iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.26
Ἐπεὶ δὲ μέρος τῶν θυσιῶν οὐ τὸ σμικρότατόν ἐστι τὸ τῶν εὐχῶν , συμπληροῖ τε αὐτὰς ἐν τοῖς μάλιστα , καὶ διὰ τούτων κρατύνεται αὐτῶν καὶ ἐπιτελεῖται τὸ πᾶν ἔργον , κοινήν τε συντέλειαν ποιεῖται πρὸς τὴν θρησκείαν , καὶ τὴν κοινωνίαν ἀδιάλυτον ἐμπλέκει τὴν ἱερατικὴν πρὸς τοὺς θεούς , οὐ χεῖρον καὶ περὶ αὐτῆς ὀλίγα διελθεῖν · καὶ γὰρ αὐτὸ καθ’ αὑτὸ τοῦτο ἄξιόν ἐστι μαθήσεως , καὶ τὴν περὶ θεῶν ἐπιστήμην τελειοτέραν ἀπεργάζεται . φημὶ δὴ οὖν ὡς τὸ μὲν πρῶτον τῆς εὐχῆς εἶδος ἐστι συναγωγόν , συναφῆς τε τῆς πρὸς τὸ θεῖον καὶ γνωρίσεως ἐξηγούμενον · τὸ δ’ ἐπὶ τούτῳ κοινωνίας ὁμονοητικῆς συνδετι κόν , δόσεις τε προσκαλούμενον τὰς ἐκ θεῶν καταπεμπομένας πρὸ τοῦ λόγου , καὶ πρὸ τοῦ νοῆσαι τὰ ὅλα ἔργα ἐπιτελούσας . τὸ δὲ τελειότατον αὐτῆς ἡ ἄρρητος ἕνωσις ἐπισφραγίζεται , τὸ πᾶν κῦρος ἐνιδρύουσα τοῖς θεοῖς , καὶ τελέως ἐν αὐτοῖς κεῖσθαι τὴν ψυχὴν ἡμῶν παρέχουσα . Ἐν τρισὶ δὲ τούτοις ὅροις , ἐν οἷς τὰ θεῖα πάντα μετρεῖται , τὴν πρὸς θεοὺς ἡμῶν φιλίαν συναρμόζουσα καὶ τὸ ἀπὸ τῶν θεῶν ἱερατικὸν ὄφελος τριπλοῦν ἐνδίδωσι , τὸ μὲν εἰς ἐπίλαμψιν τεῖνον , τὸ δὲ εἰς κοινὴν ἀπεργασίαν , τὸ δὲ εἰς τὴν τελείαν ἀποπλήρωσιν ἀπὸ τοῦ πυρός · καὶ ποτὲ μὲν προηγεῖται τῶν θυσιῶν , ποτὲ δ’ αὖ μεταξὺ διαλαμβάνει τὴν ἱερουργίαν , ἄλλοτε δ’ αὖ τὸ τέλος τῶν θυσιῶν ἀποπληροῖ . Ἔργον δὲ οὐδὲν ἱερατικὸν ἄνευ τῶν ἐν ταῖς εὐχαῖς ἱκετειῶν γίνεται . ἡ δ’ ἐν αὐταῖς ἐγχρονίζουσα διατριβὴ τρέφει μὲν τὸν ἡμέτερον νοῦν , τὴν δὲ τῆς ψυχῆς ὑποδοχὴν τῶν θεῶν ποιεῖ λίαν εὐρυτέραν , ἀνοίγει δὲ τοῖς ἀνθρώποις τὰ τῶν θεῶν , συνήθειαν δὲ παρέχει πρὸς τὰς τοῦ φωτὸς μαρμαρυγάς , κατὰ βραχὺ δὲ τελειοῖ τὰ ἐν ἡμῖν πρὸς τὰς τῶν θεῶν συναφάς , ἕως ἂν ἐπὶ τὸ ἀκρότατον ἡμᾶς ἐπαναγάγῃ , καὶ τὰ μὲν ἡμέτερα τῆς διανοίας ἤθη ἠρέμα ἀνέλκει , τὰ δὲ τῶν θεῶν ἡμῖν ἐνδίδωσι , πειθὼ δὲ καὶ κοινωνίαν καὶ φιλίαν ἀδιάλυτον ἐγείρει , τόν τε θεῖον ἔρωτα συναύξει , καὶ τὸ θεῖον τῆς ψυχῆς ἀνάπτει , ἀποκαθαίρει τε πᾶν τὸ ἐναντίον τῆς ψυχῆς , καὶ ἀπορρίπτει τοῦ αἰθερώδους καὶ αὐγοειδοῦς πνεύματος περὶ αὐτὴν ὅσον ἐστὶ γενεσιουργόν , ἐλπίδα τε ἀγαθὴν καὶ τὴν περὶ τὸ φῶς πίστιν τελειοῖ , καὶ τὸ ὅλον εἰπεῖν , ὁμιλητὰς τῶν θεῶν , ἵνα οὕτως εἴπωμεν , τοὺς χρωμένους αὐταῖς ἀπεργάζεται . Εἰ δὴ τοῦτό ἐστιν ὅπερ εὐχὴν ἄν τις εἴποι , δρᾷ τε ἐν ἡμῖν τοσαῦτα ἀγαθὰ τὸ τοιοῦτον , ἔχει τε πρὸς τὰς θυσίας ἣν εἰρήκαμεν κοινωνίαν , πῶς οὐ καὶ διὰ τούτου καταφανὲς γίνεται τὸ τῶν θυσιῶν τέλος , ὡς συναφῆς καὶ αὐτὸ δημιουργικῆς μετείληχεν , ἐπειδὴ δι’ ἔργων οἰ κειοῦται τοῖς θεοῖς ; τότε ἀγαθὸν αὐτῆς ὡς τοσοῦτόν ἐστιν , ὅσον ἀπὸ τῶν δημιουργικῶν αἰτίων καταπέμπεται εἰς ἀνθρώπους . καὶ μὴν ἀπ’ ἐκείνου γε αὖθις τὸ τῶν εὐχῶν ἀναγωγὸν καὶ τελεσιουργὸν καὶ ἀποπληρωτικὸν ἔκδηλον γίνεται , πῶς μὲν δραστήριον πῶς δὲ ἡνωμένον ἐπιτελεῖται , πῶς δὲ ἔχει τὸν ἐνδιδόμενον ἀπὸ τῶν θεῶν κοινὸν σύνδεσμον · τὸ τρίτον τοίνυν , ὡς ἄμφω δι’ ἀλλήλων βεβαιοῦται , καὶ δύναμιν ἐντίθησιν εἰς ἄλληλα ἁγιστείας τελείαν ἱερατικήν , ῥᾳδίως ἄν τις ἀπὸ τῶν εἰρημένων κατανοήσειε . Διόπερ δὴ δι’ ὅλων φαίνεται τῆς ἱερατικῆς ἀναγωγῆς ἡ πᾶσα σύμπνοια καὶ συνέργεια πρὸς ἑαυτήν , ζώου παντὸς μᾶλλον συμφυῆ τὰ μόρια ἑαυτῆς παντάπασι κατὰ μίαν συνέχειαν συνάπτουσα , ἧς οὐδέποτε δεῖ καταμελεῖν , οὐδὲ τὰ ἡμίση μέρη αὐτῆς ἐγκρίνοντας τὰ ἄλλα ἀποδοκιμάζειν · ὁμοίως δὲ πᾶσιν ἐγγυμνάζεσθαι καὶ δι’ ὅλων αὐτῶν τελειοῦσθαι χρὴ τοὺς ἐθέλοντας εἰλικρινῶς τοῖς θεοῖς συνάπτεσθαι .
Lemmas: ἐπεί δέ μέρος ὁ θυσία οὖον ὁ μικρός εἰμί ὁ ὁ εὖχος , συμπληρόω τε αὐτός ἐν ὁ μάλιστα , καί διά οὗτος κρατύνω αὐτός καί ἐπιτελέω ὁ πᾶς ἔργον , κοινός τε συντέλεια ποιέω πρός ὁ θρησκεία , καί ὁ κοινωνία ἀδιάλυτος ἐμπλέκω ὁ ἱερατικός πρός ὁ θεός , οὖον χείρων καί περί αὐτός ὀλίγος διέρχομαι · καί γάρ αὐτός κατά ἑαυτοῦ οὗτος ἄξιος εἰμί μάθησις , καί ὁ περί θεός ἐπιστήμη τέλειος ἀπεργάζομαι . φημί δή οὖν ὡς ὁ μέν πρῶτος ὁ εὐχή εἶδος εἰμί συναγωγός , συναφή τε ὁ πρός ὁ θέω καί γνώρισις ἐξηγέομαι · ὁ δέ ἐπί οὗτος κοινωνία ὁμονοητικός συνδέω Κον , δόσις τε προσκαλέω ὁ ἐκ θεός καταπέμπω πρό ὁ λόγος , καί πρό ὁ νοέω ὁ ὅλος ἔργον ἐπιτελέω . ὁ δέ τέλειος αὐτός ὁ ἄρρητος ἕνωσις ἐπισφραγίζω , ὁ πᾶς κῦρος ἐνιδρύω ὁ θεός , καί τέλειος ἐν αὐτός κεῖμαι ὁ ψυχή ἐγώ παρέχω . ἐν τρεῖς δέ οὗτος ὅρος , ἐν ὅς ὁ θεῖον πᾶς μετρέω , ὁ πρός θεός ἐγώ φίλιος συναρμόζω καί ὁ ἀπό ὁ θεός ἱερατικός ὄφελος τριπλόος ἐνδίδωμι , ὁ μέν εἰς ἐπίλαμψις τείνω , ὁ δέ εἰς κοινός ἀπεργασία , ὁ δέ εἰς ὁ τέλειος ἀποπλήρωσις ἀπό ὁ πῦρ · καί ποτέ μέν προηγέομαι ὁ θυσία , ποτέ δέ αὖος μεταξύ διαλαμβάνω ὁ ἱερουργία , ἄλλοτε δέ αὖος ὁ τέλος ὁ θυσία ἀποπληρόω . ἔργον δέ οὐδείς ἱερατικός ἄνευ ὁ ἐν ὁ εὐχή Ἱκεσία γίγνομαι . ὁ δέ ἐν αὐτός ἐγχρονίζω διατριβή τρέφω μέν ὁ ἡμέτερος νόος , ὁ δέ ὁ Ψυχή ὑποδοχή ὁ θεός ποιέω λίαν εὐρύς , ἀνοίγω δέ ὁ ἄνθρωπος ὁ ὁ θεός , συνήθεια δέ παρέχω πρός ὁ ὁ φάος μαρμαρυγή , κατά βραχύς δέ τελειόω ὁ ἐν ἐγώ πρός ὁ ὁ θεός συναφή , ἠώς εἄν ἐπί ὁ ἄκρος ἐγώ ἐπανάγω , καί ὁ μέν ἡμέτερος ὁ διάνοια ἦθος ἠρέμα ἀνέλκω , ὁ δέ ὁ θεός ἐγώ ἐνδίδωμι , πειθώ δέ καί κοινωνία καί φίλιος ἀδιάλυτος ἐγείρω , ὁ τε θέω Ἔρως συναυξάνω , καί ὁ θέω ὁ Ψυχή ἀνάπτω , ἀποκαθαίρω τε πᾶς ὁ ἐναντίος ὁ Ψυχή , καί ἀπορρίπτω ὁ αἰθερώδης καί αὐγοειδής πνεῦμα περί αὐτός ὅσος εἰμί γενεσιουργός , ἐλπίς τε ἀγαθός καί ὁ περί ὁ φάος πίστις τελειόω , καί ὁ ὅλος εἶπον , ὁμιλητής ὁ θεός , ἵνα οὕτως εἶπον , ὁ χράω αὐτός ἀπεργάζομαι . εἰμί δή οὗτος εἰμί ὅσπερ εὐχή ἄν τις εἶπον , δράω τε ἐν ἐγώ τοσοῦτος ἀγαθός ὁ τοιοῦτος , ἔχω τε πρός ὁ θυσία ὅς εἴρω κοινωνία , πῶς οὖον καί διά οὗτος καταφανής γίγνομαι ὁ ὁ θυσία τέλος , ὡς συναφή καί αὐτός δημιουργικός μεταλαγχάνω , ἐπεί διά ἔργον ὁ κεῖμαι ὁ θεός ; τότε ἀγαθός αὐτός ὡς τοσοῦτόν εἰμί , ὅσος ἀπό ὁ δημιουργικός αἴτιος καταπέμπω εἰς ἄνθρωπος . καί μήv ἀπό ἐκεῖνος γε αὖθις ὁ ὁ εὖχος ἀναγωγός καί τελεσιουργός καί ἀποπληρωτικός ἔκδηλος γίγνομαι , πῶς μέν δραστήριος πῶς δέ ἑνόω ἐπιτελέω , πῶς δέ ἔχω ὁ ἐνδίδομαι ἀπό ὁ θεός κοινός σύνδεσμος · ὁ τρίτος τοίνυν , ὡς ἄμφω διά ἀλλήλων βεβαιόω , καί δύναμις ἐντίθημι εἰς ἀλλήλων ἁγιστεία τέλειος ἱερατικός , ῥᾳδίως ἄν τις ἀπό ὁ εἴρω κατανοέω . διόπερ δή διά ὅλος φαίνω ὁ ἱερατικός ἀναγωγή ὁ πᾶς σύμπνοια καί συνέργεια πρός ἑαυτοῦ , ζῷον πᾶς μᾶλλον συμφυής ὁ μόριον ἑαυτοῦ παντάπασι κατά εἷς συνέχεια συνάπτω , ὅς οὐδέποτε δεῖ καταμελέω , οὐδέ ὁ ἥμισυς μέρος αὐτός ἐγκρίνω ὁ ἄλλος ἀποδοκιμάζω · ὁμοίως δέ πᾶς ἐγγυμνάζω καί διά ὅλος αὐτός τελειόω χρή ὁ ἐθέλω εἰλικρινής ὁ θεός συνάπτω .