joannes-chrysostomus.ad-illuminandos-catecheses-1-2-series-prima-et-secunda pg049_0269.3
ς’ . Εἰ δὲ ἀρκεῖν τοῦτο εἰς παρακλῆσιν νομίζεις , δυνήσῃ δὲ καὶ αὐτὸς ταύτην τὴν παραμυθίαν ἔχειν . Κλὴν γὰρ μὴ διὰ τὸν Θεὸν πάθης τι τῶν δεινῶν , ἀλλ’ ἐξ ἀνθρώπων ἐπηρείας , εὐχαριστῆσον · δὲ , καὶ μὴ βλασφημήσης τὸν δυνάμενον καλῦσαι μὲν , ἀφέναι δὲ τῆς σῆς ἑνεκεν δοκιμῆς , ὡσπερ οἱ διὰ τὸν Θεὸν παθόντες σπερανοῦνται , οὕτω καὶ οἱ τῶν αὐτῶν ἐπιτούση μεσιῶν , δτι τὰς παρὰ ἀνθρώπων ἐπαγγελίας σοι συμφορὰς γενναίως ἠγέγκας , καὶ τῷ δυναμένῳ αὐτὰς καλῦσαι μὲν , μὴ βουληθέντι δὲ , ὑχαρατιστήσας . Ἰδοὺ τοῖνον καὶ πενίαν καὶ νόσον , καὶ ἀμφότερα μετὰ τῆς ἐσχάτης ὑπερολῆς εἶδες ἐπενεχθέντα τῷ δικαίῳ . Βούλει σοὶ καὶ τὴν περὶ τῆς φύσεως πάλεμον ἐπιδοῦναι μετὰ τοσαύτης ὑπερολῆς τῆς γενναίας τότε ἐπιθέμενον ἐκείνῳ ; Δέκα τέκνα ἀπώλεσε , τὰ δέκα ἀδρόων , τὰ δέκα ἐν αὐτῷ τῇ ἄνθει τῆς ἡλικίας , τὰ δέκα πολλὴν ἀρετὴν ἐπιδειξάμενα , καὶ οὐδὲ τῷ κοινῷ τῆς φύσεως νόμῳ , ἀλλὰ βιαίῳ θανάτῳ καὶ ἐλεεινῷ . Τίς ἂν ἔχοι τοιαύτην συμφορὰν εἰπεῖν ; Οὐκ ἔστιν οὐδεὶς . Ὅταν οὖν ἀποβλέψῃς οὕν καὶ θυγάτερα ὁμοῦ , ἀνάραμεν πρὸς τὸν δικαῖον ἐκεῖνον , καὶ πάντως εὕρησας πολλὴν σαυτῷ τὴν παραμυθίαν . Ἄρα οὖν ταῦτα μόνᾳ αὐτῷ συνέβη τὰ δεινὰ ; Ἰὶ δὲ τῶν φίλων ἐγκαταλείψις καὶ προδοσία , τὰ δὲ σκώμματα καὶ αἰ λοιδορίαι , ἢ δὲ χλευασία καὶ ὁ γέλως ; οὐ δὲ ὑπὸ πάντων διασύρεσθαι τι ἀξόρητον ἦν . Οὐ γὰρ οὕτως οἱ τῶν συμφερόντων φύσις , ὡς οἱ παρὰ τὰς συμφορὰς ἡμῖν ὀνειδίζοντας δάκνειν ἡμῶν εὐθὺς τὴν ψυχήν . Οὐ μόνον ὁ παρακαλῶν οὐκ ἦν , ἀλλὰ καὶ πολλοὶ πολλάχον ἐπέκεινον ὀνειδίζοντας . Καὶ ὁρῆς αὐτὸν τοῦτο ἀποδορῶμενον , καὶ λέγοντα · Ἄντάρ δὲ καὶ ὑμεῖς ἐπέβητέ μοι · καὶ ἀνελείμοντας αὐτοῦς καλεῖ , καὶ φησίν · Ὅτι ἀπεῖπαντό με οἱ πλῆσιοι μου , καὶ οἱ οἰκείται μου κατ’ ἐμοῦ ἐλάλουν , καὶ υἱοὶς σαλιλλῶδων μου ἐκάλουν , αὐτοὶ δὲ ἀπασπῆδων . Ἐτεροὶ δὲ , φησίν , ἐνέπτυόν μοι , καὶ θρύλλημα πάντων ἐγενόμην , καὶ αὐτή , φησίν , ἡ στολή μου ἐδεδύθιστό με . Ταῦτα γε οὐδὲ ἀκούσον φορητά , μὴτι γε διὰ τῶν πραγμάτων αὐτῶν ὑπομεῖναι . [ 276 ] Πενία ἐσχάτη , καὶ νόσος ἀφόρητος · καὶ κακὴν καὶ παραδόξος · παιδῶν ἀποβολὴ τοσούτων καὶ τοιούτων καὶ τοιούτῳ τρόπῳ · δνειδὴ καὶ σκώμματα καὶ λοιδορίαι παρὰ ἀνθρώπων · οἱ μὲν ἐγελῶντες , οἱ δὲ ὀνειδίζοντες , οἱ δὲ κατεφρόνουν , οὐκ ἐχθροὶ μόνον , ἀλλὰ καὶ φίλοι · οὐ φίλοι μόνον , ἀλλὰ καὶ οἰκέται · οὐκ ἐχλεύοντο δὲ οὐδὲ ὀνειδίζον μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐδυσώπιστον , καὶ ταῦτα οὐκ ἐπὶ οὐο καὶ τρισὶ καὶ δέκα ἡμέραις , ἀλλ’ ἐπὶ πολλοῖς τοῖς μηνί · καὶ ὅπερ ἐπ’ ἐκείνῳ συνέβη μόνῳ , οὐδὲ τὴν ἀπὸ τῆς νυκτὸς εἶχε παραμυθίαν , ἀλλὰ τῶν μεθ’ ἡμέραν δεινῶν προσθήκη μεῖζων ἦν τῶν νυκτερίνων φόβων φαντασία . Ὅτι γὰρ χαλεπώτερα ἐν τοῖς ὕπνοις ὑπέμεινεν , ἀκούσον τι φησι · Διὰ τί με σφοδεῖς ὡς σῦνους , καὶ ἐν ὁράμασι με καταπλήσσεις ; Ποῖος , σὺπρεῖς ἄνθρωπος , ποῖος ἀδάμας τοσαῦτα ἂν ὑπέμεινε δεινὰ ; Εἰ γὰρ καὶ καθ’ ἑαυτὸ τούτων ἕκαστον ἀφόρητον , ἐννέψαν ὁμοῦ συνελθόντα πόσον ἤγειρε θόρυβον .
Lemmas: εἰμί . εἰμί δέ ἀρκέω οὗτος εἰς παράκλησις νομίζω , δύναμαι δέ καί αὐτός οὗτος ὁ παραμυθία ἔχω . Κλῆς γάρ μή διά ὁ θεός πάσχω τίς ὁ δεινός , ἀλλά ἐκ ἄνθρωπος ἐπήρεια , εὐχαριστέω · δέ , καί μή βλασφημέω ὁ δύναμαι καλέω μέν , ἀφίημι δέ ὁ σός ἕνεκα δοκιμή , ὡς ὁ διά ὁ θεός πάθος σπερανουντ , οὗτος καί ὁ ὁ αὐτός επιτουω μεσίας , δ ὁ παρά ἄνθρωπος ἐπαγγελία σύ συμφορά γενναῖος ἐγγίγνομαι , καί ὁ δύναμαι αὐτός καλέω μέν , μή βούλομαι δέ , υχαρατιιστημι . ἰδέ τόνος καί πενία καί νόσος , καί ἀμφότερος μετά ὁ ἔσχατος ὑπερολῆς ὁράω ἐπιφέρω ὁ Δίκαιος . βούλομαι σύ καί ὁ περί ὁ φύσις Παλαίμων ἐπιδίδωμι μετά τοσοῦτος ὑπερολῆς ὁ γενναῖος τότε ἐπιτίθημι ἐκεῖνος ; δέκα τέκνον ἀπόλλυμι , ὁ δέκα ἁδρόω , ὁ δέκα ἐν αὐτός ὁ ἄνθος ὁ ἡλικία , ὁ δέκα πολύς ἀρετή ἐπιδείκνυμι , καί οὐδέ ὁ κοινός ὁ φύσις νόμος , ἀλλά βίαιος θάνατος καί ἐλεεινός . Τῖς εἄν ἔχω τοιοῦτος συμφορά εἶπον ; οὐ εἰμί οὐδείς . ὅταν οὖν ἀποβλέπω οὖν καί θυγάτηρ ὁμοῦ , ἀναίρω πρός ὁ Δίκαιος ἐκεῖνος , καί πάντως εὑρίσκω πολύς σεαυτοῦ ὁ παραμυθία . ἄρας οὖν οὗτος μόνος αὐτός συμβαίνω ὁ δεινός ; Ἰὶ δέ ὁ Φίλων ἐγκαταλείπω καί προδοσία , ὁ δέ σκῶμμα καί ὁ λοιδορία , ἢ δέ χλευασία καί ὁ γέλως ; οὖον δέ ὑπό πᾶς διασύρω τίς αξορητος εἰμί . οὖον γάρ οὕτως ὁ ὁ συμφέρω φύσις , ὡς ὁ παρά ὁ συμφορά ἐγώ ὀνειδίζω δάκνω ἐγώ εὐθύς ὁ Ψυχή . οὖον μόνος ὁ παρακαλέω οὐ εἰμί , ἀλλά καί πολύς πολλάχον ἐπέκεινον ὀνειδίζω . καί ὁράω αὐτός οὗτος ἀποδιδράσκω , καί λέγω · Αντάρ δέ καί σύ ἐπιβαίνω ἐγώ · καί ἀνελείμοντας αὔτεος καλέω , καί φημί · ὅτι2 ἀπεῖπον ἐγώ ὁ πλησίος ἐγώ , καί ὁ οἰκέω ἐγώ κατά ἐγώ λαλέω , καί υἱός σαλιλλῶδων ἐγώ καλέω , αὐτός δέ ἀπασπῆδων . ἕτερος δέ , φημί , ἐμπτύω ἐγώ , καί θρύλλημα πᾶς γίγνομαι , καί αὐτός , φημί , ὁ στολή ἐγώ ἐδεδύθιστό ἐγώ . οὗτος γε οὐδέ ἀκούω φορητός , μῆτις γε διά ὁ πρᾶγμα αὐτός ὑπομένω . [ 276 ] Πενία ἔσχατος , καί νόσος ἀφόρητος · καί κακός καί παράδοξος · παῖς ἀποβολή τοσοῦτος καί τοιοῦτος καί τοιοῦτος τρόπος · δνειδὴ καί σκῶμμα καί λοιδορία παρά ἄνθρωπος · ὁ μέν γελάω , ὁ δέ ὀνειδίζω , ὁ δέ καταφρονέω , οὐ ἐχθρός μόνος , ἀλλά καί φίλος · οὖον φίλος μόνος , ἀλλά καί οἰκέτης · οὐ χλευάζω δέ οὐδέ ὀνειδίζω μόνος , ἀλλά καί ἐδυσώπιστον , καί οὗτος οὐ ἐπί οὐ καί τρεῖς καί δέκα ἡμέρα , ἀλλά ἐπί πολύς ὁ μείς · καί ὅσπερ ἐπί ἐκεῖνος συμβαίνω μόνος , οὐδέ ὁ ἀπό ὁ νύξ ἔχω παραμυθία , ἀλλά ὁ μετά ἡμέρα δεινός προσθήκη μείζων εἰμί ὁ νυκτερινός φόβος φαντασία . ὅτι2 γάρ χαλεπός ἐν ὁ ὕπνος ὑπομένω , ἀκούω τίς φημί · Ζεύς τίς ἐγώ σφοδέω ὡς συνοος , καί ἐν ὅραμα ἐγώ καταπλήσσω ; ποῖος , σπείρω ἄνθρωπος , ποῖος ἀδάμας τοσοῦτος εἄν ὑπομένω δεινός ; εἰμί γάρ καί κατά ἑαυτοῦ οὗτος ἕκαστος ἀφόρητος , ἐνέπω ὁμοῦ συνέρχομαι πόσος ἐγείρω θόρυβος .