iamblichus-philosophy.de-communi-mathematica-scientia 30
Ὅτι δὲ καὶ πρὸς πᾶσαν φιλοσοφίαν καὶ τὰ ὅλα μέρη αὐτῆς πολλὰς καὶ μεγάλας χρείας ἡ μαθηματικὴ συμβάλλεται , ὑπουργοῦσα τῇ θέᾳ τῶν ὄντων καὶ κατ’ ἴχνος αὐτῇ συνεπομένη , ῥᾴδιον ἐντεῦθεν καταμαθεῖν . οὐκ ἔστιν ἡ τῶν Πυθαγορείων μαθηματικὴ τοιαύτη , ὁποίαν οἱ πολλοὶ ἐπιτηδεύουσιν . ἐκείνη μέν γε τεχνικὴ τὸ πλέον ἐστὶ καὶ σκοπὸν οὐκ ἔχουσα ἕνα οὐδὲ τοῦ καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ στοχαζομένη , ἡ δὲ τῶν Πυθαγορείων θεωρητική τέ ἐστι διαφερόντως , καὶ | πρὸς τέλος ἓν ἀναφέρει τὰ ἑαυτῆς θεωρήματα , τῷ καλῷ τε καὶ ἀγαθῷ προσοικειοῖ πάντας τοὺς οἰκείους λόγους , καὶ πρὸς τὸ ὂν αὐτοῖς ἀναγωγοῖς χρῆται . ἀπὸ δὴ τῆς τοιαύτης ἀφορμῆς ὁρμωμένη διαστέλλει παρ’ ἑαυτῇ καλῶς , τίνες μὲν θεωρίαι τῶν παρ’ ἑαυτὴν πρὸς θεολογίαν εἰσὶν ἁρμόζουσαι , τάξεώς τε καὶ μέτρων θείων δυνάμεναι μετέχειν , καὶ ταύτας ἀπονέμει τῷ τοιούτῳ μέρει τῆς φιλοσοφίας , τίνες δὲ τῇ τοῦ ὄντος θήρᾳ προσήκουσι πρός τε οἰκείωσιν καὶ συμμετρίαν καὶ περιαγωγήν , καὶ δὴ καὶ τῷ τοιούτῳ μέρει ἀποδίδωσι τὰ τοιαῦτα θεωρήματα . οὐ διαλανθάνει δὲ αὐτὴν οὐδ’ εἴ τινες πρὸς τὴν τοῦ λόγου ἀκρίβειαν ἐπιστημονικῶς συναίρονται , εἴς τε τὸ συλλογίζεσθαι καὶ ἀποδεικνύναι καὶ ὁρίζεσθαι καλῶς ὁδηγοῦσαι , τά τε ψευδῆ διελέγχουσαι καὶ τὰ ἀληθῆ ἀπὸ τῶν ψευδῶν διακρίνουσαι . οὐ μὴν ἀγνοεῖ οὐδὲ τῆς περὶ φύσιν ἱστορίας τὴν ἐπιβάλλουσαν ἁρμονίαν , πῶς τε συνίσταται καὶ πῶς ἐστι χρήσιμος πῶς τε τὰ ἐλλείποντα τῇ φύσει ἀναπληροῖ , καὶ πῶς τὴν ἐπίκρισιν αὐτῶν ποιεῖται . ἔτι τοίνυν πρὸς πολιτείας κάτεισι καὶ ἠθῶν κατασκευὴν βίου τε ὀρθότητα καὶ οἴκου καὶ πόλεων τοὺς οἰκείους ὅρους τῶν μαθημάτων ἀνευρίσκει , καὶ χρῆται αὐτοῖς δεόντως ἕνεκα τοῦ βελτίστου καὶ πρὸς ἐπανόρθωσιν καὶ παιδείαν τὴν ἀρίστην , εὐμετρίαν τε τὴν ἐπιβάλλουσαν , καὶ φυλακὴν μὲν τῶν αἰσχρῶν , τῶν δὲ καλῶν κτῆσιν , κοινῶς τε οὑτωσὶ κατὰ πάντα τὰ μαθήματα καὶ καθ’ ἕκαστον αὐτῶν οἰκείως συναιρουμένη . καὶ μὴν πρός γε τὰ κατὰ φύσιν ἀγαθὰ καὶ πρὸς τὰ τῶν τεχνῶν πλεονεκτήματα τὰ μὲν εὑροῦσα , τὰ δὲ ὡς πάρεργα καταδείξασα ἐν προσθήκης τε μέρει συγκατασκευάσασα , ἔργα τε ἀφ' ἑαυτῆς παρασχομένη καὶ μόρια ἐνίοις ἐνδοῦσα , ἐτελεώσατο τὴν ἀνθρωπίνην ζωήν , ὥστ’ εἶναι αὐτάρκη ἑαυτῇ καὶ μηδενὸς ἐπιδεῖν ὧν βίος δεῖται . ὥστ’ εἰκότως ἂν τὴν ὑπὸ τῶν Πυθαγορείων ἐπιτηδευομένην μαθηματικὴν συναρμόζοιμεν ἂν φιλοσοφίᾳ , ὡς οἰκείαν καὶ πρόσφορον αὐτῇ ὑπάρχουσαν .
Lemmas: ὅτι2 δέ καί πρός πᾶς φιλοσοφία καί ὁ ὅλος μέρος αὐτός πολύς καί μέγας χρεία ὁ μαθηματικός συμβάλλω , ὑπουργέω ὁ θέα ὁ εἰμί καί κατά ἴχνος αὐτός συνέπομαι , ῥᾴδιος ἐντεῦθεν καταμανθάνω . οὐ εἰμί ὁ ὁ Πυθαγόρειος μαθηματικός τοιοῦτος , ὁποῖος ὁ πολύς ἐπιτηδεύω . ἐκεῖνος μέν γε τεχνικός ὁ πλέω εἰμί καί σκοπός οὐ ἔχω εἷς οὐδέ ὁ καλός καί ἀγαθός στοχάζομαι , ὁ δέ ὁ Πυθαγόρειος θεωρητικός τε εἰμί διαφερόντως , καί | πρός τέλος εἷς ἀναφέρω ὁ ἑαυτοῦ θεώρημα , ὁ καλός τε καί ἀγαθός προσοικειόω πᾶς ὁ οἰκεῖος λόγος , καί πρός ὁ εἰμί αὐτός ἀναγωγός χράω . ἀπό δή ὁ τοιοῦτος ἀφορμή ὁρμάω διαστέλλω παρά ἑαυτοῦ καλῶς , τίς μέν θεωρία ὁ παρά ἑαυτοῦ πρός θεολογία εἰμί ἁρμόζω , τάξις τε καί μέτρον θεῖον δύναμαι μετέχω , καί οὗτος ἀπονέμω ὁ τοιοῦτος μέρος ὁ φιλοσοφία , τίς δέ ὁ ὁ εἰμί θήρ προσήκω πρός τε οἰκέω καί συμμετρία καί περιαγωγή , καί δή καί ὁ τοιοῦτος μέρος ἀποδίδωμι ὁ τοιοῦτος θεώρημα . οὖον διαλανθάνω δέ αὐτός οὐδέ εἰμί τις πρός ὁ ὁ λόγος ἀκρίβεια ἐπιστημονικός συναίρω , εἰς τε ὁ συλλογίζομαι καί ἀποδείκνυμι καί ὁρίζω καλῶς ὁδηγέω , ὁ τε ψευδής διελέγχω καί ὁ ἀληθής ἀπό ὁ ψευδής διακρίνω . οὖον μήv ἀγνοέω οὐδέ ὁ περί φύσις ἱστορία ὁ ἐπιβάλλω ἁρμονία , πῶς τε συνίστημι καί πῶς εἰμί χρήσιμος πῶς τε ὁ ἐλλείπω ὁ φύσις ἀναπληρόω , καί πῶς ὁ ἐπίκρισις αὐτός ποιέω . ἔτι τοίνυν πρός πολιτεία κατέρχομαι καί ἠθέω κατασκευή βίος τε ὀρθότης καί οἶκος καί πόλις ὁ οἰκεῖος ὅρος ὁ μάθημα ἀνευρίσκω , καί χράω αὐτός δήω ἕνεκα ὁ ἀγαθός καί πρός ἐπανόρθωσις καί παιδεία ὁ ἀγαθός , εὐμετρία τε ὁ ἐπιβάλλω , καί φυλακή μέν ὁ αἰσχρός , ὁ δέ καλός κτῆσις , κοινῶς τε οὑτωσί κατά πᾶς ὁ μάθημα καί κατά ἕκαστος αὐτός οἰκεῖος συναιρέω . καί μήv πρός γε ὁ κατά φύσις ἀγαθός καί πρός ὁ ὁ τέχνη πλεονέκτημα ὁ μέν εὑρίσκω , ὁ δέ ὡς πάρεργον καταδείκνυμι ἐν προσθήκη τε μέρος συγκατασκευάζω , ἔργον τε ἀπό ἑαυτοῦ παρέχω καί μόριον ἔνιοι ἐνδέω , τελέω ὁ ἀνθρώπινος ζωή , ὥστε εἰμί αὐτάρκης ἑαυτοῦ καί μηδείς ἐπεῖδον ὅς βίος δήω . ὥστε εἰκότως εἄν ὁ ὑπό ὁ Πυθαγόρειος ἐπιτηδεύω μαθηματικός συναρμόζω εἄν φιλοσοφία , ὡς οἰκεῖος καί πρόσφορος αὐτός ὑπάρχω .