joannes-chrysostomus.ad-illuminandos-catecheses-1-2-series-prima-et-secunda pg049_0229.2
ε’ . Ἄλλ’ ἵνα μὴ πάντα ἀθρόον τήμερον ὑμῖν λέγοντες καταχρώμεν ὑμῶν τὴν διάνοιαν , ἕνα τῶν τίθεμεν ὑμῖν νόμον τὸν περὶ τῆς τῶν ὀρκων φυλακῆς , ἐκεῖνο προλέγοντες καὶ διαγορεῦοντες , ὅτι εἰ μὴ φύγῃτε τοὺς ὀρκους , οὐ λέγω τὰς ἐπιorkίας μόνον , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἐπὶ τῷ δικαλῷ γινομένους εἰ μὴ φύγῃτε , οὐκ ἔστι περὶ ἑτέρας ὑποθέσεως ὑμῖν διαλεξόμεθα . Καὶ γὰρ ἄτοπον τοῖς μεν τῶν γραμμάτων διδασκάλους μὴ δεῦτερον τοῖς παιδίοις διδόναι μάθημα , ἕως ἂν τὸ πρότερον ἴδωσι καλῶς ἐμπατῆσαι αὐτῶν τῇ μνήμῃ · ἡμεῖς δὲ τὰ πρότερα μαθήματα μὴ δυναμένους ἀπαγγεῖλαι μετὰ ἀνδρείας , ἑτερα προεμβαλεῖν πάλιν · οὐδὲν γὰρ ἑτερον τοῦτο , ἀλλ’ ἡ εἰς πῖθον τετραμένον ἀντέλει . Ἴνα οὖν ἡμεῖς μὴ ἐπιστομίσθω , πολλῇν τοῦ πράγματος ποιήσατε τὴν σπουδὴν . Καὶ γὰρ χαλεπὸν τοῦτο ἐστὶ τὸ ἁμάρτημα , καὶ σφόδρα χαλεπὸν · σφόδρα δὲ ἐστὶ χαλεπὸν , ὅτι οὐ δοκεῖ χαλεπὸν εἶναι , καὶ διὰ τοῦτο αὐτὸ δέδοικα , ἐπειδὴ οὐδεὶς αὐτὸ δίδουκε · διὰ τοῦτο ἀνίατόν ἐστι τὸ νόσημα , ἐπειδὴ οὐδὲ νόσημα εἶναι δοκεῖ · ἀλλ’ ὡσπερ τὸ διαλέγεσθαι ἀπλῶς οὐκ ἔστιν ἁγλημα , οὕτως οὐδὲ τοῦτο ἁγλημα εἶναι δοκεῖ , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς παρήθης ἡ παρανομία αὕτη τελμάτει · κἂν ἐγχαλέσῃ τις , εὐθὺς γέλως ἑπεταί καὶ χλευαστία πολλή , οὐχὶ τοῖς ἐγχαλουμένοις ὑπὲρ τῶν ὀρκων , ἀλλὰ τοῖς διορθοῦσι τὸ νόσημα βουλομένοις . Διὰ τοῦτο μακρὸν ὑπὲρ τούτων ἀποτείνω τὸν λόγον · βαθεῖαν γὰρ ρίζαν ἀνασπάσαι βούλομαι , καὶ χρόνιον ἀπαλεῖψαι κακόν · οὐ λέγω τὰς ἐπιorkίας μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς εὐορκίας αὐτὰς . Ἄλλ’ ὁ δεῖνα , φησίν , ἄνθρωπος ἐπεικὴς , εἰς ἑρωσύνην τελών , πολλῇ σωφροσύνῃ καὶ εὐλαβείᾳ συζῶν b . Λὴ μοι τὰ ἐπεικὴ τούτων εἴπης , τὸν σωφρόνα , τὸν εὐλαβῆ , τὸν εἰς ἑρωσύνην τελούντα · ἀλλ’ , εἰ βούλει , θεῖ
Lemmas: εἰ . ἄλλος ἵνα μή πᾶς ἀθρόος σήμερον σύ λέγω καταχράω σύ ὁ διάνοια , εἷς ὁ τίθημι σύ νόμος ὁ περί ὁ ὁ Ὅρκος φυλακή , ἐκεῖνος προλέγω2 καί διαγορεύω , ὅτι εἰμί μή φεύγω ὁ Ὅρκος , οὖον λέγω ὁ ἐπιorkίας μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐπί ὁ δικαλος γίγνομαι εἰμί μή φεύγω , οὐ εἰμί περί ἕτερος ὑπόθεσις σύ διαλέγω . καί γάρ ἄτοπος ὁ μέν ὁ γράμμα διδάσκαλος μή δύο ὁ παιδίον δίδωμι μάθημα , ἠώς εἄν ὁ πρότερος ὁράω καλῶς ἐμπατέω αὐτός ὁ μνήμη · ἐγώ δέ ὁ πρότερος μάθημα μή δύναμαι ἀπαγγέλλω μετά ἀνδρεῖος , ἑς προεμβάλλω πάλιν · οὐδείς γάρ ἕτερος οὗτος , ἀλλά ὁ εἰς πείθω τρέπω ἀνατέλλω . ἵνα οὖν ἐγώ μή ἐπιστομίζω , πολύς ὁ πρᾶγμα ποιέω ὁ σπουδή . καί γάρ χαλεπός οὗτος εἰμί ὁ ἁμάρτημα , καί σφόδρα χαλεπός · σφόδρα δέ εἰμί χαλεπός , ὅτι οὖον δοκέω χαλεπός εἰμί , καί διά οὗτος αὐτός δείδω , ἐπεί οὐδείς αὐτός δίδωμι · διά οὗτος ἀνίατος εἰμί ὁ νόσημα , ἐπεί οὐδέ νόσημα εἰμί δοκέω · ἀλλά ὡς ὁ διαλέγω ἀπλόος οὐ εἰμί ἁγλημα , οὕτως οὐδέ οὗτος ἁγλημα εἰμί δοκέω , ἀλλά μετά πολύς παρηθέω ὁ παρανομία οὗτος τέλμα · κἀν ἐγχαλάω τις , εὐθύς γέλως ἕπω καί χλευαστία πολύς , οὐ ὁ ἐγχαλάω ὑπέρ ὁ Ὅρκος , ἀλλά ὁ διορθόω ὁ νόσημα βούλομαι . Ζεύς οὗτος μακρός ὑπέρ οὗτος ἀποτείνω ὁ λόγος · βαθύς γάρ ῥίζα ἀνασπάω βούλομαι , καί χρόνιος ἀπαλείφω κακός · οὖον λέγω ὁ ἐπιorkίας μόνος , ἀλλά καί ὁ εὐορκία αὐτός . ἄλλος ὁ Δεῖνα , φημί , ἄνθρωπος ἐπεικής , εἰς ερωσυνη τέλος , πολύς σωφροσύνη καί εὐλάβεια συζάω b . λα ἐγώ ὁ πέκω οὗτος εἶπον , ὁ Σωφρόνα , ὁ εὐλαβής , ὁ εἰς ερωσυνη τελέω · ἀλλά , εἰμί βούλομαι , θέω