iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.11
Πῶς οὖν πρὸς ἐμπαθεῖς αὐτοὺς πολλὰ δρᾶται ἐν ταῖς ἱερουργίαις ; φημὶ δὴ οὖν καὶ τοῦτο ἀπείρως λέγεσθαι τῆς ἱερατικῆς μυσταγωγίας . τῶν γὰρ ἐν τοῖς ἱεροῖς ἑκάστοτε ἐπιτελουμένων τὰ μὲν ἀπόρρητόν τινα καὶ κρείττονα λόγου τὴν αἰτίαν ἔχει · τὰ δ’ ὡς σύμβολα καθιέ ρωται ἐξ ἀιδίου τοῖς κρείττοσι · τὰ δ’ εἰκόνα τινὰ ἄλλην ἀποσώζει , καθάπερ δὴ καὶ ἡ γενεσιουργὸς φύσις τῶν ἀφανῶν λόγων ἐμφανεῖς τινὰς μορφώσεις ἀπετυπώσατο · τὰ δὲ τιμῆς ἕνεκα προσάγεται ἢ ἀφομοιώσεως ὁποιασοῦν ἢ καὶ οἰκειώσεως στοχάζεται · ἔνια δὲ τὸ ἡμῖν χρήσιμον παρασκευάζει ἢ καθαίρει πως καὶ ἀπολύει τὰ ἡμέτερα τῶν ἀνθρώπων πάθη , ἢ ἄλλο τι τῶν συμβαινόντων ἡμῖν δεινῶν ἀποτρέπεται . οὐ μὴν ἕτι γε συγχωρήσειεν ἄν τις , ὡς ἄρα πρὸς ἐμπαθεῖς τοὺς θεραπευομένους θεοὺς ἢ δαίμονας μέρος τι τῆς ἁγιστείας προςφέρεται · οὔτε γὰρ πέφυκεν εἰσδέχεσθαί τινα ἀπὸ τῶν σωμάτων μεταβολὴν ἡ καθ’ αὑτὴν ἀίδιος καὶ ἀσώματος οὐσία . Οὔτε , εἰ ὅτι μάλιστα χρείαν εἶχε τοιαύτην , προσεδεήθη ἄν ποτε τῶν ἀνθρώπων εἰς τὴν τοιαύτην θρησκείαν , αὐτὴ ἀφ’ ἑαυτῆς καὶ ἀπὸ τῆς τοῦ κόσμου φύσεως καὶ τῆς ἐν τῇ γενέσει τελειότητος ἀποπληρουμένη , καὶ εἰ οἷόν τε τοῦτο εἰπεῖν , πρὸ τοῦ δεῖσθαι προλαμβάνουσα τὸ αὔταρκες διὰ τὴν ἀνενδεῆ τοῦ κόσμου ὁλότητα καὶ τὴν ἑαυτῆς οἰκείαν ἀποπλήρωσιν , καί διότι μεστὰ πάντα τῶν οἰκείων ἀγαθῶν τὰ κρείττονα γένη ὑπάρχει . Κοινὴ μὲν οὖν ταῦθ’ ἡμῖν ἔστω παραμυθία περὶ τῆς ἀχράντων θρησκείας ὡς ἄλλως οἰκείως συναρμοζομένης τοῖς κρείττοσιν ἡμῶν , καὶ διότι καθαρὰ πρὸς καθαροὺς καὶ ἀπαθὴς πρὸς ἀπαθεῖς προσάγεται · τὰ δ’ ἐν τοῖς καθέκαστα ἐπιόντες τὴν μὲν τῶν φαλλῶν στάσιν τῆς γονίμου δυνάμεως σύνθημά τι εἶναι φαμέν , καὶ ταύτην προκαλεῖσθαι νομίζομεν εἰς τὴν γενεσιουργίαν τοῦ κόσμου · διό περ δὴ τὰ πολλὰ τῷ ἦρι καθιεροῦται , ὅτε δὴ καὶ ὁ πᾶς κόσμος δέχεται ἀπὸ τῶν θεῶν τῆς γενέσεως ὅλης τὴν ἀπογέννησιν . τὰς δ’ αἰσχρολογίας τῆς περὶ τὴν ὕλην στερήσεως τῶν καλῶν καὶ τῆς πρότερον ἀσχημοσύνης τῶν μελλόντων διακοσμεῖσθαι ἡγοῦμαι τὸ ἔνδειγμα παραδέχεσθαι , ἅπερ ὄντα ἐνδεῆ τοῦ κοσμεῖσθαι , ἐφίετὰι τοσοῦτο μᾶλλον , ὅσῳ πλέον καταγινώσκει τῆς περὶ ἑαυτὰ ἀπρεπείας . πάλιν οὖν μεταδιώκει τὰ τῶν εἰδῶν καὶ καλῶν αἴτια , ἀπὸ τῆς τῶν αἰσχρῶν ῥήσεως τὸ αἰσχρὸν καταμανθάνοντα · καὶ τὸ μὲν ἔργον τῶν αἰσχρῶν ἀποτρέπει , διὰ δὲ τῶν λόγων τὴν εἴδησιν αὐτοῦ ἐμφαίνει , καὶ πρὸς τὸ ἐναντίον μεθίστησι τὴν ἔφεσιν . Ἔχει δ’ ἔτι ταῦτα καὶ ἄλλον λόγον τοιοῦτον . αἱ δυνάμεις τῶν ἀνθρωπίνων παθημάτων τῶν ἐν ἡμῖν πάντη μὲν εἰργόμεναι καθίστανται σφοδρότεραι · εἰς ἐνέργειαν δὲ βραχεῖς καὶ ἄχρι τοῦ συμμέτρου προαγόμεναι χαίρουσι μετρίως καὶ ἀποπληροῦνται , καὶ ἐντεῦθεν ἀποκαθαιρόμεναι πειθοῖ καὶ οὐ πρὸς βίαν ἀποπαύονται . διὰ δὴ τοῦτο ἔν τε κωμῳδίᾳ καὶ τραγῳδίᾳ ἀλλότρια πάθη θεωροῦντες ἵσταμεν τὰ οἰκεῖα πάθη καὶ μετριώτερᾳ ἀπεργαζόμεθα καὶ ἀποκαθαίρομεν · ἔν τε τοῖς ἱεροῖς θεάμασί τισι καὶ ἀκούσμασι τῶν αἰσχρῶν ἀπολυόμεθα τῆς ἐπὶ τῶν ἔργων ἀπ’ αὐτῶν συμπιπτούσης βλάβης . Θεραπείας οὖν ἕνεκα τῆς ἐν ἡμῖν ψυχῆς καὶ μετριότητος τῶν διὰ τὴν γένεσιν προσφυομένων αὐτῇ κακῶν , λύσεώς τε ἀπὸ τῶν δεσμῶν καὶ ἀπαλλαγῆς χάριν τὰ τοιαῦτα προσάγεται . καὶ διὰ τοῦτο εἰκότως , αὐτὰ ἄκεα Ἡράκλειτος προσεῖπεν , ὡς ἐξακεσόμενα τὰ δεινὰ καὶ τὰς ψυχὰς , ἐξάντεις ἀπεργαζόμενα τῶν ἐν τῇ γενέσει συμφορῶν .
Lemmas: Πῶς οὖν πρός ἐμπαθής αὐτός πολύς δράω ἐν ὁ ἱερουργία ; φημί δή οὖν καί οὗτος ἤπειρος λέγω ὁ ἱερατικός μυσταγωγία . ὁ γάρ ἐν ὁ ἱερός ἑκάστοτε ἐπιτελέω ὁ μέν ἀπόρρητος τις καί ἀγαθός λόγος ὁ αἴτιος ἔχω · ὁ δέ ὡς σύμβολον καθίζω ρωτός ἐκ ἀίδιος ὁ ἀγαθός · ὁ δέ εἰκών τις ἄλλος ἀποσῴζω , καθάπερ δή καί ὁ γενεσιουργός φύσις ὁ ἀφανής λόγος ἐμφαίνω τις μόρφωσις ἀποτυπόω · ὁ δέ τιμή ἕνεκα προσάγω ἢ ἀφομοίωσις ὁποῖος ἢ καί οἰκείωσις στοχάζομαι · ἔνιοι δέ ὁ ἐγώ χρήσιμος παρασκευάζω ἢ καθαίρω πως καί ἀπολύω ὁ ἡμέτερος ὁ ἄνθρωπος πάθος , ἢ ἄλλος τίς ὁ συμβαίνω ἐγώ δεινός ἀποτρέπω . οὖον μήv ἔτι γε συγχωρέω ἄν τις , ὡς ἄρα πρός ἐμπαθής ὁ θεραπεύω θεός ἢ δαίμων μέρος τίς ὁ ἁγιστεία προφέρω · οὔτε γάρ φύω εἰσδέχομαι τις ἀπό ὁ σῶμα μεταβολή ὁ κατά ἑαυτοῦ ἀίδιος καί ἀσώματος οὐσία . οὔτε , εἰμί ὅτι μάλιστα χρεία ἔχω τοιοῦτος , προσδέω ἄν ποτός ὁ ἄνθρωπος εἰς ὁ τοιοῦτος θρησκεία , αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ καί ἀπό ὁ ὁ κόσμος φύσις καί ὁ ἐν ὁ γένεσις τελειότης ἀποπληρόω , καί εἰμί οἷος τε οὗτος εἶπον , πρό ὁ δήω προλαμβάνω ὁ αὐτάρκης διά ὁ ἀνενδεής ὁ κόσμος ὁλότης καί ὁ ἑαυτοῦ οἰκεῖος ἀποπλήρωσις , καί διότι μεστός πᾶς ὁ οἰκέω ἀγαθός ὁ ἀγαθός γένος ὑπάρχω . Κοινός μέν οὖν αὐτός ἐγώ ἵστημι παραμυθία περί ὁ ἄχραντος θρησκεία ὡς ἄλλως οἰκεῖος συναρμόζω ὁ ἀγαθός ἐγώ , καί διότι καθαρός πρός καθαρός καί ἀπαθής πρός ἀπαθής προσάγω · ὁ δέ ἐν ὁ καθέκαστα ἔπειμι ὁ μέν ὁ φαλλός στάσις ὁ γόνιμος δύναμις σύνθημα τίς εἰμί φημί , καί οὗτος προκαλέω νομίζω εἰς ὁ γενεσιουργία ὁ κόσμος · διό περ δή ὁ πολύς ὁ ἦρι καθιερόω , ὅτε δή καί ὁ πᾶς κόσμος δέχομαι ἀπό ὁ θεός ὁ γένεσις ὅλος ὁ ἀπογέννησις . ὁ δέ αἰσχρολογία ὁ περί ὁ ὕλη στέρησις ὁ καλός καί ὁ πρότερος ἀσχημοσύνη ὁ μέλλω διακοσμέω ἡγέομαι ὁ ἔνδειγμα παραδέχομαι , ὅσπερ εἰμί ἐνδεής ὁ κοσμέω , ἐφίημι τοσοῦτος μᾶλλον , ὅσος πλέω καταγιγνώσκω ὁ περί ἑαυτοῦ ἀπρέπεια . πάλιν οὖν μεταδιώκω ὁ ὁ εἶδος καί καλός αἴτιος , ἀπό ὁ ὁ αἰσχρός ῥῆσις ὁ αἰσχρός καταμανθάνω · καί ὁ μέν ἔργον ὁ αἰσχρός ἀποτρέπω , διά δέ ὁ λόγος ὁ εἴδησις αὐτός ἐμφαίνω , καί πρός ὁ ἐναντίος μεθίστημι ὁ ἔφεσις . ἔχις δέ ἔτι οὗτος καί ἄλλος λόγος τοιοῦτος . ὁ δύναμις ὁ ἀνθρώπινος πάθημα ὁ ἐν ἐγώ πάντῃ μέν ἔργω καθίστημι σφοδρός · εἰς ἐνέργεια δέ βραχύς καί ἄχρι ὁ σύμμετρος προάγω χαίρω μέτριος καί ἀποπληρόω , καί ἐντεῦθεν ἀποκαθαίρω πειθώ καί οὖον πρός βία ἀποπαύω . διά δή οὗτος ἐν τε κωμῳδία καί τραγῳδία ἀλλότριος πάθος θεωρέω ἵστημι ὁ οἰκεῖος πάθος καί μέτριος ἀπεργάζομαι καί ἀποκαθαίρω · ἐν τε ὁ ἱερός θέαμα τις καί ἄκουσμα ὁ αἰσχρός ἀπολύω ὁ ἐπί ὁ ἔργον ἀπό αὐτός συμπίπτω βλάβη . Θεραπεία οὖν ἕνεκα ὁ ἐν ἐγώ Ψυχή καί μετριότης ὁ διά ὁ γένεσις προσφύω αὐτός κακός , λύσις τε ἀπό ὁ δεσμός καί ἀπαλλαγή χάρις ὁ τοιοῦτος προσάγω . καί διά οὗτος εἰκότως , αὐτός ἄκος Ἡράκλειτος προσεῖπον , ὡς ἐξακεσόμενα ὁ δεινός καί ὁ ψυχή , ἐξάντης ἀπεργάζομαι ὁ ἐν ὁ γένεσις συμφορά .