joannes-antiochenus.fragmenta-fhg4 4.181
Ὅτι Ἰοβιανὸς ὁ βασιλεὺς Ῥωμαίων ὁ μετὰ Ἰουλιανὸν ἄρξας τῇ τοῦ πατρὸς μᾶλλον ἤπερ τῇ οἰκείᾳ δόξῃ τοῖς περὶ τὸ στρατόπεδον ἔγνωστο . Ὃς ἡνίκα Ἰουλιανὸς αἵρεσιν τοῖς στρατευομένοις ἐτίθει , θύειν ἢ ἀποστρατεύεσθαι , μᾶλλον τὴν ζώνην ἀποθέσθαι ἐβούλετο . Ἐλθὼν δὲ εἰς Νίσιβιν πόλεν πολυάνθρωπον καὶ εὐδαίμονα , δύω μονῶν ἡμερῶν ἐνδιατρίψας αὐτῇ , ὅσαπερ εἶχε χρήματα κατηνάλωσε , τοῖς ἐν αὐτῇ κατοικοῦσι μηδενὸς μεταδοὺς ἢ λόγου φιλανθρώπου ἢ πράξεως ἀγαθῆς · νυκτός τε ὑπεχώρησε χαίρειν αὐτῇ πολλὰ φράσας , ὥσπερ ἐχθρῷ καὶ νεκρῷ σώματι μηδὲ δάκρυον ἐπισταλάξας , δι’ ἣν αὐτός τε ἐσώθη καὶ τοὺς ὑπολειφθέντας ἐκ τῶν τοῦ πολέμου κινδύνων διέσωσεν · ἄνθρωπος οὐ δι’ ἀρετὴν οἰκείαν , ἀλλὰ διὰ τὴν τοῦ πατρὸς δόξαν εἰς τοσοῦτον τύχης προελθών . Ἦν μὲν γὰρ οὐδὲ παντάπασιν ἀσθενὴς τὸ σῶμα , οὔτε πολεμικοῖς ἔργοις ἀγύμναστος · ἀμελέτητος δὲ ὢν καὶ ἄγευστος παιδεύσεως , καὶ ἣν εἶχε φύσιν διὰ ῥᾳθυμίαν ἠμαύρου καὶ ἠφάνιζε . Διόπερ καὶ τὴν Νισιβηνῶν πόλιν φεύγων , ὡς εἰπεῖν , ᾤχετο , ἀπολαῦσαι σπουδάζων τῷ συμβάντι αὐτῷ παρ’ ἐλπίδα ἀξιώματι , καὶ γίνεσθαι τῶν Ῥωμαῖκῶν ἐθνῶν ἐντὸς εἰς ἐπίδειξιν τῆς τύχης · καὶ ἤλαυνεν ἐπὶ Συρίαν μετὰ τοῦ στρατοῦ παντός . Οἱ δὲ Ἀντιοχεῖς οὐχ ἡδέως διέκειντο πρὸς αὐτὸν , ἀλλ’ ἀπέσκωπτον αὐτὸν ᾠδαῖς καὶ παρῳδίαις καὶ τοῖς καλουμένοις φαμώσσοις , μάλιστα μὲν διὰ τὴν τῆς Νισίβιος προδοσίαν , οὐχ ὕκιστα δὲ καὶ περὶ σφῶν αὐτῶν δεδιότες , μή ποτε καὶ αὐτοὺς πρόοιτο , ἀγαπήσας καὶ ἐν ὀλίγῳ μέρει τῆς Ῥωμαῖκῆς οἰκουμένης κρατεῖν · καθαπτόμενοι καὶ τῆς γυναικὸς αὐτοῦ διὰ τὴν τοῦ ἱεροῦ καταστροφήν . Ἀδραινὸς μὲν γὰρ ὁ βασιλεὺς εἰς ἀποθέωσιν καὶ τιμὴν τοῦ πατρὸς Τραῖανοῦ ἔκτισε μικρόν τινα καὶ χαριέστατον ναὸν , ὃν Ἰουλιανὸς ὁ παραβάτης βιβλιοθήκην κατεσκεύασεν · ὃν σὺν τοῖς βιβλίοις Ἰοβιανὸς κατέκαυσε . Καὶ πολλὰ εἰς αὐτὸν εἰπόντων τῶν Ἀντιοχέων , [ ἐπράχθη ἂν ἄτοπα , ] εἰ μὴ Σαλούστιος παραγενόμενος ἔπαυσε τὴν στάσιν καὶ τὸν Ἰοβιανὸν μὴ βουλόμενον παρώρμησεν ὁδοιπορῆσαι , καὶ ταῦτα χειμῶνος ὄντος , ἐπὶ Κιλικίαν καὶ Γαλατίαν . Καὶ Ἰοβιανὸς μὲν ἐν Δαδστάνοις ἀφίκετο τὴν τοῦ Χριστοῦ δόξαν ἀνακηρύττων . Ὅτι Ἰοβιανὸς κατὰ τὴν ἡγεμονίαν κοινός τε καὶ ἐλευθέριος ἔδοξεν εἶναι .
Lemmas: ὅτι2 Ἰοβιανός ὁ βασιλεύς Ῥωμαῖος ὁ μετά Ἰουλιανός ἄρχω ὁ ὁ πατήρ μᾶλλον ἤ2 ὁ οἰκεῖος δόξα ὁ περί ὁ στρατόπεδον γιγνώσκω . ὅς ἡνίκα Ἰουλιανός αἵρεσις ὁ στρατεύω τίθημι , θύω ἢ ἀποστρατεύομαι , μᾶλλον ὁ ζώνη ἀποτίθημι βούλομαι . ἔρχομαι δέ εἰς Νίσιβις πόλος πολυάνθρωπος καί εὐδαίμων , δύο μονή ἡμέρα ἐνδιατρίβω αὐτός , ὅσος ἔχω χρῆμα καταναλίσκω , ὁ ἐν αὐτός κατοικέω μηδείς μεταδίδωμι ἢ λόγος φιλάνθρωπον ἢ πρᾶξις ἀγαθός · νύξ τε ὑποχωρέω χαίρω αὐτός πολύς φράζω , ὥσπερ ἐχθρός καί νεκρός σῶμα μηδέ δάκρυ ἐπιστέλλω , διά ὅς αὐτός τε σῴζω καί ὁ ὑπολείπω ἐκ ὁ ὁ πόλεμος κίνδυνος διασῴζω · ἄνθρωπος οὖον διά ἀρετή οἰκεῖος , ἀλλά διά ὁ ὁ πατήρ δόξα εἰς τοσοῦτος τυγχάνω προέρχομαι . ἦς μέν γάρ οὐδέ παντάπασι ἀσθενής ὁ σῶμα , οὔτε πολεμικός ἔργον ἀγύμναστος · ἀμελέτητος δέ εἰμί καί ἄγευστος παίδευσις , καί ὅς ἔχω φύσις διά ῥᾳθυμία ἀμαυρόω καί ἀφανίζω . διόπερ καί ὁ Νισιβηνῶν πόλις φεύγω , ὡς εἶπον , οἴχομαι , ἀπολαύω σπουδάζω ὁ συμβαίνω αὐτός παρά ἐλπίς ἀξίωμα , καί γίγνομαι ὁ ρωμαϊκός ἔθνος ἐντός εἰς ἐπίδειξις ὁ τυγχάνω · καί ἐλαύνω ἐπί Συρία μετά ὁ στρατός πᾶς . ὁ δέ Ἀντιοχεύς οὐ ἡδύς διάκειμαι πρός αὐτός , ἀλλά ἀποσκώπτω αὐτός ᾠδή καί παρῳδία καί ὁ καλέω φαμώσσοις , μάλιστα μέν διά ὁ ὁ Νίσιβις προδοσία , οὐ ὕκιστα δέ καί περί σφεῖς αὐτός δείδω , μή ποτός καί αὐτός προΐημι , ἀγαπάω καί ἐν ὀλίγος μέρος ὁ Ῥωμαῖκός οἰκέω κρατέω · καθάπτω καί ὁ γυνή αὐτός διά ὁ ὁ ἱερός καταστροφή . Ἀδραινὸς μέν γάρ ὁ βασιλεύς εἰς ἀποθέωσις καί τιμή ὁ πατήρ Τραϊανός κτίζω μικρός τις καί χαρίεις ναός , ὅς Ἰουλιανός ὁ παραβάτης βιβλιοθήκη κατασκευάζω · ὅς σύν ὁ βιβλίον Ἰοβιανός κατακαίω . καί πολύς εἰς αὐτός εἶπον ὁ Ἀντιοχεύς , [ πράσσω εἄν ἄτοπος , ] εἰμί μή Σαλούστιος παραγίγνομαι παύω ὁ στάσις καί ὁ Ἰοβιανός μή βούλομαι παρορμάω ὁδοιπορέω , καί οὗτος χειμών εἰμί , ἐπί Κιλικία καί Γαλατία . καί Ἰοβιανός μέν ἐν Δαδστάνοις ἀφικνέομαι ὁ ὁ Χριστός δόξα ἀνακηρύσσω . ὅτι2 Ἰοβιανός κατά ὁ ἡγεμονία κοινός τε καί Ἐλευθέριος δοκέω εἰμί .