ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.199
ἐν γὰρ τοσαύταις γενεαῖς ἐτῶν οὐθεὶς οὐδενὶ φαίνεται τῶν Πυθαγορείων ὑπομνημάτων περιτετευχὼς πρὸ τῆς Φιλολάου ἡλικίας , ἀλλ’ οὗτος πρῶτος ἐξήνεγκε τὰ θρυλούμενα ταῦτα τρία βιβλία , ἃ λέγεται Δίων ὁ Συρακούσιος ἑκατὸν μνῶν πρίασθαι Πλάτωνος κελεύσαντος , εἰς πενίαν τινὰ μεγάλην τε καὶ ἰσχυρὰν ἀφικομένου τοῦ Φιλολάου , ἐπειδὴ καὶ αὐτὸς ἦν ἀπὸ τῆς συγγενείας τῶν Πυθαγορείων καὶ διὰ τοῦτο μετέλαβε τῶν βιβλίων .
Lemmas: ἐν γάρ τοσοῦτος γενεά ἔτος οὐδείς οὐδείς φαίνω ὁ Πυθαγόρειος ὑπόμνημα περιτυγχάνω πρό ὁ Φιλόλαος ἡλικία , ἀλλά οὗτος πρῶτος ἐκφέρω ὁ θρυλέω οὗτος τρεῖς βιβλίον , ὁ λέγω Δίων ὁ Συρακούσιος ἑκατόν μνᾶ ὠνέομαι Πλάτων κελεύω , εἰς πενία τις μέγας τε καί ἰσχυρός ἀφικνέομαι ὁ Φιλόλαος , ἐπεί καί αὐτός εἰμί ἀπό ὁ συγγένεια ὁ Πυθαγόρειος καί διά οὗτος μεταλαμβάνω ὁ βιβλίον .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.200
περὶ δὲ δόξης τάδε φασὶ λέγειν αὐτούς . ἀνόητον μὲν εἶναι τὸ πάσῃ καὶ παντὸς δόξῃ προσέχειν , καὶ μάλιστα τὸ τῇ παρὰ τῶν πολλῶν γινομένῃ · τὸ γὰρ καλῶς ὑπολαμβάνειν τε καὶ δοξάζειν ὀλίγοις ὑπάρχειν . δῆλον γὰρ ὅτι περὶ τοὺς εἰδότας τοῦτο γίνεσθαι · οὗτοι δέ εἰσιν ὀλίγοι . ὥστε δῆλον ὅτι οὐκ ἂν διατείνοι εἰς τοὺς πολλοὺς ἡ τοιαύτη δύναμις . ἀνόητον δ’ εἶναι καὶ πάσης ὑπολήψεώς τε καὶ δόξης καταφρονεῖν · συμβήσεται γὰρ ἀμαθῆ τε καὶ ἀνεπανόρθωτον εἶναι τὸν οὕτω διακείμενον . ἀναγκαῖον δ’ εἶναι τῷ μὲν ἀνεπιστήμονι μανθάνειν ἃ τυγχάνει ἀγνοῶν τε καὶ οὐκ ἐπιστάμενος , τῷ δὲ μανθάνοντι προσέχειν τῇ τοῦ ἐπισταμένου τε καὶ διδάξαι δυναμένου ὑπολήψει τε καὶ δόξῃ ,
Lemmas: περί δέ δόξα ὅδε φημί λέγω αὐτός . ἀνόητος μέν εἰμί ὁ πᾶς καί πᾶς δόξα προσέχω , καί μάλιστα ὁ ὁ παρά ὁ πολύς γίγνομαι · ὁ γάρ καλῶς ὑπολαμβάνω τε καί δοξάζω ὀλίγος ὑπάρχω . δῆλος γάρ ὅτι περί ὁ οἶδα οὗτος γίγνομαι · οὗτος δέ εἰμί ὀλίγος . ὥστε δῆλος ὅτι οὐ εἄν διατείνω εἰς ὁ πολύς ὁ τοιοῦτος δύναμις . ἀνόητος δέ εἰμί καί πᾶς ὑπόληψις τε καί δόξα καταφρονέω · συμβαίνω γάρ ἀμαθής τε καί ἀνεπανόρθωτος εἰμί ὁ οὗτος διάκειμαι . ἀναγκαῖος δέ εἰμί ὁ μέν ἀνεπιστήμων μανθάνω ὁ τυγχάνω ἀγνοέω τε καί οὐ ἐπίσταμαι , ὁ δέ μανθάνω προσέχω ὁ ὁ ἐφίστημι τε καί διδάσκω δύναμαι ὑπολαμβάνω τε καί δόξα ,
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.201
καθόλου δ’ εἰπεῖν , ἀναγκαῖον εἶναι τοὺς σωθησομένους τῶν νέων προσέχειν ταῖς τῶν πρεσβυτέρων τε καὶ καλῶς βεβιωκότων ὑπολήψεσί τε καὶ δόξαις . ἐν δὲ τῷ ἀνθρωπίνῳ βίῳ τῷ σύμπαντι εἶναί τινας ἡλικίας ἐνδεδασμένας , οὕτω γὰρ καὶ λέγειν αὐτοὺς φασίν , ἃς οὐκ εἶναι τοῦ τυχόντος πρὸς ἀλλήλας συνεῖραι · ἐκκρούεσθαι γὰρ αὐτὰς ὑπ’ ἀλλήλων , ἐάν τις μὴ καλῶς τε καὶ ὀρθῶς ἄγῃ τὸν ἄνθρωπον ἐκ γενετῆς . δεῖν οὖν τῆς τοῦ παιδὸς ἀγωγῆς καλῆς τε καὶ σώφρονος γινομένης καὶ ἀνδρικῆς πολὺ εἶναι μέρος τὸ παραδιδόμενον εἰς τὴν τοῦ νεανίσκου ἡλικίαν , ὡσαύτως δὲ καὶ τῆς τοῦ νεανίσκου ἐπιμελείας τε καὶ ἀγωγῆς καλῆς τε καὶ ἀνδρικῆς καὶ σώφρονος γινομένης πολὺ εἶναι μέρος ( τὸ ) παραδιδόμενον εἰς τὴν τοῦ ἀνδρὸς ἡλικίαν , ἐπείπερ εἴς γε τοὺς πολλοὺς ἄτοπόν τε καὶ γελοῖον εἶναι τὸ συμβαῖνον .
Lemmas: καθόλου δέ εἶπον , ἀναγκαῖος εἰμί ὁ σῴζω ὁ νέος προσέχω ὁ ὁ πρέσβυς τε καί καλῶς βιόω ὑπόληψις τε καί δόξα . ἐν δέ ὁ ἀνθρώπινος βίος ὁ σύμπας εἰμί τις ἡλικία ἐνδεδασμένας , οὗτος γάρ καί λέγω αὐτός φημί , ὅς οὐ εἰμί ὁ τυγχάνω πρός ἀλλήλων συνείρω · ἐκκρούω γάρ αὐτός ὑπό ἀλλήλων , ἐάν τις μή καλῶς τε καί ὀρθῶς ἄγω ὁ ἄνθρωπος ἐκ γενετή . δήω οὖν ὁ ὁ παῖς ἀγωγή καλός τε καί σώφρων γίγνομαι καί ἀνδρικός πολύς εἰμί μέρος ὁ παραδίδωμι εἰς ὁ ὁ νεανίσκος ἡλικία , ὡσαύτως δέ καί ὁ ὁ νεανίσκος ἐπιμέλεια τε καί ἀγωγή καλός τε καί ἀνδρικός καί σώφρων γίγνομαι πολύς εἰμί μέρος ( ὁ ) παραδίδωμι εἰς ὁ ὁ ἀνήρ ἡλικία , ἐπεί εἰς γε ὁ πολύς ἄτοπος τε καί γελοῖος εἰμί ὁ συμβαίνω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.202
παῖδας μὲν γὰρ ὄντας οἴεσθαι δεῖν εὐτακτεῖν τε καὶ σωφρονεῖν καὶ ἀπέχεσθαι πάντων τῶν φορτικῶν τε καὶ ἀσχημόνων εἶναι δοκούντων , νεανίσκους δὲ γενομένους ἀφεῖσθαι παρά γε δὴ τοῖς πολλοῖς ποιεῖν ὅ τι ἂν βούλωνται . συρρεῖν δὲ σχεδὸν εἰς ταύτην τὴν ἡλικίαν ἀμφότερα τὰ γένη τῶν ἁμαρτημάτων · καὶ γὰρ παιδαριώδη πολλὰ καὶ ἀνδρώδη τοὺς νεανίσκους ἁμαρτάνειν . τὸ μὲν γὰρ φεύγειν ἅπαν τὸ τῆς σπουδῆς τε καὶ τάξεως γένος , ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν , διώκειν δὲ τὸ τῆς παιγνίας τε καὶ ἀκολασίας καὶ ὕβρεως τῆς παιδικῆς εἶδος , τῆς τοῦ παιδὸς ἡλικίας οἰκειότατον εἶναι · ἐκ ταύτης οὖν εἰς τὴν ἐχομένην ἡλικίαν ἀφικνεῖσθαι τὴν τοιαύτην διάθεσιν . τὸ δὲ τῶν ἐπιθυμιῶν τῶν ἰσχυρῶν , ὡσαύτως δὲ καὶ τὸ τῶν φιλοτιμιῶν γένος , ὁμοίως δὲ καὶ τὰς λοιπὰς ὁρμάς τε καὶ διαθέσεις , ὅσαι τυγχάνουσιν οὖσαι τοῦ χαλεποῦ τε καὶ θορυβώδους γένους , ἐκ τῆς τοῦ ἀνδρὸς ἡλικίας εἰς τὴν τῶν νεανίσκων ἀφικνεῖσθαι . διόπερ πασῶν δεῖσθαι τῶν ἡλικιῶν ταύτην πλείστης ἐπιμελείας .
Lemmas: παῖς μέν γάρ εἰμί οἴομαι δήω εὐτακτέω τε καί σωφρονέω καί ἀπέχω πᾶς ὁ φορτικός τε καί ἀσχήμων εἰμί δοκέω , νεανίσκος δέ γίγνομαι ἀφίημι παρά γε δή ὁ πολύς ποιέω ὅς τίς εἄν βούλομαι . συρρέω δέ σχεδόν εἰς οὗτος ὁ ἡλικία ἀμφότερος ὁ γένος ὁ ἁμάρτημα · καί γάρ παιδαριώδης πολύς καί ἀνδρώδης ὁ νεανίσκος ἁμαρτάνω . ὁ μέν γάρ φεύγω ἅπας ὁ ὁ σπουδή τε καί τάξις γένος , ὡς ἁπλόος εἶπον , διώκω δέ ὁ ὁ παιγνία τε καί ἀκολασία καί ὕβρις ὁ παιδικός εἶδος , ὁ ὁ παῖς ἡλικία οἰκεῖος εἰμί · ἐκ οὗτος οὖν εἰς ὁ ἔχω ἡλικία ἀφικνέομαι ὁ τοιοῦτος διάθεσις . ὁ δέ ὁ ἐπιθυμία ὁ ἰσχυρός , ὡσαύτως δέ καί ὁ ὁ φιλοτιμία γένος , ὁμοίως δέ καί ὁ λοιπάς ὁρμή τε καί διάθεσις , ὅσος τυγχάνω εἰμί ὁ χαλεπός τε καί θορυβώδης γένος , ἐκ ὁ ὁ ἀνήρ ἡλικία εἰς ὁ ὁ νεανίσκος ἀφικνέομαι . διόπερ πᾶς δήω ὁ ἡλικία οὗτος πλεῖστος ἐπιμέλεια .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.203
καθόλου δ’ εἰπεῖν , οὐδέποτε τὸν ἄνθρωπον ἐατέον εἶναι ποιεῖν ὅ τι ἂν βούληται , ἀλλ’ ἀεί τινα ἐπιστατείαν ὑπάρχειν δεῖν καὶ ἀρχὴν νόμιμόν τε καὶ εὐσχήμονα , ἧς ὑπήκοος ἔσται ἕκαστος τῶν πολιτῶν . ταχέως γὰρ ἐξίστασθαι τὸ ζῷον ἐαθέν τε καὶ ὀλιγωρηθὲν εἰς κακίαν τε καὶ φαυλότητα . ἐρωτᾶν τε καὶ διαπορεῖν πολλάκις αὐτοὺς ἔφασαν , τίνος ἕνεκα τοὺς παῖδας συνεθίζομεν προσφέρεσθαι τὴν τροφὴν τε ταγμένως τε καὶ συμμέτρως , καὶ τὴν μὲν τάξιν καὶ τὴν συμμετρίαν ἀποφαίνομεν αὐτοῖς καλά , τὰ δὲ τούτων ἐναντία , τήν τε ἀταξίαν καὶ τὴν ἀσυμμετρίαν , αἰσχρά [ ὃ καὶ ἔστιν ὅ τε οἰνόφλυξ καὶ ἄπληστος ἐν μεγάλῳ ὀνείδει κείμενος ] . εἰ γὰρ μηδὲν τούτων ἐστὶ χρήσιμον εἰς τὴν τοῦ ἀνδρὸς ἡλικίαν ἀφικνουμένων ἡμῶν , μάταιον εἶναι τὸ συνεθίζειν παῖδας ὄντας τῇ τοιαύτῃ τάξει . τὸν αὐτὸν δὲ λόγον εἶναι καὶ περὶ τῶν ἄλλων ἐθῶν .
Lemmas: καθόλου δέ εἶπον , οὐδέποτε ὁ ἄνθρωπος ἐατέος εἰμί ποιέω ὅς τίς εἄν βούλομαι , ἀλλά ἀεί τις ἐπιστατεία ὑπάρχω δήω καί ἀρχή νόμιμος τε καί εὐσχήμων , ὅς ὑπήκοος εἰμί ἕκαστος ὁ πολίτης . ταχέως γάρ ἐξίστημι ὁ ζῷον ἐάω τε καί ὀλιγωρέω εἰς κακία τε καί φαυλότης . ἐρωτάω τε καί διαπορέω πολλάκις αὐτός φημί , τίς ἕνεκα ὁ παῖς συνεθίζω προσφέρω ὁ τροφή τε τάσσω τε καί σύμμετρος , καί ὁ μέν τάξις καί ὁ συμμετρία ἀποφαίνω αὐτός καλός , ὁ δέ οὗτος ἐναντίος , ὁ τε ἀταξία καί ὁ ἀσυμμετρία , αἰσχρός [ ὅς καί εἰμί ὅς τε οἰνόφλυξ καί ἄπληστος ἐν μέγας ὄνειδος κεῖμαι ] . εἰμί γάρ μηδείς οὗτος εἰμί χρήσιμος εἰς ὁ ὁ ἀνήρ ἡλικία ἀφικνέομαι ἐγώ , μάταιος εἰμί ὁ συνεθίζω παῖς εἰμί ὁ τοιοῦτος τάξις . ὁ αὐτός δέ λόγος εἰμί καί περί ὁ ἄλλος ἔθος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.204
οὐκ οὖν ἐπί γε τῶν λοιπῶν ζῴων τοῦτο ὁρᾶσθαι συμβαῖνον , ὅσα ὑπ’ ἀνθρώπων παιδεύεται , ἀλλ’ εὐθύς ἐξ ἀρχῆς τόν τε σκύλακα καὶ τὸν πῶλον ταῦτα συνεθίζεσθαί τε καὶ μανθάνειν ἃ δεήσει πράττειν αὐτοὺς τελεωθέντας . καθόλου δὲ τοὺς Πυθαγορείους ἔφασαν παρακελεύεσθαι τοῖς ἐντυγχάνουσί τε καὶ ἀφικνουμένοις εἰς συνήθειαν , εὐλαβεῖσθαι τὴν ἡδονὴν εἴπερ τι καὶ ἄλλο τῶν εὐλαβείας δεομένων · οὐθὲν γὰρ οὕτω σφάλλειν ἡμᾶς οὐδ’ ἐμβάλλειν εἰς ἁμαρτίαν ὡς τοῦτο τὸ πάθος . καθόλου δέ , ὡς ἔοικε , διετείνοντο μηδέποτε μηδὲν πράττειν ἡδονῆς στοχαζομένους · καὶ γὰρ ἀσχήμονα καὶ βλαβερὸν ὡς ἐπὶ τὸ πολὺ τοῦτον εἶναι τὸν σκοπόν · ἀλλὰ μάλιστα μὲν πρὸς τὸ καλόν τε καὶ εὔσχημον βλέποντες πράττειν ὃ ἂν ᾖ πρακτέον , δεύτερον δὲ πρὸς τὸ συμφέρον τε καὶ ὠφέλιμον , δεῖσθαί τε ταῦτα κρίσεως οὐ τῆς τυχούσης .
Lemmas: οὐ οὖν ἐπί γε ὁ λοιπός ζῷον οὗτος ὁράω συμβαίνω , ὅσος ὑπό ἄνθρωπος παιδεύω , ἀλλά εὐθύς ἐκ ἀρχή ὁ τε σκύλαξ καί ὁ πῶλος οὗτος συνεθίζω τε καί μανθάνω ὁ δήω πράσσω αὐτός τελειόω . καθόλου δέ ὁ Πυθαγόρειος φημί παρακελεύομαι ὁ ἐντυγχάνω τε καί ἀφικνέομαι εἰς συνήθεια , εὐλαβέομαι ὁ ἡδονά εἴπερ τίς καί ἄλλος ὁ εὐλάβεια δήω · οὐδείς γάρ οὗτος σφάλλω ἐγώ οὐδέ ἐμβάλλω εἰς ἁμαρτία ὡς οὗτος ὁ πάθος . καθόλου δέ , ὡς ἔοικα , διατείνω μηδέποτε μηδείς πράσσω ἡδονή στοχάζομαι · καί γάρ ἀσχήμων καί βλαβερός ὡς ἐπί ὁ πολύς οὗτος εἰμί ὁ σκοπός · ἀλλά μάλιστα μέν πρός ὁ καλός τε καί εὔσχημος βλέπω πράσσω ὅς εἄν εἰμί πρακτέος , δύο δέ πρός ὁ συμφέρω τε καί ὠφέλιμος , δέομαι τε οὗτος κρίσις οὖον ὁ τυγχάνω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.205
περὶ δὲ τῆς σωματικῆς ὀνομαζομένης ἐπιθυμίας τοιαῦτα λέγειν ἔφασαν τοὺς ἄνδρας ἐκείνους . αὐτὴν μὲν τὴν ἐπιθυμίαν ἐπιφοράν τινα εἶναι τῆς ψυχῆς καὶ ὁρμὴν καὶ ὄρεξιν ἤτοι πληρώσεώς τινος ἢ παρουσίας τινῶν αἰσθήσεως ἢ διαθέσεως αἰσθητικῆς . γίνεσθαι δὲ καὶ τῶν ἐναντίων ἐπιθυμίαν , οἷον κενώσεώς τε καὶ ἀπουσίας καὶ τοῦ μὴ αἰσθάνεσθαι ἐνίων . ποικίλον δ’ εἶναι τὸ πάθος τοῦτο καὶ σχεδὸν τῶν περὶ ἄνθρωπον πολυειδέστατον . εἶναι δὲ τὰς πολλὰς τῶν ἀνθρωπίνων ἐπιθυμιῶν ἐπικτήτους τε καὶ κατεσκευασμένας ὑπ’ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων , διὸ δὴ καὶ πλείστης ἐπιμελείας δεῖσθαι τὸ πάθος τοῦτο καὶ φυλακῆς τε καὶ σωμασκίας οὐ τῆς τυχούσης . τὸ μὲν γὰρ κενωθέντος τοῦ σώματος τῆς τροφῆς ἐπιθυμεῖν φυσικὸν εἶναι , καὶ τὸ πάλιν ἀναπληρωθέντος κενώσεως ἐπιθυμεῖν τῆς προσηκούσης φυσικὸν καὶ τοῦτ’ εἶναι · τὸ δὲ ἐπιθυμεῖν περιέργου τροφῆς ἢ περιέργου τε καὶ τρυφερᾶς ἐσθῆτός τε καὶ στρωμνῆς ἢ περιέργου τε καὶ πολυτελοῦς καὶ ποικίλης οἰκήσεως ἐπίκτητον εἶναι . τὸν αὐτὸν δὴ λόγον εἶναι καὶ περὶ σκευῶν τε καὶ ποτηρίων καὶ διακόνων καὶ θρεμμάτων τῶν εἰς τροφὴν ἀνηκόντων .
Lemmas: περί δέ ὁ σωματικός ὀνομάζω ἐπιθυμία τοιοῦτος λέγω φημί ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος . αὐτός μέν ὁ ἐπιθυμία ἐπιφορά τις εἰμί ὁ Ψυχή καί ὁρμή καί ὄρεξις ἤτοι πλήρωσις τις ἢ παρουσία τις αἴσθησις ἢ διάθεσις αἰσθητικός . γίγνομαι δέ καί ὁ ἐναντίος ἐπιθυμία , οἷος κένωσις τε καί ἀπουσία καί ὁ μή αἰσθάνομαι ἔνιοι . ποικίλος δέ εἰμί ὁ πάθος οὗτος καί σχεδόν ὁ περί ἄνθρωπος πολυειδής . εἰμί δέ ὁ πολύς ὁ ἀνθρώπινος ἐπιθυμία ἐπίκτητος τε καί κατασκευάζω ὑπό αὐτός ὁ ἄνθρωπος , διό δή καί πλεῖστος ἐπιμέλεια δήω ὁ πάθος οὗτος καί φυλακή τε καί σωμασκίας οὖον ὁ τυγχάνω . ὁ μέν γάρ κενόω ὁ σῶμα ὁ τροφή ἐπιθυμέω φυσικός εἰμί , καί ὁ πάλιν ἀναπληρόω κένωσις ἐπιθυμέω ὁ προσήκω φυσικός καί οὗτος εἰμί · ὁ δέ ἐπιθυμέω περίεργος τροφή ἢ περίεργος τε καί τρυφερός ἐσθής τε καί στρωμνή ἢ περίεργος τε καί πολυτελής καί ποικίλος οἴκησις Ἐπίκτητος εἰμί . ὁ αὐτός δή λόγος εἰμί καί περί σκεῦος τε καί ποτήριον καί διάκονος καί θρέμμα ὁ εἰς τροφή ἀνήκω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.206
καθόλου δὲ τῶν περὶ ἄνθρωπον παθῶν σχεδὸν τοῦτο μάλιστα τοιοῦτον εἶναι οἷον μηδαμοῦ ἵστασθαι , ἀλλὰ προάγειν εἰς ἄπειρον . διόπερ εὐθὺς ἐκ νεότητος ἐπιμελητέον εἶναι τῶν ἀναφυομένων , ὅπως ἐπιθυμήσουσι μὲν ὧν δεῖ , ἀφέξονται δὲ τῶν ματαίων τε καὶ περιέργων ἐπιθυμιῶν , ἀτάρακτοί τε καὶ καθαροὶ τῶν τοιούτων ὀρέξεων ὄντες καὶ καταφρονοῦντες αὐτῶν τε τῶν ἀξιοκαταφρονήτων καὶ τῶν ἐνδεδεμένων ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις . μάλιστα δ’ εἶναι κατανοῆσαι τάς τε ματαίους καὶ τὰς βλαβερὰς καὶ τὰς περιέργους καὶ τὰς ὑβριστικὰς τῶν ἐπιθυμιῶν παρὰ τῶν ἐν ἐξουσίαις ἀναστρεφομένων γινομένας · οὐδὲν γὰρ οὕτως ἄτοπον εἶναι ἐφ’ ὃ τὴν ψυχὴν οὐχ ὁρμᾶν τῶν τοιούτων παίδων τε καὶ ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν .
Lemmas: καθόλου δέ ὁ περί ἄνθρωπος πάθος σχεδόν οὗτος μάλιστα τοιοῦτος εἰμί οἷος μηδαμοῦ ἵστημι , ἀλλά προάγω εἰς ἤπειρος . διόπερ εὐθύς ἐκ νεότης ἐπιμελητέον εἰμί ὁ ἀναφύσσω , ὅπως ἐπιθυμέω μέν ὅς δεῖ , ἀπέχω δέ ὁ μάταιος τε καί περίεργος ἐπιθυμία , ἀταρακτέω τε καί καθαρός ὁ τοιοῦτος ὄρεξις εἰμί καί καταφρονέω αὐτός τε ὁ αξιοκαταφρόνητος καί ὁ ἐνδέω ἐν ὁ ἐπιθυμία . μάλιστα δέ εἰμί κατανοέω ὁ τε μάταιος καί ὁ βλαβερός καί ὁ περίεργος καί ὁ ὑβριστικός ὁ ἐπιθυμία παρά ὁ ἐν ἐξουσία ἀναστρέφω γίγνομαι · οὐδείς γάρ οὕτως ἄτοπος εἰμί ἐπί ὅς ὁ ψυχή οὐ ὁρμάω ὁ τοιοῦτος παῖς τε καί ἀνήρ καί γυνή .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.207
καθόλου δὲ ποικιλώτατον εἶναι τὸ ἀνθρώπινον γένος κατὰ τὸ τῶν ἐπιθυμιῶν πλῆθος . σημεῖον δὲ ἐναργὲς εἶναι τὴν τῶν προσφερομένων ποικιλίαν · ἀπέραντον μὲν γάρ τι πλῆθος εἶναι καρπῶν , ἀπέραντον δὲ ῥιζῶν , ᾧ χρῆται τὸ ἀνθρώπινον γένος · ἔτι δὲ σαρκοφαγία παντοδαπῇ χρῆσθαι , καὶ ἔργον εἶναι εὑρεῖν τίνος οὐ γεύεται τῶν τε χερσαίων καὶ τῶν πτηνῶν καὶ τῶν ἐνύδρων ζῴων . καὶ δὴ σκευασίας παντοδαπὰς περὶ ταῦτα μεμηχανῆσθαι καὶ χυμῶν παντοίας μίξεις · ὅθεν εἰκότως μανικόν τε καὶ πολύμορφον εἶναι κατὰ τὴν τῆς ψυχῆς κίνησιν τὸ ἀνθρώπινον φῦλον .
Lemmas: καθόλου δέ ποικίλος εἰμί ὁ ἀνθρώπινος γένος κατά ὁ ὁ ἐπιθυμία πλῆθος . σημεῖον δέ ἐναργής εἰμί ὁ ὁ προσφέρω ποικιλίας · ἀπέραντος μέν γάρ τίς πλῆθος εἰμί καρπός , ἀπέραντος δέ ῥίζα , ὅς χράω ὁ ἀνθρώπινος γένος · ἔτι δέ σαρκοφαγία παντοδαπός χράω , καί ἔργον εἰμί εὑρίσκω τίς οὖον γεύω ὁ τε χερσαῖος καί ὁ πτηνός καί ὁ ἔνυδρος ζῷον . καί δή σκευασία παντοδαπός περί οὗτος μηχανάομαι καί χυμός παντοῖος μίξις · ὅθεν εἰκότως μανικός τε καί πολύμορφος εἰμί κατά ὁ ὁ Ψυχή κίνησις ὁ ἀνθρώπινος φῦλον .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.208
ἕκαστον γὰρ δὴ τῶν προσφερομένων ἰδίου τινὸς διαθέσεως αἴτιον γίνεσθαι . ἀλλὰ τοὺς ἀνθρώπους τὰ μὲν παραχρῆμα μεγάλης ἀλλοιώσεως αἴτια γινόμενα συνορᾶν , οἷον καὶ τὸν οἶνον , ὅτι πλείων προσενεχθεὶς μέχρι μέν τινος ἱλαρωτέρους ποιεῖ , ἔπειτα μανικωτέρους καὶ ἀσχημονεστέρους · τὰ δὲ μὴ τοιαύτην ἐνδεικνύμενα δύναμιν ἀγνοεῖν . γίνεσθαι δὲ πᾶν τὸ προσενεχθὲν αἴτιόν τινος ἰδίου διαθέσεως . διὸ δὴ καὶ μεγάλης σοφίας τὸ κατανοῆσαί τε καὶ συνιδεῖν ποίοις τε καὶ πόσοις δεῖ χρῆσθαι πρὸς τὴν τροφήν . εἶναι δὲ ταύτην τὴν ἐπιστήμην τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς Ἀπόλλωνός τε καὶ Παιῶνος , ὕστερον δὲ τῶν περὶ Ἀσκληπιόν .
Lemmas: ἕκαστος γάρ δή ὁ προσφέρω ἴδιος τις διάθεσις αἴτιος γίγνομαι . ἀλλά ὁ ἄνθρωπος ὁ μέν παραχρῆμα μέγας ἀλλοίωσις αἴτιος γίγνομαι συνοράω , οἷος καί ὁ οἶνος , ὅτι πλείων προσφέρω μέχρι μέν τις ἱλαρός ποιέω , ἔπειτα μανικός καί ἀσχήμων · ὁ δέ μή τοιοῦτος ἐνδείκνυμι δύναμις ἀγνοέω . γίγνομαι δέ πᾶς ὁ προσφέρω αἴτιος τις ἴδιος διάθεσις . διό δή καί μέγας σοφία ὁ κατανοέω τε καί συνοράω ποῖος τε καί πόσος δεῖ χράω πρός ὁ τροφή . εἰμί δέ οὗτος ὁ ἐπιστήμη ὁ μέν ἐκ ἀρχή Ἀπόλλων τε καί Παιάν , ὕστερος δέ ὁ περί Ἀσκληπιός .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.209
περὶ δὲ γεννήσεως τάδε λέγειν αὐτοὺς ἔφασαν . καθόλου μὲν [ ᾤοντο ] δεῖν φυλάττεσθαι τὸ καλούμενον προφερές · οὔτε γὰρ τῶν φυτῶν τὰ προφερῆ οὔτε τῶν ζῴων εὔκαρπα γίνεσθαι , ( ἀλλὰ δεῖν ἐγγενέσθαι ) τινὰ χρόνον πρὸ τῆς καρποφορίας , ὅπως ἐξ ἰσχυόντων τε καὶ τετελειωμένων τῶν σωμάτων τὰ σπέρματα καὶ οἱ καρποὶ γίνωνται . δεῖν οὖν τούς τε παῖδας καὶ τὰς παρθένους ἐν πόνοις τε καὶ γυμνασίοις καὶ καρτερίαις ταῖς προσηκούσαις τρέφειν , τροφὴν προσφέροντας τὴν ἁρμόττουσαν φιλοπόνῳ τε καὶ σώφρονι καὶ καρτερικῷ βίῳ . πολλὰ δὲ τῶν κατὰ τὸν ἀνθρώπινον βίον τοιαῦτα εἶναι ἐν οἷς βέλτιόν ἐστιν ἡ ὀψιμαθία , ὧν εἶναι καὶ τὴν τῶν ἀφροδισίων χρείαν .
Lemmas: περί δέ γέννησις ὅδε λέγω αὐτός φημί . καθόλου μέν [ οἴομαι ] δήω φυλάσσω ὁ καλέω προφερής · οὔτε γάρ ὁ φυτός ὁ προφέρω οὔτε ὁ ζῷον εὔκαρπος γίγνομαι , ( ἀλλά δήω ἐγγίγνομαι ) τις χρόνος πρό ὁ καρποφορία , ὅπως ἐκ ἰσχύω τε καί τελειόω ὁ σῶμα ὁ σπέρμα καί ὁ καρπός γίγνομαι . δήω οὖν ὁ τε παῖς καί ὁ παρθένος ἐν πόνος τε καί γυμνάσιον καί καρτερία ὁ προσήκω τρέφω , τροφή προσφέρω ὁ ἁρμόζω φιλόπονος τε καί σώφρων καί καρτερικός βίος . πολύς δέ ὁ κατά ὁ ἀνθρώπινος βίος τοιοῦτος εἰμί ἐν ὅς βελτίων εἰμί ὁ ὀψιμαθία , ὅς εἰμί καί ὁ ὁ Ἀφροδίσιος χρεία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.210
δεῖν οὖν τὸν παῖδα οὕτως ἄγεσθαι ὥστε μὴ ζητεῖν ἐντὸς τῶν εἴκοσιν ἐτῶν τὴν τοιαύτην συνουσίαν . ὅταν δ’ εἰς τοῦτο ἀφίκηται , σπανίοις εἶναι χρηστέον τοῖς ἀφροδισίοις · ἔσεσθαι δὲ τοῦτο , ἐὰν τίμιόν τε καὶ καλὸν εἶναι νομίζηται ἡ εὐεξία · ἀκρασίαν γὰρ ἅμα καὶ εὐεξίαν οὐ πάνυ γίνεσθαι περὶ τὸν αὐτόν . ἐπαινεῖσθαι δ’ αὐτοῖς ἔφασαν καὶ τὰ τοιάδε τῶν προϋπαρχόντων νομίμων ἐν ταῖς Ἑλληνικαῖς πόλεσι , τὸ μήτε μητράσι συγγίνεσθαι μήτε θυγατρὶ μήτ’ ἀδελφῇ , μήτ’ ἐν ἱερῷ μήτ’ ἐν τῷ φανερῷ · καλόν τε γὰρ εἶναι καὶ σύμφορον τὸ ὡς πλεῖστα γίνεσθαι κωλύματα τῆς ἐνεργείας ταύτης . ὑπελάμβανον δ’ , ὡς ἔοικεν , ἐκεῖνοι οἱ ἄνδρες περιαιρεῖν μὲν δεῖν τάς τε παρὰ φύσιν γεννήσεις καὶ τὰς μεθ’ ὕβρεως γιγνομένας , καταλιμπάνειν δὲ τῶν κατὰ φύσιν τε καὶ μετὰ σωφροσύνης γινομένων τὰς ἐπὶ τεκνοποιίᾳ σώφρονί τε καὶ νομίμῳ γινομένας .
Lemmas: δήω οὖν ὁ παῖς οὕτως ἄγω ὥστε μή ζητέω ἐντός ὁ εἴκοσι ἔτος ὁ τοιοῦτος συνουσία . ὅταν δέ εἰς οὗτος ἀφικνέομαι , σπάνις εἰμί χρηστέον ὁ Ἀφροδίσιος · εἰμί δέ οὗτος , ἐάν τίμιος τε καί καλός εἰμί νομίζω ὁ εὐεξία · ἀκράτεια γάρ ἅμα καί εὐεξία οὖον πάνυ γίγνομαι περί ὁ αὐτός . ἐπαινέω δέ αὐτός φημί καί ὁ τοιόσδε ὁ προυπάρχω νόμιμος ἐν ὁ Ἑλληνικός πόλις , ὁ μήτε μήτηρ συγγίγνομαι μήτε θυγάτηρ μήτε ἀδελφός , μήτε ἐν ἱερός μήτε ἐν ὁ φανερός · καλός τε γάρ εἰμί καί σύμφορος ὁ ὡς πλεῖστος γίγνομαι κώλυμα ὁ ἐνέργεια οὗτος . ὑπολαμβάνω δέ , ὡς ἔοικα , ἐκεῖνος ὁ ἀνήρ περιαιρέω μέν δήω ὁ τε παρά φύσις γεννάω καί ὁ μετά ὕβρις γίγνομαι , καταλιμπάνειν δέ ὁ κατά φύσις τε καί μετά σωφροσύνη γίγνομαι ὁ ἐπί τεκνοποιία σώφρων τε καί νόμιμος γίγνομαι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.211
ὑπελάμβανον δὲ δεῖν πολλὴν πρόνοιαν ποιεῖσθαι τοὺς τεκνοποιουμένους τῶν ἐσομένων ἐκγόνων . πρώτην μὲν οὖν εἶναι καὶ μεγίστην πρόνοιαν τὸ προσάγειν αὑτὸν πρὸς τὴν τεκνοποιίαν σωφρόνως τε καὶ ὑγιεινῶς βεβιωκότα τε καὶ ζῶντα καὶ μήτε πληρώσει χρώμενον τροφῆς ἀκαίρως μήτε προσφερόμενον τοιαῦτα ἀφ’ ὧν χείρους αἱ τῶν σωμάτων ἕξεις γίνονται , μήτι δὴ μεθύοντά γε , ἀλλ’ ἥκιστα πάντων · ᾤοντο γὰρ ἐκ φαύλης τε καὶ ἀσυμφώνου καὶ ταραχώδους κράσεως μοχθηρὰ γίνεσθαι τὰ σπέρματα .
Lemmas: ὑπολαμβάνω δέ δήω πολύς πρόνοια ποιέω ὁ τεκνοποιέω ὁ εἰμί ἔκγονος . πρῶτος μέν οὖν εἰμί καί μέγας πρόνοια ὁ προσάγω ἑαυτοῦ πρός ὁ τεκνοποιία σωφρόνως τε καί ὑγιεινός βιόω τε καί ζῶ καί μήτε πληρόω χράω τροφή ἄκαιρος μήτε προσφέρω τοιοῦτος ἀπό ὅς χείρων ὁ ὁ σῶμα ἔχω γίγνομαι , μῆτις δή μεθύω γε , ἀλλά ἥκιστος πᾶς · οἴομαι γάρ ἐκ φαῦλος τε καί ἀσυμφωνέω καί ταραχώδης κρᾶσις μοχθηρός γίγνομαι ὁ σπέρμα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.212
καθόλου δὲ παντελῶς ᾤοντο ῥᾳθύμου τινὸς εἶναι καὶ ἀπροσκέπτου τὸν μέλλοντα ζωοποιεῖν καὶ ἄγειν τινὰ τοῦτον εἰς γένεσίν τε καὶ οὐσίαν μὴ μετὰ πάσης σπουδῆς προορᾶν ὅπως ἔσται ὡς χαριεστάτη τῶν γινομένων ἡ εἰς τὸ εἶναί τε καὶ ζῆν ἄφιξις , ἀλλὰ τοὺς μὲν φιλόκυνας μετὰ πάσης σπουδῆς ἐπιμελεῖσθαι τῆς σκυλακείας ὅπως ἐξ ὧν δεῖ καὶ ὅτε δεῖ καὶ ὡς δεῖ διακειμένων προσηνῆ γίνηται τὰ σκυλάκια , ὡσαύτως δὲ καὶ τοὺς φιλόρνιθας ,
Lemmas: καθόλου δέ παντελῶς οἴομαι ῥᾴθυμος τις εἰμί καί ἀπρόσκεπτος ὁ μέλλω ζωοποιέω καί ἄγω τις οὗτος εἰς γένεσις τε καί οὐσία μή μετά πᾶς σπουδή προοράω ὅπως εἰμί ὡς χαρίεις ὁ γίγνομαι ὁ εἰς ὁ εἰμί τε καί ζῶ ἄφιξις , ἀλλά ὁ μέν φιλόκυνος μετά πᾶς σπουδή ἐπιμελέομαι ὁ σκυλακεία ὅπως ἐκ ὅς δεῖ καί ὅτε δεῖ καί ὡς δεῖ διάκειμαι προσηνής γίγνομαι ὁ σκυλάκιον , ὡσαύτως δέ καί ὁ φίλορνις ,
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 31.213
δῆλον δ’ ὅτι καὶ τοὺς λοιποὺς τῶν ἐσπουδακότων περὶ τὰ γενναῖα τῶν ζῴων πᾶσαν ποιεῖσθαι σπουδὴν [ περὶ ] τοῦ μὴ εἰκῆ γίνεσθαι τὰς γεννήσεις αὐτῶν · τοὺς δ’ ἀνθρώπους μηδένα λόγον ποιεῖσθαι τῶν ἰδίων ἐκγόνων , ἀλλ’ ἅμα γεννᾶν εἰκῆ τε καὶ ὡς ἔτυχε σχεδιάζοντας πάντα τρόπον καὶ μετὰ ταῦτα τρέφειν τε καὶ παιδεύειν μετὰ πάσης ὀλιγωρίας . ταύτην γὰρ εἶναι τὴν ἰσχυροτάτην τε καὶ σαφεστάτην αἰτίαν τῆς τῶν πολλῶν ἀνθρώπων κακίας τε καὶ φαυλότητος · βοσκηματώδη γὰρ καὶ εἰκαίαν τινὰ γίνεσθαι τὴν τεκνοποιίαν παρὰ τοῖς πολλοῖς . τοιαῦτα τὰ ὑφηγήματα καὶ ἐπιτηδεύματα παρὰ τοῖς ἀνδράσιν ἐκείνοις διὰ λόγων τε καὶ ἔργων ἠσκεῖτο περὶ σωφροσύνης , ἄνωθεν παρειληφόσιν αὐτοῖς τὰ παραγγέλματα ὥσπερ τινὰ πυθόχρηστα λόγια παρ’ αὐτοῦ Πυθαγόρου .
Lemmas: δῆλος δέ ὅτι καί ὁ λοιπός ὁ σπουδάζω περί ὁ γενναῖος ὁ ζῷον πᾶς ποιέω σπουδή [ περί ] ὁ μή εἰκῇ γίγνομαι ὁ γεννάω αὐτός · ὁ δέ ἄνθρωπος μηδείς λόγος ποιέω ὁ ἴδιος ἔκγονος , ἀλλά ἅμα γεννάω εἰκῇ τε καί ὡς τυγχάνω σχεδιάζω πᾶς τρόπος καί μετά οὗτος τρέφω τε καί παιδεύω μετά πᾶς ὀλιγωρία . οὗτος γάρ εἰμί ὁ ἰσχυρός τε καί σαφής αἴτιος ὁ ὁ πολύς ἄνθρωπος κακία τε καί φαυλότης · βοσκηματώδης γάρ καί εἰκαῖος τις γίγνομαι ὁ τεκνοποιία παρά ὁ πολύς . τοιοῦτος ὁ ὑφήγημα καί ἐπιτήδευμα παρά ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος διά λόγος τε καί ἔργον ἀσκέω περί σωφροσύνη , ἄνωθεν παραλαμβάνω αὐτός ὁ παράγγελμα ὥσπερ τις Πυθόχρηστος λόγιος παρά αὐτός Πυθαγόρας .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.214
Περὶ δὲ ἀνδρείας πολλὰ μὲν ἤδη καὶ τῶν εἰρημένων οἰκείως καὶ πρὸς αὐτὴν ἔχει , οἷον τὰ περὶ Τιμύχαν [ θαυμαστὰ ἔργα ] καὶ τὰ τῶν ἑλομένων ἀποθανεῖν πρὸ τοῦ τι παραβῆναι τῶν ὁρισθέντων ὑπὸ Πυθαγόρου [ περὶ κυάμων ] καὶ ἄλλα τὰ τῶν τοιούτων ἐπιτηδευμάτων ἐχόμενα , ὅσα τε Πυθαγόρας αὐτὸς ἐπετέλεσε γενναίως , ἀποδημῶν πανταχοῦ μόνος καὶ πρὸς πόνους καὶ κινδύνους ἀμηχάνους ὅσους παραβαλλόμενος , ἑλόμενος δὲ καὶ τὴν πατρίδα ἀπολιπεῖν καὶ ἐπὶ τῆς ἀλλοδαπῆς διατρίβων , τυραννίδας δὲ καταλύων καὶ πολιτείας συγκεχυμένας διατάττων , ἐλευθερίαν τε ἀπὸ δουλείας ταῖς πόλεσι παραδιδοὺς καὶ τὴν παρανομίαν παύων ὕβριν τε καταλύων καὶ τοὺς ὑβριστὰς καὶ τυραννικοὺς κολούων , καὶ τοῖς μὲν δικαίοις καὶ ἡμέροις πρᾶον ἑαυτὸν παρέχων καθηγεμόνα , τοὺς δὲ ἀγρίους ἄνδρας καὶ ὑβριστὰς ἀπελαύνων τῆς συνουσίας καὶ μὴ θεμιστεύειν τούτοις ἀπαγορεύων , καὶ τοῖς μὲν συναγωνιζόμενος προθύμως , τοῖς δὲ παντὶ σθένει ἐνιστάμενος .
Lemmas: περι δέ ἀνδρεῖος πολύς μέν ἤδη καί ὁ εἴρω οἰκεῖος καί πρός αὐτός ἔχω , οἷος ὁ περί Τιμύχας [ θαυμαστός ἔργον ] καί ὁ ὁ αἱρέω ἀποθνῄσκω πρό ὁ τίς παραβαίνω ὁ ὁρίζω ὑπό Πυθαγόρας [ περί κύαμος ] καί ἄλλος ὁ ὁ τοιοῦτος ἐπιτήδευμα ἔχω , ὅσος τε Πυθαγόρας αὐτός ἐπιτελέω γενναῖος , ἀποδημέω πανταχοῦ μόνος καί πρός πόνος καί κίνδυνος ἀμήχανος ὅσος παραβάλλω , αἱρέω δέ καί ὁ πατρίς ἀπολείπω καί ἐπί ὁ ἀλλοδαπός διατρίβω , τυραννίς δέ καταλύω καί πολιτεία συγχέω διατάσσω , ἐλευθερία τε ἀπό δουλεία ὁ πόλις παραδίδωμι καί ὁ παρανομία παύω ὕβρις τε καταλύω καί ὁ ὑβριστής καί τυραννικός κολούω , καί ὁ μέν Δίκαιος καί ἥμερος πρᾶος ἑαυτοῦ παρέχω καθηγεμών , ὁ δέ ἄγριος ἀνήρ καί ὑβριστής ἀπελαύνω ὁ συνουσία καί μή θεμιστεύω οὗτος ἀπαγορεύω , καί ὁ μέν συναγωνίζομαι προθύμως , ὁ δέ πᾶς σθένος ἐνίστημι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.215
πολλὰ μὲν οὖν τούτων ἔχοι τις ἂν λέγειν τεκμήρια καὶ πολλάκις αὐτῷ κατορθωθέντα , μέγιστα δὲ πάντων ἐστὶ τὰ πρὸς Φάλαριν αὐτῷ μετὰ παρρησίας ἀνυποστάτου ῥηθέντα τε καὶ πραχθέντα . ὅτε γὰρ ὑπὸ Φαλάριδος τοῦ ὠμοτάτου τῶν τυράννων κατείχετο , καὶ συνέμιξεν αὐτῷ σοφὸς ἀνήρ , Ὑπερβόρειος τὸ γένος , Ἄβαρις τοὔνομα , αὐτοῦ τούτου ἕνεκα ἀφικόμενος τοῦ συμβαλεῖν αὐτῷ , λόγους τε ἠρώτησε καὶ μάλα ἱερούς , περὶ ἀγαλμάτων καὶ τῆς ὁσιωτάτης θεραπείας καὶ τῆς τῶν θεῶν προνοίας , τῶν τε κατ’ οὐρανὸν ὄντων καὶ τῶν περὶ τὴν γῆν ἐπιστρεφομένων , ἄλλα τε πολλὰ τοιαῦτα ἐπύθετο , ὁ δὲ Πυθαγόρας , οἷος ἦν , ἐνθέως σφόδρα καὶ μετ’ ἀληθείας πάσης ἀπεκρίνατο καὶ πειθοῦς , ὥστε προσαγαγέσθαι τοὺς ἀκούοντας , τότε ὁ Φάλαρις ἀνεφλέχθη μὲν ὑπὸ ὀργῆς πρὸς τὸν ἐπαινοῦντα Πυθαγόραν Ἄβαριν , ἠγρίαινε δὲ καὶ πρὸς αὐτὸν Πυθαγόραν , ἐτόλμα δὲ πρὸς τοὺς θεοὺς αὐτοὺς βλασφημίας δεινὰς προφέρειν καὶ τοιαύτας οἵας ἂν ἐκεῖνος εἶπεν .
Lemmas: πολύς μέν οὖν οὗτος ἔχω τις εἄν λέγω τεκμήριον καί πολλάκις αὐτός κατορθόω , μέγας δέ πᾶς εἰμί ὁ πρός Φάλαρις αὐτός μετά παρρησία ἀνυπόστατος εἴρω τε καί πράσσω . ὅτε γάρ ὑπό Φάλαρις ὁ ὠμός ὁ τύραννος κατέχω , καί συμμίγνυμι αὐτός σοφός ἀνήρ , Ὑπερβόρειος ὁ γένος , Ἄβαρις ὄνομα , αὐτός οὗτος ἕνεκα ἀφικνέομαι ὁ συμβάλλω αὐτός , λόγος τε ἐρωτάω καί μάλα ἱερός , περί ἄγαλμα καί ὁ ὅσιος θεραπεία καί ὁ ὁ θεός πρόνοια , ὁ τε κατά οὐρανός εἰμί καί ὁ περί ὁ γῆ ἐπιστρέφω , ἄλλος τε πολύς τοιοῦτος πυνθάνομαι , ὁ δέ Πυθαγόρας , οἷος εἰμί , ἔνθεος σφόδρα καί μετά ἀλήθεια πᾶς ἀποκρίνω καί πειθώ , ὥστε προσάγω ὁ ἀκούω , τότε ὁ Φάλαρις ἀναφλέγω μέν ὑπό ὀργή πρός ὁ ἐπαινέω Πυθαγόρας Ἄβαρις , ἀγριαίνω δέ καί πρός αὐτός Πυθαγόρας , τολμάω δέ πρός ὁ θεός αὐτός βλασφημία δεινός προφέρω καί τοιοῦτος οἷος εἄν ἐκεῖνος εἶπον .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.216
ὁ δ’ Ἄβαρις πρὸς ταῦτα ὡμολόγει μὲν χάριν Πυθαγόρᾳ , μετὰ δὲ τοῦτο ἐμάνθανε παρ’ αὐτοῦ περὶ τοῦ οὐρανόθεν ἠρτῆσθαι καὶ οἰκονομεῖσθαι πάντα ἀπ’ ἄλλων τε πλειόνων καὶ ἀπὸ τῆς ἐνεργείας τῶν ἱερῶν , πολλοῦ τε ἔδει γόητα νομίζειν Πυθαγόραν τὸν ταῦτα παιδεύοντα , ὅς γε αὐτὸν καὶ ἐθαύμαζεν ὡς ἂν θεὸν ὑπερφυῶς . πρὸς ταῦτα Φάλαρις ἀνῄρει μὲν μαντείας , ἀνῄρει δὲ καὶ τὰ ἐν τοῖς ἱεροῖς δρώμενα περιφανῶς .
Lemmas: ὁ δέ Ἄβαρις πρός οὗτος ὁμολογέω μέν χάρις Πυθαγόρας , μετά δέ οὗτος μανθάνω παρά αὐτός περί ὁ οὐρανόθεν ἀρτάω καί οἰκονομέω πᾶς ἀπό ἄλλος τε πλείων καί ἀπό ὁ ἐνέργεια ὁ ἱερός , πολύς τε ἐσθίω γόης νομίζω Πυθαγόρας ὁ οὗτος παιδεύω , ὅς γε αὐτός καί θαυμάζω ὡς εἄν θεός ὑπερφυῶς . πρός οὗτος Φάλαρις ἀναιρέω μέν μαντεῖος , ἀναιρέω δέ καί ὁ ἐν ὁ ἱερός δράω περιφανής .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.217
ὁ δ’ Ἄβαρις μετῆγε τὸν λόγον ἀπὸ τούτων ἐπὶ τὰ πᾶσι φαινόμενα ἐναργῶς , καὶ ἀπὸ τῶν ἐν ἀμηχάνοις , ἤτοι πολέμοις ἀτλήτοις ἢ νόσοις ἀνιάτοις ἢ καρπῶν φθοραῖς ἢ λοιμῶν φοραῖς ἢ ἄλλοις τισὶ τοιούτοις παγχαλέποις καὶ ἀνηκέστοις , παραγιγνομένων δαιμονίων τινῶν καὶ θείων εὐεργετημάτων ἐπειρᾶτο συμπείθειν ὡς ἔστι θεία πρόνοια πᾶσαν ἐλπίδα ἀνθρωπίνην καὶ δύναμιν ὑπεραίρουσα . ὁ δὲ Φάλαρις καὶ πρὸς ταῦτα ἠναισχύντει τε καὶ ἀπεθρασύνετο . αὖθις οὖν ὁ Πυθαγόρας , ὑποπτεύων μὲν ὅτι Φάλαρις αὐτῷ ῥάπτοι θάνατον , ὅμως δὲ εἰδὼς ὡς οὐκ εἴη Φαλάριδι μόρσιμος , ἐξουσιαστικῶς ἐπεχείρει λέγειν . ἀπιδὼν γὰρ πρὸς τὸν Ἄβαριν ἔφη ὅτι οὐρανόθεν ἡ διάβασις εἴς τε τὰ ἀέρια καὶ τὰ ἐπίγεια φέρεσθαι πέφυκε ,
Lemmas: ὁ δέ Ἄβαρις μετάγω ὁ λόγος ἀπό οὗτος ἐπί ὁ πᾶς φαίνω ἐναργής , καί ἀπό ὁ ἐν ἀμήχανος , ἤτοι πόλεμος ἀτλητέω ἢ νόσος ἀνίατος ἢ καρπός φθορά ἢ λοιμός φορός ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος παγχάλεπος καί ἀνήκεστος , παραγίγνομαι δαιμόνιος τις καί θεῖον εὐεργέτημα πειράω συμπείθω ὡς εἰμί θεῖος πρόνοια πᾶς ἐλπίς ἀνθρώπινος καί δύναμις ὑπεραίρω . ὁ δέ Φάλαρις καί πρός οὗτος ἀναισχυντέω τε καί ἀποθρασύνω . αὖθις οὖν ὁ Πυθαγόρας , ὑποπτεύω μέν ὅτι Φάλαρις αὐτός ῥάπτω θάνατος , ὅμως δέ εἰδοί ὡς οὐ εἰμί Φάλαρις Μόρσιμος , ἐξουσιαστικός ἐπιχειρέω λέγω . ἀφοράω γάρ πρός ὁ Ἄβαρις φημί ὅτι οὐρανόθεν ὁ διάβασις εἰς τε ὁ ἀέριος καί ὁ ἐπίγειος φέρω φύω ,
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.218
καὶ ἔτι περὶ τῆς πρὸς τὸν οὐρανὸν ἀκολουθίας πάντων διεξῆλθε γνωριμώτατα τοῖς πᾶσι , περί τε τῆς ἐν τῇ ψυχῇ αὐτεξουσίου δυνάμεως ἀναμφισβητήτως ἀπέδειξε , καὶ προϊὼν περὶ τῆς τοῦ λόγου καὶ τοῦ νοῦ τελείας ἐνεργείας ἐπεξῆλθεν ἱκανῶς , κᾆθ’ οὕτω μετὰ παρρησίας περὶ τυραννίδος τε καὶ τῶν κατὰ τύχην πλεονεκτημάτων πάντων ἀδικίας τε καὶ τῆς ἀνθρωπίνης πλεονεξίας ὅλης στερεῶς ἀνεδίδαξεν , ὅτι οὐδενός ἐστι ταῦτα ἄξια · μετὰ δὲ ταῦτα θείαν παραίνεσιν ἐποιήσατο περὶ τοῦ ἀρίστου βίου καὶ πρὸς τὸν κάκιστον ἀντιπαραβολὴν αὐτοῦ προθύμως ἀντιπαρέτεινε , περὶ ψυχῆς τε καὶ τῶν δυνάμεων αὐτῆς καὶ τῶν παθῶν , ὅπως ἔχει ταῦτα , σαφέστατα ἀπεκάλυψε , καὶ τὸ κάλλιστον πάντων ἐπέδειξεν , ὅτι οἱ θεοὶ τῶν κακῶν εἰσὶν ἀναίτιοι καὶ ὅτι νόσοι καὶ ὅσα πάθη σώματος ἀκολασίας ἐστὶ σπέρματα · περί τε τῶν κακῶς λεγομένων ἐν τοῖς μύθοις διήλεγξε τοὺς λογοποιούς τε καὶ ποιητάς · τόν τε Φάλαριν μετ’ ἐλέγχων ἐνουθέτει , καὶ τὴν τοῦ οὐρανοῦ δύναμιν , ὁποία τίς ἐστι καὶ ὅση , δι’ ἔργων ἐπεδείκνυε , περί τε τῆς κατὰ νόμον κολάσεως , ὡς εἰκότως γίνεται , τεκμήρια πολλὰ παρέθετο , περί τε τῆς διαφορᾶς ἀνθρώπων πρὸς τὰ ἄλλα ζῷα παρέδειξε περιφανῶς , περί τε τοῦ ἐνδιαθέτου λόγου καὶ τοῦ ἔξω προϊόντος ἐπιστημονικῶς διεξῆλθε , περί τε νοῦ καὶ τῆς ἀπ’ αὐτοῦ κατιούσης γνώσεως ἀπέδειξε τελείως , ἠθικά τε ἄλλα πολλὰ ἐχόμενα τούτων δόγματα .
Lemmas: καί ἔτι περί ὁ πρός ὁ οὐρανός ἀκολουθία πᾶς διεξέρχομαι γνώριμος ὁ πᾶς , περί τε ὁ ἐν ὁ Ψυχή αὐτεξούσιος δύναμις ἀναμφισβήτητος ἀποδείκνυμι , καί προέρχομαι περί ὁ ὁ λόγος καί ὁ νόος τέλειος ἐνέργεια ἐπεξέρχομαι ἱκανῶς , κατά οὗτος μετά παρρησία περί τυραννίς τε καί ὁ κατά Τύχη πλεονέκτημα πᾶς ἀδικία τε καί ὁ ἀνθρώπινος πλεονεξία ὅλος στερεῶς ἀναδιδάσκω , ὅτι οὐδείς εἰμί οὗτος ἄξιος · μετά δέ οὗτος θεῖος παραίνεσις ποιέω περί ὁ ἀγαθός βίος καί πρός ὁ κακός ἀντιπαραβολή αὐτός προθύμως ἀντιπαρατείνω , περί Ψυχή τε καί ὁ δύναμις αὐτός καί ὁ πάθος , ὅπως ἔχω οὗτος , σαφής ἀποκαλύπτω , καί ὁ καλῶς πᾶς ἐπιδείκνυμι , ὅτι ὁ θεός ὁ κακός εἰμί ἀναίτιος καί ὅτι νόσος καί ὅσος πάθος σῶμα ἀκολασία εἰμί σπέρμα · περί τε ὁ κακῶς λέγω ἐν ὁ μῦθος διελέγχω ὁ λογοποιός τε καί ποιητής · ὁ τε Φάλαρις μετά ἐλέγχω νουθετέω , καί ὁ ὁ οὐρανός δύναμις , ὁποῖος τίς εἰμί καί ὅσος , διά ἔργον ἐπιδείκνυμι , περί τε ὁ κατά νόμος κόλασις , ὡς εἰκότως γίγνομαι , τεκμήριον πολύς παρατίθημι , περί τε ὁ διαφορά ἄνθρωπος πρός ὁ ἄλλος ζῷον παραδείκνυμι περιφανής , περί τε ὁ ἐνδιάθετος λόγος καί ὁ ἔξω πρόειμι ἐπιστημονικός διεξέρχομαι , περί τε νόος καί ὁ ἀπό αὐτός κατέρχομαι γνῶσις ἀποδείκνυμι τέλειος , ἠθικός τε ἄλλος πολύς ἔχω οὗτος δόγμα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.219
περὶ τῶν ἐν τῷ βίῳ χρηστῶν ὠφελιμώτατα ἐπαίδευσε , παραινέσεις τε συμφώνους τούτοις συνήρμοσεν ἐπιεικέστατα , ἀπαγορεύσεις τε ὧν οὐ χρὴ ποιεῖν παρέθετο · καὶ τὸ μέγιστον , τῶν καθ’ εἱμαρμένην καὶ κατὰ νοῦν δρωμένων τὴν διάκρισιν ἐποιήσατο [ καὶ τῶν κατὰ πεπρωμένην καὶ καθ’ εἱμαρμένην ] , περὶ δαιμόνων τε πολλὰ καὶ σοφὰ διελέχθη καὶ περὶ ψυχῆς ἀθανασίας . ταῦτα μὲν οὖν ἄλλος ἂν εἴη τόπος λέγειν · ἐκεῖνα δὲ καὶ μάλα τοῖς περὶ ἀνδρείας ἐπιτηδεύμασι προσήκει .
Lemmas: περί ὁ ἐν ὁ βίος χρηστός ὠφέλιμος παιδεύω , παραίνεσις τε σύμφωνος οὗτος συναρμόζω ἐπιεικής , ἀπαγόρευσις τε ὅς οὖον χρή ποιέω παρατίθημι · καί ὁ μέγας , ὁ κατά μείρομαι καί κατά νόος δράω ὁ διάκρισις ποιέω [ καί ὁ κατά ἔπορον καί κατά μείρομαι ] , περί δαίμων τε πολύς καί σοφός διαλέγω καί περί Ψυχή ἀθανασία . οὗτος μέν οὖν ἄλλος εἄν εἰμί τόπος λέγω · ἐκεῖνος δέ καί μάλα ὁ περί ἀνδρεῖος ἐπιτήδευμα προσήκω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.220
εἰ γὰρ ἐν αὐτοῖς μέσος ἐμβεβηκὼς τοῖς δεινοῖς σταθερᾷ τῇ γνώμῃ φιλοσοφῶν ἐφαίνετο , παντάπασι παρατεταγμένως καὶ καρτερούντως ἠμύνετο τὴν τύχην , καὶ εἰ πρὸς αὐτὸν τὸν ἐπάγοντα τοὺς κινδύνους ἐξουσίᾳ καὶ παρρησίᾳ χρώμενος ἔνδηλος ἦν , πάντως που καταφρονητικῶς εἶχε τῶν νομιζομένων εἶναι δεινῶν ὡς οὐδενὸς ἀξίων ὄντων . καὶ εἰ τοῦ θανάτου προσδοκωμένου , ὅσα γε δὴ τὰ ἀνθρώπινα , ὠλιγώρει τούτου παντάπασι καὶ οὐκ ἦν πρὸς τῇ παρούσῃ τότε προσδοκίᾳ , δῆλον δήπουθεν ὡς εἰλικρινῶς ἀδεὴς ἦν πρὸς θάνατον . καὶ τούτων δὲ ἔτι γενναιότερον διεπράξατο , τὴν κατάλυσιν τῆς τυρανίδος ἀπεργασάμενος καὶ κατασχὼν μὲν τὸν τύραννον μέλλοντα ἀνηκέστους συμφορὰς ἐπάγειν τοῖς ἀνθρώποις , ἐλευθερώσας δὲ τῆς ὠμοτάτης τυραννίδος Σικελίαν .
Lemmas: εἰμί γάρ ἐν αὐτός μέσος ἐμβαίνω ὁ δεινός σταθερός ὁ γνώμη φιλοσοφέω φαίνω , παντάπασι παρατεταγμένως καί καρτερούντως ἀμύνω ὁ Τύχη , καί εἰμί πρός αὐτός ὁ ἐπάγω ὁ κίνδυνος ἐξουσία καί παρρησία χράω Ἔνδηλος εἰμί , πάντως ποῦ καταφρονητικός ἔχω ὁ νομίζω εἰμί δεινός ὡς οὐδείς ἄξιος εἰμί . καί εἰμί ὁ θάνατος προσδοκάω , ὅσος γε δή ὁ ἀνθρώπινος , ὀλιγωρέω οὗτος παντάπασι καί οὐ εἰμί πρός ὁ πάρειμι τότε προσδοκία , δῆλος δήπουθεν ὡς εἰλικρινής ἀδεής εἰμί πρός θάνατος . καί οὗτος δέ ἔτι γενναῖος διαπράσσω , ὁ κατάλυσις ὁ τυρηνίς ἀπεργάζομαι καί κατέχω μέν ὁ τύραννος μέλλω ἀνήκεστος συμφορά ἐπάγω ὁ ἄνθρωπος , ἐλευθερόω δέ ὁ ωμός τυραννίς Σικελία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.221
ὅτι δὲ αὐτὸς ἦν ὁ ταῦτα κατορθώσας , τεκμήριον μὲν καὶ ἀπὸ τῶν χρησμῶν τοῦ Ἀπόλλωνος , τότε τὴν κατάλυσιν διασημαινόντων τῷ Φαλάριδι γενήσεσθαι τῆς ἀρχῆς , ὅτε κρείττονες καὶ ὁμονοητικώτεροι γένοιντο καὶ συνιστάμενοι μετ’ ἀλλήλων οἱ ἀρχόμενοι , οἷοι καὶ τότε ἐγένοντο Πυθαγόρου παρόντος διὰ τὰς ὑφηγήσεις αὐτοῦ καὶ παιδεύσεις . τούτου δ’ἔτι μεῖζον τεκμήριον ἦν ἀπὸ τοῦ χρόνου · ἐπὶ γὰρ τῆς αὐτῆς ἡμέρας Πυθαγόρᾳ τε καὶ Ἀβάριδι Φάλαρις ἐπῆγε κίνδυνον περὶ θανάτου καὶ αὐτὸς ὑπὸ τῶν ἐπιβουλευόντων ἀπεσφάγη . καὶ τὸ κατ’ Ἐπιμενίδην δὲ τῶν αὐτῶν τούτων ἔστω τεκμήριον .
Lemmas: ὅτι δέ αὐτός εἰμί ὁ οὗτος κατορθόω , τεκμήριον μέν καί ἀπό ὁ χρησμός ὁ Ἀπόλλων , τότε ὁ κατάλυσις διασημαίνω ὁ Φάλαρις γίγνομαι ὁ ἀρχή , ὅτε ἀγαθός καί ὁμονοητικός γίγνομαι καί συνίστημι μετά ἀλλήλων ὁ ἄρχω , οἷος καί τότε γίγνομαι Πυθαγόρας πάρειμι διά ὁ ὑφήγησις αὐτός καί παιδεύω . οὗτος ἐσθίω μείζων τεκμήριον εἰμί ἀπό ὁ χρόνος · ἐπί γάρ ὁ αὐτός ἡμέρα Πυθαγόρας τε καί Ἄβαρις Φάλαρις ἐπάγω κίνδυνος περί θάνατος καί αὐτός ὑπό ὁ ἐπιβουλεύω ἀποσφάζω . καί ὁ κατά Ἐπιμενίδης δέ ὁ αὐτός οὗτος ἵστημι τεκμήριον .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.222
ὥσπερ γὰρ Ἐπιμενίδης ὁ Πυθαγόρου μαθητής , μέλλων ὑπό τινων ἀναιρεῖσθαι , ἐπειδὴ τὰς ἐρινύας ἐπεκαλέσατο καὶ τοὺς τιμωροὺς θεούς , ἐποίησε τοὺς ἐπιβουλεύοντας πάντας ἄρδην περὶ ἑαυτοῖς ἀποσφαγῆναι , οὕτω δήπου καὶ Πυθαγόρας , ἐπαμύνων τοῖς ἀνθρώποις κατὰ τὴν τοῦ Ἡρακλέους δίκην καὶ ἀνδρείαν , τὸν ἐξυβρίζοντα καὶ πλημμελοῦντα εἰς τοὺς ἀνθρώπους ἐπ’ ὠφελείᾳ τῶν ἀνθρώπων ἐκόλασε καὶ θανάτῳ παρέδωκε δι’ αὐτῶν τῶν χρησμῶν τοῦ Ἀπόλλωνος , οἷς ἦν αὐτοφυῶς συνηρτημένος ἀπὸ τῆς ἐξ ἀρχῆς γενέσεως . τοῦτο μὲν οὖν τὸ θαυμαστὸν αὐτοῦ τῆς ἀνδρείας κατόρθωμα ἄχρι τοσούτου μνήμης ἠξιώκαμεν .
Lemmas: ὥσπερ γάρ Ἐπιμενίδης ὁ Πυθαγόρας μαθητής , μέλλω ὑπό τίνω ἀναιρέω , ἐπεί ὁ Ἐρινύς ἐπικαλέω καί ὁ τιμωρός θεός , ποιέω ὁ ἐπιβουλεύω πᾶς ἄρδην περί ἑαυτοῦ ἀποσφάζω , οὗτος δήπου καί Πυθαγόρας , ἐπαμύνω ὁ ἄνθρωπος κατά ὁ ὁ Ἡρακλῆς δίκη καί ἀνδρεῖος , ὁ ἐξυβρίζω καί πλημμελέω εἰς ὁ ἄνθρωπος ἐπί ὠφέλεια ὁ ἄνθρωπος κολάζω καί θάνατος παραδίδωμι διά αὐτός ὁ χρησμός ὁ Ἀπόλλων , ὅς εἰμί αὐτοφυής συναρτάω ἀπό ὁ ἐκ ἀρχή γένεσις . οὗτος μέν οὖν ὁ θαυμαστός αὐτός ὁ ἀνδρεῖος κατόρθωμα ἄχρι τοσοῦτος μνήμη ἀξιόω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.223
ἄλλο δὲ τεκμήριον αὐτῆς ποιησώμεθα τὴν σωτηρίαν τῆς ἐννόμου δόξης , δι’ ἣν αὐτός τε μόνος τὰ δοκοῦντα ἑαυτῷ ἔπραττε καὶ τὰ ὑπὸ τοῦ ὀρθοῦ λόγου ὑπαγορευόμενα , μήτε ὑπὸ ἡδονῆς μήτε ὑπὸ πόνου μήτε ὑπ’ ἄλλου τινὸς πάθους ἢ κινδύνου μεθιστάμενος ἀπ’ αὐτῶν , οἵ τε ἑταῖροι αὐτοῦ πρὸ τοῦ τι παραβῆναι τῶν ὁρισθέντων ὑπ’ αὐτοῦ ᾑροῦντο ἀποθανεῖν , ἐν παντοδαπαῖς τε τύχαις ἐξεταζόμενοι τὸ αὐτὸ ἦθος ἀδιάφθορον διεφύλαττον , ἐν μυρίαις τε συμφοραῖς γενόμενοι οὐδέποτε ὑπ’αὐτῶν μετετράπησαν . ἦν δὲ καὶ ἀδιάλειπτος παρ’ αὐτοῖς παράκλησις τὸ νόμῳ βοηθεῖν ἀεὶ καὶ ἀνομίᾳ πολεμεῖν , καὶ πρὸς τὸ εἴργειν καὶ ἀπωθεῖσθαι τὴν τρυφὴν καὶ συνεθίζεσθαι ἀπὸ γενετῆς σώφρονι καὶ ἀνδρικῷ βίῳ .
Lemmas: ἄλλος δέ τεκμήριον αὐτός ποιέω ὁ σωτηρία ὁ ἔννομος δόξα , διά ὅς αὐτός τε μόνος ὁ δοκέω ἑαυτοῦ πράσσω καί ὁ ὑπό ὁ ὀρθός λόγος ὑπαγορεύω , μήτε ὑπό ἡδονή μήτε ὑπό πόνος μήτε ὑπό ἄλλος τις πάθος ἢ κίνδυνος μεθίστημι ἀπό αὐτός , ὁ τε ἑταῖρος αὐτός πρό ὁ τίς παραβαίνω ὁ ὁρίζω ὑπό αὐτός αἱρέω ἀποθνῄσκω , ἐν παντοδαπός τε Τύχη ἐξετάζω ὁ αὐτός ἦθος ἀδιάφθορος διαφυλάσσω , ἐν μυρίος τε συμφορά γίγνομαι οὐδέποτε υπ’αυος μετατρέπω . εἰμί δέ καί ἀδιάλειπτος παρά αὐτός παράκλησις ὁ νόμος βοηθέω ἀεί καί ἀνομία πολεμέω , καί πρός ὁ εἴργω καί ἀπωθέω ὁ τρυφή καί συνεθίζω ἀπό γενετή σώφρων καί ἀνδρικός βίος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.224
ἦν δέ τινα μέλη παρ’ αὐτοῖς πρὸς τὰ ψυχῆς πάθη πεποιημένα , πρός τε ἀθυμίας καὶ δηγμοὺς , ἃ δὴ βοηθητικώτατα ἐπινενόητο , καὶ πάλιν αὖ ἕτερα πρός τε τὰς ὀργὰς καὶ πρὸς τοὺς θυμούς , δι’ ὧν ἐπιτείνοντες αὐτὰ καὶ ἀνιέντες ἄχρι τοῦ μετρίου σύμμετρα πρὸς ἀνδρείαν ἀπειργάζοντο . ἦν δὲ καὶ τοῦτο μέγιστον εἰς γενναιότητα ἕρμα , τὸ πεπεῖσθαι ὡς οὐδὲν δεῖ τῶν ἀνθρωπίνων συμπτωμάτων ἀπροσδόκητον εἶναι παρὰ τοῖς νοῦν ἔχουσιν , ἀλλὰ πάντα προσδοκᾶν ὧν μὴ τυγχάνουσιν αὐτοὶ κύριοι ὄντες .
Lemmas: εἰμί δέ τις μέλος παρά αὐτός πρός ὁ Ψυχή πάθος ποιέω , πρός τε ἀθυμία καί δηγμός , ὁ δή βοηθητικός ἐπινοέω , καί πάλιν αὖος ἕτερος πρός τε ὁ ὀργή καί πρός ὁ θυμός , διά ὅς ἐπιτείνω αὐτός καί ἀνίημι ἄχρι ὁ μέτριος σύμμετρος πρός ἀνδρεῖος ἀπεργάζομαι . εἰμί δέ καί οὗτος μέγας εἰς γενναιότης ἕρμα , ὁ πείθω ὡς οὐδείς δεῖ ὁ ἀνθρώπινος σύμπτωμα ἀπροσδόκητος εἰμί παρά ὁ νόος ἔχω , ἀλλά πᾶς προσδοκάω ὅς μή τυγχάνω αὐτός κύριος εἰμί .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.225
οὐ μὴν ἀλλ’ εἴ ποτε συμβαίη αὐτοῖς ἢ ὀργὴ ἢ λύπη ἢ ἄλλο τι τῶν τοιούτων , ἐκποδὼν ἀπηλλάττοντο καὶ καθ’ ἑαυτὸν ἕκαστος γενόμενος ἐπειρᾶτο καταπέττειν τε καὶ ἰατρεύειν τὸ πάθος ἀνδρικῶς . ἦν δὲ γεννικὸν αὐτῶν καὶ τὸ περὶ τὰ μαθήματα καὶ ἐπιτηδεύματα ἐπίπονον καὶ αἱ τῆς ἐμφύτου πᾶσιν ἀκρασίας τε καὶ πλεονεξίας βάσανοι ποικιλώταταί τε κολάσεις καὶ ἀνακοπαὶ πυρὶ καὶ σιδήρῳ συντελούμεναι ἀπαραιτήτως καὶ οὔτε πόνων οὔτε καρτερίας οὐδεμιᾶς φειδόμεναι . τοῦτο μὲν γὰρ ἀποχὴ ἐμψύχων ἁπάντων καὶ προσέτι βρωμάτων τινῶν ἠσκεῖτο γενναίως , τοῦτο δὲ εὐαύγειαι τοῦ λογισμοῦ καὶ εἰλικρίνειαι τῶν ἐμποδιζόντων ἐπετηδεύοντο , τοῦτο δὲ ἐχεμυθία τε καὶ παντελὴς σιωπὴ πρὸς τὸ γλώσσης κρατεῖν συνασκοῦσα ἐπὶ ἔτη πολλὰ τὴν ἀνδρείαν αὐτῶν ἐγύμναζεν , ἥ τε σύντονος καὶ ἀδιάπνευστος περὶ τὰ δυσληπτότατα τῶν θεωρημάτων ἐξέτασίς τε καὶ ἀνάληψις ·
Lemmas: οὖον μήv ἀλλά εἰμί ποτός συμβαίνω αὐτός ἢ ὀργή ἢ λύπη ἢ ἄλλος τίς ὁ τοιοῦτος , ἐκποδών ἀπαλλαξείω καί κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος γίγνομαι πειράω καταπέσσω τε καί ἰατρεύω ὁ πάθος ἀνδρικός . εἰμί δέ γεννικός αὐτός καί ὁ περί ὁ μάθημα καί ἐπιτήδευμα ἐπίπονος καί ὁ ὁ ἔμφυτος πᾶς ἀκράτεια τε καί πλεονεξία βάσανος ποικίλος τε κολάζω καί ἀνακοπή πῦρ καί σίδηρος συντελέω ἀπαραίτητος καί οὔτε πόνος οὔτε καρτερία οὐδείς φείδομαι . οὗτος μέν γάρ ἀποχή ἔμψυχος ἅπας καί προσέτι βρῶμα τις ἀσκέω γενναῖος , οὗτος δέ εὐαυγία ὁ λογισμός καί εἰλικρίνεια ὁ ἐμποδίζω ἐπιτηδεύω , οὗτος δέ ἐχεμυθία τε καί παντελής σιωπή πρός ὁ γλῶσσα κρατέω συνασκέω ἐπί ἔτος πολύς ὁ ἀνδρεῖος αὐτός γυμνάζω , ὅς τε σύντονος καί ἀδιάπνευστος περί ὁ δύσληπτος ὁ θεώρημα ἐξέτασις τε καί ἀνάληψις ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.226
διὰ ταὐτὰ δὲ ἀνοινία καὶ ὀλιγοσιτία καὶ ὀλιγοϋπνία , δόξης τε καὶ πλούτου καὶ τῶν ὁμοίων ἀνεπιτήδευτος περιφρόνησις , καὶ ταῦτα πάντα εἰς ἀνδρείαν αὐτοῖς συνέτεινεν . οἴκτων δὲ καὶ δακρύων καὶ πάντων τῶν τοιούτων εἴργεσθαι τοὺς ἄνδρας ἐκείνους φασίν . ἀπείχοντο δὲ καὶ δεήσεων καὶ ἱκετειῶν καὶ πάσης τῆς τοιαύτης ἀνελευθέρου θωπείας ὡς ἀνάνδρου καὶ ταπεινῆς οὔσης . τῆς δὲ αὐτῆς ἰδέας τῶν ἠθῶν θετέον καὶ ὅτι τὰ κυριώτατα καὶ συνεκτικώτατα τῶν ἐν αὐτῇ δογμάτων ἀπόρρητα ἐν ἑαυτοῖς διεφύλαττον ἅπαντες ἀεί , μετὰ ἀκριβοῦς ἐχεμυθίας πρὸς τοὺς ἐξωτερικοὺς ἀνέκφορα διατηροῦντες ἀγράφως ἐν μνήμῃ τοῖς διαδόχοις ἅπερ μυστήρια θεῶν μεταπαραδιδόντες .
Lemmas: διά αὐτός δέ ἀνοινία καί ὀλιγοσιτία καί ὀλιγοϋπνία , δόξα τε καί πλοῦτος καί ὁ ὅμοιος ἀνεπιτήδευτος περιφρόνησις , καί οὗτος πᾶς εἰς ἀνδρεῖος αὐτός συντείνω . οἶκτος δέ καί δάκρυ καί πᾶς ὁ τοιοῦτος εἴργω ὁ ἀνήρ ἐκεῖνος φημί . ἀπέχω δέ καί δέησις καί Ἱκεσία καί πᾶς ὁ τοιοῦτος ἀνελεύθερος θωπεία ὡς ἄνανδρος καί ταπεινός εἰμί . ὁ δέ αὐτός ἰδέα ὁ ἠθέω θετέος καί ὅτι ὁ κύριος καί συνεκτικός ὁ ἐν αὐτός δόγμα ἀπόρρητος ἐν ἑαυτοῦ διαφυλάσσω ἅπας ἀεί , μετά ἀκριβής ἐχεμυθία πρός ὁ ἐξωτερικός ἀνέκφορος διατηρέω ἄγραφος ἐν μνήμη ὁ διάδοχος ὅσπερ μυστήριον θεός μεταπαραδίδωμι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.227
διόπερ οὐδὲν ἐξεφοίτησε τῶν γε λόγου ἀξίων μέχρι πολλοῦ , διδασκόμενα δὲ καὶ μανθανόμενα ἐντὸς τοίχων μόνον ἐγνωρίζετο . ἐπὶ δὲ τῶν θυραίων καὶ ὡς εἰπεῖν βεβήλων , εἰ καί ποτε τύχοι , διὰ συμβόλων ἀλλήλοις οἱ ἄνδρες ᾐνίττοντο , ὧν ἴχνος ἐστὶ νῦν ὧν περιφέρονται τὰ θρυλούμενα , οἷον πῦρ μαχαίρῃ μὴ σκάλευε , καὶ τὰ τοιαῦτα σύμβολα , ἅπερ ψιλῇ μὲν τῇ φράσει γραώδεσιν ὑποθήκαις ἔοικε , διαπτυσσόμενα δὲ θαυμαστήν τινα καὶ σεμνὴν ὠφέλειαν παρέχεται τοῖς μεταλαβοῦσι .
Lemmas: διόπερ οὐδείς ἐκφοιτάω ὁ γε λόγος ἄξιος μέχρι πολύς , διδάσκω δέ καί μανθάνω ἐντός τοῖχος μόνος γνωρίζω . ἐπί δέ ὁ θυραῖος καί ὡς εἶπον βέβηλος , εἰμί καί ποτός τυγχάνω , διά σύμβολον ἀλλήλων ὁ ἀνήρ αἰνίσσομαι , ὅς ἴχνος εἰμί νῦν ὅς περιφέρω ὁ θρυλέω , οἷος πῦρ μάχαιρα μή σκαλεύω , καί ὁ τοιοῦτος σύμβολον , ὅσπερ ψιλός μέν ὁ φράζω γραώδης ὑποθήκη ἔοικα , διαπτύσσω δέ θαυμαστός τις καί σεμνός ὠφέλεια παρέχω ὁ μεταλαμβάνω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 32.228
μέγιστον δὲ πάντων πρὸς ἀνδρείαν παράγγελμά ἐστι τὸ σκοπὸν προθέσθαι τὸν κυριώτατον , ῥύσασθαι καὶ ἐλευθερῶσαι τῶν τοσούτων εἱργμῶν καὶ συνδέσμων τὸν κατεχόμενον ἐκ βρεφῶν νοῦν , οὗ χωρὶς ὑγιὲς οὐδὲν ἄν τις οὐδὲ ἀληθὲς τὸ παράπαν ἐκμάθοι οὐδ’ ἂν κατίδοι δι’ ἧστινος οὖν ἐνεργῶν αἰσθήσεως . νοῦς γὰρ κατ’ αὐτοὺς πάνθ’ ὁρῇ καὶ πάντ’ ἀκούει , τἄλλα δὲ κωφὰ καὶ τυφλά . δεύτερον δὲ τὸ ὑπερσπουδάζειν διακαθαρθέντι λοιπὸν αὐτῷ καὶ ποικίλως ἐπιτηδειωθέντι διὰ τῶν μαθηματικῶν ὀργιασμῶν , τὸ τηνικάδε τῶν ὀνησιφόρων τι καὶ θείων ἐντιθέναι καὶ μεταδιδόναι , ὡς μήτε τῶν σωματικῶν ἀφιστάμενον ἀποδειλιᾶν , μήτε πρὸς τὰ ἀσώματα προσαγόμενον ὑπὸ τῆς λαμπροτάτης αὐτῶν μαρμαρυγῆς ἀποστρέφεσθαι τὰ ὄμματα , μήτε τῶν προσηλούντων τῷ σώματι τὴν ψυχὴν παθημάτων καὶ προσπερονώντων ἐπιστρέφεσθαι , ὅλως δὲ ἀδάμαστον εἶναι πρὸς πάντα γενεσιουργὰ καὶ καταγωγὰ παθήματα . ἡ γὰρ διὰ τούτων πάντων γυμνασία καὶ ἄνοδος τῆς τελειοτάτης ἀνδρείας ἦν ἐπιτήδευσις . τοσαῦτα καὶ περὶ τῆς ἀνδρείας ἡμῖν τεκμήρια κείσθω περὶ Πυθαγόρου τε καὶ τῶν Πυγαθορείων ἀνδρῶν .
Lemmas: μέγας δέ πᾶς πρός ἀνδρεῖος παράγγελμα εἰμί ὁ σκοπός προτίθημι ὁ κύριος , ῥύομαι καί ἐλευθερόω ὁ τοσοῦτος εἱργμός καί σύνδεσμος ὁ κατέχω ἐκ βρέφος νόος , ὅς Χωρὶς ὑγιής οὐδείς ἄν τις οὐδέ ἀληθής ὁ παράπαν ἐκμανθάνω οὐδέ εἄν καθοράω διά ὅστις οὖν ἐνεργός αἴσθησις . νόος γάρ κατά αὐτός πᾶς ὁράω καί πᾶς ἀκούω , ἄλλος δέ κωφός καί τυφλός . δύο δέ ὁ ὑπερσπουδάζω διακαθαίρω λοιπός αὐτός καί ποικίλως ἐπιτηδειόομαι διά ὁ μαθηματικός ὀργιασμός , ὁ τηνικάδε ὁ ὀνησιφόρος τίς καί θεῖον ἐντίθημι καί μεταδίδωμι , ὡς μήτε ὁ σωματικός ἀφίστημι ἀποδειλιάω , μήτε πρός ὁ ἀσώματος προσάγω ὑπό ὁ λαμπρός αὐτός μαρμαρυγή ἀποστρέφω ὁ ὄμμα , μήτε ὁ προσηλόω ὁ σῶμα ὁ ψυχή πάθημα καί προσπερονάω ἐπιστρέφω , ὅλως δέ ἀδάμαστος εἰμί πρός πᾶς γενεσιουργός καί καταγωγή πάθημα . ὁ γάρ διά οὗτος πᾶς γυμνασία καί ἄνοδος ὁ τέλειος ἀνδρεῖος εἰμί ἐπιτήδευσις . τοσοῦτος καί περί ὁ ἀνδρεῖος ἐγώ τεκμήριον κεῖμαι περί Πυθαγόρας τε καί ὁ πυγαθορεω ἀνήρ .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.229
Φιλίαν δὲ διαφανέστατα πάντων πρὸς ἅπαντας Πυθαγόρας παρέδωκε , θεῶν μὲν πρὸς ἀνθρώπους δι’ εὐσεβείας καὶ ἐπιστημονικῆς θεραπείας , δογμάτων δὲ πρὸς ἄλληλα καὶ καθόλου ψυχῆς πρὸς σῶμα λογιστικοῦ τε πρὸς τὰ τοῦ ἀλόγου εἴδη διὰ φιλοσοφίας καὶ τῆς κατ’ αὐτὴν θεωρίας , ἀνθρώπων δὲ πρὸς ἀλλήλους , πολιτῶν μὲν διὰ νομιμότητος ὑγιοῦς , ἑτεροφύλων δὲ διὰ φυσιολογίας ὀρθῆς , ἀνδρὸς δὲ πρὸς γυναῖκα ἢ τέκνα ἢ ἀδελφοὺς καὶ οἰκείους διὰ κοινωνίας ἀδιαστρόφου , συλλήβδην δὲ πάντων πρὸς ἅπαντας καὶ προσέτι τῶν ἀλόγων ζῴων τινὰ διὰ δικαιοσύνης καὶ φυσικῆς ἐπιπλοκῆς καὶ κοινότητος , σώματος δὲ καθ’ ἑαυτὸ θνητοῦ τῶν ἐγκεκρυμμένων αὐτῷ ἐναντίων δυνάμεων εἰρήνευσίν τε καὶ συμβιβασμὸν δι’ ὑγείας καὶ τῆς εἰς ταύτην διαίτης καὶ σωφροσύνης , κατὰ μίμησιν τῆς ἐν τοῖς κοσμικοῖς στοιχείοις εὐετηρίας .
Lemmas: Φιλία δέ διαφανής πᾶς πρός ἅπας Πυθαγόρας παραδίδωμι , θεός μέν πρός ἄνθρωπος διά εὐσέβεια καί ἐπιστημονικός θεραπεία , δόγμα δέ πρός ἀλλήλων καί καθόλου Ψυχή πρός σῶμα λογιστικός τε πρός ὁ ὁ ἄλογος εἶδος διά φιλοσοφία καί ὁ κατά αὐτός θεωρία , ἄνθρωπος δέ πρός ἀλλήλων , πολίτης μέν διά νομιμότης ὑγιής , ετερόφυλος δέ διά φυσιολογία ὀρθός , ἀνήρ δέ πρός γυνή ἢ τέκνον ἢ ἀδελφός καί οἰκεῖος διά κοινωνία ἀδιάστροφος , συλλήβδην δέ πᾶς πρός ἅπας καί προσέτι ὁ ἄλογος ζῷον τις διά δικαιοσύνη καί φυσικός ἐπιπλοκή καί κοινότης , σῶμα δέ κατά ἑαυτοῦ θνητός ὁ ἐγκρύπτω αὐτός ἐναντίος δύναμις εἰρήνευσις τε καί συμβιβασμός διά ὑγεία καί ὁ εἰς οὗτος δίαιτα καί σωφροσύνη , κατά μίμησις ὁ ἐν ὁ κοσμικός στοιχεῖον εὐετηρία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.230
ἐν πᾶσι δὴ τούτοις ἑνὸς καὶ τοῦ αὐτοῦ κατὰ σύλληψιν τοῦ τῆς φιλίας ὀνόματος εὑρετὴς καὶ νομοθέτης ὁμολογουμένως Πυθαγόρας ἐγένετο , καὶ οὕτω θαυμαστὴν φιλίαν παρέδωκε τοῖς χρωμένοις ὥστε ἔτι καὶ νῦν τοὺς πολλοὺς λέγειν ἐπὶ τῶν σφοδρότερον εὐνοούντων ἑαυτοῖς ὅτι τῶν Πυθαγορείων εἰσί . δεῖ δὴ καὶ περὶ τούτων τὴν Πυθαγόρου παιδείαν παραθέσθαι καὶ τὰ παραγγέλματα οἷς ἐχρῆτο πρὸς τοὺς αὐτοῦ γνωρίμους . παρεκελεύοντο οὖν οἱ ἄνδρες οὗτοι ἐκ φιλίας ἀληθινῆς ἐξαιρεῖν ἀγῶνά τε καὶ φιλονεικίαν , μάλιστα μὲν ἐκ πάσης , εἰ δυνατόν , εἰ δὲ μή , ἔκ γε τῆς πατρικῆς καὶ καθόλου ἐκ τῆς πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους · ὡσαύτως δὲ καὶ ἐκ τῆς πρὸς τοὺς εὐεργέτας · τὸ γὰρ διαγωνίζεσθαι ἢ διαφιλονεικεῖν πρὸς τοὺς τοιούτους ἐμπεσούσης ὀργῆς ἢ ἄλλου τινὸς τοιούτου πάθους οὐ σωτήριον τῆς ὑπαρχούσης φιλίας .
Lemmas: ἐν πᾶς δή οὗτος εἷς καί ὁ αὐτός κατά σύλληψις ὁ ὁ φίλιος ὄνομα εὑρετής καί νομοθέτης ὁμολογουμένως Πυθαγόρας γίγνομαι , καί οὗτος θαυμαστός φίλιος παραδίδωμι ὁ χράω ὥστε ἔτι καί νῦν ὁ πολύς λέγω ἐπί ὁ σφοδρός εὐνοέω ἑαυτοῦ ὅτι ὁ Πυθαγόρειος εἰμί . δεῖ δή καί περί οὗτος ὁ Πυθαγόρας παιδεία παρατίθημι καί ὁ παράγγελμα ὅς χράω πρός ὁ αὐτός γνώριμος . παρακελεύομαι οὖν ὁ ἀνήρ οὗτος ἐκ φίλιος ἀληθινός ἐξαιρέω ἀγών τε καί φιλονεικία , μάλιστα μέν ἐκ πᾶς , εἰμί δυνατός , εἰμί δέ μή , ἐκ γε ὁ πατρικός καί καθόλου ἐκ ὁ πρός ὁ πρέσβυς · ὡσαύτως δέ καί ἐκ ὁ πρός ὁ εὐεργέτης · ὁ γάρ διαγωνίζομαι ἢ διαφιλονεικέω πρός ὁ τοιοῦτος ἐμπίτνω ὀργή ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος πάθος οὖον σωτήριος ὁ ὑπάρχω φίλιος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.231
ἔφασαν δὲ δεῖν ὡς ἐλαχίστας ἀμυχάς τε καὶ ἑλκώσεις ἐν ταῖς φιλίαις ἐγγίνεσθαι · ( τοῦτο δὲ γίνεσθαι , ) ἐὰν ἐπιστῶνται εἴκειν καὶ κρατεῖν ὀργῆς , ἀμφότεροι μέν , μᾶλλον μέντοι ὁ νεώτερός τε καὶ τῶν εἰρημένων τάξεων ἔχων ἡνδήποτε . τὰς ἐπανορθώσεις τε καὶ νουθετήσεις , ἃς δὴ πεδαρτάσεις ἐκάλουν ἐκεῖνοι , μετὰ πολλῆς εὐφημίας τε καὶ εὐλαβείας ᾤοντο δεῖν γίνεσθαι παρὰ τῶν πρεσβυτέρων τοῖς νεωτέροις , καὶ πολὺ ἐμφαίνεσθαι ἐν τοῖς νουθετοῦσι τὸ κηδεμονικόν τε καὶ οἰκεῖον · οὕτω γὰρ εὐσχήμονά τε γίνεσθαι καὶ ὠφέλιμον τὴν νουθέτησιν .
Lemmas: φημί δέ δήω ὡς μικρός ἀμυχή τε καί ἕλκωσις ἐν ὁ φίλιος ἐγγίγνομαι · ( οὗτος δέ γίγνομαι , ) ἐάν ἐφίστημι εἴκω καί κρατέω ὀργή , ἀμφότερος μέν , μᾶλλον μέντοι ὁ νέος τε καί ὁ εἴρω τάξις ἔχω ὁστισδήποτε . ὁ ἐπανόρθωσις τε καί νουθετέω , ὅς δή πεδάρτασις καλέω ἐκεῖνος , μετά πολύς Εὐφημία τε καί εὐλάβεια οἴομαι δήω γίγνομαι παρά ὁ πρέσβυς ὁ νέος , καί πολύς ἐμφαίνω ἐν ὁ νουθετέω ὁ κηδεμονικός τε καί οἰκέω · οὗτος γάρ εὐσχήμων τε γίγνομαι καί ὠφέλιμος ὁ νουθέτησις .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.232
ἐκ φιλίας μηδέποτε ἐξαιρεῖν πίστιν μήτε παίζοντας μήτε σπουδάζοντας · οὐ γὰρ ἔτι ῥᾴδιον εἶναι διυγιᾶναι τὴν ὑπάρχουσαν φιλίαν , ὅταν ἅπαξ παρεμπέσῃ τὸ ψεῦδος εἰς τὰ τῶν φασκόντων φίλων εἶναι ἤθη . φιλίαν μὴ ἀπογιγνώσκειν ἀτυχίας ἕνεκα ἢ ἄλλης τινὸς ἀδυναμίας τῶν εἰς τὸν βίον ἐμπιπτουσῶν , ἀλλὰ μόνην εἶναι · δόκιμον ἀπόγνωσιν φίλου τε καὶ φιλίας τὴν γινομένην διὰ κακίαν μεγάλην τε καὶ ἀνεπανόρθωτον . ἔχθραν ἑκόντα μὲν μηδέποτε αἴρεσθαι πρὸς τοὺς μὴ τελέως κακούς , ἀράμενον δὲ μένειν εὐγενῶς ἐν τῷ διαπολεμεῖν , ἂν μὴ μεταπέσῃ τὸ ἦθος τοῦ διαφερομένου καὶ προσγένηται εὐγνωμοσύνη . πολεμεῖν δὲ μὴ λόγῳ , ἀλλὰ τοῖς ἔργοις , νόμιμον δὲ εἶναι καὶ ὅσιον τὸν πόλεμον καὶ ὡς ( ἂν ) ἄνθρωπος ἀνθρώπῳ πολεμήσειεν . αἴτιον μηδέποτε γίνεσθαι [ εἰς δύναμιν ] διαφορᾶς , εὐλαβεῖσθαι ταύτης τὴν ἀρχὴν ὡς οἷόν τε μάλιστα .
Lemmas: ἐκ φίλιος μηδέποτε ἐξαιρέω πίστις μήτε παίζω μήτε σπουδάζω · οὖον γάρ ἔτι ῥᾴδιος εἰμί διυγιαίνω ὁ ὑπάρχω φίλιος , ὅταν ἅπαξ παρεμπίπτω ὁ ψεῦδος εἰς ὁ ὁ φάσκω Φίλων εἰμί ἦθος . φίλιος μή ἀπογιγνώσκω ἀτυχία ἕνεκα ἢ ἄλλος τις ἀδυναμία ὁ εἰς ὁ βίος ἐμπίπτω , ἀλλά μόνος εἰμί · δόκιμος ἀπόγνωσις φίλος τε καί φίλιος ὁ γίγνομαι διά κακία μέγας τε καί ἀνεπανόρθωτος . ἔχθρα ἑκών μέν μηδέποτε ἀείρω πρός ὁ μή τέλειος κακός , ἀείρω δέ μένω εὐγενής ἐν ὁ διαπολεμέω , εἄν μή μεταπίπτω ὁ ἦθος ὁ διαφέρω καί προσγίγνομαι εὐγνωμοσύνη . πολεμέω δέ μή λόγος , ἀλλά ὁ ἔργον , νόμιμος δέ εἰμί καί ὅσιος ὁ πόλεμος καί ὡς ( εἄν ) ἄνθρωπος ἄνθρωπος πολεμέω . αἴτιος μηδέποτε γίγνομαι [ εἰς δύναμις ] διαφορά , εὐλαβέομαι οὗτος ὁ ἀρχή ὡς οἷος τε μάλιστα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 33.233
ἐν τῇ μελλούσῃ ἀληθινῇ ἔσεσθαι φιλίᾳ ὡς πλεῖστα δεῖν ἔφασαν εἶναι τὰ ὡρισμένα καὶ νενομισμένα , καλῶς δὲ ταῦτ’ εἶναι κεκριμένα καὶ μὴ εἰκῆ , καὶ δῆτα καὶ εἰς ἔθος ἕκαστον κατακεχωρισμένα δεῖν εἶναι , ὅπως μήτε ὁμιλία μηδεμία ὀλιγώρως τε καὶ εἰκῆ γίνηται , ἀλλὰ μετ’ αἰδοῦς τε καὶ συννοίας καὶ τάξεως ὀρθῆς , μήτε πάθος ἐγείρηται μηδὲν εἰκῆ καὶ φαύλως καὶ ἡμαρτημένως , οἷον ἐπιθυμία ἢ ὀργή . ὁ αὐτὸς δὲ λόγος καὶ κατὰ τῶν λειπομένων παθῶν τε καὶ διαθέσεων . ἀλλὰ μὴν τεκμήραιτο ἄν τις καὶ περὶ τοῦ μὴ παρέργως αὐτοὺς τὰς ἀλλοτρίας ἐκκλίνειν φιλίας , ἀλλὰ καὶ πάνυ σπουδαίως περικάμπτειν αὐτὰς καὶ φυλάττεσθαι , καὶ περὶ τοῦδε μέχρι πολλῶν γενεῶν τὸ φιλικὸν πρὸς ἀλλήλους ἀνένδοτον διατετηρηκέναι , ἔκ τε ὧν Ἀριστόξενος ἐν τῷ περὶ Πυθαγορικοῦ βίου αὐτὸς διακηκοέναι φησὶ Διονυσίου τοῦ Σικελίας τυράννου , ὅτε ἐκπεσὼν τῆς μοναρχίας γράμματα ἐν Κορίνθῳ ἐδίδασκε .
Lemmas: ἐν ὁ μέλλω ἀληθινός εἰμί φίλιος ὡς πλεῖστος δήω φημί εἰμί ὁ ὁρίζω καί νομίζω , καλῶς δέ αὐτός εἰμί κρίνω καί μή εἰκῇ , καί δῆτα καί εἰς ἔθος ἕκαστος καταχωρίζω δήω εἰμί , ὅπως μήτε ὁμιλία μηδείς ὀλίγωρος τε καί εἰκῇ γίγνομαι , ἀλλά μετά αἰδώς τε καί σύννοια καί τάξις ὀρθός , μήτε πάθος ἐγείρω μηδείς εἰκῇ καί φαῦλος καί ἡμαρτημένως , οἷος ἐπιθυμία ἢ ὀργή . ὁ αὐτός δέ λόγος καί κατά ὁ λείπω πάθος τε καί διάθεσις . ἀλλά μήv τεκμαίρομαι ἄν τις καί περί ὁ μή πάρεργον αὐτός ὁ ἀλλότριος ἐκκλίνω φίλιος , ἀλλά καί πάνυ σπουδαῖος περικάμπτω αὐτός καί φυλάσσω , καί περί ὅδε μέχρι πολύς γενεά ὁ φιλικός πρός ἀλλήλων ἀνένδοτος διατηρέω , ἐκ τε ὅς Ἀριστόξενος ἐν ὁ περί Πυθαγορικός βίος αὐτός διακούω φημί Διονύσιος ὁ Σικελία τύραννος , ὅτε ἐκπίτνω ὁ μοναρχία γράμμα ἐν Κόρινθος διδάσκω .