joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0172.4
α' . Εἰς καιρὸν ὑπεψήλαμεν ἅπαντες κοινῇ τήμερον . Εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ Ἰσραὴλ , ὁ ποίῳρ θαυμασία μόνος . Καὶ γὰρ θαυμαστὰ καὶ παράδοξα γέγονεράγματα · πολὺν ὀλιγὴν καὶ δῆμον τοσοῦτον καταποντίζεσθαι μέλλοντα καὶ ὑποδύγουν γίνεσθαι [ 171 ] καὶ ἀπολλύσθαι τέλεον ἀθρόον , ἐν μιᾷ καιροῦ ῥοπῇ τῆς νυκτὸς ἀπάσης · ἀπηλλάχεν . Εὐχαριστήσωμεν τοίνυν , μὴ μόνον , ὅτι τὸν χειμῶνα ἔλυσεν , ἀλλ' ὅτι καὶ γενέσθαι αὐτὸν συνεχώρησε · μὴ μόνον ὅτι τῆς νυκτὸς ἡμᾶς ἀπηλλάξεν , ἀλλ' ὅτι καὶ πρὸς τοσαύτην ἀγωνίαν καταποεῖν ἄρχει , καὶ τὸν περὶ τῶν ἐσχάτων ἡμῖν ἐπικρεμασθῆναι χίνδυνον . Οὕτω καὶ Παῦλος ἐκέλευσεν ἐν παντὶ εὐχαριστεῖν . Ὅταν δὲ εἴπῃ , Ἐν παντὶ εὐχαριστεῖτε , τοῦτο λέγει , μὴ μόνον ἐν τῇ λύσει τῶν δεινῶν , ἀλλὰ καὶ ἐν τῷ καιρῷ τῶν δεινῶν · Τοὺς γὰρ ἀγαθοὺς τὸν Θεὸν πάντα συνεργεῖ εἰς ἀγαθόν . Εὐχαριστήσωμεν αὐτῷ διὰ τὴν λύσιν τῶν πειρασμῶν , καὶ μὴ ἐπιλαθώμεθα τούτων ποτὲ · εὐχὰς προσέχωμεν , ἱκετηρίας συνεχέσιν , εὐλαβείᾳ πολλῇ . Ὅτε παρὰ τὴν ἀρχὴν τῆς γαλετῆς τῶν δακρυῶν τούτων ἀνήφθη πυρὰ , ἔλεγον , ὅτι οὐκ ἔστι καιρός · δακρυαλείας , ἀλλὰ καιρὸς εὐχῶν · τοῦτο δὴ καὶ νῦν , ἐπεὶ ἡ σβέσθη , λέγω , ὅτι · νῦν μάλιστα καιρὸς εὐχῶν ἡ πρότερον , νῦν μάλιστα καιρὸς δακρύων καὶ καταπυέσεως καὶ ψυχῆς πεπονημένης καὶ πολλῆς σπουδῆς καὶ πολλῆς ἀσφαλείας . Τότε μὲν γὰρ αὕτη τῶν ὀλιγέων ἡ φύσις καὶ ἄκοντας ἡμᾶς συνέτελλε καὶ σωφρονεῖν παρεσκεύαζε , καὶ πρὸς πλείονα ἤγαγεν εὐλαβείαν · νυνὶ δὲ ἀραιρεθέντος τοῦ γαλνοῦ , καὶ τοῦ νέφους παρελθόντος , δέο , μὴ πρὸς ῥαθυμίαν ἀποκλίνωμεν , μὴ χαυνότερο γενάμεθ' οὐδὲν ὑπὸ τῆς ἀνέσεως , μὴ καὶ περὶ ἡμῶν εἴπτας · Ὅτε ἐπέκεινεν αὐτοῖς , τότε ἐξεζήτουν αὐτόν , καὶ ἐπέστρεφον , καὶ ὀρθρίον πρὸς τὸν Θεόν . Διὰ τοῦτο καὶ Μωϋσῆς Ἰουδαίοις παρῆνεν λέγων · Φαγόν καὶ ἐμψλησθεὶς μνησθήσῃ Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου .
Lemmas: ὅς . εἰς καιρός ὑποψάλλω ἅπας κοινός σήμερον . εὐλογητός Κύριος ὁ θεός ὁ Ἰσραήλ , ὁ ποίῳρ θαυμάσιος μόνος . καί γάρ θαυμαστός καί παράδοξος γέγονεράγματα · πολύς ὀλίγος καί δῆμος τοσοῦτος καταποντίζω μέλλω καί ὑποδύω γίγνομαι [ 171 ] καί ἀπόλλυμι τελέω ἀθρόος , ἐν εἷς καιρός ῥοπή ὁ νύξ ἀπασάω · ἀπαλλάσσω . εὐχαριστέω τοίνυν , μή μόνος , ὅτι ὁ χειμών λύω , ἀλλά ὅτι καί γίγνομαι αὐτός συγχωρέω · μή μόνος ὅτι ὁ νύξ ἐγώ ἀπαλλάσσω , ἀλλά ὅτι καί πρός τοσοῦτος ἀγωνία καταποιέω ἄρχω , καί ὁ περί ὁ ἔσχατος ἐγώ ἐπικρεμάννυμι κίνδυνος . οὕτως καί Παῦλος κελεύω ἐν πᾶς εὐχαριστέω . ὅταν δέ εἶπον , ἐν πᾶς εὐχαριστέω , οὗτος λέγω , μή μόνος ἐν ὁ λύω ὁ δεινός , ἀλλά καί ἐν ὁ καιρός ὁ δεινός · ὁ γάρ ἀγαθός ὁ θεός πᾶς συνεργέω εἰς ἀγαθός . εὐχαριστέω αὐτός διά ὁ λύσις ὁ πειρασμός , καί μή ἐπιλανθάνω οὗτος ποτέ · εὐχή προσέχω , ἱκετηρία συνεχής , εὐλάβεια πολύς . ὅτε παρά ὁ ἀρχή ὁ Γαλέτης ὁ δάκρυ οὗτος ἀνάπτω πυρά , λέγω , ὅτι οὐ εἰμί καιρός · δακρυαλεια , ἀλλά καιρός εὖχος · οὗτος δή καί νῦν , ἐπεί ὁ σβέννυμι , λέγω , ὅτι · νῦν μάλιστα καιρός εὖχος ὁ πρότερος , νῦν μάλιστα καιρός δάκρυ καί καταπίεσις καί Ψυχή πονέομαι καί πολύς σπουδή καί πολύς ἀσφάλεια . τότε μέν γάρ οὗτος ὁ ὀλίγος ὁ φύσις καί ἄκων ἐγώ συντέλλω καί σωφρονέω παρασκευάζω , καί πρός πλείων ἄγω εὐλάβεια · νυνί δέ ἀραρίσκω ὁ γαλνοῦ , καί ὁ νέφος παρέρχομαι , δήω , μή πρός ῥᾳθυμία ἀποκλίνω , μή χαυνός γίγνομαι οὐδείς ὑπό ὁ ἄνεσις , μή καί περί ἐγώ ἱπτάω · ὅτε ἐπέκεινεν αὐτός , τότε ἐκζητέω αὐτός , καί ἐπιστρέφω , καί ὀρθρία πρός ὁ Θεός . Ζεύς οὗτος καί Μωϋσῆς Ἰουδαῖος παραινέω λέγω · ἐσθίω καί ἐμψλησθεὶς μιμνήσκω κύριος ὁ Θεός σύ .