iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.16
Ταυτὶ μὲν οὖν κοινῶς ἡμῖν περὶ τῆς ὅλης ἀνθρωπίνης τοιαύτης τέχνης διωρίσθω · κατ’ ἰδίαν δὲ τὰ μὲν σπλάγχνα ἥ τε ψυχὴ τῶν ζώων καὶ ὁ ἐφεστηκὼς αὐτοῖς δαίμων καὶ ὁ ἀὴρ ἥ τε κίνησις τοῦ ἀέρος καὶ ἡ τοῦ περιέχοντος περιφορὰ μεταβάλλει ποικίλως ὅπῃπερ ἂν ἀρέσκῃ τοῖς θεοῖς . σημεῖον δὲ τὸ πολλάκις εὑρίσκεσθαι αὐτὰ ἀκάρδια ἢ ἄλλως ἄμοιρα τῶν κυριωτάτων μερῶν , ὧν ἀπεστερημένα οὐχ οἷά τε ἦν ὅλως τοῖς ζώοις παρέχειν τὸ ζῆν . τοὺς δὲ ὄρνιθας κινεῖ μὲν καὶ ἡ τῆς ἰδίας ψυχῆς ὁρμή , κινεῖ δὲ καὶ ὁ τῶν ζώων ἔφορος δαίμων , ἤδη δὲ καὶ ἡ τοῦ ἀέρος τροπὴ καὶ ἡ καθήκουσα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ δύναμις εἰς τὸν ἀέρα · πάντα συμφωνοῦντα τοῖς βουλήμασι τῶν θεῶν ἄγει αὐτὰς ὁμολογουμένως οἷς οἱ θεοὶ καταρχὰς ἐπιτάττουσι . σημεῖον δὲ καὶ τούτου μέγιστον · οὐ γὰρ τῶν κατὰ φύσιν τινὶ προσέοικε πράγματι τὸ ἀπορρήσσειν τοὺς ὄρνιθας αὐτοὺς ἑαυτοὺς καὶ ἀναιρεῖν πολλάκις · ἀλλ’ ὑπερφυὲς δὴ τὸ ἔργον ἐστὶ τοῦτο , ὡς ἑτέρου τινὸς ὄντος τοῦ διὰ τῶν ὀρνίθων ταῦτα ἀπεργαζομένου . Ἀλλὰ μὴν αἵ γε τῶν ἄστρων φοραὶ πλησιάζουσι μὲν ταῖς κατ’ οὐρανὸν ἀιδίοις περιφοραῖς , οὐ τόπῳ μόνον ἀλλὰ καὶ ταῖς δυνάμεσι καὶ ταῖς τοῦ φωτὸς διαδρομαῖς · κινοῦνται δὲ ὅπῃπερ ἂν οἱ κατ’ οὐρανὸν θεοὶ κελεύωσι . τὸ γὰρ εὐαγέστατον καὶ ἄκρον τοῦ ἀέρος ἐπιτηδείως ἔχον ἐξάπτεσθαι εἰς πῦρ , ἅμα τε ἐπινεύουσιν οἱ θεοὶ καὶ εὐθὺς ἀνακαίεται . ἐὰν δέ τις καὶ νομίζῃ τῶν οὐρανίων τινὰς ἀπορροίας ἐνδίδοσθαι εἰς τὸν ἀέρα , καὶ οὗτος οὐκ ἀλλότρια δοξάσει τῶν δρωμένων ἐν τῇ θείᾳ τέχνῃ πολλάκις . καὶ ἡ ἕνωσις δὲ καὶ ἡ συμπάθεια τοῦ παντὸς καὶ ἡ ὡς ἐφ’ ἑνὸς ζώου συγκίνησις τῶν πορρωτάτω μερῶν ὡς ἐγγὺς ὄντων , τὴν τῶν σημείων τούτων πομπὴν ἐκ θεῶν ἀνθρώποις καταπέμπει , διὰ τοῦ οὐρανοῦ μὲν πρώτως ἔπειτα διὰ τοῦ ἀέρος ἐκφαινομένην τοῖς ἀνθρώποις ὡς οἷόν τε μάλιστα λαμπρότατα . Δῆλον δὴ οὖν διὰ πάντων τῶν εἰρημένων καὶ τοῦτο γέγονεν , ὡς ὀργάνοις μέσοις πολλοῖς οἱ θεοὶ χρώμενοι τὰ σημεῖα τοῖς ἀνθρώποις ἐπιπέμπουσι , δαιμόνων τε ὑπηρεσίαις καὶ ψυχῶν καὶ τῆς φύσεως ὅλης χρώμενοι , πᾶσί τε τοῖς περὶ τὸν κόσμον ἐκείνοις ἀκολουθοῦσι κατὰ μίαν ἀρχὴν ἐξηγούμενοι καὶ ἀνιέντες τὴν ἀπ’ αὐτῶν κατιοῦσαν κίνησιν , ὅπῃπερ ἂν ἐθέλωσιν . αὐτοὶ δὴ οὖν χωριστοὶ πάντων καὶ ἀπολελυμένοι τῆς σχέσεως καὶ συντάξεως τῆς πρὸς τὴν γένεσιν ἄγουσι πάντα ἐν τῇ γενέσει καὶ φύσει κατὰ τὴν οἰκείαν βούλησιν . ἥκει δὴ οὖν εἰς ταὐτὸ τῷ τῆς δημιουργίας καὶ προνοίας τῶν θεῶν λόγῳ καὶ ὁ περὶ τῆς μαντικῆς ἀπολογισμός . οὐ γὰρ καθέλκει οὐδὲ οὗτος ἐπὶ τὰ τῇδε καὶ πρὸς ἡμᾶς τὸν τῶν κρειττόνων νοῦν , μένοντος δὲ αὐτοῦ ἐν αὐτῷ τά τε σημεῖα καὶ τὴν μαντείαν ὅλην πρὸς αὐτὸν ἐπιστρέφει καὶ ἀπ’ αὐτοῦ προϊόντα αὐτὰ ἀνευρίσκει .
Lemmas: οὗτος μέν οὖν κοινῶς ἐγώ περί ὁ ὅλος ἀνθρώπινος τοιοῦτος τέχνη διά-ὁρίζω · κατά ἴδιος δέ ὁ μέν σπλάγχνον ὅς τε ψυχή ὁ ζῷον καί ὁ ἐφίστημι αὐτός δαίμων καί ὁ ἀήρ ὅς τε κίνησις ὁ ἀήρ καί ὁ ὁ περιέχω περιφορά μεταβάλλω ποικίλως ὅπῃ εἄν ἀρέσκω ὁ θεός . σημεῖον δέ ὁ πολλάκις εὑρίσκω αὐτός ἀκάρδια ἢ ἄλλως ἄμοιρος ὁ κύριος μέρος , ὅς ἀποστερέω οὐ οἷος τε εἰμί ὅλως ὁ ζῷον παρέχω ὁ ζῶ . ὁ δέ ὄρνις κινέω μέν καί ὁ ὁ ἴδιος Ψυχή ὁρμή , κινέω δέ καί ὁ ὁ ζῷον ἔφορος δαίμων , ἤδη δέ καί ὁ ὁ ἀήρ τροπή καί ὁ καθήκω ἀπό ὁ οὐρανός δύναμις εἰς ὁ ἀήρ · πᾶς συμφωνέω ὁ βούλημα ὁ θεός ἄγω αὐτός ὁμολογουμένως ὅς ὁ θεός καταρχή ἐπιτάσσω . σημεῖον δέ καί οὗτος μέγας · οὖον γάρ ὁ κατά φύσις τις προσέοικα πρᾶγμα ὁ ἀπορρήσσω ὁ ὄρνις αὐτός ἑαυτοῦ καί ἀναιρέω πολλάκις · ἀλλά ὑπερφυής δή ὁ ἔργον εἰμί οὗτος , ὡς ἕτερος τις εἰμί ὁ διά ὁ ὄρνις οὗτος απεργάζομαι . ἀλλά μήv ὁ γε ὁ ἄστρον φορά πλησιάζω μέν ὁ κατά οὐρανός ἀίδιος περιφορά , οὖον τόπος μόνος ἀλλά καί ὁ δύναμις καί ὁ ὁ φάος διαδρομή · κινέω δέ ὅπῃ εἄν ὁ κατά οὐρανός θεός κελεύω . ὁ γάρ εὐαγής καί ἄκρος ὁ ἀήρ ἐπιτηδείως ἔχω ἐξάπτω εἰς πῦρ , ἅμα τε ἐπινεύω ὁ θεός καί εὐθύς ἀνακαίω . ἐάν δέ τις καί νομίζω ὁ οὐράνιος τις ἀπόρροια ἐνδίδομαι εἰς ὁ ἀήρ , καί οὗτος οὐ ἀλλότριος δοξάζω ὁ δράω ἐν ὁ θεῖος τέχνη πολλάκις . καί ὁ ἕνωσις δέ καί ὁ συμπάθεια ὁ πᾶς καί ὁ ὡς ἐπί εἷς ζῷον συγκίνησις ὁ προσωτέρω μέρος ὡς ἐγγύς εἰμί , ὁ ὁ σημεῖον οὗτος πομπή ἐκ θεός ἄνθρωπος καταπέμπω , διά ὁ οὐρανός μέν πρῶτος ἔπειτα διά ὁ ἀήρ ἐκφαίνω ὁ ἄνθρωπος ὡς οἷος τε μάλιστα λαμπρός . Δῆλος δή οὖν διά πᾶς ὁ εἴρω καί οὗτος γίγνομαι , ὡς ὄργανον μέσος πολύς ὁ θεός χράω ὁ σημεῖον ὁ ἄνθρωπος ἐπιπέμπω , δαίμων τε ὑπηρεσία καί Ψυχή καί ὁ φύσις ὅλος χράω , πᾶς τε ὁ περί ὁ κόσμος ἐκεῖνος ἀκολουθέω κατά εἷς ἀρχή ἐξηγέομαι καί ἀνίημι ὁ ἀπό αὐτός κατέρχομαι κίνησις , ὅπῃ εἄν ἐθέλω . αὐτός δή οὖν χωριστός πᾶς καί ἀπολύω ὁ σχέσις καί σύνταξις ὁ πρός ὁ γένεσις ἄγω πᾶς ἐν ὁ γένεσις καί φύσις κατά ὁ οἰκεῖος βούλησις . ἥκω δή οὖν εἰς αὐτός ὁ ὁ δημιουργία καί πρόνοια ὁ θεός λόγος καί ὁ περί ὁ μαντικός ἀπολογισμός . οὖον γάρ καθέλκω οὐδέ οὗτος ἐπί ὁ ὅδε καί πρός ἐγώ ὁ ὁ ἀγαθός νόος , Μένων δέ αὐτός ἐν αὐτός ὁ τε σημεῖον καί ὁ μαντεῖος ὅλος πρός αὐτός ἐπιστρέφω καί ἀπό αὐτός πρόειμι αὐτός ἀνευρίσκω .