ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 27.130
Χαρώνδας τε γὰρ ὁ Καταναῖος , εἷς εἶναι δοκῶν τῶν ἀρίστων νομοθετῶν , [ Πυθαγόρειος ἦν , ] Ζάλευκός τε καὶ Τιμάρης οἱ Λοκροί , ( οἱ ) ὀνομαστοὶ γεγενημένοι ἐπὶ νομοθεσίᾳ , Πυθαγόρειοι ἦσαν , οἱ τε τὰς Ῥηγινικὰς πολιτείας συστήσαντες , τήν τε γυμνασιαρχικὴν κληθεῖσαν καὶ τὴν ἐπὶ Θεοκλέους ὀνομαζομένην , Πυθαγόρειοι λέγονται εἶναι . Φύτιός τε καὶ Θεοκλῆς καὶ Ἑλικάων καὶ Ἀριστοκράτης διήνεγκαν ἐπιτηδεύμασί τε καὶ ἔθεσιν , οἷς καὶ αἱ ἐν ἐκείνοις τοῖς τόποις πόλεις κατ’ ἐκείνους τοὺς χρόνους ἐχρήσαντο . ὅλως δὲ εὑρετὴν αὐτὸν γενέσθαι φασὶ καὶ τῆς πολιτικῆς ὅλης παιδείας , εἰπόντα μηδὲν εἰλικρινὲς εἶναι τῶν ὄντων πραγμάτων , ἀλλὰ μετέχειν καὶ γῆν πυρὸς καὶ πῦρ ὕδατος καὶ πνευμάτων καὶ ταῦτα πνεύματος , ἔτι καλὸν αἰσχροῦ καὶ δίκαιον ἀδίκου καὶ τἄλλα κατὰ λόγον τούτοις . ἐκ δὲ ταύτης τῆς ὑποθέσεως λαβεῖν τὸν λόγον τὴν εἰς ἑκάτερον μέρος ὁρμήν . δύο δὲ εἶναι κινήσεις καὶ τοῦ σώματος καὶ τῆς ψυχῆς , τὴν μὲν ἄλογον , τὴν δὲ προαιρετικήν . πολιτειῶν δὲ γραμμάς τινας · τοιάσδε τρεῖς συστησάμενον τοῖς ἄκροις ἀλλήλων συμψαυούσας , μίαν ὀρθὴν γωνίαν ποιούσας , τὴν μὲν ἐπίτριτον φύσιν ἔχουσαν , τὴν δὲ πέντε τοιαῦτα δυναμένην , τὴν δὲ τούτων ἀμφοτέρων ἀνὰ μέσον .
Lemmas: Χαρώνδας τε γάρ ὁ Καταναῖος , εἷς εἰμί δοκέω ὁ Ἀρίστων νομοθέτης , [ Πυθαγόρειος εἰμί , ] Ζάλευκος τε καί Τιμάρης ὁ Λοκρός , ( ὁ ) ὀνομαστός γίγνομαι ἐπί νομοθεσία , Πυθαγόρειος εἰμί , ὁ τε ὁ ρηγινικη πολιτεία συνίστημι , ὁ τε γυμνασιαρχικός καλέω καί ὁ ἐπί Θεοκλῆς ὀνομάζω , Πυθαγόρειος λέγω εἰμί . Φύτιος τε καί Θεοκλῆς καί Ἑλικάων καί Ἀριστοκράτης διαφέρω ἐπιτήδευμα τε καί ἔθος , ὅς καί ὁ ἐν ἐκεῖνος ὁ τόπος πόλις κατά ἐκεῖνος ὁ χρόνος χράω . ὅλως δέ εὑρετής αὐτός γίγνομαι φημί καί ὁ πολιτικός ὅλος παιδεία , εἶπον μηδείς εἰλικρινής εἰμί ὁ εἰμί πρᾶγμα , ἀλλά μετέχω καί γῆ πυρός καί πῦρ ὕδωρ καί πνεῦμα καί οὗτος πνεῦμα , ἔτι καλός αἰσχρός καί Δίκαιος ἄδικος καί ἄλλος κατά λόγος οὗτος . ἐκ δέ οὗτος ὁ ὑπόθεσις λαμβάνω ὁ λόγος ὁ εἰς ἑκάτερος μέρος ὁρμή . δύο δέ εἰμί κινέω καί ὁ σῶμα καί ὁ Ψυχή , ὁ μέν ἄλογος , ὁ δέ προαιρετικός . πολιτεία δέ γραμμή τις · τοιόσδε τρεῖς συνίστημι ὁ ἄκρος ἀλλήλων συμψαύω , εἷς ὀρθός γωνία ποιέω , ὁ μέν ἐπίτριτος φύσις ἔχω , ὁ δέ πέντε τοιοῦτος δύναμαι , ὁ δέ οὗτος ἀμφότερος ἀνά μέσος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 27.131
λογιζομένων δ’ ἡμῶν τάς τε τῶν γραμμῶν πρὸς ἀλλήλας συμπτώσεις καὶ τὰς τῶν χωρίων τῶν ἀπὸ τούτων , βελτίστην ὑποτυποῦσθαι πολιτείας εἰκόνα . σφετερίσασθαι δὲ τὴν δόξαν Πλάτωνα , λέγοντα φανερῶς ἐν τῇ Πολιτείᾳ τὸν ἐπίτριτον ἐκεῖνον πυθμένα τὸν τῇ πεμπάδι συζευγνύμενον καὶ τὰς δύο παρεχόμενον ἁρμονίας . ἀσκῆσαι δὲ φασὶν αὐτὸν καὶ τὰς μεπριοπαθείας καὶ τὰς μεσότητας καὶ τὸ σύν τινι προηγουμένῳ τῶν ἀγαθῶν ἕκαστον εὐδαίμονα ποιεῖν τὸν βίον , καὶ συλλήβδην προσευρεῖν τὴν αἵρεσιν τῶν ἡμετέρων ἀγαθῶν καὶ προσηκόντων ἔργων .
Lemmas: λογίζομαι δέ ἐγώ ὁ τε ὁ γραμμή πρός ἀλλήλων σύμπτωσις καί ὁ ὁ χωρίον ὁ ἀπό οὗτος , ἀγαθός ὑποτυπόω πολιτεία εἰκών . σφετερίζω δέ ὁ δόξα Πλάτων , λέγω φανερῶς ἐν ὁ πολιτεία ὁ ἐπίτριτος ἐκεῖνος πυθμήν ὁ ὁ πεμπάς συζεύγνυμι καί ὁ δύο παρέχω ἁρμονία . ἀσκέω δέ φημί αὐτός καί ὁ μεπριοπαθείας καί ὁ μεσότης καί ὁ σῦς τις προηγούμενος ὁ ἀγαθός ἕκαστος εὐδαίμων ποιέω ὁ βίος , καί συλλήβδην προσευρίσκω ὁ αἵρεσις ὁ ἡμέτερος ἀγαθός καί προσήκω ἔργον .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 27.132
ἀπαλλάξαι δὲ λέγεται τοὺς Κροτωνιάτας καὶ τῶν παλλακίδων καὶ καθόλου τῆς πρὸς τὰς ἀνεγγύους γυναῖκας ὁμιλίας . πρὸς Δεινωνὼ γὰρ τὴν Βροντίνου γυναῖκα , τῶν Πυθαγορείων ἑνός , οὖσαν σοφήν τε καὶ περιττὴν τὴν ψυχήν , ἧς ἐστὶ καὶ τὸ καλὸν καὶ περιβόητον ῥῆμα , τὸ τὴν γυναῖκα δεῖν θύειν αὐθημερὸν ἀνισταμένην ἀπὸ τοῦ ἑαυτῆς ἀνδρός , ὅ τινες εἰς Θεανὼ ἀναφέρουσι , πρὸς δὴ ταύτην παρελθούσας τὰς τῶν Κροτωνιατῶν γυναῖκας παρακαλέσαι περὶ τοῦ συμπεῖσαι τὸν Πυθαγόραν διαλεχθῆναι περὶ τῆς πρὸς αὐτὰς σωφροσύνης τοῖς ἀνδράσιν αὐτῶν . ὃ δὴ καὶ συμβῆναι , καὶ τῆς γυναικὸς ἐπαγγειλαμένης καὶ τοῦ Πυθαγόρσυ διαλεχθέντος καὶ τῶν Κροτωνιατῶν πεισθέντων ἀναιρεθῆναι παντάπασι τὴν τότε ἐπιπολάζουσαν ἀκολασίαν .
Lemmas: ἀπαλλάσσω δέ λέγω ὁ Κροτωνιάτης καί ὁ παλλακίς καί καθόλου ὁ πρός ὁ ἀνέγγυος γυνή ὁμιλία . πρός δεινωνος γάρ ὁ Βροντῖνος γυνή , ὁ Πυθαγόρειος εἷς , εἰμί σοφός τε καί περισσός ὁ Ψυχή , ὅς εἰμί καί ὁ καλός καί περιβόητος ῥῆμα , ὁ ὁ γυνή δήω θύω αὐθήμερος ἀνίστημι ἀπό ὁ ἑαυτοῦ ἀνήρ , ὅς τις εἰς Θεανώ ἀναφέρω , πρός δή οὗτος παρέρχομαι ὁ ὁ Κροτωνιάτης γυνή παρακαλέω περί ὁ συμπείθω ὁ Πυθαγόρας διαλέγω περί ὁ πρός αὐτός σωφροσύνη ὁ ἀνήρ αὐτός . ὅς δή καί συμβαίνω , καί ὁ γυνή ἐπαγγέλλω καί ὁ Πυθαγόρσυ διαλέγω καί ὁ Κροτωνιάτης πείθω ἀναιρέω παντάπασι ὁ τότε ἐπιπολάζω ἀκολασία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 27.133
ἔτι φασὶ Πυθαγόραν , ἀφικομένων εἰς τὴν πόλιν τῶν Κροτωνιατῶν ἐκ τῆς Συβάριδος πρεσβευτῶν ἐπὶ τὴν ἐξαίτησιν τῶν φυγάδων , θεασάμενόν τινα τῶν πρέσβεων αὐτόχειρα γεγενημένον τῶν αὐτοῦ φίλων , μηδὲν ἀποκρίνασθαι αὐτῷ . ἐπερομένου δὲ τοῦ ἀνθρώπου καὶ βουλομένου τῆς ὁμιλίας αὐτοῦ μετέχειν , εἰπεῖν ὡς οὐ θεμιστεύοι τοῖς ἀνθρώποις ὅθεν δὴ καὶ παρά τισιν Ἀπόλλωνα ὀνομασθῆναι αὐτόν . ταῦτα δὴ πάντα καὶ ὅσα μικρὸν ἔμπροσθεν εἰρήκαμεν περὶ τῆς τῶν τυράννων καταλύσεως καὶ τῆς τῶν πόλεων ἐλευθερώσεως τῶν ἐν Ἰταλίᾳ τε καὶ Σικελίᾳ καὶ ἄλλων πλειόνων , δείγματα ποιησώμεθα τῆς εἰς τὰ πολιτικὰ ἀγαθὰ ὡφελείας αὐτοῦ , ἣν συνεβάλλετο τοῖς ἀνθρώποις .
Lemmas: ἔτι φημί Πυθαγόρας , ἀφικνέομαι εἰς ὁ πόλις ὁ Κροτωνιάτης ἐκ ὁ Σύβαρις πρεσβευτής ἐπί ὁ ἐξαίτησις ὁ φυγάς , θεάομαι τις ὁ πρέσβυς αὐτόχειρ γίγνομαι ὁ αὐτός Φίλων , μηδείς ἀποκρίνω αὐτός . ἐπέρομαι δέ ὁ ἄνθρωπος καί βούλομαι ὁ ὁμιλία αὐτός μετέχω , εἶπον ὡς οὖον θεμιστεύω ὁ ἄνθρωπος ὅθεν δή καί παρά τις Ἀπόλλων ὀνομάζω αὐτός . οὗτος δή πᾶς καί ὅσος μικρός ἔμπροσθεν εἴρω περί ὁ ὁ τύραννος κατάλυσις καί ὁ ὁ πόλις ἐλευθέρωσις ὁ ἐν Ἰταλία τε καί Σικελία καί ἄλλος πλείων , δεῖγμα ποιέω ὁ εἰς ὁ πολιτικός ἀγαθός ὡφελεία αὐτός , ὅς συμβάλλω ὁ ἄνθρωπος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.134
Τὸ δὴ μετὰ τοῦτο μηκέθ’ οὑτωσὶ κοινῶς , ἀλλὰ καὶ κατ’ ἰδίαν ἀποτεμόμενοι τὰ τῶν ἀρετῶν ἔργα αὐτοῦ τῷ λόγῳ κοσμήσωμεν . ἀρξώμεθα δὲ πρῶτον ἀπὸ θεῶν , ὥσπερ καὶ νομίζεται , τήν τε ὁσιότητα αὐτοῦ πειραθῶμεν ἐπιδεῖξαι καὶ τὰ ἀπ’ αὐτῆς θαυμαστὰ ἔργα ἐπιδείξωμεν ἑαυτοῖς καὶ τῷ λόγῳ κοσμήσωμεν . ἓν μὲν οὖν δεῖγμα αὐτῆς ἐκεῖνο ἔστω , οὗ καὶ πρότερον ἐμνημονεύσαμεν , ὅτι δὴ ἐγίνωσκε τὴν ἑαυτοῦ ψυχήν , τίς ἦν καὶ πόθεν εἰς τὸ σῶμα εἰσεληλύθει , τούς τε προτέρους αὐτῆς βίους , καὶ τούτων πρόδηλα τεκμήρια παρεῖχε . μετὰ τοῦτο τοίνυν ἐκεῖνο . Νέσσον ποτὲ τὸν ποταμὸν σὺν πολλοῖς τῶν ἑταίρων διαβαίνων προσεῖπε τῇ φωνῇ , καὶ ὁ ποπαμὸς γεγωνόν τι καὶ τρανὸν ἀπεφθέγξατο πάντων ἀκουόντων , χαῖρε , Πυθαγόρα . ἔτι μιᾷ καὶ τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ ἔν τε Μεταποντίῳ τῆς Ἰταλίας καὶ ἐν Ταυρομενίῳ τῆς Σικελίας συγγεγονέναι καὶ διειλέχθαι κοινῇ τοῖς ἑκατέρωθι ἑταίροις αὐτὸν διαβεβαιοῦνται σχεδὸν ἅπαντες , σταδίων ἐν μεσαιχμίῳ παμπόλλων καὶ κατὰ γῆν καὶ κατὰ θάλατταν ὑπαρχόντων , οὐδ’ ἡμέραις ἀνυσίμων πάνυ πολλαῖς .
Lemmas: ὁ δή μετά οὗτος μηκέτι οὑτωσί κοινῶς , ἀλλά καί κατά ἴδιος ἀποτέμνω ὁ ὁ ἀρετή ἔργον αὐτός ὁ λόγος κοσμέω . ἄρχω δέ πρῶτος ἀπό θεός , ὥσπερ καί νομίζω , ὁ τε ὁσιότης αὐτός πειράω ἐπιδείκνυμι καί ὁ ἀπό αὐτός θαυμαστός ἔργον ἐπιδείκνυμι ἑαυτοῦ καί ὁ λόγος κοσμέω . εἷς μέν οὖν δεῖγμα αὐτός ἐκεῖνος ἵστημι , ὅς καί πρότερος μνημονεύω , ὅτι δή γιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή , τίς εἰμί καί πόθεν εἰς ὁ σῶμα εἰσέρχομαι , ὁ τε πρότερος αὐτός βίος , καί οὗτος πρόδηλος τεκμήριον παρέχω . μετά οὗτος τοίνυν ἐκεῖνος . Νέσσος ποτέ ὁ ποταμός σύν πολύς ὁ ἑταῖρος διαβαίνω προσεῖπον ὁ φωνή , καί ὁ ποπαμὸς γεγωνός τίς καί τρανός ἀποφθέγγομαι πᾶς ἀκούω , χαίρω , Πυθαγόρας . ἔτι εἷς καί ὁ αὐτός ἡμέρα ἐν τε Μεταπόντιον ὁ Ἰταλία καί ἐν Ταυρομένιον ὁ Σικελία συγγίγνομαι καί διαλέγω κοινός ὁ ἑκατέρωθι ἑταῖρος αὐτός διαβεβαιόω σχεδόν ἅπας , στάδιος ἐν μεσαίχμιον παμπολύς καί κατά γῆ καί κατά θάλασσα ὑπάρχω , οὐδέ ἡμέρα ἀνύσιμος πάνυ πολύς .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.135
τὸ μὲν γὰρ ὅτι τὸν μηρὸν χρύσεον ἐπέδειξεν Ἀβάριδι τῷ Ὑπερβορέῳ , εἰκάσαντι αὐτὸν Ἀπόλλωνα εἶναι τὸν ( ἐν ) Ὑπερβορέοις , οὗπερ ἦν ἱερεὺς ὁ Ἄβαρις , βεβαιοῦντα ὡς τοῦτο ἀληθὲς ὑπολαμβάνοι καὶ οὐ διαψεύδοιτο , καὶ πάνυ τεθρύληται . καὶ μυρία ἕτερα τούτων θειότερα καὶ θαυμαστότερα περὶ τἀνδρὸς ὁμαλῶς καὶ συμφώνως ἱστορεῖται , προρρήσεις τε σεισμῶν ἀπαράβατοι καὶ λοιμῶν ἀποτροπαὶ σὺν τάχει καὶ ἀνέμων βιαίων χαλαζῶν τ’ ἐκχύσεως παραυτίκα κατευνήσεις καὶ κυμάτων ποταμίων τε καὶ θαλασσίων ἀπευδιασμοὶ πρὸς εὐμαρῆ τῶν ἑταίρων διάβασιν . ὧν μεταλαβόντας Ἐμπεδοκλέα τε τὸν Ἀκραγαντῖνον καὶ Ἐπιμενίδην τὸν Κρῆτα καὶ Ἄβαριν τὸν Ὑπερβόρειον πολλαχῇ καὶ αὐτοὺς τοιαῦτά τινα ἐπιτετελεκέναι .
Lemmas: ὁ μέν γάρ ὅτι ὁ μηρός χρύσεος ἐπιδείκνυμι Ἄβαρις ὁ ὑπερβόρεος , εἰκάζω αὐτός Ἀπόλλων εἰμί ὁ ( ἐν ) Ὑπερβόρεοι , ὅσπερ εἰμί ἱερεύς ὁ Ἄβαρις , βεβαιόω ὡς οὗτος ἀληθής ὑπολαμβάνω καί οὖον διαψεύδω , καί πάνυ θρυλέω . καί μυρίος ἕτερος οὗτος θεῖος καί θαυμαστός περί ἀνήρ ὁμαλός καί σύμφωνος ἱστορέω , πρόρρησις τε σεισμός ἀπαράβατος καί λοιμός ἀποτροπή σύν τάχος καί ἄνεμος βίαιος χάλαζα τε ἔκχυσις παραυτίκα κατεύνησις καί κῦμα Ποταμίων τε καί θαλάσσιος ἀπευδιασμός πρός εὐμαρής ὁ ἑταῖρος διάβασις . ὅς μεταλαμβάνω Ἐμπεδοκλῆς τε ὁ Ἀκραγαντῖνος καί Ἐπιμενίδης ὁ Κρής καί Ἄβαρις ὁ ὑπερβόρειος πολλαχῆ καί αὐτός τοιοῦτος τις ἐπιτελέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.136
δῆλα δ’ αὐτῶν τὰ ποιήματα ὑπάρχει , ἄλλως τε καὶ ἀλεξανέμας μὲν ὂν τὸ ἐπώνυμον Ἐμπεδοκλέους , καθαρτὴς δὲ τὸ Ἐπιμενίδου , αἰθροβάτης δὲ τὸ Ἀβάριδος , ὅτι ἄρα ὀιστῷ τοῦ ἐν Ὑπερβορέοις Ἀπόλλωνος δωρηθέντι αὐτῷ ἐποχούμενος ποταμούς τε καὶ πελάγη καὶ τὰ ἄβατα διέβαινεν , ἀεροβατῶν τρόπον τινά , ὅπερ ὑπενόησαν καὶ Πυθαγόραν τινὲς πεπονθέναι τότε ἡνίκα καὶ ἐν Μεταποντίῳ καὶ ἐν Ταυρομενίῳ τοῖς ἑκατέρωθι ἑταίροις ὡμίλησε τῇ αὐτῇ ἡμέρᾳ . λέγεται δ’ ὅτι καὶ σεισμὸν ἐσόμενον ἀπὸ φρέατος , οὗ ἐγεύσατο , προηγόρευσε , καὶ περὶ νεὼς οὐριοδρομούσης , ὅτι καταποντισθήσεται .
Lemmas: δῆλος δέ αὐτός ὁ ποίημα ὑπάρχω , ἄλλως τε καί ἀλεξανέμας μέν εἰμί ὁ ἐπώνυμος Ἐμπεδοκλῆς , καθαρτής δέ ὁ Ἐπιμενίδης , αἰθροβάτης δέ ὁ Ἄβαρις , ὅτι ἄρα ὀιστός ὁ ἐν Ὑπερβόρεοι Ἀπόλλων δωρέω αὐτός ἐποχέομαι ποταμός τε καί πέλαγος καί ὁ ἄβατος διαβαίνω , ἀεροβάτης τρόπος τις , ὅσπερ ὑπονοέω καί Πυθαγόρας τις πάσχω τότε ἡνίκα καί ἐν Μεταπόντιον καί ἐν Ταυρομένιον ὁ ἑκατέρωθι ἑταῖρος ὁμιλέω ὁ αὐτός ἡμέρα . λέγω δέ ὅτι καί σεισμός εἰμί ἀπό φρέαρ , ὅς γεύω , προαγορεύω , καί περί ναός οὐριοδρομέω , ὅτι καταποντίζω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.137
καὶ ταῦτα μὲν ἔστω τεκμήρια τῆς εὐσεβείας αὐτοῦ . βούλομαι δὲ ἄνωθεν τὰς ἀρχὰς ὑποδεῖξαι τῆς τῶν θεῶν θρησκείας , ἃς προεστήσατο Πυθαγόρας τε καὶ οἱ ἀπ’ αὐτοῦ ἄνδρες . ἅπαντα ὅσα περὶ τοῦ πράττειν ἢ μὴ πράττειν διορίζουσιν , ἐστόχασται τῆς πρὸς τὸ θεῖον ὁμολογίας , καὶ ἀρχὴ αὕτη ἐστὶ καὶ βίος ἅπας συντέτακται πρὸς τὸ ἀκολουθεῖν τῷ θεῷ , καὶ ὁ λόγος οὗτος ταύτης ἐστὶ τῆς φιλοσοφίας , ὅτι γελοῖον ποιοῦσιν ἄνθρωποι ἄλλοθέν ποθεν ζητοῦντες τὸ εὖ ἢ παρὰ τῶν θεῶν , καὶ ὅμοιον ὥσπερ ἂν εἴ τις ἐν βασιλευομένῃ χώρᾳ τῶν πολιτῶν τινὰ ὕπαρχον θεραπεύσῃ , ἀμελήσας αὐτοῦ τοῦ πάντων ἄρχοντος [ καὶ βασιλεύοντος ] · τοιοῦτον γὰρ οἴονται ποιεῖν καὶ τοὺς ἀνθρώπους . ἐπεὶ γὰρ ἔστι τε θεὸς καὶ οὗτος πάντων κύριος , δεῖν δὲ ὡμολόγηται παρὰ τοῦ κυρίου τἀγαθὸν αἰτεῖν , πάντες τε , οὓς μὲν ἂν φιλῶσι καὶ οἷς ἂν χαίρωσι , τούτοις διδόασι τἀγαθά , πρὸς δὲ οὓς ἐναντίως ἔχουσι , τἀναντία , δῆλον ὅτι ταῦτα πρακτέον οἷς τυγχάνει ὁ θεὸς χαίρων .
Lemmas: καί οὗτος μέν ἵστημι τεκμήριον ὁ εὐσέβεια αὐτός . βούλομαι δέ ἄνωθεν ὁ ἀρχή ὑποδείκνυμι ὁ ὁ θεός θρησκεία , ὅς προΐστημι Πυθαγόρας τε καί ὁ ἀπό αὐτός ἀνήρ . ἅπας ὅσος περί ὁ πράσσω ἢ μή πράσσω διορίζω , στοχάζομαι ὁ πρός ὁ θέω ὁμολογία , καί ἀρχή οὗτος εἰμί καί βίος ἅπας συντάσσω πρός ὁ ἀκολουθέω ὁ θεός , καί ὁ λόγος οὗτος οὗτος εἰμί ὁ φιλοσοφία , ὅτι γελοῖος ποιέω ἄνθρωπος ἄλλοθεν πόθεν ζητέω ὁ εὕω ἢ παρά ὁ θεός , καί ὅμοιος ὥσπερ εἄν εἰμί τις ἐν βασιλεύω χώρα ὁ πολίτης τις ὕπαρχος θεραπεύω , ἀμελέω αὐτός ὁ πᾶς ἄρχω [ καί βασιλεύω ] · τοιοῦτος γάρ οἴομαι ποιέω καί ὁ ἄνθρωπος . ἐπεί γάρ εἰμί τε θεός καί οὗτος πᾶς κύριος , δήω δέ ὁμολογέω παρά ὁ κύριος ἀγαθός αἰτέω , πᾶς τε , ὅς μέν εἄν φιλέω καί ὅς εἄν χαίρω , οὗτος δίδωμι τἀγαθά , πρός δέ ὅς ἐναντίος ἔχω , τἀναντία , δῆλος ὅτι οὗτος πρακτέος ὅς τυγχάνω ὁ θεός χαίρω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.138
ταῦτα δὲ οὐ ῥᾴδιον εἰδέναι , ἂν μή τις ἢ θεοῦ ἀκηκοότος ἢ θεοῦ ἀκούσῃ ἢ διὰ τέχνης θείας πορίζηται . διὸ καὶ περὶ τὴν μαντικὴν σπουδάζουσι · μόνη γὰρ αὕτη ἑρμηνεία τῆς παρὰ τῶν θεῶν διανοίας ἐστί . καὶ ὅμως δὲ τὴν αὐτῶν πραγματείαν ἀξίαν τῳ δόξειεν εἶναι τῷ οἰομένῳ θεοὺς εἶναι , τοῖς δ’ εὐήθειαν θάτερον τούτων καὶ ἀμφότερα . ἔστι δὲ καὶ τῶν ἀποταγμάτων τὰ πολλὰ ἐκ τελετῶν εἰσενηνεγμένα , διὰ τὸ οἴεσθαί τι εἶναι αὐτοὺς τὰ τοιαῦτα καὶ μὴ νομίζειν ἀλαζονείαν , ἀλλ’ ἀπό τινος θεοῦ ἔχειν τὴν ἀρχήν . καὶ τοῦτό γε πάντες οἱ Πυθαγόρειοι ὅμως ἔχουσι πιστευτικῶς , οἷον περὶ Ἀριστέου τοῦ Προκοννησίου καὶ Ἀβάριδος τοῦ Ὑπερβορέου τὰ μυθολογούμενα καὶ ὅσα ἄλλα τοιαῦτα λέγεται . πᾶσι γὰρ πιστεύουσι τοῖς τοιούτοις , πολλὰ δὲ καὶ αὐτοὶ πειρῶνται , τῶν τοιούτων δὲ τῶν δοκούντων μυθικῶν ἀπομνημονεύουσιν ὡς οὐδὲν ἀπιστοῦντες ὅ τι ἂν εἰς τὸ θεῖον ἀνάγηται .
Lemmas: οὗτος δέ οὖον ῥᾴδιος οἶδα , εἄν μή τις ἢ θεός ἀκούω ἢ θεός ἀκούω ἢ διά τέχνη θεῖος πορίζω . διό καί περί ὁ μαντικός σπουδάζω · μόνος γάρ οὗτος ἑρμηνεία ὁ παρά ὁ θεός διάνοια εἰμί . καί ὅμως δέ ὁ αὐτός πραγματεία ἄξιος ὁ δοκέω εἰμί ὁ οἴομαι θεός εἰμί , ὁ δέ εὐήθεια ἕτερος οὗτος καί ἀμφότερος . εἰμί δέ καί ὁ ἀπόταγμα ὁ πολύς ἐκ τελετή εἰσφέρω , διά ὁ οἴομαι τίς εἰμί αὐτός ὁ τοιοῦτος καί μή νομίζω ἀλαζονεία , ἀλλά ἀπό τις θεός ἔχω ὁ ἀρχή . καί οὗτος γε πᾶς ὁ Πυθαγόρειος ὅμως ἔχω πιστευτικός , οἷος περί Ἀριστέας ὁ Προκοννήσιος καί Ἄβαρις ὁ Ὑπερβόρεος ὁ μυθολογέω καί ὅσος ἄλλος τοιοῦτος λέγω . πᾶς γάρ πιστεύω ὁ τοιοῦτος , πολύς δέ καί αὐτός πειράω , ὁ τοιοῦτος δέ ὁ δοκέω μυθικός ἀπομνημονεύω ὡς οὐδείς ἀπιστέω ὅς τίς εἄν εἰς ὁ θέω ἀνάγω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.139
ἔφη γοῦν Εὔρυτόν τις λέγειν ὅτι φαίη ποιμὴν ἀκοῦσαί τινος ᾄδοντος , νέμων ἐπὶ τῷ τάφῳ τοῦ Φιλολάου , καὶ τὸν οὐθὲν ἀπιστῆσαι , ἀλλ’ ἐρέσθαι τίνα ἁρμονίαν . ἦσαν δὲ οὗτοι ἀμφότεροι Πυθαγόρειοι , καὶ μαθητὴς Εὔρυτος Φιλολάου . φασὶ δὲ καὶ τῷ Πυθαγόρᾳ τινά ποτε λέγειν ὅτι δοκοίη ποτὲ ἐν τῷ ὕπνῳ τῷ πατρὶ διαλέγεσθαι τεθνεῶτι καὶ ἐπερέσθαι τίνος τοῦτο σημεῖον ; τὸν δ’ οὐθενὸς φάναι , ἀλλ’ ὡς διελέγετο αὐτῷ ἀληθῶς · ὥσπερ οὖν οὐδὲ τὸ ἐμοὶ νῦν σε διαλέγεσθαι σημαίνει οὐθέν , οὕτως οὐδὲ ( τὸ ) ἐκείνῳ . ὥστε πρὸς πάντα τὰ τοιαῦτα οὐχὶ αὑτοὺς εὐήθεις νομίζουσιν , ἀλλὰ τοὺς ἀπιστοῦντας · οὐ γὰρ εἶναι τὰ μὲν δυνατὰ τοῖς θεοῖς , τὰ δὲ ἀδύνατα , ὥσπερ οἴεσθαι τοὺς σοφιζομένους , ἀλλὰ πάντα δυνατά . καὶ ἡ ἀρχὴ ἡ αὐτῇ ἐστι τῶν ἐπῶν , ἃ [ ἐκεῖνοι ] φασὶ μὲν εἶναι Λίνου , ἔστι μέντοι ἴσως ἐκείνων · ἔλπεσθαι χρὴ πάντ’ , ἐπεὶ οὐκ ἔστ’ οὐδὲν ἄελπτον · ῥᾴδια πάντα θεῷ τελέσαι , καὶ ἀνήνυτον οὐδέν .
Lemmas: φημί γοῦν Εὔρυτος τις λέγω ὅτι φημί ποιμήν ἀκούω τις ἀείδω , νέμω ἐπί ὁ τάφος ὁ Φιλόλαος , καί ὁ οὐδείς ἀπιστέω , ἀλλά ἔρομαι τίς ἁρμονία . εἰμί δέ οὗτος ἀμφότερος Πυθαγόρειος , καί μαθητής Εὔρυτος Φιλόλαος . φημί δέ καί ὁ Πυθαγόρας τις ποτός λέγω ὅτι δοκέω ποτέ ἐν ὁ ὕπνος ὁ πατήρ διαλέγω θνῄσκω καί ἐπέρομαι τίς οὗτος σημεῖον ; ὁ δέ οὐδείς φαίνω , ἀλλά ὡς διαλέγω αὐτός ἀληθής · ὥσπερ οὖν οὐδέ ὁ ἐγώ νῦν σύ διαλέγω σημαίνω οὐδείς , οὕτως οὐδέ ( ὁ ) ἐκεῖνος . ὥστε πρός πᾶς ὁ τοιοῦτος οὐ ἑαυτοῦ εὐήθης νομίζω , ἀλλά ὁ ἀπιστέω · οὖον γάρ εἰμί ὁ μέν δυνατός ὁ θεός , ὁ δέ ἀδύνατος , ὥσπερ οἴομαι ὁ σοφίζω , ἀλλά πᾶς δυνατός . καί ὁ ἀρχή ὁ αὐτός εἰμί ὁ ἔπος , ὁ [ ἐκεῖνος ] φημί μέν εἰμί Λῖνος , εἰμί μέντοι ἴσως ἐκεῖνος · ἔλπω χρή πᾶς , ἐπεί οὐ ἔστω οὐδείς ἄελπτος · ῥᾴδιος πᾶς θεός τελέω , καί ἀνήνυτος οὐδείς .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.140
τὴν δὲ πίστιν τῶν παρ’ αὐτσῖς ὑπολήφεων ἡγοῦνται εἶναι ταύτην , ὅτι ἦν ὁ πρῶτος εἰπὼν αὐτός , οὐχ ὁ τυχὼν , ἀλλὰ θεός . καὶ ἓν τοῦτο τῶν ἀκουσμάτων ἐστί , τίς ἢ Πυθαγόρας ; φασὶ γὰρ εἶναι Ἀπόλλωνα Ὑπερβόρεον , τούτου δὲ τεκμήρια ἔχεσθαι ὅτι ἐν τῷ ἀγῶνι ἐξανιστάμενος τὸν μηρὸν παρέφηνε χρυσοῦν καὶ ὅτι Ἄβαριν τὸν Ὑπερβόρεον εἱστία καὶ τὸν ὀιστὸν αὐτοῦ ἀφείλετο , ᾧ ἐκυβερνᾶτο .
Lemmas: ὁ δέ πίστις ὁ παρά αὐτός ὑπολήφεων ἡγέομαι εἰμί οὗτος , ὅτι εἰμί ὁ πρῶτος εἶπον αὐτός , οὐ ὁ τυγχάνω , ἀλλά θεός . καί εἷς οὗτος ὁ ἄκουσμα εἰμί , τίς ἢ Πυθαγόρας ; φημί γάρ εἰμί Ἀπόλλων ὑπερβόρεος , οὗτος δέ τεκμήριον ἔχω ὅτι ἐν ὁ ἀγών ἐξανίστημι ὁ μηρός παραφαίνω χρύσεος καί ὅτι Ἄβαρις ὁ ὑπερβόρεος Εἱστία καί ὁ ὀϊστός αὐτός ἀφαιρέω , ὅς κυβερνάω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.141
λέγεται δὲ ὁ Ἄβαρις ἐλθεῖν ἐξ Ὑπερβορέων , ἀγείρων χρυσὸν εἰς τὸν νεὼν καὶ προλέγων λοιμόν . κατέλυε δὲ ἐν τοῖς ἱεροῖς , καὶ οὔτε πίνων οὔτε ἐσθίων ὤφθη ποτὲ οὐθέν . λέγεται δὲ καὶ ἐν Λακεδαιμονίοις θῦσαι τὰ κωλυτήρια , καὶ διὰ τοῦτο οὐδένα ποτὲ ὕστερον ἐν Λακεδαίμονι λοιμὸν γενέσθαι . τοῦτον οὖν τὸν Ἄβαριν παρελόμενος ὃν εἶχεν ὀιστὸν χρυσοῦν , οὗ ἄνευ οὐχ οἷός τ’ ἦν τὰς ὁδοὺς ἐξευρίσκειν , ὁμολογοῦντα ἐποίησε .
Lemmas: λέγω δέ ὁ Ἄβαρις ἔρχομαι ἐκ Ὑπερβόρεοι , ἀγείρω χρυσός εἰς ὁ ναός καί προλέγω1 λοιμός . καταλύω δέ ἐν ὁ ἱερός , καί οὔτε πίνω οὔτε ἐσθίω ὁράω ποτέ οὐδείς . λέγω δέ καί ἐν Λακεδαιμόνιος θύω ὁ κωλυτήριος , καί διά οὗτος οὐδείς ποτέ ὕστερος ἐν Λακεδαίμων λοιμός γίγνομαι . οὗτος οὖν ὁ Ἄβαρις παραιρέω ὅς ἔχω ὀϊστός χρύσεος , ὅς ἄνευ οὐ οἷος τε εἰμί ὁ ὁδός ἐξευρίσκω , ὁμολογέω ποιέω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.142
καὶ ἐν Μεταποντίῳ , εὐξαμένων τινῶν γενέσθαι αὐτοῖς τὰ ἐν τῷ προσπλέοντι πλοίῳ , νεκρὸς τοίνυν ἂν ( εἴη ) ὑμῖν ἔφη , καὶ ἐφάνη νεκρὸν ἄγον τὸ πλοῖον . καὶ ἐν Συβάρει τὸν ὄφιν τὸν ἀποκτείναντα τὸν δασὺν ἔλαβε καὶ ἀπεπέμψατο , ὁμοίως δὲ καὶ τὸν ἐν Τυρρηνίᾳ τὸν μικρὸν ὄφιν αὐτὸς ἀπέκτεινε δάκνων . ἐν Κρότωνι δὲ τὸν ἀετὸν τὸν λευκὸν κατέψησεν ὑπομείναντα , ὡς φασί . βουλομένου δέ τινος ἀκούειν , οὐκ ἔφη πω λέξειν πρὶν ἢ σημεῖόν τι φανῇ , καὶ μετὰ ταῦτα ἐγένετο ἐν Καυλωνίᾳ ἡ λευκὴ ἄρκτος . καὶ πρὸς τὸν μέλλοντα ἐξαγγέλλειν αὐτῷ τὸν τοῦ υἱοῦ θάνατον προεῖπεν αὐτός .
Lemmas: καί ἐν Μεταπόντιον , εὔχομαι τις γίγνομαι αὐτός ὁ ἐν ὁ προσπλέω πλοῖον , νεκρός τοίνυν εἄν ( εἰμί ) σύ φημί , καί φαίνω νεκρός ἄγω ὁ πλοῖον . καί ἐν Σύβαρις ὁ ὄφις ὁ ἀποκτείνω ὁ δασύς λαμβάνω καί ἀποπέμπω , ὁμοίως δέ καί ὁ ἐν Τυρρηνία ὁ μικρός ὄφις αὐτός ἀποκτείνω δάκνω . ἐν Κρότων δέ ὁ ἀετός ὁ λευκός καταψάω ὑπομένω , ὡς φημί . βούλομαι δέ τις ἀκούω , οὐ φημί πω λέγω πρίν ἢ σημεῖον τίς φαίνω , καί μετά οὗτος γίγνομαι ἐν Καυλωνία ὁ λευκός ἄρκτος . καί πρός ὁ μέλλω ἐξαγγέλλω αὐτός ὁ ὁ υἱός θάνατος προεῖπον αὐτός .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.143
καὶ Μυλλίαν τὸν Κροτωνιάτην ἀνέμνησεν ὅτι ἦν Μίδας ὁ Γορδίου , καὶ ᾤχετο ὁ Μυλλίας εἰς τὴν ἤπειρον , ποιήσων ὅσα ἐπὶ τῷ τάφῳ ἐκέλευσε . λέγουσι δὲ καὶ ὅτι τὴν οἰκίαν αὐτοῦ ὁ πριάμενος καὶ ἀνορύξας , ἃ μὲν εἶδεν οὐδενὶ ἐτολμησεν εἰπεῖν , ἀντὶ δὲ τῆς ἁμαρτίας ταύτης ἐν Κρότωνι ἱεροσυλῶν ἐλήφθη καὶ ἀπέθανε · τὸ γὰρ γένειον ἀποπεσὸν τοῦ ἀγάλματος τὸ χρυσοῦν ἐφωράθη λαβών . ταῦτά τε οὖν λέγουσι πρὸς πίστιν καὶ ἄλλα τοιαῦτα · ὡς δὲ τούτων τε ὁμολογουμένων καὶ ἀδυνάτου ὄντος περὶ ἄνθρωπον ἓνα ταῦτα συμβῆναι , ἤδη οἴονται σαφὲς εἶναι ὅτι ὡς παρὰ κρείττονος ἀποδέχεσθαι χρὴ τὰ παρ’ ἐκείνου λεχθέντα καὶ οὐχὶ ἀνθρώπου . ἀλλὰ καὶ τὸ ἀπορούμενον τοῦτο σημαίνειν ·
Lemmas: καί Μυλλίας ὁ Κροτωνιάτης ἀναμιμνήσκω ὅτι εἰμί Μίδας ὁ Γόρδιον , καί οἴχομαι ὁ Μυλλίας εἰς ὁ ἤπειρος , ποιέω ὅσος ἐπί ὁ τάφος κελεύω . λέγω δέ καί ὅτι ὁ οἰκίον αὐτός ὁ ὠνέομαι καί ἀνορύσσω , ὁ μέν ὁράω οὐδείς τολμάω εἶπον , ἀντί δέ ὁ ἁμαρτία οὗτος ἐν Κρότων ἱεροσυλέω λαμβάνω καί ἀποθνῄσκω · ὁ γάρ γένειον ἀποπίπτω ὁ ἄγαλμα ὁ χρύσεος φωράω λαμβάνω . οὗτος τε οὖν λέγω πρός πίστις καί ἄλλος τοιοῦτος · ὡς δέ οὗτος τε ὁμολογέω καί ἀδύνατος εἰμί περί ἄνθρωπος εἷς οὗτος συμβαίνω , ἤδη οἴομαι σαφής εἰμί ὅτι ὡς παρά ἀγαθός ἀποδέχομαι χρή ὁ παρά ἐκεῖνος λέγω καί οὐ ἄνθρωπος . ἀλλά καί ὁ ἀπορέω οὗτος σημαίνω ·
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.144
ἔστι γὰρ παρ’ αὐτοῖς λεγόμενον ὅτι ἄνθρωπος δίπος ἐστὶ καὶ ὄρνις καὶ τρίτον ἄλλο . τὸ γὰρ τρίτον Πυθαγόρας ἐστί . τοιοῦτος μὲν οὖν διὰ τὴν εὐσέβειαν ἦν καὶ ἐπὶ τῆς ἀληθείας ἐνομίζετο εἶναι . περὶ δὲ τοὺς ὅρκους εὐλαβῶς οὕτως διέκειντο πάντες οἱ Πυθαγόρειοι , μεμνημένοι τῆς Πυθαγόρου ὑποθήκης τῆς ἀθανάτους μὲν πρῶτα θεούς , νόμῳ ὡς διάκεινται , τίμα καὶ σέβου ὅρκον , ἔπειθ’ ἥρωας ἀγαυούς , ὥστε ὑπὸ νόμου τις αὐτῶν ἀναγκαζόμενος ὀμόσαι , καίτοι εὐορκεῖν μέλλων , ὅμως ὑπὲρ τοῦ διαφυλάξαι τὸ δόγμα ὑπέμεινεν ἀντὶ τοῦ ὀμόσαι τρία μᾶλλον τάλαντα καταθέσθαι , ὅσουπερ τετίμητο τὸ τοιοῦτον τῷ δικασαμένῳ .
Lemmas: εἰμί γάρ παρά αὐτός λέγω ὅτι ἄνθρωπος δίπος εἰμί καί ὄρνις καί τρίτος ἄλλος . ὁ γάρ τρίτος Πυθαγόρας εἰμί . τοιοῦτος μέν οὖν διά ὁ εὐσέβεια εἰμί καί ἐπί ὁ ἀλήθεια νομίζω εἰμί . περί δέ ὁ Ὅρκος εὐλαβής οὕτως διάκειμαι πᾶς ὁ Πυθαγόρειος , μιμνήσκω ὁ Πυθαγόρας ὑποθήκη ὁ ἀθάνατος μέν πρῶτος θεός , νόμος ὡς διάκειμαι , τιμάω καί σέβομαι Ὅρκος , ἔπειτα ἥρως ἀγαυός , ὥστε ὑπό νόμος τις αὐτός ἀναγκάζω ὄμνυμι , καίτοι εὐορκέω μέλλω , ὅμως ὑπέρ ὁ διαφυλάσσω ὁ δόγμα ὑπομένω ἀντί ὁ ὄμνυμι τρεῖς μᾶλλον τάλαντον κατατίθημι , ὅσοσπερ τιμάω ὁ τοιοῦτος ὁ δικάζω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.145
ὅτι δ’ οὐδὲν ᾤοντο ἐκ ταὐτομάτου συμβαίνειν καὶ ἀπὸ τύχης , ἀλλὰ κατὰ θείαν πρόνοιαν , μάλιστα τοῖς ἀγαθοῖς καὶ εὐσεβέσι τῶν ἀνθρώπων , βεβαιοῖ τὰ ὑπὸ Ἀνδροκύδου ἐν τῷ περὶ Πυθαγορικῶν συμβόλων ἱστορούμενα περὶ Θυμαρίδου τοῦ Ταραντίνου , Πυθαγορικοῦ . ἀποπλέοντι γὰρ αὐτῷ καὶ χωριζομένῳ διά τινα περίστασιν , παρέστησαν οἱ ἑταῖροι ἀσπαζόμενοί τε καὶ προπεμπτικῶς ἀποτασσόμενοι . καί τις ἤδη ἐπιβάντι τοῦ πλοίου εἶπεν · ὅσα βούλει , παρὰ τῶν θεῶν ( γένοιτό σοι ) , ὦ Θυμαρίδα . καὶ ὃς εὐφήμει ἔφη ἀλλὰ βουλοίμην μᾶλλον , ὅσ’ ἄν μοι παρὰ τῶν θεῶν γένηται . ἐπιστημονικὸν γὰρ τοῦτο ἡγεῖτο μᾶλλον καὶ εὔγνωμον , τὸ μὴ ἀντιτείνειν καὶ προσαγανακτεῖν τῇ θείᾳ προνοίᾳ . πόθεν δὴ οὖν τὴν τοσαύτην εὐσέβειαν παρέλαβον οὗτοι οἱ ἄνδρες , εἴ τις βούλοιτο μαθεῖν , ῥητέον ὡς τῆς Πυθαγορικῆς κατ’ ἀριθμὸν θεολογίας παράδειγμα ἐναργὲς ἔκειτο παρὰ Ὀρφεῖ .
Lemmas: ὅτι δέ οὐδείς οἴομαι ἐκ αὐτόματος συμβαίνω καί ἀπό τυγχάνω , ἀλλά κατά θεῖος πρόνοια , μάλιστα ὁ ἀγαθός καί εὐσεβής ὁ ἄνθρωπος , βεβαιόω ὁ ὑπό Ἀνδροκύδης ἐν ὁ περί Πυθαγορικός σύμβολον ἱστορέω περί Θυμαρίδης ὁ ταραντῖνος , Πυθαγορικός . ἀποπλέω γάρ αὐτός καί χωρίζω διά τις περίστασις , παρίστημι ὁ ἑταῖρος ἀσπάζομαι τε καί προπεμπτικός ἀποτάσσω . καί τις ἤδη ἐπιβαίνω ὁ πλοῖον εἶπον · ὅσος βούλομαι , παρά ὁ θεός ( γίγνομαι σύ ) , εἰμί Θυμαρίδας . καί ὅς εὐφημέω φημί ἀλλά βούλομαι μᾶλλον , ὅσος ἄν ἐγώ παρά ὁ θεός γίγνομαι . ἐπιστημονικός γάρ οὗτος ἡγέομαι μᾶλλον καί εὐγνώμων , ὁ μή ἀντιτείνω καί προσαγανακτέω ὁ θεῖος πρόνοια . πόθεν δή οὖν ὁ τοσοῦτος εὐσέβεια παραλαμβάνω οὗτος ὁ ἀνήρ , εἰμί τις βούλομαι μανθάνω , ῥητέος ὡς ὁ Πυθαγορικός κατά ἀριθμός θεολογία παράδειγμα ἐναργής κεῖμαι παρά Ὀρφεύς .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.146
οὐκέτι δὴ οὖν ἀμφίβολον γέγονε τὸ τὰς ἀφορμὰς παρὰ Ὀρφέως λαβόντα Πυθαγόραν συντάξαι τὸν περὶ θεῶν λόγον , ὃν καὶ ἱερὸν διὰ τοῦτο ἐπέγραψεν , ὡς ἂν ἐκ τοῦ μυστικωτάτου ἀπηνθισμένον παρὰ Ὀρφεῖ τόπου , εἴτε ὄντως τοῦ ἀνδρός , ὡς οἱ πλεῖστοι λέγουσι , σύγγραμμά ἐστιν , εἴτε Τηλαύγους , ὡς ἔνιοι τοῦ διδασκαλείου ἐλλόγιμοι καὶ ἀξιόπιστοι διαβεβαιοῦνται ἐκ τῶν ὑπομνημάτων τῶν Δαρμοῖ τῇ θυγατρί , ἀδελφῇ δὲ Τηλαύγους , ἀπολειφθέντων ὑπ’ αὐτοῦ Πυθαγόρου , ἅπερ μετὰ θάνατον ἱστοροῦσι δοθῆναι Βιτάλῃ τε τῇ Δαμοὺς θυγατρὶ καὶ Τηλαύγει ( ἐν ) ἡλικίᾳ γενομένῳ , υἱῷ μὲν Πυθαγόρου , ἀνδρὶ δὲ τῆς Βιτάλης · κομιδῇ γὰρ νέος ὑπὸ τὀν Πυθαγόρου θάνατον ἀπολελειμμένος ἦν παρὰ Θεανοῖ τῇ μητρί . δηλοῦται δὴ διὰ τοῦ ἱεροῦ λόγου τούτου [ ἢ περὶ θεῶν λόγου , ἐπιγράφεται γὰρ ἀμφότερον , ] καὶ τίς ἦν ὁ παραδεδωκὼς Πυθαγόρᾳ τὸν περὶ θεῶν λόγον . λέγει γάρ · ( λόγος ) ὅδε περὶ θεῶν Πυθαγόρα τῶ Μνησάρχω , τὸν ἐξέμαθον , ὀργιασθεὶς ἐν Λειβήθροις τοῖς Θρᾳκίσις , Ἀγλαοφάμω τελεστᾶ μεταδόντος , ὡς ἄρα Ὀρφεὺς ὁ Καλλιόπας κατὰ τὸ Πάγγαιον ὄρος ὑπὸ τᾶς ματρὸς πινυσθεὶς ἔφα , τὰν ἀριθμῷ οὐσίαν ἀίδιον ἔμμεν ἀρχὰν προμαθεστάταν τῶ παντὸς ὠρανῶ καὶ γᾶς καὶ τᾶς μεταξὺ φύσιος , ἔτι δὲ καὶ θείων καὶ θεῶν καὶ δαιμόνων διαμονᾶς ῥίζαν .
Lemmas: οὐκέτι δή οὖν ἀμφίβολος γίγνομαι ὁ ὁ ἀφορμή παρά Ὀρφεύς λαμβάνω Πυθαγόρας συντάσσω ὁ περί θεός λόγος , ὅς καί ἱερόν διά οὗτος ἐπιγράφω , ὡς εἄν ἐκ ὁ μυστικός ἀπανθίζω παρά Ὀρφεύς τόπος , εἴτε εἰμί ὁ ἀνήρ , ὡς ὁ πλεῖστος λέγω , σύγγραμμα εἰμί , εἴτε Τηλαύγης , ὡς ἔνιοι ὁ διδασκαλεῖον ἐλλόγιμος καί ἀξιόπιστος διαβεβαιόω ἐκ ὁ ὑπόμνημα ὁ Δαρμός ὁ θυγάτηρ , ἀδελφός δέ Τηλαύγης , ἀπολείπω ὑπό αὐτός Πυθαγόρας , ὅσπερ μετά θάνατος ἱστορέω δίδωμι Βιτάλη τε ὁ Δαμοῦς θυγάτηρ καί Τηλαύγης ( ἐν ) ἡλικία γίγνομαι , υἱός μέν Πυθαγόρας , ἀνήρ δέ ὁ Βιτάλης · κομιδή γάρ νέος ὑπό ὁ Πυθαγόρας θάνατος ἀπολείπω εἰμί παρά Θεανώ ὁ μήτηρ . δηλόω δή διά ὁ ἱερός λόγος οὗτος [ ἢ περί θεός λόγος , ἐπιγράφω γάρ ἀμφότερος , ] καί τίς εἰμί ὁ παραδίδωμι Πυθαγόρας ὁ περί θεός λόγος . λέγω γάρ · ( λόγος ) ὅδε περί θεός Πυθαγόρας ὁ Μνήσαρχος , ὁ ἐκμανθάνω , ὀργιάζω ἐν Λείβηθρον ὁ Θρᾷξ , Ἀγλαόφαμος τελεστής μεταδίδωμι , ὡς ἄρα Ὀρφεύς ὁ Καλλιόπη κατά ὁ Πάγγαιον ὄρος ὑπό ὁ μήτηρ πίνυμι φημί , ὁ ἀριθμός οὐσία ἀίδιος εἰμί ἀρχή προμαθεστάταν ὁ πᾶς οὐρανός καί γῆ καί ὁ μεταξύ φύσις , ἔτι δέ καί θεῖον καί θεός καί δαίμων διαμονή ῥίζα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.147
ἐκ δὴ τούτων φανερὸν γέγονεν ὅτι τὴν ἀριθμῷ ὡρισμένην οὐσίαν τῶν θεῶν παρὰ τῶν Ὀρφικῶν παρέλαβεν . ἐποιεῖτο δὲ διὰ τῶν αὐτῶν ἀριθμῶν καὶ θαυμαστὴν πρόγνωσιν καὶ θεραπείαν τῶν θεῶν κατὰ τοὺς ἀριθμοὺς ὅτι μάλιστα συγγενεστάτην . γνοίη δ’ ἄν τις τοῦτο ἐντεῦθεν · δεῖ γὰρ καὶ ἔργον τι παρασχέσθαι εἰς πίστιν τοῦ λεγομένου . ἐπειδὴ Ἄβαρις περὶ τὰ συνήθη ἑαυτῷ ἱερουργήματα διετέλει ὢν καὶ τὴν σπουδαζομένην παντὶ βαρβάρων γένει πρόγνωσιν διὰ θυμάτων ἐπορίζετο , μάλιστα τῶν ὀρνιθείων · τὰ γὰρ τῶν τοιούτων σπλάγχνα ἀκριβῆ πρὸς διάσκεψιν ἡγοῦνται · βουλόμενος ὁ Πυθαγόρας μὴ ἀφαιρεῖν μὲν αὐτοῦ τὴν εἰς τἀληθὲς σπουδὴν , παρασχεῖν δὲ διά τινος ἀσφαλεστέρου καὶ χωρὶς αἵματος καὶ σφαγῆς , ἄλλως τε καὶ ὅτι ἱερὸν ἡγεῖτο εἶναι τὸν ἀλεκτρυόνα ἡλίῳ , τὸ λεγόμενον παναληθὲς ἀπετέλεσεν αὐτῷ δι’ ἀριθμητικῆς ἐπιστήμης συντεταγμένον .
Lemmas: ἐκ δή οὗτος φανερός γίγνομαι ὅτι ὁ ἀριθμός ὁρίζω οὐσία ὁ θεός παρά ὁ Ὀρφικός παραλαμβάνω . ποιέω δέ διά ὁ αὐτός ἀριθμός καί θαυμαστός πρόγνωσις καί θεραπεία ὁ θεός κατά ὁ ἀριθμός ὅτι μάλιστα συγγενής . γιγνώσκω δέ ἄν τις οὗτος ἐντεῦθεν · δεῖ γάρ καί ἔργον τίς παρέχω εἰς πίστις ὁ λέγω . ἐπεί Ἄβαρις περί ὁ συνήθης ἑαυτοῦ ἱερούργημα διατελέω εἰμί καί ὁ σπουδάζω πᾶς βάρβαρος γένος πρόγνωσις διά θῦμα πορίζω , μάλιστα ὁ ὀρνίθειος · ὁ γάρ ὁ τοιοῦτος σπλάγχνον ἀκριβής πρός διάσκεψις ἡγέομαι · βούλομαι ὁ Πυθαγόρας μή ἀφαιρέω μέν αὐτός ὁ εἰς ἀληθής σπουδή , παρέχω δέ διά τις ἀσφαλής καί Χωρὶς αἷμα καί σφαγή , ἄλλως τε καί ὅτι ἱερόν ἡγέομαι εἰμί ὁ ἀλεκτρυών ἥλιος , ὁ λέγω παναληθής ἀποτελέω αὐτός διά ἀριθμητικός ἐπιστήμη συντάσσω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.148
ὑπῆρχε δὲ αὐτῷ ἀπὸ τῆς εὐσεβείας καὶ ἡ περὶ θεῶν πίστις · παρήγγελλε γὰρ ἀεὶ περὶ θεῶν μηδὲν θαυμαστὸν ἀπιστεῖν μηδὲ περὶ θείων δογμάτων , ὡς πάντα τῶν θεῶν δυναμένων . καὶ τὰ θεῖα δὲ δόγματα λέγειν , οἷς χρὴ πιστεύειν , ἃ Πυθαγόρας παρέδωκεν . οὕτως γοῦν ἐπίστευον καὶ παρειλήφεσαν , περὶ ὧν δογματίζουσιν , ὅτι οὐκ ἐψευδοδόξηται , ὥστε Εὔρυτος μὲν ὁ Κροτωνιάτης , Φιλολάου ἀκουστῆς , ποιμένος τινὸς ἀπαγγείλαντος αὐτῷ ὅτι μεσημβρίας ἀκούσειε Φιλολάου φωνῆς ἐκ τοῦ τάφου , καὶ ταῦτα πρὸ πολλῶν ἐτῶν τεθνηκότος , ὡσανεὶ ᾂδοντος , καὶ τίνα , πρὸς θεῶν , εἶπεν άρμσνίαν ; Πυθαγόρας δ’ αὐτὸς ἐρωτηθεὶς ὑπό τινος τί σημαίνει τὸ ἰδεῖν ( τὸν ) ἑαυτοῦ πατέρα ( τὸν ) πάλαι τεθνηκότα καθ’ ὕπνους αὐτῷ προσδιαλεγόμενον , οὐδέν , ἔφη · οὐδὲ γὰρ ὅτι μοι ἄρτι λαλεῖς σημαίνει τι .
Lemmas: ὑπάρχω δέ αὐτός ἀπό ὁ εὐσέβεια καί ὁ περί θεός πίστις · παραγγέλλω γάρ ἀεί περί θεός μηδείς θαυμαστός ἀπιστέω μηδέ περί θεῖον δόγμα , ὡς πᾶς ὁ θεός δύναμαι . καί ὁ θεῖον δέ δόγμα λέγω , ὅς χρή πιστεύω , ὁ Πυθαγόρας παραδίδωμι . οὕτως γοῦν πιστεύω καί παραλαμβάνω , περί ὅς δογματίζω , ὅτι οὐ ψευδοδοξέω , ὥστε Εὔρυτος μέν ὁ Κροτωνιάτης , Φιλόλαος ἀκουστός , ποιμήν τις ἀπαγγέλλω αὐτός ὅτι μεσημβρία ἀκούω Φιλόλαος φωνή ἐκ ὁ τάφος , καί οὗτος πρό πολύς ἔτος θνῄσκω , ὡσανεί ἀείδω , καί τίς , πρός θεός , εἶπον ἅρμα ; Πυθαγόρας δέ αὐτός ἐρωτάω ὑπό τις τίς σημαίνω ὁ ὁράω ( ὁ ) ἑαυτοῦ πατήρ ( ὁ ) πάλαι θνῄσκω κατά ὕπνος αὐτός προσδιαλέγομαι , οὐδείς , φημί · οὐδέ γάρ ὅτι ἐγώ ἄρτι λαλέω σημαίνω τίς .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.149
ἐσθῆτι δὲ ἐχρῆτο λευκῇ καὶ καθαρᾷ , ὡσαύτως δὲ καὶ στρώμασι λευκοῖς καὶ καθαροῖς . εἶναι δὲ τὰ τοιαῦτα λινᾶ · κῳδίοις γὰρ οὐκ ἐχρῆτο . καὶ τοῖς ἀκροαταῖς δὲ τοῦτο τὸ ἔθος παρέδωκεν . ἐχρῆτο δὲ καὶ εὐφημίᾳ πρὸς τοὺς κρείττονας καὶ ἐν παντὶ καιρῷ μνήμην ἐποιεῖτο καὶ τιμὴν τῶν θεῶν , ὥστε καὶ παρὰ τὸ δεῖπνον σπονδὰς ἐποιεῖτο τοῖς θεοῖς καὶ παρήγγελλεν ἐφ’ ἡμέρᾳ ἑκάστῃ ὑμνεῖν τοὺς κρείττονας . προσεῖχε δὲ καὶ φήμαις καὶ μαντείαις καὶ κληδόσιν ὅλως πᾶσι τοῖς αὐτομάτοις .
Lemmas: ἐσθής δέ χράω λευκός καί καθαρός , ὡσαύτως δέ καί στρῶμα λευκός καί καθαρός . εἰμί δέ ὁ τοιοῦτος λίνεος · κῴδιον γάρ οὐ χράω . καί ὁ ἀκροατής δέ οὗτος ὁ ἔθος παραδίδωμι . χράω δέ καί Εὐφημία πρός ὁ ἀγαθός καί ἐν πᾶς καιρός μνήμη ποιέω καί τιμή ὁ θεός , ὥστε καί παρά ὁ δεῖπνον σπονδή ποιέω ὁ θεός καί παραγγέλλω ἐπί ἡμέρα ἕκαστος ὑμνέω ὁ ἀγαθός . προσέχω δέ καί φήμη καί μαντεῖος καί κληδών ὅλως πᾶς ὁ αὐτόματος .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.150
ἐπέθυε δὲ θεοῖς λίβανον , κέγχρους , πόπανα , κηρία , σμύρναν , τὰ ἄλλα θυμιάματα , ζῷα δὲ αὐτὸς οὐκ ἔθυεν οὐδὲ τῶν θεωρητικῶν φιλοσόφων οὐδείς , τοῖς δὲ ἄλλοις τοῖς ἀκουσματικοῖς ἢ τοῖς πολιτικοῖς προστέτακτο σπανίως ἔμψυχα θύειν , ἤπου ἀλεκτρυόνα ἢ ἄρνα ἢ ἄλλο τι τῶν νεογνῶν , βοῦς δὲ μὴ θύειν . κἀκεῖνο δὲ τῆς εἰς θεοὺς τιμῆς αὐτοῦ τεκμήριον , τὸ παρηγγέλθαι μηδέποτε ὀμνύναι θεῶν ὀνόμασι καταχρωμένους . διόπερ καὶ Σύλλος , εἷς τῶν ἐν Κρότωνι Πυθαγορείων , ὑπὲρ τοῦ μὴ ὀμόσαι χρήματα ἀπέτισε , καίτοι εὐορκήσειν μέλλων . ἀναφέρεταί γε μὴν εἰς τοὺς Πυθαγορικοὺς καὶ τοιόσδε τις ὅρκος , αἰδῶ μὲν ποιουμένων ὀνομάζειν Πυθαγόραν , ὥσπερ καὶ θεῶν ὀνόμασι χρῆσθαι πολλὴν φειδὼ ἐποιοῦντο , διὰ τῆς εὑρέσεως τῆς τετρακτύος δηλούντων τὸν ἄνδρα · οὔ , μὰ τὸν ἁμετέρας σοφίας εὑρόντα τετρακτύν , παγὰν ἀενάου φύσεως ῥιζώματ’ ἔχουσαν .
Lemmas: ἐπιθύω δέ θεός λίβανος , κέγχρος , πόπανον , κειρία , Σμύρνα , ὁ ἄλλος θυμίαμα , ζῷον δέ αὐτός οὐ θύω οὐδέ ὁ θεωρητικός φιλόσοφος οὐδείς , ὁ δέ ἄλλος ὁ ἀκουσματικός ἢ ὁ πολιτικός προστάσσω σπανίως ἔμψυχος θύω , ἤπου ἀλεκτρυών ἢ ἀμνός ἢ ἄλλος τίς ὁ νεογνός , βοῦς δέ μή θύω . ἐκεῖνος δέ ὁ εἰς θεός τιμή αὐτός τεκμήριον , ὁ παραγγέλλω μηδέποτε ὄμνυμι θεός ὄνομα καταχράομαι . διόπερ καί Σύλλος , εἷς ὁ ἐν Κρότων Πυθαγόρειος , ὑπέρ ὁ μή ὄμνυμι χρῆμα ἀποτίνω , καίτοι εὐορκέω μέλλω . ἀναφέρω γε μήv εἰς ὁ Πυθαγορικός καί τοιόσδε τις Ὅρκος , αἰδώς μέν ποιέω ὀνομάζω Πυθαγόρας , ὥσπερ καί θεός ὄνομα χράω πολύς φειδώ ποιέω , διά ὁ εὕρεσις ὁ τετρακτύς δηλόω ὁ ἀνήρ · οὖον , μά ὁ ἡμέτερος σοφία εὑρίσκω τετρακτύς , πηγή ἀέναος φύσις ῥίζωμα ἔχω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.151
ὅλως δὲ φασὶ Πυθαγόραν ζηλωτὴν γενέσθαι τῆς Ὀρφέως ἑρμηνείας τε καὶ διαθέσεως , καὶ τιμᾶν τοὺς θεοὺς Ὀρφεῖ παραπλησίως , ἱσταμένους αὐτοὺς ἐν τοῖς ἀγάλμασι καὶ τῷ χαλκῷ , οὐ ταῖς ἡμετέραις συνεζευγμένους μορφαῖς , ἀλλὰ τοῖς ἱδρύμασι τοῖς θείοις , πάντα περιέχοντας καὶ πάντων προνοοῦντας καὶ τῷ παντὶ τὴν φύσιν καὶ τὴν μορφὴν ὁμοίαν ἔχοντας . ἀγγέλλειν δὲ αὐτῶν τοὺς καθαρμοὺς καὶ τὰς λεγομένας τελετάς , τὴν ἀκριβεστάτην εἴδησιν αὐτῶν ἔχοντα . ἔτι δὲ φασὶ καὶ σύνθετον αὐτὸν ποιῆσαι τὴν θείαν φιλοσοφίαν καὶ θεραπείαν , ἃ μὲν μαθόντα παρὰ τῶν Ὀρφικῶν , ἃ δὲ παρὰ τῶν Αἰγυπτίων ἱερέων , ἃ δὲ παρὰ Χαλδαίων καὶ μάγων , ἃ δὲ παρὰ τῆς τελετῆς τῆς ἐν Ἐλευσῖνι γινομένης , ἐν Ἴμβρῳ τε καὶ Σαμοθρᾴκῃ καὶ Δήλῳ , καὶ εἴ τι παρὰ τοῖς κοινοῖς , καὶ περὶ τοὺς Κελτοὺς δὲ καὶ τὴν Ἰβηρίαν .
Lemmas: ὅλως δέ φημί Πυθαγόρας ζηλωτός γίγνομαι ὁ Ὀρφεύς ἑρμηνεία τε καί διάθεσις , καί τιμάω ὁ θεός Ὀρφεύς παραπλήσιος , ἵστημι αὐτός ἐν ὁ ἄγαλμα καί ὁ χαλκός , οὖον ὁ ἡμέτερος συζεύγνυμι μορφή , ἀλλά ὁ ἵδρυμα ὁ θεῖον , πᾶς περιέχω καί πᾶς προνοέω καί ὁ πᾶς ὁ φύσις καί ὁ μορφή ὅμοιος ἔχω . ἀγγέλλω δέ αὐτός ὁ καθαρμός καί ὁ λέγω τελετή , ὁ ἀκριβής εἴδησις αὐτός ἔχω . ἔτι δέ φημί καί συντίθημι αὐτός ποιέω ὁ θεῖος φιλοσοφία καί θεραπεία , ὁ μέν μανθάνω παρά ὁ Ὀρφικός , ὁ δέ παρά ὁ Αἰγύπτιος ἱερός , ὁ δέ παρά Χαλδαῖος καί μάγος , ὁ δέ παρά ὁ τελετή ὁ ἐν Ἐλευσίς γίγνομαι , ἐν Ἴμβρος τε καί Σαμοθρᾴκη καί Δῆλος , καί εἰμί τίς παρά ὁ κοινός , καί περί ὁ Κελτοί δέ καί ὁ Ἰβηρία .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.152
ἐν δὲ τοῖς Λατίνοις ἀναγινώσκεσθαι τοῦ Πυθαγόρου τὸν ἱερὸν λόγον , οὐκ εἰς πάντας οὐδ’ ὑπὸ πάντων , ἀλλ’ ὑπὸ τῶν μετεχόντων ἑτοίμως πρὸς τὴν τῶν ἀγαθῶν διδασκαλίαν καὶ μηδὲν αἰσχρὸν ἐπιτηδευόντων . λέγειν δὲ αὐτὸν τρὶς σπένδειν τοὺς ἀνθρώπους καὶ μαντεύεσθαι τὸν Ἀπόλλωνα ἐκ τρίποδος διὰ τὸ κατὰ τὴν τριάδα πρῶτον φῆναι τὸν ἀριθμόν · Ἀφροδίτῃ δέ τι θυσιάζειν ἕκτῃ διὰ τὸ πρῶτον τοῦτον τὸν ἀριθμὸν πάσης μὲν ἀριθμοῦ φύσεως κοινωνῆσαι , κατὰ πάντα δὲ τρόπον μερίζόμενον ὅμοιον λαμβάνειν τήν τε τῶν ἀφαιρουμένων καὶ τὴν τῶν καταλειπομένων δύναμιν · Ἡρακλεῖ δὲ δεῖν θυσιάζειν ὀγδόῃ τοῦ μηνὸς ἱσταμένου σκοποῦντας τὴν ἑπτάμηνον αὐτοῦ γένεσιν .
Lemmas: ἐν δέ ὁ Λατῖνος ἀναγιγνώσκω ὁ Πυθαγόρας ὁ ἱερόν λόγος , οὐ εἰς πᾶς οὐδέ ὑπό πᾶς , ἀλλά ὑπό ὁ μετέχω ἑτοίμως πρός ὁ ὁ ἀγαθός διδασκαλία καί μηδείς αἰσχρός ἐπιτηδεύω . λέγω δέ αὐτός τρίς σπένδω ὁ ἄνθρωπος καί μαντεύομαι ὁ Ἀπόλλων ἐκ τρίπους διά ὁ κατά ὁ τριάς πρῶτος φαίνω ὁ ἀριθμός · Ἀφροδίτη δέ τίς θυσιάζω ἕκτος διά ὁ πρῶτος οὗτος ὁ ἀριθμός πᾶς μέν ἀριθμός φύσις κοινωνέω , κατά πᾶς δέ τρόπος μερίζω ὅμοιος λαμβάνω ὁ τε ὁ ἀφαιρέω καί ὁ ὁ καταλιμπάνω δύναμις · Ἡρακλῆς δέ δήω θυσιάζω ὄγδοος ὁ μείς ἵστημι σκοπός ὁ ἑπτάμηνος αὐτός γένεσις .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.153
λέγει δὲ καὶ εἰς ἱερὸν εἰσιέναι δεῖν ( λευκὸν καὶ ) καθαρὸν ἱμάτιον ἔχοντα καὶ ἐν ᾧ μὴ ἐγκεκοίμηταί τις , τὸν μὲν ὕπνον τῆς ἀργίας , καὶ τὸ μέλαν καὶ τὸ ῥυπαρόν , τὴν δὲ καθαρειότητα τῆς περὶ τοὺς λογισμοὺς ὁσιότητος καὶ δικαιοσύνης μαρτυρίαν ἀποδιδοὺς . παραγγέλλει δέ , ἐν ἱερῷ ἄν τι ἀκούσιον αἷμα γένηται , ἢ χρυσῷ ἢ θαλάττῃ περιρραίνεσθαι , τῷ πρώτῳ γενομένῳ καὶ καλλίστῳ τῶν ὄντων σταθμώμενος τὴν τιμὴν τῶν ἁπάντων . λέγει δὲ καὶ μὴ τίκτειν ἐν ἱερῷ · οὐ γὰρ εἶναι ὅσιον ἐν ἱερῷ καταδεῖσθαι τὸ θεῖον τῆς ψυχῆς εἰς τὸ σῶμα .
Lemmas: λέγω δέ καί εἰς ἱερόν εἴσειμι δήω ( λευκός καί ) καθαρός ἱμάτιον ἔχω καί ἐν ὅς μή ἐγκόπτω τις , ὁ μέν ὕπνος ὁ ἀργία , καί ὁ μέλας καί ὁ ῥυπαρός , ὁ δέ καθαρειότης ὁ περί ὁ λογισμός ὁσιότης καί δικαιοσύνη μαρτυρία ἀποδίδωμι . παραγγέλλω δέ , ἐν ἱερός ἄν τίς ἀεκούσιος αἷμα γίγνομαι , ἢ χρυσός ἢ θάλασσα περιρραίνω , ὁ πρῶτος γίγνομαι καί καλός ὁ εἰμί σταθμάω ὁ τιμή ὁ ἅπας . λέγω δέ καί μή τίκτω ἐν ἱερός · οὖον γάρ εἰμί ὅσιος ἐν ἱερός καταδέω ὁ θέω ὁ Ψυχή εἰς ὁ σῶμα .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.154
παραγγέλλει δὲ ἐν ἑορτῇ μήτε κείρεσθαι μήτε ὀνυχίζεσθαι , τὴν ἡμετέραν αὔξησιν τῶν ἀγαθῶν οὐχ ἡγούμενος δεῖν τὴν τῶν θεῶν ἀπολείπειν ἀρχήν . λέγει δὲ καὶ φθεῖρα ἐν ἱερῷ μὴ κτείνειν , οὐδενὸς τῶν περιττῶν καὶ φθαρτικῶν νομίζων δεῖν μεταλαμβάνειν τὸ δαιμόνιον . κέδρῳ δὲ λέγει καὶ δάφνῃ καὶ κυπαρίττῳ καὶ δρυὶ καὶ μυρρίνῃ τοὺς θεοὺς τιμᾶν , καὶ μηδὲν τούτοις ἀποκαθαίρεσθαι τοῦ σώματος μηδὲ σχίζειν τοὺς ὀδόντας . ταύτην πρώτην γονὴν τῆς ὑγρᾶς φύσεως καὶ τροφὴν τῆς πρώτης καὶ κοινοτέρας ὕλης ὑπολαμβάνων . ἑφθὸν δὲ παραγγέλλει μὴ ὀπτᾶν , τὴν πραότητα λέγων μὴ προσδεῖσθαι τῆς ὀργῆς . κατακάειν δὲ οὐκ εἴα τὰ σώματα τῶν τελευτησάντων , μάγοις ἀκολούθως , μηδενὸς τῶν θείων τὸ θνητὸν μεταλαμβάνειν ἐθελήσας .
Lemmas: παραγγέλλω δέ ἐν ἑορτή μήτε κείρω μήτε ὀνυχίζω , ὁ ἡμέτερος αὔξησις ὁ ἀγαθός οὐ ἡγέομαι δήω ὁ ὁ θεός ἀπολείπω ἀρχή . λέγω δέ καί φθείρ ἐν ἱερός μή κτείνω , οὐδείς ὁ περισσός καί φθαρτικός νομίζω δήω μεταλαμβάνω ὁ δαιμόνιον . κέδρος δέ λέγω καί δάφνη καί κυπάρισσος καί δρῦς καί μυρσίνη ὁ θεός τιμάω , καί μηδείς οὗτος ἀποκαθαίρω ὁ σῶμα μηδέ σχίζω ὁ ὀδούς . οὗτος πρῶτος γονή ὁ ὑγρός φύσις καί τροφή ὁ πρῶτος καί κοινός ὕλη ὑπολαμβάνω . ἑφθός δέ παραγγέλλω μή ὀπτάω , ὁ πραότης λέγω μή προσδέω ὁ ὀργή . κατακαίω δέ οὐ ἐάω ὁ σῶμα ὁ τελευτάω , μάγος ἀκόλουθος , μηδείς ὁ θεῖον ὁ θνητός μεταλαμβάνω ἐθέλω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.155
τοὺς δὲ τελευτήσαντας ἐν λευκαῖς ἐσθῆσι προπέμπειν ὅσιον ἐνόμίζε , τὴν ἁπλῆν καὶ τὴν πρώτην αἰνιττόμενος φύσιν κατὰ τὸν ἀριθμὸν καὶ τὴν ἀρχὴν τῶν πάντων . εὐορκεῖν δὲ πάντων μάλιστα παραγγέλλει , ἐπεὶ μακρὸν τοὐπίσω , θεοῖς δ’ οὐδὲν μακρὸν εἶναι . πολλῷ δὲ μᾶλλον ἀδικεῖσθαι ὅσιον εἶναι λέγει ἢ κτείνειν ἄνθρωπον · ἐν ᾅδου γὰρ κεῖσθαι τὴν κρίσιν · ἐκλογιζόμενον τὰς περὶ τὴν ψυχὴν καὶ τὴν οὐσίαν αὐτῆς τὴν πρώτην τῶν ὄντων φύσεις . κυπαρισσίνην δὲ μὴ δεῖν κατασκευάζεσθαι σορὸν ἀπαγορεύει διὰ τὸ κυπαρίσσινον γεγονέναι τὸ τοῦ Διὸς σκῆπτρον ἢ δι’ ἄλλον τινὰ μυστικὸν λόγον . σπένδειν δὲ πρὸ τραπέζης παρακαλεῖ Διὸς σωτῆρος καὶ Ἡρακλέους καὶ Διοσκόρων , τῆς τροφῆς ὑμνοῦντας τὸν ἀρχηγὸν καὶ τὸν ταύτης ἡγεμόνα Δία , καὶ τὸν Ἡρακλέα τὴν δύναμιν τῆς φύσεως , καὶ τοὺς Διοσκόρους τὴν συμφωνίαν τῶν ἀπάντων .
Lemmas: ὁ δέ τελευτάω ἐν λευκός ἐσθής προπέμπω ὅσιος νομίζω , ὁ ἁπλόος καί ὁ πρῶτος αἰνίσσομαι φύσις κατά ὁ ἀριθμός καί ὁ ἀρχή ὁ πᾶς . εὐορκέω δέ πᾶς μάλιστα παραγγέλλω , ἐπεί μακρός τοὐπίσω , θεός δέ οὐδείς μακρός εἰμί . πολύς δέ μᾶλλον ἀδικέω ὅσιος εἰμί λέγω ἢ κτείνω ἄνθρωπος · ἐν ᾍδης γάρ κεῖμαι ὁ κρίσις · ἐκλογίζομαι ὁ περί ὁ ψυχή καί ὁ οὐσία αὐτός ὁ πρῶτος ὁ εἰμί φύσις . κυπαρίσσινος δέ μή δήω κατασκευάζω σορός ἀπαγορεύω διά ὁ κυπαρίσσινος γίγνομαι ὁ ὁ Ζεύς σκῆπτρον ἢ διά ἄλλος τις μυστικός λόγος . σπένδω δέ πρό τράπεζα παρακαλέω Ζεύς σωτήρ καί Ἡρακλῆς καί Διόσκορος , ὁ τροφή ὑμνέω ὁ ἀρχηγός καί ὁ οὗτος ἡγεμών Ζεύς , καί ὁ Ἡρακλῆς ὁ δύναμις ὁ φύσις , καί ὁ Διόσκορος ὁ συμφωνία ὁ ἀπαντάω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 28.156
σπονδὴν δὲ μὴ καταμύοντα προσφέρεσθαι δεῖν φησίν · οὐδὲν γὰρ τῶν καλῶν ἄξιον αἰσχύνης καὶ αἰδοῦς διελάμβανεν . ὅταν δὲ βροντήσῃ , τῆς γῆς ἅψασθαι παρήγγελλε , μνημονεύοντας τῆς γενέσεως τῶν ὄντων . εἰσιέναι δὲ εἰς τὰ ἱερὰ κατὰ τοὺς δεξιοὺς τόπους παραγγέλλει , ἐξιέναι κατὰ τοὺς ἀριστεροὺς , τὸ μὲν δεξιὸν ἀρχὴν τοῦ περιττοῦ λεγομένου τῶν ἀριθμῶν καὶ θεῖον τιθέμενος , τὸ δὲ ἀριστερὸν τοῦ ἀρτίου καὶ διαλυομένου σύμβολον τιθέμενος . τοιοῦτός τις ὁ τρόπος λέγεται αὐτοῦ γεγονέναι τῆς περὶ τὴν εὐσέβειαν ἐπιτηδεύσεως , καὶ τἄλλα δὲ ὅσα παραλείπομεν περὶ αὐτῆς , ἀπὸ τῶν εἰρημένων ἔνεστι τεκμαίρεσθαι , ὥστε περὶ μὲν τούτου παύομαι λέγων .
Lemmas: σπονδή δέ μή καταμύω προσφέρω δήω φημί · οὐδείς γάρ ὁ καλός ἄξιος αἰσχύνη καί αἰδώς διαλαμβάνω . ὅταν δέ βροντάω , ὁ γῆ ἅπτω παραγγέλλω , μνημονεύω ὁ γένεσις ὁ εἰμί . εἴσειμι δέ εἰς ὁ ἱερόv κατά ὁ δεξιός τόπος παραγγέλλω , ἔξειμι κατά ὁ ἀριστερός , ὁ μέν δεξιός ἀρχή ὁ περισσός λέγω ὁ ἀριθμός καί θέω τίθημι , ὁ δέ ἀριστερός ὁ ἄρτιος καί διαλύω σύμβολον τίθημι . τοιοῦτος τις ὁ τρόπος λέγω αὐτός γίγνομαι ὁ περί ὁ εὐσέβεια ἐπιτήδευσις , καί ἄλλος δέ ὅσος παραλείπω περί αὐτός , ἀπό ὁ εἴρω ἔνειμι τεκμαίρομαι , ὥστε περί μέν οὗτος παύω λέγω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.157
Περὶ δὲ τῆς σοφίας αὐτοῦ , ὡς μὲν ἁπλῶς εἰπεῖν , μέγιστον ἔστω τεκμήριον τὰ γραφέντα ὑπὸ τῶν Πυθαγσρείων ὑπομνήματα περὶ πάντων ἔχοντα τὴν ἀλήθειαν , καὶ στρογγύλα μὲν παρὰ τὰ ἄλλα πάντα , ἀρχαιοτρόπου δὲ καὶ παλαιοῦ πίνου διαφερόντως ὥσπερ τινὸς ἀχειραπτήτου χνοῦ προσπνέοντα , μετ’ ἐπιστήμης δὲ δαιμονίας ἄκρως συλλελογισμένα , ταῖς δὲ ἐννοίαις πλήρη τε καὶ πυκνότατα , ποικίλα τε ἄλλως καὶ πολύτροπα τοῖς εἴδεσι καὶ ταῖς ὕλαις , ἀπέρισσα δὲ ἐξαιρέτως ἅμα καὶ ἀνελλιπῆ τῇ φράσει καὶ πραγμάτων ἐναργῶν καὶ ἀναμφιλέκτων ὡς ὅτι μάλιστα μεστὰ μετὰ ἀποδείξεως ἐπιστημονικῆς καὶ πλήρους , τὸ λεγόμενον , συλλογισμοῦ , εἴ τις αἷς προσῆκεν ὁδοῖς κεχρημένος ἐπ’ αὐτὰ ἴοι μὴ παρέργως μηδὲ παρηκουσμένως ἀφοσιούμενος . ταῦτα τοίνυν ἄνωθεν τὴν περὶ τῶν νοητῶν καὶ τὴν περὶ θεῶν ἐπιστήμην παραδίδωσιν .
Lemmas: περι δέ ὁ σοφία αὐτός , ὡς μέν ἁπλόος εἶπον , μέγας ἵστημι τεκμήριον ὁ γράφω ὑπό ὁ Πυθαγσρείων ὑπόμνημα περί πᾶς ἔχω ὁ ἀλήθεια , καί στρογγύλος μέν παρά ὁ ἄλλος πᾶς , ἀρχαιότροπος δέ καί παλαιός πίνω διαφερόντως ὥσπερ τις ἀχειράπτητος χνόος προσπνέω , μετά ἐπιστήμη δέ δαιμόνιος ἄκρως συλλογίζομαι , ὁ δέ ἔννοια πλήρης τε καί πυκνός , ποικίλος τε ἄλλως καί πολύτροπος ὁ εἶδος καί ὁ ὕλη , ἀπολέγω δέ ἐξαίρετος ἅμα καί ἀνελλιπής ὁ φράζω καί πρᾶγμα ἐναργής καί αναμφίλεκτος ὡς ὅτι μάλιστα μεστός μετά ἀπόδειξις ἐπιστημονικός καί πλήρης , ὁ λέγω , συλλογισμός , εἰμί τις ὅς προσήκω ὁδός χράομαι ἐπί αὐτός ἔρχομαι μή πάρεργον μηδέ παρηκουσμένως ἀφοσιόω . οὗτος τοίνυν ἄνωθεν ὁ περί ὁ νοητός καί ὁ περί θεός ἐπιστήμη παραδίδωμι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.158
ἔπειτα τὰ φυσικὰ πάντα ἀναδιδάσκει , τήν τε ἠθικὴν φιλοσοφίαν καὶ τὴν λογικὴν ἐτελειώσατο , μαθήματά τε παντοῖα παραδίδωσι καὶ ἐπιστήμας τὰς ἀρίστας , ὅλως τε οὐδὲν ἔστιν εἰς γνῶσιν ἐληλυθὸς περὶ ὅτου οὖν παρὰ ἀνθρώποις , ὃ μὴ ἐν τοῖς συγγράμμασι τούτοις διηκρίβωται . εἰ τοίνυν ὁμολογεῖται τὰ μὲν Πυθαγόρου εἶναι τῶν συγγραμμάτων τῶν νυνὶ φερομένων , τὰ δὲ ἀπὸ τῆς ἀκροάσεως αὐτοῦ συγγεγράφθαι , καὶ διὰ τοῦτο οὐδὲ ἑαυτῶν ἐπεφήμιζον αὐτά , ἀλλὰ εἰς Πυθαγόραν ἀνέφερον αὐτὰ ὡς ἐκείνου ὄντα , φανερὸν ἐκ πάντων τούτων ὅτι Πυθαγόρας πάσης σοφίας ἔμπειρος ἦν ἀποχρώντως . λέγουσι δὲ γεωμετρίας αὐτὸν ἐπὶ πλεῖον ἐπιμεληθῆναι · παρ’ Αἰγυπτίοις γὰρ πολλὰ προβλήματα γεωμετρίας ἐστίν , ἐπείπερ ἐκ παλαιῶν ἔτι καὶ ἀπὸ θεῶν διὰ τὰς τοῦ Νείλου προσθέσεις τε καὶ ἀφαιρέσεις ἀνάγκην ἔχουσι πᾶσαν ἐπιμετρεῖν ἣν ἐνέμοντο γῆν Αἰγυπτίων οἱ λόγιοι [ διὸ καὶ γεωμετρία ὠνόμασται ] . ἀλλ’ οὐδ’ ἡ τῶν οὐρανίων θεωρία παρέργως αὐτοῖς κατεζήτηται , ἧς καὶ αὐτῆς ἐμπείρως ὁ Πυθαγόρας εἶχε . πάντα δὴ τὰ περὶ τὰς γραμμὰς θεωρήματα ἐκεῖθεν ἐξηρτῆσθαι δοκεῖ · τὰ γὰρ περὶ λογισμοὺς καὶ ἀριθμοὺς ὑπὸ τῶν περὶ τὴν Φοινίκην φασὶν εὑρεθῆναι . τὰ γὰρ οὐράνια θεωρήματα κατὰ κοινόν τινες Αἰγυπτίοις καὶ Χαλδαίοις ἀναφέρουσι .
Lemmas: ἔπειτα ὁ φυσικός πᾶς ἀναδιδάσκω , ὁ τε ἠθικός φιλοσοφία καί ὁ λογικός τελειόω , μάθημα τε παντοῖος παραδίδωμι καί ἐπιστήμη ὁ ἀγαθός , ὅλως τε οὐδείς εἰμί εἰς γνῶσις ἔρχομαι περί ὅστις οὖν παρά ἄνθρωπος , ὅς μή ἐν ὁ σύγγραμμα οὗτος διακριβόω . εἰμί τοίνυν ὁμολογέω ὁ μέν Πυθαγόρας εἰμί ὁ σύγγραμμα ὁ νυνί φέρω , ὁ δέ ἀπό ὁ ἀκρόασις αὐτός συγγράφω , καί διά οὗτος οὐδέ ἑαυτοῦ ἐπιφημίζω αὐτός , ἀλλά εἰς Πυθαγόρας ἀναφέρω αὐτός ὡς ἐκεῖνος εἰμί , φανερός ἐκ πᾶς οὗτος ὅτι Πυθαγόρας πᾶς σοφία ἔμπειρος εἰμί ἀποχρώντως . λέγω δέ γεωμετρία αὐτός ἐπί πλείων ἐπιμελέομαι · παρά Αἰγύπτιος γάρ πολύς πρόβλημα γεωμετρία εἰμί , ἐπεί ἐκ παλαιός ἔτι καί ἀπό θεός διά ὁ ὁ Νεῖλος πρόσθεσις τε καί ἀφαίρεσις ἀνάγκη ἔχω πᾶς ἐπιμετρέω ὅς νέμω γῆ Αἰγύπτιος ὁ λόγιος [ διό καί γεωμετρία ὀνομάζω ] . ἀλλά οὐδέ ὁ ὁ οὐράνιος θεωρία πάρεργον αὐτός καταζητέω , ὅς καί αὐτός ἔμπειρος ὁ Πυθαγόρας ἔχω . πᾶς δή ὁ περί ὁ γραμμή θεώρημα ἐκεῖθεν ἐξαρτάω δοκέω · ὁ γάρ περί λογισμός καί ἀριθμός ὑπό ὁ περί ὁ Φοινίκη φημί εὑρίσκω . ὁ γάρ οὐράνιος θεώρημα κατά κοινός τις Αἰγύπτιος καί Χαλδαῖος ἀναφέρω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.159
ταῦτα δὴ πάντα φασὶ τὸν Πυθαγόραν παραλαβόντα καὶ συναυξήσαντα τὰς ἐπιστήμας προαγαγεῖν τε καὶ ὁμοῦ σαφῶς καὶ ἐμμελῶς τοῖς αὐτοῦ ἀκροωμένοις δεῖξαι . φιλοσοφίαν μὲν οὖν πρῶτος αὐτὸς ὠνόμασε , καὶ ὄρεξιν αὐτὴν εἶπεν εἶναι καὶ οἱονεὶ φιλίαν σοφίας , σοφίαν δὲ ἐπιστήμην τῆς ἐν τοῖς οὖσιν ἀληθείας . ὄντα δὲ ἤδει καὶ ἔλεγε τὰ ἄυλα καὶ ἀίδια καὶ μόνα δραστικά , ὅπερ ἐστὶ τὰ ἀσώματα , ὁμωνύμως δὲ λοιπὸν ὄντα κατὰ μετοχὴν αὐτῶν οὕτως καλούμενα σωματικὰ εἴδη καὶ ὑλικά , γεννητά τε καὶ φθαρτὰ καὶ ὄντως οὐδέποτε ὄντα . τὴν δὲ σοφίαν ἐπιστήμην εἶναι τῶν κυρίως ὄντων , ἀλλ’ οὐχὶ τῶν ὁμωνύμως , ἐπειδήπερ οὐδὲ ἐπιστητὰ ὑπάρχει τὰ σωματικὰ οὐδὲ ἐπιδέχεται γνῶσιν βεβαίαν , ἄπειρά τε ὄντα καὶ ἐπιστήμῃ ἀπερίληπτα καὶ οἱονεὶ μὴ ὄντα κατὰ διαστολὴν τῶν καθόλου καὶ οὐδὲ ὅρῳ ὑποπεσεῖν εὐπεριγράφως δυνάμενα .
Lemmas: οὗτος δή πᾶς φημί ὁ Πυθαγόρας παραλαμβάνω καί συναυξάνω ὁ ἐπιστήμη προάγω τε καί ὁμοῦ σαφῶς καί ἐμμελής ὁ αὐτός ἀκροάομαι δείκνυμι . φιλοσοφία μέν οὖν πρῶτος αὐτός ὀνομάζω , καί ὄρεξις αὐτός εἶπον εἰμί καί οἱονεί φίλιος σοφία , σοφία δέ ἐπιστήμη ὁ ἐν ὁ εἰμί ἀλήθεια . εἰμί δέ ἦδος καί λέγω ὁ ἄυλος καί ἀίδιος καί μόνος δραστικός , ὅσπερ εἰμί ὁ ἀσώματος , ὁμώνυμος δέ λοιπός εἰμί κατά μετοχή αὐτός οὕτως καλέω σωματικός εἶδος καί ὑλικός , γεννητής τε καί φθαρτός καί εἰμί οὐδέποτε εἰμί . ὁ δέ σοφία ἐπιστήμη εἰμί ὁ κύριος εἰμί , ἀλλά οὐ ὁ ὁμώνυμος , ἐπεί οὐδέ ἐπιστητός ὑπάρχω ὁ σωματικός οὐδέ ἐπιδέχομαι γνῶσις βέβαιος , ἄπειρος τε εἰμί καί ἐπιστήμη ἀπερίληπτος καί οἱονεί μή εἰμί κατά διαστολή ὁ καθόλου καί οὐδέ ὅρος ὑποπίπτω εὐπερίγραφος δύναμαι .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.160
τῶν δὲ φύσει μὴ ἐπιστητῶν οὐδὲ ἐπιστήμην οἷόν τε ἐπινοῆσαι · οὐκ ἄρα ὄρεξιν τῆς μὴ ὑφεστώσης ἐπιστήμης εἰκὸς εἶναι , ἀλλὰ μᾶλλον τῆς περὶ τὰ κυρίως ὄντα καὶ ἀεὶ κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως διαμένοντα καὶ τῇ ὄντα προσηγορίᾳ ἀεὶ συνυπάρχοντα . καὶ γὰρ τῇ τούτων καταλήψει συμβέβηκε καὶ τὴν τῶν ὁμωνύμως ὄντων παρομαρτεῖν , οὐδὲ ἐπιτηδευθεῖσάν ποτε , οἷα δὴ τῇ ( τοῦ ) καθόλου ἐπιστήμῃ ἡ τοῦ κατὰ μέρος . τοὶ γὰρ περὶ τῶν καθόλω φησὶν Ἀρχύτας καλῶς διαγνόντες ἔμελλον καὶ περὶ τῶν κατὰ μέρος , οἷα ἐντί , καλῶς ὀψεῖσθαι . διόπερ οὐ μόνα οὐδὲ μονογενῆ οὐδὲ ἁπλᾶ ὑπάρχει τὰ ὄντα , ποικίλα δὲ ἤδη καὶ πολυειδῆ θεωρεῖται , τά τε νοητὰ καὶ ἀσώματα , ὧν τὰ ὄντα ἡ κλῆσις , καὶ τὰ σωματικὰ καὶ ὑπ’ αἴσθησιν πεπτωκότα , ἃ δὴ κατὰ μετοχὴν κοινωνεῖ τοῦ ὄντα λέγεσθαι .
Lemmas: ὁ δέ φύσις μή ἐπιστητός οὐδέ ἐπιστήμη οἷος τε ἐπινοέω · οὐ ἄρα ὄρεξις ὁ μή ὑφίστημι ἐπιστήμη εἰκός εἰμί , ἀλλά μᾶλλον ὁ περί ὁ κύριος εἰμί καί ἀεί κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως διαμένω καί ὁ εἰμί προσηγορία ἀεί συνυπάρχω . καί γάρ ὁ οὗτος καταλαμβάνω συμβαίνω καί ὁ ὁ ὁμώνυμος εἰμί παρομαρτέω , οὐδέ ἐπιτηδεύω ποτός , οἷος δή ὁ ( ὁ ) καθόλου ἐπιστήμη ὁ ὁ κατά μέρος . σύ γάρ περί ὁ κάθος φημί Ἀρχύτας καλῶς διαγιγνώσκω μέλλω καί περί ὁ κατά μέρος , οἷος εἰμί , καλῶς ὄψομαι . διόπερ οὖον μόνος οὐδέ μονογενής οὐδέ ἁπλόος ὑπάρχω ὁ εἰμί , ποικίλος δέ ἤδη καί πολυειδής θεωρέω , ὁ τε νοητός καί ἀσώματος , ὅς ὁ εἰμί ὁ κλῆσις , καί ὁ σωματικός καί ὑπό αἴσθησις πίπτω , ὁ δή κατά μετοχή κοινωνέω ὁ εἰμί λέγω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.161
περὶ δὴ τούτων ἁπάντων ἐπιστήμας παρέδωκε τὰς οἰκειοτάτας καὶ οὐδὲν παρέλιπεν ἀδιερεύνητον . καὶ τὰς κοινὰς δὲ ἐπιστήμας , ὥσπερ τὴν ἀποδεικτικὴν καὶ τὴν ὁριστικὴν καὶ τὴν διαιρετικήν , παρέδωκε τοῖς ἀνθρώποις , ὡς ἔστιν ἀπὸ τῶν Πυθαγορικῶν ὑπομνημάτων εἰδέναι . εἰώθει δὲ καὶ διὰ κομιδῇ βραχυτάτων φωνῶν μυρίαν καὶ πολυσχιδῆ ἔμφασιν συμβολικῷ τρόπῳ τοῖς γνωρίμοις ἀποφοιβάζειν , ὥσπερ διὰ πυθοχρήστων τινῶν λογίων ἢ μικρῶν τοῖς ὄγκοις σπερμάτων ὁ Πὑθιός τε καὶ αὐτὴ ἡ φύσις πλήθη ἀνήνυτα καὶ δυσεπινόητα ἐννοιῶν καὶ ἀποτελεσμάτων ὑποφαίνουσι .
Lemmas: περί δή οὗτος ἅπας ἐπιστήμη παραδίδωμι ὁ οἰκεῖος καί οὐδείς παραλείπω ἀδιερεύνητος . καί ὁ κοινός δέ ἐπιστήμη , ὥσπερ ὁ ἀποδεικτικός καί ὁ ὁριστικός καί ὁ διαιρετικός , παραδίδωμι ὁ ἄνθρωπος , ὡς εἰμί ἀπό ὁ Πυθαγορικός ὑπόμνημα οἶδα . εἴωθα δέ καί διά κομιδή βραχύς φωνή μυρίος καί πολύσχιστος ἔμφασις συμβολικός τρόπος ὁ γνώριμος ἀποφοιβάζω , ὥσπερ διά πυθόχρηστος τις λόγιος ἢ μικρός ὁ ὄγκος σπέρμα ὁ Πύθιος τε καί αὐτός ὁ φύσις πλῆθος ἀνήνυτος καί δυσεπινόητος ἔννοια καί ἀποτέλεσμα ὑποφαίνω .
iamblichus-philosophy.de-vita-pythagorica 29.162
τοιοῦτον δή ἐστι τὸ ἀρχὴ δέ τοι ἥμισυ παντός , ἀπόφθεγμα Πυθαγόρου αὐτοῦ . οὐ μόνον δὲ ἐν τῷ παρόντι ἡμιστιχίῳ , ἀλλὰ καὶ ἐν ἑτέροις παραπλησίοις ὁ θειότατος Πυθαγόρας τὰ τῆς ἀληθείας ἐνέκρυπτε ζώπυρα τοῖς δυναμένοις ἐναύσασθαι , βραχυλογίᾳ τινὶ ἐναποθησαυρίζων ἀπερίβλεπτον καὶ παμπληθῆ θεωρίας ἔκτασιν , οἷονπερ καὶ ἐν τῷ ἀριθμῷ δέ τε πάντ’ ἐπέοικεν , ὁ δὴ πυκνότατα πρὸς ἅπαντας ἀπεφθέγγετο , ἢ πάλιν ἐν τῷ [ φιλότης ] ἰσότης φιλότης , ἢ ἐν τῷ κόσμος ὀνόματι , ἢ νὴ Δία ἐν τῷ φιλοσοφία , ἢ καὶ ἐν τῷ ἐστώ καὶ ἀειεστώ ἢ τὸ διαβοώμενον ἐν τῷ τετρακτύς . ταῦτα πάντα καὶ ἕτερα πλείω τοιαῦτα Πυθαγόρας πλάσματα καὶ ποιήματα εἰς ὠφέλειαν καὶ ἐπανόρθωσιν τῶν συνδιαγόντων ἐπενοεῖτο , καὶ οὕτως σεβαστὰ ἦν καὶ ἐξεθειάζετο ὑπὸ τῶν συνόντων , ὥστε εἰς ὅρκου σχήματα περιίστατο τοῖς ὁμακόοις · οὔ , μὰ τὸν ἁμετέρα γενεᾷ παραδόντα τετρακτύν , παγὰν ἀενάου φύσεως ῥιζώματ’ ἔχουσαν . τοῦτο μὲν οὕτω θαυμαστὸν ἦν τὸ εἶδος αὐτοῦ τῆς σοφίας .
Lemmas: τοιοῦτος δή εἰμί ὁ ἀρχή δέ ὅς ἥμισυς πᾶς , ἀπόφθεγμα Πυθαγόρας αὐτός . οὖον μόνος δέ ἐν ὁ πάρειμι ἡμιστίχιον , ἀλλά καί ἐν ἕτερος παραπλήσιος ὁ θεῖος Πυθαγόρας ὁ ὁ ἀλήθεια ἐγκρύπτω ζώπυρον ὁ δύναμαι ἐναύω , βραχυλογία τις ἐναποθησαυρίζω ἀπερίβλεπτος καί παμπληθής θεωρία ἔκτασις , οἷος καί ἐν ὁ ἀριθμός δέ τε πᾶς ἐπέοικα , ὁ δή πυκνός πρός ἅπας ἀποφθέγγομαι , ἢ πάλιν ἐν ὁ [ φιλότης ] Ἰσότης φιλότης , ἢ ἐν ὁ κόσμος ὄνομα , ἢ νή Ζεύς ἐν ὁ φιλοσοφία , ἢ καί ἐν ὁ ἐστώ καί ἀειεστώ ἢ ὁ διαβοάω ἐν ὁ τετρακτύς . οὗτος πᾶς καί ἕτερος πλείων τοιοῦτος Πυθαγόρας πλάσμα καί ποίημα εἰς ὠφέλεια καί ἐπανόρθωσις ὁ συνδιάγω ἐπινοέω , καί οὕτως σεβαστός εἰμί καί ἐκθειάζω ὑπό ὁ σύνειμι , ὥστε εἰς Ὅρκος σχῆμα περιίστημι ὁ ὁμακόοις · οὖον , μά ὁ Ἁμετέρα γενεά παραδίδωμι τετρακτύς , πηγή ἀέναος φύσις ῥίζωμα ἔχω . οὗτος μέν οὗτος θαυμαστός εἰμί ὁ εἶδος αὐτός ὁ σοφία .