joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0168.2
Πόθεν τοῦτο ὁρῶν ; Χαίρω ἐν τοῖς παθήμασίν μου , φησίν , καὶ ἀντανακληρῶ τὰ ὑστερότερα τῶν ὀλίγων τοῦ Χριστοῦ ἐν τῇ σαρκὶ μου . Καὶ πάλιν Ὅτι ἡμῖν ἐχαρίσθη ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ , οὐ μόνον τὸ εἰς αὐτὸν πιστεύειν , ἀλλὰ καὶ τὸ ὑπὲρ αὐτοῦ πάσχειν . Καὶ πάλιν Οὐ μόνον δὲ , ἀλλὰ καὶ καυχώμεθα ἐν ταῖς ὀλίγαις . Εἰ τοίνυν χαίρει καὶ καυχᾶται , καὶ χάρισμα τὸ πρᾶγμα καλεῖ , εὐδύναμον ὅτι διὰ τὴν αἰτίαν ταύτην πρὸς τὴν δικαιοσύνην δι’ ἀλλαγῆς · ταῦτα ἔλεγεν ἐπεὶ καὶ εἰς ἀνάγκην ἀλλοχόω πάλιν ἐμπέσων τοῦ καυχᾶσθαι , τοῦτο αὐτὸ ἐνδείκνυται λέγων Ἡδύστα τὸν καυχισμόν μου , φησίν , ἐν ταῖς ἀσθενείαις μου , ἐν ἀνάγκαις , ἐν ὑβρεσίν , ἐν διωγμοῖς , ἐν στενοχωρίαις , ἵνα ἐπισκηνώσῃ ἐπ’ ἐμὲ ἡ δύναμις τοῦ Χριστοῦ · καὶ πάλιν Ἐὰν καυχάσθω δεῖ , εἰ τὰς ἀσθενείας μου καυχισμῶ . Καὶ ἀλλοχόω συγχωρῶν ἐαυτὸν ἐτέρως , καὶ τὴν κατὰ σύγκρισιν ὑπερχορῶν ἡμῖν ἐνδεικνύμενος , οὕτωσὶ πῶς φησίν Διάκονοι Χριστοῦ εἰσὶν παρασαρκοῦν ἀνθρώποι , ὑπὲρ ἐμοῦ . Καὶ δεῖξαι βουλόμενος τὴν ὑπεροχὴν , ὡς ἐν νεκροῖς ἀνέστησαν , οὐδὲ διὰ δαιμονίας ἀπήλασεν , οὐδὲ διὰ λεπρῶν ἐκαθάρισεν , οὐδὲ διὰ ἄλλο τι τῶν τοιούτων ἐποίησεν , εἶπεν , ἀλλὰ τί ; Ὅτι τὰ μυρία ἔπαθε δεινά . Εἰπὼν γοῦν , ὅτι Ἰστέρε ὅμως , ἐπήγαγε τῶν πειρασμῶν τὸ πλήθος οὕτως λέγων Ἐν πληγαῖς ὑπερβαλλόμενος , ἐν θανάτοις πολλάκις , ἐν φυλακαῖς περισσότερος · ἐλθὼν Ἰουδαίων πεντάκις τεσσαράκοντα πλὴν μιᾶν ἐλαβον , τρίς ἐβαστάσθην , ἅπαξ ἐλιθώθην · τρίς ἐναυάγησα , νυχθήμερον ἐν τῷ βυθῷ πεποίηκα , καὶ τὰ λοιπὰ ἀπαντα . Οὕτω πανταχοῦ καυχᾶται ἐν ταῖς ὀλίγαις τοῦ Παύλου , καὶ ἐγκαλησόμενος τῷ πράγματι μεθ’ ὑπεροχῆς καὶ μᾶλα εἰκῶς . Τοῦτο γὰρ ἴσιν τὸ μάλιστα τὴν δύναμιν ἐνδείκνυται τοῦ Χριστοῦ , ὅτι διὰ τούτων ἐκράτησεν οἱ ἀπόστολοι , διὰ δεσμῶν καὶ διώξεων καὶ μαστιγίων καὶ τῶν ἐτῶν κακῶν . Διὸ γὰρ ταῦτα ὁ Χριστὸς ἐπηγγείλατο , ὀλίγων καὶ ἀνέσεως , πόνους καὶ στερεῶν , ἰδρώτας καὶ ἀμοιβάς , χρηστὰ καὶ λυπηρά · τὰ δὲ τὰ μὲν λυπηρὰ κατὰ τὸν παρόντα βίον δέδωκε , τὰ δὲ χρηστὰ εἰς τὸν μέλλοντα αἰῶνα ἐταμιεύσατο , ὁμοῦ τε δινῶν , ὅτι οὐχ ἀπατᾷ τοὺς ἀνθρώπους , καὶ αὐτὸ τῶν δε-νῶν
Lemmas: πόθεν οὗτος ὁράω ; χαίρω ἐν ὁ πάθημα ἐγώ , φημί , καί ἀντανακληρῶ ὁ υστερότερα ὁ ὀλίγος ὁ Χριστός ἐν ὁ σάρξ ἐγώ . καί πάλιν ὅτι2 ἐγώ χαρίζομαι ἀπό ὁ Χριστός , οὖον μόνος ὁ εἰς αὐτός πιστεύω , ἀλλά καί ὁ ὑπέρ αὐτός πάσχω . καί πάλιν οὖον μόνος δέ , ἀλλά καί καυχάομαι ἐν ὁ ὀλίγος . εἰμί τοίνυν χαίρω καί καυχάομαι , καί χάρισμα ὁ πρᾶγμα καλέω , εὐδύναμος ὅτι διά ὁ αἴτιος οὗτος πρός ὁ δικαιοσύνη διά ἀλλαγή · οὗτος λέγω ἐπεί καί εἰς ἀνάγκη ἀλλοχόω πάλιν ἐμπίπτω ὁ καυχάομαι , οὗτος αὐτός ἐνδείκνυμι λέγω Ἡδύστη ὁ καυχισμόν ἐγώ , φημί , ἐν ὁ ἀσθένεια ἐγώ , ἐν ἀνάγκη , ἐν ὕβρις , ἐν διωγμός , ἐν στενοχωρία , ἵνα ἐπισκηνόω ἐπί ἐγώ ὁ δύναμις ὁ Χριστός · καί πάλιν ἐάν καυχάομαι δεῖ , εἰμί ὁ ἀσθένεια ἐγώ καυχισμαω . καί ἀλλοχόω συγχωρέω ἑαυτοῦ ἑτέρως , καί ὁ κατά σύγκρισις υπερχοροος ἐγώ ἐνδείκνυμι , οὕτως πῶς φημί Διάκονος Χριστός εἰμί παρασαρκοῦν ἄνθρωπος , ὑπέρ ἐγώ . καί δείκνυμι βούλομαι ὁ ὑπεροχή , ὡς ἐν νεκρός ἀνίστημι , οὐδέ διά δαιμόνιος ἀπελαύνω , οὐδέ διά λεπρός καθαρίζω , οὐδέ διά ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος ποιέω , εἶπον , ἀλλά τίς ; ὅτι2 ὁ μυρίος πάσχω δεινός . εἶπον γοῦν , ὅτι Ἰστέρε ὅμως , ἐπάγω ὁ πειρασμός ὁ πλήθος οὕτως λέγω ἐν πληγή ὑπερβάλλω , ἐν θάνατος πολλάκις , ἐν φυλακή περισσός · ἔρχομαι Ἰουδαῖος πεντάκις τεσσαράκοντα πλήν μιαίνω λαμβάνω , τρίς βαστάζω , ἅπαξ λιθόω · τρίς ναυαγέω , νυχθήμερον ἐν ὁ βυθός ποιέω , καί ὁ λοιπάς ἅπας . οὕτως πανταχοῦ καυχάομαι ἐν ὁ ὀλίγος ὁ Παῦλος , καί ἐγκαλέω ὁ πρᾶγμα μετά ὑπεροχή καί μῆλον ἵημι . οὗτος γάρ ἄπατρις ὁ μάλιστα ὁ δύναμις ἐνδείκνυμι ὁ Χριστός , ὅτι διά οὗτος κρατέω ὁ ἀπόστολος , διά δεσμός καί δίωξις καί μαστίγιον καί ὁ ἔτος κακός . Διὸ γάρ οὗτος ὁ Χριστός ἐπαγγέλλω , ὀλίγος καί ἄνεσις , πόνος καί στερεός , ἱδρώς καί ἀμοιβή , χρηστός καί λυπηρός · ὁ δέ ὁ μέν λυπηρός κατά ὁ πάρειμι βίος δίδωμι , ὁ δέ χρηστός εἰς ὁ μέλλω αἰών ταμιεύω , ὁμοῦ τε δίνη , ὅτι οὐ ἀπατάω ὁ ἄνθρωπος , καί αὐτός ὁ δένω