joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0411.1
οὐτω καὶ οὗτος ἀντὶ νυκτὸς καὶ σκότους τὴν ἀθυμίαν κατασχεδᾶσας , πάντας ὑφελᾶσθαι πειρᾶσθαι τοὺς πρὸς ἀσφάλειαν λογισμούς , ἵνα ἐρήμην καὶ ἀσφόθητον λαβὼν τὴν ψυχὴν μυρίαις κατατροπῶσι πλήγῃσι . Ὅταν δὲ τις τῇ πρὸς τὸν Θεὸν ἐλπίδι τοῦτο διασχεδᾶσας τὸ σκότος , καὶ πρὸς τὸν ἥλιον τῆς δικαιοσύνης καταφυγὼν , σπεύσῃ τὰς ἀκτῖνας ἐκείνας εἰς τὴν ἑαυτοῦ καταθεῖναι ψυχὴν , ἀπὸ τῶν οἰκείων λογισμῶν ἐπὶ τὸν λῃστὴν μεταθέσει τὸν θόρυβον · καὶ γὰρ οἱ τὰ τοιαῦτα κακουργοῦντες , 180 ὅταν αὐτοὺς ἐλέγξῃ τις , καὶ δείξῃ τὸ φῶς , τρέμουσιν , ἰλιγγιοῦσι , παρατόνται . Καὶ πῶς ἄν τις , φησὶ ταύτης ἀπαλλαγείη τῆς ὀδύνης , μὴ πρότερον τοῦ κινδύνου αὐτῆν δαίμονος ἀπαλλαγείς ; Οὐχ ὁ δαίμων ἐστὶν ὁ τὴν ἀθυμίαν κινῶν , ἀλλ' ἐκείνη ἡ ποιοῦσα τὸν δαιμόνα ἰσχυρόν , καὶ τοὺς λογισμοὺς ὑποβάλλουσα τοὺς πονηρούς . Καὶ μαρτυρήσειεν ἂν ἡμῖν ἐνταῦθα ὁ μακάριος Παῦλος · οὐ γὰρ δαίμονά τινα , ἀλλὰ τὴν ταύτης ἀμετρίας δεδιόχας ἐπέσπευσε Κορινθίους φεισασθαι λοιπὸν τοῦ πεπλημεληκότος ἐφ' ὃς ἐξῆμαρτε , Μήπως τῇ περισσοτέρᾳ λύτῃ καταποθῇ , φησίν , ὁ τοιοῦτος . Εἰ δὲ βούλει , τῷ λόγῳ τῶς ὑποθώμεθα τὸν μὲν δαιμόνα ἐπικεισθαι , τὴν δὲ ἀθυμίαν ἐξηλάσθαι τῆς σῆς ψυχῆς · τίς ἔσται βλάβη λοιπὸν ; τί καὶ' ἑαυτὸν οὗτος ἢ μικρὸν ἢ μέγα · δύναιτ' ἂν ἀδικῆσαι ἡμᾶς ; Ἐκεῖνὶν δὲ καὶ τοῦτο μὴ παρόντος πολλὰ ἂν ἐργάσατο δεινὰ · καὶ τοὺς πλείονας τῶν βρόχους ἀφάντων , ἢ ζῖφει διαφθαρέντων , ἢ ποταμοὺς ἀποπνιγέντων , ἢ καὶ ἑτέρως πῶς ἀπολεσάντων ἑαυτούς , ἀπὸ τῆς ἀθυμίας ἐπὶ τοὺς βιαίους τούτους θανατούς ὡσδήποτε εὕρησμεν · εἰ δὲ τινες καὶ τῶν δαιμονιζόντων εἶεν ἐν τούτοις , καὶ τούτων τὴν ἀπαίλειαν οὐ τῷ δαιμονὶ λογιστέον , ἀλλὰ τῇ τῆς ἀθυμίας τυραννίδι καὶ βίᾳ . Καὶ πῶς ἔνεστι , φησὶ , μὴ ἀθυμεῖν ; Ἄν τῆς τῶν πολλῶν περὶ τοῦ πράγματος ὄψεως ἀποστὰς τὰ ἄνω φρονῇς . Νῦν μὲν γὰρ ἐπειδὴ τοκε πολλοὶ τὸ πρᾶγμα δεῖνόν εἶναι νομίζεται , καὶ σοὶ δοκεῖ b · εἰ δὲ θελήσας αὐτὸ καθ' ἑαυτὸ τῆς ματαίας καὶ πεπλανημένης προλήψεως ἀπαλλαγείς , μετὰ ἀκριβείας καθεῖδεν , εὕρησας οὐδεμίαν ἔχον ἀθυμίας ἀφορμάν , ὡς καὶ ἥδη πολλάκις ἡμῖν ἀποδεδείκναι . Τῶν δὲ ὀμηλίκων ἔνεκεν ( καὶ γὰρ τὴν ἐκείνων εὐροσύνην καὶ τὴν πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς παρρησίαν ὁρώντά σε ἡγοῦμαι συγχέσθαι καὶ καταπίπτειν ) ἐκεῖνο ἂν εἴποιμι , ὅτι , εἰ μὲν τούτων ἐν ἡγχοτελείᾳ καὶ κοσμότητι καὶ τῇ λοιπῇ τοῦ βίου φιλοσοφίᾳ διαγόντων , αὐτὸς ἐν γαμαυτειοῖς καὶ κύβοις καὶ χώμους τὸν ἅπαντα χρόνον ἀνηλίσκες , λόγον ἂν εἶχεν ἡ τῆς ἀθυμίας πρόφασις · εἰ δὲ τὴν αὐτὴν αὐτοῖς ἐπὶ βαδίζεις ὁδόν , τί ποτὲ ἐστὶ σε τὸ λυποῦν ; Ἐγὼ γάρ , εἰ μὲν πρὸς ἕτερόν μοι τινὰ τῶν εὐχολῶς ἐπαίρομένων ὁ λόγος ἦν , χᾶν ἀπεσύνησα ταῦτα , ἂ μέλλω πρὸς σὲ νῦν ἐρεῖν · ἐπειδὴ δὲ σφόδρα θαρρῶ , ὅτι , κἂν μυρία σὲ τις ἐπαίνῃ καὶ θαυμάζῃ , τοῦ μετριάζειν οὐκ ἀποστήσῃ ποτέ , ἀλλὰ μενῆς καὶ οὕτως ἐν τοῖς ἑωτάτοις τάττων σαυτόν , οὐδὲν ὑποστέλλειν ἀποτείνει ἐρω .
Lemmas: οὗτος καί οὗτος ἀντί νύξ καί σκότος ὁ ἀθυμία κατασκεδάννυμι , πᾶς ὑφαιρέω πειράω ὁ πρός ἀσφάλεια λογισμός , ἵνα ἐρῆμος καί ασφοτιθημι λαμβάνω ὁ ψυχή μυρίος κατατρέπω πληγή . ὅταν δέ τις ὁ πρός ὁ θεός ἐλπίς οὗτος διασκεδάννυμι ὁ σκότος , καί πρός ὁ ἥλιος ὁ δικαιοσύνη καταφεύγω , σπεύδω ὁ ἀκτίς ἐκεῖνος εἰς ὁ ἑαυτοῦ κατατίθημι ψυχή , ἀπό ὁ οἰκέω λογισμός ἐπί ὁ ληιστής μετάθεσις ὁ θόρυβος · καί γάρ ὁ ὁ τοιοῦτος κακουργέω , 180 ὅταν αὐτός ἐλέγχω τις , καί δείκνυμι ὁ φάος , τρέμω , ιλιγγιειμι , παρατείνω . καί πῶς ἄν τις , φημί οὗτος ἀπαλλάσσω ὁ ὀδύνη , μή πρότερος ὁ κίνδυνος αὐτός δαίμων ἀπαλλάσσω ; οὐχ ὁ δαίμων εἰμί ὁ ὁ ἀθυμία κινέω , ἀλλά ἐκεῖνος ὁ ποιέω ὁ δαίμων ἰσχυρός , καί ὁ λογισμός ὑποβάλλω ὁ πονηρός . καί μαρτυρέω εἄν ἐγώ ἐνταῦθα ὁ μακάριος Παῦλος · οὖον γάρ δαίμων τις , ἀλλά ὁ οὗτος ἀμετρία διοχή επισπεύδω Κορίνθιος φείδομαι λοιπός ὁ πίμπλημι ἐπί ὅς ἐξαμαρτάνω , μήπως ὁ περισσός λύται καταπίνω , φημί , ὁ τοιοῦτος . εἰμί δέ βούλομαι , ὁ λόγος Τῶς ὑποτίθημι ὁ μέν δαίμων επικειμαι , ὁ δέ ἀθυμία ἐξελαύνω ὁ σός Ψυχή · τίς εἰμί βλάβη λοιπός ; τίς καὶι ἑαυτοῦ οὗτος ἢ μικρός ἢ μέγας · δύο εἄν ἀδικέω ἐγώ ; Ἐκεῖνος δέ καί οὗτος μή πάρειμι πολύς εἄν ἐργάζομαι δεινός · καί ὁ πλείων ὁ βρόχος ἄφαντος , ἢ ζῖφει διαφθείρω , ἢ ποταμός ἀποπνίγω , ἢ καί ἑτέρως πῶς ἀπόλλυμι ἑαυτοῦ , ἀπό ὁ ἀθυμία ἐπί ὁ βίαιος οὗτος θάνατος ὡσδήποτε εὑρίσκω · εἰμί δέ τις καί ὁ δαιμονίζω ἄγω ἐν οὗτος , καί οὗτος ὁ απαιλειος οὖον ὁ δαίμων λογίζομαι , ἀλλά ὁ ὁ ἀθυμία τυραννίς καί βία . καί πῶς ἔνειμι , φημί , μή ἀθυμέω ; ἄν ὁ ὁ πολύς περί ὁ πρᾶγμα ὄψις ἀφίστημι ὁ ἄνω φρονέω . νῦν μέν γάρ ἐπεί τόκος πολύς ὁ πρᾶγμα δεῖνος εἰμί νομίζω , καί σύ δοκέω b · εἰμί δέ ἐθέλω αὐτός κατά ἑαυτοῦ ὁ μάταιος καί πλανάω πρόληψις ἀπαλλάσσω , μετά ἀκρίβεια καθίζω , εὑρίσκω οὐδείς ἔχω ἀθυμία ἀφορμή , ὡς καί ἥδη πολλάκις ἐγώ ἀποδείκνυμι . ὁ δέ ὁμῆλιξ ἐνέλκω ( καί γάρ ὁ ἐκεῖνος ευροσυνειμι καί ὁ πρός ὁ ἀδελφός παρρησία ὁράω σύ ἡγέομαι συγχέω καί καταπίπτω ) ἐκεῖνος εἄν εἶπον , ὅτι , εἰμί μέν οὗτος ἐν ηγχοτελειος καί κοσμότης καί ὁ λοιπός ὁ βίος φιλοσοφία διάγω , αὐτός ἐν γαμαυτειοῖς καί κύβος καί κῶμος ὁ ἅπας χρόνος ἀναλίσκω , λόγος εἄν ἔχω ὁ ὁ ἀθυμία πρόφασις · εἰμί δέ ὁ αὐτός αὐτός ἐπί βαδίζω ὁδός , τίς ποτέ εἰμί σύ ὁ λυπέω ; ἐγώ γάρ , εἰμί μέν πρός ἕτερος ἐγώ τις ὁ εὐχολῶς ἐπαίρω ὁ λόγος εἰμί , χήν απεσυνεος οὗτος , ὅς μέλλω πρός σύ νῦν εἴρω · ἐπεί δέ σφόδρα θαρσέω , ὅτι , κἀν μυρίος σύ τις ἐπαινέω καί θαυμάζω , ὁ μετριάζω οὐ ἀφίστημι ποτός , ἀλλά Μενής καί οὕτως ἐν ὁ ἑός τάσσω σεαυτοῦ , οὐδείς ὑποστέλλω ἀποτείνω εἴρω .