joannes-chrysostomus.ad-eos-qui-scandalizati-sunt pg052_0121.2
Κεφ . θ’ . Μάλιστα μὲν γὰρ οὔτε ἐκ προοιμίων , οὔτε μετὰ ταῦτα πολυπραγμονεῖν δεῖ · εἰ δὲ οὕτω περιεργος εἶ καὶ πολυπράγμων , ἀνάμενε τὸ τέλος , καὶ σχόπτε ποὺ ταῦτα ἀπαντᾷ , καὶ μὴ θορυβοῦ , μηδὲ ταράττου ἐκ προοιμίων . Ἐπεὶ καὶ τὸν χρυσοχόον ἀπειρὸς τις ὁρῶν ἐν ἀρχῇ τήκοντα τὸν χρυσόν , καὶ τὴν τέφραν ἀναμιγνύντα καὶ τοῖς ἀχύροις , εἰ μὴ τὸ τέλος ἀναμείνειεν , ἠγησατο ἀπολλύναι τὸ χρυσίον · οὕτω καὶ ἐν θαλάττῃ τις τεχνὶς καὶ τραφεῖς , εἰτα ἀθρόον εἰς τὴν μεγίστην μετοικισθεὶς καὶ καθ’ ὅλου τῆς περὶ τὴν γῆν ἐπιμελείας ἀνήκοος ὤν , ἐν ἴδῃ τὸν σῖτον τὸν ἀποκεῖμενον καὶ φυλαττόμενον ὑπὸ θύρας καὶ μοχλοῖς , καὶ νοτίδος ἀπηλλαγμένον , ἀθρόον ὑπὸ τοῦ γηπόνου ἐκφερόμενον , σκορπιζόμενον , βιπτούμενον , καὶ ἐπὶ τῆς ἀρούρας κείμενον τοῖς παριοῦσιν ἅπασιν , καὶ οὐ μόνον οὐχ ἀπηλλαγμένον νοτίδος , ἀλλὰ καὶ πτηνῷ καὶ τέλμασι παραδιδομένον , καὶ φύλακα οὐδένα ἔχοντα , οὐχ ἂν ἀπολέσθαι τὸν σῖτον νομίζοι , καὶ κατέγνω τοῦ ταῦτα ποιοῦντος γηπόνου · Ἄλλ’ οὐ τῆς τοῦ πράγματος φύσεως ἡ κατάγνωσις , ἀλλὰ τῆς τοῦ μὴ καλῶς κρίναντος ἀπειρίας τε καὶ ἀνίας , ἐκ προοιμίων εὐθέως τὴν ψῆφον φέροντος . Ἐπεὶ εἰ τὸ ὄρεος ἀνέμεινε , καὶ εἶδε τὰ λῆϊα κομιζόμενα , καὶ τὴν δρεπάνην ἠκονημένην , καὶ τὸν σκορπισθέντα καὶ ἀφύλακτον μεῖναντα σῖτον , καὶ σπέντα καὶ διαφθαρμένα καὶ τῇ πηλῷ παραδοθέντα , τοῦτον ἐγείρμενον καὶ πολυπλασίονα γινόμενον , ὡραιότερον τε φαινομένον , καὶ τὴν παλαιότητα ἀποθήμενον , καὶ μετὰ πολλῆς ὀρθούμενον τῆς σφοδρότητος , καὶ δορυφόρους οἷον ἔχοντα καὶ ἐνδύματα , καὶ καλῶν πρὸς ὕψος ἐγείρετον , καὶ τέροντα τὸν θεατὴν καὶ τρέφοντα , καὶ πολὺ παρέχοντα τὸ κέρδος , τότε ἂν ἐξεπλάγη μειζόνως , ὅτι διὰ τοιούτων ἐπὶ τοιαύτην ἤχη εὐηλίαν καὶ φαειρότητα ὁ καρπός . Καὶ σὺ τοῦν , ἄνθρωπε , μάλιστα μὲν μὴ περιεργάζου τὸν κοινὸν ἀπάντων ἡμῶν Δεσπότην · εἰ δὲ οὕτω φιλοδειξος εἶ καὶ τολμηρός , ὡς μανιεσθαι τὴν μανίαν ταύτην , χῶν τὸ τέλος ἀναμένειν τῶν γινομένων . Εἰ γὰρ ὁ γηπὸνος ὁλόκληρον ἀναμένει χειμῶνα , οὐ πρὸς ταῦτα ἄπερ ὁ σῖτος πάσχει βλέπων κατὰ τὴν ὥραν τοῦ κρεμοῦ , ἀλλὰ πρὸς ἐκεῖνα ὧν ἀπολαύειν μέλλει · πολλῷ μᾶλλον καὶ αὐτὸς ἐπὶ τοῦ τῆν οἰκουμένην γεωργοῦντος πᾶσαν καὶ τὰς ψυχὰς τὰς ἡμετέρας , δίκαιος ἂν εἴης ἀναμένειν τὸ τέλος · ἐγὼ δὲ τέλος οὐ τὸ ἐν τῷ παρόντι βίῳ μόνον λέγω ( πολλάκις γὰρ τοῦτο καὶ ἐνταῦθα ἔσται ) , ἀλλὰ καὶ τὸ ἐν τῷ μέλλοντι . Πρὸς γὰρ βλέπει τέλος ἐκάτερον τῶν βίων τούτων ἡ οἰκονομία , τὴν σωτηρίαν τὴν ἡμετέραν καὶ τὴν εὐδοκήμην . Εἰ γὰρ καὶ τῷ χρόνῳ διήρηται , ἀλλὰ τῷ σκοπῷ συνήπται · καὶ ὡς περ νῦν μὲν 486 χειμὼν , νῦν δὲ ἕαρ , ἐκάτερα δὲ τοῦ ἔτους · τῇ τροπῇ πρὸς ἐν βλέπει , τῶν καρπῶν τὴν ἀρχήν · οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῶν ἡμετέρων ἔσται πραγμάτων . Ὅταν οὖν ἴδῃς τὴν Ἐκκλησίαν σκορπιζομένην , τὰ ἔσχατα παθοῦσαν , ἐλαυνομένους , μαστιζομένους τοὺς ἐν αὐτῇ λάμποντας , τὸν προέδρον αὐτῆς πορρωτάτω ἀπενεχθέντα , μὴ ταῦτα σκοπεῖς μόνον , ἀλλὰ καὶ τὰ ἐκ τούτων ἐκθορόμενα , τοὺς μισθούς , τὰς ἀμοιβὰς , τὰ βραβεῖα , τὰ ἐπαθλία . Ὁ γὰρ ὑπομείνας εἰς τέλος , οὗτος σωθήσεται , φησίν . Ἐπὶ μὲν γὰρ τῆς Παλαιᾶς , ἐπειδὴ οὐδὲπὼ γνηρίμος ὁ τῆς ἀναστάσεως λόγος ἦν , ἐν τῷ παρόντι βίῳ ἀμφοτέρα ἐχρίετο · ἐπὶ δὲ τῆς Καινῆς οὐ πανταχοῦ τοῦτο , ἀλλ’ ἔστιν ὅπου τὰ μὲν λυπηρὰ ἐνταῦθα , τὰ δὲ χρηστὰ ἀναμένει τὴν ἐντεύθεν ἡμῶν ἀποδημίαν . Ἄλλ’ ὅμως εἰ καὶ ἐν τῷδε τῷ βίῳ τὰ χρηστὰ αὐτοῖς ἐξέβαινε καὶ ἐν τῇ παρούσῃ ζωῇ , καὶ ἐν τούτῳ μάλιστα θαυμαστὸν ἂν εἴεν οἱ τούτων μὴ ἀπολελαυκότες , ὅτι μήτε τὸν περὶ ἀναστάσεως σαφῶς εἰδότες λόγον , καὶ τὰ ἐναντία τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ Θεοῦ συμβαίνοντα ὁρῶντες ἐπὶ τῶν πραγμάτων , οὐχ ἐσκανδαλίζοντο , οὐχ ἐθορυβοῦντο , οὐδὲ ἐταράττοντο , ἀλλὰ παρεχώρουν αὐτοῦ τῇ ἀκαταλήπτῃ προνοίᾳ , οὐδὲν ἐκ τῶν ἐναντίως γινομένων σκανδαλιζόμενοι , ἀλλ’ εἰδότες αὐτοῦ τὸ εὐπρόων καὶ εὐμήχανον τῆς σοφίας , τὸ τέλος ἀνέμενον , μᾶλλον δὲ καὶ πρὸ τοῦ τέλους πάν , ὅπερ εἰς αὐτοὺς ἐτολμάτο , ἔφερον εὐχαρίστως , καὶ τὸν συγχωροῦντα ταῦτα γίνεσθαι Θεὸν δοξάζοντες διετέλουν . Τάχα ἀταφὴς ὁ λόγος οὗτος ὑμῖν εἶναι δοκεῖ · οὐκοῦν σαφέστερον αὐτὸν ποιήσαι πειράσομαι .
Lemmas: Κεφ . ὁ . μάλιστα μέν γάρ οὔτε ἐκ προοίμιον , οὔτε μετά οὗτος πολυπραγμονέω δεῖ · εἰμί δέ οὗτος περίεργος εἰμί καί πολυπράγμων , ἀναμένω ὁ τέλος , καί σχόπτε πού οὗτος ἀπαντάω , καί μή θόρυβος , μηδέ ταράσσω ἐκ προοίμιον . ἐπεί καί ὁ χρυσοχόος ἤπειρος τις ὁράω ἐν ἀρχή τήκω ὁ χρυσός , καί ὁ τέφρα ἀναμίσγω καί ὁ ἄχυρον , εἰμί μή ὁ τέλος ἀναμένω , ἡγέομαι ἀπόλλυμι ὁ χρυσίον · οὗτος καί ἐν θάλασσα τις τεχνὶς καί τρέφω , εἶτα ἀθρόος εἰς ὁ μέγας μετοικίζω καί κατά ὅλος ὁ περί ὁ γῆ ἐπιμέλεια ἀνήκοος εἰμί , ἐν ὁράω ὁ σῖτος ὁ αποκειμαι καί φυλάσσω ὑπό θύρα καί μοχλός , καί νοτίς ἀπαλλάσσω , ἀθρόος ὑπό ὁ γηπονέω ἐκφέρω , σκορπίζω , βιπτουμενω , καί ἐπί ὁ ἄρουρα κεῖμαι ὁ πάρειμι ἅπας , καί οὖον μόνος οὐ ἀπαλλάσσω νοτίς , ἀλλά καί πτηνός καί τέλμα παραδίδωμι , καί φύλαξ οὐδείς ἔχω , οὐ εἄν ἀπόλλυμι ὁ σῖτος νομίζω , καί καταγιγνώσκω ὁ οὗτος ποιέω γηπονέω · ἄλλος οὖον ὁ ὁ πρᾶγμα φύσις ὁ κατάγνωσις , ἀλλά ὁ ὁ μή καλῶς κρίνω ἀπειρία τε καί ἀνία , ἐκ προοίμιον εὐθύς ὁ ψῆφος φέρω . ἐπεί εἰμί ὁ ὄρος ἀναμένω , καί ὁράω ὁ λήϊον κομίζω , καί ὁ δρεπάνη ἀκονάω , καί ὁ σκορπίζω καί ἀφύλακτος μένω σῖτος , καί σπέντα καί διεφθαρμένος καί ὁ πηλός παραδίδωμι , οὗτος ἐγείρω καί πολυπλασίων γίγνομαι , ὡραῖος τε φαίνω , καί ὁ παλαιότης ἀποτίθημι , καί μετά πολύς ὀρθόω ὁ σφοδρότης , καί δορυφόρος οἷος ἔχω καί ἔνδυμα , καί καλός πρός ὕψος ἐγείρω , καί τεροειντα ὁ θεατής καί τρέφω , καί πολύς παρέχω ὁ κέρδος , τότε εἄν ἐκπλήσσω μέγας , ὅτι διά τοιοῦτος ἐπί τοιοῦτος ἄγω εὐήλιος καί φαειροτηταω ὁ καρπός . καί σύ τοῦν , ἄνθρωπος , μάλιστα μέν μή περιεργάζομαι ὁ κοινός ἀπαντάω ἐγώ δεσπότης · εἰμί δέ οὗτος φιλοδειξος εἰμί καί τολμηρός , ὡς μανιιημι ὁ μανία οὗτος , χόω ὁ τέλος ἀναμένω ὁ γίγνομαι . εἰμί γάρ ὁ γηπόνος ὁλόκληρος ἀναμένω χειμών , οὖον πρός οὗτος Ἄπερ ὁ σῖτος πάσχω βλέπω κατά ὁ ὥρα ὁ κρεμόω , ἀλλά πρός ἐκεῖνος ὅς ἀπολαύω μέλλω · πολύς μᾶλλον καί αὐτός ἐπί ὁ ὁ οἰκέω γεωργέω πᾶς καί ὁ ψυχή ὁ ἡμέτερος , δίκαιος εἄν εἰμί ἀναμένω ὁ τέλος · ἐγώ δέ τέλος οὖον ὁ ἐν ὁ πάρειμι βίος μόνος λέγω ( πολλάκις γάρ οὗτος καί ἐνταῦθα εἰμί ) , ἀλλά καί ὁ ἐν ὁ μέλλω . πρός γάρ βλέπω τέλος ἐκάς ὁ Βίων οὗτος ὁ οἰκονομία , ὁ σωτηρία ὁ ἡμέτερος καί ὁ εὐδοκέω . εἰμί γάρ καί ὁ χρόνος διαιρέω , ἀλλά ὁ σκοπός συνάπτω · καί ὡς περ νῦν μέν 486 χειμών , νῦν δέ ἔαρ , ἑκάτερος δέ ὁ ἔτος · ὁ τροπή πρός ἐν βλέπω , ὁ καρπός ὁ ἀρχή · οὗτος δή καί ἐπί ὁ ἡμέτερος εἰμί πρᾶγμα . ὅταν οὖν ὁράω ὁ ἐκκλησία σκορπίζω , ὁ ἔσχατος πάθος , ἐλαύνω , μαστίζω ὁ ἐν αὐτός λάμπω , ὁ πρόεδρος αὐτός προσωτέρω ἀποφέρω , μή οὗτος σκοπέω μόνος , ἀλλά καί ὁ ἐκ οὗτος ἐκθορέω , ὁ μισθός , ὁ ἀμοιβή , ὁ βραβεῖον , ὁ ἐπάθλιον . ὁ γάρ ὑπομένω εἰς τέλος , οὗτος σῴζω , φημί . ἐπί μέν γάρ ὁ Παλαιή , ἐπεί οὐδέπω γνηρίμος ὁ ὁ ἀνάστασις λόγος εἰμί , ἐν ὁ πάρειμι βίος ἀμφότερος χρίω · ἐπί δέ ὁ Καινή οὖον πανταχοῦ οὗτος , ἀλλά εἰμί ὅπου ὁ μέν λυπηρός ἐνταῦθα , ὁ δέ χρηστός ἀναμένω ὁ ἐντεῦθεν ἐγώ ἀποδημία . ἄλλος ὅμως εἰμί καί ἐν ὅδε ὁ βίος ὁ χρηστός αὐτός ἐκβαίνω καί ἐν ὁ πάρειμι ζωή , καί ἐν οὗτος μάλιστα θαυμαστός εἄν ἄγω ὁ οὗτος μή ἀπολαύω , ὅτι μήτε ὁ περί ἀνάστασις σαφῶς οἶδα λόγος , καί ὁ ἐναντίος ὁ ἐπαγγελία ὁ Θεός συμβαίνω ὁράω ἐπί ὁ πρᾶγμα , οὐ σκανδαλίζω , οὐ θορυβέω , οὐδέ ταράσσω , ἀλλά παραχωρέω αὐτός ὁ ἀκαταληπτέω πρόνοια , οὐδείς ἐκ ὁ ἐναντίος γίγνομαι σκανδαλίζω , ἀλλά οἶδα αὐτός ὁ ευπροειμι καί εὐμήχανος ὁ σοφία , ὁ τέλος ἀνίημι , μᾶλλον δέ καί πρό ὁ τέλος πᾶς , ὅσπερ εἰς αὐτός τολμάω , φέρω εὐχάριστος , καί ὁ συγχωρέω οὗτος γίγνομαι θεός δοξάζω διατελέω . Τάχα άταφος ὁ λόγος οὗτος σύ εἰμί δοκέω · οὐκοῦν σαφής αὐτός ποιέω πειράζω .