joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0418.1
ἀπειλημένους σκενοχωρίαν , τί οὐεὶ πάσχειν αὐτὸν ὑπὸ τοῦ πατάγου τῶν βροντῶν , ὑπὸ τοῦ φόβου τῶν ὑετῶν ; Ἄδυσος ἡ μὲν κάτωθεν ἀνερήγνυτο , ἡ δὲ ἄνωθεν κατεφέρετο · ὁ δὲ ἔνδον ἐκάθιστο μόνος μετὰ τῶν υἱῶν . Εἰ γὰρ καὶ ὑπὲρ τοῦ τέλους εἴχε θαρρεῖν , ἀλλὰ τῇ τῶν γυναικῶν σφοδρότητι προσπεσεῖσθαι τῷ δέει . Ὅπου γὰρ ἡμεῖς οἰκίας ἔχοντες ἠραμμένας ἐπὶ τῆς γῆς , καὶ πόλεις οἰκοῦντες , ὅμως ὅταν ἴδωμεν καταπεχθέντα σφοδρότερον ὀλίγον τοῦ συνήθους ὑετόν , καταπίπτωμεν καὶ συστελλόμεθα , τί οὖν ἂν ἐκεῖνος ἔπαθε μόνος ἔνδον ὢν , καὶ τὴν φρικωδεστάτην ἐκείνην ἄδυσον ἐννοῶν καὶ τῶν ἀποπνιγόντων τὰ διάφορα γένη ; Ἰκανὴν μὲν οὖν ἐκπλήξαι ψυχὴν καὶ τὴν μίαν ἡ καὶ οἰκίαν μόνην ἐπικλυθεῖσαν καλυφθῆναι τοῖς κύμασι , τὸ δὲ τὴν οἰκουμένην πᾶσαν τοῦτο παθεῖν , οὐδὲ ἐστιν εἰπεῖν , πῶς ἀνδιέτρεχε τὸν ἐν μέσῳ τῇ κλυδωνίᾳ περιφερόμενον . Τὸν μὲν οὖν ἐνταῦθι ἐκεῖνον τοσοῦτῳ συνεῖχεν δέει . Ἐπειδὴ δὲ ποτε ὁ κατακλυσμὸς ἐπαύσατο , ὁ μὲν φόβος ἐνεδίδου λοιπόν , ἐπετείνετο δὲ τὰ τῆς ἀθυμίας αὐτῷ , καὶ τῆς κιθωτῶ προκυφύσαντα χειμῶν ἕτερος διεδέχετο τοῦ προτέρου οὐχ ἧττων . τὴν πολλὴν ἐρήμιαν ὁρῶντα , καὶ τὸν βλαῖον θάνατον ἐκεῖνον , καὶ τῶν ἀναῖρεθέντων τὰ σώματα τῇ ἰλὺ πεφωρημένα καὶ τῷ πηλῷ , καὶ πάντας ὅμοῦ ἀνθρώπους τε καὶ δνους καὶ τὰ τούτων ἀτιμότερα γένη μιᾷ τῇ ἐλεεινοτάτῃ καταχωθέντα ταφῇ . Εἰ γὰρ καὶ σφῶρα ἀμαρτωλοὶ οἱ ταῦτα πεπονθότες ἦσαν , ἀλλ’ ὅμως ἀνθρώπους ἦν οἱ Νῶε , καὶ ἔπαχε τὴ πρὸς τὸ ὁμόφυλον . Καὶ γὰρ ὁ Ἰεζεκιὴλ δικαῖος ὢν , καὶ τοὺς Ἰσραηλίτας μάλιστα πάντων πονηροτάτους εἰδὼς , ὅτε κατασφαττομένους εἶδε καὶ καταπίπτοντας , τοῦτο τὸ κοινὸν ἔπαθε καὶ ἐδάκρυσε · καίτοι διὰ τοῦτο προλαβὼν ὁ Θεὸς ἀπασαν αὐτῷ τὴν ἀσέβειαν αὐτῶν ἐξεκάθυσ , καὶ αὐτοῖς ὀφθαλμοὺς αὐτὴν ἐποπτεύσαι παρέσχεῖασαν , ἵν’ ὅταν αὐτοὺς κολαζομένους ἴδῃ , γενναίως ἔνέχῃ τὴν συμφράν . Ἄλλ’ ὅμως καὶ τοσαύτης παραμυθίας προπαρασκευασθείσης αὐτῷ , καὶ οὕτως ἠλέγετο , καὶ πεσὼν εἶδσα λέγων · Οἴμοι , Κύριε , ἐξάλειψες σὺ τὸ κατάλοιπον τοῦ Ἰσραήλ ; Οὐχ ἕπαθὲ δὲ τοῦτο ἕπαθε μόνον , ἀλλὰ καὶ πάλιν ὅτε τὸν Ἰεγωνὶαν εἶδεν ἀναῖρουμένον . Ὦστε καὶ ὁ Νῶε εἰ καὶ μυρία αὐτῷ συμβεῖ κακά , οὐχ ἦν ὅτε τοῦτο , οὔτε τοῦ Μωϋσέως ἀνδρειότερος . Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνος τὰ αὐτὰ [ 187 ] τῷ προφήτῃ πολλάκις ἔπαθε , καὶ ἀμαρτάνοντας ὁρῶν , ὅτε τιμωρεῖσθαι ἔδει , ἠλγε , καὶ μᾶλλον ὁ ὠδυνῶντο τῶν κολαζομένων αὐτῶν . Ἐπὶ δὲ τοῦ Νῶε καὶ ἡ συμφορὰ χαλεπώτερα ἦν · μόνος γὰρ ἐκεῖνος τοιούτος ἐγένετο θάνατος . Τοσοῦτος τοίνυν συνεχομένων κακῶς , τῇ μονώσει , τῇ πρὸς τὸ ὁμόφυλον συμπαθείᾳ , τῇ πλήθει τῶν ἀπολλυόντων , τῷ τρόπῳ τῆς τελευτῆς , τῇ τῆς γῆς ἐρήμῳ , καὶ πάντων αὐτῷ τῆς ἀθυμίας αἰρουμένης καὶ ἀκμαζούσης σφοδρῶς , ἐπιτίθεται εὐθὺς καὶ ἡ τοῦ παιδὸς ὑβρις , πράγμα ἀσῆφτον , καὶ πολλὰς μὲν αἰσχύνας , πολλὰς δὲ γέμει ὀδύνας . Ὅσοι γὰρ τῶν ὑπὸ τῶν ἐχθρῶν τὰ παρὰ τῶν φίλων ὀνειδὴ βαρύτερα , τοσοῦτω τούτων αὐτῶν τὰ παρὰ τῶν παίδων ἐτι μᾶλλον ἀφορητότερα . Ὅταν γὰρ ἡν ἐγνώσκει , ἡν ἔθρεψεν , ἡν ἐπαίδευσε , ὑπὲρ οὐ πολλοῦς μόχθους καὶ πόνους καὶ φροντίδας ἠγέχετο , τούτων ἀπάντων ὑβριστικώτερον
Lemmas: απειλημένος σκενοχωρια , τίς Ουέι πάσχω αὐτός ὑπό ὁ πάταγος ὁ βροντή , ὑπό ὁ φόβος ὁ ὑετός ; Ἄδυσος ὁ μέν κάτωθεν ἀναρρήγνυμι , ὁ δέ ἄνωθεν καταφέρω · ὁ δέ ἔνδον καθιστός μόνος μετά ὁ υἱός . εἰμί γάρ καί ὑπέρ ὁ τέλος ἔχω θαρσέω , ἀλλά ὁ ὁ γυνή σφοδρότης προσπίπτω ὁ δήω . ὅπου γάρ ἐγώ οἰκίον ἔχω ἐράω ἐπί ὁ γῆ , καί πόλις οἰκέω , ὅμως ὅταν ὁράω καταπεχθέντα σφοδρός ὀλίγος ὁ συνήθης ὑετός , καταπίπτω καί συστέλλω , τίς οὖν εἄν ἐκεῖνος πάσχω μόνος ἔνδον εἰμί , καί ὁ φρικώδης ἐκεῖνος αδυσος ἐννοέω καί ὁ ἀποπνίγω ὁ διάφορος γένος ; ἱκανός μέν οὖν ἐκπλήσσω ψυχή καί ὁ εἷς ὁ καί οἰκίον μόνος ἐπικλύω καλύπτω ὁ κῦμα , ὁ δέ ὁ οἰκέω πᾶς οὗτος πάσχω , οὐδέ εἰμί εἶπον , πῶς ανδιτρεχω ὁ ἐν μέσος ὁ κλυδώνιον περιφέρω . ὁ μέν οὖν ἐνταῦθι ἐκεῖνος τοσοῦτος συνέχω δήω . ἐπεί δέ ποτός ὁ κατακλυσμός παύω , ὁ μέν φόβος ἐνδίδωμι λοιπός , ἐπιτείνω δέ ὁ ὁ ἀθυμία αὐτός , καί ὁ κιθωτῶ προκυφυς χειμῶν ἕτερος διαδέχομαι ὁ πρότερος οὐ κακός . ὁ πολύς ἐρημία ὁράω , καί ὁ βλαῖον θάνατος ἐκεῖνος , καί ὁ ἀναιρέω ὁ σῶμα ὁ ἰλύς φωράω καί ὁ πηλός , καί πᾶς ὁμοῦ ἄνθρωπος τε καί δνους καί ὁ οὗτος ἄτιμος γένος εἷς ὁ ἐλεεινός καταχώννυμι θάπτω . εἰμί γάρ καί σφῶρα ἁμαρτωλός ὁ οὗτος πάσχω εἰμί , ἀλλά ὅμως ἄνθρωπος εἰμί ὁ Νῶε , καί πάχω ὅς πρός ὁ ὁμόφυλος . καί γάρ ὁ Ἰεζεκιήλ Δίκαιος εἰμί , καί ὁ Ἰσραηλίτης μάλιστα πᾶς πονηρός εἰδοί , ὅτε κατασφάζω ὁράω καί καταπίπτω , οὗτος ὁ κοινός πάσχω καί δάκρυ · καίτοι διά οὗτος προλαμβάνω ὁ θεός ἅπας αὐτός ὁ ἀσέβεια αὐτός ἐκκαίω , καί αὐτός ὀφθαλμός αὐτός ἐποπτεύω παρέχω , ἵνα ὅταν αὐτός κολάζω ὁράω , γενναῖος ἐνέχω ὁ συμφράν . ἄλλος ὅμως καί τοσοῦτος παραμυθία προπαρασκευάζω αὐτός , καί οὕτως λέγω , καί πίπτω οἶδα λέγω · οἴμοι , κύριος , εξαλείφω σύ ὁ κατάλοιπον ὁ Ἰσραήλ ; οὐχ πάσχω δέ οὗτος πάσχω μόνος , ἀλλά καί πάλιν ὅτε ὁ Ἰεγωνὶαν ὁράω ἀναιρέω . ὥστε καί ὁ Νῶε εἰμί καί μυρίος αὐτός συμβαίνει κακός , οὐ εἰμί ὅτε οὗτος , οὔτε ὁ Μωϋσῆς ἀνδρεῖος . καί γάρ καί ἐκεῖνος ὁ αὐτός [ 187 ] ὁ προφήτης πολλάκις πάσχω , καί ἁμαρτάνω ὁράω , ὅτε τιμωρέω ἐσθίω , ἀλγέω , καί μᾶλλον ὁ ὀδυνάω ὁ κολάζω αὐτός . ἐπί δέ ὁ Νῶε καί ὁ συμφορά χαλεπός εἰμί · μόνος γάρ ἐκεῖνος τοιούτος γίγνομαι θάνατος . τοσοῦτος τοίνυν συνέχω κακῶς , ὁ μόνωσις , ὁ πρός ὁ ὁμόφυλος συμπάθεια , ὁ πλῆθος ὁ ἀπόλλυμι , ὁ τρόπος ὁ τελευτή , ὁ ὁ γῆ ἐρῆμος , καί πᾶς αὐτός ὁ ἀθυμία αἱρέω καί ἀκμάζω σφοδρός , ἐπιτίθημι εὐθύς καί ὁ ὁ παῖς ὕβρις , πράγμα ἀσῆφτον , καί πολύς μέν αἰσχύνη , πολύς δέ γέμω ὀδύνη . ὅσος γάρ ὁ ὑπό ὁ ἐχθρός ὁ παρά ὁ Φίλων ὄνειδος βαρύς , τοσοῦτος οὗτος αὐτός ὁ παρά ὁ παῖς ἔτι μᾶλλον ἄφορος . ὅταν γάρ ἐάν γιγνώσκω , ἐάν τρέφω , ἐάν παιδεύω , ὑπέρ οὖον Πολλοῦς μόχθος καί πόνος καί φροντίς ἄγω , οὗτος ἀπαντάω ὑβριστικός