joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0141.5
ε . Ταῦτα οὖν ἐννοοῦντες διαναστήσωμεν ἑαυτούς · ἐὰν γὰρ μὴ τὴν παρ’ ἡμῶν σπουδὴν ὑμεῖς εἰσενέγκητε , περιττὰ τὰ παρ’ ἡμῶν ἀπαντα . Τί δήποτε ; Ὅτι οὐχ ὡςπερ αἱ λοιπαὶ τέχναι , οὕτω καὶ ἡ διδασκαλικὴ ἐστὶ δύναμις . Ὁ μὲν γὰρ ἀργυροκόπος οἷον ἐν χαλκυσῇ τὸ σκεῦος καὶ ἀπόβλαστον , τοιούτων ἐλθόν τῃ ἐπιούσῃ πάλιν εὕρησει · καὶ ὁ χαλκοτύπος , καὶ ὁ λιθοξόος , καὶ τῶν δημιουργῶν ἕκαστος οἷον ἂν ἀρχὴ τὸ οἰκεῖον ἔργον , τοιούτον ἀπολήφεται πάλιν · ἀπὶ δὲ ἡμῶν οὐχ οὕτως , ἀλλὰ τοὐναντίον ἅπαν · οὐ γὰρ ἀψυχὰ σκεύη , ἀλλὰ ψυχὰς · χαλκεύομεν λογικάς . Διὰ τοῦτο οὐ τοιούτους ὑμᾶς εὕρισκομεν οὕσους καταλιπόντες , ἀλλ’ ἐπειδὰν λαβόντες · μετὰ πολλοῦ χαμάτων διαπλάσωμεν , διορθώσωμεν , θερμοτέρους ἐργασώμεθα , ἐξελθόντας ὑμᾶς ἢ τῶν πραγμάτων περιστάσει πανταχόθεν περιστοιχιζομένη διαστρέψει πάλιν , καὶ πλείονα παρέχει τὴν δυσκολίανν ἡμῖν . Διὰ τοῦτο δέομαι καὶ ἀντιβολῶν χεῖρα ὁρᾶσαι , καὶ ὅσγν’ ἐνταῦθα ποιούμεν τὴν σπουδὴν πρὸς τὴν διόρθωσιν τὴν ὑμετέραν , τοσαύτην ἀπελθόντες ἐνεύθεσ ἐπιδεικνυσθε περὶ τὴν σωτηρίαν τὴν ὑμετέραν φροντίδα . Εἴθε μέν γὰρ δυνατὸν ἦν ὑπὲρ ὑμῶν ἐμὲ κατορθῶσαι , καὶ τὰ ἐπαθλα ὑμᾶς λαμβάνειν [ 140 ] τῶν κατορθωμάτων , καὶ οὐκ ἂν τοσούτων ἠγώλησα . Ἄλλὰ τί πάθω ; τοῦτο ἀμήγανον · ἕκαστῳ γὰρ κατὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀποδώσει . Ὦσπερ οὖν μήτηρ ὁρῶσα τὸ παιδίον πυρεττόν , παρεστῶσα ἀγρυπνεῖ καὶ καιομένη , θρηνοῦσα πολλάκις εἶπε πρὸς τὸ νοσοῦν παιδίον , Εἴθε μοι δυνατὴν ἦν , τέκνον , τὸν πυρετὸν ἀναλαβοῦσα τὸν σὸν , καὶ ἀπ’ ἐμαυτῆν ἐλκύσαι τὴν φλόγα · οὕτω δὲ καὶ ἐγὼ λέγω νῦν · Εἴθε δυνατὴν ἦν ἐμὲ πονήσασα ὑπὲρ ὑμῶν κατορθῶσαι πάντων · ἀλλ’ οὐκ ἐστὶ τοῦτο , οὐκ ἐστίν , ἀλλὰ τῶν αὐτῶν πρ-αττομένων ἕκαστον ἀνάγκη δοῦναι τὰς εὐθύνας , καὶ οὐκ ἂν ἴδοι τις ἑτέρων ὑπὲρ ἑτέρου χολαζόμενον . Διὰ τοῦτο δυνάμω καὶ θρηνῶ , ὅτι κατὰ τὴν ἡμέραν ὑμῖν ἐκείνην ἐγχαλουμένοις οὐ δυνησόμεν παραστῆναι · μάλιστα μέν γὰρ οὐδὲ παρῆλθα μοι πρὸς τὸν Θεὸν ἐστι τοσαύτη . Εἰ δὲ καὶ παρῆλθσαν εἶχον , οὐκ εἰμὶ Μωσῆς ἀγιώτερος , οὐδὲ Σαμουὴλ δικαιότερος , οὐς ἐπὶ τοσού -
Lemmas: ε . οὗτος οὖν ἐννοέω διανίστημι ἑαυτοῦ · ἐάν γάρ μή ὁ παρά ἐγώ σπουδή σύ εἰσφέρω , περισσός ὁ παρά ἐγώ ἅπας . τις δήποτε ; ὅτι2 οὐ ὡς ὁ λοιπός τέχνη , οὗτος καί ὁ διδασκαλικός εἰμί δύναμις . ὁ μέν γάρ ἀργυροκόπος οἷος ἐν χαλκυσῇ ὁ σκεῦος καί ἀποβλαστάνω , τοιοῦτος ἔρχομαι πῃ ἔπειμι πάλιν εὑρίσκω · καί ὁ χαλκοτύπος , καί ὁ λιθοξόος , καί ὁ δημιουργός ἕκαστος οἷος εἄν ἀρχή ὁ οἰκέω ἔργον , τοιοῦτος ἀπολαμβάνω πάλιν · ἀπύ δέ ἐγώ οὐ οὕτως , ἀλλά ἐναντίος ἅπας · οὖον γάρ άψυχος σκεῦος , ἀλλά ψυχή · χαλκεύω λογικός . Ζεύς οὗτος οὖον τοιοῦτος σύ εὑρίσκω οὖσος καταλείπω , ἀλλά ἐπειδάν λαμβάνω · μετά πολύς χάμα διαπλάσσω , διορθόω , θερμός ἐργάζομαι , ἐξέρχομαι σύ ἢ ὁ πρᾶγμα περίστασις πανταχόθεν περιστοιχίζω διαστρέφω πάλιν , καί πλείων παρέχω ὁ δυσκολία ἐγώ . Ζεύς οὗτος δήω καί ἀντιβολέω χείρ ὁράω , καί ὅσγν’ ἐνταῦθα ποιέω ὁ σπουδή πρός ὁ διόρθωσις ὁ ὑμέτερος , τοσοῦτος ἀπέρχομαι νεύω ἐπιδείκνυμι περί ὁ σωτηρία ὁ ὑμέτερος φροντίς . εἴθε μέν γάρ δυνατός εἰμί ὑπέρ σύ ἐγώ κατορθόω , καί ὁ ἔπαθλον σύ λαμβάνω [ 140 ] ὁ κατόρθωμα , καί οὐ εἄν τοσοῦτος ἠγώλησα . ἀλλά τίς πάσχω ; οὗτος ἀμήγανον · ἕκαστος γάρ κατά ὁ ἔργον αὐτός πωλέω . ὥσπερ οὖν μήτηρ ὁράω ὁ παιδίον πυρέσσω , παρίστημι ἀγρυπνέω καί καίω , θρηνέω πολλάκις εἶπον πρός ὁ νοσέω παιδίον , εἴθε ἐγώ δυνατός εἰμί , τέκνον , ὁ πυρετός ἀναλαμβάνω ὁ σός , καί ἀπό ἐμαυτοῦ ἕλκω ὁ φλόξ · οὗτος δέ καί ἐγώ λέγω νῦν · εἴθε δυνατός εἰμί ἐγώ πονέω ὑπέρ σύ κατορθόω πᾶς · ἀλλά οὐ εἰμί οὗτος , οὐ εἰμί , ἀλλά ὁ αὐτός πράσσω ἕκαστος ἀνάγκη δίδωμι ὁ εὐθύνω , καί οὐ εἄν ὁράω τις ἕτερος ὑπέρ ἕτερος χολαζομαι . Ζεύς οὗτος δυναμόω καί θρηνέω , ὅτι κατά ὁ ἡμέρα σύ ἐκεῖνος ἐγχαλάω οὖον δύναμαι παρίστημι · μάλιστα μέν γάρ οὐδέ παρέρχομαι ἐγώ πρός ὁ θεός εἰμί τοσοῦτος . εἰμί δέ καί παρέρχομαι ἔχω , οὐ εἰμί Μωσῆς ἅγιος , οὐδέ Σαμουήλ Δίκαιος , οὖς ἐπί τοσούς -