iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.5
ἴωμεν δ’ ἐφεξῆς ἐπὶ τὴν ἀπόκρισιν ὧν ἐπεζήτησας . ἔστι δὴ οὖν τἀγαθὸν τότε ἐπέκεινα τῆς οὐσίας καὶ τὸ κατ’ οὐσίαν ὑπάρχον · ἐκείνην λέγω τὴν οὐσίαν τὴν πρεσβυτάτην καὶ τιμιωτάτην καὶ καθ’ αὑτὴν οὖσαν ἀσώματον , θεῶν ἰδίωμα ἐξαίρετον καὶ κατὰ πάντα τὰ γένη τὰ περὶ αὐτοὺς ὄντα , τηροῦν μὲν οὖν αὐτῶν τὴν οἰκείαν διανομὴν καὶ τάξιν καὶ οὐκ ἀποσπώμενον ταύτης , τὸ αὐτὸ δ’ ὅμως ἐν ὅλοις ὡσαύτως ὑπάρχον . Ψύχαῖς δὲ ταῖς ἀρχούσαις τῶν σωμάτων καὶ προηγουμέναις αὐτῶν τῆς ἐπιμελείας καὶ πρὸ τῆς γενέσεως τεταγμέναις ἀιδίοις καθ’ ἑαυτὰς οὐσία μὲν τοῦ ἀγαθοῦ οὐκ ἔτι πάρεστιν , οὐδ’ αἰτία τοῦ ἀγαθοῦ προτέρα οὖσα καὶ τῆς οὐσίας , ἐποχὴ δέ τις ἀπ’ αὐτοῦ καὶ ἕξις παραγίνεται · οἷα θεωροῦμεν τὴν τοῦ κάλλους καὶ τῆς ἀρετῆς μετουσίαν πολὺ διάφορον οὖσαν ἢ οἵαν νοοῦμεν ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων · αὕτη μὲν γὰρ ἀμφίβολός τις καὶ ὥσπερ ἐπίκτητος ἐν τοῖς συνθέτοις παραγίνεται , ἡ δὲ ἀμετάστατος ἐνίδρυται ταῖς ψυχαῖς καὶ ἀνέκλειπτος , οὔτε αὐτή ποτε ἐξισταμένη ἀφ’ ἑαυτῆς , οὐθ’ ὑπ’ ἄλλων τινῶν ἀφαιρουμένη . Ἀρχῆς δὴ οὖν καὶ τελευτῆς τοιαύτης οὔσης ἐν τοῖς θείοις γένεσι , δύο τῶν ἄκρων ὄρων τούτων μεταξὺ νόει μεσότητα , ὑψηλοτέραν μὲν τῆς τῶν ψυχῶν τάξεως , τὴν τῶν ἡρώων ἐπιτεταγμένην , δυνάμει καὶ ἀρετῇ , κάλλει τε καὶ μεγέθει , καὶ πᾶσι τοῖς περὶ τὰς ψυχὰς ἀγαθοῖς οὖσι παντελῶς αὐτὴν ὑπερέχουσαν , προσεχῆ δ’ ὁμῶς αὐταῖς συναπτομένην διὰ τὴν τῆς ζωῆς ὁμοειδῆ συγγένειαν · τῆς δὲ τῶν θεῶν ἐξηρτημένην τὴν τῶν δαιμόνων μακρῷ δή τινι καταδεεστέραν αὐτῆς , συνακολουθοῦσαν , ἅτε δὴ ἀ πρωτουργὸν οὖσαν , ὑπηρετικὴν δέ τινα τῆς ἀγαθῆς βουλήσεως τῶν θεῶν συνεπομένην , ἐκφαίνουσαν εἰς ἔργον τὸ ἀφανὲς αὐτῶν ἀγαθόν , ἀπεικαζομένην τε πρὸς αὐτό , καὶ τὰ δημιουργήματα ἐπιτελοῦσαν πρὸς τὸ αὐτὸ ἀφομοιούμενα , τό τε γὰρ ἄρρητον αὐτοῦ ῥητὸν καὶ τὸ ἀνείδεον ἐν εἴδεσι διαλάμπουσαν , καὶ τὸ ὑπὲρ πάντα λόγον αὐτοῦ εἰς λόγους φανεροὺς προσάγουσαν , καὶ δεχομένην μὲν ἤδη τῶν καλλῶν τὴν μετουσίαν συμπεφυκυῖαν , παρέχουσαν δ’ αὐτὴν ἀφθόνως τοῖς μεθ’ ἑαυτὴν γένεσι καὶ διαπορθμεύουσαν . Ταῦτα δὲ οὖν τὰ γένη μέσα συμπληροῦνται τὸν κοινὸν σύνδεσμον θεῶν τε καὶ ψυχῶν , καὶ ἀδιάλυτον αὐτῶν τὴν συμπλοκὴν ἀπεργάζεται , μίαν τε συνέχειαν ἄνωθεν μέχρι τοῦ τέλους συνδεῖ , καὶ ποιεῖ τῶν ὅλων τὴν κοινωνίαν εἶναι ἀδιαίρετον , κρᾶσιν τε ἀρίστην καὶ σύμμιξιν τοῖς ὅλοις ἔχειν σύμμετρον , πρόοδόν τε ἀπὸ τῶν βελτιόνων ἐπὶ τὰ ἐλάττονα καὶ ἀναγωγὴν ἀπὸ τῶν ὑποδεεστέρων ἐπὶ τὰ πρότερα , ἀναβιβάζει πως ἐξ ἴσου τάξιν τε καὶ μέτρα τῆς κατιούσης μεταδόσεως ἀπὸ τῶν ἀμεινόνων , καὶ τῆς ἐγγιγνομένης ὑποδοχῆς ἐν τοῖς ἀτελεστέροις , ἐντίθησι καὶ ποιεῖ πάντα πᾶσι προσήγορα καὶ συναρμόζοντα , ἄνωθεν τὰς τούτων ὅλων αἰτίας ἀπὸ τῶν θεῶν παραδεχόμενα . Ταύτην δὴ οὖν τὴν διαίρεσιν μὴ νομίσῃς ἰδίαν εἶναι δυνάμεων ἢ ἐνεργειῶν ἢ οὐσίας , μηδὲ χωρὶς διαλαβὼν ἐφ’ ἑνὸς αὐτῶν ἐπισκόπει , κοινῇ δὲ κατὰ πάντων αὐτὴν διατείνας τούτων , τὸ τέλεον ἀποδώσεις τῇ ἀποκρίσει περὶ ὧν ἐπεζήτησας θείων τε καὶ δαιμονίων καὶ ἡρωικῶν καὶ τῶν ἐν ταῖς ψυχαῖς ἰδιωμάτων . Κατ’ ἄλλην δὲ αὖθις ἀφορμὴν τὸ μὲν ἡνωμένον πᾶν , ὅσον ἂν ᾖ καὶ ὁποῖον καὶ τὸ μονίμως ἱδρυμένον ἐν · ἑαυτῷ , τό τε τῶν ἀμερίστων οὐσιῶν αἴτιον τὸ ἀκίνητον , οὕτω νοούμενον ὡς αἴτιον εἶναι πάσης κινήσεως , τό τε ὑπερέχον τῶν ὅλων καὶ μηδ’ ὁτιοῦν ἔχον κοινὸν πρὸς αὐτά , καὶ δὴ καὶ τὸ ἄμικτον καὶ χωριστὸν ἐν τῷ εἶναί τε καὶ δύνασθαι καὶ ἐνεργεῖν κοινῶς νοούμενον , πάντα δὲ τὰ τοιαῦτα τοῖς θεοῖς ἀνατιθέναι ἄξιον . τὸ δ’ εἰς πλῆθος ἤδη διακρινόμενον καὶ δυνάμενον ἑαυτὸ διδόναι ἄλλοις , δεχόμενόν τε ἀφ’ ἑτέρων τὸ πέρας ἐν ἑαυτῷ , καὶ ἰκανὸν μὲν ἐν ταῖς διανομαῖς ὄν τῶν μεριστῶν , ὥστε καὶ ταῦτα ἀποπληροῦν , κινήσεως δὲ πρωτουργοῦ καὶ ζωοποιοῦ μέτοχον , κοινωνίαν τε ἔχον πρὸς ὅλα τὰ ὄντα καὶ τὰ γιγνόμενα , σύμμιξίν τε ἀπὸ πάντων παραλαμβάνον , καὶ σύγκρασιν ἀφ’ ἑαυτοῦ ἐπὶ πάντα παρεχόμενον , καὶ ταῦτα δι’ ὅλων τῶν ἐν ἑαυτῷ δυνάμεών τε καὶ οὐσιῶν καὶ ἐνεργειῶν διατεῖνον τὰ ἰδιώματα , τοῦτο δὴ πᾶν ἔμφυτον ταῖς ψυχαῖς ἀποδῶμεν ἀληθῆ λέγοντες .
Lemmas: ἔρχομαι δέ ἐφεξῆς ἐπί ὁ ἀπόκρισις ὅς ἐπιζητέω . εἰμί δή οὖν ἀγαθός τότε ἐπέκεινα ὁ οὐσία καί ὁ κατά οὐσία ὑπάρχω · ἐκεῖνος λέγω ὁ οὐσία ὁ πρέσβυς καί τίμιος καί κατά ἑαυτοῦ εἰμί ἀσώματος , θεός ἰδίωμα ἐξαίρω καί κατά πᾶς ὁ γένος ὁ περί αὐτός εἰμί , τηρέω μέν οὖν αὐτός ὁ οἰκεῖος διανομή καί τάξις καί οὐ ἀποσπάω οὗτος , ὁ αὐτός δέ ὅμως ἐν ὅλος ὡσαύτως ὑπάρχω . Ψυχή δέ ὁ ἄρχω ὁ σῶμα καί προηγούμενος αὐτός ὁ ἐπιμέλεια καί πρό ὁ γένεσις τάσσω ἀίδιος κατά ἑαυτοῦ οὐσία μέν ὁ ἀγαθός οὐ ἔτι πάρειμι , οὐδέ αἰτία ὁ ἀγαθός πρότερος εἰμί καί ὁ οὐσία , ἐποχή δέ τις ἀπό αὐτός καί ἕξις παραγίγνομαι · οἷος θεωρέω ὁ ὁ κάλλος καί ὁ ἀρετή μετουσία πολύς διάφορος εἰμί ἢ οἷος νοέω ἐπί ὁ ἄνθρωπος · οὗτος μέν γάρ ἀμφίβολος τις καί ὥσπερ Ἐπίκτητος ἐν ὁ σύνθετος παραγίγνομαι , ὁ δέ ἀμετάστατος ἐνιδρύω ὁ Ψυχή καί ἀνέκλειπτος , οὔτε αὐτός ποτός ἐξίστημι ἀπό ἑαυτοῦ , οὐ ὑπό ἄλλος τις ἀφαιρέω . Ἀρχῆς δή οὖν καί τελευτή τοιοῦτος εἰμί ἐν ὁ θεῖον γένεσις , δύο ὁ ἄκρος σύργαστρος οὗτος μεταξύ νοέω μεσότης , ὑψηλός μέν ὁ ὁ Ψυχή τάξις , ὁ ὁ ἥρως ἐπιτάσσω , δύναμις καί ἀρετή , κάλλος τε καί μέγεθος , καί πᾶς ὁ περί ὁ ψυχή ἀγαθός εἰμί παντελῶς αὐτός ὑπερέχω , προσεχής δέ ὁμῶς αὐτός συνάπτω διά ὁ ὁ ζωή ὁμοειδής συγγένεια · ὁ δέ ὁ θεός ἐξαρτάω ὁ ὁ δαίμων μακρός δή τις καταδεής αὐτός , συνακολουθέω , ἅτε δή ὅς πρωτουργός εἰμί , ὑπηρετικός δέ τις ὁ ἀγαθός βούλησις ὁ θεός συνέπομαι , ἐκφαίνω εἰς ἔργον ὁ ἀφανής αὐτός ἀγαθός , ἀπεικάζω τε πρός αὐτός , καί ὁ δημιούργημα ἐπιτελέω πρός ὁ αὐτός ἀφομοιόω , ὁ τε γάρ ἄρρητος αὐτός ῥητός καί ὁ ἀνείδεος ἐν εἶδος διαλάμπω , καί ὁ ὑπέρ πᾶς λόγος αὐτός εἰς λόγος φανερός προσάγω , καί δέχομαι μέν ἤδη ὁ κάλλος ὁ μετουσία συμφύω , παρέχω δέ αὐτός ἄφθονος ὁ μετά ἑαυτοῦ γένεσις καί διαπορθμεύω . οὗτος δέ οὖν ὁ γένος μέσος συμπληρόω ὁ κοινός σύνδεσμος θεός τε καί Ψυχή , καί ἀδιάλυτος αὐτός ὁ συμπλοκή ἀπεργάζομαι , εἷς τε συνέχεια ἄνωθεν μέχρι ὁ τέλος συνδέω , καί ποιέω ὁ ὅλος ὁ κοινωνία εἰμί ἀδιαίρετος , κρᾶσις τε ἀγαθός καί σύμμιξις ὁ ὅλος ἔχω σύμμετρος , πρόοδος τε ἀπό ὁ ἀγαθός ἐπί ὁ μικρός καί ἀναγωγή ἀπό ὁ ὑποδεέστερος ἐπί ὁ πρότερος , ἀναβιβάζω πως ἐκ ἴσος τάξις τε καί μέτρον ὁ κατέρχομαι μετάδοσις ἀπό ὁ ἀγαθός , καί ὁ ἐγγίγνομαι ὑποδοχή ἐν ὁ ἀτελής , ἐντίθημι καί ποιέω πᾶς πᾶς προσήγορος καί συναρμόζω , ἄνωθεν ὁ οὗτος ὅλος αἴτιος ἀπό ὁ θεός παραδέχομαι . οὗτος δή οὖν ὁ διαίρεσις μή νομίζω ἴδιος εἰμί δύναμις ἢ ἐνέργεια ἢ οὐσία , μηδέ Χωρὶς διαλαμβάνω ἐπί εἷς αὐτός ἐπισκοπέω , κοινός δέ κατά πᾶς αὐτός _ οὗτος , ὁ τελέω ἀποδίδωμι ὁ ἀπόκρισις περί ὅς ἐπιζητέω θεῖον τε καί δαιμόνιος καί ἡρωικός καί ὁ ἐν ὁ Ψυχή ἰδίωμα . κατά ἄλλος δέ αὖθις ἀφορμή ὁ μέν ἑνόω πᾶς , ὅσος εἄν εἰμί καί ὁποῖος καί ὁ μόνιμος ἱδρύω ἐν · ἑαυτοῦ , ὁ τε ὁ ἀμέριστος οὐσία αἴτιος ὁ ἀκίνητος , οὗτος νοέω ὡς αἴτιος εἰμί πᾶς κίνησις , ὁ τε ὑπερέχω ὁ ὅλος καί μηδέ ὁστισοῦν ἔχω κοινός πρός αὐτός , καί δή καί ὁ ἄμικτος καί χωριστός ἐν ὁ εἰμί τε καί δύναμαι καί ἐνεργέω κοινῶς νοέω , πᾶς δέ ὁ τοιοῦτος ὁ θεός ἀνατίθημι ἄξιος . ὁ δέ εἰς πλῆθος ἤδη διακρίνω καί δύναμαι ἑαυτοῦ δίδωμι ἄλλος , δέχομαι τε ἀπό ἕτερος ὁ πέρας ἐν ἑαυτοῦ , καί ἱκανός μέν ἐν ὁ διανομή εἰμί ὁ μεριστός , ὥστε καί οὗτος ἀποπληρόω , κίνησις δέ πρωτουργός καί ζωοποιός μέτοχος , κοινωνία τε ἔχω πρός ὅλος ὁ εἰμί καί ὁ γίγνομαι , σύμμιξις τε ἀπό πᾶς παραλαμβάνω , καί σύγκρασις ἀπό ἑαυτοῦ ἐπί πᾶς παρέχω , καί οὗτος διά ὅλος ὁ ἐν ἑαυτοῦ δύναμις τε καί οὐσία καί ἐνέργεια διατείνω ὁ ἰδίωμα , οὗτος δή πᾶς ἔμφυτος ὁ Ψυχή ἀποδίδωμι ἀληθής λέγω .