joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0415.2
Πρὸς δὲ τούτω a χάζεινο λογίζεσθαι χρή , ὅτι ὁ μὲν τῶν ἐπάθλων καὶ τῶν στεφάνων καιρὸς ὁ μέλλων ἐστὶν αἰών , τῶν δὲ παλαισμάτων καὶ τῶν ἰδρώτων ὁ παρὼν . Καὶ τοῦτο ποιήσαι δῆλον ἡμῖν βουλόμενος ὁ μακάριος Παῦλος ἔλεγεν · Οὕτω τρέχω ὡς οὐκ ἀδήλως , οὕτω πυκτεύω ὡς οὐκ ἀκῶς δέρω , ἀλλ’ ὑπωπιάζω μου τὸ σῶμα καὶ δουλαγωγῶ , μήπως ἄλλοις κηρύξας αὐτὸς ἀδόκιμος γένωμαι . Ἐπεὶδὴ δὲ πρὸς τὴν τελευτὴν ἔφθασε , τῃνικάκι τὴν μαχαριαν ἐκείνην ἀφήκε φωνήν · Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι , τὴν ἑρώμην τετέλεχα , τὴν πίστιν τετήρηκα , λοιπὸν ἀπόκειται μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης στέφανος · δεῖνις δὲ πάντα τὸν βίον ἐναγώνιον ἡμῖν εἶναι δεῖ καὶ ἐπίπονον , εἰ γε μέλλομεν τῆς ἀναπαύσεως τῆς αἰωνίου καὶ τῶν μεγάλων ἀπολαύσεσθαι ἀγαθῶν . Εἰ δὲ βουλοίτο τις ῥαθυμίων καὶ τῶν ἐνταῦθα ἀπολαύειν ἡδονῶν , καὶ τινὲς ἐκεῖ τοις ποιοῦσιν ἀποκειμένων μισθῶν , ἐαυτὸν παραχωρεῖται καὶ ἀπατή . Καθὰρ γὰρ ἐπὶ b τῶν ἀθλητῶν ὁ μὲν ἐπὶ τοῦ καιροῦ τῶν ἀγῶνων ἀνεσιν ἐπιζήτων αἰσχύνην καὶ ἀδοξίαν διὰ παντὸς τοῦ χρόνου ἐαυτῷ προσένει , ὁ δὲ τὸ σταδίμιον πάντα πόνων γενναίως ἐνεγκὼν στεφάνους καὶ δόξαν καὶ ἐπαινον , καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς ἀγῶσι , καὶ λυθέντων αὐτῶν καρποῦται παρὰ τῶν θεατῶν · οὕτω καὶ ἐφ’ ἡμῶν . Ὁ μὲν τῶν καιρῶν τῶν πόνων ἀνέσεως ποιοῦμενος , καιρὸν , ὅταν ἀναπαύσασθαι δέη τὴν ἀγῆρον ἐκείνην ἀνεσιν , τῃνικαῦτα οἰμώξεταί καὶ βρύξει τοὺς ὀδόντας , καὶ τὰ ἔσχατα πείσεταί δεινὰ · ὁ δὲ ἐνταῦθα τὰς ὀλιγείας προθύμως ἐνεγκίων , καὶ ἐνταῦθα καὶ ἐκεῖ λαμπρὸς ἐσται καὶ ἐπίδοξος δόξαν τὴν ἀθάνατον καὶ ἀληθῆ . Εἰ γὰρ ἐπὶ τῶν βιωτικῶν ὁ τῆς εὐχαρίστης τῶν πραγμάτων συγγενὴς πάντων ἐκπεσείται τῶν προκειμένων αὐτῷ , καὶ μυρίας ἐκεῖν περιβαλεῖ συμφοράς , πολλῷ μᾶλλον ἐπὶ τῶν πνευματικῶν τοῦτο πείσεταί ὁ τὴν τάξιν τῶν καιρῶν οὐκ εἰδώς . Εἶπεν ὁ Χριστὸς , ὅτι ὀλίγων ἔξετε ἐν τῷ κόσμῳ . Εἶπεν ὁ μακάριος Παῦλος · Καὶ πάντες δὲ οἱ θέλοντες ζῆν εὐσεβῶς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ διωχθήσονται · οὐ τὰς πρᾶ τῶν ἀνθρώπων διώξεως λέγων μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς παρὰ τῶν δαιμόνων ἐπιβολάς . Εἶπεν Ἰὼβ , δτι Πειραστήριόν ἐστιν c ἀνθρώπων ὁ βίος ἐπὶ τῆς γῆς . Τί τοίνυν ἀρχάλλεις ἐν τῷ τῆς ταλαιπωρίας ὀλιθόδεμον καιρῷ ; Τότε γὰρ ἄλγειν ἐχρήν , εἰ δὲν προσείπεν ὁ Χριστὸς ὀλιγέμεως εἶναι χρόνον , τοῦτον ἐποιούμεθα τρυφῆς καὶ ἀναπαύσεως [ 185 ] καιρόν · εἰ καθ’ ὃν ἀγωνιζόμεθα καὶ ποιεῖν προσεστάχθμεν , κατὰ τοῦτον ἀνεπεπύκουμεν · εἰ τὴν εὐρύχωρον ἐβαδίζομεν ὁδόν , αὐτῷ τὴν τεθλιμμένην κελεύσαντος . Οὕτω γὰρ ἂν ἐξ ἀνάγκης ἡμῖν εἴπετο λοιπὸν τὸν ἐν τοῖς αἰσίοις ἐκείνοις κολάζεσθαι . Τί οὖν ἂν εἴποις , φησί , πρὸς τοὺς καὶ ἐνταῦθα μετ’ εὐρυχωρίας βαδίζοντας , καὶ ἐκεῖ μέλλοντας ; ἀναπαύσεσθαι ; Καὶ τίς οὕτως ἐστιν ; ἐγὼ γὰρ τῷ τοῦ Χριστοῦ πείθομαι λόγῳ μόνῳ , τῷ λέγοντι ὅτι , Στενὴ καὶ τεθλιμμένη ἡ ὁδὸς
Lemmas: πρός δέ οὗτος a χάζω λογίζομαι χρή , ὅτι ὁ μέν ὁ ἔπαθλον καί ὁ στέφανος καιρός ὁ μέλλω εἰμί αἰών , ὁ δέ πάλαισμα καί ὁ ἰδρῶτος ὁ πάρειμι . καί οὗτος ποιέω δῆλος ἐγώ βούλομαι ὁ μακάριος Παῦλος λέγω · οὕτως τρέχω ὡς οὐ ἀδήλως , οὗτος πυκτεύω ὡς οὐ Ἀκώς δέρω , ἀλλά ὑπωπιάζω ἐγώ ὁ σῶμα καί δουλαγωγέω , μήπως ἄλλος κηρύσσω αὐτός ἀδόκιμος γίγνομαι . ἐπειδή δέ πρός ὁ τελευτή φθάνω , τῃνικάκι ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἀφίημι φωνή · ὁ ἀγών ὁ καλός ἀγωνίζομαι , ὁ ἐράω τέλλω , ὁ πίστις τηρέω , λοιπός ἀπόκειμαι ἐγώ ὁ ὁ δικαιοσύνη στέφανος · Δεῖνις δέ πᾶς ὁ βίος ἐναγώνιος ἐγώ εἰμί δεῖ καί ἐπίπονος , εἰμί γε μέλλω ὁ ἀνάπαυσις ὁ αἰώνιος καί ὁ μέγας ἀπολαύω ἀγαθός . εἰμί δέ βούλομαι τις ῥᾳθυμία καί ὁ ἐνταῦθα ἀπολαύω ἡδονή , καί τις ἐκεῖ ὁ ποιέω ἀπόκειμαι μισθός , ἑαυτοῦ παραχωρώ καί απατός . εθαρ γάρ ἐπί b ὁ ἀθλητής ὁ μέν ἐπί ὁ καιρός ὁ ἀγών ἄνεσις ἐπιζητέω αἰσχύνη καί ἀδοξία διά πᾶς ὁ χρόνος αὐτός προσφέρω , ὁ δέ ὁ σταδίμιον πᾶς πόνος γενναῖος φέρω στέφανος καί δόξα καί ἔπαινος , καί ἐν αὐτός ὁ ἀγών , καί λύω αὐτός καρπόω παρά ὁ θεατής · οὗτος καί ἐπί ἐγώ . ὁ μέν ὁ καιρός ὁ πόνος ἄνεσις ποιέω , καιρός , ὅταν ἀναπαύω δήω ὁ ἀγείρω ἐκεῖνος ἄνεσις , τηνικαῦτα οἰμώσσω καί βρύκω ὁ ὀδούς , καί ὁ ἔσχατος πάσχω δεινός · ὁ δέ ἐνταῦθα ὁ ὀλιγείας προθύμως ἐνεγκίων , καί ἐνταῦθα καί ἐκεῖ λαμπρός εἰμαι καί ἐπίδοξος δόξα ὁ ἀθάνατος καί ἀληθής . εἰμί γάρ ἐπί ὁ βιωτικός ὁ ὁ εὐχαριστέω ὁ πρᾶγμα συγγενής πᾶς ἐκπίπτω ὁ πρόκειμαι αὐτός , καί μυρίος ἐκεῖνος περιβάλλω συμφορά , πολύς μᾶλλον ἐπί ὁ πνευματικός οὗτος πάσχω ὁ ὁ τάξις ὁ καιρός οὐ οἶδα . εἶπον ὁ Χριστός , ὅτι ὀλίγος ἔχω ἐν ὁ κόσμος . εἶπον ὁ μακάριος Παῦλος · καί πᾶς δέ ὁ ἐθέλω ζῶ εὐσεβής ἐν Χριστός Ἰησοῦς διώκω · οὖον ὁ Πράς ὁ ἄνθρωπος δίωξις λέγω μόνος , ἀλλά καί ὁ παρά ὁ δαίμων ἐπιβολή . εἶπον Ἰώβ , δ πειραστήριον εἰμί c ἄνθρωπος ὁ βίος ἐπί ὁ γῆ . τις τοίνυν ἀρχάλλεις ἐν ὁ ὁ ταλαιπωρία ολιθοδεμω καιρός ; τότε γάρ ἀλγέω χρή , εἰμί δέν προσεῖπον ὁ Χριστός ὀλιγέμεως εἰμί χρόνος , οὗτος ποιέω τρυφή καί ἀνάπαυσις [ 185 ] καιρός · εἰμί κατά ὅς ἀγωνίζομαι καί ποιέω προστάσσω , κατά οὗτος ανεπεπυκεω · εἰμί ὁ εὐρύχωρος βαδίζω ὁδός , αὐτός ὁ θλίβω κελεύω . οὕτως γάρ εἄν ἐκ ἀνάγκη ἐγώ εἶπον λοιπός ὁ ἐν ὁ αἴσιος ἐκεῖνος κολάζω . τις οὖν εἄν εἶπον , φημί , πρός ὁ καί ἐνταῦθα μετά εὐρυχωρία βαδίζω , καί ἐκεῖ μέλλω ; ἀναπαύω ; καί τίς οὕτως εἰμί ; ἐγώ γάρ ὁ ὁ Χριστός πείθω λόγος μόνος , ὁ λέγω ὅτι , στενός καί θλίβω ὁ ὁδός