iamblichus-philosophy.de-mysteriis 4.12
Οὐ μὴν ἀλλὰ δεῖ κατ’ ἰδίαν ἐπισκέψασθαι περὶ αὐτῶν τούτων , ὅπως τε γίνονται καὶ ὅντινα ἔχει λόγον . δεῖ δὴ νοεῖν ὡς ἓν ζῶόν ἐστι τὸ πᾶν . τὰ δ’ ἐν αὐτῷ μέρη διέστηκε μὲν τοῖς τόποις , τῇ δὲ μιᾷ φύσει σπεύδει πρὸς ἄλληλα . τὸ δὲ συναγωγὸν ὅλον καὶ τὸ τῆς συγκράσεως αἴτιον ἕλκει μὲν καὶ αὐτοφυῶς τὰ μέρη πρὸς τὴν ἀλλή λων σύμμιξιν . δύναται δὲ καὶ ἀπὸ τέχνης ἐγείρεσθαί τε καὶ ἐπιτείνεσθαι μᾶλλον τοῦ δέοντος · αὐτὸ μὲν οὖν καθ’ · ἑαυτὸ καὶ τὸ διατεῖνον ἀπ’ αὐτοῦ περὶ ὅλον τὸν κόσμον ἀγαθόν τέ ἐστι , καὶ πληρώσεως αἴτιον , κοινωνίας τε καὶ συνόδου καὶ συμμετρίας συναρμοστικόν , ἔρωτός τε ἀδιάλυτον ἀρχὴν ἐντίθησι τῇ ἑνώσει , διακρατοῦσαν τά τε ὄντα καὶ τὰ γιγνόμενα . ἐν δὲ τοῖς μέρεσι διὰ τὴν ἀπ’ ἀλλήλων καὶ τῶν ὅλων ἀπόστασιν , καὶ διότι κατὰ τὴν ἰδίαν αὐτῶν φύσιν ἀτελῆ τέ ἐστι καὶ ἐνδεῆ καὶ ἀσθενῆ , μετὰ πάθους ποιεῖται τὴν ἀλληλουχίαν · ἀφ’ οὗ δὴ καὶ ἐπιθυμία καὶ ἔφεσις σύμφυτος αὐτῶν τοῖς πλείστοις ἔνεστι . Κατιδοῦσα δὴ οὖν αὐτὸ οὕτως ἐνσπειρόμενον τῇ φύσει καὶ περὶ αὐτὴν μεριζόμενον τέχνη , πολυειδῶς καὶ αὐτὴ μεριζομένη περὶ τὴν φύσιν ἕλκει ποικίλως αὐτὸ καὶ μετοχετεύει , καὶ τὸ μὲν ἐν ἑαυτῷ τεταγμένον εἰς ἀταξίαν μετάγει , τὸ δὲ κάλλος καὶ τὸ τῶν εἰδῶν σύμμετρον ἀσυμμετρίας καὶ ἀσχημοσύνης ἐμπίμπλησι , τὸ δ’ ἐν ἑκάστοις ἑνώσεως συμφυόμενον σεμνὸν τέλος ἐπ’ ἄλλο ἀπρεπὲς μεταφέρει πλήρωμα τὸ κοινόν , κατὰ πάθος ἐκ διαφερομένων πως συμφερόμενον · ὕλην τε ἐνδίδωσιν ἀφ’ ἑαυτῆς , ἥτις πρόσφορός ἐστιν εἰς τὴν ὅλην τοῦ καλοῦ γένεσιν , ἢ μὴ δεχομένη παρὰ πᾶν τὸ καλὸν ἢ ἐπ’ ἄλλα αὐτὸ μεταβάλλουσα , δυνάμεις τε πολλὰς φυσικὰς διαφερούσας μίγνυσιν , ἀφ’ ὧν ὡς ἂν ἐθέλῃ οὕτω κατευθύνει τὰς πρὸς τὴν γένεσιν συμμίξεις · πανταχόθεν οὖν ἀποδείκνυμεν , ὡς ἐκ τέχνης τινὸς ἀνθρωπίνης ἡ τοιαύτη γίνεται κατασκευὴ τῆς τῶν ἀφροδισίων συμπλοκῆς , ἀλλ’ οὐκ ἀπό τινος δαιμονίας ἢ θείας ἀνάγκης .
Lemmas: οὖον μήv ἀλλά δεῖ κατά ἴδιος ἐπισκοπέω περί αὐτός οὗτος , ὅπως τε γίγνομαι καί ὅστις ἔχω λόγος . δεῖ δή νοέω ὡς εἷς ζῷον εἰμί ὁ πᾶς . ὁ δέ ἐν αὐτός μέρος διΐστημι μέν ὁ τόπος , ὁ δέ εἷς φύσις σπεύδω πρός ἀλλήλων . ὁ δέ συναγωγός ὅλος καί ὁ ὁ σύγκρασις αἴτιος ἕλκω μέν καί αὐτοφυής ὁ μέρος πρός ὁ ἀλλά λάω σύμμιξις . δύναμαι δέ καί ἀπό τέχνη ἐγείρω τε καί ἐπιτείνω μᾶλλον ὁ δήω · αὐτός μέν οὖν κατά · ἑαυτοῦ καί ὁ διατείνω ἀπό αὐτός περί ὅλος ὁ κόσμος ἀγαθός τε εἰμί , καί πλήρωσις αἴτιος , κοινωνία τε καί σύνοδος καί συμμετρία συναρμοστικός , ἔρως τε ἀδιάλυτος ἀρχή ἐντίθημι ὁ ἕνωσις , διακρατέω ὁ τε εἰμί καί ὁ γίγνομαι . ἐν δέ ὁ μέρος διά ὁ ἀπό ἀλλήλων καί ὁ ὅλος ἀπόστασις , καί διότι κατά ὁ ἴδιος αὐτός φύσις ἀτελής τε εἰμί καί ἐνδεής καί ἀσθενής , μετά πάθος ποιέω ὁ ἀλληλουχία · ἀπό ὅς δή καί ἐπιθυμία καί ἔφεσις σύμφυτος αὐτός ὁ πλεῖστος ἔνειμι . καθοράω δή οὖν αὐτός οὕτως ἐνσπείρω ὁ φύσις καί περί αὐτός μερίζω τέχνη , πολυειδῶς καί αὐτός μερίζω περί ὁ φύσις ἕλκω ποικίλως αὐτός καί μετοχετεύω , καί ὁ μέν ἐν ἑαυτοῦ τάσσω εἰς ἀταξία μετάγω , ὁ δέ κάλλος καί ὁ ὁ εἶδος σύμμετρος ἀσυμμετρία καί ἀσχημοσύνη ἐμπίμπλημι , ὁ δέ ἐν ἕκαστος ἕνωσις συμφύω σεμνός τέλος ἐπί ἄλλος ἀπρεπής μεταφέρω πλήρωμα ὁ κοινός , κατά πάθος ἐκ διαφέρω πως συμφέρω · ὕλη τε ἐνδίδωμι ἀπό ἑαυτοῦ , ὅστις πρόσφορος εἰμί εἰς ὁ ὅλος ὁ καλός γένεσις , ἢ μή δέχομαι παρά πᾶς ὁ καλός ἢ ἐπί ἄλλος αὐτός μεταβάλλω , δύναμις τε πολύς φυσικός διαφέρω μίγνυμι , ἀπό ὅς ὡς εἄν ἐθέλω οὗτος κατευθύνω ὁ πρός ὁ γένεσις σύμμιξις · πανταχόθεν οὖν ἀποδείκνυμι , ὡς ἐκ τέχνη τις ἀνθρώπινος ὁ τοιοῦτος γίγνομαι κατασκευή ὁ ὁ Ἀφροδίσιος συμπλοκή , ἀλλά οὐ ἀπό τις δαιμόνιος ἢ θεῖος ἀνάγκη .