joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0165.3
Δ . Τοιαύται γὰρ τῶν ἀγῶναι φύσαι · ἐπειδὰν εἰς 165 κινδύνους ἂ ἐμπέσωσιν , οὐχ ὅπως ἀπαλλαγῶσι τῶν κινδύνων σκοποῦσιν , ἀλλ’ ὅπως τοὺς ἐμβαλόντας θρεῖσαιεν , ἅπαντα πράττουσι · καθάπερ οὖν καὶ τότε ἐγὼν εἰσῆλθεν ἀπολογούμενος , καὶ τὸν δικαστὴν λαβὼν ἀπὸ τῆς Καὶ ταῦτα αὐτὸς ὁ δικαστὴς ἐμαρτύρησε λέγων · Ἐν ὀλίγῳ με πείσεις Χριστιανὸν γενέσθαι . Τοῦτο καὶ σίμερον γενέσθαι ἔχρη , καὶ τὸν ἄρχοντα τούτων βασιλέα ὑμῶν τὴν μεγαλοψυχίαν ο , τὴν φιλοσοφίαν , τὴν εὐ-γείαν ἄπαντα , καὶ ἐκ τῆς καταστάσεως ὑμῶν διδάσκειν · λαβὼν ἀπελθεῖν , θαυμάσαι τὸν σύλλογον , ἐκπνεῖν τὸ συνέδριον , μαθεῖν καὶ ἀπ’ αὐτῶν τῶν πραγμάτων , ὅσον τὸ μέσον Ἑλλήνων τε καὶ Χριστιανῶν . Ἄλλ’ , ἔχεις λέγον , ἐπειδὴ αὐτὸν εἶλεν ὁ Παῦλος , κάκεινος ἐλεε , Ἐν ὀλίγῳ με πείσεις Χριστιανὸν γενέσθαι , ἀπεκρίνατο ὁ Παῦλος οὕτως · Εὐδαίμων ἂν ἔγωγε , καὶ ἐν ὀλίγῳ καὶ ἐν πολλῷ , οὐ μόνον σέ , ἀλλὰ καὶ πάντας τοὺς ἀκούοντας μου γενέσθαι Χριστιανούς · ἄνευ τῶν δεσμῶν τούτων . Τί λέγεις , ὦ Παῦλ ; Ὅταν μὲν Ἐρεσίου τράφης , λέγεις · Παρακαλῶ σὺν ὑμᾶς ἐθὺ τὸ δέσμιον ἐν Κυρίῳ , ὡς ἐως περιπατῶν τῆς καλῆσεως ἡς ἐκλήθης · καὶ ὅταν πρὸς Τιμόθεον διαλέγῃ · Ἐν ᾧ καὶπαθὼ μέχρι δεσμῶν , ὡς κακοῦργος · καὶ ὅταν πρὸς Φιλιππησίους πάλιν · Παῦλος δέσμιος Ἰησοῦ Χριστοῦ · καὶ ὅταν Ἰουδαίοις συνδικάζῃ , λέγεις · Ἐνεκα τῆς ἐλπίδος τοῦ Ἰσραὴλ τὴν ἄλυσιν ταύτην περιέχω · καὶ Φιλιππησίοις γράφων ἐλεγεν · Ὦστε τοὺς πλείστους τῶν ἀδελφῶν , πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μου , περιουσιώρως τολμηράφθωσι τὸν λόγον λαλεῖν · πανταχοῦ τὴν ἄλυσιν περιφέρεις , πάνταχοι τὰ δεσμὰ προβάλλεις , καὶ καυχᾶσαι ἐπὶ τῷ πράγματι · εἰς δικαστήριον δὲ ἐλθὼν προέδωκας τὴν φιλοσοφίαν , ὅτε μάλιστα παρέχνησασθαι ἐδει , καὶ τῷ δικαστῇ λέγεις · Εὐδαίμων ἂν σε γενέσθαι Χριστιανὸν ἄνευ τῶν δεσμῶν τούτων ; Καὶ μὴν εἰ καλὰ τὰ δεσμὰ , καὶ οὕτω καλὰ , ὥστε παρέχειν καὶ ἑτέρους θαρρεῖν εἰς τὸν ὑπὲρ τῆς εὐσεβείας λόγον ( οὐ γὰρ αὐτὸ τοῦτο ἔφησε εἰπών , ὅτι οἱ πλείους τῶν ἀδελφῶν πεποιθότες τοῖς δεσμοῖς μου τὸν λόγον ἐλάλουν ἀφόδως ) , τίνος ἐνεκεν ἐπὶ τοῦ δικαστοῦ οὐκ ἐγκαλλωπίζει τῷ πράγματι , ἀλλὰ καὶ τοὐναντίον ποιεῖ ; Ἄρα οὐ δικεῖ ζήτημα εἶναι τῷ λεγόμενῳ ; Ἄλλα ταχίστην ἐπάγει τὴν λύσιν . Οὐ γὰρ ἐξ ἀγνοίας οὐδὲ δειλίας ὁ Παῦλος τοῦτο ἐποίησεν , ἀλλ’ ἀπὸ σοφίας πολλῆς · καὶ συνθέσει πνευματικῆς · καὶ πῶς , ἐγὼ λέγω . Πρὸς Ἑλλήνας δεῖγετο καὶ ἄπιστον , καὶ οὐκ εἰδότα τὰ ἡμέτερα . Οὐχ ἐδολετο τοίνυν αὐτὸν ἀπὸ τῶν φορτικῶν ἐναγαγεῖν , ἀλλ
Lemmas: δ . τοιοῦτος γάρ ὁ ἄγω φύω · ἐπειδάν εἰς 165 κίνδυνος ὅς ἐμπίπτω , οὐ ὅπως ἀπαλλάσσω ὁ κίνδυνος σκοπέω , ἀλλά ὅπως ὁ ἐμβάλλω θρῴσκω , ἅπας πράσσω · καθάπερ οὖν καί τότε ἐγώ εἰσέρχομαι ἀπολογέομαι , καί ὁ δικαστής λαμβάνω ἀπό ὁ καί οὗτος αὐτός ὁ δικαστής μαρτυρέω λέγω · ἐν ὀλίγος ἐγώ πείθω Χριστιανός γίγνομαι . οὗτος καί σιμερω γίγνομαι χράω , καί ὁ ἄρχω οὗτος βασιλεύς σύ ὁ μεγαλοψυχία ὁ , ὁ φιλοσοφία , ὁ εὔγειος ἅπας , καί ἐκ ὁ κατάστασις σύ διδάσκω · λαμβάνω ἀπέρχομαι , θαυμάζω ὁ σύλλογος , ἐκπνέω ὁ συνέδριον , μανθάνω καί ἀπό αὐτός ὁ πρᾶγμα , ὅσος ὁ μέσος Ἕλλην τε καί Χριστιανός . ἄλλος , ἔχω λέγω , ἐπεί αὐτός αἱρέω ὁ Παῦλος , κενός ἔλεος , ἐν ὀλίγος ἐγώ πείθω Χριστιανός γίγνομαι , ἀποκρίνω ὁ Παῦλος οὕτως · Εὐδαίμων εἄν ἔγωγε , καί ἐν ὀλίγος καί ἐν πολύς , οὖον μόνος σός , ἀλλά καί πᾶς ὁ ἀκούω ἐγώ γίγνομαι Χριστιανός · ἄνευ ὁ δεσμός οὗτος . τις λέγω , εἰμί Πάυλ ; ὅταν μέν Ἐρέσιος τρέφω , λέγω · παρακαλέω σύν σύ ἐθὺ ὁ δέσμιος ἐν κύριος , ὡς ἠώς περιπατέω ὁ κάλησις εἰμί καλέω · καί ὅταν πρός Τιμόθεος διαλέγω · ἐν ὅς καιπασχω μέχρι δεσμός , ὡς κακοῦργος · καί ὅταν πρός Φιλιππήσιος πάλιν · Παῦλος δέσμιος Ἰησοῦς Χριστός · καί ὅταν Ἰουδαῖος συνδικάζω , λέγω · ἕνεκα ὁ ἐλπίς ὁ Ἰσραήλ ὁ ἄλυς οὗτος περιέχω · καί Φιλιππήσιος γράφω λέγω · ὥστε ὁ πλεῖστος ὁ ἀδελφός , πείθω ὁ δεσμός ἐγώ , περιουσιώρως τολμηράφθωσι ὁ λόγος λαλέω · πανταχοῦ ὁ ἄλυς περιφέρω , πάνταχος ὁ δεσμός προβάλλω , καί καυχάομαι ἐπί ὁ πρᾶγμα · εἰς δικαστήριον δέ ἔρχομαι προδίδωμι ὁ φιλοσοφία , ὅτε μάλιστα παρέχω ἐσθίω , καί ὁ δικαστής λέγω · Εὐδαίμων εἄν σύ γίγνομαι Χριστιανός ἄνευ ὁ δεσμός οὗτος ; καί μήv εἰμί καλός ὁ δεσμός , καί οὗτος καλός , ὥστε παρέχω καί ἕτερος θαρσέω εἰς ὁ ὑπέρ ὁ εὐσέβεια λόγος ( οὖον γάρ αὐτός οὗτος φημί εἶπον , ὅτι ὁ πλείων ὁ ἀδελφός πείθω ὁ δεσμός ἐγώ ὁ λόγος λαλέω ἄφοδος ) , τίς ἕνεκα ἐπί ὁ δικαστής οὐ ἐγκαλλωπίζω ὁ πρᾶγμα , ἀλλά καί ἐναντίος ποιέω ; ἄρας οὖον δικάζω ζήτημα εἰμί ὁ λέγω ; ἄλλος ταχύς ἐπάγω ὁ λύσις . οὖον γάρ ἐκ ἄγνοια οὐδέ δειλία ὁ Παῦλος οὗτος ποιέω , ἀλλά ἀπό σοφία πολύς · καί σύνθεσις πνευματικός · καί πῶς , ἐγώ λέγω . πρός Ἕλλην δέχομαι καί ἄπιστος , καί οὐ οἶδα ὁ ἡμέτερος . οὐχ δολόω τοίνυν αὐτός ἀπό ὁ φορτικός ἐνάγω , ἀλλ'