joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0096.1
τὰ ῥήματα ἀπαντα · ἡ πρώτη μὲν οὖν ῥῆσις εὐθέως αὐτοῦ τὸ φίλτρον ἐνέφηνεν . Οὐ γὰρ εἶπε , καθάπερ εἰκὼς ἦν ὑβρισμένον εἰπεῖν · Ὦ μισᾶ , καὶ παμμίλαρε , τοιαύτῃς ἀπολαύσας εὐνοίας παρ’ ἐμοῦ , τοσαύτην τιμηθείς βασιλείας , καὶ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς προτιμηθείς ἀπάντων ἀντ’ οἰκείας κατορθώματος , καὶ διὰ τῶν ἔργων αὐτῶν ἐνἄγρυα λαβὼν τῆς ἐμῆς κηδεμονίας , καὶ τῆς προνοίας ἀποδείξας ἀληθῆ , πονηρὸν δαιμόνα καὶ λυμεῖνα καὶ τῆς σῆς ἑαυτῶν σωτηρίας ἀξιοποιότερον ἐποίησας τὸν Δεσπότου καὶ κηδεμόνος ; τί σοι τοιούτων ἐκείνος ἔδειξεν οἷον ἐγώ ; οὐχὶ τὸν οὐρανὸν ἐποίησα διὰ σέ ; τὴν γῆν , τὴν θάλατταν , τὸν ἥλιον , τὴν σελήνην , τὰ ἄστρα πάντα ; οὐ γὰρ δήπου τῶν ἀγγέλων τις ταύτης ἐδέετο τῆς δημιουργίας , ἀλλὰ διὰ σὲ καὶ τὴν ἀνάπυσιν τὴν σὴν τὸν τοσούτων καὶ τηλικούτων ἐποίησα κόσμον · καὶ φιλὰ ῥήματα , καὶ ὑπόχρευσιν ψευδῆ , καὶ ἐπαγγελίαν ἀπάτης γιγνώσκων , τῆς διὰ τῶν ἔργων εὐεργεσίας τε καὶ προνοίας ἀξιωποιοτέραν νομίζας εἶναι , ἐκεῖνον σαυτὸν ἔδωκας , καὶ τοὺς ἐμοὺς κατεπάτησας νόμους ; Ταῦτα γὰρ καὶ πλείονα τούτων τὸν ὑβρισμένον εἰκὼς ἦν εἰπεῖν · ἀλλ’ οὐχ ὁ Θεὸς οὕτως , ἀλλὰ τοῦναντίον ἄπαν . Ἀπὸ γὰρ τῆς πρώτης φωνῆς εὐθέως αὐτὸν ἀνέστησεν κείμενον , καὶ δεδιότα καὶ τρέμοντα θαρσεῖν παρενεικασε πρῶτος · αὐτὸν καλέσας αὐτόν · μᾶλλον δὲ οὐ τὸ καλέσας πρῶτος , ἀλλὰ καὶ τὸν προσειπεῖν αὐτὸν ἀπὸ τῆς αὐτοῦ προστηγορίας αὐτὸν εἰπεῖν · Ἀδάμ , ποῦ εἶ ; ἔδειξεν αὐτοῦ τὸ φίλτρον , καὶ τὴν πολλὴν περὶ αὐτὸν κηδεμονίαν . Ἦστο γὰρ δήπου πάντες , ὅτι φιλίας γνησίας , ἵνι τοῦτο ἐπικηρύξαι · οὕτω καὶ ὁ ἀνακαλοῦντος τοῦ ἐπαλελυκότος εἰώθασιν ποιεῖν , συνεχῶς τὰ ὀνόματα αὐτῶν περιεστρέφοντες , ὡς οἱ γε μισοῦντες καὶ ἀπηχῶς πρὸς τινὰς ἔχοντες , οὐδὲ τὰ ὀνόματα ἀναμνησθῆναι τῶν λυσιπηκτῶν ἀνέχονται . Ὁ γοῦν Σαοὺλ ἀδίκηθεις μὲν οὐδὲν , πολλὰ δὲ καὶ μεγάλα τὸν Δαοὺλ ἀδικήσας , ἐπειδὴ αὐτὸν ἀπεστρέφετο καὶ ἐμίσει , οὐδὲ τῆς προστηγορίας αὐτοῦ ἀναμνησθῆναι ἀνείχετο , ἀλλὰ συγκαθήμενον ἀκίνουν , ἐπειδὴ παραγενόμενον οὐκ εἶδεν , τί φησιν ; Οὐκ εἶπα , Ποῦ ἐστι Δαοὶδ ; ἀλλὰ , Ποῦ ἐστιν ὁ υἱὸς Ἰεσσαὺς ; ἀπὸ τοῦ πατρὸς αὐτὸν καλέσας . Καὶ [ 89 ] πάντων οἱ Ἰουδαῖοι ἐπὶ τοῦ Χριστοῦ τοῦ αὐτοῦ ποιούσιν · ἐπειδὴ γὰρ αὐτὸν ἀπεστρέφοντο καὶ ἐμίσουν , οὐκ εἶπον , Ποῦ ἐστιν ὁ Χριστός ; ἀλλὰ , Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος ; δ . Ἀλλ’ ὁ Θεός , κἂν τούτω βουλόμενος δεῖξαι , ὅτι τὸ φίλτρον οὐκ ἐσδέσεν ἡ ἁμαρτία , οὐδὲ τὴν πρὸς αὐτὸν εὐνοίαν ἀνείλεν ἡ παραχρά , ἀλλ’ ἐτι προνοεῖ καὶ κηδεῖται τὸν περιπεπτωκότα , φησιν · Ἀδάμ , ποῦ εἶ ; οὐκ ἀγνοῶν ὅπου διέσχιζεν , ἀλλ’ ἐπειδὴ τοῖς ἁμαρτηκόσι ἐβράτται τὸ στόμα , τῆς ἁμαρτίας ἀποστερούσης τὴν γλῶσσαν , καὶ τοῦ συνευδότος αὐτῆς ἐπιλαμβανομένου , καὶ μένουσιν ἀφανεῖς ὡς τοιοῦτο , ὥσπερ τινὶ δεσμῷ τῇ σιγῇ κατεχόμενοι . Βουλόμενος ὁ Θεὸς εἰς παρρησίαν αὐτὸν ἐκκλεῖσθαι διαλέξεως , καὶ δοῦναι θαρρεῖν , καὶ εἰς ἀπολογίαν ὧν ἡμαρτεν ἐμβαλεῖν , ἵνα τινὸς ἀπολαύσῃ συγγνώμης , πρῶτερος αὐτὸς αὐτὸν ἐκάλεσε , τὸ πολὺ τῆς ἀγωνίας ὑπομενούμενος τῇ προσηγორία , καὶ τὸν φεύγοντα ἀπελαύνων , καὶ τὸ στόμα διὰ ταύτης ἀνοίγων τῆς κλήσεως . Διὸ καὶ ἔλεγεν · Ἀδάμ , ποῦ εἶ ; Ἐστέρωθι κατελιμπάν σε , φησίν , καὶ ἐστέρωθι νῦν εὑρίσκω · κατελιπὼν σε ἐν παρρησίᾳ καὶ δόξῃ , καὶ εὑρίσκω νῦν ἐν ἀτιμίᾳ καὶ σιγῇ . Καὶ σπᾶσει Θεοῦ κηδεμονίαν · οὐχ ἐκάλεσε τὴν Εὔαν , οὐχ ἐκάλεσε τὸν δρυν , ἀλλὰ τὸν ἀπάντων κουφότερον ἁμαρτηκότα , τοῦτον εἰς τὸ δικαστήριον εἰσάγει πρότερον , ἵνα ἀπὸ τοῦ δυναμένου συγγνώμης ἀπολαύσαι τινὸς ἀρξάμενος , ἡμερώτεραν ἐνέγκῃ τὴν φήμην καὶ πρὸς τὴν μεγάλην ἐξελαυτοῦσαν . Καὶ δικασταὶ μὲν οὖν πρὸς συνδούλους τοὺς ἑαυτῶν καὶ τῆς αὐτῆς αὐτοῖς κοινωνούντας φύσεως οὐκ ἀνέχονται δι’ ἑαυτῶν ἐξετάζειν , ἀλλὰ μέσον τινὰ τῶν διακονουμένων αὐτοῖς προβαλλόμενοι , τὰς ἑαυτῶν ἐρωτήσεις ἐκεῖνον παρασκευαζοῦσι διαδιδάζειν πρὸς τὸν καθεζόμενον , καὶ δι’ αὐτοῦ λέγουσι καὶ ἀκούουσιν ἃπερ ἂν ἐθέλωσιν , ἐπειδὴ τοὺς ἁμαρτηκότας ἐξετάζουσιν · ὁ δὲ Θεὸς οὐχ ἑδεξῆν μεσίτου τινὸς πρὸς τὸν ἄνθρωπον , ἀλλ’ αὐτὸς δι’ ἑαυτοῦ δικάζει καὶ παραμυθεῖται . Καὶ οὐ τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ θαυμαστὸν , ἀλλ’ ὅτι καὶ διορθοῦται · τὰ πλημμελήματα . Δικασταὶ μὲν γὰρ ἐπειδὰν λάβωσι ληστὰς καὶ τυμβωρύχους , οὐχ ὅπως αὐτοὺς ἐργάσονται βελτίους σκοποῦσιν , ἀλλ’ ὅπως αὐτοὺς ἀπαίτησωσι τῶν ἁμαρτημάτων δίκην · ὁ δὲ Θεὸς τοῦναντίον ἄπαν · ἐπειδὰν τινὰ λάβῃ ἁμαρτηκότα , οὐχ ὅπως ἀπαίτησῃ δίκην σκοπεῖ , ἀλλ’ ὅπως αὐτὸν διορθωθῇται , καὶ βελτίω ποιήσῃ , καὶ πρὸς τὸ μέλλον ἀγείρωσιν . Ὦστε ὁμοῦ καὶ δικαστής , καὶ ἰατρός , καὶ διδάσκαλος ἐστιν ὁ Θεός · καὶ γὰρ ὡς δικαστὴς ἐξετάζει , καὶ ὡς ἰατρὸς διορθοῦται , καὶ ὡς διδάσκαλος παιδεύει τοὺς ἁμαρτηκότας εἰς πᾶσαν ἐνάγων φιλοσοφίαν . Εἰ δὲ ἐν ῥήμα φιλὸν καὶ βραχὺ τοσαύτην ἐνεδείξατο τῷ Θεοῦ τὴν κηδεμονίαν , τί εἰ πᾶσαν ταύτην ἀναγνώμεν ὑμῖν τὴν δίην , καὶ ἀλόληρα ἀναπτύξομεν καὶ ὑπομνήματα ; Ὁρᾶς πῶς πᾶσα Γραφὴ παρακλήσις ἐστὶ καὶ παραμυθία ; Ἀλλὰ ταῦτα μὲν κατὰ τὸν προσήκοντα καιρὸν ἐροῦμεν · πρὸ δὲ τούτων ἀναγκαῖον εἰπεῖν , πότε τὰ βιβλία ἐδόθη τοῦτο · οὐ γὰρ δὴ ἐν ἀρχῇ , οὐδὲ εὐθέως τοῦ Ἀδάμ . γενομένου ταῦτα ἐγράφετο , ἀλλὰ μετὰ πολλὰς ὑστερον γενεάς · καὶ ἀξίον ζητῆσαι τίνος ἐνεκεν μετὰ πολλὰς ὑστερον γενεάς , καὶ τί δήποτε Ἰουδαίους μόνον , [ 90 ] καὶ οὐχὶ πᾶσιν ἀνθρώποις , καὶ τὴν δήποτε τῇ Ἑβραϊδὶ γλώσσῃ , καὶ τίνος ἐνεκεν ἐπὶ τῆς ἐρήμου Σινά ; Οὐδὲ γὰρ τὸν τόπον ἀπλῶς ὁ Ἀπόστολος παρατρέχει · ἀλλὰ κάκενδεὲν μεγάλων ἡμῖν παραδείγνων · θεωρίαν , οὕτω λέγων · Ἀδὸν γὰρ εἰσι δύο διαθήκαι , μία μὲν ἀπὸ ὄρους Σινὰ εἰς δουλείαν γεννώσα . ε’ . Καὶ ἕτερα δὲ πλεῖω τούτων ἀναγκαῖον ζητῆσαι · ἀλλ’ ὅρω τὸν καιρὸν ἡμῖν οὐχ ἐπιτρέποντα πρὸς τοιούτων σφεῖναι τὸν λόγον πέραν · διόπερ ταῦτα τῷ προσήκοντι καιρῷ ταμιευσάμενοι , πάλιν περὶ τῶν δρυων ἀπαλλαγῆς ὑμῖν διαλεξόμεθα , καὶ παρακαλοῦμεν ὑμῶν τὴν ἀγάπην πολλὴν περὶ τὸ πρᾶγμα τοῦτο χρήσασθαι τῇ σπουδῇ . Πῶς γὰρ οὐκ ἀτοπον οἴχεται μὲν μὴ τολμῶν ἐξ ὀνόματος τὸν δεσπότην τὸν ἑαυτοῦ καλεῖν , μὴδ’ ἀπλῶς καὶ ὡς ἐτυχε · τὸν δὲ τῶν ἀγγέλων Δεσπότην ἀπλῶς καὶ μετὰ πολλῆς τῆς καταφρονήσεως πανταχοῦ περιφέρεται ; κἂν μὲν Εὐαγγελίων κατασχῶν δέη , τὰς χεῖρας ἀπονιψάμενος , μετὰ πολλῆς τῆς αἰδοὺς καὶ τῆς εὐλαβείας φρίττων καὶ δεδοικὼς κατέχει · τὸν δὲ τοῦ Εὐαγγελίου Δεσπότην ἀπλῶς ἐπὶ τῆς γλώττης πανταχοῦ περιφέρει · Βούλει μαθεῖν πῶς αὐτὸν καλοῦσιν ; αἱ ἄνω δυνάμεις , μεθ’ ὧσης φρίκης , μεθ’ ὧσης ἐκπλήξεως , μεθ’ ὧσου θαύματος ; Εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον , φησιν , ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπηρεμοῦ , καὶ τὰ Σαραφὶμ εἰστήκεισαν κύκλῳ αὐτοῦ , καὶ ἐκέκραγον
Lemmas: ὁ ῥῆμα ἅπας · ὁ πρῶτος μέν οὖν ῥῆσις εὐθύς αὐτός ὁ φίλτρον ἐμφαίνω . οὖον γάρ εἶπον , καθάπερ ἔοικα εἰμί ὑβρίζω εἶπον · ὦ μισός , καί παμμιλαρος , τοιοῦτος ἀπολαύω εὔνοια παρά ἐγώ , τοσοῦτος τιμάω βασίλεια , καί ὁ ἐπί ὁ γῆ προτιμάω ἀπαντάω ἀντί οἰκεῖος κατόρθωμα , καί διά ὁ ἔργον αὐτός ἐνἄγρυα λαμβάνω ὁ ἐμός κηδεμονία , καί ὁ πρόνοια ἀποδείκνυμι ἀληθής , πονηρός δαίμων καί λυμενω καί ὁ σός ἑαυτοῦ σωτηρία ἀξιοποιός ποιέω ὁ δεσπότης καί κηδεμών ; τίς σύ τοιοῦτος ἐκείνος δείκνυμι οἷος ἐγώ ; οὐ ὁ οὐρανός ποιέω διά σός ; ὁ γῆ , ὁ θάλασσα , ὁ ἥλιος , ὁ σελήνη , ὁ ἄστρον πᾶς ; οὖον γάρ δήπου ὁ ἄγγελος τις οὗτος δήω ὁ δημιουργία , ἀλλά διά σύ καί ὁ ἀνάφυσις ὁ σός ὁ τοσοῦτος καί τηλικόσδε ποιέω κόσμος · καί φιλώ ῥῆμα , καί ὑπόχρευσιν ψευδής , καί ἐπαγγελία ἀπάτη γιγνώσκω , ὁ διά ὁ ἔργον εὐεργεσία τε καί πρόνοια ἀξιωποιοτέραν νομίζω εἰμί , ἐκεῖνος σαυτοῦ δίδωμι , καί ὁ ἐμός καταπατέω νόμος ; οὗτος γάρ καί πλείων οὗτος ὁ ὑβρίζω ἔοικα εἰμί εἶπον · ἀλλά οὐ ὁ θεός οὕτως , ἀλλά τουναντίον ἅπας . ἀπό γάρ ὁ πρῶτος φωνή εὐθύς αὐτός ἀνίστημι κεῖμαι , καί δείδω καί τρέμω θαρσέω παρενεικασος πρῶτος · αὐτός καλέω αὐτός · μᾶλλον δέ οὖον ὁ καλέω πρῶτος , ἀλλά καί ὁ προσεῖπον αὐτός ἀπό ὁ αὐτός προστηγορίας αὐτός εἶπον · Ἀδάμ , ποῦ εἰμί ; δείκνυμι αὐτός ὁ φίλτρον , καί ὁ πολύς περί αὐτός κηδεμονία . ἦστο γάρ δήπου πᾶς , ὅτι φίλιος Γνησίας , εὔρις οὗτος ἐπικηρύσσω · οὗτος καί ὁ ἀνακαλέω ὁ επαλελυκοος εἴωθα ποιέω , συνεχῶς ὁ ὄνομα αὐτός περιστρέφω , ὡς ὁ γε μισέω καί ἀπάγω πρός τις ἔχω , οὐδέ ὁ ὄνομα ἀναμιμνήσκω ὁ λυσιπηκτος ἀνέχω . ὁ γοῦν Σαῦλος αδικούμαι μέν οὐδείς , πολύς δέ καί μέγας ὁ Δαοὺλ ἀδικέω , ἐπεί αὐτός ἀποστρέφω καί μισέω , οὐδέ ὁ προστηγορίας αὐτός ἀναμιμνήσκω ἀνέχω , ἀλλά συγκάθημαι ἄκινος , ἐπεί παραγίγνομαι οὐ ὁράω , τίς φημί ; οὐ εἶπον , πός εἰμί Δαοὶδ ; ἀλλά , πός εἰμί ὁ υἱός Ἰεσσαὺς ; ἀπό ὁ πατήρ αὐτός καλέω . καί [ 89 ] πᾶς ὁ Ἰουδαῖος ἐπί ὁ Χριστός ὁ αὐτός ποιέω · ἐπεί γάρ αὐτός ἀποστρέφω καί μισέω , οὐ εἶπον , πός εἰμί ὁ Χριστός ; ἀλλά , πός εἰμί ἐκεῖνος ; δ . ἀλλά ὁ Θεός , κἀν οὗτος βούλομαι δείκνυμι , ὅτι ὁ φίλτρον οὐ εἰσοράω ὁ ἁμαρτία , οὐδέ ὁ πρός αὐτός εὔνοια ἀναιρέω ὁ παραχρά , ἀλλά ἔτι προνοέω καί κηδέω ὁ περιπίπτω , φημί · Ἀδάμ , ποῦ εἰμί ; οὐ ἀγνοέω ὅπου διασχίζω , ἀλλά ἐπεί ὁ ἁμαρτάνω βράσσω ὁ στόμα , ὁ ἁμαρτία ἀποστερέω ὁ γλῶσσα , καί ὁ συνευδοος αὐτός ἐπιλαμβάνω , καί μένω ἀφανής ὡς τοιοῦτος , ὥσπερ τις δεσμός ὁ σιγή κατέχω . βούλομαι ὁ θεός εἰς παρρησία αὐτός ἐκκλείω διάλεξις , καί δίδωμι θαρσέω , καί εἰς ἀπολογία ὅς ἁμαρτάνω ἐμβάλλω , ἵνα τις ἀπολαύω συγγνώμη , πρότερος αὐτός αὐτός καλέω , ὁ πολύς ὁ ἀγωνία ὑπομένω ὁ προσηγორία , καί ὁ φεύγω ἀπελαύνω , καί ὁ στόμα διά οὗτος ἀνοίγω ὁ κλῆσις . Διὸ καί λέγω · Ἀδάμ , ποῦ εἰμί ; Ἐστέρωθι καταλείπω σύ , φημί , καί στόρνυμι νῦν εὑρίσκω · καταλείπω σύ ἐν παρρησία καί δόξα , καί εὑρίσκω νῦν ἐν ἀτιμία καί σιγή . καί σπάω Θεός κηδεμονία · οὐ καλέω ὁ Εὔα , οὐ καλέω ὁ δρῦς , ἀλλά ὁ ἀπαντάω κοῦφος ἁμαρτάνω , οὗτος εἰς ὁ δικαστήριον εἰσάγω πρότερος , ἵνα ἀπό ὁ δύναμαι συγγνώμη ἀπολαύω τις ἄρχω , ἥμερος φέρω ὁ φήμη καί πρός ὁ μέγας ἐξελαύνω . καί δικαστής μέν οὖν πρός σύνδουλος ὁ ἑαυτοῦ καί ὁ αὐτός αὐτός κοινωνέω φύσις οὐ ἀνέχω διά ἑαυτοῦ ἐξετάζω , ἀλλά μέσος τις ὁ διακονέω αὐτός προβάλλω , ὁ ἑαυτοῦ ἐρωτάω ἐκεῖνος παρασκευάζω διαδίδωμι πρός ὁ καθέζομαι , καί διά αὐτός λέγω καί ἀκούω ὅσπερ εἄν ἐθέλω , ἐπεί ὁ ἁμαρτάνω ἐξετάζω · ὁ δέ θεός οὐ ἑδεξῆν μεσίτης τις πρός ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά αὐτός διά ἑαυτοῦ δικάζω καί παραμυθέομαι . καί οὖον οὗτος μόνος εἰμί ὁ θαυμαστός , ἀλλά ὅτι καί διορθόω · ὁ πλημμέλημα . δικαστής μέν γάρ ἐπειδάν λαμβάνω ληστής καί τυμβωρύχος , οὐ ὅπως αὐτός ἐργάζομαι ἀγαθός σκοπέω , ἀλλά ὅπως αὐτός ἀπαιτέω ὁ ἁμάρτημα δίκη · ὁ δέ θεός τουναντίον ἅπας · ἐπειδάν τις λαμβάνω ἁμαρτάνω , οὐ ὅπως απαίτηση δίκη σκοπέω , ἀλλά ὅπως αὐτός διορθόω , καί ἀγαθός ποιέω , καί πρός ὁ μέλλω ἀγείρω . ὥστε ὁμοῦ καί δικαστής , καί ἰατρός , καί διδάσκαλος εἰμί ὁ Θεός · καί γάρ ὡς δικαστής ἐξετάζω , καί ὡς ἰατρός διορθόω , καί ὡς διδάσκαλος παιδεύω ὁ ἁμαρτάνω εἰς πᾶς ἐνάγω φιλοσοφία . εἰμί δέ ἐν ῥῆμα φίλος καί βραχύς τοσοῦτος ἐνδείκνυμι ὁ Θεός ὁ κηδεμονία , τίς εἰμί πᾶς οὗτος ἀναγιγνώσκω σύ ὁ δῖος , καί ἀλόληρα ἀναπτύσσω καί ὑπόμνημα ; ὁράω πῶς πᾶς γραφή παράκλησις εἰμί καί παραμυθία ; ἀλλά οὗτος μέν κατά ὁ προσήκω καιρός εἴρω · πρό δέ οὗτος ἀναγκαῖος εἶπον , πότε ὁ βιβλίον δίδωμι οὗτος · οὖον γάρ δή ἐν ἀρχή , οὐδέ εὐθύς ὁ Ἀδάμ . γίγνομαι οὗτος γράφω , ἀλλά μετά πολύς ὕστερος γενεά · καί ἄξιος ζητέω τίς ἕνεκα μετά πολύς ὕστερος γενεά , καί τίς δήποτε Ἰουδαῖος μόνος , [ 90 ] καί οὐ πᾶς ἄνθρωπος , καί ὁ δήποτε ὁ Ἑβραΐς γλῶσσα , καί τίς ἕνεκα ἐπί ὁ ἐρῆμος Σινά ; οὐδέ γάρ ὁ τόπος ἀπλόος ὁ ἀπόστολος παρατρέχω · ἀλλά κάκενδεὲν μέγας ἐγώ παραδείγνων · θεωρία , οὗτος λέγω · ἁνδάνω γάρ εἰμί δύο διαθήκη , εἷς μέν ἀπό ὄρος Σινά εἰς δουλεία γεννάω . εἰ . καί ἕτερος δέ πλείων οὗτος ἀναγκαῖος ζητέω · ἀλλά ὅρος ὁ καιρός ἐγώ οὐ ἐπιτρέπω πρός τοιοῦτος σφεῖναι ὁ λόγος πέραν · διόπερ οὗτος ὁ προσήκω καιρός ταμιεύω , πάλιν περί ὁ δρῦς ἀπαλλαγή σύ διαλέγω , καί παρακαλέω σύ ὁ ἀγάπη πολύς περί ὁ πρᾶγμα οὗτος χράω ὁ σπουδή . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος οἴχομαι μέν μή τολμάω ἐκ ὄνομα ὁ δεσπότης ὁ ἑαυτοῦ καλέω , μηδέ ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω · ὁ δέ ὁ ἄγγελος δεσπότης ἀπλόος καί μετά πολύς ὁ καταφρόνησις πανταχοῦ περιφέρω ; κἀν μέν Εὐαγγελίων κατέχω δήω , ὁ χείρ ἀπονίζω , μετά πολύς ὁ αἰδώς καί ὁ εὐλάβεια φρίσσω καί δείδω κατέχω · ὁ δέ ὁ Εὐαγγέλιος δεσπότης ἀπλόος ἐπί ὁ γλῶσσα πανταχοῦ περιφέρω · βούλομαι μανθάνω πῶς αὐτός καλέω ; ὁ ἄνω δύναμις , μετά ὠθέω φρίκη , μετά ὠθέω ἔκπληξις , μετά ὅσος θαῦμα ; εἶδον ὁ κύριος κάθημαι , φημί , ἐπί θρόνος ὑψηλός καί ἐπηρεμέω , καί ὁ Σαραφὶμ ἵστημι κύκλος αὐτός , καί κράζω