joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0133.2
καὶ περιτομῆς καὶ καθαρισμοῦ διαφόρου , ἀλλὰ ζῆλωφαν καὶ εὐσέβειαν ἤπασαν ἐπιδεικνύμενον . Καὶ πάλιν περὶ τοῦ αὐτοῦ διαλεγόμενος φησίν · Ὡμὶς καὶ ἔρη , Θολὺς καὶ στενοχωρία ἐπὶ πᾶσαν ψυχὴν ἀνθρώπου κατεργαζομένου τὸ κακόν , Ἰουδαίῳ τε πρώτῳ , καὶ Ἕλληνι . Πάλιν ἐνταῦθα Ἕλληνα καλεῖ τὸν ἀπὶμαγμένων τῆς παρατηρήσεως τῆς Ἰουδαϊκῆς . Τί πῶν μήτε νόμους ἤκουσε , μήτε μετὰ Ἰουδαίων ἀντεπράγ , πῶς ἔσται αὐτῷ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ ὀλιγία ἐργαζομένῳ τὸ κακόν ; Ἐπειδὴ συνειδὸς εἶχεν ἐνδὸν ἐνχην αὐτῷ , καὶ διδάσκων καὶ παιδεύων ἤπαντα . Πόθεν δήλον τοῦτο ; Ἀφ’ ὧν ἑτέρους ἀμαρτάνοντας ἐκάλεισεν , ἀφ’ ὧν νόμους ἔθρεψεν , ἀφ’ ὧν τὰ δικαστήρια ἐκάθισε . Τοῦτο γὰρ οὐδὲ δηλῶν ὁ Παῦλος ἔλεγε περὶ τῶν ἐν κακίᾳ ζώντων · Ἀτινες τὸ δικαίωμα τοῦ Θεοῦ ἐπιγνόντες , ὅτι οἱ τὰ τοιαῦτα πράσσοντες ἀξιοὶ θανάτου εἰσίν , οὐ μόνον αὐτὰ ποιοῦσιν , ἀλλὰ καὶ συνδοκοῦσι τοῖς πράττουσιν . Καὶ πόθεν ἤδισαν , φησίν , ὅτι θάνατος ὁν ἐπὶ τοὺς ἐν πονηρίᾳ ζῶντας ἀνατῆν κολάζεσθαι ; πῶν ; Ἐξ ἐν ἑτέρους εἰδίας ἀμαρτάνοντας . Εἰ γὰρ μὴ νμίζεις κακὸν εἶναι τὸν φόνον , ἐπειδὰν λάβῃς ἀδελφὸν , ὑπὸ τῇ σῇ ψυχῇ μὴ κολάσῃς · εἰ μὴ νομίζεις · κακὸν εἶναι τὸ μοιχεύειν , ἐπειδὰν ἐμπέσῃ μοιχῷ , οὐκ αὐτὸν τῆς τιμωρίας . [ 131 ] Εἰ δὲ ἐν τοῖς ἑτέρων ἀμαρτήμασι καὶ νόμους γράφεις , καὶ τιμωρίας ὁρίζεις , καὶ ἀκριβῶς εἰ δικαστής , ποίαν ἂν σχοῖς ἀπολογίαν ἐν οἷς αὐτὸς ἀμαρτάνεις , λέγων ἀγνοεῖν τὰ πραχτέα ; Ἐμὶχεύσας , καὶ σὺ κακείνος . Τίνος οὖν ἐνεκεν ἐκείνῳ μὴ κολάζεις , σαυτὸν δὲ συγχωρεῖς ἀξίως ; Εἰ γὰρ μὴ ἴδικῶν εἶναι τὴν μοιχείαν ἢ , οὐδὲ ἑαυτὸν τιμωρήσεις ἔδει · εἰ δὲ ἑαυτὸν μὲν κολάζεις , σὺ δὲ νομίζεις ἐπαφεῖν τὴν κολάσιν , πῶς ἂν ἔχοι λόγον τῶν αὐτῶν ἀμαρτημάτων μὴ τὰς αὐτὰς διδόναι δίκας ; Τοῦτο γοῦν εἰδὼς ὁ Παῦλος ἔλεγε · Λογίζῃ δὲ τοῦτο , ὦ ἄνθρωπε , ὁ κρίνων τοὺς τὰ τοιαῦτα πράσσοντας καὶ ποιοῦν αὐτά , ὅτι σοῦ ἐκφεύσῃ τὸ κρίμα τοῦ Θεοῦ ; Οὐχ ἔστι τοῦτο , οὐδ’ ἐστιν · ἀπὸ γὰρ τῆς ψυχῆς , φησίν , ἥς ἠνεργησας καθ’ ἑαυτὸν , ἀπὸ ταύτης σοι κρινεῖ ὁ Θεὸς τότε · οὐ γὰρ δίππου σοι μὲν δικαίως , ὁ δὲ Θεὸς ἀδίκως . Εἰ γὰρ σὺ τοῦ περιφρορῆς ἑαυτὸν δικαιοῦμενος , πῶς ὁ Θεὸς περιφρονεῖ ; εἰ σὺ διορθοῖς τὰ ἑτέρων ἀμαρτήματα , πῶς ὁ Θεὸς οὐ διορθώσει σε ; Εἰ δὲ οὐ παρὰ πόδας ἐπιμὴσοι τὴν τιμωρίαν , μὴ βάρβει διὰ τοῦτο , ἀλλὰ φοβοῦ μέγιστος . Οὕτω καὶ Παῦλος ἐκάλειν λέγων · Ἡ τοῦ πλουτίου τῆς χρηστότητος αὐτοῦ καὶ τῆς ἀνοχῆς καὶ τῆς μακροθυμίας καταφρονεῖς , ἀγνοοῦν ὅτι τὴν χρηστότητα τοῦ Θεοῦ εἰς μετάνοιαν σε ἄγει ; Διὰ γὰρ τοῦτο ἀνέχεται , φησίν , οὐχ ἵνα χειρώσῃ γένῃ , ἀλλ’ ἵνα μετανοήσῃς · εἰ δὲ μὴ βούλει , κολάσεως μεῖζονος ἐφρόνῃ τὸ μακροθυμεῖν · συγνίεται ἀμαρτάνοντι μένοντι . Καὶ τοῦτο γοῦν αὐτὸ δηλῶν ἔλεγε · Κατὰ δὲ τὴν σκληρότητά σου καὶ ἄμετανόητον καρδίαν , θησαυρίζεις σεαυτῷ ὀργὴν ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς καὶ ἀποκαλύψεως , καὶ δικαιοκρίσεως τοῦ Θεοῦ , ὃς ἀποδώσει ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ . Ἐπεὶ οὖν ἑκάστῳ κατὰ τὰ ἔργα ἀποδώσει , καὶ νόμῳ διὰ τοῦτο ψυχῶν ἡμῖν ἐνέθηκε , καὶ γραπτὸν ὕστερον ἔδωκεν , ἵνα εὐλόγως ἀπατεῖται τῶν ἀμαρτημάτων , καὶ ἵνα κατορθοῦντας στεφανώσῃ · μετὰ πολλῆς , οὐν τῆς σπουδῆς , καὶ ὡσπερ εἰς δικαστήριον ἀπαντησόμενοι μείλοντες φοβερῶν , τὰ καλὰ ἑαυτοῖς οἰκονομήσωμεν , εἰδὼ
Lemmas: καί περιτομή καί καθαρισμός διάφορος , ἀλλά ζῆλωφαν καί εὐσέβεια πάσσω ἐπιδείκνυμι . καί πάλιν περί ὁ αὐτός διαλέγω φημί · Ὠμίς καί ἔρομαι , Θολὺς καί στενοχωρία ἐπί πᾶς ψυχή ἄνθρωπος κατεργάζομαι ὁ κακός , Ἰουδαῖος τε πρῶτος , καί Ἕλλην . πάλιν ἐνταῦθα Ἕλλην καλέω ὁ ἀπομάσσω ὁ παρατήρησις ὁ Ἰουδαϊκός . τις ποῦ μήτε νόμος ἀκούω , μήτε μετά Ἰουδαῖος ἀντεπράγ , πῶς εἰμί αὐτός θυμός καί ὀργή καί ὀλιγία ἐργάζομαι ὁ κακός ; ἐπεί σύνοιδα ἔχω ἐνδίδωμι ἐνέχω αὐτός , καί διδάσκω καί παιδεύω ἅπας . πόθεν δῆλος οὗτος ; ἀπό ὅς ἕτερος ἁμαρτάνω καλέω , ἀπό ὅς νόμος τρέφω , ἀπό ὅς ὁ δικαστήριον καθίζω . οὗτος γάρ οὐδέ δηλόω ὁ Παῦλος λέγω περί ὁ ἐν κακία ζῶ · Ἀτινες ὁ δικαίωμα ὁ Θεός ἐπιγιγνώσκω , ὅτι ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω ἀξιόω θάνατος εἰμί , οὖον μόνος αὐτός ποιέω , ἀλλά καί συνδοκέω ὁ πράσσω . καί πόθεν ἐσθίω , φημί , ὅτι θάνατος εἰμί ἐπί ὁ ἐν πονηρία ζῶ ἀνατῆν κολάζω ; ποῦ ; ἐς ἐν ἕτερος ἴδιος ἁμαρτάνω . εἰμί γάρ μή νίζω κακός εἰμί ὁ φόνος , ἐπειδάν λαμβάνω ἀδελφός , ὑπό ὁ σός Ψυχή μή κολάζω · εἰμί μή νομίζω · κακός εἰμί ὁ μοιχεύω , ἐπειδάν ἐμπίπτω μοιχός , οὐ αὐτός ὁ τιμωρία . [ 131 ] εἰμί δέ ἐν ὁ ἕτερος ἁμάρτημα καί νόμος γράφω , καί τιμωρία ὁρίζω , καί ἀκριβῶς εἰμί δικαστής , ποῖος εἄν ἔχω ἀπολογία ἐν ὅς αὐτός ἁμαρτάνω , λέγω ἀγνοέω ὁ πρακτέος ; εμιχεω , καί σύ κενός . τίς οὖν ἕνεκα ἐκεῖνος μή κολάζω , σαυτοῦ δέ συγχωρέω ἀξίως ; εἰμί γάρ μή ιδικός εἰμί ὁ μοιχεία ἢ , οὐδέ ἑαυτοῦ τιμωρέω ἐσθίω · εἰμί δέ ἑαυτοῦ μέν κολάζω , σύ δέ νομίζω ἐπαφίημι ὁ κόλασις , πῶς εἄν ἔχω λόγος ὁ αὐτός ἁμάρτημα μή ὁ αὐτός δίδωμι δίκη ; οὗτος γοῦν εἰδοί ὁ Παῦλος λέγω · λογίζομαι δέ οὗτος , εἰμί ἄνθρωπος , ὁ κρίνω ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω καί ποιέω αὐτός , ὅτι σύ ἐκφεύγω ὁ κρίμα ὁ Θεός ; οὐχ εἰμί οὗτος , οὐδέ εἰμί · ἀπό γάρ ὁ Ψυχή , φημί , ἥς ἐνεργέω κατά ἑαυτοῦ , ἀπό οὗτος σύ κρίνω ὁ θεός τότε · οὖον γάρ δίππου σύ μέν δικαίως , ὁ δέ θεός ἄδικος . εἰμί γάρ σύ ὁ περιφρορεω ἑαυτοῦ δικαιόω , πῶς ὁ θεός περιφρονέω ; εἰμί σύ διορθόω ὁ ἕτερος ἁμάρτημα , πῶς ὁ θεός οὖον διόρθωσις σύ ; εἰμί δέ οὖον παρά πούς ἐπιμὴσοι ὁ τιμωρία , μή βαρβός διά οὗτος , ἀλλά φοβέω μέγας . οὕτως καί Παῦλος καλέω λέγω · ὁ ὁ πλούτιος ὁ χρηστότης αὐτός καί ὁ ἀνοχή καί ὁ μακροθυμία καταφρονέω , ἀγνοέω ὅτι ὁ χρηστότης ὁ Θεός εἰς μετάνοια σύ ἄγω ; Ζεύς γάρ οὗτος ἀνέχω , φημί , οὐ ἵνα χειρόομαι γίγνομαι , ἀλλά ἵνα μετανοέω · εἰμί δέ μή βούλομαι , κόλασις μείζων φρονέω ὁ μακροθυμέω · συγγίγνομαι ἁμαρτάνω Μένων . καί οὗτος γοῦν αὐτός δηλόω λέγω · κατά δέ ὁ σκληρότης σύ καί ἀμετανόητος Καρδία , θησαυρίζω σεαυτοῦ ὀργή ἐν ἡμέρα ὀργή καί ἀποκάλυψις , καί δικαιοκρισις ὁ Θεός , ὅς πωλέω ἕκαστος κατά ὁ ἔργον αὐτός . ἐπεί οὖν ἕκαστος κατά ὁ ἔργον πωλέω , καί νόμος διά οὗτος Ψυχή ἐγώ ἐντίθημι , καί γραπτός ὕστερος δίδωμι , ἵνα εὔλογος ἀπατάω ὁ ἁμάρτημα , καί ἵνα κατορθόω στεφανόω · μετά πολύς , ὀν ὁ σπουδή , καί ὡς εἰς δικαστήριον ἀπαντάω μέλω φοβερός , ὁ καλός ἑαυτοῦ οἰκονομέω , Εἰδώ