iamblichus-philosophy.de-mysteriis 5.16
Μὴ ἀτιμάσωμεν τοίνυν ἔτε καὶ τὰ τοιαῦτα εἰπεῖν . ὡς πολλάκις τῆς τοῦ σώματος ἕνεκα ἀναγκαίας χρείας διαπραγματευόμεθά τι πρὸς τοὺς ἐφόρους τοῦ σώματος θεοὺς καὶ δαίμονας ἀγαθούς · οἷον καθαίροντες αὐτὸ ἀπὸ κηλίδων παλαιῶν ἢ νόσων ἀπολύοντες , καὶ ὑγείας πληροῦντες ἢ τὸ μὲν βαρὺ καὶ νωθρὸν ἀποκόπτοντες ἀπ’ αὐτοῦ , τὸ δὲ κοῦφον καὶ δραστήριον αὐτῷ παρέχοντες , ἢ ἄλλο γέ τε τῶν πάντων ἀγαθῶν αὐτῷ παρασκευάζοντες . τότε δὴ οὖν οὐ δήπου νοερῶς καὶ ἀσωμάτως τὸ σῶμα μεταχειριζόμεθα · οὐ γὰρ πέφυκε τῶν τοιούτων τρόπων τὸ σῶμα μετέχειν · τῶν δὲ συγγενῶν ἑαυτῷ μεταλαγχάνον , σώμασι σῶμα θεραπεύεταί τε καὶ ἀποκαθαίρεται . ἔσται δὴ οὖν καὶ ὁ τῶν θυσιῶν θεσμὸς ἐπὶ τῆς τοιαύτης χρείας ἐξ ἀνάγκης σωματοειδής , τὰ μὲν ἀποκόπτων τῶν ἐν ἡμῖν περιττευόντων , τὰ δὲ ἀναπληρῶν ὅσα ἡμῖν ἐλλείπει , τὰ δὲ εἰς συμμετρίαν ἄγων καὶ τάξιν ὅσα πλημμελῶς ἐπιτετάρακται · καὶ μήν πολλὰ καὶ πρὸς τὸν ἀνθρώπινον βίον ἐπιτηδείων δεόμενοι ἡμῖν γενέσθαι παρὰ τῶν κρειττόνων ἱερουργίαις χρώμεθα · ταῦτα δ’ ἔστι δήπου κηδεμονίαν σώματι παρέχοντα ἢ ἐκείνων ἐπιμελούμενα , ἃ τῶν σωμάτων ἕνεκα κτώμεθα . Τί δὴ οὖν ἡμῖν ἔσται παρὰ τῶν ἐξῃρημένων παντάπασι θεῶν πάσης ἀνθρωπίνης γενέσεως εἰς ἀκαρπίαν ἢ ἀγωνίαν ἢ περιουσίαν ἢ ἄλλο τι τῶν τοῦ βίου πραγμάτων ἐχόμενον ; οὐδὲν οὐδαμῶς · τοὺς γὰρ ἀπολελυμένους πάντων οὐκ ἔνεστι τῶν τοιούτων ἐφάπτεσθαι δόσεων . ἀλλ’ εἰ μέν τις λέγει ὅτι περιέχουσι καὶ τοὺς τοιούτους θεοὺς οἱ παντελῶς ἄυλοι , περιέχοντες δὲ αὐτοὺς καὶ τὰ δῶρα αὐτῶν κατὰ μίαν τὴν πρώτην αἰτίαν συνειλήφασιν ἐν ἑαυτοῖς , λέγοι τινὰ ἂν οὕτω κατιοῦσαν ἀπ’ αὐτῶν περιουσίαν τῆς θείας δόσεως · ὡς δὲ αὐτοὶ ταῦτα δρῶσι προσεχῶς ἐφαπτόμενοι τῶν τοῦ ἀνθρωπείου βίου πράξεων , οὐδενὶ συγχωρητέον λέγειν . μεριστή τε γάρ ἐστιν ἡ τοιαύτη προστασία τῶν τῇδε , καὶ μετά τινος ἐπιστροφῆς ἐπιτελεῖται , χωριστή τε οὐκ ἔστι πάντη σωμάτων , καὶ οὐ δύναται δέξασθαι τὴν καθαρὰν καὶ ἄχραντον ἐπιστασίαν . οὐκοῦν καὶ τρόπος ἱερουργίας ἐπὶ τῶν τοιούτων ἔργων ὁ συμμιγεὶς πρὸς τὰ σώματα καὶ τῆς γενέσεως ἐχόμενος ἁρμόζει , οὐχ ὅστις ἐστὶν ἄυλος παντελῶς καὶ ἀσώματος . ὁ μὲν γὰρ καθαρὸς ὑπερέχεται παντελῶς καὶ ἔστιν ἀσύμμετρος , ὁ δὲ τοῖς σώμασι προσχρώμενος καὶ ταῖς διὰ τῶν σωμάτων δυνάμεσι , πάντων μάλιστά ἐστι συγγενέστατος , δυνατὸς μὲν ἐμποιεῖν τινὰς εὐπραγίας εἰς τὸν βίον , δυνατὸς δὲ ἀποτρέπειν καὶ τὰς ἐνισταμένας δυσπραγίας , συμμετρίαν δὲ καὶ κρᾶσιν τῷ θνητῷ γένει παρεχόμενος .
Lemmas: μή ἀτιμάζω τοίνυν ἵημι καί ὁ τοιοῦτος εἶπον . ὡς πολλάκις ὁ ὁ σῶμα ἕνεκα ἀναγκαῖος χρεία διαπραγματεύομαι τίς πρός ὁ ἔφορος ὁ σῶμα θεός καί δαίμων ἀγαθός · οἷος καθαίρω αὐτός ἀπό κηλίς παλαιός ἢ νόσος ἀπολύω , καί ὑγεία πληρόω ἢ ὁ μέν βαρύς καί νωθρός ἀποκόπτω ἀπό αὐτός , ὁ δέ κοῦφος καί δραστήριος αὐτός παρέχω , ἢ ἄλλος γε τε ὁ πᾶς ἀγαθός αὐτός παρασκευάζω . τότε δή οὖν οὖον δήπου νοερός καί ἀσώματος ὁ σῶμα μεταχειρίζω · οὖον γάρ φύω ὁ τοιοῦτος τρόπος ὁ σῶμα μετέχω · ὁ δέ συγγενής ἑαυτοῦ μεταλαγχάνω , σῶμα σῶμα θεραπεύω τε καί ἀποκαθαίρω . εἰμί δή οὖν καί ὁ ὁ θυσία θεσμός ἐπί ὁ τοιοῦτος χρεία ἐκ ἀνάγκη σωματοειδής , ὁ μέν ἀποκόπτω ὁ ἐν ἐγώ περισσεύω , ὁ δέ ἀναπληρόω ὅσος ἐγώ ἐλλείπω , ὁ δέ εἰς συμμετρία ἄγω καί τάξις ὅσος πλημμελής ἐπιταράσσω · καί μείς πολύς καί πρός ὁ ἀνθρώπινος βίος ἐπιτήδειος δήω ἐγώ γίγνομαι παρά ὁ ἀγαθός ἱερουργία χράω · οὗτος δέ εἰμί δήπου κηδεμονία σῶμα παρέχω ἢ ἐκεῖνος επιμελούμαι , ὁ ὁ σῶμα ἕνεκα κτείνω . τις δή οὖν ἐγώ εἰμί παρά ὁ ἐκλέγω παντάπασι θεός πᾶς ἀνθρώπινος γένεσις εἰς ἀκαρπία ἢ ἀγωνία ἢ περιουσία ἢ ἄλλος τίς ὁ ὁ βίος πρᾶγμα ἔχω ; οὐδείς οὐδαμῶς · ὁ γάρ ἀπολύω πᾶς οὐ ἔνειμι ὁ τοιοῦτος ἐφάπτω δόσις . ἀλλά εἰμί μέν τις λέγω ὅτι περιέχω καί ὁ τοιοῦτος θεός ὁ παντελῶς ἄυλος , περιέχω δέ αὐτός καί ὁ Δῶρα αὐτός κατά εἷς ὁ πρῶτος αἴτιος συλλαμβάνω ἐν ἑαυτοῦ , λέγω τις εἄν οὗτος κατέρχομαι ἀπό αὐτός περιουσία ὁ θεῖος δόσις · ὡς δέ αὐτός οὗτος δράω προσεχῶς ἐφάπτω ὁ ὁ ἀνθρώπειος βίος πρᾶξις , οὐδείς συγχωρητέον λέγω . μεριστός τε γάρ εἰμί ὁ τοιοῦτος προστασία ὁ ὅδε , καί μετά τις ἐπιστροφή ἐπιτελέω , χωριστός τε οὐ εἰμί πάντῃ σῶμα , καί οὖον δύναμαι δέχομαι ὁ καθαρός καί ἄχραντος ἐπιστασία . οὐκοῦν καί τρόπος ἱερουργία ἐπί ὁ τοιοῦτος ἔργον ὁ συμμίγνυμι πρός ὁ σῶμα καί ὁ γένεσις ἔχω ἁρμόζω , οὐ ὅστις εἰμί ἄυλος παντελῶς καί ἀσώματος . ὁ μέν γάρ καθαρός ὑπερέχω παντελῶς καί εἰμί ἀσύμμετρος , ὁ δέ ὁ σῶμα προσχράομαι καί ὁ διά ὁ σῶμα δύναμις , πᾶς μάλα εἰμί συγγενής , δυνατός μέν ἐμποιέω τις εὐπραγία εἰς ὁ βίος , δυνατός δέ ἀποτρέπω καί ὁ ἐνίστημι δυσπραγία , συμμετρία δέ καί κρᾶσις ὁ θνητός γένος παρέχω .