isaeus.de-aristarcho 0
Ἀρίσταρχός τις τεσσάρων πατὴρ γενόμενος παίδων , Κυρωνίδου καὶ Δημοχάρους καὶ τῆς μητρὸς τοῦ λέγοντος τὸν λόγον καὶ ἄλλης κόρης , τούτων μὲν τὸν Κυρωνίδην ἔτι περίων εἰσεποίησεν εἰς τὸν Ξεναινέτου τοῦ κατὰ μητέρα πάππου κλῆρον , αὐτὸς δὲ κληρονόμους τοὺς λοιποὺς ἑαυτῷ κατέλειψε παῖδας . μετὰ ταῦτα τελευτᾷ μὲν Δημοχάρης ἄπαις , καὶ ἡ μία θυγάτηρ [ αὐτοῦ ] καὶ αὐτὴ ἄπαις , ὁ δὲ κλῆρος ὅλος ἔρχεται δικαίως εἰς τὴν μητέρα τοῦ λέγοντος τὸν λόγον . καὶ ταῦτα μὲν οὕτω · μετὰ δὲ τὴν τελευτὴν Ἀριστάρχου Ἀριστομένης ἀδελφὸς ὢν αὐτοῦ καὶ κατὰ νόμον ἐπίτροπος τῶν τοῦ ἀδελφοῦ γινόμενος παίδων , ἐκδέδωκε Κυρωνίδῃ τῷ ἐκποιήτῳ υἱῷ Ἀριστάρχου τὴν θυγατέρα ἑαυτοῦ , ἐπαγγειλάμενος περιποιῆσαι αὐτῷ τὸν Ἀριστάρχου κλῆρον . ὃ δὴ καὶ πεποίηκε · γενομένου γὰρ υἱοῦ τῷ Κυρωνίδῃ πρῶτον μὲν ὄνομα τῷ παιδὶ τὸ τοῦ πάππου δεδώκασιν , Ἀρίσταρχον ὀνομάσαντες , εἶτα εἰσεποίησαν αὐτὸν εἰς τὸν 〈 τοῦ 〉 πάππου οἶκον ὡς δὴ τοῦτο ἐκείνου προστάξαντος , καὶ παραδέδωκεν Ἀριστομένης αὐτῷ τὸν ὅλον τοῦ πάππου κλῆρον . ἔτι δὲ ἄπαις ὢν ἐκεῖνος [ καὶ ] τελευτῶν κληρονόμον κατὰ διαθήκας ἐνεστήσατο τὸν ἴδιον ἀδελφὸν Ξεναίνετον . τούτων οὕτω γενομένων , καὶ κρατοῦντος Ξεναινέτου τὴν Ἀριστάρχου τοῦ παλαιοῦ οὐσίαν , ἀμφισβητεῖ πρὸς αὐτὸν ὁ υἱὸς τῆς θυγατρὸς Ἀριστάρχου τοῦ παλαιοῦ , λέγων ἑαυτὸν μόνον εἶναι κληρονόμον δικαίως τῶν Ἀριστάρχου τοῦ παλαιοῦ χρημάτων . ὁ μὲν γὰρ Κυρωνίδης ( φησίν ) ἐκποίητος ἐγένετο · ὁ δὲ πατὴρ υἱὸν ἔχων γνήσιον τὸν Δημοχάρην , οὐκ ἐδύνατο θετὸν ἑαυτῷ ποιῆσαι παῖδα · ὁ δὲ Δημοχάρης ἀτελὴς ὢν οὐδὲ αὐτὸς ἐδύνατο εἰσποιῆσαι τῷ πατρὶ θετὸν υἱόν · ἀλλʼ οὐδʼ ἡ ἄλλη θυγάτηρ αὐτοῦ ἡ προτελευτήσασα . ὥστε οὐ κατὰ τὸν νόμον ( φησί ) τῆς εἰσποιήσεως γενομένης τοῦ μικροῦ Ἀριστάρχου , οὐκέτι συνίστατο ἡ διαθήκη αὐτοῦ , τοῦ νέου Ἀριστάρχου · ἃ γὰρ μὴ δικαίως ἐκτήσατο , πῶς ἄλλῳ παραπέμπειν ἐδύνατο ; ἀναιρουμένης δὲ τῆς διαθήκης εἰκότως ὁ κλῆρος εἰς τὸν λέγοντα τὸν λόγον ἐφέρετο , υἱὸν ὄντα τῆς γνησίας θυγατρὸς Ἀριστάρχου τοῦ παλαιοῦ . καὶ ἡ μὲν ὑπόθεσις αὕτη , ἡ στάσις δὲ πραγματικὴ ἔγγραφος · ζητεῖ〈ται 〉 γὰρ εἰ δεῖ τὰς τοιαύτας συνεστάναι διαθήκας , καὶ τίς δικαιότερα λέγει .
Lemmas: Ἀρίσταρχος τις τέσσαρες πατήρ γίγνομαι παῖς , Κυρωνίδης καί Δημοχάρης καί ὁ μήτηρ ὁ λέγω ὁ λόγος καί ἄλλος κόρη , οὗτος μέν ὁ Κυρωνίδης ἔτι περάω εἰσποιέω εἰς ὁ Ξεναίνετος ὁ κατά μήτηρ πάππης κλῆρος , αὐτός δέ κληρονόμος ὁ λοιπός ἑαυτοῦ καταλείβω παῖς . μετά οὗτος τελευτάω μέν Δημοχάρης ἄπαις , καί ὁ εἷς θυγάτηρ [ αὐτός ] καί αὐτός ἄπαις , ὁ δέ κλῆρος ὅλος ἔρχομαι δίκαιος εἰς ὁ μήτηρ ὁ λέγω ὁ λόγος . καί οὗτος μέν οὕτως · μετά δέ ὁ τελευτή Ἀρίσταρχος Ἀριστομένης ἀδελφός εἰμί αὐτός καί κατά νόμος ἐπίτροπος ὁ ὁ ἀδελφός γίγνομαι παῖς , ἐκδίδωμι Κυρωνίδης ὁ ἐκποίητος υἱός Ἀρίσταρχος ὁ θυγάτηρ ἑαυτοῦ , ἐπαγγέλλω περιποιέω αὐτός ὁ Ἀρίσταρχος κλῆρος . ὅς δή καί ποιέω · γίγνομαι γάρ υἱός ὁ Κυρωνίδης πρῶτος μέν ὄνομα ὁ παῖς ὁ ὁ πάππης δίδωμι , Ἀρίσταρχος ὀνομάζω , εἶτα εἰσποιέω αὐτός εἰς ὁ 〈 ὁ 〉 πάππης οἶκος ὡς δή οὗτος ἐκεῖνος προστάσσω , καί παραδίδωμι Ἀριστομένης αὐτός ὁ ὅλος ὁ πάππης κλῆρος . ἔτι δέ ἄπαις εἰμί ἐκεῖνος [ καί ] τελευτάω κληρονόμος κατά διαθήκη ἐνίστημι ὁ ἴδιος ἀδελφός Ξεναίνετος . οὗτος οὕτως γίγνομαι , καί κρατέω Ξεναίνετος ὁ Ἀρίσταρχος ὁ παλαιός οὐσία , ἀμφισβητέω πρός αὐτός ὁ υἱός ὁ θυγάτηρ Ἀρίσταρχος ὁ παλαιός , λέγω ἑαυτοῦ μόνος εἰμί κληρονόμος δίκαιος ὁ Ἀρίσταρχος ὁ παλαιός χρῆμα . ὁ μέν γάρ Κυρωνίδης ( φημί ) ἐκποίητος γίγνομαι · ὁ δέ πατήρ υἱός ἔχω γνήσιος ὁ Δημοχάρης , οὐ δύναμαι θετός ἑαυτοῦ ποιέω παῖς · ὁ δέ Δημοχάρης ἀτελής εἰμί οὐδέ αὐτός δύναμαι εἰσποιέω ὁ πατήρ θετός υἱός · ἀλλά οὐδέ ὁ ἄλλος θυγάτηρ αὐτός ὁ προτελευτάω . ὥστε οὐ κατά ὁ νόμος ( φημί ) ὁ ποίησις γίγνομαι ὁ μικρός Ἀρίσταρχος , οὐκέτι συνίστημι ὁ διαθήκη αὐτός , ὁ νέος Ἀρίσταρχος · ὅς γάρ μή δίκαιος κτάομαι , πῶς ἄλλος παραπέμπω δύναμαι ; ἀναιρέω δέ ὁ διαθήκη ἔοικα ὁ κλῆρος εἰς ὁ λέγω ὁ λόγος φέρω , υἱός εἰμί ὁ γνήσιος θυγάτηρ Ἀρίσταρχος ὁ παλαιός . καί ὁ μέν ὑπόθεσις οὗτος , ὁ στάσις δέ πραγματικός ἔγγραφος · ζητέω 〉 γάρ εἰ δέω ὁ τοιοῦτος συνίστημι διαθήκη , καί τίς δίκαιος λέγω .