iamblichus-philosophy.protrepticus 3
III . Ἔστι δὲ καὶ ἄλλος τύπος γνώμαις χρώμενος καὶ αὐτός , οὐκέτι δὲ διὰ παραβολῆς ἀντιπαρατιθεὶς τὰς ὁμοιώσεις , ἔμμετρος καὶ ἐναρμόνιος , γνήσιος τῶν ἀνδρῶν τούτων , ὃν ἔχομεν παρειληφότες ἐν ἄλλοις τε καὶ ἐν τοῖς Χρυσοῖς ἔπεσιν , ὧν ὀλίγα ἄττα δείγματα παραθετέον τὰ τοιαῦτα · ταῦτα πόνει , ταῦτʼ ἐκμελέτα , τούτων χρὴ ἐρᾶν σε · ταῦτά σε τῆς θείας ἀρετῆς εἰς ἴχνια θήσει . διὰ γὰρ τούτων εἰς πάντα τὰ καλὰ μαθήματά τε καὶ ἐπιτηδεύματα προτρέπει , μήτε πόνων φείδεσθαι οἰόμενος δεῖν , μήτε μελέτην ὑφιέναι μηδεμίαν , εἰς ἔρωτά τε καὶ προθυμίαν τῶν καλῶν διεγείρων , καὶ πάντα ταῦτα ἀνάγων εἰς τὴν τῆς ἀρετῆς ἐπιτήδευσιν οὐχ ἀπλῶς τῆς τυχούσης , ἀλλʼ ἥτις ἡμᾶς ἀφίστησι μὲν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως , ἐπὶ δὲ τὴν θείαν οὐσίαν καὶ τὴν γνῶσιν τῆς θείας ἀρετῆς καὶ τὴν κτῆσιν αὐτῆς περιάγει . ἀλλὰ μὴν εἴς γε τὴν θεωρητικὴν σοφίαν διὰ τούτων παρακαλεῖ · τούτων δὲ κρατήσας γνώσεαι ἀθανάτων τε θεῶν θνητῶν τʼ ἀνθρώπων σύστασιν , τε ἕκαστα διέρχεται ᾗ τε κρατεῖται · γνώσῃ δʼ , θέμις ἐστί , φύσιν περὶ παντὸς ὁμοίην , ὥστε σε μήτε ἄελπτʼ ἐλπίζειν μήτε τι λήθειν . τούτων γὰρ οὐκ ἔστιν ἄλλα θαυμασιώτερα τοῖς εὖ πεφυκόσιν εἰς τὸ παρορμᾶσθαι γενναίως εἰς τὴν θεωρητικὴν φιλοσοφίαν . ἡ μὲν γὰρ γνῶσις τῶν θεῶν ἀρετή τέ ἐστι καὶ σοφία καὶ εὐδαιμονία τελεία , ποιεῖ τε ἡμᾶς τοῖς θεοῖς ὁμοίους , ἡ δὲ τῶν ἀνθρωπίνων ἐπιστήμη τάς τε ἀνθρωπίνας ἀρετὰς παρέχει καὶ τῶν ἡμετέρων πραγμάτων ἐμπείρους ποιεῖ , τά τε ἀπὸ τούτων ὠφέλιμα καὶ βλαβερὰ διακρίνει , καὶ τὰ μὲν φυλάττεται τὰ δὲ περιποιεῖ , καὶ ὅλως τὴν σύστασιν ἥτις ἐστὶ τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς λόγῳ τε καὶ ἔργῳ καταμανθάνει . τὸ δὲ θαυμασιώτατον ἐκεῖνο διδάσκεται ἀπὸ τῆς τοιαύτης εἰδήσεως , κατὰ τί διέρχεται εὐλύτως καὶ ἀκωλύτως ἕκαστα τῶν ἐν ἡμῖν , ὅσα ἐστὶ τῆς κρείττονος μοίρας , καὶ κατὰ τί κρατεῖται καὶ κωλύεται , ὥστε μὴ δύνασθαι ῥᾳδίως ἐξιέναι καὶ τῶν δεσμῶν ἀπολύεσθαι . Ἡ δὲ μετὰ ταύτην γνώμη εἰς φυσιολογίαν ποιεῖται τὴν παράκλησιν καὶ πᾶσαν τὴν περὶ τὸν οὐρανὸν θεωρίαν . ἡ γὰρ τούτου φύσις ἀεί ἐστιν ὁμοία κατὰ τὴν αὐτὴν περιφορὰν ὡσαύτως περιοῦσα , ἣν ἐάν τις καταμάθῃ , οὔτʼ ἄν ἀπροσδόκητά ποτε προσδοκήσειεν , οὔτʼ ἂν ἀγνοήσειέ τι τῶν κατʼ ἀνάγκην αὐτῷ μελλόντων συμβαίνειν . Ἄι δὲ ἐπὶ τούτοις γνῶμαι ἀπὸ τῆς προαιρετικῆς ἐν ἡμῖν ζωῆς ποιοῦνται τὴν παράκλησιν , οἷον γνώσῃ δʼ ἀνθρώπους αὐθαίρετα πήματʼ ἔχοντας τλήμονας . εἰ γὰρ ἀρχαὶ τῶν πράξεών εἰσιν οἱ ἄνθρωποι , καὶ 28 Κ δύναμιν ἔχουσιν ἐξ ἑαυτῶν οἰκείαν εἰς αἵρεσιν τῶν ἀγαθῶν καὶ φυγὴν τῶν κακῶν , ὁ μὴ χρώμενος ταύτῃ τῇ δυνάμει τῶν δοθέντων ἐκ φύσεως αὐτῷ πλεονεκτημάτων ἐστὶν ἀνάξιος . οὐδὲν οὖν ἄλλο λέγει ἢ τοῦτο , ὅτι ἡμεῖς τὸν δαίμονα αἱρούμεθα , καὶ ὅτι αὐτοὶ ἑαυτοῖς ἐσμεν ἐν τύχης τάξει καὶ δαίμονος , καὶ ὅτι εὐδαίμονας αὐτοὶ ἑαυτοὺς παρασκευάζομεν · ὃ πρὸς μόνον τὸ καλὸν προτρέπει καὶ τὴν τούτου τιμὴν διʼ ἑαυτὸ αἱρετὴν ἐπιδείκνυσι . Παραπλήσια δὲ τούτῳ καὶ τὰ τοιαῦτά ἐστιν · οἵ τʼ ἀγαθῶν πέλας ὄντων οὔτʼ ἐσορῶσιν οὔτε κλύουσι , λύσιν δὲ κακῶν παῦροι συνιᾶσι . τὸ γὰρ ἐγγὺς εἶναι τἀγαθὰ καὶ συμπεφυκέναι ἡμῶν τῇ ψυχῇ πάντων δὲ ὑπάρχειν οἰκειότατα ἡμῖν , θαυμαστῶς ἐστι προτρεπτικά . καὶ τὸ μήτε ὁρᾶν μήτε ἀκούειν , ὑπὸ δὲ τῆς αἰσθήσεως ἐπισκοτεῖσθαι , δαιμονίως εἰς τὴν νοερὰν ζωὴν παρακαλεῖ , ὡς τοῦ νοῦ μόνου καὶ ὁρῶντος πάντα καὶ ἀκούοντος . ἡ δὲ ἀπαλλαγὴ τῶν κακῶν , ἣν ὀλίγοι καθορῶσι , προτρέπει εἰς τὴν λύσιν τὴν ἀπὸ τοῦ σώματος καὶ τὴν ζωὴν τὴν καθʼ ἑαυτὴν τῆς ψυχῆς , ἥντινα μελέτην θανάτου προσαγορεύομεν . Καὶ ἄλλος δʼ ἐστὶ προτρεπτικὸς τρόπος ἐφεξῆς ἀπὸ τῆς διαβολῆς τῶν κακῶν . οὐ γὰρ ἀνεκτόν ἐστι κυλινδρίοις ἐοικότας ἄλλοτʼ ἐπʼ ἄλλα φέρεσθαι , ἀπείρονα πήματʼ ἔχοντας . τὸ γὰρ βίαιον καὶ ἀλόγιστον καὶ εἰκῇ φερόμενον καὶ ἄλλοτε ἀλλοῖον καὶ μάλιστα τὸ ἀπέραντον ἡ κακία παρίστησιν , ἃ δεῖ διαφερόντως φεύγειν . Ἡ δὲ μετὰ ταῦτα γνώμη ἐστὶ τοιαύτη · λυγρὰ γὰρ συνοπαδὸς ἔρις βλάπτουσα λέληθε σύμφυτος , ἣν οὐ δεῖ προάγειν , εἴκοντα δὲ φεύγειν . ἐνταῦθα καὶ τὸ διττὸν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως ἐπέδειξε , καὶ τὸ παραπεφυκὸς ἡμῖν ἀπὸ τῆς γενέσεως ἀλλότριον ζῷον , ὅπερ οἱ μὲν πολυκέφαλον θηρίον , οἱ δὲ θνητόν τι ζωῆς εἶδος , ἄλλοι δὲ φύσιν γενεσιουργὸν καλοῦσιν · ἐνταῦθα δὲ ἔριν σύμφυτον ἐπωνόμασεν , οὐχ ὡς ἴσην τάξιν ἔχουσαν ἡμῶν πρὸς τὴν κυριωτάτην ζωήν , ἀλλʼ ὡς συνοπαδὸν συνακολουθοῦσαν τῇ πρεσβυτέρᾳ ζωῇ . ταύτην δὴ οὖν παραγγέλλει φεύγειν , ἀντὶ δὲ ταύτης ἀνταλλάττεσθαι τὴν ἄνευ ἐναντιώσεως ἑνοειδῆ νοερὰν ἐνέργειαν , ἥτις ἀντὶ μὲν τοῦ βλάπτειν ἀγαθοειδής ἐστιν , ἀντὶ δὲ τοῦ ῥέπειν εἰς ὄλεθρον σωτηρίας ἀρχὴν παρέχει , καὶ τὴν μὲν ἐπεισοδιώδη καὶ δευτέραν συνεπομένην ὑπόστασιν ὡς ἀλλοτρίαν ἐκτὸς μεθίησι , τὴν δὲ πρωτουργὸν καὶ ἀφʼ ἑαυτῆς καὶ ἐν ἑαυτῇ πάντα ἔχουσαν τελεωτάτην ζωὴν προσείληφε . διὰ πάντα οὖν ταῦτα ἐκείνην μὲν ὡς ἐπὶ βραχύτατον συστέλλειν ἄξιον , ταύτην δὲ προάγειν ὡς ἐπὶ πλεῖστον · καὶ οὕτως εἰς τὴν κατὰ νοῦν ζωὴν ἡ τοιαύτη προτροπὴ γέγονεν ἀνυσιμωτάτη . Πρός γε μὴν τὴν θείαν τελειότητα καὶ τὴν μετὰ θεῶν συνεπομένην ἀρίστην κατάστασιν αἱ τοιαῦται γνῶμαι παρακαλοῦσι · Ζεῦ πάτερ , ἦ πολλῶν γε κακῶν παύσειας ἅπαντας , εἰ πᾶσιν δείξεις οἵῳ τῷ δαίμονι χρῶνται . ἀλλὰ σὺ θάρσει , ἐπεὶ θεῖον γένος ἐστὶ βροτοῖσιν . ἐν δὴ τούτοις μία μὲν ἀρίστη παράκλησις εἰς τὴν θείαν εὐδαιμονίαν ἡ μεμιγμένη ταῖς εὐχαῖς καὶ ἀνακλήσεσι τῶν θεῶν καὶ μάλιστα τοῦ βασιλέως αὐτῶν Διός , δευτέρα δὲ ἡ τοῦ δοθέντος καὶ συγκληρωθέντος ἡμῖν ἀπὸ τῶν θεῶν δαίμονος δεῖξις ἐμφανὴς καὶ διʼ αὐτοῦ πάλιν πρὸς τοὺς θεοὺς ἀναγωγή . οὐδὲ γὰρ ἂν ἄλλως τις δυνηθείη πρὸς τὸ θειότατον ἑαυτοῦ καὶ κυριώτατον τῆς οὐσίας ἀναδραμεῖν , εἰ μὴ τῷ τοιούτῳ δαίμονι ἡγεμόνι χρήσαιτο , ὃν δεῖ πάντα τὸν ἐραστὴν τῶν θεῶν γνησίως ἀποκαθαίρειν . ἀφʼ οὗ δὴ πρωίη μὲν ἔσται κακῶν παῦλα τῶν συμπεφυκότων ἡμῖν ἀπὸ τῆς γενέσεως , ἔπειτα γνῶσις ἡμῖν ἀληθινὴ παρέσται τῆς δαιμονίας καὶ μακαρίας ζωῆς , ὅση τίς ἐστι καὶ ὁποία · μεθʼ ἧς ἀνιόντες τὸ ἀρχηγὸν θεῖον γένος τῶν ἀνθρώπων κατοψόμεθα , καὶ εἰς αὐτὸ ἐνιδρυθέντες τέλος ἕξομεν τοῦ προτεθέντος ὑπὸ τῶν θεῶν τοῖς ἀνθρώποις μακαριωτάτου βίου . Ἐπὶ τέλει τοίνυν πρὸς τὴν μετάστασιν τῆς ψυχῆς προτρέπει καὶ τὴν ζωὴν αὐτῆς τὴν καθʼ ἑαυτήν , καθʼ ἣν ἀπήλλακται τοῦ σώματος καὶ τῶν τῷ σώματι συνηρτημένων φύσεων . λέγει δὲ οὕτως · ἡνίοχον γνώμην στῆσον καθύπερθεν ἀρίστην , ἢν δʼ ἀπολείψας σῶμα ἐς αἰθέρʼ ἐλεύθερον ἔλθῃς , ἔσσεαι ἀθάνατος θεὸς ἄμβροτος , οὐκέτι θνητός . τὸ μὲν οὖν ἐν τῇ ἀνωτάτω τάξει τὸν ἄριστον νοῦν ἡγεμόνα προστήσασθαι , τῆς ψυχῆς ἀκραιφνῆ τὴν ὁμοιότητα διασῴζει πρὸς τοὺς θεούς , εἰς ἣν καὶ προτρέπει πρώτως · τὸ δʼ ἀπολιπεῖν τὸ σῶμα καὶ μεταστῆναι εἰς τὸν αἰθέρα , μεταλλάττειν καὶ τὴν ἀνθρωπίνην φύσιν εἰς τὴν τῶν θεῶν καθαρότητα καὶ ἀντὶ θνητοῦ βίου ἀθάνατον ζωὴν προαιρεῖσθαι , εἰς τὴν αὐτὴν οὐσίαν τε ἀποκαθίστασθαι παρέχει καὶ μετὰ θεῶν περίοδον , ἥνπερ εἴχομεν καὶ πρότερον πρὶν ἐλθεῖν εἰς ἀνθρώπινον εἶδος . πέφηνεν ἄρα καὶ ἡ τῶν τοιούτων παρακλήσεων μέθοδος εἰς ὅλα τὰ γένη τῶν ἀγαθῶν καὶ πρὸς πάντα τὰ εἴδη τῆς βελτίονος ζωῆς ἡμᾶς προτρέπουσα .
Lemmas: III . εἰμί δέ καί ἄλλος τύπος γνώμη χράω καί αὐτός , οὐκέτι δέ διά παραβολή ἀντιπαρατίθημι ὁ ὁμοίωσις , ἔμμετρος καί ἐναρμόνιος , γνήσιος ὁ ἀνήρ οὗτος , ὅς ἔχω παραλαμβάνω ἐν ἄλλος τε καί ἐν ὁ Χρυσός ἔπος , ὅς ὀλίγος τις δεῖγμα παραθετέω ὁ τοιοῦτος · οὗτος πονέω , οὗτος ἐκμελετάω , οὗτος χρή ἐράω σύ · οὗτος σύ ὁ θεῖος ἀρετή εἰς ἴχνιον τίθημι . διά γάρ οὗτος εἰς πᾶς ὁ καλός μάθημα τε καί ἐπιτήδευμα προτρέπω , μήτε πόνος φείδομαι οἴομαι δέω , μήτε μελέτη ὑφίημι μηδείς , εἰς ἔρως τε καί προθυμία ὁ καλός διεγείρω , καί πᾶς οὗτος ἀνάγω εἰς ὁ ὁ ἀρετή ἐπιτήδευσις οὐ ἁπλῶς ὁ τυγχάνω , ἀλλά ὅστις ἐγώ ἀφίστημι μέν ὁ ἀνθρώπινος φύσις , ἐπί δέ ὁ θεῖος οὐσία καί ὁ γνῶσις ὁ θεῖος ἀρετή καί ὁ κτῆσις αὐτός περιάγω . ἀλλά μήν εἰς γε ὁ θεωρητικός σοφία διά οὗτος παρακαλέω · οὗτος δέ κρατέω γιγνώσκω ἀθάνατος τε θεός θνητός τε ἄνθρωπος σύστασις , τε ἕκαστος διέρχομαι ᾗ τε κρατέω · γιγνώσκω δέ , θέμις εἰμί , φύσις περί πᾶς ὅμοιος , ὥστε σύ μήτε ἄελπτος ἐλπίζω μήτε τις λανθάνω . οὗτος γάρ οὐ εἰμί ἄλλος θαυμάσιος ὁ εὖ φύω εἰς ὁ παρορμάω γενναῖος εἰς ὁ θεωρητικός φιλοσοφία . ὁ μέν γάρ γνῶσις ὁ θεός ἀρετή τε εἰμί καί σοφία καί εὐδαιμονία τέλειος , ποιέω τε ἐγώ ὁ θεός ὅμοιος , ὁ δέ ὁ ἀνθρώπινος ἐπιστήμη ὁ τε ἀνθρώπινος ἀρετή παρέχω καί ὁ ἡμέτερος πρᾶγμα ἔμπειρος ποιέω , ὁ τε ἀπό οὗτος ὠφέλιμος καί βλαβερός διακρίνω , καί ὁ μέν φυλάσσω ὁ δέ περιποιέω , καί ὅλος ὁ σύστασις ὅστις εἰμί ὁ ἀνθρώπινος ζωή λόγος τε καί ἔργον καταμανθάνω . ὁ δέ θαυμάσιος ἐκεῖνος διδάσκω ἀπό ὁ τοιοῦτος εἴδησις , κατά τίς διέρχομαι εὔλυτος καί ἀκώλυτος ἕκαστος ὁ ἐν ἐγώ , ὅσος εἰμί ὁ κρατύς μοῖρα , καί κατά τίς κρατέω καί κωλύω , ὥστε μή δύναμαι ῥᾴδιος ἐξέρχομαι καί ὁ δεσμός ἀπολύω . ὁ δέ μετά οὗτος γνώμη εἰς φυσιολογία ποιέω ὁ παράκλησις καί πᾶς ὁ περί ὁ οὐρανός θεωρία . ὁ γάρ οὗτος φύσις ἀεί εἰμί ὅμοιος κατά ὁ αὐτός περιφορά ὡσαύτως περίειμι , ὅς ἐάν τις καταμανθάνω , οὔτε ἄν ἀπροσδόκητος ποτέ προσδοκέω , οὔτε ἄν ἀγνοέω τις ὁ κατά ἀνάγκη αὐτός μέλλω συμβαίνω . ὁ δέ ἐπί οὗτος γνώμη ἀπό ὁ προαιρετικός ἐν ἐγώ ζωή ποιέω ὁ παράκλησις , οἷος γιγνώσκω δέ ἄνθρωπος αὐθαίρετος πῆμα ἔχω τλήμων . εἰ γάρ ἀρχή ὁ πρᾶξις εἰμί ὁ ἄνθρωπος , καί 28 Κ δύναμις ἔχω ἐκ ἑαυτοῦ οἰκεῖος εἰς αἵρεσις ὁ ἀγαθός καί φυγή ὁ κακός , ὁ μή χράω οὗτος ὁ δύναμις ὁ δίδωμι ἐκ φύσις αὐτός πλεονέκτημα εἰμί ἀνάξιος . οὐδείς οὖν ἄλλος λέγω ἤ οὗτος , ὅτι ἐγώ ὁ δαίμων αἱρέω , καί ὅτι αὐτός ἑαυτοῦ εἰμί ἐν τύχη τάξις καί δαίμων , καί ὅτι εὐδαίμων αὐτός ἑαυτοῦ παρασκευάζω · ὅς πρός μόνος ὁ καλός προτρέπω καί ὁ οὗτος τιμή διά ἑαυτοῦ αἱρετός ἐπιδείκνυμι . παραπλήσιος δέ οὗτος καί ὁ τοιοῦτος εἰμί · ὅς τε ἀγαθός πέλας εἰμί οὔτε εἰσοράω οὔτε κλύω , λύσις δέ κακός παῦρος συνίημι . ὁ γάρ ἐγγύς εἰμί ἀγαθός καί συμφύω ἐγώ ὁ ψυχή πᾶς δέ ὑπάρχω οἰκεῖος ἐγώ , θαυμαστός εἰμί προτρεπτικός . καί ὁ μήτε ὁράω μήτε ἀκούω , ὑπό δέ ὁ αἴσθησις ἐπισκοτέω , δαιμόνιος εἰς ὁ νοερός ζωή παρακαλέω , ὡς ὁ νόος μόνος καί ὁράω πᾶς καί ἀκούω . ὁ δέ ἀπαλλαγή ὁ κακός , ὅς ὀλίγος καθοράω , προτρέπω εἰς ὁ λύσις ὁ ἀπό ὁ σῶμα καί ὁ ζωή ὁ κατά ἑαυτοῦ ὁ ψυχή , ὅστις μελέτη θάνατος προσαγορεύω . καί ἄλλος δέ εἰμί προτρεπτικός τρόπος ἐφεξῆς ἀπό ὁ διαβολή ὁ κακός . οὐ γάρ ἀνεκτός εἰμί κυλίνδριον ἔοικα ἄλλοτε ἐπί ἄλλος φέρω , ἀπείρων πῆμα ἔχω . ὁ γάρ βίαιος καί ἀλόγιστος καί εἰκῇ φέρω καί ἄλλοτε ἀλλοῖος καί μάλα ὁ ἀπέραντος ὁ κακία παρίστημι , ὅς δέω διαφερόντως φεύγω . ὁ δέ μετά οὗτος γνώμη εἰμί τοιοῦτος · λυγρός γάρ συνοπαδός ἔρις βλάπτω λανθάνω σύμφυτος , ὅς οὐ δέω προάγω , εἴκω δέ φεύγω . ἐνταῦθα καί ὁ δισσός ὁ ἀνθρώπινος φύσις ἐπιδείκνυμι , καί ὁ παραφύομαι ἐγώ ἀπό ὁ γένεσις ἀλλότριος ζῷον , ὅς ὁ μέν πολυκέφαλος θηρίον , ὁ δέ θνητός τις ζωή εἶδος , ἄλλος δέ φύσις γενεσιουργός καλέω · ἐνταῦθα δέ ἔρις σύμφυτος ἐπονομάζω , οὐ ὡς ἴσος τάξις ἔχω ἐγώ πρός ὁ κύριος ζωή , ἀλλά ὡς συνοπαδός συνακολουθέω ὁ πρέσβυς ζωή . οὗτος δή οὖν παραγγέλλω φεύγω , ἀντί δέ οὗτος ἀνταλλάσσω ὁ ἄνευ ἐναντίωσις ἑνοειδής νοερός ἐνέργεια , ὅστις ἀντί μέν ὁ βλάπτω ἀγαθοειδής εἰμί , ἀντί δέ ὁ ῥέπω εἰς ὄλεθρος σωτηρία ἀρχή παρέχω , καί ὁ μέν ἐπεισοδιώδης καί δεύτερος συνέπομαι ὑπόστασις ὡς ἀλλότριος ἐκτός μεθίημι , ὁ δέ πρωτουργός καί ἀπό ἑαυτοῦ καί ἐν ἑαυτοῦ πᾶς ἔχω τέλειος ζωή προσλαμβάνω . διά πᾶς οὖν οὗτος ἐκεῖνος μέν ὡς ἐπί βραχύς συστέλλω ἄξιος , οὗτος δέ προάγω ὡς ἐπί πολύς · καί οὕτως εἰς ὁ κατά νόος ζωή ὁ τοιοῦτος προτροπή γίγνομαι ἀνύσιμος . πρός γε μήν ὁ θεῖος τελειότης καί ὁ μετά θεός συνέπομαι ἀγαθός κατάστασις ὁ τοιοῦτος γνώμη παρακαλέω · Ζεύς πατήρ , ἦ πολύς γε κακός παύω ἅπας , εἰ πᾶς δείκνυμι οἷος ὁ δαίμων χράω . ἀλλά σύ θαρσέω , ἐπεί θεῖος γένος εἰμί βροτός . ἐν δή οὗτος εἷς μέν ἀγαθός παράκλησις εἰς ὁ θεῖος εὐδαιμονία ὁ μείγνυμι ὁ εὐχή καί ἀνάκλησις ὁ θεός καί μάλα ὁ βασιλεύς αὐτός Ζεύς , δεύτερος δέ ὁ ὁ δίδωμι καί συγκληρόω ἐγώ ἀπό ὁ θεός δαίμων δεῖξις ἐμφανής καί διά αὐτός πάλιν πρός ὁ θεός ἀναγωγή . οὐδέ γάρ ἄν ἄλλος τις δύναμαι πρός ὁ θεῖος ἑαυτοῦ καί κύριος ὁ οὐσία ἀνατρέχω , εἰ μή ὁ τοιοῦτος δαίμων ἡγεμών χράω , ὅς δέω πᾶς ὁ ἐραστής ὁ θεός γνήσιος ἀποκαθαίρω . ἀπό ὅς δή πρώϊος μέν εἰμί κακός παῦλα ὁ συμφύω ἐγώ ἀπό ὁ γένεσις , ἔπειτα γνῶσις ἐγώ ἀληθινός πάρειμι ὁ δαιμόνιος καί μακάριος ζωή , ὅσος τις εἰμί καί ὁποῖος · μετά ὅς ἀνέρχομαι ὁ ἀρχηγός θεῖος γένος ὁ ἄνθρωπος καθοράω , καί εἰς αὐτός ἐνιδρύω τέλος ἔχω ὁ προτίθημι ὑπό ὁ θεός ὁ ἄνθρωπος μακάριος βίος . ἐπί τέλος τοίνυν πρός ὁ μετάστασις ὁ ψυχή προτρέπω καί ὁ ζωή αὐτός ὁ κατά ἑαυτοῦ , κατά ὅς ἀπαλλάσσω ὁ σῶμα καί ὁ ὁ σῶμα συναρτάω φύσις . λέγω δέ οὕτως · ἡνίοχος γνώμη ἵστημι καθύπερθε ἀγαθός , ἐάν δέ ἀπολείβω σῶμα εἰς αἰθήρ ἐλεύθερος ἔρχομαι , εἰμί ἀθάνατος θεός ἄμβροτος , οὐκέτι θνητός . ὁ μέν οὖν ἐν ὁ ἄνω τάξις ὁ ἀγαθός νόος ἡγεμών προΐστημι , ὁ ψυχή ἀκραιφνής ὁ ὁμοιότης διασῴζω πρός ὁ θεός , εἰς ὅς καί προτρέπω πρῶτος · ὁ δέ ἀπολείπω ὁ σῶμα καί μεθίστημι εἰς ὁ αἰθήρ , μεταλλάσσω καί ὁ ἀνθρώπινος φύσις εἰς ὁ ὁ θεός καθαρότης καί ἀντί θνητός βίος ἀθάνατος ζωή προαιρέω , εἰς ὁ αὐτός οὐσία τε ἀποκαθίστημι παρέχω καί μετά θεός περίοδος , ὅς ἔχω καί πρότερος πρίν ἔρχομαι εἰς ἀνθρώπινος εἶδος . φαίνω ἄρα καί ὁ ὁ τοιοῦτος παράκλησις μέθοδος εἰς ὅλος ὁ γένος ὁ ἀγαθός καί πρός πᾶς ὁ εἶδος ὁ ἀγαθός ζωή ἐγώ προσρέπω .