iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.23
Ὁ τοίνυν ποικίλος τρόπος τῆς ἐν ταῖς ἱερουργίαις ἁγιστείας τὰ μὲν ἀποκαθαίρει , τὰ δὲ τελειοῖ τῶν ἐν ἡμῖν ἢ περὶ ἡμᾶς ὄντων , τὰ δὲ εἰς συμμετρίαν καὶ τάξιν καθίστησι , τὰ δὲ ἄλλως ἀπολύει τῆς θνητοειδοῦς πλημμελείας , πάντα δὲ προσήγορα τοῖς ὅλοις κρείττοσιν ἡμῶν ἀπεργάζεται . καὶ μὴν συνιόντων γε εἰς τὸ αὐτὸ τῶν θείων αἰτίων καὶ τῶν ἀνθρωπίνων παραπλησίων αὐτοῖς παρασκευῶν , πάντα τέλεια καὶ μεγάλα ἀγαθὰ τῆς θυσίας ἡ τελεσιουργία παρέχεται . Οὐ χεῖρον δέ τοι καὶ τὰ τοιαῦτα προσθεῖναι πρὸς ἀκριβῆ περὶ τῶν αὐτῶν κατανόησιν . πέφυκεν ἀεὶ τῶν ἀκροτάτων ἡ περιουσία τῆς δυνάμεως καὶ ἐν τῷδε ὑπερέχειν τῶν ὅλων , ἐν τῷ παρεῖναι πᾶσιν ἐξ ἴσου τὴν αὐτὴν ἀνεμποδίστως · ἐλλάμπει τοίνυν κατὰ τοῦτον τὸν λόγον καὶ τοῖς ἐσχάτοις τὰ πρώτιστα , καὶ πάρεστιν ἀύλως τοῖς ἐνύλοις τὰ ἄυλα . μὴ δή τις θαυμαζέτω , ἐὰν καὶ ὕλην τινὰ καθαρὰν καὶ θείαν εἶναι λέγωμεν · ἀπὸ γὰρ τοῦ πατρὸς καὶ δημιουργοῦ τῶν ὅλων καὶ αὐτὴ γενομένη , τὴν τελειότητα ἑαυτῆς ἐπιτηδείαν κέκτηται πρὸς θεῶν ὑποδοχήν . καὶ ἅμα οὐδὲν διείργει τὰ κρείττονα πρὸς τὸ δύνασθαι τὰ καταδεέστερα ἑαυτῶν ἐλλάμπειν , οὐδὲ τὴν ὕλην οὖν ἀφίστησιν οὐδὲν τῆς τῶν βελτιόνων μετουσίας , ὥςτε ὅση τέλεια καὶ καθαρὰ καὶ ἀγαθοειδὴς ὑπάρχει , πρὸς θεῶν ὑποδοχήν ἐστιν οὐκ ἀνάρμοστος · ἐπεὶ γὰρ ἔδει καὶ τὰ ἐν γῇ μηδαμῶς εἶναι ἄμοιρα τῆς θείας κοινωνίας , ἐδέξατό τινα ἀπ’ αὐτῆς θείαν μοῖραν καὶ ἡ γῆ , ἱκανὴν οὖσαν χωρῆσαι τοὺς θεούς . Ταῦτα τοίνυν κατιδοῦσα ἡ θεουργικὴ τέχνη , κοινῶς τε οὑτωσὶ κατ’ οἰκειότητα ἑκάστῳ τῶν θεῶν τὰς προσφόρους ὑποδοχὰς ἀνευρίσκουσα , συμπλέκει πολλάκις λίθους βοτάνας ζῶα ἀρώματα , ἄλλα τε τοιαῦτα ἱερὰ καὶ τέλεια καὶ θεοειδῆ , κἄπειτα ἀπὸ πάντων τούτων ὑποδοχὴν ὁλοτελῆ καὶ καθαρὰν ἀπεργάζεται . Οὐ γὰρ δὴ δεῖ δυσχεραίνειν πᾶσαν ὕλην , ἀλλὰ μόνην τὴν ἀλλοτρίαν τῶν θεῶν , τὴν δὲ οἰκείαν πρὸς αὐτοὺς ἐκλέγεσθαι , ὡς συμφωνεῖν δυναμένην εἴς τε θεῶν οἰκοδομήσεις καὶ καθιδρύσεις ἀγαλμάτων καὶ δὴ καὶ εἰς τὰς τῶν θυσιῶν ἱερουργίας . οὐδὲ γὰρ ἂν ἄλλως τοῖς ἐπὶ γῆς τόποις ἢ τοῖς δεῦρο κατοικοῦσιν ἀνθρώποις μετουσία ἂν γένοιτο τῆς τῶν κρειττόνων λήψεως , εἰ μή τις τοιαύτη καταβολὴ πρώτη προενιδρυθείη · πείθεσθαι δὲ χρὴ τοῖς ἀπορρήτοις λόγοις , ὡς καὶ διὰ τῶν μακαρίων θεαμάτων ὕλη τις ἐκ θεῶν παραδίδοται · αὕτη δήπου συμφυής ἐστιν αὐτοῖς ἐκείνοις τοῖς διδοῦσιν · οὐκοῦν καὶ ἡ τῆς τοιαύτης ὕλης θυσία ἀνεγείρει τοὺς θεοὺς ἐπὶ τὴν ἔμφασιν , καὶ προσκαλεῖται εὐθέως πρὸς κατάληψιν , χωρεῖ τε αὐτοὺς παραγιγνομένους καὶ τελείως ἐπιδείκνυσι ;
Lemmas: ὁ τοίνυν ποικίλος τρόπος ὁ ἐν ὁ ἱερουργία ἁγιστεία ὁ μέν ἀποκαθαίρω , ὁ δέ τελειόω ὁ ἐν ἐγώ ἢ περί ἐγώ εἰμί , ὁ δέ εἰς συμμετρία καί τάξις καθίστημι , ὁ δέ ἄλλως ἀπολύω ὁ θνητοειδής πλημμέλεια , πᾶς δέ προσήγορος ὁ ὅλος ἀγαθός ἐγώ ἀπεργάζομαι . καί μήv σύνειμι γε εἰς ὁ αὐτός ὁ θεῖον αἴτιος καί ὁ ἀνθρώπινος παραπλήσιος αὐτός παρασκευή , πᾶς τέλειος καί μέγας ἀγαθός ὁ θυσία ὁ τελεσιουργία παρέχω . οὖον χείρων δέ ὅς καί ὁ τοιοῦτος προστίθημι πρός ἀκριβής περί ὁ αὐτός κατανόησις . φύω ἀεί ὁ ἄκρος ὁ περιουσία ὁ δύναμις καί ἐν ὅδε ὑπερέχω ὁ ὅλος , ἐν ὁ πάρειμι πᾶς ἐκ ἴσος ὁ αὐτός ἀνεμπόδιστος · ἐλλάμπω τοίνυν κατά οὗτος ὁ λόγος καί ὁ ἔσχατος ὁ πρῶτος , καί πάρειμι ἄυλος ὁ ἔνυλος ὁ ἄυλος . μή δή τις θαυμάζω , ἐάν καί ὕλη τις καθαρός καί θεῖος εἰμί λέγω · ἀπό γάρ ὁ πατήρ καί δημιουργός ὁ ὅλος καί αὐτός γίγνομαι , ὁ τελειότης ἑαυτοῦ ἐπιτήδειος κτάομαι πρός θεός ὑποδοχή . καί ἅμα οὐδείς διείργω ὁ ἀγαθός πρός ὁ δύναμαι ὁ καταδεής ἑαυτοῦ ἐλλάμπω , οὐδέ ὁ ὕλη οὖν ἀφίστημι οὐδείς ὁ ὁ ἀγαθός μετουσία , ἵημι ὅσος τέλειος καί καθαρός καί ἀγαθοειδής ὑπάρχω , πρός θεός ὑποδοχή εἰμί οὐ ἀνάρμοστος · ἐπεί γάρ ἐσθίω καί ὁ ἐν γῆ μηδαμῶς εἰμί ἄμοιρος ὁ θεῖος κοινωνία , δέχομαι τις ἀπό αὐτός θεῖος μοῖρα καί ὁ γῆ , ἱκανός εἰμί χωρέω ὁ θεός . οὗτος τοίνυν καθοράω ὁ θεουργικός τέχνη , κοινῶς τε οὑτωσί κατά οἰκειότης ἕκαστος ὁ θεός ὁ πρόσφορος ὑποδοχή ἀνευρίσκω , συμπλέκω πολλάκις λίθος βοτάνη ζῷον ἄρωμα , ἄλλος τε τοιοῦτος ἱερόv καί τέλειος καί θεοειδής , ἔπειτα ἀπό πᾶς οὗτος ὑποδοχή ὁλοτελής καί καθαρός ἀπεργάζομαι . οὖον γάρ δή δεῖ δυσχεραίνω πᾶς ὕλη , ἀλλά μόνος ὁ ἀλλότριος ὁ θεός , ὁ δέ οἰκεῖος πρός αὐτός ἐκλέγω , ὡς συμφωνέω δύναμαι εἰς τε θεός οἰκοδομέω καί καθιδρύω ἄγαλμα καί δή καί εἰς ὁ ὁ θυσία ἱερουργία . οὐδέ γάρ εἄν ἄλλως ὁ ἐπί γῆ τόπος ἢ ὁ δεῦρο κατοικέω ἄνθρωπος μετουσία εἄν γίγνομαι ὁ ὁ ἀγαθός λῆψις , εἰμί μή τις τοιοῦτος καταβολή πρῶτος προενιδρύω · πείθω δέ χρή ὁ ἀπόρρητος λόγος , ὡς καί διά ὁ μακάριος θέαμα ὕλη τις ἐκ θεός παραδίδωμι · οὗτος δήπου συμφύω εἰμί αὐτός ἐκεῖνος ὁ δίδωμι · οὐκοῦν καί ὁ ὁ τοιοῦτος ὕλη θυσία ἀνεγείρω ὁ θεός ἐπί ὁ ἔμφασις , καί προσκαλέω εὐθύς πρός κατάληψις , χωρέω τε αὐτός παραγίγνομαι καί τέλειος ἐπιδείκνυμι ;