joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0172.1
ι τοῦ κόσμου παντὸς μεῖζόν ἐστι , τοῦτό σοι δίδωσι , τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν , καὶ οὐ τοῦτο μόνον , ἀλλὰ καὶ ἕτερον πρὸς τούτω . Ποῖον δὲ τοῦτο ; Ὁ ἐξάγων τίμιον ἐξ ἀφάδιου , ὡς στόμα μου ἔσται , φησί · τὶ τοῦτο γένει ; ἴσιν εἰς τιμὴς λόγον καὶ ἀσφαλείας ; Ποῖα δὲ ἡμῖν ἀπολογία καὶ συγγνώμη μετὰ τὴν τοσαύτην ὑπόγνεσιν τῆς τῶν πλησίων ἀμελείας σωτηρίας ; Σὺ δ' ἂν μὲν εἰς βάραιρον ἴδῃς καταπίπτοντα τυφλόν , χεῖρα ὁρέ γεις , καὶ νομίζεις ἀνάξιον εἶναι τὸ περιδεῖν ἀπολλύμενον · ὁρῶν δὲ καθ' ἑκάστην ἡμέραν καταχρημίζομένους πάντας τοὺς ἀδελφοὺς εἰς τὴν πονηρὰν τῶν ὀργῶν συνθέσιαν , οὐδὲ ἂ ῥῆμα προέσθαι τολμᾷς ; Ἄλλ' εἴπας ἅπαξ , καὶ οὐκ ἠκούσεν · οὐκοῦν εἴπὲ καὶ δις , καὶ τρίς , καὶ τοσαυτάκις , ἕως ἂν πείσῃς . Καθ' ἑκάστην ἡμέραν ὁ Θεὸς τὴν διλέγεται , καὶ οὐκ ἀκούομεν , καὶ οὐκ ἀφίσταται διλέγοντος · ταύτην γὰρ οὐ μέμνηται τὴν κηδεμονίαν <pg>172</pg> περὶ τὸν πλησίον . Διὰ τοῦτο μετ' ἀλλήλων ἐσμέν , καὶ πόλεις οἰκοῦμεν , καὶ ἐν ἐκκλησίαις συναγόμεθα , ἵνα τὰ ἀλλήλων βάρη βαστάζωμεν , ἵνα τὰ ἀλλήλων ἁμαρτήματα διορθώμεθα . Καὶ καθάπερ ἐργαστήριον οὐ οἰκοῦντες ἀνθρωποι διαφέρου μὲν ἐμπορεύονται , πάντα δὲ εἰς τὸ κοθὸν ἀποτίθενται · οὕτω δὴ καὶ ἡμεῖς ποιοῦμεν . Ἄπερ ἂν ἕκαστος ἀγαθὰ δύναται εἰσφέρειν τῷ πλησίον , μὴ ὀκνειτω , μηδ' ἀναδιεύθω , ἀλλὰ γινέσθω πραγματεία τις καὶ ἀντίδοσις τοιαύτῃ πνευματική , ἵνα εἰς τὸ κοινὸν ἀπαντα καταθέμενοι , καὶ πολὺν κτησάμενοι πλοῦτον , καὶ μέγαν ποιήσαντες τὸν ὑψαυρὸν , κοινῇ πάντες τύχωμεν τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν , χάριτι καὶ φιλανθρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ , δι' οὗ καὶ μεθ' οὗ τῷ Πατρὶ ἡ δόξα , ἅμα τῷ ἁγίῳ Πνεύματι , νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων . Ἀμήν .
Lemmas: ι ὁ κόσμος πᾶς μέγας εἰμί , οὗτος σύ δίδωμι , ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός , καί οὖον οὗτος μόνος , ἀλλά καί ἕτερος πρός οὗτος . Ποῖον δέ οὗτος ; ὁ ἐξάγω τίμιος ἐκ ἀφάδιου , ὡς στόμα ἐγώ εἰμί , φημί · τίς οὗτος γένος ; ἄπατρις εἰς τιμή λόγος καί ἀσφάλεια ; ποίας δέ ἐγώ ἀπολογία καί συγγνώμη μετά ὁ τοσοῦτος ὑπόγνεσιν ὁ ὁ πλησίος ἀμέλεια σωτηρία ; σύ δέ εἄν μέν εἰς βάραιρον ὁράω καταπίπτοντα τυφλός , χείρ ὀρός γεις , καί νομίζω ἀνάξιος εἰμί ὁ περιδέω ἀπόλλυμι · ὁράω δέ κατά ἕκαστος ἡμέρα καταχρημιζομενος πᾶς ὁ ἀδελφός εἰς ὁ πονηρός ὁ ὀργάω συνθεσία , οὐδέ ὅς ῥῆμα προΐημι τολμάω ; ἄλλος εἶπον ἅπαξ , καί οὐ ἀκούω · οὐκοῦν εἶπον καί δις , καί τρίς , καί τοσαυτάκις , ἠώς εἄν πείθω . κατά ἕκαστος ἡμέρα ὁ θεός ὁ διαλέγω , καί οὐ ἀκούω , καί οὐ ἀφίστημι διαλέγω · οὗτος γάρ οὖον μιμνήσκω ὁ κηδεμονία <pg>172</pg> περί ὁ πλησίος . Ζεύς οὗτος μετά ἀλλήλων εἰμί , καί πόλις οἰκέω , καί ἐν ἐκκλησία συνάγω , ἵνα ὁ ἀλλήλων βάρος βαστάζω , ἵνα ὁ ἀλλήλων ἁμάρτημα διορθόω . καί καθάπερ ἐργαστήριον οὖον οἰκέω ἄνθρωπος διαφέρω μέν ἐμπορεύομαι , πᾶς δέ εἰς ὁ κόθος ἀποτίθημι · οὗτος δή καί ἐγώ ποιέω . Ἄπερ εἄν ἕκαστος ἀγαθός δύναμαι εἰσφέρειν ὁ πλησίος , μή ὀκνέω , μηδέ ἀναδιεύθω , ἀλλά γίγνομαι πραγματεία τις καί Ἀντίδοσις τοιοῦτος πνευματικός , ἵνα εἰς ὁ κοινός ἅπας κατατίθημι , καί πολύς κτάομαι πλοῦτος , καί μέγας ποιέω ὁ ὑψαυρὸν , κοινός πᾶς τυγχάνω ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός , χάρις καί φιλανθρωπία ὁ κύριος ἐγώ Ἰησοῦς Χριστός , διά ὅς καί μετά ὅς ὁ πατήρ ὁ δόξα , ἅμα ὁ ἅγιος πνεῦμα , νῦν καί ἀεί καί εἰς ὁ αἰών ὁ αἰών . ἀμήν .