joannes-chrysostomus.ad-demetrium-de-compunctione-lib-1 pg047_0363.2
Καὶ οὐ πρὸς τὰ δοκοῦντα ἐπίπονα εἶναι μόνον , ἀλλὰ καὶ δ πρὸς τὰ κουφότερα τούτων ὁμοίως ἀναπαπτώκαμεν , ἐπ’ ἧς καὶ ταῦτα κάκεινα παραβαίνοντες , καὶ διένυτες διὰ τῶν βάπτων , ὅτι καὶ τὰ ἐπιπονώτερα διὰ τὴν οἰκείαν καταφράζονται , οὐ διὰ τὸ βαρύ τῶν προσταγμάτων οὐκ ἐξανύομεν . Ποῖον γὰρ , εἰπέ μοι , πόνον ἔχει , τὸ μὴ πολυπραγμονεῖν τὰ ἀλλότρια , μηδὲ καταδικάζειν τὰ τῶν πλησίον πλημμελήματα ; Τοῦναντίον μὲν οὖν , πόνου δ’ δεῖται τὸ περιεργάζεσθαι καὶ κρίνειν ἕτερούς . Τίς οὖν ταῦτα ἀκούσας πιστεύσει ποτὲ ἡμῖν , ὅτι ἐν ῥαθυμίᾳ , ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ σπουδῆς καὶ τοῦ μὴ βούλεσθαι πρὸς τὸ παρακούειν ἡλθόμεν ; Ὅταν γὰρ ἡ μὲν ἐπιτάττει ποιεῖν , εὐκολα καὶ ῥᾷστα τοῖς βουλομένοις , ἡ δὲ ἀπαγορεύει γαλεπώτερα καὶ ἐπίπονα , ἡμεῖς δὲ τὰ προστατεγμένα ἀφέντες , τὰ κεκωλυμένα πράττομεν , ἆρα οὐχ ὡς φιλονεικοῦντας αὐτῷ ταῦτα ἁμαρτάνειν φήσομεν ἡμᾶς οἱ ἐχθροί ; Καὶ γὰρ , ὅτι πόνον οὐδὲνα ἔχει τὰ ἐπιτάγματα τοῦ Χριστοῦ , αὐτὸς ἀπεφήνατο λέγων · Ἄρατε τὸν ζυγὸν μου ἐπ’ ὑμᾶς · ὁ γὰρ ζυγὸς μου χρηστός , καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρὸν ἐστίν . Ἄλλ’ ἡμεῖς ὑπὸ τῆς ἀφάτου βαθυμίας , φορτικὰ τὰ κοῦφα ποιοῦμεν φαίνεσθαι τοῖς πολλοῖς . Τῷ μὲν οὖν ἀργεῖν · καὶ καθεύδειν βουλομένῳ διαπαντὸς καὶ τὸ σιτίων μεταγίζειν καὶ πᾶσιν πάντως ἐπίπονον εἶναι · δοκεῖ · ὁ δὲ ἐγρηγόρως καὶ νήφοντες οὐδὲ πρὸς τὰ πᾶν θαυμαστὰ καὶ δυσκατδρόμητα ἀναδιδόνται , ἀλλὰ μετὰ πλείονος οὕτω θάρσους καταπολοῦσιν αὐτῶν , ἢ τῶν σφόδρα εὐκόλων οἱ παρειμένοι καὶ ὑπνηλοί . Οὐδὲν γὰρ , οὐδὲν οὕτως ἐστὶ ῥάδιον , ἢ μὴ σφόδρα βαρύ καὶ ἐπαχθὲς ὁ πολὺς διέκνυσιν ἡμῶν ἡμῖν , ὡσπερ ἐπίπονον καὶ δυσχερὲς , ἢ μὴ λιαν εὐκολον ἢ σπουδὴ καὶ ἢ προθυμία ποιεῖ . Τί γὰρ , εἰπέ μοι , τοῦ καθ’ ἑκάστην ἡμέραν κινδυνεύειν κινδύνους θανάτου ἀπειλούντας γαλεπώτερον ἦν ; Ἄλλ’ ὅμως ἐλαφρὸν τοῦτο ὁ μακάριος ἐκάλεσε Παῦλος , οὕτως λέγων · Τὸ γὰρ παραυτίκα ἐλαφρὸν τῆς ὀλιγέως , καθ’ ὑπερολίην εἰς ὑπερολίην αἰώνιον βάρος δόξης κατεργάζεται ἡμῖν . Εἰ γὰρ καὶ τῇ φύσει τὸ πρᾶγμα βαρύ , ἀλλὰ τῇ τῶν μελλόντων ἐλπιδὶ γίνεται κοῦφον · ἦν δὲ καὶ αὐτὰς αἰτίας τήθειν · εἰπὼν · Μὴ σκοποῦντων ἡμῶν τὰ βλεπόμενα , ἀλλὰ τὰ μὴ βλεπόμενα .
Lemmas: καί οὐ πρός ὁ δοκέω ἐπίπονος ἔρχομαι μόνος , ἀλλά καί δ πρός ὁ κοῦφος οὗτος ὅμοιος ἀναπατάσσω , ἐπί ὅς καί οὗτος ἐκεῖνος παραβαίνω , καί διανύω διά ὁ βάπτω , ὅτι καί ὁ ἐπίπονος διά ὁ οἰκεῖος καταφράζω , οὐ διά ὁ βαρύς ὁ πρόσταγμα οὐ ἐξανύω . Ποῖον γάρ , λέγω ἐγώ , πόνος ἔχω , ὁ μή πολυπραγμονέω ὁ ἀλλότριος , μηδέ καταδικάζω ὁ ὁ πλησίος πλημμέλημα ; τουναντίον μέν οὖν , πόνος δέ δέω ὁ περιεργάζομαι καί κρίνω ἕτερος . Τῖς οὖν οὗτος ἀκούω πιστεύω ποτέ ἐγώ , ὅτι ἐν ῥᾳθυμία , ἀλλά οὐ ἀπό σπουδή καί ὁ μή βούλομαι πρός ὁ παρακούω ἔρχομαι ; ὅταν γάρ ὁ μέν ἐπιτάσσω ποιέω , εύκολος καί ῥᾴδιος ὁ βούλομαι , ὁ δέ ἀπαγορεύω γαλεπώτερα καί ἐπίπονος , ἐγώ δέ ὁ προστάσσω ἀφίημι , ὁ κωλύω πράσσω , ἆρα οὐ ὡς φιλονεικέω αὐτός οὗτος ἁμαρτάνω φημί ἐγώ ὁ ἐχθρός ; καί γάρ , ὅτι πόνος οὐδείς ἔχω ὁ ἐπίταγμα ὁ Χριστός , αὐτός ἀποφαίνω λέγω · αἴρω ὁ ζυγόν ἐγώ ἐπί σύ · ὁ γάρ ζυγόν ἐγώ χρηστός , καί ὁ φορτίον ἐγώ ἐλαφρός εἰμί . ἄλλος ἐγώ ὑπό ὁ ἄφατος βαθυεις , φορτικός ὁ κοῦφος ποιέω φαίνω ὁ πολύς . ὁ μέν οὖν ἀργέω · καί καθεύδω βούλομαι διαπαντός καί ὁ σιτίον μεταγιζεω καί πᾶς πάντως ἐπίπονος ἔρχομαι · δοκέω · ὁ δέ ἐγρήγορος καί νήφω οὐδέ πρός ὁ πᾶς θαυμαστός καί δυσκατδρόμητα ἀναδίδωμι , ἀλλά μετά πολύς οὕτως θάρσος καταπολουσις αὐτός , ἢ ὁ σφόδρα εὔκολος ὁ παρίημι καί υπνηλός . οὐδείς γάρ , οὐδείς οὕτως εἰμί ῥούδιον , ἢ μή σφόδρα βαρύς καί ἐπαχθής ὁ πολύς διέκνυσιν ἐγώ ἐγώ , ὡς ἐπίπονος καί δυσχερής , ἢ μή λίαν εὔκολος ἢ σπουδή καί ἢ προθυμία ποιέω . Τι γάρ , λέγω ἐγώ , ὁ κατά ἕκαστος ἡμέρα κινδυνεύω κίνδυνος θάνατος ἀπειλέω γαλεπώτερον εἰμί ; ἄλλος ὅμως ἐλαφρός οὗτος ὁ μακάριος καλέω Παῦλος , οὕτως λέγω · Τέ γάρ παραυτίκα ἐλαφρός ὁ ὀλιγέως , κατά υπερολιαν εἰς υπερολιαν αἰώνιος βάρος δόξα κατεργάζομαι ἐγώ . εἰμί γάρ καί ὁ φύσις ὁ πρᾶγμα βαρύς , ἀλλά ὁ ὁ μέλλω ἐλπίς γίγνομαι κοῦφος · εἰμί δέ καί αὐτός αἰτία τήθω · λέγω · μή σκοπέω ἐγώ ὁ βλέπω , ἀλλά ὁ μή βλέπω .