joannes-chrysostomus.ad-stagirium-daemone-vexatum-lib-1-3 pg047_0403.5
Πρὸς γὰρ τοιούτους ὁ μακάριος Παῦλος ἀγανακτῶν ἔλεγε · Μεροῦν γε , ὦ ἄνθρωπε , σὺ τίς εἶ ὁ ἀνταποκριόμενος τῷ Θεῷ ; Μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι , Τί με [ 173 ] ἐποίησας οὕτως ; Καὶ ἐγὼ μὲν τὸ τῶν παίδων ὑπόδειγμα , ἐκείνος δὲ τοῦτο πολὺ μεῖζον ἔθηκε τοῦ τοῦ κεραμέως , καὶ τοῦ παρ’ αὐτοῦ πλαττομένου πηλοῦ . Καθάπερ γὰρ ὁ πηλός , ἥπερ ἂν ἀγῶσιν αἱ χεῖρες τοῦ διατυποῦντος αὐτόν , ἑπεταί , οὕτω καὶ τὸν ἄνθρωπον , ἥπερ ἂν ὁ Θεὸς κελεύῃ , ταύτἑπεσθαι , καὶ ἄπερ ἂν ἐπάγῃ , ταῦτα μετ’ εὐχαριστίας δέχεσθαι χρή , οὐδὲν ἀντιλέγοντα , οὐδὲ περιεργαζόμενον ὑπὲρ τοῦ μαθεῖν . Οὐδὲ γὰρ ἡμῖν ταῦτα μόνως ἐστιν ἄπορα , ἀλλὰ καὶ τοῖς πρὸ ἡμῶν ἁγίοις ἀνδράσιν ἐκεῖνοις καὶ θαυμαστοῖς . Ὁ μὲν γὰρ Ἰὼβ ἔλεγεν · Διὰ τί ἀσεβεῖς ζῶσι , πεπαλαιωται δὲ πλοῦτος ; καὶ τλ ἐξης . Ὁ δὲ μακάριος Δαβὶδ · Παρ’ ὀλίγον ἐξεχύθη τὰ διαβήματά μου , ὅτι ἐξήλωσα ἐπὶ τοῖς ἀνόμοις , εἰρήνην ἁμαρτωλῶν θεωρῶν · ὅτι οὐκ ἐστιν ἀράνευσις ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν , καὶ στερέωμα ἐν τῇ μάσστιγι αὐτῶν · ἐν κόποις ἀνθρώπων οὐκ εἰσί , καὶ μετὰ ἀνθρώπων οὐ μαστιγωθήσονται . Καὶ μετὰ τούτων δὲ ὁ Ἰερεμίας ἔλεγε · Δίκαιος εἶ , Κύριε , πληρκριμάτα λαλιῶσω πρὸς σέ . Τί ὅτι ὁδὸς ἀσεβῶν εὐθρεῖται ; Ἠπόρων μὲν σὺ καὶ οὕτω καὶ ἐξήτην , ἀλλ’ οὐκ ἐξ ἴσης τοῖς ἀσεβέσιν , οὐδὲ ἐγκαλοῦντες τῷ Θεῷ , οὐδὲ καταγινώσκοντες ἀδικίαν ἐκ τῶν γινομένων αὐτοῦ . Ὁ μὲν γὰρ ἔλεγεν · Ἡ δικαιοσύνη σου ὡς ὀρη Θεοῦ · τὰ κριμάτά σου ἄδυσοι πολυ . Ὁ δὲ τοσαῦτα παθὼν , φησίν , οὐδὲ ἐδωκεν ἀγροσύνην τῷ Θεῷ · καὶ μεταξὺ τοῦ βιβλίου ἔλεγε , τὸ ἀκατάληπτον αὐτοῦ τῆς σοφίας καὶ οἰκονομίας ἐξηγούμενος , ἐπειδὴ περὶ τῆς δημιουργίας διελέχθη · Ἰδοὺ ταῦτα μέσῃ ὁδοῦ αὐτοῦ , καὶ ἐπὶ ἰκμάδι λόγου ἀκουσόμεθα ἐν αὐτῷ . Ὁ δὲ Ἰερεμίας αὐτὸ τοῦτο προορώμενος , μὴ τις ὑποπτεύσῃ ποτέ , προτίθησι τῆς ἐρωτήσεως τὴν ἑαυτοῦ κρίσιν ἐπών · Δίκαιος εἶ , Κύριε · τοῦτ’ ἐστιν , οἶδα μὲν ὅτι δίκαιος · ἅπαντα γίνεται παρὰ σοῦ , τὸν δὲ τρόπον οὐκ ἐπίσταμαι καὶ οὐ γίνεται . Τί οὖν , ἐμαθὼν τι πλέον ἐκεῖνοι ; Ἄλλ’ οὐδὲ ἀποκρισάμενος μὲν οὖν ὑπὲρ τούτων ἐτυχον · ὅ καὶ δηλῶν ὁ μακάριος Δαυὶδ ἔλεγε · Καὶ ὑπέλαβον τοῦ γνῶναι , ὅτι τεῦτο κόπος ἐστὶν ἐναντίον μου . Οὐχ ἐτυχον δὲ ἀποκρίσεως , ἵνα τοὺς μετὰ ταῦτα παιδεύσωσι μὴδὲ ἐρωτῶν . Καὶ ἐκεῖνοι μὲν ἐν μόνῳ ἐξήτην , διὰ τὶ οἱ ἀσεβεῖς ἐν
Lemmas: πρός γάρ τοιοῦτος ὁ μακάριος Παῦλος ἀγανακτέω λέγω · μερέω γε , εἰμί ἄνθρωπος , σύ τίς εἰμί ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ Θεός ; μή εἴρω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω , τις ἐγώ [ 173 ] ποιέω οὕτως ; καί ἐγώ μέν ὁ ὁ παῖς ὑπόδειγμα , ἐκείνος δέ οὗτος πολύς μείζων τίθημι ὁ ὁ κεραμεύς , καί ὁ παρά αὐτός πλήσσω πηλός . καθά γάρ ὁ πηλός , ὅσπερ εἄν ἀγών ὁ χείρ ὁ διατυπόω αὐτός , ἕπω , οὗτος καί ὁ ἄνθρωπος , ὅσπερ εἄν ὁ θεός κελεύω , ταύτἑπεσθαι , καί Ἄπερ εἄν ἐπάγω , οὗτος μετά εὐχαριστία δέχομαι χρή , οὐδείς ἀντιλέγω , οὐδέ περιεργάζομαι ὑπέρ ὁ μανθάνω . οὐδέ γάρ ἐγώ οὗτος μόνος εἰμί ἄπορος , ἀλλά καί ὁ πρό ἐγώ ἅγιος ἀνήρ ἐκεῖνος καί θαυμαστός . ὁ μέν γάρ Ἰώβ λέγω · Ζεύς τίς ἀσεβής ζῶ , παλαιόω δέ πλοῦτος ; καί τλ ἑξῆς . ὁ δέ μακάριος Δαυίδ · παρά ὀλίγος ἐκχέω ὁ διάβημα ἐγώ , ὅτι ξηλώνω ἐπί ὁ ἄνομος , εἰρήνη ἁμαρτωλός θεωρός · ὅτι οὐ εἰμί αρανευτις ἐν ὁ θάνατος αὐτός , καί στερέωμα ἐν ὁ μάστιξ αὐτός · ἐν κόπος ἄνθρωπος οὐ εἰμί , καί μετά ἄνθρωπος οὖον μαστιγόω . καί μετά οὗτος δέ ὁ Ἰερεμίας λέγω · Δίκαιος εἰμί , κύριος , πληρκριματη λιώνω πρός σός . τις ὅτι ὁδός ἀσεβής ευθρειος ; ἐποράω μέν σύ καί οὗτος καί ἔξειμι , ἀλλά οὐ ἐκ ἴσος ὁ ἀσεβής , οὐδέ ἐγκαλέω ὁ Θεός , οὐδέ καταγιγνώσκω ἀδικία ἐκ ὁ γίγνομαι αὐτός . ὁ μέν γάρ λέγω · ὁ δικαιοσύνη σύ ὡς ὁράω Θεός · ὁ κρίμα σύ αδυσος πολύς . ὁ δέ τοσοῦτος πάσχω , φημί , οὐδέ δίδωμι αγροσυνειμι ὁ Θεός · καί μεταξύ ὁ βιβλίον λέγω , ὁ ἀκατάληπτος αὐτός ὁ σοφία καί οἰκονομία ἐξηγέομαι , ἐπεί περί ὁ δημιουργία διαλέγω · ἰδέ οὗτος μέσος ὁδός αὐτός , καί ἐπί ἰκμάς λόγος ἀκούω ἐν αὐτός . ὁ δέ Ἰερεμίας αὐτός οὗτος προοράω , μή τις ὑποπτεύω ποτός , προτίθημι ὁ ἐρώτησις ὁ ἑαυτοῦ κρίσις ἔπειμι · Δίκαιος εἰμί , κύριος · οὗτος εἰμί , οἶδα μέν ὅτι δίκαιος · ἅπας γίγνομαι παρά σύ , ὁ δέ τρόπος οὐ ἐπίσταμαι καί οὖον γίγνομαι . τις οὖν , μανθάνω τίς πλέω ἐκεῖνος ; ἄλλος οὐδέ ἀποκρίνω μέν οὖν ὑπέρ οὗτος τυγχάνω · ὅς καί δηλόω ὁ μακάριος Δαυίδ λέγω · καί ὑπολαμβάνω ὁ γιγνώσκω , ὅτι τίνω κόπος εἰμί ἐναντίος ἐγώ . οὐχ τυγχάνω δέ ἀπόκρισις , ἵνα ὁ μετά οὗτος παιδεύω μηδέ ἐρωτάω . καί ἐκεῖνος μέν ἐν μόνος ἔξειμι , διά τίς ὁ ἀσεβής ἐν