hyperides.in-athenogenem frag_3
τὰς ἀποφάσεις . οὐκ ἔστι ταῦτα , ἀλλὰ πάντων φανήσονται μάλιστα δημοτικώτατα τῷ πράγματι κεχρημένοι · τοὺς μὲν γὰρ ἀδικοῦντας ἀπέφηναν , καὶ ταῦτʼ οὐχ ἑκόντες , ἀλλʼ ὑπὸ τοῦ δήμου πολλάκις ἀναγκαζόμενοι · τὸ δὲ κολάσαι τοὺς ἀδικοῦντας οὐκ ἐφʼ αὑτοῖς ἐποίησαν , ἀλλʼ ὑμῖν ἀπέδοσαν τοῖς κυρίοις . δημοσθένης δʼ οὐ μόνον ἐπὶ τοῦ αὑτοῦ ἀγῶνος οἴεται δεῖν ὑμᾶς παρακρούσασθαι διαβαλὼν τὴν ἀπόφασιν , ἀλλὰ καὶ τοὺς ἄλλους ἀγῶνας ἅπαντας ἀφελέσθαι ζητεῖ τοὺς τῆς πόλεως · ὑπὲρ οὗ δεῖ ὑμᾶς νυνὶ βουλεύσασθαι προσέχοντας τὸν νοῦν , καὶ μὴ τῷ λόγῳ ὑπὸ τούτου ἐξαπατηθῆναι . τὰς γὰρ ἀποφάσεις ταύτας τὰς ὑπὲρ τῶν χρημάτων Ἁρπάλου πάσας ὁμοίως ἡ βουλὴ πεποίηται καὶ τὰς αὐτὰς κατὰ πάντων , καὶ οὐδεμιᾷ προσγέγραφεν διὰ τί ἕκαστον ἀποφαίνει , ἀλλὰ ἐπὶ κεφαλαίου γράψασα ὁπόσον ἕκαστος εἴληφεν χρυσίον , τοῦτʼ οὖν ὀφειλέτω . ἢ ἰσχύσει Δημοσθένης παρʼ ὑμῖν τῆς κατʼ αὐτοῦ ἀποφάσεως μεῖζον ; οὐκ ἐσἀπογιἀπόφαἔλαβενσι καὶ οἱ ἄλλοι πάντες · οὐ γὰρ δήπου Δημοσθένει μόνῳ τοῦτο ἰσχυρὸν ἔσται , τοῖς δʼ ἄλλοις οὔ . καὶ γὰρ οὐχ ὑπὲρ εἴκοσι ταλάντων δικάζετε , ἀλλὰ ὑπὲρ τετρακοσίων , οὐδʼ ὑπὲρ ἑνὸς ἀδικήματος , ἀλλʼ ὑπὲρ ἁπάντων . ἡ γὰρ σὴ ἀπόνοια , ὦ Δημόσθενες , ὑπὲρ ἁπάντων τῶν ἀδικούντων νῦν προκινδυνεύει καὶ προαναισχυντεῖ . ἐγὼ δʼ ὅτι μὲν ἔλαβες τὸ χρυσίον ἱκανὸν οἶμαι εἶναι σημεῖον τοῖς δικασταῖς τὸ τὴν βουλήν σου καταγνῶναι , ᾗ σαυτὸν ἐπέτρεψας · τίνων δὲ ἕνεκα ἔλαβες , καὶ ἐπὶ τίσιν αἰτίαις πᾶσαν τὴν πόλιν καενοςχρυσίτος τοὺςὥςπερ εἰφανερὸν ποιήσω . ἐπειδὴ γὰρ ἦλθεν , ὦ ἄνδρες δικασταί , Ἅρπαλος εἰς τὴν Ἀττικήν , καὶ οἱ παρὰ Φιλοξένου ἐξαιτοῦντες αὐτὸν ἅμα προσήχθηςαν πρὸς τὸν δῆμον , τότε παρελθὼν Δημοσθένης διεξῆλθεν μακρὸν λόγον , φάσκων οὔτε τοῖς παρὰ Φιλοξένου ἐλθοῦσι καλῶς ἔχειν τὸν Ἅρπαλον ἐκδοῦναι τὴν πόλιν , οὔτε δεῖν αἰτίαν οὐδεμίαν τῷ δήμῳ διʼ ἐκεῖνον παρʼ Ἀλεξάνδρου καταλείπεσθαι , ἀσφαλέστατον δʼ εἶναι τῇ πόλει τά τε χρήματα καὶ τὸν ἄνδρα φυλάττειν , καὶ ἀναφέρειν τὰ χρήματα ἅπαντα εἰς τὴν ἀκρόπολιν , ἃ ἦλθεν ἔχων Ἅρπαλος εἰς τὴν Ἀττικήν , ἐν τῇ αὔριον ἡμέρᾳ · Ἅρπαλον δʼ ἤδη ἀποδεῖξαι τὰ χρήματα , ὁπόσα ἐστίν · οὐχ ὅπως πύθοιτο τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν , ὡς ἔοικεν , ὁπόσα ἦν , ἀλλʼ ἵνα εἰδῇ ἀφʼ ὅσων αὐτὸν δεῖ τὸν μισθὸν πράττεσθαι . καὶ καθήμενος κάτω ὑπὸ τῇ κατατομῇ , οὗπερ εἴωθε καθῆςθαι , ἐκέλευε Μνηςίθεον τὸν χορευτὴν ἐρωτῆσαι τὸν Ἅρπαλον , ὁπόσα εἴη τὰ χρήματα τὰ ἀνοισθησόμενα εἰς τὴν ἀκρόπολιν . ὁ δʼ ἀπεκρίνατο ὅτι ἑπτακόσια τάλαντα τὰ χρήματα εἶναι τηλικαῦτα αὐτὸς ἐν τῷ δήμῳ πρὸς ὑμᾶς εἰπών , ἀναφερομένων τριακοσίων ταλάντων καὶ πεντήκοντα ἀνθʼ ἑπτακοσίων , λαβὼν τὰ εἴκοσι τάλαντα οὐδένα λόγον ἐποιήσατο ἐν τῷ δήμῳ ἑπτακόσια φήσας εἶναι τάλαντα , νῦν τὰ ἡμίση ἀναφέρεις , καὶω ὅτι τοῦ ἀνενεχθῆναιεἰς ἀκρόπολιν ταῦτα τὰ πράγματα ονλιἔκρινον τὸνοὔτʼ ἂν ἐπρίατο Ἅρπαλος τὰς φεοὔτʼ ἂν ἡ πόλις ἐν αἰτίαις καὶ διαβολαῖς ἦν . ἀλλὰ πάντων τούτων , ὦ Δημόσθενεςἐστίνμως ἐγστους αἰσχυννειχρυσίονγὰρ ὅτινοιωτουπεν ςτατῆρας ἔλαβε · σὺ δʼ ὁ τῷ ψηφίσματι τοῦ σώματος αὐτοῦ τὴν φυλακὴν καταστήσας καὶ οὔτʼ ἐκλειπομένην ἐπανορθῶν οὔτε καταλυθείσης τοὺς αἰτίους κρίνας , προῖκα δηλονότι τὸν καιρὸν τοῦτον τεταμίευσαι ; καὶ τοῖς μὲν ἐλάττοσι ῥήτορσιν ἀπέτινεν ὁ Ἅρπαλος χρυσίον , τοῖς θορύβου μόνον καὶ κραυγῆς κυρίοις , σὲ δὲ τὸν τῶν ὅλων πραγμάτων ἐπιστάτην παρεῖδεν ; καὶ τῷ τοῦτο πιστόν ; τοσοῦτον δʼ , ὦ ἄνδρες δικασταί , τοῦ πράγματος καταπεφρόνηκεν Δημοσθένης , μᾶλλον δέ , εἰ δεῖ μετὰ παρρησίας εἰπεῖν , ὑμῶν καὶ τῶν νόμων , ὥστε τὸ μὲν πρῶτον , ὡς ἔοικεν , ὁμολογεῖν μὲν εἰληφέναι τὰ χρήματα , ἀλλὰ κατακεχρῆσθαι αὐτὰ ὑμῖν προδεδανεισμένος δεδανεισμένος εἰς τὸ θεωρικόν · καὶ περιὼν Κνωσίων καὶ οἱ ἄλλοι φίλοι αὐτοῦ ἔλεγον ὅτι ἀναγκάσουσι τὸν ἄνθρωπον οἱ αἰτιώμενοι εἰς τὸ φανερὸν ἐνεγκεῖν ἃ οὐ βούλεται , καὶ εἰπεῖν ὅτι τῷ δήμῳ προδεδάνεισται τὰ χρήματα εἰς τὴν διοίκησιν . ἐπειδὴ δʼ ὑμῶν οἱ ἀκούσαντες πολλῷ μᾶλλον ἠγανάκτουν ἐπὶ τοῖς κατὰ τοῦ πλήθους τοῦ ὑμετέρου λόγοις , εἰ μὴ μόνον ἱκανὸν εἴη αὐτῷ ἰδίᾳ δεδωροδοκηκέναι , ἀλλὰ καὶ τὸν δῆμον οἴοιτο δεῖν ἀναπιμπλάναι λέγων καὶ αἰτιώμενος , ὅτι Ἀλεξάνδρῳ χαριζομένη ἡ βουλὴ ἀνελεῖν αὐτὸν βούλεται · ὥσπερ οὐ πάντας ὑμᾶς εἰδότας , ὅτι οὐδεὶς τὸν τοιοῦτον ἀναιρεῖ , ὃν ἔστιν πρίασθαι , ἀλλʼ ὅντινα μήτε πεῖσαι ἔστιν μήτε χρήμασιν διαφθεῖραι , τοῦτον δὴ ςκοποῦσιν ὅπως ἐκ παντὸς τρόπου ἐκποδὼν ποιήσουσιν . κίνδυνος δʼ ὡς ἔοικεν ἐστίν , μὴ σύ , ὦ Δημόσθενες , ἀπαραίτητος καὶ ἄπειστος εἶ πρὸς δωροδοκίαν ; μὴ νομίζετε δὲ διὰ τῆς τούτων δωροδοκίας τὰ τυχόντα τῶν πραγμάτων ἁλίςκεσθαι . οὐ γὰρ ἄδηλόν ἐστιν ὅτι πάντες οἱ ἐπιβουλεύοντες τοῖς Ἑλληνικοῖς πράγμασιν τὰς μὲν μικρὰς πόλεις τοῖς ὅπλοις συσκευάζονται , τὰς δὲ μεγάλας τοὺς δυναμένους ἐν αὐταῖς ὠνούμενοι , οὐδʼ ὅτι Φίλιππος τηλικοῦτος ἐγένετο ἐξ ἀρχῆς χρήματα διαπέμψας εἰς Πελοπόννησον καὶ Θετταλίαν καὶ τὴν ἄλλην Ἐλλάδα , καὶ τοὺς ἐν δυνάμει ὄντας ἐν ταῖς πόλεσιν καὶ προεστῶτας
Lemmas: ὁ ἀπόφασις . οὐ εἰμί οὗτος , ἀλλά πᾶς φανάω μάλα δημοτικός ὁ πρᾶγμα χράω · ὁ μέν γάρ ἀδικέω ἀποφαίνω , καί οὗτος οὐ ἑκών , ἀλλά ὑπό ὁ δῆμος πολλάκις ἀναγκάζω · ὁ δέ κολάζω ὁ ἀδικέω οὐ ἐπί ἑαυτοῦ ποιέω , ἀλλά σύ ἀποδίδωμι ὁ κύριος . δημοσθένης δέ οὐ μόνος ἐπί ὁ ἑαυτοῦ ἀγών οἴομαι δέω σύ παρακρούω διαβάλλω ὁ ἀπόφασις , ἀλλά καί ὁ ἄλλος ἀγών ἅπας ἀφαιρέω ζητέω ὁ ὁ πόλις · ὑπέρ ὅς δέω σύ νυνί βουλεύω προσέχω ὁ νόος , καί μή ὁ λόγος ὑπό οὗτος ἐξαπατάω . ὁ γάρ ἀπόφασις οὗτος ὁ ὑπέρ ὁ χρῆμα Ἅρπαλος πᾶς ὅμοιος ὁ βουλή ποιέω καί ὁ αὐτός κατά πᾶς , καί οὐδείς προσγράφω διά τίς ἕκαστος ἀποφαίνω , ἀλλά ἐπί κεφάλαιος γράφω ὁπόσος ἕκαστος λαμβάνω χρυσίον , οὗτος οὖν ὀφείλω . ἤ ἰσχύω Δημοσθένης παρά σύ ὁ κατά αὐτός ἀπόφασις μέγας ; οὐ ἐσἀπογιἀπόφαἔλαβενσι καί ὁ ἄλλος πᾶς · οὐ γάρ δήπου Δημοσθένης μόνος οὗτος ἰσχυρός εἰμί , ὁ δέ ἄλλος οὐ . καί γάρ οὐ ὑπέρ εἴκοσι τάλαντον δικάζω , ἀλλά ὑπέρ τετρακόσιοι , οὐδέ ὑπέρ εἷς ἀδίκημα , ἀλλά ὑπέρ ἅπας . ὁ γάρ σός ἀπόνοια , ὦ Δημοσθένης , ὑπέρ ἅπας ὁ ἀδικέω νῦν προκινδυνεύω καί προαναισχυντέω . ἐγώ δέ ὅτι μέν λαμβάνω ὁ χρυσίον ἱκανός οἴομαι εἰμί σημεῖον ὁ δικαστής ὁ ὁ βουλή σύ καταγιγνώσκω , ὅς σεαυτοῦ ἐπιτρέπω · τίς δέ ἕνεκα λαμβάνω , καί ἐπί τίς αἰτία πᾶς ὁ πόλις καενοςχρυσιος τοὺςὥςπερ ειφανερος ποιέω . ἐπειδή γάρ ἔρχομαι , ὦ ἀνήρ δικαστής , Ἅρπαλος εἰς ὁ Ἀττική , καί ὁ παρά Φιλόξενος ἐξαιτέω αὐτός ἅμα προσάγω πρός ὁ δῆμος , τότε παρέρχομαι Δημοσθένης διεξέρχομαι μακρός λόγος , φάσκω οὔτε ὁ παρά Φιλόξενος ἔρχομαι καλός ἔχω ὁ Ἅρπαλος ἐκδίδωμι ὁ πόλις , οὔτε δέω αἰτία οὐδείς ὁ δῆμος διά ἐκεῖνος παρά Ἀλέξανδρος καταλείπω , ἀσφαλής δέ εἰμί ὁ πόλις ὁ τε χρῆμα καί ὁ ἀνήρ φυλάσσω , καί ἀναφέρω ὁ χρῆμα ἅπας εἰς ὁ ἀκρόπολις , ὅς ἔρχομαι ἔχω Ἅρπαλος εἰς ὁ Ἀττική , ἐν ὁ αὔριον ἡμέρα · Ἅρπαλος δέ ἤδη ἀποδείκνυμι ὁ χρῆμα , ὁπόσος εἰμί · οὐ ὅπως πυνθάνομαι ὁ ἀριθμός αὐτός , ὡς ἔοικα , ὁπόσος εἰμί , ἀλλά ἵνα οἶδα ἀπό ὅσος αὐτός δέω ὁ μισθός πράσσω . καί κάθημαι κάτω ὑπό ὁ κατατομή , οὗπερ εἴωθα κάθημαι , κελεύω Μνησίθεος ὁ χορευτής ἐρωτάω ὁ Ἅρπαλος , ὁπόσος εἰμί ὁ χρῆμα ὁ ἀναφέρω εἰς ὁ ἀκρόπολις . ὁ δέ ἀποκρίνω ὅτι ἑπτακόσιοι τάλαντον ὁ χρῆμα εἰμί τηλικοῦτος αὐτός ἐν ὁ δῆμος πρός σύ λέγω , ἀναφέρω τριακόσιοι τάλαντον καί πεντήκοντα ἀντί ἑπτακόσιοι , λαμβάνω ὁ εἴκοσι τάλαντον οὐδείς λόγος ποιέω ἐν ὁ δῆμος ἑπτακόσιοι φημί εἰμί τάλαντον , νῦν ὁ ἥμισυς ἀναφέρω , καίω ὅτι ὁ ἀναφέρω ἀκρόπολις οὗτος ὁ πρᾶγμα ονλικρινω τονόω ἄν πρίαμαι Ἅρπαλος ὁ οὖ ἄν ὁ πόλις ἐν αἰτία καί διαβολή εἰμί . ἀλλά πᾶς οὗτος , ὦ Δημόσθενεςἐστίνμως ἐγστους αἰσχυννειχρυσίονγὰρ ὅτινος στατήρ λαμβάνω · σύ δέ ὁ ὁ ψήφισμα ὁ σῶμα αὐτός ὁ φυλακή καθίστημι καί οὔτε ἐκλείπω ἐπανορθόω οὔτε καταλύω ὁ αἴτιος κρίνω , προίξ δηλονότι ὁ καιρός οὗτος ταμιεύω ; καί ὁ μέν ἐλαχύς ῥήτωρ ἀποτίνω ὁ Ἅρπαλος χρυσίον , ὁ θόρυβος μόνος καί κραυγή κύριος , σύ δέ ὁ ὁ ὅλος πρᾶγμα ἐπιστάτης παροράω ; καί τίς οὗτος πιστός ; τοσοῦτος δέ , ὦ ἀνήρ δικαστής , ὁ πρᾶγμα καταφρονέω Δημοσθένης , μάλα δέ , εἰ δέω μετά παρρησία λέγω , σύ καί ὁ νόμος , ὥστε ὁ μέν πρῶτος , ὡς ἔοικα , ὁμολογέω μέν λαμβάνω ὁ χρῆμα , ἀλλά καταχράω αὐτός σύ προδανείζω δανείζω εἰς ὁ θεωρικός · καί περίειμι Κνωσίων καί ὁ ἄλλος φίλος αὐτός λέγω ὅτι ἀναγκάζω ὁ ἄνθρωπος ὁ αἰτιάομαι εἰς ὁ φανερός φέρω ὅς οὐ βούλομαι , καί λέγω ὅτι ὁ δῆμος προδανείζω ὁ χρῆμα εἰς ὁ διοίκησις . ἐπειδή δέ σύ ὁ ἀκούω πολύς μάλα ἀγανακτέω ἐπί ὁ κατά ὁ πλῆθος ὁ ὑμέτερος λόγος , εἰ μή μόνος ἱκανός εἰμί αὐτός ἴδιος δωροδοκέω , ἀλλά καί ὁ δῆμος οἴομαι δέω ἀναπίμπλημι λέγω καί αἰτιάομαι , ὅτι Ἀλέξανδρος χαρίζω ὁ βουλή ἀναιρέω αὐτός βούλομαι · ὥσπερ οὐ πᾶς σύ οἶδα , ὅτι οὐδείς ὁ τοιοῦτος ἀναιρέω , ὅς εἰμί πρίαμαι , ἀλλά ὅστις μήτε πείθω εἰμί μήτε χρῆμα διαφθείρω , οὗτος δή σκοπέω ὅπως ἐκ πᾶς τρόπος ἐκποδών ποιέω . κίνδυνος δέ ὡς ἔοικα εἰμί , μή σύ , ὦ Δημοσθένης , ἀπαραίτητος καί ἄπειστος εἰμί πρός δωροδοκία ; μή νομίζω δέ διά ὁ οὗτος δωροδοκία ὁ τυγχάνω ὁ πρᾶγμα ἁλίσκομαι . οὐ γάρ ἄδηλος εἰμί ὅτι πᾶς ὁ ἐπιβουλεύω ὁ Ἑλληνικός πρᾶγμα ὁ μέν μικρός πόλις ὁ ὅπλον συσκευάζω , ὁ δέ μέγας ὁ δύναμαι ἐν αὐτός ὠνέομαι , οὐδέ ὅτι Φίλιππος τηλικοῦτος γίγνομαι ἐκ ἀρχή χρῆμα διαπέμπω εἰς Πελοπόννησος καί Θεσσαλία καί ὁ ἄλλος Ἐλλάς , καί ὁ ἐν δύναμις εἰμί ἐν ὁ πόλις καί προΐστημι