joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0406.2
Ἡ . Εἰ δὲ χρή καὶ αὐτοῖς ἐκ τῶν ἤδη γεγενημένων γνωρίμων ἡμῖν ἐπινοήσαι λύσιν καὶ παραμυθίαν τοῖς ζητουμένοις τινά , διὰ τοὺς σφόδρα ταῦτα περιεργαζομένους , ἐκεῖνό φημι , ὅτι τὸ μὲν τοὺς δικαίους ἐν θλίψεσιν εἶναι , ἐν ἀνέσει δὲ τοὺς πονηρούς , οὐδὲ ζητήσεις δυνατὸν λοιπὸν , τῆς βασιλείας ἀποκαλυφθείσης , καὶ τῆς κατὰ τὸν μέλλοντα αἰῶνα ἀντιδόσεως δειχθείσης ἡμῖν . Τοῦ γὰρ κατ' ἀξίαν ἔχει μένοντος ἑκάστου , τί χρή τετραπτάσθαι τοῖς γινομένοις ἐνθάδε καλοῖς ἢ κακοῖς ; Τοῖς μὲν γὰρ αὐτῷ προσέχουσι ὁ Θεός , ἂτε γναισίους ἀλλή-α , τούτοις γυμνάζει τοὺς πόνους , τοὺς δὲ ἀθενεστέρους , καὶ βραδυτέρους · καὶ μηδὲν τῶν βαρυτέρων δυναμένων ἐνεγκεῖν πρότερον [ 174 ] εἰ · τὴν τῶν ἀγαθῶν ἔργων ἀνάγει προτροπήν . Εἰ δὲ καὶ τοῦναντίον συμβαίνει πολλάκις , καὶ πολλοὶ μὲν τῶν δικαίων ἐν ἀνέσει διάγουσι καὶ τιμή , τῶν δὲ πονηρῶν ἐν ἀτιμίᾳ καὶ τοῖς ἰσχυτοῖς κακοῖς , τῶς μὲν ἡμῖν ἡ προτέρα ἀντίθεσις , ἡ λέγουσα κακοῦσθαι μὲν τοὺς δικαίους , τοὺς δὲ ἀδίκους τρυφῆν , ἀνατρέπεται τῷ λόγῳ . Εἰ δὲ καὶ ταύτην ἐπιλύσασθαι δεῖ , ἐκεῖνο ἂν εἴποιμι , ὅτι οὐχ ἓν τρόπον τὰ καθ' ἡμᾶς οἰκονομεῖ ὁ Θεὸς εἰδὼς , ἀλλ' εὐτρόπως ὡν πολλάς · ἡμῖν τέμνει τὰς πρὸς σωτηρίαν ὁδούς . Ἐπεὶδὴ γὰρ πολλοὶ τὸν περὶ τῶν μελλόντων καὶ τῆς ἀναστάσεως οὐκ ἀνέγνωται δέξασθαι λόγον , διὰ τοῦτο ἐν βραχεῖ τῆς χρείας τὴν εἰκόνα ἐνθάδε δείκνυσιν , ὅταν κολάσῃ μὲν τοὺς πονηρούς , εὐεργετῇ δὲ τοὺς χρηστούς . Τοῦτο γὰρ ὁλοσχερῶς μὲν ἐν τῇ κρίσει γίνεται , ἐκ μέρους δὲ καὶ ἐνταῦθα νῦν , ἵνα οἱ πρὸς τὸν μακρὸν ἐκεῖνον ἀναπεπτωκότες χρόνον τοῖς γοῦν ἐν τῇ παρόντι δρωμένοις ἐπισχέστεροι γένωνται . Εἰτε γὰρ μηδεὶς ὅλως ἐκολάσθη τῶν πονηρῶν , μηδὲ ἐτιμάσθω τῶν χρηστῶν , πολλοὶ τῶν διαπιστούντων τῷ τῆς ἀναστάσεως · λόγῳ τὴν μὲν ἀρετὴν ὡς κακῶν αἰτίαν ἐφεύγουν , τὴν δὲ πονηρίαν ὡς ἀγαθῶν πρόξενον ἐδίωκον · εἰ·ε πάλιν ἐνταῦθα τὸ κατ' ἀξίαν ἅπαντες ἀπελάμβανον , περιττὸν ἂν ἠγῆσαντο εἶναι καὶ ψευδὴ τὸν τῆς κρίσεως λόγον . Ἵν' οὖν μήτε οὕτως διαπιστῆται , μήτε ὁ πολὺς καὶ χυδαῖος λαὸς φαυλότερος γίγνηται καταφρονῶν , ἐπεξεργεται καὶ ἐνταῦθα τῶν ἀμαρτανόντων πολλούς , καὶ ἀμείβεται τῶν κατορθούντων ἐνίους , τῷ μὲν μὴ εἰς πάντα · τοῦτο ποιεῖν , τὸν τῆς κρίσεως πιστούμενος λόγον , τῷ δὲ καὶ πρὸ τῆς κρίσεως κολάζειν τινάς , τοὺς πολὺν ὑπὸν καθισῶντας διείργων . Ἄπὸ τινὰς γὰρ τοῦ τιμωρεῖσθαι τοὺς πονηροὺς διανίστανται πολλοὶ τῷ φόβῳ τοῦ μὴ τὰ αὐτὰ παθεῖν · ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ πάντας ἐνταῦθα τὰ κατ' ἀξίαν ἀπολαβεῖν ἀναγκάζονται λογίζεσθαι ὅτι εἰς ἕτερόν τινα τοῦτο τεταμείωται καιρόν .
Lemmas: ὁ . εἰμί δέ χρή καί αὐτός ἐκ ὁ ἤδη γίγνομαι γνώριμος ἐγώ ἐπινοέω λύσις καί παραμυθία ὁ ζητέω τις , διά ὁ σφόδρα οὗτος περιεργάζομαι , ἐκεῖνος φημί , ὅτι ὁ μέν ὁ Δίκαιος ἐν θλῖψις εἰμί , ἐν ἄνεσις δέ ὁ πονηρός , οὐδέ ζητέω δυνατός λοιπός , ὁ βασίλεια ἀποκαλύπτω , καί ὁ κατά ὁ μέλλω αἰών ἀντίδοσις δείκνυμι ἐγώ . ὁ γάρ κατά ἄξιος ἔχω Μένων ἕκαστος , τίς χρή τρέπω ὁ γίγνομαι ἐνθάδε καλός ἢ κακός ; ὁ μέν γάρ αὐτός προσέχω ὁ Θεός , αὔγ-ασμα γναισίους ἀλλή-α , οὗτος γυμνάζω ὁ πόνος , ὁ δέ ἀθενεστέρους , καί βραδύς · καί μηδείς ὁ βαρύς δύναμαι φέρω πρότερος [ 174 ] εἰμί · ὁ ὁ ἀγαθός ἔργον ἀνάγω προτροπή . εἰμί δέ καί τουναντίον συμβαίνω πολλάκις , καί πολύς μέν ὁ Δίκαιος ἐν ἄνεσις διάγω καί τιμή , ὁ δέ πονηρός ἐν ἀτιμία καί ὁ ισχυος κακός , Τῶς μέν ἐγώ ὁ πρότερος ἀντίθεσις , ὁ λέγω κακόω μέν ὁ Δίκαιος , ὁ δέ ἄδικος τρυφή , ἀνατρέπω ὁ λόγος . εἰμί δέ καί οὗτος ἐπιλύω δεῖ , ἐκεῖνος εἄν εἶπον , ὅτι οὐ εἷς τρόπος ὁ κατά ἐγώ οἰκονομέω ὁ θεός εἰδοί , ἀλλά εὔτροπος ὡς πολύς · ἐγώ τέμνω ὁ πρός σωτηρία ὁδός . ἐπειδή γάρ πολύς ὁ περί ὁ μέλλω καί ὁ ἀνάστασις οὐ ἀναγιγνώσκω δέχομαι λόγος , διά οὗτος ἐν βραχύς ὁ χρεία ὁ εἰκών ἐνθάδε δείκνυμι , ὅταν κολάζω μέν ὁ πονηρός , εὐεργέτης δέ ὁ χρηστός . οὗτος γάρ ὁλοσχερῶς μέν ἐν ὁ κρίσις γίγνομαι , ἐκ μέρος δέ καί ἐνταῦθα νῦν , ἵνα ὁ πρός ὁ μακρός ἐκεῖνος ἀναπίπτω χρόνος ὁ γοῦν ἐν ὁ πάρειμι δράω ἐπισχέστεροι γίγνομαι . εἴτε γάρ μηδείς ὅλως κολάζω ὁ πονηρός , μηδέ τιμάω ὁ χρηστός , πολύς ὁ διαπιστέω ὁ ὁ ἀνάστασις · λόγος ὁ μέν ἀρετή ὡς κακός αἴτιος φεύγω , ὁ δέ πονηρία ὡς ἀγαθός Πρόξενος διώκω · εἰμί πάλιν ἐνταῦθα ὁ κατά ἄξιος ἅπας ἀπολαμβάνω , περισσός εἄν ἡγέομαι εἰμί καί ψευδής ὁ ὁ κρίσις λόγος . ἵνα οὖν μήτε οὕτως διαπιστέω , μήτε ὁ πολύς καί χυδαῖος λαός φαῦλος γίγνομαι καταφρονέω , ἐπεξεργεται καί ἐνταῦθα ὁ ἁμαρτάνω πολύς , καί ἀμείβω ὁ κατορθόω ἔνιοι , ὁ μέν μή εἰς πᾶς · οὗτος ποιέω , ὁ ὁ κρίσις πιστόω λόγος , ὁ δέ καί πρό ὁ κρίσις κολάζω τις , ὁ πολύς ὕπειμι καθίζω διείργω . ἀπό τις γάρ ὁ τιμωρέω ὁ πονηρός διανίσταμαι πολύς ὁ φόβος ὁ μή ὁ αὐτός πάσχω · ἀπό δέ ὁ μή πᾶς ἐνταῦθα ὁ κατά ἄξιος ἀπολαμβάνω ἀναγκάζω λογίζομαι ὅτι εἰς ἕτερος τις οὗτος ταμειόω καιρός .