joannes-chrysostomus.ad-eos-qui-scandalizati-sunt pg052_0105.2
διὰ εἰκόνων τινῶν σαφὲς τοῦτο ποιεῖ λέγων · Ὅτε ἤμην νήπιος , ὡς νήπιος ἐλάλουν , ὡς νήπιος ἐφρόνουν , ὡς νήπιος ἐλογιζόμην · ὅτε δὲ γέγονα ἀνήρ , τὰ τοῦ νηπίου κατήργηκα . Βλέπωμεν γὰρ ἄρτι δι’ ἐσόπτρου ἐν αἰνίγματι , τότε δὲ πρόσωπον πρὸς πρόσωπον . Εἰδὲς πόσον τὸ μέσον ; Ὅσον νηπίου παιδός , καὶ ἀνδρὸς τελείου · ὅσον ἐσόπτρου καὶ αὐλημάτους καὶ τῆς ἄλλης τῆς ἀσαφοῦς τῶν πραγμάτων ἡμέρας πρὸς σαφῆ ὁψιν · τοῦτο γὰρ ἐστι , πρόσωπον πρὸς πρόσωπον . Τί οὖν μᾶλιν καὶ λυττῶς , τῶν κεκλυμένων κατατολμῶν εἰκὴ καὶ μακίᾳ ; τί δὲ οὐ πεῖθῃ Παύλῳ λέγοντι · Μεροὖν γε σὺ τις εἶ , ἄνθρωπε , ὁ ἀνταποκριόμενος τῷ Θεῷ ; Μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι ; Τί μὲ ἐποίησας οὕτως ; Ὁρῶς πόσον ἀπαιτεῖ τὴν ὑπακοήν ; πόσον τὴν σιγήν ; Οὐ γὰρ δὴ τὸ αὐξεύσοντι ἡμῶν ἀναίρειν τοῦτο λέγει · μὴ γένοιτο · ἀλλὰ δηλῶν , ὅτι τὰ ταῦτα ζητούντα οὕτως ἀφρων εἶναι δεῖ , ὡς ἡ τοῦ πηλοῦ φύσις , ἐπομένη ἤπερ ἂν ὁ τεχνίτης ἀγῇ , μὴ ἀντιστείνοντα , μηδὲ περιεργαζόμενα . Διὸ καὶ τῆς φύσεως ἡμᾶς ἀναμιμνήσκει τῆς ἡμετέρας , καὶ πηλοῦ μέμνηται καὶ κεραμέως . Καίτοι γε κεραμέως καὶ πηλοῦ ἢ αὐτὴ οὐσία . Εἰ δὲ ἕνθα ἢ αὐτὴ οὐσία , τοσαύτη ἡ ὑπακοή · Ἐνθα ἀπειρον τὸ μέσον καὶ οὐσίας καὶ γνώσεως καὶ τῶν ἄλλων ἀπάντων , ποίας εὐσεβείας συγγνώμης οὕτως ἱταμὴς καὶ ἀναίδειας , ὥστε πολυπραγμαίνειν τὰ τοῦ πεποιηκότος αὐτὸν Θεοῦ ; Ἐννόησον , ὦ ἄνθρωπε , τίς εἶ · τοῦτο γὰρ δηλοῖ δι’ ὧν λέγει , Σὺ τις εἶ ; Οὐχὶ πηλός ; οὐχὶ τέτρα καὶ σποδός ; οὐχὶ κόπρος ; οὐ καπνός ; οὐ χόρτος ; οὐχ ἄνθος χόρτου ; Ταύτας γὰρ πάσας τὰς εἰκόνας εἰς μέσον οἱ προφῆται συνεχῶς ἔχουσι c , τὴν εὐτέλειαν ἡμῶν τῆς φύσεως παραστήσθαι φιλονεικοῦντες . Ὁ δὲ πολυπραγμονούμενος ὑπὸ σοῦ , ἀνύληρος , ἀναλλοίωτος , ἀεὶ ὤν , καὶ ὡσαύτως ὤν , ἀναρχος , ἀτελεύτητος , ἀπερινόητος , ὑπερβαίνων νοῦν , νικῶν λογισμὸν , ἀνέκφραστος , ἀδράστος , ἀκατάληπτος οὐχ ἑμοὶ καὶ σοὶ μόνον , καὶ προφήταις καὶ ἀποστόλοις , ἀλλὰ καὶ ταῖς ἄνω δυνάμεσι , ταῖς καθαραῖς , ταῖς ὁράτοις , ταῖς ἀσωμάτοις , ταῖς διηνεκὲς τὸν οὐρανὸν διατριβοῦσαι . Κεφ . γ . Ὅταν οὖν ἴδῃς τὰ σαραφείμ τὰ περιιπτάμενα τὸν θρόνον τὸν ὑψηλὸν ἐκεῖνον καὶ ἐπηρμένον , τῇ προβολῇ τῶν πτερύγων ἀποτειχίζοντα τὰς ἑαυτῶν ὄψεις , καὶ τοὺς πόδας καλύπτοντα , καὶ νῦντα , καὶ πρόσωπα , καὶ κραυγὴν ἀρίεστα ἐκπληξέως γέμουσαν , μὴ πτερὰ νόμιζε καὶ πόδας , καὶ πτέρυγας αὐταῖς εἶναι · ἀδράτοι γὰρ αἱ δυνάμεις ἐκεῖναι · ἀλλὰ διὰ τῶν εἰκόνων τούτων τὸ ἀπρόσιτον , τὸ ἀκατάληπτον τοῦ καθημένου ἐπὶ τοῦ θρόνου λογίζου . Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖναις ἀκατάληπτος καὶ ἀπρόσιτός ἐστι , καλοῦ συγκαταβαίνων · [ 470 ] οὐδὲ γὰρ ὅπερ ἂν ἐφαίνετο τότε . Θεὸς γὰρ οὐ κάθεται , οὐδὲ θρόνῳ περιέχεται , οὐδὲ τόπῳ περιεληπται . Εἰ δὲ καθημένον , καὶ ἐπὶ θρόνῳ ἰδρμένον , καὶ κυκλούμενον ὑπ’ αὐτῶν ( ἄπερ ἐστιν ἀπαντα συγκαταβαίνοντος , οὐ καθημένου ) , οὐκ ἰσχυσαν ἰδεῖν , ἀλλὰ μὴ φέρουσαι τὴν ἐκείθεν ὀπτηθῶσαν ἀστραπὴν τῇ προβολῇ τῶν πτερύγων τὰς ὄψεις ἀποτεῖχίζον , καὶ μόνον ἐδοξολογοῦν , μόνον ὕμνουν , μετὰ πολλῆς τῆς φρίκης τὸ μυστικὸν ἐκεῖνο τοῦ ἀγιασμοῦ ἀναφέρουσαι μέλος · Οὐχ ἀπελθὼν κατορξίζεις σεαυ -
Lemmas: διά εἰκών τις σαφής οὗτος ποιέω λέγω · ὅτε εἰμί νήπιος , ὡς νήπιος λαλέω , ὡς νήπιος φρονέω , ὡς νήπιος λογίζομαι · ὅτε δέ γίγνομαι ἀνήρ , ὁ ὁ νήπιος καταργέω . βλέπω γάρ ἄρτι διά εἴσοπτρον ἐν αἴνιγμα , τότε δέ πρόσωπον πρός πρόσωπον . ἀνάκλεις πόσος ὁ μέσος ; ὅσος νήπιος παῖς , καί ἀνήρ τέλειος · ὅσος εἴσοπτρον καί αὔλημα καί ὁ ἄλλος ὁ ἀσαφής ὁ πρᾶγμα ἡμέρα πρός σαφής ὄψις · οὗτος γάρ εἰμί , πρόσωπον πρός πρόσωπον . τις οὖν Μάλιν καί λυτός , ὁ κλύμενον κατατολμάω εἰκῇ καί μακία ; τίς δέ οὖον πείθω Παῦλος λέγω · μερέω γε σύ τις εἰμί , ἄνθρωπος , ὁ ἀνταποκρίνομαι ὁ Θεός ; μή εἴρω ὁ πλάσμα ὁ πλάσσω ; τις ἐγώ ποιέω οὕτως ; ὁράω πόσος ἀπαιτέω ὁ ὑπακοή ; πόσος ὁ σιγή ; οὖον γάρ δή ὁ αὐξάνω ἐγώ ἀναιρέω οὗτος λέγω · μή γίγνομαι · ἀλλά δηλόω , ὅτι ὁ οὗτος ζητάω οὕτως ἄφρων εἰμί δεῖ , ὡς ὁ ὁ πηλός φύσις , ἔπω ἤ2 εἄν ὁ τεχνίτης ἄγαμαι , μή αντιστειμιαινω , μηδέ περιεργάζομαι . Διὸ καί ὁ φύσις ἐγώ ἀναμιμνήσκω ὁ ἡμέτερος , καί πηλός μιμνήσκω καί κεραμεύς . καίτοι γε κεραμεύς καί πηλός ἢ αὐτός οὐσία . εἰμί δέ ἔνθα ἢ αὐτός οὐσία , τοσοῦτος ὁ ὑπακοή · ἔνθα ἤπειρος ὁ μέσος καί οὐσία καί γνῶσις καί ὁ ἄλλος ἀπαντάω , Ποίας εὐσέβεια συγγνώμη οὕτως ἰταμός καί αναίδεια , ὥστε πολυπραγμαινεος ὁ ὁ ποιέω αὐτός Θεός ; ἐννοέω , εἰμί ἄνθρωπος , τίς εἰμί · οὗτος γάρ δηλόω διά ὅς λέγω , σύ τις εἰμί ; οὐ πηλός ; οὐ τέτρα καί σποδός ; οὐ κόπρος ; οὖον καπνός ; οὖον χόρτος ; οὐ ἄνθος χόρτος ; οὗτος γάρ πᾶς ὁ εἰκών εἰς μέσος ὁ προφήτης συνεχῶς ἔχω c , ὁ εὐτέλεια ἐγώ ὁ φύσις παρίστημι φιλονεικέω . ὁ δέ πολυπραγμονέω ὑπό σύ , ἀνύληρος , ἀναλλοίωτος , ἀεί εἰμί , καί ὡσαύτως εἰμί , ἄναρχος , ἀτελεύτητος , ἀπερινόητος , ὑπερβαίνω νόος , Νίκη λογισμός , ἀνέκφραστος , Ἄδραστος , ἀκατάληπτος οὐ ἐμέω καί σύ μόνος , καί προφήτης καί ἀπόστολος , ἀλλά καί ὁ ἄνω δύναμις , ὁ καθαρός , ὁ ὁράω , ὁ ἀσώματος , ὁ διηνεκής ὁ οὐρανός διατρίβω . Κεφ . γ . ὅταν οὖν ὁράω ὁ Σαραφείμ ὁ περιπέτομαι ὁ θρόνος ὁ ὑψηλός ἐκεῖνος καί ἐπαίρω , ὁ προβολή ὁ πτέρυξ ἀποτειχίζω ὁ ἑαυτοῦ ὄψις , καί ὁ πούς καλύπτω , καί νῦντα , καί πρόσωπον , καί κραυγή ἄριστος ἔκπληξις γέμω , μή πτερόν νομίζω καί πούς , καί πτέρυξ αὐτός εἰμί · ἄδρατος γάρ ὁ δύναμις ἐκεῖνος · ἀλλά διά ὁ εἰκών οὗτος ὁ ἀπρόσιτος , ὁ ἀκατάληπτος ὁ κάθημαι ἐπί ὁ θρόνος λογίζομαι . καί γάρ καί ἐκεῖνος ἀκατάληπτος καί απρόσιτος εἰμί , καλός συγκαταβαίνω · [ 470 ] οὐδέ γάρ ὅσπερ εἄν φαίνω τότε . θεός γάρ οὖον κάθομαι , οὐδέ θρόνος περιέχω , οὐδέ τόπος περιλαμβάνω . εἰμί δέ κάθημαι , καί ἐπί θρόνος ἰδρύω , καί κυκλόω ὑπό αὐτός ( Ἄπερ εἰμί ἅπας συγκαταβαίνω , οὖον κάθημαι ) , οὐ ἰσχύω ὁράω , ἀλλά μή φέρω ὁ ἐκεῖθεν ὀπτάω ἀστραπή ὁ προβολή ὁ πτέρυξ ὁ ὄψις ἀποτειχίζω , καί μόνος δοξολογώ , μόνος ὑμνέω , μετά πολύς ὁ φρίκη ὁ μυστικός ἐκεῖνος ὁ ἁγιασμός ἀναφέρω μέλος · οὐχ ἀπέρχομαι κατορξιζεω σεα -