iamblichus-philosophy.de-mysteriis 2.6
Καὶ μὴν τά γε ἀπὸ τῶν ἐπιφανειῶν δῶρα οὔτε ἴσα ἐστὶ πάντα οὔτε καρποὺς ἔχει τοὺς αὐτούς · ἀλλὰ ἡ μὲν τῶν θεῶν παρουσία δίδωσιν ἡμῖν ὑγείαν σώματος , ψυχῆς ἀρετήν , νοῦ καθαρότητα καὶ πάντων , ὡς ἁπλῶς εἰπεῖν , τῶν ἐν ἡμῖν ἐπὶ τὰς οἰκείας ἀρχὰς ἀναγωγήν . καὶ τὸ μὲν ψυχρὸν ἐν ἡμῖν καὶ φθοροποιὸν ἀφανίζει , τὸ δὲ θερμὸν αὔξει καὶ δυνατώτερον καὶ ἐπικρατέστερον ἀπεργάζεται , ποιεῖ τε πάντα ἀναμετρεῖν τῇ ψυχῇ καὶ τῷ νῷ , νοητῇ τε ἁρμονίᾳ τὸ φῶς ἐλλάμπει , καὶ τὸ μὴ ὂν σῶμα ὡς σῶμα τοῖς τῆς ψυχῆς ὀφθαλμοῖς διὰ τῶν τοῦ σώματος ἐπιδείκνυσιν · ἡ δὲ τῶν ἀρχαγγέλων τὰ αὐτὰ μὲν καὶ αὕτη παρέχει , πλὴν οὔτε ἀεὶ οὔτε ἐπὶ πάντων οὔτε διαρκῆ οὔτε τέλεια οὔτε ἀναφαίρετα τὰ ἀγαθὰ δίδωσι , τρόπῳ τε παρισωμένῳ τῆς ἐπιφανείας ἐπιλάμπει · ἡ δὲ τῶν ἀγγέλων ἔτι μεριστὰ μᾶλλον τὰ ἀγαθὰ δωρεῖται διῃρημένως , καὶ τὴν ἐνέργειαν δι’ ἧς ἐπιφαίνεται πολὺ λειπομένην ἔχει τοῦ συνειληφότος αὐτὴν ἐν ἑαυτῷ τελείου φωτός · ἡ δὲ τῶν δαιμόνων βαρεῖ μὲν τὸ σῶμα καὶ νόσοις κολάζει , καθέλκει δὲ καὶ τὴν ψυχὴν ἐπὶ τὴν φύσιν , σωμάτων δὲ καὶ τῆς συγγενοῦς τοῖς σώμασιν αἰσθήσεως οὐκ ἀφίστησι , τοὺς δ’ ἐπὶ τὸ πῦρ σπεύδοντας κατέχει περὶ τὸν τῇδε τόπον , τῶν δὲ τῆς εἱμαρμένης δεσμῶν οὐκ ἀπολύει · ἡ δὲ τῶν ἡρώων παραπλήσια μὲν ἔχει τὰ ἄλλα πρὸς τὴν τῶν δαιμόνων , ἰδιάζει δὲ ἐν τῷ καὶ πρὸς ἔργα τινὰ γενναῖα καὶ μεγάλα ἀνεγείρειν · ἡ δὲ τῶν ἀρχόντων αὐτοπτικὴ δεῖξις περικόσμια μὲν ἀγαθὰ τῶν περικοσμίων δίδωσι καὶ τὰ τοῦ βίου πάντα πράγματα · ὑλικὰ δέ , ἃ τῶν ὑλικῶν ὀρέγει καὶ ὅσα χθόνιά ἐστιν ἔργα · ἀλλὰ μὴν ἥ γε τῶν ψυχῶν θέα τῶν μὲν ἀχράντων καὶ ἐν ἀγγέλων τάξει ἱδρυμένων ἀναγωγός ἐστι καὶ ψυχῆς σωτήριος , ἐπ’ ἐλπίδι τε ἱερᾷ ἐκφαίνεται , καὶ ὧν ἡ ἐλπὶς ἡ ἰερὰ ἀντιποιεῖται ἀγαθῶν τούτων παρέχει τὴν δόσιν · ἡ δὲ τῶν ἑτέρων καταγωγὸς ἐπὶ τὴν γένεσιν ὑπάρχει , φθείρει τε τοὺς τῆς ἐλπίδος καρποὺς καὶ παθῶν πληροῖ προσηλούντων τοὺς θεωροῦντας τοῖς σώμασι .
Lemmas: καί μήv ὁ γε ἀπό ὁ ἐπιφάνεια Δῶρα οὔτε ἴσος εἰμί πᾶς οὔτε καρπός1 ἔχω ὁ αὐτός · ἀλλά ὁ μέν ὁ θεός παρουσία δίδωμι ἐγώ ὑγεία σῶμα , Ψυχή ἀρετή , νόος καθαρότης καί πᾶς , ὡς ἁπλόος εἶπον , ὁ ἐν ἐγώ ἐπί ὁ οἰκεῖος ἀρχή ἀναγωγή . καί ὁ μέν ψυχρός ἐν ἐγώ καί φθοροποιός ἀφανίζω , ὁ δέ θερμός αὐξάνω καί δυνατός καί ἐπικρατής ἀπεργάζομαι , ποιέω τε πᾶς ἀναμετρέω ὁ Ψυχή καί ὁ νάω , νοητός τε ἁρμονία ὁ φάος ἐλλάμπω , καί ὁ μή εἰμί σῶμα ὡς σῶμα ὁ ὁ Ψυχή ὀφθαλμός διά ὁ ὁ σῶμα ἐπιδείκνυμι · ὁ δέ ὁ ἀρχάγγελος ὁ αὐτός μέν καί οὗτος παρέχω , πλήν οὔτε ἀεί οὔτε ἐπί πᾶς οὔτε διαρκής οὔτε τέλειος οὔτε ἀναφαίρετος ὁ ἀγαθός δίδωμι , τρόπος τε παρισόω ὁ ἐπιφάνεια ἐπιλάμπω · ὁ δέ ὁ ἄγγελος ἔτι μεριστός μᾶλλον ὁ ἀγαθός δωρέω διῃρημένως , καί ὁ ἐνέργεια διά ὅς ἐπιφαίνω πολύς λείπω ἔχω ὁ συλλαμβάνω αὐτός ἐν ἑαυτοῦ τέλειος φάος · ὁ δέ ὁ δαίμων βαρύς μέν ὁ σῶμα καί νόσος κολάζω , καθέλκω δέ καί ὁ ψυχή ἐπί ὁ φύσις , σῶμα δέ καί ὁ συγγενής ὁ σῶμα αἴσθησις οὐ ἀφίστημι , ὁ δέ ἐπί ὁ πῦρ σπεύδω κατέχω περί ὁ ὅδε τόπος , ὁ δέ ὁ μείρομαι δεσμός οὐ ἀπολύω · ὁ δέ ὁ ἥρως παραπλήσιος μέν ἔχω ὁ ἄλλος πρός ὁ ὁ δαίμων , ἰδιάζω δέ ἐν ὁ καί πρός ἔργον τις γενναῖος καί μέγας ἀνεγείρω · ὁ δέ ὁ ἄρχω αὐτοπτικός δεῖξις περικόσμιος μέν ἀγαθός ὁ περικόσμιος δίδωμι καί ὁ ὁ βίος πᾶς πρᾶγμα · ὑλικός δέ , ὁ ὁ ὑλικός ὀρέγω καί ὅσος χθόνιος εἰμί ἔργον · ἀλλά μήv ὅς γε ὁ Ψυχή θέα ὁ μέν ἄχραντος καί ἐν ἄγγελος τάξις ἱδρύω ἀναγωγός εἰμί καί Ψυχή σωτήριος , ἐπί ἐλπίς τε ἱερός ἐκφαίνω , καί ὅς ὁ Ἐλπὶς ὁ ἱερός ἀντιποιέω ἀγαθός οὗτος παρέχω ὁ δόσις · ὁ δέ ὁ ἕτερος καταγωγός ἐπί ὁ γένεσις ὑπάρχω , φθείρω τε ὁ ὁ ἐλπίς καρπός1 καί πάθος πληρόω προσηλόω ὁ θεωρέω ὁ σῶμα .