joannes-chrysostomus.ad-demetrium-de-compunctione-lib-1 pg047_0358.4
Εἰ δὲ τινες ὑπερβολὴν τοῦ λόγου καταγιγνώσκουσι ( καὶ γὰρ τινὰς οἶδα τοῦτο παθόντας ἐγώ , καὶ νομίζοντας ὑπὲρ τοῦ φοβηθῆναι μόνον ταύτην εἰρῆσθαι τὴν ἀπαλλήλην ) , ὥρα αὐτοὺς τοὺς μοιχοὺς , τοὺς ἀρσενοκοῖτας , τοὺς μαλακοὺς , τοὺς εἰδωλολάτρας ἢ τῆς εἰρημένης [ 12 . ] ἀπαλλάττεσθαι χολάσεως . Εἰ γὰρ φόβου μόνον ἔνεκεν τοῖς λοιδορίαις ἠπειλήκει , δῆλον ὅτι καὶκείνοις · ὁμοῦ γὰρ ἅπαντας συναγαγὼν , οὕτως ἐπήγαγε τῆς βασιλείας τὴν ἐκπτωσιν . Τί οὖν , φησίν ; ὁ λοιδορὸς μετὰ τοῦ μοιχοῦ καὶ μαλακοῦ καὶ πλεονέκτου καὶ εἰδωλολάτρου κείσεται ; Εἰ μὲν τὴν αὐτὴν αὐτοῖς δώσει δίκην , ἑτέρῳ τοῦτο ζητῆσαι καιροῦ · ὅτι δὲ τῆς βασιλείας ὁμοίως ἐκπεσεῖται ἐκείνοις , τῷ Παύλῳ πειθόμαι λέγοντι , μᾶλλον δὲ τῷ ἐνεργοῦντι δι’ αὐτοῦ Χριστῷ · ὅτι οὔτε οὗτοι , οὔτε ἐκεῖνοι βασιλείαν Θεοῦ κληρονομήσουσιν . Οὐχ ἐπὶ τούτου δὲ μόνον , ἀλλὰ καὶ ἐπὶ πολλῶν ἑτέρων πολλοῦ τοῦτο πεπόνθασι , καὶ τὰ πάντως ἐκθεσμένα ὑπερολικῶς διεσθῆσαι νομίζουσι · διαβολικὴ δὲ ἐστιν αὕτη ἢ παγίς . Ἵνα γὰρ τὸν φόβον τῆς μελλούσης ἐκλύσῃ χολάσεως τῶν κατανεγόντων ἐν τῇ τοῦ Θεοῦ ἀγάπῃ , καὶ χαυνώτερος ἐργάσῃται περὶ τὴν ὑπακοὴν τῶν ἐντολῶν , τὴν ἀπὸ τῆς ὑπερβολῆς παραμυθίαν εἰσήγαγεν , εἰς μὲν τὸ παρὸν ἰκανὴν χαρίσασθαι ταῖς βαθυμωτέραις ψυχαῖς · ἀπάτην , ἐλεγχθησομένην δὲ κατὰ τὴν τῆς κρίσεως καιρόν , ὅτε κέρδος οὐδέν . Τί γὰρ ἔσελεις , εἴπῃ μοι , νῦν ἀπατηθὲν τας , τότε συνιδεῖν τὴν ἀπάτην , ὅταν μηδὲν ἢ , ἀπὸ τῆς μετανοίας εἰς τὸν τῆς ἀναστάσεως ἀπώσανσαι λόγον ; Μὴ τῇ μάτην ἀπατῶμεν ἑαυτούς , καὶ παραλογιζώμεθα ἐπὶ κακῶ , μηδὲ ἑτέρα προκλώμεθα ἢ τιμωρίαν , τὴν ἐκ τῆς ἀπιστίας . Οὐ γὰρ μόνον τὸ μὴ εἶχεν ταῖς ἐντολαῖς τοῦ Χριστοῦ , ἀλλὰ καὶ τὸ ἀπιστεῖν αὐταῖς · χαλεπωτάτην ἐπάγει τὴν χολασιν τὸ δὲ ἀπιστοῦν γίνεσθαι ἐκ τοῦ πρὸς τὴν ἐκπλήρωσιν ἐκλελύσθαι τῶν ἐντολῶν .
Lemmas: εἰμί δέ τις ὑπερβολή ὁ λόγος καταγιγνώσκω ( καί γάρ τις οἶδα οὗτος πάσχω ἐγώ , καί νομίζω ὑπέρ ὁ φοβέω μόνος οὗτος λέγω ὁ ἀπαλλήλην ) , ὥρα αὐτός ὁ μοιχός , ὁ ἀρσενοκοίτης , ὁ μαλακός , ὁ εἰδωλολάτρης ἢ ὁ λέγω [ 12 . ] ἀπαλλάσσω κόλασις . εἰμί γάρ φόβος μόνος ἐνέλκω ὁ λοιδορία ἀπειλέω , δῆλος ὅτι καιεκεινος · ὁμοῦ γάρ ἅπας συνάγω , οὕτως ἐπάγω ὁ βασίλεια ὁ ἔκπτωσις . τις οὖν , φημί ; ὁ λοίδορος μετά ὁ μοιχός καί μαλακός καί πλεονέκτης καί εἰδωλολάτρης κεῖμαι ; εἰ μέν ὁ αὐτός αὐτός δίδωμι δίκη , ἕτερος οὗτος ζητέω καιρός · ὅτι δέ ὁ βασίλεια ὅμοιος ἐκπίπτω ἐκεῖνος , ὁ Παῦλος πείθω λέγω , μᾶλλον δέ ὁ ἐνεργέω διά αὐτός Χριστός · ὅτι οὔτε οὗτος , οὔτε ἐκεῖνος βασίλειος θεός κληρονομέω . οὐ ἐπί οὗτος δέ μόνος , ἀλλά καί ἐπί πολύς ἕτερος πολύς οὗτος πάσχω , καί ὁ πάντως ἐκτίθημι ὑπερολικῶς διΐημι νομίζω · διαβολικός δέ εἰμί οὗτος ἢ παγίς . ἵνα γάρ ὁ φόβος ὁ μέλλω ἐκλύω κόλασις ὁ καταφέρω ἐν ὁ ὁ θεός ἀγάπη , καί χαύνος ἐργάζομαι περί ὁ ὑπακοή ὁ ἐντολή , ὁ ἀπό ὁ ὑπερβολή παραμυθία εἰσάγω , εἰς μέν ὁ πάρειμι ἱκανός χαρίζομαι ὁ βαθυμωτέραις ψυχή · ἀπάτη , ἐλέγχω δέ κατά ὁ ὁ κρίσις καιρός , ὅτε κέρδος οὐδείς . Τι γάρ σέλω , λέγω ἐγώ , νῦν ἀπατάω της , τότε συνοράω ὁ ἀπάτη , ὅταν μηδείς ἢ , ἀπό ὁ μετάνοια εἰς ὁ ὁ ἀνάστασις ἀπωθέω λόγος ; μή ὁ μάτην ἀπατάω ἑαυτοῦ , καί παραλογίζομαι ἐπί κακός , μηδέ ἕτερος προκαλέω ἢ τιμωρία , ὁ ἐκ ὁ ἀπιστία . οὐ γάρ μόνος ὁ μή ἔχω ὁ ἐντολή ὁ Χριστός , ἀλλά καί ὁ ἀπιστέω αὐτός · χαλεπός ἐπάγω ὁ χολάς ὁ δέ ἀπιστέω γίγνομαι ἐκ ὁ πρός ὁ ἐκπλήρωσις ἐκλύω ὁ ἐντολή .