joannes-chrysostomus.ad-demetrium-de-compunctione-lib-1 pg047_0371.3
ἀσθένειαν καὶ ἀνατροφῆς ἀπαλότητα . Καὶ εἰδὲ τοῦτο μένον ἦν τὸ δεινόν ! νῦν δὲ οὐδὲ ἐκεῖνα πράττομεν ἐν οἷς οὐδὲν τῆς τοῦ σώματος ἐνεργείας δεόμεθα . Ποῦ γὰρ , εἴπέ μοι , σωματικῆς χρεία δυνάμεως , ὅταν συντρίβῃ δὴ καρδία , ὅταν ἐξβαθαι νήφοντα καὶ διεγερμένον , ὅταν ἀναλογίζεσθαι τὰ ἀμαρτήματα , ὅταν καταλύειν τῷφον καὶ ἀπὸνους , ὅταν ταπεινῶσαι λογισμῷ ; Ταῦτα γὰρ ἐστιν ὅ καὶ τὸν Θεὸν ἱλεων ἡμῖν καθίστησι , καὶ οὐ πολλοῦ δεῖται πόνου · καὶ οὐδὲ ταῦτα πράττομεν . Οὐδὲ γὰρ σάκχου περιβολή , οὐδὲ τὸ ἐν οἴκισχῳ κατακλεῖσαι ἑαυτὸν , οὐδὲ τὸ καθῖσαι ἐν σκότῳ , τοῦτο μόνον ἐστὶ τὸ πενθεῖν , ἀλλὰ τὸ διαπαντὸς τὴν μνήμην τῶν οἰκείων ἀναστέφειν κακῶν , καὶ βασανίζειν τὸ συνειδὸς τούτοις · i τοὺς λογισμοὺς , τὸ συνεχῶς ἀναμετρεῖν τῆς ὁδοῦ τοῦ μήκους , ὅσον ἀπολειπόμεθα τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν . Καὶ πῶς τοῦτο ἔσται ; φησι . Πῶς ; ἂν τὴν γένναν ἐχωμεν ἀεὶ πρὸ τῶν ὀφθαλμῶν , καὶ τοὺς πανταχοῦ τότε διατρέχοντας ἀγγέλους , καὶ συνάγοντας ἐκ τῆς οἰκουμένης ἀπάσης τοὺς ἐν τῇ γεέννῃ ἀπαχθήσεθαι μέλλοντας · ἂν τὴν ἔκπτωσιν λογισώμεθα τῆς βασιλείας [ 140 ] , ὅσον κακὸν , καὶ τῆς γεέννης χωρίῳ . Καὶ γὰρ , εἰ μὴ τὸ πῦρ ἐκεῖνο ἡ ἡπειλητὸ ἡμῖν , μηδὲ ἀθάνατοι · κολάζεσθαι ἡμᾶς · ἔμενον , αὐτὸ μόνον τὸ ἀλλοτριωθῆναι τοῦ Χριστοῦ , τοῦ πρὸς καὶ φιλανθρώπου , τοῦ παραδόστος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἡμῶν εἰς θάνατον , καὶ πάντα παθόντος , ἦν ἡμᾶς ἐξαιρήσθαι τῆς κολάσεως ἐκείνης , καὶ καταλλάξαι ἡμᾶς τῷ ἑαυτοῦ Πατρὶ ἐχθροὺς ὄντας τοὺς πταισμάσιν , εἰ καὶ μὴ τῶν προκειμένων ἐκείνων ἀνεκαληφὼν ἀγαθῶν καὶ ἀθανάτων ἐκπίπτειν μέλλομεν , πάσης κολάσεως · i μεῖζόν ἐστι , καὶ ἰκανὸν διεγείραι ψυχῆς , καὶ πείσαι νήφειν διαπαντὸς . Εἰ γὰρ ἀναγιγνώσκοντες μόνον τὸ ὑπόθεμα τῶν πάντες παρθέμων , ἂς ἔξω τοῦ νυμφῶνος ἢ τοῦ ἀλαίου σπάτις ἀπἐκλεισεν , ἐξ ἧς ἐκείναις αὐταῖς ἀλγοῦμεν ἐπὶ τοῖς ἐκείνων κακοῖς , καὶ θορυβούμεθα · ἂν ἐννοήσωμεν ὅτι καὶ αὐτοὶ τοῦτο πευσόμεθα βλαβούμεθα , τῆς οὗτος ἔσται λίθινος λοιπόν , ὡς , τοῦ παραδείγματος αὐτὸ τοῦτο · k συνεχῶς στρέφοντος τὴν ψυχὴν , εἰς ὀλιγωρίαν ἐμπεσεῖν ; Ἐνὴν μὲν οὖν καὶ εἰς μεῖζον μήκους ἐπτεῖναι τὸν λόγον , ἀλλ’ ἐπειδὴ μόνον ὑπακοῆς καὶ οὐχ ἄλλης χρείας ἐνεκεν l ἡμῖν εἴρηται , καὶ ταῦτα πέρα τοῦ δεόντος γέγραπται . Εἰ γὰρ οἶδα ὅτι πᾶσαν τῆς κατανύξεως τὴν ἀρετὴν αὐτὸς τὸ ἔχεις ἀκριβῶς , καὶ ἄλλοις · ἂν μετασθῇ καὶ σιωπῶν , ἂν μόνον βραχὺ τῇ εὐλαβείᾳ συζῆσαι ἀξιοθεῖν τῇ σῇ , καὶ τὸν ἐταυρούμενον βίον ἰδεῖν . Ὦστε εἰ χρηματιζοῦν μασεῖν τοὺς μὲν νῦν ζῶντας , εἰς τὸ σὸν βαδίζειν δεῖ καταγώγιον · τοὺς δὲ μετὰ ταῦτα , ἀκούειν τὰ σά · πολλὴν γὰρ οἶμαι βοήθην παρέξειν πρὸς τοῦτο τὴν διήγησιν μόνον m τοῦ βίου τοῦ σοῦ . Διὸ δεόμεθα καὶ παρακαλῶ τὴν ἀμοιβὴν ἡμῖν ἀποτῖσαι λοιπόν , καὶ τὰς εὐχὰς ἀντιδοῦναι τὰς σὰς , ὥστε μὴ λέγειν περὶ κατανύξεως μόνον , ἀλλὰ καὶ διὰ τῶν ἔργων τὸ πρᾶγμα ἐπιδείκνυσθαι τοῦτο · ἐπειδὴ τὸ διδάσκειν ἄνευ τοῦ ποιεῖν , οὐ μόνον χέρδος οὐδὲν , ἀλλὰ καὶ ζημίαν πολλὴν καὶ κατάκρισιν φέρει τῷ μετὰ τοιαύτης ἀπροσεξίας διοικοῦντι · τὸν βίον τὸν ἑαυτοῦ . n Οὐ γὰρ πᾶς , φησιν , ὁ λέγων μοι , Κύριε , Κύριε , ἀλλ’ ὁς δ’ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ , οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν .
Lemmas: ἀσθένεια καί ἀνατροφή ἁπαλότης . καί ἀνάκλεις οὗτος μένω εἰμί ὁ δεινός ! νῦν δέ οὐδέ ἐκεῖνος πράσσω ἐν ὅς οὐδείς ὁ ὁ σῶμα ἐνέργεια δέομαι . ποῦ γάρ , λέγω ἐγώ , σωματικός χρεῖος δύναμις , ὅταν συντρίβω δή Καρδίη , ὅταν ἐξβαθαι νήφω καί διεγείρω , ὅταν ἀναλογίζομαι ὁ ἁμάρτημα , ὅταν καταλύω τόφος καί ἄπονος , ὅταν ταπεινόω λογισμός ; οὗτος γάρ εἰμί ὁ καί ὁ θεός ἵλαος ἐγώ καθίστημι , καί οὐ πολύς δέω πόνος · καί οὐδέ οὗτος πράσσω . οὐδέ γάρ σάκκος περιβολή , οὐδέ ὁ ἐν οικιεχω κατακλείω ἑαυτοῦ , οὐδέ ὁ καθίζω ἐν σκότος , οὗτος μόνος εἰμί ὁ πενθέω , ἀλλά ὁ διαπαντός ὁ μνήμη ὁ οἰκεῖος ἀναστέφω κακός , καί βασανίζω ὁ σύνοιδα οὗτος · i ὁ λογισμός , ὁ συνεχής ἀναμετρέω ὁ ὁδός ὁ μῆκος , ὅσον ἀπολείπω ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός . καί πῶς οὗτος εἰμί ; φημί . πῶς ; εἄν ὁ γέννα ἔχω ἀεί πρό ὁ ὀφθαλμός , καί ὁ πανταχοῦ τότε διατρέχω ἄγγελος , καί συνάγω ἐκ ὁ οἰκουμένη ἀπασάω ὁ ἐν ὁ γέεννα ἀπάγω μέλλω · εἄν ὁ ἔκπτωσις λογίζομαι ὁ βασίλεια [ 140 ] , ὅσον κακός , καί ὁ γέεννα χωρίον . καί γάρ , εἰμί μή ὁ πῦρ ἐκεῖνος ὁ ἀπειλέω ἐγώ , μηδέ ἀθάνατος · κολάζω ἐγώ · μένω , αὐτός μόνος ὁ ἀλλοτριόω ὁ Χριστός , ὁ πρός καί φιλάνθρωπος , ὁ παραδίδωμι ἑαυτοῦ ὑπέρ ἐγώ εἰς θάνατος , καί πᾶς πάσχω , εἰμί ἐγώ ἐξαιρέω ὁ κόλασις ἐκεῖνος , καί καταλλάσσω ἐγώ ὁ ἑαυτοῦ πατήρ ἐχθρός είμαι ὁ πταίσμα , εἰμί καί μή ὁ πρόκειμαι ἐκεῖνος ἀνεκαληφὼν ἀγαθός καί ἀθάνατος ἐκπίπτω μέλλω , πᾶς κόλασις · i μέγας εἰμί , καί ἱκανός διεγείρω ψυχή , καί πείθω νήφω διαπαντός . εἰμί γάρ ἀναγιγνώσκω μόνος ὁ ὑπόθεμα ὁ πᾶς παρθέμων , ὅς ἔξω ὁ νύμφη ἢ ὁ ἀλαίου σπάτης ἀποκλείω , ἐκ ὅς ἐκεῖνος αὐτός ἀλγέω ἐπί ὁ ἐκεῖνος κακός , καί θορυβέω · εἄν ἐννοέω ὅτι καί αὐτός οὗτος πυνθάνομαι βλάπτω , ὁ οὗτος εἰμί λίθινος λοιπός , ὡς , ὁ παράδειγμα αὐτός οὗτος · k συνεχής στρέφω ὁ ψυχή , εἰς ὀλιγωρία ἐμπίπτω ; ἕνος μέν οὖν καί εἰς μέγας μῆκος ἐπιτείνω ὁ λόγος , ἀλλά ἐπεί μόνος ὑπακοή καί οὐ ἄλλος χρεία ἕνεκα l ἐγώ λέγω , καί οὗτος πέρα ὁ δείδωμι γράφω . εἰμί γάρ οἶδα ὅτι πᾶς ὁ κατάνυξις ὁ ἀρετή αὐτός ὁ ἔχω ἀκριβῶς , καί ἄλλος · εἄν μεθίστημι καί σιωπή , εἄν μόνος βραχύς ὁ εὐλάβεια συζέω ἀξιόω ὁ σός , καί ὁ ταυρόομαι βίος ὁράω . Ὥστος εἰμί χρηματίζω Μάσεϊ ὁ μέν νῦν ζάω , εἰς ὁ σός βαδίζω δέω καταγώγιον · ὁ δέ μετά οὗτος , ἀκούω ὁ σα · πολύς γάρ οἴομαι βοάω παρέχω πρός οὗτος ὁ διήγησις μόνος m ὁ βίος ὁ σύ . Διὸ δέομαι καί παρακαλέω ὁ ἀμοιβή ἐγώ ἀποτίνω λοιπός , καί ὁ εὐχή ἀντιδίδωμι ὁ σός , ὥστε μή λέγω περί κατάνυξις μόνος , ἀλλά καί διά ὁ ἔργον ὁ πρᾶγμα ἐπιδείκνυμι οὗτος · ἐπεί ὁ διδάσκω ἄνευ ὁ ποιέω , οὐ μόνος χέρδα οὐδείς , ἀλλά καί ζημία πολύς καί κατάκρισις φέρω ὁ μετά τοιοῦτος ἀπροσεξία διοικέω · ὁ βίος ὁ ἑαυτοῦ . n οὐ γάρ πᾶς , φημί , ὁ λέγω ἐγώ , κύριος , κύριος , ἀλλά ὅς δέ ἄν ποιέω καί διδάσκω , οὗτος μέγας καλέω ἐν ὁ βασίλεια ὁ οὐρανός .