ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.1
ΠΡΟΣ ΣΤΕΛΕΞΙΟΝ ,
Lemmas: προς ΣΕ ,
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.2
ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΚΑΤΑΝΥΞΕΩΣ α
Lemmas: ΚΑΙ περί κατάνυξις α
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.3
ΛΟΓΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ .
Lemmas: Λόγος δύο .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.5
<note>a Titulus in Colb . sic : Τοῦ αὐτοῦ πρὸς Στελέξιον περὶ κατανύξεως . Paulo post initium in Colb . καὶ δεσπότης παρά -
Lemmas: <note>a Titulus in Colb . sic : Τώς αὐτός πρός Στελέξιον περί κατάνυξις . Paulo post initium in Colb . καί δεσπότης παρά -
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.6
b Colb . et Savil . : πεπυρωθαι τῷ καλῷ τούτῳ . Morel . τῷ ζηλῳ τούτῳ . Ibid . Colb . καὶ ἀναζεῖν .
Lemmas: b Colb . et Savil . : πυρόω ὁ καλός οὗτος . Morel . ὁ ζηλόω οὗτος . Ibid . Colb . καί ἀναζέω .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.7
d Colb . δὲ μὲν ἀπὸ . Et mox τινὸς θεάτρου χορυφῆς . Paulo post Morel . σὺν οὐδ᾽ ἐν τῇ γῇ πράγμασι . Post hac verba Morel . ἄδεν , sine οὕτως . Ibid . Colb . πολλὰ μὲν γὰρ τα ἐπισκ . Paulo post Colb . ὑποσκελίζοντα καὶ δὲ ἀπάσας αὐτὸν ὑπεξαγαγόντα τῆς ταραχῆς καὶ τοῦ καπνοῦ πρὸς .
Lemmas: d Colb . δέ μέν ἀπό . Et mox τις θέατρον χορυφω . Paulo post Morel . σύν οὐδέ ἐν ὁ γῆ πρᾶγμα . Post hac verba Morel . ἁνδάνω , sine οὕτως . Ibid . Colb . πολύς μέν γάρ τα ἐπισκ . Paulo post Colb . ὑποσκελίζω καί δέ ἅπας αὐτός ὑπεξάγω ὁ ταραχή καί ὁ καπνός πρός .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.8
e Colb . τὸν τοῦ θεοῦ ἐσθὸν καὶ πόθον .
Lemmas: e Colb . ὁ ὁ θεός ἵημι καί πόθος .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.10
β . Τοιούτος δ μακάριος Παῦλος ἦν , ὃς τοσοῦτον ἀρειστῆκε τῶν παρόντων ἀπάντων ἐν μέσαις στρεφόμενος πολίσει , ὅσον τῶν νεχρῶν ἀφῆσθαιμεν σωμάτων ἡμεῖς .
Lemmas: β . τοιούτος δ μακάριος Παῦλος εἰμί , ὅς τοσοῦτος αρειστηκω ὁ πάρειμι ἀπαντάω ἐν μέσος στρέφω πολίζω , ὅσον ὁ νεκρός ἀφίημι σῶμα ἐγώ .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.11
<note>g Colb . καὶ ἀδενεὺς ὑπακούσαιεν . Savil . καὶ ἀτερποῦς ὑπακούσαιεν . Morel . καὶ ἀτερποῦς ὑπακούσαι ἐκ κραυγῆς , μελωδῶσε . Ibid . Colb . οὐδὲν ἰσχυροτερον , οὕτως .
Lemmas: <note>g Colb . καί ἀδενεὺς ὑπακούω . Savil . καί ἀτερπής ὑπακούω . Morel . καί ἀτερπής ὑπακούω ἐκ κραυγή , μελωδώ . Ibid . Colb . οὐδείς ἰσχυρός , οὕτως .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.12
h Savil . et Colb . στρέφεται , Morel . στρέφεται .
Lemmas: h Savil . et Colb . στρέφω , Morel . στρέφω .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0374.13
i Colb . ἀνατίθενται .
Lemmas: i Colb . ἀνατίθημι .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0375.1
" Ο·αν γὰρ λῆγῃ , Ἐμοὶ κόσμος ἑσταιύρωται , ταύτην λέγει τὴν ἀναλαβθῆσιαν · μᾶλλον δὲ οὐ ταύτην μόνην , ἀλλὰ καὶ κτέραν τοιαύτην , ὡς εἶναι τὴν προειρημένην διπλῆν . Οὐ γὰρ εἶπε μόνον , Ἐμοὶ κόσμος ἑσταιύρωται , καὶ εἰσώθησεν , ἀλλὰ διὰ τῆς ἐπαγωγῆς καὶ ἑτέραν ἐδήλωσεν εἰποῦσι , ὅτι Κατῶ τῷ κόσμῳ . Μεγαλὴ μὲν οὖν φιλοσοφία καὶ τὸ νομίζειν νεκρὸν εἶναι τὸν κόσμον , πλείων δὲ ταύτῃς καὶ πολὺ μείζων τὸ καὶ αὐτὸν ὡς τεθνηκότα διακείσθαι πρὸς ἐκεῖνον . Ὀπερ οὖν ὁ Παῦλος ἐνέφηνε , τοῦτον δή τί ἐστι · λέγει γὰρ οὐ τοσούτων β ἀπέχει τῶν παρόντων , ὅσον οἱ ζῶντες τῶν νεκρωθέντων , ἀλλ᾽ ὅσον οἱ νεκροὶ τῶν νεκρῶν . Διότι ὁ μὲν ζῶν , εἰ καὶ μὴ ἐπιθυμεῖ τοῦ τετελευτηκότος , ἀλλ᾽ ἑτέρως αἰσθάνεται , ἢ καὶ θαυμάζων ἑτι τὸ κάλλος τοῦ κειμένου , ἢ καὶ ἐλθὼν αὐτὸν καὶ δακρύων · ὁ δὲ νεκρὸς πρὸς τὸ ἀπελθόντα οὐδὲ ταύτὴν ἔχει τὴν σχέσιν καὶ τὴν διάθεσιν . Τοῦτο τοίνυν ἐμφήναι βουλόμενος , εἶπεν ε , Ἐμοὶ κόσμος ἑσταιύρωται , ἐπήγαγε , κατῶ τῷ κόσμῳ . Ὀρᾷ πόσον ἀφεῖσθῆκε [ 143 ] τῆς οἰκουμένης , πῶς ἐν τῇ γῇ βαδίζων πρὸς αὐτὴν ἀνἐπεσπῆρθε τοῦ οὐρανοῦ τὴν κορυφὴν ;
Lemmas: " Ο·αν γάρ λήγω , ἐμός κόσμος ἑσταιύρωται , οὗτος λέγω ὁ ἀναλαμβάνω · μᾶλλον δέ οὐ οὗτος μόνος , ἀλλά καί κτέρας τοιοῦτος , ὡς ἔρχομαι ὁ προλέγω διπλόος . οὐ γάρ λέγω μόνος , ἐμός κόσμος ἑσταιύρωται , καί εἰσοράω , ἀλλά διά ὁ ἐπαγωγή καί ἕτερος δηλόω λέγω , ὅτι κάτω ὁ κόσμος . Μεγαλή μέν οὖν φιλοσοφία καί ὁ νομίζω νεκρός ἔρχομαι ὁ κόσμος , πολύς δέ οὗτος καί πολύς μέγας ὁ καί αὐτός ὡς θνῄσκω διάκειμαι πρός ἐκεῖνος . ὅσπερ οὖν ὁ Παῦλος ἐμφαίνω , οὗτος δή τίς εἰμί · λέγω γάρ οὐ τοσοῦτος β ἀπέχω ὁ πάρειμι , ὅσον ὁ ζάω ὁ νεκρόω , ἀλλά ὅσον ὁ νεκρός ὁ νεκρός . διότι ὁ μέν ζάω , εἰμί καί μή ἐπιθυμέω ὁ τελευτάω , ἀλλά ἑτέρως αἰσθάνομαι , ἢ καί θαυμάζω ἔτι ὁ κάλλος ὁ κεῖμαι , ἢ καί ἔρχομαι αὐτός καί δακρύω · ὁ δέ νεκρός πρός ὁ ἀπέρχομαι οὐδέ αὐτός ἔχω ὁ σχέσις καί ὁ διάθεσις . Τοῦτης τοίνυν ἐμφαίνω βούλομαι , λέγω ε , ἐμός κόσμος ἑσταιύρωται , ἐπάγω , κάτω ὁ κόσμος . Όρα πόσος ἀφίημι [ 143 ] ὁ οἰκουμένη , πῶς ἐν ὁ γῆ βαδίζω πρός αὐτός ἐμπίμπρημι ὁ οὐρανός ὁ κορυφή ;
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0375.3
λέγω , καὶ τὴν παρὰ πάντων τιμὴν , εἰδὼν ἑ μηδεὶς ἑτερος εἰδὲ ποτε , δρος ὀλόκληρον ἰππῶν πυρίνων καὶ ἀρμάτων καὶ στρατιωτῶν τοιούτων παρατάξει χρυποῦμενος . Ὀ μὲν γὰρ τὰ παρόντα θαυμάζων , οὐκ ἂν ἀξιοθεῖ τῆς τῶν μελλόντων θεωρίας ποτὲ · ὁ δὲ τούτων ὀπερωσεν , καὶ οὐδὲν ἀμείνον σχίζ · καὶ ὀνειρώσει αὐτὰ διακείσθαι νομίζων , ταχέως ἐπιπεύσεται τῶν μεγάλων ἐκείνων γαὶ πνευματικῶν . Ἐπεὶ καὶ ἡμεῖς τότε τὸν πλοῦτον τῶν ἀνθρῶσι προστίχοντα τοῖς παισὶν ἐπεδείκνυμεν τοῖς ἡμετέροις , ὅταν ἀνδρὰς αὐτοὺς γενομένους ἰδῶμεν , καὶ τῶν παιδίων ὑπερορώντας ἀπάντων · ἑως δ᾽ ἂν ἐκεῖνα θαυμάζωσι , ἀναξίους τούτων εἶναι νομίζομεν . Ψυχὴ γὰρ μὴ μελετήσασα τῶν μικρῶν καὶ βιωτικῶν καταφρονεῖν , οὐ δυνήσεται [ 144 ] θαυμάσαι τὰ ἐν τοῖς οὐρανοῖς · ὡσπερ δυνάμει θαυμάζουσα , οὐ δυνήσεται τοῦτον μὴ καταγελᾶν . Τοῦτο καὶ ὁ μακάριος Παῦλος ἑλεγεν · εἰ γὰρ καὶ περὶ δογμάτων εἴρηται τὸ λεχθέν , ἑχοι μὲν καιρὸν καὶ περὶ τρόπων εἴρησθαι καὶ διωρῆν , ὅτι Ὀ ἰ ψυχικὸς ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ Πνεύματος τοῦ Θεοῦ .
Lemmas: λέγω , καί ὁ παρά πᾶς τιμή , ἀνάκλεις ἕ μηδείς ἕτερος ἀνάκλεις ποτέ , δρ ὁλόκληρος ἵππος πύρινος καί ἄρμα καί στρατιώτης τοιοῦτος παράταξις χρυποω . ὁ μέν γάρ ὁ πάρειμι θαυμάζω , οὐ ἄν ἀξιόω ὁ ὁ μέλλω θεωρία ποτέ · ὁ δέ οὗτος ὀπερωσεν , καί οὐδείς ἀμείνων σχίζ · καί ονειρωννυμι αὐτός διάκειμαι νομίζω , ταχέως επιπυνθανομαι ὁ μέγας ἐκεῖνος γῆ πνευματικός . ἐπεί καί ἐγώ τότε ὁ πλοῦτος ὁ ἀνθρῶσι προστείχω ὁ παῖς ἐπιδείκνυμι ὁ ἡμέτερος , ὅταν ἀνήρ αὐτός γίγνομαι ὁράω , καί ὁ παιδίον ὑπεροράω ἀπαντάω · ἑως δέ ἄν ἐκεῖνος θαυμάζω , ἀνάξιος οὗτος ἔρχομαι νομίζω . Ψυχή γάρ μή μελετάω ὁ μικρός καί βιωτικός καταφρονέω , οὐ δύναμαι [ 144 ] θαυμάζω ὁ ἐν ὁ οὐρανός · ὡς δύναμις θαυμάζω , οὐ δύναμαι οὗτος μή καταγελάω . Τοῦτης καί ὁ μακάριος Παῦλος λέγω · εἰμί γάρ καί περί δόγμα λέγω ὁ λέγω , ἔχω μέν καιρός καί περί τρόπος ἐρήω καί διοράω , ὅτι ὁ εἷς ψυχικός ἄνθρωπος οὐ δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα ὁ θεός .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0378.1
ἔχει τὴν κόλασιν , ἐπαναίνει δὲ πανταχοῦ τὸ πενθεῖν καὶ τὸ θλίβεσθαι . Ἄλλ᾽ ὅμως ὁ μακάριος ἐκινῶς πάντα ταῦτα διακώφας τὰ κολώματα , οὕτως αὐτὴς ἐπελάθετο σφοδρῶς , ὡς τῶν πολλῶν εἰς ὧν , καὶ μηδὲ δυναι ποτὲ βασιλεῖαι , μηδὲ τὴν ἐν βασιλείοις πολυτελείαν θεασάμενος , καὶ τοσαύτην ἐν ἀλουργίᾳ καὶ διαθόρμῳ καὶ ὀρωγῇ βασιλικῇ τὴν κατάνυξιν [ 145 ] ἐπεδείξατο , ὅσην ὁ ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καὶ ἐν ἐρήμῳ καθημένος . Καὶ γὰρ οἷς ἂν γνησίως τοῦτο παραγένηται τὸ καλόν , τοσαύτην ἐπιδείξουσιν τὴν ἰσχύν , ὅσην ἐν ταῖς ἀκακίαις τὸ πῦρ . Τοῦτο ἄ κλν ὑπὸ μυρίων ἀγχόνων εὐρῆ κακῶν , κἂν πολλά τὰ σχονία τῶν ἁμαρτημάτων περιχεόμενον , κἂν σφοδρὰν τῶν ἐπιθυμιῶν τὴν φλόγα καίουσαν , κἂν πολλὴν τῶν βιωτικῶν πραγμάτων περιεστώτα θόρυβον , πάντα ἐκεῖνα εὐθὲς σφοδρὰ τινι μάστιγι κατ᾽ ἄκρας ἑ λαίνουσα πόρρω καθιστάται τῆς ψυχῆς . Καὶ καθάπερ πρὸς ἀνέμου βίαν βαγδαῖον οὐκ ἐν ποτε σταῖν κόνις λεπτὴ οὕτως οὐδὲ τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν πλήθος κατανύξεως βρῆμῃ ἐμπέσοῦσαν δυνήσεται ἐνεγκεῖν , ἀλλ᾽ ἀφανίζεται καὶ διαχέεται καὶ κόνεος καὶ καπνοῦ θάττον παντός . Εἰ γὰρ ὁ τῶν σωμάτων ἔρωθ οὐκ ὅπως δουλοῦται τὴν ψυχὴν , ὡς πάντων αὐτὴν ἀπαγαγεῖν , καὶ τῇ τῆς ἐρωμένης προσήλωσαι τυραννιδὶ μόνη , τί οὐκ ἂν ὁ τοῦ Χριστοῦ πόθος ἐργάσηται , καὶ τὸ δεῖν τὸ ἐκεῖνο ἀλλοτριώσῃς εἰ ; Ἄπερ ἀμφότερα ταῦτα οὕτως ἔσπεφε τοῦ προφήτου τὴν ψυχήν , ὡς ποτὲ μὲν λέγειν Ὀρ τρόπος ἐπιποθεῖ ἡ ἔλασος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ , ὁ Θεός καὶ πάλιν , Ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἀνυδρος σοι καὶ , Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου ποτὲ δέ , Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέξησ με , μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσας με .
Lemmas: ἔχω ὁ κόλασις , ἐπαναίνει δέ πανταχοῦ ὁ πενθέω καί ὁ θλίβω . ἄλλος ὅμως ὁ μακάριος εκιναω πᾶς οὗτος διακώφας ὁ κώλωμα , οὕτως αὐτός ἐπιλανθάνομαι σφοδρός , ὡς ὁ πολύς εἰς ὅς , καί μηδέ δύο ποτέ βασίλειος , μηδέ ὁ ἐν βασίλειος πολυτέλεια θεάομαι , καί τοσοῦτος ἐν ἁλουργία καί διαθόρμῳ καί ὀργάω βασιλικός ὁ κατάνυξις [ 145 ] ἐπιδείκνυμι , ὅσος ὁ ἐν σάκκος καί σποδός καί ἐν ἐρῆμος κάθημαι . καί γάρ ὅς ἄν γνήσιος οὗτος παραγίγνομαι ὁ καλός , τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι ὁ ἰσχύς , ὅσος ἐν ὁ ἀκακία ὁ πῦρ . Τοῦτης ἆ κλν ὑπό μυρίος ἀγχόνη εὑρίσκω κακός , κἀν πολύς ὁ σχονία ὁ ἁμάρτημα περιχέω , κἀν σφοδρός ὁ ἐπιθυμία ὁ φλόγα καίω , κἀν πολύς ὁ βιωτικός πρᾶγμα περιίστημι θόρυβος , πᾶς ἐκεῖνος εὐθύς σφοδρός τις μάστιξ κατά ἄκρος ἕ λαινεω πρόσω καθίστημι ὁ ψυχή . καί καθά πρός ἄνεμος βία βαγδαῖον οὐ ἐν ποτέ Στάιν κόνις λεπτός οὕτως οὐδέ ὁ ὁ ἐπιθυμία πλήθος κατάνυξις βρῆμῃ ἐμπίπτω δύναμαι φέρω , ἀλλά ἀφανίζω καί διαχέω καί κόνις καί καπνός θάσσω πᾶς . εἰμί γάρ ὁ ὁ σῶμα ἔρως οὐ ὅπως δουλόω ὁ ψυχή , ὡς πᾶς αὐτός ἀπάγω , καί ὁ ὁ ἐράω προσηλόω τυραννίς μόνος , τίς οὐ ἄν ὁ ὁ Χριστός πόθος ἐργάζομαι , καί ὁ δεῖ ὁ ἐκεῖνος ἀλλοτριόω εἰμί ; Ἄπερ ἀμφότερος οὗτος οὕτως ἔσπεφε ὁ προφήτης ὁ ψυχή , ὡς ποτέ μέν λέγω Ὅρ τρόπος ἐπιποθέω ὁ Έλασος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , οὕτως ἐπιποθέω ὁ Ψυχή ἐγώ πρός σύ , ὁ θεός καί πάλιν , ὁ Ψυχή ἐγώ ὡς γῆ ἄνυδρος σύ καί , κολλάω ὁ Ψυχή ἐγώ ὀπίσω σύ ποτέ δέ , κύριος , μή ὁ θυμός σύ λέγω ἐγώ , μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0378.2
δ . Καὶ μὴ μοι λέγετω τις , ὅτι τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ πενθὼν τούτων ἔγραφε τὸν ψαλμόν · οὐ γὰρ ἀληθὲς τοῦτο , οὐδὲ ἀφήσιν ἄ ὑποπτεύσαι τὶ τοιούτων τὰ ἐπιγεγραμμένα ἔνωθεν γράμματα . Εἰ μὲν γὰρ μηδὲς εἶχε τὴν ὑπόθεσιν δεῖξαι προγεγραμμένην , ἐντὴ τῇ βουλομένῳ τοῦτον ἐκεῖνος ἀρμόσαι τοῖς πράγμασι τὸν ψαλμόν · εἰ δὲ ὁ ἐπ᾽ ἐκείνοις λεχθεὶς ἑ δόλος ἐστιν , οὐτὸς δὲ ἔτεραν ἔχει τὴν ὑπόθεσιν , μηδὲ πάλιν , μὴ συγχέων τὰ θεῖα , μηδὲ τῶν ὑπὸ Πνεύματος εἰρημένων δογμάτων κυριωτέρους εἶναι τοὺς ἡμετέρους ψηφισάμεθα λογισμούς . Τίς ὅν ἐστιν ἡ ἐπιγραφὴ αὐτῆς ; Ὑπὲρ τῆς ὀγδόης , φησὶ . Τίς δὲ ἐστιν ἡ ὀγδόη , ἀλλ᾽ ἡ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ ἐπιφανής , ἡ ὡς κλίδανος καιομένη , ἡ καὶ τὰς ἄνω δυνάμεις τρέμειν παρασκευάζουσα . ( Σεῖσθησονται γὰρ , φησὶ , καὶ δυνάμεις ἱ τῶν οὐρανῶν ) , ἡ πῦρ δεινιώτερον προτρέχον τοῦ βασιλέως τότε ἐκείνου ; Ὀγδόη δὲ αὐτὴν ἐκάλεσε , τὸ τῆς καταστάσεως ἐνγλαγμένον ἐμφαίνων , καὶ τῆς μελλούσης ζωῆς τὴν ἀναλαβούσης . Ὁ μὲν γὰρ παρὼν βίος οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν , ἀλλ᾽ ἡ ἑβδομὰς μία , ἀρχόμενος μὲν ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας , τελευτῶν δὲ εἰς τὴν ἑβδομὴν , καὶ πάλιν τοῖς αὐτοῖς ἀνακυκλούμενος διαστάμασι , καὶ εἰς τὴν αὐτὴν ἀνιὼν ἀρχήν , καὶ καταβαίνων εἰς τὴν τελευτήν . Διόπερ ὀγδόην ἡμέραν οὐκ ἂν τις εἴποι ποτὲ τὴν ἑ Κυριακὴν , ἀλλὰ πρώτην · οὐ γὰρ ἐκτείνεται εἰς ὀγδοὺν ἀριθμὸν ὁ τῆς ἑβδομάδος κύκλος .
Lemmas: δ . καί μή ἐγώ λέγεω τις , ὅτι ὁ ἁμαρτία αὐτός πενθέω οὗτος γράφω ὁ ψαλμός · οὐ γάρ ἀληθής οὗτος , οὐδέ ἀφίημι ὅς ὑποπτεύω τίς τοιοῦτος ὁ ἐπιγράφω νοέω γράμμα . εἰμί μέν γάρ μηδὲς ἔχω ὁ ὑπόθεσις δείκνυμι προγράφω , ἔντεα ὁ βούλομαι οὗτος ἐκεῖνος ἁρμόζω ὁ πρᾶγμα ὁ ψαλμός · εἰμί δέ ὁ ἐπί ἐκεῖνος λέγω ἕ δόλος εἰμί , οὗτος δέ ἕτερος ἔχω ὁ ὑπόθεσις , μηδέ πάλιν , μή συγχέω ὁ θεῖος , μηδέ ὁ ὑπό πνεῦμα λέγω δόγμα κύριος ἔρχομαι ὁ ἡμέτερος ψηφίζω λογισμός . Τῖς ὅς εἰμί ὁ ἐπιγραφή αὐτηες͂ς ; ὑπέρ ὁ ὄγδοος , φημί . Τῖς δέ εἰμί ὁ ὄγδοος , ἀλλά ὁ ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ὁ μέγας καί ἐπιφανής , ὁ ὡς κλιθανατος καίω , ὁ καί ὁ ἄνω δύναμις τρέμω παρασκευάζω . ( σείω γάρ , φημί , καί δύναμις Ι ὁ οὐρανός ) , ὁ πῦρ δείνιος προτρέχω ὁ βασιλεύς τότε ἐκεῖνος ; ὄγδοος δέ αὐτός καλέω , ὁ ὁ κατάστασις ἐνγλαγμένον ἐμφαίνω , καί ὁ μέλλω ζωή ὁ ἀναλαμβάνω . ὁ μέν γάρ πάρειμι βίος οὐδείς ἕτερος εἰμί , ἀλλά ὁ ἑβδομάς εἷς , ἄρχω μέν ἀπό ὁ πρῶτος ἡμέρα , τελευτάω δέ εἰς ὁ ἕβδομος , καί πάλιν ὁ αὐτός ἀνακυκλέω διαστάμασι , καί εἰς ὁ αὐτός ἀνέρχομαι ἀρχή , καί καταβαίνω εἰς ὁ τελευτή . διόπερ ὄγδοος ἡμέρα οὐ ἄν τις λέγω ποτέ ὁ ἕ Κυριακός , ἀλλά πρῶτος · οὐ γάρ ἐκτείνω εἰς ὀγδοὺν ἀριθμός ὁ ὁ ἑβδομάς κύκλος .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0378.3
Ἄλλ᾽ ὅμως ὁ μακάριος ἐκινῶς πάντα ταῦτα διακώφας τὰ κολώματα , οὕτως αὐτὴς ἐπελάθετο σφοδρῶς , ὡς τῶν πολλῶν εἰς ὧν , καὶ μηδὲ δυναι ποτὲ βασιλεῖαι , μηδὲ τὴν ἐν βασιλείοις πολυτελείαν θεασάμενος , καὶ τοσαύτην ἐν ἀλουργίᾳ καὶ διαθόρμῳ καὶ ὀρωγῇ βασιλικῇ τὴν κατάνυξιν [ 145 ] ἐπεδείξατο , ὅσην ὁ ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καὶ ἐν ἐρήμῳ καθημένος . Καὶ γὰρ οἷς ἂν γνησίως τοῦτο παραγένηται τὸ καλόν , τοσαύτην ἐπιδείξουσιν τὴν ἰσχύν , ὅσην ἐν ταῖς ἀκακίαις τὸ πῦρ . Τοῦτο ἄ κλν ὑπὸ μυρίων ἀγχόνων εὐρῆ κακῶν , κἂν πολλά τὰ σχονία τῶν ἁμαρτημάτων περιχεόμενον , κἂν σφοδρὰν τῶν ἐπιθυμιῶν τὴν φλόγα καίουσαν , κἂν πολλὴν τῶν βιωτικῶν πραγμάτων περιεστώτα θόρυβον , πάντα ἐκεῖνα εὐθὲς σφοδρὰ τινι μάστιγι κατ᾽ ἄκρας ἑ λαίνουσα πόρρω καθιστάται τῆς ψυχῆς . Καὶ καθάπερ πρὸς ἀνέμου βίαν βαγδαῖον οὐκ ἐν ποτε σταῖν κόνις λεπτὴ οὕτως οὐδὲ τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν πλήθος κατανύξεως βρῆμῃ ἐμπέσοῦσαν δυνήσεται ἐνεγκεῖν , ἀλλ᾽ ἀφανίζεται καὶ διαχέεται καὶ κόνεος καὶ καπνοῦ θάττον παντός . Εἰ γὰρ ὁ τῶν σωμάτων ἔρωθ οὐκ ὅπως δουλοῦται τὴν ψυχὴν , ὡς πάντων αὐτὴν ἀπαγαγεῖν , καὶ τῇ τῆς ἐρωμένης προσήλωσαι τυραννιδὶ μόνη , τί οὐκ ἂν ὁ τοῦ Χριστοῦ πόθος ἐργάσηται , καὶ τὸ δεῖν τὸ ἐκεῖνο ἀλλοτριώσῃς εἰ ; Ἄπερ ἀμφότερα ταῦτα οὕτως ἔσπεφε τοῦ προφήτου τὴν ψυχήν , ὡς ποτὲ μὲν λέγειν Ὀρ τρόπος ἐπιποθεῖ ἡ ἔλασος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ , ὁ Θεός καὶ πάλιν , Ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἀνυδρος σοι καὶ , Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου ποτὲ δέ , Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέξησ με , μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσας με .
Lemmas: ἄλλος ὅμως ὁ μακάριος εκιναω πᾶς οὗτος διακώφας ὁ κώλωμα , οὕτως αὐτός ἐπιλανθάνομαι σφοδρός , ὡς ὁ πολύς εἰς ὅς , καί μηδέ δύο ποτέ βασίλειος , μηδέ ὁ ἐν βασίλειος πολυτέλεια θεάομαι , καί τοσοῦτος ἐν ἁλουργία καί διαθόρμῳ καί ὀργάω βασιλικός ὁ κατάνυξις [ 145 ] ἐπιδείκνυμι , ὅσος ὁ ἐν σάκκος καί σποδός καί ἐν ἐρῆμος κάθημαι . καί γάρ ὅς ἄν γνήσιος οὗτος παραγίγνομαι ὁ καλός , τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι ὁ ἰσχύς , ὅσος ἐν ὁ ἀκακία ὁ πῦρ . Τοῦτης ὁ κλν ὑπό μυρίος ἀγχόνη εὑρίσκω κακός , κἀν πολύς ὁ σχονία ὁ ἁμάρτημα περιχέω , κἀν σφοδρός ὁ ἐπιθυμία ὁ φλόγα καίω , κἀν πολύς ὁ βιωτικός πρᾶγμα περιίστημι θόρυβος , πᾶς ἐκεῖνος εὐθύς σφοδρός τις μάστιξ κατά ἄκρος ἕ λαινεω πρόσω καθίστημι ὁ ψυχή . καί καθά πρός ἄνεμος βία βαγδαῖον οὐ ἐν ποτέ Στάιν κόνις λεπτός οὕτως οὐδέ ὁ ὁ ἐπιθυμία πλήθος κατάνυξις βρῆμῃ ἐμπίπτω δύναμαι φέρω , ἀλλά ἀφανίζω καί διαχέω καί κόνις καί καπνός θάσσω πᾶς . εἰμί γάρ ὁ ὁ σῶμα ἔρως οὐ ὅπως δουλόω ὁ ψυχή , ὡς πᾶς αὐτός ἀπάγω , καί ὁ ὁ ἐράω προσηλόω τυραννίς μόνος , τίς οὐ ἄν ὁ ὁ Χριστός πόθος ἐργάζομαι , καί ὁ δεῖ ὁ ἐκεῖνος ἀλλοτριόω εἰμί ; Ἄπερ ἀμφότερος οὗτος οὕτως ἔσπεφε ὁ προφήτης ὁ ψυχή , ὡς ποτέ μέν λέγω Ὅρ τρόπος ἐπιποθέω ὁ Έλασος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , οὕτως ἐπιποθέω ὁ Ψυχή ἐγώ πρός σύ , ὁ θεός καί πάλιν , ὁ Ψυχή ἐγώ ὡς γῆ ἄνυδρος σύ καί , κολλάω ὁ Ψυχή ἐγώ ὀπίσω σύ ποτέ δέ , κύριος , μή ὁ θυμός σύ λέγω ἐγώ , μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0378.4
δ . Καὶ μὴ μοι λέγετω τις , ὅτι τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ πενθὼν τούτων ἔγραφε τὸν ψαλμόν · οὐ γὰρ ἀληθὲς τοῦτο , οὐδὲ ἀφήσιν ἄ ὑποπτεύσαι τὶ τοιούτων τὰ ἐπιγεγραμμένα ἔνωθεν γράμματα . Εἰ μὲν γὰρ μηδὲς εἶχε τὴν ὑπόθεσιν δεῖξαι προγεγραμμένην , ἐντὴ τῇ βουλομένῳ τοῦτον ἐκεῖνος ἀρμόσαι τοῖς πράγμασι τὸν ψαλμόν · εἰ δὲ ὁ ἐπ᾽ ἐκείνοις λεχθεὶς ἑ δόλος ἐστιν , οὐτὸς δὲ ἔτεραν ἔχει τὴν ὑπόθεσιν , μηδὲ πάλιν , μὴ συγχέων τὰ θεῖα , μηδὲ τῶν ὑπὸ Πνεύματος εἰρημένων δογμάτων κυριωτέρους εἶναι τοὺς ἡμετέρους ψηφισάμεθα λογισμούς . Τίς ὅν ἐστιν ἡ ἐπιγραφὴ αὐτῆς ; Ὑπὲρ τῆς ὀγδόης , φησὶ . Τίς δὲ ἐστιν ἡ ὀγδόη , ἀλλ᾽ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ ἐπιφανής , ἡ ὡς κλίδανος καιομένη , ἡ καὶ τὰς ἄνω δυνάμεις τρέμειν παρασκευάζουσα . ( Σεῖσθησονται γὰρ , φησὶ , καὶ δυνάμεις ἱ τῶν οὐρανῶν ) , ἡ πῦρ δεινιώτερον προτρέχον τοῦ βασιλέως τότε ἐκείνου ; Ὀγδόη δὲ αὐτὴν ἐκάλεσε , τὸ τῆς καταστάσεως ἐνγλαγμένον ἐμφαίνων , καὶ τῆς μελλούσης ζωῆς τὴν ἀναλαβούσης . Ὁ μὲν γὰρ παρὼν βίος οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν , ἀλλ᾽ ἡ ἑβδομὰς μία , ἀρχόμενος μὲν ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας , τελευτῶν δὲ εἰς τὴν ἑβδομὴν , καὶ πάλιν τοῖς αὐτοῖς ἀνακυκλούμενος διαστάμασι , καὶ εἰς τὴν αὐτὴν ἀνιὼν ἀρχήν , καὶ καταβαίνων εἰς τὴν τελευτήν . Διόπερ ὀγδόην ἡμέραν οὐκ ἂν τις εἴποι ποτὲ τὴν ἑ Κυριακὴν , ἀλλὰ πρώτην · οὐ γὰρ ἐκτείνεται εἰς ὀγδοὺν ἀριθμὸν ὁ τῆς ἑβδομάδος κύκλος .
Lemmas: δ . καί μή ἐγώ λέγεω τις , ὅτι ὁ ἁμαρτία αὐτός πενθέω οὗτος γράφω ὁ ψαλμός · οὐ γάρ ἀληθής οὗτος , οὐδέ ἀφίημι ὅς ὑποπτεύω τίς τοιοῦτος ὁ ἐπιγράφω νοέω γράμμα . εἰμί μέν γάρ μηδὲς ἔχω ὁ ὑπόθεσις δείκνυμι προγράφω , ἔντεα ὁ βούλομαι οὗτος ἐκεῖνος ἁρμόζω ὁ πρᾶγμα ὁ ψαλμός · εἰμί δέ ὁ ἐπί ἐκεῖνος λέγω ἕ δόλος εἰμί , οὗτος δέ ἕτερος ἔχω ὁ ὑπόθεσις , μηδέ πάλιν , μή συγχέω ὁ θεῖος , μηδέ ὁ ὑπό πνεῦμα λέγω δόγμα κύριος ἔρχομαι ὁ ἡμέτερος ψηφίζω λογισμός . Τῖς ὅς εἰμί ὁ ἐπιγραφή αὐτηες͂ς ; ὑπέρ ὁ ὄγδοος , φημί . Τῖς δέ εἰμί ὁ ὄγδοος , ἀλλά ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ὁ μέγας καί ἐπιφανής , ὁ ὡς κλιθανατος καίω , ὁ καί ὁ ἄνω δύναμις τρέμω παρασκευάζω . ( σείω γάρ , φημί , καί δύναμις Ι ὁ οὐρανός ) , ὁ πῦρ δείνιος προτρέχω ὁ βασιλεύς τότε ἐκεῖνος ; ὄγδοος δέ αὐτός καλέω , ὁ ὁ κατάστασις ἐνγλαγμένον ἐμφαίνω , καί ὁ μέλλω ζωή ὁ ἀναλαμβάνω . ὁ μέν γάρ πάρειμι βίος οὐδείς ἕτερος εἰμί , ἀλλά ὁ ἑβδομάς εἷς , ἄρχω μέν ἀπό ὁ πρῶτος ἡμέρα , τελευτάω δέ εἰς ὁ ἕβδομος , καί πάλιν ὁ αὐτός ἀνακυκλέω διαστάμασι , καί εἰς ὁ αὐτός ἀνέρχομαι ἀρχή , καί καταβαίνω εἰς ὁ τελευτή . διόπερ ὄγδοος ἡμέρα οὐ ἄν τις λέγω ποτέ ὁ ἕ Κυριακός , ἀλλά πρῶτος · οὐ γάρ ἐκτείνω εἰς ὀγδοὺν ἀριθμός ὁ ὁ ἑβδομάς κύκλος .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0378.5
Ἄλλ᾽ ὅμως ὁ μακάριος ἐκινῶς πάντα ταῦτα διακώφας τὰ κολώματα , οὕτως αὐτὴς ἐπελάθετο σφοδρῶς , ὡς τῶν πολλῶν εἰς ὧν , καὶ μηδὲ δυναι ποτὲ βασιλεῖαι , μηδὲ τὴν ἐν βασιλείοις πολυτελείαν θεασάμενος , καὶ τοσαύτην ἐν ἀλουργίᾳ καὶ διαθόρμῳ καὶ ὀρωγῇ βασιλικῇ τὴν κατάνυξιν [ 145 ] ἐπεδείξατο , ὅσην ὁ ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καὶ ἐν ἐρήμῳ καθημένος . Καὶ γὰρ οἷς ἂν γνησίως τοῦτο παραγένηται τὸ καλόν , τοσαύτην ἐπιδείξουσιν τὴν ἰσχύν , ὅσην ἐν ταῖς ἀκακίαις τὸ πῦρ . Τοῦτο ἄ κλν ὑπὸ μυρίων ἀγχόνων εὐρῆ κακῶν , κἂν πολλά τὰ σχονία τῶν ἁμαρτημάτων περιχεόμενον , κἂν σφοδρὰν τῶν ἐπιθυμιῶν τὴν φλόγα καίουσαν , κἂν πολλὴν τῶν βιωτικῶν πραγμάτων περιεστώτα θόρυβον , πάντα ἐκεῖνα εὐθὲς σφοδρὰ τινι μάστιγι κατ᾽ ἄκρας ἑ λαίνουσα πόρρω καθιστάται τῆς ψυχῆς . Καὶ καθάπερ πρὸς ἀνέμου βίαν βαγδαῖον οὐκ ἐν ποτε σταῖν κόνις λεπτὴ οὕτως οὐδὲ τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν πλήθος κατανύξεως βρῆμῃ ἐμπέσοῦσαν δυνήσεται ἐνεγκεῖν , ἀλλ᾽ ἀφανίζεται καὶ διαχέεται καὶ κόνεος καὶ καπνοῦ θάττον παντός . Εἰ γὰρ ὁ τῶν σωμάτων ἔρωθ οὐκ ὅπως δουλοῦται τὴν ψυχὴν , ὡς πάντων αὐτὴν ἀπαγαγεῖν , καὶ τῇ τῆς ἐρωμένης προσήλωσαι τυραννιδὶ μόνη , τί οὐκ ἂν ὁ τοῦ Χριστοῦ πόθος ἐργάσηται , καὶ τὸ δεῖν τὸ ἐκεῖνο ἀλλοτριώσῃς εἰ ; Ἄπερ ἀμφότερα ταῦτα οὕτως ἔσπεφε τοῦ προφήτου τὴν ψυχήν , ὡς ποτὲ μὲν λέγειν Ὀρ τρόπος ἐπιποθεῖ ἡ ἔλασος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ , ὁ Θεός καὶ πάλιν , Ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἀνυδρος σοι καὶ , Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου ποτὲ δέ , Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέξησ με , μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσας με .
Lemmas: ἄλλος ὅμως ὁ μακάριος εκιναω πᾶς οὗτος διακώφας ὁ κώλωμα , οὕτως αὐτός ἐπιλανθάνομαι σφοδρός , ὡς ὁ πολύς εἰς ὅς , καί μηδέ δύο ποτέ βασίλειος , μηδέ ὁ ἐν βασίλειος πολυτέλεια θεάομαι , καί τοσοῦτος ἐν ἁλουργία καί διαθόρμῳ καί ὀργάω βασιλικός ὁ κατάνυξις [ 145 ] ἐπιδείκνυμι , ὅσος ὁ ἐν σάκκος καί σποδός καί ἐν ἐρῆμος κάθημαι . καί γάρ ὅς ἄν γνήσιος οὗτος παραγίγνομαι ὁ καλός , τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι ὁ ἰσχύς , ὅσος ἐν ὁ ἀκακία ὁ πῦρ . Τοῦτης ὁ κλν ὑπό μυρίος ἀγχόνη εὑρίσκω κακός , κἀν πολύς ὁ σχονία ὁ ἁμάρτημα περιχέω , κἀν σφοδρός ὁ ἐπιθυμία ὁ φλόγα καίω , κἀν πολύς ὁ βιωτικός πρᾶγμα περιίστημι θόρυβος , πᾶς ἐκεῖνος εὐθύς σφοδρός τις μάστιξ κατά ἄκρος ἕ λαινεω πρόσω καθίστημι ὁ ψυχή . καί καθά πρός ἄνεμος βία βαγδαῖον οὐ ἐν ποτέ Στάιν κόνις λεπτός οὕτως οὐδέ ὁ ὁ ἐπιθυμία πλήθος κατάνυξις βρῆμῃ ἐμπίπτω δύναμαι φέρω , ἀλλά ἀφανίζω καί διαχέω καί κόνις καί καπνός θάσσω πᾶς . εἰμί γάρ ὁ ὁ σῶμα ἔρως οὐ ὅπως δουλόω ὁ ψυχή , ὡς πᾶς αὐτός ἀπάγω , καί ὁ ὁ ἐράω προσηλόω τυραννίς μόνος , τίς οὐ ἄν ὁ ὁ Χριστός πόθος ἐργάζομαι , καί ὁ δεῖ ὁ ἐκεῖνος ἀλλοτριόω εἰμί ; Ἄπερ ἀμφότερος οὗτος οὕτως ἔσπεφε ὁ προφήτης ὁ ψυχή , ὡς ποτέ μέν λέγω Ὅρ τρόπος ἐπιποθέω ὁ Έλασος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , οὕτως ἐπιποθέω ὁ Ψυχή ἐγώ πρός σύ , ὁ θεός καί πάλιν , ὁ Ψυχή ἐγώ ὡς γῆ ἄνυδρος σύ καί , κολλάω ὁ Ψυχή ἐγώ ὀπίσω σύ ποτέ δέ , κύριος , μή ὁ θυμός σύ λέγω ἐγώ , μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0378.6
δ . Καὶ μὴ μοι λέγετω τις , ὅτι τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ πενθὼν τούτων ἔγραφε τὸν ψαλμόν · οὐ γὰρ ἀληθὲς τοῦτο , οὐδὲ ἀφήσιν ἄ ὑποπτεύσαι τὶ τοιούτων τὰ ἐπιγεγραμμένα ἔνωθεν γράμματα . Εἰ μὲν γὰρ μηδὲς εἶχε τὴν ὑπόθεσιν δεῖξαι προγεγραμμένην , ἐντὴ τῇ βουλομένῳ τοῦτον ἐκεῖνος ἀρμόσαι τοῖς πράγμασι τὸν ψαλμόν · εἰ δὲ ὁ ἐπ᾽ ἐκείνοις λεχθεὶς ἑ δόλος ἐστιν , οὐτὸς δὲ ἔτεραν ἔχει τὴν ὑπόθεσιν , μηδὲ πάλιν , μὴ συγχέων τὰ θεῖα , μηδὲ τῶν ὑπὸ Πνεύματος εἰρημένων δογμάτων κυριωτέρους εἶναι τοὺς ἡμετέρους ψηφισάμεθα λογισμούς . Τίς ὅν ἐστιν ἡ ἐπιγραφὴ αὐτῆς ; Ὑπὲρ τῆς ὀγδόης , φησὶ . Τίς δὲ ἐστιν ἡ ὀγδόη , ἀλλ᾽ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ ἐπιφανής , ἡ ὡς κλίδανος καιομένη , ἡ καὶ τὰς ἄνω δυνάμεις τρέμειν παρασκευάζουσα . ( Σεῖσθησονται γὰρ , φησὶ , καὶ δυνάμεις ἱ τῶν οὐρανῶν ) , ἡ πῦρ δεινιώτερον προτρέχον τοῦ βασιλέως τότε ἐκείνου ; Ὀγδόη δὲ αὐτὴν ἐκάλεσε , τὸ τῆς καταστάσεως ἐνγλαγμένον ἐμφαίνων , καὶ τῆς μελλούσης ζωῆς τὴν ἀναλαβούσης . Ὁ μὲν γὰρ παρὼν βίος οὐδὲν ἕτερόν ἐστιν , ἀλλ᾽ ἡ ἑβδομὰς μία , ἀρχόμενος μὲν ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας , τελευτῶν δὲ εἰς τὴν ἑβδομὴν , καὶ πάλιν τοῖς αὐτοῖς ἀνακυκλούμενος διαστάμασι , καὶ εἰς τὴν αὐτὴν ἀνιὼν ἀρχήν , καὶ καταβαίνων εἰς τὴν τελευτήν . Διόπερ ὀγδόην ἡμέραν οὐκ ἂν τις εἴποι ποτὲ τὴν ἑ Κυριακὴν , ἀλλὰ πρώτην · οὐ γὰρ ἐκτείνεται εἰς ὀγδοὺν ἀριθμὸν ὁ τῆς ἑβδομάδος κύκλος .
Lemmas: δ . καί μή ἐγώ λέγεω τις , ὅτι ὁ ἁμαρτία αὐτός πενθέω οὗτος γράφω ὁ ψαλμός · οὐ γάρ ἀληθής οὗτος , οὐδέ ἀφίημι ὅς ὑποπτεύω τίς τοιοῦτος ὁ ἐπιγράφω νοέω γράμμα . εἰμί μέν γάρ μηδὲς ἔχω ὁ ὑπόθεσις δείκνυμι προγράφω , ἔντεα ὁ βούλομαι οὗτος ἐκεῖνος ἁρμόζω ὁ πρᾶγμα ὁ ψαλμός · εἰμί δέ ὁ ἐπί ἐκεῖνος λέγω ἕ δόλος εἰμί , οὗτος δέ ἕτερος ἔχω ὁ ὑπόθεσις , μηδέ πάλιν , μή συγχέω ὁ θεῖος , μηδέ ὁ ὑπό πνεῦμα λέγω δόγμα κύριος ἔρχομαι ὁ ἡμέτερος ψηφίζω λογισμός . Τῖς ὅς εἰμί ὁ ἐπιγραφή αὐτηες͂ς ; ὑπέρ ὁ ὄγδοος , φημί . Τῖς δέ εἰμί ὁ ὄγδοος , ἀλλά ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ὁ μέγας καί ἐπιφανής , ὁ ὡς κλιθανατος καίω , ὁ καί ὁ ἄνω δύναμις τρέμω παρασκευάζω . ( σείω γάρ , φημί , καί δύναμις Ι ὁ οὐρανός ) , ὁ πῦρ δείνιος προτρέχω ὁ βασιλεύς τότε ἐκεῖνος ; ὄγδοος δέ αὐτός καλέω , ὁ ὁ κατάστασις ἐνγλαγμένον ἐμφαίνω , καί ὁ μέλλω ζωή ὁ ἀναλαμβάνω . ὁ μέν γάρ πάρειμι βίος οὐδείς ἕτερος εἰμί , ἀλλά ὁ ἑβδομάς εἷς , ἄρχω μέν ἀπό ὁ πρῶτος ἡμέρα , τελευτάω δέ εἰς ὁ ἕβδομος , καί πάλιν ὁ αὐτός ἀνακυκλέω διαστάμασι , καί εἰς ὁ αὐτός ἀνέρχομαι ἀρχή , καί καταβαίνω εἰς ὁ τελευτή . διόπερ ὄγδοος ἡμέρα οὐ ἄν τις λέγω ποτέ ὁ ἕ Κυριακός , ἀλλά πρῶτος · οὐ γάρ ἐκτείνω εἰς ὀγδοὺν ἀριθμός ὁ ὁ ἑβδομάς κύκλος .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0378.7
Ἄλλ᾽ ὅμως ὁ μακάριος ἐκινῶς πάντα ταῦτα διακώφας τὰ κολώματα , οὕτως αὐτὴς ἐπελάθετο σφοδρῶς , ὡς τῶν πολλῶν εἰς ὧν , καὶ μηδὲ δυναι ποτὲ βασιλεῖαι , μηδὲ τὴν ἐν βασιλείοις πολυτελείαν θεασάμενος , καὶ τοσαύτην ἐν ἀλουργίᾳ καὶ διαθόρμῳ καὶ ὀρωγῇ βασιλικῇ τὴν κατάνυξιν [ 145 ] ἐπεδείξατο , ὅσην ὁ ἐν σάκκῳ καὶ σποδῷ καὶ ἐν ἐρήμῳ καθημένος . Καὶ γὰρ οἷς ἂν γνησίως τοῦτο παραγένηται τὸ καλόν , τοσαύτην ἐπιδείξουσιν τὴν ἰσχύν , ὅσην ἐν ταῖς ἀκακίαις τὸ πῦρ . Τοῦτο ἄ κλν ὑπὸ μυρίων ἀγχόνων εὐρῆ κακῶν , κἂν πολλά τὰ σχονία τῶν ἁμαρτημάτων περιχεόμενον , κἂν σφοδρὰν τῶν ἐπιθυμιῶν τὴν φλόγα καίουσαν , κἂν πολλὴν τῶν βιωτικῶν πραγμάτων περιεστώτα θόρυβον , πάντα ἐκεῖνα εὐθὲς σφοδρὰ τινι μάστιγι κατ᾽ ἄκρας ἑ λαίνουσα πόρρω καθιστάται τῆς ψυχῆς . Καὶ καθάπερ πρὸς ἀνέμου βίαν βαγδαῖον οὐκ ἐν ποτε σταῖν κόνις λεπτὴ οὕτως οὐδὲ τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν πλήθος κατανύξεως βρῆμῃ ἐμπέσοῦσαν δυνήσεται ἐνεγκεῖν , ἀλλ᾽ ἀφανίζεται καὶ διαχέεται καὶ κόνεος καὶ καπνοῦ θάττον παντός . Εἰ γὰρ ὁ τῶν σωμάτων ἔρωθ οὐκ ὅπως δουλοῦται τὴν ψυχὴν , ὡς πάντων αὐτὴν ἀπαγαγεῖν , καὶ τῇ τῆς ἐρωμένης προσήλωσαι τυραννιδὶ μόνη , τί οὐκ ἂν ὁ τοῦ Χριστοῦ πόθος ἐργάσηται , καὶ τὸ δεῖν τὸ ἐκεῖνο ἀλλοτριώσῃς εἰ ; Ἄπερ ἀμφότερα ταῦτα οὕτως ἔσπεφε τοῦ προφήτου τὴν ψυχήν , ὡς ποτὲ μὲν λέγειν Ὀρ τρόπος ἐπιποθεῖ ἡ ἔλασος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων , οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σέ , ὁ Θεός καὶ πάλιν , Ἡ ψυχή μου ὡς γῆ ἀνυδρος σοι καὶ , Ἐκολλήθη ἡ ψυχή μου ὀπίσω σου ποτὲ δέ , Κύριε , μὴ τῷ θυμῷ σου ἐλέξησ με , μηδὲ τῇ ὀργῇ σου παιδεύσας με .
Lemmas: ἄλλος ὅμως ὁ μακάριος εκιναω πᾶς οὗτος διακώφας ὁ κώλωμα , οὕτως αὐτός ἐπιλανθάνομαι σφοδρός , ὡς ὁ πολύς εἰς ὅς , καί μηδέ δύο ποτέ βασίλειος , μηδέ ὁ ἐν βασίλειος πολυτέλεια θεάομαι , καί τοσοῦτος ἐν ἁλουργία καί διαθόρμῳ καί ὀργάω βασιλικός ὁ κατάνυξις [ 145 ] ἐπιδείκνυμι , ὅσος ὁ ἐν σάκκος καί σποδός καί ἐν ἐρῆμος κάθημαι . καί γάρ ὅς ἄν γνήσιος οὗτος παραγίγνομαι ὁ καλός , τοσοῦτος ἐπιδείκνυμι ὁ ἰσχύς , ὅσος ἐν ὁ ἀκακία ὁ πῦρ . Τοῦτης ὁ κλν ὑπό μυρίος ἀγχόνη εὑρίσκω κακός , κἀν πολύς ὁ σχονία ὁ ἁμάρτημα περιχέω , κἀν σφοδρός ὁ ἐπιθυμία ὁ φλόγα καίω , κἀν πολύς ὁ βιωτικός πρᾶγμα περιίστημι θόρυβος , πᾶς ἐκεῖνος εὐθύς σφοδρός τις μάστιξ κατά ἄκρος ἕ λαινεω πρόσω καθίστημι ὁ ψυχή . καί καθά πρός ἄνεμος βία βαγδαῖον οὐ ἐν ποτέ Στάιν κόνις λεπτός οὕτως οὐδέ ὁ ὁ ἐπιθυμία πλήθος κατάνυξις βρῆμῃ ἐμπίπτω δύναμαι φέρω , ἀλλά ἀφανίζω καί διαχέω καί κόνις καί καπνός θάσσω πᾶς . εἰμί γάρ ὁ ὁ σῶμα ἔρως οὐ ὅπως δουλόω ὁ ψυχή , ὡς πᾶς αὐτός ἀπάγω , καί ὁ ὁ ἐράω προσηλόω τυραννίς μόνος , τίς οὐ ἄν ὁ ὁ Χριστός πόθος ἐργάζομαι , καί ὁ δεῖ ὁ ἐκεῖνος ἀλλοτριόω εἰμί ; Ἄπερ ἀμφότερος οὗτος οὕτως ἔσπεφε ὁ προφήτης ὁ ψυχή , ὡς ποτέ μέν λέγω Ὅρ τρόπος ἐπιποθέω ὁ Έλασος ἐπί ὁ πηγή ὁ ὕδωρ , οὕτως ἐπιποθέω ὁ Ψυχή ἐγώ πρός σύ , ὁ θεός καί πάλιν , ὁ Ψυχή ἐγώ ὡς γῆ ἄνυδρος σύ καί , κολλάω ὁ Ψυχή ἐγώ ὀπίσω σύ ποτέ δέ , κύριος , μή ὁ θυμός σύ λέγω ἐγώ , μηδέ ὁ ὀργή σύ παιδεύω ἐγώ .
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0378.8
δ . Καὶ μὴ μοι λέγετω τις , ὅτι τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ πενθὼν τούτων ἔγραφε τὸν ψαλμόν · οὐ γὰρ ἀληθὲς τοῦτο , οὐδὲ ἀφήσιν ἄ ὑποπτεύσαι τὶ τοιούτων τὰ ἐπιγεγραμμένα ἔνωθεν γράμματα . Εἰ μὲν γὰρ μηδὲς εἶχε τὴν ὑπόθεσιν δεῖξαι προγεγραμμένην , ἐντὴ τῇ βουλομένῳ τοῦτον ἐκεῖνος ἀρμόσαι τοῖς πράγμασι τὸν ψαλμόν · εἰ δὲ ὁ ἐπ᾽ ἐκείνοις λεχθεὶς ἑ δόλος ἐστιν , οὐτὸς δὲ ἔτεραν ἔχει τὴν ὑπόθεσιν , μηδὲ πάλιν , μὴ συγχέων τὰ θεῖα , μηδὲ τῶν ὑπὸ Πνεύματος εἰρημένων δογμάτων κυριωτέρους εἶναι τοὺς ἡμετέρους ψηφισάμεθα λογισμούς . Τίς ὅν ἐστιν ἡ ἐπιγραφὴ αὐτῆς ; Ὑπὲρ τῆς ὀγδόης , φησὶ . Τίς δὲ ἐστιν ἡ ὀγδόη , ἀλλ᾽ ἡ ἡμέρα τοῦ Κυρίου ἡ μεγάλη καὶ ἐπιφανής , ἡ ὡς κλίδανος καιομένη , ἡ καὶ τὰς ἄνω δυνάμεις τρέμειν παρασκευάζουσα . ( Σεῖσθησονται γὰρ , φησὶ , καὶ δυνάμεις ἱ τῶν οὐρανῶν ) , ἡ πῦρ δεινιώτερον προτρέχον τοῦ βασιλέως τότε ἐκείνου ; Ὀγδόη δὲ αὐτὴν ἐκάλεσε , τὸ τῆς καταστάσεως ἐνγλαγμένον ἐμφαίνων , καὶ τῆς μελλούσης ζωῆς τὴν ἀναλαβού
Lemmas: δ . καί μή ἐγώ λέγεω τις , ὅτι ὁ ἁμαρτία αὐτός πενθέω οὗτος γράφω ὁ ψαλμός · οὐ γάρ ἀληθής οὗτος , οὐδέ ἀφίημι ὅς ὑποπτεύω τίς τοιοῦτος ὁ ἐπιγράφω νοέω γράμμα . εἰμί μέν γάρ μηδὲς ἔχω ὁ ὑπόθεσις δείκνυμι προγράφω , ἔντεα ὁ βούλομαι οὗτος ἐκεῖνος ἁρμόζω ὁ πρᾶγμα ὁ ψαλμός · εἰμί δέ ὁ ἐπί ἐκεῖνος λέγω ἕ δόλος εἰμί , οὗτος δέ ἕτερος ἔχω ὁ ὑπόθεσις , μηδέ πάλιν , μή συγχέω ὁ θεῖος , μηδέ ὁ ὑπό πνεῦμα λέγω δόγμα κύριος ἔρχομαι ὁ ἡμέτερος ψηφίζω λογισμός . Τῖς ὅς εἰμί ὁ ἐπιγραφή αὐτηες͂ς ; ὑπέρ ὁ ὄγδοος , φημί . Τῖς δέ εἰμί ὁ ὄγδοος , ἀλλά ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ὁ μέγας καί ἐπιφανής , ὁ ὡς κλιθανατος καίω , ὁ καί ὁ ἄνω δύναμις τρέμω παρασκευάζω . ( σείω γάρ , φημί , καί δύναμις Ι ὁ οὐρανός ) , ὁ πῦρ δείνιος προτρέχω ὁ βασιλεύς τότε ἐκεῖνος ; ὄγδοος δέ αὐτός καλέω , ὁ ὁ κατάστασις ἐνγλαγμένον ἐμφαίνω , καί ὁ μέλλω ζωή ὁ ἀναλαμβάνω
joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0383.2
ζ . Ὅταν γὰρ ἐννοήσωμεν τὸ πλῆθος τῶν παρεληλυθότων ἁμαρτημάτων , τότε εἰσίομεθα τῆς τοῦ Θεοῦ χάριτος τὴν ὑπερβολήν , τότε κάτω νεύσομεν , τότε συσταλῶμεθα . Ὅση γὰρ μειζόνων ἐσμέν ὀπευθόνοι πλημμελημάτων , τοσοῦτω μᾶλλον ἐντραπησόμεθα . Παῦλος μὲν οὖν καθεῖνων ἐξέμνητο · ἡμεῖς δὲ οὐδὲ τὰ μετὰ τὸ βάπτισμα ἀναμνησθῆναι βουλόμεθα , τὰ κίνδυνον ἔχοντα , καὶ τῆς ἐπ’ αὐτοῖς ἐξετάσεως ὑπευθύνους ἡμᾶς καθιστῶντα , ἀλλὰ κλῦν εἰς ἔννοιαν τοιούτου τινὸς ποτε ἐμπέσομεν , εὐθέως ἀπεπτήσασμεν , οὐδὲ τὸ πρὸς βραχὺ τῇ μνήμῃ λυπησαὶ βουλόμενοι τὴν ψυχήν . Τοιγαροῦ μυρία ἀπὸ ταύτης τῆς ἀνωρελοῦς χάριτος ἡμῖν τίττεται τὰ κακά . Οὕτω γὰρ ἀναλῆψας ἔχοντες καὶ μαλακῶς , οὔτε ὑπὲρ τῶν πρότερων ἐξομολογησασθαι δυνάμεθα , ( πῶς γὰρ , ὧν οὐδὲ τὴν μνήμην ἀνέχεσθαι ἐδύομεν ἑαυτοῖς ; ) καὶ πρὸς τὰ μέλλοντα προχείρως καταφερόμεθα . Ἄγαπην τὴν τῆς μνήμης ἐκείνης ἐναμαξούσης ἡμῖν ἀει , καὶ τοῦ φόβου κατασιώπτοντος τὴν διάνοιαν , δυνηθῆναι τὸν χαλινὸν αὐτῆς καὶ διακεχυμένον ἐξελεῖν · εἰ δὲ καὶ τοῦτον ἀφεῖσας τὸν χαλινόν , τὶς αὐτὴν καθέξει λοιπὸν ἀδεῶς κατὰ
Lemmas: ζ . ὅταν γάρ ἐννοέω ὁ πλῆθος ὁ παρέρχομαι ἁμάρτημα , τότε εἴσομαι ὁ ὁ θεός χάρις ὁ ὑπερβολή , τότε κάτω νεύω , τότε συστέλλω . ὅσος γάρ μέγας εἰμί οπευθονοος πλημμέλημα , τοσοῦτος μᾶλλον ἐντρέπω . Παῦλος μέν οὖν καθίημι ἐξέμνητο · ἐγώ δέ οὐδέ ὁ μετά ὁ βάπτισμα ἀναμιμνήσκω βούλομαι , ὁ κίνδυνος ἔχω , καί ὁ ἐπί αὐτός ἐξέτασις ὑπεύθυνος ἐγώ καθίστημι , ἀλλά Κλυν εἰς ἔννοια τοιοῦτος τις ποτέ ἐμπίπτω , εὐθύς ἀποπτήσσω , οὐδέ ὁ πρός βραχύς ὁ μνήμη λυπέω βούλομαι ὁ ψυχή . τοιγαρος μύριοι ἀπό οὗτος ὁ ἀνωρελοῦς χάρις ἐγώ τίνω ὁ κακός . οὕτως γάρ ἀναλαμβάνω ἔχω καί μαλακός , οὔτε ὑπέρ ὁ πρότερος ἐξομολογέομαι δύναμαι , ( πῶς γάρ , ὅς οὐδέ ὁ μνήμη ἀνέχω δύο ἑαυτοῦ ; ) καί πρός ὁ μέλλω πρόχειρος καταφέρω . Ἀγάπη ὁ ὁ μνήμη ἐκεῖνος εναμαξουω ἐγώ ἀει , καί ὁ φόβος κατασιώπτοντος ὁ διάνοια , δύναμαι ὁ χαλινός αὐτηες͂ς καί διαχέω ἐξαιρέω · εἰμί δέ καί οὗτος ἀφίημι ὁ χαλινός , τις αὐτός κατέχω λοιπός ἀδεής κατά