joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0084.1
ἰδεῖν τὸ δύνασθαι ὑμᾶς ὑπενεγκεῖν . Αὐτὸς γὰρ εἶπεν · Οὐ μὴ σε ἀνῶ , οὐδ’ οὐ μὴ σε ἀγκαλάψω . Κιγὴρ δι’ ἔργων ἐβούλετο χολάζει καὶ διὰ τῆς πείρας αὐτῆς , οὐκ ἀν τοσοῦτον ἡμερῶν παραδεῖξαι ἡμῖν φόβου · ὅταν γὰρ μὴ βούληται χολάζειν , φοβεῖ · ἐπαὶ εἰ μέλλει [ 75 ] καλῶς , περιττὸς ὁ φόβος , περιττὴ ἡ ἀπειλή · νῦν δὲ μιρίαις χαλπωτέραν θαντῶν ὑπέστημεν ζωὴν , ἐν τοσαῖσις ἡμέραις δεδουκότες καὶ τρεμόντες , καὶ τὰς σκιάς αὐτῶς ὑποκείμενοι , καὶ τὴν τοῦ Καὶν τίνοντας δίκην , καὶ ἐν μέσῳ τῶν ὄντων ἀναπνέοντες ἀπὸ τῆς διηνεκοῦς ἀνωρίας · ὥστε εἰ καὶ παρωργίσαιμεν τὸν Θεόν , ἐξεῖωσάμεν νῦν τοσαύτην ὑπομείναντες τὴν τιμωρίαν . Καὶ γὰρ εἰ καὶ μὴ τῶν ἁμαρτημάτων ἀξίαν ἐδωκάμεν ἀ δίκην , ἀλλ’ ἐπροσεν τῷ τῷ Θεοῦ φιλανθρωπίᾳ . Γ . Οὐκ ἐντεῦθεν δὲ , ἀλλὰ καὶ ἐτέρωθεν πολλαχθὲν ἡμῖν χρή · οὐδὲ γὰρ ὀλίγα ἡμῖν ἐνέχυρα τῶν χρηστῶν ὑπὸν ἔδωκεν ὁ Θεὸς ἤδη . Καὶ πρῶτον μὲν ἀπέντων οἱ τῶν πονηρῶν κομίζοντες ἄγγελοι , ἐξεῖλόντες ἐντεῦθεν καὶ πρὸς τινὰς ἐπιπτεροὶ καὶ πάλαι καταληφθεῖσαι προσδοκήσαντες τὸ στρατόπεδον , κατὰ μέσην ἐπὶ διατριβούσι τὴν ὥραν τοιαῦτα αὐτοῖς χαλίσματα καὶ ἐμπόδια ἔθεντο , καὶ τοὺς τῶν ἀφέντες ὀχήματα ἐλαύνουν νῦν , ἦδεν ἀνάγκη τὰς βραδυτέρας αὐτοῖς γενέσθαι τὴν ἐκεῖσε ἀφιξιν . Ἐπεὶ γὰρ τὸν ἱερέα τὸν ἡμέτερον καὶ κοινὸν πατέρα ἀντιπεῖν θεὸς ἐντεῦθεν , καὶ ἐπεισεν ἀπελθεῖν , καὶ τῆς προοδίας συνεφράζεσθαι ταύτης , κατέσχε λοιπὸν ἐκεῖνους κατὰ μέσην τὴν ὁδόν , ἵνα μὴ φθάσαντες τὸ πῦρ ἀνέψωσι , καὶ τῷ διδασκάλῳ λοιπὸν ἀνόντων ποιήσωσι τὴν διόρθωσιν . τὰς βασιλικὰς ἐμπρησάσας ἀκούς . Ὅτι γὰρ οὐκ ἄνευ Θεοῦ τὸ καύλημα γέγονε , δῆλον ἐκεῖθεν · Ἄνθρωποι τὸν ἔπαντα χρόνον τοιαύτας συναφέντες ἀπορίας , καὶ τοῦτο ἢ ἔργον ἔγοντες Ἰππουσ ἐλαύνειν δίκαιως , νῦν ὑπ’ αὐτῆς τῆς ἱππασίας συντεθῆντες ὡρῶντο , καὶ γέγονεν ἀπ’ ἐναντίας τοῖς τοῦ Ἰουδτράφειν τὰ συμβάντα νῦν . Ἐκεῖνοι μὲν γὰρ μὴ βουλομένοι ἀπελθεῖν ἤπειγε · τοῦτο δὲ βουλομένοις ἀπελθεῖν ἐκώλουν . Ὡ κακῶν καὶ παράδοξον πράγματος ! Ἐκεῖνος οὐκ ἐβούλετο κηρύξαι καταστροφὴν , καὶ ἀκοντα αὐτὸν ἀπέστειλεν · οὗτοι μὲτὰ πολλοῦ τοῦ τάχους σπεύδουσιν ἀπαγγεῖλαι καταστροφὴν , καὶ ἀκοντας αὐτοὺς πάλιν ἐκόλουν . Τί δὴ ποτε ; Ὅτι ἐνταῦθα μὲν τὸ τάχος βλάβος , καὶ διὰ τὸ τάχος κέρδος ἔφερε · διὰ τοῦτο κάκεινον ἤπειρε διὰ τὸ κῆτος , καὶ διὰ τῶν Ἰππουσ τούτους συνεπόδιον . Ὅρα Θεοῦ σοφίαν · διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν , ὧν Ἰππουσ ἠλπίσεν ἀνύειν τὸ προκείμενον , διὰ τούτων ἐνεκόλουν ἐκάστος . Ἐκεῖνο διὰ τοῦ πλοίου προσἐκορῆ πτήσεσθαι , καὶ τὸ πλοῖον αὐτῷ δεσμὸς ἐγένετο · οἱ μὲν Ἰππουσ οὕτω προσεδόκουν ταχύτερον φθεῖσθαι τῇ βασιλέα , καὶ οἱ ἵπποι γεγονότων καύλημα · μᾶλλον δὲ οὐχ οἱ ἵπποι , ὡςπερ οὐδ’ ἐκεῖνο τὸ πλοῖον , ἀλλ’ ἡ φρόνησι τοῦ Θεοῦ πανταχῇ πάντα μετὰ τῆς οἰκείας οἰκονομίας σοφίας . Καὶ σκόπει κηριμονίαν , πῶς καὶ ἐφάθη καὶ παρεκάλεσε . Παρὰ μὲν γὰρ αὐτὴν τὴν ἡμέραν , ἣ τὸ παράδοξον ἐπολιμὴ πάντα ἐκεῖνα , ἀφεῖς αὐτοὺς ἐκάλειν ὡς ἀπαγγελοῦντας τῇ βασιλεῖ τὰ συμβεβηκότα ἐκεῖνα , τὸν τάχει τῆς ἔξοδου πάντας ἐξόδιον · ἐπεὶ δὲ ἐκῆλδον , καὶ δύο καὶ τρεῖς ἀνῆλωσαν ἡμέρας , καὶ λοιτῶν ματαίων εἶναι ἐνομίζομεν τοῦ ἱερέως τοῦ ἡμετέρου τὴν ἀποδομίαν , [ 76 ] ὡς ὑστερίζειν μέλλοντος , τότε τὸν φόβον ἐξέλιπεν καὶ παρεμύθησατο , ἐκεῖνους τε , ὡςπερ ἔφη , κατὰ μέσην κατασχὼν τὴν ὁδόν , καὶ τοὺς ἐκεῖθεν ἀφικνουμένους πρὸς ἡμᾶς διὰ τῆς αὐτῆς ὁδοῦ τὰ ἐκεῖθεν πάθη πᾶσιν ἡμῖν ἀναγγεῖλαι παρασκευάσας , ἵνα μικρὸν ἀναπνεύσωμεν ὑπὲρ οὗν καὶ ἐγένετο , καὶ πολλὴ τῆς ἀγωνίας ἀπεδέμεθα μέρος . Ταῦτα ἀκούσαντες , τὸν ταῦτα ποιήσαντα προσευχησάμεν Θεὸν ὡς πατέρων πάντων φιλοστοργότερον · καὶ νῦν τὰ καθ’ ἡμᾶς διέθηκεν ἅπαντα , δοράτω τινὶ δυνάμει τοὺς πονηροὺς κατασχὼν κατασχὼν ἄγγελοι , καὶ μονοῦχὶ λέγων · Τί σπεύδετε ; τί δὲ ἐπεὶγεσθε πόλιν τοιαύτην καταποντίζειν μέλλοντες ; μὴ γὰρ εὐαγγέλια χομίζετε τῷ βασιλεῖ ; Μένετε αὐτοῦ , ἕως οὐ τὸν ὁ Θεράποντα τὸν ἐμὸν , καθάπερ ἰατρὸν ἀριστον , παρασκευάσῃ φθᾶσαι καὶ τὸν ὑμέτερον προκαταλαβεῖν δρόμον . Εἰ δὲ ἐν ἀρχῇ τοῦ τῆς παρανομίας ἔχους τοσαύτη πρόνοια γέγονε , πολλῷ μᾶλλον μετὰ τὴν ἐπιστροφήν , μετὰ τὴν μετάνοιαν , μετὰ τὸν τοσοῦτον φόβον , μετὰ τὸ δάκρυα καὶ τὰς εὐχὰς πλείους ἀπολαυσόμεθα τῆς ἀδείας . Ὁ μὲν γὰρ Ἰουδὰς ἐκτόπως συνήλυστο , ἵνα εἰς μετάνοιαν ἐκβάλῃ , ὑμεῖς δὲ ἤδη τὴν μετάνοιαν ἐπεδείξατε καὶ πολλὴν τὴν ἐπιστροφήν · διὸ καὶ παρακαλῶν δεῖ λοιπὸν , οὐχ ἄγγελος ἀπειλὴν ἐχούσης . Διὰ τοῦτο καὶ τὸν κοινὸν ἐντεῦθεν ἀνέστησε πατέρα , καὶ πολλῶν δυνεων τῶν κυλινδόντων · εἰ δὲ μὴ ἐφείδετο τῆς ὁ σωτηρίας τῆς ἡμετέρας , οὐκ ἂν ἐκεῖνον ἐπεῖσεν , ἀλλὰ καὶ βουλομένου ἐξεῖλθεν ἐκώλυσεν ἂν . Γ . Ἔχω τι καὶ τρίτον εἰπεῖν δυνάμενον ὑμᾶς πείσαι θαρρεῖν , τὴν παροῦσαν ἑορτήν , ἣν καὶ Ἀπίστοι αἰδοῦνται σχεδὸν πάντες , ἣν καὶ αὐτὸς ὁ θεοφιλὴς βασιλεὺς οὕτως ἠδίσθη καὶ ἐτίμησεν , ὡς ἅπασας τοὺς πρὸ αὐτοῦ μετ’ εὐσεβείας κρατήσαντας ὑπερβαλεῖν βασιλέας . Ἐν ταύταις γοῦν ταῖς ἡμέραις πέμψας ἐπιστολὴν εἰς τιμὴν τῆς ἑορτῆς , τοὺς τὸ δεσμωτήριον οἰκοῦντας σχεδὸν ἀφήκεν ἅπαντας · καὶ ταύτην ὁ ἱερεὺς ὁ ἡμέτερος εἰσελθὼν ἀναγνώσασθαι τὴν ἐπιστολὴν πρὸς τὸν βασιλέα , καὶ τῶν οἰκείων αὐτὸν ἀναμνήσει νόμων , καὶ ἔρει πρὸς αὐτόν , ὅτι Σὺ σαυτὸν παρακάλεσον , καὶ τὰ σαυτοῦ μέμνησο · ὁκοθεν ἔχεις τὸ παράδειγμα τῆς φιλανθρωπίας · δικαῖον οὐχ εἰλοῦ ποιήσαι φόνον , καὶ δίκιον ὑπομενεῖς ἐργάσασθαι · τοὺς ἐληλεγμένους καὶ καταδικασθέντας τὴν ἑορτὴν αἰδεσθείς ἀφῆκας , καὶ τοὺς ἀναλῦνους καὶ μηδὲν τεταλμηκότας κατακρινεῖς , εἴπε μοι , καὶ ταῦτα τῆς ἑορτῆς παρούσης ; Μηνδαμῶ , βασιλεῦ . Σὺ διὰ τῆς ἐπιστολῆς ταύτης διαλεγόμενος ταῖς πόλεσι πάσαις ἔλεγες · Ἔθελ μοι δυνατὸν ἦν καὶ τοὺς νεκροὺς ἀναστήσαι · Γ . Ταύτης δεόμεθα τῆς φιλανθρωπίας , τούτων δεόμεθα τῶν ῥημάτων νῦν . Οὐχ οὕτω τὸ κρατεῖν πολεμίων λαμπρὸς ποιεῖ τοὺς βασιλεύοντας , ὡς τὸ κρατεῖν θυμοῦ καὶ ὀργῆς · ἐκεῖ μὲν γὰρ τῶν ὁπλῶν καὶ τῶν στρατιωτῶν τὸ κατόρθωμα γίνεται , ἐνταῦθα δὲ γυμνὸν σὸν ἐστι τὸ τρόπαιον , καὶ οὐδὲν ἔχει τὸν μεριζόμενον μετὰ σοῦ τῆς φιλοσοφίας δόξαν . Ἐκράτησας πολέμου βαρβαρικοῦ , κράτησον καὶ θυμοῦ βασιλικοῦ · μαθέτωσαν οἱ Ἀπίστοι πάντες · ὅτι τοῦ Χριστοῦ φόβος πᾶσαν ἔξουσιαν δύναται χαλινῶν · [ 77 ] δόξασον σου τὴν Δεσπότην , τοὺς συνοδούλους ἀφεῖς τὰ μαρτήματα , ἵνα καὶ αὐτὸς σε δοξάσῃ μεῖζονα , ἵνα ἡμερὸν σοι κατὰ τὴν τῆς κρίσεως ἡμέραν δείξῃ τὸ δῆμα καὶ γαλήνην , ταύτης μεμνημένος σου τῆς φιλανθρωπίας . Ταῦτα καὶ πλείονα τούτων ἔρει , καὶ πάντως ἡμᾶς ἐξαιρήσεται
Lemmas: ὁράω ὁ δύναμαι σύ ὑποφέρω . αὐτός γάρ εἶπον · οὖον μή σύ ἀνίημι , οὐδέ οὖον μή σύ ἀγκαλάψω . Κιγὴρ διά ἔργον βούλομαι χολαζομαι καί διά ὁ πείρω αὐτός , οὐ εἰς τοσοῦτος ἡμέρα παραδείκνυμι ἐγώ φόβος · ὅταν γάρ μή βούλομαι χολαζω , φοβέω · πη εἰμί μέλλω [ 75 ] καλῶς , περισσός ὁ φόβος , περισσός ὁ ἀπειλή · νῦν δέ μιριος χαλπωτέραν θαντῶν ὑφίστημι ζωή , ἐν τοσαιτις ἡμέρα δίδωμι καί τρέμω , καί ὁ σκιά αὔτως ὑπόκειμαι , καί ὁ ὁ Καινίς τίνω δίκη , καί ἐν μέσος ὁ εἰμί ἀναπνέω ἀπό ὁ διηνεκής ἀνωρία · ὥστε εἰμί καί παροργίζω ὁ Θεός , ἐξεῖπον νῦν τοσοῦτος ὑπομένω ὁ τιμωρία . καί γάρ εἰμί καί μή ὁ ἁμάρτημα ἄξιος δίδωμι ὅς δίκη , ἀλλά προσφωνέω ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία . Γ . οὐ ἐντεῦθεν δέ , ἀλλά καί ἑτέρωθεν πολλαχθὲν ἐγώ χρή · οὐδέ γάρ ὀλίγος ἐγώ ἐνέχυρον ὁ χρηστός ὕπειμι δίδωμι ὁ θεός ἤδη . καί πρῶτος μέν ἄπειμι ὁ ὁ πονηρός κομίζω ἄγγελος , ἐξαιρέω ἐντεῦθεν καί πρός τις ἐπιπτερόω καί πάλαι καταλαμβάνω προσδοκάω ὁ στρατόπεδον , κατά μέσος ἐπί διατρίβω ὁ ὥρα τοιοῦτος αὐτός χαλίσματα καί ἐμπόδιος τίθημι , καί ὁ ὁ ἀφίημι ὄχημα ἐλαύνω νῦν , ἀείδω ἀνάγκη ὁ βραδύς αὐτός γίγνομαι ὁ ἐκεῖσε ἄφιξις . ἐπεί γάρ ὁ ἱερεύς ὁ ἡμέτερος καί κοινός πατήρ ἀντιπίπτω θεός ἐντεῦθεν , καί πείθω ἀπέρχομαι , καί ὁ προοδιος συμφράζω οὗτος , κατέχω λοιπός ἐκεῖνος κατά μέσος ὁ ὁδός , ἵνα μή φθάνω ὁ πῦρ ἀναψάω , καί ὁ διδάσκαλος λοιπός ἄνειμι ποιέω ὁ διόρθωσις . ὁ βασιλικός ἐμπίμπρημι Ἀκοῦς . ὅτι2 γάρ οὐ ἄνευ Θεός ὁ καυλημη γίγνομαι , δῆλος ἐκεῖθεν · Ἄνθρωπος ὁ πᾶς χρόνος τοιοῦτος συνάπτω ἀπορία , καί οὗτος ἢ ἔργον γίγνομαι Ἵππος ἐλαύνω δικαίως , νῦν ὑπό αὐτός ὁ ἱππασία συντίθημι ὁράω , καί γίγνομαι ἀπό ἐναντίος ὁ ὁ Ἰουδτράφειν ὁ συμβαίνω νῦν . ἐκεῖνος μέν γάρ μή βούλομαι ἀπέρχομαι ἐπείγω · οὗτος δέ βούλομαι ἀπέρχομαι κωλώνω . εἰμί κακός καί παράδοξος πρᾶγμα ! ἐκεῖνος οὐ βούλομαι κηρύσσω καταστροφή , καί ἄκων αὐτός ἀποστέλλω · οὗτος μής πολύς ὁ τάχος σπεύδω ἀπαγγέλλω καταστροφή , καί ἄκων αὐτός πάλιν κολούω . τις δή ποτός ; ὅτι2 ἐνταῦθα μέν ὁ τάχος βλάβη , καί διά ὁ τάχος κέρδος φέρω · διά οὗτος ἐκεῖνος ἤπειρος διά ὁ κῆτος , καί διά ὁ Ἵππος οὗτος συμποδίζω . Ὅρας Θεός σοφία · διά ὁ πρᾶγμα αὐτός , ὅς Ἵππος ἐλπίζω ἀνύω ὁ πρόκειμαι , διά οὗτος ἐνεκόλουν ἕκαστος . ἐκεῖνος διά ὁ πλοῖον προσήκω πέτομαι , καί ὁ πλοῖον αὐτός δεσμός γίγνομαι · ὁ μέν Ἵππος οὗτος προσδοκάω ταχύς φθίημι ὁ βασιλεύς , καί ὁ ἵππος γίγνομαι καυλημη · μᾶλλον δέ οὐ ὁ ἵππος , ὡς οὐδέ ἐκεῖνος ὁ πλοῖον , ἀλλά ὁ φρόνησις ὁ Θεός πανταχῇ πᾶς μετά ὁ οἰκεῖος οἰκονομία σοφία . καί σκοπέω κηριμονια , πῶς καί φαίνω καί παρακαλέω . παρά μέν γάρ αὐτός ὁ ἡμέρα , ὅς ὁ παράδοξος ἐπολιμὴ πᾶς ἐκεῖνος , ἀφίημι αὐτός καλέω ὡς ἀπαγγέλλω ὁ βασιλεύς ὁ συμβεβηκός ἐκεῖνος , ὁ τάχος ὁ έξοδο πᾶς ἐξόδιος · ἐπεί δέ ἐκῆλδον , καί δύο καί τρεῖς ἀναλίσκω ἡμέρα , καί λοιος μάταιος εἰμί νομίζω ὁ ἱερεύς ὁ ἡμέτερος ὁ αποδοεις , [ 76 ] ὡς ὑστερίζω μέλλω , τότε ὁ φόβος ἐκλείπω καί παραμυθέομαι , ἐκεῖνος τε , ὡς φημί , κατά μέσος κατέχω ὁ ὁδός , καί ὁ ἐκεῖθεν ἀφικνέομαι πρός ἐγώ διά ὁ αὐτός ὁδός ὁ ἐκεῖθεν πάθος πᾶς ἐγώ ἀναγγέλλω παρασκευάζω , ἵνα μικρός ἀναπνέω ὑπέρ ἐν καί γίγνομαι , καί πολύς ὁ ἀγωνία ἀποδέω μέρος . οὗτος ἀκούω , ὁ οὗτος ποιέω προσεύχομαι θεός ὡς πατήρ πᾶς φιλόστοργος · καί νῦν ὁ κατά ἐγώ διατίθημι ἅπας , δοράτος τις δύναμις ὁ πονηρός κατέχω κατέχω ἄγγελος , καί μονοῦχος λέγω · τις σπεύδω ; τίς δέ ἐπείγω πόλις τοιοῦτος καταποντίζω μέλλω ; μή γάρ εὐαγγέλιον κομίζω ὁ βασιλεύς ; Μένω αὐτός , ἠώς οὖον ὁ ὁ Θεράπων ὁ ἐμός , καθάπερ ἰατρός ἀγαθός , παρασκευάζω φθάνω καί ὁ ὑμέτερος προκαταλαμβάνω δρόμος . εἰμί δέ ἐν ἀρχή ὁ ὁ παρανομία χόω τοσοῦτος πρόνοια γίγνομαι , πολύς μᾶλλον μετά ὁ ἐπιστροφή , μετά ὁ μετάνοια , μετά ὁ τοσοῦτος φόβος , μετά ὁ δάκρυ καί ὁ εὐχή πλείων ἀπολαύω ὁ ἄδεια . ὁ μέν γάρ Ἰούδας ἔκτοπος συναλύω , ἵνα εἰς μετάνοια ἐκβάλλω , σύ δέ ἤδη ὁ μετάνοια ἐπιδείκνυμι καί πολύς ὁ ἐπιστροφή · διό καί παρακαλέω δεῖ λοιπός , οὐ ἄγγελος ἀπειλή ἔχω . Ζεύς οὗτος καί ὁ κοινός ἐντεῦθεν ἀνίστημι πατήρ , καί πολύς δυνεος ὁ κυλίνδω · εἰμί δέ μή φείδομαι ὁ ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος , οὐ εἄν ἐκεῖνος πείθω , ἀλλά καί βούλομαι ἐξέρχομαι κωλύω εἄν . Γ . ἔχω τίς καί τρίτος εἶπον δύναμαι σύ πείθω θαρσέω , ὁ πάρειμι ἑορτή , ὅς καί Ἄπιστος αἰδέομαι σχεδόν πᾶς , ὅς καί αὐτός ὁ θεοφιλής βασιλεύς οὕτως ἀείδω καί τιμάω , ὡς πάσσω ὁ πρό αὐτός μετά εὐσέβεια κρατέω ὑπερβάλλω βασιλεύς . ἐν οὗτος γοῦν ὁ ἡμέρα πέμπω ἐπιστολή εἰς τιμή ὁ ἑορτή , ὁ ὁ δεσμωτήριον οἰκέω σχεδόν ἀφίημι ἅπας · καί οὗτος ὁ ἱερεύς ὁ ἡμέτερος εἰσέρχομαι ἀναγιγνώσκω ὁ ἐπιστολή πρός ὁ βασιλεύς , καί ὁ οἰκέω αὐτός ἀναμιμνήσκω νόμος , καί ἔρομαι πρός αὐτός , ὅτι σύ σαυτοῦ παρακαλέω , καί ὁ σεαυτοῦ μιμνήσκω · ὁκοθεν ἔχω ὁ παράδειγμα ὁ φιλανθρωπία · Δίκαιος οὐ εἴλω ποιέω φόνος , καί δικιων ὑπομένω ἐργάζομαι · ὁ ἐλέγχω καί καταδικάζω ὁ ἑορτή αἰδέομαι ἀφίημι , καί ὁ αναλυνοος καί μηδείς τέλλω κατακρίνω , εἶπον ἐγώ , καί οὗτος ὁ ἑορτή πάρειμι ; Μηνδαμῶ , βασιλεύς . σύ διά ὁ ἐπιστολή οὗτος διαλέγω ὁ πόλις πᾶς λέγω · ἐθέλω ἐγώ δυνατός εἰμί καί ὁ νεκρός ἀνίστημι · Γ . Ταύτη δήω ὁ φιλανθρωπία , οὗτος δήω ὁ ῥῆμα νῦν . οὐχ οὗτος ὁ κρατέω πολέμιος λαμπρός ποιέω ὁ βασιλεύω , ὡς ὁ κρατέω θυμός καί ὀργή · ἐκεῖ μέν γάρ ὁ ὁπλή καί ὁ στρατιώτης ὁ κατόρθωμα γίγνομαι , ἐνταῦθα δέ γυμνός σός εἰμί ὁ τρόπαιον , καί οὐδείς ἔχω ὁ μερίζω μετά σύ ὁ φιλοσοφία δόξα . κρατέω πόλεμος βαρβαρικός , κρατέω καί θυμός βασιλικός · μανθάνω ὁ Ἄπιστος πᾶς · ὅτι ὁ Χριστός φόβος πᾶς ἐξουσία δύναμαι χαλινός · [ 77 ] δοξάζω σύ ὁ δεσπότης , ὁ συνοδουλος ἀφίημι ὁ μαρτήματα , ἵνα καί αὐτός σύ δοξάζω μείζων , ἵνα ἥμερος σύ κατά ὁ ὁ κρίσις ἡμέρα δείκνυμι ὁ δῆμα καί γαλήνη , οὗτος μιμνήσκω σύ ὁ φιλανθρωπία . οὗτος καί πλείων οὗτος ἔρομαι , καί πάντως ἐγώ ἐξαιρέω