joannes-chrysostomus.ad-eos-qui-scandalizati-sunt pg052_0134.2
τῷ Θεῷ . Ὡστε περιττῶς μοι τοὺς σκανδαλιζομένους πανταχοῦ προφέρεις · ἀεὶ γὰρ ταῦτα συνέβαινε . Καὶ τί λέγω τὰ τῶν ἀποστόλων ; Πόσοι τῷ σταυρῷ αὐτοῦ τοῦ κοινού πάντων ἡμῶν Δεσπότου ἐσκανδαλίζοντο , καὶ παρανομητέροι καὶ δραστηρώτεροι μᾶλλον ἐγένοντο , καὶ παριόντες ἐκωμῳδοῦν αὐτόν , λέγοντες , Ὁ καταλύων τὸν ναόν , καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἀνέγειλον αὐτόν · Ἄλλους ἔσωσεν , ἑαυτὸν οὐ δύνεται σῶσαι ; Εἰ Υἱὸς εἰ τοῦ Θεοῦ , καταδέηθι ἀπὸ τοῦ σταυροῦ , καὶ πιστεύσομεν εἰς σέ . Ἄλλ’ ὅμως οὐχ ἂν ἔχοιεν ἀπολογίαν οὕτω διὰ τὸν σταυρόν . Ὁ γὰρ ληστὴς ἀπάντων κατηγόρει τῶν τοιούτων . Καὶ γὰρ καὶ ἐκεῖνος ἐσταυρωμένος εἰδεν ἄν , καὶ οὐ μόνον οὐχ ἐσκανδαλίσθη , ἀλλὰ καὶ ἐντεῦθεν μεῖζονα ὑπόθεσιν ἔλαβεν εἰς τὴν φιλοσοφίαν , καὶ πάντα ὑπέβαλε τὰ ἀνθρώπινα , καὶ τῇ πυρῇ τὰς πίστεως κυριεύσας , περὶ τῶν μελλόντων ἐφιλοσόφησεν . Ὅρων γὰρ ἀνεσκολοπισμένον , μεμαστιγωμένον , ὑβριζόμενον , γολὴν ποτιζόμενον , ἐμπτυόμενον , ὑπὸ δήμου τοιούτου χλευαζόμενον , ὑπὸ δικαστηρίου κατακριθέντα , τὴν ἐπὶ θάνατον ἀπαγχέντα , οὐδὲν τούτων ἐσκανδαλίσθη · ἀλλ’ ὁρῶν σταυρὸν καὶ ἥλιον ἐπισκοτεῖντα , καὶ χωμιδίας τοσαύτην γινόμενὴν ὑπὸ τοῦ πλήθους τοῦ διεφθαρμένου , τὴν ὀρθὴν ὁδὸν αὐτὸς ἐδιδάσκε λέγων , Μνήσθητί μου ἐν τῇ βασιλείᾳ σου · καὶ τὸν κατηγοροῦντα ἐπεστομίσε , καὶ τὰ οἰκεία ἁμαρτήματα ἐξομολογεῖτο , καὶ περὶ ἀναστάσεως ἐφιλοσόφησε · καὶ ταῦτα οὐ νεκροὺς ἰδὼν ἐγείρομένους , οὐ λεπροὺς καθαριζομένους , οὐ χωλοὺς διορθουμένους , οὐ θάλατταν χαλινουμένην , οὐ δαίμονας ἐλαυνομένους , οὐχ ἄρτους πηγάζοντας , οὐ τὰ ἄλλα , ἃπερ ἐθεάσατο τῶν Ἰουδαίων ὁ δῆμος , καὶ θεασάμενος ἐσταύρωσεν . Ἄλλ’ οὗτος μὲν ἀνεσκολοπισμένον ἰδὼν καὶ ὑμολόγησε Θεόν , καὶ βασιλείας ἐμνημόνευσε , καὶ περὶ τῶν μελλόντων ἐφιλοσόφησεν · ἐκεῖνοι δὲ θαυματουργοῦντα θεασάμενοι , καὶ τὴς διὰ λόγων , καὶ τὴς διὰ πραγμάτων ἀπολαύσαντες διδασκαλίας , οὐ μόνον οὐδὲν ἀπέναντον , ἀλλὰ καὶ εἰς τὸ ἔσχατον βάραθρον τῆς ἀπωλείας κατεηνέχθησαν , ἐπὶ τὸν σταυρὸν αὐτὸν ἀναβιβάσαντες . Ὅρας ὅτι οἱ μὲν ἀγνῶνες καὶ ἠμελημένοι , οὐδὲ ἀπὸ τῶν ὀφελούντων χερδαίνουσιν · οἱ δὲ ἐγγυώμενοι καὶ νήφοντες , ἀφ’ ὧν ἕτεροι σκανδαλίζονται , ἀπὸ τοῦτων τὰ μέγιστα ὠφελοῦνται ; Τοῦτο καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰούδα , καὶ ἐπὶ τοῦ Ἰωβ ἐστίν ἰδεῖν . Ὁ μὲν γὰρ Ἰούδας οὐδὲ ἀπὸ τοῦ Χριστοῦ τοῦ τὴν οἰκουμένην διορθώσαντος ἐωδήθη · ὁ δὲ Ἰωβ οὐδὲ ἀπὸ τοῦ διαβόλου τοῦ τοσούτου ἀπολέσαντος ἐδλάθη . Ἄλλ’ ὁ μὲν μυρία πάσχων κακὰ , ἐστεφανοῦτο · ἐκεῖνος δὲ , ὁ σημεῖα θεασάμενος , καὶ αὐτὸς ποιήσας , ὁ νεκροὺς ἐγείρας καὶ δαίμονας ἐλάσας ( καὶ γὰρ καὶ αὐτὸς ταύτην ἐλπίσε τὴν ἐξουσίαν ) , ὁ μυρία περὶ βασιλείας καὶ γενέσεως ἀκούσας , ὁ τράπεζας κοινωνήσας μυστικῆς , ὁ δεῖπνον μετασχὼν φρικτωδεστάτου , καὶ τοσαύτης ἀπολαύσας εὐνοίας καὶ προνοίας , ὅτης Πέτρος καὶ Ἰάκωβος καὶ Ἰωάννης , μᾶλλον δὲ καὶ [ 501 ] πολλῷ πλείονος · μετὰ γὰρ τῆς ἄλλης ἐπιμελείας καὶ τῆς συγκαταβάσεως , ἥς μετέσχε πολλῆς , καὶ τὰ χερῆματα τῶν πενήτων ἐγχειρίσθης ἡν τότε οὗτος μετὰ τοσαῦτα ἐξεδραχυσθη , καὶ τὸν Σατανᾶν ὑποδεξάμενος διὰ τῆς φιλαργυρίας , εἰς τὴν ἑαυτοῦ διάνοιαν ἐγένετο
Lemmas: ὁ Θεός . ὡστε περισσός ἐγώ ὁ σκανδαλίζω πανταχοῦ προφέρω · ἀεί γάρ οὗτος συμβαίνω . καί τίς λέγω ὁ ὁ ἀπόστολος ; πόσος ὁ σταυρός αὐτός ὁ κοινός πᾶς ἐγώ δεσπότης σκανδαλίζω , καί παρανομητέροι καί δραστηρώτεροι μᾶλλον γίγνομαι , καί πάρειμι κωμῳδέω αὐτός , λέγω , ὁ καταλύω ὁ ναός , καί ἐν τρεῖς ἡμέρα ἀνέγειλον αὐτός · ἄλλος σῴζω , ἑαυτοῦ οὖον δύο σῴζω ; εἰμί υἱός εἰμί ὁ Θεός , καταδέω ἀπό ὁ σταυρός , καί πιστεύω εἰς σός . ἄλλος ὅμως οὐ εἄν ἔχω ἀπολογία οὗτος διά ὁ σταυρός . ὁ γάρ λῃστής ἀπαντάω κατηγορέω ὁ τοιοῦτος . καί γάρ καί ἐκεῖνος σταυρόω ὁράω ἄν , καί οὖον μόνος οὐ σκανδαλίζω , ἀλλά καί ἐντεῦθεν μείζων ὑπόθεσις λαμβάνω εἰς ὁ φιλοσοφία , καί πᾶς ὑποβάλλω ὁ ἀνθρώπινος , καί ὁ πυρά ὁ πίστις κυριεύω , περί ὁ μέλλω φιλοσοφέω . Ὅρος γάρ ἀνασκολοπίζω , μαστιγόω , ὑβρίζω , γολὴν ποτίζω , ἐμπτύω , ὑπό δῆμος τοιοῦτος χλευάζω , ὑπό δικαστήριον κατακρίνω , ὁ ἐπί θάνατος ἀπάγχω , οὐδείς οὗτος σκανδαλίζω · ἀλλά ὁράω σταυρός καί ἥλιος ἐπισκοτέω , καί χωμιδιος τοσοῦτος γίγνομαι ὑπό ὁ πλῆθος ὁ διαφθείρω , ὁ ὀρθός ὁδός αὐτός διδάσκω λέγω , μιμνῄσκω ἐγώ ἐν ὁ βασίλεια σύ · καί ὁ κατηγορέω ἐπιστομίζω , καί ὁ οἰκεῖος ἁμάρτημα ἐξομολογέομαι , καί περί ἀνάστασις φιλοσοφέω · καί οὗτος οὖον νεκρός εἶδον ἐγείρω , οὖον λεπρός καθαρίζω , οὖον χωλός διορθόω , οὖον θάλασσα χαλινόω , οὖον δαίμων ἐλαύνω , οὐ ἄρτος πηγάζω , οὖον ὁ ἄλλος , ὅσπερ θεάομαι ὁ Ἰουδαῖος ὁ δῆμος , καί θεάομαι σταυρόω . ἄλλος οὗτος μέν ἀνασκολοπίζω εἶδον καί ὑμολόγησε Θεός , καί βασίλεια μνημονεύω , καί περί ὁ μέλλω φιλοσοφέω · ἐκεῖνος δέ θαυματουργέω θεάομαι , καί σής διά λόγος , καί σής διά πρᾶγμα ἀπολαύω διδασκαλία , οὖον μόνος οὐδείς ἀποναίω , ἀλλά καί εἰς ὁ ἔσχατος βάραθρον ὁ ἀπώλεια καταφέρω , ἐπί ὁ σταυρός αὐτός ἀναβιβάζω . ὁράω ὅτι ὁ μέν ἄγνων καί ἀμελέω , οὐδέ ἀπό ὁ ὀφείλω χερδαινους · ὁ δέ ἐγγυάω καί νήφω , ἀπό ὅς ἕτερος σκανδαλίζω , ἀπό τοῦτις ὁ μέγας ὠφελέω ; οὗτος καί ἐπί ὁ Ἰούδας , καί ἐπί ὁ Ἰώβ εἰμί ὁράω . ὁ μέν γάρ Ἰούδας οὐδέ ἀπό ὁ Χριστός ὁ ὁ οἰκέω διορθόω οἰδέω · ὁ δέ Ἰώβ οὐδέ ἀπό ὁ διάβολος ὁ τοσοῦτος ἀπόλλυμι ἐδλάθη . ἄλλος ὁ μέν μυρίος πάσχω κακός , στεφανόω · ἐκεῖνος δέ , ὁ σημεῖον θεάομαι , καί αὐτός ποιέω , ὁ νεκρός ἐγείρω καί δαίμων ἐλαύνω ( καί γάρ καί αὐτός οὗτος ελπίζω ὁ ἐξουσία ) , ὁ μυρίος περί βασίλεια καί γένεσις ἀκούω , ὁ Τράπεζας κοινωνέω μυστικός , ὁ δεῖπνον μετέχω φρικτωδεστάτου , καί τοσοῦτος ἀπολαύω εὔνοια καί πρόνοια , ὅτῳ Πέτρος καί Ἰάκωβος καί Ἰωάννης , μᾶλλον δέ καί [ 501 ] πολύς πλείων · μετά γάρ ὁ ἄλλος ἐπιμέλεια καί ὁ συγκατάβασις , ἥς μετέχω πολύς , καί ὁ χερῆματα ὁ πένης ἐγχειρίζω ἐάν τότε οὗτος μετά τοσοῦτος ἐξεδραχυσθη , καί ὁ Σατανᾶς ὑποδείκνυμι διά ὁ φιλαργυρία , εἰς ὁ ἑαυτοῦ διάνοια γίγνομαι