ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 4.13
Ἐπίσκεψαι δὴ οὖν καὶ κατ’ ἄλλο αἰτίων γένος · πῶς λίθος ἢ βοτάνη πολλάκις φύσιν ἔχουσιν ἀφ’ ἑαυτῶν φθαρτικὴν ἢ πάλιν συναγωγὸν τῶν γινομένων · μὴ γὰρ οὐκ ἦν ἐπὶ τούτων μόνων ἀλλὰ καὶ ἐπὶ μειζόνων καὶ ἐν μείζοσι πράγμασι φύσεων ἡ φυσικὴ αὕτη ἐπικράτεια , ἣν οἱ μὴ δυνάμενοι συλλογίζεσθαι ταχ’ ἂν ἐπὶ τὰ κρείττονα ἔργα τὰ τῶν φύσεων ἐνεργήματα μεταφέροιεν . ἤδη τοίνυν συνωμολόγηται , ἐν τῇ γενέσει καὶ περὶ τὰ ἀνθρώπεια πράγματα καὶ ὅσα ἐστὶν ἐν τοῖς περὶ γῆν τὸ τῶν πονηρῶν δαιμόνων φῦλον πλέον ἐπικρατεῖν δύνασθαι . τί οὖν ἔτι θαυμαστόν , εἰ καὶ τὰ τοιαῦτα ἔργα τὸ τοιοῦτον ἐπιτελεῖ ; οὐδὲ γὰρ πᾶς ἀνὴρ διακρῖναι δυνηθείη , τίποτ’ ἐστὶ τὸ σπουδαῖον αὐτοῦ καὶ φαῦλον , ἢ τίσι γνωρίσμασι διακρίνεται ἑκάτερον · ὃ δὴ μὴ οἷοί τε ὄντες καθορᾷν ἀτόπως συλλογίζονται περὶ τούτων τὴν τῆς αἰτίας ζήτησιν , καὶ ἐπανάγουσιν αὐτὴν ἐπὶ τὰ κρείττονα γένη τῆς φύσεώς τε καὶ τῆς δαιμονίας τάξεως · εἰ δὲ καὶ τῆς ψυχῆς τῆς μερικῆς ἐπὶ τούτων συνεπιλαμβάνονταί τινες δυνάμεις εἰς ἀπεργασίαν , τῆς τε ἐν σώματι κατεχομένης , καὶ ὅση τὸ μὲν ὀστρεῶδες καὶ γήινον σῶμα ἀφῆκεν , ἐπὶ δὲ πνεύματος θολεροῦ καὶ διύγρου περιπλανᾶται κάτω περὶ τοὺς τῆς γενέσεως τόπους , καὶ αὐτὴ ἀληθὴς μὲν ἂν εἴη ἡ δόξα , πορρωτάτω δὲ τῆς τῶν κρειττόνων αἰτίας δι έστηκεν . οὐδαμῶς ἄρα τὸ θεῖον καὶ ὅσον ἐστὶν ἀγαθὸν δαιμόνιον ὑπηρετεῖ ταῖς παρανόμοις εἰς τὰ ἀφροδίσια τῶν ἀνθρώπων ἐπιθυμίαις , ἐπειδὴ πέφυκεν αὐτῶν ἄλλα αἴτια πολλὰ ὑπάρχοντα .
Lemmas: ἐπισκέπτομαι δή οὖν καί κατά ἄλλος αἴτιος γένος · πῶς λίθος ἢ βοτάνη πολλάκις φύσις ἔχω ἀπό ἑαυτοῦ φθαρτικός ἢ πάλιν συναγωγός ὁ γίγνομαι · μή γάρ οὐ εἰμί ἐπί οὗτος μόνος ἀλλά καί ἐπί μείζων καί ἐν μείζων πρᾶγμα φύσις ὁ φυσικός οὗτος Ἐπικράτεια , ὅς ὁ μή δύναμαι συλλογίζομαι τάχα εἄν ἐπί ὁ ἀγαθός ἔργον ὁ ὁ φύσις ἐνέργημα μεταφέρω . ἤδη τοίνυν συνομολογέω , ἐν ὁ γένεσις καί περί ὁ ἀνθρώπειος πρᾶγμα καί ὅσος εἰμί ἐν ὁ περί γῆ ὁ ὁ πονηρός δαίμων φῦλον πλέω ἐπικρατέω δύναμαι . τίς οὖν ἔτι θαυμαστός , εἰμί καί ὁ τοιοῦτος ἔργον ὁ τοιοῦτος ἐπιτελέω ; οὐδέ γάρ πᾶς ἀνήρ διακρίνω δύναμαι , τίποτα εἰμί ὁ σπουδαῖος αὐτός καί φαῦλος , ἢ τίσις γνώρισμα διακρίνω ἑκάτερος · ὅς δή μή οἷος τε εἰμί καθοράω ἄτοπος συλλογίζομαι περί οὗτος ὁ ὁ αἴτιος ζήτησις , καί ἐπανάγω αὐτός ἐπί ὁ ἀγαθός γένος ὁ φύσις τε καί ὁ δαιμόνιος τάξις · εἰμί δέ καί ὁ Ψυχή ὁ μερικός ἐπί οὗτος συνεπιλαμβάνω τις δύναμις εἰς ἀπεργασία , ὁ τε ἐν σῶμα κατέχω , καί ὅσος ὁ μέν ὀστρεώδης καί γήινος σῶμα ἀφίημι , ἐπί δέ πνεῦμα θολερός καί δίυγρος περιπλανάομαι κάτω περί ὁ ὁ γένεσις τόπος , καί αὐτός ἀληθής μέν εἄν εἰμί ὁ δόξα , προσωτέρω δέ ὁ ὁ ἀγαθός αἴτιος Ζεύς ἵστημι . οὐδαμῶς ἄρα ὁ θέω καί ὅσος εἰμί ἀγαθός δαιμόνιον ὑπηρετέω ὁ παράνομος εἰς ὁ Ἀφροδίσιος ὁ ἄνθρωπος ἐπιθυμία , ἐπεί φύω αὐτός ἄλλος αἴτιος πολύς ὑπάρχω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.1
Ὅ τοίνυν πάντων , ὡς ἔπος εἰπεῖν , ἀνθρώπων τῶν τε ἐν παιδείᾳ διατριβόντων καὶ τῶν ἀπειροτέρων τῆς ἐν λόγοις μελέτης κοινόν ἐστι ζήτημα , ἀπορεῖς κατὰ τὸ συνεχὲς τὸ περὶ θυσιῶν λέγω , τίνα ἔχουσι χρείαν ἢ δύναμιν ἐν τῷ παντὶ καὶ παρὰ τοῖς θεοῖς , τίνος δ’ ἕνεκα λόγου προσφόρως μὲν τοῖς τιμωμένοις , ὠφελίμως δὲ τοῖς τὰ δῶρα προσάγουσιν ἐπιτελοῦνται . πρόσεστι δὲ δὴ αὐτόθι καὶ ἄλλη τις ἐναντίωσις ἡ ἀπὸ τοῦ τοῦς ὑποφήτας ἀπέχεσθαι δεῖν ἐμψύχων , ἵνα μὴ οἱ θεοὶ τοῖς ἀπὸ ζώων ἀτμοῖς χραίνωνται · ἐναντίον γὰρ δὴ τοῦτο τῷ αὐτοὺς τοῖς ἀπὸ ζώων ἀτμοῖς μάλιστα δελεάζεσθαι .
Lemmas: ὅς τοίνυν πᾶς , ὡς ἔπος εἶπον , ἄνθρωπος ὁ τε ἐν παιδεία διατρίβω καί ὁ ἤπειρος ὁ ἐν λόγος μελέτη κοινός εἰμί ζήτημα , ἀπορέω κατά ὁ συνεχής ὁ περί θυσία λέγω , τίς ἔχω χρεία ἢ δύναμις ἐν ὁ πᾶς καί παρά ὁ θεός , τίς δέ ἕνεκα λόγος προσφόρως μέν ὁ τιμάω , ὠφέλιμος δέ ὁ ὁ Δῶρα προσάγω ἐπιτελέω . πρόσειμι δέ δή αὐτόθι καί ἄλλος τις ἐναντίωσις ὁ ἀπό ὁ ὁ ὑποφήτης ἀπέχω δήω ἔμψυχος , ἵνα μή ὁ θεός ὁ ἀπό ζῷον ἀτμός χραίνω · ἐναντίος γάρ δή οὗτος ὁ αὐτός ὁ ἀπό ζῷον ἀτμός μάλιστα δελεάζω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.2
Τὴν μὲν οὖν μάχην τῶν νυνὶ προκειμένων εὐπόρως ἄν τις διαλύσειε , τὴν τῶν ὅλων πρὸς τὰ μέρη παραδείξας ὑπεροχήν , καὶ τὴν τῶν θεῶν πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ἐξῃρημένην ὑπερβολὴν ὑπομνήσας · οἷον ὃ λέγω τῇ μὲν ὅλῃ ψυχῇ προεστηκέναι τοῦ κοσμικοῦ παντὸς σώματος , καὶ τοῖς οὐρανίοις θεοῖς ἐπιβεβηκέναι τοῦ οὐρανίου σώματος οὔτε βλαβερόν ἐστιν εἰς παθῶν παραδοχὴν οὔτε ἐμπόδιον πρὸς τὰς νοήσεις , τῇδε ἐν μέρει ψυχῇ κοινωνεῖν σώματι πρὸς ἀμφότερα ταῦτά ἐστιν ἀλυσιτελές . εἰ δή τις κατιδὼν τοῦτο συμπλέκει τινὰ τοιαύτην ἀπορίαν , ὡς εἰ τῇ ψυχῇ τῇ ἡμετέρᾳ δεσμὸς τὸ σῶμα , καὶ τῇ τοῦ παντὸς ἔσται δεσμός , καὶ εἴπερ ἡ μεριστὴ ψυχὴ πρὸς τὸ σῶμα ἐπέστραπται , καὶ ἡ δύναμις τῶν θεῶν ὡσαύτως ἐπέστραπται πρὸς τὴν γένεσιν , πᾶς ἂν ἀπαντήσειε πρὸς τοῦτο λέγων , ὡς οὐκ οἶδεν ὅση τίς ἐστιν ἡ τῶν κρειττόνων πρὸς τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἡ τῶν ὅλων ὑπεροχὴ πρὸς τὰ μέρη . ἐπ’ ἄλλων οὖν καὶ ἄλλων τὰ ἀντικείμενα προσαγόμενα οὐδεμίαν κινεῖ πως ἀμφισβήτησιν .
Lemmas: ὁ μέν οὖν μάχη ὁ νυνί πρόκειμαι εὔπορος ἄν τις διαλύω , ὁ ὁ ὅλος πρός ὁ μέρος παραδείκνυμι ὑπεροχή , καί ὁ ὁ θεός πρός ὁ ἄνθρωπος ἐκλέγω ὑπερβολή ὑπομιμνῄσκω · οἷος ὅς λέγω ὁ μέν ὅλος Ψυχή προΐστημι ὁ κοσμικός πᾶς σῶμα , καί ὁ οὐράνιος θεός ἐπιβαίνω ὁ οὐράνιος σῶμα οὔτε βλαβερός εἰμί εἰς πάθος παραδοχή οὔτε ἐμπόδιος πρός ὁ νοέω , ὅδε ἐν μέρος Ψυχή κοινωνέω σῶμα πρός ἀμφότερος οὗτος εἰμί ἀλυσιτελής . εἰμί δή τις κατεῖδον οὗτος συμπλέκω τις τοιοῦτος ἀπορία , ὡς εἰμί ὁ Ψυχή ὁ ἡμέτερος δεσμός ὁ σῶμα , καί ὁ ὁ πᾶς εἰμί δεσμός , καί εἴπερ ὁ μεριστός ψυχή πρός ὁ σῶμα ἐπιστρέφω , καί ὁ δύναμις ὁ θεός ὡσαύτως ἐπιστρέφω πρός ὁ γένεσις , πᾶς εἄν ἀπαντάω πρός οὗτος λέγω , ὡς οὐ οἶδα ὅσος τίς εἰμί ὁ ὁ ἀγαθός πρός ὁ ἄνθρωπος καί ὁ ὁ ὅλος ὑπεροχή πρός ὁ μέρος . ἐπί ἄλλος οὖν καί ἄλλος ὁ ἀντίκειμαι προσάγω οὐδείς κινέω πως ἀμφισβήτησις .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.3
Καὶ ἐνταῦθα δὴ οὖν ὁ αὐτὸς ἐξαρκεῖ λόγος · ἡμῖν μὲν γὰρ βαρύτητα καὶ μιασμὸν ἐναπομόργνυται τῶν τῆς ψυχῆς κοινωνησάντων ποτὲ σωμάτων ἡ ἀπόλαυσις , ἡδυπάθειάν τε ἐντίκτει καὶ ἄλλα ἐμποιεῖ τῇ ψυχῇ πολλὰ νοσήματα · ἐπὶ δὲ τῶν θεῶν καὶ τῶν ἐγκοσμίων καὶ ὅλων αἰτίων ἡ ἀπὸ τούτων ἀναγομένη πως ἱεροπρεπῶς ἀναθυμίασις ( ἅτε δὴ περιεχομένη καὶ οὐ περιέχουσα , συναπτομένη τε αὕτη πρὸς τὸ πᾶν , ἀλλ’ οὐχὶ συνάπτουσα πρὸς ἑαυτὴν τὰ ὅλα καὶ τὰ τῶν θεῶν ) , συναρμόζεται αὕτη τοῖς κρείττοσι καὶ τοῖς ὅλοις αἰτίοις , ἀλλ’ οὐχὶ κατέχει αὐτὰ καὶ συναρμόζει πρὸς ἑαυτήν .
Lemmas: καί ἐνταῦθα δή οὖν ὁ αὐτός ἐξαρκέω λόγος · ἐγώ μέν γάρ βαρύτης καί μιασμός ἐναπομόργνυμι ὁ ὁ Ψυχή κοινωνέω ποτέ σῶμα ὁ ἀπόλαυσις , ἡδυπάθεια τε ἐντίκτω καί ἄλλος ἐμποιέω ὁ Ψυχή πολύς νόσημα · ἐπί δέ ὁ θεός καί ὁ ἐγκόσμιος καί ὅλος αἴτιος ὁ ἀπό οὗτος ἀνάγω πως ἱεροπρεπῶς ἀναθυμίασις ( ἅτε δή περιέχω καί οὖον περιέχω , συνάπτω τε οὗτος πρός ὁ πᾶς , ἀλλά οὐ συνάπτω πρός ἑαυτοῦ ὁ ὅλος καί ὁ ὁ θεός ) , συναρμόζω οὗτος ὁ ἀγαθός καί ὁ ὅλος αἴτιος , ἀλλά οὐ κατέχω αὐτός καί συναρμόζω πρός ἑαυτοῦ .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.5
Ὁ δὲ μεῖζον ἐρώτημα καὶ περὶ μειζόνων πυνθάνῃ , πῶς ἄν σοι δυνηθείην δυσβάτου καὶ μακρᾶς δεόμενον διερμηνεύσεως ἀποκρίνασθαι διὰ βραχέων καὶ ἱκανῶς ; ἐρῶ μὲν οὖν ἐγώ , καὶ προθυμίας οὐδὲν ἀπολείψω · πειρῶ δ’ ἕπεσθαι τοῖς συντόμως ὑποδεικνυμένοις καὶ μέχρις ἐμφάσεως ἐνίοις προϊοῦσιν · ἐγὼ δέ σοι λέγω τό γε ἐμὸν δόγμα περὶ θυσιῶν , ὡς οὐδέποτε αὐτὰς δεῖ προσίεσθαι τιμῆς μόνης ἕνεκα , καθάπερ δὴ τιμῶμεν τοὺς εὐεργέτας , οὐδὲ ὁμολογίας ἕνεκα χαρίτων , ἐφ’ οἷς ἡμῖν οἱ θεοὶ δεδώκασιν ἀγαθοῖς , οὐδὲ ἀπαρχῆς χάριν ἢ δώρων τινῶν ἀντιδόσεως , ἀφ’ ὧν ἡμῖν παρέχουσιν οἱ θεοὶ πρεσβυτέρων δώρων · κοινὰ γὰρ ταῦτα καὶ πρὸς ἀνθρώπους ἐστίν , ἀπό τε τῆς κοινῆς εἴληπται πολιτείας , τὸ τῶν θεῶν παντελῶς ὑπερέχον καὶ τὸ τῆς τάξεως αὐτῶν , ὡς αἰτίων ἐξῃρημένων , μηδαμῶς διασώζοντα .
Lemmas: ὁ δέ μείζων ἐρώτημα καί περί μείζων πυνθάνομαι , πῶς ἄν σύ δύναμαι δύσβατος καί μακρός δήω διερμήνευση ἀποκρίνω διά βραχύς καί ἱκανῶς ; εἴρω μέν οὖν ἐγώ , καί προθυμία οὐδείς ἀπολείπω · πειράω δέ ἕπω ὁ σύντομος ὑποδείκνυμι καί μέχρι ἔμφασις ἔνιοι πρόειμι · ἐγώ δέ σύ λέγω ὁ γε ἐμός δόγμα περί θυσία , ὡς οὐδέποτε αὐτός δεῖ προσίημι τιμή μόνος ἕνεκα , καθάπερ δή τιμάω ὁ εὐεργέτης , οὐδέ ὁμολογία ἕνεκα Χαρίτων , ἐπί ὅς ἐγώ ὁ θεός δίδωμι ἀγαθός , οὐδέ ἀπαρχῆς χάρις ἢ δῶρον τις ἀντίδοσις , ἀπό ὅς ἐγώ παρέχω ὁ θεός πρέσβυς δῶρον · κοινός γάρ οὗτος καί πρός ἄνθρωπος εἰμί , ἀπό τε ὁ κοινός λαμβάνω πολιτεία , ὁ ὁ θεός παντελῶς ὑπερέχω καί ὁ ὁ τάξις αὐτός , ὡς αἴτιος ἐκλέγω , μηδαμῶς διασῴζω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.6
Τὸ δὲ μέγιστον τὸ δραστήριον τῶν θυσιῶν , καὶ διὰ τί μάλιστα τοσαῦτα ἐπιτελεῖ , ὡς μήτε λοιμῶν παῦλαν μήτε λιμοῦ ἢ ἀφορίας χωρὶς αὐτῶν γίγνεσθαι , μήτε ὄμβρων αἰτήσεις , μήτε τὰ τιμιώτερα τούτων , ὅσα εἰς ψυχῆς κάθαρσιν ἢ τελείωσιν ἢ τὴν ἀπὸ τῆς γενέσεως ἀπαλλαγὴν συμβάλλεται , ταῦτα δὴ οὖν οὐδ’ ὅλως ἐνδείκνυνται οἱ τοιοῦτοι τρόποι τῶν θυσιῶν . ὥστε οὐκ ἄν τις αὐτοὺς δοκιμάσειε δικαίως ὡς ἀπαξίως τῶν ἐν αὐταῖς ἔργων τὴν αἰτίαν ἀπολογιζομένους , ἀλλ’ εἴπερ ἄρα ὡς ἐπακολουθοῦντας καὶ κατὰ δεύτερον τρόπον συνηρτημένους τοῖς πρώτοις καὶ πρεσβυτάτοις αἰτίοις δευτέρως ἂν αὐτοὺς παραδέξαιτο .
Lemmas: ὁ δέ μέγας ὁ δραστήριος ὁ θυσία , καί διά τίς μάλιστα τοσοῦτος ἐπιτελέω , ὡς μήτε λοιμός παῦλα μήτε λιμός ἢ ἀφορία Χωρὶς αὐτός γίγνομαι , μήτε ὄμβρος αἰτέω , μήτε ὁ τίμιος οὗτος , ὅσος εἰς Ψυχή κάθαρσις ἢ τελέω ἢ ὁ ἀπό ὁ γένεσις ἀπαλλαγή συμβάλλω , οὗτος δή οὖν οὐδέ ὅλως ἐνδείκνυμι ὁ τοιοῦτος τρόπος ὁ θυσία . ὥστε οὐ ἄν τις αὐτός δοκιμάζω δικαίως ὡς ἀπάξιος ὁ ἐν αὐτός ἔργον ὁ αἴτιος ἀπολογίζομαι , ἀλλά εἴπερ ἄρα ὡς ἐπακολουθέω καί κατά δύο τρόπος συναρτάω ὁ πρῶτος καί πρέσβυς αἴτιος δύο εἄν αὐτός παραδείκνυμι .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.7
Ἀπαιτεῖ δὴ οὖν ὁ λόγος εἰπεῖν , κατὰ τί τὸ ποιητικὸν ἔχουσι τῶν πραγμάτων αἱ θυσίαι καὶ τὸ συνηρτημένον πρὸς τοὺς θεοὺς τοὺς προηγουμένους αἰτίους τῶν γιγνομένων . ἐὰν δὲ λέγωμεν , ὡς ἐν ἑνὶ ζώῳ τῷ παντὶ καὶ μίαν ζωὴν τὴν αὐτὴν πανταχοῦ ἔχοντι κοινωνία τῶν ὁμοίων δυνάμεων ἢ τῶν ἐναντίων διάστασις ἤ τις ἐπιτηδειότης τοῦ ποιοῦντος πρὸς τὸ πάσχον συγκινεῖ τὰ ὅμοια καὶ ἐπιτήδεια , ὡσαύτως κατὰ μίαν συμπάθειαν διήκουσα καὶ ἐν τοῖς πορρωτάτω ὡς ἔγγιστα οὖσι , λέγεται μέν τι οὕτω τῶν ἀληθῶν καὶ τῶν συνεπομένων ταῖς θυσίαις ἐξ ἀνάγκης , οὐ μὴν ὅγε ἀληθὴς τρόπος τῶν θυσιῶν ἐπιδείκνυται . οὐ γὰρ ἐν τῇ φύσει καὶ ταῖς φυσικαῖς ἀνάγκαις ἡ τῶν θεῶν κεῖται οὐσία , ὥστε πάθεσι φυσικοῖς συνεγείρεσθαι ἢ ταῖς διατεινούσαις δι’ ὅλης τῆς φύσεως δυνάμεσιν , ἀλλ’ ἔξω τούτων καθ’ ἑαυτὴν ὥρισται , οὐδὲν ἔχουσα πρὸς αὐτὰ κοινὸν οὔτε κατ’ οὐσίαν οὔτε κατὰ δύναμιν οὔτε κατ’ ἄλλο οὐδ’ ὁτιοῦν .
Lemmas: ἀπαιτέω δή οὖν ὁ λόγος εἶπον , κατά τίς ὁ ποιητικός ἔχω ὁ πρᾶγμα ὁ θυσία καί ὁ συναρτάω πρός ὁ θεός ὁ προηγούμενος αἴτιος ὁ γίγνομαι . ἐάν δέ λέγω , ὡς ἐν εἷς ζῷον ὁ πᾶς καί εἷς ζωή ὁ αὐτός πανταχοῦ ἔχω κοινωνία ὁ ὅμοιος δύναμις ἢ ὁ ἐναντίος διάστασις ἤ τις ἐπιτηδειότης ὁ ποιέω πρός ὁ πάσχω συγκινέω ὁ ὅμοιος καί ἐπιτήδειος , ὡσαύτως κατά εἷς συμπάθεια διακούω καί ἐν ὁ προσωτέρω ὡς ἔγγιστος εἰμί , λέγω μέν τίς οὗτος ὁ ἀληθής καί ὁ συνέπομαι ὁ θυσία ἐκ ἀνάγκη , οὖον μήv ὅσγε ἀληθής τρόπος ὁ θυσία ἐπιδείκνυμι . οὖον γάρ ἐν ὁ φύσις καί ὁ φυσικός ἀνάγκη ὁ ὁ θεός κεῖμαι οὐσία , ὥστε πάθος φυσικός συνεγείρω ἢ ὁ διατείνω διά ὅλος ὁ φύσις δύναμις , ἀλλά ἔξω οὗτος κατά ἑαυτοῦ ὁρίζω , οὐδείς ἔχω πρός αὐτός κοινός οὔτε κατά οὐσία οὔτε κατά δύναμις οὔτε κατά ἄλλος οὐδέ ὁστισοῦν .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.8
Τὰ δ’ αὐτὰ ἄτοπα συμβαίνει , καὶ εἴ τινες τῶν παρ’ ἡμῖν ἀριθμοὺς ὡς ἐπὶ τοῦ κροκοδείλου λαμβάνουσι τὴν ἑξηκοντάδα ὡς οἰκείαν ἡλίῳ , ἢ λόγους φυσικοὺς ὡς τὰς τῶν ζώων δυνάμεις καὶ ἐνεργείας , οἷον κυνὸς κυνοκεφάλου μυγαλῆς , κοινὰς οὔσας πρὸς σελήνην , ἢ τὰ ἔνυλα εἴδη ( ὥσπερ ἐπὶ τῶν ἱερῶν ζώων θεωρεῖται κατὰ τὰς χροιὰς καὶ πάσας τοῦ σώματος μορφάς ) ἢ ἄλλο τι τῶν περὶ τοῖς σώμασι τῶν ζώων ἢ τῶν ἄλλων ὁπωσοῦν προσαγομένων αἰτιῶνται τῆς ποιήσεως , ἢ μέλος ( ὡς ἐπὶ τῆς καρδίας τοῦ ἀλεκτρυόνος ) ἢ ἄλλα τινὰ τοιαῦτα τῶν περὶ τὴν φύσιν θεωρουμένων ὡς αἴτια τῆς ἐν ταῖς θυσίαις ἀπεργασίας λογίζονται . καὶ γὰρ ἐκ τούτων οὐχ ὑπερφυής τις ἡ τῶν θεῶν αἰτία δείκνυται , οὐδ’ ὡς τοιαύτη συγκινεῖται ταῖς θυσίαις , ὡς δὲ φυσικὴ κατεχομένη τε ὑπὸ τῆς ὕλης · καὶ ὑπὸ τῶν σωμάτων περιειλημμένη φυσικῶς αὐτοῖς συνεγείρεται καὶ συναναπαύεται , καὶ ταῦτα τὰ περὶ τὴν φύσιν ὑπάρχοντα . εἰ δ’ ἄρα τι καὶ τοιοῦτον ἐν ταῖς θυσίαις συνακολουθεῖ ὡς συναίτιον καὶ τόν , ὧν οὐκ ἄνευ , λόγον ἔχον , οὕτω συνήρτηται τοῖς προηγουμένοις αἰτίοις .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός ἄτοπος συμβαίνω , καί εἰμί τις ὁ παρά ἐγώ ἀριθμός ὡς ἐπί ὁ κροκόδειλος λαμβάνω ὁ ἑξηκοντάς ὡς οἰκεῖος ἥλιος , ἢ λόγος φυσικός ὡς ὁ ὁ ζῷον δύναμις καί ἐνέργεια , οἷος κύων κυνοκέφαλος μυγαλέη , κοινός εἰμί πρός σελήνη , ἢ ὁ ἔνυλος εἶδος ( ὥσπερ ἐπί ὁ ἱερός ζῷον θεωρέω κατά ὁ χροιά καί πᾶς ὁ σῶμα μορφή ) ἢ ἄλλος τίς ὁ περί ὁ σῶμα ὁ ζῷον ἢ ὁ ἄλλος ὁπωσοῦν προσάγω αἰτιάομαι ὁ ποίησις , ἢ μέλος ( ὡς ἐπί ὁ Καρδία ὁ ἀλεκτρυών ) ἢ ἄλλος τις τοιοῦτος ὁ περί ὁ φύσις θεωρέω ὡς αἴτιος ὁ ἐν ὁ θυσία ἀπεργασία λογίζομαι . καί γάρ ἐκ οὗτος οὐ ὑπερφυής τις ὁ ὁ θεός αἰτία δείκνυμι , οὐδέ ὡς τοιοῦτος συγκινέω ὁ θυσία , ὡς δέ φυσικός κατέχω τε ὑπό ὁ ὕλη · καί ὑπό ὁ σῶμα περιλαμβάνω φυσικός αὐτός συνεγείρω καί συναναπαύω , καί οὗτος ὁ περί ὁ φύσις ὑπάρχω . εἰμί δέ ἄρα τίς καί τοιοῦτος ἐν ὁ θυσία συνακολουθέω ὡς συναίτιος καί ὁ , ὅς οὐ ἄνευ , λόγος ἔχω , οὗτος συναρτάω ὁ προηγούμενος αἴτιος .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.9
Βέλτιον οὖν φιλίαν καὶ οἰκείωσιν αἰτιᾶσθαι , σχέσιν τε συνδετικὴν τῶν δημιουργούντων πρὸς τὰ δημιουργούμενα καὶ τῶν γεννώντων πρὸς τὰ ἀπογεννώμενα . ὅταν οὖν ταύτης προηγουμένης τῆς κοινῆς ἀρχῆς λάβωμέν τι ζῶον ἢ τῶν φυομένων ἐπὶ τῆς γῆς ἀκραιφνῶς καὶ καθαρῶς διασῶζον τὸ βούλημα τοῦ πεποιηκότος , τότε διὰ τοῦ τοιούτου τὴν ἐπιβεβηκυῖαν ἀχράντως ἐπ’ αὐτοῦ δημιουργικὴν αἰτίαν οἰκείως κινοῦμεν . πολλῶν δὲ οὐσῶν τούτων καὶ τῶν μὲν προσεχῶς συνηρτημένων , ὥσπερ τῶν δαιμονίων , τῶν δὲ ἀνωτέρω τούτων πως τεταγμένων , ὥσπερ τῶν θείων αἰτίων , ἔτι δὲ τούτων πρεσβυτάτης μιᾶς αἰτίας ἐξηγουμένης , συγκινεῖται μὲν ὑπὸ τῆς τελείας θυσίας πάντα τὰ αἴτια · καθ’ ἣν δὲ εἴληχε ἕκαστα τάξιν , συγγενῶς πρὸς αὐτὴν οἰκειοῦται . ἐὰν δὲ ἀτελής τις γένηται , μέχρι τινὸς προχωρεῖ , προσώτερον δὲ προελθεῖν οὐχ οἵα τέ ἐστιν . Ὅθεν δὴ καὶ πολλοὶ μὲν δαίμοσιν ἀγαθοῖς , πολλοὶ δὲ θεῶν ταῖς τελευταίαις δυνάμεσι , πολλοὶ δὲ ταῖς περικοσμίοις ἢ περιγείοις δαιμόνων ἢ θεῶν δυνάμεσιν ἡγοῦνται τὰς θυσίας προσάγεσθαι , μέρος μέντοι τῶν περὶ αὐτὰς οὐ ψευδῶς ἀφηγούμενοι , τὸ δ’ ὅλον αὐτῆς τῆς δυνάμεως καὶ τὰ πάντα ἀγαθὰ καὶ εἰς πᾶν τὸ θεῖον διατείνοντα οὐκ εἰδότες .
Lemmas: Ἀγαθός οὖν φίλιος καί οἰκέω αἰτιάομαι , σχέσις τε συνδετικός ὁ δημιουργέω πρός ὁ δημιουργέω καί ὁ γεννάω πρός ὁ ἀπογίγνομαι . ὅταν οὖν οὗτος προηγούμενος ὁ κοινός ἀρχή λαμβάνω τίς ζῷον ἢ ὁ φύω ἐπί ὁ γῆ ἀκραιφνής καί καθαρός διασῴζω ὁ βούλημα ὁ ποιέω , τότε διά ὁ τοιοῦτος ὁ ἐπιβαίνω ἄχραντος ἐπί αὐτός δημιουργικός αἴτιος οἰκεῖος κινέω . πολύς δέ εἰμί οὗτος καί ὁ μέν προσεχῶς συναρτάω , ὥσπερ ὁ δαιμόνιος , ὁ δέ ἀνωτέρω οὗτος πως τάσσω , ὥσπερ ὁ θεῖον αἴτιος , ἔτι δέ οὗτος πρέσβυς εἷς αἴτιος ἐξηγέομαι , συγκινέω μέν ὑπό ὁ τέλειος θυσία πᾶς ὁ αἴτιος · κατά ὅς δέ λαγχάνω ἕκαστος τάξις , συγγενής πρός αὐτός οἰκειόω . ἐάν δέ ἀτελής τις γίγνομαι , μέχρι τις προχωρέω , πρόσος δέ προέρχομαι οὐ οἷος τε εἰμί . ὅθεν δή καί πολύς μέν δαίμων ἀγαθός , πολύς δέ θεός ὁ τελευταῖος δύναμις , πολύς δέ ὁ περικόσμιος ἢ περίγειος δαίμων ἢ θεός δύναμις ἡγέομαι ὁ θυσία προσάγω , μέρος μέντοι ὁ περί αὐτός οὖον ψευδής ἀφηγέομαι , ὁ δέ ὅλος αὐτός ὁ δύναμις καί ὁ πᾶς ἀγαθός καί εἰς πᾶς ὁ θέω διατείνω οὐ οἶδα .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.11
Δοκεῖ δ’ ἔμοιγε καὶ ἄλλο διαμαρτάνεν ἡ παροῦσα ἐπιζήτησις . ἀγνοεῖ γὰρ τὴν διὰ τοῦ πυρὸς προσαγωγὴν τῶν θυσιῶν , ὡς δαπανητικὴ μᾶλλον τῆς ὕλης ἐστὶ καὶ ἀναιρετική , ἀφομοιωτική τε πρὸς ἑαυτήν , ἀλλ’ οὐχὶ αὐτὴ ἀφομοιουμένη πρὸς τὴν ὕλην , ἀναγωγός τε ἐπὶ τὸ θεῖον καὶ οὐράνιον πῦρ καὶ ἄυλον , ἀλλ’ οὐχὶ κάτω βρίθουσα περὶ τὴν ὕλην καὶ τὴν γένεσιν . εἰ μὲν γὰρ ὕλης ἦν γλυκυθυμία τις ἡ διὰ τῶν ἀπὸ τῆς ὕλης ἀτμῶν δελεάζουσα ἀπόλαυσις , ἐχρῆν ἀκέραιον τὴν ὕλην εἶναι , πλείων γὰρ ἂν οὕτως ἡ ἀπ’ αὐτῆς ἀπορροὴ τοῖς μεταλαμβάνουσι προσεγένετο · νῦν δὲ ἐμπιπρᾶται πᾶσα καὶ καταναλίσκεται , καὶ εἰς τὴν τοῦ πυρὸς καθαρότητα καὶ λεπτότητα μεταβάλλεται · ὃ καὶ αὐτὸ σημεῖόν ἐστιν ἐναργὲς τοῦ ἐναντίου ἢ οὗ σὺ λέγεις . ἀπαθεῖς τε γάρ εἰσιν οἱ κρείττονες , οἷς φίλον ἐστὶ τὸ τὴν ὕλην ἐκκόπτεσθαι διὰ τοῦ πυρός , καὶ ἡμᾶς ἀπαθεῖς ἀπεργάζονται · καὶ τὰ ἐν ἡμῖν ἀφομοιοῦνται τοῖς θεοῖς , ὥσπερ δὴ καὶ τὸ πῦρ ἀφομοιοῖ πάντα τὰ στερεὰ καὶ ἀντίτυπα τοῖς φωτεινοῖς καὶ λεπτοῖς σώμασιν , ἡμᾶς τε ἀνάγει διὰ τῶν θυσιῶν καὶ τοῦ θυηπολικοῦ πυρὸς πρὸς τὸ τῶν θεῶν πῦρ κατὰ τὰ αὐτὰ τῇ τοῦ πυρὸς ἀναγωγῇ τῇ πρὸς τὸ πῦρ ἐπαγομένῃ καὶ ἀνελκούσῃ τὰ καταγωγὰ καὶ ἀντίτυπα πρὸς τὰ θεῖα καὶ τὰ οὐράνια .
Lemmas: δοκέω δέ ἐγώ καί ἄλλος διαμαρτάνω ὁ πάρειμι ἐπιζήτησις . ἀγνοέω γάρ ὁ διά ὁ πυρός προσαγωγή ὁ θυσία , ὡς δαπανητικός μᾶλλον ὁ ὕλη εἰμί καί ἀναιρετικός , αφομοιωτικός τε πρός ἑαυτοῦ , ἀλλά οὐ αὐτός ἀφομοιόω πρός ὁ ὕλη , ἀναγωγός τε ἐπί ὁ θέω καί οὐράνιος πῦρ καί ἄυλος , ἀλλά οὐ κάτω βρίθω περί ὁ ὕλη καί ὁ γένεσις . εἰμί μέν γάρ ὕλη εἰμί γλυκυθυμία τις ὁ διά ὁ ἀπό ὁ ὕλη ἀτμός δελεάζω ἀπόλαυσις , χρή ἀκέραιος ὁ ὕλη εἰμί , πλείων γάρ εἄν οὕτως ὁ ἀπό αὐτός ἀπορροή ὁ μεταλαμβάνω προσγίγνομαι · νῦν δέ ἐμπίμπρημι πᾶς καί καταναλίσκω , καί εἰς ὁ ὁ πυρός καθαρότης καί λεπτότης μεταβάλλω · ὅς καί αὐτός σημεῖον εἰμί ἐναργής ὁ ἐναντίος ἢ ὅς σύ λέγω . ἀπαθής τε γάρ εἰμί ὁ ἀγαθός , ὅς φίλος εἰμί ὁ ὁ ὕλη ἐκκόπτω διά ὁ πῦρ , καί ἐγώ ἀπαθής ἀπεργάζομαι · καί ὁ ἐν ἐγώ ἀφομοιόω ὁ θεός , ὥσπερ δή καί ὁ πῦρ ἀφομοιόω πᾶς ὁ στερεός καί ἀντίτυπος ὁ φωτεινός καί λεπτός σῶμα , ἐγώ τε ἀνάγω διά ὁ θυσία καί ὁ θυηπολικός πυρός πρός ὁ ὁ θεός πῦρ κατά ὁ αὐτός ὁ ὁ πυρός ἀναγωγή ὁ πρός ὁ πῦρ ἐπάγω καί ἀνέλκω ὁ καταγωγή καί ἀντίτυπος πρός ὁ θεῖον καί ὁ οὐράνιος .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.12
Ὡς γὰρ ἁπλῶς εἰπεῖν , οὔτε ἀπὸ τῆς ὕλης οὔτε ἀπὸ τῶν στοιχείων οὔτε ἀπ’ ἄλλου τινὸς τῶν γιγνωσκομένων ἡμῖν σωμάτων ἐστὶ τὸ ὑπηρετοῦν τοῖς δαίμοσιν ὄχημα σωματοειδές . τίς ἂν οὖν ἀπ’ ἄλλης οὐσίας εἰς ἄλλην οὐσίαν γένοιτο ἄν ποτε ἀποπλήρωσις ; ἢ τίς ἀπόλαυσις ἀπὸ τῶν ἀλλοτρίων τοῖς ἀλλοτρίοις δύναται προστίθεσθαι ; οὐκ ἔστιν οὐδεμία , ἀλλὰ πολὺ μᾶλλον ὥσπερ οἱ θεοὶ τῷ κεραυνίῳ πυρὶ τέμνουσι τὴν ὕλην καὶ χωρίζουσιν ἀπ’ αὐτῆς τὰ ἄυλα μὲν κατὰ τὴν οὐσίαν , κρατούμενα δὲ ἀπ’ αὐτῆς καὶ πεπεδημένα , ἀπαθῆ τε ἐξ ἐμπαθῶν ἀπεργάζονται , οὕτω καὶ τὸ μιμούμενον παρ’ ἡμῖν πῦρ τοῦ θείου πυρὸς τὴν ἐνέργειαν ἀναιρεῖ τὸ ὑλικὸν πᾶν ἐν ταῖς θυσίαις , τά τε προσαγόμενα τῷ πυρὶ καθαίρει καὶ ἀπολύει τῶν ἐν τῇ ὕλῃ δεσμῶν , ἐπιτήδειά τε διὰ καθαρότητα φύσεως πρὸς τὴν τῶν θεῶν κοινωνίαν ἀπεργάζεται , καὶ ἡμᾶς διὰ τῶν αὐτῶν τρόπων ἀπολύει τῶν τῆς γενέσεως δεσμῶν καὶ ἀφομοιοῖ τοῖς θεοῖς , πρός τε τὴν φιλίαν αὐτῶν ἐπιτηδείους ἐργάζεται , καὶ περιάγει τὴν ἔνυλον ἡμῶν φύσιν ἐπὶ τὴν ἄυλον .
Lemmas: ὡς γάρ ἁπλόος εἶπον , οὔτε ἀπό ὁ ὕλη οὔτε ἀπό ὁ στοιχεῖον οὔτε ἀπό ἄλλος τις ὁ γιγνώσκω ἐγώ σῶμα εἰμί ὁ ὑπηρετέω ὁ δαίμων ὄχημα σωματοειδής . τίς εἄν οὖν ἀπό ἄλλος οὐσία εἰς ἄλλος οὐσία γίγνομαι ἄν ποτός ἀποπλήρωσις ; ἢ τίς ἀπόλαυσις ἀπό ὁ ἀλλότριος ὁ ἀλλότριος δύναμαι προστίθημι ; οὐ εἰμί οὐδείς , ἀλλά πολύς μᾶλλον ὥσπερ ὁ θεός ὁ κεραύνιος πῦρ τέμνω ὁ ὕλη καί χωρίζω ἀπό αὐτός ὁ ἄυλος μέν κατά ὁ οὐσία , κρατέω δέ ἀπό αὐτός καί πεδάω , ἀπαθής τε ἐκ ἐμπαθής ἀπεργάζομαι , οὗτος καί ὁ μιμέομαι παρά ἐγώ πῦρ ὁ θεῖον πυρός ὁ ἐνέργεια ἀναιρέω ὁ ὑλικός πᾶς ἐν ὁ θυσία , ὁ τε προσάγω ὁ πῦρ καθαίρω καί ἀπολύω ὁ ἐν ὁ ὕλη δεσμός , ἐπιτήδειος τε διά καθαρότης φύσις πρός ὁ ὁ θεός κοινωνία ἀπεργάζομαι , καί ἐγώ διά ὁ αὐτός τρόπος ἀπολύω ὁ ὁ γένεσις δεσμός καί ἀφομοιόω ὁ θεός , πρός τε ὁ φίλιος αὐτός ἐπιτήδειος ἐργάζομαι , καί περιάγω ὁ ἔνυλος ἐγώ φύσις ἐπί ὁ ἄυλος .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.13
Κοινῶς μὲν οὕτω τὰς ἀτόπους ὑπονοίας ἀνελόντες περὶ θυσιῶν ἀντ’ αὐτῶν τὰς ἀληθεῖς νοήσεις ἀντεισηγάγομεν · κατ’ ἰδίαν περὶ ἑκάστου θυσιῶν εἴδους ( ὡς ὁ ἴδιος λόγος περὶ τῶν θυσιῶν ἀπαιτεῖ τὴν διάρθρωσιν , ὅστις ἄλλης τέ ἐστι πραγματείας ) καὶ ἅμα ἀπὸ τῶν εἰρημένων ὅστις εὐφυής ἐστι καὶ ἀφ’ ἑνὸς ἐπὶ πολλὰ δυνατὸς διατείνειν τὴν διάνοιαν , ῥᾳδίως γνώσεται ἀπὸ τούτων καὶ τὰ παραλειπόμενα . ἐγὼ μὲν οὖν ᾤμην ταῦτα ἱκανῶς εἰρῆσθαι , τά τε ἄλλα καὶ διότι τῆς τῶν θεῶν ἐπαξίως εἶχε καθαρότητος · ἐπεὶ δὲ τοῖς ἄλλοις ἴσως ἂν ἀπιστίαν παράσχοι τὸ μὴ οὐκ εἶναι ἐναργῆ , καὶ ὑποψίαν ὡς μὴ κινοῦντα τὴν διάνοιαν , μηδ’ ἐπιλαμβανόμενα τῶν τῆς ψυχῆς διαλογισμῶν , βούλομαι περὶ τῶν αὐτῶν ὀλίγα πλεί ονα διελθεῖν , καὶ ἐὰν οἷόν τε ᾖ γνωριμώτερα τεκμήρια τῶν ἤδη προειρημένων παραθέσθαι .
Lemmas: κοινῶς μέν οὗτος ὁ ἄτοπος ὑπόνοια ἀναιρέω περί θυσία ἀντί αὐτός ὁ ἀληθής νοέω ἀντεισάγω · κατά ἴδιος περί ἕκαστος θυσία εἶδος ( ὡς ὁ ἴδιος λόγος περί ὁ θυσία ἀπαιτέω ὁ διάρθρωσις , ὅστις ἄλλος τε εἰμί πραγματεία ) καί ἅμα ἀπό ὁ εἴρω ὅστις εὐφυής εἰμί καί ἀπό εἷς ἐπί πολύς δυνατός διατείνω ὁ διάνοια , ῥᾳδίως γιγνώσκω ἀπό οὗτος καί ὁ παραλείπω . ἐγώ μέν οὖν οἴομαι οὗτος ἱκανῶς εἴρω , ὁ τε ἄλλος καί διότι ὁ ὁ θεός ἐπάξιος ἔχω καθαρότης · ἐπεί δέ ὁ ἄλλος ἴσως εἄν ἀπιστία παρέχω ὁ μή οὐ εἰμί ἐναργής , καί ὑποψία ὡς μή κινέω ὁ διάνοια , μηδέ ἐπιλαμβάνω ὁ ὁ Ψυχή διαλογισμός , βούλομαι περί ὁ αὐτός ὀλίγος πλέω ἀδών διέρχομαι , καί ἐάν οἷος τε εἰμί γνώριμος τεκμήριον ὁ ἤδη προερέω παρατίθημι .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.14
Ἀρχὴ δὲ πασῶν ἀρίστη , ἢ τῆς τῶν θεῶν τάξεως τὸν θεσμὸν τῶν θυσιῶν ἐχόμενον ἐπιδείκνυσιν · ἄνωθεν οὖν τοὺς μὲν ὑλαίους τῶν θεῶν τοὺς δὲ ἀύλους ὑποθώμεθα · ὑλαίους μὲν τοὺς τὴν ὕλην περιέχοντας ἐν ἑαυτοῖς καὶ διακοσμοῦντας , ἀύλους δὲ παντελῶς τοὺς ἐξῃρημένους ἀπὸ τῆς ὕλης καὶ ὑπερέχοντας . κατὰ δὲ τὴν τῶν ἱερέων τέχνην ἄρχεσθαι χρὴ τῶν ἱερουργικῶν ἀπὸ τῶν ὑλαίων · οὐ γὰρ ἂν ἄλλως ἐπὶ τοὺς ἀύλους θεοὺς γένοιτο ἡ ἀνάβασις . οὗτοι δὴ οὖν ἔχουσί τινα κοινωνίαν πρὸς τὴν ὕλην καθόσον αὐτῆς ἐπιβεβήκασιν . οἱ αὐτοὶ δὴ οὖν καὶ τῶν περὶ τὴν ὕλην ἐγγιγνομένων ἐπάρχουσιν , οἷον διαιρέσεων , πληγῆς ἀντιτύπου , μεταβολῆς γενέσεως φθορᾶς πάντων τῶν ἐνύλων σωμάτων . Εἰ δή τις τοὺς τοιούτους βούλοιτο θεραπεύειν θεουργικῶς , ᾖ πεφύκασι καὶ ᾖ τὴν ἀρχὴν εἰλήχασι ταύτῃ προσ εκτέον αὐτοῖς τὴν θεραπείαν , ἐνύλοις οὖσιν αὐτοῖς ἔνυλον οὖσαν · οὕτω γὰρ ἂν ὅλοις αὐτοῖς δι’ ὅλων προσαγοίμεθα εἰς οἰκείωσιν , συγγένειάν τε αὐτοῖς ἐν τῇ θεραπείᾳ προσφέροιμεν τὴν προσήκουσαν · καὶ ἐπὶ τῶν θυσιῶν τοίνυν τὰ νεκρὰ σώματα καὶ ἀπεστερημένα τῆς ζωῆς , φόνος τε τῶν ζώων καὶ κατανάλωσις τῶν σωμάτων μεταβολή τε παντοία καὶ φθορά , καὶ ὅλως ἡ πρόπτωσις τῆς ὕλης προϊσταμένης θεοῖς προσήκει · οὐκ αὐτοῖς δι’ ἑαυτούς , ἀλλὰ διὰ τὴν ὕλην ἧς ἐπάρχουσιν . εἰ γὰρ καὶ ὅτι μάλιστα χωριστοί εἰσιν ἀπ’ αὐτῆς , ἀλλ’ ὅμως αὐτῇ πάρεισι · καὶ εἰ περιέχουσιν αὐτὴν ἐν ἀύλῳ δυνάμει , σὺν αὐτῇ ὑπάρχουσι · τά τε διοικούμενα τοῖς διοικοῦσίν ἐστιν οὐκ ἀλλότρια καὶ τὰ διακοσμούμενα τοῖς διακοσμοῦσι , τοῖς χρωμένοις τε τὰ ὑπηρετοῦντα ὡς ὄργανά ἐστιν οὐκ ἀνάρμοστα . διόπερ τοῖς μὲν ἀύλοις θεοῖς ὕλην προσφέρειν διὰ θυσιῶν ἐστὶν ἀλλότριον , τοῖς δ’ ἐνύλοις οἰκειότατον ἅπασι .
Lemmas: Ἀρχή δέ πᾶς ἀγαθός , ἢ ὁ ὁ θεός τάξις ὁ θεσμός ὁ θυσία ἔχω ἐπιδείκνυμι · ἄνωθεν οὖν ὁ μέν ὑλαῖος ὁ θεός ὁ δέ ἄυλος ὑποτίθημι · ὑλαῖος μέν ὁ ὁ ὕλη περιέχω ἐν ἑαυτοῦ καί διακοσμέω , ἄυλος δέ παντελῶς ὁ ἐκλέγω ἀπό ὁ ὕλη καί ὑπερέχω . κατά δέ ὁ ὁ ἱερός τέχνη ἄρχω χρή ὁ ιερουργικός ἀπό ὁ ὑλαῖος · οὖον γάρ εἄν ἄλλως ἐπί ὁ ἄυλος θεός γίγνομαι ὁ ἀνάβασις . οὗτος δή οὖν ἔχω τις κοινωνία πρός ὁ ὕλη καθόσον αὐτός ἐπιβαίνω . ὁ αὐτός δή οὖν καί ὁ περί ὁ ὕλη ἐγγίγνομαι ἐπάρχω , οἷος διαίρεσις , πληγή ἀντίτυπος , μεταβολεύς γένεσις φθορά πᾶς ὁ ἔνυλος σῶμα . εἰμί δή τις ὁ τοιοῦτος βούλομαι θεραπεύω θεουργικός , εἰμί φύω καί εἰμί ὁ ἀρχή λαγχάνω οὗτος προς κτέω αὐτός ὁ θεραπεία , ἔνυλος εἰμί αὐτός ἔνυλος εἰμί · οὗτος γάρ εἄν ὅλος αὐτός διά ὅλος προσάγω εἰς οἰκέω , συγγένεια τε αὐτός ἐν ὁ θεραπεία προσφέρω ὁ προσήκω · καί ἐπί ὁ θυσία τοίνυν ὁ νεκρός σῶμα καί ἀποστερέω ὁ ζωή , φόνος τε ὁ ζῷον καί κατανάλωσις ὁ σῶμα μεταβολή τε παντοῖος καί φθορά , καί ὅλως ὁ πρόπτωσις ὁ ὕλη προϊσταμένη θεός προσήκω · οὐ αὐτός διά ἑαυτοῦ , ἀλλά διά ὁ ὕλη ὅς ἐπάρχω . εἰμί γάρ καί ὅτι μάλιστα χωριστός εἰμί ἀπό αὐτός , ἀλλά ὅμως αὐτός πάρειμι · καί εἰμί περιέχω αὐτός ἐν ἄυλος δύναμις , σύν αὐτός ὑπάρχω · ὁ τε διοικέω ὁ διοικέω εἰμί οὐ ἀλλότριος καί ὁ διακοσμέω ὁ διακοσμέω , ὁ χράω τε ὁ ὑπηρετέω ὡς ὄργανον εἰμί οὐ ἀνάρμοστος . διόπερ ὁ μέν ἄυλος θεός ὕλη προσφέρω διά θυσία εἰμί ἀλλότριος , ὁ δέ ἔνυλος οἰκεῖος ἅπας .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.19
Περὶ δὲ τὸν αὐτὸν τρόπον κἀκείνη στρέφεται ἡ διαίρεσις · τῶν θείων οὐσιῶν καὶ δυνάμεων αἱ μὲν ἔχουσι ψυχὴν καὶ φύσιν ὑποκειμένην καὶ ὑπηρετοῦσαν αὐτῶν ταῖς δημιουργίαις , ᾗπερ ἂν αὗται βούλωνται . αἱ δὲ πάντῃ ψυχῆς καὶ φύσεώς εἰσι χωρισταί , λέγω δὲ τῆς θείας ψυχῆς τε καὶ φύσεως ἀλλ’ οὐχὶ τῆς περικοσμίου τε καὶ γενεσιουργοῦ . τινὲς δὲ καὶ μέσαι τούτων ὑπάρχουσαι κοινωνίαν αὐταῖς παρέχουσι πρὸς ἀλλήλας , ἢ κατὰ σύνδεσ μον ἕνα ἀδιαίρετον , ἢ κατὰ μετάδοσιν τῶν μειζόνων ἄφθονον , ἢ κατὰ ὑποδοχὴν τῶν ἐλαττόνων ἀκώλυτον , ἢ κατὰ σύνδετον ἀμφοῖν ὁμόνοιαν . ὅταν μὲν οὖν θεοὺς θεραπεύωμεν τοὺς βασιλεύοντας ψυχῆς καὶ φύσεως , οὐκ ἀλλότριον τούτοις ἐστὶ καὶ φυσικὰς δυνάμεις προσφέρειν , σώματά τε τὰ διοικούμενα ὑπὸ τῆς φύσεως καθαγίζειν αὐτοῖς οὐκ ἔστιν ἀπόβλητον · ὅλα γὰρ τὰ τῆς φύσεως ἔργα ὑπηρετεῖ τε αὐτοῖς καὶ συντελεῖ τι αὐτῶν εἰς τὴν διακόσμησιν . ὅταν δὲ τοὺς αὐτοὺς καθ’ ἑαυτοὺς μονοειδεῖς ὄντας τιμᾶν ἐπιχειρῶμεν , ἀπολύτοις τιμαῖς αὐτοὺς γεραίρειν ἄξιον · τὰ δὲ νοερὰ τοῖς τοιούτοις δῶρα ἁρμόζει καὶ τὰ τῆς ἀσωμάτου ζωῆς , ὅσα τε ἀρετὴ καὶ σοφία δωρεῖται , καὶ εἴ τινα τέλεια καὶ ὅλα τῆς ψυχῆς ἐστὶν ἀγαθά . καὶ μὴν τοῖς γε μέσοις καὶ τῶν μέσων ἡγεμονοῦσιν ἀγαθῶν ἐνίοτε μὲν διπλᾶ ἂν δῶρα συναρμόσειεν , ἐνίοτε δ’ ἂν ἐπίκοινα πρὸς ἀμφότερα ταῦτα , ἢ καὶ ἀποσχιζόμενα μὲν ἀπὸ τῶν κάτω πρὸς δὲ τὰ ὑψηλότερα ἀνήκοντα , ἢ πάντως ἑνί γε τῶν τρόπων συμπληροῦντα τὴν μεσότητα .
Lemmas: περι δέ ὁ αὐτός τρόπος ἐκεῖνος στρέφω ὁ διαίρεσις · ὁ θεῖον οὐσία καί δύναμις ὁ μέν ἔχω ψυχή καί φύσις ὑπόκειμαι καί ὑπηρετέω αὐτός ὁ δημιουργία , ὅσπερ εἄν οὗτος βούλομαι . ὁ δέ πάντῃ Ψυχή καί φύσις εἰμί χωριστής , λέγω δέ ὁ θεῖος Ψυχή τε καί φύσις ἀλλά οὐ ὁ περικόσμιος τε καί γενεσιουργός . τις δέ καί μέσος οὗτος ὑπάρχω κοινωνία αὐτός παρέχω πρός ἀλλήλων , ἢ κατά σύνδος νυμφότιμον εἷς ἀδιαίρετος , ἢ κατά μετάδοσις ὁ μείζων ἄφθονος , ἢ κατά ὑποδοχή ὁ μικρός ἀκώλυτος , ἢ κατά σύνδετος ἄμφω ὁμόνοια . ὅταν μέν οὖν θεός θεραπεύω ὁ βασιλεύω Ψυχή καί φύσις , οὐ ἀλλότριος οὗτος εἰμί καί φυσικός δύναμις προσφέρω , σῶμα τε ὁ διοικέω ὑπό ὁ φύσις καθαγίζω αὐτός οὐ εἰμί ἀπόβλητος · ὅλος γάρ ὁ ὁ φύσις ἔργον ὑπηρετέω τε αὐτός καί συντελής τίς αὐτός εἰς ὁ διακόσμησις . ὅταν δέ ὁ αὐτός κατά ἑαυτοῦ μονοειδής εἰμί τιμάω ἐπιχειρέω , ἀπόλυτος τιμή αὐτός γεραίρω ἄξιος · ὁ δέ νοερός ὁ τοιοῦτος Δῶρα ἁρμόζω καί ὁ ὁ ἀσώματος ζωή , ὅσος τε ἀρετή καί σοφία δωρέω , καί εἰμί τις τέλειος καί ὅλος ὁ Ψυχή εἰμί ἀγαθός . καί μήv ὁ γε μέσος καί ὁ μέσος ἡγεμονέω ἀγαθός ἐνίοτε μέν διπλόος εἄν Δῶρα συναρμόζω , ἐνίοτε δέ εἄν ἐπίκοινος πρός ἀμφότερος οὗτος , ἢ καί ἀποσχίζω μέν ἀπό ὁ κάτω πρός δέ ὁ ὑψηλός ἀνήκω , ἢ πάντως εἷς γε ὁ τρόπος συμπληρόω ὁ μεσότης .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.20
Ἀπ’ ἄλλης τοίνυν ἀρχῆς ὁρμώμενοι τοῦ τε κόσμου καὶ τῶν ἐγκοσμίων θεῶν , τῆς τε ἐν αὐτῷ τῶν τεττάρων στοιχείων διανομῆς , καὶ τῆς κατὰ τὰ μέτρα τῶν στοιχείων συλλήξεως , καὶ τῆς ἐν τάξει περὶ τοῖς κέντροις περιδινουμένης περιφορᾶς , εὔβατον ἔχομεν ἄνοδον ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν τῆς περὶ θυσιῶν ἁγιστείας · εἰ γὰρ αὐτοί γέ ἐσμεν ἐν κόσμῳ , καὶ ὡς μέρη περιεχόμεθα ἐν ὅλῳ τῷ παντί , παραγόμεθά τε ὑπ’ αὐτοῦ πρώτως , καὶ τελειούμεθα ἀπὸ τῶν ὅλων ἐν αὐτῷ δυνάμεων , ἀπό τε τῶν ἐν αὐτῷ στοιχείων συνεστήκαμεν , καὶ μοῖράν τινα ζωῆς καὶ φύσεως παρ’ αὐτοῦ λαβόντες ἔχομεν , οὐ δεῖ δὴ διὰ ταῦτα ὑπερβαίνειν τὸν κόσμον καὶ τὰς ἐγκοσμίους διατάξεις . Θῶμεν οὖν καθ’ ἑκάστην περικόσμιον μερίδα εἶναι μέντοι καὶ σῶμα τοῦτο ὅπερ ὁρῶμεν , εἶναι καὶ τὰς περὶ τοῖς σώμασι μεριστὰς δυνάμεις ἀσωμάτους , ὁ δὴ τῆς θρησκείας νόμος τὰ ὅμοια δηλονότι τοῖς ὁμοίοις ἀπονέμει , καὶ διατείνει δι’ ὅλων οὕτως ἄνωθεν ἄχρι τῶν ἐσχάτων , ἀσώματα μὲν ἀσωμάτοις , σώματα δὲ σώμασι , τὰ σύμμετρα κατὰ τὴν ἑαυτῶν φύσιν ἑκατέροις ἀποδιδούς . ἀλλὰ μὴν ὁπότε γέ τις τῶν θεουργικῶν θεῶν ὑπερκοσμίων μετάσχοι ( τοῦτο δ’ ἐστὶ τὸ πάντων σπανιώτατον ) , ἐκεῖνος δήποθέν ἐστιν ὁ καὶ σωμάτων καὶ ὕλης ὑπερέχων ἐπὶ θεραπείᾳ τῶν θεῶν , ὑπερκοσμίῳ τε δυνάμει τοῖς θεοῖς ἑνούμενος . οὐ δεῖ δὴ τὸ ἐν ἑνί ποτε μόλις καὶ ὀψὲ παραγινόμενον ἐπὶ τῶ τέλει τῆς ἱερατικῆς τοῦτο κοινὸν ἀποφαίνειν πρὸς ἅπαντας ἀνθρώπους , ἀλλ’ οὐδὲ πρὸς τοὺς ἀρχομένους τῆς θεουργίας ποιεῖσθαι αὐτόχρημα κοινόν , οὐδὲ πρὸς τοὺς μεσοῦντας ἐν αὐτῇ · καὶ γὰρ οὗτοι ἁμωσγέπως σωματοειδῆ ποιοῦνται τὴν ἐπιμέλειαν τῆς ὁσιότητος .
Lemmas: ἀπό ἄλλος τοίνυν ἀρχή ὁρμάω ὁ τε κόσμος καί ὁ ἐγκόσμιος θεός , ὁ τε ἐν αὐτός ὁ τέσσαρες στοιχεῖον διανομεύς , καί ὁ κατά ὁ μέτρον ὁ στοιχεῖον σύλληξις , καί ὁ ἐν τάξις περί ὁ κέντρον περιδινέω περιφορά , εὔβατος ἔχω ἄνοδος ἐπί ὁ ἀλήθεια ὁ περί θυσία ἁγιστεία · εἰμί γάρ αὐτός γε εἰμί ἐν κόσμος , καί ὡς μέρος περιέχω ἐν ὅλος ὁ πᾶς , παράγω τε ὑπό αὐτός πρῶτος , καί τελειόω ἀπό ὁ ὅλος ἐν αὐτός δύναμις , ἀπό τε ὁ ἐν αὐτός στοιχεῖον συνίστημι , καί μοῖρα τις ζωή καί φύσις παρά αὐτός λαμβάνω ἔχω , οὖον δεῖ δή διά οὗτος ὑπερβαίνω ὁ κόσμος καί ὁ εγκόσμιος διάταξις . θάζω οὖν κατά ἕκαστος περικόσμιος μερίς εἰμί μέντοι καί σῶμα οὗτος ὅσπερ ὁράω , εἰμί καί ὁ περί ὁ σῶμα μεριστός δύναμις ἀσώματος , ὁ δή ὁ θρησκεία νόμος ὁ ὅμοιος δηλονότι ὁ ὅμοιος ἀπονέμω , καί διατείνω διά ὅλος οὕτως ἄνωθεν ἄχρι ὁ ἔσχατος , ἀσώματος μέν ἀσώματος , σῶμα δέ σῶμα , ὁ σύμμετρος κατά ὁ ἑαυτοῦ φύσις ἑκάτερος ἀποδίδωμι . ἀλλά μήv ὁπότε γε τις ὁ θεουργικός θεός ὑπερκόσμιος μετέχω ( οὗτος δέ εἰμί ὁ πᾶς σπάνιος ) , ἐκεῖνος δήποθεν εἰμί ὁ καί σῶμα καί ὕλη ὑπερέχω ἐπί θεραπεία ὁ θεός , ὑπερκόσμιος τε δύναμις ὁ θεός ἑνόω . οὖον δεῖ δή ὁ ἐν εἷς ποτός μόλις καί ὀψέ παραγίγνομαι ἐπί ὁ τέλος ὁ ἱερατικός οὗτος κοινός ἀποφαίνω πρός ἅπας ἄνθρωπος , ἀλλά οὐδέ πρός ὁ ἄρχω ὁ θεουργία ποιέω αὐτόχρημα κοινός , οὐδέ πρός ὁ μέσος ἐν αὐτός · καί γάρ οὗτος ἀμῶς σωματοειδής ποιέω ὁ ἐπιμέλεια ὁ ὁσιότης .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.22
Τί δέ , οὐχὶ τὸ ἀκρότατον τῆς ἱερατικῆς ἐπ’ αὐτὸ τὸ κυριώτατον τοῦ ὅλου πλήθους ἓν ἀνατρέχει , καὶ ἐν αὐτῷ ἅμα τὰς πολλὰς οὐσίας καὶ ἀρχὰς συνθεραπεύει ; καὶ πάνυ φήσαιμι ἄν · ἀλλὰ τοῦτο ὀψιαίτατα παραγίνε ταί καὶ τοῖς σφόδρα ὀλιγοστοῖς , καὶ ἀγαπητόν , εἰ καὶ ἐν δυσμαῖς τοῦ βίου ποτὲ ὑπάρξοιεν . ἀλλ’ ὁ νῦν λόγος οὐ τῷ τοιούτῳ ἀνδρὶ διαθεσμοθετεῖ ( κρείττων γάρ ἐστι παντὸς νόμου ) , τοῖς δὲ δεομένοις θεσμοῦ τινὸς προσάγει τὴν τοιαύτην νομοθεσίαν . λέγει τοίνυν , ὅτι καθάπερ κόσμον τινὰ ἐκ πολλῶν τάξεων εἰς μίαν συνιόντα σύνταξιν , οὕτω καὶ τῶν θυσιῶν δεῖ τὴν συμπλήρωσιν , ἀνέκλειπτον οὖσαν καὶ ὁλόκληρον , ὅλῳ τῷ διακόσμῳ τῶν κρειττόνων συνάπτεσθαι . ἀλλὰ μὴν οὗτος , εἴ γε πολύς ἐστι καὶ παντελὴς καὶ κατὰ πολλὰς τάξεις συμφυόμενος , δεῖ τοίνυν καὶ τὴν ἱερουργίαν μιμεῖσθαι αὐτοῦ τὸ παντοδαπὸν δι’ ὅλων τῶν προσαγομένων δυνάμεων . κατὰ τὰ αὐτὰ τοίνυν καὶ τὰ περὶ ἡμᾶς παντοδαπὰ ὄντα οὐ χρὴ ἐκ μέρους τινὸς τῶν ἐν αὐτοῖς συνυφαίνεσθαι πρὸς τὰ προηγούμενα αὐτῶν θεῖα αἴτια , ἀλλ’ οὐδὲ ἀτελῶς πρὸς τοὺς ἀρχηγέτας αὐτῶν ἀνήκειν .
Lemmas: τις δέ , οὐ ὁ ἄκρος ὁ ἱερατικός ἐπί αὐτός ὁ κύριος ὁ ὅλος πλῆθος εἷς ἀνατρέχω , καί ἐν αὐτός ἅμα ὁ πολύς οὐσία καί ἀρχή συνθεραπεύω ; καί πάνυ φημί ἄν · ἀλλά οὗτος ὄψιος παραγίνομαι ὅς καί ὁ σφόδρα ὀλιγοστός , καί ἀγαπητός , εἰμί καί ἐν δυσμή ὁ βίος ποτέ ὑπάρχω . ἀλλά ὁ νῦν λόγος οὖον ὁ τοιοῦτος ἀνήρ διαθεσμοθετέω ( ἀγαθός γάρ εἰμί πᾶς νόμος ) , ὁ δέ δήω θεσμός τις προσάγω ὁ τοιοῦτος νομοθεσία . λέγω τοίνυν , ὅτι καθάπερ κόσμος τις ἐκ πολύς τάξις εἰς εἷς συνέρχομαι σύνταξις , οὗτος καί ὁ θυσία δεῖ ὁ συμπλήρωσις , ἀνέκλειπτος εἰμί καί ὁλόκληρος , ὅλος ὁ διάκοσμος ὁ ἀγαθός συνάπτω . ἀλλά μήv οὗτος , εἰμί γε πολύς εἰμί καί παντελής καί κατά πολύς τάξις συμφύω , δεῖ τοίνυν καί ὁ ἱερουργία μιμέομαι αὐτός ὁ παντοδαπός διά ὅλος ὁ προσάγω δύναμις . κατά ὁ αὐτός τοίνυν καί ὁ περί ἐγώ παντοδαπός εἰμί οὖον χρή ἐκ μέρος τις ὁ ἐν αὐτός συνυφαίνω πρός ὁ προηγούμενος αὐτός θεῖον αἴτιος , ἀλλά οὐδέ ἀτελής πρός ὁ ἀρχηγέτης αὐτός ἀνήκω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.24
Τὰ δ’ αὐτὰ ἄν τις καταμάθοι καὶ ἀπὸ τῆς κατὰ τόπους διανομῆς καὶ ἀπὸ τῆς μεριστῆς ἐφ’ ἑκάστων τῶν ὄντων ἐπιστασίας , ὅση κατὰ διαφόρους τάξεις ἢ μείζονας ἢ ἐλάττονας τὰς λήξεις ταύτας κατενείματο · δῆλον γὰρ δήπου τοῦθ’ , ὅτι τοῖς ἐπιβεβηκόσι τινῶν τόπων θεοῖς τὰ ἀπ’ αὐτῶν γεννώμενα προσάγεσθαι εἰς θυσίαν ἐστὶν οἰκειότατα , καὶ τοῖς διοικοῦσι τὰ τῶν διοικουμένων · ἀεὶ μὲν γὰρ τοῖς ποιοῦσι τὰ ἑαυτῶν ἔργα διαφερόντως ἐστὶ κεχαρισμένα , τοῖς δὲ πρώτως τινὰ προσάγουσι καὶ πρώτως ἐστὶ τὰ τοιαῦτα προσφιλῆ · εἴτε οὖν ζῶά τινα εἴτε φυτὰ εἴτε ἄλλα τῶν ἐπὶ γῆς διακυβερνᾶται ἀπὸ τῶν κρειττόνων , ὁμοῦ τῆς ἐπιστασίας αὐτῶν μετείληχε , καὶ τὴν κοινωνίαν ἡμῖν προξενεῖ πρὸς αὐτοὺς ἀδιαίρετον . ἔνια μὲν οὖν τῶν τοιούτων σωζόμενα αὐτὰ καὶ τηρούμενα τῶν συνεχόντων συναύξει τὴν πρὸς θεοὺς οἰκείωσιν , ὅσα τῷ μένειν ἀκέραια τὴν δύναμιν τῆς κοινωνίας θεῶν καὶ ἀνθρώπων διασώζει . τοιαῦτα δ’ ἐστὶν ἔνια τῶν ἐν Αἰγύπτῳ ζώων , καὶ οἷος ὁ ἱερὸς ἄνθρωπος πανταχοῦ ὑπάρχει . ἔνια δὲ καθαγιαζόμενα λαμπροτέραν ποιεῖ τὴν οἰκειότητα , ὅσα τὴν ἀνάλυσιν ἐπὶ τὴν τῶν πρώτων στοιχείων ἀρχὴν συγγενῆ ποιεῖται τοῖς τῶν κρειττόνων αἰτίοις καὶ ἱεροπρεπεστέραν · τελειουμένης γὰρ ἀεὶ ταύτης τελειότερα καὶ τὰ ἀπ’ αὐτῆς ἐνδιδόμενα ἀγαθὰ καθήκει .
Lemmas: ὁ δέ αὐτός ἄν τις καταμανθάνω καί ἀπό ὁ κατά τόπος διανομεύς καί ἀπό ὁ μεριστός ἐπί ἕκαστος ὁ εἰμί ἐπιστασία , ὅσος κατά διάφορος τάξις ἢ μείζων ἢ μικρός ὁ λήγω οὗτος κατανέμω · δῆλος γάρ δήπου οὗτος , ὅτι ὁ ἐπιβαίνω τις τόπος θεός ὁ ἀπό αὐτός γεννάω προσάγω εἰς θυσία εἰμί οἰκεῖος , καί ὁ διοικέω ὁ ὁ διοικέω · ἀεί μέν γάρ ὁ ποιέω ὁ ἑαυτοῦ ἔργον διαφερόντως εἰμί χαρίζομαι , ὁ δέ πρῶτος τις προσάγω καί πρῶτος εἰμί ὁ τοιοῦτος προσφιλής · εἴτε οὖν ζῷον τις εἴτε φυτόν εἴτε ἄλλος ὁ ἐπί γῆ διακυβερνάω ἀπό ὁ ἀγαθός , ὁμοῦ ὁ ἐπιστασία αὐτός μεταλαγχάνω , καί ὁ κοινωνία ἐγώ προξενέω πρός αὐτός ἀδιαίρετος . ἔνιοι μέν οὖν ὁ τοιοῦτος σῴζω αὐτός καί τηρέω ὁ συνέχω συναυξάνω ὁ πρός θεός οἰκέω , ὅσος ὁ μένω ἀκέραιος ὁ δύναμις ὁ κοινωνία θεός καί ἄνθρωπος διασῴζω . τοιοῦτος δέ εἰμί ἔνιοι ὁ ἐν Αἴγυπτος ζῷον , καί οἷος ὁ ἱερός ἄνθρωπος πανταχοῦ ὑπάρχω . ἔνιοι δέ καθαγιάζω λαμπρός ποιέω ὁ οἰκειότης , ὅσος ὁ ἀνάλυσις ἐπί ὁ ὁ πρῶτος στοιχεῖον ἀρχή συγγενής ποιέω ὁ ὁ ἀγαθός αἴτιος καί ἱεροπρεπής · τελειόω γάρ ἀεί οὗτος τέλειος καί ὁ ἀπό αὐτός ἐνδίδωμι ἀγαθός καθήκω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.25
Εἰ μὲν οὖν ἀνθρώπινα ἔθη ταῦτα ἦν μόνον , καὶ διὰ τῶν ἡμετέρων νομίμων ἐπεκυροῦτο , εἶχεν ἄν τις λέγειν , ἡμετέρων ἐπινοιῶν εὑρέσεις εἶναι τὰς τῶν θεῶν ἁγιστείας · νῦν δὲ θεός ἐστιν αὐτῶν ἡγεμὼν ὁ ἐπὶ θυσιῶν οὕτως ἐπικαλούμενος , καὶ θεοὶ καὶ ἄγγελοι περὶ αὐτὸν παμπληθεῖς ὑπάρχουσι · καθ’ ἓκαστόν τε ἔθνος τῶν ἐπὶ γῆς διακεκλήρωταί τις ὑπ’ αὐτοῦ κοινὸς προστάτης , καὶ καθ’ ἕκαστον ἱερὸν ὁ ἴδιος · καὶ τῶν μὲν πρὸς θεοὺς θυσιῶν ἔφορός ἐστι θεός , τῶν δὲ πρὸς ἀγγέλους ἄγγελος , τῶν δὲ πρὸς δαίμονας δαίμων , καὶ ἐπὶ τῶν ἄλλων ὡσαύτως ὃ κατὰ τὸ οἰκεῖον γένος συγγενῶς συγκεκλήρωται ἐφ’ ἑκάστων . ὁπότε δὴ οὖν μετὰ θεῶν ἐφόρων καὶ ἀποπληρωτῶν τῆς θυηπολίας τὰς θυσίας προσάγομεν τοῖς θεοῖς , ὁμοῦ μὲν σέβειν δεῖ τὸν θεσμὸν τῆς ἐν ταῖς θυσίαις θείας ἁγιστείας ὁσίας · ὁμοῦ δὲ θαρρεῖν ἐφ’ ἑαυτοῖς προσήκει ( ὡς ὑπὸ θεοῖς ἄρχουσιν ἱερουργοῦμεν ) , ὁμοῦ δὲ καὶ τὴν ἀξίαν εὐλάβειαν ἔχειν , μή πῃ τῶν θεῶν ἀναξιόν τι δῶ ρον προσαγάγωμεν ἢ ἀλλότριον · ἐπὶ τῷ τέλει δὲ κἀκεῖνο παραγγέλλομεν , στοχάζεσθαι πάντων τελέως τῶν περὶ ἡμᾶς , τῶν ἐν τῷ παντί , τῶν κατὰ γένη διωρισμένων θεῶν ἀγγέλων δαιμόνων , καὶ πρὸς πάντας ταὐτῇ ὁμοίως προσφιλῆ τὴν θυσίαν δωρεῖσθαι · μόνως γὰρ ἂν οὕτως ἐπάξιος τῶν ἐφεστηκότων αὐτῆς θεῶν ἡ ἁγιστεία γένοιτο .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἀνθρώπινος ἔθος οὗτος εἰμί μόνος , καί διά ὁ ἡμέτερος νόμιμος ἐπικυρόω , ἔχω ἄν τις λέγω , ἡμέτερος ἐπίνοια εὕρεσις εἰμί ὁ ὁ θεός ἁγιστεία · νῦν δέ θεός εἰμί αὐτός ἡγεμών ὁ ἐπί θυσία οὕτως ἐπικαλέω , καί θεός καί ἄγγελος περί αὐτός παμπληθής ὑπάρχω · κατά ἕκαστος τε ἔθνος ὁ ἐπί γῆ διακληρόω τις ὑπό αὐτός κοινός προστάτης , καί κατά ἕκαστος ἱερόν ὁ ἴδιος · καί ὁ μέν πρός θεός θυσία ἔφορος εἰμί θεός , ὁ δέ πρός ἄγγελος ἄγγελος , ὁ δέ πρός δαίμων δαίμων , καί ἐπί ὁ ἄλλος ὡσαύτως ὅς κατά ὁ οἰκέω γένος συγγενής συγκληρόω ἐπί ἕκαστος . ὁπότε δή οὖν μετά θεός ἔφορος καί ἀποπληρωτής ὁ θυηπολία ὁ θυσία προσάγω ὁ θεός , ὁμοῦ μέν σέβω δεῖ ὁ θεσμός ὁ ἐν ὁ θυσία θεῖος ἁγιστεία ὅσιος · ὁμοῦ δέ θαρσέω ἐπί ἑαυτοῦ προσήκω ( ὡς ὑπό θεός ἄρχω ἱερουργέω ) , ὁμοῦ δέ καί ὁ ἄξιος εὐλάβεια ἔχω , μή πῃ ὁ θεός ἀναξύω τίς δήω ἀντίμοιρος προσάγω ἢ ἀλλότριος · ἐπί ὁ τέλος δέ ἐκεῖνος παραγγέλλω , στοχάζομαι πᾶς τέλειος ὁ περί ἐγώ , ὁ ἐν ὁ πᾶς , ὁ κατά γένος διά-ὁρίζω θεός ἄγγελος δαίμων , καί πρός πᾶς αὐτός ὁμοίως προσφιλής ὁ θυσία δωρέω · μόνος γάρ εἄν οὕτως ἐπάξιος ὁ ἐφίστημι αὐτός θεός ὁ ἁγιστεία γίγνομαι .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 6.1
Ταῦτα μὲν οὖν οὐκ ἂν ἄλλως ἔχοι · τὸ δὲ λοιπὸν ἐμοὶ καιρὸς ἐπὶ τὴν ἑξῆς ἀπορίαν ὧν σὺ προτείνεις μεταβαίνειν . τί γὰρ δήποτε , ὡς ὁ σὸς λόγος , νεκροῦ μὲν ἀναφῇ δεῖ εἶναι τὸν ἐπόπτην , διὰ δὲ νεκρῶν ζώων τὰ πολλὰ αἱ θεαγωγίαι ἐπιτελοῦνται ; πάλιν οὖν καὶ ταῦτα διαλύοντες τὴν δοκοῦσαν εἶναι μάχην ἐπισκεψώμεθα · μὴ οὐδαμῶς ᾖ τις ἐν αὐτῇ ἀντίθεσις , φαίνεται δὲ μόνον ἐναντίως ἔχειν . εἰ μὲν γὰρ τῶν αὐτῶν νεκρῶν σωμάτων καὶ ἀπείχοντο τῆς ἀφῆς καὶ ἥπτοντο , ἦν ἂν τοῦτο πρὸς ἑαυτὸ ὑπεναντίον , εἰ δὲ ἄλλων μὲν ἀπέχεσθαι παραγγέλλουσι τῶν ἀνιέρων , ἄλλων δὲ ἅπτεσθαι ὅσα καθιεροῦνται , οὐδεμίαν τοῦτο ἔχει ἐναντίωσιν · ἔτι τοίνυν τῶν μὲν ἀνθρωπείων σωμάτων , ἐπειδὰν ἀπολίπῃ αὐτὰ ἡ ψυχή , οὐκ ἔξεστι θιγγάνειν . τῆς γὰρ θείας ζωῆς ἴχνος τι ἢ εἴδωλον ἢ ἔμφασις ἐναποσβέννυται ἐν τῷ σώματι κατὰ τὸν θάνατον , τῶν δὲ ἄλλων ζώων οὐκέτι ἀνόσιον ἅπτεσθαι τεθνηκότων , ἐπειδὴ οὐδὲ κεκοινωνήκασι τῆς θειοτέρας ζωῆς . ἔστι τοίνυν πρὸς ἄλλους μὲν τὸ ἀναφὲς οἰκεῖον , οἷον τοὺς ὕλης καθαροὺς θεούς , πρὸς ἄλλους δὲ τὸ κλητικὸν διὰ τῶν ζώων ἀποδέδοται τοὺς ἐπιβεβηκότας τῶν ζώων καὶ προσεχῶς αὐτοῖς συνηρτημένους · οὐδὲ κατὰ τοῦτο οὖν συμβαίνει τις ἐναντίωσις .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν οὐ εἄν ἄλλως ἔχω · ὁ δέ λοιπός ἐγώ καιρός ἐπί ὁ ἑξῆς ἀπορία ὅς σύ προτείνω μεταβαίνω . τίς γάρ δήποτε , ὡς ὁ σός λόγος , νεκρός μέν ἀναφής δεῖ εἰμί ὁ ἐπόπτης , διά δέ νεκρός ζῷον ὁ πολύς ὁ θεαγωγία ἐπιτελέω ; πάλιν οὖν καί οὗτος διαλύω ὁ δοκέω εἰμί μάχη ἐπισκοπέω · μή οὐδαμῶς εἰμί τις ἐν αὐτός ἀντίθεσις , φαίνω δέ μόνος ἐναντίος ἔχω . εἰμί μέν γάρ ὁ αὐτός νεκρός σῶμα καί ἀπέχω ὁ ἀφῆς καί ἅπτω , εἰμί εἄν οὗτος πρός ἑαυτοῦ ὑπεναντίος , εἰμί δέ ἄλλος μέν ἀπέχω παραγγέλλω ὁ ἀνίερος , ἄλλος δέ ἅπτω ὅσος καθιερόω , οὐδείς οὗτος ἔχω ἐναντίωσις · ἔτι τοίνυν ὁ μέν ἀνθρώπειος σῶμα , ἐπειδάν ἀπολείπω αὐτός ὁ ψυχή , οὐ ἔξεστι θιγγάνω . ὁ γάρ θεῖος ζωή ἴχνος τίς ἢ εἴδωλον ἢ ἔμφασις ἐναποσβέννυμι ἐν ὁ σῶμα κατά ὁ θάνατος , ὁ δέ ἄλλος ζῷον οὐκέτι ἀνόσιος ἅπτω θνῄσκω , ἐπεί οὐδέ κοινωνέω ὁ θεῖος ζωή . εἰμί τοίνυν πρός ἄλλος μέν ὁ ἀναφής οἰκέω , οἷος ὁ ὕλη καθαρός θεός , πρός ἄλλος δέ ὁ κλητικός διά ὁ ζῷον ἀποδίδωμι ὁ ἐπιβαίνω ὁ ζῷον καί προσεχῶς αὐτός συναρτάω · οὐδέ κατά οὗτος οὖν συμβαίνω τις ἐναντίωσις .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 6.2
Καὶ ἄλλως δ’ ἄν τις τοῦτο διαλύσειεν · ἀνθρώποις μὲν γὰρ ἐν ὕλῃ κατεχομένοις τὰ ἐστερημένα τῆς ζωῆς σώματα φέρει τινὰ κηλῖδα · διότι τῷ ζῶντι τὸ μὴ ζῶν , ὥσπερ τῷ καθαρῷ τὸ ῥυπαρὸν καὶ τῷ ἐν ἕξει τὸ ἐν στερήσει , μολυσμόν τινα ἐντίθησιν , καὶ διότι τῷ μὲν δύναμιν ἔχοντι τοῦ ἀποθνήσκειν ἐμποιεῖ τινὰ μολυσμὸν διὰ τὴν φυσικὴν τὸ χεῖρον πρὸς αὐτὸ ἐπιτηδειότητα . δαίμονι δὲ τὸ σῶμα ἀσωμάτῳ ὄντι παντελῶς καὶ μὴ παραδεχομένῳ φθορὰν μηδαμόθεν , οὐδένα ἐμποιεῖ μολυσμόν . ἀλλ’ ὑπερέχειν ἀνάγκη τοῦ διεφθαρμένου σώματος καὶ μηδεμίαν ἀπ’ αὐτοῦ παραδέχεσθαί τινα εἰς ἑαυτὸν φθορᾶς ἔμφασιν . Πρὸς μὲν οὖν τὴν ἐναντίωσιν τῆς ἀπορίας τοσαῦτα λέγω ·
Lemmas: καί ἄλλως δέ ἄν τις οὗτος διαλύω · ἄνθρωπος μέν γάρ ἐν ὕλη κατέχω ὁ στερέω ὁ ζωή σῶμα φέρω τις κηλίς · διότι ὁ ζῶ ὁ μή ζῶ , ὥσπερ ὁ καθαρός ὁ ῥυπαρός καί ὁ ἐν ἔχω ὁ ἐν στερέω , μολυσμός τις ἐντίθημι , καί διότι ὁ μέν δύναμις ἔχω ὁ ἀποθνήσκω ἐμποιέω τις μολυσμός διά ὁ φυσικός ὁ χείρων πρός αὐτός ἐπιτηδειότης . δαίμων δέ ὁ σῶμα ἀσώματος εἰμί παντελῶς καί μή παραδέχομαι φθορά μηδαμόθεν , οὐδείς ἐμποιέω μολυσμός . ἀλλά ὑπερέχω ἀνάγκη ὁ διαφθείρω σῶμα καί μηδείς ἀπό αὐτός παραδέχομαι τις εἰς ἑαυτοῦ φθορά ἔμφασις . πρός μέν οὖν ὁ ἐναντίωσις ὁ ἀπορία τοσοῦτος λέγω ·
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 6.3
αὐτὸ δὲ καθ’ ἑαυτὸ τὸ διὰ τῶν ἱερῶν ζώων , ὥσπερ τῶν ἱεράκων , ὅπως ἐπιτελεῖται μαντικὸν διερμηνεύοντες , θεοὺς μὲν οὐδέποτέ φαμεν παραγίγνεσθαι τῇ χρήσει τῶν κηδευθέντων οὕτω σωμάτων . οὔτε γὰρ μεριστῶς οὔτε προσεχῶς οὔτε ἐνύλως οὔτε μετά τινος σχέσεως προΐστανται τῶν καθ’ ἕκαστα ζώων · δαίμόσι δὲ καὶ τούτοις σφόδρα διῃρημένοις καὶ διαλαχοῦσιν ἄλλοις ἄλλα ζῶα , προσεχῶς τε ἐπιβεβηκόσι τῇ τοιαύτῃ προστασίᾳ , καὶ οὐ παντελῶς αὐτάρκη καὶ ἄυλον τὴν οἰκείαν ἀρχὴν διακληρωσαμένοις ἡ τοιαύτη διδόσθω τῶν μαντικῶν ὀργάνων ἐπαφή · ἢ εἰ οὕτω τις βούλοιτο τίθεσθαι , ἔδρα αὐτοῖς ἀπονενεμήσθω τοιαύτη , δι’ ἧς ἀνθρώποις ὁμιλεῖν καὶ χρῆσθαι πεφύκασι · σωμάτων μὲν οὖν καὶ ταύτην εἶναι καθαρὰν δεῖ νομίζειν · οὐδεμία γὰρ γίνεται κοινωνία τῷ καθαρῷ πρὸς τὸ ἐναντίον , διὰ δὲ τῆς ψυχῆς τῶν ζώων συνάπτεσθαι αὐτὴν ἀνθρώποις ἔχει τινὰ λόγον . αὐτὴ γὰρ ἔχει τινὰ οἰκειότητα πρὸς ἀνθρώπους μὲν διὰ τὸ ὁμογενὲς τῆς ζωῆς , πρὸς δαίμονας δέ , διότι σωμάτων ἀπολυθεῖσα χωριστή πως ὑπάρχει · μέση δὲ οὖσα ἀμφοτέρων ὑπηρετεῖ μὲν τῷ ἐφεστηκότι , ἐξαγγέλλει δὲ τοῖς ἔτι κατεχομένοις ἐν σώματι ἅπερ ὁ ἐπιβεβηκὼς προστάττει , κοινὸν δὲ σύνδεσμον ἀμφοτέροις τούτοις πρὸς ἀλλήλους δίδωσι .
Lemmas: αὐτός δέ κατά ἑαυτοῦ ὁ διά ὁ ἱερός ζῷον , ὥσπερ ὁ ἱέραξ , ὅπως ἐπιτελέω μαντικός διερμηνεύω , θεός μέν οὐδέποτε φημί παραγίγνομαι ὁ χρῆσις ὁ κηδεύω οὗτος σῶμα . οὔτε γάρ μεριστός οὔτε προσεχῶς οὔτε ἔνυλος οὔτε μετά τις σχέσις προίστημι ὁ κατά ἕκαστος ζῷον · δαίμων δέ καί οὗτος σφόδρα διαλέγω καί διαλαγχάνω ἄλλος ἄλλος ζῷον , προσεχῶς τε ἐπιβαίνω ὁ τοιοῦτος προστασία , καί οὖον παντελῶς αὐτάρκης καί ἄυλος ὁ οἰκεῖος ἀρχή διακληρόω ὁ τοιοῦτος δίδωμι ὁ μαντικός ὄργανον ἐπαφή · ἢ εἰμί οὗτος τις βούλομαι τίθημι , δράω αὐτός ἀπονέμω τοιοῦτος , διά ὅς ἄνθρωπος ὁμιλέω καί χράω φύω · σῶμα μέν οὖν καί οὗτος εἰμί καθαρός δεῖ νομίζω · οὐδείς γάρ γίγνομαι κοινωνία ὁ καθαρός πρός ὁ ἐναντίος , διά δέ ὁ Ψυχή ὁ ζῷον συνάπτω αὐτός ἄνθρωπος ἔχω τις λόγος . αὐτός γάρ ἔχω τις οἰκειότης πρός ἄνθρωπος μέν διά ὁ ὁμογενής ὁ ζωή , πρός δαίμων δέ , διότι σῶμα ἀπολύω χωριστός πως ὑπάρχω · μέσος δέ εἰμί ἀμφότερος ὑπηρετέω μέν ὁ ἐφίστημι , ἐξαγγέλλω δέ ὁ ἔτι κατέχω ἐν σῶμα ὅσπερ ὁ ἐπιβαίνω προστάσσω , κοινός δέ σύνδεσμος ἀμφότερος οὗτος πρός ἀλλήλων δίδωμι .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 6.4
Δεῖ δὲ ἡγεῖσθαι , ὡς καὶ ἡ χρωμένη ψυχὴ τοῖς τοιούτοις μαντείοις οὐκ ἐπήκοος μόνον γίνεται τῆς μαντείας , ἀλλὰ καὶ συμβάλλεταί τινα μοῖραν ἀφ’ ἑαυτῆς οὐκ ὀλίγην εἰς τὴν ἀπεργασίαν αὐτῆς τὴν ἐπὶ τῶν ἔργων · καὶ γὰρ συντρέπεται καὶ συνεργεῖ καὶ συμπρογιγνώσκει διά τινος συμπαθοῦς ἀνάγκης · ἐστὶ μὲν οὖν ὁ τρόπος τῆς μαντείας οὗτος τοιοῦτος πάντη διεστηκὼς τοῦ θείου καὶ ἀληθινοῦ τρόπου , περὶ σμικρῶν τε καὶ ἐφημέρων πραγμάτων δυνάμενος προλέγειν , περὶ τῶν ἐν τῇ διῃρημένῃ φύσει κειμένων , ὅσα ἤδη περὶ τὴν γένεσιν ἐμφέρεται , κινήσεις τε ἀφ’ ἑαυτῶν παρέχει τοῖς δυναμένοις αὐτὰς παραδέχεσθαι , καὶ πάθη πολυειδῶς ἐμποιεῖ τοῖς πεφυκόσιν ἐπιτηδείως εἰς τὸ συμπάσχειν · διὰ πάθους δὲ οὐκ ἂν παραγένοιτό ποτε ἡ τελεία πρόγνωσις · αὐτὸ γὰρ μάλιστα τὸ ἄτρεπτόν τε καὶ ἄυλον καὶ πάντη καθαρὸν τῷ μέλλοντι ἐπιβάλλειν εἴωθε , τὸ δὲ συμμιγνύμενον πρὸς τὸ ἀλόγιστον καὶ σκοτεινὸν τοῦ σωματοειδοῦς καὶ ὑλικοῦ πληροῦται πολλῆς ἀγνωσίας · ὅθεν οὐδέποτε τὴν τοιαύτην τεχνικὴν κατασκευὴν εἰς τὸ μαντεύεσθαι ἀποδέχεσθαι ἄξιον . οὐδὲ χρῆσθαι αὐτῇ ἐπὶ μεγάλης σπουδῆς δεῖ , οὐδὲ ἄλλῳ χρωμένῳ πιστευτέον ὡς ἔχοντι παρ’ ἑαυτῷ σαφὲς καὶ γνώριμόν τι τεκμήριον τῆς ἀληθείας . τοσαῦτα δὴ καὶ περὶ τῆς τοιαύτης μαντείας ἡμῖν εἰρήσθω .
Lemmas: Δεύς δέ ἡγέομαι , ὡς καί ὁ χράω ψυχή ὁ τοιοῦτος μαντεῖος οὐ ἐπήκοος μόνος γίγνομαι ὁ μαντεῖος , ἀλλά καί συμβάλλω τις μοῖρα ἀπό ἑαυτοῦ οὐ ὀλίγος εἰς ὁ ἀπεργασία αὐτός ὁ ἐπί ὁ ἔργον · καί γάρ συντρέπω καί συνεργέω καί συμπρογιγνώσκω διά τις συμπαθής ἀνάγκη · εἰμί μέν οὖν ὁ τρόπος ὁ μαντεῖος οὗτος τοιοῦτος πάντῃ διίστημι ὁ θεῖον καί ἀληθινός τρόπος , περί μικρός τε καί ἐφήμερος πρᾶγμα δύναμαι προλέγω , περί ὁ ἐν ὁ διαλέγω φύσις κεῖμαι , ὅσος ἤδη περί ὁ γένεσις ἐμφέρω , κινέω τε ἀπό ἑαυτοῦ παρέχω ὁ δύναμαι αὐτός παραδέχομαι , καί πάθος πολυειδῶς ἐμποιέω ὁ φύω ἐπιτηδείως εἰς ὁ συμπάσχω · διά πάθος δέ οὐ εἄν παραγίγνομαι ποτός ὁ τέλειος πρόγνωσις · αὐτός γάρ μάλιστα ὁ ἄτρεπτος τε καί ἄυλος καί πάντῃ καθαρός ὁ μέλλω ἐπιβάλλω εἴωθα , ὁ δέ συμμίγνυμι πρός ὁ ἀλόγιστος καί σκοτεινός ὁ σωματοειδής καί ὑλικός πληρόω πολύς ἀγνωσία · ὅθεν οὐδέποτε ὁ τοιοῦτος τεχνικός κατασκευή εἰς ὁ μαντεύομαι ἀποδέχομαι ἄξιος . οὐδέ χράω αὐτός ἐπί μέγας σπουδή δεῖ , οὐδέ ἄλλος χράω πιστευτέον ὡς ἔχω παρά ἑαυτοῦ σαφής καί γνώριμος τίς τεκμήριον ὁ ἀλήθεια . τοσοῦτος δή καί περί ὁ τοιοῦτος μαντεῖος ἐγώ εἴρω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 6.5
Φέρε δὴ οὖν καὶ περὶ ἄλλου γένους ἀποριῶν ἀποκεκρυμμένην ἔχοντος τὴν αἰτίαν ποιησώμεθα λόγον · ὅπερ ἔχει μέν , ὡς καὶ σὺ αὐτὸς λέγεις βιαστικὰς ἀπειλάς , μερίζεται δὲ περὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀπειλῶν πολυμερῶς · ἢ γὰρ τὸν οὐρανὸν προσαράξειν ἢ τὰ κρυπτὰ τῆς Ἴσιδος ἐκφανεῖν , ἢ τὸ ἐν ἀβύσσῳ ἀπόρρητον δείξειν ἢ στήσειν τὴν βάριν , ἢ τὰ μέλη τοῦ Ὀσίριδος διασκεδάσειν τῷ Τυφῶνι ἢ ἄλλο τι τοιοῦτον ἀπειλεῖ ποιήσειν . τοῦτο δὴ πᾶν τὸ εἶδος τῶν λόγων οὐχ , ὡς σὺ νομίζεις , πρὸς ἥλιον ἢ σελήνην ἤ τινα τῶν κατ’ οὐρανὸν ἐπανατείνονται οἱ ἄνθρωποι ( ἔτι γὰρ ἂν συνέβη δεινότερα ἄτοπα ὧν σὺ σχετλιάζεις ) , ἀλλ’ ὅπερ ἐν τοῖς ἔμπροσθεν ἔλεγον , ἐπί τι γένος δυνάμεων ἐν τῷ κόσμῳ μεριστῶν ἄκριτον ἀλόγιστον , ὃ δέχεται μέν ἀπ’ ἄλλου λόγον καὶ κατακούει , οἰκείᾳ δὲ συνέσει οὔτε χρῆται οὔτε τὸ ἀληθὲς καὶ ψεῦδος ἢ δυνατὸν ἢ ἀδύνατον διακρίνει . τὸ δὲ τοιοῦτο ἀθρόως ἐπανατεινομένων τῶν ἀπειλῶν συγκινεῖται καὶ ἐκπλήττεται , ὡς ἂν οἶμαι πεφυκὸς αὐτό τε ἄγεσθαι ταῖς ἐμφάσεσι , καὶ τὰ ἄλλα ψυχαγωγεῖν διὰ τῆς ἐμπλήκτου καὶ ἀσταθμήτου φαντασίας .
Lemmas: φέρω δή οὖν καί περί ἄλλος γένος ἀπορία ἀποκρύπτω ἔχω ὁ αἴτιος ποιέω λόγος · ὅσπερ ἔχω μέν , ὡς καί σύ αὐτός λέγω βιαστικός ἀπειλή , μερίζω δέ περί ὁ πλῆθος ὁ ἀπειλέω πολυμερής · ἢ γάρ ὁ οὐρανός προσάραξις ἢ ὁ κρυπτός ὁ Ἶσις ἐκφαίνω , ἢ ὁ ἐν ἄβυσσος ἀπόρρητος δείκνυμι ἢ ἵστημι ὁ βᾶρις , ἢ ὁ μέλος ὁ Ὄσιρις διασκεδάννυμι ὁ Τυφῶν ἢ ἄλλος τίς τοιοῦτος ἀπειλέω ποιέω . οὗτος δή πᾶς ὁ εἶδος ὁ λόγος οὐ , ὡς σύ νομίζω , πρός ἥλιος ἢ σελήνη ἤ τις ὁ κατά οὐρανός ἐπανατείνω ὁ ἄνθρωπος ( ἔτι γάρ εἄν συμβαίνω δεινός ἄτοπος ὅς σύ σχετλιάζω ) , ἀλλά ὅσπερ ἐν ὁ ἔμπροσθεν λέγω , ἐπί τίς γένος δύναμις ἐν ὁ κόσμος μεριστός ἄκριτος ἀλόγιστος , ὅς δέχομαι μέν ἀπό ἄλλος λόγος καί κατακούω , οἰκεῖος δέ σύνεσις οὔτε χράω οὔτε ὁ ἀληθής καί ψεῦδος ἢ δυνατός ἢ ἀδύνατος διακρίνω . ὁ δέ τοιοῦτος ἀθρόος ἐπανατείνω ὁ ἀπειλέω συγκινέω καί ἐκπλήσσω , ὡς εἄν οἴομαι φύω αὐτός τε ἄγω ὁ ἔμφασις , καί ὁ ἄλλος ψυχαγωγέω διά ὁ ἔμπληκτος καί ἀστάθμητος φαντασία .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 6.6
Ἔχει δὲ ταῦτα καὶ ἄλλον τοιοῦτον λόγον . ὁ θεουργὸς διὰ τὴν δύναμιν τῶν ἀπορρήτων οὐκέτι ὡς ἄνθρωπος οὐδ’ ὡς ἀνθρωπίνῃ ψυχῇ χρώμενος ἐπιτάττει τοῖς κοσμικοῖς , ἀλλ’ ὡς ἐν τῇ τῶν θεῶν τάξει προϋπάρχων μείζοσι τῆς καθ’ ἑαυτὸν οὐσίας ἐπανατάσεσι χρῆται , οὐχ ὡς ποιήσων πάντα ἅπερ διισχυρίζεται , ἀλλ’ ἐν τῇ τοιαύτῃ τῶν λόγων χρήσει διδάσκων ὅσην καὶ ἡλίκην καὶ τίνα ἔχει τὴν δύναμιν διὰ τὴν πρὸς θεοὺς ἕνωσιν , ἦν παρέσχεν αὐτῷ τῶν ἀπορρήτων συμβόλων ἡ γνῶσις . δύναται δέ τις . καὶ τοῦτο εἰπεῖν , ὡς τοσαύτην ἔχουσιν οἱ κατὰ μέρη διῃρημένοι δαίμονες , οἱ φυλάττοντες τὰ μέρη τοῦ παντός , ἐπιμέλειαν ἧς εἰλήχασιν ἕκαστοι μερίδος καὶ κηδεμονίαν , ὡς μηδὲ λόγον ἐναντίον ἀνέχεσθαι , τὴν δὲ ἀίδιον διαμονὴν τῶν ἐν τῷ κόσμῳ διαφυλάττειν ἀμετάτρεπτον . ταύτην τοίνυν ἀμετάπτωτον παρειλήφασι , διότι τῶν θεῶν ἡ τάξις ἀκίνητος κατὰ τὰ αὐτὰ διαμένει · ἐν ᾧ τοίνυν ἔχουσι τὸ εἶναι οἵ τε ἀέριοι καὶ οἱ περὶ γῆν δαίμονες , τοῦτο οὐδὲ ἄχρις ἀκοῆς ἀνέχονται ἀπειλούμένον .
Lemmas: ἔχις δέ οὗτος καί ἄλλος τοιοῦτος λόγος . ὁ θεουργός διά ὁ δύναμις ὁ ἀπόρρητος οὐκέτι ὡς ἄνθρωπος οὐδέ ὡς ἀνθρώπινος Ψυχή χράω ἐπιτάσσω ὁ κοσμικός , ἀλλά ὡς ἐν ὁ ὁ θεός τάξις προυπάρχω μείζων ὁ κατά ἑαυτοῦ οὐσία ἐπανάτασις χράω , οὐ ὡς ποιέω πᾶς ὅσπερ διισχυρίζομαι , ἀλλά ἐν ὁ τοιοῦτος ὁ λόγος χρῆσις διδάσκω ὅσος καί ἡλίκος καί τίς ἔχω ὁ δύναμις διά ὁ πρός θεός ἕνωσις , εἰμί παρέχω αὐτός ὁ ἀπόρρητος σύμβολον ὁ γνῶσις . δύναμαι δέ τις . καί οὗτος εἶπον , ὡς τοσοῦτος ἔχω ὁ κατά μέρος διαλέγω δαίμων , ὁ φυλάσσω ὁ μέρος ὁ πᾶς , ἐπιμέλεια ὅς λαγχάνω ἕκαστος μερίς καί κηδεμονία , ὡς μηδέ λόγος ἐναντίος ἀνέχω , ὁ δέ ἀίδιος διαμονή ὁ ἐν ὁ κόσμος διαφυλάσσω ἀμετάτρεπτος . οὗτος τοίνυν ἀμετάπτωτος παραλαμβάνω , διότι ὁ θεός ὁ τάξις ἀκίνητος κατά ὁ αὐτός διαμένω · ἐν ὅς τοίνυν ἔχω ὁ εἰμί ὁ τε ἀέριος καί ὁ περί γῆ δαίμων , οὗτος οὐδέ ἄχρι ἀκοή ἀνέχω ἀπειλέω .