joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0032.2
ια Ταῦτα παρὰ σεαυτῇ λέγων , εὐχαρίστησον τῷ Δεσπότῃ , ὅτι σε τῆς μοίρας ταύτης ἐποίησεν , οὐχὶ μισῶν , ἀλλὰ καὶ σφόδρα φιλῶν , ἐπεὶ κάκηνσιν οὐχ ἥρπει τοσαῦτα πᾶσχειν δεῖνα , εἰ μὴ ἂν καὶ σφόδρα ἐφείλει , ὅτι λαμπροτέρους a αὐτοὺς διὰ τῶν κακῶν τούτων εἰργάσατο . Οὐδὲν εὐχαρίστας · ἴσον ἀγαθὸν , ὥσπερ βλασφημίας χεῖρον οὐχίν · [ 17 ] μὴ θαυμάζωμεν , ὅτι πνευματικαὶ ἐπιτιθέμενοι πράγμασι πολλὰ πάχομεν δεινά . Ὦσπερ γὰρ οἱ ἱπποὶ οὐχ ἕνα χόρτον καὶ ἄχυρα καὶ καλάμην , ἀλλ’ ἕνα χρυσίον καὶ ἀργύριον , ἐκεῖ θεωρῶνται , καὶ συνεχῶς ἀγρυπνοῦσιν · οὕτω καὶ ὁ διάβολος τούτοις μάλιστα ἐπιτίθεται τοῖς πνευματικῶν ἀποτομῶν πραγματάων . Ἐκεῖ πολλαὶ αἱ ἐπιβουλαί , ἕνθα ἀρπὴ · ἐκεῖ φόβος · ἕνθα ἐλπιμοσύνη . Ἄλλ’ ἐστὶν ἡμῖν ἐν ὅπλον μέγιστον ὁ πᾶσας ἴκανον τὰς τοιαύτας μηχανὰς ἀποκρούσασθαι , τὸ διὰ πάντων τούτων εὐχαριστεῖν τῷ Θεῷ . Ὁ Ἀδελ , εἴπέ μοι , οὐχὶ τῶν πρωτευόνων τῷ Θεῷ ἀπαράδεμος , ὑπὸ ἀδελφικῆς ἔπασι χειρός · ἀλλ’ ὅμως ὁ Θεὸς συνεχώρησεν , οὐχὶ μισῶν τὸν τιμῆσαντα , ἀλλὰ καὶ σφόδρα φιλῶν , καὶ πρὸς τῷ τῆς καλήσεως οὖν τῆς θυσίας στεφάνῳ καὶ ἕτερον αὐτῷ τὸν ἀπὸ τοῦ μαρτυρίου παρέχων στέφανον . Ὁ Μωϋσῆς ἠθέλησεν δικαιοῦμένῳ βοηθῆσαι τινὶ καὶ περὶ τῶν ἐσχάτων ἐκινδύνευσεν καὶ τῇ πατρίδι ἐξέπεσεν · καὶ ὁ Θεὸς συνεχώρησεν , ἵνα μάθῃ τῶν ἁγίων τὴν ὑπομονήν . Εἰ γὰρ προεῖδοτες ὡς οὐδὲν πεισόμεθα b δεινόν , οὕτως ἠπόμεθα τῶν πνευματικῶν πραγμάτων , οὐδὲν μέγα ἂν ἐδόξαμεν ποιεῖν , ἐνέχυρον τὰς ἀσφαλείας ἔχοντες τοιούτων · νυνὶ δὲ ἐντεῦθεν μάλιστα ἂν εἰεν θαυμαστοὶ οἱ τὰ τοιαῦτα πράττοντες , ὅτι καὶ κινδύνους καὶ ζημίας καὶ θανάτους καὶ μυρία κακὰ προορίμενοι , ὅμως τῶν τοιούτων οὐχ ἀφίσταντο κατορθωμάτων , οὐδὲ ὀνηρότεροι ἐγίνοντο ταῖς τῶν φθόνων προσδοκίαις c . Καθάπερ οὖν οἱ τρεῖς παῖδες ἔλεγον · Ἐστι Θεὸς ἐν οὐρανῷ δυνατὸς ἐξελεῖσθαι ἡμᾶς · καὶ ἐὰν μὴ , γινωστὸν ἔστω σοι , βασιλεῦ , ὅτι τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρεύσομεν , καὶ τῇ εἰκόνῃ τῇ χρυσῇ ἥ ἐστησας οὐ προσκυνήσομεν · καὶ σὺ τοίνυν , δταν μέλλῃς τί ποτε ἐργάζεσθαι τῶν κατὰ Θεόν , πολλοὺς προόρα κινδύνους , πολλὰς ζημίας , πολλούς θανάτους · καὶ μὴ ἐνιζῶ , μηδὲ θορυβῶ συμβαίνοντων τούτων . Τέκνον γάρ , φρονί , ἐπροσέρχε δουλεύειν τῷ Κυρίῳ , ἐτοίμασον τὴν ψυχήν σου εἰς πειρασμόν . Οὐδεὶς τοίνυν πνικτεύειν αἱρούμενος χωρὶς τραυμάτων προσδοκᾷ στέφανον ἀναλαβεῖν . Καὶ σὺ τοίνυν , ἀγαπητέ , πρὸς τὸν διάβολον παγκρατιαζέιν καταδεξάμενος , μὴ τὴν ἀκίνδυνον καὶ τρυφῆς γέμοντα δίωκε βίον · οὐ γὰρ ἐνταῦθα σοὶ τὰς ἀμοιβὰς καὶ τὰς ὑποσχέσεις , ἀλλ’ εἰς τὴν μέλλουσα αἰῶνα ἅπαντα ὑπέσχετο ὁ Θεὸς τὰ λαμπρά . Ὅταν οὖν ἡ αὐτὸς τι ποιήσας ἀγαθόν , τὰ ἐναντία ἀπολάβῃς , ἢ ἕτερον τοῦτο πάσχοντα ἴδῃς , εὐφραίνου καὶ χαῖρε · μειζόνος γὰρ ἀμοιβῆς ὑπὸδεις τὸ πρᾶγμα σοι γίνεται · οὐ μὴ καταπέσῃς d , μηδὲ καταλύσῃς τὴν προθυμίαν , μηδὲ ὀνηρότερος γένῃ , ἀλλὰ μᾶλλον ἐπιτίθεσο μετὰ πλείονος τῆς προθυμίας . Ἐπεὶ καὶ οἱ ἀπόστολοι ἤνικα ἐκήρυττον , μαστιζόμενοι , λιθάζόμενοι , δεσμοτήρια συνεχῶς οἰκοῦντες , οὐ μόνον μετὰ τὴν τῶν κινδύνων ἀπαλλαγὴν , ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτοῖς τοῖς κινδύνοις μετὰ μειζόνος τῆς προθυμίας τὸ τῆς ἀληθείας κατήγγ -
Lemmas: ἰά οὗτος παρά σεαυτοῦ λέγω , εὐχαριστέω ὁ δεσπότης , ὅτι σύ ὁ μοῖρα οὗτος ποιέω , οὐ μισέω , ἀλλά καί σφόδρα φίλος , ἐπεί κάκηνσιν οὐ ἕρπω τοσοῦτος πάσχω Δεῖνα , εἰμί μή εἄν καί σφόδρα φῖλος , ὅτι λαμπρός a αὐτός διά ὁ κακός οὗτος ἐργάζομαι . οὐδείς εὐχάριστος · ἴσος ἀγαθός , ὥσπερ βλασφημία χείρων οὐ · [ 17 ] μή θαυμάζω , ὅτι πνευματικός ἐπιτίθημι πρᾶγμα πολύς πάχω δεινός . ὥσπερ γάρ ὁ ἵππος οὐ εἷς χόρτος καί ἄχυρον καί καλάμη , ἀλλά εἷς χρυσίον καί ἀργύριον , ἐκεῖ θεωρέω , καί συνεχῶς ἀγρυπνέω · οὗτος καί ὁ διάβολος οὗτος μάλιστα ἐπιτίθημι ὁ πνευματικός ἀποτομή πράγμα . ἐκεῖ πολύς ὁ ἐπιβουλή , ἔνθα ἅρπη · ἐκεῖ φόβος · ἔνθα ἐλπιμοσύνη . ἄλλος εἰμί ἐγώ ἐν ὅπλον μέγας ὁ πᾶος ἱκάνω ὁ τοιοῦτος μηχανή ἀποκρούω , ὁ διά πᾶς οὗτος εὐχαριστέω ὁ Θεός . ὁ Ἀδελ , εἶπον ἐγώ , οὐ ὁ πρωτεύων ὁ Θεός ἀπαράδεμος , ὑπό αδελφικός Επασί χείρ · ἀλλά ὅμως ὁ θεός συγχωρέω , οὐ μισέω ὁ τιμάω , ἀλλά καί σφόδρα φίλος , καί πρός ὁ ὁ κάλησις οὖν ὁ θυσία στέφανος καί ἕτερος αὐτός ὁ ἀπό ὁ μαρτύριον παρέχω στέφανος . ὁ Μωϋσῆς ἐθέλω δικαιόω βοηθέω τις καί περί ὁ ἔσχατος κινδυνεύω καί ὁ πατρίς ἐκπίπτω · καί ὁ θεός συγχωρέω , ἵνα μανθάνω ὁ ἅγιος ὁ ὑπομονή . εἰμί γάρ πρόοιδα ὡς οὐδείς πείθω b δεινός , οὕτως ἕπω ὁ πνευματικός πρᾶγμα , οὐδείς μέγας εἄν δοκέω ποιέω , ἐνέχυρον ὁ ἀσφάλεια ἔχω τοιοῦτος · νυνί δέ ἐντεῦθεν μάλιστα εἄν ἄγω θαυμαστός ὁ ὁ τοιοῦτος πράσσω , ὅτι καί κίνδυνος καί ζημία καί θάνατος καί μυρίος κακός προορίζω , ὅμως ὁ τοιοῦτος οὐ ἀφίστημι κατόρθωμα , οὐδέ ονηροτερεω γίγνομαι ὁ ὁ φθόνος προσδοκία c . καθά οὖν ὁ τρεῖς παῖς λέγω · εἰμί θεός ἐν οὐρανός δυνατός ἐξελαύνω ἐγώ · καί ἐάν μή , γινωστὸν ἵστημι σύ , βασιλεύς , ὅτι ὁ θεός σύ οὖον λατρεύω , καί ὁ εἰκόνη ὁ χρύσεος ὅς ἵστημι οὖον προσκυνέω · καί σύ τοίνυν , δ μέλλω τίς ποτός ἐργάζομαι ὁ κατά Θεός , πολύς προοράω κίνδυνος , πολύς ζημία , πολύς θάνατος · καί μή ἐνίζω , μηδέ θορυβώ συμβαίνω οὗτος . Τέκνος γάρ , φρόνις , προσέρχομαι δουλεύω ὁ κύριος , ἑτοιμάζω ὁ Ψυχή σύ εἰς πειρασμός . οὐδείς τοίνυν πνίγω αἱρέω Χωρὶς τραῦμα προσδοκάω στέφανος ἀναλαμβάνω . καί σύ τοίνυν , ἀγαπητός , πρός ὁ διάβολος παγκρατιάζω καταδέχομαι , μή ὁ ἀκίνδυνος καί τρυφή γέμω διώκω βίος · οὖον γάρ ἐνταῦθα σύ ὁ ἀμοιβή καί ὁ ὑπόσχεσις , ἀλλά εἰς ὁ μέλλω αἰών ἅπας ὑπισχνέομαι ὁ θεός ὁ λαμπρός . ὅταν οὖν ὁ αὐτός τίς ποιέω ἀγαθός , ὁ ἐναντίος ἀπολαμβάνω , ἢ ἕτερος οὗτος πάσχω ὁράω , εὐφραίνω καί χαίρω · μείζων γάρ ἀμοιβή ὑποδέω ὁ πρᾶγμα σύ γίγνομαι · οὖον μή καταπίπτω d , μηδέ καταλύω ὁ προθυμία , μηδέ ὀνηρότερος γίγνομαι , ἀλλά μᾶλλον ἐπιτίθημι μετά πλείων ὁ προθυμία . ἐπεί καί ὁ ἀπόστολος φέρω κηρύσσω , μαστίζω , λιθάζω , δεσμωτήριον συνεχῶς οἰκέω , οὖον μόνος μετά ὁ ὁ κίνδυνος ἀπαλλαγή , ἀλλά καί ἐν αὐτός ὁ κίνδυνος μετά μείζων ὁ προθυμία ὁ ὁ ἀλήθεια κατήγγ -