joannes-antiochenus.fragmenta-fhg4 4.107
Ὅτι ἅπασιν ὁ Δομετιανὸς διὰ τὸ φονικὸν καὶ θηριῶδες τῆς γνώμης ἔχθιστος ὢν , πρὸς τῶν οἰκείων συστάντων ἐπ’ αὐτῷ κατακτείνεται , εʹ καὶ λʹ γενονὼς ἔτη , ἄρξας δὲ ιεʹ . Τό γε μὴν σῶμα τοῦ ἀνδρὸς ὑπὸ τῶν ἀτιμοτάτων τῆς πόλεως ἀφορηθὲν , ἀσήμῳ τε καὶ ἀπρεπεῖ παρεδόθη ταφῇ . Ἐπιβουλεῦσαι δὲ μάλιστα τούτῳ τὸν φόνον Παρθένιόν τε καὶ Σιγηρὸν τοὺς προκοίτους καὶ Ἔντελλον τὸν τὰ τῆς ἀρχῆς διέποντα βιβλίδια · οὔτε τῆς Δομετίας τῆς τοῦ τυράννου γαμετῆς ( ἦκτο γὰρ δὴ ταύτην παῖδα τοῦ Τίτου τυγχάνουσαν ) ἀγνοούσης τὴν ἐπιβουλὴν , οὔτε Νωρβάνου καὶ Σεκούνδου τῶν ὑπάρχων . Τούτους γὰρ δὴ μαθόντας , ὅτι σφᾶς ἐκποδὼν ἀθρόως ὁ Δομετιανὸς ποιήσασθαι διέγνωκε , καί τινα καὶ γράμματα περὶ τούτου θεασαμένους , οὐκ ἀναβάλλεσθαι τὴν πρᾶξιν , ἀλλ’ ἐς τὴν ἐπιοῦσαν εὐθέως παρασκευασαμένους εἰσπέμψαι σὺν ξιφιδίῳ Στέφανον τὸν ἀπελεύθερον · καὶ τοῦτον προσπεσόντα Δομετιανῷ καθεύδοντι τὸ μεθημερινὸν , πατάξαι μὲν , οὐ μὴν καιρίαν . Ἀναπηδήσαντος γοῦν ἐκείνου , καὶ τὸν Στέφανον καταβάλλοντος , δείσαντας τοὺς περὶ τὸν Παρθένιον μὴ καὶ περιγένηται , ἐπεισελθεῖν , καὶ παντελῶς αὐτὸν προσκατεργάσασθαι . Προσημῆναι δὲ τῷ Δομετιανῷ τὴν τελευτὴν ἄλλα τε πολλὰ , τοῦτο μὲν τέρατα , τοῦτο δὲ ὄψεις ὀνείρων , καὶ μάλιστα πάντων Λαργῖνον ἀστρολόγον τινά · τοῦτον γὰρ δὴ παρὰ τοῖς Γαλάταις προειπόντα δημοσίᾳ τὴν τελευτὴν τοῦ τυράννου καὶ τὸν χρόνον ἀποδηλώσαντα πρὸς τοῦ ὑπάρχου ἀναπεμφθῆναι τῷ Δομετιανῷ ἐπὶ κολάσει , καὶ αὖθις τὰ αὐτὰ εἰπόντα καὶ τὴν ἡμέραν προαγορεύσαντα καταδικασθῆναι μὲν , οὐ μὴν ἀποθανεῖν τοῦ τυράννου ἀναβαλλομένου τὴν τιμωρίαν ἐς τὸν ῥηθέντα χρόνον , ὅπως δὴ διαφυγὼν δικαιότερον αὐτὸν ὡς ψευσάμενον κολάσειε · κἀν τούτῳ ἀναιρεθέντος τοῦ Δομετιανοῦ , διαφυγεῖν τὸν ἄνδρα . Κἀκεῖνο δὲ θαυμαστὸν παρὰ τὴν τοῦδε τελευτὴν συμβέβηκεν . Ἀπολλώνιον γὰρ τὸν Τυανέα κατ’ ἐκείνην τὴν ἡμέραν , μᾶλλον δὲ παρ’ αὐτὸν τὸν καιρὸν τῆς σφαγῆς , προειπεῖν Ἐφεσίοις ἐν κοινῷ τὸ περὶ τὸν Δομετιανὸν πάθος τοῖσδε τοῖς ῥήμασι , « Καλῶς , ὦ Στέφανε , εὖγε ὦ Στέφανε , παῖε τὸν μιαιφόνον . Ἔπληξας , ἔτρωσας , ἀπέκτεινας . »
Lemmas: ὅτι2 ἅπας ὁ Δομετιανός διά ὁ φονικός καί θηριώδης ὁ γνώμη ἐχθρός εἰμί , πρός ὁ οἰκέω συνίστημι ἐπί αὐτός κατακτείνω , εἰ καί λίαν γίννομαι ἔτος , ἄρχω δέ ἵημι . ὁ γε μήv σῶμα ὁ ἀνήρ ὑπό ὁ ἄτιμος ὁ πόλις ἀφορέω , ἄσημος τε καί ἀπρεπής παραδίδωμι θάπτω . ἐπιβουλεύω δέ μάλιστα οὗτος ὁ φόνος Παρθένιος τε καί Σιγηρός ὁ πρόκοιτος καί ἐντέλλω ὁ ὁ ὁ ἀρχή διέπω βιβλίδιον · οὔτε ὁ Δομετία ὁ ὁ τύραννος γαμετή ( ἄγω γάρ δή οὗτος παῖς ὁ Τίτος τυγχάνω ) ἀγνοέω ὁ ἐπιβουλή , οὔτε Νωρβανός καί Σεκοῦνδος ὁ ὑπάρχω . οὗτος γάρ δή μανθάνω , ὅτι σφεῖς ἐκποδών ἀθρόος ὁ Δομετιανός ποιέω διαγιγνώσκω , καί τις καί γράμμα περί οὗτος θεάομαι , οὐ ἀναβάλλω ὁ πρᾶξις , ἀλλά εἰς ὁ ἔπειμι εὐθύς παρασκευάζω εἰσπέμπω σύν ξιφίδιον Στέφανος ὁ ἀπελεύθερος · καί οὗτος προσπίπτω Δομετιανός καθεύδω ὁ μεθημερινός , πατάσσω μέν , οὖον μήv καίριος . ἀναπηδάω γοῦν ἐκεῖνος , καί ὁ Στέφανος καταβάλλω , δείδω ὁ περί ὁ Παρθένιος μή καί περιγίγνομαι , ἐπεισέρχομαι , καί παντελῶς αὐτός προσκατεργάζομαι . προσημαίνω δέ ὁ Δομετιανός ὁ τελευτή ἄλλος τε πολύς , οὗτος μέν τέρας , οὗτος δέ ὄψις ὄνειρος , καί μάλιστα πᾶς Λαργῖνον ἀστρολόγος τις · οὗτος γάρ δή παρά ὁ Γαλάτης προλέγω δημόσιος ὁ τελευτή ὁ τύραννος καί ὁ χρόνος ἀποδηλόω πρός ὁ ὑπάρχω ἀναπέμπω ὁ Δομετιανός ἐπί κολάζω , καί αὖθις ὁ αὐτός εἶπον καί ὁ ἡμέρα προαγορεύω καταδικάζω μέν , οὖον μήv ἀποθνῄσκω ὁ τύραννος ἀναβάλλω ὁ τιμωρία εἰς ὁ εἴρω χρόνος , ὅπως δή διαφεύγω Δίκαιος αὐτός ὡς ψεύδω κολάζω · ἐν οὗτος ἀναιρέω ὁ Δομετιανός , διαφεύγω ὁ ἀνήρ . ἐκεῖνος δέ θαυμαστός παρά ὁ ὅδε τελευτή συμβαίνω . Ἀπολλώνιος γάρ ὁ Τυανεύς κατά ἐκεῖνος ὁ ἡμέρα , μᾶλλον δέ παρά αὐτός ὁ καιρός ὁ σφαγή , προεῖπον Ἐφέσιος ἐν κοινός ὁ περί ὁ Δομετιανός πάθος ὅδε ὁ ῥῆμα , « καλῶς , εἰμί Στέφανος , εὖγε εἰμί Στέφανος , παίω ὁ μιαιφόνος . πλήσσω , τιτρώσκω , ἀποκτείνω . »