iamblichus-scr-erot.babyloniaca 3
Τοῦ αὐτοῦ ερὶ προόδου τοῦ Βαβυλωνίων βασιλέως Τὸ ἅρμα , ἐφʼ ᾧ φέρεται ὁ βασιλεύς , ἅπαν ἐλέφαντός ἐστιν εἰργασμένον ἐγγύτατα ἀπήνης Ἑλληνικῆς , αἱ δὲ ἡνίαι τῶν ἵππων εἰσὶ πορφυραῖ ταινίαι · ἐφέστηκε δὲ ὁ βασιλεὺς σκευὴν ἐσκευασμένος ἐξαίρετον ἐν ᾗ μήτε θηρᾷ μήτε δικάζει μήτε θύει ἀλλὰ πομπεύει μόνον . ἔστι δὲ ἁλουργὶς χρυσῆ · ἐξ ἴσου γὰρ ὁ χρυσὸς ὕφανται τῇ πορφύρᾳ . φέρει δὲ καὶ σκῆπτρον ἐλεφάντινον ᾧ τὴν χεῖρα τὴν δεξιὰν μετέωρον ἐρείδεται . ἡγοῦνται δʼ ἱππεῖς σκηπτοῦχοί τε καὶ σατράπαι καὶ ἱππάρχαι καὶ χιλιάρχαι οἷς τι μέτεστι τοῦ ἔργου , οἱ μὲν πεζοὶ ἀργυράσπιδες , ἔτι δὲ ἀργυροθώρακες καὶ χρυσοθώρακες , ψελίοις μὲν τὰς χεῖρας , στρεπτοῖς δὲ τοὺς τραχήλους κεκοσμημένοι · περὶ δὲ ταῖς κεφαλαῖς οὐ κράνη περιτίθενται ἀλλὰ ἐπάλξεων σημεῖα καὶ πύργων στεφανοῦντα τὴν κεφαλὴν καὶ σκέποντα . καὶ ταῦτα μὲν ἀργύρου καὶ χρυσοῦ πεποιημένα · ἔστι δὲ ἄλλα καὶ λιθοκόλλητα τοῖς κρείττοσιν , ὀλίγοι δὲ καὶ στεφάνοις χρυσοῖς ἀναδέδενται οἷς ἂν ἐκ βασιλέως δοθῇ . οἱ δʼ ἐφʼ ἵππων ἐλαύνουσι Νισαίων , τῶν μὲν τὸν πολεμικὸν τρόπον ἐσκευασμένων προμετωπιδίοις τε καὶ στερνιδίοις καὶ παραπλευριδίοις · καὶ παραμηρίδια τοῖς ἱππεῦσι περίκειται · τῶν δὲ εἰς πομπὴν σκημένων χρυσοχαλίνων πάντων ὥσπερ εὐδαιμόνων γυναικῶν ζωστῆρές τε καὶ τελαμῶνες καὶ ἔφιππα οὐδὲν οὐδὲ τούτων ἐστὶν ὃ μὴ χρυσήλατόν ἐστιν ἢ χρυσόπαστον . τρίχες δὲ τῶν ἵππων οὖλαι διαπλέκονται καθάπερ πλόκαμοι γυναικῶν καὶ διαδοῦνται καὶ περισφίγγονται πορφυραῖς τε καὶ ποικίλαις ζώναις , αἱ δὲ ἐν ταῖς ἱππολοφίαις ἔνθεν τε καὶ ἔνθεν αἰωροῦνται καὶ καθίενται κατὰ τῶν αὐχένων , αἱ μὲν ἁπαλαί , αἱ δὲ ὀρθαί , αἱ δὲ οὖλαι , αἱ μὲν φύσει πεφυκυῖαι , αἱ δὲ διὰ τέχνης ναγκασμέναι . πλάττουσι δὲ αὐτῶν καὶ βαδίσματα καὶ βλέμματα καὶ νεύματα καὶ φρονήματα , ἐνίων δὲ καὶ τὰ φρυάγματα καὶ χρεμετίσματα . πομπευτὴς γὰρ ἵππος πάντα διδάσκεται . πρῶτον μὲν γὰρ αὐτὸς ἐκτείνας εἰς τὸ ἔδαφος τοὺς πόδας καὶ χαμαιπετὴς γενόμενος ἀναβάτην λαμβάνει καὶ τρυφῶντα καὶ κάμνοντα , ὁ δὲ ἐπὶ τὸ σοβαρώτερον πεπαιδευμένος οὐκ εἰς γαστέρα καθίεται ἀλλʼ εἰς γόνατα πίπτει , ἵνα δοκῇ τὸν ἱππέα δέχεσθαι καὶ προσκυνεῖν · ἔπειτα παρέχει ὑγρὰν τὴν ῥάχιν καὶ κραδαινομένην ἐν τῷ δρόμῳ δίκην ἑρπετοῦ , διδάσκει δὲ καὶ ῥυθμίζειν ἑαυτὸν καὶ σχηματίζειν καὶ ταῖς ῥισὶν ἐμπνεῖν καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ἐμβλέπειν καὶ ὑψαυχενεῖν καὶ σοβεῖν καὶ γαυριᾶν καὶ πάντα ὅσα καὶ ἀθλητὴς ἐπιδείκνυσι τῷ θεάτρῳ . ἐκ δὲ τούτων ὁ μὲν ἵππος εὐειδέστερος φαίνεται , ὁ δὲ ἱππεὺς σοβαρώτερος γίνεται .
Lemmas: Τοῦ αὐτός ἀθήρ πρόοδος ὁ Βαβυλώνιος βασιλεύς Τέ ἅρμα , ἐπί ὅς φέρω ὁ βασιλεύς , ἅπας ἐλέφας εἰμί ἐργάζομαι ἐγγύς ἀπήνη Ἑλληνικός , ὁ δέ ἡνία ὁ ἵππος εἰμί πορφύρεος ταινία · ἐφίστημι δέ ὁ βασιλεύς σκευή σκευάζω ἐξαιρετός ἐν ὅς μήτε θηράω μήτε δικάζω μήτε θύω ἀλλά πομπεύω μόνος . εἰμί δέ ἁλουργίς χρύσεος · ἐκ ἴσος γάρ ὁ χρυσός ὑφαίνω ὁ πορφύρα . φέρω δέ καί σκῆπτρον ἐλεφάντινος ὅς ὁ χείρ ὁ δεξιά μετέωρος ἐρείδω . ἡγέομαι δέ ἱππεύς σκηπτοῦχος τε καί σατράπης καί ἱππάρχης καί χιλίαρχος ὅς τίς μέτειμι ὁ έργο , ὁ μέν πεζός ἀργυράσπιδες , ἔτι δέ ἀργυροθώραξ καί χρυσοθώραξ , ψέλιον μέν ὁ χείρ , στρεπτός δέ ὁ τράχηλος κοσμέω · περί δέ ὁ κεφαλή οὐ κράνος περιτίθημι ἀλλά ἔπαλξις σημεῖον καί πύργος στεφανόω ὁ κεφαλή καί σκέπω . καί οὗτος μέν ἄργυρος καί χρυσός ποιέω · εἰμί δέ ἄλλος καί λιθοκόλλητος ὁ ἀγαθός , ὀλίγος δέ καί στέφανος χρύσεος ἀναδέω ὅς ἄν ἐκ βασιλεύς δίδωμι . ὁ δέ ἐπί ἵππος ἐλαύνω Νισαῖος , ὁ μέν ὁ πολεμικός τρόπος σκευάζω προμετωπίδιος τε καί στερνίδιον καί παραπλευρίδια · καί παραμηρίδιος ὁ ἱππεύς περίκειμαι · ὁ δέ εἰς πομπή σκήπτω χρυσοχάλινος πᾶς ὥσπερ εὐδαίμων γυνή ζωστήρ τε καί τελαμών καί έφιππος οὐδείς οὐδέ οὗτος εἰμί ὁ μή χρυσήλατος εἰμί ἢ χρυσόπαστος . θρίξ δέ ὁ ἵππος οὐλή διαπλέκω καθά πλόκαμος γυνή καί διαδέω καί περισφίγγω πορφύρα τε καί ποικίλος ζώνη , ὁ δέ ἐν ὁ ἱππολοφία ἔνθεν τε καί ἔνθεν αἰωρέω καί καθίημι κατά ὁ αὐχήν , ὁ μέν ἁπαλός , ὁ δέ ὀρθός , ὁ δέ οὖλος , ὁ μέν φύσις φύω , ὁ δέ διά τέχνη νάσσω . πλάσσω δέ αὐτός καί βάδισμα καί βλέμμα καί νεῦμα καί φρόνημα , ἔνιοι δέ καί ὁ φρύαγμα καί χρεμέτισμα . πομπευτής γάρ ἵππος πᾶς διδάσκω . πρῶτος μέν γάρ αὐτός ἐκτείνω εἰς ὁ ἔδαφος ὁ πόδι καί χαμαιπετής γίγνομαι ἀναβάτης λαμβάνω καί τρυφάω καί κάμνω , ὁ δέ ἐπί ὁ σοβαρός παιδεύω οὐ εἰς γαστήρ καθίημι ἀλλά εἰς γόνυ πίπτω , ἵνα δοκέω ὁ ἱππεύς δέχομαι καί προσκυνέω · ἔπειτα παρέχω ὑγρός ὁ ῥάχις καί κραδαίνω ἐν ὁ δρόμος δίκη ἑρπετόν , διδάσκω δέ καί ῥυθμίζω ἑαυτοῦ καί σχηματίζω καί ὁ ῥίς ἐμπνέω καί ὁ ὀφθαλμός ἐμβλέπω καί ὑψαυχενέω καί σοβέω καί γαυριάω καί πᾶς ὅσος καί αθλήτρια ἐπιδείκνυμι ὁ θέατρον . ἐκ δέ οὗτος ὁ μέν ἵππος εὔειδος φαίνω , ὁ δέ ἱππεύς σοβαρός γίγνομαι .