iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.22
λέγεις τοίνυν ὡς ἡ ψυχὴ γεννᾷ δύναμιν φανταστικὴν τοῦ μέλλοντος διὰ τοιούτων κινημάτων , ἢ τὰ προσαγόμενα ἀπὸ τῆς ὕλης ὑφίστησι διὰ τῶν ἐνουσῶν δυνάμεων δαίμονας , καὶ μάλιστα ἡ ἀπὸ τῶν ζώων εἰλημμένη . δοκεῖ δέ μοι ταῦτα δεινὴν παρανομίαν ἐμφαίνειν εἰς ὅλην τὴν θεολογίαν τε καὶ τὴν θεουργικὴν ἐνέργειαν · ἓν μὲν γὰρ ἄτοπον πρῶτον καταφαίνεται , εἰ γεννητοί εἰσι καὶ φθαρτοὶ οἱ δαίμονες · ἕτερον δὲ τούτου δεινότερον , εἰ ἀπὸ τῶν ὑστέρων ἑαυτῶν παράγονται πρότεροι αὐτῶν ὄντες · ψυχῆς γὰρ δήπου καὶ τῶν περὶ τοῖς σώμασι δυνάμεων προϋφεστήκασιν οἱ δαίμονες . πρὸς τούτοις πῶς δύναται τὰ τῆς μεριστῆς ψυχῆς ἐν σώματι κατεχομένης ἐνεργήματα εἰς οὐσίαν καθίστασθαι , καὶ ταῦτα χωριστὰ εἶναι ἔξω τῆς ψυχῆς καθ’ ἑαυτά ; ἢ πῶς αἱ περὶ τοῖς σώμασι δυνάμεις ἀφίστανται τῶν σωμάτων καίτοι ἐν τοῖς σώμασι τὸ εἶναι ἔχουσαι ; τίς δὲ δή ἐστιν ὁ ἀπολύων αὐτὰς ἀπὸ τῆς σωματικῆς συστάσεως , καὶ σωματικὴν διάλυσιν συνάγων πάλιν εἰς μίαν σύνοδον ; ἔσται γὰρ οὕτω προϋπάρχων ὁ τοιοῦτος δαίμων πρὸ τοῦ ὑποστῆναι · ἔχει δὲ καὶ τὰς κοινὰς ἀπορίας ὁ λόγος · πῶς γὰρ δήποτε ἀπὸ τῶν μὴ ἐχόντων μαντικὴν μαντικὴ φύεται , καὶ ἀπὸ τῶν μὴ ἐχόντων ψυχὴν σωμάτων ψυχὴ ἀπογεννᾶται ; ἢ τὸ ὅλον φάναι πῶς ἀπὸ τῶν ἀτελεστέρων τελειότερα παράγεται ; καὶ ὁ τρόπος δὲ τῆς παραγωγῆς φαίνεταί μοι ἀδύνατος · τὸ γὰρ διὰ κινημάτων τῆς ψυχῆς καὶ διὰ τῶν ἐν τοῖς σώμασι δυνάμεων παράγεσθαι οὐσίαν , ἀδύνατον . ἀπὸ γὰρ τῶν μὴ ἐχόντων οὐσίαν οὐσία οὐχ οἵα τέ ἐστιν ἀποτελεῖσθαι . Πόθεν δὲ καὶ φανταστικὴ τοῦ μέλλοντος γίνεται ; παρὰ τίνος λαβοῦσα τὸ μαντικόν ; ὁρῶμεν γὰρ δήπου τῶν ἐνσπειρομένων διὰ γενέσεως οὐδὲν οὐδέποτε πλείονός τινος μεταλαμβάνοντος ἢ ὅσον δίδοται αὐτῷ ἀπὸ τοῦ πρώτως ἑαυτὸ ἀπογεννῶντος . τὸ δ’ ἔοικε προσθήκην τινὰ περιττοτέραν παραδέχεσθαι ἀπὸ τοῦ μὴ ὄντος · εἰ μὴ ἄρα τις λέγοι τῇ ἀπὸ τῶν ζώων ὕλῃ τοὺς δαίμονας ἐπιβεβηκέναι , προσαγομένης δὲ αὐτῆς συμπαθῶς πρὸς αὐτὴν κινεῖσθαι . οὐκοῦν κατά γε ταύτην τὴν δόξαν οὐκ ἀπογεννῶνται οἱ δαίμονες ἀπὸ τῶν ἐν τοῖς σώμασι δυνάμεων , προηγούμενοι δ’ αὐτῶν καὶ προϋπάρχοντες συγκινοῦνται αὐταῖς ὁμοειδῶς . εἰ δὲ δὴ ὅτι μάλιστα καὶ οὕτως εἰσὶ συμπαθεῖς , οὐχ ὁρῶ τίνα τρόπον εἴσονταί τε περὶ τοῦ μέλλοντος ἀληθές . οὐ γὰρ συμπαθοῦς δυνάμεως οὐδ’ ἐνύλου καὶ κατεχομένης ἔν τινι τόπῳ καὶ σώματι τὸ προγιγνώσκειν μὲν καὶ προμηνύειν τὸ μέλλον , ἀλλὰ τοὐναντίον τῆς ἀπὸ πάντων τούτων ἀπολελυμένης . καὶ αὕτη δὴ οὖν ἡ δόξα τοιαύτας ἐχέτω τὰς εὐθύνας .
Lemmas: λέγω τοίνυν ὡς ὁ ψυχή γεννάω δύναμις φανταστικός ὁ μέλλω διά τοιοῦτος κίνημα , ἢ ὁ προσάγω ἀπό ὁ ὕλη ὑφίστημι διά ὁ ἔνειμι δύναμις δαίμων , καί μάλιστα ὁ ἀπό ὁ ζῷον λαμβάνω . δοκέω δέ ἐγώ οὗτος δεινός παρανομία ἐμφαίνω εἰς ὅλος ὁ θεολογία τε καί ὁ θεουργικός ἐνέργεια · εἷς μέν γάρ ἄτοπος πρῶτος καταφαίνω , εἰμί γεννητός εἰμί καί φθαρτός ὁ δαίμων · ἕτερος δέ οὗτος δεινός , εἰμί ἀπό ὁ ὕστερος ἑαυτοῦ παράγω πρότερος αὐτός εἰμί · Ψυχή γάρ δήπου καί ὁ περί ὁ σῶμα δύναμις προϋφίστημι ὁ δαίμων . πρός οὗτος πῶς δύναμαι ὁ ὁ μεριστός Ψυχή ἐν σῶμα κατέχω ἐνέργημα εἰς οὐσία καθίστημι , καί οὗτος χωριστός εἰμί ἔξω ὁ Ψυχή κατά ἑαυτοῦ ; ἢ πῶς ὁ περί ὁ σῶμα δύναμις ἀφίστημι ὁ σῶμα καίτοι ἐν ὁ σῶμα ὁ εἰμί ἔχω ; τίς δέ δή εἰμί ὁ ἀπολύω αὐτός ἀπό ὁ σωματικός σύστασις , καί σωματικός διάλυσις συνάγω πάλιν εἰς εἷς σύνοδος ; εἰμί γάρ οὗτος προυπάρχω ὁ τοιοῦτος δαίμων πρό ὁ ὑφίστημι · ἔχω δέ καί ὁ κοινός ἀπορία ὁ λόγος · πῶς γάρ δήποτε ἀπό ὁ μή ἔχω μαντικός μαντικός φύω , καί ἀπό ὁ μή ἔχω ψυχή σῶμα ψυχή ἀπογεννάω ; ἢ ὁ ὅλος φαίνω πῶς ἀπό ὁ ἀτελής τέλειος παράγω ; καί ὁ τρόπος δέ ὁ παραγωγή φαίνω ἐγώ ἀδύνατος · ὁ γάρ διά κίνημα ὁ Ψυχή καί διά ὁ ἐν ὁ σῶμα δύναμις παράγω οὐσία , ἀδύνατος . ἀπό γάρ ὁ μή ἔχω οὐσία οὐσία οὐ οἷος τε εἰμί ἀποτελέω . πόθεν δέ καί φανταστικός ὁ μέλλω γίγνομαι ; παρά τίς λαμβάνω ὁ μαντικός ; ὁράω γάρ δήπου ὁ ἐνσπείρω διά γένεσις οὐδείς οὐδέποτε πολύς τις μεταλαμβάνω ἢ ὅσος δίδωμι αὐτός ἀπό ὁ πρῶτος ἑαυτοῦ ἀπογίγνομαι . ὁ δέ ἔοικα προσθήκη τις περισσός παραδέχομαι ἀπό ὁ μή εἰμί · εἰμί μή ἄρα τις λέγω ὁ ἀπό ὁ ζῷον ὕλη ὁ δαίμων ἐπιβαίνω , προσάγω δέ αὐτός συμπαθής πρός αὐτός κινέω . οὐκοῦν κατά γε οὗτος ὁ δόξα οὐ ἀπογεννάω ὁ δαίμων ἀπό ὁ ἐν ὁ σῶμα δύναμις , προηγούμενος δέ αὐτός καί προυπάρχω συγκινέω αὐτός ὁμοειδῶς . εἰμί δέ δή ὅτι μάλιστα καί οὕτως εἰμί συμπαθής , οὐ ὁράω τίς τρόπος οἶδα τε περί ὁ μέλλω ἀληθής . οὖον γάρ συμπαθής δύναμις οὐδέ ἔνυλος καί κατέχω ἐν τις τόπος καί σῶμα ὁ προγιγνώσκω μέν καί προμηνύω ὁ μέλλω , ἀλλά ἐναντίος ὁ ἀπό πᾶς οὗτος ἀπολύω . καί οὗτος δή οὖν ὁ δόξα τοιοῦτος ἔχω ὁ εὐθύνω .