joannes-antiochenus.fragmenta-fhg4 4.121
Ὅτι μετὰ τοῦτο ὁ Κόμοδος ἐπὶ τοῖς οἰκείοις ἀσχάλλων , τοὺς μὲν ἀπεπέμψατο , αὐτὸς δὲ ἐπανελθὼν ἐς τὸ δωμάτιον , ὡς δῆθεν καθευδήσων , λαβὼν δέλτον , γράφει ὅσους χρὴ φονευθῆναι ( ὧν πρώτη μὲν ἦν Μαρκία , εἵποντο δὲ Λαῖτος καὶ Ἔκλεκτος · ἐπὶ δὲ τούτοις πολὺ πλῆθος τῶν τῆς συγκλήτου πρωτευόντων ) , ὥς ποτε τὰς Στυμφαλίδας ὄρνεις κατατοξεῦσαι τούτους ἐν τῷ θεάτρῳ βουλόμενος , τοὺς μὲν ( γὰρ ) ὡς πρεσβύτας καὶ πατρῴους φίλους αἰδούμενος ἔχειν αἰσχροῦ βίου σεμνοὺς ἐπόπτας , τῶν δὲ πλουσίων τὰς οὐσίας χαρίσασθαι βουλόμενος μονομάχοις . Τὴν δὲ δέλτον τίθησιν ἐπὶ τοῦ σκίμποδος , ἔνθα μηδεὶς εἰσῄει . Παιδίον δέ τι μικρὸν , ὅπερ ἠγάπα ὁ Κόμοδος καὶ ἐπετέρπετο , Φιλοκόμοδόν τε ὠνόμασε , τοῦτον λαβὼν τὴν δέλτον , ἔπαιζεν ἐπὶ τοῦ σκίμποδος . Αἰφνιδίου δὲ τοῦ Κομόδου προελθόντος , ἔμεινε παρὰ τῷ παιδίῳ τὸ γραμματεῖον · ὅπερ ἀνελομένη ἡ Μαρκία , δεδοικυῖα μή τι τῶν ἀναγκαίων ὑπὸ νηπιότητος διαφθείρη , γνωρίσασα τὴν τοῦ Κομόδου χεῖρα , διεξῆλθε , καὶ εὗρεν αὐτὸ θανατηφόρον , καὶ πρὸ πάντων αὐτῇ · ἀνοιμώξασα δὲ καθ’ ἑαυτὴν , τὸν · Ἔκλεκτον μεταπέμπεται · δοῦσα δὲ τὸ γραμματεῖον , « Ὅρα , ἔφη , ποίαν μέλλομεν παννυχίζειν ἑορτήν . » Ὁ δὲ ἀναγνοὺς κατεπλάγη , καὶ τοῦτο διά τινος πιστοτάτου παραπέμπει παραχρῆμα τῷ Λαίτῳ . Ταραχθεὶς δὲ κἀκεῖνος ἀφικνεῖται πρὸς Μαρκίαν , ὡς δὴ συσκεψόμενος αὐτοῖς · οὐδὲ γὰρ ἦν καιρὸς μελλήσεως . Ἀρέσκει δὲ δοῦναι φάρμακον τῷ Κομόδῳ · ὑπέσχετο δὲ ῥᾷστα δώσειν ἡ Μαρκία · εἰώθει γὰρ αὐτὴ κιρνᾶν αὐτῷ ἐν τῷ δείπνῳ τὴν πρώτην δόσιν . Ἐλθόντι δὲ αὐτῷ ἀπὸ λουτροῦ δίδωσι καλῶς κεράσασα · ὁ δὲ πιὼν ἀναισθήτως , αὐτίκα ἔπεσεν εἰς ὕπνον , ὑπό τε τοῦ κόπου καὶ τῆς ἀλλεπαλλήλου ἡδονῆς ἑλκόμενος · καὶ μικρόν τι ἡσυχάσας ἤρξατο ἐμεῖν σὺν τῇ προεγκειμένῃ τροφῇ καὶ τὸ φάρμακον · ἡ δὲ Μαρκία φοβηθεῖσα μὴ ( εῖς ) πᾶν ἐξεμεθῇ , ἢ διὰ τὴν πλήμην τῆς τροφῆς ἢ διὰ τὸ προλαμβανόμενον ὑπὸ τῶν βασιλέων ἀλεξιφάρμακον , καὶ πάντες ἀπόλωνται , μετακαλεῖται νύκτωρ τὸν Λαῖτον καὶ τὸν Ἔκλεκτον . Οἱ δὲ ὡς ταῦτα ἐπύθοντο , θαρροῦσαι τοῦτο Ναρκίσσῳ τινὶ ἀκμαιοτάτῳ ἀποπνίξαι τὸν Κόμοδον . Ὁ δὲ εἰσδραμὼν καὶ παρειμένον εὑρὼν ὑπὸ τοῦ φαρμάκου καὶ τῆς μέθης , ἀποσφίγξας τὸν τράχηλον , φονεύει . Τοιούτῳ μὲν τέλει βίου ὁ Κόμοδος , βασιλεύσας ἔτεσι ιγʹ μετὰ τὴν τοῦ πατρὸς τελευτὴν , ἐχρήσατο .
Lemmas: ὅτι2 μετά οὗτος ὁ Κόμοδος ἐπί ὁ οἰκέω ἀσχάλλω , ὁ μέν ἀποπέμπω , αὐτός δέ ἐπανέρχομαι εἰς ὁ δωμάτιον , ὡς δῆθεν καθεύδω , λαμβάνω δέλτος , γράφω ὅσος χρή φονεύω ( ὅς πρῶτος μέν εἰμί Μαρκία , ἕπω δέ Λαῖτος καί Ἔκλεκτος · ἐπί δέ οὗτος πολύς πλῆθος ὁ ὁ σύγκλητος πρωτεύω ) , ὅς ποτός ὁ Στυμφαλίς ὄρνις κατατοξεύω οὗτος ἐν ὁ θέατρον βούλομαι , ὁ μέν ( γάρ ) ὡς πρεσβύτης καί πατρῷος φίλος αἰδέομαι ἔχω αἰσχρός βίος σεμνός ἐπόπτης , ὁ δέ πλούσιος ὁ οὐσία χαρίζομαι βούλομαι μονομάχος . ὁ δέ δέλτος τίθημι ἐπί ὁ σκίμπους , ἔνθα μηδείς εἰσέρχομαι . παιδίος δέ τίς μικρός , ὅσπερ ἀγαπάω ὁ Κόμοδος καί ἐπιτέρπομαι , Φιλοκόμοδος τε ὀνομάζω , οὗτος λαμβάνω ὁ δέλτος , παίζω ἐπί ὁ σκίμπους . αἰφνίδιος δέ ὁ Κόμοδος προέρχομαι , μένω παρά ὁ παιδίον ὁ γραμματεῖον · ὅσπερ ἀναιρέω ὁ Μαρκία , δείδω μή τίς ὁ ἀναγκαῖος ὑπό νηπιότης διαφθείρω , γνωρίζω ὁ ὁ Κόμοδος χείρ , διεξέρχομαι , καί εὑρίσκω αὐτός θανατηφόρος , καί πρό πᾶς αὐτός · ἀνοιμώζω δέ κατά ἑαυτοῦ , ὁ · Ἔκλεκτος μεταπέμπω · δήω δέ ὁ γραμματεῖον , « Ὅρας , φημί , ποῖος μέλλω παννυχίζω ἑορτή . » ὁ δέ ἀναγιγνώσκω καταπλήσσω , καί οὗτος διά τις πιστός παραπέμπω παραχρῆμα ὁ Λαῖτος . ταράσσω δέ ἐκεῖνος ἀφικνέομαι πρός μαρξια , ὡς δή συσκέπτομαι αὐτός · οὐδέ γάρ εἰμί καιρός μέλλησις . ἀρέσκω δέ δίδωμι φάρμακον ὁ Κόμοδος · ὑπισχνέομαι δέ ῥᾳδίως δίδωμι ὁ Μαρκία · εἴωθα γάρ αὐτός κιρνάω αὐτός ἐν ὁ δεῖπνον ὁ πρῶτος δόσις . ἔρχομαι δέ αὐτός ἀπό λουτρόν δίδωμι καλῶς κεράννυμι · ὁ δέ πίνω ἀναισθήτως , αὐτίκα πίπτω εἰς ὕπνος , ὑπό τε ὁ κόπος καί ὁ αλλεπάλληλος ἡδονή ἕλκω · καί μικρός τίς ἡσυχάζω ἄρχω ἐμέω σύν ὁ πρόειμι τροφή καί ὁ φάρμακον · ὁ δέ Μαρκία φοβέω μή ( ἔρχομαι ) πᾶς ἐξεμέω , ἢ διά ὁ πίμπλημι ὁ τροφή ἢ διά ὁ προλαμβάνω ὑπό ὁ βασιλεύς ἀλεξιφάρμακον , καί πᾶς ἀπόλλυμι , μετακαλέω νύκτωρ ὁ Λαῖτος καί ὁ Ἔκλεκτος . ὁ δέ ὡς οὗτος πυνθάνομαι , θαρσέω οὗτος Νάρκισσος τις ἀκμαῖος ἀποπνίγω ὁ Κόμοδος . ὁ δέ εἰστρέχω καί παρίημι εὑρίσκω ὑπό ὁ φάρμακον καί ὁ μέθη , ἀποσφίγγω ὁ τράχηλος , φονεύω . τοιοῦτος μέν τέλος βίος ὁ Κόμοδος , βασιλεύω ἔτος πνίξ μετά ὁ ὁ πατήρ τελευτή , χράω .