ciscoriordan/open-greek-corpus-annotations huggingface dataset:
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 0.1
Ἀβάμμωνος διδασκάλου πρὸς τὴν Πορφυρίου πρὸς Ἀνεβὼ ἐπιστολὴν ἀπόκρισις , καὶ τῶν ἐν αὐτῇ ἀπορημάτων λύσεις .
Lemmas: Ἀβάμμων διδάσκαλος πρός ὁ Πορφύριος πρός ανεβαίνω ἐπιστολή ἀπόκρισις , καί ὁ ἐν αὐτός ἀπόρημα λύω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.2
Ἡμεῖς οὖν περὶ τὰ μὲν Ἀσσυρίων πάτρια δόγματα παραδώσομέν σοι μετ’ ἀκριβείας καὶ ἀληθείας τὴν γνώμην , τὰ δὲ ἡμέτερά σοι σαφῶς ἀποκαλύψομεν , τὰ μὲν ἀπὸ τῶν ἀρχαίων ἀπείρων γραμμάτων ἀναλογιζόμενοι τῇ γνώσει , τὰ δ’ ἀφ’ ὧν ὕστερον εἰς πεπερασμένον βιβλίον συνήγαγον οἱ παλαιοὶ τὴν ὅλην περὶ τῶν θείων εἴδησιν . Φιλόσοφον δ’ εἴ τι προβάλλεις ἐρώτημα , διακρινοῦμέν σοι καὶ τοῦτο κατὰ τὰς Ἑρμοῦ παλαιὰς στήλας , ἃς Πλάτων ἤδη πρόσθεν καὶ Πυθαγόρας διαναγνόντες φιλοσοφίαν συνεστήσαντο , τὰ δ’ ἀλλόφυλα ζητήματα ἢ ἀντιλογικὰ καὶ δυσεριστίαν τινὰ ἐμφαίνοντα πραῶς καὶ ἐμμελῶς παραμυθούμενοι · ἢ τὴν ἀτοπίαν αὐτῶν ἀποδείξομεν · καὶ ὅσα προχωρεῖ κατὰ τὰς κοινὰς ἐννοίας γνωρίμως πάνυ καὶ σαφῶς πειρασόμεθα διαλέγεσθαι , καὶ τὰ μὲν ἔργων θείων πείρας δεόμενα πρὸς ἀκριβῆ κατανόησιν ( δυνατὸν μόνον διὰ λόγων ) τὰ δὲ νοερᾶς θεωρίας πλήρη τε καθαιρεῖσθαι . σημεῖα δὲ αὐτῆς ἀξιόλογα δύναται φράζειν ἀφ’ ὧν δύνασαι καὶ σὺ καὶ οἱ σοὶ ὅμοιοι τῷ νῷ περιάγεσθαι περὶ τὴν οὐσίαν τῶν ὄντων , ὅσα δὲ τυγχάνει διὰ λόγων ὄντα γνωστὰ τούτων οὐδὲν ἀπολείψομεν εἰς τὴν τελείαν ἀπόδειξιν · τὸ δ’ οἰκεῖον ἐπὶ πᾶσιν ἀποδώσομέν σοι προσηκόντως , καὶ τὰ μὲν θεολογικὰ θεολογικῶς , θεουργικὰ δὲ θεουργικῶς ἀποκρινούμεθα , φιλοσόφως δὲ τὰ φιλόσοφα μετὰ σοῦ συνεξετάσομεν · καὶ τούτων μὲν ὅσα : εἰς τὰ πρῶτα αἴτια διήκει κατὰ τὰς πρώτας ἀρχὰς συνακολουθοῦντες εἰς φῶς προάξομεν , ὅσα δὲ περὶ ἠθῶν ἢ περὶ τελῶν εἴρηται κατὰ τὸν ἠθικὸν τύπον διατήσομεν δεόντως , καὶ τἄλλα ὡσαύτως κατὰ τὸν οἰκεῖον τρόπον ἐν τάξει διαθησόμεθα · ἤδη δὲ ἁψώμεθα τῶν σῶν ἐρωτήσεων .
Lemmas: ἐγώ οὖν περί ὁ μέν Ἀσσύριος πάτριος δόγμα παραδίδωμι σύ μετά ἀκρίβεια καί ἀλήθεια ὁ γνώμη , ὁ δέ ἡμέτερος σύ σαφῶς ἀποκαλύπτω , ὁ μέν ἀπό ὁ ἀρχαῖος ἤπειρος γράμμα ἀναλογίζομαι ὁ γνῶσις , ὁ δέ ἀπό ὅς ὕστερος εἰς περαίνω βιβλίον συνάγω ὁ παλαιός ὁ ὅλος περί ὁ θεῖον εἴδησις . φιλόσοφος δέ εἰμί τίς προβάλλω ἐρώτημα , διακρίνω σύ καί οὗτος κατά ὁ Ἑρμῆς παλαιός στήλη , ὅς Πλάτων ἤδη πρόσθεν καί Πυθαγόρας διανάσσω φιλοσοφία συνίστημι , ὁ δέ ἀλλόφυλος ζήτημα ἢ ἀντιλογικός καί δυσεριστία τις ἐμφαίνω πρᾶος καί ἐμμελής παραμυθέομαι · ἢ ὁ ἀτοπία αὐτός ἀποδείκνυμι · καί ὅσος προχωρέω κατά ὁ κοινός ἔννοια γνώριμος πάνυ καί σαφῶς πειράζω διαλέγω , καί ὁ μέν ἔργον θεῖον πείρω δήω πρός ἀκριβής κατανόησις ( δυνατός μόνος διά λόγος ) ὁ δέ νοερός θεωρία πλήρης τε καθαιρέω . σημεῖον δέ αὐτός ἀξιόλογος δύναμαι φράζω ἀπό ὅς δύναμαι καί σύ καί ὁ σύ ὅμοιος ὁ νάω περιάγω περί ὁ οὐσία ὁ εἰμί , ὅσος δέ τυγχάνω διά λόγος εἰμί γνωστός οὗτος οὐδείς ἀπολείπω εἰς ὁ τέλειος ἀπόδειξις · ὁ δέ οἰκέω ἐπί πᾶς ἀποδίδωμι σύ προσήκω , καί ὁ μέν θεολογικός θεολογικός , θεουργικός δέ θεουργικός ἀποκρίνω , φιλόσοφος δέ ὁ φιλόσοφος μετά σύ συνεξετάζω · καί οὗτος μέν ὅσος : εἰς ὁ πρῶτος αἴτιος διήκω κατά ὁ πρῶτος ἀρχή συνακολουθέω εἰς φάος προάγω , ὅσος δέ περί ἠθέω ἢ περί τέλος εἴρω κατά ὁ ἠθικός τύπος διαιτάω δήω , καί ἄλλος ὡσαύτως κατά ὁ οἰκέω τρόπος ἐν τάξις διατίθημι · ἤδη δέ ἅπτω ὁ σός ἐρώτησις .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.6
Τί οὖν δὴ περὶ τῶν μέσων ἐροῦμεν ; ἡγοῦμαι μὲν αὐτὰ εἶναι κατάδηλα πᾶσιν ἀπὸ τῶν προειρημένων · συμπληροῖ γὰρ καὶ ταῦτα τῶν ἄκρων τὴν ἀλληλουχίαν ἀδιαίρετον · οὐ μὴν ἀλλὰ δεῖ καὶ ἐπεξελθεῖν τῷ λόγῳ . τίθεμαι δὴ οὖν τὸ μὲν δαιμόνιον φῦλον ἐν τῷ ἑνὶ πληθυόμενον καὶ συμμιγνύμενον ἀμιγῶς , καὶ τἄλλα πάντα τὰ καταδεέστερα κατὰ τὴν τοῦ βελτίονος ἰδέαν προσειληφός , τὸ δ’ αὖ τῶν ἡρώων προστησάμενον μὲν προχειρότερον τὴν διαίρεσιν λέγω καὶ τὸ πλῆθος , τήν τε κίνησιν καὶ τὴν σύμμιξεν καὶ τὰ συγγενῆ τούτοις , ἄνωθεν δ’ ἐφεστηκότα καὶ οἷον ἀποκρυπτόμενα εἰς τὸ ἔσω τὰ βελτίονα παραδεχόμενον , ἕνωσίν φημι καὶ καθαρότητα καὶ τὴν μό νιμον κατάστασιν , ταυτότητά τε ἀμέριστον καὶ ὑπεροχὴν τῶν ἄλλων , ἅτε γὰρ ἑκατέρου τούτων τῶν γενῶν προσεχοῦς ὄντος ἑκατέρῳ τῶν ἄκρων , τοῦ μὲν τῷ πρωτίστῳ , τοῦ δὲ τῷ ἐσχάτῳ · εἰκότως δὲ κατὰ συνεχεῖς συγγενείας τὸ μὲν ἀρχόμενον ἀπὸ τῶν ἀρίστων πρόεισιν ἐπὶ τὰ ἐλάττονα , τὸ δὲ προβαλλόμενον πρώτως τὴν πρὸς τὰ ἔσχατα συναφὴν ἐπικοινωνεῖ πως καὶ τῶν ὑπερεχόντων · τὴν μέντοι συμπλήρωσιν καὶ ἀπὸ τούτων ἄν τις κατανοήσειε τῶν πρώτων τε καὶ τελευταίων γενῶν , καὶ ταύτην ὁλοκλήρον συμφυομένην ὁμοίως μὲν ἐν τῷ ὑπάρχειν ὁμοίως δὲ καὶ ἐν τῷ δύνασθαί τε καὶ ἐνεργεῖν · ὁπότε δὴ οὖν ἐπὶ τῶν δύο τούτων ἐφόδων τελείαν ἀπεπληρώσαμεν τὴν τῶν τεττάρων γενῶν διαίρεσιν , ἐπὶ τῶν ἄλλων συντομίας ἕνεκα , καὶ διότι φανερά πώς ἐστι τό λοιπὸν ἡ τῶν μέσων περίληψις , ἐξαρκεῖν οἰόμεθα μόνα τὰ ἄκρα παραδεικνῦναι ἰδιώματα , τὰ δὲ μέσα ὡς ἂν ὄντα ἀπ’ αὐτῶν γνώριμα παραλείψομεν , ὧδέ πως αὐτῶν ποιούμενοι διὰ βραχυτάτων τὸν ἀφορισμόν .
Lemmas: τις οὖν δή περί ὁ μέσος εἴρω ; ἡγέομαι μέν αὐτός εἰμί κατάδηλος πᾶς ἀπό ὁ προερέω · συμπληρόω γάρ καί οὗτος ὁ ἄκρος ὁ ἀλληλουχία ἀδιαίρετος · οὖον μήv ἀλλά δεῖ καί ἐπεξέρχομαι ὁ λόγος . τίθημι δή οὖν ὁ μέν δαιμόνιον φῦλον ἐν ὁ εἷς πληθύω καί συμμίγνυμι ἀμιγῶς , καί ἄλλος πᾶς ὁ καταδεής κατά ὁ ὁ ἀγαθός ἰδέα προσλαμβάνω , ὁ δέ αὖος ὁ ἥρως προΐστημι μέν πρόχειρος ὁ διαίρεσις λέγω καί ὁ πλῆθος , ὁ τε κίνησις καί ὁ συμμείγνυμι καί ὁ συγγενής οὗτος , ἄνωθεν δέ ἐφίστημι καί οἷος ἀποκρύπτω εἰς ὁ εἴδομαι ὁ ἀγαθός παραδέχομαι , ἕνωσις φημί καί καθαρότης καί ὁ μός νίμος κατάστασις , ταυτότης τε ἀμέριστος καί ὑπεροχή ὁ ἄλλος , ἅτε γάρ ἑκάτερος οὗτος ὁ γένος προσεχής εἰμί ἑκάτερος ὁ ἄκρος , ὁ μέν ὁ πρῶτος , ὁ δέ ὁ ἔσχατος · εἰκότως δέ κατά συνεχής συγγένεια ὁ μέν ἄρχω ἀπό ὁ Ἀρίστων πρόειμι ἐπί ὁ μικρός , ὁ δέ προβάλλω πρῶτος ὁ πρός ὁ ἔσχατος συναφή ἐπικοινωνέω πως καί ὁ ὑπερέχω · ὁ μέντοι συμπλήρωσις καί ἀπό οὗτος ἄν τις κατανοέω ὁ πρῶτος τε καί τελευταῖος γένος , καί οὗτος ολοκληρος συμφύω ὁμοίως μέν ἐν ὁ ὑπάρχω ὁμοίως δέ καί ἐν ὁ δύναμαι τε καί ἐνεργέω · ὁπότε δή οὖν ἐπί ὁ δύο οὗτος ἔφοδος τέλειος ἀποπληρόω ὁ ὁ τέσσαρες γένος διαίρεσις , ἐπί ὁ ἄλλος συντομία ἕνεκα , καί διότι φανερός πως εἰμί ὁ λοιπός ὁ ὁ μέσος περίληψις , ἐξαρκέω οἴομαι μόνος ὁ ἄκρος παραδείκνυμι ἰδίωμα , ὁ δέ μέσος ὡς εἄν εἰμί ἀπό αὐτός γνώριμος παραλείπω , ὧδε πως αὐτός ποιέω διά βραχύς ὁ ἀφορισμός .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.16
Ἔχεται δὲ ταύτης ἐν τοῖς σοῖς γράμμασιν ἡ σώματι καὶ ἀσωματίᾳ θεοὺς δαιμόνων χωρίζουσα , μακρῷ δή τινι κοινοτέρα οὖσα τῆς πρότερον , καὶ τοσοῦτον ἀπέχουσα τοῦ τὰ ἰδιώματα αὐτῶν τῆς οὐσίας φράζειν , ὥστε μηδ’ εἰκάσαι εἶναι περὶ αὐτῶν μηδὲ τῶν συμβεβηκότων αὐτοῖς ὁτιοῦν · οὐδὲ γὰρ αὐτὸ τοῦτο , εἰ ζῶά ἐστιν ἢ μὴ ζῶα καὶ πότερον ἐστέρηται ζωῆς ἢ οὐδ’ ὅλως αὐτῆς δεῖται , δυνατὸν ἀπὸ τούτων κατανοῆσαι . ἔτι τοίνυν οὐδὲ πῶς λέγεται ταῦτα τὰ ὀνόματα , εἴτε κοινῶς εἴτε κατὰ πλειόνων διαφερόντων , ῥᾴδιον συμβαλεῖν · εἰ μὲν κοινῶς , ἄτοπον , εἰ ὑπὸ ταὐτὸ γένος ἐστὶ τὸ ἀσώματον , γραμμή τε καὶ χρόνος καὶ θεός , δαίμονές τε καὶ πῦρ καὶ ὕδωρ , εἰ δὲ κατὰ πλειόνων , τί μᾶλλον θεοὺς ἢ σημεῖα δηλοῖς , ὅταν ἀσώματον εἴποις ; ἢ ὅταν σῶμα , τίς οὐκ ἂν ὑπολάβοι γῆν μᾶλλον εἰρῆσθαι ἢ δαίμονας ; οὐδὲ γὰρ αὐτὸ τοῦτο διώρισται , εἰ ἔχουσι σώματα ἢ ἐποχοῦνται σώμασιν ἢ χρῶνται αὐτοῖς ἢ περιέχουσιν αὐτὰ ἢ μόνον ταὐτό εἰσι σώματi . ἀλλ’ ἴσως οὐ δεῖ πάνυ τι βασανίζειν τὴν ἀντιδιαστολὴν ταύτην · οὐδὲ γὰρ ὡς σαυτοῦ γνώμην ταύτην προτείνεις , ἀλλ’ ὡς ἑτέρων αὐτὴν δόξαν ἀποφαίνεις .
Lemmas: ἔχω δέ οὗτος ἐν ὁ σός γράμμα ὁ σῶμα καί ἀσωματία θεός δαίμων χωρίζω , μακρός δή τις κοινός εἰμί ὁ πρότερος , καί τοσοῦτος ἀπέχω ὁ ὁ ἰδίωμα αὐτός ὁ οὐσία φράζω , ὥστε μηδέ εἰκάζω εἰμί περί αὐτός μηδέ ὁ συμβεβηκός αὐτός ὁστισοῦν · οὐδέ γάρ αὐτός οὗτος , εἰμί ζῷον εἰμί ἢ μή ζῷον καί πότερος στερέω ζωή ἢ οὐδέ ὅλως αὐτός δήω , δυνατός ἀπό οὗτος κατανοέω . ἔτι τοίνυν οὐδέ πῶς λέγω οὗτος ὁ ὄνομα , εἴτε κοινῶς εἴτε κατά πλείων διαφέρω , ῥᾴδιος συμβάλλω · εἰμί μέν κοινῶς , ἄτοπος , εἰμί ὑπό αὐτός γένος εἰμί ὁ ἀσώματος , γραμμή τε καί χρόνος καί θεός , δαίμων τε καί πῦρ καί ὕδωρ , εἰμί δέ κατά πλείων , τίς μᾶλλον θεός ἢ σημεῖον δηλόω , ὅταν ἀσώματος εἶπον ; ἢ ὅταν σῶμα , τίς οὐ εἄν ὑπολαμβάνω γῆ μᾶλλον εἴρω ἢ δαίμων ; οὐδέ γάρ αὐτός οὗτος διά-ὁρίζω , εἰμί ἔχω σῶμα ἢ ἐποχέομαι σῶμα ἢ χράω αὐτός ἢ περιέχω αὐτός ἢ μόνος αὐτός εἰμί σώμα . ἀλλά ἴσως οὖον δεῖ πάνυ τίς βασανίζω ὁ ἀντιδιαστολή οὗτος · οὐδέ γάρ ὡς σεαυτοῦ γνώμη οὗτος προτείνω , ἀλλά ὡς ἕτερος αὐτός δόξα ἀποφαίνω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 2.1
Δεῖ δὲ δὴ καὶ τοῦτο προσαποδειχθῆναί σοι , δαίμων ἥρωος καὶ ψυχῆς τίνι κατ’ οὐσίαν διαφέρει ἢ κατὰ δύναμιν ἢ ἐνέργειαν . λέγω τοίνυν δαίμονας μὲν κατὰ τὰς γεννητικὰς καὶ δημιουργικὰς τῶν θεῶν δυνάμεις ἐν τῇ πορρωτάτῃ τῆς προόδου ἀποτελευτήσει καὶ τῶν ἐσχάτων διαμερισμῶν παράγεσθαι , ἥρωας δὲ κατὰ τοὺς τῆς ζωῆς ἐν τοῖς θείοις λόγους , καὶ τὰ πρῶτα καὶ τέλεια μέτρα τῶν ψυχῶν ἀποτελευτᾶν ἀπ’ αὐτῶν καὶ ἀπομερίζεσθαι . Γενομένης δὲ οὕτως τῆς τῶν δαιμόνων καὶ ἡρώων φύσεως ἀπὸ τῶν ἑτέρων αἰτίων καὶ αὐτὴν ἔχειν τὴν οὐσίαν παραλλάττουσαν ἀνάγκη · ἀπεργαστικὴν μὲν εἶναι τὴν τῶν δαιμόνων καὶ τελεσιουργὸν τῶν περικοσμίων φύσεων καὶ ἀποπληρωτικὴν τῆς καθ’ ἕκαστον τῶν γινομένων ἐπιστασίας , ζωτικὴν καὶ λογικὴν καὶ ψυχῶν ἡγεμονικὴν ὑπάρχειν τὴν τῶν ἡρώων . δυνάμεις τε τοῖς μὲν δαίμοσι γονίμους , ἐπιστατικάς τε τῆς φύσεως καὶ τοῦ συνδέσμου τῶν ψυχῶν εἰς τὰ σώματα ἀφοριστέον , τοῖς τε ἥρωσι ζωοποιούς , ἡγεμονικὰς τῶν ἀνθρώπων , γενέσεως ἀπολελυμένας ἀπονέμειν ἄξιον .
Lemmas: Δεύς δέ δή καί οὗτος προσαποδείκνυμι σύ , δαίμων ἥρως καί Ψυχή τίς κατά οὐσία διαφέρω ἢ κατά δύναμις ἢ ἐνέργεια . λέγω τοίνυν δαίμων μέν κατά ὁ γεννητικός καί δημιουργικός ὁ θεός δύναμις ἐν ὁ πόρρος ὁ πρόοδος ἀποτελεύτησις καί ὁ ἔσχατος διαμερισμός παράγω , ἥρως δέ κατά ὁ ὁ ζωή ἐν ὁ θεῖον λόγος , καί ὁ πρῶτος καί τέλειος μέτρον ὁ Ψυχή ἀποτελευτάω ἀπό αὐτός καί ἀπομερίζω . γίγνομαι δέ οὕτως ὁ ὁ δαίμων καί ἥρως φύσις ἀπό ὁ ἕτερος αἴτιος καί αὐτός ἔχω ὁ οὐσία παραλλάσσω ἀνάγκη · ἀπεργαστικός μέν εἰμί ὁ ὁ δαίμων καί τελεσιουργός ὁ περικόσμιος φύσις καί ἀποπληρωτικός ὁ κατά ἕκαστος ὁ γίγνομαι ἐπιστασία , ζωτικός καί λογικός καί Ψυχή ἡγεμονικός ὑπάρχω ὁ ὁ ἥρως . δύναμις τε ὁ μέν δαίμων γόνιμος , ἐπιστατικός τε ὁ φύσις καί ὁ σύνδεσμος ὁ Ψυχή εἰς ὁ σῶμα ἀφοριστέον , ὁ τε ἥρως ζωοποιός , ἡγεμονικός ὁ ἄνθρωπος , γένεσις ἀπολύω ἀπονέμω ἄξιος .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 2.8
Καὶ μὴν τήν γε λεπτότητα τοῦ φωτὸς οἱ μὲν θεοὶ τοσαύτην ἐπιλάμπουσιν , ὡς μὴ δύνασθαι χωρεῖν αὐτὴν τοὺς σωματικοὺς ὀφθαλμούς , ἀλλὰ καὶ αὐτὸ πάσχειν τῶν ἰχθύων τοῖς ἀπὸ θολερᾶς καὶ παχείας ὑγρότητος εἰς ἀέρα λεπτὸν καὶ διαφανῆ ἀνασπωμένοις . καὶ γὰρ οἱ ἄνθρωποι οἱ θεωροὶ τοῦ θείου πυρὸς οὐ δυνάμενοι διὰ τὴν λεπτότητα τοῦ θείου πυρὸς · ἀναπνεῖν ὀλιγοδρανοῦσιν , ὡς ἰδεῖν φαίνονται , καὶ τοῦ συμφύτου πνεύματος ἀποκλείονται . ἀρχάγγελοι δὲ οὐκ ἀνεκτὴν μὲν εἰς τὸ ἀναπνεῖν οὐδὲ αὐτοὶ τὴν καθαρότητα ἀποστίλβουσιν , οὐ μὴν ὁμοίως γε ἀφόρητον τοῖς κρείττοσιν . αἱ δὲ τῶν ἀγγέλων παρουσίαι φορητὴν τοῦ ἀέρος κρᾶσιν ἐπιτελοῦσιν , ὥστε δύνασθαι αὐτὴν καὶ τοῖς θεουργοῖς συνάπτεσθαι . ἐπὶ δὲ τῶν δαιμόνων οὐδὲν ὁ ὅλος ἀὴρ συμπάσχει , οὐδὲ ὁ περὶ αὐτοὺς περικείμενος γίνεται λεπτότερος , οὐδὲ φῶς προτρέχει εἰς ὅπερ προλαβὸν καὶ προκατασχὸν τὸν ἀέρα τό ἑαυτῶν εἶδος ἐκφαίνουσιν · οὐδὲ περὶ αὐτοὺς αὐγή τις περιλάμπει τὰ πανταχόθεν . ἐπὶ δὲ τῶν ἡρώων γῆς μὲν μέρη τινὰ συγκινεῖται καὶ ψόφοι περιηχοῦσιν · ὁ δὲ ὅλος ὁ ἀὴρ οὐ γίνεται λεπτότερος οὐδὲ ἀσύμμετρος τοῖς θεουργοῖς , ὥστε δύνασθαι αὐτὸν χωρεῖν . ἐπὶ δὲ τῶν ἀρχόντων περιβολὴ μὲν πλειόνων φασμάτων περιθεῖ δυσανάσχετος , ἤτοι κοσμικὴ ἢ περίγειος , οὐ μὴν ὑπερκόσμιός γε λεπτότης οὐδ’ ἡ τῶν ἄκρων στοιχείων παραγίνεται . ταῖς δὲ ψυχικαῖς ἐπιφανείαις συγγενὴς μᾶλλόν ἐστιν ὁ φαινόμενος ἀήρ , καὶ δέχεται αὐτῶν τὴν περιγραφὴν ἐν ἑαυτῷ συνηρτημένος πρὸς αὐτάς .
Lemmas: καί μήv ὁ γε λεπτότης ὁ φάος ὁ μέν θεός τοσοῦτος ἐπιλάμπω , ὡς μή δύναμαι χωρέω αὐτός ὁ σωματικός ὀφθαλμός , ἀλλά καί αὐτός πάσχω ὁ ἰχθύς ὁ ἀπό θολερός καί παχύς ὑγρότης εἰς ἀήρ λεπτόν καί διαφανής ἀνασπάω . καί γάρ ὁ ἄνθρωπος ὁ θεωρός ὁ θεῖον πυρός οὖον δύναμαι διά ὁ λεπτότης ὁ θεῖον πυρός · ἀναπνέω ὀλιγοδρανέω , ὡς ὁράω φαίνω , καί ὁ συμφύω πνεῦμα ἀποκλείω . ἀρχάγγελος δέ οὐ ἀνεκτός μέν εἰς ὁ ἀναπνέω οὐδέ αὐτός ὁ καθαρότης ἀποστιλβόω , οὖον μήv ὁμοίως γε ἀφόρητος ὁ ἀγαθός . ὁ δέ ὁ ἄγγελος παρουσία φορητός ὁ ἀήρ κρᾶσις ἐπιτελέω , ὥστε δύναμαι αὐτός καί ὁ θεουργός συνάπτω . ἐπί δέ ὁ δαίμων οὐδείς ὁ ὅλος ἀήρ συμπάσχω , οὐδέ ὁ περί αὐτός περίκειμαι γίγνομαι λεπτός , οὐδέ φάος προτρέχω εἰς ὅσπερ προλαμβάνω καί προκατέχω ὁ ἀήρ ὁ ἑαυτοῦ εἶδος ἐκφαίνω · οὐδέ περί αὐτός αὐγή τις περιλάμπω ὁ πανταχόθεν . ἐπί δέ ὁ ἥρως γῆ μέν μέρος τις συγκινέω καί ψόφος περιηχέω · ὁ δέ ὅλος ὁ ἀήρ οὖον γίγνομαι λεπτός οὐδέ ἀσύμμετρος ὁ θεουργός , ὥστε δύναμαι αὐτός χωρέω . ἐπί δέ ὁ ἄρχω περιβολή μέν πλείων φάσμα περιθέω δυσανάσχετος , ἤτοι κοσμικός ἢ περίγειος , οὖον μήv υπερκόσμιος γε λεπτότης οὐδέ ὁ ὁ ἄκρος στοιχεῖον παραγίγνομαι . ὁ δέ ψυχικός ἐπιφάνεια συγγενής μάλα εἰμί ὁ φαίνω ἀήρ , καί δέχομαι αὐτός ὁ περιγραφή ἐν ἑαυτοῦ συναρτάω πρός αὐτός .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.4
φῂς δὲ δὴ ὡς ἐπιβάλλουσι καὶ δι’ ἐνθουσιασμοῦ καὶ θεοφορίας πολλοὶ τῷ μέλλοντι , ἐγρηγορότες μέν , ὡς ἐνεργεῖν κατ’ αἴσθησιν , αὐτοῖς δὲ πάλιν οὐ παρακολουθοῦντες ἢ οὔτι γε ὡς πρότερον παρακολουθοῦντες ἑαυτοῖς . βούλομαι δὴ καὶ ἐν τούτοις τὰ τεκμήρια τῶν ὀρθῶς κατεχομένων ὑπὸ τῶν θεῶν παραδεῖξαι · ἢ γὰρ τὴν ἑαυτῶν ζωὴν ὑποτεθείκασιν ὅλην ὡς ὄχημα ἢ ὄργανον τοῖς ἐπιπνέουσι θεοῖς , ἢ μεταλλάττουσιν ἀντὶ τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς τὴν θείαν , ἢ καὶ ἐνεργοῦσι τὴν οἰκείαν ζωὴν πρὸς τὸν θεόν · οὔτε κατ’ αἴσθησιν ἐνεργοῦσιν οὔτε ἐγρηγόρασιν οὕτως ὡς οἱ διεγηγερμένας ἔχοντες τὰς αἰσθήσεις , οὔτ’ ἐπιβάλλουσιν αὐτοὶ τῷ μέλλοντι , οὔτε κινοῦνται ὡς οἱ καθ’ ὁρμὴν ἐνεργοῦντες · ἀλλ’ οὐδὲ παρακολουθοῦσιν ἑαυτοῖς οὔτε ὡς πρότερον οὔτε ἄλλως ὁπωσοῦν , οὐδ’ ὅλως ἐπιστρέφουσιν εἰς ἑαυτοὺς τὴν οἰκείαν σύνεσιν , οὐδ’ ἔστιν ἥντινα ἰδίαν γνῶσιν προβάλλουσι . Τεκμήριον δὲ μέγιστον · πολλοὶ γὰρ καὶ πυρὸς προσφερομένου οὐ καίονται , οὐχ ἁπτομένου τοῦ πυρὸς αὐτῶν διὰ τὴν θείαν ἐπίπνοιαν · πολλοὶ δὲ καιόμενοι οὐκ ἀντιλαμβάνονται , διότι οὐ τὴν τοῦ ζώου ζωὴν ζῶσι τηνικαῦτα . καὶ οἱ μὲν διαπείραντες ὀβελοὺς οὐκ ἐπαισθάνονται · οἱ δὲ πελέκεις προσαράσσοντες τοῖς νώτοις , οἱ δὲ καὶ ξιφιδίοις τὰς ὠλένας κατατέμνοντες οὐδαμῶς παρακολουθοῦσιν . αἵ τε ἐνέργειαι αὐτῶν οὐδαμῶς εἰσὶν ἀνθρώπιναι , τά τε γὰρ ἄβατα βατὰ γίνεται θεοφορουμένοις καὶ εἰς πῦρ φέρονται καὶ πῦρ διαπορεύονται καὶ ποταμοὺς διαπερῶσιν , ὥσπερ ἡ ἐν Κασταβάλλοις ἱέρεια . ἀπὸ δὲ τούτων δείκνυται , ὡς οὐ παρακολουθοῦσιν ἑαυτοῖς ἐνθουσιῶντες , καὶ ὅτι οὔτε τὴν ἀνθρωπίνην οὔτε τὴν τοῦ ζώου ζωὴν ζῶσι κατ’ αἴσθησιν ἢ ὁρμήν , ἄλλην δέ τινα θειοτέραν ζωὴν ἀνταλλάττονται , ἀφ’ ἧς ἐπιπνέονται καὶ ἀφ’ ἧς τελέως κατέχονται .
Lemmas: φημί δέ δή ὡς ἐπιβάλλω καί διά ἐνθουσιασμός καί θεοφορία πολύς ὁ μέλλω , ἐγείρω μέν , ὡς ἐνεργέω κατά αἴσθησις , αὐτός δέ πάλιν οὖον παρακολουθέω ἢ οὔτις γε ὡς πρότερος παρακολουθέω ἑαυτοῦ . βούλομαι δή καί ἐν οὗτος ὁ τεκμήριον ὁ ὀρθῶς κατέχω ὑπό ὁ θεός παραδείκνυμι · ἢ γάρ ὁ ἑαυτοῦ ζωή ὑποτίθημι ὅλος ὡς ὄχημα ἢ ὄργανον ὁ ἐπιπνέω θεός , ἢ μεταλλάσσω ἀντί ὁ ἀνθρώπινος ζωή ὁ θεῖος , ἢ καί ἐνεργέω ὁ οἰκεῖος ζωή πρός ὁ θεός · οὔτε κατά αἴσθησις ἐνεργέω οὔτε ἐγείρω οὕτως ὡς ὁ διεγείρω ἔχω ὁ αἴσθησις , οὔτε ἐπιβάλλω αὐτός ὁ μέλλω , οὔτε κινέω ὡς ὁ κατά ὁρμή ἐνεργέω · ἀλλά οὐδέ παρακολουθέω ἑαυτοῦ οὔτε ὡς πρότερος οὔτε ἄλλως ὁπωσοῦν , οὐδέ ὅλως ἐπιστρέφω εἰς ἑαυτοῦ ὁ οἰκεῖος σύνεσις , οὐδέ εἰμί ὅστις ἴδιος γνῶσις προβάλλω . τεκμήριον δέ μέγας · πολύς γάρ καί πυρός προσφέρω οὖον καίω , οὐ ἅπτω ὁ πυρός αὐτός διά ὁ θεῖος ἐπίπνοια · πολύς δέ καίω οὐ ἀντιλαμβάνω , διότι οὖον ὁ ὁ ζῷον ζωή ζῶ τηνικαῦτα . καί ὁ μέν διαπείρω ὀβελός οὐ ἐπαισθάνομαι · ὁ δέ πέλεκυς προσαράσσω ὁ νῶτον , ὁ δέ καί ξιφίδιον ὁ ὠλένη κατατέμνω οὐδαμῶς παρακολουθέω . ὁ τε ἐνέργεια αὐτός οὐδαμῶς εἰμί ἀνθρώπινος , ὁ τε γάρ ἄβατος βατός γίγνομαι θεοφορέω καί εἰς πῦρ φέρω καί πῦρ διαπορεύω καί ποταμός διαπεράω , ὥσπερ ὁ ἐν Καστάβαλα ἱέρεια . ἀπό δέ οὗτος δείκνυμι , ὡς οὖον παρακολουθέω ἑαυτοῦ ἐνθουσιάω , καί ὅτι οὔτε ὁ ἀνθρώπινος οὔτε ὁ ὁ ζῷον ζωή ζῶ κατά αἴσθησις ἢ ὁρμή , ἄλλος δέ τις θεῖος ζωή ἀνταλλάσσω , ἀπό ὅς ἐπιπνέω καί ἀπό ὅς τέλειος κατέχω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.5
Ἔστι δὴ οὖν πολλὰ τῆς θείας κατακωχῆς εἴδη καὶ πολλαχῶς ἡ θεία ἐπίπνοια ἀνακινεῖται , ὅθεν δὴ καὶ πολλὰ τὰ σημεῖα αὐτῆς ἐστὶ διαφέροντα . τοῦτο μὲν γὰρ οἱ θεοὶ διαφέροντες , ἀφ’ ὧν ἐπιπνεόμεθα , καὶ τὴν ἐπίπνοιαν ποιοῦσιν ἑτέραν , το ῦτο καὶ ὁ τρόπος τῶν ἐνθουσιασμῶν παραλλάττων ποιεῖ καὶ τὴν θεοφορίαν ἑτέραν . ἢ γὰρ ὁ θεὸς ἡμᾶς ἔχει , ἢ ἡμεῖς ὅλοι τοῦ θεοῦ γιγνόμεθα , ἢ κοινὴν ποιούμεθα πρὸς αὐτὸν τὴν ἐνέργειαν · καὶ ποτὲ μὲν τῆς ἐσχάτης δυνάμεως τοῦ θεοῦ μετέχομεν , ποτὲ δ’ αὖ τῆς μέσης , ἐνίοτε δὲ τῆς πρώτης · καὶ ποτὲ μὲν μετουσία ψιλὴ γίνεται , ποτὲ δὲ καὶ κοινωνία , ἐνίοτε δὲ καὶ ἕνωσις τούτων τῶν ἐνθουσιάσεων · ἢ μόνη ἡ ψυχὴ ἀπολαύει , ἢ τῷ σώματι συμμετέχει , ἢ καὶ τὸ κοινὸν ζῶον . Ἐκ δὴ τούτων καὶ τὰ σημεῖα τῶν ἐπιπνεομένων γίνονται πολυειδῆ , κινήσεις τε τοῦ σώματος καὶ μορίων τινῶν παντελεῖς τε αὐτοῦ ἠρεμαῖαι , τάξεις τε ἐναρμόνιοι καὶ χορεῖαι καὶ φωναὶ ἐμμελεῖς ἢ τἀναντία τούτων · καὶ ἤτοι τὸ σῶμα ἐπαιρόμενον ὁρᾶται ἢ διογκούμενον ἢ μετέωρον ἐν τῷ ἀέρι φερόμενον ἢ τἀναντία τούτων περὶ αὐτὸ φαίνεται γιγνόμενα · φωνῆς τε ὁμαλότης κατὰ μέγεθος ἢ κατὰ τὰ μεταξὺ διαλαμβανόμενα τῇ σιωπῇ διαστήματα πολλὴ θεωρεῖται καὶ ἀνωμαλία , αὖθις ἐνίοτε μουσικῶς μὲν ἐπιτεινομένων καὶ ἀνιεμένων τῶν ἤχων , ἐνίοτε δ’ ἄλλον τρόπον .
Lemmas: εἰμί δή οὖν πολύς ὁ θεῖος κατακωχή εἶδος καί πολλαχῶς ὁ θεῖος ἐπίπνοια ανακινώ , ὅθεν δή καί πολύς ὁ σημεῖον αὐτός εἰμί διαφέρω . οὗτος μέν γάρ ὁ θεός διαφέρω , ἀπό ὅς ἐπιπνέω , καί ὁ ἐπίπνοια ποιέω ἕτερος , ὁ τοῦτος καί ὁ τρόπος ὁ ἐνθουσιασμός παραλλάσσω ποιέω καί ὁ θεοφορία ἕτερος . ἢ γάρ ὁ θεός ἐγώ ἔχω , ἢ ἐγώ ὅλος ὁ θεός γίγνομαι , ἢ κοινός ποιέω πρός αὐτός ὁ ἐνέργεια · καί ποτέ μέν ὁ ἔσχατος δύναμις ὁ θεός μετέχω , ποτέ δέ αὖος ὁ μέσος , ἐνίοτε δέ ὁ πρῶτος · καί ποτέ μέν μετουσία ψιλός γίγνομαι , ποτέ δέ καί κοινωνία , ἐνίοτε δέ καί ἕνωσις οὗτος ὁ ἐνθουσίασις · ἢ μόνος ὁ ψυχή ἀπολαύω , ἢ ὁ σῶμα συμμετέχω , ἢ καί ὁ κοινός ζῷον . ἐκ δή οὗτος καί ὁ σημεῖον ὁ ἐπιπνέω γίγνομαι πολυειδής , κινέω τε ὁ σῶμα καί μόριον τις παντελής τε αὐτός ἠρεμαῖος , τάξις τε ἐναρμόνιος καί χορεία καί φωνή ἐμμελής ἢ τἀναντία οὗτος · καί ἤτοι ὁ σῶμα ἐπαίρω ὁράω ἢ διογκόω ἢ μετέωρος ἐν ὁ ἀήρ φέρω ἢ τἀναντία οὗτος περί αὐτός φαίνω γίγνομαι · φωνή τε ὁμαλότης κατά μέγεθος ἢ κατά ὁ μεταξύ διαλαμβάνω ὁ σιωπή διάστημα πολύς θεωρέω καί ἀνωμαλία , αὖθις ἐνίοτε μουσικός μέν ἐπιτείνω καί ἀνίημι ὁ ἦχος , ἐνίοτε δέ ἄλλος τρόπος .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.8
Εἰ μὲν οὖν ἀπόλυσις τοῦ θείου ἀπὸ τῆς ἄλλης ψυχῆς ἢ χωρισμὸς τοῦ νοῦ ἤ τις ἐπίτευξις ᾖ ἡ ἀληθὴς μαντεία , ἢ σφοδρότης καὶ ἐπίτασις ἐνεργείας ἢ πάθους ἢ ὀξύτης καὶ φορὰ τῆς διανοίας ἢ τὸ διαθερμαίνεσθαι τὸν νοῦν , πάντα ἂν τὰ τοιαῦτα ἀπὸ τῆς ἡμετέρας ψυχῆς ἀνακινούμενα , ψυχῆς ἄν τις τὸν ἐνθουσιασμὸν εἶναι εὐλόγως ὑποτίθοιτο . εἰ δὲ τὸ σῶμα κατὰ τὰς ποιὰς κράσεις ἤτοι μελαγχολικὰς ἢ ὁποιασοῦν , ἢ καὶ ἰδίως ἔτι μᾶλλον κατὰ τὸ θερμὸν καὶ ψυχρὸν καὶ ὑγρὸν ἢ τὸ ποιόν τι τούτων εἶδος , ἢ τὴν ἐν λόγῳ τούτων μῖξιν ἢ κρᾶσιν ἢ τὸ πνεῦμα ἢ τὸ μᾶλλον ἢ τὸ ἧττον τούτων , αἴτιον καθίσταται τῆς ἐνθουσιαστικῆς ἐκστάσεως , σωματικὸν ἂν εἴη τὸ τῆς παρατροπῆς πάθος , καὶ ἀπὸ τῶν φυσικῶν κινήσεων ἐγειρόμενον · εἰ δ’ ἐξ ἀμφοῖν ἡ ἀρχὴ σώματός τε καὶ ψυχῆς ἀνεγείρεται , καθὸ συμπέπηκται ταῦτα ἀλλήλοις , κοινὸν ἔσται τοῦ ζώου τὸ τοιόνδε κίνημα · ἀλλ’ οὔτε σώματος οὔτε ψυχῆς οὔτε τοῦ συναμφοτέρου τὸ ἐνθουσιᾶν ἐστὶν ἔργον · οὐδὲ γὰρ ἔχει τινὰ ταῦτα ἐν ἑαυτοῖς αἰτίαν τῆς θείας παραλλάξεως , οὐδὲ πέφυκεν ἀπὸ τῶν χειρόνων τὰ κρείττονα ἀπογεννᾶσθαι . Ἀλλὰ δεῖ ζητεῖν τὰ τῆς θείας μανίας αἴτια · ταῦτα δέ ἐστι τὰ καθήκοντα ἀπὸ τῶν θεῶν φῶτα καὶ τὰ ἐνδιδόμενα πνεύματα ἀπ’ αὐτῶν καὶ ἡ ἀπ’ αὐτῶν παροῦσα παντελὴς ἐπικράτεια , περιέχουσα μὲν πάντα τὰ ἐν ἡμῖν , ἐξορίζουσα δὲ πάντη τὴν οἰκείαν ἡμῶν παρακολούθησιν καὶ κίνησιν , καὶ λόγους μὲν προϊεμένη οὐ μετὰ διανοίας δὲ τῶν λεγόντων , ἀλλὰ μαινομένῳ φασὶ στόματι φθεγγομένων αὐτοὺς καὶ ὑπηρετούντων ὅλων καὶ παραχωρούντων μόνῃ τῇ τοῦ κρατοῦντος ἐνεργείᾳ . τοιοῦτός τίς ἐστιν ὁ σύμπας ἐνθουσιασμὸς καὶ ἀπὸ τοιούτων αἰτίων ἀποτελούμενος , ὡς ἐν τύπῳ καὶ μὴ δι’ ἀκριβείας περὶ αὐτοῦ εἰρῆσθαι .
Lemmas: εἰμί μέν οὖν ἀπόλυσις ὁ θεῖον ἀπό ὁ ἄλλος Ψυχή ἢ χωρισμός ὁ νόος ἤ τις ἐπίτευξις εἰμί ὁ ἀληθής μαντεῖος , ἢ σφοδρότης καί ἐπίτασις ἐνέργεια ἢ πάθος ἢ ὀξύτης καί φορά ὁ διάνοια ἢ ὁ διαθερμαίνω ὁ νόος , πᾶς εἄν ὁ τοιοῦτος ἀπό ὁ ἡμέτερος Ψυχή ἀνακινέω , Ψυχή ἄν τις ὁ ἐνθουσιασμός εἰμί εὔλογος ὑποτίθημι . εἰμί δέ ὁ σῶμα κατά ὁ ποιός κρᾶσις ἤτοι μελαγχολικός ἢ ὁποῖος , ἢ καί ἰδίως ἔτι μᾶλλον κατά ὁ θερμός καί ψυχρός καί ὑγρός ἢ ὁ ποιός τίς οὗτος εἶδος , ἢ ὁ ἐν λόγος οὗτος μῖξις ἢ κρᾶσις ἢ ὁ πνεῦμα ἢ ὁ μᾶλλον ἢ ὁ κακός οὗτος , αἴτιος καθίστημι ὁ ἐνθουσιαστικός ἔκστασις , σωματικός εἄν εἰμί ὁ ὁ παρατροπή πάθος , καί ἀπό ὁ φυσικός κίνησις ἐγείρω · εἰμί δέ ἐκ ἄμφω ὁ ἀρχή σῶμα τε καί Ψυχή ἀνεγείρω , καθό συμπήγνυμι οὗτος ἀλλήλων , κοινός εἰμί ὁ ζῷον ὁ τοιόσδε κίνημα · ἀλλά οὔτε σῶμα οὔτε Ψυχή οὔτε ὁ συναμφότεροι ὁ ἐνθουσιάω εἰμί ἔργον · οὐδέ γάρ ἔχω τις οὗτος ἐν ἑαυτοῦ αἴτιος ὁ θεῖος παράλλαξις , οὐδέ φύω ἀπό ὁ χείρων ὁ ἀγαθός ἀπογεννάω . ἀλλά δεῖ ζητέω ὁ ὁ θεῖος μανία αἴτιος · οὗτος δέ εἰμί ὁ καθήκω ἀπό ὁ θεός φάος καί ὁ ἐνδίδωμι πνεῦμα ἀπό αὐτός καί ὁ ἀπό αὐτός πάρειμι παντελής Ἐπικράτεια , περιέχω μέν πᾶς ὁ ἐν ἐγώ , ἐξορίζω δέ πάντῃ ὁ οἰκεῖος ἐγώ παρακολούθησις καί κίνησις , καί λόγος μέν προΐημι οὖον μετά διάνοια δέ ὁ λέγω , ἀλλά μαίνομαι φημί στόμα φθέγγομαι αὐτός καί ὑπηρετέω ὅλος καί παραχωρέω μόνος ὁ ὁ κράτος ἐνέργεια . τοιοῦτος τίς εἰμί ὁ σύμπας ἐνθουσιασμός καί ἀπό τοιοῦτος αἴτιος ἀποτελέω , ὡς ἐν τύπος καί μή διά ἀκρίβεια περί αὐτός εἴρω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.12
Φαίνεται δὴ οὖν καὶ ἡ τῶν χρηστηρίων μαντεία συνομολογοῦσα ταῖς ὅλαις ὑποθέσεσιν ἃς προειρήκαμεν περὶ τῆς μαντικῆς . ἀχώριστος μὲν γὰρ οὖσα τῆς φύσεως τῶν τόπων καὶ τῶν ὑποκειμένων αὐτῇ σωμάτων ἡ τοιαύτη δύναμις , ἢ προϊοῦσα κατὰ κίνησιν τὴν ἀφοριζομένην ἀριθμῷ , οὐ δύναται τὰ πανταχοῦ καὶ ἀεὶ προγινώσκειν ὡσαύτως · ἀφειμένη δὲ ἀπόλυτος τῶν τόπων καὶ τῶν διαμεμετρημένων τοῖς ἀριθμοῖς χρόνων ( ἅτε δὴ κρείττων οὖσα τῶν γιγνομένων κατὰ χρόνον καὶ τῶν ὑπὸ τόπου κατεχομένων ) τοῖς πανταχοῦ οὖσιν ἐξ ἴσου πάρεστι , καὶ τοῖς κατὰ χρόνον φυομένοις πάντοτε ἅμα σύνεστιν , ἐν ἑνί τε συνείληφε τῶν ὅλων τὴν ἀλήθειαν διὰ τὴν χωριστὴν ἑαυτῆς καὶ ὑπερέχουσαν οὐσίαν . Εἰ δὴ ταῦτα ὀρθῶς εἰρήκαμεν , ὑπ’ οὐδενὸς οὔτε τόπου οὔτε μεριστοῦ σώματος ἀνθρωπίνου οὔτε ψυχῆς κατεχομένης ἐν ἑνὶ εἴδει μεριστῶν περιείληπται μεριστῶς ἡ μαντικὴ τῶν θεῶν δύναμις , χωριστὴ δὲ οὖσα καὶ ἀδιαίρετος ὅλη πανταχοῦ πάρεστι τοῖς μεταλαμβάνειν αὐτῆς δυναμένοις , ἔξωθέν τε ἐπιλάμπει καὶ πληροῖ πάντα , δι’ ὅλων τε τῶν στοιχείων διαπεφοίτηκε , γῆν τε καὶ ἀέρα καὶ πῦρ καὶ ὕδωρ κατείληφεν , οὐδέν τε ἄμοιρον ἑαυτῆς οὔτε τῶν ζώων οὔτε τῶν ἀπὸ φύσεως διοικουμένων ἀπολείπει , ἀλλὰ τοῖς μὲν μᾶλλον τοῖς δὲ ἧττον ἀφ’ ἑαυτῆς δίδωσί τινα μοῖραν προγνώσεως · αὐτὴ μέντοι πρὸ τῶν ὅλων προϋπάρχουσα αὐτῷ τῷ χωριστῷ ἑαυτῆς ἱκανὴ γέγονεν ἀποπληρῶσαι πάντα , καθ’ ὅσον ἕκαστα δύναται αὐτῆς μετέχειν .
Lemmas: φαίνω δή οὖν καί ὁ ὁ χρηστήριος μαντεῖος συνομολογώ ὁ ὅλος ὑπόθεσις ὅς προαγορεύω περί ὁ μαντικός . ἀχώριστος μέν γάρ εἰμί ὁ φύσις ὁ τόπος καί ὁ ὑπόκειμαι αὐτός σῶμα ὁ τοιοῦτος δύναμις , ἢ πρόειμι κατά κίνησις ὁ ἀφορίζω ἀριθμός , οὖον δύναμαι ὁ πανταχοῦ καί ἀεί προγιγνώσκω ὡσαύτως · ἀφίημι δέ ἀπόλυτος ὁ τόπος καί ὁ διαμετρέω ὁ ἀριθμός χρόνος ( ἅτε δή ἀγαθός εἰμί ὁ γίγνομαι κατά χρόνος καί ὁ ὑπό τόπος κατέχω ) ὁ πανταχοῦ εἰμί ἐκ ἴσος πάρειμι , καί ὁ κατά χρόνος φύω πάντοτε ἅμα σύνειμι , ἐν εἷς τε συλλαμβάνω ὁ ὅλος ὁ ἀλήθεια διά ὁ χωριστός ἑαυτοῦ καί ὑπερέχω οὐσία . εἰμί δή οὗτος ὀρθῶς εἴρω , ὑπό οὐδείς οὔτε τόπος οὔτε μεριστός σῶμα ἀνθρώπινος οὔτε Ψυχή κατέχω ἐν εἷς εἶδος μεριστός περιλαμβάνω μεριστός ὁ μαντικός ὁ θεός δύναμις , χωριστός δέ εἰμί καί ἀδιαίρετος ὅλος πανταχοῦ πάρειμι ὁ μεταλαμβάνω αὐτός δύναμαι , ἔξωθεν τε ἐπιλάμπω καί πληρόω πᾶς , διά ὅλος τε ὁ στοιχεῖον διαφοιτάω , γῆ τε καί ἀήρ καί πῦρ καί ὕδωρ καταλαμβάνω , οὐδείς τε ἄμοιρος ἑαυτοῦ οὔτε ὁ ζῷον οὔτε ὁ ἀπό φύσις διοικέω ἀπολείπω , ἀλλά ὁ μέν μᾶλλον ὁ δέ κακός ἀπό ἑαυτοῦ δίδωμι τις μοῖρα πρόγνωσις · αὐτός μέντοι πρό ὁ ὅλος προυπάρχω αὐτός ὁ χωριστός ἑαυτοῦ ἱκανός γίγνομαι ἀποπληρόω πᾶς , κατά ὅσος ἕκαστος δύναμαι αὐτός μετέχω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.15
Φέρε δὴ οὖν ἐπὶ τὸν διὰ τέχνης ἀνθρωπίνης ἐπιτελούμενον τρόπον μετέλθωμεν , ὅστις στοχασμοῦ καὶ οἰήσεως πλείονος εἴληφε · λέγεις δὲ καὶ περὶ τούτου τοιαῦτα · οἵδε ἤδη καὶ διὰ σπλάγχνων καὶ δι’ ὀρνίθων καὶ δι’ ἀστέρων τέχνην συνεστήσαντο τῆς θήρας τοῦ μέλλοντος . εἰσὶ μὲν καὶ ἄλλαι πλείονες τέχναι τοιαῦται , πλὴν ἀλλὰ καὶ αὐταί γε ἀποχρῶσιν ἐνδείξασθαι πᾶν τὸ τεχνικὸν εἶδος τῆς μαντικῆς . ὡς μὲν οὖν τὸ ὅλον εἰπεῖν , σημείοις τισὶ τοῦτο θείοις χρῆται ἐκ θεῶν ἐπιτελουμένοις κατὰ ποικίλους τρόπους . ἀπὸ δὲ τῶν θείων τεκμηρίων κατὰ τὴν συγγένειαν τῶν πραγμάτων πρὸς τὰ δεικνύμενα σημεῖα συμβάλλει πως ἡ τέχνη , καὶ στοχάζεται τῆς μαντείας ἐξ εἰκότων τινῶν αὐτὴν συλλογιζομένη . τὰ μὲν οὖν σημεῖα οἱ θεοὶ ποιοῦσι διὰ τῆς φύσεως τῆς δουλευούσης αὐτοῖς πρὸς τὴν γένεσιν , τῆς τε κοινῆς καὶ τῆς ἰδίας ἑκάστων , ἢ διὰ τῶν γενεσιουργῶν δαιμόνων οἵτινες τοῖς στοιχείοις τοῦ παντὸς καὶ τοῖς μερικοῖς σώμασι , ζώοις τε καὶ τοῖς ἐν τῷ κόσμῳ πᾶσιν ἐπιβεβηκότες ἄγουσι τὰ φαινόμενα μετὰ ῥᾳστώνης ὅπῃπερ ἂν δοκῇ τοῖς θεοῖς . συμβολικῶς δὲ τὴν γνώμην τοῦ θεοῦ ἐμφαίνουσι , καὶ τὴν τοῦ μέλλοντος προδήλωσιν καθ’ Ἡράκλειτον οὔτε λέγοντες οὔτε κρύπτοντες ἀλλὰ σημαίνοντες , ἐπειδὴ τῆς δημιουργίας τὸν τρόπον ἀποτυποῦσι διὰ τῆς προδηλώσεως . καθάπερ οὖν δι’ εἰκόνων γεννῶσι πάντα , καὶ σημαίνουσιν ὡσαύτως διὰ συνθημάτων · ἴσως δὲ καὶ τὴν ἡμετέραν σύνεσιν ἀπὸ τῆς αὐτῆς ἀφορμῆς εἰς ὀξύτητα πλείονα ἀνακινοῦσι .
Lemmas: φέρω δή οὖν ἐπί ὁ διά τέχνη ἀνθρώπινος ἐπιτελέω τρόπος μετέρχομαι , ὅστις στοχασμός καί οἴησις πλείων λαμβάνω · λέγω δέ καί περί οὗτος τοιοῦτος · ὅδε ἤδη καί διά σπλάγχνον καί διά ὄρνις καί διά ἀστήρ τέχνη συνίστημι ὁ θήρ ὁ μέλλω . εἰμί μέν καί ἄλλος πλείων τέχνη τοιοῦτος , πλήν ἀλλά καί αὐτός γε ἀποχράω ἐνδείκνυμι πᾶς ὁ τεχνικός εἶδος ὁ μαντικός . ὡς μέν οὖν ὁ ὅλος εἶπον , σημεῖον τις οὗτος θεῖον χράω ἐκ θεός ἐπιτελέω κατά ποικίλος τρόπος . ἀπό δέ ὁ θεῖον τεκμήριον κατά ὁ συγγένεια ὁ πρᾶγμα πρός ὁ δείκνυμι σημεῖον συμβάλλω πως ὁ τέχνη , καί στοχάζομαι ὁ μαντεῖος ἐκ εἰκός τις αὐτός συλλογίζομαι . ὁ μέν οὖν σημεῖον ὁ θεός ποιέω διά ὁ φύσις ὁ δουλεύω αὐτός πρός ὁ γένεσις , ὁ τε κοινός καί ὁ ἴδιος ἕκαστος , ἢ διά ὁ γενεσιουργός δαίμων ὅστις ὁ στοιχεῖον ὁ πᾶς καί ὁ μερικός σῶμα , ζῷον τε καί ὁ ἐν ὁ κόσμος πᾶς ἐπιβαίνω ἄγω ὁ φαίνω μετά ῥᾳστώνη ὅπῃ εἄν δοκέω ὁ θεός . συμβολικός δέ ὁ γνώμη ὁ θεός ἐμφαίνω , καί ὁ ὁ μέλλω προδήλωσις κατά Ἡράκλειτος οὔτε λέγω οὔτε κρύπτω ἀλλά σημαίνω , ἐπεί ὁ δημιουργία ὁ τρόπος ἀποτυπόω διά ὁ προδήλωσις . καθάπερ οὖν διά εἰκών γεννάω πᾶς , καί σημαίνω ὡσαύτως διά σύνθημα · ἴσως δέ καί ὁ ἡμέτερος σύνεσις ἀπό ὁ αὐτός ἀφορμή εἰς ὀξύτης πλείων ἀνακινέω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.19
ἀλλ’ οὐδὲ ὡς ὄργανόν τι μέσον ἐστὶ τὸ τῶν κρειττόνων αἴτιον , καὶ δρᾷ διὰ τοῦ θεσπίζοντος ὁ καλῶν . καὶ γὰρ ταῦτα ἀνόσιον φθέγγεσθαι · πολὺ γὰρ τοῦδε μᾶλλόν ἐστιν ἀληθὲς ἐκεῖνο ὡς θεὸς μὲν πάντα ἐστὶ καὶ πάντα δύναται καὶ πάντα πεπλήρωκεν ἑαυτοῦ , καὶ μόνος οὗτος σπουδῆς ἀξιολόγου καὶ τιμῆς μακαρίας ἐστὶν ἄξιος · τὸ δὲ ἀνθρώπειον αἰσχρὸν καὶ ἐν οὐδενὸς μέρει καὶ παίγνιόν ἐστι πρὸς τὸ θεῖον παραβαλλόμενον . γελῶ δὲ ἔγωγε καὶ τοῦτο ἀκούων , ὡς αὐτόματός τισιν ὁ θεὸς πάρεστιν ἤτοι διὰ γενέσεως · περίοδον ἢ δι’ ἄλλας αἰτίας . οὐ γὰρ ἔτ’ ἔσται ἀγέννητον τὸ κρεῖττον , εἰ ἡ περίοδος αὐτὸ ἄγει τῆς γενέσεως , οὐδὲ πρώτως αἴτιον τῶν ὅλων , εἰ κατ’ ἄλλας αἰτίας καὶ αὐτό τισι συντάττεται . ταῦτα μὲν οὖν ἀνάξια καὶ τῆς περὶ θεῶν ἐννοίας ὑπάρχει καὶ τῶν ἐν τῇ θεουργίᾳ γιγνομένων ἔργων ἀλ λότρια . πέπονθε δὲ ἡ τοιαύτη ζήτησις ταὐτὸν ὅπερ καὶ περὶ τῆς δημιουργίας τοῦ παντὸς καὶ τῆς προνοίας οἱ πολλοὶ πάσχουσι . μὴ δυνάμενοι γὰρ μαθεῖν ὅστις ὁ τρόπος αὐτῶν , τάς τε ἀνθρώπων φροντίδας καὶ τοὺς λογισμοὺς ἐπὶ τῶν θεῶν ἀποκρίνοντες , καὶ τὸ ὅλον ἀναιροῦσιν ἐπ’ αὐτῶν τὴν πρόνοιάν τε καὶ δημιουργίαν . Ὥσπερ οὖν πρὸς τούτους ἀπαντᾶν εἰώθαμεν , ὡς ἄλλος τις τρόπος ἐστὶν ὁ θεῖος τῆς ποιήσεως καὶ κηδεμονίας , οὗ δὴ δι’ ἄγνοιαν οὐ χρὴ τὸ πᾶν ἀποδοκιμάζειν ὡς οὐδὲ τὴν ἀρχὴν ὑφεστήκοι , οὕτω καὶ πρός σε ἄν τις δικαιολογήσαιτο , ὡς πρόγνωσις πᾶσα καὶ ἔργων ἀιδίων πρᾶξις θεῶν μέν ἐστιν ἔργα , οὔτε δι’ ἀνάγκης οὔτε δι’ ἄλλας ἀνθρωπίνας αἰτίας ἐπιτελεῖται , ἀλλὰ διὰ τοιαύτας ὁποίας οἱ θεοὶ μόνοι γιγνώσκουσιν .
Lemmas: ἀλλά οὐδέ ὡς ὄργανον τίς μέσος εἰμί ὁ ὁ ἀγαθός αἴτιος , καί δράω διά ὁ θεσπίζω ὁ καλός . καί γάρ οὗτος ἀνόσιος φθέγγομαι · πολύς γάρ ὅδε μάλα εἰμί ἀληθής ἐκεῖνος ὡς θεός μέν πᾶς εἰμί καί πᾶς δύναμαι καί πᾶς πληρόω ἑαυτοῦ , καί μόνος οὗτος σπουδή ἀξιόλογος καί τιμή μακάριος εἰμί ἄξιος · ὁ δέ ἀνθρώπειος αἰσχρός καί ἐν οὐδείς μέρος καί παίγνιον εἰμί πρός ὁ θέω παραβάλλω . γελάω δέ ἔγωγε καί οὗτος ἀκούω , ὡς αὐτόματος τις ὁ θεός πάρειμι ἤτοι διά γένεσις · περίοδος ἢ διά ἄλλος αἴτιος . οὖον γάρ ἔτι εἰμί ἀγέννητος ὁ ἀγαθός , εἰμί ὁ περίοδος αὐτός ἄγω ὁ γένεσις , οὐδέ πρῶτος αἴτιος ὁ ὅλος , εἰμί κατά ἄλλος αἴτιος καί αὐτός τις συντάσσω . οὗτος μέν οὖν ἀνάξιος καί ὁ περί θεός ἔννοια ὑπάρχω καί ὁ ἐν ὁ θεουργία γίγνομαι ἔργον ἀλ λοτρεις . πάσχω δέ ὁ τοιοῦτος ζήτησις αὐτός ὅσπερ καί περί ὁ δημιουργία ὁ πᾶς καί ὁ πρόνοια ὁ πολύς πάσχω . μή δύναμαι γάρ μανθάνω ὅστις ὁ τρόπος αὐτός , ὁ τε ἄνθρωπος φροντίς καί ὁ λογισμός ἐπί ὁ θεός ἀποκρίνω , καί ὁ ὅλος ἀναιρέω ἐπί αὐτός ὁ πρόνοια τε καί δημιουργία . ὥσπερ οὖν πρός οὗτος ἀπαντάω εἴωθα , ὡς ἄλλος τις τρόπος εἰμί ὁ θεῖος ὁ ποίησις καί κηδεμονία , ὅς δή διά ἄγνοια οὖον χρή ὁ πᾶς ἀποδοκιμάζω ὡς οὐδέ ὁ ἀρχή ὑφίστημι , οὗτος καί πρός σύ ἄν τις δικαιολογέομαι , ὡς πρόγνωσις πᾶς καί ἔργον ἀίδιος πρᾶξις θεός μέν εἰμί ἔργον , οὔτε διά ἀνάγκη οὔτε διά ἄλλος ἀνθρώπινος αἴτιος ἐπιτελέω , ἀλλά διά τοιοῦτος ὁποῖος ὁ θεός μόνος γιγνώσκω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.23
Αἱ δ’ ἐπὶ τῇδε ἐπιστάσεις ἀνάγονται μὲν εὐθὺς ὡς διστάζουσαι περὶ τοῦ τρόπου τῆς μαντείας , προϊοῦσαι δὲ ἀνατρέπειν αὐτὴν παντελῶς ἐπιχειροῦσι . διελώμεθα οὖν καὶ ἡμεῖς τὸν λόγον πρὸς ἀμφότερα ταῦτα . ἀρξώμεθα δὲ διαλύειν πρῶτον τὰ πρότερα · κατὰ γὰρ τοὺς ὕπνους μηδὲν πραγματευσάμενοι ἐνίοτε τῷ μέλλοντι ἐπιβάλλομεν , καὶ πραγματευσάμενοι πολλάκις οὐκ ἐπιβάλλομεν . οὐχ ὅτι ἐξ ἡμῶν τε καὶ ἔξωθέν ἐστι τὸ αἴτιον τῆς μαντικῆς · ἐφ’ ὧν γὰρ ὥρισται τὸ ἀφ’ ἡμῶν προκατάρχον καὶ συνεπόμενον ἀπὸ τῶν ἔξωθεν , σύνταξίν τε ταῦτα συμπλεκομένην ἔχει πρὸς ἄλληλα , ὡρισμένως ἐπὶ τούτων τὰ ἔργα ἐπιτελεῖται , καὶ συνέπεται τοῖς προηγουμένοις τὰ πρὸς αὐτὰ συνηρτημένα · ὅταν δὲ ἀπολελυμένον ᾖ τὸ αἴτιον καθ’ ἑαυτὸ προϋπάρχον , οὐχ ὥρισται τὸ τέλος ἐφ’ ἡμῖν , τὸ δὲ πᾶν ἐπὶ τοῖς ἐκτὸς κεῖται . καὶ νῦν οὖν τὸ μὴ πάντως τοῖς ἡμετέροις ἔργοις συντρέχειν τὴν ἐν τοῖς ὀνείροις ἀλήθειαν καὶ τὸ πολλάκις αὐτὴν ἀφ’ ἑαυτῆς ἐλλάμπειν , ἔξωθέν τε δείκνυσιν ἀπὸ θεῶν οὖσαν τὴν μαντείαν καὶ ταύτην αὐτεξούσιον ὅταν βούληται καὶ ὡσὰν θέλῃ μετ’ εὐμενείας τὸ μέλλον ἀναφαίνουσαν .
Lemmas: ὁ δέ ἐπί ὅδε ἐπίστασις ἀνάγω μέν εὐθύς ὡς διστάζω περί ὁ τρόπος ὁ μαντεῖος , πρόειμι δέ ἀνατρέπω αὐτός παντελῶς ἐπιχειρέω . διαιρέω οὖν καί ἐγώ ὁ λόγος πρός ἀμφότερος οὗτος . ἄρχω δέ διαλύω πρῶτος ὁ πρότερος · κατά γάρ ὁ ὕπνος μηδείς πραγματεύομαι ἐνίοτε ὁ μέλλω ἐπιβάλλω , καί πραγματεύομαι πολλάκις οὐ ἐπιβάλλω . οὐ ὅτι ἐκ ἐγώ τε καί ἔξωθεν εἰμί ὁ αἴτιος ὁ μαντικός · ἐπί ὅς γάρ ὁρίζω ὁ ἀπό ἐγώ προκατάρχω καί συνέπομαι ἀπό ὁ ἔξωθεν , σύνταξις τε οὗτος συμπλέκω ἔχω πρός ἀλλήλων , ὡρισμένως ἐπί οὗτος ὁ ἔργον ἐπιτελέω , καί συνέπομαι ὁ προηγούμενος ὁ πρός αὐτός συναρτάω · ὅταν δέ ἀπολύω εἰμί ὁ αἴτιος κατά ἑαυτοῦ προυπάρχω , οὐ ὁρίζω ὁ τέλος ἐπί ἐγώ , ὁ δέ πᾶς ἐπί ὁ ἐκτός κεῖμαι . καί νῦν οὖν ὁ μή πάντως ὁ ἡμέτερος ἔργον συντρέχω ὁ ἐν ὁ ὄνειρος ἀλήθεια καί ὁ πολλάκις αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ ἐλλάμπω , ἔξωθεν τε δείκνυμι ἀπό θεός εἰμί ὁ μαντεῖος καί οὗτος αὐτεξούσιος ὅταν βούλομαι καί ὡσάν ἐθέλω μετά εὐμένεια ὁ μέλλω ἀναφαίνω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 4.2
Καὶ οὗτος μὲν ἄλλος τρόπος λόγων · ὃ δε νυνὶ πρόκειται σκοπεῖν , ἐνίοτε ὁρῶμεν γιγνόμενον . τὸ γὰρ τῶν ἐπιτάξεων συμβαίνει περὶ τὰ μὴ χρώμενα ἰδίῳ λόγῳ πνεύματα μηδὲ κρίσεως ἀρχὴν ἔχοντα . καὶ τοῦτο οὐκ ἀπαντᾷ παραλόγως . φύσιν γὰρ ἔχουσα λογίζεσθαι ἡμῶν ἡ διάνοια καὶ διακρίνειν ᾗπερ ἔχει τὰ πράγματα , πολλάς τε δυνάμεις ζωῆς ἐν ἑαυτῇ συλλαβοῦσα , τοῖς ἀλογίστοις καὶ κατὰ μίαν τοῖς ἐπιτελουμένοις ἐνέργειαν ἐπιτάττειν εἴωθε . καλεῖ μὲν οὖν αὐτὰ ὡς κρείττονα , διότι ἀπὸ τοῦ περιέχοντος ἡμᾶς παντὸς κόσμου τὰ συντελοῦντα πρὸς τὰ ὅλα περὶ τὰ κατεχόμενα ἐν τοῖς μεριστοῖς ἕλκειν ἐπιχειρεῖ . ἐπιτάττει δὲ ὡς χείροσι , διότι καὶ μέρη τινὰ πολλάχις τῶν ἐν τῷ κόσμῳ καθαρώτερα καὶ τελειότερα ἐμφύεται τῶν ἀνηκόντων εἰς τὸν ὅλον κόσμον · οἷον εἰ τὸ μὲν εἴη νοερόν , τὸ δ’ ὅλον ἄψυχον ἢ φυσικόν , τότε γὰρ τοῦ ἐπὶ πλεῖον διατείνοντος τὸ ἐπ’ ἔλαττον διῆκον εἰς ἐξουσίαν ἐστὶ κυριώτερον , εἰ καὶ ὅτι μάλιστα ἀπολείποιτο αὐτοῦ τῷ μεγέθει καὶ πλήθει τῆς ἐπικρατείας . Ἔχει δὲ καὶ ἄλλον λόγον ταῦτα τοιοῦτον . τῆς ὅλης θεουργίας διττόν ἐστι πρόσχημα , τὸ μὲν ὡς παρ’ ἀνθρώπων προσαγόμενον , ὅπερ δὴ τηρεῖ καὶ τὴν ἡμετέραν τάξιν ὡς ἔχει φύσεως ἐν τῷ παντί , τὸ δὲ κρατυνόμενον τοῖς θείοις συνθήμασι καὶ ἄνω μετέωρον δι’ αὐτῶν τοῖς κρείττοσι συναπτομένον , περιαγόμενόν τε ἐμμελῶς ἐπὶ τὴν ἐκείνων διακόσμησιν , ὃ δὴ δύναται εἰκότως καὶ τὸ τῶν θεῶν σχῆμα περιτίθεσθαι · κατὰ τὴν τοιαύτην οὖν διαφορὰν εἰκότως καὶ ὡς κρείττονας καλεῖ τὰς ἀπὸ τοῦ παντὸς δυνάμεις , καθόσον ἐστὶν ὁ καλῶν ἄνθρωπος καὶ ἐπιτάττει αὐταῖς αὖθις · ἐπειδὴ περιβάλλεταί πως διὰ τῶν ἀπορρήτων συμβόλων τὸ ἱερατικὸν τῶν θεῶν πρόσχημα .
Lemmas: καί οὗτος μέν ἄλλος τρόπος λόγος · ὅς δέ νυνί πρόκειμαι σκοπέω , ἐνίοτε ὁράω γίγνομαι . ὁ γάρ ὁ ἐπίταξις συμβαίνω περί ὁ μή χράω ἴδιος λόγος πνεῦμα μηδέ κρίσις ἀρχή ἔχω . καί οὗτος οὐ ἀπαντάω παράλογος . φύσις γάρ ἔχω λογίζομαι ἐγώ ὁ διάνοια καί διακρίνω ὅσπερ ἔχω ὁ πρᾶγμα , πολύς τε δύναμις ζωή ἐν ἑαυτοῦ συλλαμβάνω , ὁ ἀλόγιστος καί κατά εἷς ὁ ἐπιτελέω ἐνέργεια ἐπιτάσσω εἴωθα . καλέω μέν οὖν αὐτός ὡς ἀγαθός , διότι ἀπό ὁ περιέχω ἐγώ πᾶς κόσμος ὁ συντελέω πρός ὁ ὅλος περί ὁ κατέχω ἐν ὁ μεριστός ἕλκω ἐπιχειρέω . ἐπιτάσσω δέ ὡς χείρων , διότι καί μέρος τις πολλάχις ὁ ἐν ὁ κόσμος καθαρός καί τέλειος ἐμφύω ὁ ἀνήκω εἰς ὁ ὅλος κόσμος · οἷος εἰμί ὁ μέν εἰμί νοερός , ὁ δέ ὅλος ἄψυχος ἢ φυσικός , τότε γάρ ὁ ἐπί πλείων διατείνω ὁ ἐπί μικρός διήκω εἰς ἐξουσία εἰμί κύριος , εἰμί καί ὅτι μάλιστα ἀπολείπω αὐτός ὁ μέγεθος καί πλῆθος ὁ ἐπικράτεια . ἔχις δέ καί ἄλλος λόγος οὗτος τοιοῦτος . ὁ ὅλος θεουργία διττός εἰμί πρόσχημα , ὁ μέν ὡς παρά ἄνθρωπος προσάγω , ὅσπερ δή τηρέω καί ὁ ἡμέτερος τάξις ὡς ἔχω φύσις ἐν ὁ πᾶς , ὁ δέ κρατύνω ὁ θεῖον σύνθημα καί ἄνω μετέωρος διά αὐτός ὁ ἀγαθός συνάπτω , περιάγω τε ἐμμελής ἐπί ὁ ἐκεῖνος διακόσμησις , ὅς δή δύναμαι εἰκότως καί ὁ ὁ θεός σχῆμα περιτίθημι · κατά ὁ τοιοῦτος οὖν διαφορά εἰκότως καί ὡς ἀγαθός καλέω ὁ ἀπό ὁ πᾶς δύναμις , καθόσον εἰμί ὁ καλός ἄνθρωπος καί ἐπιτάσσω αὐτός αὖθις · ἐπεί περιβάλλω πως διά ὁ ἀπόρρητος σύμβολον ὁ ἱερατικός ὁ θεός πρόσχημα .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 4.3
Ἀληθέστερον δ’ ἔτι τούτων διαλύοντες τὰ διηπορημένα , ἀφαιρεῖν ἀξιοῦμεν τὰς ὡς ἐπ’ ἀνθρώπων φαινομένας ἐν τῷ καλεῖν παρακλήσεις καὶ τὰς ἐπὶ τῇ τῶν ἔργων διανύσει μετὰ μεγάλης σπουδῆς ἐνδιδομένας ἐπιτάξεις . εἰ γὰρ ἡ φιλίας ὁμονοητικῆς κοινωνία καί τις ἀδιάλυτος συμπλοκὴ τῆς ἑνώσεως συνέχει τὴν ἱερατικὴν ἀπεργασίαν , ἵν’ ὄντως ᾖ θεία καὶ ὑπερέχουσα πᾶσαν τὴν γιγνωσκομέτην κοινὴν ἀνθρώποις διάπραξιν , οὐδὲν τῶν ἀνθρωπίνων ἔργων ἐπ’ αὐτῆς ἁρμόζει λεγόμενον , οὔτε τὸ προσκαλεῖν οὕτως , ὡς τὰ ἀφεστηκότα ἡμεῖς προσαγόμεθα , οὔτε τὸ κελεύειν τοιοῦτον ὁποῖον τοῖς κεχωρισμένοις , ὡς ἕτερον ἐξ ἑτέρων ἐγχειρίζομεν · ἡ αὐτὴ δέ τις ἐνέργεια κοινῶς αὐθαίρετος ἐλλάμπουσα τοῦ θείου πυρὸς αὐτόκλητός τε καὶ αὐτενέργητος δι᾿ ὅλων ὡσαύτως ἐνεργεῖ , τῶν μεταδιδόντων ὁμοῦ καὶ τῶν μεταλαμβάνειν αὐτῆς δυναμένων . Πολὺ δὴ οὖν κρεῖττόν ἐστι τὸ νυνὶ λεγόμενον , τὸ μὴ δι’ ἐναντιώσεως ἢ διαφορότητος ἀποτελεῖσθαι τὰ τῶν θεῶν ἔργα , ὥσπερ δὴ τὰ γιγνόμενα εἴωθεν ἐνεργεῖσθαι , ταὐτότητι δὲ καὶ ἑνώσει καὶ ὁμολογίᾳ τὸ πᾶν ἔργον ἐν αὐτοῖς κατορθοῦσθαι . ἐὰν μὲν οὖν καλοῦν ἢ καλούμενον ἢ ἐπιτάττον ἢ ἐπιταττόμενον ἢ κρεῖττον ἢ χεῖρον διαιρῶμεν , τὴν τῶν γενέσεων ἐπὶ τὰ τῶν θεῶν ἀγέννητα ἀγαθὰ μεταφέρομέν πως ἐναντιότητα , ἐὰν δὲ πάντων τούτων ὡς γηγενῶν καθάπερ ἐστὶ δίκαιον ὑπερίδωμεν , τὸ δὲ κοινὸν καὶ ἀπλοῦν ὡς τιμιώτερον ἀποδῶμεν ποῖς ὑπερέχουσι τῶν ἐνταῦθα ποικιλίας , ἀνῄρηται εὐθὺς ἡ πρώτη τῶν ζητημάτων τούτων ὑπόθεσις , ὥστε οὐδεμία περὶ αὐτῶν εὔλογος ἀπολείπεται ἀμφισβήτησις .
Lemmas: ἀληθής δέ ἔτι οὗτος διαλύω ὁ διαπορέω , ἀφαιρέω ἀξιόω ὁ ὡς ἐπί ἄνθρωπος φαίνω ἐν ὁ καλέω παράκλησις καί ὁ ἐπί ὁ ὁ ἔργον διανύω μετά μέγας σπουδή ἐνδίδωμι ἐπίταξις . εἰμί γάρ ὁ φίλιος ὁμονοητικός κοινωνία καί τις ἀδιάλυτος συμπλοκή ὁ ἕνωσις συγχέω ὁ ἱερατικός ἀπεργασία , ἵνα εἰμί εἰμί θεῖος καί ὑπερέχω πᾶς ὁ γιγνώσκω κοινός ἄνθρωπος διάπραξις , οὐδείς ὁ ἀνθρώπινος ἔργον ἐπί αὐτός ἁρμόζω λέγω , οὔτε ὁ προσκαλέω οὕτως , ὡς ὁ ἀφίστημι ἐγώ προσάγω , οὔτε ὁ κελεύω τοιοῦτος ὁποῖος ὁ χωρίζω , ὡς ἕτερος ἐκ ἕτερος ἐγχειρίζω · ὁ αὐτός δέ τις ἐνέργεια κοινῶς αὐθαίρετος ἐλλάμπω ὁ θεῖον πυρός αὐτόκλητος τε καί αὐτενέργητος διά ὅλος ὡσαύτως ἐνεργέω , ὁ μεταδίδωμι ὁμοῦ καί ὁ μεταλαμβάνω αὐτός δύναμαι . Πολύς δή οὖν κρατύς εἰμί ὁ νυνί λέγω , ὁ μή διά ἐναντίωσις ἢ διαφορότης ἀποτελέω ὁ ὁ θεός ἔργον , ὥσπερ δή ὁ γίγνομαι εἴωθα ἐνεργέω , ταὐτότης δέ καί ἕνωσις καί ὁμολογία ὁ πᾶς ἔργον ἐν αὐτός κατορθόω . ἐάν μέν οὖν καλέω ἢ καλέω ἢ ἐπιτάσσω ἢ ἐπιτάσσω ἢ ἀγαθός ἢ χείρων διαιρέω , ὁ ὁ γένεσις ἐπί ὁ ὁ θεός ἀγέννητος ἀγαθός μεταφέρω πως ἐναντιότης , ἐάν δέ πᾶς οὗτος ὡς γηγενής καθάπερ εἰμί Δίκαιος ὑπεροράω , ὁ δέ κοινός καί ἀπολόω ὡς τίμιος ἀποδίδωμι Πόις ὑπερέχω ὁ ἐνταῦθα ποικιλίας , ἀναιρέω εὐθύς ὁ πρῶτος ὁ ζήτημα οὗτος ὑπόθεσις , ὥστε οὐδείς περί αὐτός Εὔλογος ἀπολείπω ἀμφισβήτησις .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 4.4
Τί οὖν δὴ λέγωμεν περὶ τῆς μετὰ ταύτην ἐπιζητήσεως , τί δίκαιον δήποτε μὲν ἀξιοῦσι τὸν θεραπεύοντα εἶναι οἱ καλούμενοι , αὐτοὶ δὲ τὰ ἄδικα κελευόμενοι δρᾶν ὑπομένουσι ; πρὸς δὴ τούτῳ ἔχω περὶ τοῦ δικαιοπραγεῖν διαμφισβητῆσαι , ὡς οὐχ ὁ αὐτὸς ὅρος ἡμῖν τε φαίνεται περὶ αὐτοῦ καὶ τοῖς θεοῖς . ἀλλ’ ἡμεῖς μὲν ἅτε δὴ ἐπὶ τὸ βραχύτατον ἀποβλέποντες τὰ παρόντα πράγματα ἐπισκοποῦμεν καὶ τὸν ἐν ποσὶ βίον , τίς τέ ἐστι καὶ ὅπως γίνεται · οἱ μέντοι κρείττονες ἡμῶν ὅλην τὴν ζωὴν τῆς ψυχῆς καὶ τοὺς προτέρους αὐτῆς βίους πάντας ἐπίστανται , καὶ εἴ τινα δὴ τιμωρίαν ἐπάγουσιν ἐκ παρακλήσεως τῶν καλούντων , οὐκ ἔξω τῆς δίκης ταύτην ἐπιφέρουσιν , ἀλλὰ στοχαζόμενοι τῶν ἐν προτέροις βίοις ἁμαρτημάτων τῆς ψυχῆς τῶν πασχόντων · ἅπερ οἱ ἄνθρωποι οὐχ ὁρῶντες νομίζουσιν αὐτοὺς ἀδίκως περιπίπτειν ταῖς συμφοραῖς αἷς πάσχουσι .
Lemmas: τις οὖν δή λέγω περί ὁ μετά οὗτος ἐπιζήτησις , τίς Δίκαιος δήποτε μέν ἀξιόω ὁ θεραπεύω εἰμί ὁ καλέω , αὐτός δέ ὁ ἄδικος κελεύω δράω ὑπομένω ; πρός δή οὗτος ἔχω περί ὁ δικαιοπραγέω διαμφισβητέω , ὡς οὐ ὁ αὐτός ὅρος ἐγώ τε φαίνω περί αὐτός καί ὁ θεός . ἀλλά ἐγώ μέν ἅτε δή ἐπί ὁ βραχύς ἀποβλέπω ὁ πάρειμι πρᾶγμα ἐπισκοπέω καί ὁ ἐν πούς βίος , τίς τε εἰμί καί ὅπως γίγνομαι · ὁ μέντοι ἀγαθός ἐγώ ὅλος ὁ ζωή ὁ Ψυχή καί ὁ πρότερος αὐτός βίος πᾶς ἐπίσταμαι , καί εἰμί τις δή τιμωρία ἐπάγω ἐκ παράκλησις ὁ καλέω , οὐ ἔξω ὁ δίκη οὗτος ἐπιφέρω , ἀλλά στοχάζομαι ὁ ἐν πρότερος βίος ἁμάρτημα ὁ Ψυχή ὁ πάσχω · ὅσπερ ὁ ἄνθρωπος οὐ ὁράω νομίζω αὐτός ἄδικος περιπίπτω ὁ συμφορά ὅς πάσχω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 4.6
Ἵνα τοίνυν ἐκ περιουσίας διαγωνισώμεθα πρὸς τὴν νῦν λεγομένην ἀντίληψιν , δῶμεν εἰ βούλει καὶ τὸ ἐναντίον οὗ κατεσκευάσαμεν , ὡς ἄδικά τινα δρᾶσθαι ἐν ταῖς κατὰ τὰς κλήσεις πραγματείαις · ὅτι τοίνυν οὐδὲ τούτων αἰτιατέον τοὺς θεοὺς αὐτόθεν μὲν πρόδηλον · οἱ γὰρ ἀγαθοὶ ἀγαθῶν εἰσὶν αἴτιοι , κακοῦ δὲ παντὸς ἀναίτιοι · καὶ οἱ θεοὶ κατ’ οὐσίαν ἔχουσι τὸ ἀγαθόν · οὐδὲν ἄρα ἄδικον ποιοῦσιν . ἀλλὰ ἄρα τὰ αἴτια τῶν πλημμελῶς γιγνομένων ζητητέον · εἰ δὲ μὴ οἷοί τέ ἐσμεν εὑρεῖν αὐτά , οὐ χρὴ προΐεσθαι τὴν ἀληθῆ περὶ θεῶν ἔννοιαν , οὐδὲ διὰ τὰ ἀμφισβητούμενα εἰ γίνεται καὶ ὅπως γίνεται ἀφίστασθαι χρὴ τῆς ὄντως ἐναργοῦς περὶ θεῶν ἐννοίας · πολὺ γὰρ βέλτιον ἀγνοεῖν προσομολογῆσαι τὴν ἀτοπίαν τῆς δυνάμεως , πῶς τὰ ἄδικα διαπράττεται , ἢ συγχωρῆσαι περὶ θεῶν ἀδύνατόν τι ψεῦδος , περὶ οὗ πάντες Ἕλληνές τε καὶ βάρβαροι ἐναντία ἀληθῶς διαδοξάζουσιν .
Lemmas: ἵνα τοίνυν ἐκ περιουσία διαγωνίζομαι πρός ὁ νῦν λέγω ἀντίληψις , δήω εἰμί βούλομαι καί ὁ ἐναντίος ὅς κατασκευάζω , ὡς ἄδικος τις δράω ἐν ὁ κατά ὁ κλῆσις πραγματεία · ὅτι τοίνυν οὐδέ οὗτος αἰτιατέον ὁ θεός αὐτόθεν μέν πρόδηλος · ὁ γάρ ἀγαθός ἀγαθός εἰμί αἴτιος , κακός δέ πᾶς ἀναίτιος · καί ὁ θεός κατά οὐσία ἔχω ὁ ἀγαθός · οὐδείς ἄρα ἄδικος ποιέω . ἀλλά ἄρα ὁ αἴτιος ὁ πλημμελής γίγνομαι ζητητέος · εἰμί δέ μή οἷος τε εἰμί εὑρίσκω αὐτός , οὖον χρή προΐημι ὁ ἀληθής περί θεός ἔννοια , οὐδέ διά ὁ ἀμφισβητέω εἰμί γίγνομαι καί ὅπως γίγνομαι ἀφίστημι χρή ὁ εἰμί ἐναργής περί θεός ἔννοια · πολύς γάρ ἀγαθός ἀγνοέω προσομολογέω ὁ ἀτοπία ὁ δύναμις , πῶς ὁ ἄδικος διαπράσσω , ἢ συγχωρέω περί θεός ἀδύνατος τίς ψεῦδος , περί ὅς πᾶς Ἕλλην τε καί βάρβαρος ἐναντίος ἀληθής διαδοξάζω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 4.7
Ἔχει μὲν οὖν τό γε ἀληθὲς οὕτως · οὐ μὴν ἀλλὰ δεῖ προσθεῖναι καὶ τὰ αἴτια τῆς ἐνίοτε τῶν κακῶν γενέσεως , πόσα τέ ἐστι καὶ ὁποῖα · καὶ γὰρ οὐδὲ ἁπλοῦν αὐτῶν ὑπάρχει τὸ εἶδος · ποικίλον δ’ αἴτιον ποικίλων κακῶν προηγεῖται τῆς γενέσεως . εἰ γὰρ ἀληθῶς ἄρτι ἐλέγομεν περὶ τῶν εἰδώλων καὶ τῶν κακῶν δαιμόνων τῶν ὑποκρινομένων τὴν τῶν θεῶν καὶ τῶν ἀγαθῶν δαιμόνων παρουσίαν , πολὺ δήπου τι καταφαίνεται ἐντεῦθεν ἐπιρρέον τὸ κακοποιὸν φῦλον , περὶ ὃ συμβαίνειν φιλεῖ ἡ τοιάδε ἐναντίωσις . δίκαιον μὲν γὰρ ἀξιοῖ εἶναι τὸν θεραπεύοντα , διότι ὑποκρίνεται εἶναι οἷον τὸ θεῖον γένος · ὑπηρετεῖ δὲ πρὸς τὰ ἄδικα , διότι πέφυκεν εἶναι πονηρόν · ἔστω δὴ οὖν ὁ αὐτὸς λόγος περὶ ψεύδους καὶ ἀληθοῦς καὶ ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ . καθάπερ δὴ οὖν ἐν ταῖς μαντείαις μόνως τὸ ἀληθεύειν τοῖς θεοῖς ἀπονείμαντες , κατιδόντες τὸ ψεῦδος λεγόμενον ἐν αὐταῖς , εἰς ἕτερον γένος αἰτίας τοῦτο ἀνηγμένον , τὸ τῶν δαιμόνων , οὕτω καὶ ἐπὶ τῶν δικαίων καὶ ἀδίκων θεοῖς μὲν καὶ ἀγαθοῖς δαίμοσιν ἀποδιδόναι δεῖ μόνως τὸ καλὸν καὶ δίκαιον , τὰ δὲ ἄδικα καὶ αἰσχρὰ ἀπεργάζονται οἱ φύσει πονηροὶ δαίμονες . καὶ τὸ μὲν ὁμολογούμενον πάντῃ καὶ σύμφωνον πρὸς ἑαυτὸ καὶ ἀεὶ ἑαυτῷ ὡσαύτως ἔχον προσήκει τοῖς κρείττοσι , τὸ δ’ ἐναντίον καὶ ἀσύμφωνον καὶ μηδέποτε τὸ αὐτὸ τῆς δαιμονίας διαστάσεώς ἐστιν ἰδιώτατον , περὶ ἣν εἰ γίνεται τὰ μαχόμενα οὐδέν ἐστι θαυμαστόν · ἀλλὰ τοὐναντίον ἴσως ἂν ἦν θαυμαστότερον , εἰ μὴ οὕτως εἶχεν .
Lemmas: ἔχις μέν οὖν ὁ γε ἀληθής οὕτως · οὖον μήv ἀλλά δεῖ προστίθημι καί ὁ αἴτιος ὁ ἐνίοτε ὁ κακός γένεσις , πόσος τε εἰμί καί ὁποῖος · καί γάρ οὐδέ ἁπλόος αὐτός ὑπάρχω ὁ εἶδος · ποικίλος δέ αἴτιος ποικίλος κακός προηγέομαι ὁ γένεσις . εἰμί γάρ ἀληθής ἄρτι λέγω περί ὁ εἴδωλον καί ὁ κακός δαίμων ὁ ὑποκρίνομαι ὁ ὁ θεός καί ὁ ἀγαθός δαίμων παρουσία , πολύς δήπου τίς καταφαίνω ἐντεῦθεν ἐπιρρέω ὁ κακοποιός φῦλον , περί ὅς συμβαίνω φιλέω ὁ τοιόσδε ἐναντίωσις . Δίκαιος μέν γάρ ἀξιόω εἰμί ὁ θεραπεύω , διότι ὑποκρίνομαι εἰμί οἷος ὁ θέω γένος · ὑπηρετέω δέ πρός ὁ ἄδικος , διότι φύω εἰμί πονηρός · ἵστημι δή οὖν ὁ αὐτός λόγος περί ψεῦδος καί ἀληθής καί ἀγαθός καί κακός . καθάπερ δή οὖν ἐν ὁ μαντεῖος μόνος ὁ ἀληθεύω ὁ θεός ἀπονέμω , καθοράω ὁ ψεῦδος λέγω ἐν αὐτός , εἰς ἕτερος γένος αἴτιος οὗτος ἀνάγω , ὁ ὁ δαίμων , οὗτος καί ἐπί ὁ Δίκαιος καί ἄδικος θεός μέν καί ἀγαθός δαίμων ἀποδίδωμι δεῖ μόνος ὁ καλός καί Δίκαιος , ὁ δέ ἄδικος καί αἰσχρός ἀπεργάζομαι ὁ φύσις πονηρός δαίμων . καί ὁ μέν ὁμολογέω πάντῃ καί σύμφωνος πρός ἑαυτοῦ καί ἀεί ἑαυτοῦ ὡσαύτως ἔχω προσήκω ὁ ἀγαθός , ὁ δέ ἐναντίος καί ἀσύμφωνος καί μηδέποτε ὁ αὐτός ὁ δαιμόνιος διάστασις εἰμί ἴδιος , περί ὅς εἰμί γίγνομαι ὁ μάχομαι οὐδείς εἰμί θαυμαστός · ἀλλά ἐναντίος ἴσως εἄν εἰμί θαυμαστός , εἰμί μή οὕτως ἔχω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 4.10
Συλλογισώμεθα δὴ οὖν τὰ ἀπὸ τούτων συμβαίνοντα · εἰ γὰρ φυσικαῖς δυνάμεσιν ἢ σωματικαῖς τοῦ παντὸς χρῶνταί τινες τῶν καλούντων , ἡ μὲν δόσις γίνεται τῆς ἐνεργείας ἀπροαίρετος καὶ ἄνευ κακίας · ὁ μέντοι χρώμενος αὐτῇ μεταστρέφει τὴν δόσιν ἐπὶ τἀναντία καὶ τὰ φαῦλα . καὶ ἡ μὲν συμπαθῶς δι’ ὁμοιότητα τοῖς πάθεσιν ὑπεναντίως συγκινεῖται . ὁ δὲ ἤδη κατὰ προαίρεσιν ἕλκει παρὰ τὸ δίκαιον ἐπὶ τὰ φαῦλα τὸ διδόμενον · καὶ ἡ μὲν κατὰ μίαν ἁρμονίαν τοῦ κόσμου τὰ πορρωτάτω ποιεῖ συνεργεῖν · εἰ δέ τις τοῦτο καταμαθὼν ἕλκειν ἐπιχειροίη μὴ καλῶς μοίρας τινὰς τοῦ παντὸς εἰς ἕτερα μέρη , οὐ τά γε ἐκείνου αἴτια , ἀλλ’ ἡ τῶν ἀνθρώπων τόλμα καὶ παράβασις τῆς ἐν τῷ κόσμῳ τάξεως παρατρέπει τὰ καλὰ καὶ νόμιμα . ὁπότε δὴ οὖν οὔτε οἱ θεοὶ δρῶσι τὰ δοξαζόμενα εἶναι πονηρά , ἀλλ’ αἱ καθήκουσαι ἀπ’ αὐτῶν φύσεις τε καὶ τὰ σώματα · οὔτε αὐτὰ ταῦτα οὕτως ὡς νομίζεται ἐνδίδωσι πλημμέλειάν τινα ἀφ’ αὑτῶν , ἐπὶ σωτηρίᾳ δὴ τῶν ὅλων καταπέμπει τοῖς περὶ γῆν τὰς οἰκείας ἀπορροίας , οἵ τε παραδεχόμενοι αὐτὰς συμμίξει τῇ οἰκείᾳ καὶ παρατροπῇ μεταπλάττουσιν , ἑτέρως τε διδομένας ἐπ’ ἄλλα μετάγουσι . καὶ κομιδῇ ἐξ ἁπάντων τούτων ἀναίτιον ἀποδέδεικται εἶναι τῶν κακῶν καὶ ἀδίκων τὸ θεῖον .
Lemmas: συλλογίζομαι δή οὖν ὁ ἀπό οὗτος συμβαίνω · εἰμί γάρ φυσικός δύναμις ἢ σωματικός ὁ πᾶς χράομαι τις ὁ καλέω , ὁ μέν δόσις γίγνομαι ὁ ἐνέργεια ἀπροαίρετος καί ἄνευ κακία · ὁ μέντοι χράω αὐτός μεταστρέφω ὁ δόσις ἐπί τἀναντία καί ὁ φαῦλος . καί ὁ μέν συμπαθής διά ὁμοιότης ὁ πάθος ὑπεναντίος συγκινέω . ὁ δέ ἤδη κατά προαίρεσις ἕλκω παρά ὁ Δίκαιος ἐπί ὁ φαῦλος ὁ δίδωμι · καί ὁ μέν κατά εἷς ἁρμονία ὁ κόσμος ὁ προσωτέρω ποιέω συνεργέω · εἰμί δέ τις οὗτος καταμανθάνω ἕλκω ἐπιχειρέω μή καλῶς μοῖρα τις ὁ πᾶς εἰς ἕτερος μέρος , οὖον ὁ γε ἐκεῖνος αἴτιος , ἀλλά ὁ ὁ ἄνθρωπος τόλμα καί παράβασις ὁ ἐν ὁ κόσμος τάξις παρατρέπω ὁ καλός καί νόμιμος . ὁπότε δή οὖν οὔτε ὁ θεός δράω ὁ δοξάζω εἰμί πονηρός , ἀλλά ὁ καθήκω ἀπό αὐτός φύσις τε καί ὁ σῶμα · οὔτε αὐτός οὗτος οὕτως ὡς νομίζω ἐνδίδωμι πλημμέλεια τις ἀπό ἑαυτοῦ , ἐπί σωτηρία δή ὁ ὅλος καταπέμπω ὁ περί γῆ ὁ οἰκεῖος ἀπόρροια , ὁ τε παραδέχομαι αὐτός σύμμιξις ὁ οἰκεῖος καί παρατροπή μεταπλάσσω , ἑτέρως τε δίδωμι ἐπί ἄλλος μετάγω . καί κομιδή ἐκ ἅπας οὗτος ἀναίτιος ἀποδείκνυμι εἰμί ὁ κακός καί ἄδικος ὁ θέω .
iamblichus-philosophy.de-mysteriis 4.11
Ἐρωτᾷς δὴ καὶ ἅμα ἀπορεῖς μετὰ τοῦτο , ὡς μὴ καθαρῷ μὲν ὄντι ἐξ ἀφροδισίων οὐκ ἂν καλοῦντι ὑπακούσαιεν , αὐτοὶ δὲ ἄγειν εἰς παράνομα ἀφροδίσια τοὺς τυχόντας οὐκ ὀκνοῦσι . τὰ δὲ ἔχει μὲν καὶ ἀπὸ τῶν ἔμπροσθεν εἰρημένων σαφῆ τὴν λύσιν . εἰ τῶν μὲν νόμων ἐκτός , κατ’ ἄλλην δὲ κρείττονα τῶν νόμων αἰτίαν καὶ τάξιν ταῦτα γίνεται , ἢ εἰ καθ’ ἁρμονίαν μὲν καὶ φιλίαν ἐν τῷ κόσμῳ , κατὰ δέ τινα ἀσυμπαθῆ κρᾶσιν ἐπὶ τῶν μερῶν τὰ ταιαῦτα συμβαίνει , ἢ εἰ καλῶς διδομένων μεταστρέφεται ἡ δόσις τῶν καλῶν ὑπὸ τῶν λαμβανόντων ἐπὶ τἀναντία .
Lemmas: ἐρωτάω δή καί ἅμα ἀπορέω μετά οὗτος , ὡς μή καθαρός μέν εἰμί ἐκ Ἀφροδίσιος οὐ εἄν καλέω ὑπακούω , αὐτός δέ ἄγω εἰς παράνομος Ἀφροδίσιος ὁ τυγχάνω οὐ ὀκνέω . ὁ δέ ἔχω μέν καί ἀπό ὁ ἔμπροσθεν εἴρω σαφής ὁ λύσις . εἰμί ὁ μέν νόμος ἐκτός , κατά ἄλλος δέ ἀγαθός ὁ νόμος αἴτιος καί τάξις οὗτος γίγνομαι , ἢ εἰμί κατά ἁρμονία μέν καί φίλιος ἐν ὁ κόσμος , κατά δέ τις ασυμπαθής κρᾶσις ἐπί ὁ μέρος ὁ ταιαυτος συμβαίνω , ἢ εἰμί καλῶς δίδωμι μεταστρέφω ὁ δόσις ὁ καλός ὑπό ὁ λαμβάνω ἐπί τἀναντία .