joannes-antiochenus.fragmenta 4.23
Ὅτι Πρίαμος ὁ Φρυγῶν βασιλεὺς συνελθὼν Ἑκάβῃ εἶχεν ἐξ αὐτῆς Πάριν τὸν καὶ Ἀλέξανδρον . Ἥτις ἔγκυος οὖσα ἔδοξε λαμπάδα πυρὸς τίκτειν . Καὶ ἐπερωτήσας εἰς τὸ μαντεῖον ὁ Πρίαμος ἔλαβε χρησμὸν , ὅτι τριακονταέτης γενόμενος ἀπολέσῃ τὴν Τροίαν . Καὶ τοῦτον ἀπέπεμψεν εἰς τὸ Πάριον λεγόμενον . Παρελθόντος δὲ τοῦ τριακοστοῦ ἐνιαυτοῦ μεταστειλάμενος τοῦτον ὁ πατὴρ ἐν τῇ Τροίᾳ ἑορτὴν ἐπετέλεσε . Καὶ δεδωκὼς αὐτῷ δῶρα , καὶ πρὸς τοὺς τοπάρχας ἀποστείλας ἀπέστειλεν αὐτὸν θυσιάσαι τοῖς κατὰ τὴν Ἑλλάδα ἱεροῖς . Καὶ παραγενόμενος εἰς Σπάρτην τὴν ὑπὸ Μενελάου τότε βασιλευομένην εὗρε τὸν μὲν Μενέλαον πλεῖν μέλλοντα ἐπὶ τὴν Κρήτην , τάγματος ἕνεκα καὶ θυσίας ἐξ ἔθους προσαγομένης παρ’ αὐτοῦ τῇ Εὐρώπῃ , ἐξ ἧς ἔλεγεν ἔχειν τὸ γένος . Ὁ τοίνυν Μενέλαος ὡς ἐδέξατο τὸν Ἀλέξανδρον καὶ τὰ γράμματα τοῦ Πριάμου καὶ τὰ δῶρα , ἐν τιμῇ τε ἐποιήσατο τὸν ἄνδρα καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐν τῷ παλλατίῳ διαιτᾶσθαι · καὶ ᾔτησεν αὐτὸν ἀναμεῖναι τὰς ὀλίγας ἡμέρας , ἄχρις ἂν αὐτὸς τὴν εὐχὴν ἐκτελέσας ἀπὸ τῆς Κρήτης ἐπανέλθῃ . Οὕτω τοίνυν Ἀλεξάνδρου διατρίβοντος ἐν τῇ Σπάρτῃ , συνέβη τὴν Ἑλένην τὴν Μενελάου γυναῖκα οὖσαν ἐν παραδείσῳ θεαθῆναι ὑπ’ αὐτοῦ . Συνῆσαν δὲ αὐτῇ Αἴθρα τε καὶ Κλυμένη , ἐκ τοῦ γένους καταγόμεναι Πέλοπος καὶ Εὐρώπης . Ὡς οὖν εἶδεν ὁ Πάρις τὸ κάλλος τῆς Ἑλένης , ἔρωτι βληθεὶς εἰς αὐτὴν διὰ τῆς Αἴθρας τε καὶ Κλυμένης ὑπονοθεύει ταύτην , καὶ φεύγει διὰ τῶν πλοίων ὧν εἶχεν . Λαβὼν οὖν αὐτὴν μετὰ χρημάτων λιτρῶν τριακοσίων καὶ ἀργύρου πολλοῦ καὶ κόσμου ἀπέπλευσεν εἰς Σιδῶνα , ἐκεῖθέν τε εἰς Αἴγυπτον πρὸς τὸν βασιλέα Πρωτέα . Καὶ ἔμεινεν ἄχρι τινὸς παρ’ αὐτῷ καταφρονήσας ὧν ἐκελεύσθη θυσιῶν . Ὡς οὖν ἐγνωρίσθη τοῦτο τοῖς τὴν βασιλικὴν φυὴάττουσιν αὐλὴν τοῦ Μενελάου , παραχρῆμα ἀπέστειλάν τινα ἐν Γορτύνῃ τῇ πόλει τῆς Κρήτης ἀπαγγελοῦντα Μενελάῳ τὸ γεγονός . Ὁ δὲ ἀκούσας ἐπανῆλθεν εὐθέως ἐν τῇ Σπάρτῃ , πέμπων εἰς ἀναζήτησιν αὐτῶν ἐν παντὶ τόπῳ . Καὶ ὅτε ἔμαθε τούτους εἶναι ἐν τῇ Τροίᾳ , ἔπεμψε κατασκόπους ὀφείλοντας αὐτῷ τὴν ἀλήθειαν ἀπαγγεῖλαι · καὶ ἀποστέλλει πρέσβεις ὁ Μενέλαος μετὰ χρημάτων ἀποδοθῆναι αὐτοῖς τὴν Ἑλένην . Ἀπράκτων δὲ τούτων ἐπανελθόντων , πάλιν ἀπέστειλεν . Ὡς δὲ οὐδὲν ἔδρα , ταραττομένου τοῦ δήμου πρὸς τὸ ἀποδοθῆναι αὐτὴν , οἱ τοῦ Πριάμου παῖδες ἀνθίσταντο . Ὁ δὲ Μενέλαος ὑποστραφεὶς σὺν Ἀγαμέμνονι τῷ βασιλεῖ περιῄει τοὺς τοπάρχας τῆς χώρας , παρακαλῶν μὴ παριδεῖν τὴν ὕβριν τῆς Ἑλλάδος , ἀλλὰ συμμαχεῖν αὐτῷ καὶ συναγωνίσασθαι κατὰ τῶν ταῦτα τολμησάντων βαρβάρων . Καὶ συνήγαγον βασιλεῖς καὶ τοπάρχας , καθώς φησιν Ὅμηρος καὶ Δίκτυς .
Lemmas: ὅτι2 Πρίαμος ὁ Φρύξ βασιλεύς συνέρχομαι Ἑκάβη ἔχω ἐκ αὐτός Πάρις ὁ καί Ἀλέξανδρος . ἥτις ἔγκυος εἰμί δοκέω λαμπάς πυρός τίκτω . καί ἐπερωτάω εἰς ὁ μαντεῖος ὁ Πρίαμος λαμβάνω χρησμός , ὅτι τριακονταέτης γίγνομαι ἀπόλλυμι ὁ Τροία . καί οὗτος ἀποπέμπω εἰς ὁ Πάριον λέγω . παρέρχομαι δέ ὁ τριακοστός ἐνιαυτός μεταστέλλομαι οὗτος ὁ πατήρ ἐν ὁ Τροία ἑορτή ἐπιτελέω . καί δίδωμι αὐτός Δῶρα , καί πρός ὁ τοπάρχης ἀποστέλλω ἀποστέλλω αὐτός θυσιάζω ὁ κατά ὁ Ἑλλάς ἱερός . καί παραγίγνομαι εἰς Σπάρτη ὁ ὑπό Μενέλαος τότε βασιλεύω εὑρίσκω ὁ μέν Μενέλαος πλέω μέλλω ἐπί ὁ Κρήτη , τάγμα ἕνεκα καί θυσία ἐκ ἔθος προσάγω παρά αὐτός ὁ Εὐρώπη , ἐκ ὅς λέγω ἔχω ὁ γένος . ὁ τοίνυν Μενέλαος ὡς δέχομαι ὁ Ἀλέξανδρος καί ὁ γράμμα ὁ Πρίαμος καί ὁ Δῶρα , ἐν τιμή τε ποιέω ὁ ἀνήρ καί καθίστημι αὐτός ἐν ὁ παλλάτιον διαιτάω · καί αἰτέω αὐτός ἀναμένω ὁ ὀλίγος ἡμέρα , ἄχρι εἄν αὐτός ὁ εὐχή ἐκτελέω ἀπό ὁ Κρήτη ἐπανέρχομαι . οὕτως τοίνυν Ἀλέξανδρος διατρίβω ἐν ὁ Σπάρτη , συμβαίνω ὁ Ἑλένη ὁ Μενέλαος γυνή εἰμί ἐν παράδεισος θεάομαι ὑπό αὐτός . σύνειμι δέ αὐτός Αἴθρα τε καί Κλυμένη , ἐκ ὁ γένος κατάγω Πέλοψ καί Εὐρώπη . ὡς οὖν ὁράω ὁ Πάρις ὁ κάλλος ὁ Ἑλένη , Ἔρως βάλλω εἰς αὐτός διά ὁ Αἴθρα τε καί Κλυμένης ὑπονοθεύω οὗτος , καί φεύγω διά ὁ πλοῖον ὅς ἔχω . λαμβάνω οὖν αὐτός μετά χρῆμα λίτρα τριακόσιοι καί ἄργυρος πολύς καί κόσμος ἀποπλέω εἰς Σιδών , ἐκεῖθεν τε εἰς Αἴγυπτος πρός ὁ βασιλεύς Πρωτεύς . καί μένω ἄχρι τις παρά αὐτός καταφρονέω ὅς κελεύω θυσία . ὡς οὖν γνωρίζω οὗτος ὁ ὁ βασιλικός φυηαττους αὐλή ὁ Μενέλαος , παραχρῆμα ἀποστέλλω τις ἐν Γόρτυς ὁ πόλις ὁ Κρήτη ἀπαγγέλλω Μενέλαος ὁ γίγνομαι . ὁ δέ ἀκούω ἐπανέρχομαι εὐθύς ἐν ὁ Σπάρτη , πέμπω εἰς ἀναζήτησις αὐτός ἐν πᾶς τόπος . καί ὅτε μανθάνω οὗτος εἰμί ἐν ὁ Τροία , πέμπω κατάσκοπος ὀφείλω αὐτός ὁ ἀλήθεια ἀπαγγέλλω · καί ἀποστέλλω πρέσβυς ὁ Μενέλαος μετά χρῆμα ἀποδίδωμι αὐτός ὁ Ἑλένη . ἄπρακτος δέ οὗτος ἐπανέρχομαι , πάλιν ἀποστέλλω . ὡς δέ οὐδείς δράω , ταράσσω ὁ δῆμος πρός ὁ ἀποδίδωμι αὐτός , ὁ ὁ Πρίαμος παῖς ἀνθίστημι . ὁ δέ Μενέλαος ὑποστρέφω σύν Ἀγαμέμνων ὁ βασιλεύς περίειμι ὁ τοπάρχης ὁ χώρα , παρακαλέω μή παρεῖδον ὁ ὕβρις ὁ Ἑλλάς , ἀλλά συμμαχέω αὐτός καί συναγωνίζομαι κατά ὁ οὗτος τολμάω βάρβαρος . καί συνάγω βασιλεύς καί τοπάρχης , καθώς φημί Ὅμηρος καί Δίκτυς .