joannes-chrysostomus.ad-demetrium-de-compunctione-lib-1 pg047_0367.4
δωμα , συμμαρτυροῦσης μοι τῆς συνειδήσεώς μου ἐν Πνεύματι ἀγίῳ . Καὶ ὅμως τοσαῦτα τῷ λόγῳ προσθεὶς , καὶ μάρτυρας αὐτοῦ τῆς συνειδήσεως καλέσας τοιούτους , ἀπιστεῖται καὶ νῦν ἐτι . Τί τοίνυν τοῦτο ἐστιν ὁ φησιν ; Ἄκουε ἡ . Διαλεχθεὶς περὶ τῶν ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ δεῖνῶν , καὶ εἰπὼν , ὅτι Τὶς ἡμᾶς χωρίσει ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Χριστοῦ ; ὀλίγην , ἡ στενοχωρία , ἡ δίωξις , ἡ λιμός , ἡ γυμνότης , ἡ κίνδυνος , ἡ μάχαιρα ; καὶ πάντα διελθὼν ἐπὶ τῆς γῆς , ἀνεισιν εἰς τὸν οὐρανόν , καὶ δείξαι βουλόμενος , ὅτι οὐδὲν μέγα τῶν ἐνταῦθα κολαστηρίων καταφρονεῖν διὰ τὸν Χριστόν , ἐπήγαγεν , ὅτι Οὔτε ἄγγελοι , οὔτε ἄρχαι , οὔτε δυνάμεις , οὔτε ἐνεστῶτα , οὔτε μέλλοντα , οὔτε ὑψωμα , οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἑτέρα δυνήσεται ἡμᾶς χωρίσαι ἀπὸ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ , τῇ ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν . Ὁ δὲ λέγει , τοιούτων ἐστιν · Οὐ μόνον ἀνθρώποι οὐ δυνήσονται ταύτης διασπάσαι με τῆς φιλίας , ἀλλ’ οὐδὲ ἄγγελοι , οὐδ’ ἐν αἱ πᾶσα τῶν οὐρανίων συνἐλθοιεν εἰς ταυτὸ δυνάμεις , τοῦτο ἰσχύσουσι . Τί λέγω ; οὐδ’ ἂν ἡ βασιλείας ἐκπεσείν δῃ , οὐδ’ ἂν εἰς γένναν ἐμπέσειεν διὰ τὸν Χριστόν , οὐδὲ τοῦτο μοι φοβερόν . Τὸ γὰρ ὑψωμα καὶ βάθος , καὶ ζωὴ καὶ θάνατος , οὐδὲν ἑτερὸν τὸ τοῦτο ἐμφαίνει . Ταῦτα δ’ ἔλεγε , οὐχ ὡς ἀγγέλων ἐπιχειρησόντων αὐτὸν διασπᾶσθαι τοῦ Χριστοῦ , ἀλλὰ καὶ τὰ μηδὲν ἐκδηλούμενα ποτε ὑποτίθεσθαι τῷ λόγῳ , ἵνα δυνήτῃ τὸν πολὺν πόθον , ἐν εἰχε , παραστήσῃ καὶ ποιήσῃ κατὰρθῆν ἅπασιν . Τοιούτου γὰρ τοῦ τῶν φιλούντων ἔθος ἐστίν · οὐ στέγουσι σιγῇ κατέχειν τὸν ἔρωτα , ἀλλ’ εἰς ἑτέρα ἐπιτηδεύσει ἅπαντας τὴν φιλόγα ἐκφροῦσι , τῷ συνεχῶς διηγείσθαι τοῦ πόθου τὴν ὑπεροχὴν διαναπαύοντες αὐτῶν τὴν [ 136 ] ψυχήν . Ὑπερ οὖν ἡ καὶ ὁ μακάριος ἐκεῖνος τότε ἐποίησε · καὶ πάντα τὸν λόγον περιλαβὼν , τὰ ὄντα , τὰ ἐσόμενα , τὰ συμβάντα , τὰ μηδέποτε συμβησόμενα , τὰ ὁρατὰ καὶ τὰ ἀόρατα , καὶ πᾶσαν κολασιν , καὶ πᾶσαν ἀνάπαυσιν , ὡςπερ οὐκ ἀρκούντων τούτων αὐτῷ πρὸς τὴν τοῦ πόθου παράστασιν , ἑτερα τοσαῦτα πάλιν οὐχ ὑφεστῶτα ὑποστησάμενος τῷ λόγῳ καὶ θεὶς ἱ ( τὸ γὰρ , Κτίσις ἑτέρα , τῶν οὐχ ὑφεστῶτων ἐστιν ) , οὕτως ἐπήγαγε , δηλὼν ὅτι πάντων τῶν εἰρημένων οὐδὲν ἡμᾶς χωρίσαι δυνήσεται τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ τῷ Κυρίῳ ἡμῶν . Καὶ ἐκεῖνος μὲν πρὸς τοσοῦτον ὑψὸς τὸν ἑαυτοῦ πόθον ἀνήψεν m · ἡμεῖς δὲ οἱ χελευσθέντες εἶναι αὐτοῦ μιμηταί , οὐδὲ τὰς ἐνθάδε θλίψεις φέρομεν εὐχέρως , ἀλλὰ ἀλύομεν καὶ δυσαναχτεζόμεν τῶν πυρετόντων οὐχ ἑλατῶν . Ἡ γὰρ μακρὰ αὐτῆ νόσος , ἡ καταλαβοῦσα τὰς ἡμετέρας ψυχάς , ἀνίατος τῷ χρόνῳ γέγονεν , ὡς εἰπεῖν , καὶ τὰς εἰλικρινούς ὀνείας οὐδὲ ἔννοιαν δυνάμεθα λαδεῖν , ἀλλὰ καὶ ἀδύνατον εἶναι δοκεῖ ἡμῖν λοιπὸν ἡ ταύτης ἀνάκτησις . Κἂν ἀκούσωμεν τινὸς τοὺς ἀποστόλους εἰς μέσον ἄγοντος , καὶ τὰ ἐκείνων κατορθώματα λέγοντος , δὼν εὐθὲς καὶ πενθήσει ἑαυτοῖς , ὅτι τοσοῦτον αὐτῶν ἀφεστηκάμεν , οὐδὲ ἁμάρτημα τὸ πρᾶγμα εἶναι νομίζομεν , ἀλλ’ ὡς οὐδὲ δυνατὸν πρὸς ἐκεῖνο φθάσαι · τὸ ὑψος , οὕτω διακείμεθα . Κἂν ἔρρηται τις τὴν αἰτίαν , εὐθὲς τὴν ἄλογον ταύτην ἀπολογίαν προβαλλόμεθα n
Lemmas: δῶμα , συμμαρτυρέω ἐγώ ὁ συνείδησις ἐγώ ἐν πνεῦμα ἅγιος . καί ὅμως τοσοῦτος ὁ λόγος προστίθημι , καί μάρτυς αὐτός ὁ συνείδησις καλέω τοιοῦτος , ἀπιστέω καί νῦν ἔτι . τις τοίνυν οὗτος εἰμί ὁ φημί ; Ἄκουος ὁ . διαλέγω περί ὁ ἐν ὁ κόσμος οὗτος δεινός , καί λέγω , ὅτι τις ἐγώ χωρίζω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ Χριστός ; ὀλίγος , ὁ στενοχωρία , ὁ δίωξις , ὁ λιμός , ὁ γυμνότης , ὁ κίνδυνος , ὁ μάχαιρα ; καί πᾶς διέρχομαι ἐπί ὁ γῆ , ἀνίημι εἰς ὁ οὐρανός , καί δείκνυμι βούλομαι , ὅτι οὐδείς μέγας ὁ ἐνταῦθα κολαστήριον καταφρονέω διά ὁ Χριστός , ἐπάγω , ὅτι οὔτε ἄγγελος , οὔτε ἀρχή , οὔτε δύναμις , οὔτε ἐνίστημι , οὔτε μέλλω , οὔτε ὕψωμα , οὔτε βάθος , οὔτε τις κτίσις ἕτερος δύναμαι ἐγώ χωρίζω ἀπό ὁ ἀγάπη ὁ θεός , ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . ὁ δέ λέγω , τοιοῦτος εἰμί · οὐ μόνος ἄνθρωπος οὐ δύναμαι οὗτος διασπάω ἐγώ ὁ φίλιος , ἀλλά οὐδέ ἄγγελος , οὐδέ ἐν ὁ πᾶς ὁ οὐράνιος συνέρχομαι εἰς τατός δύναμις , οὗτος ἰσχύω . τις λέγω ; οὐδέ ἄν ὁ βασίλεια ἐκπίπτω δήω , οὐδέ ἄν εἰς γέννα ἐμπίπτω διά ὁ Χριστός , οὐδέ οὗτος ἐγώ φοβερός . Τέ γάρ ὕψωμα καί βάθος , καί ζωή καί θάνατος , οὐδείς ἕτερος ὁ οὗτος ἐμφαίνω . Ταΰς δέ λέγω , οὐ ὡς ἄγγελος ἐπιχειρέω αὐτός διασπάω ὁ Χριστός , ἀλλά καί ὁ μηδείς ἐκδηλόω ποτέ ὑποτίθημι ὁ λόγος , ἵνα δύναμαι ὁ πολύς πόθος , ἐν ἔχω , παρίστημι καί ποιέω καταίρω ἅπας . τοιοῦτος γάρ ὁ ὁ φιλέω ἔθος εἰμί · οὐ στέγω σιγή κατέχω ὁ ἔρως , ἀλλά εἰς ἕτερος ἐπιτήδευσις ἅπας ὁ φιλογαω ἐκφέρω , ὁ συνεχής διηγέομαι ὁ πόθος ὁ ὑπεροχή διαναπαύω αὐτός ὁ [ 136 ] ψυχή . ὑπερ οὖν ὁ καί ὁ μακάριος ἐκεῖνος τότε ποιέω · καί πᾶς ὁ λόγος περιλαμβάνω , ὁ εἰμί , ὁ εἰμί , ὁ συμβαίνω , ὁ μηδέποτε συμβαίνω , ὁ ὁρατός καί ὁ ἀόρατος , καί πᾶς κόλασις , καί πᾶς ἀνάπαυσις , ὡς οὐ ἀρκέω οὗτος αὐτός πρός ὁ ὁ πόθος παράστασις , ἕτερος τοσοῦτος πάλιν οὐ ὑφίστημι ὑφίστημι ὁ λόγος καί τίθημι Ι ( ὁ γάρ , κτίσις ἕτερος , ὁ οὐ ὑφίστημι εἰμί ) , οὕτως ἐπάγω , δηλόω ὅτι πᾶς ὁ λέγω οὐδείς ἐγώ χωρίζω δύναμαι ὁ ἀγάπη ὁ θεός ὁ ἐν Χριστός Ἰησοῦς ὁ κύριος ἐγώ . καί ἐκεῖνος μέν πρός τοσοῦτος ὑψός ὁ ἑαυτοῦ πόθος ἀνάπτω m · ἐγώ δέ ὁ κελεύω ἔρχομαι αὐτός μιμητής , οὐδέ ὁ ἐνθάδε θλῖψις φέρω εὐκέραος , ἀλλά ἀλύω καί δυσαναχτεζόμεν ὁ πυρέσσω οὐ ἐλάτη . ὁ γάρ μακρός αὑτός νόσος , ὁ καταλαμβάνω ὁ ἡμέτερος ψυχή , ἀνίατος ὁ χρόνος γίγνομαι , ὡς λέγω , καί ὁ εἰλικρινής ὀνεία οὐδέ ἔννοια δύναμαι λάδομαι , ἀλλά καί ἀδύνατος ἔρχομαι δοκέω ἐγώ λοιπός ὁ οὗτος ἀνάκτησις . κἀν ἀκούω τις ὁ ἀπόστολος εἰς μέσος ἄγω , καί ὁ ἐκεῖνος κατόρθωμα λέγω , δέω εὐθύς καί πενθέω ἑαυτοῦ , ὅτι τοσοῦτος αὐτός ἀφίστημι , οὐδέ ἁμάρτημα ὁ πρᾶγμα ἔρχομαι νομίζω , ἀλλά ὡς οὐδέ δυνατός πρός ἐκεῖνος φθάνω · ὁ ὕψος , οὕτως διάκειμαι . κἀν ἔρρω τις ὁ αἰτία , εὐθύς ὁ ἄλογος οὗτος ἀπολογία προβάλλω n