isidorus-scholasticus-anthol-didot isidorus_scholasticus_anthol_didot_0545.1
Ipsium hoc genus loquendi , quo homines otio et mente abutentes aperta et vulgaria reddabant abstrusa et tenebrosa , notavit Sextus Empiricus Adv . grammaticos I , 13 , § 314 , loco a Jac . prolato et diligenter exprendendo . — Glossator : Ἡ Θεοκρίτου Σύριγξ τὴν ἐπιγραφήν ἀπὸ τῶν σχήματος : ἔχει . Συντέθηκε δὲ ἀπὸ δακτυλικῶν μέτρων , καὶ εἰσίν οἱ μὲν δύο πρώτοι στίχοι ἐξάμετροι , οἱ δὲ ἕξης δύο πεντάμετροι : εἶτα ἀπὸ πέντε ποδῶν μέχρις ἑνός . Ἐπεὶ οὖν καθ’ ἕκαστον ἀφαιρουμέννον ποδὸς συμβέβηκε τὸν δεύτερον [ εἶναι add . Boiss . ] μικρότερον τοῦ πρώτου καὶ λήγειν κατ’ ὀλίγον εἰς βραχύ , τοῦτο δὴ κληλῆφαι σύριγξ , οὐ μόνον διὰ τοῦτο , ἀλλὰ ὅτι καὶ περὶ σύριγγος διελέγεται καὶ τοῦ πρώτου εὕροντος αὐτὴν . λέγει οὖν εἰρητὴν γεγονέναι Πάννα , καὶ περὶ αὐτοῦ πρώτον λέγει τὴν ὅλην ὑφήγησιν . — Ἡ μεταβληὶς τῆς Σύριγγος οὕτως ἔχει . Τὸ ἐπιγραμματίων εἰς Πάννα . Ἐπιγράφεται δὲ Σύριγξ διὰ τὰ τὸ σχῆμα τῆς γραφῆς καὶ ὅτι τὸ Θεόκριτος σύριγγα ἀνατιθεῖς [ Cod . ἀνατίθησι ] τῷ Πανὶ ταύτην ἔγραψεν . Ἡ δὲ ἐνοῦσία ἐστι τῶν δύο πρώτων στίχων αὐτῆ ( 1 , 2 ) ἡ Πηνελόπη ἐγένεθαι Πάννα τὸν αἰπόλον · εἶπε δὴ τὴν Πηνελόπην οὐδὲνα εὐναίσαντα , ἐπεὶ γυνὴ ἦν · Ὀδυσσεὺς δὲ , οὗτιν ἐκείνους ἐκάλεσε · Μαχαροπολεμου δὲ μητέρα τοῦ Τηλεμάχου · τὸ γὰρ τῆς τὸ μακρὰν ἐστι , πόλεμος δὲ ἡ μάχη . — 2 . Μαίαν δὲ ἐνὶ πέτρῳ φησι τὴν αἴγα · ἀντίπερσε : μὲν γὰρ δ Ζεὺς , ἐπειδὴ ἀντ’ αὐτοῦ πέτρος ἐδόθη τῷ Κρόνῳ · ἐτράφη δὲ ὑπὸ αἴγας τῆς Ἀμαλθείας . Ἰοὐντὴν δὲ οὖν τῆς τροφῆς τοῦ Διός , τοιαύτην τις · αἴγας , εἶπεν τὸν αἴπολον . — 3 . Οὐχὶ κερασταν · κέρασ ἐστιν ἡ θριξ . Ἐπεὶ οὖν ὑπὸ τῆς Πηνελόπης γεγνήσθαι αἴπολον ἔφη , ἐστι δὲ αἴπολος · κὼ Ὁμᾶς , οὐ μένησιν · ἀλλὰ ποιητὴς ἐν τοῖς Βουκολικοῖς δτι καταλειφθέντα αὐτὸν εἰς λάχανκα ἐθορεφάμεν ἡμέσιν ( Theocr . Id . VII , 78 et schol . ) , διὰ τοῦτο εἶπε τὸ , οὐχὶ τὸν Κομάταν λέγω . Ταυροπάτορα δὲ εἶπε τὴν μελισσάν , ἐπειδὴ σπομενίων τῶν ταύρων μελισσας φασὶ γίνεσθαι . — 4 . Ἄλλ’ οὐ πιλιπει · ἀλλ’ ἐκείνους τὸν αἴπολον , δὲ τῆς Πίπης ἡράσθη . Πιλίς δὲ τέμμα σακοῦ · εἶπε τὴν πίπιν , ἐπειδὴ τῇ ἐκείνῃ περιεφέρετο τῆς ἀσπίδος Ἰτυς · καλεῖται · ἐλελίσει οὖν αὐτὴ τὸ πι πρὸς τὸ εἶναι πίπιν . — 5 . Οὐνόμ’ οὐν δίζων · ζῴων οὖν αὐτὸν εἶπεν , ἐπειδὴ δύο ζῴων εἰδὸν ἔχει , ἀνθρώπου καὶ τράγου . — Ὁς τὰς Μέροος οὐ πόθον · δὲ τῆς Ἠγύος ἡράσθη · εἶπε δὲ αὐτὴν Μέροος , ἀπὸ τοῦ μὴ δύνα ἀντιπερίστασθαι τὴν ἡμιν , ἀλλὰ μέρος τὸ τελευταῖον . [ Cod . δς , ob metrum ὁ Salmasius . — ὁ γηγυγόνος , Cod . , aliter schol . « Lexicon novum reddidit γηγυγόνος voce noia : errore non mi - nimo . Melius scholiastes . » B . Pro ἀνεμώμενος schol . ἀνεμώδεο ; legisse videri annotat Jac . ] Γηγυγόννη δὲ , ἐπειδὴ τῆς γήρως , τοῦτὶστι τῆς φωνῆς , τὴν γένεσιν λαμβάνει · διὸ καὶ ἀνεμώδη ; ( compendio ) , τοῦτὶστι πνευματική . — 7 . Ὁς Μούσας λιγὺ πᾶξεν ἰοστεράνη [ pro quo ἐλκος , Boiss . ] δς μουσικὸς ἐπὶ τὴν σύριγγα · εἶπε δὲ αὐτὴν ἕλικος , ἐπεὶ εἰδὸς τι ἐστὶν ἕλικος οὕτω καλουμένου . — 8 . Ἄγαλα δὲ Πόθου [ sic Boiss . ; σύριγγα δὲ πόθου , Cod . ] ἐπεὶ Σύριγξ τινος ἡράσθη Ὁ Πάν , καὶ εἰς μνήμην τοῦ ἔρωτος , ἐπειδὴ πρὸ ὧρας μετήλλαξε τὸν βίον , τὸ μουσικὸν ὀργανὸν ἐποίησε καὶ οὕτως ἐκλέλυσε . [ Cod . πυριμαχίαν , super - posito ω in fine . ] — 9 . Ὁς σδέσεν ἀνὸρεᾶν · δὲ τὴν ὑπερβασίαν ἐκασσε τὴν Περσικὴν καὶ τὴν ἀποκρίσεις τὴν Εὐρώπην ἐξβύσατο · φασὶ γὰρ ὅτι ἐναργῶς · Ὁ Πάν τοῖς Ἑλλησι συνεμάχησε κατὰ τὸν βαρβάρων · ἀνὸρεᾶν δὲ , τὴν Περσικὴν ἀρχήν . — « De auxilio quod Pan praestitit Atheniensibus , vide mea ad Syring . Theocr . ed . sec . p . 274 . » B . ] — 9 , 10 . Ἰσανδὰ παππαφόνου , ἀντὶ τοῦ ἀμῶν τοῦ Περσέως , δς τὸν πάππον αὐτοῦ τὸν Ἀρσίον ἐπέκτεινε . Τὴν δὲ Εὐρώπην Τυρίαν εἶπεν , ἐπειδὴ ἡ Εὐρώπη ὑπὸ Διὸς ἀρπασθεῖσα ἐκεῖθεν ( Cod . ἐκεῖν ) ἦν . [ Cod . Τυρίας τε , mutilo versu . Salma - sius supplēvit Τυρίαν τ’ ἐρρύσθω , Boisson . Τυρίας τ’ ἀρπείτω . ] — 11 . Ὁ τὸ δὲ , ἀντὶ τοῦ τῷ Πανὶ τὴν σύριγγα , τῶν ἀγροίκων ἐτέρωστων κτῆμα , Θεόκριτος ἀνέθηκεν ὁ Σιμίχου ( σιμήχου Cod . ) παῖς . Τυφλοφόρους δὲ εἶπε τοὺς ἀγροίκους , ἐπειδὴ πῆρα φοροῦσι · πῆρα δὲ καὶ τυφλὴ συνώνυμα . — 12 . Πάμα [ Cod . a pr . τιπμα ] δὲ κτῆμα . Ὁμηρος ( Il . Δ , 433 ) ἡ πολυκάμματος ( sic ) ἀνδρὸς · ἐν αὐλῇ » . Θεόκριτος δὲ Πάαν ἐκείνους εἶπεν , ἐπειδὴ ὁ Πάρις τὰς θεὰς κρίνων ὑπὸ τινὸν Θεόκριτος ὀνομάσθη . [ Cod . σιμηχίας , cum η super priore α . ] — 13 . Τῇ σύριγγι , ὁ Πάν , τὴν ψυγὴν χάρις . [ Cod . ψυχὰν ἀεὶ βροτ . Jacobsoi correctionem recepit Boiss . ] Βροτοδάμονα δὲ εἴρηκε τὸν Πάννα , ὡς · πετροδάταν , ἀπὸ τῶν λαῶν καὶ τοῦ κατα Δευκαλίωνος μύθου , ὅτι , μετὰ τὸν κατακλισμὸν σπανίζοντων ἀνθρώπων , λίθους λαμβάνων ὁ Δευκαλίων ἀνθρώπους ἐποίησεν · ὅθεν αὐτοῦ · καὶ λαοὺς κεκληθῆναι ( κεκληθῆν . Cod . ) λόγος . — 14 . Στήσας οἶστρε σάεττας · τοῦτὶστιν ὁ ἀστρον ἐμβαλὼν τῇ Λυδῇ γυναικί · φασὶ γὰρ ὅτι ἡ Ὀμράλη ἡ Λυδὴ οἶστρον εἶχεν ἐπὶ ( sic Boiss . , Cod . περὶ ) τὸν Πάννα πολύν · ὅτι δὲ στήτη ἡ γυνή , σάεττη δὲ ἡ Ἀυδή [ sic Boiss . , τῇ λυδῇ Cod . ] — 15 . Κλωποστάτωρ [ κλω . Cod . hic et in textu ] · τοῦτὶστι κλεψίγματος , κλεπτοκότου πατρὸς τοῦ Ἑρμοῦ . Ἡ Πηνελόπη τὸν Πάννα ἐγέννησεν κατὰ μὲν τινὰς ἀπὸ Ἑρμοῦ , κατὰ δὲ ἄλλους ἐκ τῶν μνηστήρων . — 16 . Τὸ δὲ λαρναχόγυιες χαίροισι [ in textu a pr . χαίρεις ] πρὸς τὸ ψυχὰν ( ψιψυχὸν Cod . ) ἀποδοτέον . Λαρναχόγυιον δὲ τὸν Πάννα [ εἶπε ] , ἐπεὶ χηλόποιος ἐστὶ · λάρανε δὲ ἡ χηλός · καὶ ἡ κιθωτόν · ταύτων ἐστὶ · διὰ δὲ τὸ ἕξης δηλοῖ · Ἡ δὲ μελισσοῖς · ἄβὺ προσάδοις · [ bis—δει . Cod . ] τῇ Ἠγύῃ . — 18 . Εἶπε δὲ αὐτὴν ἐλλόσα , ὡς · καὶ μέροσσα ( v . 5 ) , ἀπὸ τοῦ ἐλλείκειν τῇ φωνή . — 19 . Καλλιόπαν δ’ ἀπὸ τοῦ καλῆς ὅπα προφέρουσα [ sic Jac . , Cod . καλ . quod sequitur γ περιεστυμένον et vox πατροφέρεσθαι . ] — 20 . Νήλειστον δὲ τὸν ἀδράτον · τὸ γὰρ νὴ στερητικόν , τὸ δὲ λεύσσειν ἐστὶ τὸ ὁρᾶν . — De metro iterum haec annotantur : Τὸ δὲ ποιημάτιον συνέστησεν ἐκ μέτρων ὅλων μὲν δακτυλικῶν , ποσότητι δὲ διαφερόντων · τὸ μὲν γὰρ πρῶτον δίστικον , ἐξάμετρον ἀκατάληπτον · τὸ δεύτερον δὲ , ἐξάμετρον καταληπτικόν · τὸ δὲ τρίτον , πεντάμετρον ἀκατάληπτον · τὸ τέταρτον , πεντάμετρον ἀκατάληπτον ( καταληπτικὸν Cod ) · τὸ πέμπτον , τετράμετρον ἀκαταληπτον · τὸ ἕκτον , τετράμετρον καταληπτικόν · τὸ ἕβδομον , τρίμετρον ἀκατάληπτον · τὸ ὀγδόν , τρίμετρον καταληπτικόν · τὸ δέκατον , δίμετρον καταληπτικόν , τὰς καταλήξεις ἕχον χοριασίων [ ἕχων χωρ . Cod . ] καὶ μολοσίων . — Ὁ γοῦν Θεόκριτος · τὸ γένος · Συρκόσιος · ἡμᾶσεν ἐπὶ Πτολεμαίου τοῦ Φιλαδέλφου . — De hisce figuratis , quae vocant , poematis exstat Boissonadi dissertatiuncula , docte ea - dem et ingeniose scripta , in ejus Miscell . a . 1853 editis t . I p . 367-374 .
Lemmas: Ipsium hoc genus loquendi , quo homines otio et mente abutentes aperta et vulgaria reddabant abstrusa et tenebrosa , notavit Sextus Empiricus Adv . grammaticos I , 13 , § 314 , loco a Jac . prolato et diligenter exprendendo . — Glossator : ὁ Θεόκριτος Σύριγξ ὁ ἐπιγραφή ἀπό ὁ σχῆμα : ἔχω . συντίθημι δέ ἀπό δακτυλικός μέτρον , καί εἰμί ὁ μέν δύο πρῶτος στίχος ἑξάμετρος , ὁ δέ έξειμι δύο πεντάμετρος : εἶτα ἀπό πέντε πούς μέχρι εἷς . ἐπεί οὖν κατά ἕκαστος ἀφαιρέω πούς συμβαίνω ὁ δύο [ εἰμί add . Boiss . ] μικρός ὁ πρῶτος καί λήγω κατά ὀλίγος εἰς βραχύς , οὗτος δή κληλῆφαι σῦριγξ , οὖον μόνος διά οὗτος , ἀλλά ὅτι καί περί σῦριγξ διαλέγω καί ὁ πρῶτος εὑρίσκω αὐτός . λέγω οὖν εἰρητής γίγνομαι πήνη , καί περί αὐτός πρῶτος λέγω ὁ ὅλος ὑφήγησις . — ὁ μεταβληὶς ὁ Σῦριγξ οὕτως ἔχω . ὁ ἐπιγραμμάτιον εἰς πήνη . ἐπιγράφω δέ Σύριγξ διά ὁ ὁ σχῆμα ὁ γραφεύς καί ὅτι ὁ Θεόκριτος σῦριγξ ἀνατίθημι [ Cod . ἀνατίθημι ] ὁ Πᾶν οὗτος γράφω . ὁ δέ ἐνουσία εἰμί ὁ δύο πρῶτος στίχος αὐτῆ ( 1 , 2 ) ὁ Πηνελόπη γίγνομαι πήνη ὁ αἰπόλος · εἶπον δή ὁ Πηνελόπη οὐδείς ευναιοδοω , ἐπεί γυνή εἰμί · Ὀδυσσεύς δέ , οὗτι ἐκεῖνος καλέω · μαχαροπολεμος δέ μήτηρ ὁ Τηλέμαχος · ὁ γάρ ὁ ὁ μακράν εἰμί , πόλεμος δέ ὁ μάχη . — 2 . Μαῖα δέ ἐν πέτρος φημί ὁ ἔγια · ἀντιπερνάω : μέν γάρ δ Ζεύς , ἐπεί ἀντί αὐτός πέτρος δίδωμι ὁ Κρόνος · τρέφω δέ ὑπό αἴξ ὁ Ἀμαλθεία . ιουντιν δέ οὖν ὁ τροφή ὁ Ζεύς , τοιοῦτος τις · αἴξ , εἶπον ὁ αἰπόλος . — 3 . οὐ κεράννυμι · κέρας εἰμί ὁ θρίξ . ἐπεί οὖν ὑπό ὁ Πηνελόπη γίγνομαι αἰπόλος φημί , εἰμί δέ Αἴπολος · Κῶς ὁμάς , οὖον μένω · ἀλλά ποιητής ἐν ὁ βουκολικός δ καταλείπω αὐτός εἰς λάχανκα ἐθορεφάμεν ἔμεσις ( Theocr . Id . VII , 78 et schol . ) , διά οὗτος εἶπον ὁ , οὐ ὁ Κομάτας λέγω . Ταυροπάτωρ δέ εἶπον ὁ μέλισσα , ἐπεί σπομενίων ὁ ταῦρος μέλισσα φημί γίγνομαι . — 4 . ἄλλος οὖον πιλιπος · ἀλλά ἐκεῖνος ὁ αἰπόλος , δέ ὁ Πίπης ἔραμαι . Πίλις δέ Τέμμα Σακού · εἶπον ὁ Πίπιν , ἐπεί ὁ ἐκεῖνος περιφέρω ὁ ἀσπίς Ἴτυς · καλέω · ἐλελίζω οὖν αὐτός ὁ πεῖ πρός ὁ εἰμί Πίπιν . — 5 . ὄνομα ὀν Δίζων · ζῷον οὖν αὐτός εἶπον , ἐπεί δύο ζῷον εἶδον ἔχω , ἄνθρωπος καί τράγος . — ὅς ὁ Μέρος οὖον πόθος · δέ ὁ Ἠγύος ἔραμαι · εἶπον δέ αὐτός Μέρος , ἀπό ὁ μή δύναμαι ἀντιπεριίστημι ὁ ἡμεῖς , ἀλλά μέρος ὁ τελευταῖος . [ Cod . ΔΣ , ob metrum ὁ Salmasius . — ὁ γηγυγόνος , Cod . , aliter schol . « Lexicon novum reddidit γηγυγόνος voce noia : errore non mi - nimo . Melius scholiastes . » B . Pro ἀνίημι schol . ἀνεμώδης ; legisse videri annotat Jac . ] Γηγυγόννη δέ , ἐπεί ὁ γῆρας , τοῦτις ὁ φωνή , ὁ γένεσις λαμβάνω · διό καί ἀνεμώδης ; ( compendio ) , τοῦτις πνευματικός . — 7 . ὅς Μοῦσα λιγύς πήγνυμι ἰοστεράνη [ pro quo ἕλκος , Boiss . ] ΔΣ μουσικός ἐπί ὁ σῦριγξ · εἶπον δέ αὐτός ἕλιξ , ἐπεί οἶδα τίς εἰμί ἕλιξ οὗτος καλέω . — 8 . Ἄγαλα δέ Πόθου [ sic Boiss . ; σῦριγξ δέ πόθος , Cod . ] ἐπεί Σύριγξ τις ἔραμαι ὁ Πάν , καί εἰς μνήμη ὁ Ἔρως , ἐπεί πρό ἀείρω μεταλλάσσω ὁ βίος , ὁ μουσικός ὄργανον ποιέω καί οὕτως ἐκλύω . [ Cod . πυριμαχίαν , super - posito εἰμί in fine . ] — 9 . ὅς σδέσεν ἀνορέα · δέ ὁ ὑπερβασία ἐκασσε ὁ Περσικός καί ὁ ἀπόκρισις ὁ Εὐρώπη ἐκβαίνω · φημί γάρ ὅτι ἐναργής · ὁ Πάν ὁ Ἕλλην συμμαχέω κατά ὁ βάρβαρος · ἀνορέα δέ , ὁ Περσικός ἀρχή . — « De auxilio quod Pan praestitit Atheniensibus , vide mea ad Syring . Theocr . ed . sec . p . 274 . » B . ] — 9 , 10 . Ἰσανδὰ παππαφονοος , ἀντί ὁ ἄμη ὁ Περσεύς , ΔΣ ὁ πάππος αὐτός ὁ Ἄρσιον ἐπεκτείνω . ὁ δέ Εὐρώπη τύριος εἶπον , ἐπεί ὁ Εὐρώπη ὑπό Ζεύς ἁρπάζω ἐκεῖθεν ( Cod . ἐκεῖνος ) εἰμί . [ Cod . Τύριος τε , mutilo versu . Salma - sius supplēvit τύριος τε ῥύομαι , Boisson . Τύριος τε ἀρπείτω . ] — 11 . ὁ ὁ δέ , ἀντί ὁ ὁ Πᾶν ὁ σῦριγξ , ὁ ἄγροικος ἐτέρωστων κτῆμα , Θεόκριτος ἀνατίθημι ὁ Σίμιχος ( σιμήχου Cod . ) παῖς . Τυφλοφόρος δέ εἶπον ὁ ἄγροικος , ἐπεί πήρα φορέω · πήρα δέ καί τυφλός συνώνυμος . — 12 . Πάμα [ Cod . a pr . τιπμα ] δέ κτῆμα . Ὅμηρος ( Il . δ , 433 ) ὁ πολυκάμματος ( sic ) ἀνήρ · ἐν αὐλή » . Θεόκριτος δέ Πάαν ἐκεῖνος εἶπον , ἐπεί ὁ Πάρις ὁ θεά κρίνω ὑπό τίνω Θεόκριτος ὀνομάζω . [ Cod . σιμηχίας , cum ὁ super priore ὅς . ] — 13 . ὁ σῦριγξ , ὁ Πάν , ὁ ψυγός χάρις . [ Cod . ψυχή ἀεί βροτός . Jacobsoi correctionem recepit Boiss . ] Βροτοδάμονα δέ εἴρω ὁ πήνη , ὡς · πετροδάταν , ἀπό ὁ λαός καί ὁ κατά Δευκαλίων μῦθος , ὅτι , μετά ὁ κατακλεισμός σπανίζω ἄνθρωπος , λίθος λαμβάνω ὁ Δευκαλίων ἄνθρωπος ποιέω · ὅθεν αὐτός · καί λαός καλέω ( καλέω . Cod . ) λόγος . — 14 . στῆσα οἶστρος Σαέττας · τοῦτις ὁ ἄστρον ἐμβάλλω ὁ Λυδός γυνή · φημί γάρ ὅτι ὁ Ὀμράλη ὁ Λυδός οἶστρος ἔχω ἐπί ( sic Boiss . , Cod . περί ) ὁ πήνη πολύς · ὅτι δέ στητός ὁ γυνή , σάτος δέ ὁ αὐδή [ sic Boiss . , ὁ Λυδή Cod . ] — 15 . Κλωποστάτωρ [ κλάω . Cod . hic et in textu ] · τοῦτις κλεψίγματος , κλεπτοκοτος πατήρ ὁ Ἑρμῆς . ὁ Πηνελόπη ὁ πήνη γεννάω κατά μέν τις ἀπό Ἑρμῆς , κατά δέ ἄλλος ἐκ ὁ μνηστήρ . — 16 . ὁ δέ λαρναχογυειμι χαίρω [ in textu a pr . χαίρω ] πρός ὁ ψυχή ( ψιψυχω Cod . ) ἀποδοτέον . Λαρναχόγυιον δέ ὁ πήνη [ εἶπον ] , ἐπεί χηλόποιος εἰμί · λάρανε δέ ὁ χηλός · καί ὁ κιθαω · οὗτος εἰμί · διά δέ ὁ έξειμι δηλόω · ὁ δέ μελίσσω · ΑΒΥ προσᾴδω · [ ὁράω . Cod . ] ὁ Ἠγύῃ . — 18 . εἶπον δέ αὐτός λούω , ὡς · καί μέρδω ( v . 5 ) , ἀπό ὁ ελλεικεω ὁ φωνή . — 19 . Καλλιόπα δέ ἀπό ὁ καλός δρύοψ προφέρω [ sic Jac . , Cod . καλστις . quod sequitur γ περιίστημι et vox πατροφερω . ] — 20 . Νήλειστον δέ ὁ ἄδρατος · ὁ γάρ νή στερητικός , ὁ δέ λεύσσω εἰμί ὁ ὁράω . — De metro iterum haec annotantur : ὁ δέ ποιημάτιον συνίστημι ἐκ μέτρον ὅλος μέν δακτυλικός , ποσότης δέ διαφέρω · ὁ μέν γάρ πρῶτος δίστιχος , ἑξάμετρος ἀκατάληπτος · ὁ δύο δέ , ἑξάμετρος καταληπτικός · ὁ δέ τρίτος , πεντάμετρος ἀκατάληπτος · ὁ τέταρτος , πεντάμετρος ἀκατάληπτος ( καταληπτικός Cod ) · ὁ πέμπτος , τετράμετρος ἀκατάληπτος · ὁ ἕκτος , τετράμετρος καταληπτικός · ὁ ἕβδομος , τρίμετρον ἀκατάληπτος · ὁ ὀγδόν , τρίμετρον καταληπτικός · ὁ δέκατος , δίμετρος καταληπτικός , ὁ κατάληξις ἔχω χοριασις [ ἔχω χωρ . Cod . ] καί μολοθεος . — ὁ γοῦν Θεόκριτος · ὁ γένος · συρκοθεος · ἡμᾶσεν ἐπί Πτολεμαῖος ὁ Φιλάδελφος . — De hisce figuratis , quae vocant , poematis exstat Boissonadi dissertatiuncula , docte ea - dem et ingeniose scripta , in ejus Miscell . a . 1853 editis t . I p . 367-374 .