iamblichus-philosophy.de-mysteriis 9.3
Φῂς γὰρ δὴ ὡς οὗτος ἦν ἄρα εὐδαίμων ὅστις μαθὼν τὸ σχῆμα τῆς αὑτοῦ γενέσεως τὰ εἱμαρμένα ἐκθύσαιτο γνοὺς τὸν ἑαυτοῦ δαίμονα · ἐμοὶ δὲ δοκεῖς ταῦτα οὐ πάνυ σύμφωνα λέγειν οὔτε αὐτὰ πρὸς ἑαυτὰ οὔτε πρὸς τὴν ἀλήθειαν · εἰ μὲν γὰρ ἀπὸ τοῦ σχήματος τῆς γενέσεως ἀπονενέμηται ἡμῖν ὁ δαίμων , κἀκεῖθεν αὐτὸν ἀνευρίσκομεν , πῶς ἂν ἀπολυσαίμεθα τὰ εἱμαρμένα διὰ τῆς γνώσεως τοῦ καθ’ εἱμαρμένην ἡμῖν δοθέντος δαίμονος ; εἰ δὲ ἐκθυόμεθα ὄντως τὰ ἀναγκαῖα , ὥσπερ δὴ σὺ λέγεις , διὰ τοῦ δαίμονος , πῶς ἔτι καθ’ εἱμαρμένην ἡμῖν συγκεκλήρωται ; Μάχεται μὲν οὖν οὑτωσὶ τὰ νῦν εἰρημένα πρὸς ἑαυτά , πρὸς δὲ τὴν ἀλήθειαν διαφωνεῖ · ἐπειδὴ οὐ πάντως ἀπὸ τοῦ σχήματος τῆς ἰδίας γενέσεως ὁ οἰκεῖος ἑκάστῳ δαίμων ἐφήκει , ἀλλ’ ἦν τις αὐτοῦ καὶ πρεσβυτέρα ἀρχὴ ταύτης , ἣν εἰσαῦθις μέτιμεν . καὶ διότι , εἰ μόνως ἐντεῦθεν ἐθεωρεῖτο κατιὼν ὁ δαίμων , οὐκ ἄρα ἦν εὐδαίμων ὁ τῆς τοῦ γενεσιουργοῦ δαίμονος εὐτυχήσας γνώσεως . τίς δ’ ἂν καὶ ὁδηγὸν αὐτὸν λάβοι πρὸς τὴν τῶν εἱμαρμένων ἔκθυσιν , εἰ ἐπὶ τούτῳ δέδοται , ὥστε ἀποπληρῶσαι τὰ ἀπὸ τῆς εἱμαρμένης ἀπονεμόμενα ; Ἔτι δ’ ἔμοιγε δοκεῖ μέρος τι τῆς τοῦ δαίμονος θεωρίας καὶ τοῦτο ἔσχατον εἶναι τὸ τοιοῦτον , τὸ δ’ ὅλον αὐτοῦ τῆς οὐσίας παραλείπεσθαι κατὰ τὴν τοιαύτην μέθοδον . ἀλλὰ ταῦτα μέν , εἰ καὶ ψευδῶς εἴρηται , ὅμως οὐκ ἔχει γέ τινα ἀλλοτριότητα , τὰ δ’ ἐφεξῆς περὶ τῆς τῶν κανόνων διαριθμήσεως καὶ περὶ τῆς ἐπιστήμης τῆς γενεθλιαλογικῆς ἀπορηθέντα , ὥς εἰσιν ἀκατάληπτα , οὐδεμίαν ἔχουσι πρὸς τὸ προκείμενον ἀμφισβήτησιν · εἴτε γὰρ γνώριμοι εἴτε ἀκατάληπτοί εἰσιν αἵδε αἱ τέχναι , ὅμως ἡ ἀπὸ τῶν ἄστρων ἀπόρροια ἀπονέμει τὸν δαίμονα , ἄν τε ἡμεῖς γιγνώσκωμεν ἄν τε μή · δύναται δὲ ἡ θεία μαντικὴ διδάσκειν ἡμᾶς περὶ τῶν ἄστρων κατ’ αὐτὸ τὸ ἀληθέστατον , καὶ οὐ πάντως δεόμεθα τῆς τῶν κανόνων διαριθμήσεως ἢ τῆς μαντικῆς τέχνης .
Lemmas: φημί γάρ δή ὡς οὗτος εἰμί ἄρα εὐδαίμων ὅστις μανθάνω ὁ σχῆμα ὁ αὐτός γένεσις ὁ μείρομαι ἐκθύω γιγνώσκω ὁ ἑαυτοῦ δαίμων · ἐγώ δέ δοκέω οὗτος οὖον πάνυ σύμφωνος λέγω οὔτε αὐτός πρός ἑαυτοῦ οὔτε πρός ὁ ἀλήθεια · εἰμί μέν γάρ ἀπό ὁ σχῆμα ὁ γένεσις ἀπονέμω ἐγώ ὁ δαίμων , ἐκεῖθεν αὐτός ἀνευρίσκω , πῶς εἄν ἀπολύω ὁ μείρομαι διά ὁ γνῶσις ὁ κατά μείρομαι ἐγώ δίδωμι δαίμων ; εἰμί δέ ἐκθύω εἰμί ὁ ἀναγκαῖος , ὥσπερ δή σύ λέγω , διά ὁ δαίμων , πῶς ἔτι κατά μείρομαι ἐγώ συγκληρόω ; μάχομαι μέν οὖν οὑτωσί ὁ νῦν εἴρω πρός ἑαυτοῦ , πρός δέ ὁ ἀλήθεια διαφωνέω · ἐπεί οὖον πάντως ἀπό ὁ σχῆμα ὁ ἴδιος γένεσις ὁ οἰκεῖος ἕκαστος δαίμων ἐφήκω , ἀλλά εἰμί τις αὐτός καί πρέσβυς ἀρχή οὗτος , ὅς εἰσαῦθις μέτειμι . καί διότι , εἰμί μόνος ἐντεῦθεν θεωρέω κάτειμι ὁ δαίμων , οὐ ἄρα εἰμί εὐδαίμων ὁ ὁ ὁ γενεσιουργός δαίμων εὐτυχέω γνῶσις . τίς δέ εἄν καί ὁδηγός αὐτός λαμβάνω πρός ὁ ὁ μείρομαι ἔκθυσις , εἰμί ἐπί οὗτος δίδωμι , ὥστε ἀποπληρόω ὁ ἀπό ὁ μείρομαι ἀπονέμω ; ἔτι δέ ἐγώ δοκέω μέρος τίς ὁ ὁ δαίμων θεωρία καί οὗτος ἔσχατος εἰμί ὁ τοιοῦτος , ὁ δέ ὅλος αὐτός ὁ οὐσία παραλείπω κατά ὁ τοιοῦτος μέθοδος . ἀλλά οὗτος μέν , εἰμί καί ψευδής εἴρω , ὅμως οὐ ἔχω γε τις ἀλλοτριότης , ὁ δέ ἐφεξῆς περί ὁ ὁ κανών διαρίθμησις καί περί ὁ ἐπιστήμη ὁ γενεθλιαλογικός ἀπολέγω , ὅς εἰμί ἀκατάληπτος , οὐδείς ἔχω πρός ὁ πρόκειμαι ἀμφισβήτησις · εἴτε γάρ γνώριμος εἴτε ἀκατάληπτος εἰμί ὅδε ὁ τέχνη , ὅμως ὁ ἀπό ὁ ἄστρον ἀπόρροια ἀπονέμω ὁ δαίμων , ἄν τε ἐγώ γιγνώσκω ἄν τε μή · δύναμαι δέ ὁ θεῖος μαντικός διδάσκω ἐγώ περί ὁ ἄστρον κατά αὐτός ὁ ἀληθής , καί οὖον πάντως δήω ὁ ὁ κανών διαρίθμησις ἢ ὁ μαντικός τέχνη .