joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0196.2
δ . Ταῦτα οὖν εἰδότες , ἀδελφοί , καὶ τὰ εἰρημένα καὶ τὰ λ τοῦτον λεχθέντα συλλέγοντες , παυσώμεθα ποτε τῆς πρὸς ταύτης συνηθείας , ναὶ δέομαι καὶ ἀντιβληθῶ ἐπων ὑμῶν . Εἰ γὰρ ἐν τῇ Παλαιᾷ , ὅτε οὐ τὴν ἀκριβῆ ἰσιν τὴν ἀπητούντο οἱ ’Ιουδαῖοι , ἀλλὰ πολλὴ συγκατάτις ἦν , τοσαύτη ὀργὴ γέγονεν δι’ ὄρκον ἕνα , τοσαύτη ὡς καὶ αἰχμαλωσία · τί εἴκως ὑποστήσεσθαι νῦν τοὺς ὄντας ; μετὰ μόνων κυλίωσον τοῦτο ποιεῖν καὶ τοσαύτην πολὺν προσθήκην ; Μὴ γὰρ τοῦτο ἐστὶ τὸ ζητούμενον , ὡς εἰς συναξιν ἐλθῶμεν καὶ ἀκούσωμεν τῶν λεγομένων ; ὑπὸ μὲν οὖν καὶ κρῖμα μεῖζόν ἐστι καὶ κολάσις ἀπαργτος , ὅταν συνεχῶς ἀκούοντες μὴ ποιῶμεν τὰ λεγόνα . Τίνα γὰρ ἔχομεν ἀπολογίαν , τίνα δὲ συγγνώμην , ἄν ἐκ πρώτης ἡλικίας ἡμεῖς ἄχρις ἐσχάτης πολιᾶς ἐνἰθα συναγόμενοι καὶ τοσαύτης ἀπολούμενοι διδασκαἰας , ὁμοῦ μέναιμεν ἐκεῖνοι , καὶ μηδὲ ἐν ἐλάττωμα ὁρθώσασθαι σπουδάσωμεν ; Μὴ μοί τις λοιπὸν συνεῖται προβαλλέσθω · διὰ γὰρ τοῦτο ἀγανακτῶ καὶ ὀργιμαι , ὅτι συνηθείας περιγενησθαι οὐ δυνάμεθα , καὶ εἰ - νηθείας μὴ περιγενησόμεθα , πῶς περιεσόμεθα ἐπιθυἰας ; Ἐκεῖνην ἡ βίλα ἀπὸ τῆς φύσεως ἔχει τὴν ἀρχήν · μὲν γὰρ ἐπιθυμεῖν , φυσικόν · δὲ κακῶς ἐπιθυμεῖν , ἰς προαίρεσις λοιπὸν · τοῦ μὲν οὖν ὁρμᾶν οὐδὲ τὴν ἀργὴν ἐκ τῆς προαιρέσεως ἔλαβεν , ἀλλ’ ἐκ ῥθυμίας μόνης . Καὶ ἄν μαθῇς , ὅτι οὐκ ἐκ τῆς δυσκολίας τοῦ πράγματος , ἀλλὰ παρὰ τὴν ὁτινίαν τὴν ἡμετέραν μέγιστο τοὦτον τὸ ἁμάρτημα προῦδῃ τοῦτο , ἐννοήσωμεν πόσα λῶ τούτων δυσκολώτερα κατορθοῦσιν ἄνθρωποι , καὶ ὅσα μηδεμιᾶν ἀμοιβὴν προσδοκῶντες ἐποίησαν · ἐνῶσωμεν τίνα ὁ διάβολος ἐπέταξε , πῶς ἐπίπονα , πῶς ἄμοχθα , καὶ οὐκ ἐγένετο κώλυμα ἡ δυσκολία τοῖς ἐπιγμασι . Τί γὰρ ἂν γένοιτο δυσκολώτερον , εἴπέ μοι , λ’ ἢ ὅταν τις νέος τοὺς βουλομένους καταμαλάττειν - νὸν καὶ λυγίζειν αὐτοῦ τὰ μέλη παραδῷς ἑαυτόν , φινεικοῦν πρὸς ἀκριβείαν τροχὸν εἰκὼν τὸ σῶμα ἅπαν μπτειν καὶ στρέφεσθαι ἐπὶ τοῦ δέδαφους , καὶ διὰ τῶν θαλμῶν καὶ διὰ τῆς τῶν χειρῶν περιαιγῆς [ 197 ] καὶ ε ἀλλῆς διηνέχους εἰς τὸ θῆλυ γένος ἐκθύναι βιάζεται , λ μῆτε τὴν δυσκολίαν τῶν γινομένων , μῆτε τὴν σῦνγην τὴν ἀπὸ τούτων λογίζεται · τοὺς δὲ ἐπὶ τῆς χτῆτος πάλιν ἐπιουρῶμένους , καὶ καθάπερ πτεροῖς ἔς κολύος δεχρημένους τοῦ σώματος , τῆς οὐκ ἂν ὁρῶν - πλαγεῖν · οἱ δὲ μαγαῖρας ἐναλλάξ εἰς τὸν ἀέρα ἀκοντίντες , καὶ πάσας ἀπὸ τῆς λαβῆς δεχόμενοι πάλιν , τίνα χ ἂν καταίσχυνοιεν τῶν ὑπὲρ τῆς ἀρετῆς οὐδένα βουμένων ἀναδέξασθαι πόνον ; ἢ τί ἂν τις εἴποι περὶ ἐκείνων
Lemmas: δ . οὗτος οὖν οἶδα , ἀδελφός , καί ὁ εἴρω καί ὁ λ οὗτος λέγω συλλέγω , παύω ποτός ὁ πρός οὗτος συνήθεια , ναί δήω καί ἀντιβάλλω ἔπος σύ . εἰμί γάρ ἐν ὁ Παλαιή , ὅτε οὖον ὁ ἀκριβής μάργηλις ὁ ἀπαιτέω ὁ Ἰουδαῖος , ἀλλά πολύς συγκατάτις εἰμί , τοσοῦτος ὀργή γίγνομαι διά Ὅρκος εἷς , τοσοῦτος ὡς καί αἰχμαλωσία · τίς ἵημι ὑφίστημι νῦν ὁ εἰμί ; μετά μόνος κυλιωθεω οὗτος ποιέω καί τοσοῦτος πολύς προσθήκη ; μή γάρ οὗτος εἰμί ὁ ζητέω , ὡς εἰς σύναξις ἔρχομαι καί ἀκούω ὁ λέγω ; ὑπό μέν οὖν καί κρίμα μέγας εἰμί καί κόλασις ἀπαργτος , ὅταν συνεχῶς ἀκούω μή ποιέω ὁ λεγόνα . τίς γάρ ἔχω ἀπολογία , τίς δέ συγγνώμη , ἄν ἐκ πρῶτος ἡλικία ἐγώ ἄχρι ἔσχατος πολιός ἔρχομαι συνάγω καί τοσοῦτος ἀπόλλυμι διδάσκω , ὁμοῦ μένω ἐκεῖνος , καί μηδέ ἐν ἐλάττωμα ὀρθόω σπουδάζω ; μή ἐγώ τις λοιπός συνίημι προβάλλω · διά γάρ οὗτος ἀγανακτέω καί ὀργίζω , ὅτι συνήθεια περιγίγνομαι οὖον δύναμαι , καί εἰμί - νηθείας μή περιγίγνομαι , πῶς περίειμι ἐπιθύω ; ἐκεῖνος ὁ βίλα ἀπό ὁ φύσις ἔχω ὁ ἀρχή · μέν γάρ ἐπιθυμέω , φυσικός · δέ κακῶς ἐπιθυμέω , ἴς προαίρεσις λοιπός · ὁ μέν οὖν ὁρμάω οὐδέ ὁ ἀργός ἐκ ὁ προαίρεσις λαμβάνω , ἀλλά ἐκ ῥᾳθυμία μόνος . καί ἄν μανθάνω , ὅτι οὐ ἐκ ὁ δυσκολία ὁ πρᾶγμα , ἀλλά παρά ὁ ὅτινος ὁ ἡμέτερος μεγάλος ὅσος ὁ ἁμάρτημα προδίδωμι οὗτος , ἐννοέω πόσος λῶ οὗτος δύσκολος κατορθόω ἄνθρωπος , καί ὅσος μηδείς ἀμοιβή προσδοκάω ποιέω · νοέω τίς ὁ διάβολος ἐπιτάσσω , πῶς ἐπίπονος , πῶς ἄμοχθος , καί οὐ γίγνομαι κώλυμα ὁ δυσκολία ὁ ἐπιγμασι . τις γάρ εἄν γίγνομαι δύσκολος , εἶπον ἐγώ , λίαν ἢ ὅταν τις νέος ὁ βούλομαι καταμαλάσσω - νός καί λυγίζω αὐτός ὁ μέλος παραδίδωμι ἑαυτοῦ , φινεικεω πρός ἀκρίβεια τροχός εἰκών ὁ σῶμα ἅπας μπτειν καί στρέφω ἐπί ὁ δάφος , καί διά ὁ θαλμῶν καί διά ὁ ὁ χείρ περιαιγη [ 197 ] καί ε Ἀλλῆς διαφέρω εἰς ὁ θῆλυς γένος ἐκθύω βιάζομαι , λ μήτε ὁ δυσκολία ὁ γίγνομαι , μήτε ὁ σύνειμι ὁ ἀπό οὗτος λογίζομαι · ὁ δέ ἐπί ὁ κτῆτος πάλιν ἐπιουρῶμένους , καί καθάπερ πτερόν εἰς κολύος δέρκομαι ὁ σῶμα , ὁ οὐ εἄν ὁράω - πλάγος · ὁ δέ μαγαιηρα ἐναλλάξ εἰς ὁ ἀήρ ἀκοντίντες , καί πᾶς ἀπό ὁ λαβή δέχομαι πάλιν , τίς χ εἄν καταισχύνω ὁ ὑπέρ ὁ ἀρετή οὐδείς βουμην ἀναδέχομαι πόνος ; ἢ τίς εἄν τις εἶπον περί ἐκεῖνος