iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.12
Ἀλλὰ αἱ κλήσεις , φησίν , ὡς πρὸς ἐμπαθεῖς τοὺς θεοὺς γίγνονται , ὥστε οὐχ οἱ δαίμονες μόναν εἰσὶν ἐμπαθεῖς , ἀλλὰ καὶ οἱ θεοί . τὸ δὲ οὐχ οὕτως ἔχει καθάπερ ὑπείληφας . αὐτοφανὴς γάρ τίς ἐστι καὶ αὐτοτελὴς ἡ διὰ τῶν κλήσεων ἔλλαμψις , πόρρω τε τοῦ καθέλκεσθαι ἀφέστηκε , διὰ τῆς θείας τε ἐνεργείας καὶ τελειότητος πρόεισιν εἰς τὸ ἐμφανές , καὶ τοσούτῳ προέχει τῆς ἑκουσίου κινήσεως , ὅσον ἡ τἀγαθοῦ θεία βούλησις τῆς προαιρετικῆς ὑπερέχει ζωῆς . διὰ τῆς τοιαύτης οὖν βουλήσεως ἀφθόνως οἱ θεοὶ τὸ φῶς ἐπιλάμπουσιν εὐμενεῖς ὄντες καὶ ἵλεῳ τοῖς θεουργοῖς , τάς τε ψυχὰς αὐτῶν εἰς ἑαυτοὺς ἀνακαλούμενοι καὶ τὴν ἕνωσιν αὐταῖς τὴν πρὸς ἑαυτοὺς χορηγοῦντες , ἐθίζοντές τε αὐτὰς καὶ ἔτι ἐν σώματι οὔσας ἀφίστασθαι τῶν σωμάτων , ἐπί τε τὴν ἀίδιον καὶ νοητὴν ἑαυτῶν ἀρχὴν περιάγεσθαι . Δῆλον δὲ καὶ ἀπ’ αὐτῶν τῶν ἔργων ὃ νυνί φαμεν εἶναι τῆς ψυχῆς σωτήριον · ἐν γὰρ τῷ θεωρεῖν τὰ μακάρια θεάματα ἡ ψυχὴ ἄλλην ζωὴν ἀλλάττεται καὶ ἑτέραν ἐνέργειαν ἐνεργεῖ καὶ οὐδ’ ἄνθρωπος εἶναι ἡγεῖται , τό τε ὀρθῶς ἡγουμένῃ · πολλάκις δὲ καὶ τὴν ἑαυτῆς ἀφεῖσα ζωὴν τὴν μακαριωτάτην τῶν θεῶν ἐνέργειαν ἀντηλλάξατο . εἰ δὴ κάθαρσιν παθῶν καὶ ἀπαλλαγὴν γενέσεως ἕνωσίν τε πρὸς τὴν θείαν ἀρχὴν ἡ διὰ τῶν κλήσεων ἄνοδος παρ ἔχει τοῖς ἱερεῦσι , τί δήποτε παθῶν τις αὐτῇ προσάπτει ; οὐ γὰρ τοὺς ἀπαθεῖς καὶ καθαροὺς εἰς τὸ παθητὸν καὶ ἀκάθαρτον ἡ τοιαύτη κλῆσις κατασπᾷ · τοὐναντίον δὲ τοὺς ἐμπαθεῖς γενομένους ἡμᾶς διὰ τὴν γένεσιν καθαροὺς καὶ ἀτρέπτους ἀπεργάζεται . Ἀλλ’ οὐδ’ αἱ προσκλήσεις διὰ πάθους συνάπτουσι τοῖς θεοῖς τοὺς ἱερέας · διὰ δὲ τῆς θείας φιλίας τῆς συνεχούσης τὰ πάντα κοινωνίαν παρέχουσι τῆς ἀδιαλύτου συμπλοκῆς · οὐχ ὡς τοὒνομα , ὥς γε οὕτω δόξαι , αὐτόθεν ἐμφαίνει , τὸν νοῦν τῶν θεῶν προσκλὶνουσαι τοῖς ἀνθρώποις , ἀλλὰ κατ’ αὐτὸ τὸ ἀληθὲς ὡς βούλεται ἀναδιδάσκειν , τὴν γνώμην τῶν ἀνθρώπων ἐπιτηδείαν ἀπεργαζόμεναι πρὸς τὸ μετέχειν τῶν θεῶν , καὶ ἀνάγουσαι αὐτὴν πρὸς τοὺς θεοὺς καὶ διὰ πειθοῦς ἐμμελοῦς συναρμόζουσαι . ὅθεν δὴ καὶ ὀνόματα θεῶν ἱεροπρεπῆ καὶ τἆλλα θεῖα . συνθήματα ἀναγωγὰ ὄντα πρὸς τοὺς θεοὺς συνάπτειν αὐτὰς δύναται .
Lemmas: ἀλλά ὁ κλῆσις , φημί , ὡς πρός ἐμπαθής ὁ θεός γίγνομαι , ὥστε οὐ ὁ δαίμων μόνος εἰμί ἐμπαθής , ἀλλά καί ὁ θεός . ὁ δέ οὐ οὕτως ἔχω καθάπερ ὑπολαμβάνω . αὐτοφανής γάρ τίς εἰμί καί αὐτοτελής ὁ διά ὁ κλῆσις ἔλλαμψις , πόρρω τε ὁ καθέλκω ἀφίστημι , διά ὁ θεῖος τε ἐνέργεια καί τελειότης πρόειμι εἰς ὁ ἐμφανής , καί τοσοῦτος προέχω ὁ ἑκούσιος κίνησις , ὅσος ὁ ἀγαθός θεῖος βούλησις ὁ προαιρετικός ὑπερέχω ζωή . διά ὁ τοιοῦτος οὖν βούλησις ἄφθονος ὁ θεός ὁ φάος ἐπιλάμπω εὐμενής εἰμί καί ἵλαος ὁ θεουργός , ὁ τε ψυχή αὐτός εἰς ἑαυτοῦ ἀνακαλέω καί ὁ ἕνωσις αὐτός ὁ πρός ἑαυτοῦ χορηγέω , ἐθίζω τε αὐτός καί ἔτι ἐν σῶμα εἰμί ἀφίστημι ὁ σῶμα , ἐπί τε ὁ ἀίδιος καί νοητός ἑαυτοῦ ἀρχή περιάγω . Δῆλος δέ καί ἀπό αὐτός ὁ ἔργον ὅς νυνί φημί εἰμί ὁ Ψυχή σωτήριος · ἐν γάρ ὁ θεωρέω ὁ μακάριος θέαμα ὁ ψυχή ἄλλος ζωή ἀλλάσσω καί ἕτερος ἐνέργεια ἐνεργέω καί οὐδέ ἄνθρωπος εἰμί ἡγέομαι , ὁ τε ὀρθῶς ἡγέομαι · πολλάκις δέ καί ὁ ἑαυτοῦ ἀφίημι ζωή ὁ μακάριος ὁ θεός ἐνέργεια ἀνταλλάσσω . εἰμί δή κάθαρσις πάθος καί ἀπαλλαγή γένεσις ἕνωσις τε πρός ὁ θεῖος ἀρχή ὁ διά ὁ κλῆσις ἄνοδος παρά ἔχω ὁ ἱερεύς , τίς δήποτε πάθος τις αὐτός προσάπτω ; οὖον γάρ ὁ ἀπαθής καί καθαρός εἰς ὁ παθητός καί ἀκάθαρτος ὁ τοιοῦτος κλῆσις κατασπάω · ἐναντίος δέ ὁ ἐμπαθής γίγνομαι ἐγώ διά ὁ γένεσις καθαρός καί ἄτρεπτος ἀπεργάζομαι . ἀλλά οὐδέ ὁ πρόσκλησις διά πάθος συνάπτω ὁ θεός ὁ ἱερεύς · διά δέ ὁ θεῖος φίλιος ὁ συνέχω ὁ πᾶς κοινωνία παρέχω ὁ ἀδιάλυτος συμπλοκή · οὐ ὡς τοὔνομα , ὅς γε οὗτος δόξα , αὐτόθεν ἐμφαίνω , ὁ νόος ὁ θεός προσκλίνω ὁ ἄνθρωπος , ἀλλά κατά αὐτός ὁ ἀληθής ὡς βούλομαι ἀναδιδάσκω , ὁ γνώμη ὁ ἄνθρωπος ἐπιτήδειος ἀπεργάζομαι πρός ὁ μετέχω ὁ θεός , καί ἀνάγω αὐτός πρός ὁ θεός καί διά πειθώ ἐμμελής συναρμόζω . ὅθεν δή καί ὄνομα θεός ἱεροπρεπής καί ἄλλος θεῖον . σύνθημα ἀναγωγός εἰμί πρός ὁ θεός συνάπτω αὐτός δύναμαι .