joannes-chrysostomus.ad-demetrium-de-compunctione-lib-1 pg047_0366.2
Ὦστε γὰρ πρῶην ἐγὼ ἄ ἐγνώκειν , τὴν πόλιν ἀφεῖς , ἐπὶ τὰς σκηνὰς τῶν μοναχῶν ἐλθεῖν , πολὺς ἡμῖν τοῦτο ἐρευνῶν καὶ πολυπραγμονῶν , πόθεν ἢ τῶν ἀναχαιμῶν ἔσται χορηγία , καὶ εἰ δυνατόν ἄρτον εὑσεβῶν ἐσθιόμενον τε καὶ νέαρων , καὶ εἰ μὴ τις ὁ καταναγκάζων ἐλαίῳ χρήσθαι τῷ αὐτῷ πρὸς λύχνον τε καὶ τροφήν , εἰ μὴ τις ὁ πρὸς τὸν τῶν ὀσπρίων ταλαιπωρίαν ὡδῶν καὶ εἰς ἔργον ἐμβάλλων χαλεπόν , οἷον σκάπτειν ἢ ξυλοφορεῖν κελεύων ἢ ὑδροφορεῖν , καὶ τὰ ἄλλα πάντα τὰ τοιαῦτα ὑπηρετεῖν · καὶ ὅλιος ὁ περὶ τῆς ἀναπαύσεως λόγος ἦν πολὺς ἡμῖν . Καὶ ἵ οἱ μὲν τὰς τῶν ἀρχόντων ὑπηρεσίας καὶ τὰς τῶν δημοσίων διοικήσεις ἀνέδεχόμενοι , τοῖςιν πολυπραγμοῦσιν οὐδὲν , ἀλλ’ ἵ μόνον κέρδος ἔχει τὸ πράγμα , κέρδος ἐπίκαιρον , κἂν ὑπὲρ τούτου θάρρησαι δυνηθῶσι ποτε , οὐ πόνους , οὐ κινδύνους , οὐκ ἀτιμίας , οὐ διακονίας δουλοπρεπεῖς , οὐκ ἀποδημίας μακρὰς , οὐ τὴν ἐν ἀλλοτρίᾳ διαγωγὴν , οὐχ ὕβρεις , οὐ βασάνους , οὐ χαίρων μεταβολήν , οὐ τὸ πρὸς τῷ τέλει σφαλήνα · τῆς ἐλπίδος πολλάκις , οὐ θανάτους ἀώρους , οὐ τὸν τῶν οἰκείων χωρισμὸν , οὐ γυναικὸς ἔρημίαν καὶ παίδων , οὐχ ἄλλο οὐδὲν δυσχερῶν ἐννοοῦσι λογιζόν · ἀλλ’ ὑπὸ τῆς τῶν χρημάτων ἐπιθυμίας ἐκδιασχευθέντες , πάντα ὑπομένουσι , δι’ ὧν ταύτης ἐπιτεῦξθαι προδοδοχῶσιν . Ἡμεῖς δὲ , οὐ χρημάτων οὐδὲ γῆς προκειμένης ἡμῖν , ἀλλ’ οὐρανῶν καὶ τῶν ἐν τοῖς οὐρανοῖς ἀγαθῶν , ἃ μήτε ὀφθαλμὸς εἶδε , μήτε ὤς ἤκουσε , μήτε ἐπὶ καρδίαν ἀνθρώπου ἀνέβη , ὑπὲρ ἀναπαύσεως πυνθανόμεθα · τοσοῦτόν ἐσμεν ἐκεῖνοι ἐλεεινότεροι καὶ μαλακώτεροι . Τί φης , ἄνθρωπε ; πρὸς τὸν οὐρανὸν στέλλεσθαι μέλλων , καὶ τὴν βασιλείαν τὴν ἐκείσε λαμβάνειν , ἐρωτᾷς εἰ τι δυσχερὲς κατὰ τὴν ὁδὸν ταύτην καὶ τὴν ἀποδημίαν ἐστίν , καὶ οὐκ αἰσχύνῃ οὐδὲ ἐρυθρᾷς , οὐδὲ ἀπελθὼν
Lemmas: Ὥστος γάρ πρώην ἐγώ ὅς γιγνώσκω , ὁ πόλις ἀφίημι , ἐπί ὁ σκηνή ὁ μοναχός ἔρχομαι , πολύς ἐγώ οὗτος ἐρευνάω καί πολυπραγμονέω , πόθεν ἢ ὁ ἀναχαιμῶν εἰμί χορηγία , καί εἰμί δυνατός ἄρτος εὐσεβής ἐσθίω τε καί νεαρός , καί εἰμί μή τις ὁ καταναγκάζω ἔλαιον χράω ὁ αὐτός πρός λύχνος τε καί τροφή , εἰμί μή τις ὁ πρός ὁ ὁ ὄσπριον ταλαιπωρία ᾠδή καί εἰς ἔργον ἐμβάλλω χαλεπός , οἷος σκάπτω ἢ ξυλοφορέω κελεύω ἢ ὑδροφορέω , καί ὁ ἄλλος πᾶς ὁ τοιοῦτος ὑπηρετέω · καί ὀλίγος ὁ περί ὁ ἀνάπαυσις λόγος εἰμί πολύς ἐγώ . καί ἵ ὁ μέν ὁ ὁ ἄρχων ὑπηρεσία καί ὁ ὁ δημόσιος διοίκησις ἀναδέχομαι , τοῖιν πολυπραγμους οὐδείς , ἀλλά ἕ μόνος κέρδος ἔχω ὁ πρᾶγμα , κέρδος ἐπίκαιρος , κἀν ὑπέρ οὗτος θαρσέω δύναμαι ποτέ , οὐ πόνος , οὐ κίνδυνος , οὐ ἀτιμία , οὐ διακονία δουλοπρεπής , οὐ ἀποδημία μακρός , οὐ ὁ ἐν ἀλλότριος διαγωγή , οὐ ὕβρις , οὐ βάσανος , οὐ χαίρω μεταβολή , οὐ ὁ πρός ὁ τέλος σφάλλω · ὁ ἐλπίς πολλάκις , οὐ θάνατος ἄωρος , οὐ ὁ ὁ οἰκεῖος χωρισμός , οὐ γυνή ἐρημία καί παῖς , οὐ ἄλλος οὐδείς δυσχερής ἐννοέω λογίζω · ἀλλά ὑπό ὁ ὁ χρῆμα ἐπιθυμία εκδιασχευθεω , πᾶς ὑπομένω , διά ὅς οὗτος ἐπιτυγχάνω προδοκέω . Ἡμεῖς δέ , οὐ χρῆμα οὐδέ γῆ πρόκειμαι ἐγώ , ἀλλά οὐρανός καί ὁ ἐν ὁ οὐρανός ἀγαθός , ὅς μήτε ὀφθαλμός ὁράω , μήτε ὅς ἀκούω , μήτε ἐπί καρδία ἄνθρωπος ἀναβαίνω , ὑπέρ ἀνάπαυσις πυνθάνομαι · τοσοῦτος εἰμί ἐκεῖνος ἐλεεινός καί μαλακός . τις φημί , ἄνθρωπος ; πρός ὁ οὐρανός στέλλω μέλλω , καί ὁ βασίλειος ὁ ἐκεῖσε λαμβάνω , ἐρωτάω εἰμί τίς δυσχερής κατά ὁ ὁδός οὗτος καί ὁ ἀποδημία εἰμί , καί οὐ αἰσχύνω οὐδέ ἐρυθρός , οὐδέ ἀπέρχομαι