iamblichus-philosophy.de-mysteriis 1.17
Μεταλάβωμεν οὖν ἀντὶ ταύτης ἃπερ ἠπόρησας πρὸς τὴν παροῦσαν δόξαν . πῶς γὰρ δὴ ἥλιός τε καὶ σελήνη κατὰ τὸν σὸν λόγον καὶ οἱ ἐν οὐρανῷ ἐμφανεῖς ἔσονται θεοί , εἰ ἀσώματοί εἰσι μόνως οἱ θεοί ; ὅτι δὴ οὐ περιέχονται ὑπὸ τῶν σωμάτων , φαμὲν ἡμεῖς , ἀλλὰ ταῖς θείαις ζωαῖς καὶ ἐνεργείαις περιέχουσι τὰ σώματα · καὶ ὅτι οὐ πρὸς τὸ σῶμα ἐπιστρέφονται , ἀλλὰ τὸ σῶμα ἔχουσιν ἐπιστρεφόμενον εἰς τὴν θείαν αἰτίαν · καὶ ὅτι τὴν νοερὰν αὐτῶν καὶ ἀσώματον τελειότητα οὐκ ἐμποδίζει τὸ σῶμα οὐδὲ μεταξὺ παρεμπῖπτον πράγματα αὐτῇ παρέχει · ὅθεν δὴ οὐδὲ δεῖται πλείονος ἐπιμελείας , αὐτοφυῶς δὲ καὶ τρόπον τινὰ αὐτοκινήτως συνέπεται οὐκ αὐτουργικῆς δεόμενον ἐπιστασίας , τῇ δὲ πρὸς τὸ ἓν τῶν θεῶν ἀναγωγῇ καὶ αὐτὸ ὑφ’ ἑαυτοῦ μονοειδῶς συνεπαιρόμενον . Εἰ δὲ δεῖ καὶ τοῦτο εἰπεῖν , τὸ οὐράνων σῶμα πρὸς αὐτὴν τὴν ἀσώματον οὐσίαν τῶν θεῶν ἐστὶ συγγενέστατον . μιᾶς μὲν γὰρ ἐκείνης οὔσης αὐτὸ ἁπλοῦν ἐστίν , ἀμερίστου δὲ ἀδιαίρετον καὶ ἀτρέπτου ὡσαύτως ἀναλλοίωτον . εἰ δὲ καί τις τὰς ἐνεργείας αὐτῶν μονοειδῶς ὑποτίθεται , καὶ τοῦτο ἔχει μίαν τὴν περιφοράν · μιμεῖται δ’ αὐτῶν καὶ τὴν ταὐτότητα τῇ κατ’ αὐτὰ καὶ ὡσαύτως καὶ πρὸς τὰ αὐτὰ καὶ καθ’ ἕνα λόγον καὶ μίαν τάξιν ἀιδίῳ κινήσει , καὶ τὴν θείαν ζωὴν τῇ συμφύτῳ τοῖς αἰθερίοις σώμασι ζωῇ . διόπερ οὐδ’ ὡς ἐξ ἐναντίων καὶ διαφερόντων οὔτε τὸ σῶμα αὐτῶν συγκέκραται , ὥσπερ δὴ τὸ ἡμέτερον συνίσταται σῶμα , οὔτε ἡ ψυχὴ πρὸς τὸ σῶμα συνεπάγη εἰς ἒν ἐκ δύο ζῶον , ἀλλ’ ὅμοια πάντη καὶ συνηνωμένα δι’ ὅλων τε ὅλα καὶ μονοειδῆ καὶ ἀσύνθετα τὰ κατ’ οὐρανὸν τῶν θεῶν ἐστὶ ζῶα , τῶν μὲν γὰρ κρειττόνων ἐν αὐτοῖς ἀεὶ ὑπερεχόντων ὡσαύτως , τῶν δὲ ἐλαττόνων ἐξηρτημένων τῆς τῶν προτέρων ἀρχῆς καὶ οὐδέποτε αὐτὴν εἰς ἑαυτὰ κατατεινόντων , τῶν δ’ ὅλων εἰς μίαν σύνταξιν καὶ μίαν συντέλειαν συναγομένων , καὶ τρόπον τινὰ πάντων ἀσωμάτων ὄντων καὶ θεῶν δι’ ὅλου , διότι τὸ θεῖον εἶδος ἐν αὐτοῖς ἐπικρατοῦν δι’ ὅλων τὴν αὐτὴν πανταχοῦ ὅλην μίαν οὐσίαν ἐντίθησιν . Οὕτω μὲν οὖν οἱ κατ’ οὐρανὸν ἐμφανεῖς θεοί τέ εἰσι πάντες καὶ τρόπον τινὰ ἀσώματοι ·
Lemmas: μεταλαμβάνω οὖν ἀντί οὗτος ὅσπερ ἀπορέω πρός ὁ πάρειμι δόξα . πῶς γάρ δή ἥλιος τε καί σελήνη κατά ὁ σός λόγος καί ὁ ἐν οὐρανός ἐμφαίνω εἰμί θεός , εἰμί ἀσώματος εἰμί μόνος ὁ θεός ; ὅτι δή οὖον περιέχω ὑπό ὁ σῶμα , φημί ἐγώ , ἀλλά ὁ θεῖος ζωή καί ἐνέργεια περιέχω ὁ σῶμα · καί ὅτι οὖον πρός ὁ σῶμα ἐπιστρέφω , ἀλλά ὁ σῶμα ἔχω ἐπιστρέφω εἰς ὁ θεῖος αἴτιος · καί ὅτι ὁ νοερός αὐτός καί ἀσώματος τελειότης οὐ ἐμποδίζω ὁ σῶμα οὐδέ μεταξύ παρεμπίπτω πρᾶγμα αὐτός παρέχω · ὅθεν δή οὐδέ δήω πλείων ἐπιμέλεια , αὐτοφυής δέ καί τρόπος τις αὐτοκίνητος συνέπομαι οὐ αὐτουργικός δήω ἐπιστασία , ὁ δέ πρός ὁ εἷς ὁ θεός ἀναγωγή καί αὐτός ὑπό ἑαυτοῦ μονοειδής συνεπαίρω . εἰμί δέ δεῖ καί οὗτος εἶπον , ὁ οὐρανός σῶμα πρός αὐτός ὁ ἀσώματος οὐσία ὁ θεός εἰμί συγγενής . εἷς μέν γάρ ἐκεῖνος εἰμί αὐτός ἁπλόος εἰμί , ἀμέριστος δέ ἀδιαίρετος καί ἄτρεπτος ὡσαύτως ἀναλλοίωτος . εἰμί δέ καί τις ὁ ἐνέργεια αὐτός μονοειδής ὑποτίθημι , καί οὗτος ἔχω εἷς ὁ περιφορά · μιμέομαι δέ αὐτός καί ὁ ταὐτότης ὁ κατά αὐτός καί ὡσαύτως καί πρός ὁ αὐτός καί κατά εἷς λόγος καί εἷς τάξις ἀίδιος κινέω , καί ὁ θεῖος ζωή ὁ συμφύω ὁ αἰθέριος σῶμα ζωή . διόπερ οὐδέ ὡς ἐκ ἐναντίος καί διαφέρω οὔτε ὁ σῶμα αὐτός συγκεράννυμι , ὥσπερ δή ὁ ἡμέτερος συνίστημι σῶμα , οὔτε ὁ ψυχή πρός ὁ σῶμα συμπήγνυμι εἰς ἐν ἐκ δύο ζῷον , ἀλλά ὅμοιος πάντῃ καί συνηνωμένα διά ὅλος τε ὅλος καί μονοειδής καί ἀσύνθετος ὁ κατά οὐρανός ὁ θεός εἰμί ζῷον , ὁ μέν γάρ ἀγαθός ἐν αὐτός ἀεί ὑπερέχω ὡσαύτως , ὁ δέ μικρός ἐξαρτάω ὁ ὁ πρότερος ἀρχή καί οὐδέποτε αὐτός εἰς ἑαυτοῦ κατατείνω , ὁ δέ ὅλος εἰς εἷς σύνταξις καί εἷς συντέλεια συνάγω , καί τρόπος τις πᾶς ἀσώματος εἰμί καί θεός διά ὅλος , διότι ὁ θέω εἶδος ἐν αὐτός ἐπικρατέω διά ὅλος ὁ αὐτός πανταχοῦ ὅλος εἷς οὐσία ἐντίθημι . οὕτως μέν οὖν ὁ κατά οὐρανός ἐμφαίνω θεός τε εἰμί πᾶς καί τρόπος τις ἀσώματος ·