joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0024.1
ἠνάγκασα τὸν μαθητὴν οὐδὲ τὸν ὀλίγον προαίσεσθαι . Καὶ γὰρ καὶ τὰ ἀναγκαίως ἡμῖν παραδοθέντα a σῖτα καὶ ποτὰ τοῖς καιροῖς καὶ ταῖς χρείαις ἀεὶ μετρεῖν δεῖ , καὶ μηδαμοῦ τὴν χρείαν ὑπερβαίνειν , μηδὲ ἀπλῶς καὶ εἰκῇ τι ποιεῖν . Ἄλλb ἐπεὶδὴ τὴν τοῦ Παύλου χρηδονίαν καὶ τὴν ἀρετὴν ἐμμάθομεν τὴν Τιμοθέου , φέρε λοιπὸν ἐπc αὐτὴν τὴν λύσιν τῶν ζητημάτων τῶν λόγων ἀγάγωμεν . Τίνα οὖν εἰσι καὶ ζητούμενα ; ἀναγκαῖον γὰρ πάλιν εἰπεῖν ἵνα σαφεστέρα ἡ λύσις γένηται · τίνος οὖν ἔνεκεν ἅγιον τοιούτον καὶ τοσαῦτα οἰκονομουμένα πράγματα , εἰς ἀρρώστιαν συνἐχώρησεν ὁ Θεὸς ἐμπεσεῖν , καὶ οὔτε αὐτὸς , οὔτε ὁ διδάσκαλος ἔσχυσεν τὸ νόσημα διορθώσασθαι , ἀλλὰ τῆς κατὰ τὴν σινοσποσίαν ἐδεήθησαν βοηθείας ; Καὶ τὰ μὲν ζητουμένα ταῦτα ἦν . Δεῖ δὲ αὐτὴν ἐπαγαγεῖν τὴν λύσιν , ὡς μὴ μόνον εἰ τινες νόσω καὶ ἀρρώστια τοιαύτη περιπέσοιεν , ἀλλὰ καὶ εἰ τινες πεινῶ , καὶ λιμῶ b καὶ δεσμοῖς , καὶ βασάνοις , καὶ ἐπηρεσίαις , καὶ συκοφαντίαις , καὶ πᾶσι τοῖς κατὰ τὸν παρόντα βίον δεινοῖς , ἅγιοι καὶ μεγάλοι καὶ θαυμαστοί , καὶ ἐπd ἑκείνων ἀπὸ τῶν σήμερον ῥηθησομένων ἀκριβῆ καὶ σαφεστάτην δυνήσονται εὑρεῖναι τὴν ἀπολύσιν πρὸς τοὺς ἐγκαλεῖν βουλομένους . Καὶ γὰρ ἡκούσατε πολλῶν τοιαύτα ζητούντων · Τί δὴποτε ὁ δεῖνα μέτριος ἄν καὶ ἐπικειχὴς ἄνθρωπος ὑπe ἑτέρου παρανόμου τινὸς καὶ πονηροῦ καθf ἐκάστην ἡμέραν εἰς δικαστήριον ἔλκεται , καὶ μυρία πάσχει δεινά , καὶ ὁ Θεὸς συγχωρεῖ ; τίνος οὖν ἔνεκεν ἕτερος συκοφαντηθεὶς ἀπέθανεν ἀδίκως ; Ὁ δεῖνα κατεποντίσθη , φησίν , ἄλιος κατἐκρημνίσθη · καὶ πολλοὺς ἂν ἔχοιμεν ἁγίους εἰπεῖν , καὶ ἐπg ἑμῶν καὶ ἐπὶ τῶν προγόνων τῶν ἡμετέρων πολλάς ὑπομείναντας h θλίψεις διαφόρους καὶ ποικίλας . Ἴνα οὖν ἀπάντων τούτων τῶν λόγων ἴδωμεν , καὶ μὴτε αὐτοὶ θορυβώμεθα , μὴτε ἑτέρους σκανδαλίζομένους περιωρύων , μὴτi ἀκριβείας ἀπάσης τοῖς λεχθησομένοις μέλλοιμε νῦν προσέχωμεν .
Lemmas: ἀναγκάζω ὁ μαθητής οὐδέ ὁ ὀλίγος προαισθάνομαι . καί γάρ καί ὁ ἀναγκαῖος ἐγώ παραδίδωμι a σῖτος καί ποτόν ὁ καιρός καί ὁ χρεία ἀεί μετρέω δεῖ , καί μηδαμοῦ ὁ χρεία ὑπερβαίνω , μηδέ ἀπλόος καί εἰκῇ τίς ποιέω . Ἄλλb ἐπειδή ὁ ὁ Παῦλος χρηδονίαν καί ὁ ἀρετή μανθάνω ὁ Τιμόθεος , φέρω λοιπός ἐπʹ αὐτός ὁ λύσις ὁ ζήτημα ὁ λόγος ἄγω . τίς οὖν εἰμί καί ζητέω ; ἀναγκαῖος γάρ πάλιν εἶπον ἵνα σαφής ὁ λύσις γίγνομαι · τίς οὖν ἐνέλκω ἅγιος τοιοῦτος καί τοσοῦτος οἰκονομέω πρᾶγμα , εἰς ἀρρωστία συγχωρέω ὁ θεός ἐμπίπτω , καί οὔτε αὐτός , οὔτε ὁ διδάσκαλος ἔχω ὁ νόσημα διορθόω , ἀλλά ὁ κατά ὁ σινοσποσίαν δήω βοήθεια ; καί ὁ μέν ζητούμενο οὗτος εἰμί . Δεύς δέ αὐτός ἐπάγω ὁ λύσις , ὡς μή μόνος εἰμί τις νόσος καί αρρώστια τοιοῦτος περιπίπτω , ἀλλά καί εἰμί τις πεινάω , καί λιμός b καί δεσμός , καί βάσανος , καί επηρεσιος , καί συκοφαντία , καί πᾶς ὁ κατά ὁ πάρειμι βίος δεινός , ἅγιος καί μέγας καί θαυμαστός , καί ἐπι ἐκεῖνος ἀπό ὁ σήμερον ἐρῶ ἀκριβής καί σαφής δύναμαι εὑρίσκω ὁ ἀπόλυσις πρός ὁ ἐγκαλέω βούλομαι . καί γάρ ἀκούω πολύς τοιοῦτος ζητέω · τις δήποτε ὁ Δεῖνα μέτριος ἄν καί επικειχεω ἄνθρωπος ὑπάγω ἕτερος παράνομος τις καί πονηρός καθίημι ἕκαστος ἡμέρα εἰς δικαστήριον ἕλκω , καί μυρίος πάσχω δεινός , καί ὁ θεός συγχωρέω ; τίς οὖν ἐνέλκω ἕτερος συκοφαντέω ἀποθνῄσκω ἄδικος ; ὁ Δεῖνα καταποντίζω , φημί , Ἄλιος κατακρημνίζω · καί πολύς εἄν ἔχω ἅγιος εἶπον , καί ἔπειμι ἐμέω καί ἐπί ὁ πρόγονος ὁ ἡμέτερος πολύς ὑπομένω h θλῖψις διάφορος καί ποικίλος . ἵνα οὖν ἀπαντάω οὗτος ὁ λόγος ὁράω , καί μήτε αὐτός θορυβέω , μήτε ἕτερος σκανδαλίζω περιοράω , μὴτi ἀκρίβεια ἀπασάω ὁ λέγω μέλλω νῦν προσέχω .