joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0065.3
ε . Καὶ σὺ τοίνυν ἂν ἔχῃς ἐκείνου εὐμενῆ , κἂν εἰς κάμινον ἐμπέσῃς , μὴ ἀποψύχῃς · ὡς περ ἂν ὀργίζηται , κἂν ἐν παραδείσμῳ ἦς , μὴ θαρρήσῃς . Καὶ γάρ ἐν παραδείσμῳ ἦν ὁ Ἄδων , καὶ ἐπειδὴ Θεὸν παρώργισεν , οὐδὲν ὠφέλησεν ὁ παράδεισος · ἂν κακῶς ἦσαν οὕτοι , καὶ ἐπειδὴ εὐδοκήμισαν , οὐδὲν ἐδύσχελεν ἡ κάμινος · ἐν παραδείσμῳ ἦν ὁ Ἄδων , καὶ ἐπειδὴ βέβηκεν ἦν , ὑπεσκελίσθη · ἐν καπρὶ ἐκάθητο ὁ Ἰωβ , καὶ ἐπειδὴ ἐγένετο , ἐχράτηκε . Καὶτοὺ πῶς βελτίων παράδεισος ; κοπρία ; ἢ ἀλλ’ οὐδὲν ὠφέλησεν ἡ ἀρετὴ τοῦ χωρίου τὸν ἐκεῖ κείμενον , ἐπειδὴ προέδωκεν ἑαυτὸν ἐκείνῳ · ὡς περ οὖν οὐδὲν ἐδύσχελεν ἡ εὐτέλεια τοῦ τόπου τὸν ἀρετῇ πάνσοφον τετειχισμένον . Καὶ ἡμεῖς τοίνυν τὴν ψυχὴν ἀσφαλίσωμεθα τὴν ἡμετέραν · κἂν γὰρ ζημίας χρημάτων ἐπὶ , κἂν θανάτου , τὸν δὲ εὐσέβειαν μεγάλως ἡμᾶς ἀφελείται , μακαριώτεροι πάντων ἐσμέν . Τοῦτο καὶ ὁ Χριστὸς ἐπτάξαμεν εἰπών · Γίνεσθε οὖν φρόνιμοι ὡς οἱ ὄφεις . Καθάπερ γὰρ ἐκεῖνος τὸ λοιπὸν προτεῖται ἄπαν σῶμα , ὡστε διασωθῆναι τὴν κεφαλήν · οὕτω καὶ σὺ , κἂν χρήματα , κἂν σῶμα , κἂν τὴν παροῦσαν ζωὴν , κἂν πάντα προῖδοις · δέ , ὡστε διατηρῆσαι τὴν εὐσέβειαν , μὴ θύμια . Ἄν γὰρ ἐκείνην ἐχῃς ἀπέλιψιν , πάντα σοι μετὰ πλείονος ἀποδώσει · τῆς λαμπρότητος · ὁ Θεός , καὶ τὸ σῶμα μετὰ μείζονος δόξης ἀναστήσει πάλιν , καὶ ἀντὶ χρημάτων τὰ ἀγαθὰ τὰ πάντων ὑπερθαίνοντα λόγου δυνάμει . Οὐχὶ γυμνὸς ἐπὶ τῆς κοπρίας ἐκάθητο ὁ Ἰωβ , μυρίων θανάτων χαλεπωτέραν ὑπομένων ζωὴν ; Ἄλλ’ ἐπειδὴ τὴν εὐσέβειαν οὐκ ἀπέβαλε , πάντα μετὰ πλείονος αὐτῷ ἐπανῆλθε τῆς περιουσίας τὰ πρότερα , σῶματος · ὑγεία καὶ κάλλος , τῶν παιδῶν ὁ χορὸς ἄπας , τὰ κτήματα , καὶ τὸ δὴ μεῖζον ἀπάντων , ὁ λαμπρὸς τῆς ὑπομονῆς στέφανος . Καθάπερ γὰρ ἐπὶ τῶν δένδρων γίνεται , κἂν τὸν καρπὸν τις ἀφέληται μετὰ τῶν φύλλων , κἂν τοὺς κλάδους πάντας ἐκκόψῃ τῆς ρίζης μενούσης , ὁλόκληρον καὶ μετὰ πλείονος ἀνἰσταται τῆς εὐπρεπείας τὸ δένδρον · οὕτω δὴ καὶ ἐπ’ ἡμῶν , ἐὰν ἡ βίος μένῃ τῆς εὐσεβείας , κἂν ὁ πλοῦτος ἀχαιρεθῇ , κἂν τὸ σῶμα διαφθαρή , πάντα πάλιν μετὰ μείζονος ἡμῖν ἐπάνεισι τῆς δόξης . Πίσαν τοίνυν μέριμναν τῆς ψυχῆς ἐκβαλόντες καὶ φροντίδα περιττήν , πρὸς ἑαυτοὺς ἐπανελθόντες , καὶ τὸ σῶμα , καὶ τὴν ψυχὴν καλπτισάμενοι τῇ κάμινῳ τῆς ἀρετῆς , ὅπλα δικαιωσύνης , ἀλλ’ ἢ ὅπλα ἁμαρτίας τὰ μέλη τοῦ σώματος ἡμῶν κατασκευάζοντες · καὶ πρώτων ἀπέντων τῇ [ 57 ] γλώττῃ παδευσόμενοι εἰνὶ διάκονον τῆς τοῦ πνεύματος · χέρια · πάντα ἰδὼν καὶ πονηρὰν ἐκ τοῦ στόματος ἐκβαλλόντες , καὶ ῥημάτων αἰσχρῶν μελέτην . Καὶ γὰρ ἡμεῖς · ἰδμε ·
Lemmas: ε . καί σύ τοίνυν εἄν ἔχω ἐκεῖνος εὐμενής , κἀν εἰς κάμινος ἐμπίπτω , μή ἀποψύχω · ὡς περ εἄν ὀργίζω , κἀν ἐν παραδεισμαω εἰμί , μή θαρσέω . καί γάρ ἐν παραδεισμαω εἰμί ὁ Ἄδων , καί ἐπεί θεός παροργίζω , οὐδείς ὠφελέω ὁ παράδεισος · εἄν κακῶς εἰμί οὕτος , καί ἐπεί ευδοκημισαω , οὐδείς ἐδύσχελεν ὁ κάμινος · ἐν παραδεισμαω εἰμί ὁ Ἄδων , καί ἐπεί βαίνω εἰμί , ὑποσκελίζω · ἐν Κάπρι κάθημαι ὁ Ἰώβ , καί ἐπεί γίγνομαι , χράω . καΐτης πῶς ἀγαθός παράδεισος ; κοπρία ; ἢ ἀλλά οὐδείς ὠφελέω ὁ ἀρετή ὁ χωρίον ὁ ἐκεῖ κεῖμαι , ἐπεί προδίδωμι ἑαυτοῦ ἐκεῖνος · ὡς περ οὖν οὐδείς ἐδύσχελεν ὁ Εὐτέλεια ὁ τόπος ὁ ἀρετή πάνσοφος τειχίζω . καί ἐγώ τοίνυν ὁ ψυχή ἀσφαλίζω ὁ ἡμέτερος · κἀν γάρ ζημία χρῆμα ἐπί , κἀν θάνατος , ὁ δέ εὐσέβεια μέγας ἐγώ ἀφαιρέω , μακάριος πᾶς εἰμί . οὗτος καί ὁ Χριστός πτήσσω εἶπον · γίγνομαι οὖν φρόνιμος ὡς ὁ ὄφις . καθά γάρ ἐκεῖνος ὁ λοιπός προτίθημι ἅπας σῶμα , ὡστε διασῴζω ὁ κεφαλή · οὗτος καί σύ , κἀν χρῆμα , κἀν σῶμα , κἀν ὁ πάρειμι ζωή , κἀν πᾶς προοράω · δέ , ὡστε διατηρέω ὁ εὐσέβεια , μή θύμιον . ἄν γάρ ἐκεῖνος ἔχω ἀπολείπω , πᾶς σύ μετά πλείων πωλέω · ὁ λαμπρότης · ὁ Θεός , καί ὁ σῶμα μετά μείζων δόξα ἀνίστημι πάλιν , καί ἀντί χρῆμα ὁ ἀγαθός ὁ πᾶς ὑπερτίθημι λόγος δύναμις . οὐ γυμνός ἐπί ὁ Κοπρίας κάθημαι ὁ Ἰώβ , μυρίος θάνατος χαλεπός ὑπομένω ζωή ; ἄλλος ἐπεί ὁ εὐσέβεια οὐ ἀποβάλλω , πᾶς μετά πλείων αὐτός ἐπανέρχομαι ὁ περιουσία ὁ πρότερος , σῶμα · ὑγεία καί κάλλος , ὁ παῖς ὁ χορός ἅπας , ὁ κτῆμα , καί ὁ δή μείζων ἀπαντάω , ὁ λαμπρός ὁ ὑπομονή στέφανος . καθά γάρ ἐπί ὁ δένδρον γίγνομαι , κἀν ὁ καρπός τις ἀφαιρέω μετά ὁ φύλλον , κἀν ὁ κλάδος πᾶς ἐκκόπτω ὁ ῥίζα Μένων , ὁλόκληρος καί μετά πλείων ἀνίστημι ὁ εὐπρέπεια ὁ δένδρον · οὗτος δή καί ἐπί ἐγώ , ἐάν ὁ βίος μένω ὁ εὐσέβεια , κἀν ὁ πλοῦτος αχαιειρω , κἀν ὁ σῶμα διαφθείρω , πᾶς πάλιν μετά μείζων ἐγώ ἐπάνειμι ὁ δόξα . Πῖσα τοίνυν μέριμνα ὁ Ψυχή ἐκβάλλω καί φροντίς περισσός , πρός ἑαυτοῦ ἐπανέρχομαι , καί ὁ σῶμα , καί ὁ ψυχή καλπτισάμενοι ὁ κάμινος ὁ ἀρετή , ὅπλον δικαιόω , ἀλλά ἢ ὅπλον ἁμαρτία ὁ μέλος ὁ σῶμα ἐγώ κατασκευάζω · καί πρῶτος ἄπειμι ὁ [ 57 ] γλῶσσα παδευσομενω ἐν διάκονος ὁ ὁ πνεῦμα · χέρι · πᾶς εἶδον καί πονηρός ἐκ ὁ στόμα ἐκβάλλω , καί ῥῆμα αἰσχρός μέλω . καί γάρ ἐγώ · ἰδμε ·