iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.10
τοὺς δὲ ἰδίους περὶ αὐτῆς ἀπολογισμοὺς προσάγωμεν , οὐ τοῦτο λέγοντες , ὅτι ἡ φύσις ἕκαστον ἄγει πρὸς τὸ οἰκεῖον · οὐδὲ γάρ ἐστι φύσεως ἔργον τὸ ἐνθουσιᾶν · οὐδ’ ὅτι ἡ τοῦ ἀέρος καὶ τοῦ περιέχοντος κρᾶσις διάφορον ἐμποιεῖ καὶ τὴν ἐν τῷ σώματι κρᾶσιν τῶν ἐνθουσιώντων · οὐδὲ γὰρ σωματικαῖς δυνάμεσιν ἢ κράσεσι τὰ τῶν θεῶν ἔργα τῆς ἐπιπνοίας ἐναλλάττεται · οὐδ’ ὅτι πρὸς τὰ πάθη καὶ τὰ γιγνόμενα προσφόρως καὶ τὴν τοῦ θεοῦ ἐπεφήμισαν ἐπίπνοιαν · ἀπαθὴς γὰρ καὶ κρείττων πάσης γενέσεως ἡ δόσις τῶν θεῶν εἰς ἀνθρώπους ἐστὶ τῆς οἰκείας ἐνεργείας . ἀλλ’ ἐπεὶ τῶν μὲν Κορυβάντων φρουρητική πώς ἐστιν ἡ δύναμις καὶ ἐπιτελεστική , τοῦ Σαβαζίου δὲ εἰς βακχείας καὶ ἀποκαθάρσεις ψυχῶν καὶ λύσεις παλαιῶν μηνιμάτων οἰκειότητα παρεσκεύασται , διὰ ταῦτα δὴ καὶ αἱ ἐπίπνοιαι αὐτῶν τῷ παντὶ διεστήκασι . Τῆς δὲ μητρὸς τῶν θεῶν σὺ μὲν ἔοικας ἄρρενας εἶναι νομίζειν τοὺς κατόχους · οὕτω γὰρ αὐτοὺς καὶ προσηγόρευσας τοὺς μητρίζοντας · οὐ μὴν τό γε ἀληθὲς οὕτως ἔχει · γυναῖκες γάρ εἰσιν αἱ προηγουμένως μητρίζουσαι , ἀρρένων δὲ ὀλιγοστοὶ καὶ ὅσοι ἂν ὦσιν ἁπαλώτεροι . δύ ναμιν δ’ ἔχει καὶ οὗτος ὁ ἐνθουσιασμὸς ζωογόνον τε καὶ ἀποπληρωματικήν , καθὸ δὴ καὶ διαφερόντως τῆς ἄλλης μανίας πάσης διενήνοχεν . Οὕτω δὴ οὖν καθ’ ὁδὸν ἰόντες τὴν ἑξῆς τοῦ παρόντος λόγου καὶ τὰς τῶν Νυμφῶν ἢ Πανὸς ἐπιπνοίας καὶ τὰς ἄλλας αὐτῶν διαφορὰς κατὰ τὰς τῶν θεῶν δυνάμεις οἰκείως διακρίνοντες , διαστήσομεν κατὰ τὰς προσηκούσας αὐτῶν ἰδιότητας ἐξηγησόμεθά τε διὰ τί ἐκπηδῶσι καὶ ἐν ὄρεσι διατρίβουσι καὶ διὰ τί δεδεμένοι φαίνονταί τινες καὶ διὰ τί διὰ θυσιῶν θεραπεύονται · πάντα τε ταῦτα τοῖς θείοις αἰτίοις ἀποδώσομεν ὡς ἔχουσιν ἐν ἑαυτοῖς τὸ πᾶν κῦρος · ἀλλ’ οὔτε σωματικά τινα ἢ τῆς ψυχῆς περιττώματα συναθροιζόμενα δεῖσθαι τοῦ ἀποκαθαίρεσθαι ἐροῦμεν , οὔτε ὡρῶν περιόδους αἰτίας εἶναι τῶν τοιούτων παθημάτων , οὔτε τὴν τοῦ ὁμοίου καταδοχὴν καὶ τὴν τοῦ ἐναντίου ἀφαίρεσιν ἰατρείαν τινὰ φέρειν τῆς τοιαύτης ὑπερβολῆς φήσομεν · τὰ γὰρ τοιαῦτα πάντα σωματοειδῆ καθέστηκε , ζωῆς δὲ θείας καὶ νοερᾶς πάντῃ κεχώρισται . ἕκαστον δὲ ᾗ πέφυκε ταύτῃ συμβαίνει καὶ τὰ περὶ αὐτὸ ἐνεργήματα τελεῖσθαι · ὥστε καὶ τὰ ἀπὸ τῶν θεῶν ἐγείροντα καὶ ἀναβακχεύοντα τοὺς ἀνθρώπους πνεύματα ἐκβέβληκεν ἄλλην πᾶσαν ἀνθρωπίνην καὶ φυσικὴν κίνησιν , καὶ οὐ δεῖ δὴ τὸν τρόπον αὐτῶν ἀφομοιοῦν ταῖς συνήθως γιγνομέναις ἐνεργείαις , ἐπὶ δὲ τὰ παντελῶς παραλλάττοντα καὶ πρωτουργὰ τῶν θεῶν αἴτια αὐτὰς ἀνάγειν προσήκει . Ἓν μὲν δὴ οὖν τοῦτο εἶδος θεοφορίας τοιόνδε καὶ οὕτω γιγνόμενον ὑπάρχει ·
Lemmas: ὁ δέ ἴδιος περί αὐτός ἀπολογισμός προσάγω , οὖον οὗτος λέγω , ὅτι ὁ φύσις ἕκαστος ἄγω πρός ὁ οἰκέω · οὐδέ γάρ εἰμί φύσις ἔργον ὁ ἐνθουσιάω · οὐδέ ὅτι ὁ ὁ ἀήρ καί ὁ περιέχω κρᾶσις διάφορος ἐμποιέω καί ὁ ἐν ὁ σῶμα κρᾶσις ὁ ἐνθουσιάω · οὐδέ γάρ σωματικός δύναμις ἢ κρᾶσις ὁ ὁ θεός ἔργον ὁ ἐπίπνοια ἐναλλάσσω · οὐδέ ὅτι πρός ὁ πάθος καί ὁ γίγνομαι προσφόρως καί ὁ ὁ θεός ἐπιφημίζω ἐπίπνοια · ἀπαθής γάρ καί ἀγαθός πᾶς γένεσις ὁ δόσις ὁ θεός εἰς ἄνθρωπος εἰμί ὁ οἰκεῖος ἐνέργεια . ἀλλά ἐπεί ὁ μέν Κορύβας φρουρητικός πως εἰμί ὁ δύναμις καί ἐπιτελεστικός , ὁ Σαβάζιος δέ εἰς βακχεία καί ἀποκάθαρσις Ψυχή καί λύω παλαιός μήνιμα οἰκειότης παρασκευάζω , διά οὗτος δή καί ὁ ἐπίπνοια αὐτός ὁ πᾶς διΐστημι . ὁ δέ μήτηρ ὁ θεός σύ μέν ἔοικα ἄρσην εἰμί νομίζω ὁ κάτοχος · οὗτος γάρ αὐτός καί προσαγορεύω ὁ μητρίζω · οὖον μήv ὁ γε ἀληθής οὕτως ἔχω · γυνή γάρ εἰμί ὁ προηγουμένως μητρίζω , ἄρσην δέ ὀλιγοστός καί ὅσος εἄν εἰμί ἁπαλός . δύο νάμι δέ ἔχω καί οὗτος ὁ ἐνθουσιασμός ζωογόνος τε καί ἀποπληρωματικός , καθό δή καί διαφερόντως ὁ ἄλλος μανία πᾶς διαφέρω . οὕτως δή οὖν κατά ὁδός εἶμι ὁ ἑξῆς ὁ πάρειμι λόγος καί ὁ ὁ Νύμφη ἢ πανός ἐπίπνοια καί ὁ ἄλλος αὐτός διαφορά κατά ὁ ὁ θεός δύναμις οἰκεῖος διακρίνω , διΐστημι κατά ὁ προσήκω αὐτός ἰδιότης ἐξηγέομαι τε διά τίς ἐκπηδάω καί ἐν ὄρος διατρίβω καί διά τίς δέω φαίνω τις καί διά τίς διά θυσία θεραπεύω · πᾶς τε οὗτος ὁ θεῖον αἴτιος ἀποδίδωμι ὡς ἔχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ πᾶς κῦρος · ἀλλά οὔτε σωματικός τις ἢ ὁ Ψυχή περίσσωμα συναθροίζω δήω ὁ ἀποκαθαίρω εἴρω , οὔτε ὥρα περίοδος αἴτιος εἰμί ὁ τοιοῦτος πάθημα , οὔτε ὁ ὁ ὁμοιόω καταδοχή καί ὁ ὁ ἐναντίος ἀφαίρεσις ἰατρεία τις φέρω ὁ τοιοῦτος ὑπερβολή φημί · ὁ γάρ τοιοῦτος πᾶς σωματοειδής καθίστημι , ζωή δέ θεῖος καί νοερός πάντῃ χωρίζω . ἕκαστος δέ ὅς φύω οὗτος συμβαίνω καί ὁ περί αὐτός ἐνέργημα τελέω · ὥστε καί ὁ ἀπό ὁ θεός ἐγείρω καί ἀναβακχεύω ὁ ἄνθρωπος πνεῦμα ἐκβάλλω ἄλλος πᾶς ἀνθρώπινος καί φυσικός κίνησις , καί οὖον δεῖ δή ὁ τρόπος αὐτός ἀφομοιόω ὁ συνήθης γίγνομαι ἐνέργεια , ἐπί δέ ὁ παντελῶς παραλλάσσω καί πρωτουργός ὁ θεός αἴτιος αὐτός ἀνάγω προσήκω . εἷς μέν δή οὖν οὗτος εἶδος θεοφορία τοιόσδε καί οὗτος γίγνομαι ὑπάρχω ·