iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.10
Ἡμεῖς δὲ πάντα προσιέμεθα , τὰ μὲν φυσικὰ καὶ ὡς ἐν ἑνὶ ζώῳ κατ’ ἐπιτηδειότητα ἢ συμπάθειαν ἢ ἀντιπάθειαν συγκινούμενα , ὡς τηνάλλως ὑποκείμενα καὶ ἐπακολουθοῦντα καὶ δουλεύοντα εἰς τὴν αἰτίαν τῆς τῶν θυσιῶν ποιήσεως , τὰ δὲ τῶν δαιμόνων καὶ τῶν περιγείων ἢ περικοσμίων θείων δυνάμεων , ὡς πρῶτα προσοικειούμενα κατὰ τὴν ὡς πρὸς ἡμᾶς τάξιν · τὰ μέντοι τελειότατα καὶ ἡγεμονικώτατα τῶν αἰτίων τῆς ἐν ταῖς θυσίαις ποιήσεως συνάπτεσθαι λέγομεν ταῖς δημιουργικαῖς καὶ τελειοτάταις δυνάμεσιν · ἐπεὶ δὲ αὗται περιέχουσιν ἐν ἑαυταῖς πάντα ὅσα ποτέ ἐστιν αἴτια , συγκινεῖσθαι λέγομεν ἅμα μετὰ τούτων ἀθρόως καὶ πάντα ὅσα ποτέ ἐστι ποιητικά , ἐκ δὲ ἁπάντων κοινὸν κατιέναι τὸ ὄφελος εἰς ὅλην τὴν γένεσιν , ἐνίοτε μὲν κατὰ πόλεις καὶ δήμους ἢ ἔθνη παντοδοπὰ ἢ μείζονας τούτων ἢ ἐλάττονας περιγραφάς , ἄλλοτε δὲ κατὰ οἴκους ἢ κατὰ ἄνδρα ἕκαστον παρεχούσας τὰ ἀγαθὰ ἀφθόνῳ βουλήσει , καὶ οὐ πάθει τῶν χαριζομένων τὴν διανομὴν αὐτῶν ἀπεργαζομένων , νῷ τε ἀπαθεῖ κατ’ οἰκειότητα καὶ συγγένειαν κρινόντων , ὡς δεῖ διδόναι , φιλιάς τε μιᾶς , τῆς τὰ πάντα συνεχούσης , τὸν σύνδεσμον τοῦτον διά τινος ἀρρήτου κοινωνίας ἀπεργαζομένης . Πολὺ γὰρ ταῦτα ἀληθέστερά ἐστι καὶ μᾶλλον τῆς τῶν θεῶν οὐσίας καὶ δυνάμεως τυγχάνει ἢ ὃ σὺ καθυπονοεῖς , ὡς ἀτμοῖς θυσιῶν τοῖς ἀπὸ ζώων μάλιστα δελεάζονται · εἰ γὰρ τί που καὶ περίκειται τοῖς δαίμοσι σῶμα , ὃ δή τινες τρέφεσθαι ἀπὸ τῶν θυσιῶν νομίζουσιν , ἄτρεπτόν ἐστι τοῦτο καὶ ἀπαθές , αὐγοειδές τε καὶ ἀνενδεές , ὡς μήτε ἀπορρεῖν τι ἀπ’ αὐτοῦ μήτ’ ἐπιρροῆς ἔξωθεν αὐτὸ προσδεῖσθαι . εἰ δ’ ἄρα καὶ τοῦτό τις θείη , τοῦ κόσμου καὶ τοῦ ἐν αὐτῷ ἀέρος ἀνέκλειπτον ἔχοντος ἀπὸ τῶν περὶ τὴν γῆν ἀναθυμίασιν , περικεχυμένου τε πανταχόθεν ἐπίσης τοῦ τοιούτου ῥεύματος , τίς ἂν ἔτι χρεία αὐτοῖς εἴη τῶν θυσιῶν ; ἀλλ’ οὐδὲ δι’ ἴσου τοῖς ἀπορρέουσιν ἀναπληροῖ τὰ ἐπεισιόντα συμμέτρως , ὡς μήτε ὑπερβολὴν ἐπικρατεῖν μήτε ἔλλειψίν ποτε ἐγγίνεσθαι , ἰσότητα δὲ πάντη καὶ ὁμαλότητα τῶν δαιμονίων σωμάτων ὡσαύτως ὑπάρχειν . Οὐ γὰρ δήπου τοῖς μὲν ἐν γῇ καὶ θαλάττῃ πᾶσι ζώοις ὁ δημιουργὸς ἄφθονον καὶ ἕτοιμον διατροφὴν παρέθηκε , τοῖς δὲ κρείττοσιν ἡμῶν ἔνδειαν ταύτης ἐνεποίησεν . οὐδὲ τοῖς μὲν ἄλλοις ζώοις ἐξ ἑαυτῶν ἔμφυτον παρέσχε τὴν εὐπορίαν τῶν καθ’ ἡμέραν ἐπιτηδείων , τοῖς δαίμοσι δὲ ἐπείσακτον καὶ παρ’ ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων συντελουμένην ἔδωκε τὴν διατροφήν · καὶ ὡς ἔοικεν , ἐὰν ἡμεῖς δι’ ἀργίαν ἢ ἄλλην τινὰ πρόφασιν κατολιγωρήσωμεν τῆς τοιαύτης εἰσφορᾶς , ἐνδεῆ τῶν δαιμόνων τὰ σώματα ἔσται , ἀσυμμετρίας τε καὶ ἀταξίας μεθέξει . Διὰ τί οὖν οἱ ταῦτα λέγοντες οὐ καὶ τὴν ὅλην ἀναστρέφουσι τάξιν , ὥστε ἡμᾶς ἐν καλλίονι ποιεῖν τάξει καὶ δυνατωτέρους ; εἰ γὰρ τροφέας ἡμᾶς καὶ ἀποπληρωτὰς ποιοῦσι τῶν δαιμόνων , ἡμεῖς τῶν δαιμόνων ἐσόμεθα αἰτιώτεροι . ἕκαστον γὰρ ἀφ’ οὗ γέγονεν , ἀπὸ τούτου καὶ τὴν τροφὴν καὶ τελειότητα προσλαμβάνει . καὶ τοῦτο ἴδοι μὲν ἄν τις καὶ ἐπὶ τῶν φανερῶν γενέσεων . ἔστι δὲ καὶ ἐπὶ τῶν κοσμικῶν θεωρεῖν · καὶ γὰρ τὰ περίγεια ἀπὸ τῶν οὐρανίων τρέφεται . πολὺ δὲ διαφερόντως ἐπὶ τῶν ἀφανῶν αἰτίων κατάδηλον γίνεται . ψυχὴ μὲν γὰρ ἀπὸ νοῦ τελειοῦται , φύσις δὲ ἀπὸ ψυχῆς , τά τε ἄλλα ὡσαύτως ἀπὸ τῶν αἰτίων τρέφεται · εἰ δὲ ἀδύνατον ἀρχηγοὺς ἡμᾶς εἶναι τῶν δαιμόνων , τῷ αὐτῷ λόγῳ καὶ τῆς τροφῆς αὐτῶν ἐσμὲν αἴτιοι .
Lemmas: ἐγώ δέ πᾶς προσίημι , ὁ μέν φυσικός καί ὡς ἐν εἷς ζῷον κατά ἐπιτηδειότης ἢ συμπάθεια ἢ ἀντιπάθεια συγκινέω , ὡς τηνάλλως ὑπόκειμαι καί ἐπακολουθέω καί δουλεύω εἰς ὁ αἴτιος ὁ ὁ θυσία ποίησις , ὁ δέ ὁ δαίμων καί ὁ περίγειος ἢ περικόσμιος θεῖον δύναμις , ὡς πρῶτος προσοικειόω κατά ὁ ὡς πρός ἐγώ τάξις · ὁ μέντοι τέλειος καί ἡγεμονικός ὁ αἴτιος ὁ ἐν ὁ θυσία ποίησις συνάπτω λέγω ὁ δημιουργικός καί τέλειος δύναμις · ἐπεί δέ οὗτος περιέχω ἐν ἑαυτοῦ πᾶς ὅσος ποτός εἰμί αἴτιος , συγκινέω λέγω ἅμα μετά οὗτος ἀθρόος καί πᾶς ὅσος ποτός εἰμί ποιητικός , ἐκ δέ ἅπας κοινός κατέρχομαι ὁ ὄφελος εἰς ὅλος ὁ γένεσις , ἐνίοτε μέν κατά πόλις καί δῆμος ἢ ἔθνος παντοδοπὰ ἢ μείζων οὗτος ἢ μικρός περιγραφή , ἄλλοτε δέ κατά οἶκος ἢ κατά ἀνήρ ἕκαστος παρέχω ὁ ἀγαθός ἄφθονος βούλομαι , καί οὖον πάθος ὁ χαρίζομαι ὁ διανομή αὐτός ἀπεργάζομαι , νάω τε ἀπαθής κατά οἰκειότης καί συγγένεια κρίνω , ὡς δεῖ δίδωμι , Φιλιάς τε εἷς , ὁ ὁ πᾶς συνέχω , ὁ σύνδεσμος οὗτος διά τις ἄρρητος κοινωνία ἀπεργάζομαι . Πολύς γάρ οὗτος ἀληθής εἰμί καί μᾶλλον ὁ ὁ θεός οὐσία καί δύναμις τυγχάνω ἢ ὅς σύ καθυπονοέω , ὡς ἀτμός θυσία ὁ ἀπό ζῷον μάλιστα δελεάζω · εἰμί γάρ τίς ποῦ καί περίκειμαι ὁ δαίμων σῶμα , ὅς δή τις τρέφω ἀπό ὁ θυσία νομίζω , ἄτρεπτος εἰμί οὗτος καί ἀπαθής , αὐγοειδής τε καί ἀνενδεής , ὡς μήτε ἀπορρέω τίς ἀπό αὐτός μήτε ἐπιρροή ἔξωθεν αὐτός προσδέω . εἰμί δέ ἄρα καί οὗτος τις τίθημι , ὁ κόσμος καί ὁ ἐν αὐτός ἀήρ ἀνέκλειπτος ἔχω ἀπό ὁ περί ὁ γῆ ἀναθυμίασις , περιχέω τε πανταχόθεν ἐπίσης ὁ τοιοῦτος ῥεῦμα , τίς εἄν ἔτι χρεία αὐτός εἰμί ὁ θυσία ; ἀλλά οὐδέ διά ἴσος ὁ ἀπορρέω ἀναπληρόω ὁ ἐπείσειμι σύμμετρος , ὡς μήτε ὑπερβολή ἐπικρατέω μήτε ἔλλειψις ποτός ἐγγίγνομαι , ἰσότης δέ πάντῃ καί ὁμαλότης ὁ δαιμόνιος σῶμα ὡσαύτως ὑπάρχω . οὖον γάρ δήπου ὁ μέν ἐν γῆ καί θάλασσα πᾶς ζῷον ὁ δημιουργός ἄφθονος καί ἑτοῖμος διατροφή παρατίθημι , ὁ δέ ἀγαθός ἐγώ ἔνδεια οὗτος ἐμποιέω . οὐδέ ὁ μέν ἄλλος ζῷον ἐκ ἑαυτοῦ ἔμφυτος παρέχω ὁ εὐπορία ὁ κατά ἡμέρα ἐπιτήδειος , ὁ δαίμων δέ ἐπείσακτος καί παρά ἐγώ ὁ ἄνθρωπος συντελέω δίδωμι ὁ διατροφή · καί ὡς ἔοικα , ἐάν ἐγώ διά ἀργία ἢ ἄλλος τις πρόφασις κατολιγωρέω ὁ τοιοῦτος εἰσφορά , ἐνδεής ὁ δαίμων ὁ σῶμα εἰμί , ἀσυμμετρία τε καί ἀταξία μετέχω . Ζεύς τίς οὖν ὁ οὗτος λέγω οὖον καί ὁ ὅλος ἀναστρέφω τάξις , ὥστε ἐγώ ἐν καλός ποιέω τάξις καί δυνατός ; εἰμί γάρ τροφεύς ἐγώ καί ἀποπληρωτής ποιέω ὁ δαίμων , ἐγώ ὁ δαίμων εἰμί αἴτιος . ἕκαστος γάρ ἀπό ὅς γίγνομαι , ἀπό οὗτος καί ὁ τροφή καί τελειότης προσλαμβάνω . καί οὗτος ὁράω μέν ἄν τις καί ἐπί ὁ φανερός γένεσις . εἰμί δέ καί ἐπί ὁ κοσμικός θεωρέω · καί γάρ ὁ περίγειος ἀπό ὁ οὐράνιος τρέφω . πολύς δέ διαφερόντως ἐπί ὁ ἀφανής αἴτιος κατάδηλος γίγνομαι . ψυχή μέν γάρ ἀπό νόος τελειόω , φύσις δέ ἀπό Ψυχή , ὁ τε ἄλλος ὡσαύτως ἀπό ὁ αἴτιος τρέφω · εἰμί δέ ἀδύνατος ἀρχηγός ἐγώ εἰμί ὁ δαίμων , ὁ αὐτός λόγος καί ὁ τροφή αὐτός εἰμί αἴτιος .