iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.3
Φῆς τοίνυν πρῶτον διδόναι εἶναι θεούς . τὸ δ’ ἐστὶν οὐκ ὀρθὸν οὑτωσὶ λεγόμενον . συνυπάρχει γὰρ ἡμῶν αὐτῇ τῇ οὐσίᾳ ἡ περὶ θεῶν ἔμφυτος γνῶσις , κρίσεώς τε πάσης ἐστὶ κρείττων καὶ προαιρέσεως , λόγου τε καὶ ἀποδείξεως προϋπάρχει · συνήνωταί τε ἐξ ἀρχῆς πρὸς τὴν οἰκείαν αἰτίαν , καὶ τῇ πρὸς τἀγαθὸν οὐσιώδει τῆς ψυχῆς ἐφέσει συνυφέστηκεν . Εἰ δὲ δεῖ τἀληθὲς εἰπεῖν οὐδὲ γνῶσίς ἐστιν · ἡ πρὸς τὸ θεῖον συναφή . διείργεται γὰρ αὕτη πως ἑτερότητι . πρὸ δὲ τῆς ὡς ἑτέρας ἕτερον γιγνωσκούσης αὐτοφυής ἐστι καὶ ἀδιάκριτος ἡ τῶν θεῶν ἐξηρτημένη μονοειδὴς συμπλοκή . οὐκ ἄρα συγχωρεῖν χρὴ ὡς δυναμένης αὐτὴν καὶ διδόναι καὶ μὴ · διδόναι , οὐδ’ ὡς ἀμφίβολον . · τίθεσθαι ( ἕστηκε γὰρ ἀεὶ κατ’ ἐνέργειαν ἑνοειδῶς ) οὐδ’ ὡς κυρίης οὔσης · τοῦ κρίνειν τε · καὶ ἀποκρίνεν οὕτως αὐτὴν δοκιμάζειν ἄξιον · περιεχόμεθα γὰρ ἐν αὐτῇ μᾶλλον ἡμεῖς καὶ · πληρούμεθα · ὑπ’ αὐτῆς , καὶ αὐτὸ ὅπέρ ἐσμεν ἐν τῷ τοὺς θεοὺς εἰδέναι ἔχομεν . Ὁ δὲ αὐτός ἐστί μοι λόγος πρὸς σέ , καὶ περὶ τῶν συνεπομένων θεοῖς κρειττόνων γενῶν , δαιμόνων φημὶ καὶ ἡρώων καὶ ψυχῶν ἀχράντων · καὶ γὰρ περὶ τούτων ἕνα λόγον ὡρισμένον τῆς οὐσίας ἀεὶ δεῖ νοεῖν , τὸ δ’ ἀόριστον καὶ ἄστατον τῆς ἀνθρωπίνης ἀναιρεῖν δόσεως , καὶ τὸ μὲν ἐξ ἀντιρρόπου τῶν διαλογισμῶν ἀντιστάσεως ἐπικλίνον ἐπὶ θάτερα παραιτεῖσθαι · ἀλλότριον γάρ ἐστι τῶν τοῦ λόγου καὶ τῆς ζωῆς ἀρχῶν τὸ τοιοῦτον , ἐπὶ δὲ τὰ δεύτερα ἀποφέρεται μᾶλλον , καὶ ὅσα τῇ δυνάμει καὶ τῇ ἐναντιώσει τῆς γενέσεως προσήκει . μονοειδῶς δὲ αὐτῶν ἀντελαμβάνεσθαι δεῖ . Ἐοικέτω δὴ οὖν τοῖς ἀιδίοις τῶν θεῶν συνοπαδοῖς καὶ ἡ σύμφυτος αὐτῶν κατανόησις · ὥσπερ οὖν αὐτοὶ τὸ εἶναι · ἔχουσιν ἀεὶ ὡσαύτως , οὕτως καὶ ἡ ἀνθρωπίνη ψυχὴ κατὰ τὰ αὐτὰ τῇ γνώσει πρὸς αὐτοὺς συναπτέσθω , εἰκασίᾳ μὲν ἢ δόξῃ ἢ συλλογισμῷ τινι , ἀρχομένοις ποτὲ ἀπὸ χρόνου , μηδαμῶς τὴν ὑπὲρ ταῦτα πάντα οὐσίαν μεταδιώκουσα , ταῖς δὲ καθαραῖς καὶ ἀμέμπτοις νοήσεσιν , ἃς εἴληφεν ἐξ ἀιδίου παρὰ τῶν θεῶν , ταύταις αὐτοῖς συνηρ τημένη · σὺ δ’ ἔοικας ἡγεῖσθαι τὴν αὐτὴν εἶναι τῶν θείων καὶ τῶν ἄλλων ὁποιωνοῦν γνῶσιν , δίδοσθαί τε ἀπὸ τῶν ἀντικειμένων τὸ ἕτερον μόριον , ὥσπερ εἴωθε καὶ ἐπὶ τῶν ἐν ταῖς διαλέκτοις προτεινομένων · τὸ δὲ οὐκ ἔστιν οὐδαμῶς παραπλήσιον · ἐξήλλακται γὰρ αὐτῶν ἡ εἴδησις , ἀντιθέσεώς τε πάσης κεχώρισται , καὶ οὐκ ἐν τῷ συγχωρεῖσθαι νῦν ἢ ἐν τῷ γίγνεσθαι ὑφέστηκεν , ἀλλ’ ἦν ἐξ ἀιδίου μονοειδὴς ἐπὶ τῇ ψυχῇ συνυπάρχουσα . Περὶ μὲν οὖν τῆς πρώτης ἀρχῆς ἐν ἡμῖν , ἀφ’ ἧς ὁρμᾶσθαι δεῖ τοὺς ὁτιοῦν λέγοντάς τε καὶ ἀκούοντας περὶ τῶν κρειττόνων ἢ καθ’ ἡμᾶς , τοιαῦτα πρὸς σὲ λέγω ,
Lemmas: φημί τοίνυν πρῶτος δίδωμι εἰμί θεός . ὁ δέ εἰμί οὐ ὀρθός οὑτωσί λέγω . συνυπάρχω γάρ ἐγώ αὐτός ὁ οὐσία ὁ περί θεός ἔμφυτος γνῶσις , κρίσις τε πᾶς εἰμί ἀγαθός καί προαίρεσις , λόγος τε καί ἀπόδειξις προυπάρχω · συναινέω τε ἐκ ἀρχή πρός ὁ οἰκεῖος αἴτιος , καί ὁ πρός ἀγαθός οὐσιώδης ὁ Ψυχή ἔφεσις συνυφίστημι . εἰμί δέ δεῖ ἀληθής εἶπον οὐδέ γνῶσις εἰμί · ὁ πρός ὁ θέω συναφή . διείργω γάρ οὗτος πως ἑτερότης . πρό δέ ὁ ὡς ἕτερος ἕτερος γιγνώσκω αὐτοφυής εἰμί καί ἀδιάκριτος ὁ ὁ θεός ἐξαρτάω μονοειδής συμπλοκή . οὐ ἄρα συγχωρέω χρή ὡς δύναμαι αὐτός καί δίδωμι καί μή · δίδωμι , οὐδέ ὡς ἀμφίβολος . · τίθημι ( ἵστημι γάρ ἀεί κατά ἐνέργεια ἑνοειδής ) οὐδέ ὡς κυρία εἰμί · ὁ κρίνω τε · καί ἀποκρίνω οὕτως αὐτός δοκιμάζω ἄξιος · περιέχω γάρ ἐν αὐτός μᾶλλον ἐγώ καί · πληρόω · ὑπό αὐτός , καί αὐτός ὅς εἰμί ἐν ὁ ὁ θεός οἶδα ἔχω . ὁ δέ αὐτός εἰμί ἐγώ λόγος πρός σός , καί περί ὁ συνέπομαι θεός ἀγαθός γένος , δαίμων φημί καί ἥρως καί Ψυχή ἄχραντος · καί γάρ περί οὗτος εἷς λόγος ὁρίζω ὁ οὐσία ἀεί δεῖ νοέω , ὁ δέ ἀόριστος καί ἄστατος ὁ ἀνθρώπινος ἀναιρέω δόσις , καί ὁ μέν ἐκ ἀντίρροπος ὁ διαλογισμός ἀντίστασις ἐπικλίνω ἐπί ἕτερος παραιτέομαι · ἀλλότριος γάρ εἰμί ὁ ὁ λόγος καί ὁ ζωή ἀρχή ὁ τοιοῦτος , ἐπί δέ ὁ δύο ἀποφέρω μᾶλλον , καί ὅσος ὁ δύναμις καί ὁ ἐναντιόομαι ὁ γένεσις προσήκω . μονοειδής δέ αὐτός ἀντιλαμβάνω δεῖ . ἔοικα δή οὖν ὁ ἀίδιος ὁ θεός συνοπαδέω καί ὁ σύμφυτος αὐτός κατανόησις · ὥσπερ οὖν αὐτός ὁ εἰμί · ἔχω ἀεί ὡσαύτως , οὕτως καί ὁ ἀνθρώπινος ψυχή κατά ὁ αὐτός ὁ γνῶσις πρός αὐτός συνάπτω , εἰκασία μέν ἢ δόξα ἢ συλλογισμός τις , ἄρχω ποτέ ἀπό χρόνος , μηδαμῶς ὁ ὑπέρ οὗτος πᾶς οὐσία μεταδιώκω , ὁ δέ καθαρός καί ἄμεμπτος νόησις , ὅς λαμβάνω ἐκ ἀίδιος παρά ὁ θεός , οὗτος αὐτός συνηρ Τημένη · σύ δέ ἔοικα ἡγέομαι ὁ αὐτός εἰμί ὁ θεῖον καί ὁ ἄλλος ὁπόιως γνῶσις , δίδωμι τε ἀπό ὁ ἀντίκειμαι ὁ ἕτερος μόριον , ὥσπερ εἴωθα καί ἐπί ὁ ἐν ὁ διάλεκτος προτείνω · ὁ δέ οὐ εἰμί οὐδαμῶς παραπλήσιος · ἐξαλλάσσω γάρ αὐτός ὁ εἴδησις , ἀντίθεσις τε πᾶς χωρίζω , καί οὐ ἐν ὁ συγχωρέω νῦν ἢ ἐν ὁ γίγνομαι ὑφίστημι , ἀλλά εἰμί ἐκ ἀίδιος μονοειδής ἐπί ὁ Ψυχή συνυπάρχω . περι μέν οὖν ὁ πρῶτος ἀρχή ἐν ἐγώ , ἀπό ὅς ὁρμάω δεῖ ὁ ὁστισοῦν λέγω τε καί ἀκούω περί ὁ ἀγαθός ἢ κατά ἐγώ , τοιοῦτος πρός σύ λέγω ,