joannes-antiochenus.fragmenta-fhg4 4.132
Ὅτι ἐπὶ Ἀντωνίνου τοῦ υἱοῦ Σεβήρου πρὸς τοῖς ἄλλοις κακοῖς καὶ ταῖς μιαιφονίαις καὶ οἱ στρατιῶται , τοῦ βιάζεσθαί τε καὶ ἁρπάζειν λαβόντες ἐξουσίαν , οὐκέτι κατ’ οὐδὲν διεκρίνοντο · Τοιαῦτα δὲ πράττων ὑπό τε τῶν ἔργων ἐλαυνόμενος , καὶ πρὸς τὴν ἐν τῇ πόλει διατριβὴν ἀπεχθῶς ἔχων , ἀπεδήμει τῆς Ῥώμης , ὡς δὴ καὶ τὰ στρατόπεδα διοικήσων καὶ τὰ ἔθνη ἐποψόμενος . Ἐπεὶ δὲ τὸν Ἴστρον κατέλαβε , καὶ τοὺς ἐκεῖσε Γερμανοὺς ἐφιλοποιήσατο , ὡς καὶ συμμάχους παρ’ αὐτῶν λαβεῖν καὶ τοῦ σώματος φρουροὺς , καὶ ταῖς φορεσίαις αὐτῶν χρῆσθαι . Οὕτω τε ὑπὸ τῶν βαρβάρων καὶ ὑπὸ τῶν στρατιωτῶν ἠγαπᾶτο , κοινὸς ὢν πρὸς ἅπαντας , ὡς συστρατιώτης μᾶλλον ἢ βασιλεὺς παρ’ αὐτῶν χαίρειν λεγόμενος . Ἐπεὶ δὲ καὶ εἰς τὴν Μακεδονίαν ἀφίκετο , εὐθέως τε Ἀλέξανδρον ἑαυτὸν ὠνόμασεν · ἐκεῖθέν τε εἰς Πέργαμον παρεγένετο καὶ ἐπὶ τὸν Ἀχιλλέως τάφον , καὶ στεφάνοις κοσμήσας καὶ ἄνθεσι , τὸν Ἀχιλλέα ἐμιμεῖτο . Καὶ διὰ τῆς Ἀσίας καὶ τῶν ἄλλων ἐθνῶν εἰς Ἀντιόχειαν ἀφίκετο , καὶ διατρίψας χρόνον τινὰ , ἐπὶ τὴν Ἀλεξάνδρειαν ἐστέλλετο , πρόφασιν ποιούμενος ποθεῖν τὴν Ἀλεξάνδρου πόλιν . Ὡς δὲ εἰσήλασεν ἐν αὐτῇ σὺν παντὶ τῷ στρατῷ , ὑπεδέχθη παρὰ τῶν Ἀλεξανδρέων , ὡς οὔπω τις βασιλέων πρότερον . Καὶ ἐλθὼν εἰς τὸ Ἀλεξάνδρου μνῆμα , τήν τε χλαμύδα ἣν ἐφόρει καὶ τὸν δακτύλιον καὶ τὴν ζώνην καὶ εἴ τι πολυτελὲς , περιελόμενος ἐπέθηκε τῇ ἐκείνου σορῷ . Ὁ δὲ δῆμος ὁρῶν ὑπερέχαιρε παννυχίζων τε καὶ ἑορτάζων , οὐκ εἰδὼς τὴν τούτου λανθάνουσαν γνώμην . Ἔγνω γὰρ ἐν τῇ Ῥώμῃ ὡς ὅτι πολλὰ εἰς αὐτόν τε καὶ τὴν μητέρα ἀπέσκωψαν . Ὀργίλος τε ὢν φύσει ὁ Ἀντωνῖνος , ὡς εἶδε πᾶσαν τὴν πόλιν πλήθους μεγίστου πεπληρωμένην , διὰ προγράμματος τὴν νεολαίαν εἴς τι πεδίον κελεύει συνελθεῖν , φήσας εἰς τὴν Ἀλεξάνδρου τιμὴν φάλαγγα βούλεσθαι συστήσασθαι . Ταύταις αὐτοῦ ταῖς ὑποσχέσεσι πεισθέντες οἱ νέοι συνῆλθον ἅμα γονεῦσι καὶ ἀδελφοῖς συνηδομένοις αὐτῶν ταῖς ἐλπίσιν . Ὁ δὲ Ἀντωνῖνος ὡς εἶδεν αὐτοὺς ἑστῶτας στιχηδὸν , αὐτὸς μὲν ὑπεξῆλθε μεθ’ ἧς εἶχε φρουρᾶς · τοὺς δὲ στρατιώτας ἐπαφῆκε , καὶ πᾶσαν [ τὴν ] ἐν μέσῳ νεολαίαν συνέκοψεν . Οὐκ ὀλίγοι δὲ καὶ τῶν στρατιωτῶν ἀπώλοντο . Τοσοῦτος δὲ ἐγένετο φόνος ὡς καὶ πάντα τὸν Νεῖλον ὑπὸ τοῦ αἵματος φοινιχθῆναι . Τοιαῦτά τινα ἐργασάμενος πάλιν εἰς Ἀντιόχειαν ἀφίκετο . Καὶ μετὰ τὸ ψεύσασθαι τὸν γάμον τοῦ Παρθυαίου διέτριβεν ἐν τῇ Μεσοποταμίᾳ , ἡνιοχείαις καὶ θηρίων σχολάζων σφαγαῖς , δύω τοὺς στρατοπέδων ἐπάρχους ἔχων ἅμα , Ἀδούεντον καὶ Μακρῖνον . Ὁ μὲν γὰρ στρατιωτικὸς , ὁ δὲ λογικός . Διὸ καὶ πολλάκις ἀπέσκωπτε τὸν Μακρῖνον ὡς διαίτῃ ἐλευθερίῳ χρώμενον .
Lemmas: ὅτι2 ἐπί Ἀντωνῖνος ὁ υἱός Σεβῆρος πρός ὁ ἄλλος κακός καί ὁ μιαιφονία καί ὁ στρατιώτης , ὁ βιάζω τε καί ἁρπάζω λαμβάνω ἐξουσία , οὐκέτι κατά οὐδείς διακρίνω · τοιοῦτος δέ πράσσω ὑπό τε ὁ ἔργον ἐλαύνω , καί πρός ὁ ἐν ὁ πόλις διατριβή ἀπεχθῶς ἔχω , ἀποδημέω ὁ Ῥώμη , ὡς δή καί ὁ στρατόπεδον διοικέω καί ὁ ἔθνος ἐφοράω . ἐπεί δέ ὁ Ἴστρος καταλαμβάνω , καί ὁ ἐκεῖσε Γερμανός φιλοποιέω , ὡς καί σύμμαχος παρά αὐτός λαμβάνω καί ὁ σῶμα φρουρός , καί ὁ φορεσία αὐτός χράω . οὕτως τε ὑπό ὁ βάρβαρος καί ὑπό ὁ στρατιώτης ἀγαπάω , κοινός εἰμί πρός ἅπας , ὡς συστρατιώτης μᾶλλον ἢ βασιλεύς παρά αὐτός χαίρω λέγω . ἐπεί δέ καί εἰς ὁ Μακεδονία ἀφικνέομαι , εὐθύς τε Ἀλέξανδρος ἑαυτοῦ ὀνομάζω · ἐκεῖθεν τε εἰς Πέργαμον παραγίγνομαι καί ἐπί ὁ Ἀχιλλεύς τάφος , καί στέφανος κοσμέω καί ἄνθος , ὁ Ἀχιλλεύς μιμέομαι . καί διά ὁ Ἀσία καί ὁ ἄλλος ἔθνος εἰς Ἀντιόχεια ἀφικνέομαι , καί διατρίβω χρόνος τις , ἐπί ὁ Ἀλεξάνδρεια στέλλω , πρόφασις ποιέω ποθέω ὁ Ἀλέξανδρος πόλις . ὡς δέ εἰσελαύνω ἐν αὐτός σύν πᾶς ὁ στρατός , ὑποδείκνυμι παρά ὁ Ἀλεξανδρεύς , ὡς οὔπω τις βασιλεύς πρότερος . καί ἔρχομαι εἰς ὁ Ἀλέξανδρος μνῆμα , ὁ τε χλαμύς ὅς φορέω καί ὁ δακτύλιος καί ὁ ζώνη καί εἰμί τίς πολυτελής , περιαιρέω ἐπιτίθημι ὁ ἐκεῖνος σορός . ὁ δέ δῆμος ὁράω ὑπερχαίρω παννυχίζω τε καί ἑορτάζω , οὐ εἰδοί ὁ οὗτος λανθάνω γνώμη . γιγνώσκω γάρ ἐν ὁ Ῥώμη ὡς ὅτι πολύς εἰς αὐτός τε καί ὁ μήτηρ ἀποσκώπτω . ὀργίλος τε εἰμί φύσις ὁ Ἀντωνῖνος , ὡς ὁράω πᾶς ὁ πόλις πλῆθος μέγας πληρόω , διά πρόγραμμα ὁ νεολαία εἰς τίς πεδίον κελεύω συνέρχομαι , φημί εἰς ὁ Ἀλέξανδρος τιμή φάλαγξ βούλομαι συνίστημι . οὗτος αὐτός ὁ ὑπόσχεσις πείθω ὁ νέος συνέρχομαι ἅμα γονεύς καί ἀδελφός συνήδομαι αὐτός ὁ ἐλπίς . ὁ δέ Ἀντωνῖνος ὡς ὁράω αὐτός ἵστημι στιχηδόν , αὐτός μέν ὑπεξέρχομαι μετά ὅς ἔχω φρουρά · ὁ δέ στρατιώτης ἐπαφίημι , καί πᾶς [ ὁ ] ἐν μέσος νεολαία συγκόπτω . οὐ ὀλίγος δέ καί ὁ στρατιώτης ἀπόλλυμι . τοσοῦτος δέ γίγνομαι φόνος ὡς καί πᾶς ὁ Νεῖλος ὑπό ὁ αἷμα φοινίσσω . τοιοῦτος τις ἐργάζομαι πάλιν εἰς Ἀντιόχεια ἀφικνέομαι . καί μετά ὁ ψεύδω ὁ γάμος ὁ Παρθυαῖος διατρίβω ἐν ὁ Μεσοποταμία , ἡνιοχεία καί θηρίον σχολάζω σφαγή , δύο ὁ στρατόπεδον ἔπαρχος ἔχω ἅμα , Ἀδούεντον καί Μακρῖνος . ὁ μέν γάρ στρατιωτικός , ὁ δέ λογικός . Διὸ καί πολλάκις ἀποσκώπτω ὁ Μακρῖνος ὡς δίαιτα ἐλευθέριος χράω .