joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0431.1
ἠτέχνημαι . Οὐτω σοφὸρα τοὺς πολλοὺς ἐκρατήθη κανοὺς , ὡς καὶ τῶν σπλάγχνων σπαρταττομένων , καὶ κατὰ μικρὸν ἐλαττουμένων αὐτῷ τῶν παίδων , ἀπαντα ὑπομένειν τῇ τῶν μειόνων ὑπερβολῇ · καὶ γὰρ μειζῶν αὐτὸν ἀθυμία κατείχεν ὑπὲρ τούτων τῆς ὑπὲρ τοῦ Ἰωσὴφ ἁ . Ἡ μὲν γὰρ οὐκ ἔγνοια προσδοκίαν διορθῶσας συμφέρει , εἰ καὶ σοφῶς φέρει τὰς ἀθυμίας ἡμῖν , ἀλλ᾽ ὅμως ταχέως αὐτὰς ἐξοθῆ , εἰς ἀπόγνωσιν ἐμβαλοῦσα τὸν λογισμόν · ἡ δὲ ἐπὶ μετέωρος οὐσα οὐκ ἀφήνυσιν ἀναπαύσασθαι τὴν ψυχήν , τῇ τῶν μεγάλων ἀδηλίας ἐπιτείνουσα δὲ καὶ ἀνανεοῦσα τὴν ἀγωνίαν ἡμῖν . Καὶ τοῦτο ἄν τις μάθοι καλῶς ἀπὸ τοῦ μακαρίου Δαβὶδ , ὃς ἐπὶ ζῶντος μὲν ἔθρυεν τοῦ παιδός , τελευτήσαντος δὲ ἀνῆκε τοῦ πένθους ἑαυτόν . Ἀπορούντων δὲ ὑπὲρ τούτου τῶν παίδων , καὶ τὴν αἰτίαν ἐρωτῶντων αὐτόν , τούτων εἶπε τὸν λογισμόν , ὅνπερ ἐγὼ ὑμῖν . Εἰκότως οὖν χαίρετε ὑπὲρ τούτων ἐδίδουκε μᾶλλον καὶ ἑτέρων . Ἄλλ᾽ ἡ ποθεινὴ θέα καὶ τὸν Ἰωσὴφ ἰδεῖν εὐθυμὸν αὐτῷ παρέσχεγ ὑστέρων . Καὶ τὶ τὸ χέριον ; Καὶπερ γὰρ τὰ σφόδρα καταφλεγόμενα μέρη πυρί , χὴν μυριάσις καταψύχη τις , οὐδὲν ὠνίσατο · οὕτω καὶ τὴν ψυχὴν κατῴδυνον γενομένην ἐκεῖνον , καὶ τῇ τῆς ἀθυμίας σφόδρα κατακαυθεῖσαν φλογί , οὐδὲν ἦν ἀνακτήσασθαι ἰκανόν , καὶ μάλιστα ὅτε οὐδὲ τὴν αἰσθησιν εἶχος εἶναι τρανὴν · ὅπερ καὶ ὁ Βερεκελλ παρατιθόμενος τῷ Δαβὶδ ἔλεγε · Πόσοι αἱ ἡμέραι ἐτῶν ζωῆς μου ἐσορται μοι ἐκεῖ , ἵνα ἀναβῶ μετὰ τοῦ βασιλέως εἰς Ἱερουσαλὴμ ; Υἱὸς ὁδοῦχορα ἐτῶν εἰμ σήμερον · εἰ γνῶσομαι ἀραμέσων ἀγαθὸν ἢ ἀραμέσων κακοῦ , ἢ γείνεται ὁ δοῦλός σου ὅσα ἄν ἐσθῇ , ἢ ὅσα ἄν πίνῃ , ἢ ἀκούσωμαι φωνὴν ἀδόντων ἢ ἀδουσῶν ; Καὶ ἵνατε γίνεται ὁ δοῦλός σου φορτίον ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα ; Ἄλλὰ τὶ χρή ἀφ᾽ ἐτέρων ταῦτα στοχάζεσθαι , αὐτοῦ παρὸν ἡ ἀκούσαι τοῦ πεπονθότος ; Μετὰ γὰρ τὸ τὸν υἱὸν ἰδεῖν , φησίν , ἐρωτῶμενος ὑπὸ τοῦ Φαραὼ περὶ τῆς ζωῆς αὐτοῦ · Μικραὶ , φησὶ , καὶ σντραλαὶ αἱ ἡμέραι μου , καὶ οὐκ ἀφίκορτο εἰς τὰς ἡμέρας τῶν πατέρων μου · οὕτως ἐνακμάζουσαν αὐτοῦ τῇ ψυχῇ τὴν μνήμην τῶν παγεννημένων εἶχε διαπαντός .
Lemmas: ἀτεχνέω . οὗτος σοφόρα ὁ πολύς κρατέω κανός , ὡς καί ὁ σπλάγχνον σπαρταττομένων , καί κατά μικρός ἐλασσόω αὐτός ὁ παῖς , ἅπας ὑπομένω ὁ ὁ μείων ὑπερβολή · καί γάρ μείζων αὐτός ἀθυμία κατέχω ὑπέρ οὗτος ὁ ὑπέρ ὁ Ἰωσήφ ὅς . ὁ μέν γάρ οὐ έγνοια προσδοκία διορθόω συμφέρω , εἰμί καί σοφός φέρω ὁ ἀθυμία ἐγώ , ἀλλά ὅμως ταχέως αὐτός ἔχω , εἰς ἀπόγνωσις ἐμβάλλω ὁ λογισμός · ὁ δέ ἐπί μετέωρος εἰμί οὐ ἀφήνυσιν ἀναπαύω ὁ Ψυχή , ὁ ὁ μέγας ἀδηλία ἐπιτείνω δέ καί ἀνανεόομαι ὁ ἀγωνία ἐγώ . καί οὗτος ἄν τις μανθάνω καλῶς ἀπό ὁ μακάριος Δαυίδ , ὅς ἐπί ζῶ μέν τρύω ὁ παῖς , τελευτάω δέ ἀνίημι ὁ πένθος ἑαυτοῦ . ἀφοράω δέ ὑπέρ οὗτος ὁ παῖς , καί ὁ αἴτιος ἐρωτάω αὐτός , οὗτος εἶπον ὁ λογισμός , ὅσπερ ἐγώ σύ . εἰκότως οὖν χαίρετε ὑπέρ οὗτος δίδωμι μᾶλλον καί ἕτερος . ἄλλος ὁ ποθεινός θέα καί ὁ Ἰωσήφ ὁράω εὔθυμος αὐτός παρέχω ὕστερος . καί τίς ὁ χέριον ; καίπερ γάρ ὁ σφόδρα καταφλέγω μέρος πῦρ , χήν μυριάς καταψύχω τις , οὐδείς ὀνίνημι · οὗτος καί ὁ ψυχή κατωδίνω γίγνομαι ἐκεῖνος , καί ὁ ὁ ἀθυμία σφόδρα κατακαίω φλόξ , οὐδείς εἰμί ἀνακτάομαι ἱκανός , καί μάλιστα ὅτε οὐδέ ὁ αἴσθησις ἄδδιξ εἰμί τρανός · ὅσπερ καί ὁ Βερεκελλ παρατίθημι ὁ Δαυίδ λέγω · πόσος ὁ ἡμέρα ἔτος ζωή ἐγώ εἰμί ἐγώ ἐκεῖ , ἵνα ἀναβαίνω μετά ὁ βασιλεύς εἰς Ἱεροσόλυμα ; υἱός ὁδοῦχορα ἔτος εἰμί σήμερον · εἰμί γιγνώσκω ἀράομαι ἀγαθός ἢ ἀράομαι κακός , ἢ γείνομαι ὁ δοῦλος σύ ὅσος ἄν ἐσθίω , ἢ ὅσος ἄν πίνω , ἢ ἀκούω φωνή ἀείδω ἢ ἀείδω ; καί ἰνέω γίγνομαι ὁ δοῦλος σύ φορτίον ἐπί ὁ κύριος ἐγώ ὁ βασιλεύς ; ἀλλά τίς χρή ἀπό ἕτερος οὗτος στοχάζομαι , αὐτός πάρειμι ὁ ἀκούω ὁ πάσχω ; μετά γάρ ὁ ὁ υἱός ὁράω , φημί , ἐρωτάω ὑπό ὁ φαραώ περί ὁ ζωή αὐτός · Μικρός , φημί , καί σντραλαὶ ὁ ἡμέρα ἐγώ , καί οὐ ἀφίκορτο εἰς ὁ ἡμέρα ὁ πατήρ ἐγώ · οὕτως ἐνακμάζω αὐτός ὁ Ψυχή ὁ μνήμη ὁ παγεννημένων ἔχω διαπαντός .