joannes-chrysostomus.ad-eos-qui-scandalizati-sunt pg052_0134.1
οὐ μυρία τοιαῦτα ἐγίνετο ; Ἄκουσον γοῦν τί φησιν ὁ Παῦλος : Οἶδας τοῦτο , ὅτι ἀπεστράφησάν με πάντες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ , ὧν ἐστι Φύγελλος καὶ Ἑρμόγηνς . Οὐ δεσμοτήρια ὤχουν οἱ διδάσκαλοι ; οὐχ αἰχμὰς περιέκειντο ; οὐ παρὰ τῶν οἰκείων , οὐ παρὰ τῶν ἀλλοτρίων τὰ ἔσχατα ἔπαχον κακὰ ; οὐ μετ’ ἐκείνους ἀντ’ ἐκείνων λῷοι βαρεῖς εἰσῆλθον εἰς τὰ ποίμνια ; οὐχὶ ταῦτα προέλεχεν ὁ Παῦλος Ἐφεσίοις εἰς Μίλητον αὐτοὺς μεταπεμψάμενος ; Ἐγὼ γὰρ οἶδα , φησίν , ὅτι εἰσλεύσονται μετὰ τὴν ἀφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς , μὴ φεισάμενοι τοῦ ποιμνίου . Καὶ ἐξ ὑμῶν δὲ ἀντῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα , τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν . Οὐ χαλκοῦπος ἄνηρ Ἀλέξανδρος μυρία παρέσχεν αὐτῷ πράγματα , πανταχόθεν ἐλαύνων , πολεμῶν , πυκτεύων , καὶ εἰς τοσαύτην αὐτὸν κατέστησεν ἀγωνίαν , ὡς καὶ τῷ μαθητῇ παραγγέλλει καὶ εἰπεῖν Ὅτι καὶ σὺ φυλάσσου λιαν γὰρ ἀνθέστηκε τοῖς ἡμετέροις λόγοις ; Οὐχ ὁλόκληρον ἔθνος τῶν Γαλατῶν ὑπὸ τινων ψευδαδελφῶν διεφθάρη , καὶ πρὸς Ἰουδαϊσμὸν ἠτομώθησεν ; Οὐχ ἐν προοιμίοις τοῦ κηρύγματος ὁ Στέφανος ὑπὲρ τοῦ ποταμοῦ μένου καὶ πάντα ἐπιστομίζων , ὁ πᾶς ἀνασχύντους ἀπορράττων Ἰουδαίων γλώττας , ὃ οὐδεὶς ἀντιστήναι ἠδύνατο , ὁ πάντα συγχῡς τὰ Ἰουδαϊκὰ , ὁ λαμπρὸν στήσας τρόπαιον καὶ νίκην περιφανῆ , ὁ γενναῖος οὗτος , καὶ σοφὸς , καὶ χάριτος πεπληρωμένος , καὶ τοσαύτην Ἐκκλησίαν ὠφελῶν , οὐδὲ πολὺν χρόνον ποιήσας ἐν τῷ κηρύγματι , ἀθρόων ἱππᾶται , καὶ ως βλάσφημος κατεδικάζεται καὶ καταλεύεται ; Τί δαὶ Ἰάκωβος ; οὐχ ἐν ἀρχῇ καὶ αὐτὸς καὶ ἐξ αὐτῆς , ὡς εἰπεῖν , βαλβίδος ἀνεσπάσθη , καὶ ἀποτυμβεὺς εἰς χάρμιν τῶν Ἰουδαίων ὑπὸ Ἡρώδου , οὕτω τὸν βίον κατέλυσε , στῦλος τοιοῦτος καὶ ἑδραίωμα τῆς τοιούτης ἀληθείας ; Πόσοι τότε ἐσκανδαλίζοντο γινωσκόντων τοῦτων ; Ἄλλ’ οἱ ἐσώτες ἵστατο , καὶ μεῖζόνως ἵστατο . Ἄκουσον γοῦν τί φησιν ὁ Παῦλος Φιλίππησίοις ἐπιστέλλων Γινώσκετε δὲ ὑμᾶς Βούλομαι , ἀδελφοί , ὅτι τὰ κατ’ ἐμὲ μᾶλλον εἰς προκοπὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἐλήλυθεν , ὥστε τοὺς πλείονας τῶν ἀδελφῶν ἐν Κυρίῳ , πεποιθότας τοῖς δεσμοῖς μου , περισσοτέρως τολμᾶν ἀφόβως τὸν λόγον τοῦ Θεοῦ λαλεῖν . Εἶδες ἀνδρείαν ; εἶδες παρρησίαν ; εἶδες ἐτονίαν ψυχῆς ; εἶδες φιλοσόφου γνώμην ; Ἐώραν τὸν διδάσκαλον ἐν δεσμοτηρίῳ καὶ ἀλύσει συγκεκλεισμένον , ἀγχόμενον , παιόμενον , καὶ μυρία πάσχοντα δεῖν , καὶ οὐ μόνον οὐχ ἐσκανδαλίζοντο , οὐδὲ ἐθορυβοῦντο , ἀλλὰ καὶ μεῖζονα προθυμίαν ἐκτίνοντο , καὶ πλείονα προκοπὴν εἰς τοὺς ἀγῶνας ἐλάμβανον τοῦ διδασκάλου τοῖς παθήμασιν . Ἄλλα καὶ ὑπεσύροντο , φησίν , ἕτεροι . Οὐδὲ ἐγὼ πρὸς τοῦτο ἀντιλέγω · καὶ γὰρ εἴκως πολλοὺς καὶ ὑποτρέχειν , γινωσκόντων τοῦτον · ἀλλ’ ὁ πολλάκις εἶπον , καὶ λέγων οὐ παύσομαι , τοῦτο καὶ νῦν ἐρω · εἰ αὐτοὺς δίκαιοι τοῦτο ἐν εἰεν λογίζεσθαι οὕτω , οὐ τῇ τῶν πραγμάτων φύσει . Καὶ γὰρ ἀπιὼν ὁ Χριστὸς ἐντεῦθεν ταύτην κατέλιπεν [ 500 ] ἡμῖν τὴν κληρονομίαν , λέγων , Ἐν τῷ κόσμῳ ὀλίγην ἔχετε καὶ , Ἐπὶ ἡμερώνας καὶ βασιλέας ἀχθήσεσθε · καὶ , Ἔσται καιρός , ὅτε πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς , δόξει λατρείαν προσφέρεῖν
Lemmas: οὖον μυρίος τοιοῦτος γίγνομαι ; ἀκούω γοῦν τίς φημί ὁ Παῦλος : οἶδα οὗτος , ὅτι ἀποστρέφω ἐγώ πᾶς ὁ ἐν ὁ Ἀσία , ὅς εἰμί Φύγελλος καί Ἑρμόγηνς . οὖον δεσμωτήριον ὀχέω ὁ διδάσκαλος ; οὐ αἰχμή περίκειμαι ; οὖον παρά ὁ οἰκέω , οὖον παρά ὁ ἀλλότριος ὁ ἔσχατος πάχω κακός ; οὖον μετά ἐκεῖνος ἀντί ἐκεῖνος Λῷος βαρύς εἰσέρχομαι εἰς ὁ ποίμνιον ; οὐ οὗτος προλέγω ὁ Παῦλος Ἐφέσιος εἰς Μίλητος αὐτός μεταπέμπω ; ἐγώ γάρ οἶδα , φημί , ὅτι εἰσέρχομαι μετά ὁ ἄφιξις ἐγώ λύκος βαρύς εἰς σύ , μή φείδομαι ὁ ποίμνιον . καί ἐκ σύ δέ ἀντάω ἀνίστημι ἀνήρ λαλέω διαστρέφω , ὁ ἀποσπάω ὁ μαθητής ὀπίσω αὐτός . οὖον χαλκός ἀνήρ Ἀλέξανδρος μυρίος παρέχω αὐτός πρᾶγμα , πανταχόθεν ἐλαύνω , πολεμέω , πυκτεύω , καί εἰς τοσοῦτος αὐτός καθίστημι ἀγωνία , ὡς καί ὁ μαθητής παραγγέλλω καί εἶπον ὅτι2 καί σύ φυλάσσω λίαν γάρ ἀνθίστημι ὁ ἡμέτερος λόγος ; οὐχ ὁλόκληρος ἔθνος ὁ Γαλάτης ὑπό τίνω ψευδάδελφος διαφθείρω , καί πρός Ἰουδαϊσμός ἀτομόω ; οὐχ ἐν προοίμιον ὁ κήρυγμα ὁ Στέφανος ὑπέρ ὁ ποταμός μένω καί πᾶς ἐπιστομίζω , ὁ πᾶς ἀνασχύντους ἀπορράσσω Ἰουδαῖος γλῶσσα , ὅς οὐδείς ἀνθίστημι δύναμαι , ὁ πᾶς συγχάζω ὁ Ἰουδαικός , ὁ λαμπρός ἵστημι τρόπαιον καί Νίκη περιφανής , ὁ γενναῖος οὗτος , καί σοφός , καί χάρις πληρόω , καί τοσοῦτος ἐκκλησία ὠφελέω , οὐδέ πολύς χρόνος ποιέω ἐν ὁ κήρυγμα , ἀθρόος ἱππᾶται , καί ως βλάσφημος καταδικάζω καί καταλεύω ; τις δαί Ἰάκωβος ; οὐ ἐν ἀρχή καί αὐτός καί ἐκ αὐτός , ὡς εἶπον , βαλβίς ἀνασπάω , καί ἀποτυμβεὺς εἰς χάρμις ὁ Ἰουδαῖος ὑπό Ἡρώδης , οὗτος ὁ βίος καταλύω , στῦλος τοιοῦτος καί ἑδραίωμα ὁ τοιούτος ἀλήθεια ; πόσος τότε σκανδαλίζω γιγνώσκω τοῦτις ; ἄλλος ὁ σῴζω ἵστημι , καί μέζος ἵστημι . ἀκούω γοῦν τίς φημί ὁ Παῦλος Φιλιππήσιος ἐπιστέλλω γιγνώσκω δέ σύ βούλομαι , ἀδελφός , ὅτι ὁ κατά ἐγώ μᾶλλον εἰς προκοπή ὁ Εὐαγγέλιος ἔρχομαι , ὥστε ὁ πλείων ὁ ἀδελφός ἐν κύριος , πείθω ὁ δεσμός ἐγώ , περισσός τολμάω ἄφοβος ὁ λόγος ὁ Θεός λαλέω . εἶδον ἀνδρεῖος ; ὁράω παρρησία ; ὁράω Ἐτωνία Ψυχή ; ὁράω φιλόσοφος γνώμη ; ὥρα ὁ διδάσκαλος ἐν δεσμωτήριον καί ἅλυσις συγκλείω , ἄγχω , παίω , καί μυρίος πάσχω δήω , καί οὖον μόνος οὐ σκανδαλίζω , οὐδέ θορυβέω , ἀλλά καί μείζων προθυμία ἐκτίνω , καί πλείων προκοπή εἰς ὁ ἀγών λαμβάνω ὁ διδάσκαλος ὁ πάθημα . ἄλλος καί ὑποσύρω , φημί , ἕτερος . οὐδέ ἐγώ πρός οὗτος ἀντιλέγω · καί γάρ ἵημι πολύς καί ὑποτρέχω , γιγνώσκω οὗτος · ἀλλά ὁ πολλάκις εἶπον , καί λέγω οὖον παύω , οὗτος καί νῦν εἴρω · εἰμί αὐτός Δίκαιος οὗτος ἐν ἄγω λογίζομαι οὗτος , οὖον ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις . καί γάρ ἀπέρχομαι ὁ Χριστός ἐντεῦθεν οὗτος καταλείπω [ 500 ] ἐγώ ὁ κληρονομία , λέγω , ἐν ὁ κόσμος ὀλίγος ἔχω καί , ἐπί ἡμερώνας καί βασιλεύς ἄγω · καί , εἰμί καιρός , ὅτε πᾶς ὁ ἀποκτείνω σύ , δοκέω λατρεία προσφέρω