iamblichus-philosophy.de-mysteriis 7.3
Ἐπεὶ δὲ καὶ πᾶν μόριον τοῦ οὐρανοῦ καὶ πᾶν ζώδιον καὶ πᾶσα τοῦ οὐρανοῦ φορὰ καὶ πᾶς χρόνος , καθ’ ὃν κινεῖται ὁ κόσμος , καὶ πάντα τὰ ἐν τοῖς ὅλοις δέ χονται ἀπὸ τοῦ ἡλίου κατιούσας δυνάμεις , τὰς μὲν συμπλεκομένας αὐτοῖς τὰς δὲ τῆς συμμίξεως αὐτῶν ὑπερβεβη κυίας , παρίστησι καὶ ταύτας ὁ συμβολικὸς τρόπος τῆς ση μασίας , τὸ σχηματίζεσθαι μὲν κατὰ ζώδιον καὶ τὰς μορφὰς ἀμείβειν καθ’ ὥραν τοῖς ῥήμασι διασημαίνων , ἐνδεικνύμενος δὲ τὴν ἀμετάβλητον αὐτοῦ καὶ ἑστῶσαν καὶ ἀνέκλειπτον καὶ ὁμοῦ πᾶσαν καὶ ἀθρόαν εἰς ὅλον τὸν κόσμον δόσιν . ἀλλ’ ἐπεὶ τὰ δεχόμενα ἄλλα ἀλλαχοῦ περὶ τὴν ἀμέριστον δόσιν τοῦ θεοῦ φέρεται , καὶ αὐτὰ δέχεται πολυειδεῖς δυνάμεις ἀπὸ τοῦ ἡλίου κατὰ τὰς οἰκείας ἑαυτῶν φοράς , διὰ τοῦτο βούλεται μὲν ἡ συμβολικὴ διαδοχὴ διὰ τοῦ πλήθους τῶν δοθέντων τὸν ἕνα θεὸν ἐμφαίνειν , καὶ διὰ τῶν πολυτρόπων δυνάμεων τὴν μίαν αὐτοῦ παριστάναι δύναμιν · διὸ καί φησιν αὐτὸν ἕνα εἶναι καὶ τὸν αὐτόν , τὰς δὲ διαμείψεις τῆς μορφῆς καὶ τοὺς μετασχηματισμοὺς ἐν τοῖς δεχομένοις ὑποτίθεται . διόπερ κατὰ ζώδιον καὶ καθ’ ὥραν μεταβάλλεσθαι αὐτόν φησιν , ὡς ἐκείνων διαποικιλλομένων περὶ τὸν θεὸν κατὰ τὰς πολλὰς αὐτοῦ ὑποδοχάς . τοιαύταις εὐχαῖς Αἰγύπτιοι πρὸς ἥλιον χρῶνται οὐκ ἐν ταῖς αὐτοψίαις μόνον ἀλλὰ καὶ ἐν ταῖς κοινοτέραις εὐχαῖς , αἵτινες ἔχουσι τοιοῦτον νοῦν καὶ κατὰ τοιαύτην συμβολικὴν μυσταγωγίαν τῷ θεῷ προσφέρονται · διόπερ οὐδ’ ἂν ἔχοι τινὰ λόγον , εἴ τις αὐτῶν προσαγάγοιτο ἀντίληψις . Ἃ δ’ ἐστὶ τούτων ἐχόμενα ἐρωτήματα πλείονος μὲν δεῖται διαδοχῆς , εἴ τις ἱκανῶς ἐπεξίοι τῷ λόγῳ · δεῖ δ’ ὅμως ἐν ἀποκρίσει διὰ βραχέων τἀληθές πῃ περὶ αὐτῶν διαπερανθῆναι . τί γὰρ βούλεται τὰ ἄσημα ὀνόματα πυνθάνῃ · τά δὲ οὐκ ἔστιν ἄσημα ὃ σὺ νενόμικας · ἀλλ’ ἡμῖν μὲν ἄγνωστα ἔστω ἢ καὶ γνωστὰ ἔνια , περὶ ὧν παρεδεξάμεθα τὰς ἀναλύσεις παρὰ θεῶν , τοῖς μέντοι θεοῖς πάντα σημαντικά ἐστιν οὐ κατὰ ῥητὸν τρόπον , οὐδ’ οἷός ἐστιν ὁ διὰ τῶν φαντασιῶν παρ’ ἀνθρώποις σημαντικός τε καὶ μηνυτικός , ἀλλ’ ἤτοι νοερῶς κατὰ τὸν θεῖον αὐτὸν ἀνθρώπειον νοῦν , ἢ καὶ ἀφθέγκτως ἢ κρειττόνως καὶ ἁπλουστέρως καὶ κατὰ νοῦν τοῖς θεοῖς συνηνωμένον · ἀφαιρεῖν μὲν οὖν χρὴ πάσας ἐπινοίας καὶ λογικὰς διεξόδους ἀπὸ τῶν θείων ὀνομάτων , ἀφαιρεῖν δὲ καὶ τὰς συμφυομένας τῆς φωνῆς πρὸς τὰ ἐν τῇ φύσει πράγματα φυσικὰς ἀπεικασίας . ὅσπερ δέ ἐστιν ὁ νοερὸς καὶ θεῖος τῆς θείας ὁμοιότητος συμβολικὸς χαρακτήρ , τοῦτον ὑποθετέον ἐν τοῖς ὀνόμασι . καὶ δὴ κἂν ἄγνωστος ἡμῖν ὑπάρχῃ , αὐτὸ τοῦτό ἐστιν αὐτοῦ τὸ σεμνότατον · κρείττων γάρ ἐστιν ἢ ὥστε διαιρεῖσθαι εἰς γνῶσιν . ἐφ’ ὧν γε μὴν παρειλήφαμεν τὴν ἐπιστήμην τῆς ἀναλύσεως , ἐπὶ τούτων τῆς θείας οὐσίας καὶ δυνάμεως καὶ τάξεως ἔχομεν ὅλης ἐν τῷ ὀνόματι τὴν εἴδησιν . Καὶ ἔτι ἀθρόαν τὴν μυστικὴν καὶ ἀπόρρητον εἰκόνα τῶν θεῶν ἐν τῇ ψυχῇ διαφυλάττομεν , καὶ τὴν ψυχὴν δι’ αὐτῶν ἀνάγομεν ἐπὶ τοὺς θεούς , καὶ ἀναχθεῖσαν κατὰ τὸ δυνατὸν τοῖς θεοῖς συνάπτομεν · ἀλλὰ διὰ τί τῶν σημαντικῶν τὰ βάρβαρα πρὸ τῶν ἑκάστῳ οἰκείων προτιμῶμεν ; ἔστι δὲ καὶ τούτου μυστικὸς ὁ λόγος . διότι γὰρ τῶν ἱερῶν ἐθνῶν , ὥσπερ Αἰγυπτίων τε καὶ Ἀσσυρίων , οἱ θεοὶ τὴν ὅλην διάλεκτον ἱεροπρεπῆ κατέδειξαν , διὰ τοῦτο καὶ τὰς κοινολογίας οἰόμεθα δεῖν τῇ συγγενεῖ πρὸς τοὺς θεοὺς λέξει προσφέρειν , καὶ διότι πρῶτος καὶ παλαιός ἐστιν ὁ τοιοῦτος τρόπος τῆς φωνῆς , καὶ μάλιστα ἐπειδὴ οἱ μαθόντες τὰ πρῶτα ὀνόματα περὶ τῶν θεῶν , μετὰ τῆς οἰκείας γλώττης αὐτὰ ξυμμίξαντες παραδεδώκασιν ἡμῖν , ὡς οἰκείας καὶ προσφόρου πρὸς αὐτὰ ὑπαρχούσης , ἀκίνητον διατηροῦμεν δεῦρο ἀεὶ τὸν θεσμὸν τῆς παραδόσεως . εἴπερ γάρ τι τοῖς θεοῖς ἄλλο προσήκει , δηλονότι καὶ τὸ ἀίδιον καὶ ἀμετάβλητον αὐτοῖς ἐστὶ συγγενές .
Lemmas: ἐπεί δέ καί πᾶς μόριον ὁ οὐρανός καί πᾶς ζῴδιον καί πᾶς ὁ οὐρανός φορά καί πᾶς χρόνος , κατά ὅς κινέω ὁ κόσμος , καί πᾶς ὁ ἐν ὁ ὅλος δέ Χοντάι ἀπό ὁ ἥλιος κατέρχομαι δύναμις , ὁ μέν συμπλέκω αὐτός ὁ δέ ὁ σύμμιξις αὐτός ὑπερβαίνω Κυΐας , παρίστημι καί οὗτος ὁ συμβολικός τρόπος ὁ σός Μασίας , ὁ σχηματίζω μέν κατά ζῴδιον καί ὁ μορφή ἀμείβω κατά ὥρα ὁ ῥῆμα διασημαίνω , ἐνδείκνυμι δέ ὁ ἀμετάβλητος αὐτός καί ἵστημι καί ἀνέκλειπτος καί ὁμοῦ πᾶς καί ἀθρόος εἰς ὅλος ὁ κόσμος δόσις . ἀλλά ἐπεί ὁ δέχομαι ἄλλος ἀλλαχοῦ περί ὁ ἀμέριστος δόσις ὁ θεός φέρω , καί αὐτός δέχομαι πολυειδής δύναμις ἀπό ὁ ἥλιος κατά ὁ οἰκεῖος ἑαυτοῦ φορός , διά οὗτος βούλομαι μέν ὁ συμβολικός διαδοχή διά ὁ πλῆθος ὁ δίδωμι ὁ εἷς θεός ἐμφαίνω , καί διά ὁ πολύτροπος δύναμις ὁ εἷς αὐτός παρίστημι δύναμις · διό καί φημί αὐτός εἷς εἰμί καί ὁ αὐτός , ὁ δέ διάμειψις ὁ μορφή καί ὁ μετασχηματισμός ἐν ὁ δέχομαι ὑποτίθημι . διόπερ κατά ζῴδιον καί κατά ὥρα μεταβάλλω αὐτός φημί , ὡς ἐκεῖνος διαποικίλλω περί ὁ θεός κατά ὁ πολύς αὐτός ὑποδοχή . τοιοῦτος εὐχή Αἰγύπτιος πρός ἥλιος χράω οὐ ἐν ὁ αὐτοψία μόνος ἀλλά καί ἐν ὁ κοινός εὐχή , ὅστις ἔχω τοιοῦτος νόος καί κατά τοιοῦτος συμβολικός μυσταγωγία ὁ θεός προσφέρω · διόπερ οὐδέ εἄν ἔχω τις λόγος , εἰμί τις αὐτός προσάγω ἀντίληψις . ἁ δέ εἰμί οὗτος ἔχω ἐρώτημα πλείων μέν δήω διαδοχή , εἰμί τις ἱκανῶς ἐπέξειμι ὁ λόγος · δεῖ δέ ὅμως ἐν ἀπόκρισις διά βραχύς ἀληθής πῃ περί αὐτός διαπεραίνω . τίς γάρ βούλομαι ὁ ἄσημος ὄνομα πυνθάνομαι · ὁ δέ οὐ εἰμί ἄσημος ὅς σύ νομίζω · ἀλλά ἐγώ μέν ἄγνωστος ἵστημι ἢ καί γνωστός ἔνιοι , περί ὅς παραδέχομαι ὁ ἀνάλυσις παρά θεός , ὁ μέντοι θεός πᾶς σημαντικός εἰμί οὖον κατά ῥητός τρόπος , οὐδέ οἷος εἰμί ὁ διά ὁ φαντασία παρά ἄνθρωπος σημαντικός τε καί μηνυτικός , ἀλλά ἤτοι νοερός κατά ὁ θέω αὐτός ἀνθρώπειος νόος , ἢ καί ἀφθέγκτως ἢ κρατύς καί ἁπλόος καί κατά νόος ὁ θεός συνενόω · ἀφαιρέω μέν οὖν χρή πᾶς ἐπίνοια καί λογικός διέξοδος ἀπό ὁ θεῖον ὄνομα , ἀφαιρέω δέ καί ὁ συμφύω ὁ φωνή πρός ὁ ἐν ὁ φύσις πρᾶγμα φυσικός ἀπεικασία . ὅσπερ δέ εἰμί ὁ νοερός καί θεῖος ὁ θεῖος ὁμοιότης συμβολικός χαρακτήρ , οὗτος ὑποθετέον ἐν ὁ ὄνομα . καί δή κἀν ἄγνωστος ἐγώ ὑπάρχω , αὐτός οὗτος εἰμί αὐτός ὁ σεμνός · ἀγαθός γάρ εἰμί ἢ ὥστε διαιρέω εἰς γνῶσις . ἐπί ὅς γε μήv παραλαμβάνω ὁ ἐπιστήμη ὁ ἀνάλυσις , ἐπί οὗτος ὁ θεῖος οὐσία καί δύναμις καί τάξις ἔχω ὅλος ἐν ὁ ὄνομα ὁ εἴδησις . καί ἔτι ἀθρόος ὁ μυστικός καί ἀπόρρητος εἰκών ὁ θεός ἐν ὁ Ψυχή διαφυλάσσω , καί ὁ ψυχή διά αὐτός ἀνάγω ἐπί ὁ θεός , καί ἀνάγω κατά ὁ δυνατός ὁ θεός συνάπτω · ἀλλά διά τίς ὁ σημαντικός ὁ βάρβαρος πρό ὁ ἕκαστος οἰκέω προτιμάω ; εἰμί δέ καί οὗτος μυστικός ὁ λόγος . διότι γάρ ὁ ἱερός ἔθνος , ὥσπερ Αἰγύπτιος τε καί Ἀσσύριος , ὁ θεός ὁ ὅλος διάλεκτος ἱεροπρεπής καταδείκνυμι , διά οὗτος καί ὁ κοινολογία οἴομαι δήω ὁ συγγενής πρός ὁ θεός λέγω προσφέρω , καί διότι πρῶτος καί παλαιός εἰμί ὁ τοιοῦτος τρόπος ὁ φωνή , καί μάλιστα ἐπεί ὁ μανθάνω ὁ πρῶτος ὄνομα περί ὁ θεός , μετά ὁ οἰκεῖος γλῶσσα αὐτός συμμείγνυμι παραδίδωμι ἐγώ , ὡς οἰκεῖος καί πρόσφορος πρός αὐτός ὑπάρχω , ἀκίνητος διατηρέω δεῦρο ἀεί ὁ θεσμός ὁ παράδοσις . εἴπερ γάρ τίς ὁ θεός ἄλλος προσήκω , δηλονότι καί ὁ ἀίδιος καί ἀμετάβλητος αὐτός εἰμί συγγενής .