joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0189.3
παιδεύσεως · τὶς οὐκ ἂν αὐτοὺν μᾶλλον τῇ τοῦ Χριστοῦ δυνάμει , τῷ τοῖς ἀγράμματοις καὶ ἰδιώταις τῶν μέγα ἐπὶ σοφία κομπάζουσι τοσούτῳ σωφρονέστερον ἀπδείξειν , ὅσω τῶν μικρῶν παιδίων τοὺς ἐμφρονέστερον ἄνδρας ὑπερέχοντας ἐστιν ἰδεῖν ; Τί γὰρ αὐτοῖς βλάβος ἀπὸ τῆς κατὰ τὸν λόγον ἰδιωτείας γενοῦναι · ἂν , ὅταν τὰ κρύπματα αὐτοῖς πολλῆς γέμῃ σοφίας ; τί δὲ ὠφελος τοῖς Ἑβρῶν ἀπὸ τῆς τῶν λόγων διδασκαλίας , ὅταν ἔργῳ νομιμῶν ἡ διάνοια ἦ ; Ὅσπερ ἂν εἰ τις μάχαιραν ἔχοι τὴν μὲν λαβὴν ἔχουσαν ἀργυρᾶν , τὸ δὲ σιδήριον μολύβδου παντὸς ἀσθενέστερον · καὶ γὰρ καὶ τούτοις ἡ μὲν γλῶσσα δι’ ῥημάτων καὶ ὀνομάτων ἐστὶ κεκαλλωπισμένη , ἡ διάνοια δὲ πολλῆς γέμει τῆς ἀσθενείας , καὶ πρὸς ἅπαντα αὐτῇ ἐστιν ἀχρηστος · ἀλλὰ οὐχὶ τῶν φιλοσόφων τούτων , ἀλλὰ τούναντίον ἅπαν , πολλῆς αὐτοῖς ἡ διάνοια γέμει φιλοσοφίας d πνευματικῆς , καὶ ὁ βίος τὰ δόγματα μιμεῖται . Παρὰ τούτοις οὐκ εἰσὶν γυναῖκες θρυπτόμεναι , οὐδὲ ἱματίων καλλωπισμοί , οὐδὲ ἐπιρρίμματα καὶ ὑπογραφαί , ἀλλὰ πάντα τοιαύτη διαφθορὰ τρόπων ἀπελήλυθεν · ὅθεν καὶ εὐκολώτερον τὸν ὑποτεταγμένον αὐτοῖς δῆμον εἰς σωφροσύνην ἄγουσι , καὶ τὸν τοῦ Παύλου νόμον , τὸν καλεῖν ἐπισκεπτάσθαι ἔχειν καὶ διατρώγειν , καὶ μηδὲν πλεονεκτεῖν , μετὰ πολλῆς φυλάττουσι τῆς ἀκριβείας . Παρὰ τούτοις οὐκ ἐστὶν ἀλοιφὴ μύρων καταχρηστέουσα τῇ διάνοιαν , ἀλλ’ ἡ γῆ βόταναις ἐκφέρουσα παντὸς μύρου σωφρονέστερον αὐτοῖς κατασκευάζει τὴν ποιικίλην τῶν ὀδυνῶν εὐσώδιαν . Διὰ τοῦτο αὐτοῖς καὶ τὰ σώματα ὑγιειὰ ἀπολαύει καθαρά μετὰ τῆς ψυχῆς , ἐπειδὴ πᾶσαν τρυφὴν ἀπέλασαν καὶ τὰ πονηρὰ τῆς μὴθης ἐξέβαλον δέματα , καὶ τοσοῦτον ἐσθίουσιν , ὅσον ἀποσβῆν . 191 Μὴ τοίνυν ἀπὸ τοῦ σχήματος αὐτῶν καταφρονῶμεν , ἀλλὰ τὴν διάνοιαν αὐτῶν θαυμάζωμεν . Τί γὰρ ὠφελος τῆς Ἑβρῶν περιβολῆς , ὅταν ἡ ψυχὴ προστάτου παντὸς ἀλλοιώτερον ἐσταλμένη ἦ ; Τὸν ἄνδρα οὐκ ἀπὸ τῶν ἱματίων , μᾶλλον δὲ οὐδὲ ἀπὸ τοῦ σώματος , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ψυχῆς ἐπιστην χρὴ καὶ θαυμάζειν . Ἀπόδουσον τοῦτον εἰ τὴν ψυχήν , καὶ ἴδεις τὸ κάλλος αὐτῆς καὶ τὴν πλοῦτον διὰ τῶν ῥημάτων , διὰ τῶν δογμάτων , διὰ τῆς ὅλης τῶν τρόπων καταστάσεως . β’ . Αἰσχυνέσθωσαν τοίνυν οἱ Ἕλληνες , ἐγκαλυπτεῖσθωσαν καὶ καταδυέσθωσαν ἐπὶ τοῖς αὐτῶν φιλοσόφοις , καὶ τῇ πάσης μορφῆς ἀθλιωτέραν αὐτῶν σοφίαν . Οἱ μὲν γὰρ παρ’ αὐτοῖς φιλόσοφοι κατὰ τὸν καιρόν , ὃν ἔζησαν , ὀλίγους μάλιστ καὶ σφόδρα εὐαριθμήτους ἔτυχον τὰ εἰ αὐτῶν διδάξαι δόγματα , καὶ κινδύνου μικροῦ καταλαβόντος καὶ τούτους ἀπώλεσαν · οἱ δὲ τοῦ Χριστοῦ μαθηταί , οἱ ἄμωμοι , καὶ τελῶναι , καὶ σιχνοποιοί , ἐν ὀλίγῳ ἔτει τὴν οἰκουμένην ἅπασαν πρὸς τὴν ἀληθεῖαν ἐπανήγαγον , καὶ μυρίους ἐξ ἑκείνου γινομένους κινδύνων , οὐ μόνον οὐκ ἐσάθισαν τὸ κήρυγμα , ἀλλὰ καὶ ἀνδρὶ καὶ πρὸς τὸ μέγιστον ἐπιδίδουσι · καὶ φιλοσοφεῖν ἐδίδαξαν ἀνθρώπους ἰδιώτας καὶ γυπνόνας καὶ δρεμέσιν ὁμιλοῦντας . Οὗτοι μετὰ τῶν ἄλλων ἀπάντων καὶ τὴν πᾶν τῶν ἀγαθῶν αἴτιον f ἀγάπην ἐρριζωμένην ἔχοντες , ἐσπευσαν πρὸς ἡμᾶς τὴν σαυτὴν δραμόντες ἐλθεῖν ὅδον , καὶ τὰ οἰκεῖα περιπτώματα μελῆ .
Lemmas: παίδευσις · τις οὐ εἄν ἀϋτέω μᾶλλον ὁ ὁ Χριστός δύναμις , ὁ ὁ ἀγράμματος καί ἰδιώτης ὁ μέγας ἐπί σοφία κομπάζω τοσοῦτος σώφρων ἀποδείκνυμι , ὅσος ὁ μικρός παιδίον ὁ ἔμφρων ἀνήρ ὑπερέχω εἰμί ὁράω ; τις γάρ αὐτός βλάβη ἀπό ὁ κατά ὁ λόγος ἰδιωτεία γίγνομαι · εἄν , ὅταν ὁ κρύπματα αὐτός πολύς γέμω σοφία ; τίς δέ ὠφελής ὁ βιβρώσκω ἀπό ὁ ὁ λόγος διδασκαλία , ὅταν ἔργον νόμιμος ὁ διάνοια εἰμί ; ὅσπερ εἄν εἰμί τις μάχαιρα ἔχω ὁ μέν λαβή ἔχω ἀργύρεος , ὁ δέ σιδήριον μόλυβδος πᾶς ἀσθενής · καί γάρ καί οὗτος ὁ μέν γλῶσσα διά ῥῆμα καί ὄνομα εἰμί καλλωπίζω , ὁ διάνοια δέ πολύς γέμω ὁ ἀσθένεια , καί πρός ἅπας αὐτός εἰμί ἄχρηστος · ἀλλά οὐ ὁ φιλόσοφος οὗτος , ἀλλά τουναντίον ἅπας , πολύς αὐτός ὁ διάνοια γέμω φιλοσοφία d πνευματικός , καί ὁ βίος ὁ δόγμα μιμέομαι . Παρά οὗτος οὐ εἰμί γυνή θρύπτω , οὐδέ ἱμάτιον καλλωπισμός , οὐδέ ἐπίρριμμα καί ὑπογραφή , ἀλλά πᾶς τοιοῦτος διαφθορά τρόπος ἀπέρχομαι · ὅθεν καί εὔκολος ὁ ὑποτάσσω αὐτός δῆμος εἰς σωφροσύνη ἄγω , καί ὁ ὁ Παῦλος νόμος , ὁ καλέω ἐπισκοπέω ἔχω καί διατρώγω , καί μηδείς πλεονεκτέω , μετά πολύς φυλάσσω ὁ ἀκρίβεια . παρά οὗτος οὐ εἰμί ἀλοιφή Μύρων καταχράω ὁ διάνοια , ἀλλά ὁ γῆ βοτάνη ἐκφέρω πᾶς μύρον σώφρων αὐτός κατασκευάζω ὁ ποικίλη ὁ ὀδύνη εὐσώδιαν . Ζεύς οὗτος αὐτός καί ὁ σῶμα ὑγίεια ἀπολαύω καθαρός μετά ὁ Ψυχή , ἐπεί πᾶς τρυφή απελαύνω καί ὁ πονηρός ὁ μήθω ἐκβάλλω δέμα , καί τοσοῦτος ἐσθίω , ὅσος ἀποσβέννυμι . 191 μή τοίνυν ἀπό ὁ σχῆμα αὐτός καταφρονέω , ἀλλά ὁ διάνοια αὐτός θαυμάζω . τις γάρ ὠφελής ὁ βιβρώσκω περιβολή , ὅταν ὁ ψυχή προστάτης πᾶς ἄλλος στέλλω εἰμί ; ὁ ἀνήρ οὐ ἀπό ὁ ἱμάτιον , μᾶλλον δέ οὐδέ ἀπό ὁ σῶμα , ἀλλά ἀπό ὁ Ψυχή πιστός χρή καί θαυμάζω . αποδουω οὗτος εἰμί ὁ Ψυχή , καί ἰδέω ὁ κάλλος αὐτός καί ὁ πλοῦτος διά ὁ ῥῆμα , διά ὁ δόγμα , διά ὁ ὅλος ὁ τρόπος κατάστασις . βε . αἰσχύνω τοίνυν ὁ Ἕλλην , ἐγκαλύπτω καί καταδύω ἐπί ὁ αὐτός φιλόσοφος , καί ὁ πᾶς μορφή ἄθλιος αὐτός σοφία . ὁ μέν γάρ παρά αὐτός φιλόσοφος κατά ὁ καιρός , ὅς ζῶ , ὀλίγος μάλα καί σφόδρα εὐαρίθμητος τυγχάνω ὁ εἰμί αὐτός διδάσκω δόγμα , καί κίνδυνος μικρός καταλαμβάνω καί οὗτος ἀπόλλυμι · ὁ δέ ὁ Χριστός μαθητής , ὁ ἄμωμος , καί τελώνης , καί σιχνοποιεω , ἐν ὀλίγος ἔτος ὁ οἰκέω ἅπας πρός ὁ ἀλήθεια ἐπανάγω , καί μυρίος ἐκ ἑκεῖνος γίγνομαι κίνδυνος , οὖον μόνος οὐ ἐσθίω ὁ κήρυγμα , ἀλλά καί ἀνήρ καί πρός ὁ μέγας ἐπιδιδέω · καί φιλοσοφέω διδάσκω ἄνθρωπος ἰδιώτης καί γυπνοναω καί δρεμέσιν ὁμιλέω . οὗτος μετά ὁ ἄλλος ἀπαντάω καί ὁ πᾶς ὁ ἀγαθός αἴτιος f ἀγάπη ῥιζόω ἔχω , σπεύδω πρός ἐγώ ὁ σεαυτοῦ τρέχω ἔρχομαι ὀδούς , καί ὁ οἰκεῖος περίπτωμα Μελή .