joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0435.1
τῆς παραμονίας ἐκείνης τῆς ἀπὸ τῆς ἐκδι-χέ-σεως γεγενημένης · Δευτέρα μὲν οὖν οὐκ ἔφθασεν ἡμέρα , καὶ τῆς προτέρας ἑτέρα χαλεπωτέρα διεξέ-χετο τὸν μακάριον ἐκεῖνον ὁδὴν , καὶ φόβος τοσού-τος , ὡς καὶ ἀπελθεῖν τῆς Αἰγύπτου πάσης αὐτόν . Δεινὸν μὲν οὖν καὶ τὸ ὅρ’ ὅπουσὸν ἀκούειν κακῶς , ὅταν δὲ καὶ τὸν εὐεργετηθέντα τις τὸ τοῦτο ποιῶν ἦ , καὶ τὰς εἰς αὐτὸν εὐεργεσίας ἀνειδίζει καὶ προ-φέρει , Μὴ ἀνελθεῖν με γὰρ σὺ , φησί , θέλεις , ὃν τρόπον ἀνείλες χθὲς τὸν Αἰγύπτιον ; τότε δὲ , τότε ἡ ὑbris ἀφόρητος γίνεται , καὶ δύναται ἂν καὶ ἀπο-πνίξαι τὸν ὑβριζόμενον · τοσούτῳ μετὰ τῆς ἀθυμίας ἐπάγει καὶ τὸν θυμόν . Ἐπὶ δὲ τοῦ Μωϋσέως καὶ τρί-τον ἑτερον τοιούτος προσῆν , τοῦ βασιλέως φόβος , ὃς οὕτως ἐκράτησε τῆς τοῦ δικαίου ψυχῆς , ὡς καὶ τῆς χώρας ἀπάτης αὐτὸν ἀπολέσιν . Γίνεται δὲ οὐν ψυχὰς ὁ τοῦ βασιλέως υἱός · ὥστε εἰ τὸν αὐτὸν μαχα-ρίζει διὰ τὴν ἐν τοῖς βασιλείοις ἀνατροφὴν νῦν μη-μονευτέω τῆς ἀφθονίας ἐκείνης , καὶ μυρίας αὐτὴν θύεται ἀθυμίας καὶ δυσκολίας ὑπόθεσιν τῷ δικαίῳ γεγενημένῃ . Οὐ γὰρ ἐστιν ἴσον ἐν ἰδιωτικῇ τρα-φέντα οἰκία , καὶ πολλῶς μὲν ὑμῶς , πολλάκις δὲ ἀποδημίας καὶ ταλαιπωρίας ὑπομείναντα πλάνας ἀνέχεσθαι μακράς , καὶ τὰ τῆς ἀλλοτρίας ὑπομένειν τε κακὰ a , καὶ μηδὲ εἰς βραχεῖαν πείραν τούτων ἐλθόντα ποιεῖν , ἀλλ’ ἐν πολυτελείᾳ διατελέσαντα τὸν ἅπαντα χρόνον τὸ αὐτὸ δὴ τοῦτο παθεῖν · πολλῷ γὰρ οὕτως ἐκεῖνον χαλεπωτέρας αἰσθήσεται τῆς ἀνῆς , εἴ ποτε εἰς ταύτην καταστῇναι συμβαίνει τὴν ἀνάγκην αὐτῷ · ὁ δὲ κάκεινον τότε συνέβαινε . Καὶ γενομένος φυγάς , κατέγεται μὲν παρὰ ἀνδρὶ εἰδωλολάτρῃ καὶ ἀλλοφύλῳ · καὶ τοῦτο δὲ εἰ ; ἀθυμίᾳ λόγῳ οὐ μικρῶν , ξενίζεται παρὰ τῷ δαιμονίῳ ἱερωμένῳ χρόνον οὕτω μακρόν . Ἐγγειρισθὼς δὲ τῇ τῶν ποιμνίων ἐπιμέ-λειαν τῶν ἐκείνου , οὕτω τὰ τεσσαράκοντα ἔτη διετέ-λεσεν . Εἰ δὲ τινὶ τοῦτο μηδὲν εἶναι δοκεῖν διενεῖ , ἑξετά-σωμεν τοὺς μὴ διὰ φόβον καὶ δέος ἀποδημοῦντας καὶ κρυπτομένους , ἀλλὰ τοὺς ἔχοντι μικρὸν τῆς οἰκίας διασωμένους , πῶς ἀλγοῦσι , πῶς δυσχεραίνουσι , πό-σων ἀγαθῶν b τὴν ἐπάνοδον τίθενται . Ὅταν δὲ καὶ φόβος προσῇ καὶ βίος ταλαιπωρος , καὶ τὰ φορτικὰ ταῦτα καὶ ἐπαχθῆ τῆς ὁδίστης ἐπανόδου κοῦφότερα φαίνεται , θέα μοι τὸ ποικίλον τῆς συμφοράς . Μὴ γὰρ ἀπλῶς ἀκούσης τὸ , ἐποίμαινεν , ἀλλ’ ἀναμνησθητι νῦν τῶν ῥημάτων τοῦ Ἰακώβ , ὃν πρὸς τὸν χρηδεστην ἀπωδύρετο λέγων · Ἐγὼ ἀπεῖσιννυον παρ’ [ 206 ] ἐμαυτοῦ κλῆματα ἡμέρας καὶ κλῆματα νυκτός · ἐνεργεσθὼ τῆς ἡμέρας συγκαίεσθω τῷ καύματι , καὶ τῷ πυρετῷ τῆς νυκτός , καὶ ἀρίστατο ὁ ὕπνος ἀπὸ τῶν ὀφθαλμίων μου . Ταῦτα γὰρ ἅπαντα καὶ τούτῳ συμβαίνειν εἰκός ἦν , ἐπὶ πλείονι ἔσει καὶ μετὰ μειζόνος τῆς σφοδρότητος , ὅσω καὶ ἡ χώρα τῆς χώρας ἐρημότερα . Εἰ δὲ μὴ ἀπωδύρατο ταῦτα ὁ Νωῦς , οὐδὲ γὰρ ὁ ὁ μακάριος ἐκεῖνος εἶπεν ἄν , εἰ μὴ εἰς πολλὴν τοῦ πράγματος κατάσχεσιν τὴν ἀνάγκην , καὶ ὑπὸ τῆς ἀγνωμοσύνης τοῦ κηδεστοῦ εἰς ταῦτα ἐλθόν ἐδιάσθη τὰ ῥήματα . Ἰκανὴ μὲν οὖν καὶ αὐτὴ καὶ ἑαυτὴ ἡ ἀλλοτρία ταπεινῶσαι τὸν ἄνδρα , τὸν καὶ χρείας ἐνεκεν ἀποδημοῦντα μόνον . Ὡς γὰρ δρενον , φησίν , ὅταν ἐκπετασθῇ ἐκ τῆς νοσσίας αὐτοῦ , οὕτως ἀνθρώπος δουλεύεται , ὅταν ἀποχενισθῇ ἀπὸ τῶν ἰδίων
Lemmas: ὁ παραμονίας ἐκεῖνος ὁ ἀπό ὁ ἐκδι-χέ-σεως γίγνομαι · δεύτερος μέν οὖν οὐ φθάνω ἡμέρα , καί ὁ πρότερος ἕτερος χαλεπός διεξέχω ὁ μακάριος ἐκεῖνος ὁδή , καί φόβος τοσοῦτος , ὡς καί ἀπέρχομαι ὁ Αἴγυπτος πᾶς αὐτός . δεινός μέν οὖν καί ὁ ὅρος οπουω ἀκούω κακῶς , ὅταν δέ καί ὁ εὐεργετέω τις ὁ οὗτος ποιέω εἰμί , καί ὁ εἰς αὐτός εὐεργεσία ανειδιζω καί προφέρω , μή ἀνέρχομαι ἐγώ γάρ σύ , φημί , ἐθέλω , ὅς τρόπος ἀναιρέω χθές ὁ Αἰγύπτιος ; τότε δέ , τότε ὁ ὑ ἀφόρητος γίγνομαι , καί δύναμαι εἄν καί ἀποπνίγω ὁ ὑβρίζω · τοσοῦτος μετά ὁ ἀθυμία ἐπάγω καί ὁ θυμός . ἐπί δέ ὁ Μωϋσῆς καί τρίζω ἕτερος τοιούτος πρόσειμι , ὁ βασιλεύς φόβος , ὅς οὕτως κρατέω ὁ ὁ Δίκαιος Ψυχή , ὡς καί ὁ χώρα ἀπάτη αὐτός ἀπόλλυμι . γίγνομαι δέ ὀν ψυχή ὁ ὁ βασιλεύς υἱός · ὥστε εἰμί ὁ αὐτός μαχα-ριζεω διά ὁ ἐν ὁ βασίλειος ἀνατροφή νῦν μη-μονευτις ὁ ἀφθονία ἐκεῖνος , καί μυρίος αὐτός θύω ἀθυμία καί δυσκολία ὑπόθεσις ὁ Δίκαιος γίγνομαι . οὖον γάρ εἰμί ἴσος ἐν ἰδιωτικός τρέφω οἰκίον , καί Πολλῶς μέν ὑμός , πολλάκις δέ ἀποδημία καί ταλαιπωρία ὑπομένω πλάνη ἀνέχω μακρός , καί ὁ ὁ ἀλλότριος ὑπομένω τε κακός a , καί μηδέ εἰς βραχύς πείρω οὗτος ἔρχομαι ποιέω , ἀλλά ἐν πολυτέλεια διατελέω ὁ ἅπας χρόνος ὁ αὐτός δή οὗτος πάσχω · πολύς γάρ οὕτως ἐκεῖνος χαλεπός αἰσθάνομαι ὁ ἀνίημι , εἰμί ποτός εἰς οὗτος καθίστημι συμβαίνω ὁ ἀνάγκη αὐτός · ὁ δέ ἐκεῖνος τότε συμβαίνω . καί γίγνομαι φυγάς , καταγίγνομαι μέν παρά ἀνήρ εἰδωλολάτρης καί ἀλλόφυλος · καί οὗτος δέ εἰμί ; ἀθυμία λόγος οὖον μικρός , ξενίζω παρά ὁ δαιμόνιος ἱερόω χρόνος οὗτος μακρός . Ἐγγειρισθὼς δέ ὁ ὁ ποίμνιον ἐπιμέλεια ὁ ἐκεῖνος , οὗτος ὁ τεσσαράκοντα ἔτος διατελέω . εἰμί δέ τις οὗτος μηδείς εἰμί δοκέω διανέω , ἑξετάζω ὁ μή διά φόβος καί δέος ἀποδημέω καί κρύπτω , ἀλλά ὁ ἔχω μικρός ὁ οἰκίον διασῴζω , πῶς ἀλγέω , πῶς δυσχεραίνω , πόσος ἀγαθός b ὁ ἐπάνοδος τίθημι . ὅταν δέ καί φόβος πρόσειμι καί βίος ταλαίπωρος , καί ὁ φορτικός οὗτος καί ἐπαχθής ὁ ὁδιστής ἐπάνοδος κουφός φαίνω , θέα ἐγώ ὁ ποικίλος ὁ συμφορά . μή γάρ ἀπλόος ἄκων ὁ , ποιμαίνω , ἀλλά ἀναμιμνήσκω νῦν ὁ ῥῆμα ὁ Ἰακώβ , ὅς πρός ὁ χρηδεστην ἀποδύρομαι λέγω · ἐγώ ἀπεῖσιννυον παρά [ 206 ] ἐμαυτοῦ κλῆμα ἡμέρα καί κλῆμα νύξ · ἐνεργέω ὁ ἡμέρα συγκαίω ὁ καῦμα , καί ὁ πυρετός ὁ νύξ , καί ἀριστάω ὁ ὕπνος ἀπό ὁ ὀφθαλμία ἐγώ . οὗτος γάρ ἅπας καί οὗτος συμβαίνω εἰκός εἰμί , ἐπί πλείων εἰμί καί μετά μείζων ὁ σφοδρότης , ὅσος καί ὁ χώρα ὁ χώρα ἐρῆμος . εἰμί δέ μή ἀποδύρομαι οὗτος ὁ Νῶς , οὐδέ γάρ ὁ ὁ μακάριος ἐκεῖνος εἶπον ἄν , εἰμί μή εἰς πολύς ὁ πρᾶγμα κατάσχεσις ὁ ἀνάγκη , καί ὑπό ὁ ἀγνωμοσύνη ὁ κηδεστής εἰς οὗτος ἔρχομαι εδιαειδω ὁ ῥῆμα . ἱκανός μέν οὖν καί αὐτός καί ἑαυτοῦ ὁ ἀλλότριος ταπεινόω ὁ ἀνήρ , ὁ καί χρεία ἕνεκα ἀποδημέω μόνος . ὡς γάρ δραίνω , φημί , ὅταν ἐκπετάννυμι ἐκ ὁ νοσσίας αὐτός , οὕτως ἄνθρωπος δουλεύω , ὅταν ἀποχέω ἀπό ὁ ἴδιος