joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0375.4
γ᾽ . Ὀπερ οὖν ἑφη , ἐρημίας ἐπιζητῶμεν , μὴ τὰς ἐκ τόπων μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς ἀπὸ τῆς προαιρέσεως , καὶ πρὸ πάντων ἀπάντων τὴν ψυχὴν εἰς αὐτὴν ἀγωμεν τὴν δοίχνην . Μετὰ γὰρ τῆς τοιαύτης καταστάσεως καὶ ὁ μακάριος Δαυὶδ πολεῖν οἴκων , καὶ βασιλείαν οἰκονομεῖν , καὶ μυσίας περιβεβλημένος ἰ φροντίσαι , τῶν τὰς ἐρημίας κατεληφώτων θερμότερον συνεῖχετο τῷ τοῦ Χριστοῦ ποδῶ . Τὰ γὰρ ἄδραχα καὶ τὰς οἰμωγὰς καὶ τοὺς ὀλοφυρισμοὺς ἐκείνους , τοὺς ἐν ἡμέρᾳ , τοὺς ἐν νυκτί , μόλις ἑνα που καὶ δεύτερον τῶν νῦν ἐταταρμενῶν ἐπιδείκνυμενον ἰδοι τις ἂν , εἰ γὲ τις ὀλως ἐστὶ . Μὴ γὰρ τοὺς ὀρθοὺς ἐξετάζωμεν μόνον , ἀλλὰ καὶ τὶς ὤν ἐποιεῖτο τούτους ἰδῶμεν ἀκριβῶς . Οὐ γὰρ ἐστιν ἰσον , ἐν ἀξίωματι τοιούτῳ τυγχάνοντα , καὶ παρὰ πάντων θεραπευόμενον , καὶ μεγδὰν τὴν ἐπιτιμῶντα ἑχοντα ταπεινοῦσθαι καὶ κάμπτειν καὶ κατεσθίεν ἑαυτὸν , καὶ πάντων τούτων ἀποστερημένον τὸ αὐτὸ δὲ τοῦτο ποιεῖν . Ὀ μὲν γὰρ βασιλεὺς πολλὰ ἑχει τὰ πρὸς διάχυσιν αὐτὸν ἐξάγοντα , καὶ συστελᾶι κυλίουσα τὴν ψυχὴν . Καὶ γὰρ ὑπὸ τῆς καθημερινῆς τρυφῆς διαλύεται καὶ χαῦνος γίνεται , καὶ ὑπὸ τῆς ἑξουσίας φυσιᾶται καὶ πρὸς ἀτόνοιαν ἀστραται · ἐκκαλεῖ δὲ καὶ ὁ τῆς δόξης ἑρως αὐτόν , καὶ ὁ τῶν σωμάτων οὐχ ἥττον , ὑπὸ μὲν τῆς ἑξουσίας τικτόμενος , τρεφομένους δὲ ὑπὸ τῆς τρυφῆς . Πρὸς τούτοις αὶ τῶν φροντίζων νιφάδες πάντοθεν αὐτὸν βάλλουσαι τῶν παθῶν ἐκείνων οὐκ ἑλαττον θορυβοῦσιν αὐτοῦ τὴν ψυχὴν · ὀθεν οὐδὲ μικρὰν παρεῖδυσιν ἢ κατάνυξις εὑρεῖν δυνήσεται , τοσοῦτος εἰρηγμένη τειχίσμασιν · ἀγαπητὸν γὰρ καὶ πάντων τούτων ἀπηλλαγμένη δυνηθῆναι ἐν αὐτῇ τοῦτο φυτεύειν τὸ καλόν . Ὀ δὲ ἰδιώτης πάσης ταύτης ἑξω τῆς ταραχῆς ἑστηκὲν , ἀν μὴ λίαν ἢ διεσπασμένος · διὸ καὶ μετ᾽ ἑλάττονος δυσκολίας ἐπὶ τὴν πρᾶγμα δυνήσεται ἐλθεῖν · ἀλλ᾽ οὐχ ὁ ἐν δυναστείᾳ καὶ ἀρχῇ καὶ θεραπείᾳ τοιαύτη . Καὶ ὡσπερ χαλεπὸν ἑ , μᾶλλον δὲ ἀδύνατον ἀναμίζει ὕδατι πῦρ , οὕτως , οἴμαι , τρυφὴν καὶ κατάνυξιν εἰς ταυτὸ συναγαγεῖν · ἐναντία γὰρ ταῦτα , καὶ ἀλλήλων ἐστὶν ἀναίρεσις . Ἡ μὲν γὰρ δακρύων ἐστὶ μήτηρ καὶ νήψεως , ἡ δὲ γέλωτος καὶ παραφοράς · καὶ ἡ μὲν κοῦφην καὶ ὑπόπερον ἐργάζεται τὴν ψυχὴν , ἡ δὲ αὐτὴν παντὸς μολύβδου βαρύτερον καθίστήσει . Καλ οὐπω δὴ τὸ πάντων μείζον εἶπον , ὅτι ὁ μὲν ἐν χρόνῳς ἐπολιτεύετο οὐδὲν μέγα ἀπαιτοῦσιν ἑς πολιτείας ἀχριλείας · ἡμεῖς δὲ τότε εἰς τὴν ἁγίωνα καθῆκαμεν , ὅτε οὐ μόνον τὰ ἄλλα , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ γελᾶν πολλὴν
Lemmas: γε . ὅσπερ οὖν φημί , ἐρημία ἐπιζητέω , μή ὁ ἐκ τόπος μόνος , ἀλλά καί ὁ ἀπό ὁ προαίρεσις , καί πρό πᾶς ἀπαντάω ὁ ψυχή εἰς αὐτός ἄγω ὁ δοίχνην . μετά γάρ ὁ τοιοῦτος κατάστασις καί ὁ μακάριος Δαυίδ πολέω οἶκος , καί βασίλειος οἰκονομέω , καί Μυσία περιβάλλω εἷς φροντίζω , ὁ ὁ ἐρημία καταλαμβάνω θερμός συνέχω ὁ ὁ Χριστός ποδόω . Τά γάρ ἄδραχα καί ὁ οἰμωγή καί ὁ ὀλοφυρισμοὺς ἐκεῖνος , ὁ ἐν ἡμέρα , ὁ ἐν νύξ , μόλις ἕνος ποῦ καί δεύτερος ὁ νῦν ἐταταρμενῶν ἐπιδείκνυμι ὁράω τις ἄν , εἰμί γε τις ὅλως εἰμί . Μή γάρ ὁ ὀρθός ἐξετάζω μόνος , ἀλλά καί τις εἰμί ποιέω οὗτος ὁράω ἀκριβῶς . οὐ γάρ εἰμί ἴσος , ἐν ἀξίωμα τοιοῦτος τυγχάνω , καί παρά πᾶς θεραπεύω , καί μεγδὰν ὁ ἐπιτιμάω ἔχω ταπεινόω καί κάμπτω καί κατεσθίω ἑαυτοῦ , καί πᾶς οὗτος ἀποστερέω ὁ αὐτός δέ οὗτος ποιέω . ὁ μέν γάρ βασιλεύς πολύς ἔχω ὁ πρός διάχυσις αὐτός ἐξάγω , καί συστέλλω κυλίω ὁ ψυχή . καί γάρ ὑπό ὁ καθημερινός τρυφή διαλύω καί χαῦνος γίγνομαι , καί ὑπό ὁ ἐξουσία φυσιάω καί πρός ἄτονος ἀστραται · ἐκκαλέω δέ καί ὁ ὁ δόξα ἐράω αὐτός , καί ὁ ὁ σῶμα οὐ ἥσσων , ὑπό μέν ὁ ἐξουσία τίκτω , τρέφω δέ ὑπό ὁ τρυφή . πρός οὗτος εἰ ὁ φροντίζω νιφάς πάντοθεν αὐτός βάλλω ὁ πάθος ἐκεῖνος οὐ μικρός θορυβέω αὐτός ὁ ψυχή · ὅθεν οὐδέ μικρός παρέρχομαι ἢ κατάνυξις εὑρίσκω δύναμαι , τοσοῦτος λέγω τείχισμα · ἀγαπητός γάρ καί πᾶς οὗτος ἀπαλλάσσω δύναμαι ἐν αὐτός οὗτος φυτεύω ὁ καλός . ὁ δέ ἰδιώτης πᾶς οὗτος ἔξω ὁ ταραχή ἵστημι , ἐν μή λίαν ἢ διασπώ · διό καί μετά μικρός δυσκολία ἐπί ὁ πρᾶγμα δύναμαι ἔρχομαι · ἀλλά οὐ ὁ ἐν δυναστεία καί ἀρχή καί θεραπεία τοιοῦτος . καί ὡς χαλεπός ἕ , μᾶλλον δέ ἀδύνατος αναμιζεω ὕδωρ πῦρ , οὕτως , οἴμη , τρυφή καί κατάνυξις εἰς τατός συνάγω · ἐναντίος γάρ οὗτος , καί ἀλλήλων εἰμί ἀναίρεσις . ὁ μέν γάρ δάκρυον εἰμί μήτηρ καί νῆψις , ὁ δέ γέλως καί παραφορά · καί ὁ μέν κοῦφος καί ὑποφέρω ἐργάζομαι ὁ ψυχή , ὁ δέ αὐτός πᾶς μόλυβδος βαρύς καθίστημι . Καλ οὔπω δή ὁ πᾶς μέγας λέγω , ὅτι ὁ μέν ἐν χρόνος πολιτεύω οὐδείς μέγας ἀπαιτέω εἰς πολιτεία αχριλειος · ἐγώ δέ τότε εἰς ὁ ἁγίων καθίημι , ὅτε οὐ μόνος ὁ ἄλλος , ἀλλά καί αὐτός ὁ γελάω πολύς