joannes-chrysostomus.ad-theodorum-lapsum-lib-1 pg047_0252.3
ἀθρόως ἐκεῖνα μεταχριασάμενον ἐξαφνῆς , μετὰ τῆς ἀληγορίας , καὶ τοῦ διαδέχεσθαι , καὶ τοῦ πλήθους τῶν δορυφόρων , μετὰ πολλῆς προκλήσεως τῆς παρ' ὧν , τὰ ταπεινὰ καὶ κατηφῆ βίβας i ἀπὸ τῆς ψυχῆς , καὶ ἕτερα ἀντ' ἐκείνων λαβὼν οὕτω καὶ τότε συμβέβηκε τοῖς ἁγίοις . Καὶ ὅτι οὐ κόμπος τὸ ῥήματα , πειρωθῶμεν ἐπὶ τὸ δρῶς τοῦ λόγου , ἐνὼ μετεμορφώθη Χριστός · ἰδωμεν αὐτὸν λάμποντα ὡσπερ ἥλιος · καὶ τοῦ γε οὐδὲ οὕτω πᾶσαν τὴν ἐδείξε i i τὴν τοῦ μέλλοντος αἰῶνος λαμπρότητα . Ὅτι γὰρ συγκατάδασιν τὸ φαινόμενον ἦν , ἀλλ' οὐκ ἐπίδειξις τοῦ πράγματος ἀκριβῆς , ἀπ' αὐτῶν δῆλον τῶν ῥημάτων τοῦ εὐαγγελίου . Τί γὰρ φησιν ; Ἐλαμψεν ὡς ὁ ἥλιος . Ἡ δὲ τῶν ἀφθάρτων σωμάτων δόξα οὐ τοσοῦτον ἀφρίσει τὸ φῶς , ὅσον τοῦτο τὸ σῶμα τὸ φθαρτόν , οὐδὲ τοιοῦτον οὖν καὶ θνητὸς ὁμμασι γενέσθαι χωρητόν , ἀλλὰ ἀφθάρτων καὶ ἀθάνατον δεδμενον ὀφθαλμῶν πρὸς τὴν ἰδέαν αὐτοῦ . Τότε δὲ ἐπὶ τοῦ δρους τοιούτων αὐτοῖς ἀπεκαλύψεν , ὅσον ἰδεῖν δυνατὸν ἦν , καὶ μὴ βλάψαι k τὰς τῶν ὀφθαλμῶν δόσεις · καὶ οὐδὲ οὕτως ἠγέχθη , ἀλλ' ἐπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν . Εἰπέ μοι , εἰ τὸς σε εἰς τόπον τινὰ φαιδρὸν ἤγαγεν , ἐνὼ πάντες ἐκάθιδον χρυσᾶς ἀναβεβλημένοι στολὰς , καὶ ἐν μέσῳ τῶν πλήθει ἕτερόν τινα ἐπιδείξεν ἀπὸ λίθων τιμιῶν μόνον καὶ τὰ ἱμάτια καὶ τὸν στέφανον ἔχοντα τὸν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς , εἴτα σε ἐπηγγέλατο εἰς ἐκείνου καταστάσει τὸν δήμον , ἀρ' οὐκ ἄν πάντα ἔπραξας , ὥστε τῆς ἐπαγγελίας ταύτης τυχεῖν ; Ἀναπέπτασον οὖν καὶ νῦν τῷ νῷ τοὺς ὀφθαλμούς , καὶ βλέψον εἰς ἐκεῖνο τὸ θέατρον , οὐχ ὑπὸ τῶν τοιούτων συγκεκιμένου ἀνδρῶν , ἀλλ' ἀπ' ἐκείνων , οἱ καὶ τοῦ χρυσοῦ , καὶ τῶν λίθων τῶν τιμιῶν , καὶ τῶν ἀκτίνων τῶν ἡλίκων , καὶ πάσης τῆς ὁρωμένης φαιδρότητος εἰσι τιμιώτεροι , καὶ οὐκ ἐξ ἀνθρώπων δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τῶν πολλῶ l τούτων τιμιωτέρων , ἀγγέλων , ἀρχαγγέλων , θρόνων , κυριοτήτων , ἀρχῶν , ἐξουσιῶν . Περί γὰρ τοῦ βασιλέως οὐδὲ εἰπεῖν ἐν οἷς ἔστιν · οὕτως ἅπαντα λόγον καὶ νοῦν ἐκεῖνο διαφεύγει τὸ κάλλος , ἡ ὁραιότης , ἡ λαμπρότης , ἡ δόξα , ἡ μεγαλωσύνη , ἡ μεγαλοπρέπεια . Τοσοῦτον οὖν ἀγαθῶν m ἀποστερήσομεν ἑαυτούς , εἴπέ μοι , ἵνα μὴ μικρὸν παθοπαθῶμεν χρόνον ; Εἰ γὰρ μερίδιος καθ' ἑκάστην ἡμέραν θανάτους ὑπομένειν ἐχρῆν , ἢ γὰρ τῆς γεέννας αὐτήν , ὑπὲρ τοῦ τὸν Χριστὸν ἐρχόμενον ἰδεῖν ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ , καὶ εἰς τῶν ἁγίων καταλεχθῆναι χορῷ , οὐκ ἐχρῆν [ 17 ] ἅπαντα ὑπομένειν ἐκείνῳ ; Ἄκουσον τῇ φησιν ὁ μακάριος Πέτρος · Καλὸν ἐστὶν ἡμῖν ὡδε εἶναι . Εἰ δὲ ἐκεῖνο ἀμυδράντινα τῶν μελλόντων εἰκόνα ἰδόν , πάντα ἐξαφνῆς ἐξέμεν ἀπὸ τῆς ψυχῆς διὰ τὴν ἀπὸ τῆς ὄψεως ἐκείνης τὴν ἰδέαν αὐτοῦ ἐντεθεῖσαν τῇ ψυχῇ · τί ἄν τις εἴποι , ὅταν αὐτὴ τῶν πραγμάτων ἡ ἀλήθεια παραγίνεται , ὅταν , τῶν βασιλείων ἀνοιγνέντων , κατοπτεύειν ἐξῆ τὸν βασιλέα αὐτὸν , μηκέτι ἐν αἰνύματι , μηδὲ δι' ἐσόπτρου n , ἀλλὰ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον , μηκέτι διὰ πίστεως , ἀλλὰ δι' ὄψεως ;
Lemmas: ἀθρόος ἐκεῖνος μεταχριαειδω έξαφνος , μετά ὁ ἀλληγορία , καί ὁ διαδέχομαι , καί ὁ πλῆθος ὁ δορυφόρος , μετά πολύς πρόκλησις ὁ παρά ὅς , ὁ ταπεινός καί κατηφής Βίβας i ἀπό ὁ Ψυχή , καί ἕτερος ἀντί ἐκεῖνος λαμβάνω οὗτος καί τότε συμβαίνω ὁ ἅγιος . καί ὅτι οὖον κόμπος ὁ ῥῆμα , πειράω ἐπί ὁ δράω ὁ λόγος , νάω μεταμορφόω Χριστός · ὁράω αὐτός λάμπω ὡς ἥλιος · καί ὁ γε οὐδέ οὗτος πᾶς ὁ δείκνυμι i i ὁ ὁ μέλλω αἰών λαμπρότης . ὅτι2 γάρ συγκατάδασιν ὁ φαίνω εἰμί , ἀλλά οὐ ἐπίδειξις ὁ πρᾶγμα ἀκριβής , ἀπό αὐτός δῆλος ὁ ῥῆμα ὁ εὐαγγέλιον . τις γάρ φημί ; Λάμπω ὡς ὁ ἥλιος . ὁ δέ ὁ ἄφθαρτος σῶμα δόξα οὖον τοσοῦτος αφρίζω ὁ φάος , ὅσος οὗτος ὁ σῶμα ὁ φθαρτός , οὐδέ τοιοῦτος οὖν καί θνητός ὄμμα γίγνομαι χωρέω , ἀλλά ἄφθαρτος καί ἀθάνατος δέμω ὀφθαλμός πρός ὁ ἰδέα αὐτός . τότε δέ ἐπί ὁ δρους τοιοῦτος αὐτός ἀποκαλύπτω , ὅσος ὁράω δυνατός εἰμί , καί μή βλάπτω k ὁ ὁ ὀφθαλμός δόσις · καί οὐδέ οὕτως ἄγω , ἀλλά πίπτω ἐπί πρόσωπον αὐτός . ἐπές ἐγώ , εἰμί τός σύ εἰς τόπος τις φαιδρός ἄγω , νάω πᾶς καθοράω χρύσεος ἀναβάλλω στολή , καί ἐν μέσος ὁ πλῆθος ἕτερος τις ἐπιδείκνυμι ἀπό λίθος τίμιος μόνος καί ὁ ἱμάτιον καί ὁ στέφανος ἔχω ὁ ἐπί ὁ κεφαλή , εἴτα̅ σύ ἐπαγγέλλω εἰς ἐκεῖνος κατάστασις ὁ δῆμος , ἀρά οὐ ἄν πᾶς πράσσω , ὥστε ὁ ἐπαγγελία οὗτος τυγχάνω ; Ἀναπέπτασον οὖν καί νῦν ὁ νάω ὁ ὀφθαλμός , καί βλέπω εἰς ἐκεῖνος ὁ θέατρον , οὐ ὑπό ὁ τοιοῦτος συγκεκιμενω ἀνήρ , ἀλλά ἀπό ἐκεῖνος , ὁ καί ὁ χρυσός , καί ὁ λίθος ὁ τίμιος , καί ὁ ἀκτίς ὁ ἡλίκος , καί πᾶς ὁ ὁράω φαιδρότης εἰμί τίμιος , καί οὐ ἐκ ἄνθρωπος δέ μόνος , ἀλλά καί ἀπό ὁ πολύς l οὗτος τίμιος , ἄγγελος , ἀρχάγγελος , θρόνος , κυριότης , ἀρχή , ἐξουσία . Περί γάρ ὁ βασιλεύς οὐδέ εἶπον ἐν ὅς εἰμί · οὕτως ἅπας λόγος καί νόος ἐκεῖνος διαφεύγω ὁ κάλλος , ὁ ὁραῖος , ὁ λαμπρότης , ὁ δόξα , ὁ μεγαλωσύνη , ὁ μεγαλοπρέπεια . τοσοῦτος οὖν ἀγαθός m ἀποστερέω ἑαυτοῦ , εἶπον ἐγώ , ἵνα μή μικρός παθοπασχω χρόνος ; εἰμί γάρ μερίς κατά ἕκαστος ἡμέρα θάνατος ὑπομένω χρή , ἢ γάρ ὁ γέεννα αὐτός , ὑπέρ ὁ ὁ Χριστός ἔρχομαι ὁράω ἐν ὁ δόξα αὐτός , καί εἰς ὁ ἅγιος καταλέγω χορός , οὐ χρή [ 17 ] ἅπας ὑπομένω ἐκεῖνος ; ἀκούω ὁ φημί ὁ μακάριος Πέτρος · κηλόν εἰμί ἐγώ ὧδε εἰμί . εἰμί δέ ἐκεῖνος ἀμυδράντινα ὁ μέλλω εἰκών ὁράω , πᾶς έξαφνος ἐξίημι ἀπό ὁ Ψυχή διά ὁ ἀπό ὁ ὄψις ἐκεῖνος ὁ ἰδέα αὐτός ἐντίθημι ὁ Ψυχή · τίς ἄν τις εἶπον , ὅταν αὐτός ὁ πρᾶγμα ὁ ἀλήθεια παραγίγνομαι , ὅταν , ὁ βασίλειος ἀνοίγω , κατοπτεύω ἔξεστι ὁ βασιλεύς αὐτός , μηκέτι ἐν αἰνύματι , μηδέ διά εἴσοπτρον n , ἀλλά πρόσωπον πρός πρόσωπον , μηκέτι διά πίστις , ἀλλά διά ὄψις ;