joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0188.1
κατέχοντα , τὸ δεσμωτήριον οἰκοῦντες , ἀλύσεις περιδεδεμένοι , καὶ καθ' ἑκάστην ἡμέραν ἀποθανεῖσθαι προσδοκοῦντες · οὗτοι δὲ καθαρωτάτης ἀπολαύουσιν ἡδονῆς , κἂν συμβαίῃ τι παθεῖν δεῖνον , καὶ τῷ ἄλλοις εἶναι δοκεῖ φοβερὰ , ταῦτα τούτοις ἐστὶ πολεινά · Ἰσαὶ γὰρ ἐπὶ τὶ τρέχουσι , καὶ ποία τῆσις μετὰ τὴν ἐντεῦθεν ἀποθάνειν διαδέξεται . Καὶ τοσαύτη συζύνης ἀχριδεῖς , καὶ θανάτου καταγελῶντες , ὅμως ὑπὲρ τῶν ἄλλων ἀλγοῦσι , καὶ ἀπὸ τούτου μεγίστην πάλιν ὠφελείαν καρποῦνται . Σπουδάζωμεν τοίνυν τῆς ψυχῆς ἐπιμελεῖσθαι τῆς ἡμετέρας , καὶ οὐδὲν ἡμᾶς τῶν ἀδοκῶτων λυπῆσαι δύναται · καὶ ὑπὲρ τῶν ἐμπεδημένων τὸν θεὸν παρακαλοῦμεν , ὥστε αὐτοὺς ἀπαλλάξαι τῆς ἐπικεμένης αὐτοῖς συμφορᾶς . Ἡδύνατο μὲν γὰρ ὁ Θεὸς ἀθρόον λύσαι τὸ δεῖνον , καὶ μὴδὲ μικρὰ ἀφεῖναι λειψανα · ἀλλ' ἵνα μὴ πάλιν ἐπὶ τὴν προτέραν ἐπανέλωμεν ῥαθυμίαν , ἡμέρα καὶ κατὰ μικρόν · τὸν χειμῶνιν τῶν κακῶν τούτων χαλῶν παρεσκεύασε , κατέχων ἡμᾶς ἐπὶ τῆς αὐτῆς εὐλαβείας . Καὶ ὅτι τοῦτο ἐστὶν ἀληθὲς , καὶ πολλοὶ πρὸς τὴν προτέραν ἐπανήλθον ἀν ῥιθυμίαν , εἰ συντύχῃς ἐλῦσιν τὸ πᾶν , ὅλην ἐκεῖθεν · " Ετι τὰ λείψανα μένει τῆς συμφορᾶς , καὶ ἐπὶ τοῦ βασιλικῶς ἀδρῆς ἐστιν ἡ γνώμη , καὶ οἱ τὰ τῆς πόλεως ἀγνοῦντες πράγματα ἀπαντῆς εἰσιν ἐν δεσμοῖς , καὶ πολλοὶ τῶν τὴν πόλιν ἡμῖν οἰκοῦντων τῇ τοῦ λυθῆναι ἐπιθυμίᾳ ἐπὶ τὸν ποταμὸν τρέχουσι , μυρία καυμοδύνους ἐκεῖ , ἀσελγαίνοντες , σκιρτῶντες , χορεύοντες , γυναικὰς ἐπισυρόμενοι . Ἄρα τίνας ἀν εἴεν ἐκείνοις συγγνώμης ἀξιοι , ποίας ἀπολογίας ; μᾶλλον δὲ ποίας οὐχ ἂν εἴεν ἀξιοι κολάσεως καὶ τιμωρίας ; Ἡ κεφαλὴ τῶν πόνων ἐν τῷ δεσμοτηρίῳ , τὰ μέλη τῶν ἐν ἐξορίᾳ , ὁδηλος ἡ περὶ τούτων ψῆφος , καὶ σὺ χορεύεις , εἴπέ μοι , καὶ παίζεις καὶ γελᾷς ; Οὐ γὰρ φέρομεν τὴν ἀλγοῦσαν , οὐχὶ τῆς ἀνασχύντου γνώμης ; ὦ τῆς βαναύσου καὶ διεφθαρμένης ! πόσοι γεγόνασιν , εἴπέ μοι , μὴνες ; πόσοι ἔνιαυτοι ; οὕτω εἴκοστιν ἡμέρας ἔχεις τῶν βαλανείων ἀποκλεισθείς , καὶ ὡς ἔνιαυτὸν ἔχων ἀλλήληρον ἐν ἀλύσει , [ 188 ] οὕτως ἀλύσεις καὶ δυσχαιρεῖς ; Οὕτως ἤδοτα , εἴπέ μοι , ὅτε στρατιωτῶν προσδοκῶντας ἐξοδον , ὅτε καθ' ἑκάστην ἡμῖς τὴν ἡμέραν ἀποθανεῖσθαι , ὅτε εἰς τὰς ἐρήμους ἐξευγες , καὶ τὰς χώρας τῶν ὄρεων ἐτρέχεις ; Εἰ τὶς σοι τότε προέτεινεν ἐνιαυτὸν ὁλόκληρον ἐν ἀλύσει μέναι , ὥστε ἀπαλλαγῆναι τῆς ἐπικειμένης ἀγωνίας , οὐκ ἂν ἑτοί-μως κατεδέξω καὶ ὑπέμεινας ; Δεὸν οὖν εὐχαριστεῖν τῷ χωρὶς πάσης ζημίας λύσαντι ταῦτα Θεῷ , σκιρτῆς πάλιν καὶ ξευδρίζεις , καὶ ἐπειδὴ παρήλθεν ὁ φόβος , πρὸς μείζονα πάλιν ἐπανήλθες ῥαθυμίαν ; Οὕτω σου καθῆφτο τὰ δεῖν᾿ , ὡς καὶ βαλανείων ἐπιθυμεῖν ; εἰ γὰρ ἀνεῖτο τὰ βαλανεία , οὐκ ἂν ἰκανὴ τῶν ἐπὶ κατεχομένων ἡ συμφορὰ , καὶ τοὺς οὐκ ὄντας ἐν τοῖς δεινοῖς τούτοις πείσαι πάσης ἐπιλαθέσθαι τρυφῆς ; Περὶ ψυχῆς ὁ κίνδυνός ἐστι , καὶ σὺ βαλανείων μέμνησαι , καὶ τρωφὴν βούλει ; Καταφρονεῖς ὅτι διέφυγες νῦν ; ὅρα μὴ μείζονος κολάσεως σαυτῷ περιστήσῃ ἀνάγκην , καὶ πάλιν ἀπελθούσαν καλέσῃς μετὰ πλείονος τῆς περιοισίας τὴν ἀπειλήν , καὶ πάθῃς ταυτῶν , ὁ περὶ τῶν δαιμόνων φησιν ὁ Χριστός · ἐπειδὰν γὰρ ἐξέλθῃ τὸ πνεῦμα τὸ ἀκάθαρτον , φησιν , εἶτα εὑρὴ τὸν οἶκον σχολάζοντα καὶ σεσαρωμένον , ἐπτά ἕτερα πνεύματα πονηρότερα ἑαυτοῦ πάλιν λαβὼν ἐπεσέρχεται τῇ ψυχῇ , καὶ γίνεται τὰ ἔσχατα αὐτοῦ χειρόνᾳ τῶν πρώτων . Φοβηθῶμεν οὖν καὶ ἡμεῖς , μὴ τῶν προτέρων ἀπαλλαγέντες , μείζονα τῶν προτέρων ἐπισπασώμεθα διὰ τῆς μετὰ ταῦτα ῥαθυμίας . Οἴδα , ὅτι ὑμεῖς ταύτης καθαροί ἐστε τῆς ἀτοπίας · ἀλλὰ καὶ τοὺς ἀσχοροῦντας κατέχετε , κολάζετε , σωφρονίζετε , ἵνα πάντοτε χαίρωμεν , καθὼς ὁ Παῦλος προσέταξεν , ὅπως καὶ τῶν οἰκείων κατορθωμάτων καὶ τῆς ἑτέρων προνοίας πολλὴν καὶ ἐνταῦθα , καὶ κατὰ τὴν μέλλουσαν ζωὴν καρπωσώμεθα τὴν ἀμοιβήν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δὲ οὖ καὶ μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἄμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι δόξα , τιμὴ καὶ προσκύνησις , νῦν καὶ ἀεὶ , καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: κατέχω , ὁ δεσμωτήριον οἰκέω , ἄλυσις περιδένω , καί κατά ἕκαστος ἡμέρα ἀποθνῄσκω προσδοκάω · οὗτος δέ καθαρός ἀπολαύω ἡδονή , κἀν συμβαίνω τίς πάσχω δεῖνος , καί ὁ ἄλλος εἰμί δοκέω φοβερός , οὗτος οὗτος εἰμί Πολινάς · Ἴσαι γάρ ἐπί τίς τρέχω , καί ποῖος τῆσις μετά ὁ ἐντεῦθεν ἀποθνῄσκω διαδέχομαι . καί τοσοῦτος σύζυνος αχριδηω , καί θάνατος καταγελάω , ὅμως ὑπέρ ὁ ἄλλος ἀλγέω , καί ἀπό οὗτος μέγας πάλιν ὠφέλεια καρπέω . σπουδάζω τοίνυν ὁ Ψυχή ἐπιμελέομαι ὁ ἡμέτερος , καί οὐδείς ἐγώ ὁ ἀδοκῶτων λυπέω δύναμαι · καί ὑπέρ ὁ ἐμπεδάω ὁ θεός παρακαλέω , ὥστε αὐτός ἀπαλλάσσω ὁ ἐπικεμένης αὐτός συμφορά . ἡδύνω μέν γάρ ὁ θεός ἀθρόος λύω ὁ δεῖνος , καί μηδέ μικρός ἀφίημι λείψανον · ἀλλά ἵνα μή πάλιν ἐπί ὁ πρότερος ἐπαναλίσκω ῥᾳθυμία , ἡμέρα καί κατά μικρός · ὁ χειμών ὁ κακός οὗτος χαλάω παρασκευάζω , κατέχω ἐγώ ἐπί ὁ αὐτός εὐλάβεια . καί ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής , καί πολύς πρός ὁ πρότερος ἐπανέρχομαι εἰς ριθυμιαω , εἰμί συντυγχάνω λύσις ὁ πᾶς , ὅλος ἐκεῖθεν · " ἔτι ὁ λείψανον μένω ὁ συμφορά , καί ἐπί ὁ βασιλικός αδρός εἰμί ὁ γνώμη , καί ὁ ὁ ὁ πόλις ἀγνοέω πρᾶγμα ἀπαντή εἰμί ἐν δεσμός , καί πολύς ὁ ὁ πόλις ἐγώ οἰκέω ὁ ὁ λύω ἐπιθυμία ἐπί ὁ ποταμός τρέχω , μυρίος καυμοδυνοος ἐκεῖ , ἀσελγαίνω , σκιρτάω , χορεύω , γυναικάς ἐπισύρω . ἄρας τίς εἰς ἄγω ἐκεῖνος συγγνώμη ἄξιος , Ποίας ἀπολογία ; μᾶλλον δέ Ποίας οὐ εἄν ἄγω ἄξιος κόλασις καί τιμωρία ; ὁ κεφαλή ὁ πόνος ἐν ὁ δεσμωτήριον , ὁ μέλος ὁ ἐν εξορία , ὁδηλος ὁ περί οὗτος ψῆφος , καί σύ χορεύω , εἶπον ἐγώ , καί παίζω καί γελάω ; οὖον γάρ φέρω ὁ ἀλγέω , οὐ ὁ ἀνέχω γνώμη ; εἰμί ὁ βάναυσος καί διαφθείρω ! πόσος γίγνομαι , εἶπον ἐγώ , μείς ; πόσος ἐνιαυτός ; οὗτος εἴκω ἡμέρα ἔχω ὁ βαλανεῖον ἀποκλείω , καί ὡς ἐνιαυτός ἔχω ἀλλήληρον ἐν ἅλυσις , [ 188 ] οὕτως ἄλυσις καί δυσχαιρέω ; οὕτως άδοτος , εἶπον ἐγώ , ὅτε στρατιώτης προσδοκάω ἔξοδος , ὅτε κατά ἕκαστος ἡμεῖς ὁ ἡμέρα ἀποθνῄσκω , ὅτε εἰς ὁ ἐρῆμος ἐξευγες , καί ὁ χώρα ὁ ὁράω τρέχω ; εἰμί τις σύ τότε προτείνω ἐνιαυτός ὁλόκληρος ἐν ἅλυσις μέναι , ὥστε ἀπαλλάσσω ὁ ἐπίκειμαι ἀγωνία , οὐ εἄν ἑτοῖμος καταδέχομαι καί ὑπομένω ; δήω οὖν εὐχαριστέω ὁ Χωρὶς πᾶς ζημία λύω οὗτος Θεός , σκιρτέω πάλιν καί ξευδριζεω , καί ἐπεί παρέρχομαι ὁ φόβος , πρός μείζων πάλιν επανέρχομαι ῥᾳθυμία ; οὕτως σύ καθάπτω ὁ δεῖνα , ὡς καί βαλανεῖον ἐπιθυμέω ; εἰμί γάρ ἀνίημι ὁ βαλανεῖον , οὐ εἄν ἱκανός ὁ ἐπί κατέχω ὁ συμφορά , καί ὁ οὐ εἰμί ἐν ὁ δεινός οὗτος πείθω πᾶς ἐπιλανθάνομαι τρυφή ; περι Ψυχή ὁ κίνδυνος εἰμί , καί σύ βαλανεῖον μιμνήσκω , καί τροφή βούλομαι ; καταφρονέω ὅτι διαφεύγω νῦν ; ὁράω μή μείζων κόλασις σεαυτοῦ περιίστημι ἀνάγκη , καί πάλιν ἀπέρχομαι καλέω μετά πλείων ὁ περιουσία ὁ ἀπειλή , καί πάσχω αὐτός , ὁ περί ὁ δαίμων φημί ὁ Χριστός · ἐπειδάν γάρ ἐξέρχομαι ὁ πνεῦμα ὁ ἀκάθαρτος , φημί , εἶτα εὑρίσκω ὁ οἶκος σχολάζω καί σαρόω , ἑπτά ἕτερος πνεῦμα πονηρός ἑαυτοῦ πάλιν λαμβάνω ἐπεισέρχομαι ὁ Ψυχή , καί γίγνομαι ὁ ἔσχατος αὐτός χείρων ὁ πρῶτος . φοβέω οὖν καί ἐγώ , μή ὁ πρότερος ἀπαλλάσσω , μείζων ὁ πρότερος ἐπισπάω διά ὁ μετά οὗτος ῥᾳθυμία . οἰδέω , ὅτι σύ οὗτος καθαρός εἰμί ὁ ἀτοπία · ἀλλά καί ὁ ἀσχοροῦντας κατέχω , κολάζω , σωφρονίζω , ἵνα πάντοτε χαίρω , καθώς ὁ Παῦλος προστάσσω , ὅπως καί ὁ οἰκέω κατόρθωμα καί ὁ ἕτερος πρόνοια πολύς καί ἐνταῦθα , καί κατά ὁ μέλλω ζωή καρπόω ὁ ἀμοιβή , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , δέ οὖον καί μετά ὅς ὁ πατήρ ἄμη ὁ ἅγιος πνεῦμα δόξα , τιμή καί προσκύνησις , νῦν καί ἀεί , καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .