joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0394.1
καὶ ἀμετανόητον καρδίαν ἐθησαύρισεν ἑαυτῷ τὴν ὀργήν , τὴν ἡμικαὶτα ἐπεξέρχεται · εἰ δὲ καὶ μετὰ τὸν φόνον ἑμενεν ἀθεμώρητος , καὶ ἐφ’ ἑτέρων ἐν προθύλῃ μεῖζον κακόν a . Οὐδὲ γὰρ ἔστιν εἰπεῖν ὅτι παρὰ ἀγνοίαν ἐπλημμέλησεν · ὁ γὰρ ὁ νεώτερος συνήχε , πῶς ἄν οὕτως ἠγνώσῃ ; Πλὴν ἀλλ’ , εἰ βούλει , κείσθω καὶ ἀγνοίας εἶναι τὸ πρότερον · μετὰ τὸ ἀκούσαι τῶν , ‘Ἡσύχασον , μετὰ τὸ συγγνώμης τυχεῖν , ἀπὸ ποίας ἀγνοίας ἐπὶ τὸν φόνον ἤρετο , καὶ τὴν γῆν ἐμιώλυν , καὶ τοὺς τῆς φύσεως νόμους ἀνέτρεψεν ; Ὅρῃς ὡς οὐδὲ τὰ πρότερα τοῦ ἀγνοεῖν ἦν , ἀλλὰ κακίας καὶ πονηρίας καὶ μιᾶρας τῆς ἑσχάτης ; Τίς οὖν ἡ τοῦτος τιμωρία ; Στένωρ ἑσῃ , φησι , καὶ τρέμων ἐπὶ τῆς τῆς . Δοκεῖ μὲν οὖν ἡ κόλασις εἶναι πικρά · ἀλλ’ οὐχ ἑὰν τὸ ἀμάρτημα λογισώμεθα , καὶ αὐτὴν δὲ τὴν τιμωρίαν διασκεψώμεθα καλῶς . “ Ὦτε γὰρ προσήνεγκεν b κακώς , ἠλήγειν , ὅτι ὑβρίσας οὐκ ἐτιμήθη παρὰ τοῦ ὀβριώτερος Θεοῦ , νοουθετοῦντα αὐτὸν διέπτυσεν , φόνον ἐτόλμησεν πρῶτον , μᾶλλον δὲ καὶ φόνου πολλῷ μίσημα ἐνεχέστερον , ἐλύπησεν τοὺς γεγεννηκότας , ἐξεύσατο τῷ Θεῷ . Μὴ γὰρ φυλάξειμι τοῦ ἀδελφοῦ μου ; φησι · καὶ ἀντὶ τούτων ἀπάντων φόβω χολάζεται μόνον καὶ τρόμω . Ἄλλ’ ὅμως καὶ τὴν χρηστότητα τοῦ Θεοῦ οὐχ ἀπὸ τοῦ πρασταν εἶναι μόνον τῆς ἀμαρτίας τὴν τιμωρίαν εἴπομι · ἄν φαίνεσθαι , ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοῦ κέρδος αὐτὴν ἑχειν οὐ τὸ τυχόν . Τὸ δὲ κέρδος ἦν συμφονίζεσθαι τοὺς ἑξῆς ἀπαντας , καὶ γίνεσθαι βελτίους διὰ τῆς εἰς ἑκεῖνον ἐπιτιμήσεως . Διὰ τοῦτο οὐκ ἀνελὼν αὐτόν · οὐδὲ γὰρ ἦν ἴσον ἀχολῦειν ὅτι Κάιν τις ἀνελὼν ἀδελφὸν ἀπέθανεν , καὶ ὁρᾶν τὸν ἀνελόντα δίκην τίνοντα . Τότε μὲν γὰρ χὰν ἠπιστήθη τοῦτο λεγόμενον διὰ τὴν τοῦ μύθους ὑπεροβλὴν · νυνὶ δὲ φαινόμενος , καὶ παρὼν , καὶ πολλοὺς καὶ ἐπὶ πολὺν χρόνον μάρτυρας τῆς τιμωρίας ποιούμενος , κατάθλον καὶ πιστὸν καὶ τοὺς τότε καὶ τοὺς ἐφεξῆς κατέστησεν τὸ γεγονός . Τί οὖν τοῦτο πρὸς ἐκείνον , φησι ; Μάλιστα μέν , καὶ τῆς αὐτοῦ προενόης σωτηρίας , ὅτε προανέστελλον αὐτοῦ τὴν λύσασιν το γε αὐτοῦ μέρος διὰ τῶν λάγων παραίνεσις . Εἰ δὲ καὶ τὴν τιμωρίαν αὐτὴν τις ἐξετάσειε , καὶ ἐκ ταύτης πολλὴν δῆσει τὴν ὠφέλειαν οὔσαν . Εἰ μὲν γὰρ αὐτὸν ἀπέκτεινεν εὐθέως ὁ Θεός , οὐχ ἄν τινα [ 162 ] προθεσίαν αὐτῷ μετανοίας καὶ βελτιώσεως ἑδωκε · τότε δὲ τρόμω καὶ δέει συζῶν , εἰ μὴ λίαν ἀναίσθητος ἦν , καὶ θηρίον μᾶλλον ἢ ἄνθρωπος , πολλὰ ἄν ἀπὸ ταύτης ἐκέρδανε τῆς ζωῆς . Χωρὶς δὲ τούτων ἐλάττονα αὐτῷ τὴν μέλλουσαν κόλασιν διὰ ταύτῆς τῆς τιμωρίας εἰργάζετο . Τὰ μὲν γὰρ ἐν τῷ παρόντι βίῳ ἐπαγόμενα ἡμῖν παρὰ τοῦ Θεοῦ λυπηρὰ ἢ κολαστήρια τῶν ἐκεῖ βασάνων ὑποτίμεται · μέρος οὐ μικρόν . Καὶ τοῦτο τὰς μαρτυρίας ἀπὸ τῶν θείων τις ἄν ἀγάγοι Γραφῶν . Ὁ μὲν γὰρ Χριστὸς τοὺς μαθητὰς · διαλεγόμενος , καὶ τὰ κατὰ τὸν Λάζαρον διηγούμενος , φησι τὸν Ἄβραχὰμ ἑκετευόμενον παρὰ τοῦ πλουσίου ἄχρι τῷ δακτύλῳ μικρὸν ἐπιστάξαι ψυχρομένη τῇ γλώσσῃ εἰπεῖν πρὸς αὐτόν · Τέκνον , μνήσθητι ὅτι ἀπέλαβες σὺ τὰ ἀγαθὰ ἐν τῇ ζωῇ σου , καὶ Λάζαρος τὰ κακά · νῦν δὲ οὗτος ὧδε παρακαλεῖται , σὺ δὲ ὧδυνᾶσαι . Ὁ δὲ Παῦλος ( Παῦλον δὲ ὅταν εἴπω , τὰ τοῦ Χριστοῦ λέγω πάλιν προστάγματα · αὐτὸς γὰρ τὴν μακαρίαν ἐκείνην ἑκίνει ψυχήν ) , τοὺς Κορινθίοις ἐπιστέλλων ποτὲ περὶ τοῦ
Lemmas: καί ἀμετανόητος Καρδία θησαυρίζω ἑαυτοῦ ὁ ὀργή , ὁ ἡμικαὶτα ἐπεξέρχομαι · εἰμί δέ καί μετά ὁ φόνος μένω ἀθεμώρητος , καί ἐπί ἕτερος ἐν προθουλη μείζων κακός a . οὐδέ γάρ εἰμί εἶπον ὅτι παρά ἄγνοια πλημμελέω · ὁ γάρ ὁ νέος συνάγω , πῶς ἄν οὕτως ἠγνώσῃ ; πλήν ἀλλά , εἰμί βούλομαι , κεῖμαι καί ἄγνοια εἰμί ὁ πρότερος · μετά ὁ ἀκούω ὁ , ‘Ἡσύχασον , μετά ὁ συγγνώμη τυγχάνω , ἀπό Ποίας ἄγνοια ἐπί ὁ φόνος ἔρομαι , καί ὁ γῆ ἐμιώλυν , καί ὁ ὁ φύσις νόμος ἀνατρέπω ; ὄρνυμι ὡς οὐδέ ὁ πρότερος ὁ ἀγνοέω εἰμί , ἀλλά κακία καί πονηρία καί Μιάρα ὁ ἔσχατος ; Τῖς οὖν ὁ τοῦτος τιμωρία ; Στένωρ εἰμί , φημί , καί τρέμω ἐπί ὁ ὁ . δοκέω μέν οὖν ὁ κόλασις εἰμί πικρός · ἀλλά οὐ ἑός ὁ ἁμάρτημα λογίζομαι , καί αὐτός δέ ὁ τιμωρία διασκέπτομαι καλῶς . “ Ὦτος γάρ προσφέρω b κακώς , ἀλγέω , ὅτι ὑβρίζω οὐ τιμάω παρά ὁ οβριετερος Θεός , νουθετέω αὐτός διαπτύω , φόνος τολμάω πρῶτος , μᾶλλον δέ καί φόνος πολύς μίσημα ἐνεχέστερον , λυπέω ὁ γεννάω , ἐξεύσατο ὁ Θεός . μή γάρ φυλάσσω ὁ ἀδελφός ἐγώ ; φημί · καί ἀντί οὗτος ἀπαντάω φόβος χολαζομαι μόνος καί τρόμος . ἄλλος ὅμως καί ὁ χρηστότης ὁ Θεός οὐ ἀπό ὁ πράστης εἰμί μόνος ὁ ἁμαρτία ὁ τιμωρία εἶπον · ἄν φαίνω , ἀλλά καί ἀπό ὁ κέρδος αὐτός ἔχω οὖον ὁ τυγχάνω . ὁ δέ κέρδος εἰμί συμφονιζω ὁ ἑξῆς ἅπας , καί γίγνομαι ἀγαθός διά ὁ εἰς ἐκεῖνος ἐπιτίμησις . Ζεύς οὗτος οὐ ἀναιρέω αὐτός · οὐδέ γάρ εἰμί ἴσος αχολυω ὅτι Κάϊς τις ἀναιρέω ἀδελφός ἀποθνῄσκω , καί ὁράω ὁ ἀναιρέω δίκη τίνω . τότε μέν γάρ χήν ἐπίσταμαι οὗτος λέγω διά ὁ ὁ μῦθος ὑπερβολή · νυνί δέ φαίνω , καί πάρειμι , καί πολύς καί ἐπί πολύς χρόνος μάρτυς ὁ τιμωρία ποιέω , καταθλέω καί πιστόν καί ὁ τότε καί ὁ ἐφεξῆς καθίστημι ὁ γίγνομαι . τις οὖν οὗτος πρός ἐκεῖνος , φημί ; μάλιστα μέν , καί ὁ αὐτός προνοέω σωτηρία , ὅτε προαναστέλλω αὐτός ὁ λύω ὁ γε αὐτός μέρος διά ὁ Λάγων παραίνεσις . εἰμί δέ καί ὁ τιμωρία αὐτός τις ἐξετάζω , καί ἐκ οὗτος πολύς δήω ὁ ὠφέλεια εἰμί . εἰμί μέν γάρ αὐτός ἀποκτείνω εὐθύς ὁ Θεός , οὐ ἄν τις [ 162 ] προτίθημι αὐτός μετάνοια καί βελτίωσις δίδωμι · τότε δέ τρόμος καί δήω συζάω , εἰμί μή λίαν ἀναίσθητος εἰμί , καί θηρίον μᾶλλον ἢ ἄνθρωπος , πολύς ἄν ἀπό οὗτος κερδαίνω ὁ ζωή . Χωρὶς δέ οὗτος μικρός αὐτός ὁ μέλλω κόλασις διά οὗτος ὁ τιμωρία ἐργάζομαι . ὁ μέν γάρ ἐν ὁ πάρειμι βίος ἐπάγω ἐγώ παρά ὁ Θεός λυπηρός ἢ κολαστήριον ὁ ἐκεῖ βάσανος ὑποτιμάω · μέρος οὖον μικρός . καί οὗτος ὁ μαρτυρία ἀπό ὁ θεῖον τις ἄν ἄγω Γραφής . ὁ μέν γάρ Χριστός ὁ μαθητής · διαλέγω , καί ὁ κατά ὁ Λάζαρος διηγέομαι , φημί ὁ Ἄβραχὰμ κετεύω παρά ὁ πλούσιος ἄχρι ὁ δάκτυλος μικρός ἐπιστάζω ψύχω ὁ γλῶσσα εἶπον πρός αὐτός · Τέκνος , μιμνήσκω ὅτι ἀπολαμβάνω σύ ὁ ἀγαθός ἐν ὁ ζωή σύ , καί Λάζαρος ὁ κακός · νῦν δέ οὗτος ὧδε παρακαλέω , σύ δέ ὧδυνᾶσαι . ὁ δέ Παῦλος ( Παῦλος δέ ὅταν εἶπον , ὁ ὁ Χριστός λέγω πάλιν πρόσταγμα · αὐτός γάρ ὁ μακάριος ἐκεῖνος κινέω Ψυχή ) , ὁ Κορίνθιος ἐπιστέλλω ποτέ περί ὁ