joannes-chrysostomus.ad-theodorum-lapsum-lib-1 pg047_0252.2
ια' . Ἐννόησον γὰρ μοι τῆς ζωῆς τὴν κατάστασιν ἐκείνην , καθ' ὅσον ἐννοῆσαι δυνατόν · πρὸς γὰρ τὴν ἀξίαν οὐδεὶς ἡμῖν ἀρκέσει λόγος · ἀλλ' ἐξ ὧν ἀκούομεν ὡσπερ διὰ τινων αἰνυμάτων λάβομεν τινὰ φαντασίαν αὐτῆς ἀμυδράν . Ἀπεῖδε , φησίν , ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός . Τί οὖν ταύτης μακαριώτερον γενοῖτο ἄν τῆς ζωῆς ; Οὐκ ἔστιν ἐκεῖ πενίαν δεῖσαι καὶ νόσον · οὐκ ἔστιν ἀδικοῦντα οὐδὲ ἀδικοῦμενον ἰδεῖν , οὐ παραξύνοντα καὶ παραξυνόμενον , οὐκ ὀργιζόμενον , οὐ βασκαίνοντα , οὐκ ἐπιθυμία ἀτόπῳ φλεγόμενον , οὐχ ὑπὲρ τῆς τῶν ἀναγκαίων ἀλύοντα χορηγίας , οὐχ ὑπὲρ ἀρχῆς καὶ δυναστείας κοπτόμενον · πᾶσα γὰρ ἡ ζῆλη τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν σθεδούσης ἀπόλλυται , καὶ πάντα ἐν εἰρήνῃ καὶ εὐροσύνῃ ἔσται καὶ χαρᾷ b , πάντα εὐδία καὶ γαλήνη , πάντα ἡμέρα καὶ λαμπρότης καὶ φῶς , φῶς οὐ τοῦτο τὸ νῦν , ἀλλ' ἕτερον τοῦτο τοσοῦτον λαμπρότερον , ὅσον λυχναίου τοῦτο φαιδρότερον . Οὔτε γὰρ ἔχει νυκτί , οὔτε συνορμᾷ κρύπτειται c νεφών d · οὐ καλεῖ καὶ φλέγει τὸ σῶμα · οὔτε γὰρ νὺξ , οὔτε ἐσπέρα ἔχει , οὐ χρῶς , οὐ θάλλος , οὐκ ἀλητὴς τροπῶν μεταβολή · ἀλλ' ἑτέρα τις κατάστασις τοιαύτη , ἥν οἱ καταξιωθέντες εἴσονται μόνοι · οὐκ ἔστι γῆρας ἔχει , οὔτε τὸ τοῦ ο γήρως κακὰ , ἀλλὰ πάντα ἐκποδὸν γίνεται τὰ τῆς φθορᾶς , τῆς ἀφθάρτου δόξης κρατοῦσης πανταχοῦ . Τὸ δὲ τούτων ἀπάντων μεῖζον , τὸ τῆς πρὸς τὸν Χριστὸν ὁμιλίας ἀπολαβεῖν διηνεκῶς , μετὰ ἀγγέλων , μετὰ ἀρχαγγέλων , μετὰ τῶν ἀνωτέρας δυνάμεως . Ἴδε τὸν οὐρανὸν νῦν , καὶ διάθηθι τῷ λογισμῷ πρὸς f τὰ ὑπὲρ τὸν οὐρανόν , λογίσαο τῆς κτίσεως ἀπάσης τὸν μετασχηματισμόν · οὐ γὰρ τοιαύτη μενεῖ , ἀλλὰ πολλῷ καλλίων ἔσται καὶ φαιδρότερα , καὶ ὅση μᾶλλον μολύβδου πρὸς χρυσὸν ἀποτιθόνηται τὸ μέσον , τοσοῦτον τῆς κατασκευῆς ταύτης ἔσται βελτίων ἡ τότε , καθὼς καὶ ὁ μακάριος Παῦλός φησιν · Ὅτι καὶ αὐτὴ ἡ κτίσις ἐλευθερωθήσεται ἀπὸ τῆς δουλείας τῆς φθορᾶς . Νῦν μὲν γὰρ ἄτε φθορᾶς μετέχουσα , πολλὰ πάσχει οἷα τὰ τοιαῦτα σώματα πάσχειν εἴκως · τότε δὲ ταῦτα ἀποδυσαμένη πάντα , ἀθαρτον g ἡμῖν ἐπιδέξεται τὴν εὐπρέπειαν · ἐπειδὴ γὰρ ἀφθαρτα μέλλει δέχεσθαι σώματα , καὶ αὐτὴ λοιπὸν ἐπὶ τὸ κρεῖττον μετασχηματισθήσεται . Οὐδαμοῦ τότε στάσις καὶ μάχη · πολλῇ γὰρ ἡ συμφωνία τοῦ χοροῦ τῶν ἁγίων , [ 16 ] πάντων ὁμογνωμονοῦντων ἀλλήλοις δεῖ . Οὐκ ἔστιν ἔχει διάβολον δεῖσαι , καὶ δαιμόνων ἐπιβουλὰς καὶ γεέννης ἀπειλὴν , οὐ θάνατον , οὐ τοῦτον τὸν νῦν , οὐ τὸν πολλῷ τούτου χαλεπώτερον ἐκείνον , ἀλλὰ πᾶς ὁ τοιοῦτος λελυται φόβος . Καὶ καθάπερ παιδὶον βασιλικὸν πρότερον ἐν εὐτελεῖ ἐφραβέμεν σχήματι , καὶ ὑπὸ φόβον ἄν καὶ ἀπειλὰς , ὥστε μὴ τῇ ἀνέσει γενέσθαι χειρὸν καὶ τῆς πατρίδος ἀνάξιον κληρονομίαις , ἐπειδὰν εἰς τὸ βασιλικὸν εἴδειν h ἀξίωμα δῃ , πάντα
Lemmas: ἰά . ἐννοέω γάρ ἐγώ ὁ ζωή ὁ κατάστασις ἐκεῖνος , κατά ὅσος ἐννοέω δυνατός · πρός γάρ ὁ ἄξιος οὐδείς ἐγώ ἀρκέω λόγος · ἀλλά ἐκ ὅς ἀκούω ὡς διά τίνω αινυματη λαμβάνω τις φαντασία αὐτός ἀμυδρός . ἀφοράω , φημί , ὀδύνη καί λύπη καί στεναγμός . τις οὖν οὗτος μακάριος γίγνομαι ἄν ὁ ζωή ; οὐ εἰμί ἐκεῖ πενία δείδω καί νόσος · οὐ εἰμί ἀδικέω οὐδέ ἀδικέω ὁράω , οὖον παράγω καί παραξυνομενω , οὐ ὀργίζω , οὖον βασκαίνω , οὐ ἐπιθυμία ἄτοπος φλέγω , οὐ ὑπέρ ὁ ὁ ἀναγκαῖος ἀλύω χορηγία , οὐ ὑπέρ ἀρχή καί δυναστεία κόπτω · πᾶς γάρ ὁ ζήλη ὁ ἐν ἐγώ πάθος σθεδουω ἀπόλλυμι , καί πᾶς ἐν εἰρήνη καί Ευροσύνη εἰμί καί χαρά b , πᾶς εὐδία καί γαλήνη , πᾶς ἡμέρα καί λαμπρότης καί φάος , φάος οὖον οὗτος ὁ νῦν , ἀλλά ἕτερος οὗτος τοσοῦτος λαμπρός , ὅσος λυχναῖος οὗτος φαιδρός . οὔτε γάρ ἔχω νύξ , οὔτε συνορμάω κρύπτω c νέφος d · οὖον καλέω καί φλέγω ὁ σῶμα · οὔτε γάρ νύξ , οὔτε ἑσπέρα ἔχω , οὖον χρώς , οὖον Θάλλος , οὐ ἀλήτης τροπή μεταβολή · ἀλλά ἕτερος τις κατάστασις τοιοῦτος , ὅς ὁ καταξιόω εἶμι μόνος · οὐ εἰμί γῆρας ἔχω , οὔτε ὁ ὁ ὁ γῆρας κακός , ἀλλά πᾶς ἐκποδός γίγνομαι ὁ ὁ φθορά , ὁ ἄφθαρτος δόξα κράτος πανταχοῦ . ὁ δέ οὗτος ἀπαντάω μείζων , ὁ ὁ πρός ὁ Χριστός ὁμιλία ἀπολαμβάνω διηνεκής , μετά ἄγγελος , μετά ἀρχάγγελος , μετά ὁ ἀνώτερος δύναμις . εἶδον ὁ οὐρανός νῦν , καί διατίθημι ὁ λογισμός πρός f ὁ ὑπέρ ὁ οὐρανός , λογίζομαι ὁ κτίσις ἀπασάω ὁ μετασχηματισμός · οὖον γάρ τοιοῦτος μένω , ἀλλά πολύς καλός εἰμί καί φαιδρός , καί ὅσος μᾶλλον μόλυβδος πρός χρυσός ἀποτίθημι ὁ μέσος , τοσοῦτος ὁ κατασκευή οὗτος εἰμί ἀγαθός ὁ τότε , καθώς καί ὁ μακάριος Παῦλος φημί · ὅτι2 καί αὐτός ὁ κτίσις ἐλευθερόω ἀπό ὁ δουλεία ὁ φθορά . νῦν μέν γάρ αὔγ-ασμα φθορά μετέχω , πολύς πάσχω οἷος ὁ τοιοῦτος σῶμα πάσχω ἵημι · τότε δέ οὗτος ἀποδύω πᾶς , ἀθαρτον g ἐγώ ἐπιδέχομαι ὁ εὐπρέπεια · ἐπεί γάρ ἄφθαρτος μέλλω δέχομαι σῶμα , καί αὐτός λοιπός ἐπί ὁ ἀγαθός μετασχηματίζω . οὐδαμός τότε στάσις καί μάχη · πολύς γάρ ὁ συμφωνία ὁ χορός ὁ ἅγιος , [ 16 ] πᾶς ὁμογνωμονέω ἀλλήλων δεῖ . οὐ εἰμί ἔχω διάβολος δείδω , καί δαίμων ἐπιβουλή καί γέεννα ἀπειλή , οὖον θάνατος , οὖον οὗτος ὁ νῦν , οὖον ὁ πολύς οὗτος χαλεπός ἐκεῖνος , ἀλλά πᾶς ὁ τοιοῦτος λύω φόβος . καί καθάπερ παιδίον βασιλικός πρότερος ἐν εὐτελής ἐφραβέμεν σχῆμα , καί ὑπό φόβος ἄν καί ἀπειλή , ὥστε μή ὁ ἄνεσις γίγνομαι χείρων καί ὁ πατρίς ἀνάξιος κληρονομία , ἐπειδάν εἰς ὁ βασιλικός εἰδώ h ἀξίωμα δή , πᾶς