joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0442.4
Σ . Ἐπειδὴ δὲ τοῦ Δαυὶδ ἐμνήσθη , οὐκ οἶδα τί πράξω · πότερον τοὺς θρήνους αὐτοῦ τοὺς μακροὺς καὶ συνεχεῖς τοὺς ἐν τοῖς ψαλμοῖς ἀναγεγραμμένους εἰς μέσον ἀγάγω νῦν , ἢ τούτους ἀφεὶς ἀναλεξάσθαι σοι κατὰ σχολὴν , αὐτὸς τὰς ἐκείνου διελθὼ συμφοράς . Οὗτος τοίνυν ὁ Δαυὶδ πολλὰ μὲν καὶ ἐν τῷ ποιμαίνειν ὑπἔμεινε δεινά , καὶ ταῖς τῶν ἀέρων ἀνωμαλίαις καὶ τῇ τῶν θηρίων ἀγριότητι μαχόμενος · καὶ τὸ μὲν ἐξ ὧν ὁ Ἰακὼβ ἔφησεν ἐστιν ἰδεῖν , τὸ δὲ ἐξ ὧν αὐτὸς πρὸς τὸν Σαοὺλ διέλεγτο περὶ τοῦ λέοντος καὶ τῆς ἀρκτου . Ἐπειδὴ δὲ τὸν βίον ἀφεὶς ἐκείνῳ πρὸ ὧρας εἰς τὰ τοῦ πολέμου πράγματα ἐπίπτε , τὴν μὲν τῶν ἀδελφῶν βασανίαν ἀφήνῃ , εἰ καὶ σφόδρα τοῦτο ἐστὶ φορτικόν · ἀλλ’ ἐπειδὴ κατώρθωσε τὴν λαμπρὰν νίκην ἐκείνην καὶ Σαυμαστηὴν μονομαχίαν ἀναδεξάμενος , ἔφυε τοῦ καταβληθέντος Γολιάθ σφοδρότερον ἐχθρὸν τὸν εὐεργετηθέντα Σαοὺλ . Οὐ γὰρ ἐκ τοῦ φανεροῦ πρὸς αὐτὸν παρατέτατο , ἀλλὰ τῶν φιλοῦντων προσπουπεῖν ὑποδύς , καὶ τὸν τιμῶντα καὶ κηδόμενον ὑποκρινάμενος , οὕτως αὐτὸν διετέθη τὰ τῶν ἐχθρῶν . Τοῦτο δὲ ὅσον ἐστὶ κακὸν ἀντὶ ἀγαθῶν ἀπολαμβάνειν κακὰ , ἀκούσον τοῦ μαχάρου προφήτου τοῦτο συνεχῶς ὀρηνοῦντος καὶ δυσανασχετοῦντος καὶ λέγοντος , Εἰ ἀνταποδίδεται μοι κακὰ ἀντὶ ἀγαθῶν . Μάλιστα μὲν οὖν καὶ μηδενὸς προσόντος δεῖν τοῦτο αὐτὸ καθ’ ἑαυτὸ πολλῆς ἀθυμίας ἄξιον , δι’ ὧν ἀθυμίας εἶναι τὸν στρατηγὸν τῷ [ 215 ] βασιλεῖ , καὶ ἀθῶς ὁρᾶσθαι ὑπ’ αὐτοῦ . Καὶ τί λέγω στρατηγὸν βασιλεῖ ; Κἂν γὰρ παρὰ τῶν οἰκετῶν ἡμεῖς τοῦτο πάθωμεν , δυσχεραῖνομεν · ὅταν δὲ καὶ ἐπιβολαὶ βάπτονται κατὰ τῆς τοῦ μισουμένου ζωῆς , τίς ἂν γένοιτο βίος τοῦτον πικρότερος ; Ἀλλ’ ὅμως ἅπαντα ἔφερε καὶ ἠνείγετο , καὶ συνῆν τῷ φρονούντι κατ’ αὐτό , καὶ ἐστρατήγει τοὺς ἐκείνου πολέμους . Ἐπειδὴ δὲ ποτε καὶ ἀπεδήμησε καὶ πόρρω τοῦ πολέμου κατέστησεν ἑαυτόν , τοῦτο μὲν αὐτὸ τὸ πόρρω εἶναι , καὶ τὴν ἐχθρὰν ποιήσαι φανερὰν , εἶχέ τι πλέον εἰς τὸν τοῦ βαρβείν λόγον · μετὰ δὲ τετρακοσίων ἄνδρῶν πρὸς τοσαύτην ἀναγκαζόμενος παρατάττεσθαι στρατιὰν , ἔτρεμε πλέον ἢ πρότερον . Ὁ γὰρ μήτε πόλιν , μήτε φρούριον , μήτε συμμάχους , μήτε προσὀδοὺς κεκτημένος , ἐννόησον τίς ἦν , πρὸς ταῦτα ἔχοντα πάντα ἀναγκαζόμενος πολεμεῖν , καὶ πλὴν τῆς ἐρήμου καὶ τῶν ἐκεῖ σπηλαίων , οὐδὲ ὅποι καταφυγὼς δυνάμενος εὑρεῖν . Καὶ γὰρ Κελὰ πόλιν οὕτω καλουμένην λαβὼν , εὐθὺς αὐτῆς ἀπεσπήθησε τοῦ ἱερέως εἰπόντος , ὅτι τὸν ὁ Θεὸς ἐκεῖ μένοντα τῶν τοῦ Σαοὺλ οὐχ ὑπεξαρπάσει χειρῶν . Ὁ δὲ ἱερεὺς οὗτος ἐκείνους ἦν ὁ τὰς τοῦ Σαοὺλ χεῖρας διαδράς , καὶ τὴν ἐν Νομβὰ γενομένην τραγωδίαν ἀπαγγείλας τῷ βασιλεῖ , ὅτε καὶ τὴν πικρὰν ἐκείνην ἔρρηξε φωνήν · Ἐγὼ γὰρ , φησίν , εἰμὶ ὁ αἴτιος τῶν ψυχῶν ὅλων τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς σου . Ὥστε συνὼν αὐτῷ διαπαντὸς οὐδὲν ἕτερον , ἀλλ’ ἢ τῆς ἀθυμίας ἐκείνης ὑπόμνησις ἦν . Βλέπων γὰρ εἰς αὐτόν , τῆς ἀπωλείας ἐκείνης τοτῶν ἱερέων · μνημονεύων δὲ τῆς ἀπωλείας , καὶ τῆς τοσαύτης
Lemmas: Σ . ἐπεί δέ ὁ Δαυίδ μιμνήσκω , οὐ οἶδα τίς πράσσω · πότερος ὁ θρῆνος αὐτός ὁ μακρός καί συνεχής ὁ ἐν ὁ ψαλμός ἀναγράφω εἰς μέσος ἄγω νῦν , ἢ οὗτος ἀφίημι ἀναλέγω σύ κατά σχολή , αὐτός ὁ ἐκεῖνος διέρχομαι συμφορά . οὗτος τοίνυν ὁ Δαυίδ πολύς μέν καί ἐν ὁ ποιμαίνω ὑπομένω δεινός , καί ὁ ὁ ἀήρ ἀνωμαλία καί ὁ ὁ θηρίον ἀγριότης μάχομαι · καί ὁ μέν ἐκ ὅς ὁ Ἰακώβ φημί εἰμί ὁράω , ὁ δέ ἐκ ὅς αὐτός πρός ὁ Σαῦλος διαλέγω περί ὁ λέων καί ὁ Ἄρκτος . ἐπεί δέ ὁ βίος ἀφίημι ἐκεῖνος πρό ἀείρω εἰς ὁ ὁ πόλεμος πρᾶγμα πίπτω , ὁ μέν ὁ ἀδελφός βασανίαν ἀφανέω , εἰμί καί σφόδρα οὗτος εἰμί φορτικός · ἀλλά ἐπεί κατορθόω ὁ λαμπρός Νίκη ἐκεῖνος καί Σαυμαστηὴν μονομαχία ἀναδέχομαι , φύω ὁ καταβάλλω Γολιάθ σφοδρός ἐχθρός ὁ εὐεργετέω Σαῦλος . οὖον γάρ ἐκ ὁ φανερός πρός αὐτός παρατείνω , ἀλλά ὁ φιλέω προσπουπεῖν ὑποδύω , καί ὁ τιμή καί κήδω ὑποκρίνομαι , οὕτως αὐτός διατίθημι ὁ ὁ ἐχθρός . οὗτος δέ ὅσος εἰμί κακός ἀντί ἀγαθός ἀπολαμβάνω κακός , ἀκούω ὁ μαχάρου προφήτης οὗτος συνεχῶς ὀρηνοῦντος καί δυσανασχετέω καί λέγω , εἰμί ἀνταποδίδω ἐγώ κακός ἀντί ἀγαθός . μάλιστα μέν οὖν καί μηδείς πρόσειμι δήω οὗτος αὐτός κατά ἑαυτοῦ πολύς ἀθυμία ἄξιος , διά ὅς ἀθυμία εἰμί ὁ στρατηγός ὁ [ 215 ] βασιλεύς , καί Ἄθως ὁράω ὑπό αὐτός . καί τίς λέγω στρατηγός βασιλεύς ; κἀν γάρ παρά ὁ οἰκέτης ἐγώ οὗτος πάσχω , δυσχεραίνω · ὅταν δέ καί ἐπιβολή βάπτω κατά ὁ ὁ μισέω ζωή , τίς εἄν γίγνομαι βίος οὗτος πικρός ; ἀλλά ὅμως ἅπας φέρω καί φέρω , καί σύνειμι ὁ φρονέω κατά αὐτός , καί στρατηγέω ὁ ἐκεῖνος πόλεμος . ἐπεί δέ ποτός καί ἀποδημέω καί πόρρω ὁ πόλεμος καθίστημι ἑαυτοῦ , οὗτος μέν αὐτός ὁ πόρρω εἰμί , καί ὁ ἐχθρός ποιέω φανερός , ἔχω τίς πλέω εἰς ὁ ὁ βαρβείν λόγος · μετά δέ τετρακόσιοι ἀναδράω πρός τοσοῦτος ἀναγκάζω παρατάσσω στρατία , τρέμω πλέω ἢ πρότερος . ὁ γάρ μήτε πόλις , μήτε φρούριον , μήτε σύμμαχος , μήτε πρόσοδος κτάομαι , ἐννοέω τίς εἰμί , πρός οὗτος ἔχω πᾶς ἀναγκάζω πολεμέω , καί πλήν ὁ ἐρῆμος καί ὁ ἐκεῖ σπήλαιον , οὐδέ ὅποι καταφεύγω δύναμαι εὑρίσκω . καί γάρ Κέλα πόλις οὗτος καλέω λαμβάνω , εὐθύς αὐτός ἀποσπάω ὁ ἱερεύς εἶπον , ὅτι ὁ ὁ θεός ἐκεῖ Μένων ὁ ὁ Σαῦλος οὐ ὑπεξαρπάζω χείρ . ὁ δέ ἱερεύς οὗτος ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὁ ὁ Σαῦλος χείρ διαδράς , καί ὁ ἐν Νομβά γίγνομαι τραγῳδία ἀπαγγέλλω ὁ βασιλεύς , ὅτε καί ὁ πικρός ἐκεῖνος ῥήγνυμι φωνή · ἐγώ γάρ , φημί , εἰμί ὁ αἴτιος ὁ Ψυχή ὅλος ὁ οἶκος ὁ πατήρ σύ . ὥστε σύνειμι αὐτός διαπαντός οὐδείς ἕτερος , ἀλλά ἢ ὁ ἀθυμία ἐκεῖνος ὑπόμνησις εἰμί . Βλέπων γάρ εἰς αὐτός , ὁ ἀπώλεια ἐκεῖνος τοτός ἱερός · μνημονεύω δέ ὁ ἀπώλεια , καί ὁ τοσοῦτος