joannes-chrysostomus.ad-illuminandos-catecheses-1-2-series-prima-et-secunda pg049_0253.2
Εἰδὲς πῶς κάκεινοι δι' ἁμαρτίας ἀπώλοντο , καὶ οἱ λοιποὶ οὐ διὰ δικαιοσύνην διεφύγον , ἀλλ' ἵνα ταῖς ἐκείνων τιμωρίαις βελτίους γένωνται ; Οὐκοῦν ἠδίκηνται , φησίν , οἱ κολαζόμενοι · ἐδύνατο γὰρ μὴ κολαζεσθαι τας ἐτέρων τιμωρίας αὐτῷ γενέσθαι βελτίους . Ἀλλ' εἰ ἤδει βελτίους [ 258 ] ἀσώμενους ἐκ μετανοίας , οὐκ ἂν ἐκάλειψεν ὁ Θεός . Εἰ γὰρ πολλὺς προείλετο οὐδὲν ἀπὸ τῆς μακροθυμίας αὐτοῦ κερδενοῦντας , ὅμως φέρει μετὰ πολλῆς τῆς ἀνεξικακίας , τὸ αὐτοῦ πληρῶν καὶ παρέχων αὐτοῖς ἀναβῆναι ποτε ἐκ τῆς οἰκείας ἀνοίας · πῶς ἂν τοὺς μέλλοντας βελτίους ἀπὸ τῆς ἐτέρων γενέσθαι τιμωρίας , ἀπεστῆρηται ἂν τοῦ τῆς μετανοίας κέρδους ; Ὥστε οὐδὲν οὕτω ἠδίκηται , καὶ τῆς κακίας αὐτοῖς ἐκκοπείσης τῇ τιμωρίᾳ , καὶ τῆς ἐκείνῃ κολάσεως κουφότερας γενομένης , διὰ τὸ προλαβόντας ἐνταῦθα παθεῖν κακῶς . Πάλιν οἱ μὴ κολασθέντες οὐδὲν ἠδίκηται . Ἐξὴν γὰρ αὐτοῖς , εἴπερ ἐδούλοντο , τῇ μακροθυμίᾳ τοῦ Θεοῦ πρὸς μεταβολὴν ἀρίστην χρήσασθαι , καὶ θαυμάζαντας τὸ ἀνεῖξαι αὐτοῖς τὴν ὑπεροχὴν τῆς ἀνοχῆς τὴν ὑπεροχὴν , καὶ μεταστῆναι ποτὲ πρὸς ἀρετὴν , καὶ τὰς ἐτέρων τιμωρίας τῇ οἰκείᾳ κερδαίνειν σωτηρίᾳ . Εἰ δὲ ἐπιμένουσι τῇ πονηρίᾳ , οὐχ ὁ Θεὸς αἴτιος , ὁ διὰ τοῦτο μακροθυμῶν , ἵνα αὐτοὺς ἀνακτήσῃ , ἀλλ' ἐκεῖνοι συγγυγνώμης ἀνάξιοι , οἱ μὴ χρησάμενοι εἰς δέον τῇ τοῦ Θεοῦ μακροθυμίᾳ . Οὐ τοῦτον δὲ τὸν λόγον μόνον ἐστιν εἰπεῖν , δι' ὃν οὐ κολάζονται πάντες ἐνταῦθα οἱ πονηροί , ἀλλὰ καὶ ἕτερον οὐχ ἐλάττονα τούτου . Πείσων δὲ τούτων , Ὅτι εἰ πᾶσι παρ' αὐτὰ τὰ ἁμαρτήματα τὰς κολάσεις ἐπήγαγεν ὁ Θεός , προαναπτάσθω ἂν τὸ γένος ἡμῶν , καὶ οὐκ ἂν ἐφθάσεν εἰς διαδοχὴν ἐλθεῖν . Καὶ ὅτι μᾶθῃς τὸ τοῦτο ἐστιν ἀληθὲς , ἀκούσον τοῦ προφήτου λέγοντος · Ἐὰν ἀνομίας παρατερίσῃ , Κύριε , τὶς ὑποστήσεται ; Εἰ δὲ δοκεῖ καὶ βασανίσαι τὴν ὥρην , τῶν ἑκάστου βίου ἀρέσκεις μετὰ ἀχριδείας ἐξετάζειν ( οὐδὲ γὰρ δυνατὸν ἡμῖν εἰδεῖν τὰ ἐκάστῳ βεβιωμένα ) , ὅπερ ἀναντιρρήτως ἅπαντες ἁμαρτάνομεν ,
Lemmas: ἀνάκλεις πῶς ἐκεῖνος διά ἁμαρτία ἀπόλλυμι , καί ὁ λοιπός οὖον διά δικαιοσύνη διαφεύγω , ἀλλά ἵνα ὁ ἐκεῖνος τιμωρία ἀγαθός γίγνομαι ; οὐκοῦν ἀδικέω , φημί , ὁ κολάζω · δύναμαι γάρ μή κολάζω ὅς ἕτερος τιμωρία αὐτός γίγνομαι ἀγαθός . ἀλλά εἰμί ἦδος ἀγαθός [ 258 ] ἀσάω ἐκ μετάνοια , οὐ εἄν εκαλειψε ὁ Θεός . εἰμί γάρ Πόλλυς προαιρέω οὐδείς ἀπό ὁ μακροθυμία αὐτός κερδενοῦντας , ὅμως φέρω μετά πολύς ὁ ἀνεξικακία , ὁ αὐτός πληρόω καί παρέχω αὐτός ἀναβαίνω ποτός ἐκ ὁ οἰκεῖος ἄνοια · πῶς εἄν ὁ μέλλω ἀγαθός ἀπό ὁ ἕτερος γίγνομαι τιμωρία , ἀφίστημι εἄν ὁ ὁ μετάνοια κέρδος ; ὥστε οὐδείς οὗτος ἀδικέω , καί ὁ κακία αὐτός ἐκκόπτω ὁ τιμωρία , καί ὁ ἐκεῖνος κόλασις κουφός γίγνομαι , διά ὁ προλαμβάνω ἐνταῦθα πάσχω κακῶς . πάλιν ὁ μή κολάζω οὐδείς ἀδικέω . ἔξεστι γάρ αὐτός , εἴπερ δουλόω , ὁ μακροθυμία ὁ Θεός πρός μεταβολή ἀγαθός χράω , καί θαυμάζω ὁ ἀνίημι αὐτός ὁ ὑπεροχή ὁ ἀνοχή ὁ ὑπεροχή , καί μεθίστημι ποτέ πρός ἀρετή , καί ὁ ἕτερος τιμωρία ὁ οἰκεῖος κερδαίνω σωτηρία . εἰμί δέ ἐπιμένω ὁ πονηρία , οὐ ὁ θεός αἴτιος , ὁ διά οὗτος μακροθυμέω , ἵνα αὐτός ἀνακτάομαι , ἀλλά ἐκεῖνος συγγυγνωμη ἀνάξιος , ὁ μή χράω εἰς δήω ὁ ὁ Θεός μακροθυμία . οὖον οὗτος δέ ὁ λόγος μόνος εἰμί εἶπον , διά ὅς οὖον κολάζω πᾶς ἐνταῦθα ὁ πονηρός , ἀλλά καί ἕτερος οὐ μικρός οὗτος . Πείσων δέ οὗτος , ὅτι2 εἰμί πᾶς παρά αὐτός ὁ ἁμάρτημα ὁ κολάζω ἐπάγω ὁ Θεός , προαναπέτομαι εἄν ὁ γένος ἐγώ , καί οὐ εἄν φθάνω εἰς διαδοχή ἔρχομαι . καί ὅτι μανθάνω ὁ οὗτος εἰμί ἀληθής , ἀκούω ὁ προφήτης λέγω · ἐάν ἀνομία παραθερισμός , κύριος , τις ὑφίστημι ; εἰμί δέ δοκέω καί βασανίζω ὁ ὥρα , ὁ ἕκαστος βίος ἀρέσκω μετά ἀχριδείας ἐξετάζω ( οὐδέ γάρ δυνατός ἐγώ εἴδω ὁ ἕκαστος βιόω ) , ὅσπερ ἀναντίρρητος ἅπας ἁμαρτάνω ,