iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.28
ὃ δὲ προτείνεις ὡς οὐδαμῶς ἀπόβλητον τὸ ἀναγεννητικοὺς εἶναι τῶν δραστικῶν εἰδώλων , θαυμάσαιμ’ ἂν εἴ τις ἀποδέξαιτο τῶν τὰ ἀληθινὰ εἴδη τῶν θεῶν θεωρούντων θεουργῶν . διὰ τί γὰρ ἄν τις εἴδωλα ἀντὶ τῶν ὄντως ὄντων ἀνταλλάξαιτο , καὶ ἀπὸ τῶν πρωτίστων ἐπὶ τὰ ἔσχατα ἂν ἀπενεχθείη ; ἢ οὐκ ἴσμεν ὡς πάντα ἀμυδρῶς ἐστὶ κατὰ τὴν τοιαύτην σκιαγραφίαν , καὶ οὔτε ἀληθῆ φαντάσματά ἐστι τοῦ ἀληθοῦς , καὶ τὰ ἀγαθὰ δοκοῦντα φαίνεται , ὄντα δὲ οὐδέποτε ; καὶ τὰ ἄλλα ὡσαύτως ἐν τῷ γίγνεσθαι ἐπεισ έρχεται φερόμενα , γνήσιον δὲ οὐδὲν οὐδὲ τέλειον οὐδὲ ἐναργὲς κέκτηνται . δηλοῖ δὲ καὶ ὁ τρόπος αὐτῶν τῆς ποιήσεως . οὐ γὰρ θεὸς αὐτῶν ἐστι ποιητὴς ἀλλ’ ἄνθρωπος · οὐ δ’ ἐκ τῶν ἑνοειδῶν καὶ νοητῶν οὐσιῶν παράγεται , ἀλλ’ ἀπὸ τῆς ὕλης τῆς λαμβανομένης . τί οὖν ἀγαθὸν γένοιτο ἂν ἐξ ὕλης βλαστάνον καὶ τῶν περὶ τὴν ὕλην καὶ ἐν τοῖς σώμασιν ὑλικῶν καὶ σωματοειδῶν δυνάμεων ; ἢ ἀπ’ ἀνθρωπίνης τέχνης ὑφιστάμενον ἀσθενέστερον καὶ αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων ὑπάρχον , τῶν τὸ εἶναι αὐτῷ παρεχομένων ; ποίᾳ δέ τινι καὶ τέχνῃ πλάττεται τουτὶ τὸ εἴδωλον ; λέγεται μὲν γὰρ ὡς τῇ δημιουργικῇ · ἀλλ’ αὕτη γε τῶν ἀληθινῶν ἦν οὐσιῶν ἀλλ’ οὐχὶ εἰδώλων τινῶν ἐπιτελεστική · ὥστε καὶ ἡ εἰδωλοποιητικὴ τέχνη πολλοστή τίς ἐστιν ἀπὸ τῆς φυτουργοῦ τῶν ἀληθινῶν δημιουργίας · ἀλλ’ οὐδὲ ἀναλογίαν τινὰ πρὸς τὴν θείαν ποίησιν ἀποσώζει · οὐ γὰρ διὰ τῶν οὐρανίων φυσικῶν κινήσεων ἢ τῆς κατὰ μέρος ὕλης ἢ τῶν δυνάμεων τῶν οὕτως διῃρημένων ὁ θεὸς δημιουργεῖ πάντα · ταῖς δὲ ἐννοίαις καὶ βουλήσεσι καὶ τοῖς ἀύλοις εἴδεσι διὰ τῆς ἀιδίου τε καὶ ὑπερκοσμίου καὶ ἐγκοσμίου ψυχῆς δημιουργεῖ τοὺς κόσμους · ὁ δὲ δὴ τῶν εἰδώλων ποιητὴς λέγεται μὲν ὡς διὰ τῶν περιπολούντων ἀστέρων αὐτὰ ἀπεργάζεται . Οὐ μήν , ὣς γε οὑτωσὶ δόξαι , ἔχει τῷ ὄντι καὶ ἐπὶ τῆς ἀληθείας . οὐσῶν γὰρ περὶ τοὺς οὐρανίους θεοὺς ἀπείρων δή τινων δυνάμεων ἓν γένος τῶν ἐν αὐταῖς πάντων ἔσχατόν ἐστι , τὸ φυσικόν . τούτου δὲ αὖθις τὸ μὲν ἐν λόγοις σπερματικοῖς τε καὶ πρὸ τῶν σπερματικῶν τοῖς ἀκινήτοις ἱδρυμένον προηγεῖται καθ’ ἑαυτὸ πρὸ τῆς γενέσεως · τὸ δὲ ἐν ταῖς αἰσθηταῖς καὶ φανεραῖς κινήσεσί τε καὶ δυνάμεσιν , ἀπορροίαις τε ταῖς ἐξ οὐρανοῦ καὶ ποιότησιν , ἐνδυναστεύει παρὰ πᾶσαν τὴν φανερὰν διακόσμησιν · οἷς πᾶσι τὸ τελευταῖον ἐν τοῖς περὶ γῆν τόποις ἐπάρχει τῆς περιγείου φανερᾶς γενέσεως · τῇ δὲ τῆς φανερᾶς γενέσεως ἐπικρατείᾳ καὶ ταῖς δι’ αἰσθήσεως φαινομέναις ποιότησι τῶν ἀπ’ οὐρανοῦ καταπεμπομένων ἀπορροιῶν ἄλλαι τε πολλαὶ τέχναι χρῶνται , ὥσπερ ἰατρική τε καὶ γυμναστικὴ καὶ πᾶσαι ὅσαι κοινωνοῦσι τῇ φύσει τὴν ἑαυ τῶν ἀπεργασίαν · καὶ δὴ καὶ εἰδωλοποιία μοῖράν τινα γενεσιουργὸν ἀπ’ αὐτῶν ἕλκει λίαν ἀμυδράν . Ὥσπερ οὖν ἔχει τὸ ἀληθές , οὕτω δεῖ καὶ ἀποφαίνεσθαι , ὅτι δὴ αὐταῖς μὲν ταῖς περιφοραῖς ἢ ταῖς ὑπαρχούσαις ἐν αὐταῖς δυνάμεσιν ἢ ταῖς κατὰ φύσιν περὶ αὐτὰ ἐνιδρυμέναις οὔτε χρῆται εἰδωλοποιός , οὔθ’ ὅλως δυνατός ἐστιν αὐτῶν ἐφάπτεσθαι · ταῖς δὲ ἀπὸ τῆς φύσεως αὐτῶν ἐσχάταις ἀπορρεούσαις ἐν τῷ φανερῷ περὶ τὸ τελευταῖον μέρος τοῦ παντὸς τεχνικῶς προσφέρεται , ἀλλ’ οὐ θεουργικῶς . αὗται γάρ , οἶμαι , καὶ τὴν κατὰ μέρος ὕλην συμμιγνύμεναι πρὸς αὐτὴν δύνανται μεταβάλλειν τε καὶ μετασχηματίζειν καὶ μεταπλάττειν ἄλλοτε ἄλλως · καὶ δὴ καὶ μετάθεσιν ἀπ’ ἄλλων εἰς ἄλλα ἐπιδέχονται τῶν ἐν τοῖς κατὰ μέρος δυνάμεων · ἡ δὲ τοιαύτη τῶν ἐνεργειῶν ποικιλία καὶ τῶν πολλῶν ὑλικῶν δυνάμεων σύνθεσις οὐ μόνως θείας δημιουργίας τῷ παντὶ κεχώρισται , ἀλλὰ καὶ τῆς φυσικῆς ἀπεργασίας · καὶ γὰρ ἡ φύσις ἀθρόως καὶ ἅμα ποιεῖ τὰ οἰκεῖα ἔργα , ἁπλαῖς τε καὶ ἀσυνθέτοις ἐνεργείαις πάντα ἐπιτελεῖ . λείπεται οὖν τεχνικὴν εἶναι δὴ σύμμιξιν τὴν τοιαύτην κατασκευὴν περὶ τὸ τελευταῖον καὶ περιφανὲς ῥεῦμα οὐράνιον καὶ περὶ τὰ ἀπὸ τῆς οὐρανίας φερόμενα φύσεως .
Lemmas: ὅς δέ προτείνω ὡς οὐδαμῶς ἀπόβλητος ὁ αναγεννητικός εἰμί ὁ δραστικός εἴδωλον , θαυμάζω εἄν εἰμί τις ἀποδείκνυμι ὁ ὁ ἀληθινός εἶδος ὁ θεός θεωρέω θεουργός . διά τίς γάρ ἄν τις εἴδωλον ἀντί ὁ εἰμί εἰμί ἀνταλλάσσω , καί ἀπό ὁ πρῶτος ἐπί ὁ ἔσχατος εἄν ἀποφέρω ; ἢ οὐ οἶδα ὡς πᾶς ἀμυδρός εἰμί κατά ὁ τοιοῦτος σκιαγραφία , καί οὔτε ἀληθής φάντασμα εἰμί ὁ ἀληθής , καί ὁ ἀγαθός δοκέω φαίνω , εἰμί δέ οὐδέποτε ; καί ὁ ἄλλος ὡσαύτως ἐν ὁ γίγνομαι ἔπω ἔρχομαι φέρω , γνήσιος δέ οὐδείς οὐδέ τέλειος οὐδέ ἐναργής κτάομαι . δηλόω δέ καί ὁ τρόπος αὐτός ὁ ποίησις . οὖον γάρ θεός αὐτός εἰμί ποιητής ἀλλά ἄνθρωπος · οὖον δέ ἐκ ὁ ἑνοειδής καί νοητός οὐσία παράγω , ἀλλά ἀπό ὁ ὕλη ὁ λαμβάνω . τίς οὖν ἀγαθός γίγνομαι εἄν ἐκ ὕλη βλαστάνω καί ὁ περί ὁ ὕλη καί ἐν ὁ σῶμα ὑλικός καί σωματοειδής δύναμις ; ἢ ἀπό ἀνθρώπινος τέχνη ὑφίστημι ἀσθενής καί αὐτός ὁ ἄνθρωπος ὑπάρχω , ὁ ὁ εἰμί αὐτός παρέχω ; ποῖος δέ τις καί τέχνη πλάσσω οὗτος ὁ εἴδωλον ; λέγω μέν γάρ ὡς ὁ δημιουργικός · ἀλλά οὗτος γε ὁ ἀληθινός εἰμί οὐσία ἀλλά οὐ εἴδωλον τις ἐπιτελεστικός · ὥστε καί ὁ εἰδωλοποιητικός τέχνη πολλοστός τίς εἰμί ἀπό ὁ φυτουργός ὁ ἀληθινός δημιουργία · ἀλλά οὐδέ ἀναλογία τις πρός ὁ θεῖος ποίησις ἀποσῴζω · οὖον γάρ διά ὁ οὐράνιος φυσικός κίνησις ἢ ὁ κατά μέρος ὕλη ἢ ὁ δύναμις ὁ οὕτως διαιρέω ὁ θεός δημιουργέω πᾶς · ὁ δέ ἔννοια καί βούλησις καί ὁ ἄυλος εἶδος διά ὁ ἀίδιος τε καί ὑπερκόσμιος καί εγκόσμιος Ψυχή δημιουργέω ὁ κόσμος · ὁ δέ δή ὁ εἴδωλον ποιητής λέγω μέν ὡς διά ὁ περιπολέω ἀστήρ αὐτός ἀπεργάζομαι . οὖον μείς , ὡς γε οὑτωσί δόξα , ἔχω ὁ εἰμί καί ἐπί ὁ ἀλήθεια . εἰμί γάρ περί ὁ οὐράνιος θεός ἤπειρος δή τίνω δύναμις εἷς γένος ὁ ἐν αὐτός πᾶς ἔσχατος εἰμί , ὁ φυσικός . οὗτος δέ αὖθις ὁ μέν ἐν λόγος σπερματικός τε καί πρό ὁ σπερματικός ὁ ἀκίνητος ἱδρύω προηγέομαι κατά ἑαυτοῦ πρό ὁ γένεσις · ὁ δέ ἐν ὁ αἰσθητής καί φανερός κίνησις τε καί δύναμις , ἀπόρροια τε ὁ ἐκ οὐρανός καί ποιότης , ἐνδυναστεύω παρά πᾶς ὁ φανερός διακόσμησις · ὅς πᾶς ὁ τελευταῖος ἐν ὁ περί γῆ τόπος ἐπάρχω ὁ περίγειος φανερός γένεσις · ὁ δέ ὁ φανερός γένεσις ἐπικράτεια καί ὁ διά αἴσθησις φαίνω ποιότης ὁ ἀπό οὐρανός καταπέμπω ἀπόρροια ἄλλος τε πολύς τέχνη χράω , ὥσπερ Ἰατρική τε καί γυμναστικός καί πᾶς ὅσος κοινωνέω ὁ φύσις ὁ ἑ ὁ ἀπεργασία · καί δή καί εἰδωλοποιία μοῖρα τις γενεσιουργός ἀπό αὐτός ἕλκω λίαν ἀμυδρός . ὥσπερ οὖν ἔχω ὁ ἀληθής , οὗτος δεῖ καί ἀποφαίνω , ὅτι δή αὐτός μέν ὁ περιφορά ἢ ὁ ὑπάρχω ἐν αὐτός δύναμις ἢ ὁ κατά φύσις περί αὐτός ἐνιδρύω οὔτε χράω εἰδωλοποιός , οὔτε ὅλως δυνατός εἰμί αὐτός ἐφάπτω · ὁ δέ ἀπό ὁ φύσις αὐτός ἔσχατος ἀπορρέω ἐν ὁ φανερός περί ὁ τελευταῖος μέρος ὁ πᾶς τεχνικός προσφέρω , ἀλλά οὖον θεουργικός . οὗτος γάρ , οἴομαι , καί ὁ κατά μέρος ὕλη συμμείγνυμι πρός αὐτός δύναμαι μεταβάλλω τε καί μετασχηματίζω καί μεταπλάσσω ἄλλοτε ἄλλως · καί δή καί μετάθεσις ἀπό ἄλλος εἰς ἄλλος ἐπιδέχομαι ὁ ἐν ὁ κατά μέρος δύναμις · ὁ δέ τοιοῦτος ὁ ἐνέργεια ποικιλία καί ὁ πολύς ὑλικός δύναμις σύνθεσις οὖον μόνος θεῖος δημιουργία ὁ πᾶς χωρίζω , ἀλλά καί ὁ φυσικός ἀπεργασία · καί γάρ ὁ φύσις ἀθρόος καί ἅμα ποιέω ὁ οἰκεῖος ἔργον , ἁπλόος τε καί ἀσύνθετος ἐνέργεια πᾶς ἐπιτελέω . λείπω οὖν τεχνικός εἰμί δή σύμμιξις ὁ τοιοῦτος κατασκευή περί ὁ τελευταῖος καί περιφανής ῥεῦμα οὐράνιος καί περί ὁ ἀπό ὁ οὐράνιος φέρω φύσις .