joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0447.3
ἀλλ’ ἐπὶ τῷ διηνεκῶς καὶ ἔλεγεν · Ἄφετέ με , πι-κρῶς κλαύσομαι , μὴ κατισχύσητε παρακαλεῖν με · ὁ γὰρ τοῦ θανάτου τρόπος πᾶσαν ὑπερβαίνει συμφο-ρὰν . Τοῦ δὲ Ἰερεμίου τοὺς ὀρήνους , καὶ τοὺς ἰδίᾳ συντεταγμένους , καὶ τοὺς πανταχοῦ τῆς προφητείας διεσπαρμένους , τοὺς τε ὑπὲρ τῆς πόλεως , τοὺς τε ὑπὲρ αὐτοῦ , τὴς ἀδακρυτὶ δυνήσεσθαι ἐπελθεῖν ; Νῦν μὲν γὰρ ἔλεγεν · Τίς δώσει τῇ κεφαλῇ μου ὕδωρ , καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς μου πηγὴν δακρύων ; καὶ κλαύσομαι τὸν λαὸν τοῦτον ἡμέρας καὶ νυκτός · νῦν δὲ · Τίς δώσει μοι ἐν τῇ ἐρήμῳ σταθμὸν ὁδοῦ , καὶ καταλείψω τὸν λαὸν τοῦτον , καὶ ἀπε-λευθερωθῶ ἀπ’ αὐτῶν ; ὅτι πάντες μοιχῶνται . Καὶ ποτὲ μὲν σχετικῶς ἔδδα · Οἴμοι ἐγώ , μήτηρ ! ὡς τίνα με ἐτέκες ἄνδρα δικαιοῦμενον καὶ διακρινο-μένον πάσης τῆς γῆς ; ποτὲ δὲ καὶ τὴν ἡμέραν τῆς γενέσεως αὐτοῦ καταφρόνει λέγων , Ἐπικατάρατος ἡ ἡμέρα , ἐν ᾗ ἐγενήθην ἐν αὐτῇ . Ὁ δὲ τοῦ βορβο-ρου λᾶγνος , καὶ τῶν δεσμῶν ὀλβιζες , καὶ αἱ μά-στιγες , [ 219 ] καὶ αἱ ἐπιβουλαί , καὶ ὁ γέλως ὁ διηνεκὴς οὕτως αὐτὸν διέθηκαν , ὡς καὶ ἀπαγορεύσαι λοιπὸν . Τί δὲ ἡνία τῆς πόλεως ἀλύους προνοίας ἐτυχε παρὰ τῶν βαρβάρων καὶ τιμῆς ; ἄρα ἡλθε τοῦτον ; Τότα μὲν οὖν καὶ τοὺς πιχρούς ὀρήνους ἐγραψε τοὺς ἀπελα-θόντας πενθῶν , καὶ τῶν περιλελυθόντων δὲ οὐχ ἐλάτ-τονα εἶδος δεῖν , αὐτῶν τῶν ἀπὸ τοῦ πολέμου ὑπο-λειφθέντων παρασυνάντων τὸν Θεόν . Ἐπαγγελλάμενοι γὰρ πάντα αὐτῷ πεισθήσεσθαι καὶ μηδὲν ἀντερεῖν , εἰς Αἴγυπτον πάλιν κατέφθαν , τοῦ χρησμοῦ τὰναντία λέγοντος , καὶ τὴν προφήτην κατήντην μεθ’ ἑαυτῶν , καὶ χαλεπωτέραν τῶν προτέραν αὐτοῖς ἡνάγκαζον προαναφωνεῖν διὰ τῆς ἀγνωμοσύνης τῆς ἐκείνων . Τί δὲ ὁ Ἰεζεκιήλ ; τί δὲ ὁ Δανιήλ ; οὐκ ἐν αἰχμαλωσίᾳ τὸν ἅπαντα χρόνον διετέχεν ; Καὶ ὁ μὲν λιμῷ καὶ δίψει ὑπὲρ τῶν ἀλλοτρίων ἐκολάζετο κακῶν , καὶ τῆς γυναικὸς ἀπελθοῦσης τοσαύτην συμφορὰν ἀδάκρυτι προσεστάττο φέρειν , οὐ δὲ βαρυτέρον γένοι ; ἄν τοῦ μηδὲ θρηνεῖν συγγενεῖσθαι τὰ οἰκεῖα κακά ; Τὸ γὰρ ἐπὶ βουλήτων ἀναγκάζεσθαι τὸν ἄρτον ἐσθίειν τὴν αὐ-τοῦ , καὶ ἐπὶ τῆς μίζης πλευρᾶς κατακλίνεσθαι · ἐπὶ ἐνενηκοντα ἡμέρας καὶ ἕκατον , καὶ ὅσα ἕτερα τοιαῦτα ἐκελεύετο ὑπομένειν , παρίημι νῦν . Εἰ γὰρ καὶ μηδὲν αὐτῷ συμβέβηκε τῶν ἀνιαρῶν τῶν τε παραλειφθέν-των ὑφ’ ἡμῶν , τῶν τε λεχθέντων νῦν , αὐτὸ μόνον τὸ μεταξὺ τῶν πολεμίων εἶναι καὶ βαρβάρων καὶ ἀνδρῶν ἀκαθάρτων τὸν δικαῖον καὶ καθαρὸν , πίστεως τιμωρίας χαλεπωτέραν ἦν .
Lemmas: ἀλλά ἐπί ὁ διηνεκής καί λέγω · ἄφετος ἐγώ , πικρός καλέω , μή κατισχύω παρακαλέω ἐγώ · ὁ γάρ ὁ θάνατος τρόπος πᾶς ὑπερβαίνω συμφορά . ὁ δέ Ἰερεμίας ὁ ὀρήνους , καί ὁ ἴδιος συντάσσω , καί ὁ πανταχοῦ ὁ προφητεία διασπείρω , ὁ τε ὑπέρ ὁ πόλις , ὁ τε ὑπέρ αὐτός , σής ἀδακρυτί δύναμαι ἐπέρχομαι ; νῦν μέν γάρ λέγω · Τῖς δίδωμι ὁ κεφαλή ἐγώ ὕδωρ , καί ὁ ὀφθαλμός ἐγώ πηγή δάκρυ ; καί καλέω ὁ λαός οὗτος ἡμέρα καί νύξ · νῦν δέ · Τῖς δίδωμι ἐγώ ἐν ὁ ἐρῆμος σταθμόν ὁδός , καί καταλείπω ὁ λαός οὗτος , καί ἀπελευθερόω ἀπό αὐτός ; ὅτι πᾶς μοιχάω . καί ποτέ μέν σχετικός Έδδα · οἴμοι ἐγώ , μήτηρ ! ὡς τίς ἐγώ τίκτω ἀνήρ δικαιόω καί διακρίνω πᾶς ὁ γῆ ; ποτέ δέ καί ὁ ἡμέρα ὁ γένεσις αὐτός καταφρονέω λέγω , ἐπικατάρατος ὁ ἡμέρα , ἐν ὅς γίγνομαι ἐν αὐτός . ὁ δέ ὁ βόρβορος λάγνος , καί ὁ δεσμός ὀλβίζω , καί ὁ μαστιγεύς , [ 219 ] καί ὁ ἐπιβουλή , καί ὁ γέλως ὁ διηνεκής οὕτως αὐτός διατίθημι , ὡς καί ἀπαγορεύω λοιπός . τις δέ ἡνία ὁ πόλις ἀλύω πρόνοια τυγχάνω παρά ὁ βάρβαρος καί τιμή ; ἄρα ἔρχομαι οὗτος ; Τότα μέν οὖν καί ὁ πικρός ὀρήνους γράφω ὁ ἀπελαύνω πένθος , καί ὁ περιλύω δέ οὐ μικρός εἶδος δήω , αὐτός ὁ ἀπό ὁ πόλεμος ὑπολείπω παρασυνάντων ὁ Θεός . Ἐπαγγέλλω γάρ πᾶς αὐτός πείθω καί μηδείς ἀντιλέγω , εἰς Αἴγυπτος πάλιν καταφθάνω , ὁ χρησμός τἀναντία λέγω , καί ὁ προφήτης καταινέω μετά ἑαυτοῦ , καί χαλεπός ὁ πρότερος αὐτός ἀναγκάζω προαναφωνέω διά ὁ ἀγνωμοσύνη ὁ ἐκεῖνος . τις δέ ὁ Ἰεζεκιήλ ; τίς δέ ὁ Δανιήλ ; οὐ ἐν αἰχμαλωσία ὁ ἅπας χρόνος διατάσσω ; καί ὁ μέν λιμός καί διψάω ὑπέρ ὁ ἀλλότριος κολάζω κακός , καί ὁ γυνή ἀπέρχομαι τοσοῦτος συμφορά ἀδάκρυτος προσίστημι φέρω , οὖον δέ βαρύς γίγνομαι ; ἄν ὁ μηδέ θρηνέω συγγίγνομαι ὁ οἰκεῖος κακός ; ὁ γάρ ἐπί βούλομαι ἀναγκάζω ὁ ἄρτος ἐσθίω ὁ αὐ-τός , καί ἐπί ὁ Μίζης πλευρά κατακλίνω · ἐπί ἐνενήκοντα ἡμέρα καί ἕκατος , καί ὅσος ἕτερος τοιοῦτος κελεύω ὑπομένω , παρίημι νῦν . εἰμί γάρ καί μηδείς αὐτός συμβαίνω ὁ ἀνιαρός ὁ τε παραλείπω ὑπό ἐγώ , ὁ τε λέγω νῦν , αὐτός μόνος ὁ μεταξύ ὁ πολέμιος εἰμί καί βάρβαρος καί ἀνήρ ἀκάθαρτος ὁ Δίκαιος καί καθαρός , πίστις τιμωρία χαλεπός εἰμί .