iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.18
ἡ δ’ ἑξῆς ἐπιζήτησις ἡ σὴ διαπορεῖ , πῶς αὐτῶν οἱ μέν εἰσιν ἀγαθοποιοί , οἱ δὲ κακοποιοί . εἴληπται μὲν οὖν ἀπὸ τῶν γενεθλιαλόγων αὕτη ἡ δόξα , πάντη δὲ διαμαρτάνει τοῦ ὄντος . ἀγαθοί τε γάρ εἰσιν ἅπαντες καὶ ἀγαθῶν αἴτιοι ὡσαύτως πρὸς ἕν τι ἀγαθὸν ἀποβλέποντες ἑνοειδῶς περιάγονται κατὰ μόνον τὸ καλὸν καὶ ἀγαθόν . οὐ μὴν ἀλλὰ τά γε ὑποκείμενα · αὐτοῖς σώματα καὶ αὐτὰ ἀμηχάνους ὅσας ἔχει δυνάμεις , τὰς μὲν ἐν αὐτοῖς τοῖς θείοις σώμασι μονίμως ἑστώσας , τὰς δ’ ἀπ’ αὐτῶν προϊούσας εἰς τὴν φύσιν τοῦ κόσμου καὶ αὐτὸν τὸν κόσμον , δι’ ὅλης τε τῆς γενέσεως ἐν τάξει κατιούσας , καὶ μέχρι τῶν κατὰ μέρος διατεινούσας ἀκωλύτως . Περὶ μὲν οὖν τῶν μενουσῶν κατ’ οὐρανὸν ἐν τοῖς σώμασι τοῖς θείοις δυνάμεων οὐκ ἄν τις ἀμφισβητήσειεν ὥς εἰσιν ὅμοιαι πᾶσαι · λοιπὸν οὖν περὶ τῶν τῇδε καταπεμπομένων καὶ συμμιγνυμένων πρὸς τὴν γένεσιν διέλθωμεν . αὗται τοίνυν ἐπὶ μὲν σωτηρίᾳ τοῦ παντὸς διήκουσιν ὡσαύτως καὶ συνέχουσιν ὅλην τὴν γένεσιν κατὰ τὰ αὐτά . ἀπαθεῖς τέ εἰσι καὶ ἄτρεπτοι , καίτοι εἰς τὸ τρε πόμενον καὶ πάσχον καθήκουσιν . ἡ μέντοι γένεσις πολυειδὴς οὖσα καὶ ἐκ διαφερόντων συνισταμένῃ τῇ οἰκείᾳ μὲν ἐναντιώσει καὶ διαιρέσει μαχομένως καὶ μεριστῶς τὸ ἓν αὐτῶν καὶ ἀδιάφορον δέχεται · παθητικῶς δὲ χωρεῖ τὸ ἀπαθές , καὶ ὅλως κατὰ τὴν οἰκείαν φύσιν οὐ κατὰ τὴν ἐκείνων δύναμιν πέφυκεν αὐτῶν μετέχειν . ὥσπερ οὖν τὸ γιγνόμενον τοῦ ὄντος γεννητῶς καὶ τὸ σῶμα τοῦ ἀσωμάτου σωματοειδῶς μεταλαμβάνει , οὕτω καὶ τὰ ἐν τῇ γενέσει φυσικὰ καὶ ἔνυλα τῶν ἀύλων καὶ ὑπὲρ τὴν φύσιν καὶ γένεσιν αἰθερίων σωμάτων ἀτάκτως καὶ πλημμελῶς ἔστιν ὅπου μεταλαμβάνει . ἄτοποι οὖν οἵ τε χρῶμᾳ καὶ σχῆμα καὶ ἁφὴν τοῖς νοητοῖς εἴδεσι προστιθέντες , διότι τὰ μεταλαμβάνοντα αὐτῶν εἰσὶ τοιαῦτα , καὶ οἱ τοῖς οὐρανίοις σώμασι κακίαν ἀνατεθέντες , διότι τὰ μετέχοντα αὐτῶν φύεται ἐνίοτε κακά . τὴν ἀρχὴν γὰρ οὐδ’ ἂν ἦν μετοχὴ τὸ τοιοῦτον , εἰ μή τι καὶ παραλλάττον εἶχε τὸ μεταλαμβάνον . εἰ δ’ ὡς ἐν ἑτέρῳ καὶ διαφέροντι δέχεται τὸ μετεχόμενον , τοῦτο δήπου τὸ ὡς ἄλλο καὶ ἐν τοῖς περιγείοις ἐστὶ τὸ κακὸν καὶ ἄτακτον . Ἥ τε οὖν μετάληψις αἰτία γίνεται τῆς ἐν τοῖς δευτέρος πολλῆς ἑτερότητος καὶ ἡ σύμμιξις τῶν ὑλικῶν πρὸς τὰς ἀύλους ἀπορροίας , καὶ ἔτι τὸ ἑτέρως διδόμενον ἑτέρως αὐτὰ τὰ τῇδε ὑποδέχεσθαι . οἷον ἡ τοῦ Κρόνου ἀπόρροιά ἐστι συνεκτική , ἡ δὲ τοῦ Ἄρεος κινητική · πλὴν ἔν γε τοῖς ἐνύλοις ἡ παθητικὴ γενεσιουργὸς ὑποδοχὴ τὴν μὲν κατὰ πῆξιν καὶ ψυχρότητα ἐδέξατο , τὴν δὲ κατὰ φλόγωσιν ὑπερβάλλουσαν τὸ μέτριον . οὐκοῦν τὸ φθοροποιὸν καὶ ἀσύμμετρον διὰ τὴν τῶν ὑποδεχομένων ἑτεροποιὸν καὶ ὑλικὴν καὶ παθητικὴν παραπροπὴν ἀπήντησεν ; ἔτι τοίνυν ἡ ἀσθένεια τῶν ἐνύλων καὶ περιγείων τόπων τὴν ἀκραιφνῆ δύναμιν καὶ καθαρωτάτην ζωὴν τῶν αἰθερίων μὴ χωροῦσα τὸ ἑαυτῆς πάθημα μεταφέρει ἐπὶ τὰ πρῶτα αἴτια · οἷον εἴ τις κάμνων τῷ σώματι καὶ μὴ δυνάμενος φέρειν τὴν ἡλίου ζωοποιὸν θερμότητα ἐτόλμα ψευδόμενος ἀπὸ τῶν οἰκείων παθῶν εἰπεῖν , ὡς οὐ λυσιτελής ἐστιν ὁ ἥλιος πρὸς ὑγίειαν ἢ ζωήν . Γένοιτο δ’ ἄν τι καὶ τὸ τοιοῦτον ἐν τῇ τοῦ παντὸς ἁρμονίᾳ καὶ κράσει , ὡς τὰ αὐτὰ τῷ μὲν ὅλῳ καὶ παντὶ σωτήρια εἶναι διὰ τὴν τελειότητα τῶν τε ἐνόντων καὶ οἷς ἔνεστι , τοῖς δὲ μέρεσι βλαβερὰ διὰ τὴν μεριστὴν ἀσυμμετρίαν . καὶ ἐν τῇ τοῦ παντὸς οὖν κινήσει πᾶσαι μὲν αἱ περιφοραὶ τὸν πάντα κόσμον ὡσαύτως διαφυλάττουσιν , ἓν δέ τι τῶν ἐν μέρει πολλάκις θλίβεται ὑπ’ ἄλλου μέρους , ὅπερ καὶ ἐν ὀρχήσει περιφανῶς ὁρῶμεν γιγνόμενον . Πάλιν δὴ οὖν τὸ φθειρόμενον καὶ μεταβαλλόμενον πάθημα σύμφυτον γίνεται τῶν κατὰ μέρος , καὶ οὐ δεῖ οὐδὲ τοῦτο τοῖς ὅλοις καὶ πρώτοις αἰτίοις ἀνατιθέναι ἢ ὡς ἐν αὐτοῖς ὂν ἢ ὡς ἀπ’ αὐτῶν εἰς τὰ τῇδε καθῆκον · διὰ δὴ τοσούτων ἀποδέδεικται , ὡς οὔτε αὐτοὶ οἱ ἐν οὐρανῷ θεοὶ οὔτε αἱ δόσεις αὐτῶν εἰσὶ κακοποιοί .
Lemmas: ὁ δέ ἑξῆς ἐπιζήτησις ὁ σός διαπορέω , πῶς αὐτός ὁ μέν εἰμί ἀγαθοποιός , ὁ δέ κακοποιέω . λαμβάνω μέν οὖν ἀπό ὁ γενεθλιάλογος οὗτος ὁ δόξα , πάντῃ δέ διαμαρτάνω ὁ εἰμί . ἀγαθός τε γάρ εἰμί ἅπας καί ἀγαθός αἴτιος ὡσαύτως πρός εἷς τίς ἀγαθός ἀποβλέπω ἑνοειδής περιάγω κατά μόνος ὁ καλός καί ἀγαθός . οὖον μήv ἀλλά ὁ γε ὑπόκειμαι · αὐτός σῶμα καί αὐτός ἀμήχανος ὅσος ἔχω δύναμις , ὁ μέν ἐν αὐτός ὁ θεῖον σῶμα μόνιμος ἵστημι , ὁ δέ ἀπό αὐτός πρόειμι εἰς ὁ φύσις ὁ κόσμος καί αὐτός ὁ κόσμος , διά ὅλος τε ὁ γένεσις ἐν τάξις κατέρχομαι , καί μέχρι ὁ κατά μέρος διατείνω ἀκωλύτως . περι μέν οὖν ὁ Μένων κατά οὐρανός ἐν ὁ σῶμα ὁ θεῖον δύναμις οὐ ἄν τις ἀμφισβητέω ὅς εἰμί ὅμοιος πᾶς · λοιπός οὖν περί ὁ ὅδε καταπέμπω καί συμμείγνυμι πρός ὁ γένεσις διέρχομαι . οὗτος τοίνυν ἐπί μέν σωτηρία ὁ πᾶς διήκω ὡσαύτως καί συνόχωκα ὅλος ὁ γένεσις κατά ὁ αὐτός . ἀπαθής τε εἰμί καί ἄτρεπτος , καίτοι εἰς ὁ τρες πίνω καί πάσχω καθήκω . ὁ μέντοι γένεσις πολυειδής εἰμί καί ἐκ διαφέρω συνίστημι ὁ οἰκεῖος μέν ἐναντιόομαι καί διαίρεσις μαχομένως καί μεριστός ὁ εἷς αὐτός καί ἀδιάφορος δέχομαι · παθητικός δέ χωρέω ὁ ἀπαθής , καί ὅλως κατά ὁ οἰκεῖος φύσις οὖον κατά ὁ ἐκεῖνος δύναμις φύω αὐτός μετέχω . ὥσπερ οὖν ὁ γίγνομαι ὁ εἰμί γεννητός καί ὁ σῶμα ὁ ἀσώματος σωματοειδῶς μεταλαμβάνω , οὗτος καί ὁ ἐν ὁ γένεσις φυσικός καί ἔνυλος ὁ ἄυλος καί ὑπέρ ὁ φύσις καί γένεσις αἰθέριος σῶμα ἄτακτος καί πλημμελής εἰμί ὅπου μεταλαμβάνω . ἄτοπος οὖν ὁ τε χρῶμα καί σχῆμα καί ἁφή ὁ νοητός εἶδος προστίθημι , διότι ὁ μεταλαμβάνω αὐτός εἰμί τοιοῦτος , καί ὁ ὁ οὐράνιος σῶμα κακία ἀνατίθημι , διότι ὁ μετέχω αὐτός φύω ἐνίοτε κακός . ὁ ἀρχή γάρ οὐδέ εἄν εἰμί μετοχή ὁ τοιοῦτος , εἰμί μή τίς καί παραλλάσσω ἔχω ὁ μεταλαμβάνω . εἰμί δέ ὡς ἐν ἕτερος καί διαφέρω δέχομαι ὁ μετέχω , οὗτος δήπου ὁ ὡς ἄλλος καί ἐν ὁ περίγειος εἰμί ὁ κακός καί ἄτακτος . ὅς τε οὖν μετάληψις αἰτία γίγνομαι ὁ ἐν ὁ Δευτέρος πολύς ἑτερότης καί ὁ σύμμιξις ὁ ὑλικός πρός ὁ ἄυλος ἀπόρροια , καί ἔτι ὁ ἑτέρως δίδωμι ἑτέρως αὐτός ὁ ὅδε ὑποδέχομαι . οἷος ὁ ὁ Κρόνος ἀπόρροια εἰμί συνεκτικός , ὁ δέ ὁ Ἄρης κινητικός · πλήν ἐν γε ὁ ἔνυλος ὁ παθητικός γενεσιουργός ὑποδοχή ὁ μέν κατά πῆξις καί ψυχρότης δέχομαι , ὁ δέ κατά φλόγωσις ὑπερβάλλω ὁ μέτριος . οὐκοῦν ὁ φθοροποιός καί ἀσύμμετρος διά ὁ ὁ ὑποδέχομαι ἑτεροποιός καί ὑλικός καί παθητικός παραπροπὴν ἀπαντάω ; ἔτι τοίνυν ὁ ἀσθένεια ὁ ἔνυλος καί περίγειος τόπος ὁ ἀκραιφνής δύναμις καί καθαρός ζωή ὁ αἰθέριος μή χωρέω ὁ ἑαυτοῦ πάθημα μεταφέρω ἐπί ὁ πρῶτος αἴτιος · οἷος εἰμί τις κάμνω ὁ σῶμα καί μή δύναμαι φέρω ὁ ἥλιος ζωοποιός θερμότης τολμάω ψεύδω ἀπό ὁ οἰκέω πάθος εἶπον , ὡς οὖον λυσιτελής εἰμί ὁ ἥλιος πρός ὑγίεια ἢ ζωή . γίγνομαι δέ ἄν τίς καί ὁ τοιοῦτος ἐν ὁ ὁ πᾶς ἁρμονία καί κρᾶσις , ὡς ὁ αὐτός ὁ μέν ὅλος καί πᾶς σωτήριος εἰμί διά ὁ τελειότης ὁ τε ἔνειμι καί ὅς ἔνειμι , ὁ δέ μέρος βλαβερός διά ὁ μεριστός ἀσυμμετρία . καί ἐν ὁ ὁ πᾶς οὖν κινέω πᾶς μέν ὁ περιφορά ὁ πᾶς κόσμος ὡσαύτως διαφυλάσσω , εἷς δέ τίς ὁ ἐν μέρος πολλάκις θλίβω ὑπό ἄλλος μέρος , ὅσπερ καί ἐν ὀρχέομαι περιφανής ὁράω γίγνομαι . πάλιν δή οὖν ὁ φθείρω καί μεταβάλλω πάθημα συμφύω γίγνομαι ὁ κατά μέρος , καί οὖον δεῖ οὐδέ οὗτος ὁ ὅλος καί πρῶτος αἴτιος ἀνατίθημι ἢ ὡς ἐν αὐτός εἰμί ἢ ὡς ἀπό αὐτός εἰς ὁ ὅδε καθήκω · διά δή τοσοῦτος ἀποδείκνυμι , ὡς οὔτε αὐτός ὁ ἐν οὐρανός θεός οὔτε ὁ δόσις αὐτός εἰμί κακοποιέω .