joannes-chrysostomus.ad-eos-qui-scandalizati-sunt pg052_0126.1
ξένος , ἄοικος , ἄπολις , νόμῳ δουλείας βαρβαρικαῖς χερσὶν ἐκδεδομένος . Τί γὰρ οὐκ ἦν αὐτὸν ἰκανὸν θορυβῖσαι ; τὸ ἀθρόον , τὸ ἀπροσδόκητον , τὸ παρ’ ἐλπίδα καὶ ἀμελέτητον , τὸ χαλεπὸν τῆς συμφορᾶς , τὸ παρ’ ἀδελφῶν , καὶ ἀδελφῶν ἀγαπημένων , μὴ μικρόν , μὴ μέγα ἐκείνους ἠδικηκότα , μᾶλλον δὲ καὶ εὐεργετηκότα , ταῦτα παθεῖν ; Ἄλλ’ ὅμως οὐδὲν τούτων διετράχθη , ἀλλ’ ἀπήγετο διὰ τῶν ἐμπρόων ἐκείνων εἰς Αἴγυπτον , δουλείαν ἐκ δουλείας ἀμείβων . Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖ πάλιν [ 491 ] ἐγίνετο δοῦλος , καὶ ἦρχε βαρβαρικὴν οἰκίαν ὁ Ἑβραῖος , ὁ εὐγενὴς ὁ διπλὴν ἐλευθερίαν ἐλεύθερος , καὶ τὴν τοῦ σώματος , καὶ τὴν τῆς ψυχῆς · καὶ οὐδὲ ἐντεῦθεν ἐπαράττετο , οὐδὲ ἐξανανδαλίζετο πρὸς τὰ γεγενημένα , τῶν δὲνεν ἀναμιμνησκόμενος οὐν τὰ ἐναντία ἐπαγγελιομένων · οὐδὲ περιεγίνετο , τὶ δὴποτε ταῦτα γίνεται ; Καὶ οἱ μὲν ἀδελφοτόνοι καὶ λύκοι καὶ θῆρες καὶτοῦ ταῦτα ἠδικηκότες , ἐπὶ τῆς πατρῴας οἰκίας τρυφῶσιν · αὐτὸς δὲ ὁ προσδοκῶνθεις αὐτῶν βασιλεύειν , αἰχμάλωτος , δοῦλος , εἰς ἄλλοτριαν ἀπεμπελάθη , τὴν ἐσχάτην ὑπομένει ταλαιπωρίαν , οὐ μόνον αὐτῶν οὐ βασιλεύσας , ἀλλὰ καὶ δοῦλος αὐτῶν γεγὼνως , καὶ ἐκ πολλοῦ τοῦ διαμέτρου ταναντία ταῖς ὑποχρήσεσὶ παθὼν . Οὐ γὰρ δὴ μόνον βασιλείας τότε οὐκ ἐπέτυχεν , ἀλλὰ καὶ πατρίδος καὶ ἐλευθερίας , καὶ τῆς τῶν γονέων ἐξέπεσεν ἡμέας . Καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα αὐτῷ τὰ τῶν ἀγώνων ἵστατο , ἀλλ’ ἕτερον βαθυτέρον ἀνωρύττετο βάρβαρον , θάνατον πάλιν ἔχον , καὶ σφαγὴν , θάνατον ἐπανεῖδιστον καὶ σφαγὴν αἰσχύνης γέμουσαν . Ἰδοῦσα γὰρ αὐτὸν ἀδίκως ὀφθαλμοῖς ἡ κεκτημένη , καὶ ἀλοῦσα τῷ κάλλει τοῦ νεανίσκου , ὑπὸ τῆς λαμπρᾶς αὐτοῦ χειρωθεῖσα δόξας , καὶ αὐτὴ πάλιν δόλους ἐρράπτε καὶ ἐπιβουλὰς . Καὶ τὰ δίχτυα τῆς ἀκολασίας πάντοθεν ἀπλώσασα , καθ’ ἑκάστην ἐσκοπεῖτο τὴν ἡμέραν εἰσω τῆς οἰκείας σφαγὴν τὸν νεανίσκον λαδεῖν , καὶ εἰς τὸ τῆς μοιχείας ἐμβαλεῖν βάρβαρον , καὶ θανάτῳ παραδοῦναι θανάτῳ . Καὶ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν ἐπὶ τὴν ἄγραν ἐξῆλθε ταύτην , ὑπὸ τοῦ πάθους κενοῦμένην , καὶ ὑπὸ τοῦ ἀκολάστου τούτου πούλου καθ’ ἑκάστην ὀπλίζομένην τὴν ἡμέραν · καὶ ποτὲ ἐπιλαβομένη μόνον , ἐπὶ τὴν ἀδίκον αὐτὴν πρὸς βίαν ἐπείκων εὐνὴν , καὶ τὸν ἀλλότριον διορύξαι γάμον ἠγάκαζε , καὶ τὴν σωφροσύνην λυγμᾶσθαι ἐπεχείρει . Ἄλλ’ ὅμως οὐδὲ ἐντεῦθεν ἐπαθὲ τι χαλεπὸν ὁ δίκαιος ἐκεῖνος · ἀλλὰ καὶ ἐπιθυμίας τυραννίδα , καὶ νέας ἡλικίας θορύβους , καὶ ἀκολάστου γυναικὸς ἐπιβουλὴν , καὶ δεσποίνης ἐφόδους , καὶ νεότητος ταραχὴν , καὶ πάντα ὅσα εἴκως ἐκ τῆς ἁφῆς ἐκείνης γενέσθαι , καὶ τῆς δόξας , καὶ τῆς μανίας , μετὰ πολλῆς τῆς εὐκολίας ὑπερθάς , ὥσπερ τις ἀετὸς ὑψηλὸν τείνας τὸ πτερόν , καὶ αὐτὰ ἀποδυσάμενος τὰ ἱμάτια καὶ καταλιπὼν ταῖς ἀκολάστοις χερσὶν , ἐξῆλθεν ἱματίων μὲν γυμνὸς , λαμπρὰν δὲ τῆς σωφροσύνης ἔχων τὴν περιβολήν , καὶ τῆς ἀλουργίδος αὐτῆς περιφανεστέραν . Ἐντεῦθεν αὐτῷ . ξῖφος ἠκονιότο πάλιν , καὶ θάνατος ἐμελετάτο , καὶ τὰ κύματα ἐπὶ τὸ μαλζὸν ἦρεστο , καὶ ἡ μανία τῆς γυναικὸς τῆς Βαβυλωνίας χαρίνου σφοδρότερον ἀνήπτετο . Ἡλ τε γὰρ ἐπιθυμία λοιπὸν ἐπὶ μείζον ἠγείρετο , ὅ τε θυμὸς , ἕτερον χαλεπώτατον πάθος , μετὰ πολλῆς προσετίθετο τῆς ἀγριότητος , καὶ φόνον ἐβλεπε καὶ ἐπὶ ξίφος ἐτρεχε , καὶ σφαγὴς ἦρα παρανομητάτης , καὶ τὸν τῆς σωφροσύνης ἀλητήν , καὶ τὸν τῆς καρτερίας καὶ ὑπομονῆς ἀγωνιστὴν ἀνελεῖν ἐσπεῦδε . Καὶ εἰσπηδήσασα πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἑαυτῆς , ἀπαγγείλασα τὰ γεγενημένα , οὐχ ὡς ἡ τοῦ πράγματος εἶχεν ἀλήθεια , ἀλλ’ ὡς αὐτὴ τὸ δρᾶμα [ 492 ] τῆς συκοφαντείας κατεσκεύασε , ἐπεῖσεν ἄπερ ἤθελε τὸν δικαστήν , ἐρημίαν κατηγοροῦσα , καὶ ὡς ἠδικημένη τὴν ἐνδικίαν ἐπεζητεῖτο , εἰς ἀπόδειξιν ὧν ἔλεγε τὰ ἱμάτια τοῦ ἀθίου νεανίσκου περιφέρουσα ταῖς ἀκαθάρτοις χερσὶν ἐκείναις . Καὶ ὁ διεφθαρμένος δικαστὴς οὐκ εἰς δικαστήριον εἰσήγαγε τὸν κατηγορούμενον , οὐ λόγου μετέδωκεν , ἀλλὰ τὸν οὐδὲ εὐραχότα δικαστήριον , ὡς ἐαλωκότα , ὡς ἐληφμένον , καὶ μοιχὸν ἀπηρισμένον κατεδίδου , καὶ εἰς δεσμητήριον ἐνέβαλε , καὶ ἀλύσει παρέδωκε . Καὶ ἦν λοιπὸν ὁ τοσούτους στεφάνους ἀναδησάμενος ἀρετῆς , μετὰ τῶν , μετὰ τυμβωρύχων , μετὰ ἀνδροφόνων , μετὰ τῶν τὰ ἔσχατα τετολμηκότων , ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ . Ἄλλ’ ὅμως οὐδὲν αὐτὸν τούτων ἐθορύβει . Καὶ ἕτερος μὲν τῷ βασιλεῖ προσκεχωρισμένος ἦλθετο , αὐτὸς δὲ μακρὸν ἐνδὸν ἐμεν χρόνον , ὑπὲρ ὧν αὐτὴν στεφανοῦσθαι καὶ ἀνακηρυχθῆναι ἔδει , τὴν ἐσχάτην τινὸν τιμωρίαν . Καὶ οὐδὲ οὕτως ἐπαράττετο , οὐδὲ ἐξανανδαλίζετο , οὐδὲ εἶπε , Τί τοῦτο ; εἰς τί τοῦτο ; ὁ μέλλων ἐγὼ τῶν ἀδελφῶν βασιλεύειν , οὐ μόνον ταύτας ἐξέπεσα τῆς τιμῆς . ἀλλὰ καὶ πατρίδος , καὶ οἰκίας , καὶ γονέων , καὶ ἐλευθερίας , καὶ ἀδελφῶν , καὶ παρ’ αὐτῶν τῶν μελλόντων με προσκυνεῖν ἀνηρέθην . Εἶτα μετὰ τὴν σφαγὴν ἐπαρθὼν , δοῦλος ἐγενόμην βαρβάρων , καὶ συνεχεῖς ἡμῖνα δεσπότας , καὶ οὐδὲ ἐνταῦθα ἐστη μοι τὰ δεῖνα , ἀλλὰ πανταχοῦ βάρβαρα καὶ σκόπελοι . Μετὰ γὰρ τὴν ἐπιβουλὴν τῶν ἀδελφῶν , καὶ τὴν στραγὴν , καὶ τὴν δουλείαν καὶ τὴν προτέραν καὶ τὴν δευτέραν , πάλιν μοι θάνατος ἐμελετάθη , καὶ συκοφαντία τῆς προτέρας χαλεπωτέρα , καὶ ἐπιβουλὴ , καὶ ἔροδος , καὶ δικαστήριον διεφθαρμένον , καὶ κατηγορία αἰσχύνουσα ἔγνοσα πολλήν , καὶ σφαγὴν ἡμὶν ὑβώνουσα . Καὶ οὔτε λόγου μεταλαβὼν , ἀπλῶς καὶ ὡς ἐτυχεν εἰς δεσμητήριον ἀπηγέθη , καὶ ἀλύσει περιέκειμαι μετὰ μοιχῶν καὶ ἀνδροφόνων καὶ τῶν τὰ ἔσχατα τετολμηκότων . Καὶ ὁ μὲν ἀργεινοχὸς ἀπηλλάγη καὶ ἀλύσεως καὶ δεσμητηρίου · ἐγὼ δὲ οὐδὲ μετ’ ἐκείνον ἀδείας τινὸς ἀπολαῦσαι δεδύνημαι · κάκεινῳ μὲν εἰς ἕργον ἐξῆλθε τὸ δναρ κατὰ τὴν ἐρμηνείαν τὴν ἐμὴν · ἐγὼ δὲ ἐν τοῖς ἀνηκέστοις εἰμὶ κακῶς . Ταῦτα οὐ δόξας προσόληνον ἐκεῖναι ; ταῦτα τῶν ἀστέρων ὁ ἀριθμός ; ταῦτα τὰ δράγματα ; Ποῦ τὰ τῶν ἐπαγγελιῶν ; ποῦ τὰ τῶν ὑποσχεσέων ; Ἄρα ἠπατήμθα ; ἄρα παρελογίσθην ; Ποῦ γὰρ με λοιπὸν προσκυνήσουσιν οἱ ἀδελφοί , τὸν δοῦλιν , τὸν αἰχμάλωτον , τὸν δεσμώτην , τὸν μοιχὸν εἶναι νομιζόμενον , τὸν περὶ τῶν ἐσχάτων σιγνεύοντα , τὸν τοσοῦτον αὐτῶν ἀμυησιμένον ; Οἰκτεῖν πάντα ἐκεῖνα , καὶ ἀπόλωλεν . Οὐδὲν τούτων οὐκ εἶπεν , οὐκ ἐνενόησεν , ἀλλ’ ἀνέμενε τὸ τέλος , εἰδὼς καὶ αὐτὸς τοῦ Θεοῦ τὸ εὐμήχανον καὶ τὴν σοφίαν τὴν εὐπρόον · καὶ οὐ μόνον οὐκ ἐξανανδαλίζετο , ἀλλὰ καὶ ἐνθρύνετο καὶ ἐκαλλωπίζετο τοῖς γινομένοις . Τί δὲ ὁ Δαυὶδ , εἴπέ μοι ; Οὐ μετὰ τὸ χρυσήναι εἰς
Lemmas: ξένος , ἄοικος , ἄπολις , νόμος δουλεία βαρβαρικός χείρ ἐκδίδωμι . τις γάρ οὐ εἰμί αὐτός ἱκανός θορυβέω ; ὁ ἀθρόος , ὁ ἀπροσδόκητος , ὁ παρά ἐλπίς καί ἀμελέτητος , ὁ χαλεπός ὁ συμφορά , ὁ παρά ἀδελφός , καί ἀδελφός αγαπημένος , μή μικρός , μή μέγας ἐκεῖνος ἀδικέω , μᾶλλον δέ καί εὐεργετέω , οὗτος πάσχω ; ἄλλος ὅμως οὐδείς οὗτος διατρέχω , ἀλλά ἀπάγω διά ὁ ἐμπρόων ἐκεῖνος εἰς Αἴγυπτος , δουλεία ἐκ δουλεία ἀμείβω . καί γάρ καί ἐκεῖ πάλιν [ 491 ] γίγνομαι δοῦλος , καί ἄρχω βαρβαρικός οἰκίον ὁ Ἑβραῖος , ὁ εὐγενής ὁ διπλός ἐλευθερία ἐλεύθερος , καί ὁ ὁ σῶμα , καί ὁ ὁ Ψυχή · καί οὐδέ ἐντεῦθεν παρατάσσω , οὐδέ εξανανδαλιζετος πρός ὁ γίγνομαι , ὁ δένω ἀναμιμνήσκω ὀν ὁ ἐναντίος ἐπαγγέλλω · οὐδέ περιγίγνομαι , τίς δήποτε οὗτος γίγνομαι ; καί ὁ μέν αδελφοτονος καί λύκος καί θήρ καΐτης οὗτος ἀδικέω , ἐπί ὁ πατρῷος οἰκίον τρυφάω · αὐτός δέ ὁ προσδοκάω αὐτός βασιλεύω , αἰχμάλωτος , δοῦλος , εἰς ἀλλότριος ἀπεμπελάθη , ὁ ἔσχατος ὑπομένω ταλαιπωρία , οὖον μόνος αὐτός οὖον βασιλεύω , ἀλλά καί δοῦλος αὐτός γέγωνα , καί ἐκ πολύς ὁ διάμετρος τἀναντία ὁ υποχρησις πάσχω . οὖον γάρ δή μόνος βασίλεια τότε οὐ ἐπιτυγχάνω , ἀλλά καί πατρίς καί ἐλευθερία , καί ὁ ὁ γονεύς ἐκπίπτω ἡμεῖς . καί οὐδέ ἐνταῦθα αὐτός ὁ ὁ ἀγών ἵστημι , ἀλλά ἕτερος βαθύς ἀνορύσσω βάρβαρος , θάνατος πάλιν ἔχω , καί σφαγή , θάνατος ἐπανεῖδιστον καί σφαγή αἰσχύνη γέμω . εἶδον γάρ αὐτός ἄδικος ὀφθαλμός ὁ κτάομαι , καί ἀλέω ὁ κάλλος ὁ νεανίσκος , ὑπό ὁ λαμπρός αὐτός χειρόομαι δόξα , καί αὐτός πάλιν δόλος ῥάπτω καί ἐπιβουλή . καί ὁ δίχτυ ὁ ἀκολασία πάντοθεν ἁπλόω , κατά ἕκαστος σκοπέω ὁ ἡμέρα εἰσω ὁ οἰκεῖος σφαγή ὁ νεανίσκος λάδομαι , καί εἰς ὁ ὁ μοιχεία ἐμβάλλω βάρβαρος , καί θάνατος παραδίδωμι θάνατος . καί κατά ἕκαστος ἡμέρα ἐπί ὁ ἄγρα ἐξέρχομαι οὗτος , ὑπό ὁ πάθος κενόω , καί ὑπό ὁ ἀκόλαστος οὗτος Πούλου κατά ἕκαστος ὀπλίζω ὁ ἡμέρα · καί ποτέ ἐπιλαμβάνω μόνος , ἐπί ὁ ἄδικος αὐτός πρός βία πέκω εὐνή , καί ὁ ἀλλότριος διορύσσω γάμος ἀγάζω , καί ὁ σωφροσύνη λυγμᾶσθαι ἐπιχειρέω . ἄλλος ὅμως οὐδέ ἐντεῦθεν πάσχω τίς χαλεπός ὁ δίκαιος ἐκεῖνος · ἀλλά καί ἐπιθυμία τυραννίς , καί νέος ἡλικία θόρυβος , καί ἀκόλαστος γυνή ἐπιβουλή , καί δέσποινα ἔφοδος , καί νεότης ταραχή , καί πᾶς ὅσος ἵημι ἐκ ὁ ἁφή ἐκεῖνος γίγνομαι , καί ὁ δόξα , καί ὁ μανία , μετά πολύς ὁ εὐκολία ὑπερτίθημι , ὥσπερ τις ἀετός ὑψηλός τείνω ὁ πτερόν , καί αὐτός ἀποδύω ὁ ἱμάτιον καί καταλείπω ὁ ἀκόλαστος χείρ , ἐξέρχομαι ἱμάτιον μέν γυμνός , λαμπρός δέ ὁ σωφροσύνη ἔχω ὁ περιβολή , καί ὁ ἀλουργίς αὐτός περιφανής . ἐντεῦθεν αὐτός . ξίφος ἀκονίζω πάλιν , καί θάνατος μελετάω , καί ὁ κῦμα ἐπί ὁ μαλζὸν αρεστός , καί ὁ μανία ὁ γυνή ὁ Βαβυλώνιος Χαρίνου σφοδρός ἀνάπτω . Ἡ τε γάρ ἐπιθυμία λοιπός ἐπί μείζων ἐγείρω , ὅς τε θυμός , ἕτερος χαλεπός πάθος , μετά πολύς προστίθημι ὁ ἀγριότης , καί φόνος βλέπω καί ἐπί ξίφος τρέχω , καί σφαγή ἆρα παρανομητάτης , καί ὁ ὁ σωφροσύνη ἀλήτης , καί ὁ ὁ καρτερία καί ὑπομονή ἀγωνιστής ἀναιρέω σπεύδω . καί εἰσπηδάω πρός ὁ ἀνήρ ὁ ἑαυτοῦ , ἀπαγγέλλω ὁ γίγνομαι , οὐ ὡς ὁ ὁ πρᾶγμα ἔχω ἀλήθεια , ἀλλά ὡς αὐτός ὁ δρᾶμα [ 492 ] ὁ συκοφαντείας κατασκευάζω , πείθω Ἄπερ ἐθέλω ὁ δικαστής , ἐρημία κατηγορέω , καί ὡς ἀδικέω ὁ ἐνδικία ἐπιζητέω , εἰς ἀπόδειξις ὅς λέγω ὁ ἱμάτιον ὁ ἄθιος νεανίσκος περιφέρω ὁ ἀκάθαρτος χείρ ἐκεῖνος . καί ὁ διαφθείρω δικαστής οὐ εἰς δικαστήριον εἰσάγω ὁ κατηγορέω , οὖον λόγος μεταδίδωμι , ἀλλά ὁ οὐδέ εὐραχότα δικαστήριον , ὡς ἔρχομαι , ὡς λαμβάνω , καί μοιχός ἀπηρισμένον καταδίδωμι , καί εἰς δεσμητήριον ἐμβάλλω , καί ἅλυσις παραδίδωμι . καί εἰμί λοιπός ὁ τοσοῦτος στέφανος ἀναδέω ἀρετή , μετά ὁ , μετά τυμβωρύχος , μετά ἀνδροφόνος , μετά ὁ ὁ ἔσχατος τολμάω , ἐν ὁ δεσμωτήριον . ἄλλος ὅμως οὐδείς αὐτός οὗτος θορυβέω . καί ἕτερος μέν ὁ βασιλεύς προσκεχωρισμένος ἀλθαίνω , αὐτός δέ μακρός ἐνδίδωμι εἰμί χρόνος , ὑπέρ ὅς αὐτός στεφανόω καί ἀνακηρύσσω ἐσθίω , ὁ ἔσχατος τίνω τιμωρία . καί οὐδέ οὕτως παρατάσσω , οὐδέ εξανανδαλιζετος , οὐδέ εἶπον , τις οὗτος ; εἰς τίς οὗτος ; ὁ μέλλω ἐγώ ὁ ἀδελφός βασιλεύω , οὖον μόνος οὗτος ἐξεπιέννυμι ὁ τιμή . ἀλλά καί πατρίς , καί οἰκίον , καί γονεύς , καί ἐλευθερία , καί ἀδελφός , καί παρά αὐτός ὁ μέλλω ἐγώ προσκυνέω ἀναιρέω . εἶτα μετά ὁ σφαγή ἐπαίρω , δοῦλος γίγνομαι βάρβαρος , καί συνεχής ἡμίνα δεσπότης , καί οὐδέ ἐνταῦθα ἵστημι ἐγώ ὁ Δεῖνα , ἀλλά πανταχοῦ βάρβαρος καί σκόπελος . μετά γάρ ὁ ἐπιβουλή ὁ ἀδελφός , καί ὁ στραγός , καί ὁ δουλεία καί ὁ πρότερος καί ὁ δύο , πάλιν ἐγώ θάνατος μελετάω , καί συκοφαντία ὁ πρότερος χαλεπός , καί ἐπιβουλή , καί ἔρδω , καί δικαστήριον διαφθείρω , καί κατηγορία αἰσχύνω γιγνώσκω πολύς , καί σφαγή ἐγώ υβωνουω . καί οὔτε λόγος μεταλαμβάνω , ἀπλόος καί ὡς τυγχάνω εἰς δεσμητήριον ἀπάγω , καί ἅλυσις περίειμι μετά μοιχός καί ἀνδροφόνος καί ὁ ὁ ἔσχατος τολμάω . καί ὁ μέν ἀργεινοχὸς ἀπαλλάσσω καί ἄλυσις καί δεσμητηρίου · ἐγώ δέ οὐδέ μετά ἐκεῖνος ἄδεια τις ἀπολαύω δύναμαι · ἐκεῖνος μέν εἰς ἔργον ἐξέρχομαι ὁ δν κατά ὁ ἑρμηνεία ὁ ἐμός · ἐγώ δέ ἐν ὁ ἀνήκεστος εἰμί κακῶς . οὗτος οὖον δόξα προσοληνος ἐκεῖνος ; οὗτος ὁ ἀστήρ ὁ ἀριθμός ; οὗτος ὁ δράγμα ; πός ὁ ὁ ἐπαγγελία ; ποῦ ὁ ὁ ὑπόσχεσις ; ἄρας ἀπατάω ; ἄρα παραλογίζομαι ; πός γάρ ἐγώ λοιπός προσκυνέω ὁ ἀδελφός , ὁ δοῦλος , ὁ αἰχμάλωτος , ὁ δεσμώτης , ὁ μοιχός εἰμί νομίζω , ὁ περί ὁ ἔσχατος σιγνευειμι , ὁ τοσοῦτος αὐτός αμυησιμενω ; οικτεω πᾶς ἐκεῖνος , καί ἀπόλλυμι . οὐδείς οὗτος οὐ εἶπον , οὐ ἐννοέω , ἀλλά ἀναμένω ὁ τέλος , εἰδοί καί αὐτός ὁ Θεός ὁ εὐμήχανος καί ὁ σοφία ὁ ευπροειμι · καί οὖον μόνος οὐ εξανανδαλιζετος , ἀλλά καί ἐνθρύνετο καί καλλωπίζω ὁ γίγνομαι . τις δέ ὁ Δαυίδ , εἶπον ἐγώ ; οὖον μετά ὁ χρυσαινω εἰς