joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0109.2
μόνον , ἀλλὰ καὶ σῴζοντες , καὶ τῇ τοῦ βίου λαμπρότητι πάντας ἐκπλήττοντες . Ἀμψάδω γὰρ , φησίν , ὑμῶν τὸ φῶς ἐμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων , ὅπως ἴδωσιν τῶν τὰ καλά ἔργα , καὶ δοξάσωσι τὸν Πατέρα ὑμῶν τὸν τοῖς οὐρανοῖς . Ὅταν γὰρ ὁ ἀπίστος ἴδῃ σε τὸν πιστὸν κατεσταλμένον , σωφρονοῦντα , κόσμιον ὄντα , ἐκπλαγεῖς καὶ καὶ ἐρεῖ · Ἄληθῶς μέγας ὁ τῶν Χριστιανῶν Θεός , οἷους κατέστησεν ἀνθρώπους , οὓς ἐξ οἷον ἐποίησεν , ἀγγέλους αὐτοὺς ἐξ ἀνθρώπων εἰργάσατο . Ἄν ὑδρίση τις , οὐ λοιδοροῦνται · ἂν τυπτήσῃ τις , οὐχ ἀναγκατοῦσιν · ἂν ἀδικήσῃ τις , ὑπερέχονται τοῦ λελυπηκότος · ἐχθρὸν οὐχ ἔχουσι , μὴν μαχακεῖν οὐχ ἐπίσταται , φιλαρεῖν οὐχ ἴσασιν , οὐχ ἕμαθον ψεύδεσθαι , ἐπορκεῖν οὐχ ἀνέγνωσαν , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ὀνύειν · ἀλλὰ τὴν γλῶτταν ἐκτμηθῆναι ἂν ἕλοιτο πρότερον , ἢ ὄρχον τινα ἀπὸ τοῦ στόματος προεῖναι . Ταῦτα δῶμεν αὐτοῖς περὶ ἡμῶν λέγειν , καὶ τὴν πονηρὰν τῶν ὄρχων συνθέμεν ἀπελάσωμεν , καὶ τοσαύτην δῶμεν τῷ Θεῷ τιμήν , ὅσην τοῖς ἱματίοις ἡμῶν τοῖς πολυτελεστάτοις . Πῶς γὰρ οὐχ ἄτοπον ἱματίων μὲν ἔχοντας τῶν λοιπῶν βέλτιον μὴ ἀνέχεσθαι συνεχῆς αὐτὴ καταγραφάσθαι , τὸ δὲ τοῦ Θεοῦ ὄνομα πανταχοῦ παριέναι ἀπλῶς καὶ ὡς ἔτυχε ; Μὴ , δέομαι καὶ ἀντιβολῶ , μὴ οὕτω καταφρονήσημεν ἡμῶν τῆς σωτηρίας ἀλλὰ τὴν σπουδήν ἡν ἐξ ἀρχῆς ἐποιήσαμεθα εἰς περὶ τὴν ἐντολὴν ταύτην , εἰς τέλος ἀγάγωμεν . Καὶ γὰρ ἐγὼ διὰ τοῦτο συνεχῆ ποιῶμαι τὴν παρακλῆσιν τὴν περὶ τῶν ὄρχων , οὐχ ἐπειδὴ κατἐγνων ὧμῶν ῥαθυμίαν , ἀλλ’ ἐπειδὴ τὸ πλέον κατορθωθῆναι ὧμῖν εἶδον , καὶ σπεύδω καὶ ἐπεῖργμαι τὸ πᾶν ἀπαρισθῆναι καὶ τέλος λαβεῖν . Οὕτω καὶ οἱ θεαταὶ ποιοῦσι , τοὺς ἐγγὺς ὄντας τῶν βραδείων διεγειροῦσι · μᾶλλον . Μὴ τοίνυν ἀποκάμψωμεν μηδὲ ἡμεῖς , καὶ γὰρ ἐγγὺς ἐστίχαμεν τοῦ παντὸς κατορθώματος , καὶ ἡ δυσκολία παρὰ τὴν ἀρχὴν ἦν . 105 Ὅτε δὲ τὸ πλέον τῆς συνήθειας ὑπερμήθη γυν , καὶ μικρὸν ὑπολείπεται λοιπόν , οὐδὲ πόνου χρεία τινὸς , ἀλλὰ μικρὰς παρατηρήσεως , καὶ βραχείας τινὸς ἀκριβείας δεδόμεθα , ἵνα αὐτοὶ κατορθώσαντες καὶ ἕτεροὺς γενώμεθα διδάσκαλοι , καὶ μετὰ παρρησίας τὸ ἱερὸν ἴδωμεν Πάσχα , καὶ μετὰ πολλῆς τῆς ἡδονῆς διπλασίασιν καὶ τριπλασίασιν τῆς εἰωθούσης παρπασώμεθα τὴν εὐφροσύνην . Οὐ γὰρ οὕτω οἱ τῶν πόρων ἡμᾶς ἀπαλλαγῆναι καὶ τῶν ἰδριώτων τῆς νηστείας εὐφραίνει , ὡς τὸ μετὰ κατορθώματος καὶ στεφάνου λαμπροῦ εἰς τὴν ἱερὰν ἐκεῖνην ὁρτὴν ἀπαντήσαι , στεφάνου μηδέποτε μαραινομένου . Ὡστε δὲ ταχύτεραν γενέσθαι τὴν διόρθωσιν , τοῦτο ποιήσωμεν λέγω · Γράψωμεν ἐπὶ τὴν τοῦχον τῆς οἰκίας σου , καὶ ἐπὶ τὸν τοῖχον τῆς καρδίας σου τὴν δρεπάνην τὴν πετομένην ἐκεῖνην , καὶ ταύτην ἐπὶ τῆς ἀρᾶς πέτεσθαι νόμιζε , καὶ συνεχῶς αὐτὴν ἀναλογίζου · κἂν ἕτερον ὁμνήσιν ἴδῃς , ἐπίσχες , κάλλιον , καὶ τῶν οἰκείων ἐπιμελῆθητι τῶν σῶν . Ἄν γὰρ τοῦτο σκοπήσωμεν α , ὅπως μὴ μόνον αὐτοὶ κατορθώσωμεν , ἀλλὰ καὶ ἕτερούς εἰς τοῦτο ἐναγάγωμεν , ταχέως αὐτοὶ πρὸς τὸ πέρας ἕξομεν . Οἱ γὰρ ἕτερούς παιδεύειν καταδεξάμενοι , ἐρυθριάσομεν καὶ αἰσχυνούμεθα . Δε τοῖς ἄλλοις ἐπιτάττομεν , ταῦτα ἐλλυπάζοντες αὐτοὶ φανῆναι . Οὐδὲ χρεία πλείονων λόγων · πολλὰ γὰρ καὶ τὰ πρῶην εἰρημένα , καὶ ταῦτα δὲ ὀπορῖμενος χάριν μόνης · εἰρήται . Ὁ δὲ Θεός , ὁ μᾶλλον ἡμῶν τῶν ἡμετέρων φειδόμενος ψυχῶν , καὶ ἐν τούτῳ καὶ ἐν παντὶ καταπείσειεν ἡμᾶς · ἄγαθῶ , ἵνα πληρώσαντες πάντα καρπὸν δικαιοσύνης ,
Lemmas: μόνος , ἀλλά καί σῴζω , καί ὁ ὁ βίος λαμπρότης πᾶς ἐκπλήσσω . Ἀμψάδω γάρ , φημί , σύ ὁ φάος ἔμπροσθεν ὁ ἄνθρωπος , ὅπως ὁράω ὁ ὁ καλός ἔργον , καί δοξάζω ὁ πατήρ σύ ὁ ὁ οὐρανός . ὅταν γάρ ὁ Ἀπίστος ὁράω σύ ὁ πιστόν καταστέλλω , σωφρονέω , κόσμιος εἰμί , ἐκπλαγής καί καί εἴρω · ἀληθής μέγας ὁ ὁ Χριστιανός Θεός , οἶος καθίστημι ἄνθρωπος , ὅς ἐκ οἷος ποιέω , ἄγγελος αὐτός ἐκ ἄνθρωπος ἐργάζομαι . ἄν ὑδρίση τις , οὖον λοιδορέω · εἄν τύπτω τις , οὐ αναγκατους · εἄν ἀδικέω τις , ὑπερέχω ὁ λυπέω · ἐχθρός οὐ ἔχω , μήv μάχομαι οὐ ἐπίσταμαι , φιλαρεῖν οὐ οἶδα , οὐ μανθάνω ψεύδω , ἐπόρνυμι οὐ ἀναγιγνώσκω , μᾶλλον δέ οὐδέ ὀνεύω · ἀλλά ὁ γλῶσσα ἐκτέμνω εἄν αἱρέω πρότερος , ἢ ὄρχος τις ἀπό ὁ στόμα προΐημι . οὗτος δήω αὐτός περί ἐγώ λέγω , καί ὁ πονηρός ὁ ὄρχος συντίθημι ἀπελαύνω , καί τοσοῦτος δήω ὁ Θεός τιμή , ὅσος ὁ ἱμάτιον ἐγώ ὁ πολυτελής . Πῶς γάρ οὐ ἄτοπος ἱμάτιον μέν ἔχω ὁ λοιπός ἀγαθός μή ἀνέχω συνεχής αὐτός καταγράφω , ὁ δέ ὁ Θεός ὄνομα πανταχοῦ πάρειμι ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω ; μή , δήω καί ἀντιβολέω , μή οὗτος καταφρονέω ἐγώ ὁ σωτηρία ἀλλά ὁ σπουδή ἐάν ἐκ ἀρχή ποιέω εἰς περί ὁ ἐντολή οὗτος , εἰς τέλος ἄγω . καί γάρ ἐγώ διά οὗτος συνεχής ποιέω ὁ παράκλησις ὁ περί ὁ ὄρχος , οὐ ἐπεί καταγιγνώσκω ὦμος ῥᾳθυμία , ἀλλά ἐπεί ὁ πλέω κατορθόω ὅς εἶδον , καί σπεύδω καί ἐπείργω ὁ πᾶς ἀπαρισθῆναι καί τέλος λαμβάνω . οὕτως καί ὁ θεατός ποιέω , ὁ ἐγγύς εἰμί ὁ βραδύς διεγείρω · μᾶλλον . μή τοίνυν ἀποκάμπτω μηδέ ἐγώ , καί γάρ ἐγγύς στείχω ὁ πᾶς κατόρθωμα , καί ὁ δυσκολία παρά ὁ ἀρχή εἰμί . 105 ὅτε δέ ὁ πλέω ὁ συνήθεια ὑπερμήθη γυμν , καί μικρός ὑπολείπω λοιπός , οὐδέ πόνος χρεία τις , ἀλλά μικρός παρατήρησις , καί βραχύς τις ἀκρίβεια δίδωμι , ἵνα αὐτός κατορθόω καί ἕτερος γίγνομαι διδάσκαλος , καί μετά παρρησία ὁ ἱερόν ὁράω Πάσχα , καί μετά πολύς ὁ ἡδονή διπλασίασις καί τριπλασίασις ὁ εἴωθα παραπάσσω ὁ Εὐφρόσυνος . οὖον γάρ οὗτος ὁ ὁ πόρος ἐγώ ἀπαλλάσσω καί ὁ ἴδριος ὁ νηστεία εὐφραίνω , ὡς ὁ μετά κατόρθωμα καί στέφανος λαμπρός εἰς ὁ ἱερά ἐκεῖνος ἑορτή ἀπαντάω , στέφανος μηδέποτε μαραίνω . ὡστε δέ ταχύς γίγνομαι ὁ διόρθωσις , οὗτος ποιέω λέγω · γράφω ἐπί ὁ τοῦχον ὁ οἰκίον σύ , καί ἐπί ὁ τοῖχος ὁ Καρδία σύ ὁ δρεπάνη ὁ πέτομαι ἐκεῖνος , καί οὗτος ἐπί ὁ ἀρά πέτομαι νομίζω , καί συνεχῶς αὐτός ἀναλογίζομαι · κἀν ἕτερος ὁμνήσιν ὁράω , ἐπέχω , καλός , καί ὁ οἰκέω ἐπιμελέομαι ὁ σός . ἄν γάρ οὗτος σκοπέω ὅς , ὅπως μή μόνος αὐτός κατορθόω , ἀλλά καί ἕτερος εἰς οὗτος ἐνάγω , ταχέως αὐτός πρός ὁ πέρας ἔχω . ὁ γάρ ἕτερος παιδεύω καταδέχομαι , ἐρυθριάω καί αἰσχύνω . δέ ὁ ἄλλος ἐπιτάσσω , οὗτος ἐλλυπάζοντες αὐτός φαίνω . οὐδέ χρεία π́λυος λόγος · πολύς γάρ καί ὁ πρώην εἴρω , καί οὗτος δέ ὀπορῖμενος χάρις μόνος · εἴρω . ὁ δέ Θεός , ὁ μᾶλλον ἐγώ ὁ ἡμέτερος φείδομαι Ψυχή , καί ἐν οὗτος καί ἐν πᾶς καταπείθω ἐγώ · ἀγαθός , ἵνα πληρόω πᾶς καρπός δικαιοσύνη ,