iamblichus-philosophy.protrepticus 15
XV . Μετὰ ταῦτα δὴ ἀπεικάσαι δεῖ τοιούτῳ πάθει τὴν ἡμετέραν φύσιν παιδείας τε πέρι καὶ ἀπαιδευσίας . ἰδὲ γὰρ ἀνθρώπους οἷον ἐν καταγείῳ οἰκήσει σπηλαιώδει , ἀναπεπταμένην πρὸς τὸ φῶς τὴν εἴσοδον ἐχούσῃ μακρὰν παρὰ πᾶν τὸ σπήλαιον , ἐν ταύτῃ ἐκ παίδων ὄντας ἐν δεσμοῖς καὶ τὰ σκέλη καὶ τοὺς αὐχένας , ὥστε μένειν τε αὐτοὺς εἴς τε τὸ πρόσθεν μόνον ὁρᾶν , κύκλῳ δὲ τὰς κεφαλὰς ὑπὸ τοῦ δεσμοῦ ἀδυνάτους περιάγειν , φῶς δὲ αὐτοῖς πυρὸς ἄνωθεν καὶ πόρρωθεν καόμενον ὄπισθεν αὐτῶν , μεταξὺ δὲ τοῦ πυρὸς καὶ τῶν δεσμωτῶν ἐπάνω ὁδόν , παρʼ ἣν εἶναι τειχίον ᾠκοδομημένον , ὥσπερ τοῖς θαυματοποιοῖς πρὸ τῶν ἀνθρώπων πρόκειται τὰ παραφράγματα , ὑπὲρ ὧν τὰ θαύματα δεικνύουσιν . ἔτι τοίνυν ὅρα παρὰ τοῦτο τὸ τειχίον φέροντας ἀνθρώπους σκεύη τε παντοδαπὰ ὑπερέχοντα τοῦ τειχίου καὶ ἀνδριάντας καὶ ἄλλα ζῷα λίθινά τε καὶ ξύλινα καὶ παντοῖα εἰργασμένα , οἷον εἰκός , τοὺς μὲν φθεγγομένους , τοὺς δὲ σιγῶντας τῶν παραφερόντων . τὴν δὴ ἄτοπον εἰκόνα ταύτην καὶ τοὺς δεσμώτας τοὺς ἀτόπους θὲς εἶναι ὁμοίους ἡμῖν . τοὺς γὰρ τοιούτους πρῶτον μὲν ἑαυτῶν τε καὶ ἀλλήλων οἴει ἄν τι ἑωρακέναι ἄλλο πλὴν τὰς σκιὰς τὰς ὑπὸ τοῦ πυρὸς εἰς τὸ κατʼ ἀντικρὺ αὐτῶν τοῦ σπηλαίου προσπιπτούσας ; οὐδὲν ἄλλο . πῶς γάρ , εἰ ἀκινήτους γε τὰς κεφαλὰς ἔχειν ἠναγκασμένοι εἶεν διὰ βίου ; τί δὲ τῶν παραφερομένων ; 94 A . οὐ ταὐτὸν τοῦτο ; τί μήν ; εἰ οὖν διαλέγεσθαι οἷοί τʼ εἶεν πρὸς ἀλλήλους , οὐ ταῦτα ἡγῇ ἂν τὰ ὄντα αὐτοὺς ὀνομάζειν , ἅπερ ὁρῷεν ; ἀνάγκη . τί δʼ ; εἰ καὶ ἠχὼ τὸ δεσμωτήριον ἐκ τοῦ κατʼ ἀντικρὺ ἔχοι , ὁπότε τις τῶν παριόντων φθέγξαιτο , οἴει ἂν ἄλλο τι αὐτοὺς ἡγεῖσθαι τὸ φθεγγόμενον ἢ τὴν παριοῦσαν σκιάν ; οὐδὲν ἄλλο . παντάπασι δὴ οὖν οἱ τοιοῦτοι οὐκ ἂν ἄλλο τι νομίζοιεν τὸ ἀληθὲς ἢ τὰς τῶν σκευαστῶν σκιάς . πολλὴ ἀνάγκη . σκόπει οὖν αὐτῶν λύσιν τε καὶ ἴασιν τῶν τε δεσμῶν καὶ τῆς ἀφροσύνης , οἵα τις ἂν εἴη , εἰ φύσει τοιάδε ξυμβαίνοι αὐτοῖς · ὁπότε τις λυθείη καὶ ἀναγκάζοιτο ἐξαίφνης ἀνίστασθαί τε καὶ περιάγειν τὸν αὐχένα καὶ βαδίζειν καὶ πρὸς τὸ φῶς ἀναβλέπειν , πάντα δὲ ταῦτα ποιῶν ἀλγοῖ τε καὶ διὰ τὰς μαρμαρυγὰς ἀδυνατοῖ καθορᾶν ἐκεῖνα ὧν τότε τὰς σκιὰς ἐώρα , τί ἂν οἴει αὐτὸν εἰπεῖν , εἴ τις αὐτῷ λέγοι ὅτι τότε μὲν ἑώρα φλυαρίας , νῦν δὲ μᾶλλόν τι ἐγγυτέρω τοῦ ὄντος καὶ πρὸς μᾶλλον ὄντα τετραμμένος ὀρθότερον βλέποι , καὶ δὴ καὶ ἕκαστον τῶν παριόντων δεικνὺς αὐτῷ ἀναγκάζοι ἐρωτῶν ἀποκρίνασθαι ὅ τι ἐστίν ; οὐκ οἴει αὐτὸν ἀπορεῖν τε ἂν καὶ ἡγεῖσθαι τὰ τότε ὁρώμενα ἀληθέστερα ἢ τὰ νῦν δεικνύμενα ; πάντως δήπου . οὐκοῦν κἂν εἰ πρὸς αὐτὸ τὸ φῶς ἀναγκάζοι αὐτὸν βλέπειν , ἀλγεῖν τε ἂν τὰ ὄμματα καὶ φεύγειν ἀποστρεφόμενον πρὸς ἐκεῖνα ἃ δύναται καθορᾶν , καὶ νομίζειν ταῦτα τῷ ὄντι σαφέστερα τῶν δεικνυμένων ; εἰ δὲ ἐντεῦθεν ἕλκοι τις αὐτὸν βίᾳ διὰ τραχείας τῆς ἀναβάσεως καὶ ἀνάντους , καὶ μὴ ἀνείη πρὶν ἐξελκύσειεν εἰς τὸ τοῦ ἡλίου φῶς , ὀδυνᾶσθαί τε ἂν καὶ ἀγανακτεῖν ἑλκόμενον ; καὶ ἐπειδὴ πρὸς τὸ φῶς ἔλθοι , αὐγῆς ἂν ἔχοντα τὰ ὄμματα μεστὰ ὁρᾶν οὐδʼ ἂν ἓν δύνασθαι τῶν νῦν λεγομένων ἀληθῶν , ὥστε ἐξαίφνης αὐτοῖς προσβάλλοντας ; συνηθείας δή , οἶμαι , δέοιτʼ ἄν , εἰ μέλλοι τὰ ἄνω ὄψεσθαι · καὶ πρῶτον μὲν τὰς σκιὰς ἂν ῥᾷστα καθορῴη , καὶ μετὰ τοῦτο ἐν τοῖς ὕδασι τά τε τῶν ἀνθρώπων καὶ τὰ τῶν ἄλλων εἴδωλα , ὕστερον δὲ αὐτά · ἐκ δὲ τούτων τὰ ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ αὐτὸν τὸν οὐρανὸν νύκτωρ ἂν ῥᾷον θεάσαιτο , προσβλέπων τὸ τῶν ἄστρων τε καὶ σελήνης φῶς , ἤ μεθʼ ἡμέραν τὸν ἥλιόν τε καὶ τὸ τοῦ ἡλίου . τελευταῖον δή , οἶμαι , τὸν ἥλιον οὐκ ἐν ὕδασιν οὐδʼ ἐν ἀλλοτρίᾳ ἕδρᾳ φαντάσματα αὐτοῦ , ἀλλʼ αὐτὸν καθʼ αὐτὸν ἐν τῇ αὐτοῦ χώρᾳ δύναιτʼ ἂν κατιδεῖν καὶ θεάσασθαι οἷός τέ ἐστι . καὶ μετὰ ταῦτʼ ἄν ἤδη συλλογίζοιτο περὶ αὐτοῦ , ὅτι οὗτος ὁ τάς τε ὥρας παρέχων καὶ ἐνιαυτοὺς καὶ πάντα ἐπιτροπεύων τὰ ἐν τῷ ὁρωμένῳ τόπῳ , καὶ ἐκείνων ὧν σφεῖς ἑώρων τρόπον τινὰ πάντων αἴτιος . δῆλον γὰρ ὅτι ἐπὶ ταῦτα ἂν μετʼ ἐκεῖνα ἔλθοι . τί οὖν ; ἀναμιμνῃσκόμενον αὐτὸν τῆς πρώτης οἰκήσεως καὶ τῆς ἐκεῖ σοφίας καὶ τῶν τότε ξυνδεσμωτῶν οὐκ ἂν οἴει αὐτὸν μὲν εὐδαιμονίζειν τῆς μεταβολῆς , τοὺς δὲ ἐλεεῖν ; καὶ μάλα . τιμαὶ δὲ καὶ ἔπαινοι εἴ τινες ἦσαν αὐτοῖς τότε παρʼ ἀλλήλων καὶ γέρα τῷ ὀξύτατα καθορῶντι τὰ παριόντα , καὶ μνημονεύοντι μάλιστα ὅσα τε πρότερα αὐτῶν καὶ ὕστερα εἴωθε καὶ ἅμα πορεύεσθαι , καὶ ἐκ τούτων δὴ δυνατώτατα ἀπομαντευομένῳ τὸ μέλλον ἥξειν , δοκεῖς ἂν αὐτὸν ἐπιθυμητικῶς αὐτῶν ἔχειν καὶ ζηλοῦν τοὺς παρʼ ἐκείνοις τιμωμένους τε καὶ ἐνδυναστεύοντας , ἢ τὸ τοῦ Ὁμήρου ἂν πεπονθέναι καὶ σφόδρα βούλεσθαι ἐπάρουρον ἐόντα θητευέμεν ἄλλῳ ἀνδρὶ παρʼ ἀκλήρῳ καὶ ὁτιοῦν ἂν πεπονθέναι μᾶλλον ἢ ἐκεῖνά τε δοξάζειν καὶ ἐκείνως ζῆν ; οὕτως ἔγωγε οἶμαι , πᾶν μᾶλλον πεπονθέναι ἂν δέξασθαι ἢ ζῆν ἐκείνως . καὶ τόδε δὴ ἐννόησον · εἰ πάλιν ὁ τοιοῦτος καταβὰς εἰς τὸν αὐτὸν θᾶκον καθίζοιτο , ἆρʼ οὐ σκότους ἀνάπλεως σχοίη τοὺς ὀφθαλμούς , ἐξαίφνης ἥκων ἐκ τοῦ ἡλίου ; μάλα γε . τὰς δὲ δὴ σκιὰς ἐκείνας πάλιν εἰ δέοι αὐτὸν γνωματεύοντα διαμιλλᾶσθαι τοῖς ἀεὶ δεσμώταις ἐκείνοις , ἐν ᾧ ἀμβλυωπεῖ , πρὶν καταστῆναι τὰ ὄμματα , οὗτος δὲ ὁ χρόνος μὴ πάνυ ὀλίγος εἴη τῆς συνηθείας , ἆρα οὐ γέλωτʼ ἂν παρέχοι , καὶ λέγοιτο ἂν περὶ αὐτοῦ , ὡς ἀναβὰς ἄνω διεφθαρμένος ἤκει τὰ ὄμματα , καὶ ὅτι οὐκ ἄξιον οὐδὲ πειρᾶσθαι ἀνιέναι , καὶ τὸν ἐπιχειροῦντα λύειν τε καὶ ἀνάγειν , εἴ πως ἐν ταῖς χερσὶ δύναιντο λαβεῖν καὶ ἀποκτείνειν , ἀποκτιννύναι ἄν ; σφόδρα γε . ταύτην τοίνυν τὴν εἰκόνα προσαπτέον ἅπασαν ὡς ἀληθῶς τοῖς λεγομένοις , τὴν μὲν διʼ ὄψεως φαινομένην ἕδραν τῇ τοῦ δεσμωτηρίου οἰκήσει ἀφομοιοῦντα , τὸ δὲ τοῦ πυρὸς ἐν αὐτῇ φῶς τῇ τοῦ ἡλίου δυνάμει · τὴν δὲ ἄνω ἀνάβασιν καὶ θέαν τῶν ἄνω τὴν εἰς τὸν νοητὸν τόπον τῆς ψυχῆς ἄνοδον τιθεὶς οὐχ ἁμαρτήσει τῆς ἀληθείας . αὕτη δέ που οὕτω φαίνεται ἐν τῷ γνωστῷ τελευταία ἡ τοῦ ἀγαθοῦ ἰδέα καὶ μόγις ὁρᾶσθαι , ὀφθεῖσα δὲ συλλογιστέα εἶναι ὡς ἄρα πᾶσι πάντων αὕτη ὀρθῶν τε καὶ καλῶν αἰτία , ἔν τε ὁρατῷ φῶς καὶ τὸν τούτου κύριον τεκοῦσα , ἔν τε νοητῷ αὐτὴ κυρία ἀλήθειαν καὶ νοῦν παρεχομένη , καὶ ὅτι δεῖ ταύτην ἰδεῖν τὸν μέλλοντα ἐμφρόνως πράξειν ἢ ἰδίᾳ ἢ δημοσίᾳ . εἰ δὴ τοῦτο ἔργον ἐστὶ τῆς παιδείας , καὶ τοσοῦτον πρόκειται τὸ διάφορον αὐτῆς πρὸς τὴν ἀπαιδευσίαν , τί ἄν ἄλλο ἁρμόζοι ἢ παιδείας ἀντιλαμβάνεσθαι καὶ φιλοσοφίας , τῶν δὲ νῦν δοκούντων εἶναι περισπουδάστων τοῖς πολλοῖς ἀφίεσθαι ὡς οὐδεμίαν ἐχόντων εἰς εὐδαιμονίαν ῥοπὴν ἀξιόλογον ;
Lemmas: XV . μετά οὗτος δή ἀπεικάζω δέω τοιοῦτος πάθος ὁ ἡμέτερος φύσις παιδεία τε περί καί ἀπαιδευσία . ὁράω γάρ ἄνθρωπος οἷος ἐν κατάγειος οἴκησις σπηλαιώδης , ἀναπετάννυμι πρός ὁ φάος ὁ εἴσοδος ἔχω μακρός παρά πᾶς ὁ σπήλαιον , ἐν οὗτος ἐκ παῖς εἰμί ἐν δεσμός καί ὁ σκέλος καί ὁ αὐχήν , ὥστε μένω τε αὐτός εἰς τε ὁ πρόσθεν μόνος ὁράω , κύκλος δέ ὁ κεφαλή ὑπό ὁ δεσμός ἀδύνατος περιάγω , φάος δέ αὐτός πῦρ ἄνωθεν καί πρόσωθεν καίω ὄπισθεν αὐτός , μεταξύ δέ ὁ πῦρ καί ὁ δεσμώτης ἐπάνω ὁδός , παρά ὅς εἰμί τειχίον οἰκοδομέω , ὥσπερ ὁ θαυματοποιός πρό ὁ ἄνθρωπος πρόκειμαι ὁ παράφραγμα , ὑπέρ ὅς ὁ θαῦμα δείκνυμι . ἔτι τοίνυν ὁράω παρά οὗτος ὁ τειχίον φέρω ἄνθρωπος σκεῦος τε παντοδαπός ὑπερέχω ὁ τειχίον καί ἀνδριάς καί ἄλλος ζῷον λίθινος τε καί ξύλινος καί παντοῖος ἐργάζομαι , οἷος ἔοικα , ὁ μέν φθέγγομαι , ὁ δέ σιγάω ὁ παραφέρω . ὁ δή ἄτοπος εἰκών οὗτος καί ὁ δεσμώτης ὁ ἄτοπος τίθημι εἰμί ὅμοιος ἐγώ . ὁ γάρ τοιοῦτος πρῶτος μέν ἑαυτοῦ τε καί ἀλλήλων οἴομαι ἄν τις ὁράω ἄλλος πλήν ὁ σκιά ὁ ὑπό ὁ πῦρ εἰς ὁ κατά ἀντικρύ αὐτός ὁ σπήλαιον προσπίπτω ; οὐδείς ἄλλος . πῶς γάρ , εἰ ἀκίνητος γε ὁ κεφαλή ἔχω ἀναγκάζω εἰμί διά βίος ; τίς δέ ὁ παραφέρω ; 94 A . οὐ αὐτός οὗτος ; τίς μήν ; εἰ οὖν διαλέγω οἷος τε εἰμί πρός ἀλλήλων , οὐ οὗτος ἡγέομαι ἄν ὁ εἰμί αὐτός ὀνομάζω , ὅς ὁράω ; ἀνάγκη . τίς δέ ; εἰ καί ἠχώ ὁ δεσμωτήριον ἐκ ὁ κατά ἀντικρύ ἔχω , ὁπότε τις ὁ παρέρχομαι φθέγγομαι , οἴομαι ἄν ἄλλος τις αὐτός ἡγέομαι ὁ φθέγγομαι ἤ ὁ παρέρχομαι σκιά ; οὐδείς ἄλλος . παντάπασι δή οὖν ὁ τοιοῦτος οὐ ἄν ἄλλος τις νομίζω ὁ ἀληθής ἤ ὁ ὁ σκευαστός σκιά . πολύς ἀνάγκη . σκοπέω οὖν αὐτός λύσις τε καί ἴασις ὁ τε δεσμός καί ὁ ἀφροσύνη , οἷος τις ἄν εἰμί , εἰ φύσις τοιόσδε συμβαίνω αὐτός · ὁπότε τις λύω καί ἀναγκάζω ἐξαίφνης ἀνίστημι τε καί περιάγω ὁ αὐχήν καί βαδίζω καί πρός ὁ φάος ἀναβλέπω , πᾶς δέ οὗτος ποιέω ἀλγέω τε καί διά ὁ μαρμαρυγή ἀδυνατέω καθοράω ἐκεῖνος ὅς τότε ὁ σκιά ὁράω , τίς ἄν οἴομαι αὐτός λέγω , εἰ τις αὐτός λέγω ὅτι τότε μέν ὁράω φλυαρία , νῦν δέ μάλα τις ἐγγύς ὁ εἰμί καί πρός μάλα εἰμί τρέπω ὀρθός βλέπω , καί δή καί ἕκαστος ὁ παρέρχομαι δείκνυμι αὐτός ἀναγκάζω ἐρωτάω ἀποκρίνω ὅς τις εἰμί ; οὐ οἴομαι αὐτός ἀπορέω τε ἄν καί ἡγέομαι ὁ τότε ὁράω ἀληθής ἤ ὁ νῦν δείκνυμι ; πάντως δήπου . οὐκοῦν ἄν εἰ πρός αὐτός ὁ φάος ἀναγκάζω αὐτός βλέπω , ἀλγέω τε ἄν ὁ ὄμμα καί φεύγω ἀποστρέφω πρός ἐκεῖνος ὅς δύναμαι καθοράω , καί νομίζω οὗτος ὁ εἰμί σαφής ὁ δείκνυμι ; εἰ δέ ἐντεῦθεν ἕλκω τις αὐτός βία διά τραχύς ὁ ἀνάβασις καί ἀνάντης , καί μή ἀνίημι πρίν ἐξέλκω εἰς ὁ ὁ ἥλιος φάος , ὀδυνάω τε ἄν καί ἀγανακτέω ἕλκω ; καί ἐπειδή πρός ὁ φάος ἔρχομαι , αὐγή ἄν ἔχω ὁ ὄμμα μεστός ὁράω οὐδέ ἄν εἷς δύναμαι ὁ νῦν λέγω ἀληθής , ὥστε ἐξαίφνης αὐτός προσβάλλω ; συνήθεια δή , οἴομαι , δέω ἄν , εἰ μέλλω ὁ ἄνω ὁράω · καί πρῶτος μέν ὁ σκιά ἄν ῥᾴδιος καθοράω , καί μετά οὗτος ἐν ὁ ὕδωρ ὁ τε ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ὁ ἄλλος εἴδωλον , ὕστερον δέ αὐτός · ἐκ δέ οὗτος ὁ ἐν ὁ οὐρανός καί αὐτός ὁ οὐρανός νύκτωρ ἄν ῥᾴδιος θεάομαι , προσβλέπω ὁ ὁ ἄστρον τε καί σελήνη φάος , ἤ μετά ἡμέρα ὁ ἥλιος τε καί ὁ ὁ ἥλιος . τελευταῖος δή , οἴομαι , ὁ ἥλιος οὐ ἐν ὕδωρ οὐδέ ἐν ἀλλότριος ἕδρα φάντασμα αὐτός , ἀλλά αὐτός κατά ἑαυτοῦ ἐν ὁ ἑαυτοῦ χώρα δύναμαι ἄν κατοράω καί θεάομαι οἷος τε εἰμί . καί μετά οὗτος ἄν ἤδη συλλογίζομαι περί αὐτός , ὅτι οὗτος ὁ ὁ τε ὥρα παρέχω καί ἐνιαυτός καί πᾶς ἐπιτροπεύω ὁ ἐν ὁ ὁράω τόπος , καί ἐκεῖνος ὅς σφεῖς ὁράω τρόπος τις πᾶς αἴτιος . δῆλος γάρ ὅτι ἐπί οὗτος ἄν μετά ἐκεῖνος ἔρχομαι . τίς οὖν ; ἀναμιμνῄσκω αὐτός ὁ πρῶτος οἴκησις καί ὁ ἐκεῖ σοφία καί ὁ τότε συνδεσμώτης οὐ ἄν οἴομαι ἑαυτοῦ μέν εὐδαιμονίζω ὁ μεταβολή , ὁ δέ ἐλεέω ; καί μάλα . τιμή δέ καί ἔπαινος εἰ τις εἰμί αὐτός τότε παρά ἀλλήλων καί γέρας ὁ ὀξύς καθοράω ὁ παρέρχομαι , καί μνημονεύω μάλα ὅσος τε πρότερος αὐτός καί ὕστερος εἴωθα καί ἅμα πορεύω , καί ἐκ οὗτος δή δυνατός ἀπομαντεύομαι ὁ μέλλω ἥκω , δοκέω ἄν αὐτός ἐπιθυμητικός αὐτός ἔχω καί ζηλόω ὁ παρά ἐκεῖνος τιμάω τε καί ἐνδυναστεύω , ἤ ὁ ὁ Ὅμηρος ἄν πάσχω καί σφόδρα βούλομαι ἐπάρουρος εἰμί θητεύω ἄλλος ἀνήρ παρά ἄκληρος καί ὁστισοῦν ἄν πάσχω μάλα ἤ ἐκεῖνος τε δοξάζω καί ἐκεῖνος ζάω ; οὕτως ἐγώ οἴομαι , πᾶς μάλα πάσχω ἄν δέχομαι ἤ ζάω ἐκεῖνος . καί ὅδε δή ἐννοέω · εἰ πάλιν ὁ τοιοῦτος καταβαίνω εἰς ὁ αὐτός θᾶκος καθίζω , ἆρα οὐ σκότος ἀνάπλεος ἔχω ὁ ὀφθαλμός , ἐξαίφνης ἥκω ἐκ ὁ ἥλιος ; μάλα γε . ὁ δέ δή σκιά ἐκεῖνος πάλιν εἰ δέω αὐτός γνωματεύω διαμιλλάομαι ὁ ἀεί δεσμώτης ἐκεῖνος , ἐν ὅς ἀμβλυωπέω , πρίν καθίστημι ὁ ὄμμα , οὗτος δέ ὁ χρόνος μή πάνυ ὀλίγος εἰμί ὁ συνήθεια , ἆρα οὐ γέλως ἄν παρέχω , καί λέγω ἄν περί αὐτός , ὡς ἀναβαίνω ἄνω διαφθείρω ἥκω ὁ ὄμμα , καί ὅτι οὐ ἄξιος οὐδέ πειράω ἀνίημι , καί ὁ ἐπιχειρέω λύω τε καί ἀνάγω , εἰ πως ἐν ὁ χείρ δύναμαι λαμβάνω καί ἀποκτείνω , ἀποκτείνω ἄν ; σφόδρα γε . οὗτος τοίνυν ὁ εἰκών προσάπτω ἅπας ὡς ἀληθής ὁ λέγω , ὁ μέν διά ὄψις φαίνω ἕδρα ὁ ὁ δεσμωτήριον οἴκησις ἀφομοιόω , ὁ δέ ὁ πῦρ ἐν αὐτός φάος ὁ ὁ ἥλιος δύναμις · ὁ δέ ἄνω ἀνάβασις καί θέα ὁ ἄνω ὁ εἰς ὁ νοητός τόπος ὁ ψυχή ἄνοδος τίθημι οὐ ἁμαρτάνω ὁ ἀλήθεια . οὗτος δέ που οὕτως φαίνω ἐν ὁ γνωστός τελευταῖος ὁ ὁ ἀγαθός ἰδέα καί μόγις ὁράω , ὁράω δέ συλλογιστέος εἰμί ὡς ἄρα πᾶς πᾶς οὗτος ὀρθός τε καί καλός αἰτία , ἐν τε ὁρατός φάος καί ὁ οὗτος κύριος τίκτω , ἐν τε νοητός αὐτός κύριος ἀλήθεια καί νόος παρέχω , καί ὅτι δέω οὗτος ὁράω ὁ μέλλω ἔμφρων πράσσω ἤ ἴδιος ἤ δημοσίᾳ . εἰ δή οὗτος ἔργον εἰμί ὁ παιδεία , καί τοσοῦτος πρόκειμαι ὁ διάφορος αὐτός πρός ὁ ἀπαιδευσία , τίς ἄν ἄλλος ἁρμόζω ἤ παιδεία ἀντιλαμβάνω καί φιλοσοφία , ὁ δέ νῦν δοκέω εἰμί περισπούδαστος ὁ πολύς ἀφίημι ὡς οὐδείς ἔχω εἰς εὐδαιμονία ῥοπή ἀξιόλογος ;