joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0220.1
πάλιν σοι τὰ τῶν ἔγκωμιων καὶ τῶν ἐπαίνων καθ' ἑκάστην ἐπιδίδωμι τὴν γενεάν . Ἐννόησον γὰρ χίλιον ἔστί τοις μετὰ ταῦτα πάντα ἀκούσει , ὅτι πῶλος οὕτω μεγάλης καὶ ὑπερύμνου κολάσεως καὶ τιμωρίας γενομένης , παρρησιῶν ἀπάντων , καὶ δεδοικότων στρατηγῶν καὶ ἀπάργων καὶ δικαστῶν , καὶ οὐδὲ φωνὴν ῥῆσαι τολμῶντων ὑπὲρ τῶν ἀθλιῶν ἐκείνων , εἰς παρελθόντα πρεσβύτης τοῦ Θεοῦ τὴν Ἱερουσαλὴν ἐγχειρισμένος ἀπὸ τῆς θύρας μόνος αὐτῆς , καὶ ψιλῆς τῆς συντυχίας ἐνέτρεψε τὸν κρατούντα · καὶ ὁ μηδενὶ τῶν ὑπ' αὐτὸν ἐχθρίσαστο , ἐνὶ γέρωντι τοῦτο ἔδωκε τοὺς τοῦ Θεοῦ νόμους αἰδεῖσθαι . Καὶ γὰρ καὶ τούτῳ αὐτῷ οὐ μικρὸς σε , ὦ βασιλεῦ , τετίμηκεν ἡ πόλις , ἐμὰ πρὸς τὴν πρεσβείαν ταύτην ἀποστείλασα · ἤψων γὰρ ἀρίστην ἐξήνγκαν περὶ σοῦ καὶ καλλίστην , ὅτι τῆς ἀρχῆς ἀπάτης τῆς ὑπὸ σε αἰκείας , τοῦ Θεοῦ τοὺς ἱερέας προτιμῶς , καὶ εὐτελεῖς ὄντας τιμῶσιν . Οὐ παρ' ἐκείνων δὲ ἤκων νῦν μόνον , ἀλλὰ καὶ πρὸ ἐκείνων παρὰ τοῦ κοινου τῶν ἀγγέλων ἀπέσταλμαι Δεσπότου , ταῦτα εἰπεῖν πρὸς τὴν ἡμερωτάτην σου καὶ πραοτάτην ψυχήν , ὅτι Ἄναξ τις τοῖς ἀνθρώποις τὰ ὀφειλόμενα αὐτῶν , καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος ἀρξήσει ὑμῖν τὰ παραπτώματα ὑμῶν . Ἀναμνήθητε τοίνυν τῆς ἡμέρας ἐκείνης , καθ' ἣν ἅπαντες δίκην δώσομεν περὶ τῶν πεπραγμένων · ἐννόησον , ὅτι εἰ καὶ τί σοι ἡμάρτηται , πάντα ἀποινάσασθαι δυνατὴ τὰ πλημμελήματα διὰ τῆς ψήφου καὶ τῆς γνώμης ταύτης , χωρὶς ποινῶν , χωρὶς ἰδρωτῶν . Ἄλλοι μὲν οὖν πρεσβευόμενοι χρυσίον καὶ ἀργύριον καὶ ἕτερα τοιαῦτα δῶρα κομίζουσιν · ἐγὼ δὲ μετὰ τῶν ἱερῶν πρὸς τὴν σὴν βασιλείαν ἀφίημι νόμους , καὶ ἀντὶ δώρων ἀπάντων τοῦτο σοι προτίθημι · καὶ παρακαλῶ σε μιμήσασθαι τὸν τὸν Δεσπότην , ὅς καθ' ἡμέραν παρ' ἡμῶν ὑβριζόμενος , οὐ διαλιμπάνει τὰ παρ' ἑαυτοῦ χορηγῶν ἀπασί · καὶ μὴ κατασχῆν ἡμῶν τὰς ἐλπίδας , μηδὲ ἐλέησέ τις τὰς ὑποσχέσεις . Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο σε μετὰ τῶν ἄλλων εἰδέναι βούλομαι , ὅτι εἰ μὲν βουληθεῖς καταλλαγῆναι καὶ τῆς προτέρας εὐνοίας μεταδοῦναι τῇ πόλει , καὶ τὴν ὀργὴν ἀφένησι τὸν δικαίως ταύτην , μετὰ πολλῆς ἀπελαύσομαι τῆς παρρησίας · εἰ δὲ ἐκβάλεις τὴν πόλιν τῆς διανοίας τῆς σῆς , οὐ μόνον οὐκ ἐπιθήσομαι , οὐδὲ δόξομαι αὐτῆς τὸ ἔδαφος , ἀλλὰ καὶ ἀρνήσομαι αὐτὴν καθάπαξ λοιπὸν , καὶ εἰς ἑτέραν ἐμαυτὸν ἐγγράψω πόλιν . Μὴ γὰρ μοι γένοιτο πατρίδα ἐπιγράφασθαι ποτὲ ἐκείνην , πρὸς ἣν ὁ φιλανθρωπώτατος σὺ καὶ πάντων ἀνθρώπων ἡμερώτατος οὐκ ἂν ἐλοῖτο σπεισάσθαι καὶ καταλλαγῆναι .
Lemmas: πάλιν σύ ὁ ὁ ἐγκώμιον καί ὁ ἔπαινος κατά ἕκαστος ἐπιδίδωμι ὁ γενεά . ἐννοέω γάρ χίλιος εἰμί ὁ μετά οὗτος πᾶς ἀκούω , ὅτι πῶλος οὗτος μέγας καί ὑπερυμνέω κόλασις καί τιμωρία γίγνομαι , παρρησία ἀπαντάω , καί δείδω στρατηγός καί ἀπάργων καί δικαστής , καί οὐδέ φωνή ῥήγνυμι τολμάω ὑπέρ ὁ ἄθλιος ἐκεῖνος , εἰς παρέρχομαι πρεσβύτης ὁ Θεός ὁ ιερουσαλη ἐγχειρίζω ἀπό ὁ θύρα μόνος αὐτός , καί ψιλός ὁ συντυχία ἐντρέπω ὁ κράτος · καί ὁ μηδείς ὁ ὑπό αὐτός ἐχθρίσαστο , ἐν γέρων οὗτος δίδωμι ὁ ὁ Θεός νόμος αἰδέομαι . καί γάρ καί οὗτος αὐτός οὖον μικρός σύ , εἰμί βασιλεύς , τιμάω ὁ πόλις , ἐμός πρός ὁ πρεσβεία οὗτος ἀποστέλλω · ψάω γάρ ἀγαθός ἐκφέρω περί σύ καί καλός , ὅτι ὁ ἀρχή ἀπάτη ὁ ὑπό σύ αἰκία , ὁ Θεός ὁ ἱερεύς προτιμάω , καί εὐτελής εἰμί τιμάω . οὖον παρά ἐκεῖνος δέ ἥκω νῦν μόνος , ἀλλά καί πρό ἐκεῖνος παρά ὁ κοινός ὁ ἄγγελος ἀποστέλλω δεσπότης , οὗτος εἶπον πρός ὁ ἥμερος σύ καί πρᾶος Ψυχή , ὅτι Ἄναξ τις ὁ ἄνθρωπος ὁ ὀφείλω αὐτός , καί ὁ πατήρ σύ ὁ οὐράνιος ἄρχω σύ ὁ παράπτωμα σύ . Ἀναμνήθητε τοίνυν ὁ ἡμέρα ἐκεῖνος , κατά ὅς ἅπας δίκη δίδωμι περί ὁ πράσσω · ἐννοέω , ὅτι εἰμί καί τίς σύ ἁμαρτάνω , πᾶς ἀποινάω δυνατός ὁ πλημμέλημα διά ὁ ψῆφος καί ὁ γνώμη οὗτος , Χωρὶς ποινή , Χωρὶς ἱδρώς . ἄλλος μέν οὖν πρεσβεύω χρυσίον καί ἀργύριον καί ἕτερος τοιοῦτος Δῶρα κομίζω · ἐγώ δέ μετά ὁ ἱερός πρός ὁ σός βασίλειος ἀφίημι νόμος , καί ἀντί δῶρον ἀπαντάω οὗτος σύ προτίθημι · καί παρακαλέω σύ μιμέομαι ὁ ὁ δεσπότης , ὅς κατά ἡμέρα παρά ἐγώ ὑβρίζω , οὖον διαλείπω ὁ παρά ἑαυτοῦ χορηγός ἅπας · καί μή κατέχω ἐγώ ὁ ἐλπίς , μηδέ ἐλεέω τις ὁ ὑπόσχεσις . καί γάρ καί οὗτος σύ μετά ὁ ἄλλος οἶδα βούλομαι , ὅτι εἰμί μέν βούλομαι καταλλάσσω καί ὁ πρότερος εὔνοια μεταδίδωμι ὁ πόλις , καί ὁ ὀργή ἀφίημι ὁ δικαίως οὗτος , μετά πολύς ἀπελαύνω ὁ παρρησία · εἰμί δέ εκβάλλω ὁ πόλις ὁ διάνοια ὁ σός , οὖον μόνος οὐ ἐπιτίθημι , οὐδέ δοκέω αὐτός ὁ ἔδαφος , ἀλλά καί ἀρνέομαι αὐτός καθάπαξ λοιπός , καί εἰς ἕτερος ἐμαυτοῦ ἐγγράφω πόλις . μή γάρ ἐγώ γίγνομαι πατρίς ἐπιγράφω ποτέ ἐκεῖνος , πρός ὅς ὁ φιλάνθρωπος σύ καί πᾶς ἄνθρωπος ἥμερος οὐ εἄν αἱρέω σπένδω καί καταλλάσσω .