joannes-chrysostomus.ad-theodorum-lapsum-lib-1 pg047_0256.2
ιγ' . Καὶ ταῦτα μὲν ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ · τὰ δὲ ἕξης λοιπὸν τῇς ἡμῖν παραστήσει λόγος , τῆς μετὰ τοῦ Χριστοῦ συν-οὐσίας τὴν ἡδονὴν , τὴν ὑφέλειαν , τὴν χαρᾶν α · Ψυχὴ γὰρ εἰς τὴν οἰκεῖαν εὐγένειαν ἐπανελθοῦσα , καὶ μετὰ παρρησίας λοιπὸν δυνηθεῖσα τὸν ἑαυτῆς Δεσπότην ὁρᾶν , οὐκ ἔστιν εἰπεῖν ὅσην καρποῦται τὴν ἡδονὴν , ὅσον τὸ κέαρδος . οὐ τοῖς ἐν χειρὶ μόνον γαίρουσα ἀγαθοῖς , ἀλλὰ καὶ τῷ πεπεῖσθαι λοιπὸν , ὅτι οὐδαμοῦ β ταῦτα τελευτή-σει τὰ καλά . Πᾶσαν μὲν οὖν τὴν εὐφροσύνην ἐκείνην οὔτε λόγῳ παραστήσαι , οὔτε διὰ βιαλᾶσθαι ἔστιν · ἀμφοῦς δ' ἐδ καὶ ὡς ἂν τις διὰ μικρῶν μεγάλα δεικνύῃ , πειράσομαι ποιήσαι φανερὸν . Ἐξετάσωμεν γὰρ τοὺς ἐν τῷ παρόντι βίῳ τῶν τοῦ κόσμου καλῶν ἀπολαύοντας , πλοῦτον λέγω καὶ δυναστείας καὶ δόξης , πῶς ὑπὸ τῆς εὐθυμίας γαυ-ρούμενοι , οὔδ' ἐπὶ τῆς γῆς εἶναι νομίζουσι , καὶ ταῦτα οὔτε ὁμολογουμένων ἀπολαύειν καλῶν , οὔτε παραμε-νόντων αὐτοῖς , ἀλλ' ἀφίπταμένων ὀνειροῦ ταχύτερον · εἰ δὲ ποτε καὶ σταῖα μικρόν , μέχρι τῆς παρούσης ζωῆς τὴν εὐνοιαν ἐπιδεικνυμένων , πειράτερον δὲ οἱ ὑγυόν-των συνεξελεθεῖν . Εἰ δὲ ταῦτα εἰς τοσαύτην ἀφρὶ τοὺς ἔχοντας χαρᾶν , τί οἶοι γίνεσθαι ἐκείνας τὰς ψυχὰς , τὰς καλουμένας ἐπὶ τὰ μυρία ἀγαθὰ τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς , τὰ πεπηγότα καὶ ἑστῶτα βεβαίως διαπαντός ; Οὐδὲ γὰρ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ τῇ ποσότητι καὶ τῇ ποιότητι το-σούτῳ κρεῖττον [ 20 ] τῶν παρόντων ἐστιν δ , ὡς μηδ' ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀναβῆναι ποτε . Νῦν μὲν γὰρ καθάπερ ἐν μητρὰ παιδίον , οὕτως ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ διάχουμεν στενοχωρούμενοι , καὶ τοῦ μελλοντος αἰῶνος τὰ λαμπρό-τητα καὶ τὴν ἐλευθερίαν οὐ δυνάμενοι συνιδεῖν · ὅταν δὲ ὁ καιρὸς ἔπιπτῃ τῶν ὀψίων , καὶ ἀποπέχῃ κατὰ τὴν τῆς κρίσεως ἡμέραν ὁὐπεδέξατο πάντα ἀνθρώπους ὁ παρ-ών βίος , τὰ μὲν ἐξαμβολθέντα ἀπὸ σκότους εἰς φῶτος ἔρχεται , καὶ ἀπὸ θλίψεως εἰς ὀλὴν χαλεπωτέραν · τὰ δὲ ἀρ·ια ο καὶ τῆς βασιλικῆς εἰκόνος τοὺς χαρακτῆρας δια-φυλάξαντα παραστήσονται τῷ βασιλεῖ , καὶ τὴν λειτουρ-γίαν ἀναδέξονται ἐκείνην , ἣν ἄγγελοι καὶ ἀρχάγγελοι τῷ πάντων διακονοῦσιν Θεῷ . Μὴ τοίνυν εἰς τέλος τούτους ἡμῖν ἀφανίσαι τοὺς χαρακτήρας , ὡ φίλοι , ἀλλὰ ταχέως αὐτοὺς ἀνακτησάμενοι , ἐπὶ τὸ βέλτιον διατύπωσον . Τὸ μὲν γὰρ κάλλος τὸ σωματικὸν εἰς τῶν τῆς φύσεως ὀρων συνέλειπεν ὁ Θεός , ἡ δὲ τῆς ψυχῆς ὥρα τῆς μὲν ἐκεί-θεν ἀνάγκης καὶ δουλείας ἱ ἀπήλλακται , ὅτε δὴ πολλῷ βελτίων οὖσα τῆς σωματικῆς εὐμορφίας · ἐφ' ἧμῖν δὲ ἀπασα κείσαι καὶ τῇ ὀπῇ τοῦ Θεοῦ . Φιλάνθρωπος γὰρ ὡν ὁ Δεσπότης ἡμῶν , καὶ τούτῳ μάλιστα τὸ ἡμέτερον ἐτμήσε γένος , τὰ μὲν ἐλάττονά καὶ οὐδὲν μέγα συντελοῦν-τα ἡμῖν , ἀλλ' ὅπως ἂν πᾶσα ἀδιάφορα ὄντα , τῇ τῆς φύ-σεως ἐπιτρέψας ἀνάγκῃ , τῶν δὲ ὅντως καλῶν ἡμᾶς ποιή-σα εἶναι δημιουργούς . Εἰ μὲν γὰρ καὶ τοῦ σωματικοῦ κάλλους ἡμᾶς ἐποίησεν εἶναι κυρίους , καὶ φροντίδα πε-ριττὴν ἐδεξάμεθα θ ἂν , καὶ ἐν τοῖς οὐδὲν ὑφελούσι τὸν ἄπαντα ἂν ἀπηγορήσαμεν χρόνον , καὶ τῆς ψυχῆς σφό-δρα ἂν ἠμελήσαμεν .
Lemmas: πνίξ . καί οὗτος μέν ἐν ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα · ὁ δέ έξειμι λοιπός ὅς ἐγώ παρίστημι λόγος , ὁ μετά ὁ Χριστός συνουσία ὁ ἡδονά , ὁ ὑφαιρέω , ὁ χαρά ὅς · Ψυχή γάρ εἰς ὁ οἰκεῖος εὐγένεια ἐπανέρχομαι , καί μετά παρρησία λοιπός δύναμαι ὁ ἑαυτοῦ δεσπότης ὁράω , οὐ εἰμί εἶπον ὅσος καρπόω ὁ ἡδονά , ὅσος ὁ κέαρδος . οὖον ὁ ἐν χείρ μόνος γαιρεω ἀγαθός , ἀλλά καί ὁ πείθω λοιπός , ὅτι οὐδαμοῦ Β οὗτος τελευτάω ὁ καλός . πᾶσα μέν οὖν ὁ Εὐφρόσυνος ἐκεῖνος οὔτε λόγος παρίστημι , οὔτε διά βιαλλομαι εἰμί · ἀμφοῦς δέ ΕΔ καί ὡς εἄν τις διά μικρός μέγας δείκνυμι , πειράζω ποιέω φανερός . ἐξετάζω γάρ ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος ὁ ὁ κόσμος καλός ἀπολαύω , πλοῦτος λέγω καί δυναστεία καί δόξα , πῶς ὑπό ὁ εὐθυμία γαυρόω , οὐδέ ἐπί ὁ γῆ εἰμί νομίζω , καί οὗτος οὔτε ὁμολογέω ἀπολαύω καλός , οὔτε παραμένω αὐτός , ἀλλά ἀφίπταμένων ὄνειρος ταχύς · εἰμί δέ ποτός καί ἵστημι μικρός , μέχρι ὁ πάρειμι ζωή ὁ εὔνοια ἐπιδείκνυμι , πείρω δέ ὁ ὑγυόν-των συνεξέρχομαι . εἰμί δέ οὗτος εἰς τοσοῦτος ἀφρίς ὁ ἔχω χαρά , τίς οἶος γίγνομαι ἐκεῖνος ὁ ψυχή , ὁ καλέω ἐπί ὁ μυρίος ἀγαθός ὁ ἐν ὁ οὐρανός , ὁ πήγνυμι καί ἵστημι βεβαίως διαπαντός ; οὐδέ γάρ οὗτος μόνος , ἀλλά καί ὁ ποσότης καί ὁ ποιότης τοσοῦτος ἀγαθός [ 20 ] ὁ πάρειμι εἰμί δ , ὡς μηδέ ἐπί Καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω ποτός . νῦν μέν γάρ καθάπερ ἐν μήτρα παιδίον , οὕτως ἐν ὁ κόσμος οὗτος διαχέω στενοχωρέω , καί ὁ μέλλω αἰών ὁ λαμπρότης καί ὁ ἐλευθερία οὖον δύναμαι συνοράω · ὅταν δέ ὁ καιρός πίπτω ὁ ὀψία , καί ἀποπέκω κατά ὁ ὁ κρίσις ἡμέρα ὑποδείκνυμι πᾶς ἄνθρωπος ὁ πάρειμι βίος , ὁ μέν ἐξαμβολθέντα ἀπό σκότος εἰς Φῶτος ἔρχομαι , καί ἀπό θλῖψις εἰς ὅλος χαλεπός · ὁ δέ ἀριά ὁ καί ὁ βασιλικός εἰκών ὁ χαρακτήρ διαφυλάσσω παρίστημι ὁ βασιλεύς , καί ὁ λειτουργία ἀναδέχομαι ἐκεῖνος , ὅς ἄγγελος καί ἀρχάγγελος ὁ πᾶς διακονέω Θεός . μή τοίνυν εἰς τέλος οὗτος ἐγώ ἀφανίζω ὁ χαρακτήρ , εἰμί φίλος , ἀλλά ταχέως αὐτός ἀνακτάομαι , ἐπί ὁ ἀγαθός διατυπόω . ὁ μέν γάρ κάλλος ὁ σωματικός εἰς ὁ ὁ φύσις ὁράω συλλέγω ὁ Θεός , ὁ δέ ὁ Ψυχή ὥρα ὁ μέν κεῖμαι ἀνάγκη καί δουλεία Ι ἀπαλλάσσω , ὅτε δή πολύς ἀγαθός εἰμί ὁ σωματικός εὐμορφία · ἐπί ἐγώ δέ ἅπας κεῖμαι καί ὁ ὀπή ὁ Θεός . Φιλάνθρωπος γάρ ὡς ὁ Δεσπότης ἐγώ , καί οὗτος μάλιστα ὁ ἡμέτερος τμάω γένος , ὁ μέν ἐλαχύς καί οὐδείς μέγας συντελέω ἐγώ , ἀλλά ὅπως εἄν πᾶς ἀδιάφορος εἰμί , ὁ ὁ φύσις ἐπιτρέπω ἀνάγκη , ὁ δέ εἰμί καλός ἐγώ ποιέω εἰμί δημιουργός . εἰμί μέν γάρ καί ὁ σωματικός κάλλος ἐγώ ποιέω εἰμί κύριος , καί φροντίς περισσός δέχομαι θ εἄν , καί ἐν ὁ οὐδείς ὑφαιρέω ὁ ἅπας εἄν ἀπηγορέω χρόνος , καί ὁ Ψυχή σφόδρα εἄν ἀμελέω .