iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.11
ἕτερον δὲ τὸ τῶν χρηστηρίων διαβόητον καὶ ἐναργέστατόν ἐστι πολυμερὲς ἔνθεον μαντεῖον , περὶ οὗ τὰ τοιαῦτα ἀποφαίνεις · οἱ δ’ ὕδωρ πιόντες , καθάπερ ὁ ἐν Κολοφῶνι ἱερεὺς τοῦ Κλαρίου , οἱ δὲ στομίοις παρακαθήμενοι , ὡς αἱ ἐν Δελφοῖς θεσπίζουσαι , οἱ δ’ ἐξ ὑδάτων ἀτμιζόμενοι , καθάπερ αἱ ἐν Βραγχίδαις προ φήτιδες . τριῶν δὴ τουτωνὶ διωνύμων χρηστηρίων ἐμνημόνευσας , οὐχ ὅτι μόνα ἐνταῦθα , πολὺ γὰρ πλείονα ὑπῆρχε τὰ παραλειπόμενα · ἀλλ’ ἐπεὶ προεῖχε τῶν ἄλλων ταῦτα , καὶ ἅμα οὗ ἕνεκα ἐζητεῖτο ἱκανῶς ἂν ἐδίδασκες περὶ τοῦ τρόπου , φημὶ τῆς ἐκ θεῶν ἀνθρώποις ἐπιπεμπομένης μαντείας , διὰ τοῦτο δὴ ἠρκέσθης τούτοις . καὶ ἡμεῖς οὖν περὶ τῶν τριῶν τούτων ποιησόμεθα λόγον , τὸν περὶ τῶν πολλῶν μαντείων λόγον ὑπερβάντες . Τὸ δὴ ἐν Κολοφῶνι μαντεῖον ὁμολογεῖται παρὰ πᾶσι δι’ ὕδατος χρηματίζειν . εἶναι γὰρ πηγὴν ἐν οἴκῳ καταγείῳ καὶ ἀπ’ αὐτῆς πίνειν τὸν προφήτην · ἔν τισι δὲ τακταῖς νυξὶν ἱερουργιῶν πολλῶν γενομένων πρότερον , πιόντα δὲ χρησμῳδεῖν οὐκέθ’ ὁρώμενον τοῖς παροῦσι θεωροῖς . τὸ μὲν οὖν εἶναι μαντικὸν ἐκεῖνο τὸ ὕδωρ αὐτόθεν πρόδηλον · τὸ δὲ πῶς ἐστὶ τοιοῦτον , οὐκέτ’ ἂν κατὰ τὴν παροιμίαν πᾶς ἀνὴρ γνοίη · δοκεῖ μὲν γὰρ διήκειν τι δι’ αὐτοῦ πνεῦμα μαντικόν · οὐ μέντοι τό γε ἀληθὲς οὕτως ἔχει . τὸ γὰρ θεῖον οὐ διαπεφοίτηκεν οὕτω διαστατῶς καὶ μεριστῶς ἐν τοῖς αὐτοῦ μετέχουσιν , ἀλλ’ ὡς παρέχον ἔξωθεν καὶ ἐπιλάμπον τὴν πηγήν , πληροῖ δυνάμεως αὐτὴν ἀφ’ ἑαυτοῦ μαντικῆς · οὐ μέντοι τοῦγε θεοῦ πᾶσά ἐστεν ἡ ἐπίπνοια , ἥντινα παρέχει τὸ ὕδωρ , ἀλλ’ αὐτὴ μὲν ἐπιτηδειότητα μόνον καὶ ἀποκάθαρσιν τοῦ ἐν ἡμῖν αὐγοειδοῦς πνεύματος ἐμποιεῖ , δι’ ἣν δυνατοὶ γιγνόμεθα χωρεῖν τὸν θεόν . ἄλλη δ’ ἐστὶν ἡ τοῦ θεοῦ παρουσία καὶ προτέρα ταύτης καὶ ἄνωθεν ἐναστράπτουσα · αὕτη τοίνυν οὐδενὸς ἀφέστηκε τῶν ἐχόντων διὰ τὴν τῆς οἰκειότητος συναφὴν πρὸς ἑαυτήν · πάρεστι δ’ εὐθὺς καὶ χρῆται ὡς ὀργάνῳ τῷ προφήτῃ οὔτε ἑαυτοῦ ὄντι οὔτε παρακολουθοῦντι οὐδὲν οἷς λέγει ἢ ὅπου γῆς ἐστίν · ὥστε καὶ μετὰ τὴν χρησμῳδίαν μόγις ποτὲ ἑαυτὸν λαμβάνει · καὶ πρὸ τοῦ πίνειν δὲ οὕτως ἀσιτεῖ τὴν ἡμέραν ὅλην καὶ νύκτα , καὶ ἐν ἱεροῖς τισὶν ἀβάτοις τῷ πλήθει καθ’ ἑαυτὸν ἀνακεχώρηκεν ἀρχόμενος ἐνθουσιῶν , καὶ διὰ τῆς ἀποστάσεως καὶ ἀπαλλαγῆς τῶν ἀνθρωπίνων πραγμάτων ἄχραντον ἑαυτὸν εἰς ὑποδοχὴν τοῦ θεοῦ παρασκευάζει · ἐξ ὧν δὴ εἰς καθαρὰν ἕδραν τῆς ἑαυτοῦ ψυχῆς ἐλλάμπουσαν ἔχει τὴν τοῦ θεοῦ ἐπίπνοιαν , ἀκώλυτόν τε ἑαυτῇ παρέχει τὴν κατακωχὴν καὶ τὴν παρουσίαν τελείαν καὶ ἀνεμπόδιστον . Ἡ δ’ ἐν Δελφοῖς προφῆτις , εἴτε ἀπὸ πνεύματος λεπτοῦ καὶ πυρώδους ἀναφερομένου ποθὲν ἀπὸ στομίου θεμιστεύει τοῖς ἀνθρώποις , εἴτε ἔν τῷ ἀδύτῳ καθημένη ἐπὶ δίφρου χαλκοῦ τρεῖς πόδας ἔχοντος χρηματίζει , εἴτε καὶ ἐπὶ τοῦ τετράποδος δίφρου ὅς ἐστιν ἱερὸς τοῦ θεοῦ , πανταχῇ οὕτω δίδωσιν ἑαυτὴν τῷ θείῳ πνεύματι , ἀπό τε τῆς τοῦ θείου πυρὸς ἀκτῖνος καταυγάζεται . καὶ ὅταν μὲν ἀθρόον καὶ πολὺ τὸ ἀναφερόμενον ἀπὸ τοῦ στομίου πῦρ κύκλῳ πανταχόθεν αὐτὴν περιέχῃ , πληροῦται ἀπ’ αὐτοῦ θείας αὐγῆς · ὅταν δὲ εἰς ἕδραν ἐνιδρυθῇ τοῦ θεοῦ , τῇ σταθερᾷ τοῦ θεοῦ μαντικῇ δυνάμει συναρμόζεται · ἐξ ἀμφοτέρων δὲ τῶν τοιούτων παρασκευῶν ὅλη γίνεται τοῦ θεοῦ . καὶ τότε δὴ πάρεστιν αὐτῇ χωριστῶς ὁ θεὸς ἐπιλάμπων , ἕτερος ὢν καὶ τοῦ πυρὸς καὶ τοῦ πνεύματος καὶ τῆς ἰδίας ἕδρας καὶ πάσης τῆς περὶ τὸν τόπον φυσικῆς καὶ ἱερᾶς φαινομένης κατασκευῆς . Καὶ μὴν ἥ γε ἐν . Βραγχίδαις γυνὴ χρησμῳδός , εἴτε ῥάβδον ἔχουσα τὴν πρώτως ὑπὸ θεοῦ τινὸς παραδοθεῖσαν πληροῦται τῆς θείας αὐγῆς , εἴτε ἐπὶ ἄξονος καθημένη προλέγει τὸ μέλλον , εἴτε τοὺς πόδας ἢ κράσπεδόν τι τέγγουσα τῷ ὕδατι ἢ ἐκ τοῦ ὕδατος ἀτμιζομένη δέχεται τὸν θεόν , ἐξ ἀπάντων τούτων ἐπιτηδεία παρασκευαζομένη πρὸς τὴν ὑποδοχὴν ἔξωθεν αὐτοῦ μεταλαμβάνει . Δηλοῖ δὲ καὶ τὸ τῶν θυσιῶν πλῆθος καὶ ὁ θεσμὸς τῆς ὅλης ἁγιστείας καὶ ὅσα ἄλλα δρᾶται πρὸ τῆς χρησμῳδίας θεοπρεπῶς , τά τε λουτρὰ τῆς προφήτιδος καὶ ἡ τριῶν ὅλων ἡμερῶν ἀσιτία καὶ ἡ ἐν ἀδύτοις αὐτῆς διατριβὴ καὶ ἐχομένης ἤδη τῷ φωτὶ καὶ τερπομένης ἐν πολλῷ χρόνῳ · καὶ γὰρ αὐτὰ πάντα παράκλησιν τοῦ θεοῦ ὥστε παραγενέσθαι καὶ παρουσίαν ἔξωθεν ἐπιδείκνυσιν , ἐπίπνοιάν τε θαυμασίαν οἵαν πρὶν καὶ εἰς τὸν συνήθη τόπον ἀφικέσθαι , καὶ ἐν αὐτῷ τῷ πνεύματι τῷ ἀπὸ τῆς πηγῆς ἀναφερομένῳ , ἕτερόν τινα πρεσβύτερον χωριστὸν ἀπὸ τοῦ τόπου θεὸν ἀποφαίνει , τὸν αἴτιον καὶ τοῦ τόπου καὶ τῆς πηγῆς αὐτῆς καὶ τῆς μαντικῆς ὅλης .
Lemmas: ἕτερος δέ ὁ ὁ χρηστήριος διαβόητος καί ἐναργής εἰμί πολυμερής ἔνθεος μαντεῖος , περί ὅς ὁ τοιοῦτος ἀποφαίνω · ὁ δέ ὕδωρ πίνω , καθάπερ ὁ ἐν Κολοφῶν ἱερεύς ὁ Κλάριος , ὁ δέ στόμιον παρακάθημαι , ὡς ὁ ἐν Δελφοί θεσπίζω , ὁ δέ ἐκ ὕδωρ ἀτμίζω , καθάπερ ὁ ἐν Βραγχίδης προ φήτιδες . τρεῖς δή οὗτος διώνυμο χρηστήριος μνημονεύω , οὐ ὅτι μόνος ἐνταῦθα , πολύς γάρ πλείων ὑπάρχω ὁ παραλείπω · ἀλλά ἐπεί προέχω ὁ ἄλλος οὗτος , καί ἅμα ὅς ἕνεκα ζητέω ἱκανῶς εἄν διδάσκω περί ὁ τρόπος , φημί ὁ ἐκ θεός ἄνθρωπος ἐπιπέμπω μαντεῖος , διά οὗτος δή ἀρκέω οὗτος . καί ἐγώ οὖν περί ὁ τρεῖς οὗτος ποιέω λόγος , ὁ περί ὁ πολύς μαντεῖος λόγος ὑπερβαίνω . ὁ δή ἐν Κολοφῶν μαντεῖος ὁμολογέω παρά πᾶς διά ὕδωρ χρηματίζω . εἰμί γάρ πηγή ἐν οἶκος κατάγειος καί ἀπό αὐτός πίνω ὁ προφήτης · ἐν τις δέ τακτός νύξ ἱερουργία πολύς γίγνομαι πρότερος , πίνω δέ χρησμῳδέω οὐκέτι ὁράω ὁ πάρειμι θεωρός . ὁ μέν οὖν εἰμί μαντικός ἐκεῖνος ὁ ὕδωρ αὐτόθεν πρόδηλος · ὁ δέ πῶς εἰμί τοιοῦτος , οὐκέτι εἄν κατά ὁ παροιμία πᾶς ἀνήρ γιγνώσκω · δοκέω μέν γάρ διήκω τίς διά αὐτός πνεῦμα μαντικός · οὖον μέντοι ὁ γε ἀληθής οὕτως ἔχω . ὁ γάρ θέω οὖον διαφοιτάω οὗτος διαστατός καί μεριστός ἐν ὁ αὐτός μετέχω , ἀλλά ὡς παρέχω ἔξωθεν καί ἐπιλάμπω ὁ πηγή , πληρόω δύναμις αὐτός ἀπό ἑαυτοῦ μαντικός · οὖον μέντοι ε͂γε θεός πᾶς Έστεν ὁ ἐπίπνοια , ὅστις παρέχω ὁ ὕδωρ , ἀλλά αὐτός μέν ἐπιτηδειότης μόνος καί ἀποκάθαρσις ὁ ἐν ἐγώ αὐγοειδής πνεῦμα ἐμποιέω , διά ὅς δυνατός γίγνομαι χωρέω ὁ θεός . ἄλλος δέ εἰμί ὁ ὁ θεός παρουσία καί πρότερος οὗτος καί ἄνωθεν ἐναστράπτω · οὗτος τοίνυν οὐδείς ἀφίστημι ὁ ἔχω διά ὁ ὁ οἰκειότης συναφή πρός ἑαυτοῦ · πάρειμι δέ εὐθύς καί χράω ὡς ὄργανον ὁ προφήτης οὔτε ἑαυτοῦ εἰμί οὔτε παρακολουθέω οὐδείς ὅς λέγω ἢ ὅπου γῆ εἰμί · ὥστε καί μετά ὁ χρησμῳδία μόγις ποτέ ἑαυτοῦ λαμβάνω · καί πρό ὁ πίνω δέ οὕτως ἀσιτέω ὁ ἡμέρα ὅλος καί νύξ , καί ἐν ἱερός τις ἄβατος ὁ πλῆθος κατά ἑαυτοῦ ἀναχωρέω ἄρχω ἐνθουσιάω , καί διά ὁ ἀπόστασις καί ἀπαλλαγή ὁ ἀνθρώπινος πρᾶγμα ἄχραντος ἑαυτοῦ εἰς ὑποδοχή ὁ θεός παρασκευάζω · ἐκ ὅς δή εἰς καθαρός ἕδρα ὁ ἑαυτοῦ Ψυχή ἐλλάμπω ἔχω ὁ ὁ θεός ἐπίπνοια , ἀκώλυτος τε ἑαυτοῦ παρέχω ὁ κατακωχή καί ὁ παρουσία τέλειος καί ἀνεμπόδιστος . ὁ δέ ἐν Δελφοί προφῆτις , εἴτε ἀπό πνεῦμα λεπτός καί πυρώδης ἀναφέρω ποθεν ἀπό στόμιον θεμιστεύω ὁ ἄνθρωπος , εἴτε ἐν ὁ ἄδυτος κάθημαι ἐπί δίφρος χαλκός τρεῖς πούς ἔχω χρηματίζω , εἴτε καί ἐπί ὁ τετράπους δίφρος ὅς εἰμί ἱερός ὁ θεός , πανταχῇ οὗτος δίδωμι ἑαυτοῦ ὁ θεῖον πνεῦμα , ἀπό τε ὁ ὁ θεῖον πυρός ἀκτίς καταυγάζω . καί ὅταν μέν ἀθρόος καί πολύς ὁ ἀναφέρω ἀπό ὁ στόμιον πῦρ κύκλος πανταχόθεν αὐτός περιέχω , πληρόω ἀπό αὐτός θεῖος αὐγή · ὅταν δέ εἰς ἕδρα ἐνιδρύω ὁ θεός , ὁ σταθερός ὁ θεός μαντικός δύναμις συναρμόζω · ἐκ ἀμφότερος δέ ὁ τοιοῦτος παρασκευή ὅλος γίγνομαι ὁ θεός . καί τότε δή πάρειμι αὐτός χωριστός ὁ θεός ἐπιλάμπω , ἕτερος εἰμί καί ὁ πυρός καί ὁ πνεῦμα καί ὁ ἴδιος ἕδρα καί πᾶς ὁ περί ὁ τόπος φυσικός καί ἱερός φαίνω κατασκευή . καί μήv ὅς γε ἐν . Βραγχίδης γυνή χρησμῳδός , εἴτε ῥάβδος ἔχω ὁ πρῶτος ὑπό θεός τις παραδίδωμι πληρόω ὁ θεῖος αὐγή , εἴτε ἐπί ἄγω κάθημαι προλέγω ὁ μέλλω , εἴτε ὁ πούς ἢ κράσπεδον τίς τέγγω ὁ ὕδωρ ἢ ἐκ ὁ ὕδωρ ἀτμίζω δέχομαι ὁ θεός , ἐκ ἀπαντάω οὗτος ἐπιτήδειος παρασκευάζω πρός ὁ ὑποδοχή ἔξωθεν αὐτός μεταλαμβάνω . δηλόω δέ καί ὁ ὁ θυσία πλῆθος καί ὁ θεσμός ὁ ὅλος ἁγιστεία καί ὅσος ἄλλος δράω πρό ὁ χρησμῳδία θεοπρεπῶς , ὁ τε λουτρόν ὁ προφῆτις καί ὁ τρεῖς ὅλος ἡμέρα ἀσιτία καί ὁ ἐν ἄδυτος αὐτός διατριβή καί ἔχω ἤδη ὁ φάος καί τέρπω ἐν πολύς χρόνος · καί γάρ αὐτός πᾶς παράκλησις ὁ θεός ὥστε παραγίγνομαι καί παρουσία ἔξωθεν ἐπιδείκνυμι , ἐπίπνοια τε θαυμάσιος οἷος πρίν καί εἰς ὁ συνήθης τόπος ἀφικνέομαι , καί ἐν αὐτός ὁ πνεῦμα ὁ ἀπό ὁ πηγή ἀναφέρω , ἕτερος τις πρέσβυς χωριστός ἀπό ὁ τόπος θεός ἀποφαίνω , ὁ αἴτιος καί ὁ τόπος καί ὁ πηγή αὐτός καί ὁ μαντικός ὅλος .