ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 6.31
ἱστορεῖ δὲ καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τοῖς περὶ τῆς Πυθαγορικῆς φιλοσοφίας , διαίρεσίν τινα τοιάνδε ὑπὸ τῶν ἀνδρῶν ἐν τοῖς πάνυ ἀπορρήτοις διαφυλάττεσθαι · τοῦ λογικοῦ ζῴου τὸ μέν ἐστι θεός , τὸ δὲ ἄνθρωπος , τὸ δὲ οἷον Πυθαγόρας . καὶ πάνυ εὐλόγως τοιοῦτον αὐτὸν ὑπελάμβανον , δι’ ὃν περὶ θεῶν μὲν καὶ δαιμόνων καὶ ἡρώων καὶ κόσμου , σφαιρῶν τε καὶ ἀστέρων κινήσεως παντοίας , ἐπιπροσθήσεών τε καὶ ὑπολείψεων καὶ ἀνωμαλιῶν , ἐκκεντροτήτων τε καὶ ἐπικύκλων , καὶ τῶν ἐν κόσμῳ πάντων , οὐρανοῦ καὶ γῆς καὶ τῶν μεταξὺ φύσεων ἐκδήλων τε καὶ ἀποκρύφων , ὀρθή τις καὶ ἐοικυῖα τοῖς οὖσι παρεισῆλθεν ἔννοια , μηδενὶ τῶν φαινομένων ἢ δι’ ἐπινοίας λαμβανσμένων μηδαμῶς ἀντιπαίουσα , μαθήματα δὲ καὶ θεωρία καὶ τὰ ἐπιστημονικὰ πάντα , ὅσα περ ὀμματοποιὰ τῆς ψυχῆς ὡς ἀληθῶς καὶ καθαρτικὰ τῆς ὑπὸ τῶν ἄλλων ἐπιτηδευμάτων τοῦ νοῦ τυφλώσεως , πρὸς τὸ κατιδεῖν δυνηθῆναι τὰς ὄντως τῶν ὅλων ἀρχὰς καὶ αἰτίας ἐνῳκίσθη τοῖς Ἕλλησιν .
Lemmas: ἱστορέω δέ καί Ἀριστοτέλης ἐν ὁ περί ὁ Πυθαγορικός φιλοσοφία , διαίρεσις τις τοιόσδε ὑπό ὁ ἀνήρ ἐν ὁ πάνυ ἀπόρρητος διαφυλάσσω · ὁ λογικός ζῷον ὁ μέν εἰμί θεός , ὁ δέ ἄνθρωπος , ὁ δέ οἷος Πυθαγόρας . καί πάνυ εὔλογος τοιοῦτος αὐτός ὑπολαμβάνω , διά ὅς περί θεός μέν καί δαίμων καί ἥρως καί κόσμος , σφαῖρα τε καί ἀστήρ κίνησις παντοῖος , ἐπιπρόσθησις τε καί ὑπόλειψις καί ἀνωμαλία , εκκεντρότητα τε καί ἐπίκυκλος , καί ὁ ἐν κόσμος πᾶς , οὐρανός καί γῆ καί ὁ μεταξύ φύσις ἔκδηλος τε καί ἀπόκρυφος , ὀρθός τις καί ἔοικα ὁ εἰμί παρεισέρχομαι ἔννοια , μηδείς ὁ φαίνω ἢ διά ἐπίνοια λαμβάνω μηδαμῶς ἀντιπαίω , μάθημα δέ καί θεωρία καί ὁ ἐπιστημονικός πᾶς , ὅσος περ ὀμματοποιός ὁ Ψυχή ὡς ἀληθής καί καθαρτικός ὁ ὑπό ὁ ἄλλος ἐπιτήδευμα ὁ νόος τύφλωσις , πρός ὁ καθοράω δύναμαι ὁ εἰμί ὁ ὅλος ἀρχή καί αἴτιος ἐνοικίζω ὁ Ἕλλην .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 6.32
πολιτεία δὲ ἡ βελτίστη καὶ ὁμοδημία καὶ κοινὰ τὰ φίλων καὶ θρησκεία θεῶν καὶ ὁσιότης πρὸς κατοιχομένους , νομοθεσία τε καὶ παιδεία καὶ ἐχεμυθία καὶ φειδὼ τῶν ἄλλων ζῴων καὶ ἐγκράτεια καὶ σωφροσύνη καὶ ἀγχίνοια καὶ θειότης καὶ τὰ ἄλλα ἀγαθά , ὡς ἑνὶ ὀνόματι περιλαβεῖν , ταῦτα πάντα τοῖς φιλομαθοῦσιν ἀξιέραστα καὶ περισπούδαστα δι’ αὐτὸν ἐφάνη . εἰκότως δὴ οὖν διὰ πάντα ταῦτα , ὃ δὴ νῦν ἔλεγον , οὕτως ὑπερφυῶς ἐθαύμαζον τὸν Πυθαγόραν .
Lemmas: πολιτεία δέ ὁ ἀγαθός καί ὁμοδημία καί κοινός ὁ Φίλων καί θρησκεία θεός καί ὁσιότης πρός κατοίχομαι , νομοθεσία τε καί παιδεία καί ἐχεμυθία καί φειδώ ὁ ἄλλος ζῷον καί ἐγκράτεια καί σωφροσύνη καί ἀγχίνοια καί θεότης καί ὁ ἄλλος ἀγαθός , ὡς εἷς ὄνομα περιλαμβάνω , οὗτος πᾶς ὁ φιλομαθέω ἀξιέραστος καί περισπούδαστος διά αὐτός φαίνω . εἰκότως δή οὖν διά πᾶς οὗτος , ὅς δή νῦν λέγω , οὕτως ὑπερφυῶς θαυμάζω ὁ Πυθαγόρας .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 7.33
Δεῖ τοίνυν μετὰ τοῦτο εἰπεῖν ποῖ ἐπεδήμησε καὶ τίσι πρώτοις , τίνας τε λόγους ἐποιήσατο καὶ περὶ τίνων καὶ πρὸς τίνας · οὕτω γὰρ ἂν γένοιτο εὔληπτα ἡμῖν τὰ τῆς διατριβῆς αὐτοῦ τίνα ἦν καὶ ὁποῖα ἐν τῷ τότε βίῳ . λέγεται τοίνυν ὡς ἐπιδημήσας Ιταλίᾳ χαὶ Σικελίᾳ , ἃς κατέλαβε πόλεις δεδουλωμένας ὑπ’ ἀλλήλων , τὰς μὲν πολλῶν ἐτῶν , τὰς δὲ νεωστί , ταύτας φρονήματος ἐλευθερίου ὑποπλήσας διὰ τῶν ἐφ’ ἑκάστης ἀκουστῶν αὐτοῦ ἀνερρύσατο καὶ ἐλευθέρας ἐποίησε , Κρότωνα καὶ Σύβαριν καὶ Κατάνην καὶ Ῥήγιον καὶ Ἱμέραν καὶ Ἀκράγαντα καὶ Ταυρομένιον καὶ ἄλλας τινάς , αἷς καὶ νόμους ἔθετο διὰ Χαρώνδα τε τοῦ Καταναίου καὶ Ζαλεύκου τοῦ Λοκροῦ , δι’ ὧν εὐνομώταται καὶ ἀξιοζήλωτοι ταῖς περιοίκοις μέχρι πολλοῦ διετέλεσαν .
Lemmas: Δεύς τοίνυν μετά οὗτος εἶπον ποῖ ἐπιδημέω καί τίσις πρῶτος , τίς τε λόγος ποιέω καί περί τίνω καί πρός τίς · οὗτος γάρ εἄν γίγνομαι εὔληπτος ἐγώ ὁ ὁ διατριβή αὐτός τίς εἰμί καί ὁποῖος ἐν ὁ τότε βίος . λέγω τοίνυν ὡς ἐπιδημέω Ἰταλία Χάι Σικελία , ὅς καταλαμβάνω πόλις δουλόω ὑπό ἀλλήλων , ὁ μέν πολύς ἔτος , ὁ δέ νεωστί , οὗτος φρόνημα ἐλευθέριος ὑποπίμπλημι διά ὁ ἐπί ἕκαστος ἀκουστής αὐτός ἀναρρέω καί ἐλεύθερος ποιέω , Κρότων καί Σύβαρις καί Κατάνη καί Ῥήγιον καί Ἱμέρα καί Ἀκράγας καί Ταυρομένιον καί ἄλλος τις , ὅς καί νόμος τίθημι διά Χαρώνδης τε ὁ Καταναῖος καί Ζάλευκος ὁ Λοκρός , διά ὅς εὔνομος καί ἀξιοζήλωτος ὁ περίοικος μέχρι πολύς διατελέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 7.34
ἀνεῖλε δὲ ἄρδην στάσιν καὶ διχοφωνίαν καὶ ἀπλῶς ἑτεροφροσύνην οὐ μόνον ἀπὸ τῶν γνωρίμων , ἀλλὰ καὶ τῶν ἀπογόνων αὐτῶν μέχρι πολλῶν , ὡς ἱστορεῖται , γενεῶν καὶ καθόλου ἀπὸ τῶν ἐν Ἰταλίᾳ καὶ Σικελίᾳ πόλεων πασῶν κατά τε ἑαυτὰς καὶ πρὸς ἀλλήλας . πυκνὸν γὰρ ἦν αὐτῷ πρὸς ἅπαντας πανταχῇ πολλοὺς καὶ ὀλίγους ἀπόφθεγμα , χρησμῷ θεοῦ συμβουλευτικῷ ὅμοιον , ἐπιτομή τις ὡσπερεὶ καὶ ἀνακεφαλαίωσίς τις τῶν αὐτῷ δοκούντων , τὸ τοιοῦτον [ ἀπόφθεγμα ] · φυγαδευτέον πάσῃ μηχανῇ καὶ περικοπτέον πυρὶ καὶ σιδήρῳ καὶ μηχαναῖς παντοίαις ἀπὸ μὲν σώματος νόσον , ἀπὸ δὲ ψυχῆς ἀμαθίαν , κοιλίας δὲ πολυτέλειαν , πόλεως δὲ στάσιν , οἴκου δὲ διχοφροσύνην , ὁμοῦ δὲ πάντων ἀμετρίαν , δι’ ὧν φιλοστοργότατα ἀνεμίμνησκεν ἕκαστον τῶν ἀρίστων δογμάτων .
Lemmas: ἀναιρέω δέ ἄρδην στάσις καί διχοφωνία καί ἀπλόος ἑτεροφροσύνη οὖον μόνος ἀπό ὁ γνώριμος , ἀλλά καί ὁ ἀπόγονος αὐτός μέχρι πολύς , ὡς ἱστορέω , γενεά καί καθόλου ἀπό ὁ ἐν Ἰταλία καί Σικελία πόλις πᾶς κατά τε ἑαυτοῦ καί πρός ἀλλήλων . πυκνός γάρ εἰμί αὐτός πρός ἅπας πανταχῇ πολύς καί ὀλίγος ἀπόφθεγμα , χρησμός θεός συμβουλευτικός ὅμοιος , ἐπιτομή τις ὡσπερεί καί ἀνακεφαλαίωσις τις ὁ αὐτός δοκέω , ὁ τοιοῦτος [ ἀπόφθεγμα ] · φυγαδευτέον πᾶς μηχανή καί περικοπτέον πῦρ καί σίδηρος καί μηχανή παντοῖος ἀπό μέν σῶμα νόσος , ἀπό δέ Ψυχή ἀμαθία , κοιλία δέ πολυτέλεια , πόλις δέ στάσις , οἶκος δέ διχοφροσύνη , ὁμοῦ δέ πᾶς ἀμετρία , διά ὅς φιλόστοργος ἀναμιμνήσκω ἕκαστος ὁ Ἀρίστων δόγμα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 7.35
ὁ μὲν οὖν κοινὸς τύπος αὐτοῦ τῆς ζωῆς ἔν τε τοῖς λόγοις καὶ ταῖς πράξεσι τοιοῦτος ἦν ἐν τῷ τότε χρόνῳ .
Lemmas: ὁ μέν οὖν κοινός τύπος αὐτός ὁ ζωή ἐν τε ὁ λόγος καί ὁ πρᾶξις τοιοῦτος εἰμί ἐν ὁ τότε χρόνος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.35x
Εἰ δὲ δεῖ καὶ τὰ καθ’ ἕκαστον ἀπομνημονεῦσαι ὧν ἔπραξε καὶ εἶπε , ῥητέον ὡς παρεγένετο μὲν εἰς Ἰταλίαν κατὰ τὴν ὀλυμπιάδα τὴν δευτέραν ἐπὶ ταῖς ἐξήκοντα , καθ’ ἣν Ἐρυξίας ὁ Χαλκιδεὺς στάδιον ἐνίκησεν , εὐθὺς δὲ περίβλεπτος καὶ περίστατος ἐγένετο , καθάπερ καὶ πρότερον ὅτε εἰς Δῆλον κατέπλευσεν . ἐκεῖ τε γὰρ πρὸς μόνον τὸν βωμὸν τὸν τοῦ Γενέτορος Ἀπόλλωνος προσευξάμενος , ὃς μόνος ἀναίμακτός ἐστιν , ἐθαυμάσθη παρὰ τοῖς ἐν τῇ νήσῳ ·
Lemmas: εἰμί δέ δεῖ καί ὁ κατά ἕκαστος ἀπομνημονεύω ὅς πράσσω καί εἶπον , ῥητέος ὡς παραγίγνομαι μέν εἰς Ἰταλία κατά ὁ Ὀλυμπιάς ὁ δύο ἐπί ὁ ἐξήκω , κατά ὅς Ἐρυξίας ὁ Χαλκιδεύς στάδιον νικάω , εὐθύς δέ περίβλεπτος καί περίστατος γίγνομαι , καθάπερ καί πρότερος ὅτε εἰς Δῆλος καταπλέω . ἐκεῖ τε γάρ πρός μόνος ὁ βωμός ὁ ὁ Γενέτωρ Ἀπόλλων προσεύχομαι , ὅς μόνος ἀναίμακτος εἰμί , θαυμάζω παρά ὁ ἐν ὁ νῆσος ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.36
καὶ κατ’ ἐκεῖνον τὸν καιρὸν πορευόμενος ἐκ Συβάριδος εἰς Κρότωνα παρὰ τὸν αἰγιαλὸν δικτυουλκοῖς ἐπέστη , ἔτι τῆς σαγήνης κατὰ βυθοῦ ἐμφόρτου ἐπισυρομένης , ὅσον τε πλῆθος ἐπισπῶνται εἶπεν ἰχθύων ὁρίσας ἀριθμόν . καὶ τῶν ἀνδρῶν ὑπομεινάντων ὅ τι ἂν κελεύσῃ πράξειν , εἰ τοῦθ’ οὕτως ἀποβαίη , ζῶντας ἀφεῖναι πάλιν ἐκέλευσε τοὺς ἰχθὺς , πρότερόν γε ἀκριβῶς διαριθμήσαντας . καὶ τὸ θαυμασιώτερον , οὐδεὶς ἐν τοσούτῳ τῆς ἀριθμήσεως τῷ χρόνῳ τῶν ἰχθύων ἐκτὸς ὕδατος μεινάντων ἀπέπνευσεν , ἐφεστῶτός γε αὐτοῦ . δοὺς δὲ καὶ τὴν τῶν ἰχθύων τιμὴν τοῖς ἁλιεῦσιν ἀπῄει εἰς Κρότωνα . οἳ δὲ τὸ πεπραγμένον διήγγειλαν καὶ τοὒνομα μαθόντες παρὰ τῶν παίδων εἰς ἅπαντας ἐξήνεγκαν . οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐπεθύμουν ἰδεῖν τὸν ξένον , ὅπερ ἐν ἑτοίμῳ κατέστη . τὴν τε γὰρ ὄψιν ἦν οἷον ἐξεπλάγη τις ἂν ἰδὼν καὶ καθυπενόει εἶναι τοιοῦτον οἷος ὡς ἀληθῶς ἦν .
Lemmas: καί κατά ἐκεῖνος ὁ καιρός πορεύω ἐκ Σύβαρις εἰς Κρότων παρά ὁ αἰγιαλός δικτυουλκός ἐφίστημι , ἔτι ὁ σαγήνη κατά βυθός έμφορτος ἐπισύρω , ὅσος τε πλῆθος ἐπισπάω εἶπον ἰχθύς ὁρίζω ἀριθμός . καί ὁ ἀνήρ ὑπομένω ὅς τίς εἄν κελεύω πράσσω , εἰμί οὗτος οὕτως ἀποβαίνω , ζῶ ἀφίημι πάλιν κελεύω ὁ ἰχθύς , πρότερος γε ἀκριβῶς διαριθμέω . καί ὁ θαυμάσιος , οὐδείς ἐν τοσοῦτος ὁ ἀρίθμησις ὁ χρόνος ὁ ἰχθύς ἐκτός ὕδωρ μένω ἀποπνέω , ἐφίστημι γε αὐτός . δίδωμι δέ καί ὁ ὁ ἰχθύς τιμή ὁ ἁλιεύς ἄπειμι εἰς Κρότων . ἕ δέ ὁ πράσσω διαγγέλλω καί τοὔνομα μανθάνω παρά ὁ παῖς εἰς ἅπας ἐκφέρω . ὁ δέ ἀκούω ἐπιθυμέω ὁράω ὁ ξένος , ὅσπερ ἐν ἑτοῖμος καθίστημι . ὁ τε γάρ ὄψις εἰμί οἷος ἐκπλήσσω τις εἄν εἶδον καί καθυπενομαι εἰμί τοιοῦτος οἷος ὡς ἀληθής εἰμί .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.37
καὶ μετ’ ὀλίγας ἡμέρας εἰσῆλθεν εἰς τὸ γυμνάσιον . περιχυθέντων δὲ τῶν νεανίσκων παραδέδοται λόγους τινὰς διαλεχθῆναι πρὸς αὐτούς , ἐξ ὧν εἰς τὴν σπουδὴν παρεκάλει τὴν περὶ τοὺς πρεσβυτέρους , ἀποφαίνων ἔν τε τῷ κόσμῳ καὶ τῷ βίῳ καὶ ταῖς πόλεσι καὶ τῇ φύσει μᾶλλον τιμώμενον τὸ προηγούμενον ἢ τὸ τῷ χρόνῳ ἑπόμενον , οἷον τὴν ἀνατολὴν τῆς δύσεως , τὴν ἔω τῆς ἑσπέρας , τὴν ἀρχὴν τῆς τελευτῆς , τὴν γένεσιν τῆς φθορᾶς , παραπλησίως δὲ καὶ τοὺς αὐτόχθονας τῶν ἐπηλύδων , ὁμσίως δὲ αὖ τῶν ἐν ταῖς ἀποικίαις τοὺς ἡγεμόνας καὶ τοὺς οἰκιστὰς τῶν πόλεων , καὶ καθόλου τοὺς μὲν θεοὺς τῶν δαιμόνων , ἐκείνους δὲ τῶν ἡμιθέων , τοὺς ἥρωας δὲ τῶν ἀνθρώπων , ἐκ τούτων δὲ τοὺς αἰτίους τῆς γενέσεως τῶν νεωτέρων .
Lemmas: καί μετά ὀλίγος ἡμέρα εἰσέρχομαι εἰς ὁ γυμνάσιον . περιχέω δέ ὁ νεανίσκος παραδίδωμι λόγος τις διαλέγω πρός αὐτός , ἐκ ὅς εἰς ὁ σπουδή παρακαλέω ὁ περί ὁ πρέσβυς , ἀποφαίνω ἐν τε ὁ κόσμος καί ὁ βίος καί ὁ πόλις καί ὁ φύσις μᾶλλον τιμάω ὁ προηγούμενος ἢ ὁ ὁ χρόνος ἕπω , οἷος ὁ ἀνατολή ὁ δύσις , ὁ εἰμί ὁ ἑσπέρα , ὁ ἀρχή ὁ τελευτή , ὁ γένεσις ὁ φθορά , παραπλήσιος δέ καί ὁ αὐτόχθων ὁ ἔπηλυς , ὁμσίως δέ αὖος ὁ ἐν ὁ ἀποικία ὁ ἡγεμών καί ὁ οἰκιστής ὁ πόλις , καί καθόλου ὁ μέν θεός ὁ δαίμων , ἐκεῖνος δέ ὁ Ἡμιθέων , ὁ ἥρως δέ ὁ ἄνθρωπος , ἐκ οὗτος δέ ὁ αἴτιος ὁ γένεσις ὁ νέος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.38
ἐπαγωγῆς δὲ ἕνεκα ταῦτα ἔλεγε πρὸς τὸ περὶ πλείονος ποιεῖσθαι τοὺς γονεῖς ἑαυτῶν , οἷς ἔφη τηλικαύτην ὀφείλειν αὐτοὺς χάριν ἡλίκην ἂν ὁ τετελευτηκὼς ἀποδοίη τῷ δυνηθέντι πάλιν αὐτὸν εἰς τὸ φῶς ἀγαγεῖν . ἔπειτα δίκαιον μὲν εἶναι τοὺς πρώτους καὶ τοὺς τὰ μέγιστα εὐηργετηκότας ὑπὲρ ἅπαντας ἀγαπᾶν καὶ μηδέποτε λυπεῖν · μόνους δὲ τοὺς γονεῖς προτερεῖν τῆς γενέσεως ταῖς εὐεργεσίαις , καὶ πάντων τῶν κατορθωθέντων ὑπὸ τῶν ἐγγόνων αἰτίους εἶναι τοὺς προγόνους , ἐν οἷς οὐδενὸς ἔλαττον ἑαυτοὺς εὐεργετεῖν ἀποδεικνύντες εἰς οὓς οὐχ οἷόν τέ ἐστιν ἐξαμαρτάνειν . καὶ γὰρ τοὺς θεοὺς εἰκός ἐστι συγγνώμην ἂν ἔχειν τοῖς μηδενὸς ἧττον τιμῶσι τοὺς πατέρας ·
Lemmas: ἐπαγωγή δέ ἕνεκα οὗτος λέγω πρός ὁ περί πλείων ποιέω ὁ γονεύς ἑαυτοῦ , ὅς φημί τηλικόσδε ὀφείλω αὐτός χάρις ἡλίκος εἄν ὁ τελευτάω ἀποδίδωμι ὁ δύναμαι πάλιν αὐτός εἰς ὁ φάος ἄγω . ἔπειτα Δίκαιος μέν εἰμί ὁ πρῶτος καί ὁ ὁ μέγας εὐεργετέω ὑπέρ ἅπας ἀγαπάω καί μηδέποτε λυπέω · μόνος δέ ὁ γονεύς προτερέω ὁ γένεσις ὁ εὐεργεσία , καί πᾶς ὁ κατορθόω ὑπό ὁ ἔγγονος αἴτιος εἰμί ὁ πρόγονος , ἐν ὅς οὐδείς μικρός ἑαυτοῦ εὐεργετέω ἀποδείκνυμι εἰς ὅς οὐ οἷος τε εἰμί ἐξαμαρτάνω . καί γάρ ὁ θεός εἰκός εἰμί συγγνώμη εἄν ἔχω ὁ μηδείς κακός τιμάω ὁ πατήρ ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.39
καὶ γὰρ τὸ θεῖον παρ’ αὐτῶν μεμαθήκαμεν τιμᾶν . ὅθεν καὶ τὸν Ὅμηρον τῇ αὐτῇ προσηγορίᾳ τὸν βασιλέα τῶν θεῶν αὔξειν , ὀνομάζοντα πατέρα τῶν θεῶν καὶ τῶν θνητῶν , πολλοὺς δὲ καὶ τῶν ἄλλων μυθοποιῶν παραδεδωκέναι τοὺς βασιλεύοντας τῶν θεῶν τὴν μεριζομένην φιλοστοργίαν παρὰ τῶν τέκνων πρὸς τὴν ὑπάρχουσαν συζυγίαν τῶν γονέων καθ’ αὑτοὺς περιποιήσασθαι πεφιλοτετιμημένους , καὶ διὰ ταύτην τὴν αἰτίαν ἅμα τὴν τοῦ πατρὸς καὶ τῆς μητρὸς ὑπόθεσιν λαβόντας τὸν μὲν τὴν Ἀθηνᾶν , τὴν δὲ τὸν Ἥφαιστον γεννῆσαι ἐναντίαν φύσιν ἔχοντας τῆς ἰδίας , ἕνεκα τοῦ καὶ τῆς πλεῖον ἀφεστώσης φιλίας μετασχεῖν .
Lemmas: καί γάρ ὁ θέω παρά αὐτός μανθάνω τιμάω . ὅθεν καί ὁ Ὅμηρος ὁ αὐτός προσηγορία ὁ βασιλεύς ὁ θεός αὐξάνω , ὀνομάζω πατήρ ὁ θεός καί ὁ θνητός , πολύς δέ καί ὁ ἄλλος μυθοποιός παραδίδωμι ὁ βασιλεύω ὁ θεός ὁ μερίζω φιλοστοργία παρά ὁ τέκνον πρός ὁ ὑπάρχω συζυγία ὁ γονεύς κατά ἑαυτοῦ περιποιέω πεφιλοτετιμημένους , καί διά οὗτος ὁ αἴτιος ἅμα ὁ ὁ πατήρ καί ὁ μήτηρ ὑπόθεσις λαμβάνω ὁ μέν ὁ Ἀθηνᾶ , ὁ δέ ὁ Ἥφαιστος γεννάω ἐναντίος φύσις ἔχω ὁ ἴδιος , ἕνεκα ὁ καί ὁ πλείων ἀφίστημι φίλιος μετέχω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.40
ἁπάντων δὲ τῶν παρόντων τὴν τῶν ἀθανάτων κρίσιν ἰσχυροτάτην εἶναι συγχωρησάντων , ἀπέδειξε τοῖς Κροτωνιάταις , διὰ τὸ τὸν Ἡρακλέα τοῖς κατῳκισμένοις οἰκεῖον ὑπάρχειν , διότι δεῖ τὸ προσταττόμενον ἑκουσίως τοῖς γονεῦσιν ὑπακούειν , παρειληφότας αὐτὸν τὸν θεὸν ἑτέρῳ πρεσβυτέρῳ πειθόμενον διαθλῆσαι τοὺς πόνους καὶ τῷ πατρὶ θεῖναι τῶν κατειργασμένων ἐπινίκιον τὸν ἀγῶνα τὸν Ὀλύμπιον . ἀπεφαίνετο δὲ καὶ ταῖς πρὸς ἀλλήλους ὁμιλίαις οὕτως ἂν χρωμένους ἐπιτυγχάνειν , ὡς μέλλουσι τοῖς μὲν φίλοις μηδέποτε ἐχθροὶ μεταστῆναι , τοῖς δὲ ἐχθροῖς ὡς τάχιστα φίλοι γίνεσθαι , καὶ μελετᾶν ἐν μὲν τῇ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους εὐκοσμίᾳ τὴν πρὸς τοὺς πατέρας εὔνοιαν , ἐν δὲ τῇ πρὸς ἀλλήλους φιλανθρωπίᾳ τὴν πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς κοινωνίαν .
Lemmas: ἅπας δέ ὁ πάρειμι ὁ ὁ ἀθάνατος κρίσις ἰσχυρός εἰμί συγχωρέω , ἀποδείκνυμι ὁ Κροτωνιάτης , διά ὁ ὁ Ἡρακλῆς ὁ κατοικίζω οἰκέω ὑπάρχω , διότι δεῖ ὁ προστάσσω ἑκούσιος ὁ γονεύς ὑπακούω , παραλαμβάνω αὐτός ὁ θεός ἕτερος πρέσβυς πείθω διαθλάω ὁ πόνος καί ὁ πατήρ τίθημι ὁ κατεργάζομαι ἐπινίκιος ὁ ἀγών ὁ Ὀλύμπιος . ἀποφαίνω δέ καί ὁ πρός ἀλλήλων ὁμιλία οὕτως εἄν χράω ἐπιτυγχάνω , ὡς μέλλω ὁ μέν φίλος μηδέποτε ἐχθρός μεθίστημι , ὁ δέ ἐχθρός ὡς ταχύς φίλος γίγνομαι , καί μελετάω ἐν μέν ὁ πρός ὁ πρέσβυς εὐκοσμία ὁ πρός ὁ πατήρ εὔνοια , ἐν δέ ὁ πρός ἀλλήλων φιλανθρωπία ὁ πρός ὁ ἀδελφός κοινωνία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.41
ἐφεξῆς δὲ ἔλεγε περὶ σωφροσύνης , φάσκων τὴν τῶν νεανίσκων ἡλικίαν πεῖραν τῆς φύσεως λαμβάνειν , καθ’ ὃν καιρὸν ἀκμαζούσας ἔχουσι τὰς ἐπιθυμίας . εἶτα προετρέπετο θεωρεῖν ὅτι μόνης τῶν ἀρετῶν ταύτης καὶ παιδὶ καὶ παρθένῳ καὶ γυναικὶ καὶ τῇ τῶν πρεσβυτέρων τάξει ἀντιποιεῖσθαι προσήκει , καὶ μάλιστα τοῖς νεωτέροις . ἔτι δὲ μόνην αὐτὴν ἀπέφαινε περιειληφέναι καὶ τὰ τοῦ σώματος ἀγαθὰ καὶ τὰ τῆς ψυχῆς , διατηροῦσαν τὴν ὑγείαν καὶ τὴν τῶν βελτίστων ἐπιτηδευμάτων ἐπιθυμίαν .
Lemmas: ἐφεξῆς δέ λέγω περί σωφροσύνη , φάσκω ὁ ὁ νεανίσκος ἡλικία πείρω ὁ φύσις λαμβάνω , κατά ὅς καιρός ἀκμάζω ἔχω ὁ ἐπιθυμία . εἶτα προτρέπω θεωρέω ὅτι μόνος ὁ ἀρετή οὗτος καί παῖς καί παρθένος καί γυνή καί ὁ ὁ πρέσβυς τάξις ἀντιποιέω προσήκω , καί μάλιστα ὁ νέος . ἔτι δέ μόνος αὐτός ἀποφαίνω περιλαμβάνω καί ὁ ὁ σῶμα ἀγαθός καί ὁ ὁ Ψυχή , διατηρέω ὁ ὑγεία καί ὁ ὁ ἀγαθός ἐπιτήδευμα ἐπιθυμία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.42
φανερὸν δὲ εἶναι καὶ διὰ τῆς ἀντικειμένης διαθέσεως · τῶν γὰρ βαρβάρων καὶ τῶν Ἑλλήνων περὶ τὴν Τροίαν ἀντιταξαμένων ἑκατέρους δι’ ἑνὸς ἀκρασίαν ταῖς δεινοτάταις περιπεσεῖν συμφοραῖς , τοὺς μὲν ἐν τῷ πολέμῳ , τοὺς δὲ κατὰ τὸν ἀπόπλουν , καὶ μόνης τῆς ἀδικίας τὸν θεὸν δεκετῆ καὶ χιλιετῆ τάξαι τὴν τιμωρίαν , χρησμῳδήσαντα τήν τε τῆς Τροίας ἅλωσιν καὶ τὴν τῶν παρθένων ἀποστολὴν παρὰ τῶν Λοκρῶν εἰς τὸ τῆς Ἀθηνᾶς τῆς Ἰλιάδος ἱερόν . παρεκάλει δὲ τοὺς νεανίσκους καὶ πρὸς τὴν παιδείαν , ἐνθυμεῖσθαι κελεύων ὡς ἄτοπον [ ἂν ] εἴη πάντων μὲν σπουδαιότατον κρίνειν τὴν διάνοιαν καὶ ταύτῃ βουλεύεσθαι περὶ τῶν ἄλλων , εἰς δὲ τὴν ἄσκησιν τὴν ταύτης μηδένα χρόνον μηδὲ πόνον ἀνηλωκέναι , καὶ ταῦτα τῆς μὲν τῶν σωμάτων ἐπιμελείας τοῖς φαύλοις τῶν φίλων ὁμοιουμένης καὶ ταχέως ἀπολειπούσης , τῆς δὲ παιδείας , καθάπερ οἱ καλοὶ κἀγαθοὶ τῶν ἀνδρῶν , μέχρι θανάτου παραμενούσης , ἐνίοις δὲ καὶ μετὰ τὴν τελευτὴν ἀθάνατον δόξαν περιποιούσης .
Lemmas: φανερός δέ εἰμί καί διά ὁ ἀντίκειμαι διάθεσις · ὁ γάρ βάρβαρος καί ὁ Ἕλλην περί ὁ Τροία ἀντιτάσσω ἑκάτερος διά εἷς ἀκράτεια ὁ δεινός περιπίπτω συμφορά , ὁ μέν ἐν ὁ πόλεμος , ὁ δέ κατά ὁ ἀπόπλοος , καί μόνος ὁ ἀδικία ὁ θεός δεκέτης καί χιλιέτης τάσσω ὁ τιμωρία , χρησμῳδέω ὁ τε ὁ Τροία ἅλωσις καί ὁ ὁ παρθένος ἀποστολή παρά ὁ Λοκρός εἰς ὁ ὁ Ἀθηνᾶ ὁ Ἰλιάς ἱερός . παρακαλέω δέ ὁ νεανίσκος καί πρός ὁ παιδεία , ἐνθυμέομαι κελεύω ὡς ἄτοπος [ εἄν ] εἰμί πᾶς μέν σπουδαῖος κρίνω ὁ διάνοια καί οὗτος βουλεύω περί ὁ ἄλλος , εἰς δέ ὁ ἄσκησις ὁ οὗτος μηδείς χρόνος μηδέ πόνος ἀναλίσκω , καί οὗτος ὁ μέν ὁ σῶμα ἐπιμέλεια ὁ φαῦλος ὁ Φίλων ὁμοιόω καί ταχέως ἀπολείπω , ὁ δέ παιδεία , καθάπερ ὁ καλός ἀγαθός ὁ ἀνήρ , μέχρι θάνατος παραμένω , ἔνιοι δέ καί μετά ὁ τελευτή ἀθάνατος δόξα περιποιέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.43
καὶ τοιαῦθ’ ἕτερα τὰ μὲν ἐξ ἱστοριῶν , τὰ δὲ καὶ ἀπὸ δογμάτων κατεσκεύασε , τὴν παιδείαν ἐπιδεικνύων κοινὴν οὖσαν εὐφυΐαν τῶν ἐν ἑκάστῳ τῷ γένει πεπρωτευκότων · τὰ γὰρ ἐκείνων εὑρήματα ταῦτα τοῖς ἄλλοις γεγονέναι παιδείαν . οὕτω δ’ εἶναι τῇ φύσει σπουδαῖον τοῦτο , ὥστε τῶν μὲν ἄλλων τῶν ἐπαινουμένων τὰ μὲν οὐχ οἷόν τε εἶναι παρ’ ἑτέρου μεταλαβεῖν , οἷον τὴν ῥώμην , τὸ κάλλος , τὴν ὑγείαν , τὴν ἀνδρείαν · τὰ δὲ τὸν προέμενον οὐκ ἔχειν αὐτόν , οἷον τὸν πλοῦτον , τὰς ἀρχάς , ἕτερα πολλὰ τῶν παρεπομένων , τὴν δὲ δυνατὸν εἶναι καὶ παρ’ ἑτέρου μεταλαβεῖν καὶ τὸν δόντα μηδὲν ἧττον αὐτὸν ἔχειν .
Lemmas: καί τοιοῦτος ἕτερος ὁ μέν ἐκ ἱστορία , ὁ δέ καί ἀπό δόγμα κατασκευάζω , ὁ παιδεία ἐπιδείκνυμι κοινός εἰμί εὐφυΐα ὁ ἐν ἕκαστος ὁ γένος πρωτεύω · ὁ γάρ ἐκεῖνος εὕρημα οὗτος ὁ ἄλλος γίγνομαι παιδεία . οὗτος δέ εἰμί ὁ φύσις σπουδαῖος οὗτος , ὥστε ὁ μέν ἄλλος ὁ ἐπαινέω ὁ μέν οὐ οἷος τε εἰμί παρά ἕτερος μεταλαμβάνω , οἷος ὁ ῥώμη , ὁ κάλλος , ὁ ὑγεία , ὁ ἀνδρεῖος · ὁ δέ ὁ προΐημι οὐ ἔχω αὐτός , οἷος ὁ πλοῦτος , ὁ ἀρχή , ἕτερος πολύς ὁ παρέπομαι , ὁ δέ δυνατός εἰμί καί παρά ἕτερος μεταλαμβάνω καί ὁ δίδωμι μηδείς κακός αὐτός ἔχω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 8.44
παραπλησίως δὲ τὰ μὲν οὐκ ἐπὶ τοῖς ἀνθρώποις εἶναι κτήσασθαι , παιδευθῆναι δὲ ἐνδέχεσθαι κατὰ τὴν ἰδίαν προαίρεσιν , εἶθ’ οὕτως προσιόντα φανῆναι πρὸς τὰς τῆς πατρίδος πράξεις , οὐκ ἐξ ἀναιδείας , ἀλλ’ ἐκ παιδείας . σχεδὸν γὰρ ταῖς ἀγωγαῖς διαφέρειν τοὺς μὲν ἀνθρώπους τῶν θηρίων , τοὺς δὲ Ἕλληνας τῶν βαρβάρων , τοὺς δὲ ἐλευθέρους τῶν οἰκετῶν , τοὺς δὲ φιλοσόφους τῶν τυχόντων , ὅλως δὲ τηλικαύτην ἔχοντας ὑπεροχήν , ὥστε τοὺς μὲν θᾶττον τρέχοντας τῶν ἄλλων ἐκ μιᾶς πόλεως τῆς ἐκείνων ἑπτὰ κατὰ τὴν Ὀλυμπίαν εὑρεθῆναι , τοὺς δὲ τῇ σοφίᾳ προέχοντας ἐξ ἁπάσης τῆς οἰκουμένης ἑπτὰ συναριθμηθῆναι . ἐν δὲ τοῖς ἑξῆς χρόνοις , ἐν οἷς ἦν αὐτός , ἕνα φιλοσοφίᾳ προέχειν τῶν πάντων · καὶ γὰρ τοῦτο τὸ ὄνομα ἀντὶ τοῦ σοφοῦ ἑαυτὸν ἐπωνόμασε .
Lemmas: παραπλήσιος δέ ὁ μέν οὐ ἐπί ὁ ἄνθρωπος εἰμί κτάομαι , παιδεύω δέ ἐνδέχομαι κατά ὁ ἴδιος προαίρεσις , εἶτα οὕτως πρόσειμι φαίνω πρός ὁ ὁ πατρίς πρᾶξις , οὐ ἐκ ἀναίδεια , ἀλλά ἐκ παιδεία . σχεδόν γάρ ὁ ἀγωγή διαφέρω ὁ μέν ἄνθρωπος ὁ θηρίον , ὁ δέ Ἕλλην ὁ βάρβαρος , ὁ δέ ἐλεύθερος ὁ οἰκέτης , ὁ δέ φιλόσοφος ὁ τυγχάνω , ὅλως δέ τηλικόσδε ἔχω ὑπεροχή , ὥστε ὁ μέν ταχύς τρέχω ὁ ἄλλος ἐκ εἷς πόλις ὁ ἐκεῖνος ἑπτά κατά ὁ Ὀλυμπία εὑρίσκω , ὁ δέ ὁ σοφία προέχω ἐκ ἅπας ὁ οἰκέω ἑπτά συναριθμέω . ἐν δέ ὁ ἑξῆς χρόνος , ἐν ὅς εἰμί αὐτός , εἷς φιλοσοφία προέχω ὁ πᾶς · καί γάρ οὗτος ὁ ὄνομα ἀντί ὁ σοφός ἑαυτοῦ ἐπονομάζω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 9.45
ταῦτα μὲν ἐν τῷ γυμνασίῳ τοῖς νέοις διελέχθη . Ἀπαγγελθέντων δ’ οὖν ὑπὸ τῶν νεανίσκων πρὸς τοὺς πατέρας τῶν εἰρημένων ἐκάλεσαν οἱ χίλιοι τὸν Πυθαγόραν εἰς τὸ συνέδριον , καὶ προεπαινέσαντες ἐπὶ τοῖς πρὸς τοὺς υἱοὺς ῥηθεῖσιν ἐκέλευσαν , εἴ τι συμφέρον ἔχει λέγειν τοῖς Κροτωνιάταις , ἀποφήνασθαι τοῦτο πρὸς τοὺς τῆς πολιτείας προκαθημένους . ὃ δὲ πρῶτον μὲν αὐτοῖς συνεβούλευεν ἱδρύσασθαι μουσῶν ἱερόν , ἵνα τηρῶσι τὴν ὑπάρχουσαν ὁμόνοιαν · ταύτας γὰρ τὰς θεὰς καὶ τὴν προσηγορίαν τὴν αὐτὴν ἁπάσας ἔχειν καὶ μετ’ ἀλλήλων παραδεδόσθαι καὶ ταῖς κοιναῖς τιμαῖς μάλιστα χαίρειν , καὶ τὸ σύνολον ἕνα καὶ τὸν αὐτὸν ἀεὶ χορὸν εἶναι τῶν μουσῶν , ἔτι δὲ συμφωνίαν , ἁρμονίαν , ῥυθμόν , ἅπαντα περιειληφέναι τὰ παρασκευάζοντα τὴν ὁμόνοιαν . ἐπεδείκνυε δὲ αὐτῶν τὴν δύναμιν οὐ περὶ τὰ κάλλιστα θεωρήματα μόνον ἀνήκειν , ἀλλὰ καὶ περὶ τὴν συμφωνίαν καὶ ἁρμονίαν τῶν ὄντων .
Lemmas: οὗτος μέν ἐν ὁ γυμνάσιον ὁ νέος διαλέγω . ἀπαγγέλλω δέ οὖν ὑπό ὁ νεανίσκος πρός ὁ πατήρ ὁ εἴρω καλέω ὁ χίλιοι ὁ Πυθαγόρας εἰς ὁ συνέδριον , καί προεπαινέω ἐπί ὁ πρός ὁ υἱός εἴρω κελεύω , εἰμί τίς συμφέρω ἔχω λέγω ὁ Κροτωνιάτης , ἀποφαίνω οὗτος πρός ὁ ὁ πολιτεία προκάθημαι . ὅς δέ πρῶτος μέν αὐτός συμβουλεύω ἱδρύω Μοῦσα ἱερός , ἵνα τηρέω ὁ ὑπάρχω ὁμόνοια · οὗτος γάρ ὁ θεά καί ὁ προσηγορία ὁ αὐτός ἅπας ἔχω καί μετά ἀλλήλων παραδίδωμι καί ὁ κοινός τιμή μάλιστα χαίρω , καί ὁ σύνολον εἷς καί ὁ αὐτός ἀεί χορός εἰμί ὁ Μοῦσα , ἔτι δέ συμφωνία , ἁρμονία , ῥυθμός , ἅπας περιλαμβάνω ὁ παρασκευάζω ὁ ὁμόνοια . ἐπιδείκνυμι δέ αὐτός ὁ δύναμις οὖον περί ὁ καλῶς θεώρημα μόνος ἀνήκω , ἀλλά καί περί ὁ συμφωνία καί ἁρμονία ὁ εἰμί .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 9.46
ἔπειτα ὑπολαμβάνειν αὐτοὺς ἔφη δεῖν κοινῇ παρακαταθήκην ἔχειν τὴν πατρίδα παρὰ τοῦ πλήθους τῶν πολιτῶν . δεῖν οὖν ταύτην διοικεῖν οὕτως ὡς μέλλοντας τὴν πίστιν παραδόσιμον τοῖς ἐξ αὑτῶν ποιεῖν . ἔσεσθαι δὲ τοῦτο βεβαίως , ἐὰν ἅπασιν ἴσοι τοῖς πολίταις ὦσι καὶ μηδενὶ μᾶλλον ἢ τῷ δικαίῳ προσέχωσι . τοὺς γὰρ ἀνθρώπους εἰδότας ὅτι τόπος ἅπας προσδεῖται δικαιοσύνης , μυθοποιεῖν τὴν αὐτὴν τάξιν ἔχειν παρά τε τῷ Διὶ τὴν Θέμιν καὶ παρὰ τῷ Πλούτωνι τὴν Δίκην καὶ κατὰ τὰς πόλεις τὸν νόμον , ἵν’ ὁ μὴ δικαίως ἐφ’ ἃ τέτακται ποιῶν ἅμα φαίνηται πάντα τὸν κόσμον συναδικῶν .
Lemmas: ἔπειτα ὑπολαμβάνω αὐτός φημί δήω κοινός παρακαταθήκη ἔχω ὁ πατρίς παρά ὁ πλῆθος ὁ πολίτης . δήω οὖν οὗτος διοικέω οὕτως ὡς μέλλω ὁ πίστις παραδόσιμος ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ποιέω . εἰμί δέ οὗτος βεβαίως , ἐάν ἅπας ἴσος ὁ πολίτης εἰμί καί μηδείς μᾶλλον ἢ ὁ Δίκαιος προσέχω . ὁ γάρ ἄνθρωπος οἶδα ὅτι τόπος ἅπας προσδέω δικαιοσύνη , μυθοποιέω ὁ αὐτός τάξις ἔχω παρά τε ὁ Ζεύς ὁ Θέμις καί παρά ὁ Πλούτων ὁ Δίκη καί κατά ὁ πόλις ὁ νόμος , ἵνα ὁ μή δικαίως ἐπί ὁ τάσσω ποιέω ἅμα φαίνω πᾶς ὁ κόσμος συναδικέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 9.47
προσήκειν δὲ τοῖς συνέδροις μηδενὶ καταχρήσασθαι τῶν θεῶν εἰς ὅρκον , ἀλλὰ τοιούτους προχειρίζεσθαι λόγους οἵους καὶ χωρὶς ὅρκων εἶναι πιστούς , καὶ τὴν ἰδίαν οἰκίαν οὕτως οἰκονομεῖν ὥστε τὴν ἀναφορὰν ἐξεῖναι τῆς προαιρέσεως εἰς ἐκείνην ἀνενεγκεῖν . πρός τε τοὺς ἐξ αὑτῶν γενομένους διακεῖσθαι γνησίως , ὡς τῶν ἄλλων ζῴων μόνους ταύτης τῆς ἐννοίας αἴσθησιν εἰληφότας , καὶ πρὸς τὴν γυναῖκα τὴν τοῦ βίου μετέχουσαν ὁμιλοῦντας ὡς τῶν μὲν πρὸς τοὺς ἄλλους συνθηκῶν τιθεμένων ἐν γραμματιδίοις καὶ στήλαις , τῶν δὲ πρὸς τὰς γυναῖκας ἐν τοῖς τέκνοις . καὶ πειρᾶσθαι παρὰ τοῖς ἐξ αὑτῶν ἀγαπᾶσθαι μὴ διὰ τὴν φύσιν , ἧς οὐκ αἴτιοι γεγόνασιν , ἀλλὰ διὰ τὴν προαίρεσιν · ταύτης γὰρ εἶναι τὴν εὐεργεσίαν ἑκούσιον .
Lemmas: προσήκω δέ ὁ σύνεδρος μηδείς καταχράομαι ὁ θεός εἰς Ὅρκος , ἀλλά τοιοῦτος προχειρίζω λόγος οἷος καί Χωρὶς Ὅρκος εἰμί πιστός , καί ὁ ἴδιος οἰκίον οὕτως οἰκονομέω ὥστε ὁ ἀναφορά ἔξεστι ὁ προαίρεσις εἰς ἐκεῖνος ἀναφέρω . πρός τε ὁ ἐκ ἑαυτοῦ γίγνομαι διάκειμαι γνήσιος , ὡς ὁ ἄλλος ζῷον μόνος οὗτος ὁ ἔννοια αἴσθησις λαμβάνω , καί πρός ὁ γυνή ὁ ὁ βίος μετέχω ὁμιλέω ὡς ὁ μέν πρός ὁ ἄλλος συνθήκη τίθημι ἐν γραμματιδιος καί στήλη , ὁ δέ πρός ὁ γυνή ἐν ὁ τέκνον . καί πειράω παρά ὁ ἐκ ἑαυτοῦ ἀγαπάω μή διά ὁ φύσις , ὅς οὐ αἴτιος γίγνομαι , ἀλλά διά ὁ προαίρεσις · οὗτος γάρ εἰμί ὁ εὐεργεσία ἑκούσιος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 9.48
σπουδάζειν δὲ καὶ τοῦτο , ὅπως αὐτοί τε μόνας ἐκείνας εἰδήσουσιν , αἵ τε γυναῖκες μὴ νοθεύσουσι τὸ γένος ὀλιγωρίᾳ καὶ κακίᾳ τῶν συνοικούντων · ἔτι δὲ τὴν γυναῖκα νομίζειν ἀπὸ τῆς ἑστίας εἰληφότα μετὰ σπονδῶν καθάπερ ἱκέτιν ἐναντίον τῶν θεῶν εἰσῆχθαι πρὸς αὑτόν . καὶ τῇ τάξει καὶ τῇ σωφροσύνῃ παράδειγμα γενέσθαι τοῖς τε κατὰ τὴν οἰκίαν ἣν οἰκεῖ , καὶ τοῖς κατὰ τὴν πόλιν , καὶ προνοεῖν τοῦ ( εἰς ) μηδένα μηδ’ ὁτιοῦν ἐξαμαρτάνειν , ὅπως μ , φοβούμενοι τὴν ἐκ τῶν νόμων ζημίαν , ἀδικοῦντες λανθάνωσιν , ἀλλ’ αἰσχυνόμενοι τὴν τοῦ τρόπου καλοκαγαθίαν εἰς τὴν δικαιοσύνην ὁρμῶσι .
Lemmas: σπουδάζω δέ καί οὗτος , ὅπως αὐτός τε μόνος ἐκεῖνος εἶδον , ὁ τε γυνή μή νοθεύω ὁ γένος ὀλιγωρία καί κακία ὁ συνοικέω · ἔτι δέ ὁ γυνή νομίζω ἀπό ὁ ἑστία λαμβάνω μετά σπονδή καθάπερ ἱκέτης ἐναντίος ὁ θεός εἰσάγω πρός ἑαυτοῦ . καί ὁ τάξις καί ὁ σωφροσύνη παράδειγμα γίγνομαι ὁ τε κατά ὁ οἰκίον ὅς οἰκέω , καί ὁ κατά ὁ πόλις , καί προνοέω ὁ ( εἰς ) μηδείς μηδέ ὁστισοῦν ἐξαμαρτάνω , ὅπως μ , φοβέω ὁ ἐκ ὁ νόμος ζημία , ἀδικέω λανθάνω , ἀλλά αἰσχύνω ὁ ὁ τρόπος καλοκαγαθία εἰς ὁ δικαιοσύνη ὁρμάω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 9.49
διεκελεύετο δὲ κατὰ τὰς πράξεις ἀποδοκιμάζειν τὴν ἀργίαν · εἶναι γὰρ οὐχ ἓτερόν τι ἀγαθὸν ἢ τὸν ἐν ἑκάστῃ τῇ πράξει καιρόν . ὡρίζετο δὲ μέγιστον εἶναι τῶν ἀδικημάτων παῖδας καὶ γονεῖς ἀπ’ ἀλλήλων διασπᾶν . ἐνόμιζε δὲ κράτιστον μὲν εἶναι τὸν καθ’ αὐτὸν δυνάμενον προϊδεῖν τὸ συμφέρον , δεύτερον δὲ τὸν ἐκ τῶν τοῖς ἄλλοις συμβεβηκότων κατανοοῦντα τὸ λυσιτελοῦν , χείριστον δὲ τὸν ἀναμένοντα διὰ τοῦ κακῶς παθεῖν αἰσθέσθαι τὸ βέλτιον . ἔφη δὲ καὶ τοὺς φιλοτιμεῖσθαι βουλομένους οὐκ ἂν διαμαρτάνειν μιμουμένους τοὺς ἐν τοῖς δρόμοις στεφανουμένους . καὶ γὰρ ἐκείνους οὐ τοὺς ἀνταγωνιστὰς κακῶς ποιεῖν , ἀλλ’ αὐτοὺς τῆς νίκης ἐπιθυμεῖν τυχεῖν · καὶ τοῖς πολιτευομένοις ἁρμόττειν οὐ τοῖς ἀντιλέγουσι δυσαρεστεῖν , ἀλλὰ τοὺς ἀκούοντας ὠφελεῖν . παρεκάλει δὲ τῆς ἀληθινῆς ἀντεχόμενον εὐδοξίας ἕκαστον εἶναι τοιοῦτον οἷος ἂν βούλοιτο φαίνεσθαι τοῖς ἄλλοις · οὐ γὰρ οὕτως ὑπάρχειν τὴν συμβουλὴν ἱερὸν ὡς τὸν ἔπαινον , ἐπειδὴ τῆς μὲν ἡ χρεία πρὸς μόνους ἐστὶ τοὺς ἀνθρώπους , τοῦ δὲ πολὺ μᾶλλον πρὸς τοὺς θεούς .
Lemmas: διακελεύομαι δέ κατά ὁ πρᾶξις ἀποδοκιμάζω ὁ ἀργία · εἰμί γάρ οὐ ἕτερος τίς ἀγαθός ἢ ὁ ἐν ἕκαστος ὁ πρᾶξις καιρός . ὁρίζω δέ μέγας εἰμί ὁ ἀδίκημα παῖς καί γονεύς ἀπό ἀλλήλων διασπάω . νομίζω δέ ἀγαθός μέν εἰμί ὁ κατά αὐτός δύναμαι προοράω ὁ συμφέρω , δύο δέ ὁ ἐκ ὁ ὁ ἄλλος συμβεβηκός κατανοέω ὁ λυσιτελέω , κακός δέ ὁ ἀναμένω διά ὁ κακῶς πάσχω αἰσθάνομαι ὁ ἀγαθός . φημί δέ καί ὁ φιλοτιμέομαι βούλομαι οὐ εἄν διαμαρτάνω μιμέομαι ὁ ἐν ὁ δρόμος στεφανόω . καί γάρ ἐκεῖνος οὖον ὁ ἀνταγωνιστής κακῶς ποιέω , ἀλλά αὐτός ὁ Νίκη ἐπιθυμέω τυγχάνω · καί ὁ πολιτεύω ἁρμόζω οὖον ὁ ἀντιλέγω δυσαρεστέω , ἀλλά ὁ ἀκούω ὠφελέω . παρακαλέω δέ ὁ ἀληθινός ἀντέχω εὐδοξία ἕκαστος εἰμί τοιοῦτος οἷος εἄν βούλομαι φαίνω ὁ ἄλλος · οὖον γάρ οὕτως ὑπάρχω ὁ συμβουλή ἱερόν ὡς ὁ ἔπαινος , ἐπεί ὁ μέν ὁ χρεία πρός μόνος εἰμί ὁ ἄνθρωπος , ὁ δέ πολύς μᾶλλον πρός ὁ θεός .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 9.50
εἶθ’ οὕτως ἐπὶ πᾶσιν εἶπεν ὅτι τὴν πόλιν αὐτῶν ᾠκίσθαι συμβέβηκεν , ὡς λέγουσιν , Ἡρακλέους , ὅτε τὰς βοῦς διὰ τῆς Ἰταλίας ἤλαυνεν , ὑπὸ Λακινίου μὲν ἀδικηθέντος , Κρότωνα δὲ βοηθοῦντα τῆς νυκτὸς παρὰ τὴν ἄγνοιαν ὡς ὄντα τῶν πολεμίων διαφθείραντος , καὶ μετὰ ταῦτα ἐπαγγειλαμένου περὶ τὸ μνῆμα συνώνυμον ἐκείνῳ κατοικισθήσεσθαι πόλιν , ἄν περ αὐτὸς μετάσχῃ τῆς ἀθανασίας , ὥστε τὴν χάριν τῆς ἀποδοθείσης εὐεργεσίας προσήκειν αὐτοὺς ἔφη δικαίως οἰκονομεῖν . οἳ δὲ ἀκούσαντες τό τε Μουσεῖον ἱδρύσαντο καὶ τὰς παλλακίδας , ἃς ἔχειν ἐπιχώριον ἦν αὐτοῖς , ἀφῆκαν , καὶ διαλεχθῆναι χωρὶς αὐτὸν ἐν μὲν τῷ Πυθίῳ πρὸς τοὺς παῖδας , ἐν δὲ τῷ τῆς Ἥρας ἱερῷ πρὸς τὰς γυναῖκας ἠξίωσαν .
Lemmas: εἶτα οὕτως ἐπί πᾶς εἶπον ὅτι ὁ πόλις αὐτός οἰκίζω συμβαίνω , ὡς λέγω , Ἡρακλῆς , ὅτε ὁ βοῦς διά ὁ Ἰταλία ἐλαύνω , ὑπό Λακίνιον μέν ἀδικέω , Κρότων δέ βοηθός ὁ νύξ παρά ὁ ἄγνοια ὡς εἰμί ὁ πολέμιος διαφθείρω , καί μετά οὗτος ἐπαγγέλλω περί ὁ μνῆμα συνώνυμος ἐκεῖνος κατοικίζω πόλις , ἄν περ αὐτός μετέχω ὁ ἀθανασία , ὥστε ὁ χάρις ὁ ἀποδίδωμι εὐεργεσία προσήκω αὐτός φημί δικαίως οἰκονομέω . ἕ δέ ἀκούω ὁ τε Μουσεῖον ἱδρύω καί ὁ παλλακίς , ὅς ἔχω ἐπιχώριος εἰμί αὐτός , ἀφίημι , καί διαλέγω Χωρὶς αὐτός ἐν μέν ὁ Πύθιος πρός ὁ παῖς , ἐν δέ ὁ ὁ Ἥρα ἱερός πρός ὁ γυνή ἀξιόω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 10.51
Τὸν δὲ πεισθέντα λέγουσιν εἰσηγήσασθαι τοῖς παισὶ τοιάδε , ὥστε μήτε ἄρχειν λοιδορίας μήτε ἀμύνεσθαι τοὺς λοιδορουμένους , καὶ περὶ τὴν παιδείαν τὴν ἐπώνυμον τῆς ἐκείνων ἡλικίας κελεῦσαι σπουδάζειν . ἔτι δὲ ὑποθέσθαι τῷ μὲν ἐπιεικεῖ παιδὶ ῥᾴδιον πεφυκέναι πάντα τὸν βίον τηρῆσαι τὴν καλοκαγαθίαν , τῷ δὲ μὴ εὖ πεφυκότι κατὰ τοῦτον τὸν καιρὸν χαλεπὸν καθεστάναι , μᾶλλον δὲ ἀδύνατον ἐκ φαύλης ἀφορμῆς ἐπὶ τὸ τέλος εὗ δραμεῖν . πρὸς δὲ τούτοις θεο φιλεστάτους αὐτοὺς ὄντας ἀποφῆναι , καὶ διὰ τοῦτο φῆσαι κατὰ τοὺς αὐχμοὺς ὑπὸ τῶν πόλεων ἀποστέλλεσθαι παρὰ τῶν θεῶν ὕδωρ αἰτησομένους , ὡς μάλιστ’ ἂν ἐκείνοις ὑπακούσαντος τοῦ δαιμονίου καὶ μόνοις διὰ τέλους ἁγνεύουσιν ἐξουσίας ὑπαρχούσης ἐν τοῖς ἱεροῖς διατρίβειν .
Lemmas: ὁ δέ πείθω λέγω εἰσηγέομαι ὁ παῖς τοιόσδε , ὥστε μήτε ἄρχω λοιδορία μήτε ἀμύνω ὁ λοιδορέω , καί περί ὁ παιδεία ὁ ἐπώνυμος ὁ ἐκεῖνος ἡλικία κελεύω σπουδάζω . ἔτι δέ ὑποτίθημι ὁ μέν ἐπιεικής παῖς ῥᾴδιος φύω πᾶς ὁ βίος τηρέω ὁ καλοκαγαθία , ὁ δέ μή εὕω φύω κατά οὗτος ὁ καιρός χαλεπός καθίστημι , μᾶλλον δέ ἀδύνατος ἐκ φαῦλος ἀφορμή ἐπί ὁ τέλος ὅς τρέχω . πρός δέ οὗτος τίθημι φιλής αὐτός εἰμί ἀποφαίνω , καί διά οὗτος φημί κατά ὁ αὐχμός ὑπό ὁ πόλις ἀποστέλλω παρά ὁ θεός ὕδωρ αἰτέω , ὡς μάλιστα εἄν ἐκεῖνος ὑπακούω ὁ δαιμόνιος καί μόνος διά τέλος ἁγνεύω ἐξουσία ὑπάρχω ἐν ὁ ἱερός διατρίβω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 10.52
διὰ ταύτην δὲ τὴν αἰτίαν καὶ τοὺς φιλανθρωποτάτους τῶν θεῶν , τὸν Ἀπόλλωνα καὶ τὸν Ἒρωτα , πάντας ζωγραφεῖν καὶ ποιεῖν τὴν τῶν παίδων ἔχοντας ἡλικίαν . συγκεχωρῆσθαι δὲ καὶ τῶν στεφανιτῶν ἀγώνων τεθῆναι [ διὰ παῖδας ] τὸν μὲν Πυθικὸν κρατηθέντος τοῦ Πύθωνος ὑπὸ παιδός , ἐπὶ παιδὶ δὲ τὸν ἐν Νεμέᾳ καὶ τὸν ἐν Ἰσθμῷ , τελευτήσαντος Ἀρχεμόρου καὶ Μελικέρτου . χωρὶς δὲ τῶν εἰρημένων ἐν τῷ κατοικισθῆναι τὴν πόλιν τῶν Κροτωνιατῶν ἐπαγγείλασθαι τὸν Ἀπόλλωνα τῷ ἡγεμόνι τοῦ οἰκισμοῦ δώσειν γενεάν , ἐὰν ἀγάγῃ τὴν εἰς Ἰταλίαν ἀποικίαν .
Lemmas: διά οὗτος δέ ὁ αἴτιος καί ὁ φιλάνθρωπος ὁ θεός , ὁ Ἀπόλλων καί ὁ Ἔρως , πᾶς ζωγραφέω καί ποιέω ὁ ὁ παῖς ἔχω ἡλικία . συγχωρέω δέ καί ὁ στεφανίτης ἀγών τίθημι [ διά παῖς ] ὁ μέν Πυθικός κρατέω ὁ Πύθων ὑπό παῖς , ἐπί παῖς δέ ὁ ἐν Νεμέα καί ὁ ἐν Ἰσθμός , τελευτάω Ἀρχέμορος καί Μελικέρτης . Χωρὶς δέ ὁ εἴρω ἐν ὁ κατοικίζω ὁ πόλις ὁ Κροτωνιάτης ἐπαγγέλλω ὁ Ἀπόλλων ὁ ἡγεμών ὁ οἰκισμός δίδωμι γενεά , ἐάν ἄγω ὁ εἰς Ἰταλία ἀποικία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 10.53
ἐξ ὧν δεῖν , ὑπολαβόντας τῆς μὲν γενέσεως αὐτῶν πρόνοιαν πεποιῆσθαι τὸν Ἀπόλλωνα , τῆς δ’ ἡλικίας ἅπαντας τοὺς θεούς , ἀξίους εἶναι τῆς ἐκείνων φιλίας , καὶ μελετᾶν ἀκούειν , ἵνα δύνωνται λέγειν , ἔπι δὲ ἣν μέλλουσιν εἰς τὸ γῆρας βαδίζειν , ταύτην εὐθὺς ἐξορμῶντας τοῖς προεληλυθόσιν ἐπακολουθεῖν καὶ τοῖς πρεσβυτέροις μηδὲν ἀντιλέγειν · οὕτω γὰρ εἰκότως ὕστερον ἀξιώσειν μηδὲ αὐτοῖς τοὺς νεωτέρους ἀντιδικεῖν . διὰ δὲ τὰς παραινέσεις ὁμολογεῖται παρασκευάσαι μηδένα τὴν ἐκείνου προσηγορίαν ὀνομάζειν , ἀλλὰ πάντας θεῖον αὐτὸν καλεῖν . IA .
Lemmas: ἐκ ὅς δήω , ὑπολαμβάνω ὁ μέν γένεσις αὐτός πρόνοια ποιέω ὁ Ἀπόλλων , ὁ δέ ἡλικία ἅπας ὁ θεός , ἄξιος εἰμί ὁ ἐκεῖνος φίλιος , καί μελετάω ἀκούω , ἵνα δύναμαι λέγω , ἐπί δέ ὅς μέλλω εἰς ὁ γῆρας βαδίζω , οὗτος εὐθύς εξορμώ ὁ προέρχομαι ἐπακολουθέω καί ὁ πρέσβυς μηδείς ἀντιλέγω · οὗτος γάρ εἰκότως ὕστερος ἀξιόω μηδέ αὐτός ὁ νέος ἀντιδικέω . διά δέ ὁ παραίνεσις ὁμολογέω παρασκευάζω μηδείς ὁ ἐκεῖνος προσηγορία ὀνομάζω , ἀλλά πᾶς θέω αὐτός καλέω . IA .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 11.54
Ταῖς δὲ γυναιξὶν ὑπὲρ μὲν τῶν θυσιῶν ἀποφήνασθαι λέγεται , πρῶτον μέν , καθάπερ ἑτέρου μέλλοντος ὑπὲρ αὐτῶν ποιεῖσθαι τὰς εὐχὰς βούλοιντ’ ἂν ἐκεῖνον εἶναι καλὸν κἀγαθόν , ὡς τῶν θεῶν τούτοις προσεχόντων , οὕτως αὐτὰς περὶ πλείστου ποιεῖσθαι τὴν ἐπιείκειαν , ἵν’ ἑτοίμους ἔχωσι τοὺς ταῖς εὐχαῖς ὑπακουσομένους , ἔπειτα ἃ τοῖς θεοῖς προσφέρειν μέλλουσι , ταῖς χερσὶν αὐτὰς ποιεῖν καὶ χωρὶς οἰκετῶν πρὸς τοὺς βωμοὺς προσενεγκεῖν , οἷον πόπανα καὶ ψαιστὰ καὶ κηρία καὶ λιβανωτόν , φόνῳ δὲ καὶ θανάτῳ τὸ δαιμόνιον μὴ τιμᾶν , μηδ’ ὡς οὐδέποτε πάλιν προσιούσας ἑνὶ καιρῷ πολλὰ δαπανᾶν . περὶ δὲ τῆς πρὸς τοὺς ἄνδρας ὁμιλίας κελεῦσαι κατανοεῖν ὅτι συμβαίνει καὶ τοὺς πατέρας ἐπὶ τῆς θηλείας φύσεως παρακεχωρηκέναι μᾶλλον ἀγαπᾶσθαι τοὺς γεγαμηκότας [ ἢ τοὺς τεκνώσαντας αὐτούς ] . διὸ καλῶς ἔχειν ἢ μηδὲν ἐναντιοῦσθαι πρὸς τοὺς ἄνδρας , ἢ τότε νομίζειν νικᾶν ὅταν ἐκείνων ἡττηθῶσιν .
Lemmas: ὁ δέ γυνή ὑπέρ μέν ὁ θυσία ἀποφαίνω λέγω , πρῶτος μέν , καθάπερ ἕτερος μέλλω ὑπέρ αὐτός ποιέω ὁ εὐχή βούλομαι εἄν ἐκεῖνος εἰμί καλός ἀγαθός , ὡς ὁ θεός οὗτος προσέχω , οὕτως αὐτός περί πλεῖστος ποιέω ὁ ἐπιείκεια , ἵνα ἑτοῖμος ἔχω ὁ ὁ εὐχή ὑπακούω , ἔπειτα ὁ ὁ θεός προσφέρω μέλλω , ὁ χείρ αὐτός ποιέω καί Χωρὶς οἰκέτης πρός ὁ βωμός προσφέρω , οἷος πόπανον καί ψαιστός καί κειρία καί λιβανωτός , φόνος δέ καί θάνατος ὁ δαιμόνιον μή τιμάω , μηδέ ὡς οὐδέποτε πάλιν πρόσειμι εἷς καιρός πολύς δαπανάω . περί δέ ὁ πρός ὁ ἀνήρ ὁμιλία κελεύω κατανοέω ὅτι συμβαίνω καί ὁ πατήρ ἐπί ὁ θῆλυς φύσις παραχωρέω μᾶλλον ἀγαπάω ὁ γαμέω [ ἢ ὁ τεκνόω αὐτός ] . διό καλῶς ἔχω ἢ μηδείς ἐναντιόομαι πρός ὁ ἀνήρ , ἢ τότε νομίζω νικάω ὅταν ἐκεῖνος ἡσσάομαι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 11.55
ἔτι δὲ τὸ περιβόητον γενόμενον ἀποφθέγξασθαι κατὰ τὴν σύνοδον , ὡς ἀπὸ μὲν τοῦ συνοικοῦντος ἀνδρὸς ὅσιόν ἐστιν αὐθημερὸν προσιέναι τοῖς ἱεροῖς , ἀπὸ δὲ τοῦ μὴ προσήκοντος οὐδέποτε . παραγγεῖλαι δὲ καὶ κατὰ πάντα τὸν βίον αὐτάς τε εὐφημεῖν καὶ τοὺς ἄλλους δρᾶν ὁπόσα ὑπὲρ αὐτῶν εὐφημήσουσιν , ἵνα τὴν δόξαν τὴν διαδεδομένην μὴ καταλύσωσι μηδὲ τοὺς μυθογράφους ἐξελέγξωσιν , οἳ θεωροῦντες τὴν τῶν γυναικῶν δικαιοσύνην ἐκ τοῦ προΐεσθαι μὲν ἀμάρτυρον τὸν ἱματισμὸν καὶ τὸν κόσμον , ὅταν τινὶ ἄλλῃ δέῃ χρῆσαι , μὴ γίγνεσθαι δὲ ἐκ τῆς πίστεως δίκας μηδ’ ἀντιλογίας , ἐμυθοποίησαν τρεῖς γυναῖκας ἑνὶ κοινῷ πάσαις ὀφθαλμῷ χρωμένας διὰ τὴν εὐχερῆ κοινωνίαν · ὅπερ ἐπὶ τοὺς ἄρρενας μετατεθέν , ὡς ὁ προλαβὼν ἀπέδωκεν εὐκόλως καὶ ἑτοίμως τῶν ἑαυτοῦ μεταδιδούς , οὐδένα ἂν προσδέξασθαι λεγόμενον , ὡς μὴ οἰκεῖον ( ὂν ) αὐτῶν τῇ φύσει .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ περιβόητος γίγνομαι ἀποφθέγγομαι κατά ὁ σύνοδος , ὡς ἀπό μέν ὁ συνοικέω ἀνήρ ὅσιος εἰμί αὐθήμερος πρόσειμι ὁ ἱερός , ἀπό δέ ὁ μή προσήκω οὐδέποτε . παραγγέλλω δέ καί κατά πᾶς ὁ βίος αὐτός τε εὐφημέω καί ὁ ἄλλος δράω ὁπόσος ὑπέρ αὐτός εὐφημέω , ἵνα ὁ δόξα ὁ διαδίδωμι μή καταλύω μηδέ ὁ μυθογράφος ἐξελέγχω , ἕ θεωρέω ὁ ὁ γυνή δικαιοσύνη ἐκ ὁ προΐημι μέν ἀμάρτυρος ὁ ἱματισμός καί ὁ κόσμος , ὅταν τις ἄλλος δήω χράω , μή γίγνομαι δέ ἐκ ὁ πίστις δίκη μηδέ ἀντιλογία , μυθοποιέω τρεῖς γυνή εἷς κοινός πᾶς ὀφθαλμός χράω διά ὁ εὐχερής κοινωνία · ὅσπερ ἐπί ὁ ἄρσην μετατίθημι , ὡς ὁ προλαμβάνω ἀποδίδωμι εὐκόλως καί ἑτοίμως ὁ ἑαυτοῦ μεταδίδωμι , οὐδείς εἄν προσδέχομαι λέγω , ὡς μή οἰκέω ( εἰμί ) αὐτός ὁ φύσις .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 11.56
ἔτι δὲ τὸν σοφώτατον τῶν ἁπάντων λεγόμενον καὶ συντάξαντα τὴν φωνὴν τῶν ἀνθρώπων καὶ τὸ σύνολον εὑρετὴν καταστάντα τῶν ὀνομάτων , εἴτε θεὸν εἴτε δαίμονα εἴτε θεῖόν τινα ἄνθρωπον , συνιδόντα διότι τῆς εὐσεβείας οἰκειότατόν ἐστι τὸ γένος τῶν γυναικῶν , ἑκάστην τὴν ἡλικίαν αὐτῶν συνώνυμον ποιήσασθαι θεῷ , καὶ καλέσαι τὴν μὲν ἄγαμον κόρην , τὴν δὲ πρὸς ἄνδρα δεδομένην νύμφην , τὴν δὲ τέκνα γεννησαμένην μητέρα , τὴν δὲ παῖδας ἐκ παίδων ἐπιδοῦσαν κατὰ τὴν Δωρικὴν διάλεκτον μαῖαν · ᾧ σύμφωνον εἶναι τὸ καὶ τοὺς χρησμοὺς ἐν Δωδώνῃ καὶ Δελφοῖς δηλοῦσθαι διὰ γυναικός . διὰ δὲ τῶν εἰς τὴν εὐσέβειαν ἐπαίνων πρὸς τὴν εὐτέλειαν τὴν κατὰ τὸν ἱματισμὸν τηλικαύτην παραδέδοται κατασκευάσαι τὴν μεταβολήν , ὥστε τὰ πολυτελῆ τῶν ἱματίων μηδεμίαν ἐνδύεσθαι τολμᾶν , ἀλλ’ ἀναθεῖναι πάσας εἰς τὸ τῆς Ἥρας ἱερὸν πολλὰς μυριάδας ἱματίων .
Lemmas: ἔτι δέ ὁ σοφός ὁ ἅπας λέγω καί συντάσσω ὁ φωνή ὁ ἄνθρωπος καί ὁ σύνολον εὑρετής καθίστημι ὁ ὄνομα , εἴτε θεός εἴτε δαίμων εἴτε θεῖος1 τις ἄνθρωπος , συνοράω διότι ὁ εὐσέβεια οἰκεῖος εἰμί ὁ γένος ὁ γυνή , ἕκαστος ὁ ἡλικία αὐτός συνώνυμος ποιέω θεός , καί καλέω ὁ μέν ἄγαμος κόρη , ὁ δέ πρός ἀνήρ δίδωμι νύμφη , ὁ δέ τέκνον γεννάω μήτηρ , ὁ δέ παῖς ἐκ παῖς ἐφοράω κατά ὁ δωρικός διάλεκτος μαῖα · ὅς σύμφωνος εἰμί ὁ καί ὁ χρησμός ἐν Δωδώνη καί Δελφοί δηλόω διά γυνή . διά δέ ὁ εἰς ὁ εὐσέβεια ἔπαινος πρός ὁ εὐτέλεια ὁ κατά ὁ ἱματισμός τηλικόσδε παραδίδωμι κατασκευάζω ὁ μεταβολή , ὥστε ὁ πολυτελής ὁ ἱμάτιον μηδείς ἐνδύω τολμάω , ἀλλά ἀνατίθημι πᾶς εἰς ὁ ὁ Ἥρα ἱερόν πολύς μυριάς ἱμάτιον .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 11.57
λέγεται δὲ καὶ τοιοῦτόν τι διελθεῖν , ὅτι περὶ τὴν χώραν τῶν Κροτωνιατῶν ἀνδρὸς μὲν ἀρετὴ πρὸς γυναῖκα διαβεβόηται , Ὀδυσσέως οὐ δεξαμένου παρὰ τῆς Καλυψοῦς ἀθανασίαν ἐπὶ τῷ τὴν Πηνελόπην καταλιπεῖν , ὑπολείποιτο δὲ ταῖς γυναιξὶν εἰς τοὺς ἄνδρας ἀποδείξασθαι τὴν καλοκαγαθίαν , ὅπως εἰς ἴσον καταστήσωσι τὴν εὐλογίαν . ἁπλῶς δὲ μνημονεύεται διὰ τὰς εἰρημένας ἐντεύξεις περὶ Πυθαγόραν οὐ μετρίαν τιμὴν καὶ σπουδὴν καὶ κατὰ τὴν πόλιν τῶν Κροτωνιατῶν γενέσθαι καὶ διὰ τὴν πόλιν περὶ τὴν Ἰταλίαν .
Lemmas: λέγω δέ καί τοιοῦτος τίς διέρχομαι , ὅτι περί ὁ χώρα ὁ Κροτωνιάτης ἀνήρ μέν ἀρετή πρός γυνή διαβοάω , Ὀδυσσεύς οὖον δέχομαι παρά ὁ Καλυψώ ἀθανασία ἐπί ὁ ὁ Πηνελόπη καταλείπω , ὑπολείπω δέ ὁ γυνή εἰς ὁ ἀνήρ ἀποδείκνυμι ὁ καλοκαγαθία , ὅπως εἰς ἴσος καθίστημι ὁ εὐλογία . ἁπλόος δέ μνημονεύω διά ὁ εἴρω ἔντευξις περί Πυθαγόρας οὖον μέτριος τιμή καί σπουδή καί κατά ὁ πόλις ὁ Κροτωνιάτης γίγνομαι καί διά ὁ πόλις περί ὁ Ἰταλία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 12.58
Λέγεται δὲ Πυθαγόρας πρῶτος φιλόσοφον ἑαυτὸν προσαγορεῦσαι , οὐ καινοῦ μόνον ὀνόματος ὑπάρξας , ἀλλὰ καὶ πρᾶγμα οἰκεῖον προσεκδιδάσκων χρησίμως . ἐοικέναι γὰρ ἔφη τὴν εἰς τὸν βίον τῶν ἀνθρώπων πάροδον τῷ ἐπὶ τὰς πανηγύρεις ἀπαντῶντι ὁμίλῳ . ὡς γὰρ ἐκεῖσε παντοδαποὶ φοιτῶντες ἄνθρωποι ἄλλος κατ’ ἄλλου χρείαν ἀφικνεῖται , ὃ μὲν χρηματισμοῦ τε καὶ κέρδους χάριν ἀπεμπολῆσαι τὸν φόρτον ἐπειγόμενος , ὁ δὲ δὅξης ἓνεκα ἐπιδειξόμενος τὴν ῥώμην τοῦ σώματος · ἔστι δὲ καὶ τρίτον εἶδος τό γε ἐλευθεριώτατον συναλιζόμενον τόπων θέας ἓνεκα καὶ δημιουργημάτων καλῶν καὶ ἀρετῆς ἔργων καὶ λόγων , ὧν αἱ ἐπιδείξεις εἰώθασιν ἐν ταῖς πανηγύρεσι γίνεσθαι · οὕτως δὴ κἀν τῷ βίῳ παντοδαποὺς ἀνθρώπους ταῖς σπουδαῖς εἰς ταὐτὸ ἀθροίζεσθαι . τοὺς μὲν γὰρ χρημάτων καὶ τρυφῆς αἱρεῖ πόθος , τοὺς δὲ ἀρχῆς καὶ ἡγεμονίας ἵμερος φιλονεικίαι τε δοξομανεῖς κατέχουσιν · εἰλικρινέστατον δὲ εἶναι τοῦτον ἀνθρώπου τρόπον , τὸν ἀποδεξάμενον τὴν τῶν καλλίστων θεωρίαν , ὃν καὶ προσονομάζειν φιλόσοφον .
Lemmas: λέγω δέ Πυθαγόρας πρῶτος φιλόσοφος ἑαυτοῦ προσαγορεύω , οὖον καινός μόνος ὄνομα ὑπάρχω , ἀλλά καί πρᾶγμα οἰκέω προσεκδιδάσκω χρήσιμος . ἔοικα γάρ φημί ὁ εἰς ὁ βίος ὁ ἄνθρωπος πάροδος ὁ ἐπί ὁ πανήγυρις ἀπαντάω ὅμιλος . ὡς γάρ ἐκεῖσε παντοδαπός φοιτάω ἄνθρωπος ἄλλος κατά ἄλλος χρεία ἀφικνέομαι , ὅς μέν χρηματισμός τε καί κέρδος χάρις ἀπεμπολέω ὁ φόρτος ἐπείγω , ὁ δέ δόξα ἕνεκα ἐπιδείκνυμι ὁ ῥώμη ὁ σῶμα · εἰμί δέ καί τρίτος εἶδος ὁ γε ἐλευθέριος συναλιζόμενος τόπος θέα ἕνεκα καί δημιούργημα καλός καί ἀρετή ἔργον καί λόγος , ὅς ὁ ἐπίδειξις εἴωθα ἐν ὁ πανήγυρις γίγνομαι · οὕτως δή ἐν ὁ βίος παντοδαπός ἄνθρωπος ὁ σπουδή εἰς αὐτός ἀθροίζω . ὁ μέν γάρ χρῆμα καί τρυφή αἱρέω πόθος , ὁ δέ ἀρχή καί ἡγεμονία ἵμερος φιλονικία τε δοξομανής κατέχω · εἰλικρινής δέ εἰμί οὗτος ἄνθρωπος τρόπος , ὁ ἀποδείκνυμι ὁ ὁ καλός θεωρία , ὅς καί προσονομάζω φιλόσοφος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 12.59
καλὴν μὲν οὖν εἶναι ( καὶ ) τὴν τοῦ σύμπαντος οὐρανοῦ θέαν καὶ τῶν ἐν αὐτῷ φορουμένων ἀστέρων εἴ τις καθορῴη τὴν τάξιν , κατὰ μετουσίαν μέντοι τοῦ πρώτου καὶ τοῦ νοητοῦ εἶναι αὐτὸ τοιοῦτον . τὸ δὲ πρῶτον ἦν ἐκεῖνο ἡ τῶν ἀριθμῶν τε καὶ λόγων φύσις διὰ πάντων διαθέουσα , καθ’ οὓς τὰ πάντα ταῦτα συντέτακταί τε ἐμμελῶς καὶ κεκόσμηται πρεπόντως , καὶ σοφία μὲν ἡ τῷ ὄντι ἐπιστήμη [ τις ] ἡ περὶ τὰ καλὰ τὰ πρῶτα καὶ θεῖα καὶ ἀγήρατα καὶ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἔχοντα ἀσχολουμένη , ὧν μετοχῇ καὶ τὰ ἄλλα ἂν εἴποι τις καλά · φιλοσοφία δὲ ἡ ζήλωσις τῆς τοιαύτης θεωρίας . καλὴ μὲν οὖν καὶ αὕτη παιδείας ἦν ἐπιμέλεια ἡ συντείνουσα αὐτῷ πρὸς τὴν τῶν ἀνθρώπων ἐπανόρθωσιν .
Lemmas: καλός μέν οὖν εἰμί ( καί ) ὁ ὁ σύμπας οὐρανός θέα καί ὁ ἐν αὐτός φορέω ἀστήρ εἰμί τις καθοράω ὁ τάξις , κατά μετουσία μέντοι ὁ πρῶτος καί ὁ νοητός εἰμί αὐτός τοιοῦτος . ὁ δέ πρῶτος εἰμί ἐκεῖνος ὁ ὁ ἀριθμός τε καί λόγος φύσις διά πᾶς διαθέω , κατά ὅς ὁ πᾶς οὗτος συντάσσω τε ἐμμελής καί κοσμέω πρεπόντως , καί σοφία μέν ὁ ὁ εἰμί ἐπιστήμη [ τις ] ὁ περί ὁ καλός ὁ πρῶτος καί θεῖον καί ἀγήρατος καί ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως ἔχω ἀσχολέω , ὅς μετοχή καί ὁ ἄλλος εἄν εἶπον τις καλός · φιλοσοφία δέ ὁ ζήλωσις ὁ τοιοῦτος θεωρία . κάλως μέν οὖν καί οὗτος παιδεία εἰμί ἐπιμέλεια ὁ συντείνω αὐτός πρός ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐπανόρθωσις .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 13.60
Εἰ δὲ καὶ πιστευτέον τοσούτοις ἱστορήσασι περὶ αὐτοῦ παλαιοῖς τε ἅμα οὖσι καὶ ἀξιολόγοις , μέχρι τῶν ἀλόγων ζῴων ἀναλυτικόν τι καὶ νουθετητικὸν ἐκέκτητο Πυθαγόρας ἐν τῷ λόγῳ , διὰ τούτου συμβιβάζων ὡς διδασκαλίᾳ πάντα περιγίνεται τοῖς νοῦν ἔχουσιν , ὅπου ( γε ) καὶ τοῖς ἀνημέροις τε καὶ ἀμοιρεῖν λόγου νομιζομένοις . τὴν μὲν γὰρ Δαυνίαν ἄρκτον , χαλεπώτατα λυμαινομένην τοὺς ἐνοίκους , κατασχών , ὡς φασί , καὶ ἐπαφησάμενος χρόνον συχνόν , ψωμίσας τε μάζῃ καὶ ἀκροδρύοις , ὁρκώσας μηκέτι ἐμψύχου ἐφάπτεσθαι , ἀπέλυσεν · ἣ δὲ εὐθὺς εἰς τὰ ὄρη καὶ τοὺς δρυμοὺς ἀπαλλαγεῖσα οὐκέτ’ ἕκτοτε ὤφθη τὸ παράπαν ἐπιοῦσα οὐδὲ ἀλογῳ ζῴῳ .
Lemmas: εἰμί δέ καί πιστευτέον τοσοῦτος ἱστορέω περί αὐτός παλαιός τε ἅμα εἰμί καί ἀξιόλογος , μέχρι ὁ ἄλογος ζῷον ἀναλυτικός τίς καί νουθετητικός κτάομαι Πυθαγόρας ἐν ὁ λόγος , διά οὗτος συμβιβάζω ὡς διδασκαλία πᾶς περιγίγνομαι ὁ νόος ἔχω , ὅπου ( γε ) καί ὁ ἀνήμερος τε καί ἀμοιρέω λόγος νομίζω . ὁ μέν γάρ Δαύνιος ἄρκτος , χαλεπός λυμαίνομαι ὁ ἔνοικος , κατέχω , ὡς φημί , καί ἐπαφάω χρόνος συχνός , ψωμίζω τε μᾶζα καί ἀκρόδρυα , ὁρκόω μηκέτι ἐμψυχόω ἐφάπτω , ἀπολύω · ὅς δέ εὐθύς εἰς ὁ ὄρος καί ὁ δρυμός ἀπαλλάσσω οὐκέτι ἔκτοτε ὁράω ὁ παράπαν ἔπειμι οὐδέ ἄλογος ζῷον .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 13.61
βοῦν δὲ ἐν Τάραντι ἰδὼν ἐν παμμιγεῖ νομῇ κυάμων χλωρῶν ἐφαπτόμενον , τῷ βουκόλῳ παραστὰς συνεβούλευσεν εἰπεῖν τῷ βοὶ τῶν κυάμων ἀπέχεσθαι . προσπαίξαντος δὲ αὐτῷ τοῦ βουκόλου [ περὶ τοῦ εἰπεῖν ] καὶ οὐ φήσαντος εἰδέναι βοϊστὶ εἰπεῖν , εἰ δὲ αὐτὸς οἶδε , περισσῶς καὶ συμβουλεύειν , δέον τῷ βοὶ παραινεῖν , προσελθὼν αὐτὸς καὶ εἰς τὸ οὖς πολλὴν ὥραν προσψιθυρίσας τῷ ταύρῳ , οὐ μόνον τότε αὐτὸν ἀμελλητὶ ἑκόντα ἀπέστησε τοῦ κυαμῶνος , ἀλλὰ καὶ εἰσαῦθις λέγουσι μηκέτι γεγεῦσθαι κυάμων τὸ παράπαν τὸν βοῦν ἐκεῖνον , μακροχρονιώτατον δὲ ἐν τῇ Τάραντι κατὰ τὸ τῆς Ἥρας ἱερὸν γηρῶντα διαμεμενηκέναι τὸν ἱερὸν ἀνακαλούμενον Πύθαγόρου βοῦν ὑπὸ πάντων , ἀνθρωπίναις τροφαῖς σιτούμενον , ἃς οἱ ἀπαντῶντες αὐτῷ προσώρεγον .
Lemmas: βοῦς δέ ἐν Τάρας εἶδον ἐν παμμιγής νομή κύαμος χλωρός ἐφάπτω , ὁ βουκόλος παραστὰς συμβουλεύω εἶπον ὁ βοῦς ὁ κύαμος ἀπέχω . προσπαίζω δέ αὐτός ὁ βουκόλος [ περί ὁ εἶπον ] καί οὖον φημί οἶδα βοιστί εἶπον , εἰμί δέ αὐτός οἶδα , περισσός καί συμβουλεύω , δήω ὁ βοῦς παραινέω , προσέρχομαι αὐτός καί εἰς ὁ οὖς πολύς ὥρα προσψιθυρίζω ὁ ταῦρος , οὖον μόνος τότε αὐτός ἀμελλητί ἑκών ἀφίστημι ὁ κυαμών , ἀλλά καί εἰσαῦθις λέγω μηκέτι γεύω κύαμος ὁ παράπαν ὁ βοῦς ἐκεῖνος , μακροχρόνιος δέ ἐν ὁ Τάρας κατά ὁ ὁ Ἥρα ἱερόν γηράσκω διαμένω ὁ ἱερόν ἀνακαλέω Πυθαγόρας βοῦς ὑπό πᾶς , ἀνθρώπινος τροφή σιτέω , ὅς ὁ ἀπαντάω αὐτός προσοράω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 13.62
ἀετόν τε ὑπεριπτάμενον Ὀλυμπίασι προσομιλοῦντος αὐτοῦ τοῖς γνωρίμσις ἀπὸ τύχης περί τε οἰωνῶν καὶ συμβόλων καὶ διοσημιῶν , ὅτι παρὰ θεῶν εἰσὶν ἀγγελίαι τινὲς καὶ αὐτοὶ τοῖς ὡς ἀληθῶς θεοφιλέσι τῶν ἀνθρώπων , καταγαγεῖν λέγεται καὶ καταψήσαντα πάλιν ἀφεῖναι . διὰ τούτων δὴ καὶ τῶν παραπλησίων τούτοις δέδεικται τὴν Ὀρ · φέως ἔχων ἐν τοῖς θηρίοις ἡγεμονίαν καὶ κηλῶν αὐτὰ [ καὶ κατέχων ] τῇ ἀπὸ τοῦ στόματος [ τῆς φωνῆς ] προϊούσῃ δυνάμει .
Lemmas: ἀετός τε ὑπερπέτομαι Ὀλυμπία προσομιλέω αὐτός ὁ γνωρίμσις ἀπό τυγχάνω περί τε οἰωνός καί σύμβολον καί διοσημία , ὅτι παρά θεός εἰμί ἀγγελία τις καί αὐτός ὁ ὡς ἀληθής θεοφιλής ὁ ἄνθρωπος , κατάγω λέγω καί καταψάω πάλιν ἀφίημι . διά οὗτος δή καί ὁ παραπλήσιος οὗτος δείκνυμι ὁ Ὅρ · φέως ἔχω ἐν ὁ θηρίον ἡγεμονία καί κήλη αὐτός [ καί κατέχω ] ὁ ἀπό ὁ στόμα [ ὁ φωνή ] πρόειμι δύναμις .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 14.63
Ἀλλὰ μὴν τῆς γε τῶν ἀνθρώπων ἐπιμελείας ἀρχὴν ἐποιεῖτο τὴν ἀρίστην , ἥνπερ ἔδει προειληφέναι τοὺς μέλλοντας καὶ περὶ τῶν ἄλλων τὰ ἀληθῇ μαθήσεσθαι . ἐναργέστατα γὰρ καὶ σαφῶς ἀνεμίμνησκε τῶν ἐντυγχανόντων πολλοὺς τοῦ προτέρου βίου , ὃν αὐτῶν ἡ ψυχὴ πρὸ τοῦ τῷδε τῷ σώματι ἐνδεθῆναι πάλαι ποτὲ ἐβίωσε , καὶ ἑαυτὸν δὲ ἀναμφιλέκτοις τεκμηρίοις ἀπέφαινεν Εὔφορβον γεγονέναι Πάνθου υἱόν , τὸν Πατρόκλου καταγωνιστήν , καὶ τῶν Ὁμηρικῶν στίχων μάλιστα ἐκείνους ἐξύμνει . καὶ μετὰ λύρας ἐμμελέστατα ἀνέμελπε καὶ πυκνῶς ἀνεφώνει τοὺς ἐπιταφίους ἑαυτοῦ , αἵματί οἱ δεύοντο κόμαι χαρίτεσσιν ὁμοῖαι πλοχμοί θ’ , οἳ χρυσῷ τε καὶ ἀργύρῳ εὐ ἤσκηντο . οίον δὲ τρέφει ἔρνος ἀνὴρ ἐριθηλὲς ἐλαίης χώρῳ ἐν οἰοπόλῳ , ὅθ’ ἅλις ἀναβέβρυχεν ὕδωρ , καλὸν τηλεθάον , τὸ δέ τε πνοιαὶ δονέουσι παντοίων ἀνέμων , καί τε βρύει ἄνθεϊ λευκῷ , ἐλθὼν δ’ ἐξαπίνης ἄνεμος σὺν λαίλαπι πολλῇ βόθρου τ’ ἐξέστρεψε καὶ ἐξετάνυσσ’ ἐπὶ γαίης · τοῖον Πάνθου υἱὸν ἐυμελίην Εὔφορβον Ἀτρείδης Μενέλαος , ἐπεὶ κτάνε , τεύχε’ ἐσύλα . τὰ γὰρ ἱστορούμενα περὶ τῆς ἐν Μυκήναις ( ἀνακειμένης ) σὺν Τρωϊκοῖς λαφύροις τῇ Ἀργείᾳ Ἥρᾳ Εὐφόρβου τοῦ Φρυγὸς τούτου ἀσπίδος παρίεμεν ὡς πάνυ δημώδη . πλὴν ὅ γε διὰ πάντων τούτων βουλόμεθα δεικνύναι ἐκεῖνό ἐστιν , ὅτι αὐτός τε ἐγίγνωσκε τοὺς προτέρους ἑαυτοῦ βίους καὶ τῆς τῶν ἄλλων ἐπιμελείας ἐντεῦθεν ἤρχετο , ὑπομιμνήσκων αὐτοὺς ἧς εἶχον πρότερον ζωῆς .
Lemmas: ἀλλά μήv ὁ γε ὁ ἄνθρωπος ἐπιμέλεια ἀρχή ποιέω ὁ ἀγαθός , ὅσπερ ἐσθίω προλαμβάνω ὁ μέλλω καί περί ὁ ἄλλος ὁ ἀλάομαι μανθάνω . ἐναργής γάρ καί σαφῶς ἀναμιμνήσκω ὁ ἐντυγχάνω πολύς ὁ πρότερος βίος , ὅς αὐτός ὁ ψυχή πρό ὁ ὅδε ὁ σῶμα ἐνδέω πάλαι ποτέ βιόω , καί ἑαυτοῦ δέ ἀναμφίλογος τεκμήριον ἀποφαίνω Εὔφορβος γίγνομαι Πάνθοος υἱός , ὁ Πάτροκλος καταγωνιστής , καί ὁ ὁμηρικός στίχος μάλιστα ἐκεῖνος ἐξυμνέω . καί μετά λύρα ἐμμελής ἀναμέλπω καί πυκνός ἀναφωνέω ὁ ἐπιτάφιος ἑαυτοῦ , αἷμα ὁ δήω κόμη χάρις ὅμοιος πλοχμός ὁ , ἕ χρυσός τε καί ἄργυρος εὕω ἀσκέω . οἷος δέ τρέφω ἔρνος ἀνήρ ἐριθηλής ἐλαία χῶρος ἐν οἰοπόλος , ὅτι ἅλις ἀναβέβρυχεν ὕδωρ , καλός τηλεθάω , ὁ δέ τε πνοή δονέω παντοῖος ἄνεμος , καί τε βρύω ἄνθος λευκός , ἔρχομαι δέ ἐξαπίνης ἄνεμος σύν λαῖλαψ πολύς βόθρος τε ἐκστρέφω καί ἐκτανύω ἐπί γαῖα · τοῖος Πάνθοος υἱός εὐμελία Εὔφορβος Ἀτρείδης Μενέλαος , ἐπεί κτείνω , τεῦχος συλάω . ὁ γάρ ἱστορέω περί ὁ ἐν Μυκῆναι ( ἀνάκειμαι ) σύν Τρωϊκός λάφυρα ὁ Ἀργεῖος Ἥρα Εὔφορβος ὁ Φρύξ οὗτος ἀσπίς παρίημι ὡς πάνυ δημώδης . πλήν ὅς γε διά πᾶς οὗτος βούλομαι δείκνυμι ἐκεῖνος εἰμί , ὅτι αὐτός τε γιγνώσκω ὁ πρότερος ἑαυτοῦ βίος καί ὁ ὁ ἄλλος ἐπιμέλεια ἐντεῦθεν ἄρχω , ὑπομιμνήσκω αὐτός ὅς ἔχω πρότερος ζωή .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 15.64
Ἡγούμενος δὲ πρώτην εἶναι τοῖς ἀνθρώποις τὴν δι’ αἰσθήσεως προσφερομένην ἐπιμέλειαν , εἴ τις καλὰ μὲν ὁρῴη καὶ σχήματα καὶ εἴδη , καλῶν δὲ ἀκούοι ῥυθμῶν καὶ μελῶν , τὴν διὰ μουσικῆς παίδευσιν πρώτην κατεστήσατο διά τε μελῶν τινῶν καὶ ῥυθμῶν , ἀφ’ ὧν τρόπων τε καὶ παθῶν ἀνθρωπίνων ἰάσεις ἐγίγνοντο ἁρμονίαι τε τῶν τῆς ψυχῆς δυνάμεων , ὥσπερ εἶχον ἐξ ἀρχῆς , συνήγοντο , σωματικῶν τε καὶ ψυχικῶν νοσημάτων καταστολαὶ καὶ ἀφυγιασμοὶ ὑπ’ αὐτοῦ ἐπενοοῦντο . καὶ νὴ Δία τὸ ὑπὲρ πάντα ταῦτα λόγου ἄξιον , ὅτι τοῖς μὲν γνωρίμοις τὰς λεγομένας ἐξαρτύσεις τε ( καὶ συναρμογὰς ) καὶ ἐπαφὰς συνέταττε καὶ συνηρμόζετο , δαιμονίως μηχανώμενος κεράσματά τινων μελῶν διατονικῶν τε καὶ χρωματικῶν καὶ ἐναρμονίων , δι’ ὧν ῥᾳδίως εἰς τὰ ἐναντία περιέτρεπον καὶ περιῆγον τὰ τῆς ψυχῆς πάθη νέον ἐν αὐτοῖς ἀλόγως συνιστάμενα καὶ ὑποφυόμενα , λύπας καὶ ὀργὰς καὶ ἐλέους καὶ ζήλους ἀτόπους καὶ φόβους , ἐπιθυμίας τε παντοίας καὶ θυμοὺς καὶ ὀρέξεις καὶ χαυνώσεις καὶ ὑπτιότητας καὶ σφοδρότητας , ἐπανορθούμενος πρὸς ἀρετὴν τούτων ἕκαστον διὰ τῶν προσηκόντων μελῶν ὡς διά τινων σωτηρίων συγκεκραμένων φαρμάκων .
Lemmas: Ἡγούμενος δέ πρῶτος εἰμί ὁ ἄνθρωπος ὁ διά αἴσθησις προσφέρω ἐπιμέλεια , εἰμί τις καλός μέν ὁράω καί σχῆμα καί εἶδος , καλός δέ ἀκούω ῥυθμός καί μέλος , ὁ διά μουσικός παίδευσις πρῶτος καθίστημι διά τε μέλος τις καί ῥυθμός , ἀπό ὅς τρόπος τε καί πάθος ἀνθρώπινος ἴασις γίγνομαι ἁρμονία τε ὁ ὁ Ψυχή δύναμις , ὥσπερ ἔχω ἐκ ἀρχή , συνάγω , σωματικός τε καί ψυχικός νόσημα καταστολή καί ἀφυγιασμός ὑπό αὐτός ἐπινοέω . καί νή Ζεύς ὁ ὑπέρ πᾶς οὗτος λόγος ἄξιος , ὅτι ὁ μέν γνώριμος ὁ λέγω ἐξαρτύω τε ( καί συναρμογή ) καί ἐπαφή συντάσσω καί συναρμόζω , δαιμόνιος μηχανάομαι κέρασμα τίνω μέλος διατονικός τε καί χρωματικός καί ἐναρμόνιος , διά ὅς ῥᾳδίως εἰς ὁ ἐναντίος περιτρέπω καί περιάγω ὁ ὁ Ψυχή πάθος νέος ἐν αὐτός ἄλογος συνιστάω καί ὑποφύω , λύπη καί ὀργή καί ἔλεος καί ζῆλος ἄτοπος καί φόβος , ἐπιθυμία τε παντοῖος καί θυμός καί ὄρεξις καί χαύνωσις καί ὑπτιότης καί σφοδρότης , ἐπανορθόω πρός ἀρετή οὗτος ἕκαστος διά ὁ προσήκω μέλος ὡς διά τίνω Σωτηρίων συγκεράννυμι φάρμακον .