ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 15.65
ἐπί τε ὕπνον ἑσπέρας τρεπομένων τῶν ὁμιλητῶν ἀπήλλαττε μὲν αὐτοὺς τῶν ἡμερινῶν ταραχῶν καὶ περιηχημάτων , διεκάθαιρέ τε συγκεκλυδασμένον τὸ νοητικόν , ἡσύχους τε καὶ εὐονείρους , ἔτι δὲ μαντικοὺς τοὺς ὕπνους αὐτοῖς ἀπειργάζετο · ἀπό τε τῆς εὐνῆς πάλιν ἀνισταμένων τοῦ νυκτερινοῦ κάρου καὶ τῆς ἐκλύσεως καὶ τῆς νωχελίας αὐτοὺς ἀπήλλασσε διά τινων ἰδιοτρόπων ᾀσμάτων καὶ μελισμάτων ψιλῇ τῇ κράσει διὰ λύρας ἢ καὶ φωνῆς συντελουμένων . ἑαυτῷ δὲ οὐκέθ’ ὁμοίως δι’ ὀργάνων ἢ καὶ ἀρτηρίας τὸ τοιοῦτον ὁ ἀνὴρ συνέταττε καὶ ἐπόριζεν , ἀλλὰ ἀρρήτῳ τινὶ καὶ δυσεπινοήτῳ θειότητι χρώμενος ἐνητένιζε τὰς ἀκοὰς καὶ τὸν νοῦν ἐνήρειδε ταῖς μεταρσίαις τοῦ κόσμου συμφωνίαις , ἐπακούων , ὡς ἐνέφαινε , μόνος αὐτὸς καὶ συνιεὶς τῆς καθολικῆς τῶν σφαιρῶν καὶ τῶν κατ’ αὐτὰς κινουμένων ἀστέρων ἁρμονίας τε καὶ συνῳδίας , πληρέστερόν τι τῶν θνητῶν καὶ κατακορέστερον μέλος φθεγγομένης διὰ τὴν ἐξ ἀνομοίων μὲν καὶ ποικίλως διαφερόντων ῥοιζημάτων , ταχῶν δὲ καὶ μεγεθῶν καὶ ἐποχήσεων ἐν λόγῳ δή τινι πρὸς ἄλληλα μουσικωτάτῳ διατεταγμένων , κίνησιν καὶ περιπόλησιν εὐμελεστάτην ἅμα καὶ ποικίλως περικαλλεστάτην ἀποτελουμένην .
Lemmas: ἐπί τε ὕπνος ἑσπέρα τρέπω ὁ ὁμιλητής ἀπαλλάσσω μέν αὐτός ὁ ἡμερινός ταραχή καί περιήχημα , δικαθαιρω τε συγκλύζω ὁ νοητικός , ἥσυχος τε καί εὐόνειρος , ἔτι δέ μαντικός ὁ ὕπνος αὐτός ἀπεργάζομαι · ἀπό τε ὁ εὐνή πάλιν ἀνίστημι ὁ νυκτερινός καρόω καί ὁ ἔκλυσις καί ὁ νωχελία αὐτός ἀπαλλάσσω διά τίνω ἰδιότροπος ᾆσμα καί μέλισμα ψιλός ὁ κρᾶσις διά λύρα ἢ καί φωνή συντελέω . ἑαυτοῦ δέ οὐκέτι ὁμοίως διά ὄργανον ἢ καί ἀρτηρία ὁ τοιοῦτος ὁ ἀνήρ συντάσσω καί πορίζω , ἀλλά ἄρρητος τις καί δυσεπινόητος θειότης χράω ἐνατενίζω ὁ ἀκοή καί ὁ νόος ἐνερείδω ὁ μετάρσιος ὁ κόσμος συμφωνία , ἐπακούω , ὡς ἐμφαίνω , μόνος αὐτός καί συνίημι ὁ καθολικός ὁ σφαῖρα καί ὁ κατά αὐτός κινέω ἀστήρ ἁρμονία τε καί συνῳδία , πλήρης τίς ὁ θνητός καί κατακορής μέλος φθέγγομαι διά ὁ ἐκ ἀνόμοιος μέν καί ποικίλως διαφέρω ῥοίζημα , τάχος δέ καί μέγεθος καί ἐπόχησις ἐν λόγος δή τις πρός ἀλλήλων μουσικός διατάσσω , κίνησις καί περιπόλησις εὐμελής ἅμα καί ποικίλως περικαλλής ἀποτελέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 15.66
ἀφ’ ἧς ἀρδόμενος ὥσπερ καὶ τὸν τοῦ νοῦ λόγον εὐτακτούμενος καὶ ὡς εἰπεῖν σωμασκούμενος εἰκόνας τινὰς τούτων ἐπενόει παρέχειν τοῖς ὁμιληταῖς ὡς δυνατὸν μάλιστα διά τε ὀργάνων καὶ διὰ ψιλῆς τῆς ἀρτηρίας ἐκμιμούμενος . ἑαυτῷ μὲν γὰρ μόνῳ τῶν ἐπὶ γῆς ἁπάντων συνετὰ καὶ ἐπήκοα τὰ κοσμικὰ φθέγματα ἐνόμιζε καὶ ἀπ’ αὐτῆς τῆς φυσικῆς πηγῆς τε καὶ ῥίζης ἄξιον ἑαυτὸν ἡγεῖτο διδάσκεσθαί τι καὶ ἐκμανθάνειν καὶ ἐξομοιοῦσθαι κατ’ ἔφεσιν καὶ ἀπομίμησιν τοῖς οὐρανίοις , ὡς ἂν οὕτως ἐπιτυχῶς πρὸς τοῦ φύσαντος αὐτὸν δαιμονίου μόνον διωργανωμένον · ἀγαπητὸν δὲ τοῖς ἄλλοις ἀνθρώποις ὑπελάμβανεν εἰς αὐτὸν ἀφορῶσι καὶ τὰ παρ’ αὐτοῦ χαριστήρια δι’ εἰκόνων τε καὶ ὑποδειγμάτων ὠφελεῖσθαι καὶ διορθοῦσθαι , μὴ δυναμένοις τῶν πρώτων καὶ εἰλικρινῶν ἀρχετύπων
Lemmas: ἀπό ὅς ἄρδω ὥσπερ καί ὁ ὁ νόος λόγος εὐτακτέω καί ὡς εἶπον σωμασκέω εἰκών τις οὗτος ἐπινοέω παρέχω ὁ ὁμιλητής ὡς δυνατός μάλιστα διά τε ὄργανον καί διά ψιλός ὁ ἀρτηρία ἐκμιμέομαι . ἑαυτοῦ μέν γάρ μόνος ὁ ἐπί γῆ ἅπας συνετός καί ἐπήκοος ὁ κοσμικός φθέγμα νομίζω καί ἀπό αὐτός ὁ φυσικός πηγή τε καί ῥίζα ἄξιος ἑαυτοῦ ἡγέομαι διδάσκω τίς καί ἐκμανθάνω καί ἐξομοιόω κατά ἔφεσις καί ἀπομίμησις ὁ οὐράνιος , ὡς εἄν οὕτως ἐπιτυχής πρός ὁ φύς αὐτός δαιμόνιος μόνος διοργανόομαι · ἀγαπητός δέ ὁ ἄλλος ἄνθρωπος ὑπολαμβάνω εἰς αὐτός ἀφοράω καί ὁ παρά αὐτός χαριστήριος διά εἰκών τε καί ὑπόδειγμα ὠφελέω καί διορθόω , μή δύναμαι ὁ πρῶτος καί εἰλικρινής ἀρχέτυπος
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 15.67
ὡς ἀληθῶς ἀντιλαμβάνεσθαι · καθάπερ ἀμέλει καὶ τοῖς οὐχ οἵοις τε ἀτενὲς ἐνορᾶν τῷ ἡλίῳ διὰ τὴν τῶν ἀκτίνων ὑπερφέγγειαν ἐν βαθείᾳ συστάσει ὕδατος ἢ καὶ διὰ τετηκυίας πίσσης ἢ κατόπτρου τινὸς μελαναυγοῦς δεικνύειν ἐπινοοῦμεν τὰς ἐκλείψεις , φειδόμενοι τῆς τῶν ὄψεων ἀσθενείας αὐτῶν καὶ ἀντίρροπόν τινα κατάληψιν αὐτοῖς τὸ τοιοῦτον ἀγαπῶσιν , εἰ καὶ ἀνειμενωτέραν μηχανώμενοι . τοῦτο φαίνεται καὶ Ἐμπεδοκλῆς περὶ αὐτοῦ αἰνίττεσθαι καὶ τῆς ἐξαιρέτου καὶ θεοδωρήτου περὶ αὐτὸν ὑπὲρ τοὺς ἄλλους διοργανώσεως , ἐν οἷς φησίν · ἦν δέ τις ἐν κείνοισιν ἀνὴρ περιώσια εἰδώς , ὃς δὴ μήκιστον πραπίδων ἐκτήσατο πλοῦτον , παντοίων τε μάλιστα σοφῶν ἐπιήρανος ἔργων · ὁππότε γὰρ πάσῃσιν ὀρέξαιτο πραπίδεσσι , ῥεῖά γε τῶν ὄντων πάντων λεύσσεσκεν ἕκαστα , καί τε δέκ’ ἀνθρώπων καί τ’ εἴκοσιν αἰώνεσσι . τὸ γὰρ περιώσια καὶ τῶν ὄντων πάντων λεύσσεσκεν ἕκαστα καὶ πραπίδων πλοῦτον καὶ τὰ ἐοικότα ἐμφαντικὰ μάλιστα τῆς ἐξαιρέτου καὶ ἀκριβεστέρας παρὰ τοὺς ἄλλους διοργανώσεως [ ἦν ] ἔν τε τῷ ὁρᾶν καὶ τῷ ἀκούειν καὶ τῷ νοεῖν .
Lemmas: ὡς ἀληθής ἀντιλαμβάνω · καθάπερ ἀμελέω καί ὁ οὐ οἷος τε ἀτενής ἐνοράω ὁ ἥλιος διά ὁ ὁ ἀκτίς ὑπερφέγγεια ἐν βαθύς σύστασις ὕδωρ ἢ καί διά τήκω πίσσα ἢ κάτοπτρον τις μελαναυγής δείκνυμι ἐπινοέω ὁ ἔκλειψις , φείδομαι ὁ ὁ ὄψις ἀσθένεια αὐτός καί ἀντίρροπος τις κατάληψις αὐτός ὁ τοιοῦτος ἀγαπάω , εἰμί καί ἀνειμενωτέραν μηχανάομαι . οὗτος φαίνω καί Ἐμπεδοκλῆς περί αὐτός αἰνίσσομαι καί ὁ ἐξαίρετος καί θεοδώρητος περί αὐτός ὑπέρ ὁ ἄλλος διοργάνωσις , ἐν ὅς φημί · εἰμί δέ τις ἐν ἐκεῖνος ἀνήρ περιώσιος οἶδα , ὅς δή μακρός πραπίς κτάομαι πλοῦτος , παντοῖος τε μάλιστα σοφός ἐπιήρανος ἔργον · ὁπότε γάρ πᾶς ὀρέγω πραπίς , ῥεῖα γε ὁ εἰμί πᾶς λεύσσω ἕκαστος , καί τε δέκα ἄνθρωπος καί τε εἴκοσι αἰών . ὁ γάρ περιώσιος καί ὁ εἰμί πᾶς λεύσσω ἕκαστος καί πραπίς πλοῦτος καί ὁ ἔοικα ἐμφαντικός μάλιστα ὁ ἐξαίρετος καί ἀκριβής παρά ὁ ἄλλος διοργάνωσις [ εἰμί ] ἐν τε ὁ ὁράω καί ὁ ἀκούω καί ὁ νοέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 16.68
Αὕτη μὲν οὖν διὰ μουσικῆς ἐπετηδεύετο αὐτῷ κατάρτυσις τῶν ψυχῶν · ἄλλη δὲ κάθαρσις τῆς διανοίας ἅμα καὶ τῆς ὅλης ψυχῆς διὰ παντοδαπῶν ἐπιτηδευμάτων οὕτως ἠσκεῖτο παρ’ αὐτῷ . τὸ γεννικὸν τῶν περὶ τὰ μαθήματα καὶ ἐπιτηδεύματα πόνων ᾤετο δεῖν ὑπάρχειν καὶ τὰς τῆς ἐμφύτου πᾶσιν ἀκρασίας τε καὶ πλεονεξίας βασάνους [ τε ] ποικιλωτάτας τε κολάσεις καὶ ἀνακοπὰς πυρὶ καὶ σιδήρῳ κατ’ αὐτὴν συντελουμένας διαθεσμοθετῆσαι τοῖς χρωμένοις , ἃς οὔτε καρτερεῖν οὔτε ὑπομένειν δύναταί τις κακὸς ὤν . πρὸς δὲ τού τοῖς ἐμψύχων ἀποχὴν πάντων καὶ ἔτι βρωμάτων τινῶν ( ἀκολάστων ) ταῖς εὐαυγείαις τοῦ λογισμοῦ καὶ εἰλικρινείαις ἐμποδιζόντων κατέδειξεν τοῖς ἑταίροις , ἐχεμυθίαν τε καὶ παντελῆ σιωπὴν πρὸς τὸ γλώσσης κρατεῖν συνασκοῦσαν ἐπὶ ἔτη πολλά , σύντονόν τε καὶ ἀδιάπνευστον περὶ τὰ δυσληπτότατα τῶν θεωρημάτων ἐξέτασίν τε καὶ ἀνάληψιν ·
Lemmas: Ἄτη μέν οὖν διά μουσικός ἐπιτηδεύω αὐτός κατάρτυσις ὁ Ψυχή · ἄλλος δέ κάθαρσις ὁ διάνοια ἅμα καί ὁ ὅλος Ψυχή διά παντοδαπής ἐπιτήδευμα οὕτως ἀσκέω παρά αὐτός . ὁ γεννικός ὁ περί ὁ μάθημα καί ἐπιτήδευμα πόνος οἴομαι δήω ὑπάρχω καί ὁ ὁ ἔμφυτος πᾶς ἀκράτεια τε καί πλεονεξία βάσανος [ τε ] ποικίλος τε κολάζω καί ἀνακοπή πῦρ καί σίδηρος κατά αὐτός συντελέω διαθεσμοθετέω ὁ χράω , ὅς οὔτε καρτερέω οὔτε ὑπομένω δύναμαι τις κακός εἰμί . πρός δέ ὅς ὁ ἔμψυχος ἀποχή πᾶς καί ἔτι βρῶμα τις ( ἀκόλαστος ) ὁ εὐαυγής ὁ λογισμός καί εἰλικρίνεια ἐμποδίζω καταδείκνυμι ὁ ἑταῖρος , ἐχεμυθία τε καί παντελής σιωπή πρός ὁ γλῶσσα κρατέω συνασκέω ἐπί ἔτος πολύς , σύντονος τε καί ἀδιάπνευστος περί ὁ δύσληπτος ὁ θεώρημα ἐξέτασις τε καί ἀνάληψις ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 16.69
διὰ ταὐτὰ δὲ καὶ ἀνοινίαν καὶ ὀλιγοσιτίαν καὶ ὀλιγουπνίαν , δόξης τε καὶ πλούτου καὶ τῶν ὁμοίων ἀνεπιτήδευτον ( περι - ) φρόνησίν τε καὶ κατεξανάστασιν , καὶ αἰδῶ μὲν ἀνυπόκριτον πρὸς τοὺς προήκοντας , πρὸς δὲ τοὺς ὁμήλικας ἄπλαστον ὁμοιότητα καὶ φιλοφροσύνην , συνεπίστασίν τε καὶ παρόρμησιν πρὸς τοὺς νεωτέρους φθόνου χωρίς , φιλίαν δὲ πάντων πρὸς ἅπαντας , εἴτε θεῶν πρὸς ἀνθρώπους δι’ εὐσεβείας καὶ ἐπιστημονικῆς θεραπείας , εἴτε δογμάτων πρὸς ἄλληλα καὶ καθόλου ψυχῆς πρὸς σῶμα , λογικοῦ τε πρὸς τὰ τοῦ ἀλόγου ( εἴδη ) διὰ φιλοσοφίας καὶ τῆς κατὰ ταύτην θεωρίας , εἴτε ἀνθρώπων πρὸς ἀλλήλους , πολιτῶν μὲν διὰ νομιμότητος ὑγιοῦς , ἑτεροφύλων δὲ διὰ φυσιολογίας ὀρθῆς , ἀνδρὸς δὲ πρὸς γυναῖκα ( ἢ τέκνα ) ἢ ἀδελφοὺς καὶ οἰκείους διὰ κοινωνίας ἀδιαστρόφου , εἴτε συλλήβδην πάντων πρὸς ἅπαντας καὶ προσέτι τῶν ἀλόγων ζῴων τινὰ διὰ δικαιοσύνης καὶ φυσικῆς ἐπιπλοκῆς καὶ κοινότητος , εἴτε καὶ σώματος καθ’ ἑαυτὸ θνητοῦ τῶν ἐγκεκρυμμένων αὐτῷ ἐναντίων δυνάμεων εἰρήνευσιν καὶ συμβιβασμὸν δι’ ὑγείας καὶ τῆς εἰς ταύτην διαίτης καὶ σωφροσύνης κατὰ μίμησιν τῆς ἐν τοῖς κοσμικσῖς στοιχείσις εὐετηρίας .
Lemmas: διά αὐτός δέ καί ἀνοινία καί ὀλιγοσιτία καί ὀλιγοϋπνία , δόξα τε καί πλοῦτος καί ὁ ὅμοιος ἀνεπιτήδευτος ( περί - ) φρόνησις τε καί κατεξανάστασις , καί αἰδώς μέν ἀνυπόκριτος πρός ὁ προήκω , πρός δέ ὁ ὁμῆλιξ ἄπλαστος ὁμοιότης καί φιλοφροσύνη , συνεπίστασις τε καί παρόρμησις πρός ὁ νέος φθόνος χωρίς , φίλιος δέ πᾶς πρός ἅπας , εἴτε θεός πρός ἄνθρωπος διά εὐσέβεια καί ἐπιστημονικός θεραπεία , εἴτε δόγμα πρός ἀλλήλων καί καθόλου Ψυχή πρός σῶμα , λογικός τε πρός ὁ ὁ ἄλογος ( εἶδος ) διά φιλοσοφία καί ὁ κατά οὗτος θεωρία , εἴτε ἄνθρωπος πρός ἀλλήλων , πολίτης μέν διά νομιμότης ὑγιής , ετερόφυλος δέ διά φυσιολογία ὀρθός , ἀνήρ δέ πρός γυνή ( ἢ τέκνον ) ἢ ἀδελφός καί οἰκεῖος διά κοινωνία ἀδιάστροφος , εἴτε συλλήβδην πᾶς πρός ἅπας καί προσέτι ὁ ἄλογος ζῷον τις διά δικαιοσύνη καί φυσικός ἐπιπλοκή καί κοινότης , εἴτε καί σῶμα κατά ἑαυτοῦ θνητός ὁ ἐγκρύπτω αὐτός ἐναντίος δύναμις εἰρήνευσις καί συμβιβασμός διά ὑγεία καί ὁ εἰς οὗτος δίαιτα καί σωφροσύνη κατά μίμησις ὁ ἐν ὁ κοσμικός στοιχειτις εὐετηρία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 16.70
πάντων τούτων ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ κατὰ σύλληψιν καὶ συγκεφαλαίωσιν ὀνόματος τοῦ τῆς φιλίας εὑρετὴς καὶ νομοθέτης ὁμολογουμένως Πυθαγόρας , καὶ διόλου τῆς ἐπιτηδειοτάτης πρὸς θεοὺς ὁμιλίας ὕπαρ τε καὶ κατὰ τοὺς ὕπνους αἰτιώτατος τοῖς περὶ αὐτόν , ὅπερ οὔτε ὑπὸ ὀργῆς τεθολωμένῃ περιγίνεταί ποτε ψυχῇ , οὔτε ὑπὸ λύπης οὔτε ὑπὸ ἡδονῆς οὔτε τινὸς ἄλλης αἰσχρᾶς ἐπιθυμίας παρηλλαγμένῃ , μὰ Δία , οὐδὲ τῆς τούτων ἀπασῶν ἀνοσιωτάτης τε καὶ χαλεπωτάτης ἀμαθίας . ἀπὸ δὴ τούτων ἀπάντων δαιμονίως ἰᾶτο καὶ ἀπεκάθαιρε τὴν ψυχὴν καὶ ἀνεζωπύρει τὸ θεῖον ἐν αὐτῇ καὶ ἀπέσωζε καὶ περιῆγεν ἐπὶ τὸ νοητὸν τὸ θεῖον ὄμμα , κρεῖττον ὃν σωθῆναι κατὰ τὸν Πλάτωνα μυρίων σαρκίνων ὀμμάτων . μόνῳ γὰρ αὐτῷ διαβλέψαντι καὶ οἷς προσῆκε βοηθήμασι τονωθέντι καὶ διαρθρωθέντι ἡ περὶ τῶν ὄντων ἁπάντων ἀλήθεια διορᾶται . πρὸς δὴ τοῦτο ἀναφέρων ἐποιεῖτο τὴν τῆς διανοίας κάθαρσιν , καὶ ἦν αὐτῷ τῆς παιδεύσεως ὁ τύπος τοιοῦτος καὶ πρὸς ταῦτα ἀποβλέπων .
Lemmas: πᾶς οὗτος εἷς καί ὁ αὐτός κατά σύλληψις καί συγκεφαλαίωσις ὄνομα ὁ ὁ φίλιος εὑρετής καί νομοθέτης ὁμολογουμένως Πυθαγόρας , καί διόλου ὁ ἐπιτήδειος πρός θεός ὁμιλία ὕπαρ τε καί κατά ὁ ὕπνος αἴτιος ὁ περί αὐτός , ὅσπερ οὔτε ὑπό ὀργή θολόω περιγίγνομαι ποτός Ψυχή , οὔτε ὑπό λύπη οὔτε ὑπό ἡδονή οὔτε τις ἄλλος αἰσχρός ἐπιθυμία παραλλάσσω , μά Ζεύς , οὐδέ ὁ οὗτος ἀπασάω ἀνόσιος τε καί χαλεπός ἀμαθία . ἀπό δή οὗτος ἀπαντάω δαιμόνιος ἰάομαι καί ἀποκαθαίρω ὁ ψυχή καί ἀναζωπυρέω ὁ θέω ἐν αὐτός καί ἀποσώζω καί περιάγω ἐπί ὁ νοητός ὁ θέω ὄμμα , ἀγαθός ὅς σῴζω κατά ὁ Πλάτων μυρίος σάρκινος ὄμμα . μόνος γάρ αὐτός διαβλέπω καί ὅς προσήκω βοήθημα τονόω καί διαρθρόω ὁ περί ὁ εἰμί ἅπας ἀλήθεια διοράω . πρός δή οὗτος ἀναφέρω ποιέω ὁ ὁ διάνοια κάθαρσις , καί εἰμί αὐτός ὁ παίδευσις ὁ τύπος τοιοῦτος καί πρός οὗτος ἀποβλέπω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 17.71
Παρεσκευασμένων δὲ αὐτῷ οὕτως εἰς τὴν παιδείαν τῶν ὁμιλητῶν , προσιόντων τῶν ἑταίρων καὶ βουλομένων συνδιατρίβειν οὐκ εὐθὺς συνεχώρει , μέχρις ἂν αὐτῶν τὴν δοκιμασίαν καὶ τὴν κρίσιν ποιήσηται , πρῶτον μὲν πυνθανόμενος πῶς τοῖς γονεῦσι καὶ τοῖς οἰκείοις τοῖς λοιποῖς εἰσὶν ὡμιληκότες , ἔπειτα θεωρῶν αὐτῶν τούς τε γέλωτας τοὺς ἀκαίρους καὶ τὴν σιωπὴν καὶ τὴν λαλιὰν παρὰ τὸ δέον , ἔτι δὲ τὰς ἐπιθυμίας τίνες εἰσί , καὶ τοὺς γνωρίμους οἷς ἐχρῶντο , καὶ τὴν πρὸς τούτους ὁμιλίαν , καὶ πρὸς τίνι μάλιστα τὴν ἡμέραν σχολάζουσι , καὶ τὴν χαρὰν καὶ τὴν λύπην ἐπὶ τίσι τυγχάνουσι ποιούμενοι . προσεθεώρει δὲ καὶ τὸ εἶδος καὶ τὴν πορείαν καὶ τὴν ἄλλην τοῦ σώματος κίνησιν , τοῖς τε τῆς φύσεως γνωρίσμασι φυσιογνωμονῶν αὐτοὺς σημεῖα τὰ φανερὰ ἐποιεῖτο τῶν ἀφανῶν ἠθῶν ἐν τῇ ψυχῇ .
Lemmas: παρασκευάζω δέ αὐτός οὕτως εἰς ὁ παιδεία ὁ ὁμιλητής , πρόσειμι ὁ ἑταῖρος καί βούλομαι συνδιατρίβω οὐ εὐθύς συγχωρέω , μέχρι εἄν αὐτός ὁ δοκιμασία καί ὁ κρίσις ποιέω , πρῶτος μέν πυνθάνομαι πῶς ὁ γονεύς καί ὁ οἰκέω ὁ λοιπός εἰμί ὁμιλέω , ἔπειτα θεωρός αὐτός ὁ τε γέλως ὁ ἄκαιρος καί ὁ σιωπή καί ὁ λαλιά παρά ὁ δήω , ἔτι δέ ὁ ἐπιθυμία τίς εἰμί , καί ὁ γνώριμος ὅς χράω , καί ὁ πρός οὗτος ὁμιλία , καί πρός τίς μάλιστα ὁ ἡμέρα σχολάζω , καί ὁ χαρά καί ὁ λύπη ἐπί τίσις τυγχάνω ποιέω . προσθεωρέω δέ καί ὁ εἶδος καί ὁ πορεία καί ὁ ἄλλος ὁ σῶμα κίνησις , ὁ τε ὁ φύσις γνώρισμα φυσιογνωμονέω αὐτός σημεῖον ὁ φανερός ποιέω ὁ ἀφανής ἠθέω ἐν ὁ Ψυχή .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 17.72
καὶ ὅντινα δοκιμάσειεν οὕτως , ἐφίει τριῶν ἐτῶν ὑπερορᾶσθαι , δοκιμάζων πῶς ἔχει βεβαιότητος καὶ ἀληθινῆς φιλομαθείας , καὶ εἰ πρὸς δόξαν ἱκανῶς παρεσκεύασται ὥστε καταφρονεῖν τιμῆς . μετὰ δὲ τοῦτο τοῖς προσιοῦσι προσέταττε σιωπὴν πενταετῆ , ἀποπειρώμενος πῶς ἐγκρατείας ἔχουσιν , ὡς χαλεπώτερον ( ὂν ) τῶν ἄλλων ἐγκρατευμάτων τοῦτο , τὸ γλώσσης κρατεῖν , καθὰ καὶ ὑπὸ τῶν τὰ μυστήρια νομοθετησάντων ἐμφαίνεται ἡμῖν . ἐν δὴ τῷ χρόνῳ τούτῳ τὰ μὲν ἑκάστῳ ὑπάρχοντα [ τουτέστιν αἱ οὐσίαι ] ἐκοινοῦντο , διδόμενα τοῖς ἀποδεδειγμένοις εἰς τοῦτο γνωρίμοις , οἵπερ ἐκαλοῦντο πολιτικοί , οἰκονομικοί τινες καὶ νομοθετικοὶ ὄντες . αὐτοὶ δὲ εἰ μὲν ἄξιοι ἐφαίνοντο τοῦ μετασχεῖν δογμάτων ἔκ τε βίου καὶ τῆς ἄλλης ἐπιεικείας κριθέντες , μετὰ τὴν πενταετῆ σιωπὴν ἐσωτερικοὶ λοιπὸν ἐγίνοντο καὶ ἐντὸς σινδόνος ἐπήκουον τοῦ Πυθαγόρου μετὰ τοῦ καὶ βλέπειν αὐτόν · πρὸ τούτου δὲ ἐκτὸς αὐτῆς καὶ μηδέποτε αὐτῷ ἐνορῶντες μετεῖχον τῶν λόγων διὰ ψιλῆς ἀκοῆς ἐν πολλῷ . χρόνῳ διδόντες βάσανον τῶν οἰκείων ἠθῶν ·
Lemmas: καί ὅστις δοκιμάζω οὕτως , ἐφίημι τρεῖς ἔτος ὑπεροράω , δοκιμάζω πῶς ἔχω βεβαιότης καί ἀληθινός φιλομάθεια , καί εἰμί πρός δόξα ἱκανῶς παρασκευάζω ὥστε καταφρονέω τιμή . μετά δέ οὗτος ὁ πρόσειμι προστάσσω σιωπή πενταετής , ἀποπειράομαι πῶς ἐγκράτεια ἔχω , ὡς χαλεπός ( εἰμί ) ὁ ἄλλος ἐγκράτευμα οὗτος , ὁ γλῶσσα κρατέω , καθά καί ὑπό ὁ ὁ μυστήριον νομοθετέω ἐμφαίνω ἐγώ . ἐν δή ὁ χρόνος οὗτος ὁ μέν ἕκαστος ὑπάρχω [ τουτέστιν ὁ οὐσία ] κοινόω , δίδωμι ὁ ἀποδείκνυμι εἰς οὗτος γνώριμος , ὅσπερ καλέω πολιτικός , οἰκονομικός τις καί νομοθετικός εἰμί . αὐτός δέ εἰμί μέν ἄξιος φαίνω ὁ μετέχω δόγμα ἐκ τε βίος καί ὁ ἄλλος ἐπιείκεια κρίνω , μετά ὁ πενταετής σιωπή ἐσωτερικός λοιπός γίγνομαι καί ἐντός σινδών ἐπακούω ὁ Πυθαγόρας μετά ὁ καί βλέπω αὐτός · πρό οὗτος δέ ἐκτός αὐτός καί μηδέποτε αὐτός ἐνοράω μετέχω ὁ λόγος διά ψιλός ἀκοή ἐν πολύς . χρόνος δίδωμι βάσανος ὁ οἰκέω ἠθέω ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 17.73
εἰ δ’ ἀποδοκιμασθείησαν , τὴν μὲν οὐσίαν ἀπελάμβανον διπλῆν , μνῆμα δὲ αὐτοῖς ὡς νεκροῖς ἐχώννυτο ὑπὸ τῶν ὁμακόων · οὕτω γὰρ ἐκαλοῦντο πάντες οἱ περὶ τὸν ἄνδρα · συντυγχάνοντες δὲ αὐτοῖς οὕτως ἐνετύγχανον ὡς ἄλλοις τισίν , ἐκείνους δὲ ἔφασαν τεθνάναι , οὓς αὐτοὶ ἀνεπλάσσοντο καλοὺς κἀγαθοὺς [ προσδοκῶντες ἔσεσθαι ] ἐκ τῶν μαθημάτων · ἀδιοργανώτους δὲ καὶ ὡς εἰπεῖν ἀτελεῖς τε καὶ στειρώδεις ᾤοντο τοὺς δυσμαθεστέρους .
Lemmas: εἰμί δέ ἀποδοκιμάζω , ὁ μέν οὐσία ἀπολαμβάνω διπλόος , μνῆμα δέ αὐτός ὡς νεκρός χόω ὑπό ὁ ὁμακόων · οὗτος γάρ καλέω πᾶς ὁ περί ὁ ἀνήρ · συντυγχάνω δέ αὐτός οὕτως ἐντυγχάνω ὡς ἄλλος τις , ἐκεῖνος δέ φημί θνήσκω , ὅς αὐτός ἀναπλάσσω καλός ἀγαθός [ προσδοκάω εἰμί ] ἐκ ὁ μάθημα · αδιοργάνωτος δέ καί ὡς εἶπον ἀτελής τε καί στειρώδης οἴομαι ὁ δυσμαθής .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 17.74
εἰ δὲ μετὰ τὸ ἐκ μορφῆς τε καὶ βαδίσματος καὶ τῆς ἄλλης κινήσεώς τε καὶ καταστάσεως ὑπ’ αὐτῶν φυσιογνωμονηθῆναι καὶ ἐλπίδα ἀγαθὴν περὶ αὑτῶν παρασχεῖν , μετὰ τὴν πενταετῇ σιωπὴν καὶ μετὰ τοὺς ἐκ τῶν τοσῶνδε μαθημάτων ὀργιασμοὺς καὶ μυήσεις ψυχῆς τε ἀπορρύψεις καὶ καθαρμοὺς τοσούτους τε καὶ τηλικούτους καὶ ἐκ ποικίλων οὕτως θεωρημάτων προοδεύσαντας , δι’ οὓς ἀγχίνοιαί τε καὶ ψυχῆς εὐαύγειαι πᾶσιν ἐκ παντὸς ἐνεφύοντο , δυσκίνητος ἔτι τις καὶ δυσπαρακολούθητος ηὑρίσκετο , στήλην δή τινα τῷ τοιούτῳ καὶ μνημεῖον ἐν τῇ διατριβῇ χώσαντες [ καθὰ καὶ Περιάλῳ τῷ Θουρίῳ λέγουσι καὶ Κύλωνι τῷ Συβαριτῶν ἐξάρχῳ , ἀπογνωσθεῖσιν ὑπ’ αὐτῶν ] ἐξήλαυνον ἂν τοῦ ὁμακοείου , φορτίσαντες χρυσοῦ τε καὶ ἀργύρου πλήθει · κοινὰ γὰρ αὐτοῖς καὶ ταῦτα ἀπέκειτο ὑπό τινων εἰς τοῦτο ἐπιτηδείων κοινῇ διοικούμενα , οὓς προσηγόρευον οἰκονομικοὺς ἀπὸ τοῦ τέλους · καὶ εἴ ποτε συντύχοιεν ἄλλως αὐτῷ , πάντα ὅντιν’ οὖν μᾶλλον ἢ ἐκεῖνον ἡγοῦντο εἶναι , τὸν κατ’ αὐτοὺς τεθνηκότα .
Lemmas: εἰμί δέ μετά ὁ ἐκ μορφή τε καί βάδισμα καί ὁ ἄλλος κίνησις τε καί κατάστασις ὑπό αὐτός φυσιογνωμονέω καί ἐλπίς ἀγαθός περί ἑαυτοῦ παρέχω , μετά ὁ πενταετής σιωπή καί μετά ὁ ἐκ ὁ τοσόσδε μάθημα ὀργιασμός καί μυέω Ψυχή τε ἀπόρρυψις καί καθαρμός τοσοῦτος τε καί τηλικόσδε καί ἐκ ποικίλος οὕτως θεώρημα προοδεύω , διά ὅς ἀγχίνοια τε καί Ψυχή εὐαυγία πᾶς ἐκ πᾶς ἐμφύω , δυσκίνητος ἔτι τις καί δυσπαρακολούθητος εὑρίσκω , στήλη δή τις ὁ τοιοῦτος καί μνημεῖον ἐν ὁ διατριβή χόω [ καθά καί Περίαλος ὁ Θούριος λέγω καί Κύλων ὁ Συβαρίτης ἐξάρχω , ἀπογιγνώσκω ὑπό αὐτός ] ἐξελαύνω εἄν ὁ ὁμακοεῖον , φορτίζω χρυσός τε καί ἄργυρος πλῆθος · κοινός γάρ αὐτός καί οὗτος ἀπόκειμαι ὑπό τίνω εἰς οὗτος ἐπιτήδειος κοινός διοικέω , ὅς προσαγορεύω οἰκονομικός ἀπό ὁ τέλος · καί εἰμί ποτός συντυγχάνω ἄλλως αὐτός , πᾶς ὅστις οὖν μᾶλλον ἢ ἐκεῖνος ἡγέομαι εἰμί , ὁ κατά αὐτός θνῄσκω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 17.75
διόπερ καὶ Λῦσις Ἱππάρχῳ τινὶ ἐπιπλήττων , μεταδιδόντι τῶν λόγων τοῖς ἀνεισάκτοις καὶ ἄνευ μαθημάτων καὶ θεωρίας ἐπιφυομένοις , φησί · φαντὶ δέ τυ καὶ δαμοσίᾳ φιλοσοφὲν τοῖς ἐντυγχάνουσι , τόπερ ἀπαξίωσε Πυθαγόρας , ὡς ἔμαθες μέν , Ἵππαρχε , μετὰ σπωδᾶς , οὐκ ἐφύλαξας δὲ γευσάμενος , ὦ γενναῖε , Σικελικᾶς πολυτελείας , ἇς οὐκ ἐχρῆν τυ γενέσθαι δεύτερον . εἰ μὲν ὦν μεταβάλοιο , χαρησοῦμαι , εἰ δὲ μή γε , τέθνακας . διαμεμνᾶσθαι γὰρ [ φησὶν ] ὅσιον εἴη κα τῶν τήνω θείων τε καὶ ἀνθρωπείων παραγγελμάτων , μηδὲ κοινὰ ποιέεσθαι τὰ σοφίας ἀγαθὰ τοῖς οὐδ’ ὄναρ τὰν ψυχὰν κεκαθαρμένοις . οὐ γὰρ θέμις ὀρέγεν τοῖς ἀπαντῶσι τὰ μετὰ τοσούτων ἀγώνων [ σπουδᾷ ] ποριχθέντα , οὐδὲ μὰν βεβάλοις τὰ ταῖν Ἑλευσινίαιν θεαῖν μυστήρια διαγέεσθαι . κατ’ ἰσότατα δὲ ἄδικοι καὶ ἀσεβέες τοὶ ταῦτα πράξαντες .
Lemmas: διόπερ καί Λῦσις Ἵππαρχος τις ἐπιπλήσσω , μεταδίδωμι ὁ λόγος ὁ ἀνείσακτος καί ἄνευ μάθημα καί θεωρία ἐπιφύω , φημί · φημί δέ ὅς καί δημόσιος φιλό-σφέͅσκω ὁ ἐντυγχάνω , ὁ ἀπαξιόω Πυθαγόρας , ὡς μανθάνω μέν , Ἵππαρχος , μετά σποδή , οὐ φυλάσσω δέ γεύω , εἰμί γενναῖος , Σικελικός πολυτέλεια , ὅς οὐ χρή ὅς γίγνομαι δύο . εἰμί μέν οὖν μεταβάλλω , χαίρω , εἰμί δέ μή γε , θνῄσκω . διαμιμνῄσκω γάρ [ φημί ] ὅσιος εἰμί ἄν ὁ Τῆνος θεῖον τε καί ἀνθρώπειος παράγγελμα , μηδέ κοινός ποιέω ὁ σοφία ἀγαθός ὁ οὐδέ ὄναρ ὁ ψυχή καθαίρω . οὖον γάρ θέμις ὀρέγω ὁ ἀπαντάω ὁ μετά τοσοῦτος ἀγών [ σπουδή ] πορίζω , οὐδέ μήν βιβάλτω ὁ ὁ Ἑλευσίνιος θεός μυστήριον διηγέομαι . κατά ἴσος δέ ἄδικος καί ἀσεβής σύ οὗτος πράσσω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 17.76
διαλογίζεσθαι δὲ καλόν , ὅσον χρόνω μᾶκος ἐκμεμετρήκαμες ἀπορρυπτόμενοι ( σπίλως ) τὼς ἐν τοῖς στάθεσιν ἁμῶν ἐγκεκολαμμένως , ἕως ποκὰ διελθόντων ( πέντε ) ἐτέων ἐγενόμεθα δεκτικοὶ τῶν τήνω λόγων . καθάπερ γὰρ τοὶ βαφεῖς προεκκαθάραντες ἔστυψαν τὰ βάψιμα τῶν ἱματίων , ὅπως ἀνέκπλυτον τὰν βαφὰν ἀναπίωντι καὶ μηδέποκα γενησουμέναν ἐξίταλον , τὸν αὐτὸν τρόπον καὶ ὁ δαιμόνιος ἀνὴρ προπαρεσκεύαζε τὰς ψυχὰς τῶν φιλοσοφίας ἐρασθέντων , ὅπως μὴ διαψευσθῇ περί τινα τῶν ἐλπισθέντων ἐσεῖσθαι καλῶν τε κἀγαθῶν . οὐ γὰρ κιβδήλως ἐνεπορεύετο λόγως , οὐδὲ πάγας ταῖς τοὶ πολλοὶ τῶν σοφιστᾶν τὼς νέως ἐμπλέκοντι ποτ’ οὐδὲν κράγυον σχολάζοντες , ἀλλὰ θείων καὶ ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἦς ἐπιστάμῶν . τοὶ δὲ πρόσχημα ποιησάμενοι τὰν τήνω διδασκαλίαν πολλὰ καὶ δεινὰ δρῶντι , σαγηνεύοντες οὐ κατὰ κόσμον οὐδ’ ὡς ἔτυχε τὼς νέως .
Lemmas: διαλογίζομαι δέ καλός , ὅσος χρόνος μῆκος ἐκμετρέω ἀπορρύπτω ( σπίλος ) ὁ ἐν ὁ στάθεσις ἡμεῖς ἐγκολάπτω , ἠώς ποτέ διέρχομαι ( πέντε ) ἔτος γίγνομαι δεκτικός ὁ Τῆνος λόγος . καθάπερ γάρ σύ βαφεύς προεκκαθαίρω στύφω ὁ βάψιμος ὁ ἱμάτιον , ὅπως ἀνέκπλυτος ὁ βαφή ἀναπίνω καί μηδέποτε γίγνομαι ἐξίτηλος , ὁ αὐτός τρόπος καί ὁ δαιμόνιος ἀνήρ προπαρασκευάζω ὁ ψυχή ὁ φιλοσοφία ἔραμαι , ὅπως μή διαψεύδω περί τις ὁ ἐλπίζω εἰσίημι καλός τε ἀγαθός . οὖον γάρ κίβδηλος ἐμπορεύομαι λόγος , οὐδέ πάγη ὁ σύ πολύς ὁ σοφιστής ὁ νέος ἐμπλέκω πρός οὐδείς κράγυος σχολάζω , ἀλλά θεῖον καί ἀνθρώπινος πρᾶγμα εἰμί ἐφίστημι . σύ δέ πρόσχημα ποιέω ὁ Τῆνος διδασκαλία πολύς καί δεινός δράω , σαγηνεύω οὖον κατά κόσμος οὐδέ ὡς τυγχάνω ὁ νέος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 17.77
τοιγὰρ οὖν χαλεπώς τε καὶ προαλεῖς ἀπεργάζονται τὼς ἀκουστάς · ἐγκίρναντι γὰρ ἤθεσι τεταραγμένοις τε καὶ θολεροῖς θεωρήματα καὶ λόγως θείως , καθάπερ εἴ τις εἰς φρέαρ βαθὺ βορβόρω πλῆρες ἐγχέοι καθαρὸν καὶ διειδὲς ὕδωρ · τόν τε γὰρ βόρβορον ἀνετάραξε καὶ τὸ ὕδωρ ἐπαφάνιξεν . ὁ αὐτὸς δὴ τρόπος τῶν οὕτω διδασκόντων τε καὶ διδασκομένων . πυκιναὶ γὰρ καὶ λάσιαι λόχμαι περὶ τὰς φρένας καὶ τὰν καρδίαν πεφύκαντι τῶν μὴ καθαρῶς τοῖς μαθήμασιν ὀργιασθέντων , πᾶν τὸ ἅμερον καὶ πρᾶον καὶ λογιστικὸν τᾶς ψυχᾶς ἐπισκιάζουσαι καὶ κωλύουσαι προφανῶς αὐξηθῆμεν καὶ προκύψαι τὸ νοητικόν . ὀνομάξαιμι δέ κα πρᾶτον ἐπελθὸν αὐτῶν τὰς ματέρας , ἀκρασίαν τε καὶ πλεονεξίαν · ἄμφω δὲ πολύγονοι πεφύκαντι .
Lemmas: τοιγάρ οὖν χαλεπῶς τε καί προαλής ἀπεργάζομαι ὁ ἀκουστής · ἐγκιρνάω γάρ ἦθος ταράσσω τε καί θολερός θεώρημα καί λόγος θεῖος , καθάπερ εἰμί τις εἰς φρέαρ βαθύς βόρβορος πλήρης ἐγχέω καθαρός καί διειδής ὕδωρ · ὁ τε γάρ βόρβορος ἀναταράσσω καί ὁ ὕδωρ ἐπαφανίζω . ὁ αὐτός δή τρόπος ὁ οὗτος διδάσκω τε καί διδάσκω . πυκνός γάρ καί λάσιος λόχμη περί ὁ φρήν καί ὁ Καρδία φύω ὁ μή καθαρός ὁ μάθημα ὀργιάζω , πᾶς ὁ ἥμερος καί πρᾶος καί λογιστικός ὁ Ψυχᾶς ἐπισκιάζω καί κωλύω προφανῶς αὐξάνω καί προκύπτω ὁ νοητικός . ὀνομάζω δέ ἄν πρῶτος ἐπέρχομαι αὐτός ὁ μήτηρ , ἀκράτεια τε καί πλεονεξία · ἄμφω δέ πολύγονος φύω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 17.78
τᾶς μέν νυν ἀκρασίας ἐκβεβλαστάκαντι ἄθεσμοι γάμοι καὶ φθοραὶ καὶ μέθαι καὶ ( αἱ ) παρὰ φύσιν ἁδοναὶ καὶ σφοδραί τινες ἐπιθυμίαι μέχρι βαράθρων καὶ κρημνῶν διώκουσαι . ἤδη γάρ τινας ἀνάγκαξαν ἐπιθυμίαι μήτε ματέρων μήτε θυγατέρων ἀποσχέσθαι , καὶ δὴ παρωσάμεναι πόλιν καὶ νόμως , καθάπερ τύραννος , ἐκπεριαγαγοῦσαι τὼς ἀγκῶνας , ὥσπερ αἰχμάλωτον ἐπὶ τὸν ἔσχατον ὄλεθρον μετὰ βίας ἄγουσαι κατέστασαν . τᾶς δὲ πλεονεξίας ἐκπεφύκαντι ἁρπαγαί , λᾳστεῖαι , πατροκτονίαι , ἱεροσυλίαι , φαρμακεῖαι , καὶ ὅσα τούτων ἀδελφά . δεῖ ὦν πρᾶτον μὲν τὰς ὕλας , ταις ἐνδιαιτῆται ταῦτα τὰ πάθη , πυρὶ καὶ σιδάρῳ καὶ πάσαις [ μαθημάτων ] μαχαναῖς ἐκκαθάραντας καὶ ῥυσαμένως τὸν λογισμὸν ἐλεύθερον τῶν τοσούτων κακῶν , τὸ τανικάδε ἐμφυτεύεν τι χρησιμον αὐτῷ καὶ παραδιδόμεν .
Lemmas: ὁ μέν νυν ἀκράτεια ἐκβλαστάω ἄθεσμος γάμος καί φθορά καί μέθη καί ( ὁ ) παρά φύσις ἡδονή καί σφοδρός τις ἐπιθυμία μέχρι βάραθρον καί κρημνός διώκω . ἤδη γάρ τις ἀναγκάζω ἐπιθυμία μήτε μήτηρ μήτε θυγάτηρ ἀπέχω , καί δή παρόω πόλις καί νόμος , καθάπερ τύραννος , ἐκπεριάγω ὁ ἀγκών , ὥσπερ αἰχμάλωτος ἐπί ὁ ἔσχατος ὄλεθρος μετά Βίας ἄγω καθίστημι . ὁ δέ πλεονεξία ἐκφύω ἁρπαγή , λᾳστύς , πατροκτονία , ἱεροσυλία , φαρμακεία , καί ὅσος οὗτος ἀδελφός . δεῖ οὖν πρῶτος μέν ὁ Ὕλας , ὅς ἐνδιαιτάομαι οὗτος ὁ πάθος , πῦρ καί σίδηρος καί πᾶς [ μάθημα ] μηχανή ἐκκαθαίρω καί ῥύομαι ὁ λογισμός ἐλεύθερος ὁ τοσοῦτος κακός , ὁ τηνικάδε ἐμφυτεύω τίς χρήσιμος αὐτός καί παραδίδωμι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 17.79
τοσαύτην ἐπιμέλειαν καὶ οὕτως ἀναγκαιοτάτην ᾢετο δεῖν μαθημάτων πρὸ φιλοσοφίας ποιεῖσθαι Πυθαγόρας , τιμήν τε ἐξαίρετον ἐτίθετο καὶ ἐξέτασιν ἀκριβεστάτην περὶ τὴν διδασκαλίαν κα̣ὶ μετάδοσιν τῶν αὐτῷ δεδογμένων , βασανίζων τε καὶ διακρίνων τὰς τῶν ἐντυγχανόντων ἐννοίας διδάγμασί τε ποικίλοις καὶ θεωρίας ἐπιστημονικῆς μυρίοις εἴδεσι .
Lemmas: τοσοῦτος ἐπιμέλεια καί οὕτως ἀναγκαῖος οἴομαι δήω μάθημα πρό φιλοσοφία ποιέω Πυθαγόρας , τιμή τε ἐξαίρω τίθημι καί ἐξέτασις ἀκριβής περί ὁ διδασκαλία καί μετάδοσις ὁ αὐτός δοκέω , βασανίζω τε καί διακρίνω ὁ ὁ ἐντυγχάνω ἔννοια δίδαγμα τε ποικίλος καί θεωρία ἐπιστημονικός μυρίος εἶδος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.80
Μετὰ δὴ τοῦτο λέγωμεν ὅπως τοὺς ἐγκριθέντας ὑφ’ ἑαυτοῦ διῄρηκε χωρὶς κατὰ τὴν ἀξίαν ἑκάστους . οὔτε γὰρ τῶν αὐτῶν μετέχειν ἐπ’ ἴσης πάντας ἦν ἄξιον , μὴ τῆς ὁμοίας ὄντας φύσεως , οὔτε [ ἄξιον ἦν ] τοὺς μὲν πάντων τῶν τιμιωτάτων ἀκροαμάτων μετέχειν , τοὺς δὲ μηδενὸς μηδ’ ὅλως μετέχειν · καὶ γὰρ τοῦτο ἦν ἀκοινώνητον καὶ ἄνισον . τῷ μέντοι μεταδοῦναι τῶν ἐπιβαλλόντων λόγων ἑκάστοις τὴν προσήκουσαν μοῖραν τήν τε ὠφέλειαν ἀπένεμεν ἅπασι κατὰ τὸ δυνατὸν καὶ τὸν τῆς δικαιοσύνης λόγον ἐφύλαττεν , ὅτι μάλιστα τὴν ἀξίαν ἑκάστοις ἀποδιδοὺς ἀκρόασιν . κατὰ δὴ τοῦτον τὸν λόγον τοὺς μὲν Πυθαγορείους καλέσας , τοὺς δὲ Πυθαγοριστάς , [ ὥσπερ Ἀττικούς τινας ὀνομάζομεν , ἑτέρους δὲ Ἀττικιστάς , ] διελὼν οὕτως πρεπόντως τὰ ὀνόματα τοὺς μὲν γνησίους εἶναι ἐνεστήσατο , τοὺς δὲ ζηλωτὰς τούτων δηλοῦσθαι ἐνομοθέτησε .
Lemmas: μετά δή οὗτος λέγω ὅπως ὁ ἐγκρίνω ὑπό ἑαυτοῦ διαιρέω Χωρὶς κατά ὁ ἄξιος ἕκαστος . οὔτε γάρ ὁ αὐτός μετέχω ἐπί ἴσος πᾶς εἰμί ἄξιος , μή ὁ ὅμοιος εἰμί φύσις , οὔτε [ ἄξιος εἰμί ] ὁ μέν πᾶς ὁ τίμιος ἀκρόαμα μετέχω , ὁ δέ μηδείς μηδέ ὅλως μετέχω · καί γάρ οὗτος εἰμί ἀκοινώνητος καί ἄνισος . ὁ μέντοι μεταδίδωμι ὁ ἐπιβάλλω λόγος ἕκαστος ὁ προσήκω μοῖρα ὁ τε ὠφέλεια ἀπονέμω ἅπας κατά ὁ δυνατός καί ὁ ὁ δικαιοσύνη λόγος φυλάσσω , ὅτι μάλιστα ὁ ἄξιος ἕκαστος ἀποδίδωμι ἀκρόασις . κατά δή οὗτος ὁ λόγος ὁ μέν Πυθαγόρειος καλέω , ὁ δέ Πυθαγοριστής , [ ὥσπερ Ἀττικός τις ὀνομάζω , ἕτερος δέ Ἀττικιστής , ] διαιρέω οὕτως πρεπόντως ὁ ὄνομα ὁ μέν γνήσιος εἰμί ἐνίστημι , ὁ δέ ζηλωτής οὗτος δηλόω νομοθετέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.81
τῶν μὲν οὖν Πυθαγορείων κοινὴν εἶναι τὴν οὐσίαν διέταξε καὶ τὴν συμβίωσιν ἅμα διὰ παντὸς τοῦ χρόνου διατελεῖν , τοὺς δὲ ἑτέρους ἰδίας μὲν κτήσεις ἔχειν [ ἐκέλευσε ] , συνιόντας δὲ εἰς ταὐτὸ συσχολάζειν ἀλλήλοις . καὶ οὕτω τὴν διαδοχὴν ταύτην ἀπὸ Πυθαγόρου κατ’ ἀμφοτέρους τοὺς τρόπους συστῆναι . κατ’ ἄλλον δὲ αὖ τρόπον δύο ἦν εἴδη τῆς φιλοσοφίας · δύο γὰρ ἦν γένη καὶ τῶν μεταχειριζομένων αὐτήν , ο μὲν ἀκουσματικοί , οἳ δὲ μαθηματικοί . τουτωνὶ δὲ οἱ μὲν μαθηματικοὶ ὡμολογοῦντο Πυθαγόρειοι εἶναι ὑπὸ τῶν ἑτέρων , τοὺς δὲ ἀκουσματικοὺς οὗτοι οὐχ ὡμολόγουν , οὐδὲ τὴν πραγματείαν αὐτῶν εἶναι Πυθαγόρου , ἀλλ’ Ἱππάσου · τὸν δὲ Ἱππασον οἳ μὲν Κροτωνιάτην φασίν , οἳ δὲ Μεταποντῖνον .
Lemmas: ὁ μέν οὖν Πυθαγόρειος κοινός εἰμί ὁ οὐσία διατάσσω καί ὁ συμβίωσις ἅμα διά πᾶς ὁ χρόνος διατελέω , ὁ δέ ἕτερος ἴδιος μέν κτήσεις ἔχω [ κελεύω ] , σύνειμι2 δέ εἰς αὐτός συσχολάζω ἀλλήλων . καί οὗτος ὁ διαδοχή οὗτος ἀπό Πυθαγόρας κατά ἀμφότερος ὁ τρόπος συνίστημι . κατά ἄλλος δέ αὖος τρόπος δύο εἰμί εἶδος ὁ φιλοσοφία · δύο γάρ εἰμί γένος καί ὁ μεταχειρίζω αὐτός , ὁ μέν ἀκουσματικός , ἕ δέ μαθηματικός . οὗτος δέ ὁ μέν μαθηματικός ὁμολογέω Πυθαγόρειος εἰμί ὑπό ὁ ἕτερος , ὁ δέ ἀκουσματικός οὗτος οὐ ὁμολογέω , οὐδέ ὁ πραγματεία αὐτός εἰμί Πυθαγόρας , ἀλλά Ἵππασος · ὁ δέ Ἵππασος ἕ μέν Κροτωνιάτης φημί , ἕ δέ Μεταποντῖνος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.82
ἔστι δὲ ἡ μὲν τῶν ἀκουσματικῶν φιλοσοφία ἀκούσματα ἀναπόδεικτα καὶ ἄνευ λόγου , ὅτι οὕτως πρακτέον , καὶ τἄλλα ὅσα παρ’ ἐκείνου ἐρρέθη , ταῦτα πειρῶνται διαφυλάττειν ὡς θεῖα δόγματα , αὐτοὶ δὲ παρ’ αὑτῶν οὔτε λέγειν προσποιοῦνται , οὔτε λεκτέον εἶναι , ἀλλὰ καὶ αὑτῶν ὑπολαμβάνουσι τούτους ἔχειν βέλτιστα πρὸς φρόνησιν , οἵτινες πλεῖστα ἀκούσματα ἔσχον . πάντα δὲ τὰ οὕτως ἀκούσματα διῄρηται εἰς τρία εἴδη · τὰ μὲν γὰρ αὐτῶν τί ἐστι σημαίνει , τὰ δὲ τί μάλιστα , τὰ δὲ τί δεῖ πράττειν ἢ μὴ πράττειν . τὰ μὲν οὖν τί ἐστι τοιαῦτα , οἷον τί ἐστιν αἱ μακάρων νῆσοι ; ἥλιος καὶ σελήνη , τί ἐστι τὸ ἐν Δελφοῖς μαντεῖον ; τετρακτύς · ὅπερ ἐστὶν ἡ ἁρμονία , ἐν ᾗ αἱ σειρῆνες . τὰ δὲ τί μάλιστα , οἷον τί τὸ δικαιότατον ; θύειν . τί τὸ σοφώτατον ; ἀριθμός . δεύτερον δὲ ὁ τοῖς πράγμασι τὰ ὀνόματα θέμενος . τί σοφώτατον τῶν παρ’ ἡμῖν ; ἰατρική . τί κάλλιστον ; ἁρμονία . τί κράτιστον ; γνώμη . τί ἄριστον ; εὐδαιμονία . τί δὲ ἀληθέστατον λέγεται ; ὅτι πονηροὶ οἱ ἄνθρωποι . διὸ καὶ ποιητὴν Ἱπποδάμαντα φασὶν ἐπαινέσαι αὐτὸν τὸν Σαλαμίνιον , ὃς ἐποίησεν · ὦ θεοί , πόθεν ἐστέ , πόθεν τοιοίδ’ ἐγένεσθε ; ἄνθρωποι , πόθεν ἐστέ , πόθεν κακοὶ ὧδ’ ἐγένεσθε ;
Lemmas: εἰμί δέ ὁ μέν ὁ ἀκουσματικός φιλοσοφία ἄκουσμα ἀναπόδεικτος καί ἄνευ λόγος , ὅτι οὕτως πρακτέος , καί ἄλλος ὅσος παρά ἐκεῖνος εἴρω , οὗτος πειράω διαφυλάσσω ὡς θεῖον δόγμα , αὐτός δέ παρά ἑαυτοῦ οὔτε λέγω προσποιέω , οὔτε λεκτέος εἰμί , ἀλλά καί ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω οὗτος ἔχω ἀγαθός πρός φρόνησις , ὅστις πλεῖστος ἄκουσμα ἔχω . πᾶς δέ ὁ οὕτως ἄκουσμα διαιρέω εἰς τρεῖς εἶδος · ὁ μέν γάρ αὐτός τίς εἰμί σημαίνω , ὁ δέ τίς μάλιστα , ὁ δέ τίς δεῖ πράσσω ἢ μή πράσσω . ὁ μέν οὖν τίς εἰμί τοιοῦτος , οἷος τίς εἰμί ὁ μάκαρ νῆσος ; ἥλιος καί σελήνη , τίς εἰμί ὁ ἐν Δελφοί μαντεῖος ; τετρακτύς · ὅσπερ εἰμί ὁ ἁρμονία , ἐν ὅς ὁ Σειρήν . ὁ δέ τίς μάλιστα , οἷος τίς ὁ Δίκαιος ; θύω . τίς ὁ σοφός ; ἀριθμός . δύο δέ ὁ ὁ πρᾶγμα ὁ ὄνομα τίθημι . τίς σοφός ὁ παρά ἐγώ ; Ἰατρική . τίς καλῶς ; ἁρμονία . τίς ἀγαθός ; γνώμη . τίς ἀγαθός ; εὐδαιμονία . τίς δέ ἀληθής λέγω ; ὅτι πονηρός ὁ ἄνθρωπος . διό καί ποιητής Ἱπποδάμας φημί ἐπαινέω αὐτός ὁ Σαλαμίνιον , ὅς ποιέω · εἰμί θεός , πόθεν εἰμί , πόθεν τοιόσδε γίγνομαι ; ἄνθρωπος , πόθεν εἰμί , πόθεν κακός ὧδε γίγνομαι ;
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.83
ταῦτα καὶ τοιαῦτά ἐστι τὰ τούτου τοῦ γένους ἀκούσματα · ἕκαστον γὰρ τῶν τοιούτων μάλιστα τί ἐστιν . ἔστι δ’ αὕτη ἡ αὐτὴ τῇ τῶν ἑπτὰ σοφιστῶν λεγομένῃ σοφίᾳ . καὶ γὰρ ἐκεῖνοι ἐζήτουν , οὐ τί ἐστι τἀγαθόν , ἀλλὰ τί μάλιστα · οὐδὲ τί τὸ χαλεπόν , ἀλλὰ τί τὸ χαλεπώτατον · ὅτι τὸ αὑτὸν γνῶναί ἐστιν · οὐδὲ τί τὸ ῥᾴδιον , ἀλλὰ τί τὸ ῥᾷστον · ὅτι τὸ ἔθει χρῆσθαι . τῇ τοιαύτῃ γὰρ σοφίᾳ μετηκολουθηκέναι ἔοικε τὰ τοιαῦτα ἀκούσματα · πρότεροι γὰρ οὗτοι Πυθαγόρου ἐγένοντο . τὰ δὲ τί πρακτέον ἢ οὐ πρακτέον τῶν ἀκουσμάτων τοιαῦτά ἐστιν , οἷον ὅτι δεῖ τεκνοποιεῖσθαι · δεῖ γὰρ ἀντικαταλιπεῖν τοὺς θεραπεύσοντας τὸν θεόν · ἢ ὅτι δεῖ τὸν δεξιὸν ὑποδεῖσθαι πρότερον , ἢ ὅτι οὐ δεῖ τὰς λεωφόρους βαδίζειν ὁδοὺς οὐδὲ εἰς περιρραντήριον ἐμβάπτειν οὐδὲ ἐν βαλανείῳ λούεσθαι · ἄδηλον γὰρ ἐν πᾶσι τούτοις εἰ καθαρεύουσιν οἱ κοινωνοῦντες .
Lemmas: οὗτος καί τοιοῦτος εἰμί ὁ οὗτος ὁ γένος ἄκουσμα · ἕκαστος γάρ ὁ τοιοῦτος μάλιστα τίς εἰμί . εἰμί δέ οὗτος ὁ αὐτός ὁ ὁ ἑπτά σοφιστής λέγω σοφία . καί γάρ ἐκεῖνος ζητέω , οὖον τίς εἰμί τἀγαθόν , ἀλλά τίς μάλιστα · οὐδέ τίς ὁ χαλεπός , ἀλλά τίς ὁ χαλεπός · ὅτι ὁ ἑαυτοῦ γιγνώσκω εἰμί · οὐδέ τίς ὁ ῥᾴδιος , ἀλλά τίς ὁ ῥᾴδιος · ὅτι ὁ ἔθος χράω . ὁ τοιοῦτος γάρ σοφία μετακολουθέω ἔοικα ὁ τοιοῦτος ἄκουσμα · πρότερος γάρ οὗτος Πυθαγόρας γίγνομαι . ὁ δέ τίς πρακτέος ἢ οὖον πρακτέος ὁ ἄκουσμα τοιοῦτος εἰμί , οἷος ὅτι δεῖ τεκνοποιέω · δεῖ γάρ ἀντικαταλείπω ὁ θεραπεύω ὁ θεός · ἢ ὅτι δεῖ ὁ δεξιός ὑποδέω πρότερος , ἢ ὅτι οὖον δεῖ ὁ λεωφόρος βαδίζω ὁδός οὐδέ εἰς περιρραντήριον ἐμβάπτω οὐδέ ἐν βαλανεῖον λούω · ἄδηλος γάρ ἐν πᾶς οὗτος εἰμί καθαρεύω ὁ κοινωνέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.84
καὶ ἄλλα τάδε · φορτίον μὴ συγκαθαιρεῖν , οὐ γὰρ δεῖ αἴτιον γίνεσθαι τοῦ μὴ πονεῖν , συνανατιθέναι δέ · χρυσὸν ἐχούσῃ μὴ πλησιάζειν ἐπὶ τεκνοποιίᾳ · μὴ λέγειν ἄνευ φωτός · σπένδειν τοῖς θεοῖς κατὰ τὸ οὖς τῆς κύλικος οἰωνοῦ ἕνεκεν καὶ ὅπως μὴ ἀπὸ τοῦ αὐτοῦ πίνηται · ἐν δακτυλίῳ μὴ φέρειν σημεῖον θεοῦ εἰκόνα , ὅπως μὴ μιαίνηται · ἄγαλμα γάρ , ὅπερ δεῖ φυτεῦσαι ὲν τῷ οἴκῳ . γυναῖκα οὐ δεῖ ἀδικεῖν τὴν αὑτοῦ , ἱκέτις γάρ · διὸ καὶ ἀφ’ ἑστίας ἀγόμεθα , καὶ ἡ λῆψις διὰ δεξιᾶς . μηδὲ ἀλεκτρυόνα λευκὸν ( θύειν ) · ἱκέτης γὰρ ἱερὸς τοῦ Μηνός , διὸ καὶ σημαίνουσιν ὥραν .
Lemmas: καί ἄλλος ὅδε · φορτίον μή συγκαθαιρέω , οὖον γάρ δεῖ αἴτιος γίγνομαι ὁ μή πονέω , συνανατίθημι δέ · χρυσός ἔχω μή πλησιάζω ἐπί τεκνοποιία · μή λέγω ἄνευ φάος · σπένδω ὁ θεός κατά ὁ οὖς ὁ κύλιξ οἰωνός ἕνεκα καί ὅπως μή ἀπό ὁ αὐτός πίνω · ἐν δακτύλιος μή φέρω σημεῖον θεός εἰκών , ὅπως μή μιαίνω · ἄγαλμα γάρ , ὅσπερ δεῖ φυτεύω εἰμί ὁ οἶκος . γυνή οὖον δεῖ ἀδικέω ὁ αὐτός , ἱκέτης γάρ · διό καί ἀπό ἑστία ἄγω , καί ὁ λῆψις διά δεξιός . μηδέ ἀλεκτρυών λευκός ( θύω ) · ἱκέτης γάρ ἱερός ὁ μείς , διό καί σημαίνω ὥρα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.85
καὶ συμβουλεύειν μηδὲν παρὰ τὸ βέλτιστον τῷ συμβουλευομένῳ · ἱερὸν γὰρ συμβουλή . ἀγαθὸν οἱ πόνοι , αἱ δὲ ἡδοναὶ ἐκ παντὸς τρόπου κακόν · ἐπὶ κολάσει γὰρ ἐλθόντας δεῖ κολασθῆναι . θύειν χρὴ ἀνυπόδητον καὶ πρὸς τὰ ἱερὰ προσιέναι . εἰς ἱερὸν οὐ δεῖ ἐκτρέπεσθαι · οὐ γὰρ πάρεργον δεῖ ποιεῖσθαι τὸν θεόν . ὑπομένοντα καὶ ἔχοντα τραύματα ἐν τῷ ἔμπροσθεν τελευτῆσαι ἀγαθόν , ἐναντίως δὲ ἐναντίον . εἰς μόνα τῶν ζῴων οὐκ εἰσέρχεται ἀνθρώπου ψυχή , οἷς θέμις ἐστὶ τυθῆναι · διὰ τοῦτο τῶν θυσίμων χρὴ ἐσθίειν μόνον , οἷς ἂν τὸ ἐσθίειν καθήκῃ , ἄλλου δὲ μηδενὸς ζῴου . τὰ μὲν οὖν τοιαῦτα τῶν ἀκουσμάτων ἐστί , τὰ δὲ πλεῖστον ἔχοντα μῆκος περί τε θυσίας καθ’ ἑκάστους τοὺς καιροὺς πῶς χρὴ ποιεῖσθαι , τάς τε ἄλλας , καὶ περὶ μετοικήσεως τῆς ἐντεῦθεν καὶ περὶ τὰς ταφάς , πῶς δεῖ καταθάπτεσθαι .
Lemmas: καί συμβουλεύω μηδείς παρά ὁ ἀγαθός ὁ συμβουλεύω · ἱερόν γάρ συμβουλή . ἀγαθός ὁ πόνος , ὁ δέ ἡδονά ἐκ πᾶς τρόπος κακός · ἐπί κολάζω γάρ ἔρχομαι δεῖ κολάζω . θύω χρή ἀνυπόδητος καί πρός ὁ ἱερόv πρόσειμι . εἰς ἱερόν οὖον δεῖ ἐκτρέπω · οὖον γάρ πάρεργον δεῖ ποιέω ὁ θεός . ὑπομένω καί ἔχω τραῦμα ἐν ὁ ἔμπροσθεν τελευτάω ἀγαθός , ἐναντίος δέ ἐναντίος . εἰς μόνος ὁ ζῷον οὐ εἰσέρχομαι ἄνθρωπος ψυχή , ὅς θέμις εἰμί θύω · διά οὗτος ὁ θύσιμος χρή ἐσθίω μόνος , ὅς εἄν ὁ ἐσθίω καθήκω , ἄλλος δέ μηδείς ζῷον . ὁ μέν οὖν τοιοῦτος ὁ ἄκουσμα εἰμί , ὁ δέ πλεῖστος ἔχω μῆκος περί τε θυσία κατά ἕκαστος ὁ καιρός πῶς χρή ποιέω , ὁ τε ἄλλος , καί περί μετοίκησις ὁ ἐντεῦθεν καί περί ὁ ταφή , πῶς δεῖ καταθάπτω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.86
ἐπὶ ἐνίων μὲν οὖν ἐπιλέγεται τί δεῖ , οἷον ὅτι δεῖ τεκνοποιεῖσθαι ἕνεκα τοῦ καταλιπεῖν ἕτερον ἀνθ’ ἑαυτοῦ θεῶν θεραπευτήν · τοῖς δὲ οὐδεὶς λόγος πρόσεστι . καὶ ἔνια μὲν τῶν ἐπιλεγομένων δόξει προσπεφυκέναι ἅπερ ἂν ᾖ , ἔνια δὲ πόρρω · οἷον περὶ τοῦ τὸν ἄρτον μὴ καταγνύναι , ὅτι πρὸς τὴν ἐν ᾅδου κρίσιν οὐ συμφέρει . αἱ δὲ προστιθέμεναι εἰκοτολογίαι περὶ τῶν τοιούτων οὐκ εἰσὶ Πυθαγορικαί , ἀλλ’ ἐνίων ἔξωθεν ἐπισοφιζομένων [ καὶ πειρωμένων ] προσάπτειν εἰ κότα λόγον , οἷον καὶ περὶ τοῦ νῦν λεχθέντος , διὰ τί οὐ δεῖ καταγνύναι τὸν ἄρτον . οἳ μὲν γὰρ φασὶν ὅτι οὐ δεῖ τὸν συνάγοντα διαλύειν · τὸ γὰρ ἀρχαῖον βαρβαρικῶς πάντες ἐπὶ ἕνα ἄρτον συνήεσαν οἱ φίλοι · οἳ δ’ ὅτι οὐ δεῖ οἰωνὸν ποιεῖσθαι τοιοῦτον ἀρχόμενον καταγνύντα καὶ συντρίβοντα . ἅπαντα μέντοι ὅσα περὶ τοῦ πράττειν ἢ μὴ πράττειν διορίζουσιν ἐστόχασται ( τῆς ) πρὸς τὸ θεῖον ( ὁμολογίας ) , καὶ ἀρχὴ αὕτη ἐστί , καὶ ὁ βίος ἅπας συντέτακται πρὸς τὸ ἀκολουθεῖν τῷ θεῷ , καὶ ὁ λόγος οὗτος ταύτης ἐστὶ τῆς φιλοσοφίας .
Lemmas: ἐπί ἔνιοι μέν οὖν ἐπιλέγω τίς δεῖ , οἷος ὅτι δεῖ τεκνοποιέω ἕνεκα ὁ καταλείπω ἕτερος ἀντί ἑαυτοῦ θεός θεραπευτής · ὁ δέ οὐδείς λόγος πρόσειμι . καί ἔνιοι μέν ὁ ἐπιλέγω δοκέω προσφύω ὅσπερ εἄν εἰμί , ἔνιοι δέ πόρρω · οἷος περί ὁ ὁ ἄρτος μή κατάγνυμι , ὅτι πρός ὁ ἐν ᾍδης κρίσις οὖον συμφέρω . ὁ δέ προστίθημι εἰκοτολογία περί ὁ τοιοῦτος οὐ εἰμί Πυθαγορικός , ἀλλά ἔνιοι ἔξωθεν ἐπισοφίζω [ καί πειράω ] προσάπτω εἰμί κότα λόγος , οἷος καί περί ὁ νῦν λέγω , διά τίς οὖον δεῖ κατάγνυμι ὁ ἄρτος . ἕ μέν γάρ φημί ὅτι οὖον δεῖ ὁ συνάγω διαλύω · ὁ γάρ ἀρχαῖος βαρβαρικός πᾶς ἐπί εἷς ἄρτος σύνειμι ὁ φίλος · ἕ δέ ὅτι οὖον δεῖ οἰωνός ποιέω τοιοῦτος ἄρχω κατάγνυμι καί συντρίβω . ἅπας μέντοι ὅσος περί ὁ πράσσω ἢ μή πράσσω διορίζω στοχάζομαι ( ὁ ) πρός ὁ θέω ( ὁμολογία ) , καί ἀρχή οὗτος εἰμί , καί ὁ βίος ἅπας συντάσσω πρός ὁ ἀκολουθέω ὁ θεός , καί ὁ λόγος οὗτος οὗτος εἰμί ὁ φιλοσοφία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.87
γελοῖον γὰρ ποιοῦσιν ἄνθρωποι ἄλλοθέν ποθεν ζητοῦντες τὸ εὖ ἢ παρὰ τῶν θεῶν , καὶ ὅμοιον ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν βασιλευομένῃ χώρᾳ τῶν πολιτῶν τινὰ ὕπαρχον θεραπεύοι , ἀμελήσας αὐτοῦ τοῦ πάντων ἄρχοντος · τοιοῦτον γὰρ οἴονται ποιεῖν καὶ τοὺς ἀνθρώπους . ἐπεὶ γὰρ ἔστι τε θεὸς καὶ οὗτος πάντων κύριος , δεῖν ὁμολογεῖται παρὰ τοῦ κυρίου τὸ ἀγαθὸν αἰτεῖν · πάντες γὰρ οὓς μὲν ἂν φιλῶσι καὶ οἷς ἂν χαίρωσι , τούτοις διδόασι τἀγαθά , πρὸς οὓς δὲ ἐναντίως ἔχουσι , τὰ ἐναντία . τούτων μὲν αὕτη καὶ τοιαύτη σοφία . ἦν δέ τις Ἱππομέδων ἄγριος αἰνεὺς Πυθαγόρειος τῶν ἀκουσματικῶν , ὃς ἔλεγεν ὅτι πάντων τούτων ἐκεῖνος λόγους καὶ ἀποδείξεις εἶπεν , ἀλλὰ διὰ τὸ παραδεδόσθαι διὰ πολλῶν καὶ ἀεὶ ἀργοτέρων τὸν μὲν λόγον περιῃρῆσθαι , λελεῖφθαι δὲ αὐτὰ τὰ προβλήματα . οἱ δὲ περὶ τὰ μαθήματα τῶν Πυθαγορείων τούτους τε ὁμολογοῦσιν εἶναι Πυθαγόρου , καὶ αὐτοὶ φασὶν ἔτι μᾶλλον ἢ ἃ λέγουσιν αὐτοὶ ἀληθῆ εἶναι . τὴν δὲ αἰτίαν τῆς ἀνομοιότητος τοιαύτην γενέσθαι φασίν .
Lemmas: γελοῖος γάρ ποιέω ἄνθρωπος ἄλλοθεν πόθεν ζητέω ὁ εὕω ἢ παρά ὁ θεός , καί ὅμοιος ὥσπερ εἄν εἰμί τις ἐν βασιλεύω χώρα ὁ πολίτης τις ὕπαρχος θεραπεύω , ἀμελέω αὐτός ὁ πᾶς ἄρχω · τοιοῦτος γάρ οἴομαι ποιέω καί ὁ ἄνθρωπος . ἐπεί γάρ εἰμί τε θεός καί οὗτος πᾶς κύριος , δήω ὁμολογέω παρά ὁ κύριος ὁ ἀγαθός αἰτέω · πᾶς γάρ ὅς μέν εἄν φιλέω καί ὅς εἄν χαίρω , οὗτος δίδωμι τἀγαθά , πρός ὅς δέ ἐναντίος ἔχω , ὁ ἐναντίος . οὗτος μέν οὗτος καί τοιοῦτος σοφία . εἰμί δέ τις Ἱππομέδων ἄγριος Αινεύς Πυθαγόρειος ὁ ἀκουσματικός , ὅς λέγω ὅτι πᾶς οὗτος ἐκεῖνος λόγος καί ἀποδείκνυμι εἶπον , ἀλλά διά ὁ παραδίδωμι διά πολύς καί ἀεί ἀργός ὁ μέν λόγος περιλέγω , λείπω δέ αὐτός ὁ πρόβλημα . ὁ δέ περί ὁ μάθημα ὁ Πυθαγόρειος οὗτος τε ὁμολογέω εἰμί Πυθαγόρας , καί αὐτός φημί ἔτι μᾶλλον ἢ ὁ λέγω αὐτός ἀληθής εἰμί . ὁ δέ αἴτιος ὁ ἀνομοιότης τοιοῦτος γίγνομαι φημί .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.88
ἀφικέσθαι τὸν Πυθαγόραν ἐξ Ἰωνίας καὶ Σάμου κατὰ τὴν Πολυκράτους τυραννίδα , ἀκμαζούσης Ἰταλίας , καὶ γενέσθαι συνήθεις αὐτῷ τοὺς πρώτους ἐν ταῖς πόλεσι . τούτων δὲ τοῖς μὲν πρεσβυτέροις καὶ ἀσχόλοις διὰ τὸ ἐν πολιτικοῖς πράγμασι κατέχεσθαι , ὡς χαλεπὸν ὂν διὰ τῶν μαθημάτων καὶ ἀποδείξεων ἐντυγχάνειν , ψιλῶς διαλεχθῆναι , ἡγούμενον οὐδὲν ( ἂν ) ἧττον ὠφελεῖσθαι , καὶ ἄνευ τῆς αἰτίας , εἰδότας τί δεῖ πράττειν , ὥσπερ καὶ οἱ ἰατρευόμενοι , οὐ προσακούοντες διὰ τί αὐτοῖς ἕκαστα πρακτέον , οὐδὲν ἧττον τυγχάνουσι τῆς ὑγείας · ὅσοις δὲ νεωτέροις ἐνετύγχανε καὶ δυναμένοις πονεῖν καὶ μανθάνειν , τοῖς τοιούτοις δι’ ἀποδείξεως καὶ τῶν μαθημάτων ἐνετύγχανεν . αὐτοὶ μὲν οὖν εἶναι ἀπὸ τούτων , ἐκείνους δὲ ἀπὸ τῶν ἑτέρων . περὶ δ’ Ἱππάσου μάλιστα , ὡς ἦν μὲν τῶν Πυθαγορείων , διὰ δὲ τὸ ἐξενεγκεῖν καὶ γράψασθαι πρῶτος σφαῖραν τὴν ἐκ τῶν δώδεκα πενταγώνων ἀπώλετο κατὰ θάλατταν ὡς ἀσεβήσας , δόξαν δὲ λάβοι ὡς εὑρών εἶναι δὲ πάντα ἐκείνου τοῦ ἀνδρός · προσαγορεύουσι γὰρ οὕτω τὸν Πυθαγόραν καὶ οὐ καλοῦσιν ὀνόματι .
Lemmas: ἀφικνέομαι ὁ Πυθαγόρας ἐκ Ἰωνία καί Σάμος κατά ὁ Πολυκράτης τυραννίς , ἀκμάζω Ἰταλία , καί γίγνομαι συνήθης αὐτός ὁ πρῶτος ἐν ὁ πόλις . οὗτος δέ ὁ μέν πρέσβυς καί ἄσχολος διά ὁ ἐν πολιτικός πρᾶγμα κατέχω , ὡς χαλεπός εἰμί διά ὁ μάθημα καί ἀπόδειξις ἐντυγχάνω , ψιλός διαλέγω , ἡγέομαι οὐδείς ( εἄν ) κακός ὠφελέω , καί ἄνευ ὁ αἴτιος , οἶδα τίς δεῖ πράσσω , ὥσπερ καί ὁ ἰατρεύω , οὖον προσακούω διά τίς αὐτός ἕκαστος πρακτέος , οὐδείς κακός τυγχάνω ὁ ὑγεία · ὅσος δέ νέος ἐντυγχάνω καί δύναμαι πονέω καί μανθάνω , ὁ τοιοῦτος διά ἀπόδειξις καί ὁ μάθημα ἐντυγχάνω . αὐτός μέν οὖν εἰμί ἀπό οὗτος , ἐκεῖνος δέ ἀπό ὁ ἕτερος . περί δέ Ἵππασος μάλιστα , ὡς εἰμί μέν ὁ Πυθαγόρειος , διά δέ ὁ ἐκφέρω καί γράφω πρῶτος σφαῖρα ὁ ἐκ ὁ δώδεκα πεντάγωνος ἀπόλλυμι κατά θάλασσα ὡς ἀσεβέω , δόξα δέ λαμβάνω ὡς εὑρίσκω εἰμί δέ πᾶς ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ · προσαγορεύω γάρ οὗτος ὁ Πυθαγόρας καί οὖον καλέω ὄνομα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 18.89
λέγουσι δὲ οἱ Πυθαγόρειοι ἐξενηνέχθαι γεωμετρίαν οὕτως . ἀποβαλεῖν τινα τὴν οὐσίαν τῶν Πυθαγορείων , ὡς δὲ τοῦτο ἠτύχησε , δοθῆναι αὐτῷ χρηματίσασθαι ἀπὸ γεωμετρίας . ἐκαλεῖτο δὲ ἡ γεωμετρία πρὸς Πυθαγόρου ἱστορία . περὶ μὲν οὖν τῆς διαφορᾶς ἑκατέρας τῆς πραγματείας καὶ ἑκατέρων τῶν ἀνδρῶν τῶν ἀκροωμένων Πυθαγόρου ταῦτα παρειλήφαμεν · τοὺς γὰρ εἴσω σινδόνος καὶ ἔξω ἀκροωμένους τοῦ Πυθαγόρου καὶ τοὺς μετὰ τοῦ ὁρᾶν ἀκούοντας ἢ ἄνευ τοῦ ὁρᾶν καὶ τοὺς εἴσω καὶ ἔξω διωρισμένους οὐκ ἄλλους ἢ τοὺς εἰρημένους ὑπολαμβάνειν προσήκει , καὶ τοὺς πολιτικοὺς δὲ καὶ οἰκονομικοὺς καὶ νομοθετικοὺς ἐν τοῖς αὐτοῖς ὑποτίθεσθαι χρή .
Lemmas: λέγω δέ ὁ Πυθαγόρειος ἐκφέρω γεωμετρία οὕτως . ἀποβάλλω τις ὁ οὐσία ὁ Πυθαγόρειος , ὡς δέ οὗτος ἀτυχέω , δίδωμι αὐτός χρηματίζω ἀπό γεωμετρία . καλέω δέ ὁ γεωμετρία πρός Πυθαγόρας ἱστορία . περί μέν οὖν ὁ διαφορά ἑκάτερος ὁ πραγματεία καί ἑκάτερος ὁ ἀνήρ ὁ ἀκροάομαι Πυθαγόρας οὗτος παραλαμβάνω · ὁ γάρ εἴδομαι σινδών καί ἔξω ἀκροάζομαι ὁ Πυθαγόρας καί ὁ μετά ὁ ὁράω ἀκούω ἢ ἄνευ ὁ ὁράω καί ὁ εἴδομαι καί ἔξω διορίζω οὐ ἄλλος ἢ ὁ εἴρω ὑπολαμβάνω προσήκω , καί ὁ πολιτικός δέ καί οἰκονομικός καί νομοθετικός ἐν ὁ αὐτός ὑποτίθημι χρή .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 19.90
Καθόλου δὲ εἰδέναι ἄξιον ὡς πολλὰς ὁδοὺς Πυθαγόρας παιδείας ἀνεῦρε καὶ κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν ἑκάστου καὶ δύναμιν ἀπεδίδου τῆς σοφίας τὴν ἐπιβάλλουσαν μοῖραν . τεκμήριον δὲ μέγιστον · ὅτε γὰρ Ἄβαρις ὁ Σκύθης ἐξ Ὑπερβορέων ἄπειρος τῆς Ἑλληνικῆς παιδείας ὢν καὶ ἀμύητος καὶ τῇ ἡλικίᾳ προβεβηκὼς ἦλθε , τότε οὐ διὰ ποικίλων αὐτὸν εἰσήγαγε θεωρημάτων , ἀλλ’ ἀντὶ τῆς πενταετοῦς σιωπῆς καὶ τῆς ἐν τῷ τοσούτῳ χρόνῳ ἀκροάσεως καὶ τῶν ἄλλων βασάνων ἀθρόως αὐτὸν ἐπιτήδειον ἀπειργάσατο πρὸς τὴν ἀκρόασιν τῶν αὐτῷ δογματιζσμένων , καὶ τὸ περὶ φύσεως σύγγραμμα καὶ ἄλλο τὸ περὶ θεῶν ὡς ἐν βραχυτάτοις αὐτὸν ἀνεδίδαξεν .
Lemmas: Κάθολος δέ οἶδα ἄξιος ὡς πολύς ὁδός Πυθαγόρας παιδεία ἀνευρίσκω καί κατά ὁ οἰκεῖος φύσις ἕκαστος καί δύναμις ἀποδίδωμι ὁ σοφία ὁ ἐπιβάλλω μοῖρα . τεκμήριον δέ μέγας · ὅτε γάρ Ἄβαρις ὁ Σκύθης ἐκ Ὑπερβόρεοι ἤπειρος ὁ Ἑλληνικός παιδεία εἰμί καί ἀμύητος καί ὁ ἡλικία προβαίνω ἔρχομαι , τότε οὖον διά ποικίλος αὐτός εἰσάγω θεώρημα , ἀλλά ἀντί ὁ πενταετής σιωπή καί ὁ ἐν ὁ τοσοῦτος χρόνος ἀκρόασις καί ὁ ἄλλος βάσανος ἀθρόος αὐτός ἐπιτήδειος ἀπεργάζομαι πρός ὁ ἀκρόασις ὁ αὐτός δογματίζω , καί ὁ περί φύσις σύγγραμμα καί ἄλλος ὁ περί θεός ὡς ἐν βραχύς αὐτός ἀναδιδάσκω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 19.91
ἦλθε μὲν γὰρ Ἄβαρις ἀπὸ Ὑπερβορέων , ἱερεὺς τοῦ ἐκεῖ Ἀπόλλωνος , πρεσβύτης καθήκων καὶ τὰ ἱερατικὰ σοφώτατος , ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος ὑποστρέφων εἰς τὰ ἴδια , ἵνα τὸν ἀγερθέντα χρυσὸν τῷ θεῷ ἀποθῆται εἰς τὸ ἐν Ὑπερβορέοις ἱερόν . γενόμενος δὲ ἐν παρόδῳ κατὰ τὴν Ἰταλίαν καὶ τὸν Πυθαγόραν ἰδὼν καὶ μάλιστα εἰκάσας τῷ θεῷ οὗπερ ἦν ἱερεύς , καὶ πιστεύσας μὴ ἄλλον εἶναι μηδὲ ἄνθρωπον ὅμοιον ἐκείνῳ , ἀλλ’ αὐτὸν ὄντως τὸν Ἀπόλλωνα , ἔκ τε ὧν ἑώρα περὶ αὐτὸν σεμνωμάτων καὶ ἐξ ὧν προεγίνωσκεν ὁ ἱερεὺς γνωρισμάτων , Πυθαγόρᾳ ἀπέδωκεν ὀιστὸν ὃν ἔχων ἀπὸ τοῦ ἱεροῦ ἐξῆλθε , χρήσιμον αὐτῷ ἐσόμενον πρὸς τὰ συμπίπτοντα δυσμήχανα κατὰ τὴν τοσαύτην ἄλην . ἐποχούμενος γὰρ αὐτῷ καὶ τὰ ἄβατα διέβαινεν , οἷον ποταμοὺς καὶ λίμνας καὶ τέλματα καὶ ὄρη καὶ τὰ τοιαῦτα , καὶ περιπολῶν , ὡς λόγος , καθαρμούς τε ἐπετέλει καὶ λοιμοὺς ἀπεδίωκε καὶ ἀνέμους ἀπὸ τῶν εἰς τοῦτο ἀξιουσῶν πόλεων βοηθὸν αὐτὸν γενέσθαι .
Lemmas: ἔρχομαι μέν γάρ Ἄβαρις ἀπό Ὑπερβόρεοι , ἱερεύς ὁ ἐκεῖ Ἀπόλλων , πρεσβύτης καθήκω καί ὁ ἱερατικός σοφός , ἀπό ὁ Ἑλλάς ὑποστρέφω εἰς ὁ ἴδιος , ἵνα ὁ ἀγείρω χρυσός ὁ θεός ἀποτίθημι εἰς ὁ ἐν Ὑπερβόρεοι ἱερός . γίγνομαι δέ ἐν πάροδος κατά ὁ Ἰταλία καί ὁ Πυθαγόρας εἶδον καί μάλιστα εἰκάζω ὁ θεός ὅσπερ εἰμί ἱερεύς , καί πιστεύω μή ἄλλος εἰμί μηδέ ἄνθρωπος ὅμοιος ἐκεῖνος , ἀλλά αὐτός εἰμί ὁ Ἀπόλλων , ἐκ τε ὅς ὁράω περί αὐτός σέμνωμα καί ἐκ ὅς προγιγνώσκω ὁ ἱερεύς γνώρισμα , Πυθαγόρας ἀποδίδωμι ὀϊστός ὅς ἔχω ἀπό ὁ ἱερός ἐξέρχομαι , χρήσιμος αὐτός εἰμί πρός ὁ συμπίπτω δυσμήχανος κατά ὁ τοσοῦτος ἄλη . ἐποχέομαι γάρ αὐτός καί ὁ ἄβατος διαβαίνω , οἷος ποταμός καί λίμνη καί τέλμα καί ὄρος καί ὁ τοιοῦτος , καί περιπολέω , ὡς λόγος , καθαρμός τε ἐπιτελέω καί λοιμός ἀποδιώκω καί ἄνεμος ἀπό ὁ εἰς οὗτος ἄξιος πόλις βοηθός αὐτός γίγνομαι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 19.92
Λακεδαίμονα γοῦν παρειλήφαμεν μετὰ τὸν ὑπ’ ἐκείνου γενόμενον αὐτῇ καθαρμὸν μηκέτι λοιμῶξαι , πολλάκις πρότερον τούτῳ τῷ παθήματι περιπεσοῦσαν διὰ τὴν δυστραπελίαν τοῦ τόπου καθ’ ὃν ᾤκισται , τῶν Ταϋγέτων ὀρῶν πνῖγος ἀξιόλογον αὐτῇ παρεχόντων διὰ τὸ ὑπερκεῖσθαι , καὶ Κρήτης Κνωσσόν . καὶ ἄλλα τοιαῦτα τεκμήρια ἱστορεῖται τῆς τοῦ Ἀβάριδος δυνάμεως . δεξάμενος δὲ Πυθαγόρας τὸν ὀιστὸν καὶ μὴ ξενισθεὶς πρὸς τοῦτο , μηδὲ τὴν αἰτίαν ἐπερωτήσας δι’ ἣν ἐπέδωκεν , ἀλλ’ ὡς ἂν ὄντως ὁ θεὸς αὐτὸς ὤν , ἰδίᾳ καὶ αὐτὸς ἀποσπάσας τὸν Ἄβαριν τόν τε μηρὸν τὸν ἑαυτοῦ ἐπέδειξε χρύσεον , γνώρισμα παρέχων τοῦ μὴ διεψεῦσθαι , καὶ τὰ καθ’ ἕκαστα τῶν ἐν τῷ ἱερῷ κειμένων ἐξαριθμησάμενος αὐτῷ καὶ πίστιν ἱκανὴν παρασχὼν ὡς οὐκ εἴη κακῶς εἰκάσας , προσθείς τε ὅτι ἐπὶ θεραπείᾳ καὶ εὐεργεσίᾳ τῶν ἀνθρώπων ἥκοι , καὶ διὰ τοῦτο ἀνθρωπόμορφος , ἵνα μὴ ξενιζόμενοι πρὸς τὸ ὑπερέχον ταράσσωνται καὶ τὴν παρ’ αὐτῷ μάθησιν ἀποφεύγωσιν , ἐκέλευσέ τε μένειν αὐτοῦ καὶ συνδιορθοῦν τοὺς ἐντυγχάνοντας , τὸν δὲ χρυσὸν ὃν συνήγειρε , κοινῶσαι τοῖς ἐπιτηδείοις , ὅσοιπερ ἐτύγχανον οὕτως ὑπὸ τοῦ λόγου ἠγμένοι ὥστε βεβαιοῦν τὸ δόγμα τὸ λέγον κοινὰ τὰ φίλων δι’ ἔργου .
Lemmas: Λακεδαίμων γοῦν παραλαμβάνω μετά ὁ ὑπό ἐκεῖνος γίγνομαι αὐτός καθαρμός μηκέτι λοιμώσσω , πολλάκις πρότερος οὗτος ὁ πάθημα περιπίπτω διά ὁ δυστραπελία ὁ τόπος κατά ὅς οἰκίζω , ὁ Ταύγετον ὄρος πνῖγος ἀξιόλογος αὐτός παρέχω διά ὁ ὑπέρκειμαι , καί Κρήτη Κνωσσός . καί ἄλλος τοιοῦτος τεκμήριον ἱστορέω ὁ ὁ Ἄβαρις δύναμις . δέχομαι δέ Πυθαγόρας ὁ ὀϊστός καί μή ξενίζω πρός οὗτος , μηδέ ὁ αἴτιος ἐπερωτάω διά ὅς ἐπιδίδωμι , ἀλλά ὡς εἄν εἰμί ὁ θεός αὐτός εἰμί , ἴδιος καί αὐτός ἀποσπάω ὁ Ἄβαρις ὁ τε μηρός ὁ ἑαυτοῦ ἐπιδείκνυμι χρύσεος , γνώρισμα παρέχω ὁ μή διαψεύδω , καί ὁ κατά ἕκαστος ὁ ἐν ὁ ἱερός κεῖμαι ἐξαριθμέω αὐτός καί πίστις ἱκανός παρέχω ὡς οὐ εἰμί κακῶς εἰκάζω , προστίθημι τε ὅτι ἐπί θεραπεία καί εὐεργεσία ὁ ἄνθρωπος ἥκω , καί διά οὗτος ἀνθρωπόμορφος , ἵνα μή ξενίζω πρός ὁ ὑπερέχω ταράσσω καί ὁ παρά αὐτός μάθησις ἀποφεύγω , κελεύω τε μένω αὐτός καί συνδιορθόω ὁ ἐντυγχάνω , ὁ δέ χρυσός ὅς συναγείρω , κοινόω ὁ ἐπιτήδειος , ὅσος τυγχάνω οὕτως ὑπό ὁ λόγος ἄγω ὥστε βεβαιόω ὁ δόγμα ὁ λέγω κοινός ὁ Φίλων διά ἔργον .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 19.93
οὕτω δὴ καταμείναντι αὐτῷ , ὁ νῦν δὴ ἐλέγομεν , φυσιολογίαν τε καὶ θεολογίαν ἐπιτετμημένην παρέδωκε , καὶ ἀντὶ τῆς διὰ τῶν θυσιῶν ἱεροσκοπίας τὴν διὰ τῶν ἀριθμῶν πρόγνωσιν παρέδωκεν , ἡγούμενος ταύτην καθαρωτέραν εἶναι καὶ θειοτέραν καὶ τοῖς οὐρανίοις τῶν θεῶν ἀριθμοῖς οἰκειοτέραν , ἄλλα τε τὰ ἁρμόζοντα τῷ Ἀβάριδι παρέδωκεν ἐπιτηδεύματα . ἀλλ’ οὗ δὴ ἕνεκα ὁ παρὼν λόγος , ἐπ’ ἐκεῖνο πάλιν ἐπανέλθωμεν , ὡς ἄρα ἄλλους ἄλλως , ὡς ἔχοι ἕκαστος φύσεως καὶ δυνάμεως , ἐπανορθοῦν ἐπειρᾶτο . πάντα μὲν οὖν τὰ τοιαῦτα οὔτε παρεδόθη εἰς τοὺς ἀνθρώπους , οὔτε τὰ μνημονευόμενα ῥᾴδιον διελθεῖν ·
Lemmas: οὗτος δή καταμένω αὐτός , ὁ νῦν δή λέγω , φυσιολογία τε καί θεολογία ἐπιτέμνω παραδίδωμι , καί ἀντί ὁ διά ὁ θυσία ἱεροσκοπία ὁ διά ὁ ἀριθμός πρόγνωσις παραδίδωμι , ἡγέομαι οὗτος καθαρός εἰμί καί θεῖος καί ὁ οὐράνιος ὁ θεός ἀριθμός οἰκεῖος , ἄλλος τε ὁ ἁρμόζω ὁ Ἄβαρις παραδίδωμι ἐπιτήδευμα . ἀλλά ὅς δή ἕνεκα ὁ πάρειμι λόγος , ἐπί ἐκεῖνος πάλιν ἐπανέρχομαι , ὡς ἄρα ἄλλος ἄλλως , ὡς ἔχω ἕκαστος φύσις καί δύναμις , ἐπανορθόω πειράω . πᾶς μέν οὖν ὁ τοιοῦτος οὔτε παραδίδωμι εἰς ὁ ἄνθρωπος , οὔτε ὁ μνημονεύω ῥᾴδιος διέρχομαι ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 19.94
ὀλίγα δὲ καὶ τὰ γνωριμώτατα διέλθωμεν δείγματα τῆς Πυθαγορικῆς ἀγωγῆς καὶ ὑπομνήματα τῶν ὑπαρχόντων τοῖς ἀνδράσιν ἐκείνοις ἐπιτηδευμάτων .
Lemmas: ὀλίγος δέ καί ὁ γνώριμος διέρχομαι δεῖγμα ὁ Πυθαγορικός ἀγωγή καί ὑπόμνημα ὁ ὑπάρχω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ἐπιτήδευμα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 20.94X
Πρῶτον μὲν οὖν ἐν τῷ λαμβάνειν τὴν διάπειραν ἐσκόπει εἰ δύνανται ἐχεμυθεῖν · τούτῳ γὰρ δὴ καὶ ἐχρῆτο τῷ ὀνόματι · καὶ καθεώρα εἰ μανθάνοντες ὅσα ἂν ἀκούσωσιν οἷοί τέ εἰσι σιωπᾶν καὶ διαφυλάττειν · ἔπειτα εἰ εἰσὶν αἰδήμονες , ἐποιεῖτό τε πλείονα σπουδὴν τοῦ σιωπᾶν ἤπερ τοῦ λαλεῖν . ἐσκόπει δὲ καὶ τὰ ἄλλα πάντα , μὴ ἄρα πρὸς πάθος ἢ ἐπιθυμίαν ἀκρατήτως ἐπτόηνται , οὐ παρέργως τὰ τοιαῦτα ἀεὶ ἐπιβλέπων , οἷον πῶς πρὸς ὀργὴν ἔχουσιν ἢ πῶς πρὸς ἐπιθυμίαν , ἢ εἰ φιλόνεικοί εἰσιν ἢ φιλότιμοι , ἢ πῶς πρὸς φιλονεικίαν ἔχουσιν ἢ πῶς πρὸς φιλίαν . εἰ δὲ πάντα ἀκριβῶς αὐτῷ ἐπιβλέποντι ἐξηρτυμένοι ἐφαίνοντο τοῖς ἀγαθοῖς ἤθεσι , τότε περὶ εὐμαθείας καὶ μνήμης ἐσκόπει · πρῶτον μὲν εἰ δύνανται ταχέως καὶ σαφῶς παρακολουθεῖν τοῖς λεγομένοις · ἔπειτα εἰ παρέπεταί τις αὐτοῖς ἀγάπησις καὶ σωφροσύνη πρὸς τὰ διδασκόμενα .
Lemmas: Πρῶτος μέν οὖν ἐν ὁ λαμβάνω ὁ διάπειρα σκοπέω εἰμί δύναμαι ἐχεμυθέω · οὗτος γάρ δή καί χράω ὁ ὄνομα · καί καθοράω εἰμί μανθάνω ὅσος εἄν ἀκούω οἷος τε εἰμί σιωπάω καί διαφυλάσσω · ἔπειτα εἰμί εἰμί αἰδήμων , ποιέω τε πλείων σπουδή ὁ σιωπάω ἤ2 ὁ λαλέω . σκοπέω δέ καί ὁ ἄλλος πᾶς , μή ἄρα πρός πάθος ἢ ἐπιθυμία ἄκρατος πτοέω , οὖον πάρεργον ὁ τοιοῦτος ἀεί ἐπιβλέπω , οἷος πῶς πρός ὀργή ἔχω ἢ πῶς πρός ἐπιθυμία , ἢ εἰμί φιλόνεικος εἰμί ἢ φιλότιμος , ἢ πῶς πρός φιλονεικία ἔχω ἢ πῶς πρός φίλιος . εἰμί δέ πᾶς ἀκριβῶς αὐτός ἐπιβλέπω ἐξαρτύω φαίνω ὁ ἀγαθός ἦθος , τότε περί εὐμάθεια καί μνήμη σκοπέω · πρῶτος μέν εἰμί δύναμαι ταχέως καί σαφῶς παρακολουθέω ὁ λέγω · ἔπειτα εἰμί παρέπομαι τις αὐτός ἀγάπησις καί σωφροσύνη πρός ὁ διδάσκω .