joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0204.1
3 Οὐχ οὕτως σὺ σαυτὸν ἐκδιδῃς , ὡς ἐκεῖνός σε ἐκδιδιαι · παρέσκεύασται , ἄν αὐτῷ παραχωρήσῃς μόνον , μὴ καταλεῦξῃ τοῦ λελυπηκότος , ἀλλ’ αὐτὸν ἀφῆς κύν γενέσθαι τῆς ψυχου · κἂν γὰρ ἡμῖς ἀφώμεν τοὺς κτηδού , κἂν καταλλαγώμεν , κἂν ὑπὲρ αὐτῶν δεηθῶ ὁ Θεὸς οὐκ ἀφήσιν , ἐὰν μὴ μεταβάλλωνται καὶ οὐ , καὶ βελτίους γένωνται · οὐκ ἀφίησι δὲ πρὸς τὸν ἔχθρον ἐκείνων βλέπων . Σὲ μὲν γὰρ ἐπαίνει καὶ ἀπομεται τῆς φιλοσοφίας , ἐκεῖνον δὲ ἐπεξέρχεται , ἵνα τῇ σῇ φιλοσοφίᾳ χειρῶν γέννηται . Ὦστε περὶ τούν πολλῶν λόγος . Πολλοὶ γὰρ πολλάκις ἐγκαλοῦμενοι ῥ’ ἡμῶν , ἐπειδὴ παρακαλοῦμενοι καταλλαγῆναι τοῖς ἰροῖς σὺν ἐπειθοῦντο , ταύτην δόξουν τὴν ἀπολογίαν ἑκαλέσθαι παραπέτασμα τῆς ἐαυτῶν οὖσαν πονηρίας · βούλομαι καταλλαγῆναι , φησίν , ἵνα μὴ χειρώνα αὐἐργάζομαι , ἵνα μὴ τραχύτηρα , ἵνα μὴ μείζω · μου δὲ καταφρονήσῃ μετὰ ταῦτα . Καὶ πρὸς τούτους κάλει λέγουσιν , ὅτι Πολλοὶ τῶν ἀνθρώπων ἐξ ἀσθενείας νομίζουσι πρότερον ἐπὶ τὰς καταλλαγὰς ἐρχεσθαι ἢ τὸν ἔχθρον παρακαλεῖν . Ταῦτα πάντα μάταια · ὁ ρ ἀκούητος ὀφθαλμὸς εἶδε τὴν β’ γνώμην τὴν σήν · ἵνα οὐδὲνα χρὴ ποιεῖσθαι τῶν συνδυλλόν λέγων , ὅταν ν κριτὴν πεῖσῃς καὶ τὸν μέλλοντά σοι διχάζειν . Εἰ δὲ ῥ’ μὴ γενέσθαι σοι χειρώνα διὰ τῆς σοῦ ἐπιεικείας τὸν θρὺν φροντίζεις , ἐκεῖνο μάνθανε , ὅτι οὐχ οὕτω γίνεα χειρῶν , ἀλλ’ ἂν μὴ καταλλαγῆς μᾶλλον · κἂν γὰρ ἐκείνων μαιρώτερος ἦ , κἂν μὴ λέγῃ , κἂν μὴ κρύπτῃ , ἢ σιγῶν πάντως ἀποδέξεται σου τὴν φιλοσοφίαν , αὐσθήσεται σου τὴν πραότητα κατὰ τὸ συνειδὸς τὸ ἑαυο · ἐὰν δὲ ἐπὶ τῆς αὐτῆς μένῃ πονηρίας κολακευόμες καὶ θεραπευόμενος , ἕξει τιμωρὸν μέγιστον τὸν Θεόν . αὶ ἵνα μάθητε , ὅτι , κἂν ἡμεῖς παρακαλέσωμεν ὑπὲρ ὐν ἔχθρων καὶ ὑπὲρ τῶν ἁδικησάντων , ὁ Θεὸς οὐκ ἀφσιν , ἂν μέλλωσι γίνεσθαι χειρῶν · διὰ τῆς ἡμετέρας ἐκστασίας , ἱστορίαν ὑμῖν ἐρω παλαιάν . Κατελάλησέ ἰτε τοῦ Μωϋσέως ἡ Μαρία · τί οὖν ὁ Θεός ; Λέτραν ἀφήνεν αὐ-τῇ , καὶ ἀκάθαρτον αὐτὴν ἐποίησε , καίτοι τὰ ἄλλα οὖσαν ἐπαινετὴ καὶ σώφρων · εἶτα τοῦ Μωϋῳ · αὐτοῦ τοῦ ὑβρισμένου παρακαλοῦντος ἀφεῖναι τὴν ἁγὴν , οὐκ ἠθέλησε ὁ Θεός · ἀλλὰ τί φησιν ; Εἰ ἐμετύωρ ῥάτισον ὁ πατὴρ αὐτῆς εἰς τὸ πρόσωπον , οὐκ ἂν τετράχη ; Μανθάνω , φησίν , ἐξω τῆς παρεμβολῆς σὰς ἡμέρας . Ὁ δὲ λέγει τοιούτων ἐστιν · Εἰ πατέρα , ἡσίν , εἶχε καὶ ἐξ ὀφῶν αὐτὴν ἐποίησεν , οὐκ ἂν ἠνέγκε μὲν τιμῆσιν ; Σὲ μὲν ἀποδέχομαι τῆς φιλαδελφίας ἢ τῆς πραότητος καὶ τῆς ἐπιεικείας · ἐγὼ δὲ οὐδὰ πότε ῥτὴν ἀφεῖναι δεῖ τῆς κολάσεως . Σὺ μὲν πᾶσαν φιλοροῦνησιν ἐπιβάλλεις περὶ τῶν ἀδελφῶν , καὶ μὴ κολάσεως σδυμίας μείζονος ἀφῆς τὰ πλημμελήματα , ἀλλὰ φιλοοργὴς καὶ γνώμῃ χρηστοῦ . Ἐκεῖνο μὲν γὰρ τοῦ σαφῶς θι , ὅτι ὅσω ἂν θεραπεύοντα περιβῇ σε , τοσούτω μᾶλλα ἐπιπλάσεται καθ’ ἑαυτοῦ τὴν κόλασιν ἐκεῖνος . Τί ἡγεις , εἴπέ μοι ; Φαυλότερος γίνεται θεραπευόμενος ; οὔτω ἐκεῖνον μὲν κατηγορία , σὺν δὲ ἐγὼ μόνον · σὺν μὲν κλύουσι , ὅτι καὶ ὁρῶν τοιούτων γιγνόμενον , διὰ τὸ τῷ δοκοῦν οὐκ ἀπέστης ὁ θεραπεύων αὐτόν · ἐκεῖνον δὲ γλῶγμα , ὅτι οὐδὲ ἀπὸ τῆς σῆς ἐπιεικείας βελτίων γέ
Lemmas: 3 οὐχ οὕτως σύ σαυτοῦ ἐκδίδωμι , ὡς ἐκεῖνος σύ ἐκδίδωμι · παρασκευάζω , ἄν αὐτός παραχωρέω μόνος , μή καταλέγω ὁ λυπέω , ἀλλά αὐτός ἀφῆς κύων γίγνομαι ὁ ψύχω · κἀν γάρ ἡμεῖς ἀφίημι ὁ κτηδού , κἀν καταλλάσσω , κἀν ὑπέρ αὐτός δήω ὁ θεός οὐ ἀφίημι , ἐάν μή μεταβάλλω καί οὖον , καί ἀγαθός γίγνομαι · οὐ ἀφίημι δέ πρός ὁ ἐχθρός ἐκεῖνος βλέπω . σός μέν γάρ ἐπαινέω καί ἀπομεται ὁ φιλοσοφία , ἐκεῖνος δέ ἐπεξέρχομαι , ἵνα ὁ σός φιλοσοφία χείρ γεννητής . ὥστε περί ὅς πολύς λόγος . πολλός γάρ πολλάκις εγκαλούμενος ἄρα ἐγώ , ἐπεί παρακαλέω καταλλάσσω ὁ ἱερός σύν πείθω , οὗτος δοξόω ὁ ἀπολογία κάλημι παραπέτασμα ὁ ἑαυτοῦ εἰμί πονηρία · βούλομαι καταλλάσσω , φημί , ἵνα μή χείρων αυεργαζομης , ἵνα μή τραχύτηρα , ἵνα μή μείζων · ἐγώ δέ καταφρονέω μετά οὗτος . καί πρός οὗτος καλέω λέγω , ὅτι πολλός ὁ ἄνθρωπος ἐκ ἀσθένεια νομίζω πρότερος ἐπί ὁ καταλλαγή ἔρχομαι ἢ ὁ ἐχθρός παρακαλέω . οὗτος πᾶς μάταιος · ὁ ρ ἀκούης ὀφθαλμός ὁράω ὁ βε γνώμη ὁ σός · ἵνα οὐδείς χρή ποιέω ὁ συνδυλλόν λέγω , ὅταν Ν κριτής πείθω καί ὁ μέλλω σύ διχάζω . εἰμί δέ ἄρα μή γίγνομαι σύ χείρων διά ὁ σύ ἐπιείκεια ὁ θρῦς φροντίζω , ἐκεῖνος μανθάνω , ὅτι οὐ οὗτος γίνος χείρ , ἀλλά εἄν μή καταλλαγή μᾶλλον · κἀν γάρ ἐκεῖνος μάιρος εἰμί , κἀν μή λέγω , κἀν μή κρύπτω , ἢ σιγάω πάντως ἀποδείκνυμι σύ ὁ φιλοσοφία , αὐσθήσεται σύ ὁ πραότης κατά ὁ σύνοιδα ὁ ἑαυο · ἐάν δέ ἐπί ὁ αὐτός μένω πονηρία κολακεύω καί θεραπεύω , ἔχω τιμωρός μέγας ὁ Θεός . ὅς ἵνα μανθάνω , ὅτι , κἀν ἐγώ παρακαλέω ὑπέρ ἀνά Ἔχθρων καί ὑπέρ ὁ ἀδικέω , ὁ θεός οὐ ἀφίημι , εἄν μέλλω γίγνομαι χείρ · διά ὁ ἡμέτερος ἐξίστημι , ἱστορία σύ εἴρω παλαιός . Κατελάλησέ ἔρχομαι ὁ Μωϋσῆς ὁ Μαρία · τίς οὖν ὁ Θεός ; Λέτραν αφήνω αὐτός , καί ἀκάθαρτος αὐτός ποιέω , καίτοι ὁ ἄλλος εἰμί ἐπαινετός καί σώφρων · εἶτα ὁ Μωϋῳ · αὐτός ὁ ὑβρίζω παρακαλέω ἀφίημι ὁ Ἀγήν , οὐ ἐθέλω ὁ Θεός · ἀλλά τίς φημί ; εἰμί ἐμετύωρ ρατισος ὁ πατήρ αὐτός εἰς ὁ πρόσωπον , οὐ εἄν τρέχω ; μανθάνω , φημί , ἐξω ὁ παρεμβολή σός ἡμέρα . ὁ δέ λέγω τοιοῦτος εἰμί · εἰμί πατήρ , ἀπτήν , ἔχω καί ἐκ ὀφῶν αὐτός ποιέω , οὐ εἄν φέρω μέν τιμή ; σός μέν ἀποδέχομαι ὁ φιλαδελφία ἢ ὁ πραότης καί ὁ ἐπιείκεια · ἐγώ δέ οὐδή πότε ῥτὴν ἀφίημι δεῖ ὁ κόλασις . σύ μέν πᾶς φιλοροῦνησιν ἐπιβάλλω περί ὁ ἀδελφός , καί μή κόλασις σδυεις μείζων ἀφῆς ὁ πλημμέλημα , ἀλλά φιλοοργη καί γνώμη χρηστός . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ σαφῶς θι , ὅτι ὅσος εἄν θεραπεύω περιβαίνω σύ , τοσοῦτος Μάλλα ἐπιπλάσσω κατά ἑαυτοῦ ὁ κόλασις ἐκεῖνος . τις ἐγώ , εἶπον ἐγώ ; φαῦλος γίγνομαι θεραπεύω ; οὐτάω ἐκεῖνος μέν κατηγορία , σύν δέ ἐγώ μόνος · σύν μέν κλύω , ὅτι καί ὁράω τοιοῦτος γίγνομαι , διά ὁ ὁ δοκέω οὐ ἀφίστημι ὁ θεραπεύω αὐτός · ἐκεῖνος δέ γλῶγμα , ὅτι οὐδέ ἀπό ὁ σός ἐπιείκεια ἀγαθός γε