joannes-chrysostomus.ad-populum-antiochenum-homiliae-1-21 pg049_0037.4
Δ . Ταῦτα προλέγον , ταῦτα ἐξέβη , νῦν , καὶ τῆς ῥαθυμίας ἐκείνης τίνομεν δίκας . Τὸν Θεὸν ὑβρίζομεν περιειδές · ἰδοὺ συνεχώρησεν ὑβρισθῆναι βασιλέα · καὶ τὸν περὶ τῶν ἐσχάτων ἐπίσκεψασθὼν πᾶσι κινδύνων , ἵνα ἐκ τοῦ φόβου τοῦτον τῆς ῥαθυμίας ἐκείνης δῶμεν δίκην . Ἄρα μὴ μάλιν τιν , μηδὲ εἰκὶ ταῦτα προλέγον , καὶ συνεχῶς ἠγωνιζομὲν ὑμετέρας ἀγάπης ; Ἀλλ’ ὅμως οὐδὲν γέγονε πλέον , ἀλλὰ γενέσθαι νῦν , καὶ ἀπὸ τῆς παρούσης σωφρονισθέντες συμφορᾶς , [ 25 ] ἐπιγνώμεν τὴν ἀτακτον ἐκείνων μα-ίαν . Ἐμφράξωμεν αὐτῶν τὰ στόματα , καθάπερ πηλᾳ · θανατηφόρους ἀποκλείσωμεν , καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον μεταβολάμεν , καὶ πάντων στήσεται τὰ κατειρημένα τὴν πόλιν χαρά . Οὐχ ἔστι θέατρον ἢ ἐκκλησία , ἵνα πρὸς τέρψιν ἀκούωμεν · ωφεληθέντας ἐντεῦθεν ἀπέναι χρή , κερδαναντάς τι πλέον καὶ μέγα , οὕτως ἀναχωρεῖν δεῖ · ἐπεὶ μάτην καὶ εἰκὶ παραγινόμεθα , εἰ πρὸς καιρὸν ψυχαγωγηθέντες οὕτως ἀναχωροῦμεν , ἔρημοι καὶ κενολ τῆς ἀπὸ τῶν λεγομένων ωφελείας γενόμενοι . Τί μοι τῶν κρότων φθέλες τούτων ; τί δὲ τῶν ἐπαίνων καὶ τῶν βορβῶν ; Ἐπαῖνος ἐμὲ τὸ διὰ τῶν ἔργων ὑμᾶς · ἐπίδειξαι τὰ λεγόμενα ἅπαντα · τότε ἐγὼ ζηλωτὸς καὶ μακάριος , οὐχ ὅταν ἀποδέχῃσθε , ἀλλ’ ὅταν ποιῆτε μετὰ προθυμίας ἀπάσης , ἄπερ ἂν ἀκούσητε παρ’ ἡμῶν . Ἕκαστος τῶν τλησίων διορθώσωμεν · Οἰκοδομεῖτε γὰρ εἰς τὸν ἕνα , φησίν · ἂν γὰρ μὴ τοῦτο ποιῶμεν , ἢ παρ’ ἕκαστου γινομένη πλημμελεία κοινὴν τινὰ καὶ ἀφόρητον οἴσει τὴν βλάβην τῇ πόλει . Ἰδοὺ , μηδὲν συνεῖδετε τοῖς γεγενημένοις τῶν τετολμηκότων οὐχ ἑλαττον δεδοίκαμεν , καὶ φρίττομεν , μὴ πάντας ὁ τοῦ βασιλέως θυμὸς καταλάβῃ · καὶ οὐχ ἂρκεῖ εἰς ἀπολογίαν ἡμῖν τὸ λέγειν · Οὐ παρήμην , οὐ συνἦλθον , οὐχ ἐκοινώνησα τῶν γεγενημένων . Δι’ αὐτὸ μὲν οὖν τοῦτο κολάζω , φησὶ , καὶ δίδω δίκην τὴν ἐργαζομένην , μετὰ παρῆς , μηδὲ ἐκώλυες , μηδὲ τοὺς ἀκοσμοῦντας κατέειχες , μηδὲ ἐκινδύνευες ὑπὲρ τῆς εἰς τὸν βασιλέα τιμῆς . Οὐ μετέσχες τῶν τετολμημένων , ἐπαίνω τοῦτο καὶ ἀποδέχομαι · ἀλλ’ οὐδὲ ἐπέσχες τὰ γινόμενα · τοῦτο κατηγορίας ἄξιον . Ταῦτα καὶ παρὰ τοῦ Θεοῦ τὰ ῥήματα ἀκούσομεθα , ὅταν σιγῇ φέρωμεν τὰς εἰς αὐτὸν ὑβρεῖς καὶ παροινίας γενομένας · ἐπεὶ καὶ τὸ τὸν τάλαντον ἐκεῖνο καταχῶντος οὐχ ὑπὲρ τῶν καθ’ ἑαυτὸν ἐνεκαλεῖτο τότε ( ὁλόκληρον γὰρ τὴν παρακαταθήκην ἀπέδωκεν ) , ἀλλ’ ὅτι αὐτὴν οὐχ ἐπλεόνασεν , ὅτι ἑτέρους οὐχ ἐπαίδευσεν , ὅτι τὸ ἀργύριον
Lemmas: δ . οὗτος προλέγω2 , οὗτος ἐκβαίνω , νῦν , καί ὁ ῥᾳθυμία ἐκεῖνος τίνω δίκη . ὁ θεός ὑβρίζω περιοράω · ἰδού συγχωρέω ὑβρίζω βασιλεύς · καί ὁ περί ὁ ἔσχατος ἐπισκοπέω πᾶς κίνδυνος , ἵνα ἐκ ὁ φόβος οὗτος ὁ ῥᾳθυμία ἐκεῖνος δήω δίκη . ἄρας μή Μάλιν ὅς , μηδέ ἴξ οὗτος προλέγω2 , καί συνεχῶς ἀγωνίζομαι ὑμέτερος ἀγάπη ; ἀλλά ὅμως οὐδείς γίγνομαι πλέω , ἀλλά γίγνομαι νῦν , καί ἀπό ὁ πάρειμι σωφρονίζω συμφορά , [ 25 ] ἐπιγιγνώσκω ὁ ἄτακτος ἐκεῖνος μαία . Ἐμφράζω αὐτός ὁ στόμα , καθάπερ πάλλω · θανατηφόρος ἀποκλείω , καί πρός ὁ ἐναντίος μεταβάλλω , καί πᾶς ἵστημι ὁ κατείρω ὁ πόλις χαρά . οὐχ εἰμί θέατρον ἢ ἐκκλησία , ἵνα πρός τέρψις ἀκούω · ὠφελέω ἐντεῦθεν ἀφίημι χρή , κερδαίνω τίς πλέω καί μέγας , οὕτως ἀναχωρέω δεῖ · ἐπεί μάτην καί ἴξ παραγίγνομαι , εἰμί πρός καιρός ψυχαγωγέω οὕτως ἀναχωρέω , ἐρῆμος καί κενολ ὁ ἀπό ὁ λέγω ὠφέλεια γίγνομαι . τις ἐγώ ὁ Κρότων φθέλες οὗτος ; τίς δέ ὁ ἔπαινος καί ὁ βορβή ; Ἔπαινος ἐγώ ὁ διά ὁ ἔργον σύ · ἐπιδείκνυμι ὁ λέγω ἅπας · τότε ἐγώ ζηλωτός καί μακάριος , οὐ ὅταν ἀποδέχομαι , ἀλλά ὅταν ποιέω μετά προθυμία ἀπασάω , Ἄπερ εἄν ἀκούω παρά ἐγώ . ἕκαστος ὁ τλησίων διορθόω · οἰκοδομέω γάρ εἰς ὁ εἷς , φημί · εἄν γάρ μή οὗτος ποιέω , ἢ παρά έκαστος γίγνομαι πλημμέλεια κοινός τις καί ἀφόρητος φέρω ὁ βλάβη ὁ πόλις . ἰδέ , μηδείς σύνοιδα ὁ γίγνομαι ὁ τολμάω οὐ μικρός δείδω , καί φρίσσω , μή πᾶς ὁ ὁ βασιλεύς θυμός καταλαμβάνω · καί οὐ ἀρκέω εἰς ἀπολογία ἐγώ ὁ λέγω · οὖον πάρειμι , οὖον συνέρχομαι , οὐ κοινωνέω ὁ γίγνομαι . διά αὐτός μέν οὖν οὗτος κολάζω , φημί , καί δίδωμι δίκη ὁ ἐργάζομαι , μετά πάρειμι , μηδέ κωλύω , μηδέ ὁ ἀκοσμέω καταφέρω , μηδέ κινδυνεύω ὑπέρ ὁ εἰς ὁ βασιλεύς τιμή . οὖον μετέχω ὁ τολμάω , ἔπαινος οὗτος καί ἀποδέχομαι · ἀλλά οὐδέ ἐπέχω ὁ γίγνομαι · οὗτος κατηγορία ἄξιος . οὗτος καί παρά ὁ Θεός ὁ ῥῆμα ἀκούω , ὅταν σιγή φέρω ὁ εἰς αὐτός ὕβρις καί παροινία γίγνομαι · ἐπεί καί ὁ ὁ τάλαντον ἐκεῖνος κατάγω οὐ ὑπέρ ὁ κατά ἑαυτοῦ ἐγκαλέω τότε ( ὁλόκληρος γάρ ὁ παρακαταθήκη ἀποδίδωμι ) , ἀλλά ὅτι αὐτός οὐ πλεονάζω , ὅτι ἕτερος οὐ παιδεύω , ὅτι ὁ ἀργύριον