joannes-antiochenus.fragmenta-fhg4 4.137
Ὅτι Ἀντωνῖνος ὁ νέος μετὰ τὸ ἀναγορευθῆναι βασιλέα ἐν Νικομηδείᾳ ὢν ἐξεβάκχευεν , ἐνδύμασί τε ξένοις χρώμενος , ὑπὸ τυμπάνοις καὶ αὐλοῖς προερχόμενος · τὴν γὰρ Ῥωμαῖκὴν πᾶσαν ἐσθῆτα ἐμυσάττετο . Ἡ δὲ Μαισὰ ταῦτα ὁρῶσα πάνυ ἤσχαλλε , πείθειν τε ἐπειρᾶτο μεταμφιέσασθαι τὴν Ῥωμαϊκὴν στολὴν , μέλλοντα εἰς τὴν πόλιν καὶ ἐς τὴν σύγκλητον ἐσελεύσεσθαι . Ὁ δὲ καταφρονήσας τῶν ὑπὸ τῆς πρεσβύτιδος λεχθέντων , μηδὲ ἄλλῳ τινὶ πεισθείς ( οὐδὲ γὰρ προσίετο εἰ μὴ τοὺς ὁμοιοτρόπους τε καὶ κόλακας αὑτοῦ τῶν ἁμαρτημάτων ) , δούς τε τὰς συνήθεις τῷ δήμῳ νομὰς ἐπὶ τῇ τῆς βασιλείας διαδοχῇ , φιλοτίμους τε ἐπιτελέσας θέας , νεών τε μέγιστον κατασκευάσας , ἑκάστοτε προϊὼν ἑκατόμβας ἔθυε , καὶ περὶ τοὺς βωμοὺς ἐχόρευεν ὑπὸ παντοδαποῖς ἤχοις ὀργάνων . Περιειστήκει δὲ πᾶσα ἡ σύγκλητος καὶ τὸ ἱππικὸν τάγμα ἐν θεάτρου σχήματι . Ὅμως δὲ , καίτοι χορεύειν ἀεὶ καὶ ἱερουργεῖν δοκῶν , πλείστους ἀπέκτεινε τῶν ἐνδόξων , διαβληθέντας αὐτῷ ὡς σκώπτοντας αὐτοῦ τὸν βίον . Ὁ αὐτὸς νεὼν μέγιστον ἐν τῷ προαστείῳ κατασκευάσας τούς τε θεοὺς αὐτοῦ ἐπὶ ἅρματι χρυσῷ καὶ λευκοῖς ἑξαζύγοις ἵπποις ἀναβιβάσας , αὐτός τε ἡνιόχει , καὶ πάντες οἱ Ῥωμαῖοι μετὰ παντοδαπῆς δᾳδουχίας καὶ ἀνθέων προεπόμπευον . Ὡς δὲ ἐν τῷ ναῷ ἱδρύσθησαν , ἀναβὰς ὁ Ἀντωνῖνος ἐπὶ πύργον ἐρρίπτει τοῖς ὄχλοις ἐκπώματα χρυσᾶ καὶ ἀργυρᾶ ἐσθῆτάς τε καὶ ὀθόνας παντοδαπὰς , ζῶά τε πάντα ὅσα ἥμαρα , πλὴν χοίρῶν · πολλοὶ δὲ καὶ ἐν ταῖς ἁρκαγαῖς διεφθείροντο . Αὐτὸς δὲ ἑωρᾶτο πολλάκις ὀρχούμενος , ἡνιοχῶν , προῄει τε ὑπογραφόμενος τοὺς ὀφθαλμοὺς καὶ τὰς παρειὰς ἐρυθαίνων , φύσει τε πρόσωπον ὡραῖον ὑβρίζων βαφαῖς ἀσχήμοσιν . Ὁρῶσα δὲ ταῦτα ἡ Μαισὰ , ὑποπτεύουσά τε τοὺς στρατιώτας ἀπαρέσκεσθαι , πείθει αὐτὸν θέσθαι υἱόν .
Lemmas: ὅτι2 Ἀντωνῖνος ὁ νέος μετά ὁ ἀναγορεύω βασιλεύς ἐν Νικομήδεια εἰμί ἐκΒακχεύω , ἔνδυμα τε ξένος χράω , ὑπό τύμπανον καί αὐλός προέρχομαι · ὁ γάρ Ῥωμαῖκὴν πᾶς ἐσθής μυσάττομαι . ὁ δέ Μαισά οὗτος ὁράω πάνυ ἀσχάλλω , πείθω τε πειράω μεταμφιέννυμι ὁ Ῥωμαικός στολή , μέλλω εἰς ὁ πόλις καί εἰς ὁ σύγκλητος εἰσέρχομαι . ὁ δέ καταφρονέω ὁ ὑπό ὁ πρεσβῦτις λέγω , μηδέ ἄλλος τις πείθω ( οὐδέ γάρ προσίημι εἰμί μή ὁ ὁμοιότροπος τε καί κόλαξ αὐτός ὁ ἁμάρτημα ) , δίδωμι τε ὁ συνήθης ὁ δῆμος νομάς ἐπί ὁ ὁ βασίλεια διαδοχή , φιλότιμος τε ἐπιτελέω θέα , νέος τε μέγας κατασκευάζω , ἑκάστοτε προέρχομαι ἑκατόμβη θύω , καί περί ὁ βωμός χορεύω ὑπό παντοδαπός ἄγω ὄργανον . περιίστημι δέ πᾶς ὁ σύγκλητος καί ὁ ἱππικός τάγμα ἐν θέατρον σχῆμα . ὅμως δέ , καίτοι χορεύω ἀεί καί ἱερουργέω δοκέω , πλεῖστος ἀποκτείνω ὁ ἔνδοξος , διαβάλλω αὐτός ὡς σκώπτω αὐτός ὁ βίος . ὁ αὐτός ναός μέγας ἐν ὁ προάστειον κατασκευάζω ὁ τε θεός αὐτός ἐπί ἅρμα χρυσός καί λευκός ἑξαζύγοις ἵππος ἀναβιβάζω , αὐτός τε ἡνιοχέω , καί πᾶς ὁ Ῥωμαῖος μετά παντοδαπής δᾳδουχία καί ἄνθος προπομπεύω . ὡς δέ ἐν ὁ ναός ἱδρύω , ἀναβαίνω ὁ Ἀντωνῖνος ἐπί πύργος ῥίπτω ὁ ὄχλος ἔκπωμα χρύσεος καί ἀργύρεος ἐσθής τε καί ὀθόνη παντοδαπός , ζῷον τε πᾶς ὅσος ἥμαρα , πλήν χοῖρος · πολύς δέ καί ἐν ὁ ἁρκαγαῖς διαφθείρω . αὐτός δέ ὁράω πολλάκις ὀρχέομαι , ἡνιοχέω , πρόειμι1 τε ὑπογράφω ὁ ὀφθαλμός καί ὁ παρειάς ἐρυθαίνω , φύσις τε πρόσωπον ὡραῖος ὑβρίζω βαφή ἀσχήμων . ὁράω δέ οὗτος ὁ Μαισά , ὑποπτεύω τε ὁ στρατιώτης ἀπαρέσκω , πείθω αὐτός τίθημι υἱός .