρρήξας τοῦ διαβόλου , διανέστη , καὶ ἠγωνίσσατο , καὶ τὸν δρόμον ἐτέλεσε τὸν καλόν . Οὐ μόνον δὲ διὰ τῶν εἰς τούτους γεγενημένων , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν τῶν προφήτου ῥημάτων ἐκκίνησι τοὺς τῆς ἀπογνώσεως λογισμοὺς ὁ Θεὸς , οὕτωσι λέγων · Σήμερον ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούσητε , μὴ σκληρύνετε τὰς καρδίας ὑμῶν , ὡς ἐν τῷ παραπικρασμῷ . Τὸ δὲ σήμερον , ἐν παντὶ τῷ βίῳ λέγεται δυνατὸν , καὶ πρὸς αὐτὴν ἰδε , εἰ βούλεται γὰρ οὐ γὰρ χρόνων ποσότητι , ἀλλὰ διαθέσει ψυχῆς ἢ μετάνοια κρίνεται . Καὶ γὰρ οἱ
Lemmas: διά ὁ στόμα αὐτός ε , εὐθύς ἀποπέτομαι ὁ σῶμα ἢ ψυχή . ἄλλος ὅμως τοσοῦτος γίγνομαι θαῦμα , καί πᾶς καταπλήσσω ὁ πάρειμι καί θεάομαι , καί ὁ ἄπειμι διά γράμμα οὗτος μανθάνω , δ ὁ ἄλλος διδάσκω βασιλεύς ἀδιόρθωτος μένω , καί πάλιν ἐπί ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι ἁμαρτία . καί οὐδέ οὕτως αὐτός ὁ θεός χολάω , ἀλλά μακροθυμέω ἔτι , καί διά ὑνεράντων καί διά ὁ προφήτης συμβούλευσις αὐτός . ἐπεί δέ οὐδείς οὐδείς οὗτος ἀγαθός γίγνομαι , τότε ἐπάγω ὁ τιμωρία λοιπός , οὐ ὑπέρ ὁ ἤδη γεγενοος ἀμύνω , ἀλλά ὁ μέλλω ἐκκόπτω Δεῖνα , καί ὁ εἰς ὁ ἔμπροσθεν ἀναστέλλω χαλάω , καί οὐδέ οὗτος εἰς τέλος , ἀλλά ἐπί ὀλίγος αὐτός παιδεύω ἔτος , ὁ πρότερος πάλιν ἀποδίδωμι τιμή , ὁ μέν ἀπό ὁ κόλασις οὐδείς , χείρων δέ ὁ πᾶς μέγας ὁ ἀγαθός , ὁ στερεῶς ὁ εἰς ὁ θεός ἔχω πίστις , καί μεταγιγνώσκω ἐπί ὁ πρόσθεν ἁμαρτάνω αὐτός . [ 8 ] ζ . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία · οὐδέποτε μετάνοια γίγνομαι εἰλικρινής ἀποστρέφω . ἀλλά κλῆς πρός αὐτός ὁ ὁ χαλία ἐλαύνω ὁ πέρας , χαλιζεω ὑποστρέφω πάλιν ελπιος πρός ὁ ὁ ἀρετή ὁδός , καί δέχομαι καί προσδέω οὗτος , καί πᾶς ποιέω ὥστε αὐτός εἰς ὁ πρότερος κατάστασις ἐπανάγω εἷς . καί ὁ πολύς οὗτος φιλάνθρωπος · οὖον γάρ μή πᾶς τις ἐπιδείκνυμι ὁ μετάνοια , οὐδέ ὁ βραχύς καί πρός ὀλίγος γίγνομαι παραπέμπω , ἀλλά καί οὗτος εἷς τίθημι πολύς μισθός · καί οὗτος δῆλος ἐκ ὅς Ἠσαίας δ προφήτης περί ὁ ὁ Ἰουδαῖος λαός οὕτως πῶς φημί · διά ἁμαρτία βραχύς τίς λυπέω αὐτός , καί πατάσσω αὐτός , καί ἀποστρέφω ὁ πρόσωπον ἐγώ ἀπό αὐτός , καί λυπέω , καί πορεύω στρνγνῶν , καί λαομηρ αὐτός , καί παρακαλέω αὐτός . μαρτύρομαι δέ εἄν ἐγώ καί ὁ ἀσθεστάτος βασιλεύς ἐκεῖνος , ὁ γίγνομαι ἔκδοτος ὁ ἁμάρτημα ὑπό ὁ γυνή · ἐπεί δέ μόνος πενθέω , καί σάκκος περιβάλλω , καί καταγιγνώσκω ὁ πλημμελέω αὐτός , οὕτως ἐπισπάω Κ ὁ Θεός ὁ ἔλεος , ὡς πᾶς αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ ἐπαίρω κακός . εἶπον γάρ ὁ θεός ὁ Ἠλίας · ὀράω πῶς κατενίνη ‘Αχαμὶ ἀπό πρόσωπον ἐγώ · οὐ πάλλω χαλάω εἶμι ὁ ἡμέρα αὐτός , ἀντί ὅς δ καλέω ἀπό πρόσωπον ἐγώ . καί μετά οὗτος πάλιν ὁ Μανασσῆς πᾶς ὁ μανία παρελαύνω καί ὁ ταρανδιος , καί ὁ νομικός ἀνατρέπω λατρεία , καί ὁ ναός ἀποκλείω , καί ὁ ὁ εἴδωλον πλάνη ποιέω ἀναδέω , καί πᾶς ὁ ἔμπροσθεν γίγνομαι ἀσεβής , ἐπεί μετανοέω ὕστερος , εἰς ὁ ὁ Θεός κατατάσσω Γιους . εἰμί δέ εἰς ὁ μέγεθος απιδηω ὁ οἰκέω ἀνομία , ἀπογιγνώσκω ὁ ἐπάνοδος καί ὁ μεταβολή , πᾶς ὁ ἐκπίπτω , ὅς μετά οὗτος ἐπισχύω · νῦν δέ , ἀντί ὁ υπεροβαινω ὁ ἁμαρτάνω αὐτός , εἰς ὁ ἤπειρος ὁ εὐσπλαγχνία εἶδον ὁ Θεός , καί ὁ δεσμός διαρρήγνυμι ὁ διάβολος , διανίσταμαι , καί ἀγωνίζομαι , καί ὁ δρόμος τελέω ὁ καλός . οὖον μόνος δέ διά ὁ εἰς οὗτος γίγνομαι , ἀλλά καί διά ὁ ὁ προφήτης ῥῆμα ἐκκίνησις ὁ ὁ ἀπόγνωσις λογισμός ὁ θεός , οὕτως λέγω · σήμερον ἐάν ὁ φωνή αὐτός ἀκούω , μή σκληραίνω ὁ Καρδία σύ , ὡς ἐν ὁ παραπικρασμός . ὁ δέ σήμερον , ἐν πᾶς ὁ βίος λέγω δυνατός , καί πρός αὐτός μάργηλις , εἰμί βούλομαι γάρ οὖον γάρ χρόνος ποσότης , ἀλλά διάθεσις Ψυχή ἢ μετάνοια κρίνω . καί γάρ ὁ