iamblichus-philosophy.de-mysteriis 2.2
Ἑπομένως δὲ καὶ τὰς ἐνεργείας αὐτῶν διοριστέον · καὶ μᾶλλον μὲν περικοσμίους θετέον τὰς τῶν δαιμόνων , καὶ διατεινούσας ἐπὶ πλεῖον ἐν τοῖς ἀποτελουμένοις ὑφ’ ἑαυτῶν , τὰς δὲ τῶν ἡρώων καὶ ἐπ’ ἔλαττον μὲν διηκούσας , παρὰ δὲ τὴν τῶν ψυχῶν διάταξιν ἐπιστρεφομένας . οὕτως δὴ οὖν διωρισμένων ὑστέρα ἐστὶν ἡ ψυχὴ καταλήγουσα πρὸς τὸ τέλος τῶν θείων τάξεων καὶ ἀπὸ τῶν δύο τούτων γενῶν μοίρας τινὰς δυνάμεων διακληρωσαμένη μεριστάς , προσθήκαις τε ἄλλαις περιττοτέραις πλεονάζουσα ἀφ’ ἑαυτῆς , καὶ ἄλλοτε ἄλλα εἴδη καὶ λόγους ἐξ ἑτέρων ἑτέρους , βίους τε ἄλλους ἄλλοτε προβάλλουσα , καθ’ ἑκάστην τε χώραν τοῦ κόσμου ποικίλαις ζωαῖς καὶ ἰδέαις χρωμένη , συμφυομένη τε οἷς ἂν ἐθέλῃ , καὶ αφ’ ὧν ἂν βούληται ἀναχωροῦσα , ὁμοιουμένη τοῖς πᾶσι καὶ δι’ ἑτερότητος ἀπ’ αὐτῶν διισταμένη , λόγους τε προχειρίζουσα συγγενεῖς τοῖς οὖσι καὶ γιγνομένοις , θεοῖς τε συνάπτουσα ἑαυτὴν κατ’ ἄλλας ἁρμονίας οὐσιῶν καὶ δυνάμεων , ἢ καθ’ οἵας δαίμονές τε καὶ ἥρωες πρὸς αὐτοὺς συνεπλέκοντο · καὶ τὸ μὲν ἀίδιον τῆς ὁμοίας ζωῆς καὶ ἐνεργείας παρ’ ἔλαττον ἐκείνων ἔχουσα , διὰ δὲ τὴν τῶν θεῶν βούλησιν ἀγαθὴν καὶ τὴν ἀπ’ αὐτῶν ἐνδιδομένην φωτὸς ἔλλαμψιν πολλάκις καὶ ἀνωτέρω χωροῦσα , ἐπὶ μείζονά τε τάξιν τὴν ἀγγελικὴν ἀναγομένη . ὅτε δὴ οὐκέτι τοῖς τῆς ψυχῆς ὅροις ἀναμένει , τὸ δ’ ὅλον τοῦτο εἰς ἀγγελικὴν ψυχὴν καὶ ἄχραντον τελειοῦται ζωήν . ὅθεν δὴ καὶ δοκεῖ παντοδαπὰς οὐσίας καὶ ἐνεργείας , λόγους τε παντοίους καὶ εἴδη τὰ ὅλα παρέχειν ἐν ἑαυτῇ ἡ ψυχή . τὸ δέ , εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , ὥρισται μὲν ἀεὶ καθ’ ἕν τι , κοινωνοῦσα δὲ ἑαυτὴν τοῖς προηγουμένοις αἰτίοις ἄλλοτε ἄλλοις συνάπτεται . Τοσαύτης οὖν οὔσης καθόλου διαφορᾶς ἐν αὐτοῖς , οὐκέτι δεῖ ἀμφισβητεῖν , τί δήποτε ἐν αὐτοῖς ἐστὶ τὸ παραλλάττον · ᾗπερ δὴ ἔχει φύσεως ταῦτα ἕκαστα , ταύτῃ διακριτέον ταῦτα ἀπ’ ἀλλήλων · καὶ καθ’ ὅσον δύναται σύνοδον ποιεῖσθαι μίαν , κατὰ τοσοῦτον τὴν κοινωνίαν αὐτῶν θεωρητέον · οὕτω γὰρ ἄν τις αὐτῶν δυνηθείη ἀψευδῶς περιλαβεῖν καὶ διορίσαι χωρὶς τὴν ἔννοιαν .
Lemmas: ἑπομένως δέ καί ὁ ἐνέργεια αὐτός διοριστέον · καί μᾶλλον μέν περικόσμιος θετέος ὁ ὁ δαίμων , καί διατείνω ἐπί πλείων ἐν ὁ ἀποτελέω ὑπό ἑαυτοῦ , ὁ δέ ὁ ἥρως καί ἐπί μικρός μέν διήκω , παρά δέ ὁ ὁ Ψυχή διάταξις ἐπιστρέφω . οὕτως δή οὖν διά-ὁρίζω ὕστερος εἰμί ὁ ψυχή καταλήγω πρός ὁ τέλος ὁ θεῖον τάξις καί ἀπό ὁ δύο οὗτος γένος μοῖρα τις δύναμις διακληρόω μεριστός , προσθήκη τε ἄλλος πέριτος πλεονάζω ἀπό ἑαυτοῦ , καί ἄλλοτε ἄλλος εἶδος καί λόγος ἐκ ἕτερος ἕτερος , βίος τε ἄλλος ἄλλοτε προβάλλω , κατά ἕκαστος τε χώρα ὁ κόσμος ποικίλος ζωή καί ἰδέα χράω , συμφύω τε ὅς εἄν ἐθέλω , καί ἀπό ὅς εἄν βούλομαι ἀναχωρέω , ὁμοιόω ὁ πᾶς καί διά ἑτερότης ἀπό αὐτός διΐστημι , λόγος τε προχειρίζω συγγενής ὁ εἰμί καί γίγνομαι , θεός τε συνάπτω ἑαυτοῦ κατά ἄλλος ἁρμονία οὐσία καί δύναμις , ἢ κατά οἷος δαίμων τε καί ἥρως πρός αὐτός συμπλέκω · καί ὁ μέν ἀίδιος ὁ ὅμοιος ζωή καί ἐνέργεια παρά μικρός ἐκεῖνος ἔχω , διά δέ ὁ ὁ θεός βούλησις ἀγαθός καί ὁ ἀπό αὐτός ἐνδίδωμι φάος ἔλλαμψις πολλάκις καί ἀνωτέρω χωρέω , ἐπί μέγας τε τάξις ὁ ἀγγελικός ἀνάγω . ὅτε δή οὐκέτι ὁ ὁ Ψυχή ὅρος ἀναμένω , ὁ δέ ὅλος οὗτος εἰς ἀγγελικός ψυχή καί ἄχραντος τελειόω ζωή . ὅθεν δή καί δοκέω παντοδαπός οὐσία καί ἐνέργεια , λόγος τε παντοῖος καί εἶδος ὁ ὅλος παρέχω ἐν ἑαυτοῦ ὁ ψυχή . ὁ δέ , εἰμί χρή ἀληθής εἶπον , ὁρίζω μέν ἀεί κατά εἷς τίς , κοινωνέω δέ ἑαυτοῦ ὁ προηγούμενος αἴτιος ἄλλοτε ἄλλος συνάπτω . τοσοῦτος οὖν εἰμί καθόλου διαφορά ἐν αὐτός , οὐκέτι δεῖ ἀμφισβητέω , τίς δήποτε ἐν αὐτός εἰμί ὁ παραλλάσσω · ὅσπερ δή ἔχω φύσις οὗτος ἕκαστος , οὗτος διακριτέος οὗτος ἀπό ἀλλήλων · καί κατά ὅσος δύναμαι σύνοδος ποιέω εἷς , κατά τοσοῦτος ὁ κοινωνία αὐτός θεωρητέον · οὗτος γάρ ἄν τις αὐτός δύναμαι ἀψευδής περιλαμβάνω καί διορίζω Χωρὶς ὁ ἔννοια .