joannes-chrysostomus.ad-eos-qui-scandalizati-sunt pg052_0114.3
Καὶ ταῦτα πάντα , ἄνθρωπε , διὰ σέ . [ 480 ] Καὶ γὰρ καὶ ἄνεμοι διὰ σὲ ( ἐπὶ γὰρ τὴν ἀρχὴν τὸν λόγον ἐπαναξόμεν πάλιν ) , ἵνα τὰ σώματα πεπονθηκότα ριπίζωνται , ἵνα τὸν ἀπὸ τοῦ βορβοροῦ μολυσμὸν , καὶ τὴν γινομένην βαρύτητα ἀπὸ τοῦ καπνοῦ καὶ τῶν καμίνων καὶ ἐτέρων ἀναθυμιάσεων διακαθαίρουν , ἵνα τὴν ἐκ τῆς ἀκτῖνος θερμότητα παραμυθῶνται , ἵνα κούφρον ποιήσωσι τὸ πνῖγος , ἵνα τὰ σπέρματα τρέφωνται , ἵνα τὰ φυτὰ αὐξάνων , ἵνα σοι καὶ ἐν θαλάσσῃ συνοδωποιοῦν , καὶ ἐν γῇ τῆς γεωργίας ὑπηρετῶν γένωνται , ἔχει μεν βέλος δεῦτερον τὰ πλοῖα παραπέμποντες , οὕτω τὸν πλοῦν κούφρον καὶ εὐμαρῆ κατασκευάζοντες , ἐνταῦθα δὲ μετὰ σοῦ τὰς ἄλογας ἀγκαχθιζόμενοι , καὶ τὰ ἄχυρα τοῦ καρποῦ διαχωρίζοντες , καὶ τὴν ἐκ τῆς ἐργασίας ταλαιπωρίαν ἐπικουφίζοντες , ἵνα σοι τὸν ἀέρα κούφρον καὶ προσήνην κατασκευάσωσιν , ἵνα σε καὶ ἐτέρων τεράπων , νῦν μὲν γλυκὺ καὶ προσήνες συρίζοντες , νῦν δὲ ἥρεμα φυτοῖς προσβάλλοντες καὶ πέλτα δένδρων οἰοῦντες , ἵνα σοι τὸν ὑπὸν καὶ θέρος καὶ ἕαρὸς ὥρᾳ ἥδιος καὶ μελιτώτερος γλυκύτερον ἐργάσωνται , ἵν’ , ὅπερ ἐπὶ τῶν δένδρων ποιοῦσι , τοῦτο καὶ ἐπὶ τῶν θαλαττίων ψύχων ἐργάζωνται , ἐπὶ τε τῶν ποταμίων ναμάτων , καὶ τὴν ἐπιφάνειαν αὐτῶν μετεωρίζοντες , πολλὴν σοι ἐντεῦθεν παρέχων τὴν ἀπὸ τῆς θείας τέχνης , καὶ πρὸς τῆς τέρψεως δὲ ταύτης καὶ ὠφελείας μεγίστην . Καὶ γὰρ καὶ τοῖς ὕδασι οὕτοι καὶ ἄλλως χρήσιμοι , οὐχ ἀφειδῶς διηνεκῶς ἐστώτα τὰ ὕδατα καταστέψονται , ἀλλὰ τὴν συνεχῶς αὐτὰ κινεῖν καὶ ἀναρριπίζειν νεαρὰ καὶ ἀκμάζοντα καθιστῶντες , καὶ πρὸς τροφὴν τῶν ἐν αὐτοῖς νηχομένων ζῴων ἐπιτθεδετέρα . Εἰ δὲ καὶ αὐτὴν βουληθείσης περιεργάσεσθαι τὴν νύκτα , ἄγει καὶ ἐντεῦθεν πολλὴν τοῦ Ποιητοῦ τὴν πρόνοιαν . Καὶ γὰρ ἀναπαύει σοι τὸ σῶμα πεπονθηκὸς , καὶ τὰ μέλη σοι κατατεινόμενα τοῖς μεθημερινοῖς πόνους ἀνίησι καὶ χαλᾷ , ἀλλοιοῦσα καὶ πρὸς ἀκμὴν διὰ τῆς ἡσυχίας
Lemmas: καί οὗτος πᾶς , ἄνθρωπος , διά σός . [ 480 ] καί γάρ καί ἄνεμος διά σύ ( ἐπί γάρ ὁ ἀρχή ὁ λόγος ἐπανάγω πάλιν ) , ἵνα ὁ σῶμα πονέω ῥιπίζω , ἵνα ὁ ἀπό ὁ βόρβορος μολυσμός , καί ὁ γίγνομαι βαρύτης ἀπό ὁ καπνός καί ὁ κάμινος καί ἕτερος ἀναθυμίασις διακαθαίρω , ἵνα ὁ ἐκ ὁ ἀκτίς θερμότης παραμυθόομαι , ἵνα κούφρον ποιέω ὁ πνῖγος , ἵνα ὁ σπέρμα τρέφω , ἵνα ὁ φυτόν αὐξάνω , ἵνα σύ καί ἐν θάλασσα συνοδωποιοῦν , καί ἐν γῆ ὁ γεωργία ὑπηρέτης γίγνομαι , ἔχω μέν βέλος δύο ὁ πλοῖον παραπέμπω , οὗτος ὁ πλόος κούφρον καί εὐμαρής κατασκευάζω , ἐνταῦθα δέ μετά σύ ὁ αλογάς αγκαχθιζομενω , καί ὁ ἄχυρον ὁ καρπός διαχωρίζω , καί ὁ ἐκ ὁ ἐργασία ταλαιπωρία ἐπικουφίζω , ἵνα σύ ὁ ἀήρ κούφρον καί προσαίνω κατασκευάζω , ἵνα σύ καί ἕτερος τεράπων , νῦν μέν γλυκύς καί προσηνής συρίζω , νῦν δέ ἤρεμος φυτός προσβάλλω καί πέλτη δένδρον οἰάω , ἵνα σύ ὁ ὕπειμι καί θέρος καί ἔαρ ὥρα ἡδύς καί μέλις γλυκύς ἐργάζομαι , ἵνα , ὅσπερ ἐπί ὁ δένδρον ποιέω , οὗτος καί ἐπί ὁ θαλάσσιος ψύχω ἐργάζομαι , ἐπί τε ὁ Ποταμίων νᾶμα , καί ὁ ἐπιφάνεια αὐτός μετεωρίζω , πολύς σύ ἐντεῦθεν παρέχω ὁ ἀπό ὁ θεῖος τέχνη , καί πρός ὁ τέρψις δέ οὗτος καί ὠφέλεια μέγας . καί γάρ καί ὁ ὕδωρ οὕτος καί ἄλλως χρήσιμος , οὐ ἀφειδής διηνεκής ἵστημι ὁ ὕδωρ καταστέφω , ἀλλά ὁ συνεχῶς αὐτός κινέω καί ἀναρριπίζω νεαρός καί ἀκμάζω καθιστάω , καί πρός τροφή ὁ ἐν αὐτός νήχω ζῷον ἐπιτθεδετέρα . εἰμί δέ καί αὐτός βούλομαι περιεργάζομαι ὁ νύξ , ἄγω καί ἐντεῦθεν πολύς ὁ Ποιητής ὁ πρόνοια . καί γάρ ἀναπαύω σύ ὁ σῶμα πεπονθέω , καί ὁ μέλος σύ κατατείνω ὁ μεθημερινός πόνος ἀνίημι καί χαλάω , ἀλλοιόω καί πρός ἀκμή διά ὁ ἡσυχία