joannes-chrysostomus.ad-stelechium-de-compunctione-lib-2 pg047_0383.1
Καὶ δῆλον ἐκεῖθεν ὅταν γὰρ πρὸ ἑτέρων ταῦτα ἀκούσωμεν , ἀγριάζομεν , ἐκθροιοῦμεθα , ὑβριν τὸ πρᾆγμα εἶναι φαμεν . Οὕτω πάντα ὑποκρίνεσθαι παρ’ ἡμῶν , καὶ οὐδὲ τὸν τελῶνην μισοῦμεθα , ὃς , ἐξέφυ τοῦ τῶν ἁμαρτημάτων ὀνειδίζοντος αὐτῷ πλήθους , καταβεβέμμενος τὰ ὀνειδῆ , διὰ τῶν ἔργων τὸ χέρος ἐκαρπώσατο κατήλθε γὰρ δεδικαιωμένος · μᾶλλον ὑπὲρ τῶν Φαρισαίων ἡμεῖς δὲ οὐδὲ τὶ ποτὲ ἐστιν ἐξομολογήσας ἑαυτὸν , καὶ ταῦτα μυρίους γέμοντες κακῶν . Ἔδει δὲ μὴ μόνον πεπεισθαι ὅτι μυρία ἡμῖν πεπλημμεληται , ἀλλὰ καὶ πάντα ἡμῶν τὰ ἁμαρτήματα , τὰ τε μικρὰ , τὰ τε μεγάλα , ὡσπερ ἐν βίβλῳ τῇ καρδίᾳ γράφοντας ἔχειν , καὶ ὡς νεωστὶ γεγενημένα πενθεῖν . Οὕτω γὰρ ἂν καὶ τὸ φρόνημα τῆς ψυχῆς κατεστειλάμεν , συνεχῶς αὐτῇ τὸν οἴκειον ἀναμνησκόντες κακῶν . Τοσοῦτόν ἐστιν ἀγαθὸν μνημονεύειν ἁμαρτημάτων οἰκείων , ὡς καὶ τὰ ἀφανιθέντα ἐγκλήματα συνεχῶς φέρειν εἰς μέσον τὸν πάνχαρον Παῦλον . Ἐπειδὴ γὰρ τὰ πρότερα ἀπενίψατο πάντα διὰ τοῦ βαπτίσματος , καὶ μετὰ ταῦτα ἐδίω καθαρῶς , οὕτως ὡς μηδὲν ἑαυτῷ συνειδέναι , καὶ οὐκ εἶχεν ὑπὲρ ὧν πεντάζων ἁμαρτημάτων , τῶν πρὸ τοῦ βαπτίσματος ἐξηλεμμένων ἐξέμνητο λέγων , ὅτι Ὁ Χριστὸς Ἰησοῦς ἦλθεν εἰς τὸν κόσμον ἁμαρτωλοὺς σώσαι , ὧν πρῶτός εἰμὲν ἐγώ · καὶ πάλιν , Πιστὸν με ἠγήσατο θάμιος εἰς διακονίαν , τὸν πρότερον ὁ ὄντα βλάσφημον καὶ διώκτην καὶ ὑβριστήν · καὶ ὑπερβολὴν γὰρ ἐδωκεν τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Θεοῦ , καὶ ἐχόρουν αὐτήν · καὶ πάλιν , Οὐκ εἰμὶ ἀξιος καλεῖσθαι ἀπόστολος . Εἰ γὰρ καὶ ἀνευθύνους ἡμᾶς ἀφήσιν ἐκεῖνα τὰ ἁμαρτήματα · ἀλλ’ ὅμως ἐστὶν ἰκανὴ ψυχὴν ἐντρέψαι , καὶ πείσαι σοφρῶς ἀγαπᾶν τὸν Θεόν . Καὶ γὰρ ἐρωτηθεὶς ὁ Σίμων ὑπὸ τοῦ Κυρίου , τὶς τῶν δύο χρεωμελετῶν τῷ δεσποινίχῳ ἀγαπήσει [ 152 ] πλέον , καὶ εἰπὼν , ὅτι Νομίζω ὁ , ᾧ τὸ πλέον ἐχαρίσατο , ἤκουσεν Ὀρθῶς ἐκρίνας .
Lemmas: καί δῆλος ἐκεῖθεν ὅταν γάρ πρό ἕτερος οὗτος ἀκούω , αγριαζω , εκθροιοω , ὕβρις ὁ πρᾶγμα ἔρχομαι φημί . οὕτως πᾶς ὑποκρίνομαι παρά ἐγώ , καί οὐδέ ὁ τελώνης μισέω , ὅς , ἐκφύω ὁ ὁ ἁμάρτημα ὀνειδίζω αὐτός πλῆθος , καταβαίνω ὁ ὄνειδος , διά ὁ ἔργον ὁ χείρ καρπόω κατέρχομαι γάρ δικαιόω · μᾶλλον ὑπέρ ὁ Φαρισαῖος ἐγώ δέ οὐδέ τίς ποτέ εἰμί ἐξομολογέω ἑαυτοῦ , καί οὗτος μυρίος γέμω κακός . δέω δέ μή μόνος πείθω ὅτι μύριοι ἐγώ πλημμελέω , ἀλλά καί πᾶς ἐγώ ὁ ἁμάρτημα , ὁ τε μικρός , ὁ τε μέγας , ὡς ἐν βίβλος ὁ καρδία γράφω ἔχω , καί ὡς νεωστί γίγνομαι πενθέω . οὕτως γάρ ἄν καί ὁ φρόνημα ὁ ψυχή καταστέλλω , συνεχής αὐτός ὁ οἰκεῖος ἀναμιμνήσκω κακός . τοσοῦτο εἰμί ἀγαθός μνημονεύω ἁμάρτημα οἰκεῖος , ὡς καί ὁ ἀφανίζω ἔγκλημα συνεχής φέρω εἰς μέσος ὁ πάνχαρον Παῦλος . Ἐπειδή γάρ ὁ πρότερος ἀπονίζω πᾶς διά ὁ βάπτισμα , καί μετά οὗτος δῖος καθαρός , οὕτως ὡς μηδείς ἑαυτοῦ σύνοιδα , καί οὐ ἔχω ὑπέρ ὅς πεντάζω ἁμάρτημα , ὁ πρό ὁ βάπτισμα ἐξελαύνω ἐξέμνητο λέγω , ὅτι ὁ Χριστός Ἰησοῦς ἔρχομαι εἰς ὁ κόσμος ἁμαρτωλός σῴζω , ὅς πρότερος εἰμί ἐγώ · καί πάλιν , πιστόν ἐγώ ἡγέομαι θάμιος Καπετώλιον διακονία , ὁ πρότερος ὁ εἰμί βλάσφημος καί διώκτης καί ὑβριστής · καί ὑπερβολή γάρ δίδωμι ὁ ἐκκλησία ὁ θεός , καί εχοροος αὐτός · καί πάλιν , οὐ εἰμί Ἀξιός καλέω ἀπόστολος . εἰμί γάρ καί ἀνεύθυνος ἐγώ ἀφίημι ἐκεῖνος ὁ ἁμάρτημα · ἀλλά ὅμως εἰμί ἱκανός ψυχή ἐντρέπω , καί πείθω σοφρά ἀγαπάω ὁ θεός . καί γάρ ἐρωτάω ὁ Σίμων ὑπό ὁ κύριος , τις ὁ δύο χρεωμελετῶν ὁ δεσποινίχῳ ἀγαπάω [ 152 ] πλείων , καί λέγω , ὅτι νομίζω ὁ , ὅς ὁ πλείων χαρίζομαι , ἀκούω ὀρθῶς κρίνω .