iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.24
Ταῦτα μὲν οὖν τοιοῦτον ἐχέτω τὸν ἀπολογισμόν · ἐν δὲ τοῖς μετὰ ταῦτα πειρώμενος τὸν τρόπον διερμηνεύειν τῆς μαντικῆς , ἀναιρεῖς αὐτὴν παντάπασιν . εἰ γὰρ πάθος ψυχῆς αἴτιον αὐτῆς καθίσταται , τίς ἂν εὖ φρονῶν ἀστάτῳ πράγματι καὶ ἐμπλήκτῳ πρόγνωσιν ἀποδοίη τεταγμένην καὶ σταθεράν ; ἢ τί δήποτε σωφρονοῦσα μὲν ἡ ψυχὴ καὶ ἄτρεπτος οὖσα κατὰ τὰς βελτίονας ἑαυτῆς δυνάμεις τὰς νοερὰς καὶ διανοητικὰς ἀγνοεῖ τὸ ἐσόμενον , πάσχουσα δὲ κατὰ τὰς ἀτάκτους καὶ ταραχώδεις κινήσεις ἐπιβάλλει τῷ μέλλοντι ; τί γὰρ δήποτε καὶ ἔχει τὸ πάθος οἰκεῖον εἰς τὴν θεωρίαν τῶν ὄντων ; τί δὲ οὐ μᾶλλον ἐμποδίζει πρὸς ἀληθεστέραν κατανόησιν ; ἔτι τοίνυν εἰ μὲν διὰ παθῶν τὰ πράγματα τὰ ἐν τῷ κόσμῳ συνίστατο , ἡ ὁμοίωσις ἂν τῶν παθῶν εἶχέ τινα πρὸς αὐτὰ οἰκειότητα , εἰ δὲ διὰ λόγων καὶ διὰ τῶν εἰδῶν ἐπιτελεῖται , ἄλλη τις αὐτῶν ἔσται ἡ πρόγνωσις ἀπηλλαγμένη παντὸς πάθους . ἔτι τὸ πάθος μόνου τοῦ παρόντος αἰσθάνεται καὶ τοῦ ἤδη ὑφεστηκότος , ἡ δὲ πρόγνωσις καὶ τῶν μηδέπω ὄντων ἀντιλαμβάνεται · ἕτερον ἄρα ἐστὶ τὸ προγινώσκειν τοῦ πάσχειν . Σκεψώμεθα δὴ καὶ τὰ τεκμήριά σου τῆς τοιαύτης δόξης . τὸ μὲν δὴ καταλαμβάνεσθαι τὰς αἰσθήσεις πρὸς τὸ ἐναντίον τείνει ἢ οἷον σὺ λέγεις · γνώρισμα γάρ ἐστι τοῦ μηδὲν φάντασμα ἀνθρώπειον τηνικαῦτα ἀνακινεῖσθαι . οἱ δὲ προσενεχθέντες ἀτμοὶ πρὸς τὸν θεὸν ἔχουσι τὴν συγγένειαν , οὐ πρὸς τὴν ψυχὴν τοῦ ἐποπτεύοντος . αἵ τε ἐπικλήσεις οὐκ ἐπιπνοίας τῆς διανοίας ἀνεγείρουσιν , ἢ σωματικὰ πάθη ἐν τῷ δεχομένῳ · ἄγνωστοι γάρ εἰσι παντελῶς καὶ ἀπόρρητοι , μόνῳ δὲ τῷ θεῷ γνωρίμως λέγονται ὅν ἐπικαλοῦνται · τὸ δ’ εἶναι μὴ πάντας ἀλλὰ τοὺς ἁπλουστέρους καὶ νέους ἐπιτηδειοτέρους , δηλοῖ τοῦτο ὡς εἰς καταδοχὴν τῷ ἔξωθεν ἐπεισιόντι καὶ κατέχοντι πνεύματι οἱ τοιοῦτοί εἰσιν ἑτοιμότεροι . ἐκ δὴ τούτων οὐ καλῶς στοχάζῃ πάθος εἶναι τὸν ἐνθουσιασμόν , συμβαίνει γὰρ ἀπό τε τούτων τῶν σημείων ἔξωθεν αὐτὸν ὡς ἐπίπνοιαν ἐπιρρεῖν .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν τοιοῦτος ἔχω ὁ ἀπολογισμός · ἐν δέ ὁ μετά οὗτος πειράω ὁ τρόπος διερμηνεύω ὁ μαντικός , ἀναιρέω αὐτός παντάπασι . εἰμί γάρ πάθος Ψυχή αἴτιος αὐτός καθίστημι , τίς εἄν εὕω φρονέω ἄστατος πρᾶγμα καί ἔμπληκτος πρόγνωσις ἀποδίδωμι τάσσω καί σταθερός ; ἢ τίς δήποτε σωφρονέω μέν ὁ ψυχή καί ἄτρεπτος εἰμί κατά ὁ ἀγαθός ἑαυτοῦ δύναμις ὁ νοερός καί διανοητικός ἀγνοέω ὁ εἰμί , πάσχω δέ κατά ὁ ἄτακτος καί ταραχώδης κινέω ἐπιβάλλω ὁ μέλλω ; τίς γάρ δήποτε καί ἔχω ὁ πάθος οἰκέω εἰς ὁ θεωρία ὁ εἰμί ; τίς δέ οὖον μᾶλλον ἐμποδίζω πρός ἀληθής κατανόησις ; ἔτι τοίνυν εἰμί μέν διά πάθος ὁ πρᾶγμα ὁ ἐν ὁ κόσμος συνίστημι , ὁ ὁμοίωσις εἄν ὁ πάθος ἔχω τις πρός αὐτός οἰκειότης , εἰμί δέ διά λόγος καί διά ὁ εἶδος ἐπιτελέω , ἄλλος τις αὐτός εἰμί ὁ πρόγνωσις ἀπαλλάσσω πᾶς πάθος . ἔτι ὁ πάθος μόνος ὁ πάρειμι αἰσθάνομαι καί ὁ ἤδη ὑφίστημι , ὁ δέ πρόγνωσις καί ὁ μηδέπω εἰμί ἀντιλαμβάνω · ἕτερος ἄρα εἰμί ὁ προγιγνώσκω ὁ πάσχω . σκέπτομαι δή καί ὁ τεκμήριον σύ ὁ τοιοῦτος δόξα . ὁ μέν δή καταλαμβάνω ὁ αἴσθησις πρός ὁ ἐναντίος τείνω ἢ οἷος σύ λέγω · γνώρισμα γάρ εἰμί ὁ μηδείς φάντασμα ἀνθρώπειος τηνικαῦτα ἀνακινέω . ὁ δέ προσφέρω ἀτμός πρός ὁ θεός ἔχω ὁ συγγένεια , οὖον πρός ὁ ψυχή ὁ ἐποπτεύω . ὁ τε ἐπίκλησις οὐ ἐπίπνοια ὁ διάνοια ἀνεγείρω , ἢ σωματικός πάθος ἐν ὁ δέχομαι · ἄγνωστος γάρ εἰμί παντελῶς καί ἀπόρρητος , μόνος δέ ὁ θεός γνώριμος λέγω ὅς ἐπικαλέω · ὁ δέ εἰμί μή πᾶς ἀλλά ὁ ἁπλόος καί νέος ἐπιτήδειος , δηλόω οὗτος ὡς εἰς καταδοχή ὁ ἔξωθεν ἐπείσειμι καί κατέχω πνεῦμα ὁ τοιοῦτος εἰμί ἑτοῖμος . ἐκ δή οὗτος οὖον καλῶς στοχάζομαι πάθος εἰμί ὁ ἐνθουσιασμός , συμβαίνω γάρ ἀπό τε οὗτος ὁ σημεῖον ἔξωθεν αὐτός ὡς ἐπίπνοια ἐπιρρέω .