joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0077.2
ζ . Ταῦτα οἱ βάρβαροι , καὶ οὐκ αἰσχυνόμεθα οὐδὲ ἔγχαλυπτόμεθα , ἐκεῖνον τρόπον μεταβαλλόντων , ἡμεῖς τόπους ἀμειβόμενοι , καὶ μεθύντων ἀνθρώπων ἔργα ποιῶντες , καὶ τὰ · οὐσίας ὑπεκτιθέντες ; Ὁ Δεσπότης ἡμῖν ὀργίζεται , καὶ ἡμεῖς ἀφέντες καταλύσαι τὴν ὀργήν , τὰ τῆς οἰκίας · περιστρέφωμεν καὶ περισυγχόμεθα , ζητοῦντες · ποῦ καταθώμεθα τὴν οὐσίαν , δέον ζητεῖν ποῦ τὴν ψυχὴν παρακαταθώμεθα · μᾶλλον δὲ οὐδὲ χρὴ ζητεῖν , ἀλλ’ ἀγτῇ καὶ ὀρθόττι βίου τὴν ἀσφάλειαν αὐτῆς ἐγχειρίζειν . Οὐδὲ γὰρ σὶ πρὸς οἰκέτην ὀργιζομένων καὶ ἀγανακτοῦντων ἡμῶν , τὸ πρὸς τὴν ὀργὴν ἀπολογήσασθαι ἀφεῖς · ἔχεινς εἰς τὸν οἴκισχον τὸν ἐαυτοῦ κατελθὼν , τὰ ἰμάτια καὶ τὰ ἐπίπλα πάντα συναγαγὼν καὶ καταθῆς , περὶ ψυχῆς ἑδωύλετο , πρᾶως ἂν ἠγέχαμεν τὴν καταφρόνησιν ταύτην . Παυσώμεθα τοίνυν τῆς ἀχάριτος ταύτης · σπουδῆς , καὶ εἰπωμεν ἑκαστος πρὸς τὸν Θεόν · Ποῦ πορευθῶ ἀπὸ τοῦ πνεύματος σου , καὶ ἀπὸ τοῦ προσώπου σου ποῦ φύγω ; Μιμψώμεθα τὸν τῶν βαρβάρων φιλοσοφίαν · ἔχειντι ἐπ’ ἀδύλλης μετανόησις · οὐ γὰρ εἶχεν ἡπάτρασις τοῦτο , ὅτι · Ἐὰν ἐπιστρέψητε , καὶ μετανόησῃτε , στήσω τὴν πόλιν , ἀλλ’ ἀπλῶς · Ἐστι τρεῖς ἡμέραι , καὶ Νινευὶ καταστραφήσεται . Τί οὖν εἶκινι ; Τίς οἶδεν εἰ μετανόησῃ ο Θεὸς ἀπὸ τῆς κακίας ἥς ἐλάλησε ποιήσαι ὑμῖν ; Τίς οἶδεν ; Οὐκ ἴσασι τὸ τέλος τοῦ πράγματος , καὶ οὐκ ἀμελοῦσι τῆς μετανοίας · οὐκ ἐπιστάναι τῆς τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπίας τὸν τρόπον , καὶ ἐπ’ ἀδήλοις μεταβάλλονται · οὐδὲ γὰρ εἶχον πρὸς ἑτέρους Νινευῖτας ἰδεῖν μετανόησαντας καὶ σωθέντας , οὐδὲ ἄντῆγσαν προφητάς , οὐδὲ ἠκουσαν παραμύθων , οὐκ ἀπἡλαυσαν συμβουλῆς , οὐ μετέσχον παραίνεσεως , οὐδὲ ἦσαν πεπεισκότες ἑαυτούς , ὅτι πάντως ἐξελύσονταὶ τὸν Θεὸν τῇ μετανοίᾳ · οὐδὲ γὰρ εἶχε τοῦτο ἡ ἀπειλὴ ἀλλ’ ἀφρἑδάλλων καὶ ἡμφισβότων περὶ τούτου , καὶ ὅμως μετενώησαν μετ’ ἀχριδείας ἀπάσης . Τίς οὖν ἔσται λόγος ἡμῖν , ὅταν οἱ μὲν περὶ τοῦ τέλους θαρρεῖν οὐκ ἔχοντες , τοσαύτῃν ἐμπειρίαν ἐπιδημοῦ φαινομένην τὴν μεταβολήν , σὺ δὲ ὁ θαρρεῖν ἔχων περὶ τῆς φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ καὶ πολλὰ πολλάκις ἐνέχου λαβὼν ἀπὸ τῆς χηδονίας · καὶ προφητῶν καὶ ἀποστόλων ἀκούσας , καὶ δι’ αὐτῶν παιδευθεὶς τῶν πραγμάτων , μηδὲ πρὸς τὸ αὐτὸ τῆς ἀρετῆς ἐκείνοις μέτρον φθάσαι · φιλονεικήσης ; Μεγάλη μὲν οὖν καὶ ἡ τῶν ἀνθρώπων τούτων ἀρετή , πολλῷ δὲ μείζων ἡ τοῦ Θεοῦ φιλανθρωπία , καὶ ταύτην ἀπ’ αὐτοῦ τοῦ μεγέθους τῆς ἀπειλῆς ἐστιν ἰδεῖν . Διὰ [ 69 ] γὰρ τοῦτο οὐ προσέθηκεν τῇ ἀποφάσει , ὅτι · Ἐὰν δὲ μετανόησῃτε , φείσομαι , ἵνα ἀθυρόσυχον ἐμβάλων τὴν ψυχὸν , αὐτὴν τὸν φόβον , καὶ τὸν φόβον αὐξήσας , ταχύτερον πρὸς τὴν μετάνοιαν συνοθύση . Καλὸ μὲν προφητὴς ἀσχύνειν , τὸ μέλλον προσιδὼν , καὶ στοιχάζμανος ὡς ἀτέλεστα μενεῖ τὰ εἰρημένα · ὁ δὲ Θεὸς οὐκ αἰσχύνεται , ἀλλ’ ἐν μόνον ζητεῖ , τὴν τῶν ἀνθρώπων σωτηρίαν , καὶ τὸν οἴκητον τὸν ἑαυτοῦ διορθοῦν . Ἐπειδὴ γὰρ εἰς τὸ πλοῖον εἰσῆλθεν ἐκεῖνοι , διήγειραν εὐθέως τὴν θάλατταν , ἵνα μάθῃ , ὅτι ὅπου ἁμαρτία , ἔχει χειμῶν , ὅπου παρακοή , ἔχει κλυδώνιον · καὶ ἐσαλεύετο μὲν ἡ πόλις · διὰ δὲ ἁμαρτήματα τῶν Νινευῖτῶν , ἐσαλεύετο δὲ τὸ πλοῖον διὰ τὴν παρακοπὴν τοῦ προφήτου . Ἐκεῖνοι μὲν οὖν τὸν Ἰωνᾶν εἰς τὸ πέραν ἐξέβαλον , καὶ ἔστη τὸ πλοῖον · ἡμεῖς δὲ τὴν ἁμαρτίαν καταποντίσωμεν , καὶ
Lemmas: ζ . οὗτος ὁ βάρβαρος , καί οὐ αἰσχύνω οὐδέ εγχαλυπτομεθη , ἐκεῖνος τρόπος μεταβάλλω , ἐγώ τόπος ἀμείβω , καί μεθύντων ἄνθρωπος ἔργον ποιέω , καί ὁ · οὐσία ὑπεκτίθημι ; ὁ Δεσπότης ἐγώ ὀργίζω , καί ἐγώ ἀφίημι καταλύω ὁ ὀργή , ὁ ὁ οἰκίον · περιστρέφω καί περισυγχομεθη , ζητέω · ποῦ κατατίθημι ὁ οὐσία , δήω ζητέω ποῦ ὁ ψυχή παρακαταθέω · μᾶλλον δέ οὐδέ χρή ζητέω , ἀλλά ἄγω καί ὀρθός βίος ὁ ἀσφάλεια αὐτός ἐγχειρίζω . οὐδέ γάρ βρόχος πρός οἰκέτης ὀργίζω καί ἀγανακτέω ἐγώ , ὁ πρός ὁ ὀργή ἀπολογέομαι ἀφίημι · χέω εἰς ὁ οικιεχω ὁ ἑαυτοῦ κατέρχομαι , ὁ ἱμάτιον καί ὁ ἔπιπλα πᾶς συνάγω καί κατατίθημι , περί Ψυχή ἑδωύλετο , πρᾶος εἄν ἄγω ὁ καταφρόνησις οὗτος . παύω τοίνυν ὁ ἀχάριτος οὗτος · σπουδή , καί εἶπον ἕκαστος πρός ὁ Θεός · πός πορεύω ἀπό ὁ πνεῦμα σύ , καί ἀπό ὁ πρόσωπον σύ ποῦ φεύγω ; Μιμψώμεθα ὁ ὁ βάρβαρος φιλοσοφία · ἔχειντι ἐπί ἀδύλλης μετανόησις · οὖον γάρ ἔχω ἡπάτρασις οὗτος , ὅτι · ἐάν ἐπιστρέφω , καί μετανοέω , ἵστημι ὁ πόλις , ἀλλά ἀπλόος · εἰμί τρεῖς ἡμέρα , καί Νινευὶ καταστρέφω . τις οὖν εἶκινι ; Τῖς οἶδα εἰμί μετανοέω ὁ θεός ἀπό ὁ κακία ἥς λαλέω ποιέω σύ ; Τῖς οἶδα ; οὐ οἶδα ὁ τέλος ὁ πρᾶγμα , καί οὐ ἀμελέω ὁ μετάνοια · οὐ ἐφίστημι ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία ὁ τρόπος , καί ἐπί ἄδηλος μεταβάλλω · οὐδέ γάρ ἔχω πρός ἕτερος Νινευῖται ὁράω μετανοέω καί σώζω , οὐδέ ἀντάγω προφήτης , οὐδέ ἀκούω παραμύθα , οὐ απολαμβάνω συμβουλή , οὖον μετέχω παραίνεσις , οὐδέ εἰμί πείθω ἑαυτοῦ , ὅτι πάντως ἐξέρχομαι ὁ θεός ὁ μετάνοια · οὐδέ γάρ ἔχω οὗτος ὁ ἀπειλή ἀλλά ἀφρἑδάλλων καί ημφισβοος περί οὗτος , καί ὅμως μετανοέω μετά ἀχριδείας ἀπασάω . Τῖς οὖν εἰμί λόγος ἐγώ , ὅταν ὁ μέν περί ὁ τέλος θαρσέω οὐ ἔχω , τοσοῦτος ἐμπειρία ἐπιδημέω φαίνω ὁ μεταβολή , σύ δέ ὁ θαρσέω ἔχω περί ὁ φιλανθρωπία ὁ Θεός καί πολύς πολλάκις ἐνέχω λαμβάνω ἀπό ὁ χηδονίας · καί προφήτης καί ἀπόστολος ἀκούω , καί διά αὐτός παιδεύω ὁ πρᾶγμα , μηδέ πρός ὁ αὐτός ὁ ἀρετή ἐκεῖνος μέτρον φθάνω · φιλονεικέω ; Μεγάλη μέν οὖν καί ὁ ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἀρετή , πολύς δέ μείζων ὁ ὁ Θεός φιλανθρωπία , καί οὗτος ἀπό αὐτός ὁ μέγεθος ὁ ἀπειλή εἰμί ὁράω . Ζεύς [ 69 ] γάρ οὗτος οὖον προστίθημι ὁ ἀπόφασις , ὅτι · ἐάν δέ μετανοέω , φείδομαι , ἵνα ἀθυρόσυχον ἐμβάλλω ὁ ψύχω , αὐτός ὁ φόβος , καί ὁ φόβος αὐξάνω , ταχύς πρός ὁ μετάνοια συντίθημι . Καλό μέν προφήτης ασχυνεος , ὁ μέλλω προσεῖδον , καί στοιχάζμανος ὡς ἀτέλεστος μένω ὁ εἴρω · ὁ δέ θεός οὐ αἰσχύνω , ἀλλά ἐν μόνος ζητέω , ὁ ὁ ἄνθρωπος σωτηρία , καί ὁ οἰκέω ὁ ἑαυτοῦ διορθόω . ἐπεί γάρ εἰς ὁ πλοῖον εἰσέρχομαι ἐκεῖνος , διεγείρω εὐθύς ὁ θάλασσα , ἵνα μανθάνω , ὅτι ὅπου ἁμαρτία , ἔχω χειμῶν , ὅπου παρακοή , ἔχω κλυδώνιον · καί σαλεύω μέν ὁ πόλις · διά δέ ἁμάρτημα ὁ Νινευῖται , σαλεύω δέ ὁ πλοῖον διά ὁ παρακοπή ὁ προφήτης . ἐκεῖνος μέν οὖν ὁ Ἰωνᾶς εἰς ὁ πέραν ἐκβάλλω , καί ἵστημι ὁ πλοῖον · ἐγώ δέ ὁ ἁμαρτία καταποντίζω , καί