joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0415.3
ἡ ἀπάγουσα εἰς τὴν ζωήν · ὅτι δὲ οὐκ ἐν διὰ τῆς στενῆς ἐν εὐρυχωρίᾳ βαδίζει ποτέ , παντὶ πού δῆλον ἐστιν . Ὅπου γὰρ ἐπὶ τῶν ἐξωθεν ἀγῶνων οὐδὲς ἰδρώτων χωρὶς στεφάνων ἀνεθράστω , καὶ ταῦτα τῆς αὐτῆς φύσεως ἔχων κοινωνοῦντας τοὺς ἀνταγωνιστάς , ἔνθα πονηραὶ δυνάμεις ἡμῖν ἀνταπεροῦσι , πῶς ἐνὶ ὀλιγείας καὶ στενοχωρίας ἔκτος περιγενέσθαι τὴν μανίαν ; ἐκεῖνον ; e . Ἄλλὰ μέχρι τίνος ἀπὸ λογισμῶν ταῦτα ἐξετάζομεν , ἐξὼν ἐπὶ τοὺς μακαρίους καὶ γενναίους ἀθλητὰς καταφυγεῖν τοὺς ἐπὶ τῶν προτέρων γεγεννημένους χρόνων ; Ἐξέτασον γὰρ ἀπαντας τοὺς τότε ὀνομαστοὺς , καὶ πάντας , ἀπὸ τῶν ὀλιγείας ὀψεῖ παρρησίαν ἐσχηκότας πρὸς τὸν Θεόν . Καὶ εἰ βούλει γε , ἐπὶ τῶν τοῦ πρωτοπλάστου πρώτων ἔσωμεν παῖδα , τὸ ἄρονιόν τοῦ Χριστοῦ , τὸν Ἄβελ , τὸν ἡδικηκότα μὲν οὐδὲν , τὰ δὲ τῶν δεινότατα εἰργασμένων ὑπομείναντα . Ἡμεῖς μὲν γὰρ ἀμαρτιῶν τινῶμεν δίκας τοῖς πειρασμοῖς · ὁ δὲ δίκαιος ἐκεῖνος δι’ οὐδὲν ἑτέρου ἐκολάζετο , ἀλλ’ ἢ ὅτι δίκαιος ἦν . Καὶ ἕως μὲν οὐδὲν μέγα ἐπεδείκνυτο , ἐπεγίνωσκεν αὐτὸν ὁ ἀδελφός · ἐπειδὴ δὲ ἀπὸ τῆς ὕψους διελάμψε , καὶ τὴν φύσιν αὐτὴν ἠνύχασεν ὑπὸ τοῦ φθόνου πηρωθεῖς . Πόθεν οὖν οἶδας εἰ καὶ νῦν ἡ αὐτὴ αἰτία τὸν διάβολον ἡγεῖται , καὶ τοῦ βίου σου τὸ λαμπρὸν πρὸς τὴν μάχην αὐτὸν ταύτην ἐξεκαλέσατο ; Εἰ δὲ γελᾷς ταῦτα μοι τὰ ῥήματα , ἐπαινῶ μέν σε τῆς ταπεινοφροσύνης , οὐ μὴν τοῦ οὕτω διαχεισθαι παύσομαι . Εἰ γὰρ στέαρ προσενεγκὼν οὕτως εὐδοκήμασεν ἐκεῖνος , ὁ μηδὲν τῶν ἐξέων , ἀλλ’ ὅλον ἐαυτὸν ἀναθεὶς τῷ Θεῷ , πολλῷ μᾶλλον ἂν παρωξύνε καθ’ ἑαυτὸν τὸν ἐχθρόν . Ὁ δὲ Θεὸς συνεχώρησεν αὐτὴν ἐπιλαθεῖν οὐδὲ γὰρ τότε d τὸν φόνον γενέσθαι ἐκώλυσεν , ἀλλ’ ἀφήκεν εἰς τὰς τοῦ μειζοφόνου χεῖρας τὸν δίκαιον ἐμπέσειν , καὶ οὐκ ἐξήρπασε τὸν δι’ αὐτὸν καὶ τὴν εἰς αὐτὸν ἀναιρούμενον τιμήν · οὐδὲ γὰρ ἐβούλετο ἐλαττωθῆναι τοῦ · στεφάνους αὐτῷ διὰ τοῦτο μέχρι τέλους ἀφήκεν δραμεῖν αὐτὸν . Καὶ ποία κλᾶσις ὁ θάνατος ; φησίν . Εἴθω μὲν οὖν χαίρω ταύτην τὴν τιμωρίαν ὑπέμεινα νῦν . Ταῦτα λέγεις , ἀγαπητέ , νῦν , πρότερον δὲ πάντων τὸ πράγμα ἐδόκει εἶναι χαλεπώτατον , καὶ πάσης τι-μωρίας ἐλεεινότερον . Διὸ καὶ ἐν τῷ νόμῳ Μωϋσῆς οἱ τὰ μέγιστα ἡδικηκότες καὶ συγγνώμης μεῖζονα , ταύτην ὑπέχον τὴν κλᾶσιν . Καὶ παρὰ τοῖς ἐξωθεν νομοθέταις ἐτι καὶ νῦν οὐδαμῶς ἑτέρως κολάζονται πάντες , ὅσοιοιρ ἂν ἐπὶ τοῖς αἰσχίστοις e ἀλῶσι · χακοῖς · ἀλλ’ ὅμως τὰ αὐτὰ τοῖς παρανόμοις ὁ δίκαιος ἔπαγε . μᾶλλον δὲ καὶ πολλῷ χαλεπώτερα , ὅσω καὶ παρὰ ἀδελφικῆς δεδίας · [ 186 ] ἐδέξατο τὴν πληγήν . Τί δὲ ὁ Νῶε ; Καὶ γὰρ καὶ οὗτος δίκαιος καὶ τέλειος ἦν , καὶ πάντων διεφθαρμένων μόνος εὐηρέστησε τῷ Θεῷ , πάντων τῶν ἄλλων προσκεχωκότων αὐτῷ . Μυρίας μὲν οὖν ὀλιγείας ὑπέμεινε πολλάς καὶ κακάς . Οὐ γὰρ ἀπέθανεν οὕτως εὐθεῖς · καθάπερ ἐκεῖνος , οὐδὲ ἔπαθε τοῦτο , ὅ κούφον εἶναι σοι φαίνεται , ἀλλὰ μακρὰς ἠνείχετο ζωῆς , ἐν τοῖς τοιούτοις ἔτεσι τῶν ἀγνοροφούντων καὶ βαρυτάτῳ φροτῷ πειραζόμενος διαπαντὸς οὐδὲν ἀμείνον διαχειρόμενος . Καὶ τοῦτο αὐτῖκα μᾶλα ποιήσω σοι φανερὸν , πρότερον ἐκεῖνο εἰπών . Ἐνιαυτὸν ὅλον οὕτως δεσμιωτήριον ὀχήρας , δετημιχρόν ἐξὼν καὶ φοβερόν . Ἴνα γὰρ τὸ πλήθος ἀφῷ τῶν θηρίων καὶ τῶν ἐρπετῶν , οἷς τοσοῦτον συνέζησε χρόνον εἰς τοιαύτὴν
Lemmas: ὁ ἀπάγω εἰς ὁ ζωή · ὅτι δέ οὐ ἐν διά ὁ στενός ἐν εὐρυχωρία βαδίζω ποτός , πᾶς πού δῆλος εἰμί . ὅπου γάρ ἐπί ὁ ἐξωθεν ἀγών οὐδή ἰδρῶτος Χωρὶς στέφανος ἀνατρέφω , καί οὗτος ὁ αὐτός φύσις ἔχω κοινωνέω ὁ ἀνταγωνιστής , ἔνθα πονηρός δύναμις ἐγώ ανταπερους , πῶς ἐν ὀλιγείας καί στενοχωρία ἕκτος περιγίγνομαι ὁ μανία ; ἐκεῖνος ; e . ἀλλά μέχρι τίς ἀπό λογισμός οὗτος ἐξετάζω , ἔχω ἐπί ὁ μακάριος καί γενναῖος ἀθλητής καταφεύγω ὁ ἐπί ὁ πρότερος γεννάω χρόνος ; ἐξετάζω γάρ ἅπας ὁ τότε ὀνομαστός , καί πᾶς , ἀπό ὁ ὀλιγείας ὁράω παρρησία ἔχω πρός ὁ Θεός . καί εἰμί βούλομαι γε , ἐπί ὁ ὁ πρωτόπλαστος πρῶτος ἵζω παῖς , ὁ ἄρον ὁ Χριστός , ὁ Ἄβελ , ὁ ἡδικηκότα μέν οὐδείς , ὁ δέ ὁ δεινός ἐργάζομαι ὑπομένω . ἐγώ μέν γάρ ἁμαρτία τίνω δίκη ὁ πειρασμός · ὁ δέ δίκαιος ἐκεῖνος διά οὐδείς ἕτερος κολάζω , ἀλλά ἢ ὅτι δίκαιος εἰμί . καί ἠώς μέν οὐδείς μέγας ἐπιδείκνυμι , ἐπιγιγνώσκω αὐτός ὁ ἀδελφός · ἐπεί δέ ἀπό ὁ ὕψος διαλάμπω , καί ὁ φύσις αὐτός ἀναχάζομαι ὑπό ὁ φθόνος πηρόω . πόθεν οὖν οἶδα εἰμί καί νῦν ὁ αὐτός αἰτία ὁ διάβολος ἡγέομαι , καί ὁ βίος σύ ὁ λαμπρός πρός ὁ μάχη αὐτός οὗτος ἐκκαλέω ; εἰμί δέ γελάω οὗτος ἐγώ ὁ ῥῆμα , ἐπαινέω μέν σύ ὁ ταπεινοφροσύνη , οὖον μήv ὁ οὗτος διαχέω παύω . εἰμί γάρ στέαρ προσφέρω οὕτως εὐδοκέω ἐκεῖνος , ὁ μηδείς ὁ ἕξις , ἀλλά ὅλος ἑαυτοῦ ἀνατίθημι ὁ Θεός , πολύς μᾶλλον εἄν παροξύνω κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐχθρός . ὁ δέ θεός συγχωρέω αὐτός ἐπιλήθω οὐδέ γάρ τότε d ὁ φόνος γίγνομαι κωλύω , ἀλλά ἀφίημι εἰς ὁ ὁ μειζοφονος χείρ ὁ Δίκαιος ἐμπίπτω , καί οὐ ἐξαρπάζω ὁ διά αὐτός καί ὁ εἰς αὐτός ἀναιρέω τιμή · οὐδέ γάρ βούλομαι ἐλασσόω ὁ · στέφανος αὐτός διά οὗτος μέχρι τέλος ἀφίημι τρέχω αὐτός . καί ποῖος κλάσις ὁ θάνατος ; φημί . Εἴθω μέν οὖν χαίρω οὗτος ὁ τιμωρία ὑπομένω νῦν . οὗτος λέγω , ἀγαπητός , νῦν , πρότερος δέ πᾶς ὁ πράγμα δοκέω εἰμί χαλεπός , καί πᾶς τιμωρία ἐλεεινός . Διὸ καί ἐν ὁ νόμος Μωϋσῆς ὁ ὁ μέγας ηδικηκοαιρεω καί συγγνώμη μείζων , οὗτος ὑπέχω ὁ κλάσις . καί παρά ὁ ἐξωθεν νομοθέτης ἔτι καί νῦν οὐδαμῶς ἑτέρως κολάζω πᾶς , ὅσος εἄν ἐπί ὁ αἰσχρός e ἀλέω · χάσκω · ἀλλά ὅμως ὁ αὐτός ὁ παράνομος ὁ δίκαιος ἐπάγω . μᾶλλον δέ καί πολύς χαλεπός , ὅσος καί παρά αδελφικός δείδω · [ 186 ] δέχομαι ὁ πληγή . τις δέ ὁ Νῶε ; καί γάρ καί οὗτος δίκαιος καί τέλειος εἰμί , καί πᾶς διαφθείρω μόνος εὐαρεστέω ὁ Θεός , πᾶς ὁ ἄλλος προσχώννυμι αὐτός . Μυρίας μέν οὖν ὀλιγείας ὑπομένω πολύς καί κακός . οὖον γάρ ἀποθνῄσκω οὕτως εὐθύς · καθάπερ ἐκεῖνος , οὐδέ πάσχω οὗτος , ὅς κοῦφος εἰμί σύ φαίνω , ἀλλά μακρός ἀνέχω ζωή , ἐν ὁ τοιοῦτος ἔτος ὁ αγνοροφεω καί βαρύς φροτῷ πειράζω διαπαντός οὐδείς ἀμείνων διαχειρέω . καί οὗτος αὐτίκα μῆλον ποιέω σύ φανερός , πρότερος ἐκεῖνος εἶπον . Ἐνιαυτός ὅλος οὕτως δεσμιωτήριον ὀχήρας , δετημιχρω ἔχω καί φοβερός . ἵνα γάρ ὁ πλήθος ἀφίημι ὁ θηρίον καί ὁ ἑρπετόν , ὅς τοσοῦτος συζώ χρόνος εἰς τοιοῦτος