joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0036.1
ἀπερπέστερον γέγονε νῦν . Καθάπερ μέλλεται χρῆλον βομδύσθαι , οὕτω τὴν ἀγορὰν περιπέσαντο καθ' ἑκάστην ἡμέραν οἱ τῆν πόλιν οἰκοῦντες α , καὶ πάντες ἡμᾶς ἐπὶ τῷ πλῆθει τοῦτῳ πρότερον ἐμακάριζον . Ἄλλ' ἰδοὺ νῦν τὸ χρῆλον τοῦτο γέγονεν ἔρημον · καθάπερ γὰρ τὰς μελίττας ἐκεῖνας καπνὸς , οὕτω τὰς μελίττας ταύτας φόβος ἀπήλασε · μᾶλλον δὲ καὶ ὁ περὶ τῆς Ἱερουσαλὴμ θρῆνος ὁ προφήτης ἔλεγεν , τοῦτο καὶ ἡμεῖς εἰς καιρὸν ἐροῦμεν νῦν · Ἐγενήθη ἡμῖν ἡ πόλις , ὡς τερεβίνθος ἀποεδηληκυῖα τὰ φύλλα , καὶ ὡς παράδεισος ὅθωρ μὴ ἔχων . Καθάπερ γὰρ παράδεισος τῆς ἀρδείας ἐπιλοιπούσης , ἔρημα τῶν φύλλων καὶ γυμνὰ τῶν χαρπῶν τὰ δένδρα δείκνυσιν , οὕτω δὴ καὶ ἡ πόλις ἡμῶν γέγονε νῦν · τὴν γὰρ ἀωθεν βοηθεῖσα ἐγκαταλιποῦσα · αὐτὴν , ἔστηκεν ἔρημος , γυμνὴ τῶν οἰκητῶν γενομένη σχεδὸν ἀπάντων . Οὐδὲν πατριδὸς γλυκύτερον , ἀλλ' οὐδὲν πιχρότερον νῦν γέγονε · πάντες τὴν ἐνεχθοῦσαν ὡσπερ παγίδα φεύγουσι , ὡσπερ βάρβαρον ἐγκαταλιμπάνουσιν β , ὡσπερ πυρὰς ἀποπτήδουσι · καὶ καθάπερ οἰκίας ἀπορμένης οὐχ οἱ οἰκία οἰκοῦντες μόνον , ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ πλησίον μετὰ πολλῆς ἀποπτήδους τῆς σπουδῆς , γυμνὸν τὸ σῶμα διασῶσαι σπουδάζοντες · οὕτω δὴ καὶ νῦν τῆς βασιλικῆς ὁρτῆς καθάπερ πυρὰς τινὸς ἀνωθεν ἔξειν προσδοκωμένης , πρὶν ἐπ' αὐτὸς δὴ βαδίσων ἔλθῃ τὸ πῦρ , ἕκαστος ἐπαίγεται προεξελθεῖν , καὶ γυμὸν διασῶσαι τὸ σῶμα · καὶ γέγονεν ἡμῶν αἰνίγμα νῦν ἡ συμφορά . Χωρὶς πολεμίων φυγὴ , χωρὶς μάχης μεταστάσεως , χωρὶς κλοπῶν ἠλιμωσία · οὐχ εἴδομεν βαρβαρικὸν πῦρ , οὐδὲ πολεμίων ἔβην ἐθεασάμεθα , καὶ τὰ τῶν ἐλιμωστῶν πάσχονμεν . Πάντες νῦν τὰς ἡμετέρας μανθάνουσι συμφοράς · τοὺς γὰρ ἡμετέρους ὑποδεχομένους φυγάδας παρ' ἐκείνων τὴν τῆς πόλεως μανθάνουσι πληγήν . β . Ἄλλ' οὐχ αἰσχυνόμαι ἐπὶ τούτῳ , οὐδὲ ἐρυθρίω . Μανθανεῦσαν πάντες τὰ τῆς πόλεως πάθη , ἵνα συναληθσαντες τῇ μητρί , κοινὴν ἀπὸ τῆς γῆς ἁπάσης ἀνενέγκωσι τῷ Θεῷ φωνήν , καὶ ὁμοθρυδῶσι τὴν κοινὴν ἀπάντων μητέρα καὶ τροφὸν παρὰ τὸ τῶν οὐρανῶν ἐξαπατῶνται βασιλεύς . Ἐσεῖσθε πρῴην ἡμῖν ἡ πόλις , ἀλλὰ νῦν αὐταὶ σαλεύονται τῶν οἰκητῶν γ αἱ ψυχαί · τότε ἐσεῖστο τὰ θεμέλια τῶν οἰκιῶν , νῦν δὲ αὐτὰ δονεῖται τὰ θεμέλια τῆς ἐκάστου καρδίας , καὶ καθ' ἑκάστην ἡμέραν πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν τὸν θάνατον πάντες βλέπομεν , καὶ φόβω συζύμεν διηνεκῶς , καὶ τοῦ τοῦ Καὶν ὑπομένου με τιμωρίαν ἐλεεινότερον τῶν ποτὲ τὸ δεσμιωτήριον οἰκοῦντων διακειμένοι , καὶ πολιορκίαν πολιορκουμενοι ξένῃν τινὰ καὶ καινήν , καὶ τῆς νενομισμένης δεινοτέραν . [ 22 ] Οὐ μέν · ἀρ' οὐ τῶν πολεμίων τοῦτο πάσχοντες , ἔσμε τεχνῶν ἀποκλεισθαι μόνων , ἡμῶν δὲ καὶ ἡ ἀγορὰ ἀδύατος γέγονε , καὶ τοῖς τοίχοις ἕκαστος τῆς οἰκίας ἐναποκλείεται τῆς ἑαυτοῦ . Καὶ καθάπερ τοὺς πολιορκουμένους οὐκ ἀφαιρᾶς ὑπερθανά τὸ τεῖχος , τῶν πολέμιων ἔξω περιχαθημένων · οὕτως οὐδὲ πολλοὺς τῶν τὴν πόλιν οἰκοῦντας ἀσφαλὲς ἐξελθεῖν , οὐδὲ ἐν τῷ μέσῳ φανθῆναι , διὰ τοὺς πάντοθεν θηρεύοντας ἀναίτιους καὶ αἰτίους γ , καὶ ἐκ μέσης ἀρπάζοντας τῆς ἀγορᾶς , καὶ πρὸς τὸ δικαστήριον ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχεν ἄγοντας . Διὰ τοῦτο ἐλεύθεροι μετὰ τῶν οἰκετῶν τῶν ἑαυτῶν ἕνδον συμπεποδισμένοι κάθηπται , τὶς συναλήθῃ , τὶς ἀπήχη , τὶς ἐκολάσθη σήμερον · πῶς καὶ τίνι τρόπῳ · μεριμνῶντες καὶ περιεργαζόμενοι παρ' ὅν τὰ τοιαῦτα δυνατὸν μανθάνειν ἀσφαλῶς , καὶ θανάτῳ παντὸς ἐλεεινότερον ζῶσι βίον , τὰς τε ἀλλοτρίας ὀδύρεσθαι συμφοράς ἀναχάζομενοι · καθ' ἡμέραν , καὶ ὑπερτέρας ἐαυτῶν τρέμοντες σωτηρίας , καὶ νεκρῶν οὐδὲν ἀμείνον διακείμενοι τῷ πάλαι τεθναῖναι τῷ θεῖε . Εἰ δὲ τις καὶ τοῦ φόβου τοῦτου καὶ τῆς ἀγωνίας ἐκτὸς ὡν ἐθελήσειεν εἰς ἀγορὰν ἐμβαλεῖν , ὡπὸ τῆς ὀψίας τῆς ἀτερπὸς εὐθέως εἰς τὴν οἰκίαν ἐλασθῆναι τὴν ἑαυτοῦ , ἕνα που καὶ δύο μόλις ὁρῶν συγκεχυρότας , καὶ μετὰ πολλῆς βαδίζοντας τῆς κατηφείας , ἔνθα πρὸ ὀλίγων ἡμερῶν ποταμῶν ῥεύματα τὸ πλήθος ἀπέκρυπτεν , ἀλλὰ νῦν ἀπηλλάχσαν ἡμῖν πάντες ἐκεῖνοι . Καὶ καθάπερ δρυμοῦ συμφορῷ πολλῶν πανταχόθεν ἐκκοπέντων δένδρων , ἀτερπὴς ἡ ὄψις γίνεται , ἡ καθάπερ κεφαλῆς φαλακρώματα ἔχούσης πολλά , οὕτω δὴ καὶ τὸ τῆς πόλεως ἕδαφος , τῶν ἀνθρώπων ἐλαττωθέντων , καὶ ὀλίγων σποράδην φαινομένων , ἀτερπὲς γέγονε νῦν , καὶ πολλὴν τῶν ὁρωμένων καταχέει τὴς ἀθυμίας τὴν ἀχλύν . Οὐ τὸ ἕδαφος τὸ μόνον , ἀλλὰ καὶ αὐτὴ τοῦ ἀέρος ἡ φύσις , καὶ αὐτὸς τῶν ἡλιακῶν ἀκτίνων ὁ κύκλος στυγνάζειν μοι δοκεῖ νῦν , καὶ ἀμαρτόρειν φαίνεσθαι , οὐ τῶν στοιχείων τὴν φύσιν μεταβαλλόντων , ἀλλὰ τῶν ἡμετέρων ὀφθαλμῶν τῷ τεθολωσθαι τῆς ἀθυμίας τῷ νέφει , μὴ δυναμένους καθαρῶς μὴδὲ μετὰ τῆς αὐτῆς διαθέσεως τὰ παρὰ τῶν ἀκτίνων δέχεσθαι φῶς . Τοῦτο ἐστιν ὁ παλαιὸς ὁ προφήτης ἐθρήνει λέγων · Ἄνυσται αὐτοῖς ὁ ἥλιος μεσημβρίας , καὶ συσκοτάζει ἡ ἡμέρα . Τοῦτο δὲ ἔλεγεν , οὐχ ὡς τοῦ ἀστρου ἀποστρεφομένου , οὐδὲ ὡς τῆς ἡμέρας ἀφανιζομένης , ἀλλ' ὡς τῶν ἀθυμουμένων οὐδὲ ἐν μεσημβρίᾳ δυναμένων ὁρᾶν τὸ φῶς διὰ τὸν ἀπὸ τῆς ὀδύνης ζόφον · δ δὴ καὶ νῦν γέγονε , καὶ ὅπουπερ ἂν ἴῃ τις , καὶ εἰς τὸ ἕδαφος , κἂν εἰς τοὺς τοίχους , κἂν εἰς τοὺς κίονας τῆς πόλεως , κἂν εἰς τοὺς πλῆθον , νύκτα ὁρᾶν δοκεῖ καὶ ζόφον βαθύν · οὕτω πάντα πολλῆς γέμει τῆς κατηφείας . Σιγὴ πανταχοῦ φρικτὴς γέμουσα καὶ ἔρημία , καὶ ὁ ποθεινὸς ἐκείνως τοῦ πλήθους ἕδεσθαι θόρυβος , καὶ καθάπερ ἀπάντων εἰς τὴν γῆν καταδυθέντων ι , οὕτως ἀφανῆ τὴν πόλιν κατέχει νῦν , καὶ τοὺς λίθους εἰδαίσει ἀπάντες , καὶ ὡσπερ τινὶ γλωττοπεδίῃ τῇ συμφορᾷ κατεχόμενοι βαρυτάτην κατέχουσι φωνήν , καὶ τοσαύτην , ὅσπτερ ἂν εἰ πολεμίων ἐπειληθέντων καὶ πάντας ὀποῖ πυρὶ καὶ σιδηρῷ δαπανησάντων ἐγένετο . Εὐχαιρὸν νῦν εἰπεῖν · Ἀποστείλατε πρὸς τὰς θρηνοῦσας , [ 23 ] καὶ ἐλθέτωσαν , καὶ πρὸς τὰς συρράς , καὶ ροδεξάσθωσαν . Ῥεῦτωσαν οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ὕδωρ , καὶ τὰ βλέφαρα ὑμῶν καταγέτω δάκρυα · οἱ βουνοὶ λάβετε κοπετόν , καὶ τὰ ὀρη , θρήνον . Καλέσωμεν τὴν κτίσιν ἅπασαν εἰς συμπάθειαν τῶν ἡμετέρων κακῶν . Πόλις οὕτω μεγάλη καὶ τῶν ὑπὸ τὴν ἕω κειμένων ἡ κεφαλὴ , ἐκ μέσης ἀναρπασθῆναι κινδυνεύει τῆς οἰκουμένης · νῦν ἡ πολὺ πάπας ἅπας ἐξαφάνης γεγένηται , καὶ ὁ βοηθῆσον οὐδείς . Οὐ γὰρ ἐστιν ὁ ὑβρισθεὶς ὁμοτίμων τινα ἔχων ἐπὶ τῆς γῆς · βασιλεὺς γὰρ ἐστι χορυφὴ καὶ κεφαλὴ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἀνθρώπων ἀπάντων . Διὰ τοῦτο δὴ πρὸς τὸν ἄνω καταφεύγωμεν βασιλέα · ἐκεῖνον καλέσωμεν εἰς βοήθειαν · εἰ μὴ τῆς ἀνωθεν ἀπολαύσωμεν δ εὐνοίας , οὐδεμία λείπεται τοῖς γεγενημένοις παραμυθία . γ . Ἐβουλόμην ἐνταῦθα καταλαβεῖν τὸν λόγον · οὐ γὰρ ἐθέλουσι τῶν ἐδυνωμένων αἱ ψυχαὶ μακροὺς ἀποταίνειν λόγους · ἀλλ' ὡσπερ νεφελὴ τις πυκνὴ γενομένη , καὶ τὴν ἡλιαχὴν ἀκτίνα ὑπεκδραμοῦσα ε , ἀποστρέφει α β γ δ ε ι δ ε
Lemmas: ἀπερπέστερον γίγνομαι νῦν . καθά μέλλω χρῆλον βομδυεπομαι , οὗτος ὁ ἀγορά περιπίπτω κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ ὁ πόλις οἰκέω ὅς , καί πᾶς ἐγώ ἐπί ὁ πλῆθος τοῦτῳ πρότερος μακαρίζω . ἄλλος ἰδού νῦν ὁ χρῆλον οὗτος γίγνομαι ἐρῆμος · καθάπερ γάρ ὁ μέλισσα ἐκεῖνος καπνός , οὗτος ὁ μέλισσα οὗτος φόβος ἀπελαύνω · μᾶλλον δέ καί ὁ περί ὁ Ἱεροσόλυμα θρῆνος ὁ προφήτης λέγω , οὗτος καί ἐγώ εἰς καιρός εἴρω νῦν · γίγνομαι ἐγώ ὁ πόλις , ὡς τερέβινθος ἀποδηλόω ὁ φύλλον , καί ὡς παράδεισος ὅθωρ μή ἔχω . καθά γάρ παράδεισος ὁ Ἀρδείας επιλοιπουω , ἐρῆμος ὁ φύλλον καί γυμνός ὁ καρπός ὁ δένδρον δείκνυμι , οὗτος δή καί ὁ πόλις ἐγώ γίγνομαι νῦν · ὁ γάρ ἕωθεν βοάω ἐγκαταλείπω · αὐτός , ἵστημι ἐρῆμος , γυμνός ὁ οἰκητός γίγνομαι σχεδόν ἀπαντάω . οὐδείς πατρίς γλυκύς , ἀλλά οὐδείς πικρός νῦν γίγνομαι · πᾶς ὁ ἐνέχω ὡς παγίς φεύγω , ὡς βάρβαρος ἐγκαταλείπω Β , ὡς πυρή ἀποπτήσσω · καί καθάπερ οἰκίον ἀπορμένης οὐ ὁ οἰκίον οἰκέω μόνος , ἀλλά καί πᾶς ὁ πλησίος μετά πολύς ἀποπτήδους ὁ σπουδή , γυμνός ὁ σῶμα διασῴζω σπουδάζω · οὗτος δή καί νῦν ὁ βασιλικός ὁρτή καθάπερ πυρή τις ἄνωθεν ἔχω προσδοκάω , πρίν ἐπί αὐτός δή βαδίζω ἔρχομαι ὁ πῦρ , ἕκαστος ἐπάγω προεξέρχομαι , καί γυμνός διασῴζω ὁ σῶμα · καί γίγνομαι ἐγώ αἴνιγμα νῦν ὁ συμφορά . Χωρὶς πολέμιος φυγή , Χωρὶς μάχη μετάστασις , Χωρὶς κλοπή ηλιμωσιας · οὐ ὁράω βαρβαρικός πῦρ , οὐδέ πολέμιος βαίνω θεάομαι , καί ὁ ὁ ἐλιμωστῶν πάσχω . πάνετες νῦν ὁ ἡμέτερος μανθάνω συμφορά · ὁ γάρ ἡμέτερος ὑποδέχομαι φυγάς παρά ἐκεῖνος ὁ ὁ πόλις μανθάνω πληγή . Β . ἄλλος οὐ αἰσχύνω ἐπί οὗτος , οὐδέ ἐρυθριάω . μανθανευσαω πᾶς ὁ ὁ πόλις πάθος , ἵνα συναλήθω ὁ μήτηρ , κοινός ἀπό ὁ γῆ ἅπας ἀναφέρω ὁ Θεός φωνή , καί ομοθρυδηω ὁ κοινός ἀπαντάω μήτηρ καί τροφός παρά ὁ ὁ οὐρανός ἐξαπατάω βασιλεύς . σέω πρώην ἐγώ ὁ πόλις , ἀλλά νῦν αὐτός σαλεύω ὁ οἰκητός γ ὁ Ψυχή · τότε σειστός ὁ θεμέλιος ὁ οἰκίον , νῦν δέ αὐτός δονέω ὁ θεμέλιος ὁ ἕκαστος Καρδία , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα πρό ὁ ὀφθαλμός ὁ θάνατος πᾶς βλέπω , καί φόβος σύζω διηνεκής , καί ὁ ὁ Καινίς ὑπομένω ἐγώ τιμωρία ἐλεεινός ὁ ποτέ ὁ δεσμιωτήριον οἰκέω διάκειμαι , καί πολιορκία πολιορκέω ξένος τις καί καινός , καί ὁ νομίζω δεινός . [ 22 ] οὖον μέν · ἀρά οὖον ὁ πολέμιος οὗτος πάσχω , ἑσμός τέχνη ἀποκλείω μόνος , ἐγώ δέ καί ὁ ἀγορά αδυαατος γίγνομαι , καί ὁ τοῖχος ἕκαστος ὁ οἰκίον ἐναποκλείω ὁ ἑαυτοῦ . καί καθάπερ ὁ πολιορκέω οὐ ἀφαιρέω ὑπερθανά ὁ τεῖχος , ὁ πολέμιος ἔξω περικάθημαι · οὕτως οὐδέ πολύς ὁ ὁ πόλις οἰκέω ἀσφαλής ἐξέρχομαι , οὐδέ ἐν ὁ μέσος φαίνω , διά ὁ πάντοθεν θηρεύω αναίτιος καί αἴτιος γ , καί ἐκ μέσος αρπάζω ὁ ἀγορά , καί πρός ὁ δικαστήριον ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω ἄγω . Ζεύς οὗτος ἐλεύθερος μετά ὁ οἰκέτης ὁ ἑαυτοῦ ἔνδον συμποδίζω καθάπτω , τις συναλήθω , τις ἀπάγω , τις κολάζω σήμερον · πῶς καί τίς τρόπος · μεριμνάω καί περιεργάζομαι παρά ὅς ὁ τοιοῦτος δυνατός μανθάνω ἀσφαλῶς , καί θάνατος πᾶς ἐλεεινός ζῶ βίος , ὁ τε ἀλλότριος ὀδύρομαι συμφορά ἀναχάζομαι · κατά ἡμέρα , καί ὑπέρτερος ἑαυτοῦ τρέμω σωτηρία , καί νεκρός οὐδείς ἀμείνων διάκειμαι ὁ πάλαι θνῄσκω ὁ θεῖος . εἰμί δέ τις καί ὁ φόβος οὗτος καί ὁ ἀγωνία ἐκτός ὡς ἐθέλω εἰς ἀγορά ἐμβάλλω , ὁράω ὁ ὄψιος ὁ ἀτερπής εὐθύς εἰς ὁ οἰκίον λανθάνω ὁ ἑαυτοῦ , εἷς ποῦ καί δύο μόλις ὁράω συγκεχυροος , καί μετά πολύς βαδίζω ὁ κατήφεια , ἔνθα πρό ὀλίγος ἡμέρα ποταμός ῥεῦμα ὁ πλήθος ἀποκρύπτω , ἀλλά νῦν ἀπαλλάσσω ἐγώ πᾶς ἐκεῖνος . καί καθάπερ δρυμός σύμφορος πολύς πανταχόθεν ἐκκόπτω δένδρον , ἀτερπής ὁ ὄψις γίγνομαι , ὁ καθάπερ κεφαλή φαλάκρωμα ἔχω πολύς , οὗτος δή καί ὁ ὁ πόλις ἔδαφος , ὁ ἄνθρωπος ἐλασσόω , καί ὀλίγος σποράδην φαίνω , ἀτερπής γίγνομαι νῦν , καί πολύς ὁ ὁράω καταχέω σής ἀθυμία ὁ ἀχλύς . οὖον ὁ ἔδαφος ὁ μόνος , ἀλλά καί αὐτός ὁ ἀήρ ὁ φύσις , καί αὐτός ὁ ἡλιακός ἀκτίς ὁ κύκλος στυγνάζω ἐγώ δοκέω νῦν , καί αμαρτορεω φαίνω , οὖον ὁ στοιχεῖον ὁ φύσις μεταβάλλω , ἀλλά ὁ ἡμέτερος ὀφθαλμός ὁ θολόω ὁ ἀθυμία ὁ νέφος , μή δύναμαι καθαρός μηδέ μετά ὁ αὐτός διάθεσις ὁ παρά ὁ ἀκτίς δέχομαι φάος . οὗτος εἰμί ὁ παλαιός ὁ προφήτης θρηνέω λέγω · ἀνυστής αὐτός ὁ ἥλιος μεσημβρία , καί συσκοτάζω ὁ ἡμέρα . οὗτος δέ λέγω , οὐ ὡς ὁ ἄστρον ἀποστρέφω , οὐδέ ὡς ὁ ἡμέρα ἀφανίζω , ἀλλά ὡς ὁ ἀθυμέω οὐδέ ἐν μεσημβρία δύναμαι ὁράω ὁ φάος διά ὁ ἀπό ὁ ὀδύνη ζόφος · δ δή καί νῦν γίγνομαι , καί ὅπου εἄν ἔρχομαι τις , καί εἰς ὁ ἔδαφος , κἀν εἰς ὁ τοῖχος , κἀν εἰς ὁ κίων ὁ πόλις , κἀν εἰς ὁ πλήθω , νύξ ὁράω δοκέω καί ζόφος βαθύς · οὗτος πᾶς πολύς γέμω ὁ κατήφεια . σιγή πανταχοῦ φρικτός γέμω καί ἐρημία , καί ὁ ποθεινός ἐκείνως ὁ πλῆθος ἐσθίω θόρυβος , καί καθάπερ ἀπαντάω εἰς ὁ γῆ καταδύω ι , οὕτως ἀφανής ὁ πόλις κατέχω νῦν , καί ὁ λίθος εἰδαίνω ἅπας , καί ὡς τις γλωττοπεδίῃ ὁ συμφορά κατέχω βαρύς κατέχω φωνή , καί τοσοῦτος , ὅσπτερ εἄν εἰμί πολέμιος ἐπειλέω καί πᾶς ὄψ πῦρ καί σιδήρεος δαπανάω γίγνομαι . ευχαιρω νῦν εἶπον · Ἀποστείλατε πρός ὁ θρηνέω , [ 23 ] καί εἶμι , καί πρός ὁ Σύρρας , καί ροδεξάσθωσαν . Ῥεῦτωσαν ὁ ὀφθαλμός σύ ὕδωρ , καί ὁ βλέφαρον σύ κατάγω δάκρυ · ὁ βουνός λαμβάνω κοπετός , καί ὁ ὁράω , θρῆνος . καλέω ὁ κτίσις ἅπας εἰς συμπάθεια ὁ ἡμέτερος κακός . Πόλις οὗτος μέγας καί ὁ ὑπό ὁ ἠώς κεῖμαι ὁ κεφαλή , ἐκ μέσος ἀναρπάζω κινδυνεύω ὁ οἰκέω · νῦν ὁ πολύς πάππας ἅπας ἐξάπτω γίγνομαι , καί ὁ βοηθέω οὐδείς . οὖον γάρ εἰμί ὁ ὑβρίζω ὁμότιμος τις ἔχω ἐπί ὁ γῆ · βασιλεύς γάρ εἰμί χορυφω καί κεφαλή ὁ ἐπί ὁ γῆ ἄνθρωπος ἀπαντάω . Ζεύς οὗτος δή πρός ὁ ἄνω καταφεύγω βασιλεύς · ἐκεῖνος καλέω εἰς βοήθεια · εἰμί μή ὁ ἄνωθεν ἀπολαύω δ εὔνοια , οὐδείς λείπω ὁ γίγνομαι παραμυθία . γ . βούλομαι ἐνταῦθα καταλαμβάνω ὁ λόγος · οὖον γάρ ἐθέλω ὁ ἐδυνωμένων ὁ ψυχή μακρός ἀποτείνω λόγος · ἀλλά ὡς νεφέλη τις πυκνός γίγνομαι , καί ὁ ἡλιακός ἄκτινος ὑπεκτρέχω ε , ἀποστρέφω ὅς Β γ δ ε ι δ ε