joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0213.4
Ἰδοὺν τοίνυν αὐτὸν ὁ βασιλεὺς δακρύοντα καὶ κάτω κῦπτοντα , προσῆλθεν αὐτῷ , καὶ ὅπερ ἔπαθε διὰ τῶν δακρύων τοῦ ἱερέως , τοῦτο ἐδεῖν διὰ τῶν ῥημάτων τῶν πρὸς αὐτόν · οὐ γὰρ θυμοῦμενος οὐδὲ ἀγανακτοῦντ᾽ ἦσαν οἱ λόγοι , ἀλλ᾽ ἀλγοῦντες · οὐχ ὀργιζομένω , ἀλλ᾽ ἀθυμοῦντος · [ 217 ] καὶ περιουδὴν κατεχωμένου μᾶλλον · καὶ ὅτι τοῦτο ἐστὶν ἀληθές , αὐτὰ τὰ ῥήματα ἀκούσαντες εἰσάθετε . Οὐ γὰρ εἶπε · Τί ποτε τοῦτό ἐστιν ; ὑπὲρ ἀνθρώπων μαρῶν καὶ παμμάρων , καὶ οὓς οὔτε ζῆν ἔδει , πρεσβείαν ἔχεις σοιζῶν , τῶν τυράννων , τῶν νεωτεροποιῶν τῶν πᾶσας ἀξίων χολάσεως ; Ἄλλὰ πάντα ταῦτα ἀφεὶς τὰ ῥήματα , ἀπολογίαν συνήθην ἐντροπῇ γέμουσαν καὶ βαρύτητος , καὶ τὰς ἑαυτοῦ κατέλεγεν εὐεργεσίας , ὅσας παρὰ πάντα τὸν καιρὸν τῆς βασιλείας τὴν τῶν ἡμῶν εὐηργέτησε , καὶ ἐφ᾽ ἐκάστῳ ἔλεγεν · Ταῦτά με ἀν᾽ ἐκείνων παθεῖν ἔδει ; ποίων ἀδικημάτων με ταύτην τὴν ἐπράξαν δίκην ; Τί μικρὸν ἢ μέγα ἐγκαλεῖν ἔχοντες , οὐχ εἰς ἐμὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ εἰς τοὺς ἀπελθότας ἐνύδρισαν ; οὐχ ἔχει τὸν θυμὸν στήναι μέχρι τῶν ζώντων ; ἀλλ᾽ εἰ μὴ καὶ τοὺς ταφέντας καθυβρίσαιεν , οὐδὲν ἐνόμιζον νεανικὸν ποιεῖν . Ἰδικήκαμεν ἡμεῖς , εἰς αὐτοῦ νομίζουσιν οὐκούν τῶν νεκρῶν φείσασθαι ἔδει · τοῦ οὐδὲν ἠδικηκότων ; οὐ γὰρ δὴ χάκεινοι ταῦτα ἐγκαλεῖν εἶχον . Οὐχὶ ταύτην πάντων προθύμην τὴν πόλιν δεῖ , καὶ τῆς ἐνεχούσης ποθεινότατον εἶναι ἐνόμιζον , καὶ εὐχῆς μοι διηνεκὲς ἔργον ἦν , τὴν πόλιν ἐκείνην ἰδεῖν , καὶ τοῦτον ἐποιούμην ὄρμον πρὸς πάντας ; γ . Ἐνταῦθα μικρὸν ἀνοίξας ὁ ἱερεὺς , καὶ θερμότερος ἀφεὶς δάκρυα , οὐκέτι λοιπὸν ἐτὶ γα · εὐρὰ γὰρ τὴν τοῦ βασιλέως ἀπολογίαν μειζῶνα ποιοῦσαν τὴν κατηγορίαν ἡμῶν · ἀλλὰ στενάζας , κάτωθεν βαρὺ καὶ πικρὸν , Ὦμολογοῦμεν , φησίν , ὦ βασιλεῦ , καὶ οὐκ ἂν ἀρνηθείμην τὸν ἔρωτα τούτων , ὅν περὶ τὴν πατρίδα ἐπεδείξω τῇ ἡμετέρᾳ , καὶ διὰ τοῦτο μάλιστα ὀρθνοῦμεν , ὅτι τὴν οὕτω φιλουμένην ἐδάσχαμεν δι᾽ ἡμῶν , καὶ περὶ τὸν
Lemmas: βλέπω τοίνυν αὐτός ὁ βασιλεύς δάκρυ καί κάτω κύπτω , πρόσειμι αὐτός , καί ὅσπερ πάσχω διά ὁ δάκρυ ὁ ἱερεύς , οὗτος δήω διά ὁ ῥῆμα ὁ πρός αὐτός · οὖον γάρ θυμόω οὐδέ ἀγανακτέω εἰμί ὁ λόγος , ἀλλά ἀλγέω · οὐ ὀργίζω , ἀλλά ἀθυμόω · [ 217 ] καί περιουδη καταχώννυμι μᾶλλον · καί ὅτι οὗτος εἰμί ἀληθής , αὐτός ὁ ῥῆμα ἀκούω εἰσάθετε . οὖον γάρ εἶπον · τις ποτός οὗτος εἰμί ; ὑπέρ ἄνθρωπος μάρη καί παμμάρων , καί ὅς οὔτε ζῶ ἐσθίω , πρεσβεία ἔχω σοιζω , ὁ τύραννος , ὁ νεωτεροποιός ὁ πᾶος ἄξιος κόλασις ; ἀλλά πᾶς οὗτος ἀφίημι ὁ ῥῆμα , ἀπολογία συνάγω ἐντροπή γέμω καί βαρύτης , καί ὁ ἑαυτοῦ καταλέγω εὐεργεσία , ὅσος παρά πᾶς ὁ καιρός ὁ βασίλεια ὁ ὁ ἐγώ εὐεργετέω , καί ἐπί ἕκαστος λέγω · ταῦτα ἐγώ ἄνω ἐκεῖνος πάσχω ἐσθίω ; ποῖος ἀδίκημα ἐγώ οὗτος ὁ πράσσω δίκη ; τις μικρός ἢ μέγας ἐγκαλέω ἔχω , οὐ εἰς ἐγώ μόνος , ἀλλά καί εἰς ὁ ἀπέρχομαι ενυδρισαω ; οὐ ἔχω ὁ θυμός ἵστημι μέχρι ὁ ζῶ ; ἀλλά εἰμί μή καί ὁ θάπτω καθυβρίζω , οὐδείς νομίζω νεανικός ποιέω . Ἰδικήκαμεν ἐγώ , εἰς αὐτός νομίζω οὐκοῦν ὁ νεκρός φείδομαι ἐσθίω · ὁ οὐδείς ἀδικέω ; οὖον γάρ δή χακεινοος οὗτος ἐγκαλέω ἔχω . οὐ οὗτος πᾶς προτίθημι ὁ πόλις δεῖ , καί ὁ ἐνέχω ποθεινός εἰμί νομίζω , καί εὐχή ἐγώ διηνεκής ἔργον εἰμί , ὁ πόλις ἐκεῖνος ὁράω , καί οὗτος ποιέω ὅρμος πρός πᾶς ; γ . ἐνταῦθα μικρός ἀνοίγω ὁ ἱερεύς , καί θερμός ἀφίημι δάκρυ , οὐκέτι λοιπός τίμι γῆ · εὐρής γάρ ὁ ὁ βασιλεύς ἀπολογία μειζωνη ποιέω ὁ κατηγορία ἐγώ · ἀλλά στενάζω , κάτωθεν βαρύς καί πικρός , ὁμολογέω , φημί , εἰμί βασιλεύς , καί οὐ εἄν ἀρνέομαι ὁ Ἔρως οὗτος , ὅς περί ὁ πατρίς ἐπιδείκνυμι ὁ ἡμέτερος , καί διά οὗτος μάλιστα ορθνουμην , ὅτι ὁ οὗτος φιλέω ἐδάσχαμεν διά ἐγώ , καί περί ὁ