iamblichus-philosophy.de-mysteriis 7.5
Ἀλλ’ ὁ ἀκούων , φής , πρὸς τὰ σημαινόμενα ἀφορᾷ , ὥστε αὐτάρκης ἡ αὐτὴ μένουσα ἔννοια , κἂν ὁποιονοῦν ὑπάρχῃ τοὔνομα . τὸ δ’ οὐ τοιοῦτόν ἐστιν οἷον σὺ προσεδόκησας · εἰ μὲν γὰρ ἦν κατὰ συνθήκην κείμενα τὰ ὀνόματα , οὐδὲν διέφερε τὰ ἕτερα ἀντὶ τῶν ἑτέρων μεταλαμβάνειν · εἰ δὲ τῇ φύσει συνήρτηται τῶν ὄντων , τὰ μᾶλλον αὐτῇ προσεοικότα καὶ τοῖς θεοῖς ἔσται δήπου προσφιλέστερα · ἐκ δὴ τοῦδε καταφαίνεται ὡς εὐλόγως καὶ ἡ τῶν ἱερῶν ἐθνῶν προκέκριται φωνὴ πρὸ τῶν ἄλλων ἀνθρώπων · οὐδὲ γὰρ πάντως τὴν αὐτὴν διασώζει διάνοιαν μεθερμηνευόμενα τὰ ὀνόματα , ἀλλ’ ἔστι τινὰ καθ’ ἕκαστον ἔθνος ἰδιώματα , ἀδύνατα εἰς ἄλλο ἔθνος διὰ φωνῆς σημαίνεσθαι · ἔπειτα κἂν εἰ οἷόν τε αὐτὰ μεθερμηνεύειν , ἀλλὰ τήν γε δύναμιν οὐκέτι φυλάττει τὴν αὐτήν · ἔχει δὲ καὶ τὰ βάρβαρα ὀνόματα πολλὴν μὲν ἔμφασιν πολλὴν δὲ συντομίαν , ἀμφιβολίας τε ἐλάττονος μετέσχηκε καὶ ποικιλίας καὶ τοῦ πλήθους τῶν λέξεων · διὰ πάντα δὴ οὖν ταῦτα συναρμόζει τοῖς κρείττοσιν . Ἄνελε οὖν ἐκ μεσῶν τὰς ἀποπιπτούσας τῆς ἀληθείας ὑπονοίας , ἢ ὡς Αἰγύπτιος ἢ Αἰγυπτίᾳ φωνῇ χρώμενός ἐστιν ὁ καλούμενος · ἀλλὰ μᾶλλον ἐκεῖνο ὑπολάμβανε , ὡς Αἰγυπτίων πρώτων τὴν μετουσίαν τῶν θεῶν διακληρωσαμένων , καὶ οἱ θεοὶ χαίρουσι τοῖς Αἰγυπτίων θεσμοῖς καλούμενοι · εἰ δ’ αὖ γοήτων ἐστὶ ταῦτα πάντα τεχνάσματα , πῶς ἂν τὰ μάλιστα συνηνωμένα τοῖς θεοῖς καὶ ἡμᾶς πρὸς αὐτοὺς συνάπτοντα καὶ μόνον οὐχὶ τὰς ἴσας δυνάμεις ἔχοντα τοῖς κρείττοσι , φανταστικὰ ἂν εἴη πλάσματα , ὧν χωρὶς οὐδὲν ἱερατικὸν ἔργον γίνεται ; ἀλλ’ οὐδὲ προκαλύμματα ταῦτα διὰ τῶν ἐπιφημιζομένων τῷ θείῳ τῶν περὶ ἡμᾶς γίνεται παθῶν . οὐ γὰρ ἀφ’ ὧν ἂν ἡμεῖς πάθωμεν , τοὐναντίον δὲ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῖς θεοῖς ὁρμώμενοι τὰς προσφόρους αὐτοῖς λέξεις κατὰ φύσιν προσφέρομεν · οὐδ’ ἐναντίας ποιούμεθα περὶ τοῦ θείου τὰς ἐννοίας ᾗ αὐτὸ τῷ ὄντι διάκειται · ἀλλ’ ᾗπερ ἔχει φύσεως , καὶ ὡς τετυχήκασι τῆς περὶ αὐτοῦ ἀληθείας οἱ πρῶτοι καταστησάμενοι τοὺς νόμους τῆς ἱερᾶς ἁγιστείας , οὕτως ἐν αὐτοῖς ἐμμένομεν · εἴπερ γάρ τι τῶν ἄλλων τῶν ἱερο πρεπῶς νομίμων καὶ τὸ ἀμετάπτωτον αὐτοῖς συναρμόζει · καὶ δεῖ τὰ τῶν παλαιῶν εὐχῶν , ὥσπερ ἱερὰ ἄσυλα , τηρεῖσθαι κατὰ τὰ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως , μήτε ἀφαιροῦντάς τι ἀπ’ αὐτῶν μήτε προστιθέντας τι αὐταῖς ἀλλαχόθεν . σχεδὸν γὰρ καὶ τοῦτο αἴτιον νυνὶ γέγονε τοῦ πάντα ἐξίτηλα καθεστηκέναι καὶ τὰ ὀνόματα καὶ τὰ τῶν εὐχῶν , διότι μεταβαλλόμενα ἀεὶ διὰ τὴν καινοτομίαν καὶ παρανομίαν τῶν Ἑλλήνων οὐδὲν παύεται . φύσει γὰρ Ἕλληνές εἰσι νεωτεροποιοὶ καὶ ᾄττοντες φέρονται πανταχῆ , οὐδὲν ἔχοντες ἕρμα ἐν ἑαυτοῖς , οὐδ’ ὅπερ ἂν δέξωνται παρά τινων διαφυλάττοντες , ἀλλὰ καὶ τοῦτο ὀξέως ἀφέντες πάντα κατὰ τὴν ἄστατον εὑρεσιλογίαν μεταπλάττουσι · βάρβαροι δὲ μόνιμοι τοῖς ἤθεσιν ὄντες καὶ τοῖς λόγοις βεβαίως τοῖς αὐτοῖς ἐμμένουσι · διόπερ αὐτοί τέ εἰσι προσφιλεῖς τοῖς θεοῖς καὶ τοὺς λόγους αὐτοῖς προσφέρουσι κεχαρισμένους · διαμείβειν δὲ αὐτοὺς κατ’ οὐδένα τρόπον οὐδενὶ ἀνθρώπῳ θεμιτόν ἐστι . τοσαῦτα καὶ περὶ τῶν ὀνομάτων τῶν τε ἀφθέγκτων καὶ τῶν βαρβάρων μὲν καλουμένων ἱεροπρεπῶν δὲ ὄντων πρός σε ἀποκρινόμεθα .
Lemmas: ἀλλά ὁ ἀκούω , φημί , πρός ὁ σημαίνω ἀφοράω , ὥστε αὐτάρκης ὁ αὐτός μένω ἔννοια , κἀν ὁποῖος ὑπάρχω ὄνομα . ὁ δέ οὖον τοιοῦτος εἰμί οἷος σύ προσδοκάω · εἰμί μέν γάρ εἰμί κατά συνθήκη κεῖμαι ὁ ὄνομα , οὐδείς διαφέρω ὁ ἕτερος ἀντί ὁ ἕτερος μεταλαμβάνω · εἰμί δέ ὁ φύσις συναρτάω ὁ εἰμί , ὁ μᾶλλον αὐτός προσέοικα καί ὁ θεός εἰμί δήπου προσφιλής · ἐκ δή ὅδε καταφαίνω ὡς εὔλογος καί ὁ ὁ ἱερός ἔθνος προκρίνω φωνή πρό ὁ ἄλλος ἄνθρωπος · οὐδέ γάρ πάντως ὁ αὐτός διασῴζω διάνοια μεθερμηνεύω ὁ ὄνομα , ἀλλά εἰμί τις κατά ἕκαστος ἔθνος ἰδίωμα , ἀδύνατος εἰς ἄλλος ἔθνος διά φωνή σημαίνω · ἔπειτα κἀν εἰμί οἷος τε αὐτός μεθερμηνεύω , ἀλλά ὁ γε δύναμις οὐκέτι φυλάσσω ὁ αὐτός · ἔχω δέ καί ὁ βάρβαρος ὄνομα πολύς μέν ἔμφασις πολύς δέ συντομία , ἀμφιβολία τε μικρός μετέχω καί ποικιλίας καί ὁ πλῆθος ὁ λέξις · διά πᾶς δή οὖν οὗτος συναρμόζω ὁ ἀγαθός . ἀναιρέω οὖν ἐκ μέσος ὁ ἀποπίπτω ὁ ἀλήθεια ὑπόνοια , ἢ ὡς Αἰγύπτιος ἢ Αἰγύπτιος φωνή χράω εἰμί ὁ καλέω · ἀλλά μᾶλλον ἐκεῖνος ὑπολαμβάνω , ὡς Αἰγύπτιος πρῶτος ὁ μετουσία ὁ θεός διακληρόω , καί ὁ θεός χαίρω ὁ Αἰγύπτιος θεσμός καλέω · εἰμί δέ αὖος γόης εἰμί οὗτος πᾶς τέχνασμα , πῶς εἄν ὁ μάλιστα συνηνωμένα ὁ θεός καί ἐγώ πρός αὐτός συνάπτω καί μόνος οὐ ὁ ἴσος δύναμις ἔχω ὁ ἀγαθός , φανταστικός εἄν εἰμί πλάσμα , ὅς Χωρὶς οὐδείς ἱερατικός ἔργον γίγνομαι ; ἀλλά οὐδέ προκάλυμμα οὗτος διά ὁ ἐπιφημίζω ὁ θεῖον ὁ περί ἐγώ γίγνομαι πάθος . οὖον γάρ ἀπό ὅς εἄν ἐγώ πάσχω , ἐναντίος δέ ἀπό ὁ οἰκέω ὁ θεός ὁρμάω ὁ πρόσφορος αὐτός λέγω κατά φύσις προσφέρω · οὐδέ ἐναντίος ποιέω περί ὁ θεῖον ὁ ἔννοια ὅς αὐτός ὁ εἰμί διάκειμαι · ἀλλά ὅσπερ ἔχω φύσις , καί ὡς τυγχάνω ὁ περί αὐτός ἀλήθεια ὁ πρῶτος καθίστημι ὁ νόμος ὁ ἱερός ἁγιστεία , οὕτως ἐν αὐτός ἐμμένω · εἴπερ γάρ τίς ὁ ἄλλος ὁ ιερός πρεπῶς νόμιμος καί ὁ ἀμετάπτωτος αὐτός συναρμόζω · καί δεῖ ὁ ὁ παλαιός εὖχος , ὥσπερ ἱερόv ἄσυλος , τηρέω κατά ὁ αὐτός καί ὡσαύτως , μήτε ἀφαιρέω τίς ἀπό αὐτός μήτε προστίθημι τίς αὐτός ἀλλαχόθεν . σχεδόν γάρ καί οὗτος αἴτιος νυνί γίγνομαι ὁ πᾶς ἐξίτηλος καθίστημι καί ὁ ὄνομα καί ὁ ὁ εὖχος , διότι μεταβάλλω ἀεί διά ὁ καινοτομία καί παρανομία ὁ Ἕλλην οὐδείς παύω . φύσις γάρ Ἕλλην εἰμί νεωτεροποιός καί ἀΐσσω φέρω πανταχῇ , οὐδείς ἔχω ἕρμα ἐν ἑαυτοῦ , οὐδέ ὅσπερ εἄν δέχομαι παρά τίνω διαφυλάσσω , ἀλλά καί οὗτος ὀξύς ἀφίημι πᾶς κατά ὁ ἄστατος εὑρεσιλογία μεταπλάσσω · βάρβαρος δέ μόνιμος ὁ ἦθος εἰμί καί ὁ λόγος βεβαίως ὁ αὐτός ἐμμένω · διόπερ αὐτός τε εἰμί προσφιλής ὁ θεός καί ὁ λόγος αὐτός προσφέρω χαρίζομαι · διαμείβω δέ αὐτός κατά οὐδείς τρόπος οὐδείς ἄνθρωπος θεμιτός εἰμί . τοσοῦτος καί περί ὁ ὄνομα ὁ τε ἀφθεγκτέω καί ὁ βάρβαρος μέν καλέω ιεροπρεπής δέ εἰμί πρός σύ ἀποκρίνω .