ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0386.1
[ 154 ] ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΙΝΕΤΙΚΟΣ
Lemmas: [ 154 ] ὁ αὐτός Λόγος παραινετικός
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0386.2
ΠΡΟΣ ΣΤΑΓΕΙΡΙΟΝ ΑΣΚΗΤΗΝ ΔΑΙΜΟΝΩΝΤΑ .
Lemmas: προς ΑΣ ἀσκητής ΑΔ .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0386.3
ΛΟΓΟΣ ΠΡΩΤΟΣ * .
Lemmas: Λόγος ΠΡΩΤΟΣ * .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0386.4
α' . Ἔθει μὲν ἡμᾶς , ὦ φίλτατε πάντων ἐμοὶ Σταγείριε , καὶ παρεῖναι σοι νῦν καὶ συνδιαταλαιπωρεῖσθαι , καὶ λόγῳ παρακαλοῦντα , καὶ ἔργῳ διακονοῦμενον , καὶ τὰ ἄλλα πάντα συλλαμβάνοντα , μέρος τι τῆς ἀθυμίας
Lemmas: ὅς . ἔθος μέν ἐγώ , εἰμί φίλος πᾶς ἐγώ Σταγείριε , καί πάρειμι σύ νῦν καί συνδιαταλαιπωρέω , καί λόγος παρακαλέω , καί ἔργον διακονέω , καί ὁ ἄλλος πᾶς συλλαμβάνω , μέρος τίς ὁ ἀθυμία
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0387.1
ἐπικοιου<sup>a</sup>ζειν . ὅσον ἡμῖν δυνατὸν ἦν · ἐπεὶδὴ δὲ ἡ τοῦ σώματος ἀσθένεια , καὶ τὸ κατασκήψαν τῇ κεφαλῇ καὶὸν οἴκοι μένενς καταναγχάσας , διακοινὰν τοσούτον ἔχουσαν κέρδος ἡμᾶς ἀφείλετο , ὅπερ ἐστὶν 155 ὑπόλοιπον καὶ πρὸς παραμυθίαν τὴν σὴν , καὶ πρὸς ὠφέλειαν τὴν ἡμετέραν , τοῦτο κατὰ δύναμιν εἰπεῖναι οὐκ ὀκνήσομεν <sup>b</sup> . Ἴσως μὲν γὰρ ἔσται τι πλέον , πρὸς τὸ τὰ παρόντα σε φέρειν γενναίως · ἂν δὲ ἄρα μηδὲν τι τοιούτον ἀνύσωμεν , τὸ γοῦν τῶν εἰς ἡμᾶς ἡκόντων ἐλλείφθαι μηδὲν , ῥᾷον ἡμᾶς διακεισθαι ποιήσει τοῦ λοιποῦ . Ὁ γὰρ ἅπαντα ἀναπληρώσας , ὅσαπερ ἂν οἴηται <sup>c</sup> πρὸς λύσιν φέρειν τῶν κατεχόντων ἀνιαρῶν , χὰν μηδὲν περάνῃ , τῆς γοῦν ἀπὸ τῶν λογισμῶν αἰτίας ἀφεῖται , καὶ τὸ τῶν ἐγχειλήτων ἄχος ἀποθέμενος , τὸ τῆς ἀθυμίας φέρειν ἀναγκάζεται μόνον . Εἰ μὲν οὖν τῶν εὐδοκιμοῦντων παρὰ Θεῷ καὶ μεγάλα δυναμένων ἐτύχανον ὑμ , οὐχ ἂν διελπίον δεόμενος καὶ ἰκετεύων ὑπὲρ τῆς τιμίας ἐμοὶ κεφαλῆς · ἐπειδὴ δὲ με τὴν παρρησίαν ἐκείνην καὶ τὴν ἰσχὺν τὸ τῶν ἁμαρτημάτων πλήθος παρήρπασεν , τὴν διὰ ῥημάτων παράκλησιν πειράσομαι σοι προσάγειν . Καὶ γὰρ ἐπὶ τῶν τὰ σώματα χαρμόντων , ἰατρῶν μὲν ἀφανισαὶ τὰς ἀλγηδόνας καὶ πᾶσαι τὴν νόσον , τὸ δὲ παρακαλεῖν οὐδὲ τῶν οἰκετῶν οἱ περὶ τὴν θεραπείαν ὄντες ἀφήρηνται , ἀλλ’ οὗτοι μάλιστα εἰσιν οἱ τοὺς πολλὺς ὑπὲρ τούτων ἀναλίσκοντες λόγους , ὅταν εὖναι <sup>d</sup> τοὺς κεχτημένους αὐτοὺς τύχαιιν ὄντες . Ἄν μὲν γὰρ ἡ λεχθῆ παρ’ ἡμῶν τὸ δυνάμενον σδὲσαι τὴν ἑκμερον ταύτην ὀδύνην , ἄπερ εὐχόμεθα γέγονεν · ἂν δὲ μηδὲν εὐρώμεν φλύεξεσθαι τοιοῦτο <sup>e</sup> , τῆς γοῦν προθυμίας ἡμᾶς ἀποδέξεσται πάντως ὁ κελεύσας διὰ τοῦ μακαρίου Παύλου κλαίειν μετὰ κλαίοντων καὶ συνἀπτεσθαι τοὺς ταπεινούς .
Lemmas: ἐπικοιου<sup>a</sup>ζειν . ὅσος ἐγώ δυνατός εἰμί · ἐπειδή δέ ὁ ὁ σῶμα ἀσθένεια , καί ὁ κατασκήπτω ὁ κεφαλή καίω οἴκοι μένω καταναγκάζω , διακοινεω τοσοῦτος ἔχω κέρδος ἐγώ ἀφαιρέω , ὅσπερ εἰμί 155 ὑπόλοιπος καί πρός παραμυθία ὁ σός , καί πρός ὠφέλεια ὁ ἡμέτερος , οὗτος κατά δύναμις ἔπειμι οὐ ὀκνέω <sup>b</sup> . ἴσος μέν γάρ εἰμί τίς πλέω , πρός ὁ ὁ πάρειμι σύ φέρω γενναῖος · εἄν δέ ἄρα μηδείς τίς τοιοῦτος ἀνύω , ὁ γοῦν ὁ εἰς ἐγώ ἥκω ἐλλείπω μηδείς , ῥᾳδίως ἐγώ διάκειμαι ποιέω ὁ λοιπός . ὁ γάρ ἅπας ἀναπληρόω , ὅσος εἄν οἴομαι <sup>c</sup> πρός λύσις φέρω ὁ κατέχω ἀνιαρός , χήν μηδείς περαίνω , ὁ γοῦν ἀπό ὁ λογισμός αἴτιος ἀφίημι , καί ὁ ὁ εγχειλητη ἄχος ἀποτίθημι , ὁ ὁ ἀθυμία φέρω ἀναγκάζω μόνος . εἰμί μέν οὖν ὁ ευδοκιμώ παρά Θεός καί μέγας δύναμαι τυχάνω ὑμ , οὐ εἄν διελπίον δήω καί ἱκετεύω ὑπέρ ὁ τίμιος ἐγώ κεφαλή · ἐπεί δέ ἐγώ ὁ παρρησία ἐκεῖνος καί ὁ ἰσχύς ὁ ὁ ἁμάρτημα πλήθος παραρπάζω , ὁ διά ῥῆμα παράκλησις πειράζω σύ προσάγω . καί γάρ ἐπί ὁ ὁ σῶμα χάρμων , ἰατρός μέν ἀφανίζω ὁ ἀλγηδών καί πᾶς ὁ νόσος , ὁ δέ παρακαλέω οὐδέ ὁ οἰκέτης ὁ περί ὁ θεραπεία εἰμί ἀφαιρέω , ἀλλά οὗτος μάλιστα εἰμί ὁ ὁ Πόλλυς ὑπέρ οὗτος ἀναλίσκω λόγος , ὅταν εὐνή <sup>d</sup> ὁ κτάομαι αὐτός τύχη εἰμί . ἄν μέν γάρ ὁ λέγω παρά ἐγώ ὁ δύναμαι σδὲσαι ὁ ἑκμερον οὗτος ὀδύνη , Ἄπερ εὔχομαι γίγνομαι · εἄν δέ μηδείς εὑρίσκω φλύσσω τοιοῦτος <sup>e</sup> , ὁ γοῦν προθυμία ἐγώ ἀποδείκνυμι πάντως ὁ κελεύω διά ὁ μακάριος Παῦλος καλέω μετά καλέω καί συνάπτω ὁ ταπεινός .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0387.2
Δοκεῖ μὲν οὖν μία σοι τῆς ἀθυμίας ὑπόθεσις εἶναι τοῦ πονηροῦ τούτου δαιμόνος ἡ μανία · πολλὰ δὲ ἂν εὑροὶ τις ἐφεξῆς τὰ ἀπὸ τῆς βίης ταύτης τιχτομένα λυπηρά . Καὶ ταῦτα οὐχ ἀπ’ ἐμαυτοῦ λέγω νῦν , ἀλλ’ ἐξ ὧν ἀπόδυρομένου σου πολλάκις ἠκούσα πρὸς ἡμᾶς , ἧνίκα σὺν ἡμῖν ἦσθα · καὶ πρῶτον μὲν τὸ βιωτικώτερον ζῶντα τὸν ἐμπροσθεν χρόνον μηδὲν τοιούτο παθεῖν , ἀλλ’ ἧνίκα ἐσταύρωσας τῷ κόσμῳ σαυτὸν , τὴν καὶτα αἰσθήσιν τῆς νόσου λαδεῖν , ἰκανὸν θορυβῆσαι <sup>f</sup> καὶ εἰς ἀμηχανίαν ἐμβαλεῖν · δεύτερον δὲ τὸ πολλοὺς μὲν καὶ τρωφῶντας τῶν τὰ αὐτὰ σοι νενοσηκότων , μικρὸν χαρτερήσαντας χρόνον , ταύτας ἀπαλλαγῆναι τῆς ἀρρώστιας , καὶ οὕτως εἰς τελείαν ὑγίειαν ἐπανελθεῖν , ὡς καὶ ὁμιλῆσαι γάμοις , καὶ πατέρας γενέσθαι παίδων πολλῶν , καὶ τῶν ἡδῶν τοῦ παρόντος · ἀπολαῦσαι βίου , καὶ μηδὲν τοιούτο πάλιν παθεῖν · σὲ δὲ τοσούτον ἔλχοντα χρόνον ἐν νηστείαις καὶ παννυχίαις καὶ τῇ λειπῇ σκληραγωγίᾳ , μηδεμίαν λύσιν εὕρεσθαι τῶν κατεχόντων δεινῶν · τρίτον πρὸς τούτοις , τὸ τὸν Σιων ἐκεῖνον τοσαύτην ἐν ἄλλοις ἀνδράσι δύναμιν ἐπιδειξάμενον , μηδὲν ἐπὶ τῆς σῆς ἀγάπης δυνηθῆναι πράξαι τοιούτο , μῆτε ἐκείνον , μῆτε τοὺς μετ’ ἐκείνου <sup>g</sup> , καὶ ταῦτα δυνατωτέρους ὄντας αὐτοῦ , ἀλλὰ 156 πάντας ὁμοίως ἐρυθριάσαντας ἀπελθεῖν . Μετὰ δὲ τούτων καὶ ἑτέρως σφόδρα ἔφης ἀλγεῖν , ὅτι οὕτω σοὺ τῆς ψυχῆς ἡ
Lemmas: δοκέω μέν οὖν εἷς σύ ὁ ἀθυμία ὑπόθεσις εἰμί ὁ πονηρός οὗτος δαίμων ὁ μανία · πολύς δέ εἄν εὑρίσκω τις ἐφεξῆς ὁ ἀπό ὁ βίαιος οὗτος τίκτω λυπηρός . καί οὗτος οὐ ἀπό ἐμαυτοῦ λέγω νῦν , ἀλλά ἐκ ὅς ἀποδύρομαι σύ πολλάκις ἥκω πρός ἐγώ , ἡνίκα σύν ἐγώ εἰμί · καί πρῶτος μέν ὁ βιωτικός ζῶ ὁ ἔμπροσθεν χρόνος μηδείς τοιοῦτος πάσχω , ἀλλά ἡνίκα σταυρόω ὁ κόσμος σαυτοῦ , ὁ Κάιτα αἴσθησις ὁ νόσος λάδομαι , ἱκανός θορυβέω <sup>f</sup> καί εἰς ἀμηχανία ἐμβάλλω · δύο δέ ὁ πολύς μέν καί τρωφῶντας ὁ ὁ αὐτός σύ νοσέω , μικρός καρτερέω χρόνος , οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ αρρώστια , καί οὕτως εἰς τέλειος ὑγίεια ἐπανέρχομαι , ὡς καί ὁμιλέω γάμος , καί πατήρ γίγνομαι παῖς πολύς , καί ὁ Ἠδωνός ὁ πάρειμι · ἀπολαύω βίος , καί μηδείς τοιοῦτος πάλιν πάσχω · σύ δέ τοσοῦτος ελχοειντα χρόνος ἐν νηστεία καί παννυχία καί ὁ λείπω σκληραγωγία , μηδείς λύσις εὑρίσκω ὁ κατέχω δεινός · τρίτος πρός οὗτος , ὁ ὁ σιώ ἐκεῖνος τοσοῦτος ἐν ἄλλος ἀνήρ δύναμις ἐπιδείκνυμι , μηδείς ἐπί ὁ σός ἀγάπη δύναμαι πράσσω τοιοῦτος , μήτε ἐκεῖνος , μήτε ὁ μετά ἐκεῖνος <sup>g</sup> , καί οὗτος δυνατός εἰμί αὐτός , ἀλλά 156 πᾶς ὁμοίως ἐρυθριάω ἀπέρχομαι . μετά δέ οὗτος καί ἑτέρως σφόδρα φημί ἀλγέω , ὅτι οὗτος σύ ὁ Ψυχή ὁ
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0387.4
Ἐπειδὴ γὰρ ἐπεπτήσθ σοι τῇ ψυχῇ περὰ τὴν ἀρχὴν ὁ μαιρὸς δαίμων ἐκεῖνος , καὶ μεταξὺ πάντων εὐχόμενον κατέβαλεν , οὐχ ἔτυχον μὲν παρῶν ( καὶ χάριν ἔχω τῷ φιλανθρώπῳ Θεῷ ) , ἔμαθον δὲ ἀπαντα μετὰ ἀκριβείας , ὡπερανεί παρῶν . Ὁ γὰρ ἐμὸς φίλος καὶ σὸς Θεόφιλος ὁ Ἐφέσιος ἐλθὼν , πάντα μοι σαφῶς διηγήσατο , τὴν στρέβλωσιν τῶν χειρῶν , τὴν διαστροφὴν τῶν ὀφθαλμῶν , τὸν ἀπὸ τοῦ στόματος ἀφρὸν , τὴν ἀποτρόπαιον καὶ ἀσημον ἐκείνην φωνήν , τὸν τοῦ σώματος τρὸμον , τὴν ἀναίσθησιν τὴν ἐπὶ πολὺ , τὸ δναρ τὸ κατὰ τὴν νύκτα ἐκείνην φανέν · ἄχριον γὰρ τινὰ ὑν βορβορὴ πολυειδὴς πολλῷ συνεχὲς ἐπιπτηδὲν σοι καὶ προσαπλάκτειν ἔφη · εἶτα τὸν παρακαθεύδοντα ὑπὸ τῆς δόξως ταραχθέντα , διεγερθῆναι τε , καὶ πάλιν σε κινούμενον ὑπὸ τοῦ δαιμόνος εὑρεῖν .
Lemmas: ἐπεί γάρ πίπτω σύ ὁ Ψυχή περάω ὁ ἀρχή ὁ Μάιρος δαίμων ἐκεῖνος , καί μεταξύ πᾶς εὔχομαι καταβάλλω , οὐ τυγχάνω μέν πηρός ( καί χάρις ἔχω ὁ φιλάνθρωπον Θεός ) , μανθάνω δέ ἅπας μετά ἀκρίβεια , ὡπερανεί πηρός . ὁ γάρ ἐμός φίλος καί σός Θεόφιλος ὁ Ἐφέσιος ἔρχομαι , πᾶς ἐγώ σαφῶς διηγέομαι , ὁ στρέβλωσις ὁ χείρ , ὁ διαστροφή ὁ ὀφθαλμός , ὁ ἀπό ὁ στόμα ἀφρός , ὁ ἀποτρόπαιος καί ἄσημος ἐκεῖνος φωνή , ὁ ὁ σῶμα τρόμος , ὁ ἀνίημι ὁ ἐπί πολύς , ὁ δν ὁ κατά ὁ νύξ ἐκεῖνος φαίνω · ἀχρεῖος γάρ τις ἀνά βορβορεὺς πολυειδής πολύς συνεχής ἐπιπτηδὲν σύ καί προσαπλάκτειν φημί · εἶτα ὁ παρακαθεύδω ὑπό ὁ δόξις ταράσσω , διεγείρω τε , καί πάλιν σύ κινέω ὑπό ὁ δαίμων εὑρίσκω .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0387.5
β’ . Ἐπειδὴ οὖν ταῦτα ἀπηγγέλειν ἐκεῖνος , τοσαύτην ἡμῖν κατέχε τὴν ἀχλύν , ὡση ὁ δαίμων οὗτος τῇ 157 ἀγάπῃ τῇ σῇ . Ὡς δὲ μετὰ πολὺν ἀνῆνεγκα χρόνον , οὐδὲν ἐμοὶ λοιπὸν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ δεινῶν ἐδόκει εἶναι
Lemmas: βε . ἐπεί οὖν οὗτος ἀπαγγέλλω ἐκεῖνος , τοσοῦτος ἐγώ κατέχω ὁ ἀχλύς , ὠθέω ὁ δαίμων οὗτος ὁ 157 ἀγάπη ὁ σός . ὡς δέ μετά πολύς ἀναφέρω χρόνος , οὐδείς ἐγώ λοιπός ὁ ἐν ὁ κόσμος οὗτος δεινός δοκέω εἰμί
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0391.1
οὐδὲν ἂν εἴποιμι a ( παντὶ γὰρ δῆλόν ἐστι ) , δεῖ δὲ τὸν ὑπὲρ τῶν μετὰ ταῦτα δούναί λόγον .
Lemmas: οὐδείς εἄν εἶπον a ( πᾶς γάρ δῆλος εἰμί ) , δεῖ δέ ὁ ὑπέρ ὁ μετά οὗτος δίδωμι λόγος .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0394.2
πεπορνευκότος , κελεύει τὸν τοιούτον παραδοθῆναι τῷ σατανᾷ εἰς ὀλεθρον τῆς σαρκός , ἵνα τὸ πνεῦμα σωθῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ . Καὶ τοὺς αὐτοὺς πάλιν ὑπὲρ τῶν ἀναξίως τῆς μυστηρίας κοινονοῦντων διαλεγόμενος , Διὰ τοῦτο , φησι , πολλοὶ ἐν ὑμῖν ἀσθενεῖς καὶ ἀρρώστοι , καὶ κοιμῶνται ἰκανοὶ . Εἰ γὰρ ἑαυτοὺς ἐκρίνομεν , οὐχ ἄν ἐκρινόμεθα · κρινόμενοι δὲ ὑπὸ Κυρίου παιδευόμεθα , ἵνα μὴ σὺν τῷ κόσμῳ κατακριθῶμεν . Εἰδὲς φιλανθρωπίαν ἀφατόν , καὶ πλοῦτον χρηστότητος ἀπειρον ; εἰδὲς πῶς ἅπαντα πράττει καὶ πραγματεύεται ὁ Θεός , ἵνα καὶ ἀμαρτάνοντες δυνήσωμεν πραιοτέραν τῆς ὀφειλομένης ὑποστῆναι τὴν κόλασιν , ἢ καὶ ἀπαλλαγῆναι τέλεον ;
Lemmas: πορνεύω , κελεύω ὁ τοιοῦτος παραδίδωμι ὁ Σατανᾶς εἰς ὄλεθρος ὁ σάρξ , ἵνα ὁ πνεῦμα σῴζω ἐν ὁ ἡμέρα ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός . καί ὁ αὐτός πάλιν ὑπέρ ὁ ἀνάξιος ὁ μυστήριος κοινόω διαλέγω , Ζεύς οὗτος , φημί , πολύς ἐν σύ ἀσθενής καί ἄρρωστος , καί κοιμάω ἱκανός . εἰμί γάρ ἑαυτοῦ κρίνω , οὐ ἄν κρίνω · κρίνω δέ ὑπό κύριος παιδεύω , ἵνα μή σύν ὁ κόσμος κατακρίνω . ἀνάκλεις φιλανθρωπία ἁφάω , καί πλοῦτος χρηστότης ἤπειρος ; ἀνάκλεις πῶς ἅπας πράσσω καί πραγματεύομαι ὁ Θεός , ἵνα καί ἁμαρτάνω δύναμαι πραίος ὁ ὀφείλω ὑφίστημι ὁ κόλασις , ἢ καί ἀπαλλάσσω τελέω ;
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0394.3
δ . Εἰ δὲ λέγοι τις , τίνος οὖν ἑνεκεν οὐ τινὲς ἀρχῆς ἀπατήσαντα ἠφάνισε ; καὶ τοῦτο σφόδρα χηδόμενος ἡμῶν . Εἰ μὲν γὰρ πρὸς βίαν ὁ μιᾶρὲς ἐκεῖνος ἐκράτει , ἑχεν ἄν τινα λόγον τὸ ζητούμενον · εἰ δὲ ταύτης μὲν ἀφέχεται τῆς δυνάμεως , πειθὼν δὲ μόνον ( τὸ μὴ πειθόμενον δὲ ἐφ’ ἡμῖν ) , τίνος ἑνεκεν τῆς εὐδοχίας τὴν πρόφασιν περιαιρεῖς , καὶ τὴν τῶν στεφάνων ἐκκόπτησις ὑπόθεσιν ; Πρὸς δὲ τούτοις εἰ μὲν εἴδως αὐτὸν ἀκαταγώνιστον ὄντα , καὶ πάντων μέλλοντα κρατεῖν , εἴτα ἀφήκεν , ἦν μὲν οὐδὲ οὕτως ἄξιον ὑπὲρ τούτων ἀπορεῖν · καὶ γὰρ καὶ τότε παρ’ ἡμᾶς ἐγίνετο τὸ κρατεῖν ἐκεῖνον καὶ νικᾶν τοὺς οὐ βιαζομένους , ἀλλ’ ἐχόντας ὑποκλινομένους αὐτῷ · πλὴν ἀλλ’ ὅμως οὐδὲ τοῦτο ἠρξασεν ἄν τοὺς βουλομένους ἀγνώμονεῖν . Εἰ δὲ πολλοὶ μὲν εἰσὶν οἱ περιγενόμενοι τῆς ἐκεῖνου δυνάμεως ἤδη , πολλοὶ δὲ οἱ περιεσόμενοι πάλιν , τί τοὺς μέλλοντας εὐδοκίμεεν , καὶ λαμπρὰν ἐπιδεικνυσθαι νίκην , τοσαύτης ἀποστερεῖς τιμῆς ; Διὰ τοῦτο γὰρ εἴασεν , ἵνα αὐτὸν καταδάλῃσιν οἱ πρότερον ἠττηθέντες ὑπ’ αὐτοῦ · ὁ πᾶσας αὐτῷ κολάσεως μεῖζον , καὶ πρὸς ἑσχάτην κατάκρισιν ἄγαγεν ἰκανόν . Ἄλλ’ οὐ πάντες αὐτοῦ περιέσονται , φησι .
Lemmas: δ . εἰμί δέ λέγω τις , τίς οὖν ἕνεκα οὖον τις ἀρχή ἀπατάω ἀφανίζω ; καί οὗτος σφόδρα κήδω ἐγώ . εἰμί μέν γάρ πρός βία ὁ μιαρός ἐκεῖνος κρατέω , ἔχω ἄν τις λόγος ὁ ζητέω · εἰμί δέ οὗτος μέν ἀπέχω ὁ δύναμις , πειθώ δέ μόνος ( ὁ μή πείθω δέ ἐπί ἐγώ ) , τίς ἕνεκα ὁ ευδοχιος ὁ πρόφασις περιαιρέω , καί ὁ ὁ στέφανος ἐκκόπτησις ὑπόθεσις ; πρός δέ οὗτος εἰμί μέν οἶδα αὐτός ἀκαταγώνιστος εἰμί , καί πᾶς μέλλω κρατέω , εἴτα̅ ἀφίημι , εἰμί μέν οὐδέ οὕτως ἄξιος ὑπέρ οὗτος ἀπορέω · καί γάρ καί τότε παρά ἐγώ γίγνομαι ὁ κρατέω ἐκεῖνος καί νικάω ὁ οὖον βιάζομαι , ἀλλά ἔχω ὑποκλίνομαι αὐτός · πλήν ἀλλά ὅμως οὐδέ οὗτος ἀράσσω ἄν ὁ βούλομαι ἀγνωμονέω . εἰμί δέ πολύς μέν εἰμί ὁ περιγίγνομαι ὁ ἐκεῖνος δύναμις ἤδη , πολύς δέ ὁ περιέννυμι πάλιν , τίς ὁ μέλλω εὐδοκιμέω , καί λαμπρός ἐπιδείκνυμι Νίκη , τοσοῦτος ἀποστερέω τιμή ; Ζεύς οὗτος γάρ ἐάω , ἵνα αὐτός καταδάλῃσιν ὁ πρότερος ἠττηθέντες ὑπό αὐτός · ὁ πᾶος αὐτός κόλασις μείζων , καί πρός ἔσχατος κατάκρισις ἄγω ἱκανός . ἄλλος οὖον πᾶς αὐτός περίειμι , φημί .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0394.4
Καὶ τί τοῦτο πρὸς τὸ λεγόμενον ; Πολλῷ γὰρ δικαιότερον τοὺς μὲν γενναίως λαμβάνειν ἀφορμὰς , ἐν αἷς τὴν προαίρεσιν ἐπιδείξονται τὴν αὐτῶν , τοὺς δὲ οὐ τοιούτους ἀπὸ τῆς [ 163 ] οἰκείας κολάζεσθαι ρόθυμίας , ἢ διὰ τούτους ἐκείνους ἐπηρεάζεσθαι . Νῦν μὲν γὰρ ὁ φαῦλος , χὰν ἀδικῆται , οὐ παρὰ τὸν ἀνταγωνιστήν , ἀλλὰ παρὰ τὴν αὐτοῦ νοῦθελαν χρατοῦμενον · καὶ τοῦτο δηλοῖ τὸ πλήθος τῶν νικῶντων αὐτόν · τότε δὲ οἱ σπουδαῖοι · διὰ τοὺς φαύλους ἐπηρεάσθησαν e , οὐχ ἑχοντες ὅπου τῇ ἀνδρείᾳ χρήσονται δι’ ἐκείνους · καὶ ἐγένετο παρόμοιον , ὡσπερ ἄν εἰ τις ἀγυνοθέτης ἀθλητὰς ἑχων δύο , τὸν μὲν καὶ συμπλακῆναι ἑτοιμον τῷ ανταγωνιστῇ , καὶ χαρτερίαν ἐπιδείξασθαι πολλήν , καὶ στέφανον ἀναβᾶσθαι , τὸν δὲ τῆς ταλαιπωρίας ἐκείνης ἀργίαν προτιμῶντα καὶ τρυφήν , λαβὼν ἐκ μέσου τὸν ανταγωνιστήν , ἀμφοτέρους ἀπράκτους ἐκπέμψειε παρ’ αὐτοῦ .
Lemmas: καί τίς οὗτος πρός ὁ λέγω ; πολλός γάρ Δίκαιος ὁ μέν γενναῖος λαμβάνω ἀφορμή , ἐν ὅς ὁ προαίρεσις ἐπιδείκνυμι ὁ αὐτός , ὁ δέ οὖον τοιοῦτος ἀπό ὁ [ 163 ] οἰκεῖος κολάζω ροθυμιαω , ἢ διά οὗτος ἐκεῖνος ἐπηρεάζω . νῦν μέν γάρ ὁ φαῦλος , χήν ἀδικέω , οὖον παρά ὁ ἀνταγωνιστής , ἀλλά παρά ὁ αὐτός νουθελω χρατουμενω · καί οὗτος δηλόω ὁ πλήθος ὁ νικάω αὐτός · τότε δέ ὁ σπουδαῖος · διά ὁ φαῦλος ἐπαίρω e , οὐ ἔχω ὅπου ὁ ἀνδρεῖος χράω διά ἐκεῖνος · καί γίγνομαι παρόμοιος , ὡς ἄν εἰμί τις αγυνοθετεω ἀθλητής ἔχω δύο , ὁ μέν καί συμπλέκω ἑτοῖμος ὁ ἀνταγωνιστής , καί καρτερία ἐπιδείκνυμι πολύς , καί στέφανος ἀναβαίνω , ὁ δέ ὁ ταλαιπωρία ἐκεῖνος ἀργία προτιμάω καί τρυφή , λαμβάνω ἐκ μέσος ὁ ἀνταγωνιστής , ἀμφότερος ἄπρακτος ἐκπέμπω παρά αὐτός .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0395.2
Καὶ τί λέγω τοῦ Κάιν τὴν τιμωρίαν , ἀνδρὸς ἑνός , ὅπου γε καὶ ὁ κατακλυσμός , ἔνθα τοσούτων ἀνθρώπων ἀπόλειτα δύναται ἂν ἡμῖν ἐμφανίζῃ τὴν χρηστοσύνην τοῦ Θεοῦ ; Πρῶτον μὲν γὰρ οὐχ ἀπλῶς οὐδὲ ἀπροσδοκήτως ἐπήγαγεν ἐκεῖνα τὰ δεινὰ , ἀλλὰ καὶ προεῖπε ἑ’ , καὶ οὐ πρὸ χρόνου βραχέος , ἀλλὰ καὶ πρὸ εἴκοσι ἐτῶν καὶ ἑαυτόν . Ἐπειτα , ἵνα μὴ διὰ τὸ μήκους τῆς προφητείας [ 165 ] εἰς λήθην ἐμπέσωσι καὶ ραθυμίαν , παρεσκευάσατο τὴν κιβωτὸν τεκταινεῖσθαι κατ’ ὀφθαλμοὺς ἐκείνων αὐτῶν , πάσης φωνῆς λαμπρότερον βούσαν τοῦ Θεοῦ τὴν ἀπειλήν . Ὁ μὲν γὰρ Κάιν ἐξέπεσεν ἤδη τῆς τῶν ἀνθρώπων διανοίας , ἐκεῖνη δὲ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν κειμένη , συνεχῶς τῶν ἀπειληθέντων τὴν μνήμην διήγειρεν . Ἄλλ’ οὐδὲ οὕτως ἐσωφρονίσθησαν , ἀλλ’ ἐπέμενον προκαλούμενοι καὶ ἐλαχόντες καθ’ ἑαυτῶν τὰ κακά . Ὁ γὰρ Θεὸς οὔτε ἀπειλήσας κατακλυσμὸν οὔτε ἐπάγαγεν θηλήσεις , ὥσπερ οὐδὲ τὴν γένεσιν αὐτῶν , ἀλλὰ πάντων ἡμεῖς αἴτιοι τοῦτων · ὅπερ καὶ σοφώτατος τις συνιδὼν ἔλεγεν ὅτι , Ὁ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν , οὐδὲ τέρεπται ἐπ’ ἀπωλείᾳ ζῴων . Καὶ αὐτὸς δὲ διὰ τοῦ προφήτου οὕτως φησίν · Μὴ γὰρ θελήσω τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ , ὡς τὸ ἐπιστρέφαι καὶ ζῆν αὐτόν . Ὅταν δὲ μὴ ἐπιστραφῶμεν , τὴν ἀπόλειαν καὶ τὸν θάνατον ἡμεῖς καθ’ ἑαυτῶν ἐπάγομεν , οὐχ ὁ μὴ βουλόμενος ἡμᾶς ἀπολέσαι Θεός , καὶ τὴν τοῦ διαβόλου φυγεῖν ἑ’ ὅδὸν ὑποδεικνύς . Ἄρ’
Lemmas: καί τίς λέγω ὁ Κάϊς ὁ τιμωρία , ἀνήρ εἷς , ὅπου γε καί ὁ κατακλυσμός , ἔνθα τοσοῦτος ἄνθρωπος ἀπολίτης δύναμαι εἄν ἐγώ ἐμφανίζω ὁ χρηστοσύνη ὁ Θεός ; Πρῶτος μέν γάρ οὐ ἀπλόος οὐδέ ἀπροσδόκητος ἐπάγω ἐκεῖνος ὁ δεινός , ἀλλά καί προεῖπον εἰ , καί οὖον πρό χρόνος βραχύς , ἀλλά καί πρό εἴκοσι ἔτος καί ἑαυτοῦ . ἔπειτα , ἵνα μή διά ὁ μῆκος ὁ προφητεία [ 165 ] εἰς λήθη ἐμπίπτω καί ῥᾳθυμία , παρασκευάζω ὁ κιβωτός τεκταίνομαι κατά ὀφθαλμός ἐκεῖνος αὐτός , πᾶς φωνή λαμπρός βουω ὁ Θεός ὁ ἀπειλή . ὁ μέν γάρ Κάϊς ἐκπίπτω ἤδη ὁ ὁ ἄνθρωπος διάνοια , ἐκεῖνος δέ πρό ὁ ὀφθαλμός αὐτός κεῖμαι , συνεχῶς ὁ ἀπειλέω ὁ μνήμη διεγείρω . ἄλλος οὐδέ οὕτως σωφρονίζω , ἀλλά ἐπιμένω προκαλέω καί λαγχάνω κατά ἑαυτοῦ ὁ κακός . ὁ γάρ θεός οὔτε ἀπειλέω κατακλυσμός οὔτε ἐπάγω θηλέω , ὥσπερ οὐδέ ὁ γένεσις αὐτός , ἀλλά πᾶς ἐγώ αἴτιος τοῦτις · ὅσπερ καί σοφός τις σύν-εἶδον λέγω ὅτι , ὁ θεός θάνατος οὐ ποιέω , οὐδέ τέρπω ἐπί ἀπώλεια ζῷον . καί αὐτός δέ διά ὁ προφήτης οὕτως φημί · μή γάρ ἐθέλω ὁ θάνατος ὁ ἁμαρτωλός , ὡς ὁ ἐπιστρέφω καί ζῶ αὐτός . ὅταν δέ μή ἐπιστρέφω , ὁ ἀπόλλυμι καί ὁ θάνατος ἐγώ κατά ἑαυτοῦ ἐπάγω , οὐ ὁ μή βούλομαι ἐγώ ἀπόλλυμι Θεός , καί ὁ ὁ διάβολος φεύγω εἰ ὀδούς ὑποδείκνυμι . ἄρα
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0398.1
οὐν τοῦτο μόνον ἔχομεν εἰπεῖν ὑπὲρ τοῦ κατακλυσμοῦ , κέρδος δὲ οὐδὲν εὑρήσομεν ἐξ αὐτοῦ γεγονός · Ἄλλ’ οὐδὰ ἔστιν εἰπεῖν ὅσον καὶ τοῖς τετελευτηκόσιν αὐτοῖς καὶ τοῖς μετ’ ἐκείνους γεγενημένοις οὐπῆρεν . Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ πειραθεῖν προσελθεῖν τῆς κακίας ἐκωλύθησαν · εἰ δὲ μετ’ ἐκείνους ἐκείνων μειζόνως ἐκέρδανον , τῆς ζῆμης , ὡς ἂν τις εἴποι , καὶ τῆς ὑποθέσεως τῶν κακῶν ἀφανισθείσης ἐκ μέσου μετὰ τῶν τοιησδάντων αὐτῶν . Εἰ γὰρ καὶ χωρὶς παραδείγματος εὐκόλως δύναιτο · ἂν εὑρεῖν οἱ ἄνθρωποι τὰ κακὰ , τὸ οὐχ ἂν ἐπράξαν πολλῶν ὄντων τῶν παρακαλοῦντων αὐτοὺς ἐπὶ τὰς πράξεις τὰς πονηράς · Ὅπερ ἵνα μὴ γένηται , μεθὰ τοσούτου διδασκάλους οἱ μετὰ ταῦτα φαιλότητος ἔχουσι , πάντας αὐτοὺς ἀρόην ἀπωλέσαν .
Lemmas: ὀν οὗτος μόνος ἔχω εἶπον ὑπέρ ὁ κατακλυσμός , κέρδος δέ οὐδείς εὑρίσκω ἐκ αὐτός γίγνομαι · ἄλλος οὐδή εἰμί εἶπον ὅσος καί ὁ τελευτάω αὐτός καί ὁ μετά ἐκεῖνος γίγνομαι οὐπῆρεν . ἐκεῖνος μέν γάρ πειράω προσέρχομαι ὁ κακία κωλύω · εἰμί δέ μετά ἐκεῖνος ἐκεῖνος μέγας κερδαίνω , ὁ Ζημής , ὡς εἄν τις εἶπον , καί ὁ ὑπόθεσις ὁ κακός ἀφανίζω ἐκ μέσος μετά ὁ τοιησδάντων αὐτός . εἰμί γάρ καί Χωρὶς παράδειγμα εὐκόλως δύναμαι · εἄν εὑρίσκω ὁ ἄνθρωπος ὁ κακός , ὁ οὐ εἄν πράσσω πολύς εἰμί ὁ παρακαλέω αὐτός ἐπί ὁ πρᾶξις ὁ πονηρός · ὅπερ ἵνα μή γίγνομαι , μεθός τοσοῦτος διδάσκαλος ὁ μετά οὗτος φαιλοτητη ἔχω , πᾶς αὐτός ἀρόω ἀπόλλυμι .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0403.1
νιμωτέρους ποιεῖ , καὶ εὐλαβεστέρους ἐργάζεται . Καὶ ὅμως εἰ βούλοιντο τὶς ἐξαρθεῖν ἅπαντα , πολλὰ ἂν εὕροι · τὰ κέρδη τῶν πειρασμῶν , καὶ οὐκ ἔστιν οὐδεὶς ὧν πολὺς παρὰ τῷ Θεῷ λόγος ὀλιγέως ἔκτος , χῶν ἡμῖν μὴ οὕτω φαίνεται .
Lemmas: νίμος ποιέω , καί εὐλαβής ἐργάζομαι . καί ὅμως εἰμί βούλομαι τις εξαίρω ἅπας , πολύς εἄν εὑρίσκω · ὁ κέρδος ὁ πειρασμός , καί οὐ εἰμί οὐδείς ὅς πολύς παρά ὁ Θεός λόγος ὀλιγέως ἕκτος , χόω ἐγώ μή οὗτος φαίνω .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0403.3
Εἰ μὲν γὰρ ἐπιστάμενοι τὰς αἰτίας τῶν γινομένων οὕτως ἐπεθόδεσθα τῷ Θεῷ , οὐχ ἂν ἡμῖν πολὺς ὁ μισθός , οὐδὲ πίστεως τὸ πρᾶγμα ὑπῆρξεν ἐπιθεῖξίς · ὅταν δὲ μηδὲν τούτων εἰδότες καὶ οὕτω στέργωμεν εἴκειν ἅπασιν αὐτοῦ τοῖς προστάγμασι , καὶ εἰς ὑπακοὴν γνησίαν καὶ εἰς πίστιν εἰλικρινή , μέγιστα τὰς ἡμετέρας ἀφελούμεν ψυχάς . Καὶ γὰρ ἐν μόνον πεπείσθαι χρή , ὅτι συμφερόντως ἡμῖν ἅπαντα ἐπάγεται παρὰ τοῦ Θεοῦ · τὸν δὲ τρόπον μηκέτι ζητεῖν , μηδὲ ἀγνοοῦντας ἀσχάλλειν ἢ ἀθυμεῖν . Οὔτε γὰρ δυνατὸν
Lemmas: εἰμί μέν γάρ ἐφίστημι ὁ αἴτιος ὁ γίγνομαι οὕτως ἐπεθόδεσθα ὁ Θεός , οὐ εἄν ἐγώ πολύς ὁ μισθός , οὐδέ πίστις ὁ πρᾶγμα ὑπάρχω ἐπιτίθημι · ὅταν δέ μηδείς οὗτος οἶδα καί οὗτος στέργω εἴκω ἅπας αὐτός ὁ πρόσταγμα , καί εἰς ὑπακοή γνήσιος καί εἰς πίστις εἰλικρινής , μέγας ὁ ἡμέτερος ἀφαιρέω Ψυχή . καί γάρ ἐν μόνος πείθω χρή , ὅτι συμφέρω ἐγώ ἅπας ἐπάγω παρά ὁ Θεός · ὁ δέ τρόπος μηκέτι ζητέω , μηδέ ἀγνοέω ἀσχάλλω ἢ ἀθυμέω . οὔτε γάρ δυνατός
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0403.4
ταῦτα εἰδέναι , οὔτε συμφέρον , τὸ μὲν διὰ τὸ θνητοὺς εἶναι , τὸ δὲ διὰ τὸ ταχέως εἰς ἀπόνοιαν αἰρεσθαι . Πολλὰ ἡμεῖς πράττομεν τῶν τοῖς παισὶ τοῖς ἡμετέροις δοκοῦντων μὲν εἶναι βλαβερῶν , συμφερόντων δὲ ὅμως · καὶ οὔτε ἐκεῖνοι τὴν αἰτίαν ἀξιοῦσι μαθεῖν , οὔτε ἡμεῖς πρότερον ἑαυτοὺς πεισάμενες τὸ συμφερεῖν τὸ γινόμενον , οὕτως ἐπὶ τὸ πράττειν ἐρχόμεθα , ἀλλ’ εἰς τοῦτο μόνον αὐτοὺς παιδαγωγούμεν ἐκεῖνι οἷς ἂν ἐπιτάξωσιν οἱ πατέρες , καὶ μηδὲν περαιτέρω ζητεῖν . Εἶτα πρὸς μὲν τοὺς γονεῖς καὶ τῆς αὐτῆς φύσεως ἡμῖν ὄντας οὕτω διαχειρισόμεθα καὶ οὐχ ἀγανακτήσομεν , πρὸς δὲ τὸν Θεόν , οὗ τὸ μέσον τοσοῦτόν ἐστιν , ὅσον Θεοῦ πρὸς ἀνθρώπους , δυσχερανοῦμεν , ὅτι μὴ πάντα ἰσμεν ; Καὶ τὶ ταύτης τῆς ἀσεβείας ἴσον ;
Lemmas: οὗτος οἶδα , οὔτε συμφέρω , ὁ μέν διά ὁ θνητός εἰμί , ὁ δέ διά ὁ ταχέως εἰς ἀπόνοια ἀείρω . Πολύς ἐγώ πράσσω ὁ ὁ παῖς ὁ ἡμέτερος δοκέω μέν εἰμί βλαβερός , συμφέρω δέ ὅμως · καί οὔτε ἐκεῖνος ὁ αἴτιος ἀξιόω μανθάνω , οὔτε ἐγώ πρότερος ἑαυτοῦ πείθω ὁ συμφέρω ὁ γίγνομαι , οὕτως ἐπί ὁ πράσσω ἔρχομαι , ἀλλά εἰς οὗτος μόνος αὐτός παιδαγωγέω ἐκεῖνος ὅς εἄν ἐπιτάσσω ὁ πατήρ , καί μηδείς περαιτέρω ζητέω . εἶτα πρός μέν ὁ γονεύς καί ὁ αὐτός φύσις ἐγώ εἰμί οὗτος διαχειρίζω καί οὐ ἀγανακτέω , πρός δέ ὁ Θεός , ὅς ὁ μέσος τοσοῦτόν εἰμί , ὅσος Θεός πρός ἄνθρωπος , δυσχεραίνω , ὅτι μή πᾶς οἶδα ; καί τίς οὗτος ὁ ἀσέβεια ἴσος ;
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0406.1
εὐθηνίᾳ καὶ πλούτῳ , καὶ οὐδὲ οὕτως ἐμάνθανον · οἱ δὲ νῦν πολλῷ πλείονα ἐκείνων πολυπραγμονοῦσι · ταῦτα γὰρ τὰ νῦν προτιθέμενα πολλῷ πλείονα ἐκείνων ἐστίν . Ὁ μὲν οὖν σαφὴς λόγος τούτων ἐπιτετράφθω τῷ πάντα εἰδότι πρὶν γενέσθαις αὐτῶν .
Lemmas: εὐθηνία καί πλοῦτος , καί οὐδέ οὕτως μανθάνω · ὁ δέ νῦν πολύς πλείων ἐκεῖνος πολυπραγμονέω · οὗτος γάρ ὁ νῦν προτίθημι πολύς πλείων ἐκεῖνος εἰμί . ὁ μέν οὖν σαφής λόγος οὗτος ἐπιτρέπω ὁ πᾶς οἶδα πρίν γίγνομαι αὐτός .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0406.3
Οὐ γὰρ ἂν δήπου δικαῖος ὤν ὁ Θεὸς περιῖδε τοσούτους καὶ τῶν κακῶν ἀτιμωρήτους ἀπεῖδόντας , καὶ τῶν ἀγαθῶν μυρίους κολασθέντας δεινῶς , εἰ μὴ ἄλλην τινὰ αἰῶνος ἐκατέροις παρεσκευάκει κατάστασιν . Διὰ
Lemmas: οὖον γάρ εἄν δήπου Δίκαιος εἰμί ὁ θεός περιοράω τοσοῦτος καί ὁ κακός ἀτιμώρητος ἀποδίδωμι , καί ὁ ἀγαθός μυρίος κολάζω δεινῶς , εἰμί μή ἄλλος τις αἰών ἑκάτερος παρασκευάζω κατάστασις . Ζεύς
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0406.4
οὐ πάντας , ἀλλ' ἐνίους κολάζει καὶ τιμῶ , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ Πέτρου , ὥσπερ ἐπὶ τοῦ Ἑζεκίου · καὶτοὶ πολλοὶ καὶ τῷ Ἀσσυρίῳ γεγόνασιν ἐξ ἰσος ἀσεβεῖς , καὶ κατὰ τὸν Ἑζεκίαν ἀνάρετοι , ἀλλ' οὐκ ἐπὶ πάντων τοῦτο πεποίηκε · τὸ δὲ αἴτιον , ὅπερ ἔφη , ἐστὶ τὸ μηδέποτε παρεῖναι τῆς κρίσεως τὸν καιρόν . Καὶ δτι οὐχ ἕμῶς οὕτος ὁ λόγος , αὐτοῦ τοῦ κρίνειν ἡμᾶς · τότε μέλλοντος ἀκουσον . Ἐπεὶδὴ γὰρ προσῆλθον αὐτῷ οἱ τὴν τελευτὴν τῶν ὑπὸ τοῦ πύργου καταχωσθέντων καὶ τὴν τοῦ Ἡλιάτου μανίαν ἀπαγγέλλοντες , ἣν εἰς τοὺς τελευτηκότας ἐπεδείξατο , ταῖς θυσίαις αὐτῶν ἀναμείξας τὸ αἷμα , τὴ φησι · Δοκεῖτε ὅτι οἱ Γαλιλαῖοι οὗτοι ἁμαρτωλοὶ παρὰ πάντας τοὺς Γαλιλαίους ἠρέοντο , ὅτι τοιαῦτα πεπόνθασιν ; Οὐχί , λέγω ὑμῖν , ἀλλ' ἐὰρ μὴ μετανοήσητε , πάντες ὁμοίως ἀπολεῖσθε . Ἡ ἐκεῖνοι οἱ δέκα καὶ ὀκτὼ ἐγ' οὐς Ἐπεσερ ὁ πύργος ἐν τῷ Σιλωάμ καὶ ἀπέκτεινεν αὐτούς , δοκεῖτε ὅτι αὐτοὶ ὀφειλέται ἠρέοντο παρὰ πάντας τοὺς κατοικοῦντας [ 175 ] Ἱερουσαλὴμ ; Οὐχί , λέγω ὑμῖν , ἀλλ' ἐὰρ μὴ μετανοήσητε , πάντες ὁσαύτως ἀπολεῖσθε . Αὕτη τῆς ἀναβολῆς ἡ αἰτία . Διὰ τοῦτο τοὺς πῶν αὐτῶν ἀξίους οὐχ ὁμοῦ πάντα · κολάζειν εἴωθεν , ἵνα οἱ λειπόμενοι βελτίους ταῖς ἐκείνων γένωνται συμφοραῖς . Καὶ ταῦτα μὲν ἡμῖν οὕτως ἐπιλελυθῶ . Σὺ δὲ ἴσως καὶ τὰ νῦν προτιθέμενα ζητεῖς , ἃ πολλῷ τούτων ἐστὶν ἀπορώτερα . Πλὴν ἀλλὰ τούτων ἡμῖν κατὰ δύναμιν γενομένων φανερόν , καὶ τῆς ἐκείνων λύσεως οἴμαι τινα προκαταθελήσθαι διὰ τούτων ἀρχήν .
Lemmas: οὖον πᾶς , ἀλλά ἔνιοι κολάζω καί τιμάω , ὥσπερ ἐπί ὁ Πέτρος , ὥσπερ ἐπί ὁ Ἑζεκίου · καίτοι πολύς καί ὁ Ἀσσύριος γίγνομαι ἐκ ἴσος ἀσεβής , καί κατά ὁ Ἐζεκίας ἀνάρετος , ἀλλά οὐ ἐπί πᾶς οὗτος ποιέω · ὁ δέ αἴτιος , ὅσπερ φημί , εἰμί ὁ μηδέποτε πάρειμι ὁ κρίσις ὁ καιρός . καί δ οὐ μου οὗτος ὁ λόγος , αὐτός ὁ κρίνω ἐγώ · τότε μέλλω ἀκούω . ἐπειδή γάρ προσέρχομαι αὐτός ὁ ὁ τελευτή ὁ ὑπό ὁ πύργος καταχώννυμι καί ὁ ὁ ηλιαατος μανία ἀπαγγέλλω , ὅς εἰς ὁ τελευτάω ἐπιδείκνυμι , ὁ θυσία αὐτός ἀναμίσγω ὁ αἷμα , ὅς φημί · δοκέω ὅτι ὁ Γαλιλαῖος οὗτος ἁμαρτωλός παρά πᾶς ὁ Γαλιλαῖος αἱρέω , ὅτι τοιοῦτος πάσχω ; οὐ , λέγω σύ , ἀλλά ἔαρ μή μετανοέω , πᾶς ὁμοίως ἀπόλλυμι . ὁ ἐκεῖνος ὁ δέκα καί ὀκτώ ἐγώ οὖς Ἐπεσερ ὁ πύργος ἐν ὁ Σιλωάμ καί ἀποκτείνω αὐτός , δοκέω ὅτι αὐτός ὀφειλέτης αἱρέω παρά πᾶς ὁ κατοικέω [ 175 ] Ἱεροσόλυμα ; οὐ , λέγω σύ , ἀλλά ἔαρ μή μετανοέω , πᾶς ὁσάυτος ἀπόλλυμι . Ἄτη ὁ ἀναβολή ὁ αἰτία . Ζεύς οὗτος ὁ ποῦ αὐτός ἄξιος οὐ ὁμοῦ πᾶς · κολάζω εἴωθα , ἵνα ὁ λείπω ἀγαθός ὁ ἐκεῖνος γίγνομαι συμφορά . καί οὗτος μέν ἐγώ οὕτως ἐπιλύω . σύ δέ ἴσως καί ὁ νῦν προτίθημι ζητέω , ὁ πολύς οὗτος εἰμί ἄπορος . πλήν ἀλλά οὗτος ἐγώ κατά δύναμις γίγνομαι φανερός , καί ὁ ἐκεῖνος λύσις οἴμη τις προκαταθελήσθαι διά οὗτος ἀρχή .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0406.5
Τί οὖν ἐστιν ὅπερ ἀπορεῖς ; Ὅτι πολλοὶ μέχρι τελευτῆς ἐκ πρώτης ἡλικίας πολλαῖς προσεπάλαισαν συμφοραῖς . Ἐγὼ δὲ καὶ περὶ τούτων εἴποιμι ἂν καὶ περὶ τῶν προτέρων , ὅτι προηγουμένως μὲν διὰ τὴν οἰκεῖαν αὐτοὺς κολάζει πονηρίαν · ἔπειτα δὲ ἵνα καὶ ἕτεροὶ κερδαύνσιν ἐκ τῶν τούτοις συμβαινόντων κακῶν . Εἰ δὲ μὴ ἐπὶ πάντων τοῦτο γίνεται , οὕτω τῆς κρίσεως ὁ καιρός . Τί οὖν , φησίν , ὅταν πρὶν ἐλθεῖν εἰς τὴν ἡλικίαν τὴν διαγνωστικὴν τῶν καλῶν καὶ τῶν οὐ τοιούτων , ὡς μεγάλα ἡδικηκότες τινὲς κολάζονται ; Τούτου μὲν οὐ μία τις ἐστὶν αἰτία , ἀλλὰ πολλαὶ καὶ διάφοροι . Καὶ γὰρ παρὰ τὴν τῶν γεννησαμένων ἀκρασίαν , καὶ παρὰ τὴν τῶν θρεψάντων ῥαθυμίαν , καὶ παρὰ τὴν τῶν ἀέρων ἀνωμαλίαν , καὶ παρὰ πολλὰ ἕτερα τοιαῦτα συμπτώματα τοῦτο γένοιτ' ἂν . Πρὸς δὲ τούτοις πολλοὺς αὐτῶν οἶδεν ὁ Θεὸς ἐσχημένους πονηρούς · εἶτα ὥσπερ τισὶ πῆλαις προκατέχει ταῖς τιμωρίαις ταύταις αὐτούς . Ἡ οὐχ ὁρᾷς καὶ τῶν ἐπαιτῶν πολλοὺς καὶ ἐν αὐτῇ τῇ θλίψει μυρία ἐργαζομένους δεινά , οὐ διὰ τὴν θλῖψιν , οὐδὲ διὰ τὸν λιμόν , ἀλλὰ διὰ τὴν οἰκεῖαν πονηρίαν μόνον ; Ἐγὼ γὰρ ἠκουσά τινων λεγόντων ποτέ , ὅτι γυναῖκα ἐλευθέραν καὶ κοσμῖαν ἀπολαβόντες ἐπ' ἐρημίας ἐνύδρισαν . Καὶτοι ποίας τοῦτο ἀνάγκης , ποίας θλίψεως ἔργον ; Τί δὲ οὐχ ἂν ἐπράξεν οὗτο δεὶν , εἰ μὴ τοσοῦτῳ κατεῖχοντο δεσμῷ ; Τῶν δὲ τὸ δεσμωτήριον οἰκοῦντων τὴν μανίαν καὶ τὴν λύττην τίς ἐν ἐνέγκοι ῥᾳδίως ; Καὶ ε' δαιμο -
Lemmas: τις οὖν εἰμί ὅσπερ ἀπορέω ; ὅτι2 πολύς μέχρι τελευτή ἐκ πρῶτος ἡλικία πολύς προσπαλαίω συμφορά . ἐγώ δέ καί περί οὗτος εἶπον εἄν καί περί ὁ πρότερος , ὅτι προηγουμένως μέν διά ὁ οἰκεῖος αὐτός κολάζω πονηρία · ἔπειτα δέ ἵνα καί ἕτερος κερδαίνω ἐκ ὁ οὗτος συμβαίνω κακός . εἰμί δέ μή ἐπί πᾶς οὗτος γίγνομαι , οὗτος ὁ κρίσις ὁ καιρός . τις οὖν , φημί , ὅταν πρίν ἔρχομαι εἰς ὁ ἡλικία ὁ διαγνωστικός ὁ καλός καί ὁ οὖον τοιοῦτος , ὡς μέγας ηδικηκοαιρεω τις κολάζω ; οὗτος μέν οὖον εἷς τις εἰμί αἰτία , ἀλλά πολύς καί διάφορος . καί γάρ παρά ὁ ὁ γεννάω ἀκράτεια , καί παρά ὁ ὁ τρέφω ῥᾳθυμία , καί παρά ὁ ὁ ἀήρ ἀνωμαλία , καί παρά πολύς ἕτερος τοιοῦτος σύμπτωμα οὗτος γίγνομαι εἄν . πρός δέ οὗτος πολύς αὐτός οἶδα ὁ θεός ἔχω πονηρός · εἶτα ὥσπερ τις πάλλω προκατέχω ὁ τιμωρία οὗτος αὐτός . ὁ οὐ ὁράω καί ὁ ἐπαιτέω πολύς καί ἐν αὐτός ὁ θλῖψις μυρίος ἐργάζομαι δεινός , οὖον διά ὁ θλῖψις , οὐδέ διά ὁ λιμός , ἀλλά διά ὁ οἰκεῖος πονηρία μόνος ; ἐγώ γάρ ἀκούω τίνω λέγω ποτός , ὅτι γυνή ἐλεύθερος καί κόσμιος ἀπολαμβάνω ἐπί ἐρημία ενυδρισαω . καίτοι Ποίας οὗτος ἀνάγκη , Ποίας θλῖψις ἔργον ; τις δέ οὐ εἄν πράσσω Ούτο δήω , εἰμί μή τοσοῦτος κατέχω δεσμός ; ὁ δέ ὁ δεσμωτήριον οἰκέω ὁ μανία καί ὁ λύτης τίς ἐν φέρω ῥᾳδίως ; καί εἰ δαιμο -
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0407.2
Θ’ . Εἰς ἐπὶ λείπεται λόγος , τί δήποτε οἱ τὰ ὀρθὰ βαδίζοντες πρὸ τῶν πειρασμῶν μετὰ τοὺς πειρασμοὺς κατέπεσον . Τίς οὖν ὁ καλὸς τοὺς τὰ ὀρθὰ βαδίζοντας ἐπιστάμενος , πλὴν τοῦ πλάσσαντος καταμᾶσθαι τὰς καρδίας ἡμῶν , καὶ συνιέντος εἰς πάντα τὰ ἔργα ἡμῶν ; Πολλοὶ γὰρ πολλάκις τῶν δοκούντων εἶναι χρηστῶν , πάντων εἰσὶ πονηρότεροι . Καὶ τοῦτο ἀπεδείχθη μεν ἤδη καὶ ἐν τῷ παρόντι βίῳ , ἀλλ’ ἐπ’ ἐνίων , περιστάσεως τινος γινομένης καὶ ἀνάγκης . Ὅταν δὲ ὁ δοκιμᾶζων τὰς καρδίας καὶ τοὺς νεφροὺς , ὁ ζῶν καὶ ἐνεργὴς καὶ τομώτερος ὑπὲρ πᾶσαν μάχαιραν δίτομον , ὁ δι῀κνουμένος μέχρι μερισμοῦ ψυχῆς καὶ σώματος , ἀρμῶν τε καὶ μυελῶν , ὁ κριτικὸς ἐνθυμήσεων καὶ ἐνοιῶν καθέζηται δικάζων ἡμᾶς , τότε δή , τότε οὐχ ὀλίγους τινὰς ἐκ πολλῶν , ἀλλὰ πάντας ἐκκαλυπτομένους ὄψει τοὺς ὑποκρυπτοῦντας · καὶ οὐτε ὀφρὰ προβάτου τὸν λύκον δύναται ἄν , οὔτε κονίας τάχου τὴν ἐνδον ἀποκρύψαι μολυσμὸν . Οὐχ ἔστι γὰρ κτεῖς ἀφανὴς ἐνώπιον τοῦ τότε κρίνοντος , ἀλλὰ πάντα γυμνὰ καὶ τετραγλημένα τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ · ὅπερ καὶ ὁ Παῦλος δηλῶν Κορινθίοις ἔλεγεν · Ἄστε μὴ πρὸ καιροῦ τι κρίνετε , ἕως ἂν ἐλθὼ ὁ Κύριος , ὃς καὶ φωτίσει τὰ κρυπτὰ τοῦ σκότους , καὶ φανερώσει τὰς βουλάς τῶν καρδιῶν . Ἵνα δὲ καὶ τοὺς ὑποκριτὰς ἀφέντες ἐπὶ τοὺς ὀρθῶς βιούντας ἐλθωμεν τῷ λόγῳ , πῶθεν δήλον , εἰ τὰ μὲν ἄλλα αὐτὸς κατῴρθωται , τὸ δὲ κεφαλῶν ἡμέληται τῶν ἀγαθῶν ἢ ταπεινοφροσύνη ; Καὶ διὰ τοῦτο αὐτοὺς ἀφήκεν ὁ Θεός , ἵνα μάθωσιν ὅτι οὐ τῇ οἰκείᾳ δυνάμει
Lemmas: ὁ . εἰς ἐπί λείπω λόγος , τίς δήποτε ὁ ὁ ὀρθός βαδίζω πρό ὁ πειρασμός μετά ὁ πειρασμός καταπίπτω . Τῖς οὖν ὁ καλός ὁ ὁ ὀρθός βαδίζω ἐπίσταμαι , πλήν ὁ πλάσσω καταμάω ὁ Καρδία ἐγώ , καί συνίημι εἰς πᾶς ὁ ἔργον ἐγώ ; πολλός γάρ πολλάκις ὁ δοκέω εἰμί χρηστός , πᾶς εἰμί πονηρός . καί οὗτος ἀποδείκνυμι μέν ἤδη καί ἐν ὁ πάρειμι βίος , ἀλλά ἐπί ἔνιοι , περίστασις τις γίγνομαι καί ἀνάγκη . ὅταν δέ ὁ δοκιμάζω ὁ Καρδία καί ὁ νεφρός , ὁ ζῶ καί ἐνεργός καί τομός ὑπέρ πᾶς μάχαιρα δίτομος , ὁ δι῀κνουμην μέχρι μερισμός Ψυχή καί σῶμα , ἁρμός τε καί μυελός , ὁ κριτικός ἐνθύμησις καί ἕνος καθέζομαι δικάζω ἐγώ , τότε δή , τότε οὐ ὀλίγος τις ἐκ πολύς , ἀλλά πᾶς ἐκκαλύπτω ὁράω ὁ ὑποκρύπτω · καί οὐ ὄφρα πρόβατον ὁ λύκος δύναμαι ἄν , οὔτε κονία Τάχου ὁ ἔνδον ἀποκρύπτω μολυσμός . οὐχ εἰμί γάρ κτείς ἀφανής ἐνώπιος ὁ τότε κρίνω , ἀλλά πᾶς γυμνός καί τετραγλημένα ὁ ὀφθαλμός αὐτός · ὅσπερ καί ὁ Παῦλος δηλόω Κορίνθιος λέγω · Ἄστυ μή πρό καιρός τίς κρίνω , ἠώς εἄν ἔρχομαι ὁ Κύριος , ὅς καί φώτισις ὁ κρυπτός ὁ σκότος , καί φανέρωσις ὁ βουλή ὁ Καρδία . ἵνα δέ καί ὁ ὑποκριτής ἀφίημι ἐπί ὁ ὀρθῶς βία ἔρχομαι ὁ λόγος , πίνω δῆλος , εἰμί ὁ μέν ἄλλος αὐτός κατορθόω , ὁ δέ κεφαλή ἀμελέω ὁ ἀγαθός ἢ ταπεινοφροσύνη ; καί διά οὗτος αὐτός ἀφίημι ὁ Θεός , ἵνα μανθάνω ὅτι οὖον ὁ οἰκεῖος δύναμις
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0410.1
οὐτος ὁ δαίμων · διὰ τοῦτό σε ἐκπηλτῶμενος καὶ θαυμαζῶν οὐ παύομαι , ὅτι πρὸς τοιούτον κληρωθεὶς ἀντιαγωνιστήν , οὐ κατέπεσες , οὐδὲ ἐδεδίκας σεαυτόν , ἀλλ’ ἐμενας ἀκλινὴς μηδ’ἀμὼν περιτρεπόμενος .
Lemmas: οὐτος ὁ δαίμων · διά οὗτος σύ ἐκπηλτῶμενος καί θαυμάζω οὖον παύω , ὅτι πρός τοιοῦτος κληρόω αντιαγωνιστης , οὖον καταπίπτω , οὐδέ δικάζω σεαυτοῦ , ἀλλά Μεναί ἀκλινής μηδ’ἀμὼν περιτρέπω .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0410.4
ΤΟΥ ΑΥΤΟΥ ΠΡΟΣ ΣΤΑΓΕΙΡΙΟΝ
Lemmas: ὁ αὐτός προς ΑΣ
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0410.5
ΚΑΙ ΟΤΙ Η ΑΘΥΜΙΑ ΧΑΛΛΕΠΩΤΕΡΑ ΚΑΙ ΔΑΙΜΟΝΟΣ .
Lemmas: ΚΑΙ ὅτι ὁ ἀθυμία ΑΤ ΚΑΙ Δαίμων .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0410.6
ΛΟΓΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΣ .
Lemmas: Λόγος δύο .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0410.7
α’ . Ταῦτα μὲν ἡμῖν ὑπὲρ τῆς τοῦ Θεοῦ προνοίας εἰρήθω , καὶ ὅτι οὐκ ἀποστρεφόμενος οὐδὲ μισῶν , ἀλλὰ καὶ λίαν ἀγαπῶν , τοῦτῳ γυμνάζει τῷ τρόπῳ . Ἐπεὶ δὲ καὶ ἐτάμως σφόδρα ἔρξης ἀλγεῖν , ὡς καὶ πολλάκις σε ἀναπεῖθιν τὸν δαίμονα εἰς πείλαγος ἢ κατὰ κρημνῶν ἀφανίσαι σαυτόν , ἢ ἄλλῃ τισὶ τοιούτοις τὴν παροῦσαν καταλῦσαι ζωήν , καὶ ὑπὲρ τούτων μικρὰ διαλεχθῆναι βούλομαι τῶν λογισμῶν . Οὐ γὰρ ἐκεῖνον μόνον ἐστὶν αὕτη ἡ συμβουλή , ἀλλὰ καὶ τῆς ἀθυμίας τῆς σῆς , καὶ ταύτης μᾶλλον ἢ ἐκείνου , τάχα δὲ καὶ μόνης ταύτης . Καὶ δῆλον ἐξ ὧν πολλοὶ καὶ τῶν μὴ δαιμονούντων ἀπὸ τοῦ λυπεῖσθαι μόνον τοιαῦτα βουλεύονται . Ταύτην οὖν ἐκβαλε καὶ ἀπέλασον τῆς ψυχῆς , καὶ οὐδεμίαν ἔχει λοιπὸν ἐκείνος ἰσχύν , οὐ μόνον πρὸς τὸ παθεῖν τὰ τοιαῦτα , ἀλλ’ οὐδὲ πρὸς τὸ παραίνειν τὴν ἀρχήν . Νῦν μὲν γὰρ καθάπερ οἱ τοιχωρύχοι καταλαμβανούσης νυκτὸς , τὸ φῶς ἀποδεδάντες , καὶ ὑφελέσθαι τὰ ὄντα , καὶ τοὺς τούτων κυρίους μετὰ πολλῆς ἀποσράξεως τῆς εὐκολίας δύναντ’ ἂν
Lemmas: ὅς . οὗτος μέν ἐγώ ὑπέρ ὁ ὁ Θεός πρόνοια εἴρω , καί ὅτι οὐ ἀποστρέφω οὐδέ μισέω , ἀλλά καί λίαν ἀγάπη , τοῦτῳ γυμνάζω ὁ τρόπος . ἐπεί δέ καί τάμως σφόδρα ἔρδω ἀλγέω , ὡς καί πολλάκις σύ ἀναπείθω ὁ δαίμων εἰς πειλαγως ἢ κατά κρημνός ἀφανίζω σεαυτοῦ , ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος ὁ πάρειμι καταλύω ζωή , καί ὑπέρ οὗτος μικρός διαλέγω βούλομαι ὁ λογισμός . οὖον γάρ ἐκεῖνος μόνος εἰμί οὗτος ὁ συμβουλή , ἀλλά καί ὁ ἀθυμία ὁ σός , καί οὗτος μᾶλλον ἢ ἐκεῖνος , τάχα δέ καί μόνος οὗτος . καί δῆλος ἐκ ὅς πολύς καί ὁ μή δαιμονέω ἀπό ὁ λυπέω μόνος τοιοῦτος βουλεύω . οὗτος οὖν ἐκβάλλω καί ἀπελαύνω ὁ Ψυχή , καί οὐδείς ἔχω λοιπός ἐκείνος ἰσχύς , οὖον μόνος πρός ὁ πάσχω ὁ τοιοῦτος , ἀλλά οὐδέ πρός ὁ παραινέω ὁ ἀρχή . νῦν μέν γάρ καθάπερ ὁ τοιχωρύχος καταλαμβάνω νύξ , ὁ φάος ἀποδέω , καί ὑφαιρέω ὁ εἰμί , καί ὁ οὗτος κύριος μετά πολύς ἀποσράξεως ὁ εὐκολία δύναμαι εἄν
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0411.2
Τοσαύτην γὰρ ἀκούσω τὴν ἐπίδοσιν τῆς εὐλαβείας γεγενήσθαι τῆς σῆς , ὡς μηκέτι σοι πρὸς ἐκείνα τὰ μειράκια , ἀλλὰ πρὸς τοὺς μεγάλους καὶ θαυμαστοὺς ἄνδρας εἶναι τὴν ἀμιλλαν . Οὐδὲν γὰρ ἐκείνων σε ἀποδεῖξεν λέγουσιν , οὐ κατὰ τὸν τῆς νηστείας λόγον · ( πῶς γάρ , ὕδατι
Lemmas: τοσοῦτος γάρ ἀκούω ὁ ἐπίδοσις ὁ εὐλάβεια γίγνομαι ὁ σός , ὡς μηκέτι σύ πρός ἐκεῖνος ὁ μειράκιον , ἀλλά πρός ὁ μέγας καί θαυμαστός ἀνήρ εἰμί ὁ ἅμιλλα . οὐδείς γάρ ἐκεῖνος σύ ἀποδείκνυμι λέγω , οὖον κατά ὁ ὁ νηστεία λόγος · ( πῶς γάρ , ὕδωρ
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0411.3
καὶ ἄρτω μόνον , καὶ ταῦτα ἡμέραν παρ' ἡμέραν τρεφόμενον ; ) οὐ κατὰ τὸν τῶν παννυχίδων παρὸν , ἀλλ' ὁμοίως αὐτοὺς ἐφρεῖς πολλὰς νύκτας ἀθρόους παρολεῖν c . Τῇ δὲ μεθ' ἡμέραν διαγωγῇ πολλοὺς αὐτῶν ἤδη καὶ ἀποκρύψαι φασί · καὶ γὰρ τῶν ἐκείθεν ἐρχομένων ἀκούω διηγούμενοι , ὅτι σοι πᾶς ὁ καιρὸς εἰς εὐχὰς καὶ δάκρυα ἀναλισκεται · καὶ καθάπερ οἱ σιγὴν ἀξιοῦντες , 181 ἢ καὶ μόνους ἐν οἰκίσκῳ κατακλεισάντες ἑαυτούς , πρὸς οὐδὲνα οὐδὲν φθέγγονται , οὕτω καὶ σὲ λέγουσιν ἐν πλήθει τοσούτῳ στρεφόμενον διατελεῖν . Τὸν δὲ τῆς καρδίας σου συντριμβόν , καὶ τὸν αὐχμόν , καὶ τὴν ἀληθῆντα καὶ περιφύσει διηγούμενοι , καὶ πολλοὺς ἐνταῦθα τὰ κατὰ σέαν ἀπαγγέλλοντες · Οὐχ ἀντιβλέπει , φησίν , οὐδὲν τῶν εἰσιόντων ἔχει , οὐδ' ἀνίησι τὰν συνεχῶν πόνων ἑαυτόν · πολλάκις ἐδεῖσμεν μὴ πηρώσῃ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοὺς ὀδύρμους , μὴ πλῆθῃ τὰς μὴνιγγας τῇ σφοδρότητι τῆς ἀγρυπνίας καὶ τῇ ἀνευδότη καὶ διγνχεῖ περὶ τὴν ἀνάγκαιον σπουδήν .
Lemmas: καί ἄρτος μόνος , καί οὗτος ἡμέρα παρά ἡμέρα τρέφω ; ) οὖον κατά ὁ ὁ παννυχίς πάρειμι , ἀλλά ὁμοίως αὐτός φρέω πολύς νύξ ἀθρόος παραιρέω c . ὁ δέ μετά ἡμέρα διαγωγή πολύς αὐτός ἤδη καί ἀποκρύπτω φημί · καί γάρ ὁ ἐκεῖθεν ἐρχόμενος ἀκούω διηγέομαι , ὅτι σύ πᾶς ὁ καιρός εἰς εὐχή καί δάκρυ ἀναλίσκω · καί καθάπερ ὁ σιγή ἄξιος , 181 ἢ καί μόνος ἐν οἰκίσκος κατακλείω ἑαυτοῦ , πρός οὐδείς οὐδείς φθέγγομαι , οὗτος καί σύ λέγω ἐν πλῆθος τοσοῦτος στρέφω διατελέω . ὁ δέ ὁ Καρδία σύ συντρίβω , καί ὁ αὐχμός , καί ὁ ἀλέω καί περίφυσις διηγέομαι , καί πολύς ἐνταῦθα ὁ κατά Σεάν ἀπαγγέλλω · οὐχ ἀντιβλέπω , φημί , οὐδείς ὁ εἰσέρχομαι ἔχω , οὐδέ ἀνίημι ὁ συνεχής πόνος ἑαυτοῦ · πολλάκις ἐσθίω μή πηρόω ὁ ὀφθαλμός ὁ ὀδυρμός , μή πλῆθος ὁ μῆνιγξ ὁ σφοδρότης ὁ ἀγρυπνία καί ὁ ανευδοτος καί διγνχεῖ περί ὁ ἀναγκαῖος σπουδή .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0414.1
Εἴτα ἀνθρώπων μὲν ἐπηρεαζόντων , τὸ φέρειν τὴν ἐπηρείαν ἐπαίνος · τοῦ δὲ πάντων πονηροτέρου τὸ αὐτὸ τοῦτο ποιοῦντος , ὁ τὴν ἐκεῖνον μανίαν γενναίως ἐνεγκὼν καταδύσεται ὡς ἐπίλογον πρᾶγμα ποιῶν ; Καὶ τὴ ταύτης τῆς ἐναντιώσεως ἀλογώτερον γένοιτ' ἄν ; Εἰ μὲν γὰρ ἀπὸ τῆς πτώσεως [ 132 ] ἀναστὰς ἐκεῖνος , ἀποπὸν τι πράξει προήχθη ἢ εἴπειν , οὐδὲ αὐτὸς ἂν ἐκώλυσε ὑπὲρ τούτων κατακώπευσθαι καὶ ἀλγεῖν · εἰ δὲ μετὰ εὐχαριστίας ἀπαντα φέρεις , καὶ εἰς προσευχὰς εὐθὲς τρέπεις σαυτὸν , τί ποτ' οὖν ἐστι τὸ ποιούν τὴν αἰσχύνην ; 'Αλλ' ἴσως ἀλγεῖν δὲ παρὰ τῶν ἄλλων οὐδεὶν .
Lemmas: εἴτα̅ ἄνθρωπος μέν ἐπηρεάζω , ὁ φέρω ὁ ἐπήρεια ἔπαινος · ὁ δέ πᾶς πονηρός ὁ αὐτός οὗτος ποιέω , ὁ ὁ ἐκεῖνος μανία γενναῖος φέρω καταδύω ὡς ἐπίλογος πρᾶγμα ποιέω ; καί ὅς οὗτος ὁ ἐναντίωσις ἄλογος γίγνομαι ἄν ; εἰμί μέν γάρ ἀπό ὁ πτῶσις [ 132 ] ἀνίστημι ἐκεῖνος , ἀποπίνω τίς πρᾶξις προάγω ἢ εἶπον , οὐδέ αὐτός εἄν κωλύω ὑπέρ οὗτος κατακωπευεπομαι καί ἀλγέω · εἰμί δέ μετά εὐχαριστία ἅπας φέρω , καί εἰς προσευχή εὐθύς τρέπω σαυτοῦ , τίς πρός οὖν εἰμί ὁ ποιέω ὁ αἰσχύνη ; Αλ ἴσως ἀλγέω δέ παρά ὁ ἄλλος οὖδας .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0414.2
Καὶ τί τούτων ἐπανεῖδιστότερον γένοιτ' ἄν , οἱ μηδὲ ἄπερ ὀνειδίζειν χρὴ δύναντ' ἂν εἰδέναι καλῶς ; Οὗτοι γὰρ ἀληθῶς εἰσιν οἱ μαινόμενοι καὶ δαιμονῶντες , οἱ τὰ πράγματα ὡς ἔχει φύσεως · μὴ μαθηθῆναι ὅρᾶν , ἀλλὰ τὰ μὲν ἐπαίνων τὰ δὲ φέγοντες , καὶ τὰ ἐπανεῖδισα εἰς τὴν τῶν ἐπαινουμένων τάξιν μετατιθέντες . Πολλὰ καὶ οἱ τὴν φρεντὶν νοσοῦντες λέγουσι τοὺς παρόντας κακῶ , ἀλλ' οἱ ἀκούοντες οὐχ ἡγοῦνται ὑβρίζεσθαι . Μὴ τοίνυν μηδὲ σὺ τῶν ἐξεστηκότων ἐκεῖνων ἀκούων , αἰσχύνην καὶ ὑβριν τὸ πρᾶγμα εἶναι νομίζε , ἵνα μὴ ποτὲ ἀληθῶς ἐπανεῖδιστον καταστήσῃς σαυτὸν παροξύνων τὸν Θεόν . Ὅταν γὰρ τὰ πρὸς παιδείαν καὶ ωφέλειαν ἐπαγγόμενα παρὰ τοῦ Θεοῦ , ταῦτα ὀνειδὸς εἶναι νομίζης , ὅρα ποῦ τελευτᾷ τὸ κακόν .
Lemmas: καί τίς οὗτος επανειδιστοτερος γίγνομαι ἄν , ὁ μηδέ Ἄπερ ὀνειδίζω χρή δύναμαι εἄν οἶδα καλῶς ; οὗτος γάρ ἀληθής εἰμί ὁ μαίνομαι καί δαιμονάω , ὁ ὁ πρᾶγμα ὡς ἔχω φύσις · μή μανθάνω ὁράω , ἀλλά ὁ μέν ἔπαινος ὁ δέ φέγοντες , καί ὁ ἐπανεῖδισα εἰς ὁ ὁ ἐπαινέω τάξις μετατίθημι . Πολύς καί ὁ ὁ Φρέντι νοσέω λέγω ὁ πάρειμι κακόω , ἀλλά ὁ ἀκούω οὐ ἡγέομαι ὑβρίζω . μή τοίνυν μηδέ σύ ὁ ἐξίστημι ἐκεῖνος ἀκούω , αἰσχύνη καί ὕβρις ὁ πρᾶγμα εἰμί νομίζω , ἵνα μή ποτέ ἀληθής ἐπανεῖδιστον καθίστημι σαυτοῦ παροξύνω ὁ Θεός . ὅταν γάρ ὁ πρός παιδεία καί ὠφέλεια ἐπάγω παρά ὁ Θεός , οὗτος ὄνειδος εἰμί νομίζω , ὁράω ποῦ τελευτάω ὁ κακός .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0414.5
δ . Καὶ περὶ μὲν τοῦ πατρὸς καὶ τοῦ φόβου οὐ ὑπὲρ ἐκείνου δέδοικας , ταῦτα ἂν ἔχοιμι λέγειν , ἰκανὰ γε [ 134 ] ὄντα , ὡς οἶμαι , πάντα τὸν ὑπὲρ τούτων σοι γενομένον λύσαι φόβον . Ἐπειδὴ δὲ ἔλεγες τὸ κεφάλαιον τῶν κακῶν εἶναι ὅ μηδὲ ὑπὲρ τῶν μελλόντων ἔχειν θαρρεῖν , μηδὲ εἰδέναι πότερον ἔσται τις λύσις ποτὲ τούτων , ἢ καὶ μέχρι τελευτῆς
Lemmas: δ . καί περί μέν ὁ πατήρ καί ὁ φόβος οὖον ὑπέρ ἐκεῖνος δείδω , οὗτος εἄν ἔχω λέγω , ἱκανός γε [ 134 ] εἰμί , ὡς οἴομαι , πᾶς ὁ ὑπέρ οὗτος σύ γίγνομαι λύω φόβος . ἐπεί δέ λέγω ὁ κεφάλαιος ὁ κακός εἰμί ὅς μηδέ ὑπέρ ὁ μέλλω ἔχω θαρσέω , μηδέ οἶδα πότερος εἰμί τις λύσις ποτέ οὗτος , ἢ καί μέχρι τελευτή
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0415.1
βουλησεται σοι πυκτεύειν ὁ τὸν ἀγῶνά σοι τοῦτον θεὶς , ἀκριβὲς μὲν οὐδὲν οὐδ’ αὐτὸς ὑπὲρ τούτων ἔχω λέγειν , οὐδὲ ἀποφαίνεισθαι ὑπὲρ τῶν μελλόντων , ἐκεῖνο μόνον οἶδα σαφῶς , καὶ αὐτὸν δὲ ἐν οὕτω πεπεισθαι ἀξίω , ὅτι ὁποτέρων ἂν γένηται τούτων , συμφέροντός ἐσται καὶ πρὸς ἡμᾶς · κἂν οὕτω δὲ διαχειμένος ἡς , ταχέως καὶ τὸν κολοφῶνα τούτων , ὡς λέγεις , ἀποκρούση τῶν κακῶν .
Lemmas: βούλομαι σύ πυκτεύω ὁ ὁ ἀγών σύ οὗτος τίθημι , ἀκριβής μέν οὐδείς οὐδέ αὐτός ὑπέρ οὗτος ἔχω λέγω , οὐδέ ἀποφαίνω ὑπέρ ὁ μέλλω , ἐκεῖνος μόνος οἶδα σαφῶς , καί αὐτός δέ ἐν οὗτος πείθω ἄξιος , ὅτι ὁπότερος εἄν γίγνομαι οὗτος , συμφέρω εἰμαι καί πρός ἐγώ · κἀν οὗτος δέ διαχέω εἰμί , ταχέως καί ὁ κολοφών οὗτος , ὡς λέγω , απόκρουση ὁ κακός .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0419.1
παρῶν , πόσα πράγματα ἔχειν ἠγαχάζετο , οὕτω μακρὰν ὁδεῖων ὁδὸν , καὶ μηδὲ μικρὸν ἐν τοσούτῳ μήκει παρα-τραπῆναι σπουδάζων , πολλῶν ἐν τῇ μεταξὺ κυλιμότων δυντων · Καὶ τί λέγω πολλῶν , πάσης μὲν οὖν διόλου τοιαύτης οὐσίας τῆς ὁδοῦ , ἀπὸ τῶν τετραμμάτων τῆς γῆς ἐπὶ τὰ τέρατα πάσης σκοπέλων καὶ ἀχανθῶν καὶ θηρίων καὶ αὐχμοῦ καὶ λιοῦν · καὶ χρυμοῦ καὶ κακοὐργῶν πεπληρωμένης ; Καὶ γὰρ εὐκολώτερον τετριμμένην ἀτραπὸν ἐν τῇ βαθυτάτῳ τῆς νυκτὸς ὁδεύειν διαπαντὸς , ἢ τὴν τῆς ἀρετῆς ὁδὸν κατ' ἐκείνους τοὺς καιρούς · τοσούτοι οἱ τὰ διαβήματα αὐτοῦ βιαζόμενοι παρατρέχειν ἦσαν . Ὅταν γὰρ ἅπαντα ἀπὲρ ἀν ἐθέλωσι πράττειν ἐξῆ , εἰς δὲ μόνος ὁ τὴν ἐναντίαν αὐτοῖς βαδίζων ἦ , πῶς δυνήσεται πρὸς τὸ τέλος ἐλθεῖν πάντων ὑβουόντων ὀπίσω καὶ ἀναχρουόντων αὐτόν ; Ὅτι γὰρ ἔχει δυσκολίαν τὸ μετὰ πολλῶν ὄντας κατορθοῦν , δηλούσιν οἱ τὰς ἐρημίας κατειληφότες νῦν , ὅτε τῇ τοῦ Θεοῦ χάριτι τὴν εὐψυχίαν πανταχοῦ διεσπαρμένην ἔστιν ἰδεῖν , ὅτε καὶ ὁμόνοιαν καὶ ὁμοιοργίαν πρὸς ἀλλήλους οὐ μικράν . Ἄλλὰ τότε τούτων οὐδὲν ἦν , ἀλλὰ καὶ θηρίων ἀγριώτερον πάντες διέκειντο πρὸς αὐτόν .
Lemmas: πηρός , πόσος πρᾶγμα ἔχω ἀγχάζω , οὗτος μακράν ὁδεία ὁδός , καί μηδέ μικρός ἐν τοσοῦτος μῆκος παρατρέπω σπουδάζω , πολύς ἐν ὁ μεταξύ κύλιμος δύο · καί τίς λέγω πολύς , πᾶς μέν οὖν διόλου τοιοῦτος οὐσία ὁ ὁδός , ἀπό ὁ τετραμμάτων ὁ γῆ ἐπί ὁ τέρας πᾶς σκόπελος καί ἄκανθα καί θηρίον καί αὐχμός καί Λίουν · καί κρυμός καί κακουργέω πληρόω ; καί γάρ εὔκολος τετριμμένος ἀτραπός ἐν ὁ βαθύς ὁ νύξ ὁδεύω διαπαντός , ἢ ὁ ὁ ἀρετή ὁδός κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός · τοσοῦτος ὁ ὁ διάβημα αὐτός βιάζομαι παρατρέχω εἰμί . ὅταν γάρ ἅπας Απέρ εἰς ἐθέλω πράσσω ἔξεστι , εἰς δέ μόνος ὁ ὁ ἐναντίος αὐτός βαδίζω εἰμί , πῶς δύναμαι πρός ὁ τέλος ἔρχομαι πᾶς υβουω ὀπίσω καί αναχρουω αὐτός ; ὅτι2 γάρ ἔχω δυσκολία ὁ μετά πολύς εἰμί κατορθόω , δηλόω ὁ ὁ ἐρημία καταλαμβάνω νῦν , ὅτε ὁ ὁ Θεός χάρις ὁ εὐψυχία πανταχοῦ διασπείρω εἰμί ὁράω , ὅτε καί ὁμόνοια καί ομοιοργιαω πρός ἀλλήλων οὖον μικρός . ἀλλά τότε οὗτος οὐδείς εἰμί , ἀλλά καί θηρίον ἄγριος πᾶς διάκειμαι πρός αὐτός .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0422.1
πανταχοῦ περιφεῖ τῷ νῷ , καὶ πολὺν ἐδέχετο ὀδῦνον τῇ ψυχῇ , μηδὸπω τῷ λογισμῷ στίγμα δυναμένης , ἀλλὰ πολλῇ ὑποπεποιθὲς ἑαυτῇ , καὶ μεριμνᾶν ἀναγκαζομένης . Εἶχε δὲ αὐτὴν καὶ πρὸς αὐτὰ τῆς οἰκουμένης ἀφιζεσθαι τὰ πέρατα προσδοκῶν , καὶ πρὸς αὐτὸν τὸν ὀκεαννόν · ὥστε εἰ καὶ πᾶσαν ἐπήλθε τὴν γῆν , ἀλλὰ τὴν φροντίδα τῆς τοιαύτης ὁδοιπορίας ὑπέμεινεν . Οὐ γὰρ ὡς μέχρι τῆς Παλαιστίνης , ἥκων οὕτω παρεσκευάζει τὴν ψυχὴν , ἀλλ’ ὡς ἐξὸμενος πανταχοῦ , καὶ τὴν οἰκουμένην ἐκθῖναι κλεῦσται , κλὴν εἰς τὰς ἔκτος ταύτης νήσους ἐλθεῖν . Εἰ δὲ καὶ τάναντία προσδοκῶν ἐπειδὴ τοῦ τοῦ προσταγματος ἀδιόριστον , καὶ τοῦτο τάλιν χαλεπόν . Τὸν γὰρ μέλλοντα τι φορτικὸν ὑπομένειν , πολλῷ κουφότερον εἰδέναι σαφῶς ὅπερ ὑποστήσεσθαι , καὶ πρὸς τὰ παρασκευάζεται , ἢ πανταχοῦ μέμβεσθαι τῷ λογισμῷ , καὶ νῦν μὲν τὰ χρηστὰ , νῦν δὲ τάναντία προσδοκῶν , καὶ ὑπὲρ μηδενὸς τούτων ἔχειν θαρρεῖν , ἀλλ’ ἀμφοτέροισι ὁμοίως ἀπιοτεῖν .
Lemmas: πανταχοῦ περιφεῖ ὁ νάω , καί πολύς δέχομαι ὄζω ὁ Ψυχή , μηδὸπω ὁ λογισμός στίγμα δύναμαι , ἀλλά πολύς ὑποποιέω ἑαυτοῦ , καί μεριμνάω ἀναγκάζω . ἔχω δέ αὐτός καί πρός αὐτός ὁ οἰκέω αφιζω ὁ πέρας προσδοκάω , καί πρός αὐτός ὁ ὀκεανός · ὥστε εἰμί καί πᾶς ἐπέρχομαι ὁ γῆ , ἀλλά ὁ φροντίς ὁ τοιοῦτος ὁδοιπορία ὑπομένω . οὖον γάρ ὡς μέχρι ὁ Παλαιστίνη , ἥκω οὗτος παρασκευάζω ὁ ψυχή , ἀλλά ὡς ἔχω πανταχοῦ , καί ὁ οἰκέω ἐκθῖναι κλέω , κλῆς εἰς ὁ ἕκτος οὗτος νῆσος ἔρχομαι . εἰμί δέ καί τἀναντία προσδοκάω ἐπεί ὁ ὁ πρόσταγμα ἀδιόριστος , καί οὗτος τᾶλις χαλεπός . ὁ γάρ μέλλω τίς φορτικός ὑπομένω , πολύς κοῦφος οἶδα σαφῶς ὅσπερ ὑφίστημι , καί πρός ὁ παρασκευάζω , ἢ πανταχοῦ ἐμβαίνω ὁ λογισμός , καί νῦν μέν ὁ χρηστός , νῦν δέ τἀναντία προσδοκάω , καί ὑπέρ μηδείς οὗτος ἔχω θαρσέω , ἀλλά ἀμφότερος ὁμοίως ἀφίημι .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0422.3
γυναῖκας ἔσχον καὶ εἰς ζηλωτυπίας ὑποψίαν ἐνέπεσον . Μαρτυρεῖ δὲ τῇ πάθει τούτῳ καὶ ὁ Σολομὼν οὕτως · εἰπών , Μεστὸς γὰρ θλίβει θυμὸς ἀνδρὸς αὐτῆς , οὐ γελίεται ἐν ἡμέρα κρίσεως , οὐδὲ ἀνταλλάξεται οὐδεὶς λύτρον τῆν ἔχθραν , οὐδὲ μὴ διαλυθῇ πολλῶν δώρων . Καὶ πάλιν · Κρατεῖν ὡς θάνατος ἡ ἀγάπη , σχληρὸς ὡς ἅδης ὁ ζηλός . Εἰ δὲ ὁ ζηλωτῶν οὕτως ἐκκαλεῖται , ὁ τοσοῦτοις κρατούμενος κακοῖς , ὡς ἀναγκαζεσθαι καὶ κολακεύειν τὸν ὑβριστήν , καὶ ἂν ἀμύναιθαι ἔδει πάντα ποιεῖν ὡς ἂν ἄνδρας ἀπολαύσεται τῆς αὐτοῦ γυναικὸς ὁ μοιχός , τίνος οὐκ ἐλεεινότερος ἦν ; Λαβόντων δὲ καὶ τούτων πέρα τῶν κακῶν , ἕτερα πάλιν ἐπικέτο δεινὰ , καὶ τὸν λιμὸν ἐκεῖνον διεδέχετο πόλεμος . Τὴν γὰρ τῶν ποιμένων μάχην καὶ τὴν πρὸς τὸν ἀδελφοῖον διανομὴν ἀφίμω νῦν , καίτοι γε ἐπ’ ἄλλων ταῦτα ἐξεταζόμενα ἰκανὰ πολλὴν ἀθυμίαν ἐμβαλεῖν . Ὅταν γὰρ ὁ διασωθεὶς ὑπ’ αὐτοῦ καὶ τοσούτων γενόμενος κύριος ἀγαθῶν , καὶ ἂν ἐχρὴν ἐκστήναι πάντων αὐτῷ , καὶ τοῖς ποιεῖσιν ἐπιτιμῆσαι τοῖς αὐτοῦ , οὕτως προτεινόμενος · αἰρέσεως ἐπιτρέχει τοῖς εὐφρονεστέροις τῶν χωρίων , καὶ τὰ ἐρημώτερα ἄ ἐκεῖνω καταλιμπάνει μέρη . τὶς ἂν ἐνέγκοι ῥάδιως , οὐ τὴν ζημίαν λέγω , ἀλλὰ τὸ τιμῆμας ἀτιμασθῆναι καὶ τὸ ἔλαττον ἐνεγκεῖν , ὁ 192 πάσης ζημίας χαλεπωτέρον εἶναι δοκεῖ ; Ἀλλ’ ὅμως , ἅπαντα ταῦτα παρίμι νῦν · περὶ γὰρ τοῦ πατριάρχου , οὐ περὶ τινὸς τῶν πολλῶν ὁ λόγος ἐστὶν ἡμῖν .
Lemmas: γυνή ἔχω καί εἰς ζηλοτυπία ὑποψία ἐμπίπτω . μαρτύρομαι δέ ὁ πάθος οὗτος καί ὁ Σολομών οὕτως · εἶπον , μεστός γάρ θλίβω θυμός ἀνήρ αὐτός , οὖον γελάω ἐν ἡμέρα κρίσις , οὐδέ ἀνταλλάσσω οὐδείς λύτρον ὁ ἔχθρα , οὐδέ μή διαλύω πολύς δῶρον . καί πάλιν · κρατέω ὡς θάνατος ὁ ἀγάπη , σκληρός ὡς ᾍδης ὁ ζῆλος . εἰμί δέ ὁ ζηλωτής οὕτως ἐκκαλέω , ὁ τοσοῦτος κρατέω κακός , ὡς ἀναγκάζω καί κολακεύω ὁ ὑβριστής , καί εἄν ἀμύνω ἐσθίω πᾶς ποιέω ὡς εἄν ἀνήρ ἀπολαύω ὁ αὐτός γυνή ὁ μοιχός , τίς οὐ ἐλεεινός εἰμί ; λαμβάνω δέ καί οὗτος πέρα ὁ κακός , ἕτερος πάλιν ἐπικέτο δεινός , καί ὁ λιμός ἐκεῖνος διαδέχομαι πόλεμος . ὁ γάρ ὁ ποιμήν μάχη καί ὁ πρός ὁ ἀδελφός διανομή ἄφιμος νῦν , καίτοι γε ἐπί ἄλλος οὗτος ἐξετάζω ἱκανός πολύς ἀθυμία ἐμβάλλω . ὅταν γάρ ὁ διασῴζω ὑπό αὐτός καί τοσοῦτος γίγνομαι κύριος ἀγαθός , καί εἄν χρή ἐξίστημι πᾶς αὐτός , καί ὁ ποιέω ἐπιτιμάω ὁ αὐτός , οὕτως προτείνω · αἵρεσις ἐπιτρέχω ὁ εὐφρόνης ὁ χωρίον , καί ὁ ἐρῆμος ὅς ἐκεῖνος καταλείπω μέρος . τις εἄν φέρω ῥᾳδίως , οὖον ὁ ζημία λέγω , ἀλλά ὁ τιμῆμας ἀτιμάζω καί ὁ μικρός φέρω , ὁ 192 πᾶς ζημία χαλεπός εἰμί δοκέω ; ἀλλά ὅμως , ἅπας οὗτος πάρειμι νῦν · περί γάρ ὁ πατριάρχης , οὖον περί τις ὁ πολύς ὁ λόγος εἰμί ἐγώ .
joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0422.4
Διαβέβηκε δὴ τὸν λιμὸν ἐκεῖνον ὁ πόλεμος τῶν Περσῶν , καὶ ἀναγκάζεται ἐπιστρατεύειν αὐτοῖς , οὐ πρὸς τὴν ἀρχὴν αὐτὴν ἀκεραίων ἐκατέρων ἐτι μενόντων τῶν μερῶν , ἀλλὰ προτροπωθέντων ἀπάντων , καὶ τὶς νίκη παρὰ τοῖς πολεμίοις · οὕσης , καὶ οὐδενὸς αὐτοῖς ἐτι ἐνεγκεῖν δυναμένου , τῶν μὲν ἀδρὴν κατακινέντων , τῶν δὲ χρηστομένων , τῶν δὲ δουλευόντων παρ’ αὐτοῖς . Ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν αὐτὸν τούτων οἷκοι μένων ἐπεισεν , ἀλλ’ ὑπὸ τῆς σφοδρᾶς ἀθυμίας τῶν γενομένων πληγῶν ἀπέχει κοινωθῆναι ἐκείνοις · τῶν κακῶν , καὶ εἰς προῦπτον μίμνον ὀλάντῳν ἑαυτὸν . Τὸ γὰρ μετὰ τριακοσίους οἰκείων καὶ μικρῷ πλείονων ὁ πρὸς τοσαύτην παρατάττεσθαι στρατείαν , οὐδὲν ἕτερον ἢ ταῦτα λογιζομένου ἦν , καὶ πρὸς αἰχμαλωσίαν καὶ πρὸς τιμωρίαν , καὶ πρὸς μυρίους παρεσκευασμένους θανάτους . Ἀπήλθε μὲν οὖν ὡς καὶ αὐτὸς τῆς βαρβαρικῆς ἀπολαύσων ὠμότητος · τῇ δὲ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίᾳ διασωθεὶς , καὶ ἐπανελθὼν μετὰ τῆς λείας καὶ τοῦ συγγενούς , ἠναγκάζετο πάλιν τὸ οἰκεῖα ὀργεῖν κακὰ , τὴν ἀπαίδειαν λέγω , καὶ τὸ μηδὲν ἔχειν τοῦ κλήρου διάδοχον . Μὴ γὰρ ἐπειδὴ τότε ἤκουσας ἡ ἀποδυρομένου πρὸς τὸν Θεὸν καὶ λέγοντος , Τί μοι θώσεις ; ἐγὼ δὲ ἀπ.λλ.ιων ἀτεκνος · διὰ τοῦτο καὶ πρόσφατον τὴν λύπην ταύτην εἶναι νομίζεις ; ἡ γὰρ μέριμνα αὕτη καὶ ἡ φροντίς μετὰ τῆς νύμφης εἰσῆλθεν εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ δικαίου , μᾶλλον δὲ καὶ πρὸ τῆς νύμφης αὐτῆς . Ἔθος γὰρ ἦν ἀπασιν , ὅταν μόνον ἀρξόμενος βουλεύεσθαι καὶ διαλέγεσθαι περὶ γάμου , πάσαις ταῖς τοῦ πράγματος ὑπονύττεσθαι φροντίσιν , ὅν ἀπασῶν τὸ κεφάλαιον ἢ τῶν παίδων ἐστὶ , καὶ ὁ φόβος , οὕτος ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης τὰς ἡμετέρας κατασχεῖ ψυχάς . Εἰ δὲ
Lemmas: διαβαίνω δή ὁ λιμός ἐκεῖνος ὁ πόλεμος ὁ Πέρσης , καί ἀναγκάζω ἐπιστρατεύω αὐτός , οὖον πρός ὁ ἀρχή αὐτός ἀκέραιος κατεράω ἔτι μένω ὁ μέρος , ἀλλά προτροπόω ἀπαντάω , καί τις νίκη παρά ὁ πολέμιος · ὗσις , καί οὐδείς αὐτός ἔτι φέρω δύναμαι , ὁ μέν ἀδρός κατακινέω , ὁ δέ χρηστομένων , ὁ δέ δουλεύω παρά αὐτός . ἀλλά ὅμως οὐδείς αὐτός οὗτος οἴκοι Μένων πείθω , ἀλλά ὑπό ὁ σφοδρός ἀθυμία ὁ γίγνομαι πληγή ἀπέχω κοινόω ἐκεῖνος · ὁ κακός , καί εἰς πρόοπτος μίμνω ὀλάντῳν ἑαυτοῦ . ὁ γάρ μετά τριακόσιοι οἰκέω καί μικρός π́λυος ὁ πρός τοσοῦτος παρατάσσω στρατεία , οὐδείς ἕτερος ἢ οὗτος λογίζομαι εἰμί , καί πρός αἰχμαλωσία καί πρός τιμωρία , καί πρός μυρίος παρασκευάζω θάνατος . ἀπέρχομαι μέν οὖν ὡς καί αὐτός ὁ βαρβαρικός ἀπολαύω ὠμότης · ὁ δέ ὁ Θεός φιλανθρωπία διασῴζω , καί ἐπανέρχομαι μετά ὁ λεῖος καί ὁ συγγενής , ἀναγκάζω πάλιν ὁ οἰκεῖος ὀργάω κακός , ὁ ἀπαιδία λέγω , καί ὁ μηδείς ἔχω ὁ κλῆρος διάδοχος . μή γάρ ἐπεί τότε ἀκούω ὁ ἀποδύρομαι πρός ὁ θεός καί λέγω , τις ἐγώ θώσσω ; ἐγώ δέ ἀπόλλυμι ἄτεκνος · διά οὗτος καί πρόσφατος ὁ λύπη οὗτος εἰμί νομίζω ; ὁ γάρ μέριμνα οὗτος καί ὁ φροντίς μετά ὁ νύμφη εἰσέρχομαι εἰς ὁ οἰκίον ὁ Δίκαιος , μᾶλλον δέ καί πρό ὁ νύμφη αὐτός . ἔθος γάρ εἰμί ἅπας , ὅταν μόνος ἄρχω βουλεύω καί διαλέγω περί γάμος , πᾶς ὁ ὁ πρᾶγμα ὑπονύσσω φροντίς , ὅς ἀπασάω ὁ κεφάλαιος ἢ ὁ παῖς εἰμί , καί ὁ φόβος , οὗτος ἀπό ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ ἡμέτερος κατάσχω Ψυχή . εἰμί δέ