joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0180.2
καὶ ἀνδρῶν λέγωμεν , καὶ πρὸς ἀλλήλους φιλοσώφωμεν , καὶ τῷ Θεῷ χάριν ἐχωμεν διηνεκῶς καὶ ὑπὲρ τῶν παρόντων καὶ ὑπὲρ τῶν παρελθόντων , καὶ παρακαλῶμεν αὐτὸν κοινῇ μετὰ ἐκτενείας πάσης , ὥστε καὶ τοὺς τὸ ἱερὸν τοῦ Θεοῦ οἰκοῦντας , καὶ τοὺς εἰς τὴν ἀλλοτριαν μετοικήσεσθαι μέλλοντας , τοὺς μὲν ἀφεῖναι , τοὺς δὲ ἐπανελθεῖν . Μέλη ἡμῶν εἰσι κλειςθαι , μεθ᾽ ἡμῶν ἐκλυδωνίσθησαν , μεθ᾽ ἡμῶν τὸν χειμῶνα ὑπέστησαν · παρακαλῶμεν τοίνυν τὴν φιλόθρωπον Θεὸν μεθ᾽ ἡμῶν αὐτοὺς ἀπολαῦσαι τῆς γαλήνης . Μὴ λεγέτω τις · Τί δέ μοι μέλει λοιπόν ; ἀππλάγην τοῦ κινδύνου , ἀπολλύσθω ὁ δεῖνα , διαφθείρεσθω ἕτερος . Μὴ παροξύνωμεν τὴν Θεοῦ διὰ τῆς ὑπεροφίας ταύτης , ἀλλ᾽ ὡς αὐτοὶ ὄντες ἐν τοῖς δεινοῖς , οὕτως παρανομεθα , οὕτως τὸν Θεὸν μετὰ ἐκτενείας παρακαλῶμεν , ἐκεῖνο τὸ Παύλου πληροῦντες ῥητόν · Τοῖς δεσμοῖς ὡς συνδεδεμένοι , τοῖς κακουχουμένοις ὡς καὶ αὐτοὶ ὄντες ἐν σώματι , καὶ κλαίουτες μετὰ κλαίουτων , τοῖς ταπεινοῖς συναπαγμένοι . Τοῦτο καὶ ἡμᾶς αὐτοὺς ὠφελεῖ καὶ τὸ μέγιστον · οὐδὲν γὰρ οὕτως τὸν Θεὸν εὐφραίνειν εἰωθεν , ὡς τὸ μετὰ πολλῆς προθυμίας ἀλγεῖν ὑπὲρ τῶν μελῶν τῶν ἡμετέρων . Παρακαλῶμεν τοίνυν αὐτὸν κοινῇ καὶ ὑπὲρ τῶν παρόντων καὶ ὑπὲρ τῶν μελλόντων , ὥστε καθεῖναι ἡμᾶς ἐαρπτάσαι τῆς καλοσύνης . Τὰ μὲν γὰρ παρόντα οἷα ἦν , φορπῆτά τε ἐστι καὶ τέλος ἔχει · τὰ δὲ ἐκεῖ βασανιστήρια ἀθάνατά τε καὶ ἄρυκτα . Μετὰ δὲ τῆς παρακλήσεως καὶ αὐτοὶ σπουδάσωμεν , μηκέτι τοιούτοις περιπίπτειν ἁμαρτήμασιν , εἰδότες ὅτι λοιπὸν οὐδὲ συγγνώμης ἀπολαῦσαι δυνήσόμεθα . Κοινῇ τοίνυν τῷ Θεῷ προσπίπτωμεν ἄπαντες , καὶ ἐνταῦθα δντες , καὶ κατὰ τοὺς οἴκους γινόμενοι , λέγωμεν · Δίκαιος εἶ , Κύριε , ἐπὶ πᾶσιν οἷς ἐποίησας ἡμῖν , ὅτι ἐν ἀληθείῃ κρίσει ἐπήγαγες , ὅσα ἐπήγαγες . Εἰ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν [ 180 ] ἀνέστησαν ἡμῖν , ποιήσων ἡμῖν ἐνεκεν τοῦ ὀνόματός σου , καὶ μὴ συγχωρήσῃς μηκέτι τοιούτων δεινῶν πείραν λαβεῖν . Μὴδὲ εἰσεκτρέχῃς ἡμῶν εἰς πειρασμὸν , ἀλλὰ λύσαι ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ πονηροῦ , ὅτι σοῦ ἐστιν ἡ βασιλεία καὶ ἡ δύναμις , καὶ ἡ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: καί ἀνήρ λέγω , καί πρός ἀλλήλων φιλοσώφωμεν , καί ὁ Θεός χάρις ἔχω διηνεκής καί ὑπέρ ὁ πάρειμι καί ὑπέρ ὁ παρέρχομαι , καί παρακαλέω αὐτός κοινός μετά ἐκτένεια πᾶς , ὥστε καί ὁ ὁ ἱερόν ὁ Θεός οἰκέω , καί ὁ εἰς ὁ ἀλλότριος μετοικέω μέλλω , ὁ μέν ἀφίημι , ὁ δέ ἐπανέρχομαι . Μέλης ἐγώ εἰμί κλειςθαι , μετά ἐγώ κλυδωνίζω , μετά ἐγώ ὁ χειμών ὑφίστημι · παρακαλέω τοίνυν ὁ φιλόθρωπον θεός μετά ἐγώ αὐτός ἀπολαύω ὁ γαλήνη . μή λέγω τις · τις δέ ἐγώ μέλος λοιπός ; ἀποπλήσσω ὁ κίνδυνος , ἀπόλλυμι ὁ Δεῖνα , διαφθείρω ἕτερος . μή παροξύνω ὁ Θεός διά ὁ ὑπεροφίας οὗτος , ἀλλά ὡς αὐτός εἰμί ἐν ὁ δεινός , οὕτως παράνω , οὕτως ὁ θεός μετά ἐκτένεια παρακαλέω , ἐκεῖνος ὁ Παῦλος πληρόω ῥητός · ὁ δεσμός ὡς συνδέω , ὁ κακουχέω ὡς καί αὐτός εἰμί ἐν σῶμα , καί κλαιουαιρεω μετά κλαιουταω , ὁ ταπεινός συναπάγω . οὗτος καί ἐγώ αὐτός ὠφελέω καί ὁ μέγας · οὐδείς γάρ οὕτως ὁ θεός εὐφραίνω εἴωθα , ὡς ὁ μετά πολύς προθυμία ἀλγέω ὑπέρ ὁ μέλος ὁ ἡμέτερος . παρακαλέω τοίνυν αὐτός κοινός καί ὑπέρ ὁ πάρειμι καί ὑπέρ ὁ μέλλω , ὥστε καθίημι ἐγώ ἐαρπτάσαι ὁ καλοσύνη . ὁ μέν γάρ πάρειμι οἷος εἰμί , φορπῆτά τε εἰμί καί τέλος ἔχω · ὁ δέ ἐκεῖ βασανιστήριον ἀθάνατος τε καί ἄρυκτα . μετά δέ ὁ παράκλησις καί αὐτός σπουδάζω , μηκέτι τοιοῦτος περιπίπτω ἁμάρτημα , οἶδα ὅτι λοιπός οὐδέ συγγνώμη ἀπολαύω δύναμαι . Κοινή τοίνυν ὁ Θεός προσπίπτω ἀπάντομαι , καί ἐνταῦθα δντες , καί κατά ὁ οἶκος γίγνομαι , λέγω · Δίκαιος εἰμί , κύριος , ἐπί πᾶς ὅς ποιέω ἐγώ , ὅτι ἐν ἀλήθεια κρίσις ἐπάγω , ὅσος ἐπάγω . εἰμί ὁ ἁμαρτία ἐγώ [ 180 ] ἀνίστημι ἐγώ , ποιέω ἐγώ ἕνεκα ὁ ὄνομα σύ , καί μή συγχωρέω μηκέτι τοιοῦτος δεινός πείρω λαμβάνω . μηδέ εἰσεκτρέχῃς ἐγώ εἰς πειρασμός , ἀλλά λύω ἐγώ ἀπό ὁ πονηρός , ὅτι σύ εἰμί ὁ βασίλειος καί ὁ δύναμις , καί ὁ δόξα εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .