joannes-chrysostomus.ad-theodorum-lapsum-lib-1 pg047_0257.1
τοὺς προοιμίοις τοῦ Ἰερεμίου , καὶ πολλοῖς δὲ τῶν προφητῶν , καταφρονούντων αὐτὸν καὶ ὑπερορμούντων , καὶ πάλιν ἐπιτρέχοντα καὶ διώκοντα τῶν φίλων τῶν ἀποστρεφομένων αὐτὸν ὅπερ καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς Εὐαγγελίοις ἐξῆλθεν λέγων · Ἱερουσαλὴμ , Ἱερουσαλὴμ , ἡ ἀποκτείνουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν , ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου , ὃν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τὰ νεοσσία αὐτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας αὐτῆς , καὶ οὐκ ἠθελήσατε ; Καὶ ὁ Παῦλος δὲ Κορινθίοις ἐπιστέλλων ἔλεγεν · Ὅτι Θεὸς ἦν ἐν Χριστῷ κόσμον καταλλάσσοντα ἑαυτῷ , μὴ λογιζόμενος αὐτοῖς τὰ παραπτώματα αὐτῶν , καὶ θέμενος ἐν ἡμῖν τὸν λόγον τῆς καταλλαγῆς . Ὑπὲρ Χριστοῦ οὖν περιπατοῦμεν , ὡς τοῦ Θεοῦ παρακαλοῦντος δι’ ἡμῶν , δεόμεθα ὑπὲρ Χριστοῦ , καταλλάγητε τῷ Θεῷ . Τοῦτο καὶ πρὸς ἡμᾶς εἰρήθαι νόμιζε νῦν . Οὐ γὰρ ἀπιστία μόνον , ἀλλὰ καὶ βίος ἀκάθαρτος τὴν ἀπεκτὴν ταύτην ἐχθρὰν ἰκανὸς ἐργάσασθαι . Τὸ γὰρ φρόνημα , φησί , τῆς σαρκός , ἐχθρὰ εἰς Θεόν . Καταλύσωμεν οὖν τοῦτο τὸ διάφραγμα , καὶ διέλχωμεν , καὶ ὁμῶμεν νεκροῖ , ἵνα τῇς μακαρίας τύχωμεν καταλλαγῆς , ἵνα γεννώμεθα πάλιν ἐπὶ γαστροῦ καὶ βυθισθῶμεν τῷ Θεῷ . [ 22 ] ἰδ’ . Οἶδ’ ὅτι θαυμάσεις τὴν Ἑρμούνην ὅραν νῦν , καὶ τῆς εὐμορφίας ἐκείνης οὐδὲν ὁμοῖον χρῆναι ἐπὶ τῆς γῆς εἶναι · ἀλλ’ ἐὰν θέλῃς , ὦ φίλε , τοσοῦτον αὐτῆς ἐπὶ πρεστέρας ἐσὴ καὶ ὡραιότερας , ὅση τῶν πηλίνων οἱ χρυσοῖ βελτίους ἀνδριάντες εἰσίν . Εἰ γὰρ ἐπὶ τοῦ σώματος οὐ τὸ κάλλος οὕτως τὰς τῶν πολλῶν ἐκπλήττει ψυχὰς καὶ ἀναπερεῖ , ὅταν ἐν τῇ ψυχῇ τοῦτο ἀποσταλῇ , τί ἴσον τοῦ οὕτω καλοῦ καὶ ὡραίου γένοιτ’ ἄν ; Ἡ μὲν γὰρ τοῦτο τοῦ καλοῦ ὑπόστασις οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν , ἢ φλέγμα καὶ αἷμα καὶ ῥεῦμα καὶ χολὴ καὶ τροφῆς διαμασθηθεῖσης χυλός . Τούτους γὰρ καὶ ὀφθαλμοὶ καὶ παρειὰι καὶ τὰ λοιπὰ πάντα ἀρδεῖται · κλῶν μὲν καθ’ ἑκάστην ἡμέραν δέχεται τὴν ἀρδείαν ἐκείνην , ἀπὸ τῆς γαστρὸς καὶ τοῦ ἥπατος ἀνιοῦσαν , τοῦ δέρματος παρὰ τὸ προσῆκον ὑφ’ ἀντος , τὸν τὸ δερματικὸν χολαινοῦμενον , εὐθέως ἢ ἅπασα ἀφρίπεται τὴς δόξης ὡραῖος , ἄν ἐνοήσῃς τί μὲν τῶν καλῶν ἐνδὸν ἀπόκειται ὀφθαλμῶν , τί δὲ τῆς εὐδείας ῥινός , τί δὲ καὶ τοῦ στόματος καὶ τῶν παρειῶν , οὐδὲν ἕτερον ἢ τῶνν χεινοῦμενον εἶναι φήσεις τοῦ σώματος τὴν εὐμορφίαν · τοσαύτης τὰ ἐνδὸν ἀκαθαρσίας ἐστὶ μεστὰ . Εἰτα βάκους μὲν ἰδῶν ἔχον τὶ τούτων , οἷον ἢ φλέγμα ἢ σέλον , οὐδὲ δακρύειν φαῦται τοὺς δακτυλίοις ὑπομένεις , ἀλλ’ οὐδὲ ἰδεῖν ἀνέχῃ · πρὸς δὲ τὰ ταμεῖα τούτων καὶ τὰς ἀποθήκας ἐπτόησαι ; Ἀλλ’ οὐ τὸ γε σὸν κάλλος τοιοῦτον ἦν , ἀλλ’ ὅσον τῆς γῆς βελτίων ὁ ὀρανός · μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ τοῦτο λαμπρότερόν τε καὶ ἀμείνον . Ὑγὴν γὰρ καθ’ ἑαυτὴν σώματος · μὲν γεγυμνώμενην οὐδεὶς εἶδεν ὀυδαμῶς · ὅμως δὲ καὶ οὕτως ἐτέρωθεν σοι παραστήσεται τὸ ταύτης κάλλος · πειράσομαι ἀπὸ τῶν δυναμένων τῶν μειζόνων . Ἄκουσον γοῦν πῶς τὸν ἄνδρα τῶν ἐπιθυμιῶν τὶ τούτων ὡραιότης ἐξέπληξε ; Βουλοῦσθε ; γὰρ αὐτῶν παραστήσαι τὸ κάλλος , καὶ οὐκ ἔχω σῶμα τοιοῦτον εὑρεῖν , ἐπὶ τὰς μεταλλικὰς ὕλας κατέφυγον , καὶ οὐδὲ ταύταις ἡρέσθη μόνον , ἀλλὰ καὶ τὴν τῆς ἀστραπῆς λαμπρότητα εἰς τὸ ὑπόδειγμα παρελήφθαι . Εἰ δὲ μὴ καθαράς , μηδὲ γυμνὰς φήναι τὰς ἑαυτῶν οὐσίας ἐκείναι , ἀλλ’ ἀμυδρῶς · σφόδρα καὶ συνεσπαρμένας , ὅμως οὕτω διέλαμβαν , ὁποίας αὐτὰς εἰδὼς παντὸς ἀπηλλαγμένας παραπετᾶσματος φαίνεσθαι ; Τοιούτῳ τι καὶ περὶ τοῦ καλοῦς τῆς ψυχῆς · φαντάζεσθαι χρῆ · Ἐνοσταί γὰρ , φησίν , ἰσχύρει . Καὶ ἐπὶ τῶν σωμάτων δὲ τὰ κουφότερα καὶ λεπτότερα καὶ
Lemmas: ὁ προοίμιον ὁ Ἰερεμίας , καί πολύς δέ ὁ προφήτης , καταφρονέω αὐτός καί ὑπερορμούντων , καί πάλιν ἐπιτρέχω καί διώκω ὁ Φίλων ὁ ἀποστρέφω αὐτός ὅσπερ καί αὐτός ἐν ὁ Εὐαγγέλιος ἐξέρχομαι λέγω · Ἱεροσόλυμα , Ἱεροσόλυμα , ὁ ἀποκτείνω ὁ προφήτης καί λιθοβολέω ὁ ἀποστέλλω πρός αὐτός , ποσάκις ἐθέλω ἐπισυνάγω ὁ τέκνον σύ , ὅς τρόπος ἐπισυνάγω ὄρνις ὁ νεοσσίον αὐτός ὑπό ὁ πτέρυξ αὐτός , καί οὐ ἐθέλω ; καί ὁ Παῦλος δέ Κορίνθιος ἐπιστέλλω λέγω · ὅτι2 θεός εἰμί ἐν Χριστός κόσμος καταλλάσσω ἑαυτοῦ , μή λογίζομαι αὐτός ὁ παράπτωμα αὐτός , καί τίθημι ἐν ἐγώ ὁ λόγος ὁ καταλλαγή . ὑπέρ Χριστός οὖν περιπατέω , ὡς ὁ Θεός παρακαλέω διά ἐγώ , δήω ὑπέρ Χριστός , καταλλάσσω ὁ Θεός . οὗτος καί πρός ἐγώ λέγω νομίζω νῦν . οὖον γάρ ἀπιστία μόνος , ἀλλά καί βίος ἀκάθαρτος ὁ ἀποκτείνω οὗτος ἐχθρός ἰκανός ἐργάζομαι . ὁ γάρ φρόνημα , φημί , ὁ σάρξ , ἐχθρός εἰς Θεός . καταλύω οὖν οὗτος ὁ διάφραγμα , καί διαλέγω , καί ὁμόω νεκρόω , ἵνα ὅς μακάριος τυγχάνω καταλλαγή , ἵνα γεννάω πάλιν ἐπί γαστροῦ καί βυθίζω ὁ Θεός . [ 22 ] ἴδη . οἶδα ὅτι θαυμάζω ὁ ερμουνη ὁράω νῦν , καί ὁ εὐμορφία ἐκεῖνος οὐδείς ὅμοιος χρή ἐπί ὁ γῆ εἰμί · ἀλλά ἐάν ἐθέλω , εἰμί φίλος , τοσοῦτος αὐτός ἐπί πρεστέρας εἰμί καί ὡραῖος , ὅσος ὁ πήλινος ὁ χρύσεος ἀγαθός ἀνδριάς εἰμί . εἰμί γάρ ἐπί ὁ σῶμα οὖον ὁ κάλλος οὕτως ὁ ὁ πολύς ἐκπλήσσω ψυχή καί ἀναπείρω , ὅταν ἐν ὁ Ψυχή οὗτος ἀποστέλλω , τίς ἴσος ὁ οὗτος καλός καί ὡραῖος γίγνομαι ἄν ; ὁ μέν γάρ οὗτος ὁ καλός ὑπόστασις οὐδείς ἕτερος εἰμί , ἢ φλέγμα καί αἷμα καί ῥεῦμα καί χολή καί τροφή διαμασάομαι χυλός . οὗτος γάρ καί ὀφθαλμός καί παρειά καί ὁ λοιπάς πᾶς ἀρδέω · κλάω μέν κατά ἕκαστος ἡμέρα δέχομαι ὁ ἀρδεία ἐκεῖνος , ἀπό ὁ γαστήρ καί ὁ ἧπαρ ἀνέρχομαι , ὁ δέρμα παρά ὁ προσήκω ὑπό Ἄντος , ὁ ὁ δερματικός χολαινεομαι , εὐθύς ἢ ἅπας αφριπω σής δόξα ὡραῖος , ἄν νοέω τίς μέν ὁ καλός ἐνδίδωμι ἀπόκειμαι ὀφθαλμός , τίς δέ ὁ εὐδείας ῥίς , τίς δέ καί ὁ στόμα καί ὁ παρειά , οὐδείς ἕτερος ἢ τάνος χεινεομαι εἰμί φημί ὁ σῶμα ὁ εὐμορφία · τοσοῦτος ὁ ἐνδίδωμι ἀκαθαρσία εἰμί μεστός . εἶτα βάκος μέν ἴδη ἔχω τίς οὗτος , οἷος ἢ φλέγμα ἢ σέλω , οὐδέ δάκρυ φημί ὁ δακτύλιος ὑπομένω , ἀλλά οὐδέ ὁράω ἀνέχω · πρός δέ ὁ ταμεῖον οὗτος καί ὁ ἀποθήκη πτοέω ; ἀλλά οὖον ὁ γε σός κάλλος τοιοῦτος εἰμί , ἀλλά ὅσος ὁ γῆ ἀγαθός ὁ ὀρανός · μᾶλλον δέ καί πολύς οὗτος λαμπρός τε καί ἀμείνων . Ὑγὴν γάρ κατά ἑαυτοῦ σῶμα · μέν γυμνόω οὐδείς ὁράω οὐδαμῶς · ὅμως δέ καί οὕτως ἑτέρωθεν σύ παρίστημι ὁ οὗτος κάλλος · πειράζω ἀπό ὁ δύναμαι ὁ μείζων . ἀκούω γοῦν πῶς ὁ ἀνήρ ὁ ἐπιθυμία τίς οὗτος ὡραιότης ἐκπλήσσω ; βουλουω ; γάρ αὐτός παρίστημι ὁ κάλλος , καί οὐ ἔχω σῶμα τοιοῦτος εὑρίσκω , ἐπί ὁ μεταλλικός Ὕλας καταφεύγω , καί οὐδέ οὗτος ἀρέσκω μόνος , ἀλλά καί ὁ ὁ ἀστραπή λαμπρότης εἰς ὁ ὑπόδειγμα παραλαμβάνω . εἰμί δέ μή καθαρός , μηδέ γυμνάς φαίνω ὁ ἑαυτοῦ οὐσία ἐκεῖνος , ἀλλά ἀμυδρός · σφόδρα καί συσπείρω , ὅμως οὗτος διαλαμβάνω , ὁποῖος αὐτός εἰδοί πᾶς ἀπαλλάσσω παραπέτασμα φαίνω ; τοιοῦτος τίς καί περί ὁ Καλοῦς ὁ Ψυχή · φαντάζω χράω · ενοειμι γάρ , φημί , ισχυρεω . καί ἐπί ὁ σῶμα δέ ὁ κοῦφος καί λεπτός καί