iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.13
Καὶ δὴ καὶ αἱ τῆς μήνιδος ἐξιλάσεις ἔσονται σαφεῖς , ἐὰν τὴν μῆνιν τῶν θεῶν καταμάθωμεν . αὕτη τοίνυν οὐχ , ὡς δοκεῖ τισί , παλαιά τίς ἐστε καὶ ἔμμονος ὀργή , ἀλλὰ τῆς ἀγαθουργοῦ κηδεμονίας περὶ θεῶν ἀποστροφή , ἣν αὐτοὶ ἑαυτοὺς ἀποστρέψαντες , ὥσπερ ἐν μεσημβρίᾳ φωτὸς κατακαλυψάμενοi , σκότος ἑαυτοῖς ἐπηγάγομεν καὶ ἀπεστερήσαμεν ἑαυτοὺς τῆς τῶν θεῶν ἀγαθῆς δόσεως . δύναται οὖν ἡ ἐξίλασις ἡμᾶς ἐπιστρέψαι πρὸς τὴν κρείττονα μετουσίαν , καὶ τὴν ἀνεσταλμένην ἀφ’ ἡμῶν θείαν κηδεμονίαν εἰς κοινωνίαν προσαγαγεῖν , καὶ συνδῆσαι συμμέτρως τὰ μετεχόμενά τε καὶ μεταλαμβάνοντα πρὸς ἄλληλα . τοσοῦτον οὖν ἀφέστηκε τοῦ διὰ πάθους ἐπιτελεῖν τὸ ἑαυτῆς ἔργον , ὥστε καὶ ἡμᾶς ἀφίστησι τῆς ἐμπαθοῦς καὶ ταραχώδους ἀπὸ τῶν θεῶν ἀποστροφῆς . Αἱ δ’ ἐκθύσεις ὅ τι πάρεστι κακὸν ἐν τοῖς περὶ γῆν τόποις ἰατρεύουσι καὶ παρασκευάζουσιν , ὥστε μηδεμίαν τροπὴν ἢ πάθος τι περὶ ἡμᾶς γενέσθαι . εἴτε οὖν διὰ θεῶν εἴτε διὰ δαιμόνων ἡ τοιαύτη γένοιτο , βοηθοὺς ἐπικαλεῖ τε καὶ ἀλεξικάκους καὶ σωτῆρας τούτους , καὶ δι’ αὐτῶν ἀποδιοπομπεῖται πᾶσαν ἐπιοῦσαν ἀπὸ τῶν παθημάτων βλάβην . οἱ δὴ τὰς πληγὰς ἀποτρέποντες τὰς γενεσιουργοὺς καὶ φυσικὰς οὐκ ἔστιν ὅπως ποτὲ διὰ παθῶν αὐτὰς ἀπείργουσιν . εἴ τε νενόμικέ τις τὴν ἀπόληψιν τῆς προστασίας ἐπεισάγειν τινὰ αὐτόματον βλάβην , ἡ διὰ τῆς ἐκθύσεως πειθὼ τῶν κρειττόνων εἰς κηδεμονίαν ἀνακαλουμένη πάλιν αὐτῶν τὴν εὐμένειαν καὶ ἀποτρέπουσα τὴν στέρησιν παντελῶς ἂν εἴη καθαρὰ καὶ ἄτρεπτος . Ἔτι τοίνυν αἱ λεγόμεναι θεῶν ἀνάγκαι τὸ ὅλον τοῦτο θεῶν ἴδιαι ἀνάγκαι καὶ ὡς ἐπὶ θεῶν γίγνονται . οὐκ ἄρα ὡς ἔξωθεν οὐδ’ ὡς κατὰ βίαν , ἀλλ’ ὡς τἀγαθὸν ὠφελεῖ ἐξ ἀνάγκης , οὕτως ἔχουσι τῷ πάντῃ οὑτωσὶ καὶ μηδαμῶς ἄλλως διακεῖσθαι . βουλήσει ἄρα ἀγαθοειδεῖ συγκέκραται αὕτη καὶ ἔρωτός ἐστι φίλη ἡ τοιαύτη ἀνάγκη , τάξει τε οἰκείᾳ θεῶν ἔχει τὸ ταὐτὸν καὶ ἄτρεπτον , καὶ ὅτε κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως ἑνὶ ὅρῳ συνέχεται , καὶ ἐμμένει τούτῳ καὶ οὐδέποτε ἐξίσταται . διὰ πάντα δὴ οὖν ταῦτα τὸ ἐναντίον συμβαίνει οὗ σὺ συνελογίσω . ἀκήλητον καὶ ἀπαθὲς καὶ ἀβίαστον συμβαίνει εἶναι τὸ θεῖον , εἴπερ ὄντως ἀληθεῖς εἰσὶν αἱ · τοιαίδε ἐν τῇ θεουργίᾳ δυνάμεις , οἵας ἡμεῖς ἀπεδείξαμεν .
Lemmas: καί δή καί ὁ ὁ μῆνις ἐξίλασις εἰμί σαφής , ἐάν ὁ μῆνις ὁ θεός καταμανθάνω . οὗτος τοίνυν οὐ , ὡς δοκέω τις , παλαιός τίς εἰμί καί Ἔμμονος ὀργή , ἀλλά ὁ ἀγαθουργός κηδεμονία περί θεός ἀποστροφή , ὅς αὐτός ἑαυτοῦ ἀποστρέφω , ὥσπερ ἐν μεσημβρία φάος κατακαλύπτω , σκότος ἑαυτοῦ ἐπάγω καί ἀποστερέω ἑαυτοῦ ὁ ὁ θεός ἀγαθός δόσις . δύναμαι οὖν ὁ ἐξίλασις ἐγώ ἐπιστρέφω πρός ὁ ἀγαθός μετουσία , καί ὁ ἀναστέλλω ἀπό ἐγώ θεῖος κηδεμονία εἰς κοινωνία προσάγω , καί συνδέω σύμμετρος ὁ μετέχω τε καί μεταλαμβάνω πρός ἀλλήλων . τοσοῦτος οὖν ἀφίστημι ὁ διά πάθος ἐπιτελέω ὁ ἑαυτοῦ ἔργον , ὥστε καί ἐγώ ἀφίστημι ὁ ἐμπαθής καί ταραχώδης ἀπό ὁ θεός ἀποστροφή . ὁ δέ ἔκθυσις ὅς τίς πάρειμι κακός ἐν ὁ περί γῆ τόπος ἰατρεύω καί παρασκευάζω , ὥστε μηδείς τροπή ἢ πάθος τίς περί ἐγώ γίγνομαι . εἴτε οὖν διά θεός εἴτε διά δαίμων ὁ τοιοῦτος γίγνομαι , βοηθός ἐπικαλέω τε καί ἀλεξίκακος καί σωτήρ οὗτος , καί διά αὐτός ἀποδιοπομπέομαι πᾶς ἔπειμι ἀπό ὁ πάθημα βλάβη . ὁ δή ὁ πληγάς ἀποτρέπω ὁ γενεσιουργός καί φυσικός οὐ εἰμί ὅπως ποτέ διά πάθος αὐτός ἀπείργω . εἰμί τε νομίζω τις ὁ ἀπόληψις ὁ προστασία ἐπεισάγω τις αὐτόματος βλάβη , ὁ διά ὁ ἔκθυσις πειθώ ὁ ἀγαθός εἰς κηδεμονία ἀνακαλέω πάλιν αὐτός ὁ εὐμένεια καί ἀποτρέπω ὁ στέρησις παντελῶς εἄν εἰμί καθαρός καί ἄτρεπτος . ἔτι τοίνυν ὁ λέγω θεός ἀνάγκη ὁ ὅλος οὗτος θεός ἴδιος ἀνάγκη καί ὡς ἐπί θεός γίγνομαι . οὐ ἄρα ὡς ἔξωθεν οὐδέ ὡς κατά βία , ἀλλά ὡς ἀγαθός ὠφελέω ἐκ ἀνάγκη , οὕτως ἔχω ὁ πάντῃ οὑτωσί καί μηδαμῶς ἄλλως διάκειμαι . βούλομαι ἄρα ἀγαθοειδής συγκεράννυμι οὗτος καί ἔρως εἰμί φίλος ὁ τοιοῦτος ἀνάγκη , τάξις τε οἰκεῖος θεός ἔχω ὁ αὐτός καί ἄτρεπτος , καί ὅτε κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως εἷς ὅρος συνέχω , καί ἐμμένω οὗτος καί οὐδέποτε ἐξίστημι . διά πᾶς δή οὖν οὗτος ὁ ἐναντίος συμβαίνω ὅς σύ συλλογίζομαι . ἀκήλητος καί ἀπαθής καί ἀβίαστος συμβαίνω εἰμί ὁ θέω , εἴπερ εἰμί ἀληθής εἰμί ὁ · τοιόσδε ἐν ὁ θεουργία δύναμις , οἷος ἐγώ ἀποδείκνυμι .