joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0044.1
χρείας ἡμέρᾳ , καὶ ὅταν τῶν πεπραγμένων τὰς εὐθῦνας ἀπαιτῶμεθα πάντες . Ἵστε εἰ τὸς ἐθελὸι καὶ τὴν κτῆσιν αὐτῶν καὶ τὴν χρῆσιν ἔχειν καὶ τὰς δεσποτείας , ἀπαλλάττομεν τῶν ἄντων ἀπέντων · ὡς ὁ γε μὴ τοῦτο ποιῶν , τῇ τελευτῇ μὲν αὐτῶν ἀποστήσεται πάντως , πολἡάκις δὲ καὶ πρὸ τῆς τελευτῆς μετὰ κινδύνων καὶ μιρίων αὐτὰ παραδεδεῖται κακῶν . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ δεινόν , ὅτι μεταβολὴ γίνεται ἀθρόως , ἀλλὰ ὅτι καὶ ἀμελέτητος πρὸς τὴν τῆς πενίας ὑπομονὴν ὁ πλούσιος ἔρχεται · ἀλλ’ οὐχ ὁ πέντης τοιούτος · οὐ γὰρ χρυσίον καὶ ἀργυρίων τεθάρρηκεν ἀψύχοις ὕλαις , ἀλλὰ τῷ Θεῷ τῷ παρέχοντι πάντα πλουσίως · ὥστε ὁ πλούσιος ἐν ἀδήλῳ μέλλων ἔσσεσθαι ἢ ὁ πέντης , πυκνὰς καὶ ἐπαλλήλους δεχόμενος τὰς μεταβολάς . Τί δὲ ἐστι ; Τῷ παρέχοντι ἡμῖν τὰ πάντα πλουσίως εἰς ἀπόλυσιν α · Πάντα μετὰ δαψιλείας διδῶσιν ὁ Θεός , τὰ πολλὰ τῶν χρημάτων ἀναγκαϊότερα , οἷον τὸν ἀέρα , τὸ ὕδωρ , τὸ πῦρ , τὸν ἥλιον , ἅπαντα τὰ τοιαῦτα . Οὐχ ἔστιν εἰπεῖν ὅτι πλεῖονς ἀπώλεσε τὰς ἀντίους ὁ πλούσιος , ἐλάττονος δὲ ὁ πέντης · ὡς ἐστιν εἰπεῖν , ὅτι δαψιλέστερον ἀέρα ἀναπνεῖ τού πέντης ὁ πλουσιῶν · ἀλλὰ πάντα ἴσα καὶ κοινὰ τρέχουσι . Τίνας οὖν ἔνεκεν τὰ μὲν μειζόνα καὶ ἀναγκαϊότερα καὶ τὴν ζωὴν ἡμῶν συνάγοντα κοινὰ πεποίηκεν ὁ Θεός , τὰ δὲ ἐλάττονα καὶ εὐτελέστερα οὐχ ἔστι κοινὰ β , τὰ χρήματα λέγω · τίνας οὖν ἔνεκεν ; Ἵνα συγχαριστῆται ἡμῶν ἡ ζωή , καὶ ἀρετῆς ἔχωμεν σκάμματα . Εἰ γὰρ μὴ μὴ ἦν τὰ ἀναγκαῖα ταῦτα κοινὰ , ἴσως ἄν οἱ πλουσιώτεροι , τῇ εἰωθυῖα κεχρημένοι πλεονεξία , τοὺς πτωχούμενος ἀπέπτιν ἄν · εἰ γὰρ ἐπὶ τῶν χρημάτων τοῦτο ποιοῦσι , πολλῷ μᾶλλον ἐπ’ ἐκείνων τοῦτο ἄν ἐποιήσαν · πάλιν εἰ καὶ τὰ χρήματα ἦν κοινὰ , καὶ πᾶσιν ὁμοίως προὔκειτο , ἐλεημοσύνης ἀνθρώπου πρόφασιν , καὶ φιλοσοφίας ἀφορμὴν .
Lemmas: χρεία ἡμέρα , καί ὅταν ὁ πράσσω ὁ εὐθύνω ἀπαιτέω πᾶς . οἶδα εἰμί τός ἐθέλω καί ὁ κτῆσις αὐτός καί ὁ χρῆσις ἔχω καί ὁ δεσποτεία , ἀπαλλάσσω ὁ Ἄντων ἄπειμι · ὡς ὁ γε μή οὗτος ποιέω , ὁ τελευτή μέν αὐτός ἀφίστημι πάντως , πολάκις δέ καί πρό ὁ τελευτή μετά κίνδυνος καί μιριον αὐτός παραδέω κακός . καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ δεινός , ὅτι μεταβολή γίγνομαι ἀθρόος , ἀλλά ὅτι καί ἀμελέτητος πρός ὁ ὁ πενία ὑπομονή ὁ πλούσιος ἔρχομαι · ἀλλά οὐ ὁ πέντη τοιούτος · οὖον γάρ χρυσίον καί ἀργύριον θαρσέω ἄψυχος ὕλη , ἀλλά ὁ Θεός ὁ παρέχω πᾶς πλούσιος · ὥστε ὁ πλούσιος ἐν ἄδηλος μέλλω εἰμί ἢ ὁ πέντη , πυκνός καί ἐπάλληλος δέχομαι ὁ μεταβολή . τις δέ εἰμί ; ὁ παρέχω ἐγώ ὁ πᾶς πλούσιος εἰς ἀπόλυσις ὅς · Πάν μετά δαψίλεια δίδωμι ὁ Θεός , ὁ πολύς ὁ χρῆμα ἀναγκαῖος , οἷος ὁ ἀήρ , ὁ ὕδωρ , ὁ πῦρ , ὁ ἥλιος , ἅπας ὁ τοιοῦτος . οὐχ εἰμί εἶπον ὅτι πλεῖος ἀπόλλυμι ὁ ἀντίος ὁ πλούσιος , μικρός δέ ὁ πέντη · ὡς εἰμί εἶπον , ὅτι δαψιλής ἀήρ ἀναπνέω ὅς πέντη ὁ πλουσιάω · ἀλλά πᾶς ἴσος καί κοινός τρέχω . τίς οὖν ἐνέλκω ὁ μέν μείζων καί ἀναγκαῖος καί ὁ ζωή ἐγώ συνάγω κοινός ποιέω ὁ Θεός , ὁ δέ μικρός καί εὐτελής οὐ εἰμί κοινός Β , ὁ χρῆμα λέγω · τίς οὖν ἐνέλκω ; ἵνα συγχαρίζομαι ἐγώ ὁ ζωή , καί ἀρετή ἔχω σκάμμα . εἰμί γάρ μή μή εἰμί ὁ ἀναγκαῖος οὗτος κοινός , ἴσως ἄν ὁ πλούσιος , ὁ εἴωθα χράομαι πλεονεξία , ὁ πτωχουμην ἀπεπτέω ἄν · εἰμί γάρ ἐπί ὁ χρῆμα οὗτος ποιέω , πολύς μᾶλλον ἐπί ἐκεῖνος οὗτος ἄν ποιέω · πάλιν εἰμί καί ὁ χρῆμα εἰμί κοινός , καί πᾶς ὁμοίως πρόκειμαι , ἐλεημοσύνη ἄνθρωπος πρόφασις , καί φιλοσοφία ἀφορμή .