iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.1
Θεὸς ὁ τῶν λόγων ἡγεμών , ὁ Ἑρμῆς , πάλαι δέδοκται καλῶς ἅπασι τοῖς ἱερεῦσιν εἶναι κοινός · ὁ καὶ τῆς περὶ θεῶν ἀληθινῆς ἐπιστήμης προεστηκὼς εἷς ἐστιν ὁ αὐτὸς ἐν ὅλοις · ᾧ δὴ καὶ οἱ ἡμέτεροι πρόγονοι · τὰ αὑτῶν τῆς σοφίας εὑρήματα ἀνετίθεσαν , Ἑρμοῦ πάντα τὰ οἰκεῖα συγγράμματα ἐπονομάζοντες . εἰ καὶ τοῦδε τοῦ θεοῦ καὶ ἡμεῖς τὸ ἐπιβάλλον καὶ δυνατὸν ἑαυτοῖς μέρος μετάσχοιμεν , σύ τε καλῶς ποιεῖς , τινὰ εἰς γνῶσιν τοῖς ἱερεῦσιν , ὡς φιλοῦσι , περὶ θεολογίας προτείνων ἐρωτήματα , ἐγώ τε εἰκότως τὴν πρὸς Ἀνεβὼ τὸν ἐμὸν μαθητὴν πεμφθεῖσαν ἐπιστολὴν ἐμαυτῷ γεγράφθαι νομίσας ἀποκρινοῦμαί σοι αὐτὰ τ’ ἀληθῆ ὑπὲρ ὧν πυνθάνῃ . οὐδὲ γὰρ ἂν εἴη πρέπον Πυθαγόραν μὲν καὶ Πλάτωνα καὶ Δημόκριτον καὶ Εὔδοξον καὶ πολλοὺς ἄλλους τῶν παλαιῶν Ἑλλήνων τετυχηκέναι διδαχῆς τῆς προσηκούσης ὑπὸ τῶν καθ’ ἑαυτοὺς γινομένων ἱερογραμματέων , σὲ δ’ ἐφ’ ἡμῶν ὄντα καὶ τὴν αὐτὴν ἐκείνοις ἔχοντα γνώμην , διαμαρτεῖν τῆς ὑπὸ τῶν νῦν ζώντων καὶ καλουμένων κοινῶν διδασκάλων ὑφηγήσεως . ἐγὼ μὲν οὖν οὕτως ἐπὶ τὸν λόγον τὸν παρόντα πρόσειμι , σὺ δ’ , εἰ μὲν βούλει , τὸν αὐτὸν ἡγοῦ σοι πάλιν ἀντιγράφειν ᾧπερ ἐπέστειλας · εὶ δὲ καὶ φαίνοιτό σοι δεῖν , ἐμὲ θὲς εἶναί σοι τὸν ἐν γράμμασι διαλεγόμενον ἤ τινα ἄλλον προφήτην Αἰγυπτίων · οὔδε γὰρ τοῦτο διενήνοχεν · ἢ ἔτι βέλτιον οἶμαι τὸν μὲν λέγοντα ἄφες , εἴτε χείρων εἴτε ἀμείνων εἴη , τὰ δὲ λεγόμενα σκόπει , εἴτε ἀλφθῆ εἴτε ψευδῆ λέγεται προθύμως ἀνεγείρας τὴν διάνοιαν . Ἐν ἀρχῇ δὴ διελώμεθα τὰ γένη πόσα τέ ἐστι καὶ ὁποῖα τῶν νυνὶ προκειμένων προβλημάτων · ἀπὸ τίνων τε εἴληπται θείων θεολογιῶν τὰ ἀπορήματα διέλθωμεν , καὶ κατὰ ποίας τινὰς ἐπιστήμας ἐπιζητεῖται τὴν πρόθεσιν αὐτῶν ποιησώμεθα . Τὰ μὲν οὖν ἐπιποθεῖ διάκρισίν τινα τῶν κακῶς συγκεχυμένων , τὰ δ’ ἐστὶ περὶ τὴν αἰτίαν δι’ ἣν ἕκαστά ἐστί τε , οὕτωσι καὶ νοεῖται , τὰ δ’ ἐπ’ ἄμφω τὴν γνώμην ἕλκει κατ’ ἐναντίωσίν τινα προβαλλόμενα · ἔνια δὲ καὶ τὴν ὅλην ἀπαιτεῖ παρ’ ἡμῶν μυσταγωγίαν · τοιαῦτα δὲ ὄντα πολλαχόθεν εἴληπται καὶ ἀπὸ διαφερουσῶν ἐπιστημῶν . Τὰ μὲν γὰρ ἀφ’ ὧν οἱ Χαλδαίων σοφοὶ παραδεδώκασι τὰς ἐπιστάσεις προσάγει , τὰ δ’ ἀφ’ ὧν Αἰγυπτίων οἱ προφῆται διδάσκουσι ποιεῖται τὰς ἀντιλήψεις , ἔνια δὲ καὶ τῆς τῶν φιλοσόφων θεωρίας ἐχόμενα τὰς ἐρωτήσεις ἑπομένως αὐτοῖς ποιεῖται . ἤδη δέ τινα καὶ ἀπ’ ἄλλων οὐκ ἀξίων λόγου δοξασμάτων ἐφέλκεταί τινα ἀπρεπῆ διαμφισβήτησιν , τὰ δ’ ἀπὸ τῶν κοινῶν ὑπολήψεων παρ’ ἀνθρώποις ὥρμηται · αὐτά τε οὖν καθ’ ἑαυτὰ ἕκαστα ποικίλως διάκειται , καὶ πρὸς ἄλληλα πολυειδῶς συνήρμοσται , ὅθεν δὴ διὰ πάντα ταῦτα λόγου τινός ἐστιν ἐπιδεῆ τοῦ κατευθύνοντος αὐτὰ προσηκόντως .
Lemmas: θεός ὁ ὁ λόγος ἡγεμών , ὁ Ἑρμῆς , πάλαι δοκέω καλῶς ἅπας ὁ ἱερεύς εἰμί κοινός · ὁ καί ὁ περί θεός ἀληθινός ἐπιστήμη προίστημι εἷς εἰμί ὁ αὐτός ἐν ὅλος · ὅς δή καί ὁ ἡμέτερος πρόγονος · ὁ ἑαυτοῦ ὁ σοφία εὕρημα ἀνατίθημι , Ἑρμῆς πᾶς ὁ οἰκεῖος σύγγραμμα ἐπονομάζω . εἰμί καί ὅδε ὁ θεός καί ἐγώ ὁ ἐπιβάλλον καί δυνατός ἑαυτοῦ μέρος μετέχω , σῦς τε καλῶς ποιέω , τις εἰς γνῶσις ὁ ἱερεύς , ὡς φιλέω , περί θεολογία προτείνω ἐρώτημα , ἐγώ τε εἰκότως ὁ πρός ανεβαίνω ὁ ἐμός μαθητής πέμπω ἐπιστολή ἐμαυτοῦ γράφω νομίζω ἀποκρίνω σύ αὐτός τε ἀληθής ὑπέρ ὅς πυνθάνομαι . οὐδέ γάρ εἄν εἰμί πρέπω Πυθαγόρας μέν καί Πλάτων καί Δημόκριτος καί Εὔδοξος καί πολύς ἄλλος ὁ παλαιός Ἕλλην τυγχάνω διδαχή ὁ προσήκω ὑπό ὁ κατά ἑαυτοῦ γίγνομαι ἱερογραμματεύς , σύ δέ ἐπί ἐγώ εἰμί καί ὁ αὐτός ἐκεῖνος ἔχω γνώμη , διαμαρτάνω ὁ ὑπό ὁ νῦν ζῶ καί καλέω κοινός διδάσκαλος ὑφήγησις . ἐγώ μέν οὖν οὕτως ἐπί ὁ λόγος ὁ πάρειμι πρόσειμι , σύ δέ , εἰμί μέν βούλομαι , ὁ αὐτός ἡγέομαι σύ πάλιν ἀντιγράφω ὅσπερ ἐπιστέλλω · εί δέ καί φαίνω σύ δήω , ἐγώ τίθημι εἰμί σύ ὁ ἐν γράμμα διαλέγω ἤ τις ἄλλος προφήτης Αἰγύπτιος · οὐδέ γάρ οὗτος διαφέρω · ἢ ἔτι ἀγαθός οἴομαι ὁ μέν λέγω ἀφίημι , εἴτε χείρων εἴτε ἀγαθός εἰμί , ὁ δέ λέγω σκοπέω , εἴτε ἀλφαίνω εἴτε ψευδής λέγω προθύμως ἀνεγείρω ὁ διάνοια . ἐν ἀρχή δή διαιρέω ὁ γένος πόσος τε εἰμί καί ὁποῖος ὁ νυνί πρόκειμαι πρόβλημα · ἀπό τίνω τε λαμβάνω θεῖον θεολογία ὁ ἀπόρημα διέρχομαι , καί κατά Ποίας τις ἐπιστήμη ἐπιζητέω ὁ πρόθεσις αὐτός ποιέω . ὁ μέν οὖν ἐπιποθέω διάκρισις τις ὁ κακῶς συγχέω , ὁ δέ εἰμί περί ὁ αἴτιος διά ὅς ἕκαστος εἰμί τε , οὕτως καί νοέω , ὁ δέ ἐπί ἄμφω ὁ γνώμη ἕλκω κατά ἐναντίωσις τις προβάλλω · ἔνιοι δέ καί ὁ ὅλος ἀπαιτέω παρά ἐγώ μυσταγωγία · τοιοῦτος δέ εἰμί πολλαχόθεν λαμβάνω καί ἀπό διαφέρω ἐπιστήμη . ὁ μέν γάρ ἀπό ὅς ὁ Χαλδαῖος σοφός παραδίδωμι ὁ ἐπίστασις προσάγω , ὁ δέ ἀπό ὅς Αἰγύπτιος ὁ προφήτης διδάσκω ποιέω ὁ ἀντίληψις , ἔνιοι δέ καί ὁ ὁ φιλόσοφος θεωρία ἔχω ὁ ἐρωτάω ἑπομένως αὐτός ποιέω . ἤδη δέ τις καί ἀπό ἄλλος οὐ ἄξιος λόγος δόξασμα ἐφέλκω τις ἀπρεπής διαμφισβήτησις , ὁ δέ ἀπό ὁ κοινός ὑπόληψις παρά ἄνθρωπος ὁρμάω · αὐτός τε οὖν κατά ἑαυτοῦ ἕκαστος ποικίλως διάκειμαι , καί πρός ἀλλήλων πολυειδῶς συναρμόζω , ὅθεν δή διά πᾶς οὗτος λόγος τις εἰμί ἐπιδεής ὁ κατευθύνω αὐτός προσήκω .