joannes-antiochenus.fragmenta-fhg5 5.214
Ὑπάτου δὲ τοῦ Λογγίνου κατὰ τὸν ἑξῆς ἀποδεδειγμένου χρόνον ( an . 486 ) , ὅ τε Θεοδώριχος πάλιν εἰς ἀπόστασιν εἶδε καὶ τὰ περὶ τὴν Θρᾴκην ἐλυμαίνετο χωρία , καὶ ὁ Ζήνων πρὸς τὸν Ὀδόακρον τὸ τῶν Ῥογίων ἐπανέστησε γένος , ὡς ἔγνω τοῦτον πρὸς τὴν Ἰλλοῦ συμμαχίαν παρασκευαζόμενον . Λαμπρὰν δὲ ἀναδησαμένων νίκην τῶν περὶ τὸν Ὀδόακρον , πρὸς δὲ καὶ πεμψάντων δῶρα τῷ Ζήνωνι τῶν λαφύρων , ἀποπροσποιησάμενος συνήδετο τοῖς πραχθεῖσιν . Οἱ δὲ τῇ Ἰλλοῦ καὶ Λεοντίου προσεδρεύοντες πολιορκίᾳ , μετὰ τὸ ἐπιτυχεῖν τοῦ ἀντιφρουρίου πολλοῖς μηχανήμασιν ἐχρῶντο . Ἀντικαθεζομένων δὲ τῶν στρατευμάτων , καὶ ἐς λόγους Φιλίους ἀνῆλθον Ἰλλοῦς τε καὶ Ἰωάννης ὁ Σκύθης , καὶ γραμμάτιον πρὸς τὸν Ζήνωνα διεπέμψαντο , ὑπομιμνῆσκον αὐτὸν τῆς προτέρας εὐνοίας · ὡς δ’ οὐδὲν πλέον ἔδρα , αὖθις ἐν τοῖς ὅπλοις ἐγένοντο . 8 . Τῷ δὲ ἑξῆς ἔτει ( 487 , Baebio solo cons . ) Θεοδώριχος ἐπανελθὼν ἐκ Νοβῶν ἐστρατοπέδευσεν ἐν τῷ λεγομένῳ Ῥηγίῳ , καὶ κατέρχεται τὰ πλησίον . Ὁ δέ γε Ζήνων βουλόμενος αὐτῷ ὑποκλῖναι ἣν εἶχεν αὑτοῦ ἀδελφὴν τῇ βασιλίδι συνδιαιτωμένην ἀπέπεμπεν ἔτι πολεμοῦντι ἅμα πολλῷ πλούτῳ , ὁπότερον ἐθέλοι διδούς · ἐκ τοῦδε νοεῖν ἦν ὡς φιλοποιούμενος ἔτι . 9 . Μετὰ δὲ τὴν θεοδωρίχου τῆς πολιορκίας ἀπαλλαγὴν Ἄνθου7σα ἡ τοῦ Ἰλλοῦ θυγάτηρ ἐν τῷ φρουρίῳ μετήλλαξεν , ἐξ οὗπερ μάλιστα ὁ Ἰλλοῦς κατωλιγόρει τῆς φυλακῆς τῶν ἔνδον , καὶ ὁ τῶν Περσῶν βασιλεὺς Περόζης δ’ ( ξ ? ) βιοὺς χρόνους , μετὰ τὸν πατέρα Ἰσδιγέρδην βασιλεύσας ἐτελεύτησεν ἐν τῷ πρὸς τοὺς ὁμοροῦντας Οὕννους πολέμῳ . Ἑνὸς δὲ διαγενομένου χρόνου Καβάδης τῆς βασιλείας κρατεῖ , ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ἐξ ἐπιβουλῆς τῶν ἐν τέλει τινων τῆς ἡγεμονίας ὠσθεὶς ἐν φρουρίῳ καθείρχθη , ἐκεῖθέν τε λάθρα διαφυγὼν φυγὼν πρὸς τοὺς Καδισηνοὺς λεγομένους Οὔννους ἀφικνεῖται , καὶ δι’ αὐτῶν αὖθις τὴν βασιλείαν κτησάμενος τοὺς ἐπιβουλεύσαντας ἀνεῖλεν . 10 . Ἐπράχθη δὲ [ an . 488 ] καὶ ἡ τοῦ φρουρίου Χέρρεως κατάληψις τρόπῳ τοιῷδε . Ἰνδακὸς ὁ Κοττούνης , πάλαι τὴν προδοσίαν μελετῶν , ἅμα δὲ καὶ τὴν φυλακὴν τοῦ ἐρύματος ἐπιτετραμμένος , πείθει τὸν Ἰλλοῦν ἔξω τοῦ φρουρίου τοὺς ἀμφ’ αὐτὸν παρασκευάσαι , ὡς δὴ τῶν ἐναντίων διὰ τῆς νυκτὸς ἐπιόντων , αὐτὸν δὲ ἅμα Λεοντίῳ ἐν τῷ συνήθει κατευνασθῆναι κοιτῶνι . Ὁ δὲ νυκτὸς ἐπιλαβομένης διὰ τοῦ ἠρεμοῦντος μέρους καλώδιον καθεὶς τοὺς ἐναντίους ἀνάγει , καὶ πρῶτα μὲν οἱ τῶν πυλῶν φύλακες ἀποσφάττονται , ἔπειτα βοῆς ἀκουσθείσης , ὡς ἔθος ἐστὶ Ῥωμαίοις λέγειν « Ζήνων Αὔγουστε τούμβικας » , παραχρῆμα μὲν Ἰνδακὸς καὶ οἱ . Σὺν αὐτῷ προδόντες ἀναιροῦνται , Ἰλλοῦς δὲ καὶ Λεόντιος εἰς τὸ τέμενος τοῦ μάρτυρος Κόνωνος καταφεύγουσι , καὶ τοῦ Λεοντίου βουληθέντος ἀνελεῖν ἑαυτὸν , ἐπέσχεν Ἰλλοῦς · ὡς δὲ εἰς αὐτοὺς ἦλθον οἱ ἐναντίοι πρὸς βίας ἐκβάλλονται καὶ ξυλοπέδαις δεθέντες ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἄγονται . Καὶ ὁ μὲν Ἰλλοῦς πολλὰ καὶ εἰπὼν καὶ ὀδυράμενος ᾔτησε τοὺς περὶ Παῦλον καὶ Ἰλλοῦν , τοὺς δούλους αὐτοῦ γενομένους , τὸ μὲν τῆς Θυγατρὸς σῶμα ἐν Ταρσῷ ταφῇ δοῦναι , τὴν δὲ γαμετὴν ἀνύβριστον φυλάξαι καὶ τὸν οὕτως εὔνουν γενόμενον Κόνωνα ( τὸν ἄνδρα ) φειδοῦς τυχεῖν . ( ΙΙ ) Οἱ δὲ σπουδαίως ταῦτα ἐπετέλεσαν , καὶ τὸ μὲν σῶμα σὺν τῇ Ἰλλοῦ γαμετῇ καὶ τῆ παιδὶ Θέκλῃ εἰς τὸ εὐκτήριον τῶν γ’ παίδων ἐν Ταρσῷ ἀπέσωσαν , αὐτοὺς δὲ μικρὸν ἔξω τοῦ φρουρίου λαβόντες καὶ πολλὰ πρὸς τὸ θεῖον σὺν δάκρυσιν ἀπειπόντας καὶ τὰς χεῖρας εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνατείναντας τῶν κεφαλῶν ἀπέτεμον . Ἀστραπαὶ δὲ καὶ βρονταὶ σὺν χαλάζῃ καὶ ἀνέμῳ κατὰ τῶν παρόντων ἠνέχθησαν , καὶ ὁ ἀνελὼν αὐτοὺς ἐξέστη καὶ ἄναυδος ἐν Ταρσῷ ἐκομίσθη . Ζήνων δὲ τὰς κεφαλὰς τούτων δεξάμενος ἀντικρὺ τῆς πόλεως ἀνεσκολόπισε καὶ Κόνωνα θαυμάσας θεραπείας ἀξιοῦσθαι προσέταξεν · ἀλλ’ ὁ μὲν ἔφθη τὸν θάνατον Ἰλλοῦ τε καὶ Λεοντίου μαθεῖν καὶ σπαράξας ἑαυτὸν ἀπεβίου . ( 12 ) Ὁ δὲ βασιλεὺς δεινῶς ἅπασι τοῖς ἁλοῦσιν ἐπεξῄει , τοὺς μὲν ἀναιρῶν χύδην , τοὺς δὲ τῶν οὐσιῶν ἀλλοτριῶν , τὸ δὲ Βηρίνης σῶμα ἐς τὴν Κωνσταντίνου βασιλικῶς ἐκήδευσε καὶ πρὸς τῷ τοῦ ἀνδρὸς καταθέμενος μνήματι Αὐγούσταν ὀνομάζεσθαι διεκελεύσατο , πλεῖστόν τε τῶν ἐν Ἰσαυρίᾳ φρουρίων κατέλυσεν . Καὶ οἱ τῆς Ἰλλοῦ κεκοινωνηκότες προδοσίας οἰκτίστοις διώλοντο θανάτοις , Κοττούνης τε ὁ δειλαῖος καὶ Κόνων ὁ ἀγροιώτης καὶ Λογγῖνος ὁ τοῦ Λογγίνου παῖς καὶ ὁ Τροκούνδου ὑπασπιστὴς Ἀρτεμίδωρος .
Lemmas: Ὕπατος δέ ὁ Λογγῖνος κατά ὁ ἑξῆς ἀποδείκνυμι χρόνος ( an . 486 ) , ὁ τε Θευδέριχος πάλιν εἰς ἀπόστασις ὁράω καί ὁ περί ὁ Θρᾴκη λυμαίνομαι χωρίον , καί ὁ Ζήνων πρός ὁ Ὀδόακρος ὁ ὁ ῥογίον ἐπανίστημι γένος , ὡς γινώσκω οὗτος πρός ὁ ἰλλός συμμαχία παρασκευάζω . λαμπρός δέ ἀναδέω νίκη ὁ περί ὁ Ὀδόακρος , πρός δέ καί πέμπω δῶρον ὁ Ζήνων ὁ λάφυρα , ἀποπροσποιέομαι συνήδομαι ὁ πράσσω . ὁ δέ ὁ ἰλλός καί Λεόντιος προσεδρεύω πολιορκία , μετά ὁ ἐπιτυγχάνω ὁ ἀντιφρούριον πολύς μηχάνημα χράω . ἀντικαθίζομαι δέ ὁ στράτευμα , καί εἰς λόγος Φίλιος ἀνέρχομαι Ἰλλοῦς τε καί Ἰωάννης ὁ Σκύθης , καί γραμμάτιον πρός ὁ Ζήνων διαπέμπω , ὑπομιμνῄσκω αὐτός ὁ πρότερος εὔνοια · ὡς δέ οὐδείς πλείων δράω , αὖθις ἐν ὁ ὅπλον γίνομαι . 8 . ὁ δέ ἑξῆς ἔτος ( 487 , Baebio solo cons . ) Θευδέριχος ἐπανέρχομαι ἐκ Νοβῶν στρατοπεδεύω ἐν ὁ λέγω Ῥήγιον , καί κατέρχομαι ὁ πλησίος . ὁ δέ γε Ζήνων βούλομαι αὐτός ὑποκλίνω ὅς ἔχω αὐτός ἀδελφή ὁ βασιλίς συνδιαιτάομαι ἀποπέμπω ἔτι πολεμέω ἅμα πολύς πλοῦτος , ὁπότερος ἐθέλω δίδωμι · ἐκ ὅδε νοέω εἰμί ὡς φιλοποιέω ἔτι . 9 . μετά δέ ὁ Θευδέριχος ὁ πολιορκία ἀπαλλαγή Ἄνθουσα ὁ ὁ ἰλλός θυγάτηρ ἐν ὁ φρούριον μεταλλάσσω , ἐκ ὅσπερ μάλιστα ὁ Ἰλλοῦς κατωλιγορεω ὁ φυλακή ὁ ἔνδον , καί ὁ ὁ Πέρσης βασιλεύς Περόζης δέ ( ξ ? ) βιόω χρόνος , μετά ὁ πατέρας Ἰσδιγέρδης βασιλεύω τελευτάω ἐν ὁ πρός ὁ ὁμορέω Οὗννος πόλεμος . εἷς δέ διαγίγνομαι χρόνος Καβάδης ὁ βασίλεια κρατέω , ἀλλά καί αὐτός ἐκ ἐπιβουλή ὁ ἐν τέλος τις ὁ ἡγεμονία ὠθέω ἐν φρούριον κατείργω , ἐκεῖθεν τε λάθρῃ διαφεύγω φεύγω πρός ὁ Καδισηνός λέγω Οὖννοι ἀφικνέομαι , καί διά αὐτός αὖθις ὁ βασίλειος κτάομαι ὁ ἐπιβουλεύω ἀναιρέω . 10 . πράσσω δέ [ an . 488 ] καί ὁ ὁ φρούριον Χέρρεως κατάληψις τρόπος τοιόσδε . Ἰνδακὸς ὁ κοττουνη , πάλαι ὁ προδοσία μελέτη , ἅμα δέ καί ὁ φυλακή ὁ ἔρυμα ἐπιτρέπω , πείθω ὁ Ἰλλοῦς ἔξω ὁ φρούριον ὁ ἀμφι αὐτός παρασκευάζω , ὡς δή ὁ ἐναντίος διά ὁ νύξ ἐπέρχομαι , αὐτός δέ ἅμα Λεόντιος ἐν ὁ συνήθης κατευνάζω κοίτη . ὁ δέ νύξ ἐπιλαμβάνω διά ὁ ἠρεμέω μέρος καλῴδιον καθίημι ὁ ἐναντίος ἀνάγω , καί πρῶτος μέν ὁ ὁ πύλη φύλαξ ἀποσφάζω , ἔπειτα βοή ἀκούω , ὡς ἔθος εἰμί Ῥωμαῖος λέγω « Ζήνων Αὔγουστος τουμβικαι » , παραχρῆμα μέν Ἰνδακὸς καί ὁ . σύν αὐτός προδίδωμι ἀναιρέω , Ἰλλοῦς δέ καί Λεόντιος εἰς ὁ τέμενος ὁ μάρτυς Κόνων καταφεύγω , καί ὁ Λεόντιος βούλομαι ἀναιρέω ἑαυτοῦ , ἐπέχω Ἰλλοῦς · ὡς δέ εἰς αὐτός ἔρχομαι ὁ ἐναντίος πρός βία ἐκβάλλω καί ξυλοπέδη δέω ὑπό ὁ στρατιώτης ἄγω . καί ὁ μέν Ἰλλοῦς πολύς καί λέγω καί ὀδύρομαι αἰτέω ὁ περί Παῦλος καί Ἰλλοῦς , ὁ δοῦλος αὐτός γίγνομαι , ὁ μέν ὁ θυγάτηρ σῶμα ἐν Ταρσός ταφή δίδωμι , ὁ δέ γαμετή ἀνύβριστος φυλάσσω καί ὁ οὕτως εὔνους γίγνομαι Κόνων ( ὁ ἀνήρ ) φειδώ τυγχάνω . ( ΙΙ ) ὁ δέ σπουδαῖος οὗτος ἐπιτελέω , καί ὁ μέν σῶμα σύν ὁ ἰλλός γαμετή καί ὁ παῖς Θέκλη εἰς ὁ εὐκτήριον ὁ γε παῖς ἐν Ταρσός ἀποσῴζω , αὐτός δέ μικρός ἔξω ὁ φρούριον λαμβάνω καί πολύς πρός ὁ θεῖος σύν δάκρυον ἀπολέγω καί ὁ χείρ εἰς Τώς οὐρανός ἀνατείνω ὁ κεφαλή ἀποτέμνω . ἀστραπή δέ καί βροντή σύν χάλαζα καί ἄνεμος κατά ὁ πάρειμι φέρω , καί ὁ ἀναιρέω αὐτός ἐξίστημι καί ἄναυδος ἐν Ταρσός κομίζω . Ζήνων δέ ὁ κεφαλή οὗτος δέχομαι ἀντικρύ ὁ πόλις ἀνασκολοπίζω καί Κόνων θαυμάζω θεραπεία ἀξιόω προστάσσω · ἀλλά ὁ μέν φθάνω ὁ θάνατος ἰλλός τε καί Λεόντιος μανθάνω καί σπαράσσω ἑαυτοῦ ἀποβιόω . ( 12 ) ὁ δέ βασιλεύς δεινός ἅπας ὁ ἁλίσκομαι ἐπεξέρχομαι , ὁ μέν ἀναιρέω χύδην , ὁ δέ ὁ οὐσία ἀλλοτριόω , ὁ δέ Βηρίνη σῶμα εἰς ὁ Κωνσταντῖνος βασιλικός κηδεύω καί πρός ὁ ὁ ἀνήρ κατατίθημι μνῆμα Αὐγούστα ὀνομάζω διακελεύομαι , πλεῖστος τε ὁ ἐν Ισαυρία φρούριον καταλύω . καί ὁ ὁ ἰλλός κοινωνέω προδοσία οἴκτιστος διόλλυμι θάνατος , κοττουνη τε ὁ δείλαιος καί Κόνων ὁ ἀγρότης καί Λογγῖνος ὁ ὁ Λογγῖνος παῖς καί ὁ τροκουνδος ὑπασπιστής Ἀρτεμίδωρος .