joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0164.1
Ἐκεῖνον οὐκ ἐσώθημεν ἡ πείρα τῶν πραγμάτων , οἱ καὶ ἡ ἀκομῶν ποιεῖ ; Καὶ τίνος ἀνείμεν ἀξίον λόγου , οἱ καὶ θανάτῳ κατακολουθῶν κελεύοντες , καὶ ὑπὸ φήμης φευοὐς ; οὕτω ποθοῦμενοι ; Ὁ θορυβοῦμενος καὶ τὸν οὐκ δυναρῶν συνιστᾶν καὶ ταραχὴν τὴν μὴ φαινομένην ἄ δὲ ἡ καταστάσει καὶ γαλήνην ψυχῆς ὧν καὶ τὸν δυνά διαλῆς . Οὐχ ὁρᾷς τὸς κυβερνήτας , ὅτι τῆς θαλάσσης μανῆς , νεφῶν συντερχόντων b , βροντῶν καταρρήγνυμένων , πάντων τῶν ἐπὶ τοῦ πλοίου θορυβομένων , ἐπὶ τῶν οἴκων αὐτοὶ κάθηται , χωρὶς θορύβου καὶ ταραχῆς τὴν τέχνην τῇ ἑαυτῶν προσέχοντες , καὶ σκοποῦντες , ὅπως τὸν ἐπὶ πάντα διαχρωσώται χειμῶνα ; Τοῦτο δὲ καὶ σὺ μίμησαι , καὶ τῆς ἱερᾶς ἀγύρας ἐπιλαβόμενος , τῆς εἰς τὸν Θεὸν ἐλπίδος , ἀτείστος μὲν καὶ ἀπειρίεπτος . Πῶς ὡς ἀκούει μου τοῦ λόγου τούτου , φιλ , καὶ οὐ ποιεῖ αὐτὸν , ὁμοιωθήσεταί ἀνδρὶ μωρῷ , ὅστις ὠκοδόμησεν αὐτοῦ τὴν οἰκίαν ἐπὶ τῆς ἄμμῳ , καὶ κατέπεσεν ἡ βροχή , καὶ ἦλθον οἱ ποταμοί , καὶ ἔνευσαν οἱ ἀνέμοι , καὶ προσέκρουσεν τῇ οἰκίᾳ ἐκείνη , καὶ κατέπεσεν , καὶ ἦν ἡ πτῶσις αὐτῆς μεγάλη . Ὅρᾷς ὅτι οὐκ ἔστι τὸ προκατακτίπειν καὶ περιτρέπεσθαι ; Μᾶλλον δὲ ἡμεῖς οὐδὲ κατὰ τὸν μωρὸν ἐκεῖνον γεγόμεθα , ἀλλὰ καὶ ἐκεῖνον ἀλλώτερον κατεπέσομεν . Ἐκεῖνον μὲν γὰρ ἡ οἰκία μετὰ ποταμῶν , μετὰ τῆς κατενεχθέντων τῶν ὑδάτων , μετὰ τῶν προσπεσόντων τοῖς ἀνέμοις κατέπεσεν · ἡμεῖς δὲ οὐκ ἀνέμων ἐνεχθέντων , οὐ ποταμῶν προσρηθέντων , οὐ πνευμάτων προσβαλόντων , πρὸ τῆς πείρας τῶν δεινῶν ἀπὸ τῆς ἀκοῆς μόνης περιεστράφημεν , καὶ πάντα , ἃπερ ἐφιλοσοφοῦμεν , ἐξεχέσαμεν . Ποίαν οἴσθὼ μοι [ 162 ] τὴν διάνοιαν εἶναι νῦν ; πῶς ἐγκαλύπτεσθαι ; πῶς κατακρύπτεσθαι ; πῶς ἐρυθριῶν ; Εἰ μὴ πολλὴν πατὰ τῶν πατέρων ὑπέστην ἀνάγκην , οὐδ’ ἂν ἀνέστην , οὐδ’ ἂν διελείψην ὑπὸ τῆς ἀθυμίας σκοτωθεῖς ; τῆς ἐπὶ τῇ μικροψυχίᾳ τῇ ὑμετέρᾳ · ἀλλ’ οὐδὲ νῦν δεδιόμην · εἰς ἐμαυτὸν ἐπανελθεῖν · οὕτω με ὑμῶς καὶ ἀθυμία πολυκὴ τὴν ψυχὴν . Τί ; γὰρ οὐκ ἂν ἀγανακτήσεις , τὸς οὐκ ἂν δυσχεράνῃς , ὅταν μαλὰ τοσαύτην διδασκαλίαν , Ἐλλήνων δέῃ τις διδασκάλων εἰς τὴν παρακληθῆναι καὶ ποισήναι γενναίως ἐνεγκεῖν τὸν παρόντα φόβον ; Εὐξήτο τοῦτον δοθῆναι λόγον ἡμῖν ἐν ἀνοίξει τοῦ στόματος ἡμῶν , δυναθῆναι σε τὴν ἀθυμίαν ἡμῶς ; ἀποτινάξασθαι ταύτην καὶ μικρὸν ἀναστῆναι . Καὶ γὰρ σφόδρα κατέβαλεν ἡμῶν τὴν ψυχὴν ἡ ὑπὲρ τῆς ὑμετέρας μικροψυχίας αἰσχύνη . β . Πολλὰ πρόην διελέχθην πρὸς τὴν ὑμετέραν ἀγάπην καὶ περὶ παγίων τῶν παντεχῶν ἡμῖν κειμένων , καὶ περὶ φόβου καὶ ἀθυμίας , καὶ περὶ πένθους καὶ ἡδονῆς , καὶ περὶ τῆς ὀρεσπῆς , τῆς ἐπὶ τὰς οἰκίας τῶν μωνῶν τῶν πετομένων · ἀπὸ τῶν πολλῶν δὲ μάλιστα τοῦτον ἐπέντων ἐκεῖνα διαμνημονεύσαι μοι περὶ τῆς ὀρεσπῆς εἰρημένα τῆς πετομένης , καὶ εἰς τὴν οἰκίαν τοῦ ἰμανόπος καταλυούσης , καὶ τοὺς λίθους καὶ τὰ ξύλα κατακατασώσης καὶ διαπαντῶς ἄπαντα . Καὶ μετὰ τοῦτο κάκισιν φυλάττετε , ὅτι τῆς ἐσχάτης ἀνοίας ; ἐστίν , Ἐχρήγονται λαμβάνοντας ἀμύναι , καὶ τὸν νόμον τῶν χωλόντα ὁμῶν , τοῦτον ὄρχον ποιεῖσθαι ; ὅτι βέλτιον ζημιούσθαι χρήματα , τῇ τοῖς πλησίον ὄρχον ἐπαγαγεῖν · ὅτι ἐκαστὴ τοῦτο εἰς τὸν Θεὸν γίνεται τιμή . Ὅταν γὰρ εἴπης τῷ Θεῷ , ὅτι Διὰ σὲ οὐκ ἄρχωσα τὸν δεῖνα τὸν καλωζότα καὶ κακοῦργον , ἀντὶ ταύτης σοι τῆς τιμῆς πολλὴν καὶ κατὰ παρόν c καὶ μετὰ ταῦτα ἀποδώσει τὴν
Lemmas: ἐκεῖνος οὐ σῴζω ὁ πείρω ὁ πρᾶγμα , ὁ καί ὁ ἀκομῶν ποιέω ; καί τίς ἀνίημι ἄξιος λόγος , ὁ καί θάνατος κατακολουθέω κελεύω , καί ὑπό φήμη εὐ ; οὗτος ποθούμενος ; ὁ θορυβέω καί ὁ οὐ δυναρῶν συνίστημι καί ταραχή ὁ μή φαίνω ὅς δέ ὁ κατάστασις καί γαλήνη Ψυχή ὅς καί ὁ δυάς διαλέω . οὐχ ὁράω τός κυβερνήτης , ὅτι ὁ θάλασσα μανός , νέφος συντρέχω b , βροντή καταρρήγνυμι , πᾶς ὁ ἐπί ὁ πλοῖον θορυβέω , ἐπί ὁ οἶκος αὐτός κάθημαι , Χωρὶς θόρυβος καί ταραχή ὁ τέχνη ὁ ἑαυτοῦ προσέχω , καί σκοπός , ὅπως ὁ ἐπί πᾶς διαχρώννυμι χειμών ; οὗτος δέ καί σύ μιμέομαι , καί ὁ ἱερός αγυηρα ἐπιλαμβάνω , ὁ εἰς ὁ θεός ἐλπίς , ἀτείστος μέν καί ἀπολέγω . Πῶς ὡς ἀκούω ἐγώ ὁ λόγος οὗτος , φιλ , καί οὖον ποιέω αὐτός , ὁμοιόω ἀνήρ μωρός , ὅστις οἰκοδομέω αὐτός ὁ οἰκίον ἐπί ὁ ἄμμος , καί καταπίπτω ὁ βροχή , καί ἔρχομαι ὁ ποταμός , καί νέος ὁ ἄνεμος , καί προσκρούω ὁ οἰκίον ἐκεῖνος , καί καταπίπτω , καί εἰμί ὁ πτῶσις αὐτός μέγας . ὁράω ὅτι οὐ εἰμί ὁ προκατακτίπειν καί περιτρέπω ; μᾶλλος δέ ἐγώ οὐδέ κατά ὁ μωρός ἐκεῖνος γίγνομαι , ἀλλά καί ἐκεῖνος ἄλλος καταπίπτω . ἐκεῖνος μέν γάρ ὁ οἰκίον μετά ποταμός , μετά ὁ καταφέρω ὁ ὕδωρ , μετά ὁ προσπίπτω ὁ ἄνεμος καταπίπτω · ἐγώ δέ οὐ ἄνεμος φέρω , οὖον ποταμός προσρέω , οὖον πνεῦμα προσβάλλω , πρό ὁ πείρω ὁ δεινός ἀπό ὁ ἀκοή μόνος περιστρέφω , καί πᾶς , ὅσπερ φιλοσοφέω , ἐκχέω . Ποίας οἴομαι ἐγώ [ 162 ] ὁ διάνοια εἰμί νῦν ; πῶς ἐγκαλύπτω ; πῶς κατακρύπτω ; πῶς ἐρυθρίας ; εἰμί μή πολύς πατά ὁ πατήρ ὑφίστημι ἀνάγκη , οὐδέ εἄν ἀνίστημι , οὐδέ εἄν διαλείπω ὑπό ὁ ἀθυμία σκοτόω ; ὁ ἐπί ὁ μικροψυχία ὁ ὑμέτερος · ἀλλά οὐδέ νῦν δῖος · εἰς ἐμαυτοῦ ἐπανέρχομαι · οὗτος ἐγώ ὑμός καί ἀθυμία πολικός ὁ ψυχή . τις ; γάρ οὐ εἄν ἀγανάκτησις , τός οὐ εἄν δυσχεραίνω , ὅταν μαλός τοσοῦτος διδασκαλία , Ἕλλην δήω τις διδάσκαλος εἰς ὁ παρακαλέω καί ποιέω γενναῖος φέρω ὁ πάρειμι φόβος ; Εὐξήτο οὗτος δίδωμι λόγος ἐγώ ἐν ἀνοίγω ὁ στόμα ἐγώ , δύναμαι σύ ὁ ἀθυμία μου ; ἀποτινάσσω οὗτος καί μικρός ἀνίστημι . καί γάρ σφόδρα καταβάλλω ἐγώ ὁ ψυχή ὁ ὑπέρ ὁ ὑμέτερος μικροψυχία αἰσχύνη . Β . Πολύς πρόη διαλέγω πρός ὁ ὑμέτερος ἀγάπη καί περί πάγιος ὁ παντέχω ἐγώ κεῖμαι , καί περί φόβος καί ἀθυμία , καί περί πένθος καί ἡδονή , καί περί ὁ ὀρεσπῆς , ὁ ἐπί ὁ οἰκίον ὁ μωνῶν ὁ πέτομαι · ἀπό ὁ πολύς δέ μάλιστα οὗτος ἔπειμι ἐκεῖνος διαμνημονεύω ἐγώ περί ὁ ὀρεσπῆς εἴρω ὁ πέτομαι , καί εἰς ὁ οἰκίον ὁ ιμανοπους καταλύω , καί ὁ λίθος καί ὁ ξύλον κατακατασώσης καί διαπαντάω ἅπας . καί μετά οὗτος κάκις φυλάσσω , ὅτι ὁ ἔσχατος ἄνοια ; εἰμί , εχρηγοντ λαμβάνω ἀμύνω , καί ὁ νόμος ὁ χωλός ὁμός , οὗτος ὄρχος ποιέω ; ὅτι ἀγαθός ζημιόω χρῆμα , ὁ ὁ πλησίος ὄρχος ἐπάγω · ὅτι ἕκαστος οὗτος εἰς ὁ θεός γίγνομαι τιμή . ὅταν γάρ εἶπον ὁ Θεός , ὅτι Ζεύς σύ οὐ ἄρχωσα ὁ Δεῖνα ὁ καλωζότα καί κακοῦργος , ἀντί οὗτος σύ ὁ τιμή πολύς καί κατά πάρειμι c καί μετά οὗτος πωλέω ὁ