iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.29
Διὰ τί δὴ οὖν αὐτὸς μὲν ὁ ταῦτα δρῶν εἰδωλοποιὸς ἀνὴρ ἑαυτὸν ἀφίησι βελτίονα ὄντα καὶ ἐκ βελτιόνων γεγονότα , τοῖς δὲ ἀψύχοις εἰδώλοις καὶ μόνῃ τῇ ἐμφάσει τῆς ζωῆς ἐπιπνεομένοις , ἁρμονίᾳ τε ἐπισκευαστῇ καὶ πολυειδεῖ συνεχομένοις ἔξωθεν , ἐφημέροις τε ἀτέχνως οὖσιν ἀποπιστεύειν φαίνεται ; πότερον τὸ γνήσιον καὶ ἀληθὲς ἐν αὐτοῖς ὑπάρχει ; ἀλλ’ οὐδὲν τῶν ὑπὸ ἀνθρωπίνης τέχνης συμπλαττομένων εἰλικρινές ἐστι καὶ καθαρόν . ἀλλὰ τὸ ἁπλοῦν καὶ μονοειδὲς τῆς ἐνεργείας ἢ τῆς ὅλης συστάσεως ἐν αὐτοῖς ἐπικρατεῖ ; παντὸς μὲν οὖν λείπει · κατὰ γὰρ τὴν φαινομένην σύνθεσιν ἐκ παντοδαπῶν καὶ ὑπεναντίων ποιοτήτων συμπεφόρηται . ἀλλὰ δύναμίς τις ἀκραιφνὴς καὶ τελεία διαφανής ἐστιν ἐν αὐτοῖς ; οὐδαμῶς . ἐπεὶ πολλαχόθεν ἐπίκτητόν τι συγκεκρότηται τὸ τοιοῦτον πλῆ θος τῶν ἀπορροιῶν ἀσθενὲς καὶ ἐξίτηλον ἐπιδεικνύμενον . ἀλλ’ εἰ μὴ ταῦτα , τὸ μόνιμον πάρεστι τοῖς εἰδώλοις οἷς λέγουσιν οὗτοι ; πολλοῦ γε καὶ δεῖ . ἐπεὶ ταῦτά γε πολὺ θᾶττον τῶν ἐν κατόπτροις ὁρωμένων εἰδώλων ἀποσβέννυται . ἐπιτιθέντος μὲν γὰρ τοῦ θυμιάματος ἀπὸ τῶν ἀναφερομένων ἀτμῶν συνίσταται εὐθύς , ἀνακραθέντος δὲ εἰς τὸν ὅλον ἀέρα καὶ διαχυθέντος καὶ αὐτὸ εὐθὺς διαλέλυται , καὶ οὐδ’ ἀκαρῆ πέφυκεν ἐπιμένειν . Διὰ τί δὴ οὖν ἔσται περισπούδαστος ἀνδρὶ φιλοθεάμονι τῆς ἀληθείας ἡ περιττὴ αὕτη θαυματοποιία ; ἐγὼ μὲν οὐδενὸς ἀξίαν αὐτὴν ἡγοῦμαι . καὶ εἰ μὲν γινώσκουσα αὐτὰ ταῦτα ἐφ’ οἷς ἐσπούδακε καὶ περὶ ἃ διατρίβει , τὰ πλάσματα τῆς παμπαθοῦς ὕλης ἀσπάζεται , ἁπλοῦν ἂν ἔχοι τὸ κακόν . πλὴν ἐκεῖνό γε αὐτῇ ὑπάρξει , τὸ ἀφομοιωθῆναι τοῖς εἰδώλοις ἐν οἷς τὴν πίστιν ἑαυτῆς ἵδρυσεν . εἰ δὲ καὶ ὡς θεοῖς προσέχει τοῖς εἰδώλοις τούτοις , οὔτε λόγῳ ῥητὸν οὔτε ἔργῳ φορητὸν ἔσται τὸ ἄτοπον . οὐδέποτε γὰρ εἰς τὴν τοιαύτην ψυχὴν ἐπιλάμψει τις αὐγὴ θεία · οὔτε γὰρ πέφυκεν ἐνδίδοσθαι αὐτῇ τοῖς ἅπαξ ἀντιδρασθεῖσιν , οὔτε ἔχει χώραν εἰς ἣν δέξηται αὐτὴν τὰ κατεχόμενα ὑπὸ τῶν σκιοειδῶν φαντασμάτων · σκιαῖς οὖν συνέσται πολλοσταῖς ἀπὸ τῆς ἀληθείας ἡ τοιάδε τῶν φαντασμάτων θαυματουργία .
Lemmas: Ζεύς τίς δή οὖν αὐτός μέν ὁ οὗτος δράω εἰδωλοποιός ἀνήρ ἑαυτοῦ ἀφίημι ἀγαθός εἰμί καί ἐκ ἀγαθός γίγνομαι , ὁ δέ ἄψυχος εἴδωλον καί μόνος ὁ ἔμφασις ὁ ζωή ἐπιπνέω , ἁρμονία τε ἐπισκευαστής καί πολυειδής συνέχω ἔξωθεν , ἐφήμερος τε ἄτεχνος εἰμί ἀποπιστεύω φαίνω ; πότερος ὁ γνήσιος καί ἀληθής ἐν αὐτός ὑπάρχω ; ἀλλά οὐδείς ὁ ὑπό ἀνθρώπινος τέχνη συμπλάσσω εἰλικρινής εἰμί καί καθαρός . ἀλλά ὁ ἁπλόος καί μονοειδής ὁ ἐνέργεια ἢ ὁ ὅλος σύστασις ἐν αὐτός ἐπικρατέω ; πᾶς μέν οὖν λείπω · κατά γάρ ὁ φαίνω σύνθεσις ἐκ παντοδαπής καί ὑπεναντίος ποιότης συμφορέω . ἀλλά δύναμις τις ἀκραιφνής καί τέλειος διαφανής εἰμί ἐν αὐτός ; οὐδαμῶς . ἐπεί πολλαχόθεν ἐπίκτητος τίς συγκροτέω ὁ τοιοῦτος Πλῆ ἄνθος ὁ ἀπόρροια ἀσθενής καί ἐξίτηλος ἐπιδείκνυμι . ἀλλά εἰμί μή οὗτος , ὁ μόνιμος πάρειμι ὁ εἴδωλον ὅς λέγω οὗτος ; πολύς γε καί δεῖ . ἐπεί οὗτος γε πολύς ταχύς ὁ ἐν κάτοπτρον ὁράω εἴδωλον ἀποσβέννυμι . ἐπιτίθημι μέν γάρ ὁ θυμίαμα ἀπό ὁ ἀναφέρω ἀτμός συνίστημι εὐθύς , ἀνακεράννυμι δέ εἰς ὁ ὅλος ἀήρ καί διαχέω καί αὐτός εὐθύς διαλύω , καί οὐδέ ἀκαρής φύω ἐπιμένω . Ζεύς τίς δή οὖν εἰμί περισπούδαστος ἀνήρ φιλοθεάμων ὁ ἀλήθεια ὁ περισσός οὗτος θαυματοποιία ; ἐγώ μέν οὐδείς ἄξιος αὐτός ἡγέομαι . καί εἰμί μέν γιγνώσκω αὐτός οὗτος ἐπί ὅς σπουδάζω καί περί ὁ διατρίβω , ὁ πλάσμα ὁ παμπαθής ὕλη ἀσπάζομαι , ἁπλόος εἄν ἔχω ὁ κακός . πλήν ἐκεῖνος γε αὐτός ὑπάρχω , ὁ ἀφομοιόω ὁ εἴδωλον ἐν ὅς ὁ πίστις ἑαυτοῦ ἱδρύω . εἰμί δέ καί ὡς θεός προσέχω ὁ εἴδωλον οὗτος , οὔτε λόγος ῥητός οὔτε ἔργον φορητός εἰμί ὁ ἄτοπος . οὐδέποτε γάρ εἰς ὁ τοιοῦτος ψυχή ἐπίλαμψις τις αὐγή θεῖος · οὔτε γάρ φύω ἐνδίδομαι αὐτός ὁ ἅπαξ ἀντιδράω , οὔτε ἔχω χώρα εἰς ὅς δέχομαι αὐτός ὁ κατέχω ὑπό ὁ σκιοειδής φάντασμα · σκιά οὖν σύνειμι πολλοστός ἀπό ὁ ἀλήθεια ὁ τοιόσδε ὁ φάντασμα θαυματουργία .