joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0097.6
Πολλάκις γοῦν ἰατροὶ πολλὰ πραγματευσάμενοι , καὶ μρία κατασκευάσαντες φάρμακα , οὐχ ἔσχυσαν ἀπαλλάξε - [ 92 ] τῆς ἀρρώστιας τὸν κάμνοντα · ὕπνος δὲ αὐτόματο , ἐπελθὼν , τὸ πᾶν ἔλυσε νόσημα , καὶ τῶν μυρίων ἐκείνων ἀπήλλαξε πόνων · οὐ παθὼν δὲ σωματικῶν μόνον , ἀλλὰ καὶ ψυχικῶν νοσημάτων ἐστὶ φάρμακον ἡ νὺξ ἀναπαύουσα τὰς ὀδυνομένας ψυχάς . Πολλάκις γοῦν τις ἀπέβαλεν υἱόν , καὶ μυρίων μυρία παρακαλούντων οὐχ ἠγένηστο τῶν ὀργῶν ἀποστήσαι καὶ τῆς ὀλιγώρης · νυκτὸς δὲ ἐπελθοῦσης , εἰς τὴν τυραννίαν τοῦ ὕπνου ἠττηθεῖς , καὶ τὰ βλέφαρα κατεκοιμίσας , καὶ μικρὰν τινα τῶν καθημερινῶν ἁμαρτιῶν παραμυθίαν ἔλαβε . Φέρε δὴ λοιπὸν πρὸς τὴν ὑπόθεσιν ἴωμεν , ἀφ’ ἧς καὶ ταῦτα εἴρηκαμεν . Καὶ γὰρ εὖ οἶδα ὅτι πρὸς ταύτην κεχύνται πάντες , καὶ ἕκαστος ὑμῶν οἴδειν μαθεῖν τινὸς ἐνεκεν οὐχ ἐξ ἀρχῆς τὸ βιβλίον τοῦτο ἐδύθη , ἀλλ’ οὐδὲ νῦν ὁρῶ τὸν καιρὸν ὅντα τῆς ἐξηγήσεως ταύτης . Τί δήποτε ; Πρὸς τὸ τέλος ἡμῖν ἡ ἑβδομὰς ἀπήνησεν , καὶ δέδοικα τῆς ὑποθέσεως ἀφασθαι , εἰτα εὐθέως ἐγχαλῶ τὴν διδασκαλίαν . Πολλῶν γὰρ ἐφεξῆς ἡμερῶν ἡμῖν ἡ ὑπόθεσις δεῖται καὶ συνεχούς τῆς μνήμης · διὸ πάλιν αὐτὴν ἀναβαλῶμεθα . Ἀλλὰ μὴ δυσχεράνητε , μετὰ τόσου πάντων ὑμῖν ἀποδώσωμεν τὸ χρεὸς · οὕτω γὰρ καὶ ἡμῖν οἷς καταβάλλουσι συμφέρει · τίνως δὲ τὸ χὸς παραλειφθῆν ἐροῦμεν νῦν . Τί δὲ τὸ χὸς παραλειφθῆν ἦν ; Περιεπάτει , φησίν , ὁ Θεὸς ἐν τῷ παραδείσῳ τὸ δεiliνόν . Τί λέγεις , εἶπέ μοι , Περιεπάτει ὁ Θεός ; Οὐ περιεπάτει ὁ Θεός · πῶς γὰρ ὁ πανταχοῦ παρὼν , καὶ τὰ πάντα πληρῶν ; ἀλλὰ τοιαύτην εἴσησιν ἐνέθηκεν τῷ Ἀδὰμ , ἵν’ ἐαυτὸν συστέλῃ , ἵνα μὴ διασχευμένος ἦ , ἵνα τὸ φυγεῖν καὶ κρυβῆναι μέρος τι τῆς ἀπολογίας προβάληται · ἀ καὶ πρὸ τῶν ῥημάτων πρὸἴν .
Lemmas: πολλάκις γοῦν ἰατρός πολύς πραγματεύομαι , καί μίρα κατασκευάζω φάρμακον , οὐ ἔχω απαλλάσσω - [ 92 ] ὁ αρρώστια ὁ κάμνω · ὕπνος δέ αυτόματος , ἐπέρχομαι , ὁ πᾶς λύω νόσημα , καί ὁ μυρίος ἐκεῖνος ἀπαλλάσσω πόνος · οὖον πάσχω δέ σωματικός μόνος , ἀλλά καί ψυχικός νόσημα εἰμί φάρμακον ὁ νύξ ἀναπαύω ὁ ὄζω Ψυχή . πολλάκις γοῦν τις ἀποβάλλω υἱός , καί μυρίος μυρίος παρακαλέω οὐ ἠγένηστο ὁ ὀργάω ἀφίστημι καί ὁ ὀλιγωρέω · νύξ δέ ἐπέρχομαι , εἰς ὁ τυραννία ὁ ὕπνος ηττώμαι , καί ὁ βλέφαρον κατακοιμίζω , καί μικρός τις ὁ καθημερινός ἁμαρτία παραμυθία λαμβάνω . φέρω δή λοιπός πρός ὁ ὑπόθεσις ἔρχομαι , ἀπό ὅς καί οὗτος εἴρω . καί γάρ εὕω οἶδα ὅτι πρός οὗτος χέω πᾶς , καί ἕκαστος σύ οἰδέω μανθάνω τις ἕνεκα οὐ ἐκ ἀρχή ὁ βιβλίον οὗτος δύο , ἀλλά οὐδέ νῦν ὁράω ὁ καιρός ὅντα ὁ ἐξήγησις οὗτος . τις δήποτε ; πρός ὁ τέλος ἐγώ ὁ ἑβδομάς ἀπήνησεν , καί δείδω ὁ ὑπόθεσις ἁφάω , εἶτα εὐθύς ἐγχαλάω ὁ διδασκαλία . πολλες γάρ ἐφεξῆς ἡμέρα ἐγώ ὁ ὑπόθεσις δήω καί συνεχής ὁ μνήμη · διό πάλιν αὐτός ἀναβάλλω . ἀλλά μή δυσχεραίνω , μετά τόσος πᾶς σύ ἀποδίδωμι ὁ χρέος · οὗτος γάρ καί ἐγώ ὅς καταβάλλω συμφέρω · τίνω δέ ὁ χος παραλείπω εἴρω νῦν . τις δέ ὁ χος παραλείπω εἰμί ; περιπατέω , φημί , ὁ θεός ἐν ὁ παράδεισος ὁ δεiliνόν . τις λέγω , εἶπον ἐγώ , περιπατέω ὁ Θεός ; οὖον περιπατέω ὁ Θεός · πῶς γάρ ὁ πανταχοῦ πάρειμι , καί ὁ πᾶς πληρόω ; ἀλλά τοιοῦτος ἴσος ἐντίθημι ὁ Ἀδάμ , ἵνα ἑαυτοῦ συστέλλω , ἵνα μή διασχευμένος εἰμί , ἵνα ὁ φεύγω καί κρύπτω μέρος τίς ὁ ἀπολογία προβάλλω · ὅς καί πρό ὁ ῥῆμα Πρόιν .