joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0169.3
δὲ ἁμαρτημάτων ἀπεχώμεθα , καὶ τῆς νηστείας καρε-θούσης ταύτης , ἐκεῖνη παλὶν μένει , καὶ διηνεκὴς ἐσται ἐντεῦθεν ἡμῖν ἡ ἀσκέσις , καὶ πρὸ τῆς βασιλείας τῶν οὐ-ρανῶν οὐ μικρὰς ἡμῖν ἐνταῦθα ἀποδώσει τὰς ἀμοιβὰς ὥσπερ γὰρ οὐ ζῶν ἐν πονηρίᾳ , καὶ πρὸ τῆς γένεως κα-λίζεται τὸ συνειδὲς κεντούμενος · οὕτως ὁ πλουτὼν ἐν κατορθώμασι , καὶ πρὸ τῆς βασιλείας χαρὰς μετῖσιν ἀπολαύεται , χρησαίς ἐντερεφόμενος ἐλπίδι . Διὰ τοῦτο ὁ Χριστὸς φησι · Πάλιν δόγωμ ὑμᾶς , καὶ χαρήσεσθε , καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς λαμβάνει . Βραχὺ τὸ σῆ-μα , ἀλλὰ πολλὴν ἔχει παραμυθίαν . Τί ποτ' οὖν ἐστι , Τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς λαμβάνει ; Χρήματα ἂν ἔχῃς , πολλοὶ δυνάσται σοι τὴν χαρὰν τὴν ἀπὸ τοῦ πλοῦτου λαβεῖν , καὶ κλέπτης διорύπτων τοῖχον , καὶ οἰκέτης ἀρα-ρούμενος τὰ ἐμπιστευθέντα , καὶ βασιλεὺς δημεύων , καὶ βάζων ἀνθρώπους ἐπιπράξαι . Δυνασαίται ἐν ἔχει πολλοὶ δυνάσται σοι λαβεῖν τὴν ἀπὸ ταύτης χαρὰν · ἐὰν γὰρ παραλυθῇ τῆς ἀρχῆς , παραλυθήσεται · καὶ τῆς ἡδονῆς · καὶ ἐν αὐτῇ τῇ ἀρχῇ πολλὰ συμπέπτωκε πράγματα , δυσκολίαν ἔχοντα καὶ φροντίδας , ὑπόμη-ται σοι τὴν εὐθυμίαν . Ἰσχύει σώματος ἐὰν ἔχῃς , νῶν ἐπεθοῦσα κατέλυσε τὴν ἀπὸ ταύτης χαρὰν · κλῖς ἐν ἔχῃς καὶ ὥραν , γῆρας ἐπαλθὸν ἐμάρανε καὶ ἀφῆκε τὴν χαρὰν · τραπέζης ἐὰν ἀπολαύσῃς πολυτελοῦς , ἐπι-ρας καταλαβούσης , κατελύθη καὶ ἡ τῆς εὐωχίας χαρὰ . ἕκαστον γὰρ τῶν βιωτικῶν πραγμάτων ἐκπεφράκται ἐστι , καὶ μόνιμον ἡμῖν οὐχ ἰσχύει παρασχεῖν τὴν ἡδονήν · ἡ δὲ εὐσέβεια καὶ ἡ κατὰ ψυχὴν ἀρετὴ τούτων ἐστι . Ἐλεημοσύνην ἐὰν ποιήσῃς , οὐδεὶς ἀφελεῖν δύναται · κατορθώσῃς , κἂν στρατοῦται , κἂν βασιλεῖς , κἂν κριταὶ συκοφάνται , κἂν ἐπίβουλοι πάντοθεν ἐπιθύνται , τὴν τὸν οὐρανὸν ἀποτεῖναι κτίσμα ἀφελέσθαι οὐ δύναται · αὐτὴ μένει διηνεκὴς ἡ χαρά . Ἐσχάτῃς γὰρ , φησιν , ἕως τοῦς πέντησι , ἡ δικαιοσύνη αὐτοῦ μένει εἰς τὴν αἰ-ῶνα · καὶ μᾶλα εἰκότως . Ἐν γὰρ τοῖς τῶν οὐρανῶν ἀτι-κεῖται ταμείῳ , ὅπου οὐ κλέπτης διορύπτει , οὐ κριταὶ λαμβάνει , οὐ σὴς κατεσθίει . Εὐχὰς ἐὰν ἐδῃς συνεχῶς καὶ ἐκτενεῖς , τὸν καρπὸν τὸν ἀπὸ τούτων οὐδεὶς σύμπα-δυνήσεται · καὶ γὰρ οὐτος ὁ καρπὸς ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἐβ-ρίζεται , πάσης ἐπιβασίας ἀπηλλαγμένος , καὶ μένου ἀδιέρωτος . Ἐὰν κακὸς παθὼν εὐεργετήσῃς , ἐὰν κακὸς ἀκούσας φιλοσοφήσῃς , ἐὰν λοιδορηθεὶς εὐλογήσῃς , τὰ ταῦτα κατορθώματα μένει διηνεκῆ , καὶ τὴν ἐν τούτοις χαρὰν οὐδεὶς λαμβάνει · ἀλλ' ὁσάκις ἂν αὐτῶν ἀναμι-σθῇς ἑ , χαίρεις καὶ εὐφραίνῃ , καὶ πολλὴν χαρπίζει τὴν ἡδονήν . Οὕτω δὲ καὶ τὸ φεύγειν ὄρκον ἐὰν κατορθώσωμεν , καὶ πεισώμεν τὴν γλῶσσαν τὴν ἡμετέραν ἀπέχεσθαι τῆς ὀλεθρίου συνήθειας ταύτης , τὸ μὴ ὀρ-θῶμα ἐσται ἐν βραχεῖ καιρῷ , ἡ δὲ εὐφροσύνη ἐκ κατορθώματος διηνεκὴς καὶ ἀδιαλείπτως . Λοιπὸν ἡμῖν καὶ ἕτέρων διδασκάλους [ 170 ] εἶναι χρή καὶ καθηγητάς , καὶ φίλους τοὺς πλησίον , καὶ τοὺς οἰκέτας τοὺς συ-δούλους , καὶ νέους τοὺς ὀμήλικας λαμβάνειν καὶ πε-δεύειν καὶ ἐνάγειν . Ἄρα εἰ τὶς σοι χρύσιον ἐνα εἶχεν ἕκαστον διορθούμενον ἀνθρώπου ἐπηγγελάτο , οὐ ταῦτ' ἂν ἐποιήσω σπουδῇ , καὶ διημέρευες προσδεχόμενος , πᾶ-θων , παρακαλῶν ; Νῦν δὲ οὐχ ἕνα χρυσίον , οὐδὲ δέκα , οὐδὲ ἑκοσι , καὶ εκατόν , καὶ χιλίους , οὐδὲ γῆν διόλισιν ὑπὸ γένηται σοι τῶν πόνων τούτων ἀμοιβὴν ὁ Θεὸς · ἀλλ'
Lemmas: δέ ἁμάρτημα ἀπέχω , καί ὁ νηστεία καρε-θουω οὗτος , ἐκεῖνος πάλιν μένω , καί διηνεκής εἰμαι ἐντεῦθεν ἐγώ ὁ ἀσκέσις , καί πρό ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός οὖον μικρός ἐγώ ἐνταῦθα πωλέω ὁ ἀμοιβή ὥσπερ γάρ οὖον ζῶ ἐν πονηρία , καί πρό ὁ γένης καλίζομαι ὁ συνοράω κεντέω · οὕτως ὁ πλοῦτος ἐν κατόρθωμα , καί πρό ὁ βασίλεια χαρά μέτειμι ἀπολαύω , χράω ἐντρέπω ἐλπίς . Ζεύς οὗτος ὁ Χριστός φημί · πάλιν δόγωμ σύ , καί χαίρω , καί ὁ χαρά σύ οὐδείς λαμβάνω . βραχύς ὁ σῆμα , ἀλλά πολύς ἔχω παραμυθία . τις πρός οὖν εἰμί , ὁ χαρά σύ οὐδείς λαμβάνω ; χρῆμα εἄν ἔχω , πολύς δυνάστης σύ ὁ χαρά ὁ ἀπό ὁ πλοῦτος λαμβάνω , καί κλέπτης διорύπτων τοῖχος , καί οἰκέτης ἀραρίσκω ὁ ἐμπιστεύω , καί βασιλεύς δημεύω , καί βάζω ἄνθρωπος επιπρασσω . δυνασαιος ἐν ἔχω πολύς δυνάστης σύ λαμβάνω ὁ ἀπό οὗτος χαρά · ἐάν γάρ παραλύω ὁ ἀρχή , παραλύω · καί ὁ ἡδονή · καί ἐν αὐτός ὁ ἀρχή πολύς συμπίπτω πρᾶγμα , δυσκολία ἔχω καί φροντίς , ὑπόμνυμι σύ ὁ εὐθυμία . ἰσχύω σῶμα ἐάν ἔχω , νάω πέθω καταλύω ὁ ἀπό οὗτος χαρά · Κλὶς ἐν ἔχω καί ὥρα , γῆρας ἐπαλθής μαραίνω καί ἀφίημι ὁ χαρά · τράπεζα ἐάν ἀπολαύω πολυτελής , ἐπι-ρας καταλαμβάνω , καταλύω καί ὁ ὁ εὐωχία χαρά . ἕκαστος γάρ ὁ βιωτικός πρᾶγμα ἐκφράζω εἰμί , καί μόνιμος ἐγώ οὐ ἰσχύω παρέχω ὁ ἡδονή · ὁ δέ εὐσέβεια καί ὁ κατά ψυχή ἀρετή οὗτος εἰμί . ἐλεημοσύνη ἐάν ποιέω , οὐδείς ἀφαιρέω δύναμαι · κατορθόω , κἀν στρατόω , κἀν βασιλεύς , κἀν κριτής συκοφάντης , κἀν ἐπίβουλος πάντοθεν ἐπιθύνω , ὁ ὁ οὐρανός ἀποτείνω κτίσμα ἀφαιρέω οὖον δύναμαι · αὐτός μένω διηνεκής ὁ χαρά . ἔσχατος γάρ , φημί , ἠώς ὁ πέντη , ὁ δικαιοσύνη αὐτός μένω εἰς ὁ αἰών · καί μῆλον εἰκότως . ἐν γάρ ὁ ὁ οὐρανός ατι-κειος ταμεῖον , ὅπου οὖον κλέπτης διορυπτω , οὖον κριτής λαμβάνω , οὖον σής κατεσθίω . εὐχή ἐάν ἐσθίω συνεχῶς καί ἐκτείνω , ὁ καρπός ὁ ἀπό οὗτος οὐδείς συμπα-δυνεος · καί γάρ οὐτος ὁ καρπός1 ἐν ὁ οὐρανός βρίζω , πᾶς ἐπιβασία ἀπαλλάσσω , καί μένω αδιερως . ἐάν κακός πάσχω εὐεργετέω , ἐάν κακός ἀκούω φιλοσοφέω , ἐάν λοιδορέω εὐλογέω , ὁ οὗτος κατόρθωμα μένω διηνεκής , καί ὁ ἐν οὗτος χαρά οὐδείς λαμβάνω · ἀλλά ὁσάκις εἄν αὐτός ἀναμιμνήσκω ὅς , χαίρω καί εὐφραίνω , καί πολύς χαρπιζεω ὁ ἡδονή . οὕτως δέ καί ὁ φεύγω Ὅρκος ἐάν κατορθόω , καί πείθω ὁ γλῶσσα ὁ ἡμέτερος ἀπέχω ὁ ὀλέθριος συνήθεια οὗτος , ὁ μή ὄρθωμα εἰμαι ἐν βραχύς καιρός , ὁ δέ Εὐφρόσυνος ἐκ κατόρθωμα διηνεκής καί ἀδιαλείπτως . λοιπός ἐγώ καί ἕτερος διδάσκαλος [ 170 ] εἰμί χρή καί καθηγητής , καί φίλος ὁ πλησίος , καί ὁ οἰκέτης ὁ συ-δουλος , καί νέος ὁ ὁμῆλιξ λαμβάνω καί πεδάω καί ἐνάγω . ἄρας εἰμί τις σύ Χρύσιον εἷς ἔχω ἕκαστος διορθόω ἄνθρωπος ἐπαγγέλλω , οὖον αὐτός εἄν ποιέω σπουδή , καί διημερεύω προσδέχομαι , πᾶθος , παρακαλέω ; νῦν δέ οὐ εἷς χρυσίον , οὐδέ δέκα , οὐδέ ἑκοσι , καί ἑκατόν , καί χίλιοι , οὐδέ γῆ διόλισιν ὑπό γίγνομαι σύ ὁ πόνος οὗτος ἀμοιβή ὁ θεός · ἀλλά