joannes-chrysostomus.ad-theodorum-lapsum-lib-1 pg047_0264.2
τοιαύτης ὧρας ἐπιτυχόντες , καὶ διὰ τῆς πείρας μαλθόντες καλῶς , ὅτι οὐδὲν τῶν τοιούτων ἀπογιγνώσκειν χρή τας εἰς τὸν Θεὸν ὀπλισομένους ἐλπίδα , παρατρέχοντες αὐτὸν συνεχῶς , εἰ ποτὲ εἶδον φανέντα ἐπὶ τῆς ἀγορᾶς , καὶ προσέφεσαν καὶ ἠσπάζοντο . Καὶ τὸ μέν πρῶτον ἀνύπον αὐτὸς ἐκεῖνος ἀπὸ τοῦ ἰππου παρακολουθοῦσιν ἐκ πλειῶν διέλεγε · τοσαύτη κατέχειν αὐτὸν ἀναίσχυντία τὴν ἀρχήν . Οἱ δὲ εὐσπλαγχοὶ καὶ φιλόπαθες ἐκείνοι τούτων μέν ἠσχύνοντο οὐδέν , εἰς δὲ μόνον ἐώρων , ὅπως τῶν λύκων τὸ ἄρνιον ἀποσπάσων · ὅπερ οὖν καὶ διὰ τῆς χαρτεσίας ἠγυσαν . Ὑστερον γὰρ ὡσπερ ἐκ τινὸς παραπληγίας ἐν ἑαυτῷ γενομένος ἐκεῖνος , καὶ τὴν πολλὴν αὐτῶν προσεδρείαν ἐρυθριάσας , εἰ ποτὲ αὐτοὺς πόρθωθεν προτιθέντες εἶδεν , ἀπεπτά · τε εὐθέως , καὶ κάτω νεύων οὐδὲ μετὰ σιγῆς τὰ παρ’ ἐκείνους ἠκουεν ἅπαντα , καὶ προῖνον πλείονα τὴν πρὸς αὐτοὺς αἰδὼν καὶ τιμὴν ἐπεδείκνυτο . Καὶ οὕτως αὐτὸν κατὰ μικρὸν τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι πάντων ἐκείνων ἐξελευσάμενος τῶν δικτύων , τῇ προτέρα πάλιν ἐρημίᾳ καὶ φιλοσοφίᾳ παρέδωκαν . Καὶ ἐπὶ τοσοῦτον ἐλάμψεν νῦν , ὡς τὸν πρῶτον αὐτοῦ βίον τῷ μετὰ τὴν ἐκπτώσιν παραβαλλόμενον μηδὲν εἶναι δοκεῖν . Συνιδὼν γὰρ ἀπὸ τῆς πείρας καλῶς τὸ δέλεαρ , καὶ πάντα εἰς τοὺς δεομένους ἀναλαβὼν τὸν πλοῦτον , καὶ τῶν φροντίζων ἀπολύσας ἑαυτὸν ἐκείνων , πᾶσαν τοῖς βουλομένοις ἐπιθυλεῖν ἐξέθηκε τὴν πρόσφασιν · καὶ νῦν τὴν ἐπὶ τὸν οὐρανὸν βαδίζουσαν ὁδόν , πρὸς αὐτὴ λοιπὸν τὸ τέλος ἔθασα τῆς ἀρετῆς . Ἄλλ’ οὕτως μέν ἐτι νέος ὤν καὶ κατἔπεσε καὶ ἀνέστη · ἕτερος δὲ τις μετὰ τοῦς πολλοὺς ἰδρώτας , οὓς ἐν ταῖς ἐρημίαις διατρίβειν ἠγύετο , ἐνὰ σὺνχον ἔχων μόνον , καὶ ἀγγελικὸν βίον βίου , καὶ πρὸς γῆρας ἐλαύνων λοιπόν , οὐχ οἷδα πῶς ὑπὸ σατανικῆς τινος περιστάσεως καὶ τοῦ ἀπουσιάζοντος μικρὸν παρόδου δους τῷ Πονηρῷ , εἰς ἐπιθυμίαν τῆς πρὸς γυναῖκας ὁμιλίας ἐνέπεσεν , οὐ μηδέποτε γυναῖκα ἰδὼν ἐξ οὗ πρὸς τὸν τῶν μοναχῶν βίον μετέστην ἐαυτὸν . [ 30 ] Καὶ πρῶτον μέν τῆσιν τὸν σύνοικον κρεᾶ καὶ οἶνον αὐτῷ παρασχεῖν , καὶ ἠπελεῖ , εἰ μὴ λάβοι , κατελεύσεται εἰς τὴν ἀγοράν . Ταῦτα δὲ οὐχ οὕτω χρῶν · ἱ ἐπιθυμῶν ἔλεγεν , ἀλλ’ ὡς ἀφορμὴν τινα καὶ πρίσασιν βουλόμενος λαβεῖν τῆς εἰς τὴν πόλιν καθόδου . Ἐπὶ τούτοις ἐκείνους ἀπορρήμους καὶ δεδιούχας , μὴ τοῦτο καυλῶσας ἐπὶ μέγα αὐτὸν ὡση κακόν , διδῶσιν ἐμφορθηναί τῆς ἐπιθυμίας αὐτῷ . Ὅς δὲ ἔγνω τὸ σαφὲς τοῦτο ἔκλον γεγονέναι , φανερῶς ἀναίσχυντήσας λοιπόν , ἀπεκάλυψε τὴν ὑπόκρισιν , καὶ διὲ ἔλεγε πάντως εἰς τὴν πόλιν αὐτὸν κατελθεῖν . Ὅς δὲ οὐδὲν ἔχων καυλῶν ἐκείνους , τέλος ἀφῆκε , καὶ πόρρωθεν ἀκολουθῶν ἐπεσθῆ · τί ποτὲ δρᾶ αὐτῷ βούλεται αὐτὴ τῇ καθόδῳ . Ἰδὼν δὲ εἰς χαμαῖ πεσόντα ἰδόντα , καὶ γνοὺς ὅτι πόρνη συγγέγονε γυναικί , περιμεῖνας μετὰ τὴν πληρῶσαι τὴν ὅποσον ἐπιθυμίαν ἐκείνην , ἐξελεύσεται ὑπεῖσε δέχεται ταῖς γερσί , καὶ περιγυθείς καὶ καταφιλήσας ἰερωμένῳ , καὶ ὑπὲρ τῶν γεγενημένων ἐγκάλεσας οὐδέν , παρεκάλει μόνον , ἐπεὶδὴ τὴν ἐπιθυμίαν ἐπλήρωσεν τὴν ἐαυτοῦ , πάλιν ἐπὶ τὸ τῆς ἐρημίας οἰκητήριον ἐπανελθεῖν . Ὅς δὲ τὴν πολλὴν ἐπιεικείαν αὐτοῦ αἰσχύνας , ἐπλήγη τε εὐθέως τὴν ψυχήν , καὶ κατανύσας ἐπὶ τοῖς τοιμηθεῖσιν , ἐπέπετο πρὸς τὸ δρος αὐτῷ · καὶ γεγόμενος ἐκεῖ δεῖται τοῦ ἀνδρός , ἐν οἰκίσκῳ τε αὐτὸν καθεῖρξαι ἐτέρῳ , καὶ τὰς θύρας ἀποκλείσαι τοῦ δωματίου ἀρτον
Lemmas: τοιοῦτος ἀείρω ἐπιτυγχάνω , καί διά ὁ πείρω μαλθαίνω καλῶς , ὅτι οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἀπογιγνώσκω χρή ὅς εἰς ὁ θεός ὀπλίζω ἐλπίς , παρατρέχω αὐτός συνεχῶς , εἰμί ποτέ εἶδον φαίνω ἐπί ὁ ἀγορά , καί προσφέρω καί ἀσπάζομαι . καί ὁ μέν πρῶτος ἀνύπους αὐτός ἐκεῖνος ἀπό ὁ ἵππος παρακολουθέω ἐκ πλεῖος διαλέγω · τοσοῦτος καταχέω αὐτός ἀναισχυντία ὁ ἀρχή . ὁ δέ εὐσπλαγχοὶ καί φιλοπασχω ἐκεῖνος οὗτος μέν αἰσχύνω οὐδείς , εἰς δέ μόνος ὁράω , ὅπως ὁ λύκος ὁ ἀρνίον ἀποσπάω · ὅσπερ οὖν καί διά ὁ χαρτεσίας ηγυσαω . ὕστερος γάρ ὡς ἐκ τις παραπληγίη ἐν ἑαυτοῦ γίγνομαι ἐκεῖνος , καί ὁ πολύς αὐτός προσεδρεία ἐρυθριάω , εἰμί ποτέ αὐτός πόρθων προστίθημι ὁράω , άπεπτος · τε εὐθύς , καί κάτω νεύω οὐδέ μετά σιγή ὁ παρά ἐκεῖνος ἀκούω ἅπας , καί προινος πλείων ὁ πρός αὐτός ἀνδρό-παις καί τιμή ἐπιδείκνυμι . καί οὕτως αὐτός κατά μικρός ὁ ὁ Θεός χάρις πᾶς ἐκεῖνος ἐξελευσάμενος ὁ δίκτυον , ὁ πρότερος πάλιν ἐρημία καί φιλοσοφία παραδίδωμι . καί ἐπί τοσοῦτος λάμπω νῦν , ὡς ὁ πρῶτος αὐτός βίος ὁ μετά ὁ ἐκπτίδιμι παραβάλλω μηδείς εἰμί δοκέω . σύν-εἶδον γάρ ἀπό ὁ πείρω καλῶς ὁ δέλεαρ , καί πᾶς εἰς ὁ δήω ἀναλαμβάνω ὁ πλοῦτος , καί ὁ φροντίζω ἀπολύω ἑαυτοῦ ἐκεῖνος , πᾶς ὁ βούλομαι ἐπιθυλεῖν ἐκτίθημι ὁ πρόσφασις · καί νῦν ὁ ἐπί ὁ οὐρανός βαδίζω ὁδός , πρός αὐτός λοιπός ὁ τέλος θεάομαι ὁ ἀρετή . ἄλλος οὕτως μέν ἔτι νέος εἰμί καί καταπίπτω καί ἀνίστημι · ἕτερος δέ τις μετά ὁ πολύς ἱδρώς , ὅς ἐν ὁ ἐρημία διατρίβω ηγυαρτυω , ἀδήν συνέχω ἔχω μόνος , καί ἀγγελικός βίος βίος , καί πρός γῆρας ἐλαύνω λοιπός , οὐ οἶδα πῶς ὑπό σατανικός τις περίστασις καί ὁ ἀπουσιάζω μικρός πάροδος δίδωμι ὁ πονηρός , εἰς ἐπιθυμία ὁ πρός γυνή ὁμιλία ἐμπίπτω , οὖον μηδέποτε γυνή εἶδον ἐκ ὅς πρός ὁ ὁ μοναχός βίος μεθίστημι ἑαυτοῦ . [ 30 ] καί πρῶτος μέν τῆσιν ὁ σύνοικος κρέας καί οἶνος αὐτός παρέχω , καί ἠπελεῖ , εἰμί μή λαμβάνω , κατέρχομαι εἰς ὁ ἀγορά . οὗτος δέ οὐ οὗτος χράω · Ι ἐπιθυμέω λέγω , ἀλλά ὡς ἀφορμή τις καί πρίσασιν βούλομαι λαμβάνω ὁ εἰς ὁ πόλις κάθοδος . ἐπί οὗτος ἐκεῖνος ἀπορρήμους καί δείδω , μή οὗτος καυλέω ἐπί μέγας αὐτός ὠθέω κακός , δίδωμι ἐμφορθηναί ὁ ἐπιθυμία αὐτός . ὅς δέ γιγνώσκω ὁ σαφής οὗτος κλών γίγνομαι , φανερῶς ἀναισχυντέω λοιπός , ἀποκαλύπτω ὁ ὑπόκρισις , καί διέ λέγω πάντως εἰς ὁ πόλις αὐτός κατέρχομαι . ὅς δέ οὐδείς ἔχω καυλός ἐκεῖνος , τέλος ἀφίημι , καί πόρρωθεν ἀκολουθέω ἐπέσθω · τίς ποτέ δράω αὐτός βούλομαι αὐτός ὁ κάθοδος . εἶδον δέ εἰς χαμαί πίπτω ὁράω , καί γιγνώσκω ὅτι πόρνη συγγίγνομαι γυνή , περιμένω μετά ὁ πληρόω ὁ ὁπόσος ἐπιθυμία ἐκεῖνος , ἐξέρχομαι ὑπεῖπον δέχομαι ὁ γερσί , καί περιγυθεω καί καταφιλέω εἴρω , καί ὑπέρ ὁ γίγνομαι ἐγκαλέω οὐδείς , παρακαλέω μόνος , ἐπειδή ὁ ἐπιθυμία πληρόω ὁ ἑαυτοῦ , πάλιν ἐπί ὁ ὁ ἐρημία οἰκητήριον ἐπανέρχομαι . ὅς δέ ὁ πολύς ἐπιείκεια αὐτός αἰσχύνη , πλήσσω τε εὐθύς ὁ Ψυχή , καί Κατανύσας ἐπί ὁ τιμάω , πίπτω πρός ὁ δρ αὐτός · καί γίγνομαι ἐκεῖ δήω ὁ ἀνήρ , ἐν οἰκίσκος τε αὐτός κατείργω ἔς , καί ὁ θύρα ἀποκλείω ὁ δωμάτιον ἄρτος