joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0434.6
Φέρε οὖν ἐπ’ αὐτοὺς τοὺς ἁγίους ἐλθώμεν , ἀπὸ τοῦ Ἰωσὴφ ἐπὶ τὸν Μωϋσῆν μεταθέντες τὸν λόγον . Οὕτως γὰρ ὁ πάντων πρᾶκτατος τῶν ἐπὶ τῆς γῆς τίκτεται μὲν τῶν οἰκείων πραττόντων κακῶς , ἀλλοτριωθεὶς δὲ τῶν τεκόντων αὐτόν , καὶ τοὺς γεννησαμένους ἀγνοήσας πᾶσαν τὴν πρώτην ἡλικίαν ὑπὸ βαρβάρων ἀνδρῶν ἀνατρέφεται · οὐ τί γένοιτ’ ἂν χαλεπώτερον Ἑβραῖῳ μειρακίῳ καὶ νοῦν ἔχοντι , κἂν μυριάκις εἴη δοκῇ βασιλέως υἱός ; Τότε δὲ οὐ τοῦτο μόνον ἦν τὸ δεινόν , ἀλλ’ ὅτι καὶ τὸ ὁμόφυλον ἅπαν ἐν ταῖς ἐσχάταις εἶχρα συμφοραῖς . Ὁ γὰρ μηδὲ ζῆν ἀνασχόμενος , μηδὲ ἐν τῇ βίβλῳ γεγράφθαι τοῦ Θεοῦ τῆς σωτηρίας τῆς ἐκείνων χωρὶς , πῶς ἂν τῶν ἐν τοῖς βασιλείοις ἀπέλαυσε καλῶν ἐν τοσοῦτῳ κλύδωνι κειμένου δρῶν ἀπαντας ; Εἰ γὰρ ἡμᾶς τοὺς μετὰ τοσοῦτον χρόνον γεγεννημένους καὶ οὐδὲν τοιούτο δικαίωμα συμπαθεῖας πρὸς Ἰουδαίους ἔχοντας τοσοῦτο ἔλεος εἰσέρρεται τῆς παιδοκτονίας ἐκείνης , τί οὐκ ἂν ὁ μακάριος ἐκεῖνος ἔπαθε , πολλῷ μὲν τῷ πόθῳ πρὸς πᾶν τὸ ἔθνος συνδεδεμένος , δύσει δὲ τὰς ἐκείνων παραλαμπδάνων συμφοράς , καὶ τοῦτο ταῦτα ἐργαζομένους τὰ κακὰ γονεῖς ἐπιγράφεσθαι ἀναγκαζόμενος ; Ἐγὼ γὰρ αὐτὸν καὶ τῶν τεκόντων μᾶλλον τοὺς ἀλλίους παῖδας ἐκείνους οἴμαι τότε πενθεῖν · καὶ τοῦτο δῆλον ἐξ ὧν μετὰ ταῦτα ἐπράξεν . Ἐπεὶδὴ γὰρ οὔτε πείθειν εἶχεν , οὔτε ἀναγκάζειν ἠδύνατο τὸν δοκοῦντα εἶναι [ 205 ] πατέρα καταλῦειν τὸ θρηνηδὲν καὶ τυραννικὸν ἐπίταγμα , αὐτὸς ὁμοῦ λοιπὸν τοῖς ἐκείνῳν ἐχώρει κακοῖς . Καὶ οὐ τοῦτο θαυμάζω τοσοῦτον νῦν , ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ φόνου στοχαζόμενος ὅσην ἐν τῇ παρεληλυθιᾷ χρόνῳ φλόγα ἀθυμίας ἐπεφερε , ταύτην μᾶλλον ἐκπληττόμαι . Ὁ γὰρ εἰς φόνον ἀπορρήξας τὴν ὀδύνα ἐκεῖνην , ἐδήλωσε διὰ τῶν ἐσχάτων τὰ πρότερα . Οὐ γὰρ ἂν μετὰ τοσαύτης αὐτοῖς ἀφορδήτητος ἡμύνει , εἰ μὴ τῶν πατέρων μᾶλλον τοῖς ἐκείνῳν ἐτρίχετο κακοῖς . Τί οὖν ἐπεὶδὴ ἡμῶν , καὶ τὴν ψυχὴν ἀνέπαυσε μικρὸν ἀπὸ τῆς ἀθυμίας ἐκείνης ; ἄρα τῇνίθη τέλεον ἀπολαῦσαι
Lemmas: φέρω οὖν ἐπί αὐτός ὁ ἅγιος ἔρχομαι , ἀπό ὁ Ἰωσήφ ἐπί ὁ Μωϋσῆς μετατίθημι ὁ λόγος . οὕτως γάρ ὁ πᾶς πρᾶκτατος ὁ ἐπί ὁ γῆ τίκτω μέν ὁ οἰκέω πράσσω κακῶς , ἀλλοτριόω δέ ὁ τίκτω αὐτός , καί ὁ γεννάω ἀγνοέω πᾶς ὁ πρῶτος ἡλικία ὑπό βάρβαρος ἀνήρ ἀνατρέφω · οὖον τίς γίγνομαι εἄν χαλεπός Ἑβραῖος μειράκιον καί νόος ἔχω , κἀν μυριάκις εἰμί δοκέω βασιλεύς υἱός ; τότε δέ οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεινός , ἀλλά ὅτι καί ὁ ὁμόφυλος ἅπας ἐν ὁ ἔσχατος χράω συμφορά . ὁ γάρ μηδέ ζῶ ἀνέχω , μηδέ ἐν ὁ Βίβλος γράφω ὁ Θεός ὁ σωτηρία ὁ ἐκεῖνος Χωρὶς , πῶς εἄν ὁ ἐν ὁ βασίλειος ἀπολαύω καλός ἐν τοσοῦτος κλύδων κεῖμαι δράω ἅπας ; εἰμί γάρ ἐγώ ὁ μετά τοσοῦτος χρόνος γεννάω καί οὐδείς τοιοῦτος δικαίωμα συμπάθεια πρός Ἰουδαῖος ἔχω τοσοῦτος ἔλεος εἰσέρρω ὁ παιδοκτονία ἐκεῖνος , τίς οὐ εἄν ὁ μακάριος ἐκεῖνος πάσχω , πολύς μέν ὁ πόθος πρός πᾶς ὁ ἔθνος συνδέω , δύο δέ ὁ ἐκεῖνος παραλαμπδάνων συμφορά , καί οὗτος οὗτος ἐργάζομαι ὁ κακός γονεύς ἐπιγράφω ἀναγκάζω ; ἐγώ γάρ αὐτός καί ὁ τίκτω μᾶλλον ὁ ἄλλιος παῖς ἐκεῖνος οἴμη τότε πενθέω · καί οὗτος δῆλος ἐκ ὅς μετά οὗτος πράσσω . ἐπειδή γάρ οὔτε πείθω ἔχω , οὔτε ἀναγκάζω δύναμαι ὁ δοκέω εἰμί [ 205 ] πατήρ καταλύω ὁ θρηνηδὲν καί τυραννικός ἐπίταγμα , αὐτός ὁμοῦ λοιπός ὁ ἐκεῖνος χωρέω κακός . καί οὖον οὗτος θαυμάζω τοσοῦτος νῦν , ἀλλά ἀπό ὁ φόνος στοχάζομαι ὅσος ἐν ὁ παρέρχομαι χρόνος φλόξ ἀθυμία ἐπιφέρω , οὗτος μᾶλλον ἐκπλήσσω . ὁ γάρ εἰς φόνος ἀπορρήγνυμι ὁ ὀδύνη ἐκεῖνος , δηλόω διά ὁ ἔσχατος ὁ πρότερος . οὖον γάρ εἄν μετά τοσοῦτος αὐτός ἀφορδήτητος ἀμύνω , εἰμί μή ὁ πατήρ μᾶλλον ὁ ἐκεῖνος ἐτρίχετο κακός . τις οὖν ἐπειδή ἐγώ , καί ὁ ψυχή ἀναπαύω μικρός ἀπό ὁ ἀθυμία ἐκεῖνος ; ἄρα τείνω τελέω ἀπολαύω