iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.4
Οὐδὲ γὰρ ὅπερ σε ἐξίστησιν ὡς μαχόμενον περὶ τῆς τῶν ἐμψύχων ἀποχῆς ἔχει τινὰ δυσκολίαν , εἴ τις αὐτὸ ὀρθῶς ὑπολαμβάνοι · οὐ γὰρ δὴ ἵνα μὴ οἱ θεοὶ τοῖς ἀπὸ ζώων ἀτμοῖς χραίνωνται , διὰ τοῦτο οἱ θεραπεύοντες αὑτοὺς ἀπέχονται τῶν ἐμψύχων . τίς γὰρ ἂν καὶ ἀπὸ σωμάτων ἀναθυμίασις αὐτοῖς πελάσειεν , οἱ καὶ πρὶν ἐφά ψασθαί τι τῶν ἐνύλων τῆς σφετέρας δυνάμεως τὴν ὕλην ἀναφῶς ἀποκόπτουσι ; καὶ μὴ ὅτι ἡ δύναμις αὐτῶν ἀναιρεῖ πάντα καὶ ἀφανίζει τὰ σώματα ἄνευ τοῦ πρὸς αὐτὰ πελάζειν , ἀλλὰ καὶ τὸ σῶμα τὸ οὐράνιον ἄμικτόν ἐστι πρὸς πάντα τὰ ὑλικὰ στοιχεῖα , καὶ οὔτε ἂν αὐτὸ παραδέξαιτό τι εἰς ἑαυτὸ τῶν ἔξωθεν , οὔτε ἂν ἀφ’ ἑαυτοῦ τινὰ δοίη μοῖραν εἰς τὰ ἀλλότρια . πότε οὖν ἀτμός τις περίγειος , ὃς οὐδὲ ἄχρι σταδίων πέντε ἀπὸ γῆς ἐπαιρόμενος ἀπορρεῖ πάλιν εἰς τὴν γῆν , δύναται τῷ οὐρανῷ πελάζειν ἢ τρέφειν τὸ κυκλοφορητικὸν καὶ ἄυλον σῶμα ἢ ποιεῖν τι ἐν αὐτῷ ὅλως ἢ μίασμα ἢ ἄλλο ὁτιοῦν πάθος ; Ὁμολογεῖται γὰρ δὴ τὸ αἰθέριον σῶμα πάσης ἐκτὸς εἶναι ἐναντιώσεως , τροπῆς τε πάσης ἀπηλλάχθαι , καὶ τὸ δύνασθαι εἰς ὁτιοῦν μεταβάλλειν πάντη καθαρεύειν , ῥοπῆς τε τῆς ἐπὶ τὸ μέσον καὶ ἀπὸ τοῦ μέσου παντελῶς ἀπολελύσθαι , διότι ἢ ἀρρεπές ἐστιν ἢ κατὰ κύκλον περί φέρεται · οὐκ οὖν οὐδὲ ἀπὸ τῶν σωμάτων τῶν ἐκ διαφερουσῶν δυνάμεων καὶ κινήσεων συνεστηκότων , τρεπομένων τε παντοίως , ἢ ἄνω ἢ κάτω φερομένων , οὐκ ἔστιν ἥτις ἂν κοινωνία φύσεως ἢ δυνάμεως ἢ ἀναθυμιάσεως συμμιχθειή πρὸς τὰ ἐν οὐρανῷ σώματα , οὐδὲ ποιήσει τι οὖν εἰς αὐτά , ἅγε παντελῶς ἀπ’ αὐτῶν κεχώρισται . οὐ γὰρ ἐκεῖνα δύναμίν τινα ἔχει τοῦ παραδέχεσθαι εἰς ἑαυτὰ τὴν ἀπὸ τῶν γιγνομένων μεταβολὴν ὄντα ἀγέννητα . ἤπου ἄρα τὰ τῶν θεῶν χραίνεται ἀπὸ τῶν τοιούτων ἀτμῶν , ἃ καὶ τῆς ὕλης ὅλης καὶ τῶν ἐνύλων σωμάτων τοὺς ἀτμούς , ἵν’ οὕτως εἴπωμεν , ἐξαίφνης κατὰ μίαν βολὴν ἀποκόπτει ; Τοῦτο μὲν οὖν οὐκ ἄξιον ὑπονοεῖν · πολὺ δὲ μᾶλλον ἐκεῖνο χρὴ διανοεῖσθαι , ὡς ἡμῖν καὶ τῇ ἡμετέρᾳ φύσει τὰ τοιαῦτά ἐστιν ἀλλότρια · ταῦτα μὲν γὰρ δὴ διῃρημένα εἰς τὰ μεριστὰ καὶ τὰ ἔνυλα πρὸς τὰ ἔνυλα καὶ ὅλως τὰ ὁμοφυῆ πρὸς τὰ ὁμοφυῆ δύναταί τινα κοινωνίαν ἔχειν πρὸς ἄλληλα τοῦ ποιεῖν ἢ πάσχειν , τὰ δ’ ἐπ’ ἄλλης ὄντα οὐσίας καὶ ὅσα παντελῶς ὑπεραίρει , φύσεσί τε καὶ δυνάμεσιν ἑτέραις χρῆται , ταῦτα οὐχ οἷά τέ ἐστιν ἢ ποιεῖν εἰς ἄλληλα ἢ δέχεσθαί τινα παρ’ ἀλλήλων . καὶ ὁ μολυσμὸς οὖν ἀπὸ τῶν ἐνύλων συμπίπτει τοῖς ἀπὸ σώματος ὑλικοῦ κατεχομένοις , καὶ τὸ ἀπὸ τούτων ἀποκαθαίρεσθαι ἀναγκαῖον ἐκείνοις , ὅσα δύναται ἀπὸ τῆς ὕλης μιαίνεσθαι · ἃ δ’ οὔτε ὅλως ἔχει φύσιν διαιρετὴν οὔτε δύναμιν κέκτηται τοῦ εἰσδέχεσθαι εἰς ἑαυτὰ τὰ ἀπὸ τῆς ὕλης πάθη , τί ἂν ἀπὸ τῶν ἐνύλων μιανθείη ; πῶς δ’ ἔνεστιν ἀπὸ τῶν ἐμῶν παθημάτων ἢ ἅλλου τοῦ τῶν ἀνθρώπων ἐπιθολοῦσθαι τὸ θεῖον , ὃ μηδὲν ἔχει κοινὸν πρὸς ἡμᾶς τῆς ἀνθρωπίνης ἀσθενείας κρεῖττον προϋπάρχον ; Οὐδέτερον ἄρα διαφέρει τι τοῖς θεοῖς , οὔτε τὸ ἡμᾶς ἐμπίπλασθαι ὑλικῶν σωμάτων ( οὐδὲ γάρ ἐστιν ὅλως τι πρὸς αὐτοὺς τοῦτο , οὐδὲ χραίνονται αὐτοὶ ἀπὸ τῆς ἡμετέρας κηλῖδος , ἄχραντοι γάρ εἰσι πάντη καὶ ἀκήρατοι ) οὔτε εἴ τινες ὑλικοὶ σωμάτων ἀτμοὶ περὶ γῆν ἀναδίδονται . πορρωτάτω γὰρ αὐτῶν καὶ οὗτοι τῆς οὐσίας καὶ δυνάμεως ἀφεστήκασιν . Ὅλη ἄρα καὶ τῆς ἐναντιώσεως συνανῄρηται ἡ ὑπόθεσις , εἰ μηδέτερον αὐτῆς ὑπάρχει μόριον περὶ τοὺς θεούς . ὃ γὰρ μηδὲ ὅλως ἐστί , πῶς ἂν ἔχῃ τινὰ ἐν ἑαυτῷ μάχην ; μάτην ἄρα ὑποπτεύεις τὰ τοιαῦτα ὡς ἄτοπα , καὶ ἀναξίας τῶν θεῶν προσάγεις ἀπορίας , ἃς οὐδ’ ἐπ’ ἀνθρώπων τῶν ἀγαθῶν εὐλόγως ἄν τις πρόσοιτο . τὸ γὰρ δελεάζεσθαι ὑπὸ τῆς τῶν ἀτμῶν ἀναθυμιάσεως οὐδὲ ἄνθρωπός τις νοῦν ἔχων καὶ ἀπαθὴς εἰσδέξαιτ’ ἄν ποτε εἰς ἑαυτόν , μὴ ὅτι γε τῶν κρειττόνων τις · ἀλλὰ ταῦτα μὲν μικρὸν ὕστερον τεύξεται λόγου , νυνὶ δὲ τῆς ἐναντιώσεως διὰ πολλῶν λύσεων ἀνῃρμένης , ἐνταῦθα καὶ περὶ τῆς πρώτης ἀπορίας τὸν λογισμὸν ἀποπαύωμεν .
Lemmas: οὐδέ γάρ ὅσπερ σύ ἐξίστημι ὡς μάχομαι περί ὁ ὁ ἔμψυχος ἀποχή ἔχω τις δυσκολία , εἰμί τις αὐτός ὀρθῶς ὑπολαμβάνω · οὖον γάρ δή ἵνα μή ὁ θεός ὁ ἀπό ζῷον ἀτμός χραίνω , διά οὗτος ὁ θεραπεύω ἑαυτοῦ ἀπέχω ὁ ἔμψυχος . τίς γάρ εἄν καί ἀπό σῶμα ἀναθυμίασις αὐτός πελάζω , ὁ καί πρίν ΕΦΑ ψάω τίς ὁ ἔνυλος ὁ σφέτερος δύναμις ὁ ὕλη ἀναφής ἀποκόπτω ; καί μή ὅτι ὁ δύναμις αὐτός ἀναιρέω πᾶς καί ἀφανίζω ὁ σῶμα ἄνευ ὁ πρός αὐτός πελάζω , ἀλλά καί ὁ σῶμα ὁ οὐράνιος ἄμικτος εἰμί πρός πᾶς ὁ ὑλικός στοιχεῖον , καί οὔτε εἄν αὐτός παραδείκνυμι τίς εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἔξωθεν , οὔτε εἄν ἀπό ἑαυτοῦ τις δήω μοῖρα εἰς ὁ ἀλλότριος . πότε οὖν ἀτμός τις περίγειος , ὅς οὐδέ ἄχρι στάδιος πέντε ἀπό γῆ ἐπαίρω ἀπορρέω πάλιν εἰς ὁ γῆ , δύναμαι ὁ οὐρανός πελάζω ἢ τρέφω ὁ κυκλοφορητικός καί ἄυλος σῶμα ἢ ποιέω τίς ἐν αὐτός ὅλως ἢ μίασμα ἢ ἄλλος ὁστισοῦν πάθος ; ὁμολογέω γάρ δή ὁ αἰθέριος σῶμα πᾶς ἐκτός εἰμί ἐναντίωσις , τροπή τε πᾶς ἀπαλλάσσω , καί ὁ δύναμαι εἰς ὁστισοῦν μεταβάλλω πάντῃ καθαρεύω , ῥοπή τε ὁ ἐπί ὁ μέσος καί ἀπό ὁ μέσος παντελῶς ἀπολύω , διότι ἢ ἀρρεπής εἰμί ἢ κατά κύκλος περί φέρω · οὐ οὖν οὐδέ ἀπό ὁ σῶμα ὁ ἐκ διαφέρω δύναμις καί κίνησις συνίστημι , τρέπω τε παντοῖος , ἢ ἄνω ἢ κάτω φέρω , οὐ εἰμί ὅστις εἄν κοινωνία φύσις ἢ δύναμις ἢ ἀναθυμίασις συμμείγνυμι πρός ὁ ἐν οὐρανός σῶμα , οὐδέ ποιέω τίς οὖν εἰς αὐτός , ἄγε παντελῶς ἀπό αὐτός χωρίζω . οὖον γάρ ἐκεῖνος δύναμις τις ἔχω ὁ παραδέχομαι εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἀπό ὁ γίγνομαι μεταβολή εἰμί ἀγέννητος . ἤπου ἄρα ὁ ὁ θεός χραίνω ἀπό ὁ τοιοῦτος ἀτμός , ὁ καί ὁ ὕλη ὅλος καί ὁ ἔνυλος σῶμα ὁ ἀτμός , ἵνα οὕτως εἶπον , ἐξαπίνης κατά εἷς βολή ἀποκόπτω ; οὗτος μέν οὖν οὐ ἄξιος ὑπονοέω · πολύς δέ μᾶλλον ἐκεῖνος χρή διανοέομαι , ὡς ἐγώ καί ὁ ἡμέτερος φύσις ὁ τοιοῦτος εἰμί ἀλλότριος · οὗτος μέν γάρ δή διαιρέω εἰς ὁ μεριστός καί ὁ ἔνυλος πρός ὁ ἔνυλος καί ὅλως ὁ ὁμοφυής πρός ὁ ὁμοφυής δύναμαι τις κοινωνία ἔχω πρός ἀλλήλων ὁ ποιέω ἢ πάσχω , ὁ δέ ἐπί ἄλλος εἰμί οὐσία καί ὅσος παντελῶς ὑπεραίρω , φύσις τε καί δύναμις ἕτερος χράω , οὗτος οὐ οἷος τε εἰμί ἢ ποιέω εἰς ἀλλήλων ἢ δέχομαι τις παρά ἀλλήλων . καί ὁ μολυσμός οὖν ἀπό ὁ ἔνυλος συμπίπτω ὁ ἀπό σῶμα ὑλικός κατέχω , καί ὁ ἀπό οὗτος ἀποκαθαίρω ἀναγκαῖος ἐκεῖνος , ὅσος δύναμαι ἀπό ὁ ὕλη μιαίνω · ὁ δέ οὔτε ὅλως ἔχω φύσις διαιρετός οὔτε δύναμις κτάομαι ὁ εἰσδέχομαι εἰς ἑαυτοῦ ὁ ἀπό ὁ ὕλη πάθος , τίς εἄν ἀπό ὁ ἔνυλος μιαίνω ; πῶς δέ ἔνειμι ἀπό ὁ ἐμέω πάθημα ἢ ἅλλομαι ὁ ὁ ἄνθρωπος ἐπιθολόω ὁ θέω , ὅς μηδείς ἔχω κοινός πρός ἐγώ ὁ ἀνθρώπινος ἀσθένεια ἀγαθός προυπάρχω ; οὐδέτερος ἄρα διαφέρω τίς ὁ θεός , οὔτε ὁ ἐγώ ἐμπίμπλημι ὑλικός σῶμα ( οὐδέ γάρ εἰμί ὅλως τίς πρός αὐτός οὗτος , οὐδέ χραίνω αὐτός ἀπό ὁ ἡμέτερος κηλίς , ἄχραντος γάρ εἰμί πάντῃ καί ἀκήρατος ) οὔτε εἰμί τις ὑλικός σῶμα ἀτμός περί γῆ ἀναδίδωμι . προσωτέρω γάρ αὐτός καί οὗτος ὁ οὐσία καί δύναμις ἀφίστημι . ὅλος ἄρα καί ὁ ἐναντίωσις συναναιρέω ὁ ὑπόθεσις , εἰμί μηδέτερος αὐτός ὑπάρχω μόριον περί ὁ θεός . ὅς γάρ μηδέ ὅλως εἰμί , πῶς εἄν ἔχω τις ἐν ἑαυτοῦ μάχη ; μάτην ἄρα ὑποπτεύω ὁ τοιοῦτος ὡς ἄτοπος , καί Ἀναξίας ὁ θεός προσάγω ἀπορία , ὅς οὐδέ ἐπί ἄνθρωπος ὁ ἀγαθός εὔλογος ἄν τις προσίημι . ὁ γάρ δελεάζω ὑπό ὁ ὁ ἀτμός ἀναθυμίασις οὐδέ ἄνθρωπος τις νόος ἔχω καί ἀπαθής εἰσδέχομαι ἄν ποτός εἰς ἑαυτοῦ , μή ὅτι γε ὁ ἀγαθός τις · ἀλλά οὗτος μέν μικρός ὕστερος τυγχάνω λόγος , νυνί δέ ὁ ἐναντίωσις διά πολύς λύσις ἀναλέγω , ἐνταῦθα καί περί ὁ πρῶτος ἀπορία ὁ λογισμός ἀποπαύω .