joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0136.2
2 Βουλομαι ουν παλιν περι των ορων υμων διαλεγοθαι , αιτιολογημα δε . 'Εμοι μεν γαρ εστιν επαγες , και εν ημερα και εν νυκτι τα αυτα προς υμας λεγειν , δεδοικα δε μη τας πολλας ταυτας ημερας υμιν παρακολουθησας , πολλην υμων καταγνω αθρομισαν περι πραγματος ουτους ευχολου διηνεκως δεομενων υπομνησεως . Ουχ αιτιωνομαι δε μόνον , αλλα και δεδοικα περι υμων η γαρ συνεχης διδασκαλια τοις μεν προσεγουσι σωτηριον και χρησιμον , τοις δε βραθυμοις βλαβερων και επικιουνον . Καλ γαρ δμωπων αν τις πλεοναις ακουση , τοσούτω μλλον επισπαται την κολασιν μη ποιων τα λεγομενα . Τούτο γουν και 'Ιουδαϊος δνειδισιν ελεγεν ο Θεος 'Απεστειλα τους προφητας μου οθροβησα , και αποστελλω , και ουδε οτως εισηκουσατε . 'Ημεϊς μεν ουν απο πολλης κηδεμονιας τούτο ποιουμεν , δεδοικαμεν δε μη κατά την ημεραν εκεινην την φοβεραν αντικαταστη πασιν υμιν η παραλειψις αυτη [ 132 ] και η συμβουλη . 'Οταν γαρ και το εκσφρωμα ευκολων η , και ο συνεχως υπομηντικων μη διαλιμπανη , ποίαν εξομεν απολογιαν ειπειν ; η τις ημας εξετρεψατε της κολασεως λογος ; Ειπε γαρ μοι , αν αργυρων σοι χρεωστουμενον τυχη , ουχ δει συντυγχανων τω εφελοντι αναμνησκειν αυτον του δανεισματος ; Τούτο και ου ποιησω , και εκαστος νομιζεις την πλησιον αργυριον οφειλειν αυτη , την εκπληρωσιν της εντολης ταυτης , και απαντων υπερ της εκτασεως αυτην αναμιμνησκετω , ειδως ως ου μικρος ημιν αποκειται κινδυνος των αδελφων ουχ επιμελουμενοις . Διὰ τούτο και εγω τα αυτα λεγων ου παυομαι δεδοικα γαρ μηποτε κατ εκσινην ακουσης την ημεραν · Πονηρε δουλε και οκνηρε , εδει σε καταβαλειν το αργυριον μου επι τους τραπεζιτας . Ιδου γουν κατεβαλον ουχ απας , ουδε δι , αλλα πολλakis υμων εστι λοιπον τον τοκον επιδειξασθαι τωως δε ακροασεως , η δια των εργων επιδειξις και γαρ
Lemmas: 2 βούλομαι οὖν πάλιν περί ὁ ὁράω ὑμεῖς διαλέγω , αἰτιολόγημα δέ . 'Εμοι μέν γαρ εἰμί ἐπάγω , και εν ἡμέρα και εν νύξ ὁ αὐτός προς ὑμεῖς λέγω , δείδω δέ μη ὅς πολύς οὗτος ἡμέρα ὑμεῖς παρακολουθέω , πολύς ὑμεῖς καταγιγνώσκω αθρομισαω περί πρᾶγμα οὐτος ευχολος διηνεκώς δήω ὑπόμνησις . οὐ αιτιωνομης δέ μόνος , ἀλλά και δείδω περί ὑμεῖς ὁ γαρ συνεχής διδασκαλία ὁ μέν προσγίγνομαι σωτηρία και χρήσιμος , ὁ δέ βραθυμοις βλαβερός και ἐπικινέω . Καλ γαρ δμωπων αν τις πλεοναιας ἀκούω , τοσοῦτος μέλλω ἐπισπάω ὁ κόλασις μη ποιέω ὁ λέγω . Τούτος γοῦν και 'ιουδαις δνειδισιν λέγω ὁ Θεός 'Απεστειλα ὁ προφήτης ἐγώ οθροβαινω , και ἀποστέλλω , και οὐδέ οὗτος εἰσακούω . 'Ημεϊς μέν οὖν ἀπό πολύς κηδεμονία οὗτος ποιέω , δείδω δέ μη κατά ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος ὁ φοβερός ἀντικαθίστημι πᾶς ὑμεῖς ὁ παράλειψις ἀϋτή [ 132 ] και ὁ συμβουλή . 'Οταν γαρ και ὁ εκσφρωμα εύκολος ὁ , και ὁ συνεχῶς υπομηντικως μη διαλιμπάνω , ποῖος ἔχω ἀπολογία εἶπον ; ὁ τις ἡμεῖς ἐκτρέπω ὁ κόλασις λόγος ; εἶπον γαρ ἐγώ , αν ἄργυρος σύ χρεωστέω Τύχη , οὐ δεῖ συντυγχάνω ὁ εφελοντι ἀναμιμνήσκω αὐτός ὁ δανεισμός ; Τούτος και ου ποιέω , και ἕκαστος νομίζω ὁ πλησίος ἀργύριον ὀφείλω ἀϋτή , ὁ ἐκπλήρωσις ὁ ἐντολή οὗτος , και ἅπας ὑπέρ ὁ ἔκτασις αὐτός ἀναμιμνήσκω , οἶδα ως ου μικρός ἡμεῖς απόκειται κίνδυνος ὁ ἀδελφός οὐ ἐπιμελέομαι . Ζεύς οὗτος και ἐγώ ὁ αὐτός λέγω ου παύω δείδω γαρ μήποτε κατά εκσινη ἀκούω ὁ ἡμέρα · πονηρός δοῦλος και ὀκνηρός , ἐσθίω σύ καταβάλλω ὁ ἀργύριον ἐγώ ἐπί ὁ τραπεζίτης . ἰδού γοῦν καταβάλλω οὐ ἅπας , οὐδέ Ζεύς , ἀλλά πολ ὑμεῖς εἰμί λοιπός ὁ τόκος ἐπιδείκνυμι τωρ δέ ἀκρόασις , ὁ διά ὁ ἔργον ἐπίδειξις και γαρ