joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0438.2
γ' . Ἐπειδὴ δὲ καὶ τούτῳ ἐλύθη τὸ δέος , καὶ μεῖζονα πάλιν ἤρετο τὰ δεινὰ . Καὶ γὰρ καὶ τῶν Αἰγυπτίων καὶ τοῦ Φαραὼ χαλεπώτερον αὐτῷ δι' ὅλης ἐκέχυρτο τῆς ὁδοῦ οὐ παρ' αὐτοῦ δημαγωγοῦμενον καὶ δι' αὐτοῦ μυρίων ἀπολαύσαντες ἀγαθῶν . Καὶ πρῶτον μὲν ἐπέκειντο σφοδροὶ ἀγχοντες , καὶ χρεὰ ἀπαιτοῦντες αὐτὸν τὰ ἐν Αἰγύπτῳ , καὶ τοὺς μὲν παροῦσιν ἀχαριστοῦντες , τὰ δὲ πρότερα ἐπιζητοῦντες , ὁ πάντων βαρύτερον ἦν . Τί γὰρ χαλεπώτερον ἂν ἐπαθεν , εἰ μαινομένων καὶ παραπαίοντῶν ἀνδρῶν ἐπετέτραπτο στρατηγεῖν ; Ἄλλ' ὅμως ταῦτα πάντα γενναίως ἔφερεν ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀνήρ · καὶ εἰ μὴν μὴ φιλοστόργως εἶχε πρὸς αὐτούς , φορητὴν ἂν ἦν τὸ δεινόν , καὶ ὑπὲρ τῶν εἰς αὐτὸν γινομένων μόνον παρεῖχεν ἀλγεῖν · νῦν δὲ τῶν γονέων μᾶλλον περὶ αὐτοὺς διατεθείς , ἀπὸ τῆς κηδεμονίας ταύτης καὶ ἑτέραν εἶχεν ἀθυμίας ἀνάγκην , τὴν ὑπὲρ τῆς ἐκείνων διαστροφῆς καὶ μαρίας . Οὐδὲ γὰρ οὕτως αὐτὸν ἐδανε τὸ ὑβρίζεσθαι , ὡς τὸ ἐκείνους εἶναι τοὺς ὑβριζτάς . Δεινὸν μὲν οὖν καὶ τὸ πρὸ τῆς χορηγίας τῆς παραδόξου τροφῆς ἐκείνης ἀχαριστεῖν · οἱ δὲ καὶ ἐν μέσῳ τοῖς θαῦμασιν τὴν χακίαν ἐπεδείκνυον τὴν αὐτῶν , καὶ τὴν παρανομίαν καὶ τὴν πλεονεξίαν τὴν περὶ τὴν συλλογὴν , καὶ μικρὸν προελθόντες πάλιν ἐγὸγγυζον , πάλιν ἐμέμφοντο ταῖς εὐεργεσίαις τοῦ Θεοῦ · καθ' ἕκαστον δὲ τούτων μᾶλλον τῶν ἀμαρτανόντων ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἐκόπτετο καὶ ἠθύμει . Καὶ γὰρ ὅτε τὸν μόσχον εἰργασάσαντο , αὐτοὶ μὲν ἐπαίζον [ 208 ] καὶ ἐτρυφῶν · ὁ δὲ πενθὼν καὶ ἀνιῶμενος καὶ καταρῶμενος ἐαυτῷ τὴν χαλεπὴν ἐκείνην ἀρχὴν Μωσῆς ἦν , καὶ οὐδὲν αὐτὸν ὅλως ἐπειθεν ἀποστένναι τῆς συμπαθείας τῆς πρὸς αὐτούς . Τοὺς οὖν οὕτως ὡπ' αὐτοῦ πολυμουσθεῖς ἐπὶ τὸ χειρὸν τοὺς προβαίνοντας ὁρῶν , πόση λύπη , πόσους δὲ ἄρα συνανενεστρέφετο δάκρυσι ! Εἰ γὰρ ἕνα τις υἱὸν ἔχων οὐκ ἂν δύναιτο ζηῆν , εἰ ποτε ἀθόιστο πρὸς κακίαν αὐτὸν ἀποκλίναντα , καὶ εἰ πάντων αὐτὸς πονηρότερος ἦν αὐτῷ , τὸν μυριάδας τσαύτας ἐν τάξει παιδὸν κεκτημένον , μᾶλλον δὲ καὶ ὑπὲρ παίδας φιλούντα · οὐδεὶς γὰρ ἂν ἠξέσατο πατὴρ συναπολίσθαι παιδὶ μηδὲν ἡμαρτηκότι , καθάπερ ἐκεῖνος · τὸν δὲ οὕτω παίδας κεκτημένον τοσούτους , μισοπόνηρόν τε ὄντα καὶ φιλάγαθον , τί οἴει πάσχεν πάντα αὐτοὺς ὡσπερ ἐκ τινὸς συνθήματος εἰς τὸν τῆς κακίας χρημόνων καταδραμόντας ἰδών ; Οὐ γὰρ ἄνει μὴ σφόδρα αὐτὸν ἐσκότωσε καὶ ἐκ βάθρων αὐτοῦ τὴν ψυχὴν ἀνέτρεψεν ὁ τῆς ἀθυμίας ἐκείνης ἤλιγγος , τὰς πλάκας ἂν ἐξέριψεν ἀπὸ τῶν χειρῶν καὶ συνέτριψεν , ἀλλ' ἱάστο ταχέως τὴν συμφορὰν . Ἄλλὰ τί ποιήσας , εἴπέ ; καὶ γὰρ ὁ τῆς ἰατρείας τρόπος , εἰ καὶ παρεμυθίσαστο τὸ γεγονός , ἀλλ' ὅμως καὶ αὐτὸς πολλῶν ἔγερμε δακρύων · καὶ οὐδὲς οὕτω λήθνος ἦν , ὡς μηδὲν παλίν
Lemmas: γε . ἐπεί δέ καί οὗτος λύω ὁ δέος , καί μείζων πάλιν ἔρομαι ὁ δεινός . καί γάρ καί ὁ Αἰγύπτιος καί ὁ Φαραώ χαλεπός αὐτός διά ὅλος χράω ὁ ὁδός οὖον παρά αὐτός δημαγωγέω καί διά αὐτός μυρίος ἀπολαύω ἀγαθός . καί πρῶτος μέν ἐπίκειμαι σφοδρός ἄγχω , καί χρεία ἀπαιτέω αὐτός ὁ ἐν Αἴγυπτος , καί ὁ μέν πάρειμι ἀχαριστέω , ὁ δέ πρότερος ἐπιζητέω , ὁ πᾶς βαρύς εἰμί . τις γάρ χαλεπός εἄν πάσχω , εἰμί μαίνομαι καί παραπαίω ἀνήρ ἐπιτρέπω στρατηγέω ; ἄλλος ὅμως οὗτος πᾶς γενναῖος φέρω ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀνήρ · καί εἰμί μήv μή φιλόστοργος ἔχω πρός αὐτός , φορητός εἄν εἰμί ὁ δεινός , καί ὑπέρ ὁ εἰς αὐτός γίγνομαι μόνος παρέχω ἀλγέω · νῦν δέ ὁ γονεύς μᾶλλον περί αὐτός διατίθημι , ἀπό ὁ κηδεμονία οὗτος καί ἕτερος ἔχω ἀθυμία ἀνάγκη , ὁ ὑπέρ ὁ ἐκεῖνος διαστροφή καί Μαρία . οὐδέ γάρ οὕτως αὐτός δανός ὁ ὑβρίζω , ὡς ὁ ἐκεῖνος εἰμί ὁ ὑβριζτάς . δεινός μέν οὖν καί ὁ πρό ὁ χορηγία ὁ παράδοξος τροφή ἐκεῖνος ἀχαριστέω · ὁ δέ καί ἐν μέσος ὁ θαῦμα ὁ κακία ἐπιδείκνυμι ὁ αὐτός , καί ὁ παρανομία καί ὁ πλεονεξία ὁ περί ὁ συλλογή , καί μικρός προέρχομαι πάλιν γογγύζω , πάλιν μέμφομαι ὁ εὐεργεσία ὁ Θεός · κατά ἕκαστος δέ οὗτος μᾶλλον ὁ ἁμαρτάνω ὁ μακάριος ἐκεῖνος κόπτω καί ἀθυμέω . καί γάρ ὅτε ὁ μόσχος ἐργάζομαι , αὐτός μέν παίζω [ 208 ] καί τρυφάω · ὁ δέ πένθος καί ἀνιάω καί καταράομαι αὐτός ὁ χαλεπός ἐκεῖνος ἀρχή Μωσῆς εἰμί , καί οὐδείς αὐτός ὅλως πείθω ἀφίστημι ὁ συμπάθεια ὁ πρός αὐτός . ὁ οὖν οὕτως ὤψ αὐτός πολυμουω ἐπί ὁ χείρων ὁ προβαίνω ὁράω , πόσος λύπη , πόσος δέ ἄρα συναναστρέφω δάκρυ ! εἰμί γάρ εἷς τις υἱός ἔχω οὐ εἄν δύναμαι ζήνη , εἰμί ποτός αθοιστος πρός κακία αὐτός ἀποκλίνω , καί εἰμί πᾶς αὐτός πονηρός εἰμί αὐτός , ὁ μυριάς τσαυος ἐν τάξις παιδνός κτάομαι , μᾶλλον δέ καί ὑπέρ παῖς φιλέω · οὐδείς γάρ εἄν ξέω πατήρ συναπολιεπομαι παῖς μηδείς ἁμαρτάνω , καθάπερ ἐκεῖνος · ὁ δέ οὗτος παῖς κτάομαι τοσοῦτος , μισοπόνηρος τε εἰμί καί φιλάγαθος , τίς οἴομαι πάσχω πᾶς αὐτός ὡς ἐκ τις σύνθημα εἰς ὁ ὁ κακία χρήμων κατατρέχω ὁράω ; οὖον γάρ ἀνίημι μή σφόδρα αὐτός σκοτόω καί ἐκ βάθρον αὐτός ὁ ψυχή ἀνατρέπω ὁ ὁ ἀθυμία ἐκεῖνος ἤλιγγος , ὁ πλάξ εἄν ἐκρίπτω ἀπό ὁ χείρ καί συντρίβω , ἀλλά ἵημι ταχέως ὁ συμφορά . ἀλλά τίς ποιέω , εἶπον ; καί γάρ ὁ ὁ ἰατρεία τρόπος , εἰμί καί παραμυθίζομαι ὁ γίγνομαι , ἀλλά ὅμως καί αὐτός πολύς ἐγείρω δάκρυ · καί οὐδή οὗτος λήθνος εἰμί , ὡς μηδείς πάλιν