ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.234
φησὶ γὰρ οὕτως ὁ Ἀριστόξενος . οἴκτων δὲ καὶ δακρύων καὶ πάντων τῶν τοιούτων εἴργεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐκείνους ὡς ἐνδέχεται μάλιστα · ὁ αὐτὸς δὲ λόγος καὶ περὶ θωπείας καὶ δεήσεως καὶ λιτανείας καὶ πάντων τῶν τοιούτων . Διονύσιος οὖν ὁ ἐκπεσὼν τῆς τυραννίδος καὶ ἀφικόμενος εἰς Κόρινθον πολλάκις ἡμῖν διηγεῖτο περὶ τῶν κατὰ Φιντίαν τε καὶ Δάμωνα τοὺς Πυθαγορείους . ἦν δὲ ταῦτα τὰ περὶ τὴν τοῦ θανάτου γενομένην ἐγγύην . ὁ δὲ τρόπος τῆς ἐγγυήσεως τοιόσδε τις ἦν . ( εἶναί ) τινας ἔφη τῶν περὶ αὐτὸν διατριβόντων οἳ πολλάκις ἐποιοῦντο μνείαν τῶν Πυθαγορείων , διασύροντες καὶ διαμωκώμενοι καὶ ἀλαζόνας ἀποκαλοῦντες αὐτοὺς καὶ λέγοντες ὅτι ἐκκοπείη ἂν αὐτῶν ἡ τε σεμνότης αὕτη καὶ ἡ προσποίητος πίστις καὶ ἡ ἀπάθεια , εἴ τις περιστήσειεν εἰς φόβον ἀξιόχρεων .
Lemmas: φημί γάρ οὕτως ὁ Ἀριστόξενος . οἶκτος δέ καί δάκρυ καί πᾶς ὁ τοιοῦτος εἴργω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος ὡς ἐνδέχομαι μάλιστα · ὁ αὐτός δέ λόγος καί περί θωπεία καί δέησις καί λιτανεία καί πᾶς ὁ τοιοῦτος . Διονύσιος οὖν ὁ ἐκπίτνω ὁ τυραννίς καί ἀφικνέομαι εἰς Κόρινθος πολλάκις ἐγώ διηγέομαι περί ὁ κατά Φιντίας τε καί Δάμων ὁ Πυθαγόρειος . εἰμί δέ οὗτος ὁ περί ὁ ὁ θάνατος γίγνομαι ἐγγύη . ὁ δέ τρόπος ὁ ἐγγύησις τοιόσδε τις εἰμί . ( εἰμί ) τις φημί ὁ περί αὐτός διατρίβω ἕ πολλάκις ποιέω μνεία ὁ Πυθαγόρειος , διασύρω καί διαμωκάομαι καί ἀλαζών ἀποκαλέω αὐτός καί λέγω ὅτι ἐκκόπτω εἄν αὐτός ὁ τε σεμνότης οὗτος καί ὁ προσποίητος πίστις καί ὁ ἀπάθεια , εἰμί τις περιίστημι εἰς φόβος ἀξιόχρεως .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.235
ἀντιλεγόντων δέ τινων καὶ γινομένης φιλονεικίας συνταχθῆναι ἐπὶ τοὺς περὶ Φιντίαν δρᾶμα τοιόνδε · μεταπεμψάμενος ὁ Διονύσιος ἔφη τὸν Φιντίαν ἐναντίον τέ τινα τῶν κατηγόρων αὐτοῦ εἰπεῖν ὅτι φανερὸς γέγονε μετά τινων ἐπιβουλεύων αὐτῷ , καὶ τοῦτο μαρτυρεῖσθαί τε ὑπὸ τῶν παρόντων ἐκείνων καὶ τὴν ἀγανάκτησιν πιθανῶς πάνυ γενέσθαι . τὸν δὲ Φιντίαν θαυμάζειν τὸν λόγον . ὡς δὲ αὐτὸς διαρρήδην εἰπεῖν ὅτι ἐξήτασται ταῦτα ἀκριβῶς καὶ δεῖ αὐτὸν ἀποθνήσκειν , εἰπεῖν τὸν Φιντίαν ὅτι , εἰ οὕτως αὐτῷ δέδοκται ταῦτα γενέσθαι , ἀξιῶσαί γε αὐτῷ δοθῆναι τὸ λοιπὸν τῆς ἡμέρας , ὅπως οἰκονομήσηται τά τε καθ’ αὑτὸν καὶ τὰ κατὰ τὸν Δάμωνα · συνέζων γὰρ οἱ ἄνδρες οὗτοι καὶ ἐκοινώνουν ἁπάντων , πρεσβύτερος δ’ ὢν ὁ Φιντίας τὰ πολλὰ τῶν περὶ οἰκονομίαν ἦν εἰς αὐτὸν ἀνειληφώς . ἠξίωσεν οὖν ἐπὶ ταῦτα ἀφεθῆναι , ἐγγυητὴν καταστήσας [ τὸν Δάμωνα ] .
Lemmas: ἀντιλέγω δέ τίνω καί γίγνομαι φιλονεικία συντάσσω ἐπί ὁ περί Φιντίας δρᾶμα τοιόσδε · μεταπέμπω ὁ Διονύσιος φημί ὁ Φιντίας ἐναντίος τε τις ὁ κατήγορος αὐτός εἶπον ὅτι φανερός γίγνομαι μετά τίνω ἐπιβουλεύω αὐτός , καί οὗτος μαρτυρέω τε ὑπό ὁ πάρειμι ἐκεῖνος καί ὁ ἀγανάκτησις πιθανός πάνυ γίγνομαι . ὁ δέ Φιντίας θαυμάζω ὁ λόγος . ὡς δέ αὐτός διαρρήδην εἶπον ὅτι ἐξετάζω οὗτος ἀκριβῶς καί δεῖ αὐτός ἀποθνήσκω , εἶπον ὁ Φιντίας ὅτι , εἰμί οὕτως αὐτός δοκέω οὗτος γίγνομαι , ἀξιόω γε αὐτός δίδωμι ὁ λοιπός ὁ ἡμέρα , ὅπως οἰκονομέω ὁ τε κατά ἑαυτοῦ καί ὁ κατά ὁ Δάμων · συζάω γάρ ὁ ἀνήρ οὗτος καί κοινωνέω ἅπας , πρέσβυς δέ εἰμί ὁ Φιντίας ὁ πολύς ὁ περί οἰκονομία εἰμί εἰς αὐτός ἀναλαμβάνω . ἀξιόω οὖν ἐπί οὗτος ἀφίημι , ἐγγυητής καθίστημι [ ὁ Δάμων ] .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.236
ἔφη οὖν ὁ Διονύσιος θαυμάσαι τε καὶ ἐρωτῆσαι εἰ ἔστιν ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὅστις ὑπομενεῖ θανάτου γενέσθαι ἐγγυητῆς . φήσαντος δὲ τοῦ Φιντίου μετάπεμπτον γενέσθαι τὸν Δάμωνα , καὶ διακούσαντα τὰ συμβεβηκότα φάσκειν ἐγγυήσεσθαί τε καὶ μενεῖν αὐτοῦ , ἕως ἂν ἐπανέλθῃ ὁ Φιντίας . αὐτὸς μὲν οὖν ἐπὶ τούτοις εὐθὺς ἐκπλαγῆναι ἔφη , ἐκείνους δὲ τοὺς ἐξ ἀρχῆς εἰσαγαγόντας τὴν διάπειραν τὸν Δάμωνα χλευάζειν ὡς ἐγκαταλειφθησόμενον καὶ σκώπτοντας ἔλαφον ἀντιδεδόσθαι λέγειν . ὄντος δ’ οὖν ἤδη τοῦ ἡλίου περὶ δυσμὰς ἥκειν τὸν Φιντίαν ἀποθανούμενον , ἐφ’ ᾧ πάντας ἐκπλαγῆναί τε καὶ δουλωθῆναι · αὐτὸς δ’ οὖν , ἔφη , περιβαλών τε καὶ φιλήσας τοὺς ἄνδρας ἀξιῶσαι τρίτον αὑτόν εἰς τὴν φιλίαν παραδέξασθαι , τοὺς δὲ μηδενὶ τρόπῳ , καίτοι λιπαροῦντος αὐτοῦ , συγκαθεῖναι εἰς τὸ τοιοῦτον .
Lemmas: φημί οὖν ὁ Διονύσιος θαυμάζω τε καί ἐρωτάω εἰμί εἰμί ὁ ἄνθρωπος οὗτος ὅστις ὑπομένω θάνατος γίγνομαι ἐγγυητός . φημί δέ ὁ Φιντίου μετάπεμπτος γίγνομαι ὁ Δάμων , καί διακούω ὁ συμβεβηκός φάσκω ἐγγυάω τε καί μένω αὐτός , ἠώς εἄν ἐπανέρχομαι ὁ Φιντίας . αὐτός μέν οὖν ἐπί οὗτος εὐθύς ἐκπλάσσω φημί , ἐκεῖνος δέ ὁ ἐκ ἀρχή εἰσάγω ὁ διάπειρα ὁ Δάμων χλευάζω ὡς ἐγκαταλείπω καί σκώπτω ἔλαφος ἀντιδίδωμι λέγω . εἰμί δέ οὖν ἤδη ὁ ἥλιος περί δυσμή ἥκω ὁ Φιντίας ἀποθνῄσκω , ἐπί ὅς πᾶς ἐκπλήγνυμι τε καί δουλόω · αὐτός δέ οὖν , φημί , περιβάλλω τε καί φιλέω ὁ ἀνήρ ἀξιόω τρίτος ἑαυτοῦ εἰς ὁ φίλιος παραδέχομαι , ὁ δέ μηδείς τρόπος , καίτοι λιπαρέω αὐτός , συγκαθίημι εἰς ὁ τοιοῦτος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.237
καὶ ταῦτα μὲν Ἀριστόξενος ὡς παρ’ αὐτοῦ Διονυσίου πυθόμενος φησί . λέγεται δὲ ὡς καὶ ἀγνοοῦντες ἀλλήλους οἱ Πυθαγορικοὶ ἐπειρῶντο φιλικὰ ἔργα διαπράττεσθαι ὑπὲρ τῶν εἰς ὄψιν μηδέποτε ἀφιγμένων , ἡνίκα τεκμήριόν τι λάβοιεν τοῦ μετέχειν τῶν αὐτῶν λόγων , ὥστ’ ἐκ τῶν τοιῶνδε ἔργων μηδ’ ἐκεῖνον τὸν λόγον ἀπιστεῖσθαι , ὡς ἄρ’ οἱ σπουδαῖοι ἄνδρες καὶ προσωτάτω γῆς οἰκοῦντες φίλοι εἰσὶν ἀλλήλοις , πρὶν ἢ γνώριμοί τε καὶ προσήγοροι γενέσθαι . καταχθῆναι γοῦν φασὶ τῶν Πυθαγορικῶν τινὰ μακρὰν καὶ ἐρήμην ὁδὸν βαδίζοντα εἴς τι πανδοκεῖον , ὑπὸ κόπου δὲ καὶ ἄλλης παντοδαπῆς αἰτίας εἰς νόσον μακράν τε καὶ βαρεῖαν ἐμπεσεῖν , ὡστ’ ἐπιλιπεῖν αὐτὸν τὰ ἐπιτήδεια .
Lemmas: καί οὗτος μέν Ἀριστόξενος ὡς παρά αὐτός Διονύσιος πυνθάνομαι φημί . λέγω δέ ὡς καί ἀγνοέω ἀλλήλων ὁ Πυθαγορικός πειράω φιλικός ἔργον διαπράσσω ὑπέρ ὁ εἰς ὄψις μηδέποτε ἀφικνέομαι , ἡνίκα τεκμήριον τίς λαμβάνω ὁ μετέχω ὁ αὐτός λόγος , ὥστε ἐκ ὁ τοιόσδε ἔργον μηδέ ἐκεῖνος ὁ λόγος ἀπιστέω , ὡς ἄρα ὁ σπουδαῖος ἀνήρ καί προσωτέρω γῆ οἰκέω φίλος εἰμί ἀλλήλων , πρίν ἢ γνώριμος τε καί προσήγορος γίγνομαι . κατάγω γοῦν φημί ὁ Πυθαγορικός τις μακράν καί ἐρῆμος ὁδός βαδίζω εἰς τίς πανδοκεῖον , ὑπό κόπος δέ καί ἄλλος παντοδαπής αἴτιος εἰς νόσος μακρός τε καί βαρύς ἐμπίπτω , ὡστε ἐπιλείπω αὐτός ὁ ἐπιτήδειος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.238
τὸν μέντοι πανδοκέα , εἴτε οἴκτῳ τοῦ ἀνθρώπου εἴτε καὶ ἀποδοχῇ , πάντα παρασχέσθαι , μήτε ὑπουργίας τινὸς φεισάμενον μήτε δαπάνης μηδεμιᾶς . ἐπειδὴ δὲ κρείττων ἦν ἡ νόσος , τὸν μὲν ἀποθνήσκειν ἑλόμενον γράψαι τι σύμβολον ἐν πίνακι καὶ ἐπιστεῖλαι , ὅπως , ἄν τι πάθῃ , κριμνὰς τὴν δέλτον παρὰ τὴν ὁδὸν ἐπισκοπῇ εἴ τις τῶν παριόντων ἀναγνωριεῖ τὸ σύμβολον · τοῦτον γὰρ ἔφη αὐτῷ ἀποδώσειν τὰ ἀναλώματα ἅπερ εἰς αὐτὸν ἐποιήσατο , καὶ χάριν ἐκτίσειν ὑπὲρ ἑαυτοῦ . τὸν δὲ πανδοκέα μετὰ τὴν τελευτὴν θάψαι τε καὶ ἐπιμεληθῆναι τοῦ σώματος αὐτοῦ , μὴ μέντοι γε ἐλπίδας ἔχειν τοῦ κομίσασθαι τὰ δαπανήματα , μήτι γε καὶ πρὸς εὖ παθεῖν πρός τινος τῶν ἀναγνωριούντων τὴν δέλτον . ὅμως μέντοι διαπειρᾶσθαι ἐκπεπληγμένον τὰς ἐντολάς , ἐκτιθέναι τε ἑκάστοτε εἰς τὸ μέσον τὸν πίνακα . χρόνῳ δὲ πολλῷ ὕστερον τῶν Πυθαγορικῶν τινὰ παριόντα ἐπιστῆναί τε καὶ μαθεῖν τὸν θέντα τὸ σύμβολον , ἐξετάσαι τε τὸ συμβὰν καὶ τῷ πανδοκεῖ πολλῷ πλέον ἀργύριον ἐκτῖσαι τῶν δεδαπανημένων .
Lemmas: ὁ μέντοι πανδοκεύς , εἴτε οἶκτος ὁ ἄνθρωπος εἴτε καί ἀποδοχή , πᾶς παρέχω , μήτε ὑπουργία τις φείδομαι μήτε δαπάνη μηδείς . ἐπεί δέ ἀγαθός εἰμί ὁ νόσος , ὁ μέν ἀποθνήσκω αἱρέω γράφω τίς σύμβολον ἐν πίναξ καί ἐπιστέλλω , ὅπως , ἄν τίς πάσχω , κριμνός ὁ δέλτος παρά ὁ ὁδός ἐπισκοπέω εἰμί τις ὁ πάρειμι ἀναγνωρίζω ὁ σύμβολον · οὗτος γάρ φημί αὐτός ἀποδίδωμι ὁ ἀνάλωμα ὅσπερ εἰς αὐτός ποιέω , καί χάρις ἐκτίνω ὑπέρ ἑαυτοῦ . ὁ δέ πανδοκεύς μετά ὁ τελευτή θάπτω τε καί ἐπιμελέομαι ὁ σῶμα αὐτός , μή μέντοι γε ἐλπίς ἔχω ὁ κομίζω ὁ δαπάνημα , μῆτις γε καί πρός εὕω πάσχω πρός τις ὁ ἀναγνωρίζω ὁ δέλτος . ὅμως μέντοι διαπειράομαι ἐκπλήσσω ὁ ἐντολή , ἐκτίθημι τε ἑκάστοτε εἰς ὁ μέσος ὁ πίναξ . χρόνος δέ πολύς ὕστερος ὁ Πυθαγορικός τις πάρειμι ἐφίστημι τε καί μανθάνω ὁ θέω ὁ σύμβολον , ἐξετάζω τε ὁ συμβαίνω καί ὁ πανδοκεύς πολύς πλέω ἀργύριον ἐκτίνω ὁ δαπανάω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.239
Κλεινίαν γε μὴν τὸν Ταραντῖνον φασί , πυθόμενον ὡς Πρῶρος ὁ Κυρηναῖος , τῶν Πυθαγόρου λόγων ζηλωτὴς ὤν , κινδυνεύοι περὶ πάσης τῆς οὐσίας , συλλεξάμενον χρήματα πλεῦσαι ἐπὶ Κυρήνης καὶ ἐπανορθώσασθαι τὰ Πρώρου πράγματα , μὴ μόνον τοῦ μειῶσαι τὴν ἑαυτοῦ οὐσίαν ὀλιγωρήσαντα , ἀλλὰ μηδὲ τὸν διὰ τοῦ πλοῦ κίνδυνον περιστάντα . τὸν αὐτὸν δὲ τρόπον καὶ Θέστορα τὸν Ποσειδωνιάτην ἀκοῇ μόνον ἱστοροῦντα ὅτι Θυμαρίδης εἴη Πάριος τῶν Πυθαγορείων , ἡνίκα συνέπεσεν εἰς ἀπορίαν αὐτὸν καταστῆναι ἐκ πολλῆς περιουσίας , πλεῦσαι φασὶν εἰς τὴν Πάρον , ἀργύριον συχνὸν συλλεξάμενον , καὶ ἀνακτήσασθαι αὐτῷ τὰ ὑπάρξαντα .
Lemmas: Κλεινίας γε μήv ὁ Ταραντῖνος φημί , πυνθάνομαι ὡς Πρῶρος ὁ Κυρηναῖος , ὁ Πυθαγόρας λόγος ζηλωτής εἰμί , κινδυνεύω περί πᾶς ὁ οὐσία , συλλέγω χρῆμα πλέω ἐπί Κυρήνη καί ἐπανορθόω ὁ Πρῶρος πρᾶγμα , μή μόνος ὁ μειόω ὁ ἑαυτοῦ οὐσία ὀλιγωρέω , ἀλλά μηδέ ὁ διά ὁ πλόος κίνδυνος περιίστημι . ὁ αὐτός δέ τρόπος καί Θέστωρ ὁ Ποσειδωνιάτης ἀκοή μόνος ἱστορέω ὅτι Θυμαρίδης εἰμί Πάριος ὁ Πυθαγόρειος , ἡνίκα συμπίπτω εἰς ἀπορία αὐτός καθίστημι ἐκ πολύς περιουσία , πλέω φημί εἰς ὁ Πάρος , ἀργύριον συχνός συλλέγω , καί ἀνακτάομαι αὐτός ὁ ὑπάρχω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.240
καλὰ μὲν οὖν καὶ ταῦτα πρέποντα τῆς φιλίας τεκμήρια · πολὺ δὲ τούτων θαυμασιώτερα ἦν τὰ περὶ τῆς κοινωνίας τῶν θείων ἀγαθῶν καὶ τὰ περὶ τῆς τοῦ νοῦ ὁμονοίας καὶ τὰ περὶ τῆς θείας ψυχῆς παρ’ αὐτοῖς ἀφορισθέντα . παρήγγελλον γὰρ θαμὰ ἀλλήλοις μὴ διασπᾶν τὸν ἐν ἑαυτοῖς θεόν . οὐκοῦν εἰς θεοκρασίαν τινὰ καὶ τὴν πρὸς τὸν θεὸν ἕνωσιν καὶ τὴν τοῦ νοῦ κοινωνίαν καὶ τὴν τῆς θείας ψυχῆς ἀπέβλεπεν αὐτοῖς ἡ πᾶσα τῆς φιλίας σπουδὴ δι’ ἔργων ἔργων τε καὶ λόγων . τούτου δὲ οὐκ ἂν ἔχοι τις εὑρεῖν ἄλλο βέλτιον οὔτε ἐν λόγοις λεγόμενον οὔτε ἐν ἐπιτηδεύμασι πραττόμενον · οἶμαι δ’ ὅτι καὶ πάντα τῆς φιλίας ἀγαθὰ ἐν αὐτῷ περιέχεται . διόπερ καὶ ἡμεῖς ὥσπερ ἐν κεφαλαίῳ τούτῳ τὰ πάντα περιλαβόντες τῆς Πυθαγορικῆς φιλίας πλεονεκτήματα παυόμεθα τοῦ πλείω περὶ αὐτῆς λέγειν .
Lemmas: καλός μέν οὖν καί οὗτος πρέπω ὁ φίλιος τεκμήριον · πολύς δέ οὗτος θαυμάσιος εἰμί ὁ περί ὁ κοινωνία ὁ θεῖον ἀγαθός καί ὁ περί ὁ ὁ νόος ὁμόνοια καί ὁ περί ὁ θεῖος Ψυχή παρά αὐτός ἀφορίζω . παραγγέλλω γάρ θαμά ἀλλήλων μή διασπάω ὁ ἐν ἑαυτοῦ θεός . οὐκοῦν εἰς θεοκρασία τις καί ὁ πρός ὁ θεός ἕνωσις καί ὁ ὁ νόος κοινωνία καί ὁ ὁ θεῖος Ψυχή ἀποβλέπω αὐτός ὁ πᾶς ὁ φίλιος σπουδή διά ἔργον ἔργον τε καί λόγος . οὗτος δέ οὐ εἄν ἔχω τις εὑρίσκω ἄλλος ἀγαθός οὔτε ἐν λόγος λέγω οὔτε ἐν ἐπιτήδευμα πράσσω · οἴομαι δέ ὅτι καί πᾶς ὁ φίλιος ἀγαθός ἐν αὐτός περιέχω . διόπερ καί ἐγώ ὥσπερ ἐν κεφάλαιος οὗτος ὁ πᾶς περιλαμβάνω ὁ Πυθαγορικός φίλιος πλεονέκτημα παύω ὁ πλείων περί αὐτός λέγω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 34.241
Ἐπεὶ δὲ κατὰ γένη τεταγμένως οὕτω διήλθομεν περὶ Πυθαγόρου τε καὶ τῶν Πυθαγορείων , ἴθι δὴ τὸ μετὰ τοῦτο καὶ τὰς σποράδην ἀφηγήσεις εἰωθυίας λέγεσθαι ποιησώμεθα , ὅσαι οὐχ ὑποπίπτουσιν ὑπὸ τὴν προειρημένην τάξιν . λέγεται τοίνυν ὡς φωνῇ χρῆσθαι τῇ πατρῴᾳ ἑκάστοις παρήγγελλον , ὅσοι τῶν Ἑλλήνων προσῆλθον πρὸς τὴν κοινωνίαν ταύτην · τὸ γὰρ ξενίζειν οὐκ ἐδοκίμαζον . προσῆλθον δὲ καὶ ξένοι τῇ Πυθαγορείῳ αἱρέσει καὶ Μεσσαπίων καὶ Λευκανῶν καὶ Πευκετίων καὶ Ῥωμαίων . Μητρόδωρός τε ὁ Θύρσουτοῦ πατρὸς Ἐπιχάρμου καὶ τῆς ἐκείνου διδασκαλίας τὰ πλείονα πρὸς τὴν ἰατρικὴν μετενέγκας , ἐξηγούμενος τοὺς τοῦ πατρὸς λόγους πρὸς τὸν ἀδελφὸν φησὶ τὸν Ἐπίχαρμον καὶ πρὸ τούτου τὸν Πυθαγόραν τῶν διαλέκτων ἀρίστην λαμβάνειν τὴν Δωρίδα , καθάπερ καὶ τὴν ἁρμονίαν τῆς μουσικῆς . καὶ τὴν μὲν Ἰάδα καὶ τὴν Αἰολίδα μετεσχηκέναι τῆς ἐπὶ χρώματος προσῳδίας , Ἀτθίδα δὲ κατακορέστερον μετεσχηκέναι τοῦ χρώματος ,
Lemmas: ἐπεί δέ κατά γένος τεταγμένως οὗτος διέρχομαι περί Πυθαγόρας τε καί ὁ Πυθαγόρειος , ἔρχομαι δή ὁ μετά οὗτος καί ὁ σποράδην ἀφήγησις εἴωθα λέγω ποιέω , ὅσος οὐ ὑποπίπτω ὑπό ὁ προερέω τάξις . λέγω τοίνυν ὡς φωνή χράω ὁ πατρῷος ἕκαστος παραγγέλλω , ὅσος ὁ Ἕλλην προσέρχομαι πρός ὁ κοινωνία οὗτος · ὁ γάρ ξενίζω οὐ δοκιμάζω . προσέρχομαι δέ καί ξένος ὁ Πυθαγόρειος αἵρεσις καί Μεσσάπιος καί Λευκανός καί Πευκέτιος καί Ῥωμαῖος . Μητρόδωρος τε ὁ Θύρσος πατήρ Ἐπίχαρμος καί ὁ ἐκεῖνος διδασκαλία ὁ πλείων πρός ὁ ἰατρικός μεταφέρω , ἐξηγέομαι ὁ ὁ πατήρ λόγος πρός ὁ ἀδελφός φημί ὁ Ἐπίχαρμος καί πρό οὗτος ὁ Πυθαγόρας ὁ διάλεκτος ἀγαθός λαμβάνω ὁ Δωρίς , καθάπερ καί ὁ ἁρμονία ὁ μουσικός . καί ὁ μέν Ἰάς καί ὁ Αἰολίς μετέχω ὁ ἐπί χρῶμα προσῳδία , Ἀτθίς δέ κατακορής μετέχω ὁ χρῶμα ,
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 34.242
τὴν δὲ Δώριον διάλεκτον ἐναρμόνιον εἶναι , συνεστηκυῖαν ἐκ τῶν φωναέντων γραμμάτων . τῇ δὲ Δωρικῇ διαλέκτῳ μαρτυρεῖν τὴν ἀρχαιότητα καὶ τὸν μῦθον . Νηρέα γὰρ γῆμαι Δωρίδα τὴν Ὠκεανοῦ , τούτῳ δὲ μυθεύεσθαι γενέσθαι τὰς πεντήκοντα θυγαπέρας , ὧν εἶναι καὶ τὴν Ἀχιλλέως μητέρα . λέγειν δέ τινας φησὶ Δευκαλίωνος τοῦ Προμηθέως καὶ Πύρρας τῆς Ἐπιμηθέως γενέσθαι Δῶρον , τοῦ δὲ Ἕλληνα , τοῦ δὲ Αἰόλον . ἐν δὲ τοῖς Βαβυλωνίων ἀκούειν ἱεροῖς Ἕλληνα γεγονέναι Διός , τοῦ δὲ Δῶρον καὶ Σοῦθον καὶ Αἰόλον , αἷς ὑφηγήσεσιν ἀκολουθῆσαι καὶ τὸν Ἡσίοδον . ὁποτέρως μὲν οὖν ἔχει , περὶ τῶν ἀρχαίων οὐκ εὐμαρὲς δέχεσθαι τἀκριβὲς τοῖς νεωτέροις ἢ καταμαθεῖν ,
Lemmas: ὁ δέ Δώριον διάλεκτος ἐναρμόνιος εἰμί , συνίστημι ἐκ ὁ φωνήεις γράμμα . ὁ δέ Δωρικός διάλεκτος μαρτυρέω ὁ ἀρχαιότης καί ὁ μῦθος . Νηρεύς γάρ γαμέω Δωρίς ὁ Ὠκεανός , οὗτος δέ μυθεύω γίγνομαι ὁ πεντήκοντα θυγαπέρας , ὅς εἰμί καί ὁ Ἀχιλλεύς μήτηρ . λέγω δέ τις φημί Δευκαλίων ὁ Προμηθεύς καί Πύρρα ὁ Ἐπιμηθεύς γίγνομαι Δῶρος , ὁ δέ Ἕλλην , ὁ δέ Αἰόλος . ἐν δέ ὁ Βαβυλώνιος ἀκούω ἱερός Ἕλλην γίγνομαι Ζεύς , ὁ δέ Δῶρος καί σουτός καί Αἰόλος , ὅς ὑφήγησις ἀκολουθέω καί ὁ Ἡσίοδος . ὁπότερος μέν οὖν ἔχω , περί ὁ ἀρχαῖος οὐ εὐμαρής δέχομαι ἀκριβής ὁ νέος ἢ καταμανθάνω ,
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 34.243
ὁμολογούμενον δὲ δι’ ἑκατέρας τῶν ἱστοριῶν συνάγεσθαι τὸ πρεσβυτάτην εἶναι τῶν διαλέκτων τὴν Δωρίδα , μετὰ δὲ ταύτην γενέσθαι τὴν Αἰολίδα , λαβοῦσαν ἀπὸ Αἰόλου τοὔνομα , τρίτην δὲ τὴν Ἰάδα , λεγομένην ἀπὸ Ἴωνος τοῦ Ξούθου , τετάρτην δὲ τὴν Ἀτθίδα , τεθειμένην ἀπὸ Κρεούσης τῆς Ἐρεχθέως , κληθεῖσαν δὲ τρισὶ γενεαῖς ὕστερον τῶν πρότερον κατὰ Θρᾷκας καὶ τὴν Ὀρειθυίας ἁρπαγήν , ὡς οἱ πλείους τῶν ἱστορικῶν ἀποφαίνουσι . κεχρῆσθαι δὲ τῇ Δωρικῇ διαλέκτῳ καὶ τὸν Ὀρφέα , πρεσβύτατον ὄντα τῶν ποιητῶν .
Lemmas: ὁμολογέω δέ διά ἑκάτερος ὁ ἱστορία συνάγω ὁ πρέσβυς εἰμί ὁ διάλεκτος ὁ Δωρίς , μετά δέ οὗτος γίγνομαι ὁ Αἰολίς , λαμβάνω ἀπό Αἴολος ὄνομα , τρίτος δέ ὁ Ἰάς , λέγω ἀπό Ἴων ὁ Ξοῦθος , τέταρτος δέ ὁ Ἀτθίς , τίθημι ἀπό Κρέουσα ὁ Ἐρεχθεύς , καλέω δέ τρεῖς γενεά ὕστερος ὁ πρότερος κατά Θρᾷξ καί ὁ ορειθυια ἁρπαγή , ὡς ὁ πλείων ὁ ἱστορικός ἀποφαίνω . χράομαι δέ ὁ Δωρικός διάλεκτος καί ὁ Ὀρφεύς , πρέσβυς εἰμί ὁ ποιητής .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 34.244
τῆς δὲ ἰατρικῆς μάλιστα φασὶν αὐτοὺς ἀποδέχεσθαι τὸ διαιτητικὸν εἶδος καὶ εἶναι ἀκριβεστάτους ἐν τούτῳ , καὶ πειρᾶσθαι πρῶτον μὲν καταμανθάνειν σημεῖα συμμετρίας ποτῶν τε καὶ σιτίων καὶ ἀναπαύσεως , ἔπειτα περὶ αὐτῆς τῆς κατασκευῆς τῶν προσφερομένων σχεδὸν πρώτους ἐπιχειρῆσαί τι πραγματεύεσθαι καὶ διορίζειν . ἅψασθαι δὲ καὶ καταπλασμάτων ἐπὶ πλεῖον τοὺς Πυθαγορείους τῶν ἔμπροσθεν , τὰ δὲ περὶ τὰς φαρμακείας ἧττον δοκιμάζειν , αὐτῶν δὲ τούτων ( τοῖς ) πρὸς τὰς ἑλκώσεις μάλιστα χρῆσθαι , τὰ δὲ περὶ τὰς τομάς τε καὶ καύσεις ἥκιστα πάντων ἀποδέχεσθαι . χρῆσθαι δὲ καὶ ταῖς ἐπῳδαῖς πρὸς ἔνια τῶν ἀρρωστημάτων .
Lemmas: ὁ δέ ἰατρικός μάλιστα φημί αὐτός ἀποδέχομαι ὁ διαιτητικός εἶδος καί εἰμί ἀκριβής ἐν οὗτος , καί πειράω πρῶτος μέν καταμανθάνω σημεῖον συμμετρία ποτός τε καί σιτίον καί ἀνάπαυσις , ἔπειτα περί αὐτός ὁ κατασκευή ὁ προσφέρω σχεδόν πρῶτος ἐπιχειρέω τίς πραγματεύομαι καί διορίζω . ἅπτω δέ καί κατάπλασμα ἐπί πλείων ὁ Πυθαγόρειος ὁ ἔμπροσθεν , ὁ δέ περί ὁ φαρμακεία κακός δοκιμάζω , αὐτός δέ οὗτος ( ὁ ) πρός ὁ ἕλκωσις μάλιστα χράω , ὁ δέ περί ὁ τομή τε καί καίω ἥκιστος πᾶς ἀποδέχομαι . χράω δέ καί ὁ ἐπῳδή πρός ἔνιοι ὁ ἀρρώστημα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 34.245
παραιτήσασθαι δὲ λέγονται τοὺς τὰ μαθήματα καπηλεύοντας καὶ τὰς ψυχὰς ὡς πανδοκείου θύρας ἀνοίγοντας παντὶ τῷ προσιόντι τῶν ἀνθρώπων , ἂν δὲ μηδ’ οὕτως ὠνηταὶ εὑρεθῶσιν , αὐτοὺς ἐπιχεομένους εἰς τὰς πόλεις καὶ συλλήβδην ἐργολαβοῦντας τὰ γυμνάσια καὶ τοὺς νέους καὶ μισθὸν τῶν ἀτιμήτων πράττοντας . αὐτὸν δὲ συνεπικρύπτεσθαι πολὺ τῶν λεγομένων , ὅπως οἱ μὲν καθαρῶς παιδευόμενοι σαφῶς αὐτῶν μεταλαμβάνωσιν , οἳ δ’ , ὥσπερ Ὅμηρος φησὶ τὸν Τάνταλον , λυπῶνται παρόντων αὐτῶν ἐν μέσῳ τῶν ἀκουσμάτων μηδὲν ἀπολαύοντες . λέγειν δ’ αὐτοὺς οἶμαι καὶ περὶ τοῦ μὴ μισθοῦ διδάσκειν τοὺς προσιόντας , οὓς καὶ χείρους τῶν ἑρμογλύφων καὶ ἐπιδιφρίων τεχνιτῶν ἀποφαίνουσι · τοὺς μὲν γὰρ ἐκδομένου τινὸς ἑρμῆν ζητεῖν εἰς τὴν διάθεσιν τῆς μορφῆς ξύλον ἐπιτήδειον , τοὺς δὲ προχείρως ἐκ πάσης φύσεως ἐργάζεσθαι τὴν ἀρετῆς ἐπιτήδευσιν .
Lemmas: παραιτέομαι δέ λέγω ὁ ὁ μάθημα καπηλεύω καί ὁ ψυχή ὡς πανδοκεῖον θύρα ἀνοίγνυμι πᾶς ὁ πρόσειμι ὁ ἄνθρωπος , εἄν δέ μηδέ οὕτως ὠνητής εὑρίσκω , αὐτός ἐπιχέω εἰς ὁ πόλις καί συλλήβδην ἐργολαβέω ὁ γυμνάσιον καί ὁ νέος καί μισθός ὁ ατίμητος πράσσω . αὐτός δέ συνεπικρύπτω πολύς ὁ λέγω , ὅπως ὁ μέν καθαρός παιδεύω σαφῶς αὐτός μεταλαμβάνω , ἕ δέ , ὥσπερ Ὅμηρος φημί ὁ Τάνταλος , λυπέω πάρειμι αὐτός ἐν μέσος ὁ ἄκουσμα μηδείς ἀπολαύω . λέγω δέ αὐτός οἴομαι καί περί ὁ μή μισθός διδάσκω ὁ πρόσειμι , ὅς καί χείρων ὁ ἑρμόγλυφος καί ἐπιδίφριος τεχνίτης ἀποφαίνω · ὁ μέν γάρ εκδίδω τις Ἑρμῆς ζητέω εἰς ὁ διάθεσις ὁ μορφή ξύλον ἐπιτήδειος , ὁ δέ προχείρως ἐκ πᾶς φύσις ἐργάζομαι ὁ ἀρετή ἐπιτήδευσις .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 34.246
προνοεῖν δὲ δεῖν μᾶλλον λέγουσι φιλοσοφίας ἢ γονέων καὶ γεωργίας · τοὺς μὲν γὰρ γονέας καὶ τοὺς γεωργοὺς αἰτίους εἶναι τοῦ ζῆν ἡμᾶς , τοὺς δὲ φιλοσόφους καὶ παιδευτὰς τοῦ εὖ ζῆν καὶ φρονῆσαι , τὴν ὀρθὴν οἰκονομίαν εὑρόντας . οὔτε δὲ λέγειν οὔτε συγγράφειν οὕτως ἠξίου ὡς πᾶσι τοῖς ἐπίτυχοῦσι κατάδηλα εἶναι τὰ νοήματα , ἀλλ’ αὐτὸ δὴ τοῦτο πρῶτον διδάξαι λέγεται Πυθαγόρας τοὺς αὐτῷ προσφοιτῶντας , ὅπως ἀκρασίας ἁπάσης καθαρεύοντες ἐν ἐχερρημοσύνῃ φυλάττωσιν οὓς ἂν ἀκροάσωνται λόγους . τὸν γοῦν πρῶτον ἐκφήναντα τὴν τῆς συμμετρίας καὶ ἀσυμμετρίας φύσιν τοῖς ἀναξίοις μετέχειν τῶν λόγων οὕτως φασὶν ἀποστυγηθῆναι ὡς μὴ μόνον ἐκ τῆς κοινῆς συνουσίας καὶ διαίτης ἐξορισθῆναι , ἀλλὰ καὶ τάφον αὐτοῦ κατασκευασθῆναι , ὡς δῆτα ἀποιχομένου ἐκ τοῦ μετ’ ἀνθρώπων βίου τοῦ ποτὲ ἑταίρου γενομένου .
Lemmas: προνοέω δέ δήω μᾶλλον λέγω φιλοσοφία ἢ γονεύς καί γεωργία · ὁ μέν γάρ γονεύς καί ὁ γεωργός αἴτιος εἰμί ὁ ζῶ ἐγώ , ὁ δέ φιλόσοφος καί παιδευτός ὁ εὕω ζῶ καί φρονέω , ὁ ὀρθός οἰκονομία εὑρίσκω . οὔτε δέ λέγω οὔτε συγγράφω οὕτως ἀξιόω ὡς πᾶς ὁ ἐπιτυγχάνω κατάδηλος εἰμί ὁ νόημα , ἀλλά αὐτός δή οὗτος πρῶτος διδάσκω λέγω Πυθαγόρας ὁ αὐτός προσφοιτάω , ὅπως ἀκράτεια ἅπας καθαρεύω ἐν ἐχερρημοσύνη φυλάσσω ὅς εἄν ἀκροάομαι λόγος . ὁ γοῦν πρῶτος ἐκφαίνω ὁ ὁ συμμετρία καί ἀσυμμετρία φύσις ὁ ἀνάξιος μετέχω ὁ λόγος οὕτως φημί ἀποστυγέω ὡς μή μόνος ἐκ ὁ κοινός συνουσία καί δίαιτα ἐξορίζω , ἀλλά καί τάφος αὐτός κατασκευάζω , ὡς δῆτα ἀποίχομαι ἐκ ὁ μετά ἄνθρωπος βίος ὁ ποτέ ἑταῖρος γίγνομαι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 34.247
οἳ δὲ φασὶ καὶ τὸ δαιμόνιον νεμεσῆσαι τοῖς ἐξώφορα τὰ Πυθαγόρου ποιησαμένοις · φθαρῆναι γὰρ ὡς ἀσεβήσαντα ἐν θαλάσσῃ τὸν δηλώσαντα τὴν τοῦ εἰκοσαγώνου σύστασιν , τοῦτο δ’ ἣν δωδεκάεδρον , ἐν τῶν πέντε λεγομένων στερεῶν σχημάτων , εἰς σφαῖραν ἐκτείνεσθαι . ἔνιοι δὲ τὸν περὶ τῆς ἀλογίας καὶ τῆς ἀσυμμετρίας ἐξειπόντα τοῦτο παθεῖν ἔλεξαν . ἰδιότροπός γε μὴν καὶ συμβολικὴ ἦν ἡ σύμπασα Πυθαγόρειος ἀγωγὴ αἰνίγμασί τισι καὶ γρίφοις [ ἔκ γε τῶν ἀποφθεγμάτων ἐοικυῖα διὰ τὸ ἀρχαίζειν τῷ χαρακτῆρι , καθάπερ καὶ τὰ θεῖα τῷ ὄντι καὶ πυθόχρηστα λόγια δυσπαρακολούθητά πως καὶ δυσερμήνευτα φαίνεται τοῖς ἐκ παρέργου χρηστηριαζομένοις . τοσαῦτα ἄν τις καὶ ἀπὸ τῶν σποράδην λεγομένων τεκμήρια ἂν παράθοιτο περὶ Πυθαγόρου τε καὶ τῶν Πυθαγορείων .
Lemmas: ἕ δέ φημί καί ὁ δαιμόνιον νεμεσάω ὁ ἐξώφορος ὁ Πυθαγόρας ποιέω · φθείρω γάρ ὡς ἀσεβέω ἐν θάλασσα ὁ δηλόω ὁ ὁ εικοσάγωνο σύστασις , οὗτος δέ ὅς δωδεκάεδρον , ἐν ὁ πέντε λέγω στερεός σχῆμα , εἰς σφαῖρα ἐκτείνω . ἔνιοι δέ ὁ περί ὁ ἀλογία καί ὁ ἀσυμμετρία ἐκλέγω οὗτος πάσχω λέγω . ιδιότροπος γε μήv καί συμβολικός εἰμί ὁ σύμπας Πυθαγόρειος ἀγωγή αἴνιγμα τις καί γρῖφος [ ἐκ γε ὁ ἀπόφθεγμα ἔοικα διά ὁ ἀρχαΐζω ὁ χαρακτήρ , καθάπερ καί ὁ θεῖον ὁ εἰμί καί Πυθόχρηστος λόγιος δυσπαρακολούθητος πως καί δυσερμήνευτος φαίνω ὁ ἐκ πάρεργον χρηστηριάζω . τοσοῦτος ἄν τις καί ἀπό ὁ σποράδην λέγω τεκμήριον εἄν παρατίθημι περί Πυθαγόρας τε καί ὁ Πυθαγόρειος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.248
Ἦσαν δέ τινες οἱ προσεπολέμουν τοῖς ἀνδράσι τούτοις καὶ ἐπανέστησαν αὐτοῖς . ὅτι μὲν οὖν ἀπόντος Πυθαγόρου ἐγένετο ἡ ἐπιβουλή , πάντες συνομολογοῦσι , διαφέρονται δὲ περὶ τῆς τότε ἀποδημίας , οἲ μὲν πρὸς Φερεκύδην τὸν Σύριον , οἳ δὲ εἰς Μεταπόντιον λέγοντες ἀποδεδημηκέναι τὸν Πυθαγόραν . αἱ δὲ αἰτίαι τῆς ἐπιβουλῆς πλείονες λέγονται , μία μὲν ὑπὸ τῶν Κυλωνείων λεγομένων ἀνδρῶν τοιάδε γενομένη . Κύλων ἀνὴρ Κροτωνιάτης , γένει μὲν καὶ δόξῃ καὶ πλούτῳ πρωτεύων τῶν πολιτῶν , ἄλλως δὲ χαλεπός τις καὶ βίαιος καὶ θορυβώδης καὶ τυραννικὸς τὸ ἦθος , πᾶσαν προθυμίαν παρασχόμενος πρὸς τὸ κοινωνῆσαι τοῦ Πυθαγορείου βίου καὶ προσελθὼν πρὸς αὐτὸν τὸν Πυθαγόραν ἤδη πρεσβύτην ὄντα , ἀπεδοκιμάσθη διὰ τὰς προειρημένας αἰτίας .
Lemmas: εἰμί δέ τις ὁ προσπολεμέω ὁ ἀνήρ οὗτος καί ἐπανίστημι αὐτός . ὅτι μέν οὖν ἄπειμι Πυθαγόρας γίγνομαι ὁ ἐπιβουλή , πᾶς συνομολογέω , διαφέρω δέ περί ὁ τότε ἀποδημία , οἶς μέν πρός Φερεκύδης ὁ Σύριον , ἕ δέ εἰς Μεταπόντιον λέγω ἀποδημέω ὁ Πυθαγόρας . ὁ δέ αἰτία ὁ ἐπιβουλή πλείων λέγω , εἷς μέν ὑπό ὁ Κυλωνεῖος λέγω ἀνήρ τοιόσδε γίγνομαι . Κύλων ἀνήρ Κροτωνιάτης , γένος μέν καί δόξα καί πλοῦτος πρωτεύω ὁ πολίτης , ἄλλως δέ χαλεπός τις καί βίαιος καί θορυβώδης καί τυραννικός ὁ ἦθος , πᾶς προθυμία παρέχω πρός ὁ κοινωνέω ὁ Πυθαγόρειος βίος καί προσέρχομαι πρός αὐτός ὁ Πυθαγόρας ἤδη πρεσβύτης εἰμί , ἀποδοκιμάζω διά ὁ προερέω αἴτιος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.249
γενομένου δὲ τούτου πόλεμον ἰσχυρὸν ἤρατο καὶ αὐτὸς καὶ οἱ φίλοι αὐτοῦ πρὸς αὐτόν τε τὸν Πυθαγόραν καὶ τοὺς ἑταίρους , καὶ οὕτω σφοδρά τις ἐγένετο καὶ ἄκρατος ἡ φιλοτιμία αὐτοῦ τε τοῦ Κύλωνος καὶ τῶν μετ’ ἐκείνου τεταγμένων , ὥστε διατεῖναι μέχρι τῶν τελευταίων Πυθαγορείων . ὁ μὲν οὖν Πυθαγόρας διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ἀπῆλθεν εἰς τὸ Μεταπόντιον , κἀκεῖ λέγεται καταστρέψαι τὸν βίον · οἱ δὲ Κυλώνειοι λεγόμενοι διετέλουν πρὸς Πυθαγορείους στασιάζοντες καὶ πᾶσαν ἐνδεικνύμενοι δυσμένειαν . ἀλλ’ ὅμως ἐπεκράτει μέχρι τινὸς ἡ τῶν Πυθαγορείων καλοκαγαθία καὶ ἡ τῶν πόλεων αὐτῶν βούλησις , ὥστε ὑπ’ ἐκείνων οἰκονομεῖσθαι βούλεσθαι τὰ περὶ τὰς πολιτείας . τέλος δὲ εἰς τοσοῦτον ἐπεβούλευσαν τοῖς ἀνδράσιν ὥστε ἐν τῇ Μίλωνος οἰκίᾳ ἐν Κρότωνι συνεδρευόντων τῶν Πυθαγορείων καὶ βουλευομένων περὶ πολιτικῶν πραγμάτων ὑφάψαντες τὴν οἰκίαν κατέκαυσαν τοὺς ἄνδρας πλὴν δυεῖν , Ἀρχίππου τε καὶ Λύσιδος · οὗτοι δὲ νεώτατοι ὄντες καὶ εὐρωστότατοι διεξεπαίσαντο ἔξω πως .
Lemmas: γίγνομαι δέ οὗτος πόλεμος ἰσχυρός ἔραμαι καί αὐτός καί ὁ φίλος αὐτός πρός αὐτός τε ὁ Πυθαγόρας καί ὁ ἑταῖρος , καί οὗτος σφοδρός τις γίγνομαι καί ἄκρατος ὁ φιλοτιμία αὐτός τε ὁ Κύλων καί ὁ μετά ἐκεῖνος τάσσω , ὥστε διατείνω μέχρι ὁ τελευταῖος Πυθαγόρειος . ὁ μέν οὖν Πυθαγόρας διά οὗτος ὁ αἴτιος ἀπέρχομαι εἰς ὁ Μεταπόντιον , ἐκεῖ λέγω καταστρέφω ὁ βίος · ὁ δέ Κυλώνειος λέγω διατελέω πρός Πυθαγόρειος στασιάζω καί πᾶς ἐνδείκνυμι δυσμένεια . ἀλλά ὅμως ἐπικρατέω μέχρι τις ὁ ὁ Πυθαγόρειος καλοκαγαθία καί ὁ ὁ πόλις αὐτός βούλησις , ὥστε ὑπό ἐκεῖνος οἰκονομέω βούλομαι ὁ περί ὁ πολιτεία . τέλος δέ εἰς τοσοῦτος ἐπιβουλεύω ὁ ἀνήρ ὥστε ἐν ὁ Μίλων οἰκίον ἐν Κρότων συνεδρεύω ὁ Πυθαγόρειος καί βουλεύω περί πολιτικός πρᾶγμα ὑφάπτω ὁ οἰκίον κατακαίω ὁ ἀνήρ πλήν δύο , Ἄρχιππος τε καί Λύσις · οὗτος δέ νέος εἰμί καί εὔρωστος διεκπαίω ἔξω πως .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.250
γενομένου δὲ τούτου καὶ λόγον οὐδένα ποιησαμένων τῶν πόλεων περὶ τοῦ συμβάντος πάθους ἐπαύσαντο τῆς ἐπιμελείας οἱ Πυθαγόρειοι . συνέβη δὲ τοῦτο δι’ ἀμφοτέρας τὰς αἰτίας , διά τε τὴν ὀλιγωρίαν τῶν πόλεων , τοῦ τοιούτου γὰρ καὶ τηλικούτου γενομένου πάθους οὐδεμίαν ἐπιστροφὴν ἐποιήσαντο , διά τε τὴν ἀπώλειαν τῶν ἡγεμονικωτάτων ἀνδρῶν . τῶν δὲ δύο τῶν περισωθέντων , ἀμφοτέρων Ταραντίνων ὄντων , ὁ μὲν Ἄρχιππος ἀνεχώρησεν εἰς Τάραντα , ὁ δὲ Λῦσις μισήσας τὴν ὀλιγωρίαν ἀπῆρεν εἰς τὴν Ἑλλάδα καὶ ἐν Ἀχαΐᾳ διέτρίβε τῇ Πελοποννησιακῇ , ἔπειτα εἰς Θήβας μετῳκίσατο σπουδῆς τινὸς γενομένης , οὗπερ ἐγένετο Ἐπαμεινώνδας ἀκροατὴς καὶ πατέρα τὸν Λῦσιν ἐκάλεσεν . ὧδε καὶ τὸν βίον κατέστρεψεν . οἱ δὲ λοιποὶ τῶν Πυθαγορείων ἀθροισθέντες εἰς τὸ Ῥήγιον ἐκεῖ διέτριβον μετ’ ἀλλήλων .
Lemmas: γίγνομαι δέ οὗτος καί λόγος οὐδείς ποιέω ὁ πόλις περί ὁ συμβαίνω πάθος παύω ὁ ἐπιμέλεια ὁ Πυθαγόρειος . συμβαίνω δέ οὗτος διά ἀμφότερος ὁ αἴτιος , διά τε ὁ ὀλιγωρία ὁ πόλις , ὁ τοιοῦτος γάρ καί τηλικόσδε γίγνομαι πάθος οὐδείς ἐπιστροφή ποιέω , διά τε ὁ ἀπώλεια ὁ ἡγεμονικός ἀνήρ . ὁ δέ δύο ὁ περισῴζω , ἀμφότερος Ταράντινος εἰμί , ὁ μέν Ἄρχιππος ἀναχωρέω εἰς Τάρας , ὁ δέ Λῦσις μισέω ὁ ὀλιγωρία ἀπαίρω εἰς ὁ Ἑλλάς καί ἐν Ἀχαΐα διατρίβω ὁ πελοποννησιακός , ἔπειτα εἰς Θῆβαι μετοικίζω σπουδή τις γίγνομαι , ὅσπερ γίγνομαι Ἐπαμεινώνδας ἀκροατής καί πατήρ ὁ Λῦσις καλέω . ὧδε καί ὁ βίος καταστρέφω . ὁ δέ λοιπός ὁ Πυθαγόρειος ἀθροίζω εἰς ὁ Ῥήγιον ἐκεῖ διατρίβω μετά ἀλλήλων .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.251
προϊόντος δὲ τοῦ χρόνου καὶ τῶν πολιτευμάτων ἐπὶ τὸ χεῖρον προβαινόντων ἀπέστησαν τῆς Ἰταλίας πλὴν Ἀρχίππου τοῦ Ταραντίνου . *** ἦσαν δὲ οἱ σπουδαιότατοι Φάντων τε καὶ Ἐχεκράτης καὶ Πολύμναστος καὶ Διοκλῆς Φλιάσιοι , Ξενόφιλος δὲ Χαλκιδεὺς τῶν ἀπὸ Θρᾴκης [ Χαλκιδέων ] . ἐφύλαξαν μὲν οὖν τὰ ἐξ ἀρχῆς ἤθη καὶ τὰ μαθήματα , καίτοι ἐκλειπούσης τῆς αἱρέσεως , ἕως εὐγενῶς ἠφανίσθησαν . ταῦτα μὲν οὖν Ἀριστόξενος διηγεῖται · Νικόμαχος δὲ τὰ μὲν ἄλλα συνομολογεῖ τούτοις , παρὰ δὲ τὴν ἀποδημίαν Πυθαγόρου φησὶ γεγονέναι τὴν ἐπιβουλὴν ταύτην .
Lemmas: πρόειμι δέ ὁ χρόνος καί ὁ πολίτευμα ἐπί ὁ χείρων προβαίνω ἀφίστημι ὁ Ἰταλία πλήν Ἄρχιππος ὁ ταραντῖνος . *** εἰμί δέ ὁ σπουδαῖος Φάντων τε καί Ἐχεκράτης καί Πολύμναστος καί Διοκλῆς Φλιάσιος , Ξενόφιλος δέ Χαλκιδεύς ὁ ἀπό Θρᾴκη [ Χαλκιδεύς ] . φυλάσσω μέν οὖν ὁ ἐκ ἀρχή ἦθος καί ὁ μάθημα , καίτοι ἐκλείπω ὁ αἵρεσις , ἠώς εὐγενής ἀφανίζω . οὗτος μέν οὖν Ἀριστόξενος διηγέομαι · Νικόμαχος δέ ὁ μέν ἄλλος συνομολογέω οὗτος , παρά δέ ὁ ἀποδημία Πυθαγόρας φημί γίγνομαι ὁ ἐπιβουλή οὗτος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.252
ὡς γὰρ Φερεκύδη τὸν Σύριον , διδάσκαλον αὐτοῦ γενόμενον , εἰς Δῆλον ἐπορεύθη , νοσοκομήσων τε αὐτὸν περιπετῆ γενόμενον τῷ ἱστορουμένῳ τῆς φθειριάσεως πάθει καὶ κηδεύσων . τότε δὴ οὖν οἱ ἀπογνωσθέντες ὑπ’ αὐτῶν καὶ στηλιτευθέντες ἐπέθεντο αὐτοῖς καὶ πάντας πανταχῇ ἐνέπρησαν , αὐτοί τε ὑπὸ τῶν Ἰταλιωτῶν κατελεύσθησαν ἐπὶ τούτῳ καὶ ἐξερρίφησαν ἄταφοι . τότε δὴ οὖν συνεκλιπεῖν συνέβαινε τὴν ἐπιστήμην τοῖς ἐπισταμένοις , ἅτε δὴ ἄρρητον ὑπ’ αὐτῶν ἐν τοῖς στήθεσι διαφυλαχθεῖσαν μέχρι τότε , τὰ δὲ δυσσύνετα μόνα καὶ ἀδιάπτυκτα παρὰ τοῖς ἔξω διαμνημονεύεσθαι συνέβη , πλὴν ὀλίγων πάνυ , ὅσα τινὲς ἐν ἀποδημίαις τότε τυχόντες διέσωσαν ζώπυρα ἄττα πάνυ ἀμυδρὰ καὶ δυσθήρατα .
Lemmas: ὡς γάρ Φερεκύδης ὁ Σύριον , διδάσκαλος αὐτός γίγνομαι , εἰς Δῆλος πορεύω , νοσοκομέω τε αὐτός περιπετής γίγνομαι ὁ ἱστορέω ὁ φθειρίασις πάθος καί κηδεύω . τότε δή οὖν ὁ ἀπογιγνώσκω ὑπό αὐτός καί στηλιτεύω ἐπιτίθημι αὐτός καί πᾶς πανταχῇ ἐμπίμπρημι , αὐτός τε ὑπό ὁ Ἰταλιώτης καταλεύω ἐπί οὗτος καί ἐκρίπτω ἄταφος . τότε δή οὖν συνεκλείπω συμβαίνω ὁ ἐπιστήμη ὁ ἐφίστημι , ἅτε δή ἄρρητος ὑπό αὐτός ἐν ὁ στῆθος διαφυλάσσω μέχρι τότε , ὁ δέ δυσσύνετος μόνος καί ἀδιάπτυκτος παρά ὁ ἔξω διαμνημονεύω συμβαίνω , πλήν ὀλίγος πάνυ , ὅσος τις ἐν ἀποδημία τότε τυγχάνω διασῴζω ζώπυρον τις πάνυ ἀμυδρός καί δυσθήρατος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.253
καὶ οὗτοι γὰρ μονωθέντες καὶ ἐπὶ τῷ συμβάντι οὐ μετρίως ἀθυμήσαντες διεσπάρησαν μὲν ἄλλος ἀλλαχῇ , καὶ οὐκέτι κοινωνεῖν ἀνθρώπῳ τινὶ λόγου τὸ παράπαν ὑπέμενον , μονάζοντες δ’ ἐν ταῖς ἐρημίαις , ὅπου ἂν τύχῃ , καὶ κατάκλειστοι τὰ πολλὰ τὴν αὐτὸς ἑαυτοῦ ἕκαστος συνουσίαν ἀντὶ παντὸς ἠσμένιζον . διευλαβούμενοι δὲ μὴ παντελῶς ἐξ ἀνθρώπων ἀπόληται τὸ φιλοσοφίας ὄνομα καὶ θεοῖς αὐτοὶ διὰ τοῦτο ἀπεχθάνωνται , διολέσαντες ἄρδην τὸ τηλικοῦτον αὐτῶν δῶρον , ὑπομνήματά τινα κεφαλαιώδη καὶ συμβολικὰ συνταξάμενοι τά τε τῶν πρεσβυτέρων συγγράμματα καὶ ὧν διεμέμνηντο συναλίσαντες κατέλιπον ἕκαστος οὗπερ ἐτύγχανε τελευτῶν , ἐπισκήψαντες υἱοῖς ἢ θυγατράσιν ἢ γυναιξὶ μηδενὶ δόμεναι τῶν ἐκτὸς τᾶς οἰκίας . αἳ δὲ μέχρι παμπόλλου χρόνου τοῦτο διετήρησαν , ἐκ διαδοχῆς τὴν αὐτὴν ταύτην ἐντολὴν ἐπιστέλλουσαι τοῖς ἐπιγόνοις .
Lemmas: καί οὗτος γάρ μονόω καί ἐπί ὁ συμβαίνω οὖον μέτριος ἀθυμέω διασπείρω μέν ἄλλος ἀλλαχῆ , καί οὐκέτι κοινωνέω ἄνθρωπος τις λόγος ὁ παράπαν ὑπομένω , μονάζω δέ ἐν ὁ ἐρημία , ὅπου εἄν τυγχάνω , καί κατάκλειστος ὁ πολύς ὁ αὐτός ἑαυτοῦ ἕκαστος συνουσία ἀντί πᾶς ἀσμενίζω . διευλαβέομαι δέ μή παντελῶς ἐκ ἄνθρωπος ἀπόλλυμι ὁ φιλοσοφία ὄνομα καί θεός αὐτός διά οὗτος ἀπεχθάνομαι , διόλλυμι ἄρδην ὁ τηλικόσδε αὐτός δῶρον , ὑπόμνημα τις κεφαλαιώδης καί συμβολικός συντάσσω ὁ τε ὁ πρέσβυς σύγγραμμα καί ὅς διαμιμνήσκομαι συναλίζω καταλείπω ἕκαστος ὅσπερ τυγχάνω τελευτή , ἐπισκήπτω υἱός ἢ θυγάτηρ ἢ γυνή μηδείς δίδωμι ὁ ἐκτός ὁ οἰκίον . ὅς δέ μέχρι παμπολύς χρόνος οὗτος διατηρέω , ἐκ διαδοχή ὁ αὐτός οὗτος ἐντολή ἐπιστέλλω ὁ ἐπίγονος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.254
ἐπεὶ δὲ καὶ Ἀπολλώνιος περὶ τῶν αὐτῶν ἔστιν ὅπου διαφωνεῖ , πολλὰ δὲ καὶ προστίθησι τῶν μὴ εἰρημένων παρὰ τούτοις , φέρε δὴ καὶ τὴν τούτου παραθώμεθα διήγησιν περὶ τῆς εἰς τοὺς Πυθαγορείους ἐπιβουλῆς . λέγει τοίνυν ὡς ἐκείνῳ παρηκολούθει μὲν εὐθὺς ἐκ παίδων ὁ φθόνος παρὰ τῶν ἄλλων . οἱ γὰρ ἄνθρωποι , μέχρι μὲν διελέγετο πᾶσι τοῖς προσιοῦσι Πυθαγόρας , ἡδέως εἶχον , ἐπεὶ δὲ μόνοις ἐνετύγχανε τοῖς μαθηταῖς , ἠλαττοῦτο . καὶ τοῦ μὲν ἔξωθεν ἥκοντος συνεχώρουν ἡττᾶσθαι , τοῖς δ’ ἐγχωρίοις πλεῖον φέρεσθαι δοκοῦσιν ἤχθοντο , καὶ καθ’ αὑτῶν ὑπελάμβανον γίνεσθαι τὴν σύνοδον . ἔπειτα καὶ τῶν νεανίσκων ὄντων ἐκ τῶν ἐν τοῖς ἀξιώμασι καὶ ταῖς οὐσίαις προεχόντων , συνέβαινε προαγούσης τῆς ἡλικίας μὴ μόνον αὐτοὺς ἐν τοῖς ἰδίοις βίοις πρωτεύειν , ἀλλὰ τὸ κοινῇ τὴν πόλιν οἰκονομεῖν , μεγάλην μὲν ἑταιρείαν συναγηοχόσιν , ἦσαν ( γὰρ ) ὑπὲρ τριακοσίους , μικρὸν δὲ μέρος τῆς πόλεως οὖσι , τῆς οὐκ ἐν τοῖς αὐτοῖς ἔθεσιν οὐδ’ ἐπιτηδεύμασιν ἐκείνοις πολιτευομένης .
Lemmas: ἐπεί δέ καί Ἀπολλώνιος περί ὁ αὐτός εἰμί ὅπου διαφωνέω , πολύς δέ καί προστίθημι ὁ μή εἴρω παρά οὗτος , φέρω δή καί ὁ οὗτος παρατίθημι διήγησις περί ὁ εἰς ὁ Πυθαγόρειος ἐπιβουλή . λέγω τοίνυν ὡς ἐκεῖνος παρακολουθέω μέν εὐθύς ἐκ παῖς ὁ φθόνος παρά ὁ ἄλλος . ὁ γάρ ἄνθρωπος , μέχρι μέν διαλέγω πᾶς ὁ πρόσειμι Πυθαγόρας , ἡδύς ἔχω , ἐπεί δέ μόνος ἐντυγχάνω ὁ μαθητής , ἐλασσόω . καί ὁ μέν ἔξωθεν ἥκω συγχωρέω ἡσσάομαι , ὁ δέ ἐγχώριος πλείων φέρω δοκέω ἔχθω , καί κατά ἑαυτοῦ ὑπολαμβάνω γίγνομαι ὁ σύνοδος . ἔπειτα καί ὁ νεανίσκος εἰμί ἐκ ὁ ἐν ὁ ἀξίωμα καί ὁ οὐσία προέχω , συμβαίνω προάγω ὁ ἡλικία μή μόνος αὐτός ἐν ὁ ἴδιος βίος πρωτεύω , ἀλλά ὁ κοινός ὁ πόλις οἰκονομέω , μέγας μέν ἑταιρεία συνάγω , εἰμί ( γάρ ) ὑπέρ τριακόσιοι , μικρός δέ μέρος ὁ πόλις εἰμί , ὁ οὐ ἐν ὁ αὐτός ἔθος οὐδέ ἐπιτήδευμα ἐκεῖνος πολιτεύω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.255
οὐ μὴν ἀλλὰ μέχρι μὲν οὖν τὴν ὑπάρχουσαν χώραν ἐκέκτηντο καὶ Πυθαγόρας ἐπεδήμει , διέμενεν ἡ μετὰ τὸν συνοικισμὸν κεχρονισμένη κατάστασις , δυσαρεστουμένη καὶ ζητοῦσα καιρὸν εὕρασθαι μεταβολῆς . ἐπεὶ δὲ Σύβαριν ἐχειρώσαντο , κἀκεῖνος ἀπῆλθε , καὶ τὴν δορίκτητον διῳκήσαντο μὴ κατακληρουχηθῆναι κατὰ τὴν ἐπιθυμίαν τῶν πολλῶν , ἐξερράγη τὸ σιωπώμενον μῖσος , καὶ διέστη πρὸς αὐτοὺς τὸ πλῆθος . ἡγεμόνες δὲ ἐγένοντο τῆς διαφορᾶς οἱ ταῖς συγγενείαις ( καὶ ) ταῖς οἰκειότησιν ἐγγύτατα καθεστηκότες τῶν Πυθαγορείων . αἴτιον δ’ ἦν ( ὅτι ) τὰ μὲν πολλὰ αὐτοὺς ἐλύπει τῶν πραττομένων , ὥσπερ καὶ τοὺς τυχόντας , ἐφ’ ὅσον ἰδιασμὸν εἶχε παρὰ τοὺς ἄλλους , ἐν δὲ τοῖς μεγίστοις καθ’ αὑτῶν μόνον ἐνόμιζον εἶναι τὴν ἀτιμίαν . ἐπὶ μὲν γὰρ τῷ μηδένα τῶν Πυθαγορείων ὀνομάζειν Πυθαγόραν , ἀλλὰ ζῶντα μέν , ὁπότε βούλοιντο δηλῶσαι , καλεῖν αὐτὸν θεῖον , ἐπεὶ δὲ ἐτελεύτησεν , ἐκεῖνον τὸν ἄνδρα , καθάπερ Ὅμηρος ἀποφαίνει τὸν Εὔμαιον ὑπὲρ Ὀδυσσέως μεμνημένον , τὸν μὲν ἐγών , ὦ ξεῖνε , καὶ οὐ παρεόντ’ ὀνομάζειν αἰδέομαι · πέρι γάρ μ’ ἐφίλει καὶ ἐκήδετο λίην ·
Lemmas: οὖον μήv ἀλλά μέχρι μέν οὖν ὁ ὑπάρχω χώρα κτάομαι καί Πυθαγόρας ἐπιδημέω , διαμένω ὁ μετά ὁ συνοικισμός χρονίζω κατάστασις , δυσαρεστέω καί ζητέω καιρός εὑρίσκω μεταβολεύς . ἐπεί δέ Σύβαρις χειρόομαι , ἐκεῖνος ἀπέρχομαι , καί ὁ δορίκτητος διοικέω μή κατακληρουχέω κατά ὁ ἐπιθυμία ὁ πολύς , ἐκρήγνυμι ὁ σιωπάω μῖσος , καί διΐστημι πρός αὐτός ὁ πλῆθος . ἡγεμών δέ γίγνομαι ὁ διαφορά ὁ ὁ συγγένεια ( καί ) ὁ οἰκειότης ἐγγύς καθίστημι ὁ Πυθαγόρειος . αἴτιος δέ εἰμί ( ὅτι ) ὁ μέν πολύς αὐτός λυπέω ὁ πράσσω , ὥσπερ καί ὁ τυγχάνω , ἐπί ὅσος ἰδιασμός ἔχω παρά ὁ ἄλλος , ἐν δέ ὁ μέγας κατά ἑαυτοῦ μόνος νομίζω εἰμί ὁ ἀτιμία . ἐπί μέν γάρ ὁ μηδείς ὁ Πυθαγόρειος ὀνομάζω Πυθαγόρας , ἀλλά ζῶ μέν , ὁπότε βούλομαι δηλόω , καλέω αὐτός θέω , ἐπεί δέ τελευτάω , ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ , καθάπερ Ὅμηρος ἀποφαίνω ὁ Εὔμαιος ὑπέρ Ὀδυσσεύς μιμνήσκω , ὁ μέν ἐγώ , εἰμί ξένος , καί οὖον πάρειμι ὀνομάζω αἰδέομαι · περί γάρ εἷς φιλέω καί κήδω λίαν ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.256
ὁμοιοτρόπως δὲ μηδ’ ἐκ τῆς κλίνης ἀνισταμένοις ὕστερον ἢ τὸν ἥλιον ἀνίσχειν , μηδὲ δακτύλιον ἔχοντα θεοῦ σημεῖον φορεῖν , ἀλλὰ τὸν μὲν παρατηρεῖν ὅπως ἀνιόντα προσεύξωνται , τὸν δὲ μὴ περιτίθεσθαι , φυλαττομένους μὴ προσενέγκωσι πρὸς ἐκφορὰν ἤ τινα τόπον οὐ καθαρόν · ὁμοίως δὲ μηδ’ ἀπροβούλευτον μηδ’ ἀνυπεύθυνον μηδὲν ποιεῖν , ἀλλὰ πρωὶ μὲν προχειρίζεσθαι τί πρακτέον , εἰς δὲ τὴν νύκτα ἀναλογίζεσθαι τί διῳκήκασιν , ἅμα τῷ σκοπεῖσθαι καὶ τὴν μνήμην γυμναζομένους · παραπλησίως δ’ , εἴ τις τῶν κοινωνούντων τῆς διατριβῆς ἀπαντῆσαι κελεύσειεν εἴς τινα τόπον , ἐν ἐκείνῳ περιμένειν ἕως ἔλθοι , δι’ἡμέρας καὶ νυκτός , πάλιν ἐν τούτῳ τῶν Πυθαγορείων συνεθιζόντων μεμνῆσθαι τὸ ῥηθὲν καὶ μηδὲν εἰκῆ λέγειν .
Lemmas: ὁμοιότροπος δέ μηδέ ἐκ ὁ κλίνη ἀνίστημι ὕστερος ἢ ὁ ἥλιος ἀνίσχω , μηδέ δακτύλιος ἔχω θεός σημεῖον φορέω , ἀλλά ὁ μέν παρατηρέω ὅπως ἀνέρχομαι προσεύχομαι , ὁ δέ μή περιτίθημι , φυλάσσω μή προσφέρω πρός ἐκφορά ἤ τις τόπος οὖον καθαρός · ὁμοίως δέ μηδέ ἀπροβούλευτος μηδέ ἀνυπεύθυνος μηδείς ποιέω , ἀλλά πρωί μέν προχειρίζω τίς πρακτέος , εἰς δέ ὁ νύξ ἀναλογίζομαι τίς διοικέω , ἅμα ὁ σκοπέω καί ὁ μνήμη γυμνάζω · παραπλήσιος δέ , εἰμί τις ὁ κοινωνέω ὁ διατριβή ἀπαντάω κελεύω εἰς τις τόπος , ἐν ἐκεῖνος περιμένω ἠώς ἔρχομαι , δι’ἡμέρας καί νύξ , πάλιν ἐν οὗτος ὁ Πυθαγόρειος συνεθίζω μιμνήσκω ὁ ἐρώ καί μηδείς εἰκῇ λέγω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.257
ὅπως δ’ ἄχρι τῆς τελευτῆς εἴη τι προστεταγμένον , κατὰ τὸν ὕστατον καιρὸν παρήγγελλε μὴ βλασφημεῖν , ἀλλ’ὥσπερ ὥσπερ ἐν ταῖς ἀναγωγαῖς οἰωνίζεσθαι μετὰ τῆς εὐφημίας ἥνπερ ἐποιοῦντο διωθουμένους τὸν Ἀδρίαν . τὰ μὲν τοιαῦτα , καθάπερ προεῖπον , ἐπὶ τοσοῦτον ἐλύπει κοινῶς ἅπαντας ἐφ’ ὅσον ἑώρων ἰδιάζοντας ἐν αὐτοῖς τοὺς συμπεπαιδευμένους . ἐπὶ δὲ τῷ μόνοις τοῖς Πυθαγορείοις τὴν δεξιὰν ἐμβάλλειν , ἑτέρῳ δὲ μηδενὶ τῶν οἰκείων πλὴν τῶν γονέων , καὶ τῷ τὰς οὐσίας ἀλλήλων μὲν παρέχειν κοινάς , πρὸς ἐκείνους δὲ ἐξηλλοτριωμένας , χαλεπώτερον καὶ βαρύτερον ἔφερον οἱ συγγενεῖς . ἀρχόντων δὲ τούτων τῆς διαστάσεως ἑτοίμως οἱ λοιποὶ προσέπιπτον [ εἰς τὴν ἔχθραν ] . καὶ λεγόντων ἐξ αὐτῶν τῶν χιλίων Ἱππάσου καὶ Διοδώρου καὶ Θεάγους ὑπὲρ τοῦ πάντας κοινωνεῖν τῶν ἀρχῶν καὶ τῆς ἐκκλησίας καὶ διδόναι τὰς εὐθύνας τοὺς ἄρχοντας ἐν τοῖς ἐκ πάντων λαχοῦσιν , ἐναντιουμένων δὲ τῶν Πυθαγορείων Ἀλκιμάχου καὶ Δεινάρχου καὶ Μέτωνος καὶ Δημοκήδους καὶ διακωλυόντων τὴν πάτριον πολιτείαν μὴ καταλύειν , ἐκράτησαν οἱ τῷ πλήθει συνηγοροῦντες .
Lemmas: ὅπως δέ ἄχρι ὁ τελευτή εἰμί τίς προστάσσω , κατά ὁ ὕστερος καιρός παραγγέλλω μή βλασφημέω , ἀλλ’ὥσπερ ὥσπερ ἐν ὁ ἀναγωγή οἰωνίζομαι μετά ὁ Εὐφημία ὅσπερ ποιέω διωθέω ὁ Ἀδρίας . ὁ μέν τοιοῦτος , καθάπερ προεῖπον , ἐπί τοσοῦτος λυπέω κοινῶς ἅπας ἐπί ὅσος ὁράω ἰδιάζω ἐν αὐτός ὁ συμπαιδεύω . ἐπί δέ ὁ μόνος ὁ Πυθαγόρειος ὁ δεξιά ἐμβάλλω , ἕτερος δέ μηδείς ὁ οἰκέω πλήν ὁ γονεύς , καί ὁ ὁ οὐσία ἀλλήλων μέν παρέχω κοινός , πρός ἐκεῖνος δέ ἐξαλλοτριόω , χαλεπός καί βαρύς φέρω ὁ συγγενής . ἄρχω δέ οὗτος ὁ διάστασις ἑτοίμως ὁ λοιπός προσπίπτω [ εἰς ὁ ἔχθρα ] . καί λέγω ἐκ αὐτός ὁ χίλιοι Ἵππασος καί Διόδωρος καί Θεάγης ὑπέρ ὁ πᾶς κοινωνέω ὁ ἀρχή καί ὁ ἐκκλησία καί δίδωμι ὁ εὐθύνω ὁ ἄρχω ἐν ὁ ἐκ πᾶς λαγχάνω , ἐναντιόομαι δέ ὁ Πυθαγόρειος Ἀλκίμαχος καί Δείναρχος καί Μέτων καί Δημοκήδης καί διακωλύω ὁ πάτριος πολιτεία μή καταλύω , κρατέω ὁ ὁ πλῆθος συνηγορέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.258
μετὰ δὲ ταῦτα συνελθόντων τῶν πολλῶν διελόμενοι τὰς δημηγορίας κατηγόρουν τῶν αὐτῶν ἐκ τῶν ῥητόρων Κύλων καὶ Νίνων . ἦν δ’ ὃ μὲν ἐκ τῶν εὐπόρων , ὃ δὲ ἐκ τῶν δημοτικῶν . * * τοιούτων δὴ λόγων μακροτέρων δὲ παρὰ τοῦ Κύλωνος ῥηθέντων , ἐπῆγεν ἅτερος , προσποιούμενος μὲν ἐξητακέναι τὰ τῶν Πυθαγορείων ἀπόρρητα , πεπλακὼς δὲ καὶ γεγραφὼς ἐξ ὧν μάλιστα αὐτοὺς ἤμελλε διαβαλεῖν , καὶ δοὺς τῷ γραμματεῖ βιβλίον ἐκέλευσεν ἀναγιγνώσκειν .
Lemmas: μετά δέ οὗτος συνέρχομαι ὁ πολύς διαιρέω ὁ δημηγορία κατηγορέω ὁ αὐτός ἐκ ὁ ῥήτωρ Κύλων καί Νίνων . εἰμί δέ ὅς μέν ἐκ ὁ εὔπορος , ὅς δέ ἐκ ὁ δημοτικός . * * τοιοῦτος δή λόγος μακρός δέ παρά ὁ Κύλων εἴρω , ἐπάγω ἕτερος , προσποιέω μέν ἐξετάζω ὁ ὁ Πυθαγόρειος ἀπόρρητος , πλάσσω δέ καί γράφω ἐκ ὅς μάλιστα αὐτός μέλλω διαβάλλω , καί δίδωμι ὁ γραμματεύς βιβλίον κελεύω ἀναγιγνώσκω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.259
ἦν δ’ αὐτῷ ἐπιγραφὴ μὲν λόγος ἱερός , ὁ δὲ τύπος τοιοῦτος τῶν γεγραμμένων . τοὺς φίλους ὥσπερ τοὺς θεοὺς σέβεσθαι , τοὺς δ’ ἄλλους ὥσπερ τὰ θηρία χειροῦσθαι . τὴν αὐτὴν ταύτην γνώμην ὑπὲρ Πυθαγόρου μεμνημένους ἐν μέτρῳ τοὺς μαθητὰς λέγειν · τοὺς μὲν ἑταίρους ἦγεν ἴσους μακάρεσσι θεοῖσι , τοὺς δ’ ἄλλους ἡγεῖτ’ οὔτ’ ἐν λόγῳ οὔτ’ ἐν ἀριθμῷ . τὸν Ὅμηρον μάλιστ’ ἐπαινεῖν ἐν οἷς εἴρηκε ποιμένα λαῶν ·
Lemmas: εἰμί δέ αὐτός ἐπιγραφή μέν λόγος ἱερός , ὁ δέ τύπος τοιοῦτος ὁ γράφω . ὁ φίλος ὥσπερ ὁ θεός σέβομαι , ὁ δέ ἄλλος ὥσπερ ὁ θηρίον χειρόομαι . ὁ αὐτός οὗτος γνώμη ὑπέρ Πυθαγόρας μιμνήσκω ἐν μέτρον ὁ μαθητής λέγω · ὁ μέν ἑταῖρος ἄγω ἴσος μάκαρ θεός , ὁ δέ ἄλλος ἡγέομαι οὔτε ἐν λόγος οὔτε ἐν ἀριθμός . ὁ Ὅμηρος μάλιστα ἐπαινέω ἐν ὅς εἴρω ποιμήν λαός ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.260
ἐμφανίζειν γὰρ βοσκήματα τοὺς πολλοὺς ὄντας , ὀλιγαρχικὸν ὄντα . τοῖς κυάμοις πολεμεῖν ὡς ἀρχηγοῖς γεγονόσι [ τοῦ κλήρου καὶ ] τοῦ καθιστάναι τοὺς τυχόντας ἐπὶ τὰς ἐπιμελείας . τυραννίδος ὀρέγεσθαι παρακαλοῦντας κρεῖττον εἶναι φάσκειν γενέσθαι μίαν ἡμέραν ταῦρον ἢ πάντα τὸν αἰῶνα βοῦν . ἐπαινεῖν τὰ τῶν ἄλλων νόμιμα , κελεύειν δὲ χρῆσθαι τοῖς ὑφ’ αὐτῶν ἐγνωσμένοις . καθάπαξ τὴν φιλοσοφίαν αὐτῶν συνωμοσίαν ἀπέφαινε κατὰ τῶν πολλῶν καὶ παρεκάλει μηδὲ τὴν φωνὴν ἀνέχεσθαι συμβουλευόντων , ἀλλ’ ἐνθυμεῖσθαι διότι τὸ παράπαν οὐδ’ ἂν συνῆλθον εἰς τὴν ἐκκλησίαν , εἰ τοὺς χιλίους ἔπεισαν ἐκεῖνοι κυρῶσαι τὴν συμβουλήν . ὥστε τοῖς κατὰ τὴν ἐκείνων δύναμιν κεκωλυμένοις τῶν ἄλλων ἀκούειν οὐ προσήκειν ἐᾶν αὐτοὺς λέγειν , ἀλλὰ τὴν δεξιὰν τὴν ὑπ’ αὐτῶν ἀποδεδοκιμασμένην πολεμίαν ἐκείνοις ἔχειν , ὅταν τὰς γνώμας χειροτονῶσιν ἢ τὴν ψῆφον λάβωσιν , αἰσχρὸν εἶναι νομίζοντας , τοὺς τριάκοντα μυριάδων περὶ τὸν Τετράεντα ποταμὸν περιγενομένους ὑπὸ τοῦ χιλιοστοῦ μέρους ἐκείνων ἐν αὐτῇ τῇ πόλει φανῆναι κατεστασιασμένους .
Lemmas: ἐμφανίζω γάρ βόσκημα ὁ πολύς εἰμί , ὀλιγαρχικός εἰμί . ὁ κύαμος πολεμέω ὡς ἀρχηγός γίγνομαι [ ὁ κλῆρος καί ] ὁ καθίστημι ὁ τυγχάνω ἐπί ὁ ἐπιμέλεια . τυραννίς ὀρέγω παρακαλέω ἀγαθός εἰμί φάσκω γίγνομαι εἷς ἡμέρα ταῦρος ἢ πᾶς ὁ αἰών βοῦς . ἐπαινέω ὁ ὁ ἄλλος νόμιμος , κελεύω δέ χράω ὁ ὑπό αὐτός γιγνώσκω . καθάπαξ ὁ φιλοσοφία αὐτός συνωμοσία ἀποφαίνω κατά ὁ πολύς καί παρακαλέω μηδέ ὁ φωνή ἀνέχω συμβουλεύω , ἀλλά ἐνθυμέομαι διότι ὁ παράπαν οὐδέ εἄν συνέρχομαι εἰς ὁ ἐκκλησία , εἰμί ὁ χίλιοι πείθω ἐκεῖνος κυρόω ὁ συμβουλή . ὥστε ὁ κατά ὁ ἐκεῖνος δύναμις κωλύω ὁ ἄλλος ἀκούω οὖον προσήκω ἐάω αὐτός λέγω , ἀλλά ὁ δεξιά ὁ ὑπό αὐτός ἀποδοκιμάζω πολέμιος ἐκεῖνος ἔχω , ὅταν ὁ γνώμη χειροτονέω ἢ ὁ ψῆφος λαμβάνω , αἰσχρός εἰμί νομίζω , ὁ τριάκοντα μυριάς περί ὁ τετράεντον ποταμός περιγίγνομαι ὑπό ὁ χιλιοστός μέρος ἐκεῖνος ἐν αὐτός ὁ πόλις φαίνω καταστασιάζω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.261
τὸ δ’ ὅλον οὕτω τῇ διαβολῇ τοὺς ἀκούοντας ἐξηγρίωσεν , ὥστε μετ’ ὀλίγας ἡμέρας , μουσεῖα θυόντων αὐτῶν ἐν οἰκίᾳ παρὰ τὸ Πύθιον , ἀθρόοι συνδραμόντες οἷοί τ’ ἦσαν τὴν ἐπίθεσιν ἐπ’ αὐτοὺς ποιήσασθαι . οἳ δὲ προαισθόμενοι οἳ μὲν εἰς πανδοκεῖον ἔφυγον , Δημοκήδης δὲ μετὰ τῶν ἐφήβων εἰς Πλατέας ἀπεχώρησεν . οἳ δὲ καταλύσαντες τοὺς νόμους ἐχρῶντο ψηφίσμασιν , ἐν οἷς αἰτιασάμενοι τὸν Δημοκήδην συνεστακέναι τοὺς νεωτέρους ἐπὶ τυραννίδι , τρία τάλαντα ἐκήρυξαν δώσειν , ἐάν τις αὐτὸν ἀνέλῃ , καὶ γενομένης μάχης , κρατήσαντος αὐτοῦ τὸν κίνδυνον ὑπὸ Θεάγους , ἐκείνῳ τὰ τρία τάλαντα παρὰ τῆς πόλεως ἐμέρισαν .
Lemmas: ὁ δέ ὅλος οὗτος ὁ διαβολή ὁ ἀκούω ἐξαγριόω , ὥστε μετά ὀλίγος ἡμέρα , μουσεῖον θύω αὐτός ἐν οἰκίον παρά ὁ Πύθιον , ἀθρόος συντρέχω οἷος τε εἰμί ὁ ἐπίθεσις ἐπί αὐτός ποιέω . ἕ δέ προαισθάνομαι ἕ μέν εἰς πανδοκεῖον φεύγω , Δημοκήδης δέ μετά ὁ ἔφηβος εἰς Πλατύς ἀποχωρέω . ἕ δέ καταλύω ὁ νόμος χράω ψήφισμα , ἐν ὅς αἰτιάομαι ὁ δημοκηδής συνίστημι ὁ νέος ἐπί τυραννίς , τρεῖς τάλαντον κηρύσσω δίδωμι , ἐάν τις αὐτός ἀναιρέω , καί γίγνομαι μάχη , κρατέω αὐτός ὁ κίνδυνος ὑπό Θεάγης , ἐκεῖνος ὁ τρεῖς τάλαντον παρά ὁ πόλις μερίζω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.262
πολλῶν δὲ κακῶν κατὰ τὴν πόλιν καὶ τὴν χώραν ὄντων , εἰς κρίσιν προβληθέντων τῶν φυγάδων καὶ τρισὶ πόλεσι τῆς ἐπιτροπῆς παραδοθείσης , Ταραντίνοις , Μεταποντίνοις , Καυλωνιάταις , ἔδοξε τοῖς πεμφθεῖσιν ἐπὶ τὴν γνώμην ἀργύριον λαβοῦσιν , ὡς ἐν τοῖς τῶν Κροτωνιατῶν ὑπομνήμασιν ἀναγέγραπται , φεύγειν τοὺς αἰτίους . προσεξέβαλον δὲ τῇ κρίσει κρατῆσαντες ἅπαντας τοὺς τοῖς καθεστῶσι δυσχεραίνοντας καὶ συνεφυγάδευσαν τὴν γενεάν , οὐ φάσκοντες δεῖν ἀσεβεῖν οὐδὲ τοὺς παῖδας ἀπὸ τῶν γονέων διασπᾶν . καὶ τά τε χρέα ἀπέκοψαν καὶ τὴν γῆν ἀνάδαστον ἐποίησαν .
Lemmas: πολύς δέ κακός κατά ὁ πόλις καί ὁ χώρα εἰμί , εἰς κρίσις προβάλλω ὁ φυγάς καί τρεῖς πόλις ὁ ἐπιτροπή παραδίδωμι , Ταραντῖνοι , Μεταποντῖνος , καυλωνιατη , δοκέω ὁ πέμπω ἐπί ὁ γνώμη ἀργύριον λαμβάνω , ὡς ἐν ὁ ὁ Κροτωνιάτης ὑπόμνημα ἀναγράφω , φεύγω ὁ αἴτιος . προσεκβάλλω δέ ὁ κρίσις κρατέω ἅπας ὁ ὁ καθίστημι δυσχεραίνω καί συμφυγαδεύω ὁ γενεά , οὖον φάσκω δήω ἀσεβέω οὐδέ ὁ παῖς ἀπό ὁ γονεύς διασπάω . καί ὁ τε χρεία ἀποκόπτω καί ὁ γῆ ἀνάδαστος ποιέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.263
ἐπιγενομένων δὲ πολλῶν ἐτῶν καὶ τῶν περὶ τὸν Δείναρχον ἐν ἑτέρῳ κινδύνῳ τελευτησάντων , ἀποθανόντος καὶ Λιτάτους , ὅσπερ ἦν ἡγεμονικώτατος τῶν στασιασάντων , ἔλεός τις καὶ μετάνοια · ἐνέπεσε , καὶ τοὺς περιλειπομένους αὐτῶν ἠβουλήθησαν κατάγειν . μεταπεμπόμενοι δὲ πρεσβευτὰς ἐξ Ἀχαΐας δι’ ἐκείνων πρὸς τοὺς ἐκπεπτωκότας διελύθησαν καὶ τοὺς ὅρκους εἰς Δελφοὺς ἀνέθηκαν .
Lemmas: ἐπιγίγνομαι δέ πολύς ἔτος καί ὁ περί ὁ Δείναρχος ἐν ἕτερος κίνδυνος τελευτάω , ἀποθνῄσκω καί Λιτάτης , ὅσπερ εἰμί ἡγεμονικός ὁ στασιάζω , ἔλεος τις καί μετάνοια · ἐμπίπτω , καί ὁ περιλείπομαι αὐτός βούλομαι κατάγω . μεταπέμπω δέ πρεσβευτής ἐκ Ἀχαΐα διά ἐκεῖνος πρός ὁ ἐκπίπτω διαλύω καί ὁ Ὅρκος εἰς Δελφοί ἀνατίθημι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 35.264
ἦσαν δὲ τῶν Πυθαγορικῶν καὶ περὶ ἑξήκοντα τὸν ἀριθμὸν οἱ κατελθόντες ἄνευ τῶν πρεσβυπέρων , ἐν οἷς ἐπὶ τὴν ἰατρικήν τινες κατενεχθέντες καὶ διαίτῃ τοὺς ἀρρώστους ὄντας θεραπεύοντες ἡγεμόνες κατέστησαν τῆς εἰρημένης μεθόδου . συνέβη δὲ καὶ τοὺς σωθέντας , διαφερόντως παρὰ τοῖς πολλοῖς εὐδοκιμοῦντας , κατὰ τὸν καιρὸν ἐν ᾧ λεγομένου πρὸς τοὺς παρανομοῦντας οὐ τάδε ἐστὶν ἐπὶ Νίνωνος γενέσθαι φασὶ ταύτην τὴν παροιμίαν , κατὰ τοῦτον ἐμβαλόντων τῶν Θουρίων κατὰ χώραν ἐκβοηθήσαντας καὶ μετ’ ἀλλήλων κινδυνεύσαντας ἀποθανεῖν , τὴν δὲ πόλιν οὕτως εἰς τοὐναντίον μεταπεσεῖν , ὥστε χωρὶς τῶν ἐπαίνων ὧν ἐποιοῦντο περὶ τῶν ἀνδρῶν , ὑπολαβεῖν μᾶλλον ταῖς μούσαις κεχαρισμένην ἔσεσθαι τὴν ἑορτήν , ( εἰ ) κατὰ τὸ μουσεῖον τὴν δημοσίαν ποιοῖντο θυσίαν , ( ὃ ) κατ’ αὐτοὺς ἐκείνους πρότερον ἱδρυσάμενοι τὰς θεὰς ἐτίμων . περὶ μὲν οὖν τῆς κατὰ τῶν Πυθαγορείων γενομένης ἐπιθέσεως τοσαῦτα εἰρήσθω .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ Πυθαγορικός καί περί ἑξήκοντα ὁ ἀριθμός ὁ κατέρχομαι ἄνευ ὁ πρεσβυπεραω , ἐν ὅς ἐπί ὁ ἰατρικός τις καταφέρω καί δίαιτα ὁ ἄρρωστος εἰμί θεραπεύω ἡγεμών καθίστημι ὁ εἴρω μέθοδος . συμβαίνω δέ καί ὁ σώζω , διαφερόντως παρά ὁ πολύς εὐδοκιμέω , κατά ὁ καιρός ἐν ὅς λέγω πρός ὁ παρανομέω οὖον ὅδε εἰμί ἐπί Νίνων γίγνομαι φημί οὗτος ὁ παροιμία , κατά οὗτος ἐμβάλλω ὁ Θούριος κατά χώρα ἐκβοηθέω καί μετά ἀλλήλων κινδυνεύω ἀποθνῄσκω , ὁ δέ πόλις οὕτως εἰς ἐναντίος μεταπίπτω , ὥστε Χωρὶς ὁ ἔπαινος ὅς ποιέω περί ὁ ἀνήρ , ὑπολαμβάνω μᾶλλον ὁ Μοῦσα χαρίζομαι εἰμί ὁ ἑορτή , ( εἰμί ) κατά ὁ μουσεῖον ὁ δημόσιος ποιέω θυσία , ( ὅς ) κατά αὐτός ἐκεῖνος πρότερος ἱδρύω ὁ θεά τιμάω . περί μέν οὖν ὁ κατά ὁ Πυθαγόρειος γίγνομαι ἐπίθεσις τοσοῦτος εἴρω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 36.265
Διάδοχος δὲ πρὸς πάντων ὁμολογεῖται Πυθαγόρου γεγονέναι Ἀρισταῖος Δαμοφῶντος ὁ Κροτωνιάτης , κατ’ αὐτὸν Πυθαγόραν τοῖς χρόνοις γενόμενος ἑπτὰ γενεαῖς ἔγγιστα πρὸ Πλάτωνος , καὶ οὐ μόνον τῆς σχολῆς , ἀλλὰ καὶ τῆς παιδοτροφίας καὶ τοῦ Θεανοῦς γάμου κατηξιώθη διὰ τὸ ἐξαιρέτως περικεκρατηκέναι τῶν δογμάτων . αὐτὸν μὲν γὰρ Πυθαγόραν ἀφηγήσασθαι λέγεται ἑνὸς δέοντος ἔτη τεσσαράκοντα , τὰ πάντα βιώσαντα ἔτη ἐγγὺς τῶν ἑκατόν , παραδοῦναι δὲ Ἀρισταίῳ τὴν σχολὴν πρεσβυτάτῳ ὄντι . μεθ’ ὃν ἡγήσασθαι Μνήσαρχον τὸν Πυθαγόρου , τοῦτον δὲ Βουλαγόρᾳ παραδοῦναι , ἐφ’ οὗ διαρπασθῆναι συνέβη τὴν Κροτωνιατῶν πόλιν . μεθ’ ὃν Γαρτύδαν τὸν Κροτωνιάτην διάδοχον γενέσθαι , ἐπανελθόντα ἐκ τῆς ἀποδημίας ἣν ἐποιήσατο πρὸ τοῦ πολέμου · διὰ μέντοι τὴν συμφορὰν τῆς πατρίδος ἐκλιπεῖν τὸν βίον . ἕνα δὴ μόνον γενέσθαι τοῦτον ὃς ὑπὸ λύπης προύλιπε τὸν βίον ·
Lemmas: Διάδοχος δέ πρός πᾶς ὁμολογέω Πυθαγόρας γίγνομαι Ἀρισταῖος Δαμοφῶν ὁ Κροτωνιάτης , κατά αὐτός Πυθαγόρας ὁ χρόνος γίγνομαι ἑπτά γενεά ἔγγιστος πρό Πλάτων , καί οὖον μόνος ὁ σχολή , ἀλλά καί ὁ παιδοτροφία καί ὁ Θεανώ γάμος καταξιόω διά ὁ ἐξαίρετος περικρατέω ὁ δόγμα . αὐτός μέν γάρ Πυθαγόρας ἀφηγέομαι λέγω εἷς δήω ἔτος τεσσαράκοντα , ὁ πᾶς βιόω ἔτος ἐγγύς ὁ ἑκατόν , παραδίδωμι δέ Ἀρισταῖος ὁ σχολή πρέσβυς εἰμί . μετά ὅς ἡγέομαι Μνήσαρχος ὁ Πυθαγόρας , οὗτος δέ Βουλαγόρας παραδίδωμι , ἐπί ὅς διαρπάζω συμβαίνω ὁ Κροτωνιάτης πόλις . μετά ὅς Γαρτύδας ὁ Κροτωνιάτης διάδοχος γίγνομαι , ἐπανέρχομαι ἐκ ὁ ἀποδημία ὅς ποιέω πρό ὁ πόλεμος · διά μέντοι ὁ συμφορά ὁ πατρίς ἐκλείπω ὁ βίος . εἷς δή μόνος γίγνομαι οὗτος ὅς ὑπό λύπη προλείπω ὁ βίος ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 36.266
τοῖς δ’ ἄλλοις ἔθος εἶναι γηραιοῖς σφόδρα γενομένοις ὥσπερ ἐκ δεσμῶν τοῦ σώματος ἀπαλλάττεσθαι . χρόνῳ μέντοι γε ὕστερον Ἀρέσαν ἐκ τῶν Λευκανῶν , σωθέντα διά τινων ξένων , ἀφηγήσασθαι τῆς σχολῆς · πρὸς ὃν ἀφικέσθαι Διόδωρον τὸν Ἀσπένδιον , ὃν παραδεχθῆναι διὰ τὴν σπάνιν τῶν ἐν τῷ συστήματι ἀνδρῶν . οὗτος δὲ εἰς τὴν Ἑλλάδα ἐπανελθὼν διέδωκε τὰς Πυθαγορείους φωνάς · ζηλωτὰς δὲ γράφει γενέσθαι τῶν ἀνδρῶν περὶ μὲν Ἡράκλειαν Κλεινίαν καὶ Φιλόλαον , ( ἐν ) Μεταποντίῳ δὲ Θεαρίδαν ( καὶ ) Εὔρυτον , ἐν Τάραντι δὲ Ἀρχύταν . τῶν δ’ ἔξωθεν ἀκροατῶν γενέσθαι καὶ Ἐπίχαρμον , ἀλλ’ οὐκ ἐκ τοῦ συστήματος τῶν ἀνδρῶν · ἀφικόμενον δὲ εἰς Συρακούσας διὰ τὴν Ἱέρωνος τυραννίδα τοῦ μὲν φανερῶς φιλοσοφεῖν ἀποσχέσθαι , εἰς μέτρον δ’ ἐντεῖναι τὰς διανοίας τῶν ἀνδρῶν , μετὰ παιδιᾶς κρύφα ἐκφέροντα τὰ Πυθαγόρου δόγματα .
Lemmas: ὁ δέ ἄλλος ἔθος εἰμί γηραιός σφόδρα γίγνομαι ὥσπερ ἐκ δεσμός ὁ σῶμα ἀπαλλάσσω . χρόνος μέντοι γε ὕστερος ἀρέσκω ἐκ ὁ Λευκανός , σῴζω διά τίνω ξένος , ἀφηγέομαι ὁ σχολή · πρός ὅς ἀφικνέομαι Διόδωρος ὁ Ἀσπένδιος , ὅς παραδείκνυμι διά ὁ σπάνις ὁ ἐν ὁ σύστημα ἀνήρ . οὗτος δέ εἰς ὁ Ἑλλάς ἐπανέρχομαι διαδίδωμι ὁ Πυθαγόρειος φωνή · ζηλωτής δέ γράφω γίγνομαι ὁ ἀνήρ περί μέν Ἡράκλεια Κλεινίας καί Φιλόλαος , ( ἐν ) Μεταπόντιον δέ Θεαρίδης ( καί ) Εὔρυτος , ἐν Τάρας δέ Ἀρχύτης . ὁ δέ ἔξωθεν ἀκροατής γίγνομαι καί Ἐπίχαρμος , ἀλλά οὐ ἐκ ὁ σύστημα ὁ ἀνήρ · ἀφικνέομαι δέ εἰς Συράκουσαι διά ὁ Ἱέρων τυραννίς ὁ μέν φανερῶς φιλοσοφέω ἀπέχω , εἰς μέτρον δέ ἐντείνω ὁ διάνοια ὁ ἀνήρ , μετά παιδιά κρύφα ἐκφέρω ὁ Πυθαγόρας δόγμα .