irenaeus.adversus-haereses-libri-1-2 1.16
16 . Ὅσα δὲ καὶ τοῖς ἐκτὸς τοῦ Πληρώματος αὐτῶν προσοικειοῦν πειρῶνται ἐκ τῶν γραφῶν , ἔστι τοιαῦτα · τὸν Κύριον ἐν τοῖς ἐσχάτοις τοῦ κόσμου χρόνοις διὰ τοῦτο ἐληλυθέναι ἐπὶ τὸ πάθος λέγουσιν , ἵν᾿ ἐπιδείξῃ τὸ περὶ τὸν ἔσχατον τῶν Αἰώνων γεγονὸς πάθος , καὶ δἰ αὐτοῦ τοῦ τέλους ἐμφῄνῃ τὸ τέλος τῆς περὶ τοὺς Αἰῶνας πραγματείας . Τὴν δὲ δωδεκαετῆ παρθένον ἐκείνην , τὴν τοῦ ἀρχισυναγώγου θυγατέρα , ἣν ἐπιστὰς ὁ Κύριος ἐκ νεκρῶν ἤγειρε , τύπον εἶναι διηγοῦνται τῆς Ἀχαμὼθ , ἣν 1ἐπεκταθεὶς ὁ Χριστὸς αὐτὸν ἐμόρφωσε , καὶ εἰς αἴσθησιν ἤγαγε τοῦ καταλιπόντος αὐτὴν φωτός . Ὅτι , δὲ αὐτῇ ἐπέφανεν ὁ Σωτὴρ ἐκτὸς οὔσης τοῦ Πληρώματος , ἐν ἐκτρώματος μοίρα , τὸν Παῦλον λέγουσιν εἰρηκέναι ἐν 2τῇ πρὸς Κορινθίους · Ἔσχατον δὲ πάντων , ὡσπερεὶ τῷ ἐκτρώματι , ὤφθη κᾀμοί . Τήν τε μετὰ τῶν ἡλικιωτῶν τοῦ Σωτῆρος παρουσίαν πρὸς τὴν Ἀχαμὼθ , ὁμοίως πεφανερωκέναι αὐτὸν ἐν τῇ αὐτῇ ἐπιστολῇ , εἰπόντα · Δεῖ τὴν γυναῖκα 3κάλυμμα ἔχειν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς διὰ τοὺς ἀγγέλους . Καὶ ὅτι ἥκοντος τοῦ Σωτῆρος πρὸς αὐτὴν , δἰ αἰδὼ κάλυμμα ἐπέθετο ἡ Ἀχαμὼθ , Μωσέα πεποιηκέναι φανερὸν , κάλυμμα θέμενον ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ . Καὶ τὰ πάθν δὲ αὐτῆς , ἃ ἔπαθεν , ἐπισεσημειῶσθαι τὸν Κύριον φάσκουσιν ἐν τῷ σταυρῷ . Καὶ ἐν μὲν τῷ εἰπεῖν · Ὁ Θεός μου , εἰς τί ἐγκατέλιπές με ; μεμηνυκέναι αὐτὸν , ὅτι ἀπελείφθη ἀπὸ τοῦ φωτὸς ἡ Σοφία , καὶ ἐκωλύθη ὑπὸ τοῦ Ὅρου τῆς εἰς τοὔμπροσθεν ὁρμῆς · τὴν δὲ λύπην αὐτῆς , ἐν τῷ εἰπεῖν · Περίλυπός ἐστιν ἡ ψυχή μου ἕως θανάτου · τὸν δὲ φόβον , ἐν τῷ εἰπεῖν · Πάτερ , εἰ δυνατὸν , παρελθέτω ἀπʼ ἐμοῦ τὸ ποτήριον · καὶ τὴν ἀπορίαν δὲ ὡσαύτως , ἐν τῷ εἰρηκέναι · Καὶ τί εἴπω , 1οὐκ οἶδα . Τρία δὲ γένη ἀνθρώπων οὕτως δεδειχέναι διδάσκουσιν αὐτόν · τὸ μὲν ὑλικὸν , 2ἐν τῷ εἰπεῖν τῷ ἐρωτήσαντι , Ἀκολουθήσω σοι ; Οὐκ ἔχει ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ποῦ τὴν κεφαλὴν κλῖναι · τὸ δὲ ψυχικὸν , ἐν τῷ εἰρηκέναι τῷ εἰπόντι , Ἀκολουθήσω σοι , ἐπίτρεψον δέ μοι πρῶτον ἀποτάξασθαι τοῖς ἐν τῷ οἴκῳ μου · Οὐδεὶς ἐπʼ ἄροτρον τὴν χεῖρα ἐπιβαλὼν , καὶ εἰς τὰ ὀπίσω βλέπων , εὔθετός ἐστιν ἐν τῇ βασιλεία τῶν οὐρανῶν . Τοῦτον γὰρ λέγουσι τὸν μέσον εἶναι . Κᾀκεῖνον δὲ ὡσαύτως τὸν τὰ πλεῖστα μέρη τῆς δικαιοσύνης ὁμολογήσαντα πεποιηκέναι , ἔπειτα μὴ θελήσαντα ἀκολουθῆσαι , ἀλλὰ ὑπὸ πλούτου ἡττηθέντα , πρὸς τὸ μὴ τέλειον γενέσθαι , καὶ τοῦτον τοῦ ψυχικοῦ γένους γεγονέναι θέλουσι . Τὸ , δὲ πνευματικὸν , ἐν τῷ εἰπεῖν · Ἄφες τοὺς νεκροὺς θάψαι τοὺς ἑαυτῶν νεκρούς · σὺ δὲ πορευθεὶς διάγγελλε τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ · καὶ ἐπὶ Ζακχαίου του τελώνου εἰπών · Σπεύσας κατάβηθι , ὅτι σήμερον ἐν τῷ οἴκῳ σου δεῖ με μείναι · τούτους γὰρ πνευματικοῦ γένους καταγγέλλουσι γεγονέναι . Καὶ τὴν τῆς ζύμης παραβολὴν , ἥν ἡ γυνὴ ἐγκεκρυφέναι λέγεται εἰς ἀλεύρου σάτα τρία , τὰ τρία γένη δνλοῦν λέγουσι · γοναῖκα μὲν γὰρ τὴν Σοφίαν λέγεσθαι διδάσκουσιν · ἀλεύρου σάτα , τὰ τρία γένη τῶν ἀνθρώπων , πνευματικὸν , ψυχικὸν , χοϊκόν · ζύμην δὲ αὐτὸν τὸν Σωτῆρα εἰρῆσθαι διδάσκουσι . Καὶ τὸν Παῦλον διαῤῥήδην εἰρηκέναι χοϊκοὺς , ψυχικοὺς , πνευματικούς · ὅπου μὲν , Οἷος ὁ χοϊκὸς , τοιοῦτοι καὶ οἱ χοϊκοί · ὅπου δὲ , ψοχικὸς δὲ ἄνθρωπος οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος1 · ὅπου δὲ , Πνευματικὸς ἀνακρίνει πάντα . Τὸ , δὲ , ψυχικὸς οὐ δέχεται τὰ τοῦ πνεύματος , ἐπὶ τοῦ Δημιουργοῦ φασὶν εἰρῆσθαι , ὃν ψυχικὸν ὄντα 2μὴ ἐγνωκέναι μήτε τὴν μητέρα πνευματικὴν οὖσαν , μήτε τὸ σπέρμα αὐτῆς , μήτε τοὺς ἐν τῷ Πληρώματι Αἰῶνας . Ὅτι ἰδὼν ἤμελλε σώ ζεῖν ὁ Σωτὴρ , τούτων τὰς ἀπαρχὰς ἀνέλαβε , τὸν Παῦλον εἰρηκέναι · Καὶ ἢν ἡ ἀπαρχὴ ἁγία , καὶ τὸ φύραμα . Ἀπαρχὴν μὲν τὸ πνευματικὸν εἰρῆσθαι διδάσκοντες · φύραμα δὲ ἡμᾶς , τουτέστι τὴν ψυχικὴν Ἐκκλησίαν , ἧς τὸ φύραμα ἀνειληφέναι λέγουσιν αὐτὸν , καὶ ἐν αὐτῷ 1συνεσταλκέναι , ἐπειδὴ ἦν αὐτὸς χύμη .
Lemmas: 16 . ὅσα δέ καί ὁ ἐκτός ὁ πλήρωμα αὐτός προσοικειόω πειράω ἐκ ὁ γραφεύς , εἰμί τοιοῦτος · ὁ κύριος ἐν ὁ ἔσχατος ὁ κόσμος χρόνος διά οὗτος ἔρχομαι ἐπί ὁ πάθος λέγω , ἵνα ἐπιδείκνυμι ὁ περί ὁ ἔσχατος ὁ Αἰών γίγνομαι πάθος , καί διά αὐτός ὁ τέλος ἐμφαίνω ὁ τέλος ὁ περί ὁ Αἰών πραγματεία . ὁ δέ δωδεκαετής παρθένος ἐκεῖνος , ὁ ὁ ἀρχισυνάγωγος θυγάτηρ , ὅς ἐφίστημι ὁ Κύριος ἐκ νεκρός ἐγείρω , τύπος εἰμί διηγέομαι ὁ Ἀχαμῶθ , ὅς ἐπεκτείνω ὁ Χριστός αὐτός μορφόω , καί εἰς αἴσθησις ἄγω ὁ καταλείπω αὐτός φάος . ὅτι2 , δέ αὐτός φαίνω ὁ Σωτήρ ἐκτός εἰμί ὁ πλήρωμα , ἐν ἔκτρωμα μοῖρα , ὁ Παῦλος λέγω εἴρω ἐν Ἄτη πρός Κορίνθιος · ἔσχατος δέ πᾶς , ὡσπερεί ὁ ἔκτρωμα , ὁράω κάμνω . ὁ τε μετά ὁ ἡλικιώτης ὁ Σωτήρ παρουσία πρός ὁ Ἀχαμῶθ , ὁμοίως φανερόω αὐτός ἐν ὁ αὐτός ἐπιστολή , εἶπον · Δεύς ὁ γυνή κάλυμμα ἔχω ἐπί ὁ κεφαλή διά ὁ ἄγγελος . καί ὅτι ἥκω ὁ Σωτήρ πρός αὐτός , διά αἰδώς κάλυμμα ἐπιτίθημι ὁ Ἀχαμῶθ , Μωσῆς ποιέω φανερός , κάλυμμα τίθημι ἐπί ὁ πρόσωπον αὐτός . καί ὁ πάσχω δέ αὐτός , ὁ πάσχω , ἐπισημειόω ὁ κύριος φάσκω ἐν ὁ σταυρός . καί ἐν μέν ὁ εἶπον · ὁ Θεός ἐγώ , εἰς τίς ἐγκαταλείπω ἐγώ ; μηνύω αὐτός , ὅτι ἀπολείπω ἀπό ὁ φάος ὁ Σοφία , καί κωλύω ὑπό ὁ Ὅρος ὁ εἰς τοὔμπροσθεν ὁρμή · ὁ δέ λύπη αὐτός , ἐν ὁ εἶπον · περίλυπος εἰμί ὁ ψυχή ἐγώ ἠώς θάνατος · ὁ δέ φόβος , ἐν ὁ εἶπον · πατήρ , εἰμί δυνατός , παρέρχομαι ἀπό ἐγώ ὁ ποτήριον · καί ὁ ἀπορία δέ ὡσαύτως , ἐν ὁ εἴρω · καί τίς εἶπον , 1οὐκ οἶδα . τρία δέ γένος ἄνθρωπος οὕτως δείκνυμι διδάσκω αὐτός · ὁ μέν ὑλικός , ἔρχομαι ὁ εἶπον ὁ ἐρωτάω , ἀκολουθέω σύ ; οὐ ἔχω ὁ υἱός ὁ ἄνθρωπος ποῦ ὁ κεφαλή κλίνη · ὁ δέ ψυχικός , ἐν ὁ εἴρω ὁ εἶπον , ἀκολουθέω σύ , ἐπιτρέπω δέ ἐγώ πρῶτος ἀποτάσσω ὁ ἐν ὁ οἶκος ἐγώ · οὐδείς ἐπί ἄροτρον ὁ χείρ ἐπιβάλλω , καί εἰς ὁ ὀπίσω βλέπω , εὔθετος εἰμί ἐν ὁ βασίλειος ὁ οὐρανός . οὗτος γάρ λέγω ὁ μέσος εἰμί . ἐκεῖνος δέ ὡσαύτως ὁ ὁ πλεῖστος μέρος ὁ δικαιοσύνη ὁμολογέω ποιέω , ἔπειτα μή ἐθέλω ἀκολουθέω , ἀλλά ὑπό πλοῦτος ἡττάω , πρός ὁ μή τέλειος γίγνομαι , καί οὗτος ὁ ψυχικός γένος γίγνομαι ἐθέλω . ὁ , δέ πνευματικός , ἐν ὁ εἶπον · ἄφες ὁ νεκρός θάπτω ὁ ἑαυτοῦ νεκρός · σύ δέ πορεύω διαγγέλλω ὁ βασίλειος ὁ Θεός · καί ἐπί Ζακχαίου ὁ τελώνης εἶπον · σπεύδω καταβαίνω , ὅτι σήμερον ἐν ὁ οἶκος σύ δεῖ ἐγώ μένω · οὗτος γάρ πνευματικός γένος καταγγέλλω γίγνομαι . καί ὁ ὁ ζύμη παραβολή , ὅς ὁ γυνή ἐγκρύπτω λέγω εἰς ἄλευρον σάτον τρεῖς , ὁ τρεῖς γένος δνλοῦν λέγω · γοναῖκα μέν γάρ ὁ Σοφία λέγω διδάσκω · ἄλευρον σάτον , ὁ τρεῖς γένος ὁ ἄνθρωπος , πνευματικός , ψυχικός , χοϊκός · ζύμη δέ αὐτός ὁ Σωτήρ εἴρω διδάσκω . καί ὁ Παῦλος διαρρήδην εἴρω χοικός , ψυχικός , πνευματικός · ὅπου μέν , Οἷος ὁ χοϊκός , τοιοῦτος καί ὁ χοϊκός · ὅπου δέ , ψοχικὸς δέ ἄνθρωπος οὖον δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα · ὅπου δέ , πνευματικός ἀνακρίνω πᾶς . ὁ , δέ , ψυχικός οὖον δέχομαι ὁ ὁ πνεῦμα , ἐπί ὁ Δημιουργός φημί εἴρω , ὅς ψυχικός εἰμί Ἄμη γιγνώσκω μήτε ὁ μήτηρ πνευματικός εἰμί , μήτε ὁ σπέρμα αὐτός , μήτε ὁ ἐν ὁ πλήρωμα Αἰών . ὅτι2 εἶδον μέλλω σός ζέω ὁ Σωτήρ , οὗτος ὁ ἀπαρχή ἀναλαμβάνω , ὁ Παῦλος εἴρω · καί εἄν ὁ ἀπαρχή ἅγιος , καί ὁ φύραμα . ἀπαρχή μέν ὁ πνευματικός εἴρω διδάσκω · φύραμα δέ ἐγώ , τουτέστι ὁ ψυχικός ἐκκλησία , ὅς ὁ φύραμα ἀναλαμβάνω λέγω αὐτός , καί ἐν αὐτός συστέλλω , ἐπεί εἰμί αὐτός Χύμη .