joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0438.4
δ . Πολλοῦ δὴ τότε πένθους αὐτὸν καὶ τὸ στρατόπεδον ἔχοντος , ἑτέρα πάλιν ἀγωνία προσετίθετο . Οὐχ ἐπὶ γὰρ αὐτοὺς στρατηγήσειν , ἀλλ' ἐγκαταλείψειν αὐτὸν , καὶ ἀγγέλω παραδώσειν τὴν προστασίαν αὐτῶν ἠπειλησεν ὁ Θεός , ὁ πάντων ἀφορητότερον ἦν τῷ Μωσῇ . Ἄκουσον γοῦν οἷα φησι πρὸς τὸν Θεόν · Εἰ μὴ σὺ αὐτὸς συμπορεύῃ μοι , μὴ ἀναγάγῃς με ἐντεῦθεν . Ὀρᾷς πῶς φόβου φόβους , καὶ λύπαι διεδύγοντο λύπας ; Καὶ οὐδὲ μέχρι τούτων ἔστατο τὸ δεινόν · ἀλλ' ἐπειδὴ καὶ τοῦτο ἐπεῖσε τὸν Θεόν , καὶ ἐπένευσεν ὁ φιλάνθρωπος , καὶ τὴν χάριν ἔδωκε , πάλιν ἑτέραις αὐτὸν περιέβαλλον δόλαις , τὸν Πλεω γενόμενον παροξυνόντες , καὶ ταῖς ἐγτάταις ἐαυτοὺς περιπερίετοντες συμφοράς . Μετὰ γὰρ τὴν σφαγὴν τὴν πολυδάκρυτον οὕτω προσέχρυσαν πάλιν , ὡς ἐκκαλεσθαι καθ' ἑαυτὸν τὸν ἐμπροσθὺν ἐκείνων , ὃς μικροῦ πάντας ἀνήλωσεν ἂν , εἰ μὴ καὶ οὕτω πολλὴ περὶ αὐτοὺς φιλανθρωπία ἐγέρσατο α . Τῷ δὲ Μωσῇ διπλὴν ἐν ἀπασί τῇ ἀθυμίαν εἶναι συνέβαινε , τῷ τε ἐκείνους ἀπολλύσθαι , καὶ τῷ τοὺς ὑπολειπομένους ἀδιεθώτους μένειν καὶ μηδὲν ἐκ τῆς ἐκείνων κεραδαίνειν συμφοράς . Οὕτω γὰρ τέλος εἶχεν ἐκεῖνος ὁ θάνατος , καὶ οἱ περιλειφθέντες τῶν κρομμῶν ἐμέμηντο , καὶ τοὺς παροῦσιν ἐδυσχεραίνον λέγοντες · Τίς ἡμῖν ψωμεί κρέας ; Ἐμνήσθημεν γὰρ τοὺς ἰχθύας , οὓς ἠσθίομεν ἐν Αἰγύπτῳ , καὶ τοὺς σίκυους καὶ τοὺς πέσοντας καὶ τὰ πράσα καὶ τὰ κρήμνα καὶ τὰ σκόροδα . Νῦν δὲ ἡ ψυχὴ ἡμῶν κατάχρος , [ 209 ] οὐδὲν πλὴν εἰς τὸ μᾶννα οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν . Ἐνθά μηκέτι φέρων τὴν ἀγνοιοσύνην αὐτῶν ὁ Μωσῶς , παραῖτεται τὴν προστασίαν νικηθεὶς ὑπὸ τῆς ἀθυμίας , καὶ θάνατον εὐχαται ἀντὶ τῆς πικρᾶς ἐκείνης ζωῆς . Ἐπάκουσον δὴ καὶ τῶν ῥημάτων αὐτῶν · Καὶ εἶπε Μωσῆς , φησι , πρὸς τὸν Θεόν · Ἵνατὶ ἐκάκωσας τὴν θεραπότρα σου , καὶ διὰ τί οὐχ εὗρηκα χάριν ἐναντίον σοῦ , ἐπιθεῖναι τὴν ὀμέρην τοῦ λαοῦ τούτου ἐπ' ἐμέ ; Μὴ ἐγὼ ἐν γαστρὶ ἐλθον πάντα τὸν λαὸν τοῦτον ; ἢ ἐγὼ ἔτεκον αὐτόν , ὅτι λέγεις μοι , Λῦσε αὐτὸν εἰς τὴν κόλπον σου , ὡσεὶ ἄναι σιδηρὸς τὸν θηλάζοντα , εἰς τὴν γῆν ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν ; Πόθεν μοι κρέα δοῦναι παντὶ τῷ λαῷ τούτῳ , ὅτι κλαίουσιν ἐπ' ἐμοὶ λέγοντες , Δός ἡμῖν κρέα , ἵνα φάγωμεν ; Οὐ δυνήσομαι ἐγὼ μόνος φέρειν τὸν λαὸν τοῦτον , ὅτι βαρύτερόν μοι ἐστὶ τὸ ρῆμα τοῦτο · εἰ δὲ οὕτως οὐ ποιεῖς μοι , ἀπόκτεινόν με ἀναίρεσι , εἰ εἶρηκα χάριν ἐναντίον σου . Ταῦτα ἐκεῖνος ἐφθέγξατο ὁ εἰπών , Καὶ νῦν , εἰ μὲν ἀφῆς αὐτοὺς τὴν ἀμαρτίαν , ἄφεσ · εἰ δὲ μή , ἐξάλειψόν με ἐκ τῆς βίβλου ἥς ἐγραψας . Οὕτως αὐτὸν ἡ ἀθυμία περιέτρεψεν . Ὁπερ πάσχουσι καὶ γονεῖς πολλάκις δυσανασχετοῦντες τοῖς γινομένοις ὑπὸ τῶν παίδων . Ὅτι γὰρ καὶ μετὰ τὰ
Lemmas: δ . Πολύς δή τότε πένθος αὐτός καί ὁ στρατόπεδον ἔχω , ἕτερος πάλιν ἀγωνία προστίθημι . οὐχ ἐπί γάρ αὐτός στρατηγέω , ἀλλά ἐγκαταλείπω αὐτός , καί ἄγγελος παραδίδωμι ὁ προστασία αὐτός ἀπειλέω ὁ Θεός , ὁ πᾶς ἀφόρητος εἰμί ὁ Μωσῆς . ἀκούω γοῦν οἷος φημί πρός ὁ Θεός · εἰμί μή σύ αὐτός συμπορεύομαι ἐγώ , μή ἀνάγω ἐγώ ἐντεῦθεν . ὁράω πῶς φόβος φόβος , καί λύπη διαδύω λύπη ; καί οὐδέ μέχρι οὗτος ἵστημι ὁ δεινός · ἀλλά ἐπεί καί οὗτος πείθω ὁ Θεός , καί ἐπινεύω ὁ φιλάνθρωπος , καί ὁ χάρις δίδωμι , πάλιν ἕτερος αὐτός περιβάλλω δόλη , ὁ πλέω γίγνομαι παροξύνω , καί ὁ ἐγτάταις ἑαυτοῦ περιπερίετοντες συμφορά . μετά γάρ ὁ σφαγή ὁ πολυδάκρυτος οὗτος προσεχρυσαω πάλιν , ὡς ἐκκαλέω κατά ἑαυτοῦ ὁ ἐμπροσθὺν ἐκεῖνος , ὅς μικρός πᾶς ἀναλίσκω εἄν , εἰμί μή καί οὗτος πολύς περί αὐτός φιλανθρωπία ἐγείρω ὅς . ὁ δέ Μωσῆς διπλός ἐν ἅπας ὁ ἀθυμία εἰμί συμβαίνω , ὁ τε ἐκεῖνος ἀπόλλυμι , καί ὁ ὁ ὑπολείπω ἀδιεθώτους μένω καί μηδείς ἐκ ὁ ἐκεῖνος κεραδαινεος συμφορά . οὕτως γάρ τέλος ἔχω ἐκεῖνος ὁ θάνατος , καί ὁ περιλείπομαι ὁ κρομμῶν μιμνῄσκω , καί ὁ πάρειμι δυσχεραίνω λέγω · Τῖς ἐγώ ψωμεύς κρέας ; μιμνήσκω γάρ ὁ ἰχθύς , ὅς ἐσθίω ἐν Αἴγυπτος , καί ὁ σίκυος καί ὁ πίπτω καί ὁ πράσον καί ὁ Κρῆμνα καί ὁ σκόροδον . νῦν δέ ὁ ψυχή ἐγώ κατάχρους , [ 209 ] οὐδείς πλήν εἰς ὁ μάννα ὁ ὀφθαλμός ἐγώ . ἔνθα μηκέτι φέρω ὁ ἀγνοέω αὐτός ὁ Μωσώ , παραιτέομαι ὁ προστασία νικάω ὑπό ὁ ἀθυμία , καί θάνατος ευχαω ἀντί ὁ πικρός ἐκεῖνος ζωή . ἐπακούω δή καί ὁ ῥῆμα αὐτός · καί εἶπον Μωσῆς , φημί , πρός ὁ Θεός · Ἵνα κακόω ὁ θεραπότρα σύ , καί διά τίς οὐ εὑρίσκω χάρις ἐναντίος σύ , ἐπιτίθημι ὁ ὀμέρην ὁ λαός οὗτος ἐπί ἐγώ ; μή ἐγώ ἐν γαστήρ ἔρχομαι πᾶς ὁ λαός οὗτος ; ἢ ἐγώ τίκτω αὐτός , ὅτι λέγω ἐγώ , λύω αὐτός εἰς ὁ κόλπος σύ , ὡσεί ἄμι σίδηρος ὁ θηλάζω , εἰς ὁ γῆ ὅς ὄμνυμι ὁ πατήρ αὐτός ; πόθεν ἐγώ κρέας δίδωμι πᾶς ὁ λαός οὗτος , ὅτι καλέω ἐπί ἐγώ λέγω , δίδωμι ἐγώ κρέας , ἵνα ἐσθίω ; οὖον δύναμαι ἐγώ μόνος φέρω ὁ λαός οὗτος , ὅτι βαρύς ἐγώ εἰμί ὁ ῥῆμα οὗτος · εἰμί δέ οὕτως οὖον ποιέω ἐγώ , ἀποκτείνω ἐγώ ἀναίρεσις , εἰμί εἴρω χάρις ἐναντίος σύ . οὗτος ἐκεῖνος φθέγγομαι ὁ εἶπον , καί νῦν , εἰμί μέν ἀφῆς αὐτός ὁ ἁμαρτία , ἀφίημι · εἰμί δέ μή , ἐξαλείφω ἐγώ ἐκ ὁ Βίβλος ἥς γράφω . οὕτως αὐτός ὁ ἀθυμία περιτρέπω . ὅσπερ πάσχω καί γονεύς πολλάκις δυσανασχετέω ὁ γίγνομαι ὑπό ὁ παῖς . ὅτι2 γάρ καί μετά ὁ