joannes-antiochenus.fragmenta-fhg4 4.118
Ὅτι Κάσσιος ὁ τῆς Συρίας ἡγούμενος , ἀνὴρ δεινὸς τὰ πολέμια , πλεῖστά τε καὶ λόγου ἄξια κατὰ τὸν Παρθικὸν πόλεμον ἀποδειξάμενος , ἄλλως δὲ ὢν νεωτεροποιὸς , καινοτομεῖν ἐπήρθη , πρὸς τῆς Φαυστίνης τῆς τοῦ Μάρκου γαμετῆς ἐς τήνδε προαθεὶς τὴν ἔννοιαν . Αὐτὴ γὰρ τὸν Μάρκον ἀρρωστησαντα τεθνήξεσθαι ἄλλως τε καὶ νοσώδη ὄντα οἰηθεῖσα , μὴ εἰς ἕτερον περιελθούσης τῆς ἡγεμονίας ἰδιωτεύσῃ , τοῦ Κομόδου ἔτι νέον ὄντος καὶ ἄρχειν οὐκ ἐπιτηδείου , ἔπεισε τὸν Κάσσιον , κρύφα πέμψασα τῶν αὐτῇ πιστῶν τινὰς , ἐπιθέσθαι τῇ βασιλείᾳ , ἢν αἴσθηται τὸν Μάρκον τεθνεῶτα , συνοικήσειν τε αὐτῷ καὶ τἄλλα συμπράξειν ὑποσχομένη . Ὃς , φήμης τινὸς ψευδοῦς τεθνηκέναι οἱ δηλωσάσης τὸν βασιλέα , προεξανέστη τῆς ἀληθείας , ἄκων τε πολέμιος ἀνεφάνη τῷ αὐτοκράτορι . Τούτων μὲν οὖν ἕνεκα ὁ Μάρκος τόν τε Κόμοδον ἐκ τῆς Ῥώμης διεπέμψατο , καὶ ἐπὶ τὴν Συρίαν ἐκ τῆς Παιονίας ἐστάλη · οὐ μὴν ὅπλων αὐτῷ κατὰ τῶν ἐπαναστάντων ἐδέησεν · ὁ γάρ τοι Κάσσιος ἀναιρεθεὶς πρός τινος τῶν ἀμφ’ αὐτὸν ἔφθασε . Καθ’ ἡσυχίαν δ’ οὖν τήν τε Συρίαν καὶ Αἴγυπτον ἐπελθὼν , οὔτε δῆμον οὔτε πόλιν , οὔτε ἰδιώτην οὔτε ἄρχοντα ἐσπουδακέναι τὰ τοῦ Κασσίου δόξαντα ἐπολυπραγμόνησεν ἢ ἐκόλασεν , ἀλλὰ καὶ ὑπὲρ τῶν ἐν Ῥώμῃ συνειλημμένων ( ἐξεληλεγμένοι γὰρ ἦσαν κἀνταῦθα τῶν βουλευτῶν συχνοὶ τὰ τοῦ Κασσίου περιφανῶς ἐσπουδακότες ) ἐπέστειλε τῇ βουλῇ , μηδὲν χαλεπὸν γνῶναι , τούτοις ἄντικρυς τοῖς ῥήμασι χρησάμενος · αὐτὰ γὰρ εἰρήσεται , τὴν χρηστότητα τοῦ ἀνδρὸς σαφῶς ἐνδεικνύμενα . Ἦν δ’ οὖν τοιαῦτα · « Ἱκετεύω ὑμᾶς , ὦ βουλὴ , καθαράν μου τὴν ἀρχὴν ἀπὸ παντὸς αἵματος βουλευτικοῦ φυλάξασθαι . Μὴ γένοιτό τινα ἐξ ὑμῶν ἐπ’ ἐμοῦ ἢ τῇ ἔμῇ ἢ τῇ ὑμετέρᾳ ψήφῳ θανατωθῆναι . » Καὶ τέλος ἔφη , ὅτι « Ἂν μὴ τούτου τύχω , ἀποίσομαι πρὸς τὸν θάνατον » καὶ οὐκ ἐπῆρε τὸν Μάρκον , οὐδὲ προσηγάγετο ἐκβῆναι τῶν συνήθων λογισμῶν οὐ τὸ ἄδικον καὶ ἀνόσιον τῶν τετελμημένων , οὐχ ἡ ἀπιστία τῶν τολμησάντων οὐ τὸ ὑπὲρ ὁμοίων ἐς αὖθις δέος .
Lemmas: ὅτι2 Κάσσιος ὁ ὁ Συρία ἡγέομαι , ἀνήρ δεινός ὁ πολέμιος , πλεῖστος τε καί λόγος ἄξιος κατά ὁ παρθικός πόλεμος ἀποδείκνυμι , ἄλλως δέ εἰμί νεωτεροποιός , καινοτομέω ἐπαίρω , πρός ὁ Φαυστίνη ὁ ὁ Μᾶρκος γαμετή εἰς ὅδε προάγω ὁ ἔννοια . αὐτός γάρ ὁ Μᾶρκος ἀρρωστέω θνῄσκω ἄλλως τε καί νοσώδης εἰμί οἴομαι , μή εἰς ἕτερος περιέρχομαι ὁ ἡγεμονία ιδιώτευση , ὁ Κόμοδος ἔτι νέος εἰμί καί ἄρχω οὐ ἐπιτήδειος , πείθω ὁ Κάσσιος , κρύφα πέμπω ὁ αὐτός πιστός τις , ἐπιτίθημι ὁ βασίλεια , εἄν αἰσθάνομαι ὁ Μᾶρκος θνῄσκω , συνοικέω τε αὐτός καί ἄλλος συμπράσσω ὑπισχνέομαι . ὅς , φήμη τις ψευδής θνῄσκω ὁ δηλόω ὁ βασιλεύς , προεξανίσταμαι ὁ ἀλήθεια , ἄκων τε πολέμιος ἀναφαίνω ὁ αὐτοκράτωρ . οὗτος μέν οὖν ἕνεκα ὁ Μάρκος ὁ τε Κόμοδος ἐκ ὁ Ῥώμη διαπέμπω , καί ἐπί ὁ Συρία ἐκ ὁ Παιονία στέλλω · οὖον μήv ὅπλον αὐτός κατά ὁ ἐπανίστημι δήω · ὁ γάρ ὅς Κάσσιος ἀναιρέω πρός τις ὁ ἀμφι αὐτός φθάνω . κατά ἡσυχία δέ οὖν ὁ τε Συρία καί Αἴγυπτος ἐπέρχομαι , οὔτε δῆμος οὔτε πόλις , οὔτε ἰδιώτης οὔτε ἄρχω σπουδάζω ὁ ὁ Κάσσιος δόξα πολυπραγμονέω ἢ κολάζω , ἀλλά καί ὑπέρ ὁ ἐν Ῥώμη συλλαμβάνω ( ἐξελέγχω γάρ εἰμί ἐνταῦθα ὁ βουλευτής συχνός ὁ ὁ Κάσσιος περιφανής σπουδάζω ) ἐπιστέλλω ὁ βουλή , μηδείς χαλεπός γιγνώσκω , οὗτος ἄντικρυς ὁ ῥῆμα χράω · αὐτός γάρ εἴρω , ὁ χρηστότης ὁ ἀνήρ σαφῶς ἐνδείκνυμι . ἦς δέ οὖν τοιοῦτος · « ἱκετεύω σύ , εἰμί βουλή , καθαρός ἐγώ ὁ ἀρχή ἀπό πᾶς αἷμα βουλευτικός φυλάσσω . μή γίγνομαι τις ἐκ σύ ἐπί ἐγώ ἢ ὁ ἐμέω ἢ ὁ ὑμέτερος ψῆφος θανατόω . » καί τέλος φημί , ὅτι « ἄν μή οὗτος τυγχάνω , ἀποφέρω πρός ὁ θάνατος » καί οὐ ἐπαίρω ὁ Μᾶρκος , οὐδέ προσάγω ἐκβαίνω ὁ συνήθης λογισμός οὖον ὁ ἄδικος καί ἀνόσιος ὁ τετελμημένων , οὐ ὁ ἀπιστία ὁ τολμάω οὖον ὁ ὑπέρ ὅμοιος εἰς αὖθις δέος .