ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.163
τῶν δ’ ἐπιστημῶν οὐχ ἥκιστα φασὶ τοὺς Πυθαγορείους τιμᾶν μουσικήν τε καὶ ἰατρικὴν καὶ μαντικήν . σιωπηλοὺς δὲ εἶναι καὶ ἀκουστικοὺς καὶ ἐπαινεῖσθαι παρ’ αὐτοῖς τὸν δυνάμενον ἀκοῦσαι . τῆς δὲ ἰατρικῆς μάλιστα μὲν ἀποδέχεσθαι τὸ διαιτητικὸν εἶδος καὶ εἶναι ἀκριβεστάτους ἐν τούτῳ , καὶ πειρᾶσθαι πρῶτον μὲν καταμανθάνειν σημεῖα συμμετρίας ποτῶν τε καὶ σιτίων καὶ ἀναπαύσεως , ἔπειτα περὶ αὐτῆς τῆς κατασκευῆς τῶν προσφερομένων σχεδὸν πρώτους ἐπιχειρῆσαί τι πραγματεύεσθαι καὶ διορίζειν . ἅψασθαι δὲ [ χρὴ ] καὶ καταπλασμάτων ἐπὶ πλείω τοὺς Πυθαγορείους τῶν ἔμπροσθεν , τὰ δὲ περὶ τὰς φαρμακείας ἧττον δοκιμάζειν , αὐτῶν δὲ τούτων τοῖς πρὸς τὰς ἑλκώσεις μάλιστα χρῆσθαι , ( τὰ δὲ ) περὶ τὰς τομάς τε καὶ καύσεις ἧκιστα πάντων ἀποδέχεσθαι .
Lemmas: ὁ δέ ἐπιστήμη οὐ ἥκιστος φημί ὁ Πυθαγόρειος τιμάω μουσικός τε καί ἰατρικός καί μαντικός . σιωπηλός δέ εἰμί καί ἀκουστικός καί ἐπαινέω παρά αὐτός ὁ δύναμαι ἀκούω . ὁ δέ ἰατρικός μάλιστα μέν ἀποδέχομαι ὁ διαιτητικός εἶδος καί εἰμί ἀκριβής ἐν οὗτος , καί πειράω πρῶτος μέν καταμανθάνω σημεῖον συμμετρία ποτός τε καί σιτίον καί ἀνάπαυσις , ἔπειτα περί αὐτός ὁ κατασκευή ὁ προσφέρω σχεδόν πρῶτος ἐπιχειρέω τίς πραγματεύομαι καί διορίζω . ἅπτω δέ [ χρή ] καί κατάπλασμα ἐπί πλείων ὁ Πυθαγόρειος ὁ ἔμπροσθεν , ὁ δέ περί ὁ φαρμακεία κακός δοκιμάζω , αὐτός δέ οὗτος ὁ πρός ὁ ἕλκωσις μάλιστα χράω , ( ὁ δέ ) περί ὁ τομή τε καί καίω ἥκιστος πᾶς ἀποδέχομαι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.164
χρῆσθαι δὲ καὶ ταῖς ἐπῳδαῖς πρὸς ἔνια τῶν ἀρρωστημάτων . ὑπελάμβανον δὲ καὶ τὴν μουσικὴν μεγάλα συμβάλλεσθαι πρὸς ὑγείαν , ἄν τις αὐτῇ χρῆται κατὰ τοὺς προσήκοντας τρόπους . ἐχρῶντο δὲ καὶ Ὁμήρου καὶ Ἡσιόδου λέξεσιν ἐξειλεγμέναις πρὸς ἐπανόρθωσιν ψυχῶν . ᾤοντο δὲ δεῖν κατέχειν καὶ διασῴζειν ἐν τῇ μνήμῃ πάντα τὰ διδασκόμενά τε καὶ φραζόμενα , καὶ μέχρι τούτου συσκευάζεσθαι τάς τε μαθήσεις καὶ τὰς ἀκροάσεις μέχρι ὅτου δύναται παραδέχεσθαι τὸ μανθάνον καὶ διαμνημονεύειν , ὅτι ἐκεῖνό ἐστιν ὃ δεῖ γιγνώσκειν καὶ ἐν τῇ μνήμῃ φυλάσσειν . ἐτίμων γοῦν σφόδρα τὴν μνήμην καὶ πολλὴν αὐτῆς ἐποιοῦντο γυμνασίαν τε καὶ ἐπιμέλειαν , ἔν τε τῷ μανθάνειν οὐ πρότερον ἀφιέντες τὸ διδασκόμενον , ἕως περιλάβοιεν βεβαίως τὰ ἐπὶ τῆς πρώτης μαθήσεως , καὶ ( τῶν ) καθ’ ἡμέραν λεγομένων ἀνάμνησιν [ τόνδε τὸν τρόπον ] .
Lemmas: χράω δέ καί ὁ ἐπῳδή πρός ἔνιοι ὁ ἀρρώστημα . ὑπολαμβάνω δέ καί ὁ μουσική μέγας συμβάλλω πρός ὑγεία , ἄν τις αὐτός χράω κατά ὁ προσήκω τρόπος . χράω δέ καί Ὅμηρος καί Ἡσίοδος λέξις ἐκλέγω πρός ἐπανόρθωσις Ψυχή . οἴομαι δέ δήω καταχέω καί διασῴζω ἐν ὁ μνήμη πᾶς ὁ διδάσκω τε καί φράζω , καί μέχρι οὗτος συσκευάζω ὁ τε μανθάνω καί ὁ ἀκρόασις μέχρι ὅστις δύναμαι παραδέχομαι ὁ μανθάνω καί διαμνημονεύω , ὅτι ἐκεῖνος εἰμί ὅς δεῖ γιγνώσκω καί ἐν ὁ μνήμη φυλάσσω . τιμάω γοῦν σφόδρα ὁ μνήμη καί πολύς αὐτός ποιέω γυμνασία τε καί ἐπιμέλεια , ἐν τε ὁ μανθάνω οὖον πρότερος ἀφίημι ὁ διδάσκω , ἠώς περιλαμβάνω βεβαίως ὁ ἐπί ὁ πρῶτος μάθησις , καί ( ὁ ) κατά ἡμέρα λέγω ἀνάμνησις [ ὅδε ὁ τρόπος ] .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.165
Πυθαγόρειος ἀνὴρ οὐ πρότερον ἐκ τῆς κοίτης ἀνίστατο ἢ τὰ χθὲς γενόμενα [ πρότερον ] ἀναμνησθείη . ἐποιεῖτο δὲ τὴν ἀνάμνησιν τόνδε τὸν τρόπον . ἐπειρᾶτο ἀναλαμβάνειν τῇ διανοίᾳ τί πρῶτον εἶπεν ἢ ἤκουσεν ἢ προσέταξε τοῖς ἔνδον ἀναστὰς καὶ τί δεύτερον καὶ τί τρίτον · καὶ περὶ τῶν ἐσομένων ὁ αὐτὸς λόγος · καὶ πάλιν αὖ ἐξιὼν τίνι πρώτῳ ἐνέτυχε καὶ τίνι δευτέρῳ , καὶ λόγοι τίνες ἐλέχθησαν πρῶτοι καὶ δεύτεροι καὶ τρίτοι , καὶ περὶ τῶν ἄλλων δὲ ὁ αὐτὸς λόγος . πάντα γὰρ ἐπειρᾶτο ἀναλαμβάνειν τῇ διανοίᾳ τὰ συμβάντα ἐν ὅλῃ τῇ ἡμέρᾳ , οὕτω τῇ τάξει προθυμούμενος ἀναμιμνήσκεσθαι ὡς ποτε συνέβη γενέσθαι ἕκαστον αὐτῶν . εἰ δὲ πλείω σχολὴν ἄγοι ἐν τῷ διεγείρεσθαι , καὶ τὰ τρίτην ἡμέραν συμβάντα τὸν αὐτὸν τρόπον ἐπειρᾶτο ἀναλαμβάνειν
Lemmas: Πυθαγόρειος ἀνήρ οὖον πρότερος ἐκ ὁ κοίτη ἀνίστημι ἢ ὁ χθές γίγνομαι [ πρότερος ] ἀναμιμνήσκω . ποιέω δέ ὁ ἀνάμνησις ὅδε ὁ τρόπος . πειράω ἀναλαμβάνω ὁ διάνοια τίς πρῶτος εἶπον ἢ ἀκούω ἢ προστάσσω ὁ ἔνδον ἀνίστημι καί τίς δύο καί τίς τρίτος · καί περί ὁ εἰμί ὁ αὐτός λόγος · καί πάλιν αὖος ἔξειμι2 τίς πρῶτος ἐντυγχάνω καί τίς δύο , καί λόγος τίς λέγω πρῶτος καί δύο καί τρίτος , καί περί ὁ ἄλλος δέ ὁ αὐτός λόγος . πᾶς γάρ πειράω ἀναλαμβάνω ὁ διάνοια ὁ συμβαίνω ἐν ὅλος ὁ ἡμέρα , οὗτος ὁ τάξις προθυμέομαι ἀναμιμνήσκω ὡς ποτός συμβαίνω γίγνομαι ἕκαστος αὐτός . εἰμί δέ πλείων σχολή ἄγω ἐν ὁ διεγείρω , καί ὁ τρίτος ἡμέρα συμβαίνω ὁ αὐτός τρόπος πειράω ἀναλαμβάνω
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.166
καὶ ἐπὶ πλέον [ ἐπειρῶντο ] τὴν μνήμην γυμνάζειν · οὐδὲν γὰρ μεῖζον πρὸς ἐπιστήμην καὶ ἐμπειρίαν καὶ φρόνησιν τοῦ δύνασθαι μνημονεύειν . ἀπὸ δὴ τούτων τῶν ἐπιτηδευμάτων συνέβη τὴν Ἰταλίαν πᾶσαν φιλοσόφων ἀνδρῶν ἐμπλησθῆναι , καὶ πρότερον ἀγνοουμένης αὐτῆς , ὕστερον διὰ Πυθαγόραν μεγάλην Ἑλλάδα κληθῆναι , καὶ πλείστους παρ’ αὐτοῖς ἄνδρας φιλοσόφους καὶ ποιητὰς καὶ νομοθέτας γενέσθαι . τάς τε γὰρ τέχνας τὰς ῥητορικὰς καὶ τοὺς λόγους τοὺς ἐπιδεικτικοὺς καὶ τοὺς νόμους τοὺς γεγραμμένους παρ’ ἐκείνων εἰς τὴν Ἑλλάδα συνέβη κομισθῆναι , καὶ περὶ τῶν φυσικῶν ὅσοι τινὰ μνείαν πεποίηνται , πρῶτον Ἐμπεδοκλέα καὶ Παρμενίδην τὸν Ἐλεάτην προφερόμενοι τυγχάνουσιν , οἵ τε γνωμολογῆσαί τι τῶν κατὰ τὸν βίον βουλόμενοι τὰς Ἐπιχάρμου διανοίας προφέρονται , καὶ σχεδὸν πάντες αὐτὰς οἱ φιλόσοφοι κατέχουσι . περὶ μὲν οὖν τῆς σοφίας αὐτοῦ καὶ πῶς ἅπαντας ἀνθρώπους ἐπὶ πλεῖστον εἰς αὐτὴν προεβίβασεν , ἐφ’ ὅσον ἕκαστος οἷός τε ἦν μετέχειν αὐτῆς , καὶ ὡς παρέδωκεν αὐτὴν τελέως , διὰ τούτων ἡμῖν εἰρήσθω .
Lemmas: καί ἐπί πλέω [ πειράω ] ὁ μνήμη γυμνάζω · οὐδείς γάρ μείζων πρός ἐπιστήμη καί ἐμπειρία καί φρόνησις ὁ δύναμαι μνημονεύω . ἀπό δή οὗτος ὁ ἐπιτήδευμα συμβαίνω ὁ Ἰταλία πᾶς φιλόσοφος ἀνήρ ἐμπίμπλημι , καί πρότερος ἀγνοέω αὐτός , ὕστερος διά Πυθαγόρας μέγας Ἑλλάς καλέω , καί πλεῖστος παρά αὐτός ἀνήρ φιλόσοφος καί ποιητής καί νομοθέτης γίγνομαι . ὁ τε γάρ τέχνη ὁ ῥητορικός καί ὁ λόγος ὁ ἐπιδεικτικός καί ὁ νόμος ὁ γράφω παρά ἐκεῖνος εἰς ὁ Ἑλλάς συμβαίνω κομίζω , καί περί ὁ φυσικός ὅσος τις μνεία ποιέω , πρῶτος Ἐμπεδοκλῆς καί Παρμενίδης ὁ Ἐλεάτης προφέρω τυγχάνω , ὁ τε γνωμολογέω τίς ὁ κατά ὁ βίος βούλομαι ὁ Ἐπίχαρμος διάνοια προφέρω , καί σχεδόν πᾶς αὐτός ὁ φιλόσοφος κατέχω . περί μέν οὖν ὁ σοφία αὐτός καί πῶς ἅπας ἄνθρωπος ἐπί πλεῖστος εἰς αὐτός προβιβάζω , ἐπί ὅσος ἕκαστος οἷος τε εἰμί μετέχω αὐτός , καί ὡς παραδίδωμι αὐτός τέλειος , διά οὗτος ἐγώ εἴρω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.167
Περὶ δὲ δικαιοσύνης , ὅπως αὐτὴν ἐπετήδευσε καὶ παρέδωκε τοῖς ἀνθρώποις , ἄριστα ἂν καταμάθοιμεν , εἰ ἀπὸ τῆς πρώτης ἀρχῆς κατανοήσαιμεν αὐτὴν καὶ ἀφ’ ὧν πρώτων αἰτίων φύεται , τήν τε τῆς ἀδικίας πρώτην αἰτίαν κατίδοιμεν · καὶ μετὰ τοῦτο ἂν εὕροιμέν τε ὡς τὴν μὲν ἐφυλάξατο , τὴν δ’ ὅπως καλῶς ἐγγένηται παρεσκεύασεν . ἀρχὴ τοίνυν ἐστὶ δικαιοσύνης μὲν τὸ κοινὸν καὶ ἴσον καὶ τὸ ἐγγυτάτω ἑνὸς σώματος καὶ μιᾶς ψυχῆς ὁμοπαθεῖν πάντας καὶ ἐπὶ τὸ αὐτὸ τὸ ἐμὸν φθέγγεσθαι καὶ τὸ ἀλλότριον , ὥσπερ δὴ καὶ Πλάτων μαθὼν παρὰ τῶν Πυθαγορείων συμμαρτυρεῖ .
Lemmas: περι δέ δικαιοσύνη , ὅπως αὐτός ἐπιτηδεύω καί παραδίδωμι ὁ ἄνθρωπος , ἀγαθός εἄν καταμανθάνω , εἰμί ἀπό ὁ πρῶτος ἀρχή κατανοέω αὐτός καί ἀπό ὅς πρῶτος αἴτιος φύω , ὁ τε ὁ ἀδικία πρῶτος αἴτιος καθοράω · καί μετά οὗτος εἄν εὑρίσκω τε ὡς ὁ μέν φυλάσσω , ὁ δέ ὅπως καλῶς ἐγγίγνομαι παρασκευάζω . ἀρχή τοίνυν εἰμί δικαιοσύνη μέν ὁ κοινός καί ἴσος καί ὁ ἐγγύς εἷς σῶμα καί εἷς Ψυχή ὁμοπαθέω πᾶς καί ἐπί ὁ αὐτός ὁ ἐμός φθέγγομαι καί ὁ ἀλλότριος , ὥσπερ δή καί Πλάτων μανθάνω παρά ὁ Πυθαγόρειος συμμαρτυρέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.168
τοῦτο τοίνυν ἄριστα ἀνδρῶν κατεσκεύασεν , ἐν τοῖς ἤθεσι τὸ ἴδιον πᾶν ἐξορίσας , τὸ δὲ κοινὸν αὐξήσας μέχρι τῶν ἐσχάτων κτημάτων καὶ στάσεως αἰτίων ὄντων καὶ ταραχῆς · κοινὰ γὰρ πᾶσι πάντα καὶ ταὐτὰ ἦν , ἴδιον δὲ οὐδεὶς οὐδὲν ἐκέκτητο . καὶ εἰ μὲν ἠρέσκετό ( τις ) τῇ κοινωνίᾳ , ἐχρῆτο τοῖς κοινοῖς κατὰ τὸ δικαιότατον , εἰ δὲ μή , ἀπολαβὼν ἂν τὴν ἑαυτοῦ οὐσίαν καὶ πλείονα ἧς εἰσενηνόχει εἰς τὸ κοινόν , ἀπηλλάττετο . οὕτως ἐξ ἀρχῆς τῆς πρώτης τὴν δικαιοσύνην ἄριστα κατεστήσατο . μετὰ ταῦτα τοίνυν ἡ μὲν οἰκείωσις ἡ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους εἰσάγει δικαιοσύνην , ἡ δὲ ἀλλοτρίωσις καὶ καταφρόνησις τοῦ κοινοῦ γένους ἀδικίαν ἐμποιεῖ . ταύτην τοίνυν πόρρωθεν τὴν οἰκείωσιν ἐνθεῖναι βουλόμενος τοῖς ἀνθρώποις καὶ πρὸς τὰ ὁμογενῆ ζῷα αὐτοὺς συνέστησε , παραγγέλλων οἰκεῖα νομίζειν αὐτοὺς ταῦτα καὶ φίλα , ὡς μήτε ἀδικεῖν μηδὲν αὐτῶν μήτε φονεύειν μήτε ἐσθίειν .
Lemmas: οὗτος τοίνυν ἀγαθός ἀνήρ κατασκευάζω , ἐν ὁ ἦθος ὁ ἴδιος πᾶς ἐξορίζω , ὁ δέ κοινός αὐξάνω μέχρι ὁ ἔσχατος κτῆμα καί στάσις αἴτιος εἰμί καί ταραχή · κοινός γάρ πᾶς πᾶς καί αὐτός εἰμί , ἴδιος δέ οὐδείς οὐδείς κτάομαι . καί εἰμί μέν ἀρέσκω ( τις ) ὁ κοινωνία , χράω ὁ κοινός κατά ὁ Δίκαιος , εἰμί δέ μή , ἀπολαμβάνω εἄν ὁ ἑαυτοῦ οὐσία καί πλείων ὅς εἰσενανοχέω εἰς ὁ κοινός , ἀπαλλάσσω . οὕτως ἐκ ἀρχή ὁ πρῶτος ὁ δικαιοσύνη ἀγαθός καθίστημι . μετά οὗτος τοίνυν ὁ μέν οἰκείωσις ὁ πρός ὁ ἄνθρωπος εἰσάγω δικαιοσύνη , ὁ δέ ἀλλοτρίωσις καί καταφρόνησις ὁ κοινός γένος ἀδικία ἐμποιέω . οὗτος τοίνυν πόρρωθεν ὁ οἰκέω ἐντίθημι βούλομαι ὁ ἄνθρωπος καί πρός ὁ ὁμογενής ζῷον αὐτός συνίστημι , παραγγέλλω οἰκεῖος νομίζω αὐτός οὗτος καί φίλος , ὡς μήτε ἀδικέω μηδείς αὐτός μήτε φονεύω μήτε ἐσθίω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.169
ὁ τοίνυν καὶ τοῖς ζῴοις , διότι ἀπὸ τῶν αὐτῶν στοιχείων ἡμῖν ὑφέστηκε καὶ τῆς κοινοτέρας ζωῆς ἡμῖν συμμετέχει , οἰκειώσας τοὺς ἀνθρώπους πόσῳ μᾶλλον τοῖς τῆς ὁμοειδοῦς ψυχῆς κεκοινωνηκόσι [ καὶ ] τῆς λογικῆς τὴν οἰκείωσιν ἐνεστήσατο . ἐκ δὲ ταύτης δῆλον ὅτι καὶ τὴν δικαιοσύνην εἰσῆγεν ἀπ’ ἀρχῆς τῆς κυριωτάτης παραγομένην . ἐπεὶ δὲ πολλοὺς ἐνίοτε καὶ σπάνις χρημάτων συναναγκάζει παρὰ τὸ δίκαιόν τι ποιεῖν , καὶ τούτου καλῶς προενόησε , διὰ τῆς οἰκονομίας τὰ ἐλευθέρια δαπανήματα κατὰ τὰ δίκαια ἱκανῶς ἑαυτῷ παρασκευάζων . καὶ γὰρ ἄλλως ἀρχή ἐστιν ἡ περὶ τὸν οἶκον δικαία διάθεσις τῆς ὅλης ἐν ταῖς πόλεσιν εὐταξίας · ἀπὸ γὰρ τῶν οἴκων αἱ πόλεις συνίστανται .
Lemmas: ὁ τοίνυν καί ὁ ζῷον , διότι ἀπό ὁ αὐτός στοιχεῖον ἐγώ ὑφίστημι καί ὁ κοινός ζωή ἐγώ συμμετέχω , οἰκειόω ὁ ἄνθρωπος πόσος μᾶλλον ὁ ὁ ὁμοειδής Ψυχή κοινωνέω [ καί ] ὁ λογικός ὁ οἰκέω ἐνίστημι . ἐκ δέ οὗτος δῆλος ὅτι καί ὁ δικαιοσύνη εἰσάγω ἀπό ἀρχή ὁ κύριος παράγω . ἐπεί δέ πολύς ἐνίοτε καί σπάνις χρῆμα συναναγκάζω παρά ὁ δίκαιος τίς ποιέω , καί οὗτος καλῶς προνοοῦμαι , διά ὁ οἰκονομία ὁ Ἐλευθέρια δαπάνημα κατά ὁ Δίκαιος ἱκανῶς ἑαυτοῦ παρασκευάζω . καί γάρ ἄλλως ἀρχή εἰμί ὁ περί ὁ οἶκος Δίκαιος διάθεσις ὁ ὅλος ἐν ὁ πόλις εὐταξία · ἀπό γάρ ὁ οἶκος ὁ πόλις συνίστημι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.170
φασὶ τοίνυν αὐτὸν τὸν Πυθαγόραν κληρονομήσαντα τὸν Ἀλκαίου βίον , τοῦ μετὰ τὴν εἰς Λακεδαίμονα πρεσβείαν τὸν βίον καταλύσαντος , οὐδὲν ἧττον θαυμασθῆναι κατὰ τὴν οἰκονομίαν ἢ τὴν φιλοσοφίαν , γήμαντα δὲ τὴν γεννηθεῖσαν αὐτῷ θυγατέρα , μετὰ ταῦτα δὲ Μένωνι τῷ Κροτωνιάτῃ συνοικήσασαν , ἀγαγεῖν οὕτως ὥστε παρθένον μὲν οὖσαν ἡγεῖσθαι τῶν χορῶν , γυναῖκα δὲ γενομένην πρώτην προσιέναι τοῖς βωμοῖς · τοὺς δὲ Μεταποντίνους διὰ μνήμης ἔχοντας ἔτι τὸν Πυθαγόραν καὶ μετὰ τοὺς αὐτοῦ χρόνους τὴν μὲν οἰκίαν αὐτοῦ Δήμητρος ἱερὸν τελέσαι , τὸν δὲ στενωπὸν μουσεῖον .
Lemmas: φημί τοίνυν αὐτός ὁ Πυθαγόρας κληρονομέω ὁ Ἀλκαῖος βίος , ὁ μετά ὁ εἰς Λακεδαίμων πρεσβεία ὁ βίος καταλύω , οὐδείς κακός θαυμάζω κατά ὁ οἰκονομία ἢ ὁ φιλοσοφία , γαμέω δέ ὁ γεννάω αὐτός θυγάτηρ , μετά οὗτος δέ Μένων ὁ Κροτωνιάτης συνοικέω , ἄγω οὕτως ὥστε παρθένος μέν εἰμί ἡγέομαι ὁ χορός , γυνή δέ γίγνομαι πρῶτος πρόσειμι ὁ βωμός · ὁ δέ Μεταποντῖνος διά μνήμη ἔχω ἔτι ὁ Πυθαγόρας καί μετά ὁ αὐτός χρόνος ὁ μέν οἰκίον αὐτός Δημήτηρ ἱερόν τελέω , ὁ δέ στενωπός μουσεῖον .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.171
ἐπεὶ δὲ καὶ ὕβρις καὶ τρυφὴ πολλάκις καὶ νόμων ὑπεροψία ἐπαίρουσιν εἰς ἀδικίαν , διὰ ταῦτα ὁσημέραι παρήγγελλε νόμῳ βοηθεῖν καὶ ἀνομίᾳ πολεμεῖν . διὰ ταῦτα δὲ καὶ τὴν τοιαύτην διαίρεσιν ἐποιεῖτο , ὅτι πρῶτον τῶν κακῶν παραρρεῖν εἴωθεν εἴς τε τὰς οἰκίας καὶ τὰς πόλεις ἡ καλουμένη τρυφή , δεύτερον ὕβρις , τρίτον ὄλεθρος · ὅθεν ἐκ παντὸς εἴργειν τε καὶ ἀπωθεῖσθαι τὴν τρυφὴν καὶ συνεθίζεσθαι ἀπὸ γενετῆς σώφρονί τε καὶ ἀνδρικῷ βίῳ , δυσφημίας δὲ πάσης καθαρεύειν τῆς τε σχετλιαστικῆς καὶ τῆς μαχίμου καὶ τῆς λοιδορητικῆς καὶ τῆς φορτικῆς καὶ γελωτοποιοῦ .
Lemmas: ἐπεί δέ καί ὕβρις καί τρυφή πολλάκις καί νόμος ὑπεροψία ἐπαίρω εἰς ἀδικία , διά οὗτος ὁσημέραι παραγγέλλω νόμος βοηθέω καί ἀνομία πολεμέω . διά οὗτος δέ καί ὁ τοιοῦτος διαίρεσις ποιέω , ὅτι πρῶτος ὁ κακός παραρρέω εἴωθα εἰς τε ὁ οἰκίον καί ὁ πόλις ὁ καλέω τρυφή , δύο ὕβρις , τρίτος ὄλεθρος · ὅθεν ἐκ πᾶς εἴργω τε καί ἀπωθέω ὁ τρυφή καί συνεθίζω ἀπό γενετή σώφρων τε καί ἀνδρικός βίος , δυσφημία δέ πᾶς καθαρεύω ὁ τε σχετλιαστικός καί ὁ μάχιμος καί ὁ λοιδορητικός καί ὁ φορτικός καί γελωτοποιός .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.172
πρὸς τούτοις ἄλλο εἶδος δικαιοσύνης κάλλιστον κατεστήσατο , τὸ νομοθετικόν , ὅ προστάττει μὲν ἃ δεῖ ποιεῖν , ἀπαγορεύει δὲ ἃ μὴ χρὴ πράττειν , κρεῖττον δέ ἐστι καὶ τοῦ δικαστικοῦ · τὸ μὲν γὰρ τῇ ἰατρικῇ προσέοικε καὶ νοσήσαντας θεραπεύει , τὸ δὲ τὴν ἀρχὴν οὐδ’ ἐᾷ νοσεῖν , ἀλλὰ πόρρωθεν ἐπιμελεῖται τῆς ἐν τῇ ψυχῇ ὑγείας . τούτου δὲ οὕτως ἔχοντος νομοθέται πάντων ἄριστοι γεγόνασιν οἱ Πυθαγόρᾳ προσελθόντες , πρῶτον μὲν Χαρώνδας ὁ Καταναῖος , ἔπειτα Ζάλευκος καὶ Τιμάρατος οἱ Λοκροῖς γράψαντες τοὺς νόμους , πρὸς δὲ τούτοις Θεαίτητος καὶ Ἑλικάων καὶ Ἀριστοκράτης καὶ Φύτιος οἱ Ῥηγίνων γενόμενοι νομοθέται . καὶ πάντες οὗτοι παρὰ τοῖς αὐτῶν πολίταις ἰσοθέων τιμῶν ἔτυχον .
Lemmas: πρός οὗτος ἄλλος εἶδος δικαιοσύνη καλῶς καθίστημι , ὁ νομοθετικός , ὅς προστάσσω μέν ὁ δεῖ ποιέω , ἀπαγορεύω δέ ὁ μή χρή πράσσω , ἀγαθός δέ εἰμί καί ὁ δικαστικός · ὁ μέν γάρ ὁ ἰατρικός προσέοικα καί νοσέω θεραπεύω , ὁ δέ ὁ ἀρχή οὐδέ ἐάω νοσέω , ἀλλά πόρρωθεν ἐπιμελέομαι ὁ ἐν ὁ Ψυχή ὑγεία . οὗτος δέ οὕτως ἔχω νομοθέτης πᾶς ἀγαθός γίγνομαι ὁ Πυθαγόρας προσέρχομαι , πρῶτος μέν Χαρώνδας ὁ Καταναῖος , ἔπειτα Ζάλευκος καί Τιμάρατος ὁ Λοκρός γράφω ὁ νόμος , πρός δέ οὗτος Θεαίτητος καί Ἑλικάων καί Ἀριστοκράτης καί Φύτιος ὁ Ῥηγῖνος γίγνομαι νομοθέτης . καί πᾶς οὗτος παρά ὁ αὐτός πολίτης ἰσόθεος τιμή τυγχάνω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.173
οὐ γάρ , καθάπερ Ἡράκλειτος γράψειν Ἐφεσίοις ἔφη τοὺς νόμους , ἀπάγξασθαι τοὺς πολίτας ἡβηδὸν κελεύσας , ἀλλὰ μετὰ πολλῆς εὐνοίας καὶ πολιτικῆς ἐπιστήμης νομοθετεῖν ἐπεχείρησαν . καὶ τί δεῖ τούτους θαυμάζειν τοὺς ἀγωγῆς καὶ τροφῆς ἐλευθέρας μετασχόντας ; Ζάμολξις γὰρ Θρᾷξ ὢν καὶ Πυθαγόρου δοῦλος γενόμενος καὶ τῶν λόγων τῶν Πυθαγόρου διακούσας , ἀφεθεὶς ἐλεύθερος καὶ παραγενόμενος πρὸς τοὺς Γέτας , τούς τε νόμους αὐτοῖς ἔθηκε , καθάπερ καὶ ἐν ἀρχῇ δεδηλώκαμεν , καὶ πρὸς τὴν ἀνδρείαν τοὺς πολίτας παρεκάλεσε , τὴν ψυχὴν ἀθάνατον εἶναι πείσας . ἔτι καὶ νῦν οἱ Γαλάται πάντες καὶ οἱ Τριβαλλοὶ καὶ οἱ πολλοὶ τῶν βαρβάρων τοὺς αὑτῶν υἱοὺς πείθουσιν ὡς οὐκ ἔστι φθαρῆναι τὴν ψυχὴν [ ἀλλὰ διαμένειν ] τῶν ἀποθανόντων , καὶ ὅτι τὸν θάνατον οὐ φοβητέον , ἀλλὰ πρὸς τοὺς κινδύνους εὐρώστως ἑκτέον . καὶ ταῦτα παιδεύσας τοὺς Γέτας καὶ γράψας αὐτοῖς τοὺς νόμους μέγιστος τῶν θεῶν ἐστι παρ’ αὐτοῖς .
Lemmas: οὖον γάρ , καθάπερ Ἡράκλειτος γράφω Ἐφέσιος φημί ὁ νόμος , ἀπάγχω ὁ πολίτης ἡβηδόν κελεύω , ἀλλά μετά πολύς εὔνοια καί πολιτικός ἐπιστήμη νομοθετέω ἐπιχειρέω . καί τίς δεῖ οὗτος θαυμάζω ὁ ἀγωγή καί τροφή ἐλεύθερος μετέχω ; Ζάλμοξις γάρ Θρᾷξ εἰμί καί Πυθαγόρας δοῦλος γίγνομαι καί ὁ λόγος ὁ Πυθαγόρας διακούω , ἀφίημι ἐλεύθερος καί παραγίγνομαι πρός ὁ Γέτης , ὁ τε νόμος αὐτός τίθημι , καθάπερ καί ἐν ἀρχή δηλόω , καί πρός ὁ ἀνδρεῖος ὁ πολίτης παρακαλέω , ὁ ψυχή ἀθάνατος εἰμί πείθω . ἔτι καί νῦν ὁ Γαλάτης πᾶς καί ὁ Τριβαλλός καί ὁ πολύς ὁ βάρβαρος ὁ ἑαυτοῦ υἱός πείθω ὡς οὐ εἰμί φθείρω ὁ ψυχή [ ἀλλά διαμένω ] ὁ ἀποθνῄσκω , καί ὅτι ὁ θάνατος οὖον φοβητέον , ἀλλά πρός ὁ κίνδυνος εὔρωστος ἔχω . καί οὗτος παιδεύω ὁ Γέτης καί γράφω αὐτός ὁ νόμος μέγας ὁ θεός εἰμί παρά αὐτός .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.174
ἔτι τοίνυν ἀνυσιμώτατον πρὸς τὴν τῆς δικαιοσύνης κατάστασιν ὑπελάμβανεν εἶναι τὴν τῶν θεῶν ἀρχήν , ἄνωθέν τε ἀπ’ ἐκείνης πολιτείαν καὶ νόμους , δικαιοσύνην τε καὶ τὰ δίκαια διέθηκεν . οὐ χεῖρον δὲ καὶ τὰ καθ’ ἕκαστον ὅπως διώρισε προσθεῖναι . τὸ διανοεῖσθαι περὶ τοῦ θείου , ὡς ἔστι τε καὶ πρὸς τὸ ἀνθρώπινον γένος οὕτως ἔχει ὡς ἐπιβλέπειν καὶ μὴ ὀλιγωρεῖν αὐτοῦ , χρήσιμον εἶναι ὑπελάμβανον οἱ Πυθαγόρειοι παρ’ ἐκείνου μαθόντες . δεῖσθαι γὰρ ἡμᾶς ἐπιστατείας τοιαύτης ᾗ κατὰ μηδὲν ἀνταίρειν ἀξιώσομεν , τοιαύτην δ’ εἶναι τὴν ὑπὸ τοῦ θείου γινομένην , εἴπερ ἐστὶ τὸ θεῖον τοιοῦτον ( οἷον ) ἄξιον εἶναι τῆς τοῦ σύμπαντος ἀρχῆς . ὑβριστικὸν γὰρ δὴ φύσει τὸ ζῷον ἔφασαν εἶναι , ὀρθῶς λέγοντες , καὶ ποικίλον κατά τε τὰς ὁρμὰς καὶ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας καὶ κατὰ τὰ λοιπὰ τῶν παθῶν · δεῖσθαι οὖν τοιαύτης ὑπεροχῆς τε καὶ ἐπανατάσεως , ἀφ’ ἧς ἔσται σωφρονισμός τις καὶ τάξις .
Lemmas: ἔτι τοίνυν ἀνύσιμος πρός ὁ ὁ δικαιοσύνη κατάστασις ὑπολαμβάνω εἰμί ὁ ὁ θεός ἀρχή , ἄνωθεν τε ἀπό ἐκεῖνος πολιτεία καί νόμος , δικαιοσύνη τε καί ὁ Δίκαιος διατίθημι . οὖον χείρων δέ καί ὁ κατά ἕκαστος ὅπως διορίζω προστίθημι . ὁ διανοέομαι περί ὁ θεῖον , ὡς εἰμί τε καί πρός ὁ ἀνθρώπινος γένος οὕτως ἔχω ὡς ἐπιβλέπω καί μή ὀλιγωρέω αὐτός , χρήσιμος εἰμί ὑπολαμβάνω ὁ Πυθαγόρειος παρά ἐκεῖνος μανθάνω . δήω γάρ ἐγώ ἐπιστατεία τοιοῦτος ὅς κατά μηδείς ἀνταίρω ἀξιόω , τοιοῦτος δέ εἰμί ὁ ὑπό ὁ θεῖον γίγνομαι , εἴπερ εἰμί ὁ θέω τοιοῦτος ( οἷος ) ἄξιος εἰμί ὁ ὁ σύμπας ἀρχή . ὑβριστικός γάρ δή φύσις ὁ ζῷον φημί εἰμί , ὀρθῶς λέγω , καί ποικίλος κατά τε ὁ ὁρμή καί κατά ὁ ἐπιθυμία καί κατά ὁ λοιπάς ὁ πάθος · δήω οὖν τοιοῦτος ὑπεροχή τε καί ἐπανάτασις , ἀπό ὅς εἰμί σωφρονισμός τις καί τάξις .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.175
ᾤοντο δὴ δεῖν ἕκαστον αὐτῶν συνιδόντα τὴν τῆς φύσεως ποικιλίαν μηδέποτε λήθην ἔχειν τῆς πρὸς τὸ θεῖον ὁσιότητός τε καὶ θεραπείας , ἀλλ’ ἀεὶ τίθεσθαι πρὸ τῆς διανοίας ὡς ἐπιβλέποντός τε καὶ παραφυλάττοντος τὴν ἀνθρωπίνην ἀγωγήν . μετὰ δὲ τὸ θεῖόν τε καὶ τὸ δαιμόνιον πλεῖστον ποιεῖσθαι λόγον γονέων τε καὶ νόμων , καὶ τούτων ὑπήκοον αὑτὸν κατασκευάζειν , μὴ πλαστῶς , ἀλλὰ πεπεισμένως . καθόλου δὲ ᾤοντο δεῖν ὑπολαμβάνειν μηδὲν εἶναι μεῖζον κακὸν ἀναρχίας · οὐ γὰρ πεφυκέναι τὸν ἄνθρωπον διασῴζεσθαι μηδενὸς ἐπιστατοῦντος .
Lemmas: οἴομαι δή δήω ἕκαστος αὐτός συνοράω ὁ ὁ φύσις ποικιλίας μηδέποτε λήθη ἔχω ὁ πρός ὁ θέω ὁσιότης τε καί θεραπεία , ἀλλά ἀεί τίθημι πρό ὁ διάνοια ὡς επιβλέπων τε καί παραφυλάσσω ὁ ἀνθρώπινος ἀγωγή . μετά δέ ὁ θεῖος1 τε καί ὁ δαιμόνιον πλεῖστος ποιέω λόγος γονεύς τε καί νόμος , καί οὗτος ὑπήκοος ἑαυτοῦ κατασκευάζω , μή πλαστός , ἀλλά πεπεισμένως . καθόλου δέ οἴομαι δήω ὑπολαμβάνω μηδείς εἰμί μείζων κακός ἀναρχία · οὖον γάρ φύω ὁ ἄνθρωπος διασῴζω μηδείς ἐπιστατέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.176
τὸ μένειν ἐν τοῖς πατρίοις ἔθεσί τε καὶ νομίμοις ἐδοκίμαζον οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι , κἂν ᾖ μικρῷ χείρω ἑτέρων · τὸ γὰρ ῥᾳδίως ἀποπηδᾶν ἀπὸ τῶν ὑπαρχόντων νόμων καὶ οἰκείους εἶναι καινοτομίας οὐδαμῶς εἶναι σύμφορον οὐδὲ σωτήριον . πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα τῆς πρὸς θεοὺς ὁσίας ἐχόμενα ἔργα διεπράξατο , σύμφωνον ἑαυτοῦ τὸν βίον τοῖς λόγοις ἐπιδεικνύων · οὐ χεῖρον δ’ ἑνὸς μνημονεῦσαι , δυναμένου καὶ τὰ ἄλλα σαφῶς ἐμφαίνειν .
Lemmas: ὁ μένω ἐν ὁ πάτριος ἔθος τε καί νόμιμος δοκιμάζω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος , κἀν εἰμί μικρός χείρων ἕτερος · ὁ γάρ ῥᾳδίως ἀποπηδάω ἀπό ὁ ὑπάρχω νόμος καί οἰκεῖος εἰμί καινοτομία οὐδαμῶς εἰμί σύμφορος οὐδέ σωτήριος . πολύς μέν οὖν καί ἄλλος ὁ πρός θεός ὅσιος ἔχω ἔργον διαπράσσω , σύμφωνος ἑαυτοῦ ὁ βίος ὁ λόγος ἐπιδείκνυμι · οὖον χείρων δέ εἷς μνημονεύω , δύναμαι καί ὁ ἄλλος σαφῶς ἐμφαίνω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.177
ἐρῶ δὲ τὰ πρὸς τὴν πρεσβείαν τὴν ἐκ Συβάριδος εἰς Κρότωνα παραγενομένην ἐπὶ τὴν ἐξαίτησιν τῶν φυγάδων ὑπὸ Πυθαγόρου ῥηθέντα καὶ πραχθέντα . ἐκεῖνος γάρ , ἀνῃρημένων τινῶν τῶν μετ’ αὐτοῦ συνδιατριψάντων ὑπὸ τῶν ἡκόντων πρεσβευτῶν , ὧν ὃ μὲν τῶν αὐτοχείρων , ὃ δ’ υἱὸς τετελευτηκότος ὑπ’ ἀρρωστίας τῶν τῆς στάσεως μετεσχηκότων , ἔτι μὲν τῶν ἐν τῇ πόλει διαπορούντων ὅπως χρήσονται τοῖς πράγμασιν , εἰπεῖν πρὸς τοὺς ἑταίρους ὡς οὐκ ἂν βούλοιτο μεγάλα πρὸς αὐτὸν διαφωνῆσαι τοὺς Κροτωνιάτας , καὶ δοκιμάζοντος αὐτοῦ μηδ’ ἱερεῖα τοῖς βωμοῖς προσάγειν , ἐκείνους καὶ τοὺς ἱκέτας ἀπὸ τῶν βωμῶν ἀποσπᾶν . προσελθόντων δ’ αὐτῷ τῶν Συβαριτῶν καὶ μεμφομένων , τῷ μὲν αὐτόχειρι λόγον ἀπαιτοῦντι τῶν ἐπιτιμωμένων οὐ θεμιστεύειν ἔφησεν · ὅθεν ᾐτιῶντο αὐτὸν Ἀπόλλωνα φάσκειν εἶναι , παρὰ τὸ καὶ πρότερον ἐπί τινος ζητήσεως ἐρωτηθέντα διὰ τί ταῦτ’ ἐστίν ; ἀντερωτῆσαι τὸν πυνθανόμενον εἰ καὶ τὸν Ἀπόλλωνα λέγοντα τοὺς χρησμοὺς ἀξιώσειεν ἂν τὴν αἰτίαν ἀποοῦναι ·
Lemmas: εἴρω δέ ὁ πρός ὁ πρεσβεία ὁ ἐκ Σύβαρις εἰς Κρότων παραγίγνομαι ἐπί ὁ ἐξαίτησις ὁ φυγάς ὑπό Πυθαγόρας εἴρω καί πράσσω . ἐκεῖνος γάρ , ἀναιρέω τις ὁ μετά αὐτός συνδιατρίβω ὑπό ὁ ἥκω πρεσβευτής , ὅς ὅς μέν ὁ αὐτόχειρ , ὅς δέ υἱός τελευτάω ὑπό ἀρρωστία ὁ ὁ στάσις μετέχω , ἔτι μέν ὁ ἐν ὁ πόλις διαπορέω ὅπως χράω ὁ πρᾶγμα , εἶπον πρός ὁ ἑταῖρος ὡς οὐ εἄν βούλομαι μέγας πρός αὐτός διαφωνέω ὁ Κροτωνιάτης , καί δοκιμάζω αὐτός μηδέ ἱερεῖον ὁ βωμός προσάγω , ἐκεῖνος καί ὁ ἱκέτης ἀπό ὁ βωμός ἀποσπάω . προσέρχομαι δέ αὐτός ὁ Συβαρίτης καί μέμφομαι , ὁ μέν αὐτόχειρ λόγος ἀπαιτέω ὁ ἐπιτιμάω οὖον θεμιστεύω φημί · ὅθεν αἰτιάομαι αὐτός Ἀπόλλων φάσκω εἰμί , παρά ὁ καί πρότερος ἐπί τις ζήτησις ἐρωτάω διά τίς αὐτός εἰμί ; ἀντερωτάω ὁ πυνθάνομαι εἰμί καί ὁ Ἀπόλλων λέγω ὁ χρησμός ἀξιόω εἄν ὁ αἴτιος ἀποφέρω ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.178
πρὸς δὲ τὸν ἕτερον , ὡς ᾤετο , καταγελῶντα τῶν διατριβῶν , ἐν αἷς ἀπεφαίνετο Πυθαγόρας ἐπάνοδον εἶναι ταῖς ψυχαῖς , καὶ φάσκοντα πρὸς τὸν πατέρα δώσειν ἐπιστολήν , ἐπειδὰν εἰς ᾅδου μέλλῃ καταβαίνειν , καὶ κελεύοντα λαβεῖν ἑτέραν , ὅταν ἐπανίῃ παρὰ τοῦ πατρός , οὐκ ἔφη μέλλειν εἰς τὸν τῶν ἀσεβῶν τόπον παραβάλλειν , ὅπου σαφῶς οἶδε τοὺς σφαγεῖς κολαζομένους . λοιδορηθέντων δ’ αὐτῷ τῶν πρεσβευτῶν , κἀκείνου προάγοντος ἐπὶ τὴν θάλατταν καὶ περιρραναμένου πολλῶν ἀκολουθούντων , εἶπέ τις τῶν συμβουλευόντων τοῖς Κροτωνιάταις , ἐπειδὴ τὰ ἄλλα τῶν ἡκόντων κατέδραμεν , ὅτι καὶ Πυθαγόρᾳ προσκόπτειν ἀπενοήθησαν , περὶ οὗ , πάλιν ἐξ ἀρχῆς , ὥσπερ οἱ μῦθοι παραδεδώκασιν , ἁπάντων ( τῶν ) ἐμψύχων τὴν αὐτὴν φωνὴν τοῖς ἀνθρώποις ἀφέντων , μηδὲ τῶν ἀλόγων ζῴων μηδὲν ἂν τολμῆσαι βλασφημεῖν .
Lemmas: πρός δέ ὁ ἕτερος , ὡς οἴομαι , καταγελάω ὁ διατριβή , ἐν ὅς ἀποφαίνω Πυθαγόρας ἐπάνοδος εἰμί ὁ Ψυχή , καί φάσκω πρός ὁ πατήρ δίδωμι ἐπιστολή , ἐπειδάν εἰς ᾍδης μέλλω καταβαίνω , καί κελεύω λαμβάνω ἕτερος , ὅταν ἐπανέρχομαι παρά ὁ πατήρ , οὐ φημί μέλλω εἰς ὁ ὁ ἀσεβής τόπος παραβάλλω , ὅπου σαφῶς οἶδα ὁ σφαγεύς κολάζω . λοιδορέω δέ αὐτός ὁ πρεσβευτής , ἐκεῖνος προάγω ἐπί ὁ θάλασσα καί περιρραίνω πολύς ἀκολουθέω , εἶπον τις ὁ συμβουλεύω ὁ Κροτωνιάτης , ἐπεί ὁ ἄλλος ὁ ἥκω κατατρέχω , ὅτι καί Πυθαγόρας προσκόπτω ἀπονοέομαι , περί ὅς , πάλιν ἐκ ἀρχή , ὥσπερ ὁ μῦθος παραδίδωμι , ἅπας ( ὁ ) ἔμψυχος ὁ αὐτός φωνή ὁ ἄνθρωπος ἀφίημι , μηδέ ὁ ἄλογος ζῷον μηδείς εἄν τολμάω βλασφημέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.179
καὶ ἄλλην δὲ μέθοδον ἀνεῦρε τοῦ ἀναστέλλειν τοὺς ἀνθρώπους ἀπὸ τῆς ἀδικίας , διὰ τῆς κρίσεως τῶν ψυχῶν , εἰδὼς μὲν ἀληθῶς ταύτην λεγομένην , εἰδὼς δὲ καὶ χρησίμην οὖσαν εἰς τὸν φόβον τῆς ἀδικίας . πολλῷ δὴ μᾶλλον ἀδικεῖσθαι δεῖν παρήγγελλεν ἢ κτείνειν ἄνθρωπον · ἐν ᾅδου γὰρ κεῖσθαι τὴν κρίσιν · ἐκλογιζόμενος τὴν ψυχὴν καὶ τὴν οὐσίαν αὐτῆς καὶ τὴν πρώτην τῶν ὄντων φύσιν . βουλόμενος δὲ τὴν ἐν τοῖς ἀνίσοις καὶ ἀσυμμέτροις καὶ ἀπείροις πεπερασμένην καὶ ἴσην καὶ σύμμετρον δικαιοσύνην [ παραδεῖξαι ] ὅπως δεῖ [ αὐτὴν ] ἀσκεῖν ὑφηγήσασθαι , τὴν δικαιοσύνην ἔφη προσεοικέναι τῷ σχήματι ἐκείνῳ , ὅπερ μόνον τῶν ἐν γεωμετρίᾳ διαγραμμάτων ἀπείρους μὲν ἔχει τὰς τῶν σχημάτων συστάσεις , ἀνομοίως δὲ ἀλλήλοις διακειμένων , ἴσας ἔχει τὰς τῆς δυνάμεως ἀποδείξεις .
Lemmas: καί ἄλλος δέ μέθοδος ἀνευρίσκω ὁ ἀναστέλλω ὁ ἄνθρωπος ἀπό ὁ ἀδικία , διά ὁ κρίσις ὁ Ψυχή , εἰδοί μέν ἀληθής οὗτος λέγω , εἰδοί δέ καί χρήσιμος εἰμί εἰς ὁ φόβος ὁ ἀδικία . πολύς δή μᾶλλον ἀδικέω δήω παραγγέλλω ἢ κτείνω ἄνθρωπος · ἐν ᾍδης γάρ κεῖμαι ὁ κρίσις · ἐκλογίζομαι ὁ ψυχή καί ὁ οὐσία αὐτός καί ὁ πρῶτος ὁ εἰμί φύσις . βούλομαι δέ ὁ ἐν ὁ ἄνισος καί ἀσύμμετρος καί ἤπειρος περαίνω καί ἴσος καί σύμμετρος δικαιοσύνη [ παραδείκνυμι ] ὅπως δεῖ [ αὐτός ] ἀσκέω ὑφηγέομαι , ὁ δικαιοσύνη φημί προσέοικα ὁ σχῆμα ἐκεῖνος , ὅσπερ μόνος ὁ ἐν γεωμετρία διάγραμμα ἤπειρος μέν ἔχω ὁ ὁ σχῆμα σύστασις , ἀνομοίως δέ ἀλλήλων διάκειμαι , ἴσος ἔχω ὁ ὁ δύναμις ἀποδείκνυμι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.180
ἐπεὶ δὲ καὶ ἐν τῇ πρὸς ἕτερον χρείᾳ ἔστι τις δικαιοσύνη , καὶ ταύτης τοιοῦτόν τινα τρόπον λέγεται ὑπὸ τῶν Πυθαγορείων παραδίδοσθαι . εἶναι γὰρ κατὰ τὰς ὁμιλίας τὸν μὲν εὔκαιρον , τὸν δὲ ἄκαιρον , διαιρεῖσθαι δὲ ἡλικίας τε διαφορᾷ καὶ ἀξιώματος καὶ οἰκειότητος τῆς συγγενικῆς καὶ εὐεργεσίας καὶ εἴ τι ἄλλο τοιοῦτον ἐν ταῖς πρὸς ἀλλήλους διαφοραῖς ὂν ὑπάρχει . ἔστι γάρ τι ὁμιλίας εἶδος ὃ φαίνεται νεωτέρῳ μὲν πρὸς νεώτερον οὐκ ἄκαιρον εἶναι , πρὸς δὲ τὸν πρεσβύτερον ἄκαιρον · οὔτε γὰρ ὀργῆς οὔτε ἀπειλῆς εἶδος πᾶν οὔτε θρασύτητος , ἀλλὰ πᾶσαν τὴν τοιαύτην ἀκαιρίαν εὐλαβητέον εἶναι τῷ νεωτέρῳ πρὸς τὸν πρεσβύτερον . παραπλήσιον δέ τινα εἶναι καὶ τὸν περὶ τοῦ ἀξιώματος λόγον ·
Lemmas: ἐπεί δέ καί ἐν ὁ πρός ἕτερος χρεία εἰμί τις δικαιοσύνη , καί οὗτος τοιοῦτος τις τρόπος λέγω ὑπό ὁ Πυθαγόρειος παραδίδωμι . εἰμί γάρ κατά ὁ ὁμιλία ὁ μέν Εὔκαιρον , ὁ δέ ἄκαιρος , διαιρέω δέ ἡλικία τε διαφορά καί ἀξίωμα καί οἰκειότης ὁ συγγενικός καί εὐεργεσία καί εἰμί τίς ἄλλος τοιοῦτος ἐν ὁ πρός ἀλλήλων διαφορά εἰμί ὑπάρχω . εἰμί γάρ τίς ὁμιλία εἶδος ὅς φαίνω νέος μέν πρός νέος οὐ ἄκαιρος εἰμί , πρός δέ ὁ πρέσβυς ἄκαιρος · οὔτε γάρ ὀργή οὔτε ἀπειλή εἶδος πᾶς οὔτε θρασύτης , ἀλλά πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀκαιρία εὐλαβητέον εἰμί ὁ νέος πρός ὁ πρέσβυς . παραπλήσιος δέ τις εἰμί καί ὁ περί ὁ ἀξίωμα λόγος ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.181
πρὸς γὰρ ἄνδρα ἐπὶ καλοκαγαθίας ἥκοντα ἀληθινὸν ἀξίωμα οὔτ’ εὔσχημον οὔτ’ εὔκαιρον εἶναι προσφέρειν οὔτε παρρησίαν πολλὴν οὔτε τὰ λοιπὰ τῶν ἀρτίως εἰρημένων . παραπλήσια δὲ τούτοις καὶ περὶ τῆς πρὸς τοὺς γονεῖς ὁμιλίας ἐλέγετο , ὡσαύτως δὲ καὶ περὶ τῆς πρὸς τοὺς εὐεργέτας . εἶναι δὲ ποικίλην τινὰ καὶ πολυειδῆ τὴν τοῦ καιροῦ χρείαν · καὶ γὰρ τῶν ὀργιζομένων τε καὶ θυμουμένων τοὺς μὲν εὐκαίρως τοῦτο ποιεῖν , τοὺς δὲ ἀκαίρως , καὶ πάλιν αὖ τῶν ὀρεγομένων τε καὶ ἐπιθυμούντων καὶ ὁρμώντων ἐφ’ ὅ τι δή ποτε τσῖς μὲν ἀκολουθεῖν καιρόν , τοῖς δ’ ἀκαιρίαν . τὸν αὐτὸν δ’ εἶναι λόγον καὶ περὶ τῶν ἄλλων παθῶν τε καὶ πράξεων καὶ διαθέσεων καὶ ὁμιλιῶν καὶ ἐντεύξεων .
Lemmas: πρός γάρ ἀνήρ ἐπί καλοκαγαθία ἥκω ἀληθινός ἀξίωμα οὔτε εὔσχημος οὔτε Εὔκαιρον εἰμί προσφέρω οὔτε παρρησία πολύς οὔτε ὁ λοιπάς ὁ ἄρτιος εἴρω . παραπλήσιος δέ οὗτος καί περί ὁ πρός ὁ γονεύς ὁμιλία λέγω , ὡσαύτως δέ καί περί ὁ πρός ὁ εὐεργέτης . εἰμί δέ ποικίλος τις καί πολυειδής ὁ ὁ καιρός χρεία · καί γάρ ὁ ὀργίζω τε καί θυμόω ὁ μέν εὔκαιρος οὗτος ποιέω , ὁ δέ ἄκαιρος , καί πάλιν αὖος ὁ ὀρέγω τε καί ἐπιθυμέω καί ὁρμάω ἐπί ὅς τίς δή ποτός τσύς μέν ἀκολουθέω καιρός , ὁ δέ ἀκαιρία . ὁ αὐτός δέ εἰμί λόγος καί περί ὁ ἄλλος πάθος τε καί πρᾶξις καί διάθεσις καί ὁμιλία καί ἔντευξις .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.182
εἶναι δὲ τὸν καιρὸν μέχρι μέν τινος διδακτόν τε καὶ ἀπαραλόγιστον καὶ τεχνολογίαν ἐπιδεχόμενον , καθόλου δὲ καὶ ἁπλῶς οὐδὲν αὐτῷ τούτων ὑπάρχειν . ἀκόλουθα δὲ εἶναι καὶ σχεδὸν τοιαῦτα οἷα συμπαρέπεσθαι τῇ τοῦ καιροῦ φύσει τὴν τε ὀνομαζομένην ὥραν καὶ τὸ πρέπον καὶ τὸ ἁρμόττον καὶ εἴ τι ἄλλο τυγχάνει τούτοις ὁμοιογενὲς ὄν . ἀρχὴν δὲ ἀπεφαίνοντο ἐν παντὶ ἕν τι τῶν τιμιωτάτων εἶναι ὁμ̣οίως ἐν ἐπιστήμῃ τε καὶ ἐμπειρίᾳ καὶ ἐν γενέσει , καὶ πάλιν αὖ ἐν οἰκίᾳ τε καὶ πόλει καὶ στρατοπέδῳ καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις συστήμασι , δυσθεώρητον δ’ εἶναι καὶ δυσσύνοπτον τὴν τῆς ἀρχῆς φύσιν ἐν πᾶσι τοῖς εἰρημένοις . ἐν γὰρ ταῖς ἐπιστήμαις οὐ τῆς τυχούσης εἶναι διανοίας τὸ καταμαθεῖν τε καὶ κρῖναι καλῶς βλέψαντας εἰς τὰ μέρη τῆς πραγματείας , ποῖον τούτων ἀρχή .
Lemmas: εἰμί δέ ὁ καιρός μέχρι μέν τις διδακτός τε καί ἀπαραλόγιστος καί τεχνολογία ἐπιδέχομαι , καθόλου δέ καί ἁπλόος οὐδείς αὐτός οὗτος ὑπάρχω . ἀκόλουθος δέ εἰμί καί σχεδόν τοιοῦτος οἷος συμπαρέπομαι ὁ ὁ καιρός φύσις ὁ τε ὀνομάζω ὥρα καί ὁ πρέπω καί ὁ ἁρμόζω καί εἰμί τίς ἄλλος τυγχάνω οὗτος ὁμοιογενής εἰμί . ἀρχή δέ ἀποφαίνω ἐν πᾶς εἷς τίς ὁ τίμιος εἰμί ὁμοίως ἐν ἐπιστήμη τε καί ἐμπειρία καί ἐν γένεσις , καί πάλιν αὖος ἐν οἰκίον τε καί πόλις καί στρατόπεδον καί πᾶς ὁ τοιοῦτος σύστημα , δυσθεώρητος δέ εἰμί καί δυσσύνοπτος ὁ ὁ ἀρχή φύσις ἐν πᾶς ὁ εἴρω . ἐν γάρ ὁ ἐπιστήμη οὖον ὁ τυγχάνω εἰμί διάνοια ὁ καταμανθάνω τε καί κρίνω καλῶς βλέπω εἰς ὁ μέρος ὁ πραγματεία , ποῖος οὗτος ἀρχή .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.183
μεγάλην δ’ εἶναι διαφορὰν καὶ σχεδὸν περὶ ὅλου τε καὶ παντὸς τὸν κίνδυνον γίνεσθαι μὴ ληφθείσης ὀρθῶς τῆς ἀρχῆς · οὐδὲν γάρ , ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν , ἔτι τῶν μετὰ ταῦτα ὑγιὲς γίνεσθαι ἀγνοηθείσης τῆς ἀληθινῆς ἀρχῆς . τὸν αὐτὸν δ’ εἶναι λόγον καὶ περὶ τῆς ἑτέρας ἀρχῆς · οὔτε γὰρ οἰκίαν οὔτε πόλιν εὖ ποτε ἂν οἰκηθῆναι μὴ ὑπάρξαντος ἀληθινοῦ ἄρχοντος καὶ κυριεύοντος τῆς ἀρχῆς τε καὶ ἐπιστασίας ἑκουσίως . ἀμφοτέρων γὰρ δεῖ βουλομένων τὴν ἐπιστατείαν γίνεσθαι , ὁμοίως τοῦ τε ἄρχοντος καὶ τῶν ἀρχομένων , ὥσπερ καὶ τὰς μαθήσεις τὰς ὀρθῶς γινομένας ἑκουσίως δεῖν ἔφασαν γίνεσθαι , ἀμφοτέρων βουλομένων , τοῦ τε διδάσκοντος καὶ τοῦ μανθάνοντος · ἀντιτείνοντος γὰρ ὁποτέρου δή ποτε τῶν εἰρημένων οὐκ ἂν ἐπιτελεσθῆναι κατὰ τρόπον τὸ προκείμενον ἔργον . οὕτω μὲν οὖν τὸ πείθεσθαι τοῖς ἄρχουσι καλὸν εἶναι ἐδοκίμαζε καὶ τὸ τοῖς διδασκάλοις ὑπακούειν . τεκμήριον δὲ δι’ ἔργων μέγιστον παρείχετο τοιοῦτον .
Lemmas: μέγας δέ εἰμί διαφορά καί σχεδόν περί ὅλος τε καί πᾶς ὁ κίνδυνος γίγνομαι μή λαμβάνω ὀρθῶς ὁ ἀρχή · οὐδείς γάρ , ὡς ἁπλόος εἶπον , ἔτι ὁ μετά οὗτος ὑγιής γίγνομαι ἀγνοέω ὁ ἀληθινός ἀρχή . ὁ αὐτός δέ εἰμί λόγος καί περί ὁ ἕτερος ἀρχή · οὔτε γάρ οἰκίον οὔτε πόλις εὕω ποτός εἄν οἰκέω μή ὑπάρχω ἀληθινός ἄρχω καί κυριεύω ὁ ἀρχή τε καί ἐπιστασία ἑκούσιος . ἀμφότερος γάρ δεῖ βούλομαι ὁ ἐπιστατεία γίγνομαι , ὁμοίως ὁ τε ἄρχω καί ὁ ἄρχω , ὥσπερ καί ὁ μανθάνω ὁ ὀρθῶς γίγνομαι ἑκούσιος δήω φημί γίγνομαι , ἀμφότερος βούλομαι , ὁ τε διδάσκω καί ὁ μανθάνω · ἀντιτείνω γάρ ὁπότερος δή ποτός ὁ εἴρω οὐ εἄν ἐπιτελέω κατά τρόπος ὁ πρόκειμαι ἔργον . οὗτος μέν οὖν ὁ πείθω ὁ ἄρχω καλός εἰμί δοκιμάζω καί ὁ ὁ διδάσκαλος ὑπακούω . τεκμήριον δέ διά ἔργον μέγας παρέχω τοιοῦτος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.184
πρὸς Φερεκύδην τὸν Σύριον , διδάσκαλον αὐτοῦ γενόμενον , ἀπὸ τῆς Ἰταλίας εἰς Δῆλον ἐκομίσθη , νοσοκομήσων τε αὐτὸν περιπετῆ γενόμενον τῷ ἱστορουμένῳ τῆς φθειριάσεως πάθει καὶ κηδεύσων [ αὐτόν ] , παρέμεινέ τε ἄχρι τῆς τελευτῆς αὐτῷ καὶ τὴν ὁσίαν ἀπεπλήρωσε περὶ τὸν αὑτοῦ καθηγεμόνα . οὕτω περὶ πολλοῦ τὴν περὶ τὸν διδάσκαλον ἐποιεῖτο σπουδήν .
Lemmas: πρός Φερεκύδης ὁ Σύριον , διδάσκαλος αὐτός γίγνομαι , ἀπό ὁ Ἰταλία εἰς Δῆλος κομίζω , νοσοκομέω τε αὐτός περιπετής γίγνομαι ὁ ἱστορέω ὁ φθειρίασις πάθος καί κηδεύω [ αὐτός ] , παραμένω τε ἄχρι ὁ τελευτή αὐτός καί ὁ ὅσιος ἀποπληρόω περί ὁ αὐτός καθηγεμών . οὗτος περί πολύς ὁ περί ὁ διδάσκαλος ποιέω σπουδή .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.185
πρός γε μὴν συνταγὰς καὶ τὸ ἀψευδεῖν ἐν αὐταῖς οὕτως εὖ παρεσκεύαζε τοὺς ὁμιλητὰς Πυθαγόρας , ὥστε φασί ποτε Λῦσιν προσκυνήσαντα ἐν Ἥρας ἱερῷ καὶ ἐξιόντα συντυχεῖν Εὐρυφάμῳ Συρακουσίῳ τῶν ἑταίρων τινὶ περὶ τὰ προπύλαια τῆς θεοῦ εἰσιόντι . προστάξαντος δὲ τοῦ Εὐρυφάμου προσμεῖναι αὐτόν , μέχρις ἂν καὶ αὐτὸς προσκυνήσας ἐξέλθῃ , ἑδρασθῆναι ἐπί τινι λιθίνῳ θάκῳ ἱδρυμένῳ αὐτόθι . ὡς δὲ προσκυνήσας ὁ Εὐρύφαμος καὶ ἔν τινι διανοήματι καὶ βαθυτέρᾳ καθ’ ἑαυτὸν συννοίᾳ γενόμενος δι’ ἑτέρου πυλῶνος ἐκλαθόμενος ἀπηλλάγη , τό τε τῆς ἡμέρας λοιπὸν καὶ τὴν ἐπιοῦσαν νύκτα καὶ τὸ πλέον μέρος ἔτι τῆς ἄλλης ἡμέρας εἶχεν ἀτρέμας [ προσέμενεν ] ὁ Λῦσις . καὶ τάχα ἂν ἐπὶ πλείονα χρόνον αὐτοῦ ἦν , εἰ μή περ ἐν τῷ ὁμακοείῳ τῆς ἑξῆς ἡμέρας γενόμενος ὁ Εὐρύφαμος καὶ ἀκούσας ἐπιζητουμένου πρὸς τῶν ἑταίρων τοῦ Λύσιδος ἀνεμνήσθη . καὶ ἐλθὼν αὐτὸν ἔτι προσμένοντα κατὰ τὴν συνθήκην ἀπήγαγε , τὴν αἰτίαν εἰπὼν τῆς λήθης καὶ προσεπιθεὶς ὅτι ταύτην δή μοι θεῶν τις ἐνῆκε , δοκίμιον ἐσομένην τῆς σῆς περὶ συνθήκας εὐσταθείας .
Lemmas: πρός γε μήv συνταγή καί ὁ ἀψευδέω ἐν αὐτός οὕτως εὕω παρασκευάζω ὁ ὁμιλητής Πυθαγόρας , ὥστε φημί ποτός Λῦσις προσκυνέω ἐν Ἥρα ἱερός καί ἔξειμι συντυγχάνω Εὐρύφαμος Συρακούσιος ὁ ἑταῖρος τις περί ὁ προπύλαια ὁ θεός εἴσειμι . προστάσσω δέ ὁ Εὐρύφαμος προσμένω αὐτός , μέχρι εἄν καί αὐτός προσκυνέω ἐξέρχομαι , ἑδράζω ἐπί τις λίθινος θᾶκος ἱδρύω αὐτόθι . ὡς δέ προσκυνέω ὁ Εὐρύφαμος καί ἐν τις διανόημα καί βαθύς κατά ἑαυτοῦ σύννοια γίγνομαι διά ἕτερος πύλη ἐκλανθάνω ἀπαλλάσσω , ὁ τε ὁ ἡμέρα λοιπός καί ὁ ἔπειμι νύξ καί ὁ πλέω μέρος ἔτι ὁ ἄλλος ἡμέρα ἔχω ἀτρέμας [ προσμένω ] ὁ Λῦσις . καί τάχα εἄν ἐπί πλείων χρόνος αὐτός εἰμί , εἰμί μή περ ἐν ὁ ὁμακοεῖον ὁ ἑξῆς ἡμέρα γίγνομαι ὁ Εὐρύφαμος καί ἀκούω ἐπιζητέω πρός ὁ ἑταῖρος ὁ Λύσις ἀναμιμνήσκω . καί ἔρχομαι αὐτός ἔτι προσμένω κατά ὁ συνθήκη ἀπάγω , ὁ αἴτιος εἶπον ὁ λήθη καί προσεπιτίθημι ὅτι οὗτος δή ἐγώ θεός τις ἐνίημι , δοκίμιον εἰμί ὁ σός περί συνθήκη εὐστάθεια .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 30.186
καὶ τὸ ἐμψύχων δὲ ἀπέχεσθαι ἐνομοθέτησε διά τε ἄλλα πολλὰ καὶ ὡς εἰρηνοποιὸν τὸ ἐπιτήδευμα . ἐθιζόμενοι γὰρ μυσάττεσθαι φόνον ζῴων ὡς ἄνομον καὶ παρὰ φύσιν , πολὺ μᾶλλον ἀθεμιτώτερον τὸ ἄνθρωπον ἡγούμενοι κτείνειν οὐκέτ’ ἐπολέμουν . φόνων δὲ χορηγέτης καὶ νομοθέτης ὁ πόλεμος · τούτοις γὰρ καὶ σωματοποιεῖται . καὶ τὸ ζυγὸν δὲ μὴ ὑπερβαίνειν δικαιοσύνης ἐστὶ παρακέλευσμα , πάντα τὰ δίκαια παραγγέλλον ἀσκεῖν , ὡς ἐν τοῖς περὶ συμβόλων δειχθήσεται . πέφηνεν ἄρα διὰ πάντων τούτων μεγάλην σπουδὴν περὶ τὴν τῆς δικαιοσύνης ἄσκησιν καὶ παράδοσιν εἰς ἀνθρώπους πεποιημένος Πυθαγόρας ὡς ἐν τοῖς ἔργοις καὶ ἐν τοῖς λόγοις .
Lemmas: καί ὁ ἔμψυχος δέ ἀπέχω νομοθετέω διά τε ἄλλος πολύς καί ὡς εἰρηνοποιός ὁ ἐπιτήδευμα . ἐθίζω γάρ μυσάττομαι φόνος ζῷον ὡς ἄνομος καί παρά φύσις , πολύς μᾶλλον ἀθέμιτος ὁ ἄνθρωπος ἡγέομαι κτείνω οὐκέτι πολεμέω . φόνος δέ χορηγέτης καί νομοθέτης ὁ πόλεμος · οὗτος γάρ καί σωματοποιούμαι . καί ὁ ζυγόν δέ μή ὑπερβαίνω δικαιοσύνη εἰμί παρακέλευσμα , πᾶς ὁ Δίκαιος παραγγέλλω ἀσκέω , ὡς ἐν ὁ περί σύμβολον δείκνυμι . φαίνω ἄρα διά πᾶς οὗτος μέγας σπουδή περί ὁ ὁ δικαιοσύνη ἄσκησις καί παράδοσις εἰς ἄνθρωπος ποιέω Πυθαγόρας ὡς ἐν ὁ ἔργον καί ἐν ὁ λόγος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.187
Ἓπεται δὲ τῷ περὶ τούτων λόγῳ ὁ περὶ σωφροσύνης , ὣς τε αὐτὴν ἐπετήδευσε καὶ παρέδωκε τοῖς χρωμένοις . εἴρηται μὲν οὖν ἤδη τὰ κοινὰ παραγγέλματα περὶ αὐτῆς , ἐν οἷς πυρὶ καὶ σιδήρῳ τὰ ἀσύμμετρα πάντα ἀποκόπτειν διώρισται . τοῦ δὲ αὐτοῦ εἴδους ἐστὶν ἀποχὴ ἐμψύχων ἁπάντων καὶ προσέτι βρωμάτων τινῶν ἀκολάστων ( ταῖς εὐαυγείαις τοῦ λογισμοῦ καὶ ταῖς εἰλικρινείαις ἐμποδιζόντων ) , καὶ τὸ παρατίθεσθαι μὲν ἐν ταῖς ἑστιάσεσι τὰ ἡδέα καὶ πολυτελῆ ἐδέσματα , ἀποπέμπεσθαι δὲ αὐτὰ τοῖς οἰκέταις ἕνεκα τοῦ κολάσαι μόνον τὰς ἐπιθυμίας παρατιθέμενα , καὶ τὸ χρυσὸν ἐλευθέραν μηδεμίαν φορεῖν , μόνας δὲ τὰς ἑταίρας .
Lemmas: ἕπομαι δέ ὁ περί οὗτος λόγος ὁ περί σωφροσύνη , ὡς τε αὐτός ἐπιτηδεύω καί παραδίδωμι ὁ χράω . εἴρω μέν οὖν ἤδη ὁ κοινός παράγγελμα περί αὐτός , ἐν ὅς πῦρ καί σίδηρος ὁ ἀσύμμετρος πᾶς ἀποκόπτω διά-ὁρίζω . ὁ δέ αὐτός εἶδος εἰμί ἀποχή ἔμψυχος ἅπας καί προσέτι βρῶμα τις ἀκόλαστος ( ὁ εὐαυγής ὁ λογισμός καί ὁ εἰλικρίνεια ἐμποδίζω ) , καί ὁ παρατίθημι μέν ἐν ὁ ἑστίασις ὁ ἡδύς καί πολυτελής ἔδεσμα , ἀποπέμπω δέ αὐτός ὁ οἰκέτης ἕνεκα ὁ κολάζω μόνος ὁ ἐπιθυμία παρατίθημι , καί ὁ χρυσός ἐλεύθερος μηδείς φορέω , μόνος δέ ὁ ἑταίρα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.188
ἔτι δὲ ἐχεμυθία τε καὶ παντελὴς σιωπὴ πρὸς τὸ γλώσσης κρατεῖν συνασκοῦσα , ἥ τε σύντονος καὶ ἀδιάπνευστος περὶ τὰ δυσληπτότατα τῶν θεωρημάτων ἀνάληψίς τε καὶ ἐξέτασις , διὰ τὰ αὐτὰ δὲ καὶ ἀνοινία καὶ ὀλιγοσιτία καὶ ὀλιγουπνία , δόξης τε καὶ πλούτου καὶ τῶν ὁμοίων ἀνεπιτήδευτος κατεξανάστασις , καὶ αἰδὼς μὲν ἀνυπόκριτος πρὸς τοὺς προήκοντας , πρὸς δὲ τοὺς ὁμήλικας ἄπλαστος ὁμοιότης καὶ φιλοφροσύνη , συνεπίστασις δὲ καὶ παρόρμησις πρὸς τοὺς νεωτέρους φθόνου χωρίς , καὶ πάντα ὅσα τοιαῦτα , εἰς τὴν αὐτὴν ἀρετὴν ταχθήσεται .
Lemmas: ἔτι δέ ἐχεμυθία τε καί παντελής σιωπή πρός ὁ γλῶσσα κρατέω συνασκέω , ὅς τε σύντονος καί ἀδιάπνευστος περί ὁ δύσληπτος ὁ θεώρημα ἀνάληψις τε καί ἐξέτασις , διά ὁ αὐτός δέ καί ἀνοινία καί ὀλιγοσιτία καί ὀλιγοϋπνία , δόξα τε καί πλοῦτος καί ὁ ὅμοιος ἀνεπιτήδευτος κατεξανάστασις , καί αἰδώς μέν ἀνυπόκριτος πρός ὁ προήκω , πρός δέ ὁ ὁμῆλιξ ἄπλαστος ὁμοιότης καί φιλοφροσύνη , συνεπίστασις δέ καί παρόρμησις πρός ὁ νέος φθόνος χωρίς , καί πᾶς ὅσος τοιοῦτος , εἰς ὁ αὐτός ἀρετή τάσσω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.189
καὶ ἐξ ὧν δ’Ἱππόβοτος καὶ Νεάνθης περὶ Μυλλίου καὶ Τιμύχας τῶν Πυθαγορείων ἱστοροῦσι , μαθεῖν ἔνεστι τὴν ἐκείνων τῶν ἀνδρῶν σωφροσύνην καὶ ὅπως αὐτὴν Πυθαγόρας παρέδωκε . τὸν γὰρ Διονύσιον τὸν τύραννον φασίν , ὡς πάντα ποιῶν οὐδενὸς αὐτῶν ἐπετύγχανε τῆς φιλίας , φυλαττομένων καὶ περιισταμένων τὸ μοναρχικὸν αὐτοῦ καὶ παράνομον , λόχον τινὰ τριάκοντα ἀνδρῶν , ἡγουμένου Εὐρυμένους Συρακουσίου , Δίωνος ἀδελφοῦ , ἐπιπέμψαι τοῖς ἀνδράσι , λοχήσοντα τὴν μετάβασιν αὐτῶν τὴν ἀπὸ Τάραντος εἰς Μεταπόντιον εἰωθυῖαν κατὰ καιρὸν γίνεσθαι · ἡρμόζοντο γὰρ πρὸς τὰς τῶν ὡρῶν μεταβολὰς καὶ τόπους εἰς τὰ τοιάδε ἐπελέγοντο ἐπιτηδείους .
Lemmas: καί ἐκ ὅς δ’ιπποβοος καί Νεάνθης περί Μύλλιος καί Τιμύχας ὁ Πυθαγόρειος ἱστορέω , μανθάνω ἔνειμι ὁ ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ σωφροσύνη καί ὅπως αὐτός Πυθαγόρας παραδίδωμι . ὁ γάρ Διονύσιος ὁ τύραννος φημί , ὡς πᾶς ποιέω οὐδείς αὐτός ἐπιτυγχάνω ὁ φίλιος , φυλάσσω καί περιίστημι ὁ μοναρχικός αὐτός καί παράνομος , λόχος τις τριάκοντα ἀνήρ , ἡγέομαι Εὐρυμένης Συρακούσιος , Δίων ἀδελφός , ἐπιπέμπω ὁ ἀνήρ , λοχάω ὁ μετάβασις αὐτός ὁ ἀπό Τάρας εἰς Μεταπόντιον εἴωθα κατά καιρός γίγνομαι · ἁρμόζω γάρ πρός ὁ ὁ ὥρα μεταβολή καί τόπος εἰς ὁ τοιόσδε ἐπιλέγω ἐπιτήδειος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.190
ἐν δὴ Φάναις , χωρίῳ τῆς Τάραντος φαραγγώδει , καθ’ ὃ συνέβαινεν αὐτοῖς ἀναγκαίως τὴν ὁδοιπορίαν γενέσθαι , ἐλόχα κατακρύψας τὸ πλῆθος ὁ Εὐρυμένης . ἐπειδὴ δὲ οὐδὲν προϊδόμενοι ἀφίκοντο οἱ ἄνδρες περὶ μέσον ἡμέρας εἰς τὸν τόπον , λῃστρικῶς αὐτοῖς ἐπαλαλάξαντες ἐπέθεντο οἱ στρατιῶται · οἳ δὲ ἐκταραχθέντες μετ’ εὐλαβείας ἅμα τε τὸ αἰφνίδιον καὶ αὐτὸ τὸ πλῆθος , ἦσαν γὰρ αὐτοὶ σύμπαντες δέκα που τὸν ἀριθμόν , καὶ ὅτι ἄνοπλοι πρὸς ποικίλως ὡπλισμένους διαγωνισάμενοι ἔμελλον ἁλίσκεσθαι , δρόμῳ καὶ φυγῇ διασῴζειν αὐτοὺς διέγνωσαν , οὐδὲ τοῦτο ἀλλότριον ἀρετῆς τιθέμενοι · τὴν γὰρ ἀνδρείαν ᾔδεισαν φευκτέων τε καὶ ὑπομενετέων ἐπιστήμην , ὡς ἂν ὁ ὀρθὸς ὑπαγορεύῃ λόγος .
Lemmas: ἐν δή Φάνης , χωρίον ὁ Τάρας φαραγγώδης , κατά ὅς συμβαίνω αὐτός ἀναγκαῖος ὁ ὁδοιπορία γίγνομαι , λοχάω κατακρύπτω ὁ πλῆθος ὁ Εὐρυμένης . ἐπεί δέ οὐδείς προεῖδον ἀφικνέομαι ὁ ἀνήρ περί μέσος ἡμέρα εἰς ὁ τόπος , λῃστρικός αὐτός ἐπαλαλάζω ἐπιτίθημι ὁ στρατιώτης · ἕ δέ ἐκταράσσω μετά εὐλάβεια ἅμα τε ὁ αἰφνίδιος καί αὐτός ὁ πλῆθος , εἰμί γάρ αὐτός σύμπας δέκα ποῦ ὁ ἀριθμός , καί ὅτι ἄνοπλος πρός ποικίλως ὁπλίζω διαγωνίζομαι μέλλω ἁλίσκομαι , δρόμος καί φυγή διασῴζω αὐτός διαγιγνώσκω , οὐδέ οὗτος ἀλλότριος ἀρετή τίθημι · ὁ γάρ ἀνδρεῖος οἶδα φευκτέω τε καί ὑπομένω ἐπιστήμη , ὡς εἄν ὁ ὀρθός ὑπαγορεύω λόγος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.191
καὶ ἐπετύγχανον δὲ ἤδη τούτου · βαρούμενοι γὰρ τοῖς ὅπλοις ἀπελείποντο οἱ σὺν Εὐρυμένει τοῦ διωγμοῦ · εἰ μή περ φεύγοντες ἐνέτυχον πεδίῳ τινὶ κυάμοις ἐσπαρμένῳ καὶ τεθηλότι ἱκανῶς , καὶ μὴ βουλόμενοι δόγμα παραβαίνειν τὸ κελεῦον κυάμων μὴ θιγγάνειν , ἔστησαν καὶ ὑπ’ ἀνάγκης λίθοις καὶ ξύλοις καὶ τοῖς προστυχοῦσιν ἑκάστῳ μέχρι τοσούτου ἠμύνοντο τοὺς διώκοντας , μέχρι τινὰς μὲν αὐτῶν ἀνηρηκέναι , πολλοὺς δὲ τετραυματικέναι . πάντας μὴν ὑπὸ τῶν δορυφόρων ἀναιρεθῆναι καὶ μηδένα τὸ παράπαν ζωγρηθῆναι , ἀλλὰ πρὸ τούτων θάνατον ἀσμενίσαι κατὰ τὰς τῆς αἱρέσεως ἐντολάς .
Lemmas: καί ἐπιτυγχάνω δέ ἤδη οὗτος · βαρέω γάρ ὁ ὅπλον ἀπολείπω ὁ σύν Εὐρυμένης ὁ διωγμός · εἰμί μή περ φεύγω ἐντυγχάνω πεδίον τις κύαμος σπείρω καί θάλλω ἱκανῶς , καί μή βούλομαι δόγμα παραβαίνω ὁ κελεύω κύαμος μή θιγγάνω , ἵστημι καί ὑπό ἀνάγκη λίθος καί ξύλον καί ὁ προστυγχάνω ἕκαστος μέχρι τοσοῦτος ἀμύνω ὁ διώκω , μέχρι τις μέν αὐτός ἀναιρέω , πολύς δέ τραυματίζω . πᾶς μήv ὑπό ὁ δορυφόρος ἀναιρέω καί μηδείς ὁ παράπαν ζωγρέω , ἀλλά πρό οὗτος θάνατος ἀσμενίζω κατά ὁ ὁ αἵρεσις ἐντολή .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.192
ἐν συγχύσει δὴ [ πολλῇ ] τόν τε Εὐρυμένην καὶ τοὺς σὺν αὐτῷ [ καὶ ] οὐ τῇ τυχούσῃ γενέσθαι , εἰ μηδὲ ἓνα ζῶντα ἀγάγοιεν τῷ πέμψαντι Διονυσίῳ , εἰς αὐτὸ μόνον τοῦτο προτρεψαμένῳ αὐτούς . γῆν οὖν ἐπαμήσαντες τοῖς πεσοῦσι καὶ ἡρῷον πολυάνδριον ἐπιχώσαντες αὐτόθι ὑπέστρεφον . εἶτα αὐτοῖς ἀπήντησε Μυλλίας Κροτωνιάτης καὶ Τιμύχα Λακεδαιμονία , γυνὴ αὐτοῦ , ἀπολελειμμένοι τοῦ πλήθους , ὅτι ἔγκυος οὖσα ἡ Τιμύχα τὸν δέκατον ἢδη μῆνα εἶχε καὶ σχολαίως διὰ τοῦτο ἐβάδιζε . τούτους δὴ ζωγρήσαντες ἄσμενοι πρὸς τὸν τύραννον ἤγαγον , μετὰ πάσης κομιδῆς καὶ ἐπιμελείας διασώσαντες .
Lemmas: ἐν σύγχυσις δή [ πολύς ] ὁ τε Εὐρυμένης καί ὁ σύν αὐτός [ καί ] οὖον ὁ τυγχάνω γίγνομαι , εἰμί μηδέ εἷς ζῶ ἄγω ὁ πέμπω Διονύσιος , εἰς αὐτός μόνος οὗτος προσρέπω αὐτός . γῆ οὖν ἐπαμάω ὁ πίπτω καί ἡρῷον πολυάνδριον ἐπιχώννυμι αὐτόθι ὑποστρέφω . εἶτα αὐτός ἀπαντάω Μυλλίας Κροτωνιάτης καί Τιμύχα Λακεδαιμονία , γυνή αὐτός , ἀπολείπω ὁ πλῆθος , ὅτι ἔγκυος εἰμί ὁ Τιμύχα ὁ δέκατος ἤδη μείς ἔχω καί σχολαῖος διά οὗτος βαδίζω . οὗτος δή ζωγρέω ἄσμενος πρός ὁ τύραννος ἄγω , μετά πᾶς κομιδή καί ἐπιμέλεια διασῴζω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.193
ὃ δὲ περὶ τῶν γεγονότων διαπυθόμενος καὶ σφόδρα ἀθυμήσας ἐνέφαινεν . ἀλλ’ ὑμεῖς γε εἶπεν ὑπὲρ πάντων τῆς ἀξίας τεύξεσθε παρ’ ἐμοῦ τιμῆς , εἴ μοι συμβασιλεῦσαι θελήσετε . τοῦ δὲ Μυλλίου καὶ τῆς Τιμύχας πρὸς πάντα ἃ ἐπηγγέλλετο ἀνανευόντων , ἀλλὰ ἓν γέ με ἔφη διδάξαντες μετὰ τῆς ἐπιβαλλούσης προπομπῆς διασῴζεσθε . πυθομένου δὲ τοῦ Μυλλίου τί καί ποτ’ ἐστὶν ὂ μαθεῖν προθυμεῖται , ἐκεῖνο , εἶπεν ὁ Διονύσιος , τίς ἡ αἰτία δι’ ἣν οἱ ἑταῖροί σου ἀποθανεῖν μᾶλλον εἴλοντο ἢ κυάμους πατῆσαι ; καὶ ὁ Μυλλίας εὐθὺς ἀλλ’ ἐκεῖνοι μὲν εἶπεν ὑπέμειναν , ἵνα μὴ κυάμους πατήσωσὶν , ἀποθανεῖν , ἐγὼ δὲ αἱροῦμαι , ἵνα τούτου σοι τὴν αἰτίαν μὴ ἐξείπω , κυάμους μᾶλλον πατῆσαι .
Lemmas: ὅς δέ περί ὁ γίγνομαι διαπυνθάνομαι καί σφόδρα ἀθυμέω ἐμφαίνω . ἀλλά σύ γε εἶπον ὑπέρ πᾶς ὁ ἄξιος τυγχάνω παρά ἐγώ τιμή , εἰμί ἐγώ συμβασιλεύω ἐθέλω . ὁ δέ Μύλλιος καί ὁ Τιμύχας πρός πᾶς ὁ ἐπαγγέλλω ἀνανεύω , ἀλλά εἷς γε ἐγώ φημί διδάσκω μετά ὁ ἐπιβάλλω προπομπή διασῴζω . πυνθάνομαι δέ ὁ Μύλλιος τίς καί πρός εἰμί ὅς μανθάνω προθυμέομαι , ἐκεῖνος , εἶπον ὁ Διονύσιος , τίς ὁ αἰτία διά ὅς ὁ ἑταῖρος σύ ἀποθνῄσκω μᾶλλον εἴλω ἢ κύαμος πατέω ; καί ὁ Μυλλίας εὐθύς ἀλλά ἐκεῖνος μέν εἶπον ὑπομένω , ἵνα μή κύαμος πατέω , ἀποθνῄσκω , ἐγώ δέ αἱρέω , ἵνα οὗτος σύ ὁ αἴτιος μή ἐξεῖπον , κύαμος μᾶλλον πατέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.194
καταπλαγέντος δὲ τοῦ Διονυσίου καὶ μεταστῆσαι κελεύσαντος αὐτὸν σὺν βίᾳ , βασάνους δὲ ἐπιφέρειν τῇ Τιμύχᾳ προστάττοντος · ἐνόμιζε γὰρ ἅτε γυναῖκά τε οὖσαν καὶ ἔπογκον ἐρήμην τε τοῦ ἀνδρός , ῥᾳδίως τοῦτο ἐκλαλήσειν φόβῳ τῶν βασάνων · ἡ γενναία συμβρύξασα ἐπὶ τῆς γλώσσης τοὺς ὀδόντας καὶ ἀποκόψασα αὐτὴν προσέπτυσε τῷ τυράννῳ , ἐμφαίνουσα ὅτι , εἰ καὶ ὑπὸ τῶν βασάνων τὸ θῆλυ αὐτῆς νικηθὲν συναναγκασθείη τῶν ἐχεμυθουμένων τι ἀνακαλύψαι , τὸ μὴν ὑπηρετῆσον ἐκποδὼν ὑπ’αὐτῆς περικέκοπται . οὕτως δυσσυγκάθετοι πρὸς τὰς ἐξωτερικὰς φιλίας ἦσαν , εἰ καὶ βασιλικαὶ τυγχάνοιεν .
Lemmas: καταπλάσσω δέ ὁ Διονύσιος καί μεθίστημι κελεύω αὐτός σύν βία , βάσανος δέ ἐπιφέρω ὁ Τιμύχα προστάσσω · νομίζω γάρ ἅτε γυνή τε εἰμί καί ἔπογκος ἐρῆμος τε ὁ ἀνήρ , ῥᾳδίως οὗτος ἐκλάλησις φόβος ὁ βάσανος · ὁ γενναῖος συμβρύκω ἐπί ὁ γλῶσσα ὁ ὀδούς καί ἀποκόπτω αὐτός προσπτύω ὁ τύραννος , ἐμφαίνω ὅτι , εἰμί καί ὑπό ὁ βάσανος ὁ θῆλυς αὐτός νικάω συναναγκάζω ὁ εχεμυθουμενον τίς ἀνακαλύπτω , ὁ μήv ὑπηρετέω ἐκποδών υπ’αυος περικόπτω . οὕτως δυσσυγκάθετος πρός ὁ ἐξωτερικός φίλιος εἰμί , εἰμί καί βασιλικός τυγχάνω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.195
παραπλήσια δὲ τούτοις καὶ τὰ περὶ τῆς σιωπῆς ἦν παραγγέλματα , φέροντα εἰς σωφροσύνης ἄσκησιν · πάντων γὰρ χαλεπώτατόν ἐστιν ἐγκρατευμάτων τὸ γλώσσης κρατεῖν . τῆς αὐτῆς δὲ ἀρετῆς ἐστι καὶ τὸ πεῖσαι Κροτωνιάτας ἀπέχεσθαι τῆς ἀθύτου καὶ νόθης πρὸς τὰς παλλακίδας συνουσίας , καὶ ἔτι ἡ διὰ τῆς μουσικῆς ἐπανόρθωσις , δι’ ἧς καὶ τὸ οἰστρημένον μειράκιον ὑπὸ τοῦ ἔρωτος εἰς σωφροσύνην μετέστησε . καὶ ἡ τῆς ὕβρεως δὲ ἀπάγουσα παραίνεσις εἰς τὴν αὐτὴν ἀρετὴν ἀνήκει .
Lemmas: παραπλήσιος δέ οὗτος καί ὁ περί ὁ σιωπή εἰμί παράγγελμα , φέρω εἰς σωφροσύνη ἄσκησις · πᾶς γάρ χαλεπός εἰμί ἐγκράτευμα ὁ γλῶσσα κρατέω . ὁ αὐτός δέ ἀρετή εἰμί καί ὁ πείθω Κροτωνιάτης ἀπέχω ὁ ἄθυτος καί νόθος πρός ὁ παλλακίς συνουσία , καί ἔτι ὁ διά ὁ μουσικός ἐπανόρθωσις , διά ὅς καί ὁ οἰστράω μειράκιον ὑπό ὁ Ἔρως εἰς σωφροσύνη μεθίστημι . καί ὁ ὁ ὕβρις δέ ἀπάγω παραίνεσις εἰς ὁ αὐτός ἀρετή ἀνήκω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.196
καὶ ταῦτα δὲ παρέδωκε τοῖς Πυθαγορείοις Πυθαγόρας , ὧν αἴτιος αὐτὸς ἦν . προσεῖχον γὰρ οὗτοι , τὰ σώματα ὡς ἂν ἐπὶ τῶν αὐτῶν διακέηται , καὶ μὴ ᾖ ὁτὲ μὲν ῥικνά , ὁτὲ δὲ πολύσαρκα · ἀνωμάλου γὰρ βίου ( τοῦτο ) ᾢοντο εἶναι δεῖγμα . ἀλλὰ ὡσαύτως καὶ κατὰ τὴν διάνοιαν οὐχ ὁτὲ μὲν ἱλαροί , ὁτὲ δὲ κατηφεῖς , ἀλλὰ ἐφ’ ὁμαλοῦ πράως χαίροντες . διεκρούοντο δὲ ὀργάς , ἀθυμίας , ταραχάς , καὶ ἦν αὐτοῖς παράγγελμα ὡς οὐδὲν δεῖ τῶν ἀνθρωπίνων συμπτωμάτων ἀπροσδόκητον εἶναι παρὰ τοῖς νοῦν ἔχουσιν , ἀλλὰ πάντα προσδοκᾶν ὧν μὴ τυγχάνουσιν αὐτοὶ κύριοι ὄντες . εἰ δέ ποτε αὐτοῖς συμβαίη ἢ ὀργὴ ἢ λύπη ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον , ἐκποδὼν ἀπηλλάττοντο καὶ καθ’ ἑαυτὸν ἕκαστος γενόμενος ἐπειρᾶτο καταπέττειν τε καὶ ἰατρεύειν τὸ πάθος .
Lemmas: καί οὗτος δέ παραδίδωμι ὁ Πυθαγόρειος Πυθαγόρας , ὅς αἴτιος αὐτός εἰμί . προσέχω γάρ οὗτος , ὁ σῶμα ὡς εἄν ἐπί ὁ αὐτός διάκειμαι , καί μή εἰμί ὁτὲ μέν ῥικνός , ὁτὲ δέ πολύσαρκος · ἀνώμαλος γάρ βίος ( οὗτος ) οἴομαι εἰμί δεῖγμα . ἀλλά ὡσαύτως καί κατά ὁ διάνοια οὐ ὁτὲ μέν ἱλαρός , ὁτὲ δέ κατηφής , ἀλλά ἐπί ὁμαλός πρᾶος χαίρω . διακρούω δέ ὀργή , ἀθυμία , ταραχή , καί εἰμί αὐτός παράγγελμα ὡς οὐδείς δεῖ ὁ ἀνθρώπινος σύμπτωμα ἀπροσδόκητος εἰμί παρά ὁ νόος ἔχω , ἀλλά πᾶς προσδοκάω ὅς μή τυγχάνω αὐτός κύριος εἰμί . εἰμί δέ ποτός αὐτός συμβαίνω ἢ ὀργή ἢ λύπη ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος , ἐκποδών ἀπαλλαξείω καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος γίγνομαι πειράω καταπέσσω τε καί ἰατρεύω ὁ πάθος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.197
λέγεται δὲ καὶ τάδε περὶ τῶν Πυθαγορείων , ὡς οὔτε οἰκέτην ἐκόλασεν οὐθεὶς αὐτῶν ὑπὸ ὀργῆς ἐχόμενος οὔτε τῶν ἐλευθέρων ἐνουθέτησέ τινα , ἀλλὰ ἀνέμενεν ἕκαστος τὴν τῆς διανοίας ἀποκατάστασιν . ἐκάλουν δὲ τὸ νουθετεῖν πεδαρτᾶν · ἐποιοῦντο γὰρ τὴν ἀναβολὴν σιωπῇ χρώμενοι καὶ ἡσυχίᾳ . Σπίνθαρος γοῦν διηγεῖτο πολλάκις περὶ Ἀρχύτου ( τοῦ ) Ταραντίνου ὅτι διὰ χρόνου τινὸς εἰς ἀγρὸν ἀφικόμενος , ἐκ στρατείας νεωστὶ παραγεγονώς , ἣν ἐστρατεύσατο ἡ πόλις εἰς Μεσσαπίους , ὡς εἶδε τόν τε ἐπίτροπον καὶ τοὺς ἄλλους οἰκέτας οὐκ εὖ τῶν περὶ τὴν γεωργίαν ἐπιμέλειαν πεποιημένους , ἀλλὰ μεγάλῃ τινὶ κεχρημένους ὀλιγωρίας ὑπερβολῇ , ὀργισθείς τε καὶ ἀγανακτήσας οὕτως ὡς ἂν ἐκεῖνος , εἶπεν , ὡς ἔοικε , πρὸς τοὺς οἰκέτας ὅτι εὐτυχοῦσιν , ὅτι αὐτοῖς ὤργισται · εἰ γὰρ μὴ τοῦτο συμβεβηκὸς ἦν , οὐκ ἄν ποτε αὐτοὺς ἀθῴους γενέσθαι τηλικαῦτα ἡμαρτηκότας .
Lemmas: λέγω δέ καί ὅδε περί ὁ Πυθαγόρειος , ὡς οὔτε οἰκέτης κολάζω οὐδείς αὐτός ὑπό ὀργή ἔχω οὔτε ὁ ἐλεύθερος νουθετέω τις , ἀλλά ἀναμένω ἕκαστος ὁ ὁ διάνοια ἀποκατάστασις . καλέω δέ ὁ νουθετέω πεδαρτάω · ποιέω γάρ ὁ ἀναβολή σιωπή χράω καί ἡσυχία . Σπίνθαρος γοῦν διηγέομαι πολλάκις περί Ἀρχύτας ( ὁ ) ταραντῖνος ὅτι διά χρόνος τις εἰς ἀγρός ἀφικνέομαι , ἐκ στρατεία νεωστί παραγίγνομαι , ὅς στρατεύω ὁ πόλις εἰς Μεσσάπιος , ὡς ὁράω ὁ τε ἐπίτροπος καί ὁ ἄλλος οἰκέτης οὐ εὕω ὁ περί ὁ γεωργία ἐπιμέλεια ποιέω , ἀλλά μέγας τις χράομαι ὀλιγωρία ὑπερβολή , ὀργίζω τε καί ἀγανακτέω οὕτως ὡς εἄν ἐκεῖνος , εἶπον , ὡς ἔοικα , πρός ὁ οἰκέτης ὅτι εὐτυχέω , ὅτι αὐτός ὀργίζω · εἰμί γάρ μή οὗτος συμβαίνω εἰμί , οὐ ἄν ποτός αὐτός ἀθῷος γίγνομαι τηλικόσδε ἁμαρτάνω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.198
ἔφη δὲ λέγεσθαι καὶ περὶ Κλεινίου τοιαῦτά τινα · καὶ γὰρ ἐκεῖνον ἀναβάλλεσθαι πάσας νουθετήσεις τε καὶ κολάσεις εἰς τὴν τῆς διανοίας ἀποκατάστασιν . οἴκτων δὲ καὶ δακρύων καὶ πάντων τῶν τοιούτων εἴργεσθαι τοὺς ἄνδρας , οὔτε δὲ κέρδος οὔτε ἐπιθυμίαν οὔτε ὀργὴν οὔτε φιλοτιμίαν οὔτε ἄλλο οὐδὲν τῶν τοιούτων αἴτιον γίνεσθαι διαφορᾶς , ἀλλὰ πάντας τοὺς Πυθαγορείους οὕτως ἔχειν πρὸς ἀλλήλους ὡς ἂν πατὴρ σπουδαῖος πρὸς τέκνα σχοίη . καλὸν δὲ καὶ τὸ πάντα Πυθαγόρᾳ ἀνατιθέναι τε καὶ ἀποκαλεῖν , καὶ μηδεμίαν περιποιεῖσθαι δόξαν ἰδίαν ἀπὸ τῶν εὑρισκομένων , εἰ μή πού τι σπάνιον · πάνυ γὰρ δή τινες εἰσὶν ὀλίγοι ὧν ἴδια γνωρίζεται ὑπομνήματα . θαυμάζεται δὲ καὶ ἡ τῆς φυλακῆς ἀκρίβεια ·
Lemmas: φημί δέ λέγω καί περί Κλεινίας τοιοῦτος τις · καί γάρ ἐκεῖνος ἀναβάλλω πᾶς νουθετέω τε καί κολάζω εἰς ὁ ὁ διάνοια ἀποκατάστασις . οἶκτος δέ καί δάκρυ καί πᾶς ὁ τοιοῦτος εἴργω ὁ ἀνήρ , οὔτε δέ κέρδος οὔτε ἐπιθυμία οὔτε ὀργή οὔτε φιλοτιμία οὔτε ἄλλος οὐδείς ὁ τοιοῦτος αἴτιος γίγνομαι διαφορά , ἀλλά πᾶς ὁ Πυθαγόρειος οὕτως ἔχω πρός ἀλλήλων ὡς εἄν πατήρ σπουδαῖος πρός τέκνον ἔχω . καλός δέ καί ὁ πᾶς Πυθαγόρας ἀνατίθημι τε καί ἀποκαλέω , καί μηδείς περιποιέω δόξα ἴδιος ἀπό ὁ εὑρίσκω , εἰμί μή πού τίς σπάνις · πάνυ γάρ δή τις εἰμί ὀλίγος ὅς ἴδιος γνωρίζω ὑπόμνημα . θαυμάζω δέ καί ὁ ὁ φυλακή ἀκρίβεια ·