joannes-chrysostomus.ad-illuminandos-catecheses-1-2-series-prima-et-secunda pg049_0249.2
ε᾽ . Ἔστι τοίνυν κακία , ἥντινς κακία , πορνεία , μοιχεία , πλεονεξία . καὶ τὰ μὲν μὲν τὰ τῶν ἐσχάτων ὄντα ἐγκλημάτων ἀξία καὶ τιμωριῶν . Πάλιν ἐστὶ κακία , μᾶλλον δὲ οὐκ ἐστιν , ἀλλὰ λέγεται , λιμὸς καὶ θάνατος , νόσος , καὶ ἅσα τοιαῦτα · ταῦτα γὰρ οὐκ ἂν εἴη κακά · διὰ τοῦτο εἶπον , λέγεται , μόνον . Τί δὴποτε ; Ὅτι εἰ κακὰ ἦν , οὐκ ἂν ἀγαθῶν ἡμῖν αἴτια ἐγένοντο , σωφρονίζοντα τὴν ἀπόνοιαν , ἐγκόπτοντα τὴν ῥαθυμίαν καὶ πρὸς σπουδὴν ἐπανάγοντα , προσεκτιχώτερους ποιούνα . Ὅτε γὰρ , φησίν , ἀπέκτεινεν αὐτούς , τότε ἐξεζήτουν αὐτόν , καὶ ἐπέστρεφον , καὶ ἀνέβησαν πρὸς τὸν Θεόν . Κακίαν οὖν ταύτην φησὶ τὴν σωφρονίζουσαν , τὴν λαμπροὺς ποιούσαν , τὴν σπουδαιοτέρους ἐργαζομένην , τὴν πρὸς φιλοσοφίαν ἐπαναγούσαν , οὐκ ἐκεῖνιν τὴν διαβεβλημένην καὶ ἐγκλημάτων ἀξίαν · ἐκεῖνιν γὰρ οὐ Θεοῦ ἔργον , ἀλλὰ τῆς ἁμαρτίας προαιρέσεως ἐφέμα , αὕτη δὲ πρὸς τὴν ἐκείνης ἀναίρεσιν γίνεται . Κακίαν οὖν ταύτην καλεῖ τὴν κάκωσιν , τὴν ἐκ τῶν τιμωριῶν γινομένην ἡμῖν , οὐ κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν , ἀλλὰ κατὰ τὴν ὑπόνοιαν τῶν ἀνθρώπων , οὕτως αὐτὴν ὀνομάζων . Ἐπειδὴ γὰρ κακίαν καλεῖν εἰώθαμεν , οὐ τὰς κλοπὰς καὶ τὰς μοιχείας μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰς συμφοράς , ἀπὸ τῆς τῶν ἀνθρώπων ψήφου οὕτω τὸ πράγμα ἐκάλεσε . Τοῦτο οὖν ποτε ὁ φησίν [ 251 ] ὁ προφήτης , ὅτι Οὐκ ἔστι κακία ἐν πόλει , ἥν Κύριος οὐκ ἐποίησε . Τοῦτο καὶ διὰ Ἠσαΐου παριδηλωσεν ὁ Θεὸς εἰπών · Ἐγὼ Θεὸς ποιῶν εἰρήνην , καὶ πτίζων κακά · κακὰ πάλιν τὰς συμφοράς ὀνομάζω . Ταύτην καὶ ὁ Χριστὸς τὴν κακίαν τοῖς Εὐαγγελίοις αἰνίττεται , οὕτω λέγων τοῖς μαθηταῖς · Ἀρχετὸν τῇ ἡμέρᾳ ἡ κακία αὕτη , τοὔτεστιν , ἡ κάκωσις , ἡ ταλαιπωρία . Πανταχόθεν οὖν δῆλον , ὅτι κακίαν ἐνταῦθα τὰς τιμωρίας καλεῖ , καὶ ταύτας ἡμῖν αὐτὸς ἐπάγει , μέγιστον προνοίας εἶδος παρεχόμενος . Καὶ γὰρ ὁ ἰατρός , οὐχ ὅταν εἰς παραδείσους καὶ λειμῶνας ἐξἀγάγῃ τὸν κάμνοντα , θαυμαστὸς ἐστι μόνον , οὐδ᾽ ὅταν εἰς βαλανεία καὶ κολυμβήθρας ὑδάτων , οὐδ᾽ ὅταν τράπεζαν παρατιθῇ πλουσίαν , ἀλλὰ καὶ ὅταν ἄστον κελύει διαμένειν , καὶ ὅταν ἄγχῃ λιμῷ καὶ δίψῃ κατατεῖνη , τῇ κλίνῃ προστιθῇ καὶ τὴν οἰκίαν δεσμητήριον ποιούμενος , καὶ αὐτοῦ τοῦ φωτὸς ἀποστερῶν καὶ συσκιάζων πανταχόθεν τὸ δωμάτιον παραπετάσμασι , καὶ ὅταν τέμνῃ , καὶ ὅταν καίῃ . καὶ ὅταν πικρὰ προσάγῃ φάρμακα , ἰατρὸς ἐστιν ὁμοίως . Πῶς οὖν οὐκ ἄτοπον ἐκεῖνον μὲν τοιαῦτα ἐργαζόμενον κακὰ ἰατρὸν καλεῖν , τὸν δὲ Θεόν , εἰ ποτε ἐν τούτοις ποιήσειεν ,
Lemmas: εἰ . εἰμί τοίνυν κακία , ἥντινς κακία , πορνεία , μοιχεία , πλεονεξία . καί ὁ μέν μέν ὁ ὁ ἔσχατος εἰμί ἔγκλημα ἄξιος καί τιμωρία . πάλιν εἰμί κακία , μᾶλλον δέ οὐ εἰμί , ἀλλά λέγω , λιμός καί θάνατος , νόσος , καί ἀάω τοιοῦτος · οὗτος γάρ οὐ εἄν εἰμί κακός · διά οὗτος εἶπον , λέγω , μόνος . τις δήποτε ; ὅτι2 εἰμί κακός εἰμί , οὐ εἄν ἀγαθός ἐγώ αἴτιος γίγνομαι , σωφρονίζω ὁ ἀπόνοια , ἐγκόπτω ὁ ῥᾳθυμία καί πρός σπουδή ἐπανάγω , προσεκτιχώτερους ποιέω . ὅτε γάρ , φημί , ἀποκτείνω αὐτός , τότε ἐκζητέω αὐτός , καί ἐπιστρέφω , καί ἀναβαίνω πρός ὁ Θεός . κακία οὖν οὗτος φημί ὁ σωφρονίζω , ὁ λαμπρός ποιέω , ὁ σπουδαῖος ἐργάζομαι , ὁ πρός φιλοσοφία ἐπανάγω , οὐ ἐκεῖνος ὁ διαβάλλω καί ἔγκλημα ἄξιος · ἐκεῖνος γάρ οὖον Θεός ἔργον , ἀλλά ὁ ἁμαρτία προαίρεσις ἐφέμα , οὗτος δέ πρός ὁ ἐκεῖνος ἀναίρεσις γίγνομαι . κακία οὖν οὗτος καλέω ὁ κάκωσις , ὁ ἐκ ὁ τιμωρία γίγνομαι ἐγώ , οὖον κατά ὁ οἰκεῖος φύσις , ἀλλά κατά ὁ ὑπόνοια ὁ ἄνθρωπος , οὕτως αὐτός ὀνομάζω . ἐπεί γάρ κακία καλέω εἴωθα , οὖον ὁ κλοπή καί ὁ μοιχεία μόνος , ἀλλά καί ὁ συμφορά , ἀπό ὁ ὁ ἄνθρωπος ψῆφος οὗτος ὁ πράγμα καλέω . οὗτος οὖν ποτός ὁ φημί [ 251 ] ὁ προφήτης , ὅτι οὐ εἰμί κακία ἐν πόλις , ὅς Κύριος οὐ ποιέω . οὗτος καί διά Ἠσαΐας παριδηλωσεν ὁ θεός εἶπον · ἐγώ θεός ποιέω εἰρήνη , καί πτιζω κακός · κακός πάλιν ὁ συμφορά ὀνομάζω . οὗτος καί ὁ Χριστός ὁ κακία ὁ Εὐαγγέλιος αἰνίσσομαι , οὗτος λέγω ὁ μαθητής · ἄρχω ὁ ἡμέρα ὁ κακία οὗτος , τουτέστιν , ὁ κάκωσις , ὁ ταλαιπωρία . πανταχόθεν οὖν δῆλος , ὅτι κακία ἐνταῦθα ὁ τιμωρία καλέω , καί οὗτος ἐγώ αὐτός ἐπάγω , μέγας πρόνοια εἶδος παρέχω . καί γάρ ὁ ἰατρός , οὐ ὅταν εἰς παράδεισος καί λειμών ἐξάγω ὁ κάμνω , θαυμαστός εἰμί μόνος , οὐδέ ὅταν εἰς βαλανεῖον καί κολυμβήθρα ὕδωρ , οὐδέ ὅταν τράπεζα παρατίθημι πλούσιος , ἀλλά καί ὅταν Άστον κελεύω διαμένω , καί ὅταν ἄγχω λιμός καί δίψα κατατείνω , ὁ κλίνη προστίθημι καί ὁ οἰκίον δεσμητήριον ποιέω , καί αὐτός ὁ φάος ἀποστερέω καί συσκιάζω πανταχόθεν ὁ δωμάτιον παραπέτασμα , καί ὅταν τέμνω , καί ὅταν καίω . καί ὅταν πικρός προσάγω φάρμακον , ἰατρός εἰμί ὁμοίως . Πῶς οὖν οὐ ἄτοπος ἐκεῖνος μέν τοιοῦτος ἐργάζομαι κακός ἰατρός καλέω , ὁ δέ Θεός , εἰμί ποτός ἐν οὗτος ποιέω ,