joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0423.1
συμβαθῆ , γενομένων τῶν γάμων , πρώτον ἔτος ἢ δεύτερον ἢ καὶ τρίτον παρελθεῖν , ἐπιτεῦσαι μὲν τὰ τῆς ἀθυμίας , τὰ δὲ τῶν χρηστοτέρων ἐπιβίουν ἀποκυῖσαι γίνεται · ἑτέρου δὲ προστεθέντος πλείονος χρόνου , παντελῶς λοιπὸν ἀφίστανται μὲν ἐκεῖνα , κρατεῖ δὲ τῆς ψυχῆς πᾶσιν ἐπίσχοιτοῦσα τοὺς ἡδίστους , καὶ μεγένδους ἀσθήσιν συγχωροῦσα λαβεῖν . Ὥστε εἰ καὶ μηδὲν αὐτῷ συνεδεδήχκει τῶν τοιούτων ἀναρίων , ἀλλὰ πάντα κατὰ νοῦν ἐγενήθη , ἰκανή ἢ τῆς ἀπαίδειας ἀθυμία πᾶσι παρακολουθοῦσα τοῖς γινομένοις συσκάσαι πᾶσαν εὐθυμίαν καὶ καταβαλεῖν . Ἡ γὰρ ἐπαγγελία τοῦ Θεοῦ πρὸς ἐσχάτην γῆραν , ὅτε τὰ τῆς φύσεως ἀπέγνωστο , τότε ἐγένετο · τὸν δὲ ἐμπροσθεν πάντα χρόνον τοσοῦτον ὄντα ἀγώνων καὶ κοπτόμενος διετέλει , καὶ δοῦν τὴν πλοῦτον αὐξόμενον εὐρίσκει , τοσοῦτῳ μᾶλλον ἐπένει , τῷ διαβεβημένου τοῦτον οὐχ ὑπὸντος . Τί γὰρ οἶσι · « πάσχειν αὐτὸν , ὅτε ἤκουσε · Πάροικοι ἔσται τὸ σπέρμα σου ἐν γῇ οὐκ ἰδίᾳ , καὶ δουλώσουσιν αὐτούς , [ 195 ] καὶ κακώσουσιν καὶ ταπεινώσουσιν ἔτη τετρακόσια ; » Ἡ δὲ γυνὴ νῦν μὲν κελεύουσα λαβεῖν τὴν ἑαυτῆς παίδισχην , νῦν δὲ ἐπειδὴ ἔλαβεν ἐγκαλοῦσα καὶ μεμφομένη , καὶ τὸν Θεὸν καλοῦσα κατ’ αὐτοῦ , καὶ ἀναχάζουσα τὴν τῆς εὐνῆς κεκοινωνηκυῖαν , καὶ παῖδα αὐτῷ μέλλουσαν τίκτειν λοιπὸν ἐκβάλλειν , τίνι οὐχ ἂν εἰς ἀθυμίαν τὴν ἐσχάτην ἐνέβαλε ; Ταῦτα γὰρ εἰ καὶ τινὶ μικρᾷ εἶναι δοκεῖ νῦν , λογισάμενος ὅτι ὁλόκληροι οἰκίαι τοῦτον ἐνεκεν ἀνεσπάχθησαν , θαυμάζετω τὸν δίκαιον . Εἰ γὰρ καὶ γενναῖος ἦρξε διὰ τὸν τοῦ Θεοῦ φόβον , ἀλλ’ ὅμως ἄνθρωπος ἦν , καὶ ὑπὸ πάντων τούτων ἐδύνατο καὶ ὑδιωθῆναι . Ἐπανέρχεται δὲ πάλιν εἰς τὴν οἰκίαν ἢ θεράπαινα τοῦ δεσπότου , καὶ τίκτει τὸν νόθον αὐτῷ , καὶ γίνεται πατὴρ ὁ Ἀβραὰμ μετὰ τὸν μακρὸν χρόνον ἐκείνον · καὶ εἶχε μὲν τινὰ τὸ πρᾶγμα ἡδονήν , μειζόνα δὲ τὴν ἀθυμίαν . Ὁ γὰρ νόθος αὐτὸν ὑπεμύμησκε τοῦ γνησίου , καὶ μειζόνα τοῦ πράγματος ἐπιθυμίαν ἐνέβαλε . Τὸ γὰρ , Οὐ πληρονομήσει σε οὗτος , ἀλλ’ ὃς ἐξελείψεται ἐκ σοῦ , πρὸ τοῦ Ἰσμαὴλ εἰρησθαι ἐνόμισεν · οὐδὲν γὰρ οὕδεπω εἴρητο περὶ τῆς Σάρρας .
Lemmas: συμβαίνω , γίγνομαι ὁ γάμος , πρῶτος ἔτος ἢ δύο ἢ καί τρίτος παρέρχομαι , ἐπιτείνω μέν ὁ ὁ ἀθυμία , ὁ δέ ὁ χρηστός ἐπιβιόω ἀποκύω γίγνομαι · ἕτερος δέ προστίθημι πλείων χρόνος , παντελῶς λοιπός ἀφίστημι μέν ἐκεῖνος , κρατέω δέ ὁ Ψυχή πᾶς ἐπέχω ὁ ἡδύς , καί μεγένδους ἀείδω συγχωρέω λαμβάνω . ὥστε εἰμί καί μηδείς αὐτός συνδέχομαι ὁ τοιοῦτος ανάριος , ἀλλά πᾶς κατά νόος γίγνομαι , ἱκανός ἢ ὁ ἀπαιδία ἀθυμία πᾶς παρακολουθέω ὁ γίγνομαι συσκάσαι πᾶς εὐθυμία καί καταβάλλω . ὁ γάρ ἐπαγγελία ὁ Θεός πρός ἔσχατος γῆρος , ὅτε ὁ ὁ φύσις ἀπογιγνώσκω , τότε γίγνομαι · ὁ δέ ἔμπροσθεν πᾶς χρόνος τοσοῦτος εἰμί ἀγών καί κόπτω διατελέω , καί δήω ὁ πλοῦτος αὐξάνω εὑρίσκω , τοσοῦτος μᾶλλον πένομαι , ὁ διαβαίνω οὗτος οὐ ὕπειμι . τις γάρ οἶσις · « πάσχω αὐτός , ὅτε ἀκούω · πάροικος εἰμί ὁ σπέρμα σύ ἐν γῆ οὐ ἴδιος , καί δουλόω αὐτός , [ 195 ] καί κακόω καί ταπεινόω ἔτος τετρακόσιοι ; » ὁ δέ γυνή νῦν μέν κελεύω λαμβάνω ὁ ἑαυτοῦ παιδίσκη , νῦν δέ ἐπεί λαμβάνω ἐγκαλέω καί μέμφομαι , καί ὁ θεός καλέω κατά αὐτός , καί ἀναχάζω ὁ ὁ εὐνή κοινωνέω , καί παῖς αὐτός μέλλω τίκτω λοιπός ἐκβάλλω , τίς οὐ εἄν εἰς ἀθυμία ὁ ἔσχατος ἐμβάλλω ; οὗτος γάρ εἰμί καί τις μικρός εἰμί δοκέω νῦν , λογίζομαι ὅτι ὁλόκληρος οἰκίον οὗτος ἕνεκα ἀνασπάω , θαυμάζω ὁ Δίκαιος . εἰμί γάρ καί γενναῖος ἄρχω διά ὁ ὁ Θεός φόβος , ἀλλά ὅμως ἄνθρωπος εἰμί , καί ὑπό πᾶς οὗτος δύναμαι καί ὑδιωθῆναι . ἐπανέρχομαι δέ πάλιν εἰς ὁ οἰκίον ἢ θεράπαινα ὁ δεσπότης , καί τίκτω ὁ νόθος αὐτός , καί γίγνομαι πατήρ ὁ Ἀβραάμ μετά ὁ μακρός χρόνος ἐκεῖνος · καί ἔχω μέν τις ὁ πρᾶγμα ἡδονή , μείζων δέ ὁ ἀθυμία . ὁ γάρ νόθος αὐτός ὑπομύω ὁ γνήσιος , καί μείζων ὁ πρᾶγμα ἐπιθυμία ἐμβάλλω . ὁ γάρ , οὖον πληρονομηδομαι σύ οὗτος , ἀλλά ὅς ἐκλείπω ἐκ σύ , πρό ὁ Ἰσμαήλ εἴρω νομίζω · οὐδείς γάρ οὕδεπω εἴρω περί ὁ Σάρα .