iamblichus-philosophy.de-mysteriis 3.2
Περὶ δὴ τῆς καθ’ ὕπνον μαντικῆς λέγεις ταῦτα · ὅτι δὴ καθεύδοντες δι’ ὀνείρων τοῖς μέλλουσι πολλάκις ἐπιβάλλομεν οὐκ ἐν ἐκστάσει μὲν γενόμενοι πολυκινήτῳ ( ἥσυ χον γὰρ κεῖται τὸ σῶμα ) , αὐτοῖς μέντοι γε ὡς ὕπαρ οὐκέτι παρακολουθοῦντες . ταῦτα τοίνυν ἃ λέγεις συμβαίνειν εἴωθεν ἐπὶ τῶν ἀνθρωπίνων ὀνείρων καὶ τῶν ἀπὸ ψυχῆς , ἢ τῶν ἐν ἡμῖν ἐννοιῶν ἢ λόγῳ ἀνακινουμένων , ἢ ὅσα ἀπὸ φαντασιῶν ἐγείρεται ἤ τινων μεθημερινῶν φροντίδων · ἃ τότε μέν ἐστιν ἀληθῆ τότε δὲ ψευδῆ , καὶ ἐπί τινων μὲν τυγχάνει τοῦ ὄντος , ἐπὶ δὲ τῶν πολλῶν ἀποτυγχάνει , οὐ μὴν οἵ γε θεόπεμπτοι καλούμενοι ὄνειροι τοῦτον γίνονται τὸν τρόπον ὅνπερ σὺ λέγεις · ἀλλ’ ἤτοι τοῦ ὕπνου ἀπολείποντος , ἀρχομένων ἄρτι ἐγρηγορέναι , ἀκούειν πάρεστί τινος φωνῆς συντόμου περὶ τῶν πρακτέων ὑφηγουμένης , ἢ μεταξὺ τοῦ ἐγρηγορέναι καὶ καθεύδειν ὄντων ἢ καὶ παντελῶς ἐγρηγορότων αἱ φωναὶ ἀκούονται . καὶ ποτὲ μὲν ἀφανὲς καὶ ἀσώματον πνεῦμα περιέχει κύκλῳ τοὺς κατακειμένους , ὡς ὅρασιν μὲν αὐτοῦ μὴ παρεῖναι , τὴν δὲ ἄλλην συναίσθησιν καὶ παρακολούθησιν ὑπάρχειν , ῥοι ζομένου τε ἐν τῷ εἰσιέναι καὶ περικεχυμένου πανταχόθεν ἄνευ τινὸς ἐπαφῆς , θαυμαστά τε ἔργα ἀπεργαζομένου πρὸς ἀπαλλαγὴν παθῶν ψυχῆς τε καὶ σώματος . ἄλλοτε δὲ φωτὸς ἐπιλάμψαντος λαμπροῦ καὶ ἠρεμαίου κατέχεται μὲν ἡ τῶν ὀφθαλμῶν ὄψις , συμμύει τε , ἀναπεπταμένη μὲν οὖσα πρότερον · αἱ δ’ ἄλλαι αἰσθήσεις διεγηγερμέναι τυγχάνουσι , καὶ συναισθάνονται πῶς εἰς τὸ φῶς οἱ θεοὶ ἐκφαίνονται , ὅσα τε λέγουσιν ἀκούουσι καὶ ὅσα δρῶσιν ἴσασι παρακολουθοῦσαι . Τελειότερον δ’ ἔτι τοῦδε θεωρεῖται , ἡνίκα ἂν καὶ ἡ ὄψις βλέπῃ καὶ ὁ νοῦς ἐρρωμένος ἐπακολουθῇ τοῖς δρωμένοις , κίνησίς τε τῶν θεωρούντων συνυπάρχῃ . ταῦτα δὴ οὖν τοσαῦτα ὄντα καὶ οὕτω διάφορα οὐδενὶ τῶν ἀνθρωπίνων προσέοικεν · ἀλλ’ ὅ τε ὕπνος καὶ ἡ κατοχὴ τῶν ὀμμάτων καὶ ἡ κάρῳ προσφερὴς κατάληψις καὶ ἡ μεταξὺ τοῦ ὕπνου τε καὶ τῆς ἐγρηγόρσεως κατάστασις καὶ ἡ ἄρτι ἀνεγειρομένη ἢ ἡ παντελὴς ἐγρήγορσις πάντα θεῖά ἐστι καὶ πρὸς ὑποδοχὴν τῶν θεῶν ἐπιτήδεια , ἀπ’ αὐτῶν τε ἐπιπέμπεται τῶν θεῶν , μέρος τε τῆς θείας ἐπιφανείας καὶ κατὰ τοιαῦτα προηγεῖται . Ἄνελε οὖν ἐκ τῶν θείων ὀνείρων , ἐν οἷς δὴ καὶ μάλιστά ἐστι τὸ μαντικόν , τὸ καθεύδειν ὁπωσοῦν καὶ τὸ μὴ παρακολουθεῖν ὡς ὕπαρ τοῖς ἐπιφαινομένοις . οὐδὲ γὰρ οὐδὲ οἷόν τέ ἐστι τὴν ἐναργῆ παρουσίαν τῶν θεῶν τῆς ὕπαρ ἐγγινομένης παρακολουθήσεως ἀπολείπεσθαι · ἀλλ’ εἰ χρὴ τἀληθὲς εἰπεῖν , καὶ σαφεστέραν αὐτὴν εἶναι ἀνάγκη καὶ ἀκριβεστέραν ἐκείνης καὶ σύνεσιν ἐμποιοῦσαν τελειοτέραν . ἃ δὴ μὴ γινώσκοντές τινες δείγματα τῶν ὄντως μαντικῶν ὀνείρων , κοινὸν δέ τινα τρόπον ἐπ’ αὐτῶν ἀνθρώπινον ἐπινοοῦντες , παραπίπτουσι κατὰ συντυχίαν σπανιάκις ἐπ’ αὐτῶν τῇ τοῦ μέλλοντος προγνώσει , καὶ ἐντεῦθεν εἰκότως ἀποροῦσι , πῶς συνέχουσιν οἱ ὄνειροι τὸ ἀληθές . ὃ δὴ καὶ σὲ θράττειν μοι δοκεῖ διὰ τὸ μὴ εἰδέναι τὰ ἀληθινὰ αὐτῶν γνωρίσματα . ἀλλὰ δεῖ στοιχεῖα ταῦτα προστησάμενόν σε τῆς ἀληθινῆς τῶν ὀνείρων ἐπιγνώσεως ἀκολουθῆσαι τοῖς ὅλοις περὶ τῆς καθ’ ὕπνον μαντικῆς λόγοις .
Lemmas: περι δή ὁ κατά ὕπνος μαντικός λέγω οὗτος · ὅτι δή καθεύδω διά ὄνειρος ὁ μέλλω πολλάκις ἐπιβάλλω οὐ ἐν ἔκστασις μέν γίγνομαι πολυκίνητος ( ἥσυ Χον γάρ κεῖμαι ὁ σῶμα ) , αὐτός μέντοι γε ὡς ὕπαρ οὐκέτι παρακολουθέω . οὗτος τοίνυν ὁ λέγω συμβαίνω εἴωθα ἐπί ὁ ἀνθρώπινος ὄνειρος καί ὁ ἀπό Ψυχή , ἢ ὁ ἐν ἐγώ ἔννοια ἢ λόγος ἀνακινέω , ἢ ὅσος ἀπό φαντασία ἐγείρω ἤ τίνω μεθημερινός φροντίς · ὁ τότε μέν εἰμί ἀληθής τότε δέ ψευδής , καί ἐπί τίνω μέν τυγχάνω ὁ εἰμί , ἐπί δέ ὁ πολύς ἀποτυγχάνω , οὖον μήv ὁ γε θεόπεμπτος καλέω ὄνειρος οὗτος γίγνομαι ὁ τρόπος ὅσπερ σύ λέγω · ἀλλά ἤτοι ὁ ὕπνος ἀπολείπω , ἄρχω ἄρτι ἐγείρω , ἀκούω πάρειμι τις φωνή σύντομος περί ὁ πρακτέος ὑφηγέομαι , ἢ μεταξύ ὁ ἐγείρω καί καθεύδω εἰμί ἢ καί παντελῶς ἐγείρω ὁ φωνή ἀκούω . καί ποτέ μέν ἀφανής καί ἀσώματος πνεῦμα περιέχω κύκλος ὁ κατάκειμαι , ὡς ὅρασις μέν αὐτός μή πάρειμι , ὁ δέ ἄλλος συναίσθησις καί παρακολούθησις ὑπάρχω , ῥόος ζέω τε ἐν ὁ εἴσειμι καί περιχέω πανταχόθεν ἄνευ τις ἐπαφή , θαυμαστός τε ἔργον απεργάζομαι πρός ἀπαλλαγή πάθος Ψυχή τε καί σῶμα . ἄλλοτε δέ φάος ἐπιλάμπω λαμπρός καί ἠρεμαῖος κατέχω μέν ὁ ὁ ὀφθαλμός ὄψις , συμμύω τε , ἀναπετάννυμι μέν εἰμί πρότερος · ὁ δέ ἄλλος αἴσθησις διεγείρω τυγχάνω , καί συναισθάνομαι πῶς εἰς ὁ φάος ὁ θεός ἐκφαίνω , ὅσος τε λέγω ἀκούω καί ὅσος δράω οἶδα παρακολουθέω . τέλειος δέ ἔτι ὅδε θεωρέω , ἡνίκα εἄν καί ὁ ὄψις βλέπω καί ὁ νόος ῥώννυμι ἐπακολουθέω ὁ δράω , κίνησις τε ὁ θεωρέω σύν-ὑπάρχω . οὗτος δή οὖν τοσοῦτος εἰμί καί οὗτος διάφορος οὐδείς ὁ ἀνθρώπινος προσέοικα · ἀλλά ὅς τε ὕπνος καί ὁ κατοχή ὁ ὄμμα καί ὁ κάρος προσφερής κατάληψις καί ὁ μεταξύ ὁ ὕπνος τε καί ὁ ἐγρήγορσις κατάστασις καί ὁ ἄρτι ἀνεγείρω ἢ ὁ παντελής ἐγρήγορσις πᾶς θεῖος εἰμί καί πρός ὑποδοχή ὁ θεός ἐπιτήδειος , ἀπό αὐτός τε ἐπιπέμπω ὁ θεός , μέρος τε ὁ θεῖος ἐπιφάνεια καί κατά τοιοῦτος προηγέομαι . ἀναιρέω οὖν ἐκ ὁ θεῖον ὄνειρος , ἐν ὅς δή καί μάλα εἰμί ὁ μαντικός , ὁ καθεύδω ὁπωσοῦν καί ὁ μή παρακολουθέω ὡς ὕπαρ ὁ ἐπιφαίνω . οὐδέ γάρ οὐδέ οἷος τε εἰμί ὁ ἐναργής παρουσία ὁ θεός ὁ ὕπαρ ἐγγίγνομαι παρακολούθησις ἀπολείπω · ἀλλά εἰμί χρή ἀληθής εἶπον , καί σαφής αὐτός εἰμί ἀνάγκη καί ἀκριβής ἐκεῖνος καί σύνεσις ἐμποιέω τέλειος . ὁ δή μή γιγνώσκω τις δεῖγμα ὁ εἰμί μαντικός ὄνειρος , κοινός δέ τις τρόπος ἐπί αὐτός ἀνθρώπινος ἐπινοέω , παραπίπτω κατά συντυχία σπανιάκις ἐπί αὐτός ὁ ὁ μέλλω πρόγνωσις , καί ἐντεῦθεν εἰκότως ἀπορέω , πῶς συνόχωκα ὁ ὄνειρος ὁ ἀληθής . ὅς δή καί σύ θράσσω ἐγώ δοκέω διά ὁ μή οἶδα ὁ ἀληθινός αὐτός γνώρισμα . ἀλλά δεῖ στοιχεῖον οὗτος προΐστημι σύ ὁ ἀληθινός ὁ ὄνειρος ἐπίγνωσις ἀκολουθέω ὁ ὅλος περί ὁ κατά ὕπνος μαντικός λόγος .