joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0450.2
ια' . Ἄλλὰ γὰρ οὐκ οἶδα πῶς μεταξὺ τῶν προφητῶν παρέμβησιν τὴν οὐρανίαν ψυχήν , τὸν οὕτως οἰκσαστα τὴν γῆν , ὡς τὸν οὐρανόν · οὐδὲν γὰρ αὐτῷ τῆς μηλωτῆς πλέον ἦν . Τί οὖν οὗτος ὁ μέγας καὶ θαυμαστὸς ἀνήρ , εἰ γε ἄνδρα αὐτὸν δεῖ καλεῖν ; Μετὰ τὴν περὶ τὸν Ἁχαβ , μετὰ τὴν τοῦ πυρὸς καταπομπήν , μετὰ τὴν τῶν ἱερῶν σφαγήν , μετὰ τὸ κλεῖσαι καὶ ἀνοῖξαι τὸν οὐρανόν , καθ' ὃν ἐβούλετο μὴ ὑεῖν χρόνον , μετὰ τοσαῦτα καὶ τηλικαῦτα κατορθώματα , οὕτως ἐκρατεῖτο τῷ φόβῳ καὶ τῇ τῆς ἀθυμίας ὑπερβολῇ , ὡς ταῦτα τὰ ῥήματα φθέγγεσθαι · [ 220 ] Ἄδδε τὴν ψυχήν μου ἀπ' ἐμοῦ , ὅτι οὐ κρείττων εἰμὶ ἐγὼ ὑπὲρ τοὺς πατέρας μου . Ταῦτα ἐκείνος ὁ μηδέπω καὶ νῦν τετελευτηκώς . Καὶ οὐ ταῦτα μόνον , ἀλλὰ καὶ ἀπελθὼν εἰς τὸν ἔρημον ἐκάλευεν ὑπὸ τῆς βαρυθυμίας κατακακᾶσθαι . Οὐδὲ μαθητὴς ὁ τοῦτο οὐ τὸ πνεῦμα διισῶν ἔλαβε τοῦ διδασκάλου μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς θλίψεις πολὺ μείζονας . Τοῦτο γοῦν ἡμῖν πρὸ μικροῦ ὁ μακάριος Παῦλος παραδεικνύει καὶ τὰς ταλαιπωρίας αὐτῶν ἀπαριθμοῦμενος ἔλεγεν · Ὅρ οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος . Εὐκαίρως δὲ ἡμῖν ὁ μακάριος ἐπιστήσθην οὗτος · ὁ γὰρ καὶ μόνος ἀρκεῖς καὶ ἀρκεῖς πρὸς παράκλησιν , οὗτος μετὰ τοὺς ἄλλους εἰσελθὼν , τίνὰ οὐκ ἂν ἀφανίσειεν ἀθυμίαν καὶ λύπην ; Τὸν μὲν οὖν λιμόν , καὶ τὸ δίψος , καὶ τὴν γύμνωσιν , καὶ τὰ ναυάγια , καὶ τὰς ἐν ταῖς ἐρήμοις διατριβὰς , καὶ τοὺς φόβους , καὶ τοὺς κινδύνους , καὶ τὰς ἐπιβουλὰς , καὶ τὰ δεσμωτήρια , καὶ τὰς πληγὰς , καὶ τὰς ἀγρυπνίας , καὶ τοὺς μυρίους θανάτους , καὶ τέλεια ὅσα τοῦ χρηστοῦ ἄνδρος ἔνεκεν ὑπέμεινεν , οὐδὲν οἶμαι δεῖν λέγειν . Ταῦτα γὰρ εἰ καὶ θλίψεις τινές , ἀλλ' ὅμως καὶ ἡδονὰς παρεῖχεν αὐτῷ · ἀλλ' ὅτε ἀπεστράφησαν αὐτὸν πάντες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ , ὅτε Γαλάται ἐξετράπησαν , ἔθνος ὁλοκληρον καὶ εὐδοκιμηκός , ὅτε Κορίνθιοι τὴν παρ' αὐτοῖς Ἐκκλησίαν εἰς πολλὰ διέτεμον μέρη , καὶ τὴν πορνεύσασαν κολακεύσαντες εἰς ἀναίσθησίαν ἤγαγον , τί αὐτὸν οὐκ ἐπαθεῖν ; πῶς κατασχεθῆναι σκότω τὴν ψυχήν ; Ἄλλὰ γὰρ εἰ δεῖ λογισμὸν ἡμῖν , παρὸν ἀκούσαι τῶν ῥημάτων αὐτῶν · Κορινθίους μὲν γὰρ ἐπιστέλλων ἔλεγεν , ὅτι Ἐκ πολλῆς θλίψεως καὶ συστολῆς καρδίας ἐγραψα ὑμῖν διὰ πολλῶν δακρύων · καὶ πάλιν , Μήπως ἐλθόντα με ταπεινώσῃ ὁ Θεός , καὶ πενθήσω πολλοὺς τῶν προημαρτηκότων καὶ μὴ μετανοησάντων . Γαλαταῖς δέ , Τεκνία μου , οὓς πάλιν ὠδίνω , ἄχρις οὗ μορφωθῇ Χριστὸς ἐν ὑμῖν . Περὶ δὲ τῶν Ἀπανῶν πρὸς τὸν μαθητὴν ἀποδύρεται . Οὐ ταῦτα δὲ μόνον αὐτὸν ἤνια , ἀλλὰ καὶ ὁ σχολῶς ὁ δοθεὶς αὐτῷ οὕτως αὐτὸν ἤθλιβε καὶ ἐστενοχόρει , ὡς πολλάκις ὑπὲρ τῆς τῶν λύσεως δεῖσθαι τοῦ Θεοῦ · τὸ γὰρ τρις ἐνταῦθα τὸ πολλάκις ἐστίν . Ὅλως δὲ πότε ἀναπνεύσει Ἰσχυσεν ὁ καὶ ἐπὶ ἀπουσίᾳ ἀδελφοῦ χωπόμενος ; Τῷ μὴ με εὑρεῖν , φησίν , Ὑστερ τῶν ἀδελφῶν μου , οὐκ ἔσχηκα ἄνεσιν . Καὶ ἐπὶ νάρη πάλιν τὸ αὐτὸ τοῦτο ἐπάσχεν . Ὁ Θεὸς γὰρ ἠλέησεν αὐτόν , φησὶ ( περὶ
Lemmas: ἰά . ἀλλά γάρ οὐ οἶδα πῶς μεταξύ ὁ προφήτης παρέμβησιν ὁ οὐράνιος Ψυχή , ὁ οὕτως οἰκέω ὁ γῆ , ὡς ὁ οὐρανός · οὐδείς γάρ αὐτός ὁ μηλωτή πλέω εἰμί . τις οὖν οὗτος ὁ μέγας καί θαυμαστός ἀνήρ , εἰμί γε ἀνήρ αὐτός δεῖ καλέω ; μετά ὁ περί ὁ Ἁχαβ , μετά ὁ ὁ πυρός καταπομπή , μετά ὁ ὁ ἱερός σφαγή , μετά ὁ καλέω καί ἀνοίγω ὁ οὐρανός , κατά ὅς βούλομαι μή ὕω χρόνος , μετά τοσοῦτος καί τηλικόσδε κατόρθωμα , οὕτως κρατέω ὁ φόβος καί ὁ ὁ ἀθυμία ὑπερβολή , ὡς οὗτος ὁ ῥῆμα φθέγγομαι · [ 220 ] αδʹ ὁ Ψυχή ἐγώ ἀπό ἐγώ , ὅτι οὖον ἀγαθός εἰμί ἐγώ ὑπέρ ὁ πατήρ ἐγώ . οὗτος ἐκείνος ὁ μηδέπω καί νῦν τελευτάω . καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἀπέρχομαι εἰς ὁ ἐρῆμος καλέω ὑπό ὁ βαρυθυμία κατακαίω . οὐδέ μαθητής ὁ οὗτος οὖον ὁ πνεῦμα Διίσων λαμβάνω ὁ διδάσκαλος μόνος , ἀλλά καί ὁ θλῖψις πολύς μείζων . οὗτος γοῦν ἐγώ πρό μικρός ὁ μακάριος Παῦλος παραδείκνυμι καί ὁ ταλαιπωρία αὐτός ἀπαριθμέω λέγω · Ὅρ οὐ εἰμί ἄξιος ὁ κόσμος . εὔκαιρος δέ ἐγώ ὁ μακάριος ἐφίστημι οὗτος · ὁ γάρ καί μόνος ἀρκέω καί ἀρκέω πρός παράκλησις , οὗτος μετά ὁ ἄλλος εἰσέρχομαι , τις οὐ εἄν ἀφανίζω ἀθυμία καί λύπη ; ὁ μέν οὖν λιμός , καί ὁ δίψα , καί ὁ γύμνωσις , καί ὁ ναυάγιον , καί ὁ ἐν ὁ ἐρῆμος διατριβή , καί ὁ φόβος , καί ὁ κίνδυνος , καί ὁ ἐπιβουλή , καί ὁ δεσμωτήριον , καί ὁ πληγάς , καί ὁ ἀγρυπνία , καί ὁ μυρίος θάνατος , καί τέλειος ὅσος ὁ χρηστός Ἄνδρος ἐνέλκω ὑπομένω , οὐδείς οἴομαι δήω λέγω . οὗτος γάρ εἰμί καί θλῖψις τις , ἀλλά ὅμως καί ἡδονά παρέχω αὐτός · ἀλλά ὅτε ἀποστρέφω αὐτός πᾶς ὁ ἐν ὁ Ἀσία , ὅτε Γαλάτης ἐκτρέπω , ἔθνος ὁλοκληρόω καί εὐδοκιμέω , ὅτε Κορίνθιος ὁ παρά αὐτός ἐκκλησία εἰς πολύς διατέμνω μέρος , καί ὁ πορνεύω κολακεύω εἰς ἀναισθησία ἄγω , τίς αὐτός οὐ πάσχω ; πῶς κατέχω σκότος ὁ Ψυχή ; ἀλλά γάρ εἰμί δεῖ λογισμός ἐγώ , πάρειμι ἀκούω ὁ ῥῆμα αὐτός · Κορίνθιος μέν γάρ ἐπιστέλλω λέγω , ὅτι ἐκ πολύς θλῖψις καί συστολή Καρδία γράφω σύ διά πολύς δάκρυ · καί πάλιν , μήπως ἔρχομαι ἐγώ ταπεινόω ὁ Θεός , καί πενθέω πολύς ὁ προαμαρτάνω καί μή μετανοέω . Γαλάτης δέ , τεκνίον ἐγώ , ὅς πάλιν ὠδίνω , ἄχρι ὅς μορφόω Χριστός ἐν σύ . περι δέ ὁ ἀπάνω πρός ὁ μαθητής ἀποδύρομαι . οὖον οὗτος δέ μόνος αὐτός ἤνια , ἀλλά καί ὁ σχολή ὁ δίδωμι αὐτός οὕτως αὐτός θλίβω καί στενοχωρέω , ὡς πολλάκις ὑπέρ ὁ ὁ λύσις δήω ὁ Θεός · ὁ γάρ τρις ἐνταῦθα ὁ πολλάκις εἰμί . ὅλος δέ πότε ἀναπνέω ἰσχύω ὁ καί ἐπί ἀπουσία ἀδελφός χωπόμενος ; ὁ μή ἐγώ εὑρίσκω , φημί , Ὑστερ ὁ ἀδελφός ἐγώ , οὐ ἔχω ἄνεσις . καί ἐπί νάρη πάλιν ὁ αὐτός οὗτος πάσχω . ὁ θεός γάρ ἐλεέω αὐτός , φημί ( περί