iamblichus-scr-erot.babyloniaca 2
( Ἐκ τῶν ) Ἰαμβλίχου ἱστοριῶν Βαβυλωνιακῶν . Δεσπότης δούλου κατηγορεῖ ἐπὶ μοιχείᾳ τῆς οἰκείας γαμετῆς ἐξηγησαμένης ὡς ὄναρ τούτῳ ἐν τῷ τῆς Ἀφροδίτης ἱερῷ ἐμίγη . Ὅτι μὲν οὐδεὶς ἂν ἑκὼν ἐπὶ τοιαύτην δίκην ἔλθοι καὶ ταῦτα σοὶ μέλλων , βασιλεῦ , χρήσασθαι δικαστῇ ὃς οὐ μόνους τοὺς τῶν κρινομένων ἐξετάζεις βίους ἀλλὰ καὶ τοὺς τῶν κατηγορούντων τρόπους , οὐκ ἔστιν ὅστις οὐκ ἂν συνομολογήσειέ μοι . ἔστω δὲ καὶ τοῦτο τεκμήριον τοῦ τὴν κατηγορίαν εἶναι τὴν γινομένην ἀληθῆ τὸ καὶ τὴν ὑπόθεσιν εἶναι τῷ μέλλοντι κατηγορεῖν ἀηδῆ · τὴν γὰρ τοιαύτην δίκην ἡ νικηθεῖσα μὲν ἀδικεῖ , ἀτυχεῖ δὲ ὁ νικήσας . παραιτοῦμαι δὲ συγγνώμην ἔχειν μοι οὐ κατηγορεῖν βεβουλευμένῳ ἀλλὰ σιγᾶν μὴ δυναμένῳ , οὐ μόνον ὅτι ἀφόρητόν ἐστιν ἀδίκημα μοιχεία , ἀλλὰ καὶ ὅτι τῷ κοινῷ τῆς αὐτῆς ὕβρεως ἴδιόν τι τὸ ταύτης πρόσεστιν . ὁ γὰρ μοιχὸς δοῦλός ἐστι καὶ τὴν ψυχὴν ταπεινὸς κἂν ταύτῃ καλὸς εἶναι δοκῇ , δοῦλος δὲ οὐδὲ ἄλλου τινὸς ἀλλʼ ἐμός · ἔδει δὲ καὶ ταύτης δοῦλον αὐτὸν ἀλλὰ μὴ δεσπότην εἶναι . ποιεῖ δὴ τὴν μοιχείαν περιττὴν καὶ μᾶλλον αἰσχρὰν ἄμφω συνελθόντα , ἡ τῆς μεμοιχευμένης δόξα καὶ ἡ τοῦ μοιχεύσαντος ἀδοξία . δέομαι δέ σου ; βασιλεῦ , πρὸς ταῦτά μοι βοηθῆσαι ὑπὸ μὲν γυναικὸς ὑβρισμένῳ , ὑπὸ δὲ δούλου παρευδοκιμημένῳ , νεμεσῆσαι δὲ καὶ τούτοις ἐν μὲν τοῖς ἔργοις λαθεῖν δεδυνημένοις , ὑπὸ δὲ τῶν θεῶν μεμηνυμένοις . ἀπορῶ δέ , πότερον αἰτιάσομαι θατέρῳ σύμβουλον καὶ διδάσκαλον γεγονέναι τῶν ἁμαρτημάτων . οὗτος μὲν γὰρ μειράκιόν ἐστιν , ὁ δὲ τοιοῦτος πεισθῆναι μᾶλλον ἢ πεῖσαι πιθανὸς εἶναι δοκεῖ καὶ διέφθαρται μᾶλλον ἢ διέφθαρκεν · αὕτη δέ ἐστι γυνή , εὐεξαπάτητον δὲ εἶναι δοκεῖ γυνή · ὥστε τῶ μὲν τὸ τῆς ἡλικίας ἀσθενές , τῇ δὲ τὸ τῆς φύσεως τοιοῦτον συναγωνίζεται . συνελὼν οὖν λέγω · συναμφότεροι καλοί . δοῦλον οὖν τίς προετίμησεν ἀνδρός ; ὡραῖος γάρ ἐστι καὶ καλὸς εἶναι , βασιλεῦ , κἀμοὶ δοκεῖ καὶ πολλάκις αὐτὸν ὁ μωρὸς πρὸς ταύτην ἐπῄνεσα ὡς εὖ μὲν τὸ πρόσωπον ἱστάντα , ὑγροῖς δὲ τοῖς ὄμμασιν ἐμβλέποντα , ἐπῄνεσα δὲ αὐτοῦ πολλάκις καὶ χεῖρας ἄκρας ὡς λευκὰς καὶ κόμας ταύτας ὡς ξανθάς . καὶ ταῦτα ἄρα λέγων ἐδίδασκον ταύτην ἐρᾶν . οἶδας δὲ καὶ σύ , βασιλεῦ , ὡς ἐστι ταῦτα ἀληθῇ . οὐδὲ γὰρ κατέλιπεν αὐτὸν τὸ κάλλος οὐδὲ φοβούμενον , ἀλλʼ ἔλαμψε μὲν ὑπὸ τοῦ δέους ἡ παρειά , τὸ βλέμμα δὲ οὐκ ἀπήνθησεν οὐδὲ λυπουμένου · παρέστηκε δέ σοι δεδεμένος , ἀλλʼ ἐπέπρεψεν αὐτῷ καὶ τὰ δεσμά . φθόνος σοι καταρᾶται καὶ τῶν κακῶν ὁ κίνδυνός σε . κοσμεῖ πονηρὲ καὶ καλέ , — ὀκνῶ δέσποτα λέγειν , ὅτι σήμερον καὶ καλλίων ἐγένετο . οὐκ ἐλεεῖς με , βασιλεῦ ; μοιχὸν ἀνὴρ ἐπαινῶ καὶ ταῦτα τῆς μεμοιχευμένης ἀκουούσης , φοβοῦμαι δὲ μὴ καὶ σήμερον τὸ κάλλος αὐτῷ βοηθήσῃ ἐπῄνουν αὐτὸν οὕτως , ὑπώπτευον δὲ αὐτοῦ τῶν ὀφθαλμῶν τὴν πλάνην καὶ τὰ πολλὰ κινήματα καὶ τὸ ἀποβλέπειν τῆς κύλικος ἔξω καὶ τοὺς ὅρους τῶν οἰνοχόων ὑπερβαίνειν . τηρήσας δὲ εἶδον ἀμφοτέρων αὐτῶν νεύματα , τὸ μὲν παρʼ αὐτοῦ πεμπόμενον , τὸ δὲ παρʼ ἐκείνης συναντῶν · πάντα δὲ ὁμοῦ παρῆν ἐπʼ αὐτούς , νεότης οἶνος κάλλος , προσῆν δὲ τούτοις ἐγὼ τῆς μοιχείας συναγωγεύς , ὁ τοῦ κάλλους ἑρμηνεύς . ᾤμην δὲ αὐτοὺς νουθετήσειν τὴν μὲν ἀνυπόδετον ἐκπέμψας , τὸν δὲ πατεῖσθαι καταβαλών . ὁ δέ , ὧς ἔοικεν , οὐκ ἠτιμάσθη πατούμενος , ἀλλʼ ἐπατήθη μᾶλλον ἐλεούμενος καὶ γυναικῶν ἐν ὕπνοις . ἡ μὲν φίλανδρος οἰκουρεῖ , ἡ δὲ φιλότεκνος δίνει , ἡ δὲ ἔριθος ἐργάζεται , ἡ δὲ ἐρῶσα μοιχεύει , ἡ δʼ ἐμίγη . ἕκαστος ἡμῶν τῶν ὀνείρων ἑαυτὸν ἀναμνησάτω , τί μὲν ὀνειροπολεῖ τὰ πολλά , τί δʼ ὁρᾷ . τοξότης τόξον , ἱππότης ἵππον , βασιλεὺς θρόνον · αὕτη δὲ μοιχόν . ἑάλωκας , ὦ πανουργοτάτη γυναικῶν · εὕρηκά σε αὐτῶ τῷ μειρακίῳ παρακειμένην . τὰ γὰρ νυκτερινά σου φιλήματα τῶν μεθʼ ἡμέραν ἐστὶν ὑπομνήματα · ἃ ποιεῖς ἐγρηγορυῖα , ταῦτα καθεύδουσα μελετᾶς . ἐνύπνιον γὰρ ἀνθρωπίνης σπουδῆς εἴδωλόν ἐστιν . καὶ συγκατάκεισαι μὲν ἐμοί , σχολάζεις δὲ ἐκείνῳ , καὶ παρʼ ἐμοὶ μὲν τὸ σῶμα , παρʼ ἐκείνῳ δὲ ἡ ψυχή , κἀμοὶ μὲν καθεύδεις , ἐκείνῳ δὲ οὔ .
Lemmas: ( ἐκ ὁ ) Ἰάμβλιχος ἱστορία Βαβυλωνιακός . Δεσπότη δοῦλος κατηγορέω ἐπί μοιχεία ὁ οἰκεῖος γαμετή ἐξηγέομαι ὡς ὄναρ οὗτος ἐν ὁ ὁ Ἀφροδίτη ἱερός μείγνυμι . ὅτι μέν οὐδείς ἄν ἑκών ἐπί τοιοῦτος δίκη ἔρχομαι καί οὗτος σύ μέλλω , βασιλεύς , χράω δικαστής ὅς οὐ μόνος ὁ ὁ κρίνω ἐξετάζω βίος ἀλλά καί ὁ ὁ κατηγορέω τρόπος , οὐ εἰμί ὅστις οὐ ἄν συνομολογέω ἐγώ . εἰμί δέ καί οὗτος τεκμήριον ὁ ὁ κατηγορία ἔρχομαι ὁ γίγνομαι ἀληθής ὁ καί ὁ ὑπόθεσις ἔρχομαι ὁ μέλλω κατηγορέω ἀηδής · ὁ γάρ τοιοῦτος δίκη ὁ νικάω μέν ἀδικέω , ἀτυχέω δέ ὁ νικάω . παραιτέομαι δέ συγγνώμη ἔχω ἐγώ οὐ κατηγορέω βουλεύω ἀλλά σιγάω μή δύναμαι , οὐ μόνος ὅτι ἀφόρητος εἰμί ἀδίκημα μοιχεία , ἀλλά καί ὅτι ὁ κοινός ὁ αὐτηες͂ς ὕβρις ἴδιος τίς ὁ οὗτος πρόσειμι . ὁ γάρ μοιχός δοῦλος εἰμί καί ὁ ψυχή ταπεινός κἀν οὗτος καλός ἔρχομαι δοκέω , δοῦλος δέ οὐδέ ἄλλος τις ἀλλά ἐμός · δέω δέ καί οὗτος δοῦλος αὐτός ἀλλά μή δεσπότης ἔρχομαι . ποιέω δή ὁ μοιχεία περισσός καί μᾶλλον αἰσχρός ἄμφω συνέρχομαι , ὁ ὁ μεμοιχέω δόξα καί ὁ ὁ μοιχεύω ἀδοξία . δέομαι δέ σύ ; βασιλεύς , πρός οὗτος ἐγώ βοηθέω ὑπό μέν γυνή ὑβρίζω , ὑπό δέ δοῦλος παρευδοκιμημένῳ , νεμεσάω δέ καί οὗτος ἐν μέν ὁ ἔργον λανθάνω δύναμαι , ὑπό δέ ὁ θεός μηνύω . ἀπορέω δέ , πότερος αἰτιάομαι ἕτερος σύμβουλος καί διδάσκαλος γίγνομαι ὁ ἁμάρτημα . οὗτος μέν γάρ μειράκιον εἰμί , ὁ δέ τοιοῦτος πείθω μᾶλλον ἢ πείθω πιθανός ἔρχομαι δοκέω καί διαφθείρω μᾶλλον ἢ διαφθείρω · οὗτος δέ εἰμί γυνή , εὐεξαπάτητος δέ ἔρχομαι δοκέω γυνή · ὥστε ὁ μέν ὁ ὁ ἡλικία ἀσθενής , ὁ δέ ὁ ὁ φύσις τοιοῦτος συναγωνίζομαι . συναιρέω οὖν λέγω · συναμφότεροι καλός . δοῦλος οὖν τίς προτιμάω ἀνήρ ; ὡραῖος γάρ εἰμί καί καλός ἔρχομαι , βασιλεύς , ἐγώ δοκέω καί πολλάκις αὐτός ὁ μωρός πρός οὗτος ἐπαινέω ὡς εὖ μέν ὁ πρόσωπον ἵστημι , ὑγρός δέ ὁ ὄμμα ἐμβλέπω , ἐπαινέω δέ αὐτός πολλάκις καί χείρ ἄκρος ὡς λευκός καί κόμη αὐτός ὡς ξανθός . καί οὗτος ἄρα λέγω διδάσκω οὗτος ἐράω . οἶδα δέ καί σῦς , βασιλεύς , ὡς εἰμί οὗτος ἀληθής . οὐδέ γάρ καταλείπω αὐτός ὁ κάλλος οὐδέ φοβέω , ἀλλά λάμπω μέν ὑπό ὁ δέος ὁ παρειά , ὁ βλέμμα δέ οὐ ἀπανθέω οὐδέ λυπέω · παρίστημι δέ σύ δέω , ἀλλά ἐπιπρέπω αὐτός καί ὁ δεσμός . φθόνος σύ καταράομαι καί ὁ κακός ὁ κίνδυνος σύ . κοσμέω πονηρός καί καλός , — ὀκνέω δεσπότης λέγω , ὅτι σήμερον καί καλός γίνομαι . οὐ ἐλεέω ἐγώ , βασιλεύς ; μοιχός ἀνήρ ἐπαινέω καί οὗτος ὁ μεμοιχέω ἀκούω , φοβέω δέ μής καί σήμερον ὁ κάλλος αὐτός βοηθέω ἐπαινέω αὐτός οὕτως , ὑποπτεύω δέ αὐτός ὁ ὀφθαλμός ὁ πλάνη καί ὁ πολύς κίνημα καί ὁ ἀποβλέπω ὁ κύλιξ ἔξω καί ὁ ὅρος ὁ οἰνοχόος ὑπερβαίνω . τηρέω δέ ὁράω ἀμφότερος αὐτός νεῦμα , ὁ μέν παρά αὐτός πέμπω , ὁ δέ παρά ἐκεῖνος συναντάω · πᾶς δέ ὁμοῦ πάρειμι ἐπί αὐτός , νεότης οἶνος κάλλος , πρόσειμι δέ οὗτος ἐγώ ὁ μοιχεία συναγωγεύς , ὁ ὁ κάλλος ἑρμηνεύς . οἴομαι δέ αὐτός νουθετέω ὁ μέν ἀνυπόδετος ἐκπέμπω , ὁ δέ πατέω καταβάλλω . ὁ δέ , ὅς ἔοικα , οὐ ἀτιμάζω πατέω , ἀλλά πατέω μᾶλλον ἐλεέω καί γυνή ἐν ὕπνος . ὁ μέν φίλανδρος οἰκουρέω , ὁ δέ φιλότεκνος δινέω , ὁ δέ ἔριθος ἐργάζομαι , ὁ δέ ἐράω μοιχεύω , ὁ δέ μείγνυμι . ἕκαστος ἐγώ ὁ ὄνειρος ἑαυτοῦ ἀναμιμνήσκω , τίς μέν ὀνειροπολέω ὁ πολύς , τίς δέ ορά . τοξότης τόξον , ἱππότης ἵππος , βασιλεύς θρόνος · οὗτος δέ μοιχός . ἁλίσκομαι , ὦ πανούργος γυνή · εὑρίσκω σύ αὐτός ὁ μειράκιον παράκειμαι . ὁ γάρ νυκτερινός σύ φίλημα ὁ μετά ἡμέρα εἰμί ὑπόμνημα · ὅς ποιέω ἐγείρω , οὗτος καθεύδω μελετάω . ἐνύπνιον γάρ ἀνθρώπινος σπουδή εἴδωλον εἰμί . καί συγκατάκειμαι μέν ἐγώ , σχολάζω δέ ἐκεῖνος , καί παρά ἐγώ μέν ὁ σῶμα , παρά ἐκεῖνος δέ ὁ Ψυχή , ἐγώ μέν καθεύδω , ἐκεῖνος δέ οὐ .